diff --git "a/8/8998.json" "b/8/8998.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8998.json" @@ -0,0 +1,3010 @@ +{ + "letter_id": "8998", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8998", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.048553, + 0.045758, + 0.055883, + 0.052238, + 0.058501, + 0.046514, + 0.052881, + 0.041746, + 0.050832, + 0.048132, + 0.051197, + 0.0522, + 0.042672, + 0.046741, + 0.040647, + 0.044931, + 0.061518, + 0.053085, + 0.054902, + 0.05107 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.695955, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.695955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.685821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.68546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.677579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.675511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.675316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.674393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.672327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1291", + "psc_text": "sum. Tunc vero magis coepit urgere, et quasi non mihi liceret nescire, quod nescio, expostulare, ac se indignam tantis mysteriis dicere. Quid plura? Extorsit mihi negandi verecundia, ut proprium ei opus hujuscemodi disputatiunculae pollicerer, quod usque in praesens tempus, ut nunc intelligo, Domini voluntate dilatum, reddetur memoriae illius: ut sacerdotalibus prioris ad se voluminis induta vestibus, per mundi hujus solitudinem gaudeat se ad terram repromissionis aliquando venisse. 8. Verum quod coepimus, prosequamur. Quaerentibus nobis dignum tantae 464 feminae habitaculum, cum illa ita solitudinem cuperet, ut diversorio Mariae carere nollet: ecce subito discurrentibus nuntiis, Oriens totus intremuit [al. intonuit ], ab ultima Moeotide inter glacialem Tanain, et Massagetarum immanes populos, ubi Caucasi rupibus feras gentes Alexandri claustra cohibent, erupisse Hunnorum examina, quae pernicibus equis huc illucque volitantia, caedis pariter, ac terroris cuncta complerent. Aberat tunc Romanus exercitus, et bellis civilibus in Italia tenebatur. Hanc gentem Herodotus refert, sub Dario, rege Medorum,", + "candidate_score": 0.668869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.667522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2640", + "psc_text": "Dominis vere sanctis atque omni officiorum caritate venerandis filiis MARCELLINO et ANAPSYCHIAE, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tandem ex Africa vestrae litteras unanimitatis accepi; et non me poenitet impudentiae, qua tacentibus vobis epistolas meas frequenter ingessi, ut rescriptum mererer, et vos esse sospites, non aliis nuntiantibus, sed vestro potissimum sermone cognoscerem. Super animae statu memini vestrae quaestiunculae, imo maxime ecclesiasticae quaestionis: Utrum lapsa de coelo sit, ut Pythagoras philosophus, omnesque Platonici, et Origenes putant: An a propria Dei substantia, ut Stoici, Manichaeus, et Hispana Priscilliani haeresis suspicantur: An in thesauro habeantur Dei, olim 949 conditae, ut quidam Ecclesiastici stulta persuasione confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex", + "candidate_score": 0.66727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.664015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.661351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.661281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.660697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2640", + "psc_text": "Dominis vere sanctis atque omni officiorum caritate venerandis filiis MARCELLINO et ANAPSYCHIAE, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tandem ex Africa vestrae litteras unanimitatis accepi; et non me poenitet impudentiae, qua tacentibus vobis epistolas meas frequenter ingessi, ut rescriptum mererer, et vos esse sospites, non aliis nuntiantibus, sed vestro potissimum sermone cognoscerem. Super animae statu memini vestrae quaestiunculae, imo maxime ecclesiasticae quaestionis: Utrum lapsa de coelo sit, ut Pythagoras philosophus, omnesque Platonici, et Origenes putant: An a propria Dei substantia, ut Stoici, Manichaeus, et Hispana Priscilliani haeresis suspicantur: An in thesauro habeantur Dei, olim 949 conditae, ut quidam Ecclesiastici stulta persuasione confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex", + "candidate_score": 0.658354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.657876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.656777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.654272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.651586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.649276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.64788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.647673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.647111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_7_9", + "bdc_text": "at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans . Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2641", + "psc_text": "confidunt: An quotidie a Deo fiant, et mittantur in corpora, secundum illud, quod in Evangelio scriptum est, Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) : An certe ex traduce, ut Tertullianus, Apollinaris, et maxima pars Occidentalium autumant; ut, quomodo corpus ex corpore, sic anima nascatur ex anima, et simili cum brutis animantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur [al. videatur ], in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum, quem sanctae memoriae Anastasio Episcopo Romanae Ecclesiae dedit [al. edidit ]: in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis", + "candidate_score": 0.645365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.644148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_17_19", + "bdc_text": "Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_165", + "psc_text": "collegam Pauli lingua Hebraea Apostolum dici: qui cum eo nonnullas Epistolas scribit. Et vitiose Silvanus legitur pro Sila, quum Silvanum in Apostolorum Actis non legamus. SECUNDA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS, QUAS HIERONYMUS PER FERME TRIENNIUM ROMAE SCRIPSIT AB EXEUNTE ANNO CHRISTI 382 AD ULTRA MEDIUM 385. EPISTOLA XIX DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM, Quid apud Hebraeos sonet OSANNA perspicue sibi explicari rogat. Dilectiss. filio HIERONYMO DAMASUS Episcopus in Domino salutem. Commentaria cum legerem Graeco Latinoque sermone in Evangeliorum interpretatione a nostris, id est, orthodoxis viris olim, ac nuper scripta de eo quod legitur, Osanna filio David (Matth. 21. 9); non solum diversa, sed etiam contraria sibimet proferunt. Dilectionis tuae est, ut ardenti illo strenuitatis ingenio, abscisis opinionibus, ambiguitatibusque supplosis, quid se habeat apud Hebraeos, vivo sensu scribas; ut et de hoc, sicut et de multis, tibi curae nostrae in Christo Jesu gratias referant. EPISTOLA XX SEU RESCRIPTUM HIERONYMI AD DAMASUM. Quid vox", + "candidate_score": 0.64324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.641878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", + "candidate_score": 0.641787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_8_10", + "bdc_text": "Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1008", + "psc_text": "Ephod appellari. Hoc autem esse Pontificis vestimentum, et in quadam Epistola (Ad Marcell. XXIX) scripsisse me memini: et omnis Scriptura testatur, sacrum quiddam esse, et solis conveniens Pontificibus. Nec statim illud occurrat, quod Samuel qui Levita fuit, scribitur Regnorum primo libro, habuisse aetatis adhuc parvulae ephod bad, id est, superhumerale lineum: cum David quoque ante arcam Domini idem portasse referatur. Aliud est enim ex quatuor supra dictis coloribus, id est, hiacyntho, bysso, cocco, purpura, et ex 364 auro habere contextum; aliud in similitudinem sacerdotum simplex et lineum. Auri laminae, id est, bracteae, mira tenuitate tenduntur, ex quibus secta fila torquentur, cum subtegmine trium colorum, hiacynthi, cocci, purpurae, et cum stamine byssino: et efficitur palliolum mirae pulchritudinis, praestringens fulgore oculos in modum Caracallarum, sed absque cucullis. Contra pectus nihil contextum est, et locus futuro Rationali derelictus. In utroque humero habet singulos lapides clausos et astrictos auro, qui Hebraice dicuntur SOOM: ab", + "candidate_score": 0.639636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_8_10", + "bdc_text": "Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1028", + "psc_text": "quaesita demonstrarem. Sufficiat, quod et sanctus Papa Epiphanius egregium super hoc volumen edidit: quod si legere volueris, plenissimam scientiam consequeris. Ego jam mensuram epistolae excedere me intelligo, et excipientis ceras video esse completas. Unde ad reliqua transeo, ut tandem finiatur oratio. Lamina aurea rutilat in fronte: nihil enim nobis prodest omnium rerum eruditio, nisi Dei scientia coronemur. Lineis induimur, ornamur hiacynthinis, sacro balteo cingimur, dantur nobis opera, Rationale in pectore ponitur: accipimus veritatem, profert sermo doctrinam: imperfecta sunt universa, nisi tam decoro currui dignus quaeratur auriga, et super creaturas creator insistens, regat ipse quae condidit. Quod olim in lamina monstrabatur, nunc in signo ostenditur Crucis. Auro legis, sanguis Evangelii pretiosior est. Tunc signum juxta Ezechielis vocem gementibus figebatur in fronte (Ezech. 9. 4): nunc portantes crucem dicimus: Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine (Psal. 4. 7) . Bis in Exodo legimus (Exod. 28. et 29), praecipiente Domino, et", + "candidate_score": 0.638468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_8_10", + "bdc_text": "Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1197", + "psc_text": "429 quid non de media Philosophia est? Hunc imitatus Origenes, decem scripsit Stromateas, Christianorum et Philosophorum inter se sententias comparans: et omnia nostrae religionis dogmata de Platone et Aristotele, Numenio, Cornutoque confirmans. Scripsit et Miltiades contra Gentes volumen egregium. Hippolytus quoque, et Apollonius, Romanae urbis Senator, propria opuscula condiderunt. Exstant et Julii Africani libri, qui temporum scripsit historias; et Theodori, qui postea Gregorius appelatus est (S. Gregorius Thaumaturgus), viri Apostolicorum signorum. atque virtutum; et Dionysii Alexandrini Episcopi: Anatolii quoque Laodicenae Ecclesiae Sacerdotis; nec non Presbyterorum Pamphili, Pierii, Luciani, Malchionis, Eusebii Caesariensis Episcopi, et Eustathii Antiocheni, et Athanasii Alexandrini: Eusebii quoque Emiseni, et Triphilii Cyprii, et Asterii Scythopolitae, et Serapionis Confessoris: Titi quoque Bostrensis Episcopi: Cappadocumque Basilii, Gregorii, Amphilochii: qui omnes in tantum Philosophorum doctrinis atque sententiis suos resarciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas, eruditionem saeculi, an scientiam Scripturarum. 5. Veniam ad Latinos. Quid Tertulliano eruditius, quid", + "candidate_score": 0.637933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_8_10", + "bdc_text": "Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_768", + "psc_text": "» multiplex in Prophetia, Jesum vestibus sordidis indutum, et lapidem oculorum septem, candelabrumque aureum cum totidem lucernis, quot oculis, duas quoque olivas a sinistris lampadis cernit et dextris: ut post equos, rufos, nigros et albos, et varios, et dissipatas quadrigas ex Ephraim, et equum de Jerusalem, pauperem regem vaticinetur et praedicet, sedentem super pullum filium asinae subjugalis. Malachias aperte, et in fine omnium Prophetarum, de abjectione Israel et vocatione gentium: « Non est mihi, ait, voluntas in vobis, dicit Dominus exercituum, et munus 279 non suscipiam de manu vestra. Ab ortu enim solis usque ad occasum, magnum est nomen meum in gentibus: et in omni loco sacrificatur, et offertur nomini meo oblatio munda » (Mal. 1. 10). Isaiam, Jeremiam, Ezechielem, et Danielem quis possit vel intelligere, vel exponere? Quorum primus non Prophetiam mihi videtur texere, sed Evangelium. Secundus virgam nuceam [Vulg. vigilantem ] et ollam succensam a facie Aquilonis, et", + "candidate_score": 0.637717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_17_19", + "bdc_text": "Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.636939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_17_19", + "bdc_text": "Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1518", + "psc_text": "et Angeli sanguine victimarum, quas spiritualium typus immolat Israel, fumo thymiamatis delectati, versabantur prope altaria, et hujuscemodi alebantur cibis. Quis non putet eum nihil ultra invenire potuisse, in quod mens vesana corrueret? Praescientiam quoque futurorum, quae soli Domino nota est stellarum motibus tribuit, ut ex earum cursu, et varietate formarum, Daemones futura cognoscant, et vel agant aliqua, vel ab his agenda demandent. Ex quo perspicuum est, eum Idololatriam, et Astrologiam, et varias Ethnicorum fraudolentae [Ms. fraudolentiae ] divinationis praestigias approbare. 3. Haec et hujuscemodi sub nomine Monachorum quidam sentientes, et docentes in monasteriis versabantur. Cumque indigne ferrent, auctorem tanti mali cum suo errore damnari, quosdam inopes et servos spe gulae sollicitatos suo junxere comitatui, et facto cuneo, sedenti in Alexandria vim facere conati 548 sunt; volentes causam Isidori, quem nos propter verecundiam, et Ecclesiae disciplinam Episcoporum judicio servabamus proferre in medium, et auribus ethnicorum dictu [Ms. dicta ] pudenda ingerere,", + "candidate_score": 0.636797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.636708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_7", + "bdc_text": "at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1944", + "psc_text": "omnia venerunt super nos, nec sumus obliti tui, nec inique egimus in testamento tuo, nec aversum est retrorsum cor nostrum (Psal. 43. 18 et 19) . Et, Propter te mortificati sumus tota die, reputati sumus ut oves occisionis (Rom. 8. 36) . Sed Dominus auxiliator meus, non timebo quid faciat mihi homo (Psal. 117. 6) . Legit enim: Fili honora Dominum, et confortaberis, et extra Dominum nullum timueris (Prov. 7. 1. juxt. LXX) . His et talibus testimoniis, quasi armatura Dei, et adversus omnia quidem vitia, sed praecipue instruebat se contra invidiam saevientem; et patiendo injurias, furorem rabidi pectoris mitigabat. Denique usque ad diem mortis, et 712 hujus patientia, et aliorum zelus omnibus patuit: qui suum rodit auctorem, et dum aemulum laedere nititur, in semetipsum proprio furore bacchatur. 19. Dicam et de ordine monasterii, quomodo Sanctorum continentiam in suum verterit lucrum. Seminabat carnalia, ut meteret spiritualia (1. Cor. 9): dabat", + "candidate_score": 0.636472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.635236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.634953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_17_19", + "bdc_text": "Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.634601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.629002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero . Vale , vir amplissimus ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2727", + "psc_text": "hic rumor Orientis littora, et in mediterraneis quoque urbibus, christianae gloriae triumphus auditus est. Quae virginum Christi non hujus se societate jactavit? quae mater non tuum, Juliana, beatum clamavit uterum? Incerta apud infideles sint praemia futurorum. Plus interim recepisti virgo, quam obtulisti. Quam sponsam hominis una tantum provincia noverat, virginem Christi totus orbis audivit. Solent miseri parentes, et non plenae fidei 981 Christiano, deformes et aliquo membro debiles filias, quia dignos generos non inveniunt; virginitati tradere. Tanti, ut dicitur, vitrum, quanti margaritum. Certe qui religiosiores sibi videntur, parvo sumptu, et qui vix ad alimenta sufficiat, virginibus dato, omnem censum in utroque sexu, saecularibus liberis largiuntur. Quod nuper in hac urbe dives quidam fecit Presbyter ut duas filias in proposito virginali inopes relinqueret, et aliorum ad omnem copiam filiorum luxuriae atque deliciis provideret. Fecerunt hoc multae, proh dolor, nostri propositi feminae; atque utinam rarum esset exemplum, quod quanto crebrius est, tanto", + "candidate_score": 0.628283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_15_17", + "bdc_text": "Omnis ducis Annibalis apparatus bellicus evanuit ; de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2550", + "psc_text": "gremio suo, non pro gloria, sed pro salute pugnare? imo ne pugnare quidem, sed auro et cuncta supellectile vitam redimere? Quod non vitio Principum, qui vel religiosissimi sunt, sed scelere semibarbari accidit proditoris, qui nostris contra nos opibus armavit inimicos. Aeterno quondam dedecore Romanum laborabat imperium, quod Gallis cuncta vastantibus, fusoque apud Alliam exercitu, Romam Brennus intravit. Nec pristinam poterat abolere ignominiam, donec et Gallias, genitale Gallorum solum, et Gallograeciam, in qua consederant Orientis Occidentisque victores, suo imperio subjugasset. Hannibal, de Hispaniae finibus orta tempestas, cum vastasset 915 Italiam, vidit urbem, nec ausus est obsidere. Pyrrhum tanta tenuit Romani nominis reverentia, ut deletis omnibus, e propinquo recederet loco: nec audebat victor aspicere, quam regum didicerat civitatem. Et tamen pro hac injuria (non enim dicam superbia) quae bonos exitus habuit, alter toto orbe fugitivus, tandem Bithyniae mortem veneno reperit; alter reversus in patriam, in suo regno occubuit; et utriusque provinciae populi", + "candidate_score": 0.622295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2061", + "psc_text": "(Joan. 14. 6) ; nec potest fieri, ut veritatis cultor, mendacio colla submittam. Neque mihi imperitorum plebeculam concites, qui te venerantur ut Episcopum, et in Ecclesia declamantem, Sacerdotii honore suspiciunt: me autem aetatis ultimae et pene decrepitum, ac Monasterii et ruris secreta sectantem parvipendunt. Et quaeras tibi quos doceas, sive reprehendas. Ad 752 nos enim tantis maris atque terrarum spatiis a te divisos vix vocis tuae sonus pervenit. Et si forsitan litteras scripseris, ante eas Italia ac Roma suscipient, quam ad me cui mittendae sunt, deferantur. 19. Quod autem in aliis quaeris epistolis: cur prior mea in libris Canonicis interpretatio asteriscos habeat et virgulas praenotatas; et postea aliam translationem absque his signis ediderim: pace tua dixerim, videris mihi non intelligere, quod quaesisti. Illa enim interpretatio Septuaginta Interpretum est: et ubicumque virgulae, id est obeli sunt, significatur quod Septuaginta plus dixerint, quam habetur in Hebraeo. Ubi autem asterisci, id est, stellulae", + "candidate_score": 0.618584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_13_15", + "bdc_text": "quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens . Omnis ducis Annibalis apparatus bellicus evanuit ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_874", + "psc_text": "quomodo ingressus domum Dei sub Abiathar Pontifice, et panes propositionis comedit, quibus non licebat vesci, nisi solis Sacerdotibus? » (Mar. 2. 25. 26. et Luc. 6. 3. 4). Legamus Samuelem: sive (ut in communi titulo habetur) Regnorum libros, ibique reperiemus non Abiathar scriptum esse, sed Abimelech Pontificem, qui postea a Doeg [al. Doec. ] cum caeteris Sacerdotibus, Saul jubente, percussus est. Pergamus ad Apostolum Paulum. Scribit ad Corinthios: « Si enim cognovissent Dominum gloriae, non crucifixissent. Sed sicut scriptum est: Quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se. » Solent in hoc loco apocryphorum quidam deliramenta sectari, et dicere, quod de Apocalyps. Eliae testimonium sumptum sit: cum in Isaia juxta Hebraicum ita legatur: « A saeculo non audierunt, nec auribus perceperunt. Oculus non vidit, Deus, absque te, quae praeparasti exspectantibus te » (Isai. 64. 4). Hoc Septuaginta multo aliter transtulerunt: «", + "candidate_score": 0.6184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.61469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1291", + "psc_text": "sum. Tunc vero magis coepit urgere, et quasi non mihi liceret nescire, quod nescio, expostulare, ac se indignam tantis mysteriis dicere. Quid plura? Extorsit mihi negandi verecundia, ut proprium ei opus hujuscemodi disputatiunculae pollicerer, quod usque in praesens tempus, ut nunc intelligo, Domini voluntate dilatum, reddetur memoriae illius: ut sacerdotalibus prioris ad se voluminis induta vestibus, per mundi hujus solitudinem gaudeat se ad terram repromissionis aliquando venisse. 8. Verum quod coepimus, prosequamur. Quaerentibus nobis dignum tantae 464 feminae habitaculum, cum illa ita solitudinem cuperet, ut diversorio Mariae carere nollet: ecce subito discurrentibus nuntiis, Oriens totus intremuit [al. intonuit ], ab ultima Moeotide inter glacialem Tanain, et Massagetarum immanes populos, ubi Caucasi rupibus feras gentes Alexandri claustra cohibent, erupisse Hunnorum examina, quae pernicibus equis huc illucque volitantia, caedis pariter, ac terroris cuncta complerent. Aberat tunc Romanus exercitus, et bellis civilibus in Italia tenebatur. Hanc gentem Herodotus refert, sub Dario, rege Medorum,", + "candidate_score": 0.613803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2830", + "psc_text": "est, tanquam in carcerem trudi. Illam vero opinionem, quod ex una fiant omnes animae, nec discutere volo, nisi necesse sit. Atque utinam ista de qua nunc agimus, si vera est, sic abs te defendatur, ut hoc jam necesse non sit. » 28. « Quamvis autem desiderem, rogem, votis ardentibus exoptem et expetam, ut per te mihi Dominus hujus rei auferat ignorantiam: tamen si, quod absit, minime meruero, patientiam mihi petam a Domino Deo nostro: in quem si credimus, ut si aliqua nobis non aperiat etiam pulsantibus, nullo modo adversus eum murmurare debeamus. Memini prius ipsis Apostolis dictum: Multa habeo vobis dicere, sed non potestis illa portare modo (Jean. 16. 12) . In his, quantum ad me attinet, etiam hoc deputem. Nec qui hoc sciam me indigner indignum, ne hoc ipso etiam convincar indignior. Multa enim alia similiter nescio, quae commemorare vel enumerare non possum. Et hoc tolerabiliter ignorarem, nisi metuerem,", + "candidate_score": 0.613129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.611818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3076", + "psc_text": "laetare de innocentiae conscientia, si cum potes adjuvare, non desinas; si vero divisa inter se ista atque distincta sunt: aliudque est non nocere quod semper potes, aliud prodesse cum possis, aliud malum non facere, aliud operari bonum: illud tibi rursum occurrat: non sufficere Christiano, si partem unam justitiae impleat, cui utraque praecipitur. 8. Neque enim debemus ad multitudinis exempla respicere: quae nullam morum disciplinam sequens, nullum vivendi tenens ordinem, non tam ratione ducitur, 1100 quam quodam impetu fertur. Nec imitandi nobis illi sunt, qui sub Christiano nomine gentilem vitam agunt, et aliud professione, aliud conversatione testantur: atque, ut Apostolus ait, Deum confitentur se nosse, factis autem negant (Tit. 1. 13) . Inter Christianum et gentilem non fides tantum debet, sed etiam vita distinguere: et diversam religionem, per diversa opera monstrare. Nolite, ait Apostolus, jugum ducere cum infidelibus. Quae enim participatio justitiae cum iniquitate? Aut quae societas luci ad tenebras? Quae", + "candidate_score": 0.610782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1996", + "psc_text": "talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente, quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. 3. « Restat igitur, ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosses. Atque ita, quia non credo quod injuste me laedendum putares, superest ut agnoscam peccatum meum, quod prior te illis litteris laeserim, quas meas esse negare non possum. Cur itaque conor contra fluminis tractum, ac non potius veniam peto? Obsecro ergo te per mansuetudinem Christi, ut si te laesi, dimittas mihi, nec me 731 vicissim laedendo, malum pro malo reddas. Laedes autem me, si mihi tacueris", + "candidate_score": 0.609353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.607636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1146", + "psc_text": "Scripturis sanctis habebant, cum ejus admiraretur ingenium, et acumen animi collaudaret, sciscitans ait: Num tristis es, quod oculis carnis careas? Cum ille pudore reticeret; secundo tertioque interrogans, tandem elicuit, ut moerorem animi simpliciter fateretur. Cui Antonius: Miror, ait, prudentem virum ejus rei dolere damno, quam formicae et muscae et culices habent, et non laetari illius possessione, quam sancti soli et Apostoli meruerunt. Ex quo pervides, quod multo melius sit spiritu videre quam carne: et illos oculos possidere, in quos peccati 411 festuca (Luc. 6) non possit incidere. Nos [al. Ad nos ], licet hoc anno non veneris, tamen non desperamus adventum tuum. Quod si sanctus Diaconus portitor litterarum, tuis rursum amplexibus fuerit irretitus, et illo comitante, huc veneris, libenter suscipiam, dispensationis moram magnitudine foenoris duplicari. EPISTOLA LXIX. AD OCEANUM. Carterii Hispani Episcopi, qui unam ante baptismum, alteram, ea mortua, post baptismum uxorem duxerat, ordinationem defendit, ne bigamus censeatur, contra quam", + "candidate_score": 0.605916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.605503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.60469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.604298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.603926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1996", + "psc_text": "talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente, quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. 3. « Restat igitur, ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosses. Atque ita, quia non credo quod injuste me laedendum putares, superest ut agnoscam peccatum meum, quod prior te illis litteris laeserim, quas meas esse negare non possum. Cur itaque conor contra fluminis tractum, ac non potius veniam peto? Obsecro ergo te per mansuetudinem Christi, ut si te laesi, dimittas mihi, nec me 731 vicissim laedendo, malum pro malo reddas. Laedes autem me, si mihi tacueris", + "candidate_score": 0.602353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2079", + "psc_text": "vere sancte et beatissime papa. Si legisti librum explanationum in Jonam, puto quod ridiculam cucurbitae non recipias quaestionem. Sin autem amicus qui me primus gladio petiit, stylo repulsus est; sit humanitatis tuae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. In Scripturarum si placet campo sine nostro invicem dolore ludamus. EPISTOLA CXVI. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Respondet accuratius epistolis Hieronymi, 105. 112. et 115. de interpretatione loci Epistolae ad Galatos, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis forte incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans, quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum, cui scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum", + "candidate_score": 0.601491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1994", + "psc_text": "veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, SI FUERO TE docente instructus, aut emendante correctus. 2. « Verumtamen tu, mihi frater carissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id", + "candidate_score": 0.601231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.589471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.587753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_609", + "psc_text": "Minutio, Victorino, Lactantio, Hilario, ne non tam me defendisse, quam alios videar accusasse. Paulum Apostolum proferam, quem quotiescumque lego, videor mihi non verba audire, sed tonitrua. Legite Epistolas ejus, et maxime ad Romanos, ad Galatas, ad Ephesios, in quibus totus in certamine positus est; et videbitis eum in testimoniis quae sumit de veteri Testamento, quam artifex, quam prudens, quam dissimulator fit ejus quod agit. Videntur quidem verba simplicia, et quasi innocentis hominis et rusticani; et qui nec facere nec declinare noverit insidias: sed quocumque respexeris, fulmina sunt. Haeret in causa, capit omne quod tetigerit: tergum vertit, ut superet: fugam simulat, ut occidat. Calumniemur ergo illum, atque dicamus ei: Testimonia quibus contra Judaeos, vel caeteras haereses usus es, aliter in suis locis, aliter in tuis Epistolis sonant. Videmus exempla captiva servire tibi ad victoriam, quae suis in voluminibus non dimicant. Nonne nobis loquitur cum Salvatore: aliter foris, aliter domi loquimur? Turbae", + "candidate_score": 0.580014, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.689151, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_142", + "psc_text": "L.--Hoc in eo vero mirabile est, ut hominem in extremo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, missis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculi epistolas ad nos miserunt, quae hic Christianis adhibenda miratio est? Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi moriendique conditio est. Ista sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus", + "candidate_score": 0.689151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_142", + "psc_text": "L.--Hoc in eo vero mirabile est, ut hominem in extremo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, missis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculi epistolas ad nos miserunt, quae hic Christianis adhibenda miratio est? Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi moriendique conditio est. Ista sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus", + "candidate_score": 0.669442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_142", + "psc_text": "L.--Hoc in eo vero mirabile est, ut hominem in extremo mundi limite conditum, et favor principum, et omnis celebraret aula regalis. Nam et Constantinus Augustus, et ejus liberi Constans atque Constantius, talia cognoscentes, crebro ad eum, quasi ad patrem, missis litteris, obsecrabant ut reciprocis eos scriptis hilararet. At ille ejusmodi manens, qualis et antequam litterae ad eum venirent fuerat, nec salutatione principum movebatur, et tanquam non acceptis litteris, convocatis monachis aiebat: Reges saeculi epistolas ad nos miserunt, quae hic Christianis adhibenda miratio est? Licet enim diversa sit dignitas, attamen eadem nascendi moriendique conditio est. Ista sunt veneratione omni percolenda, illa toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus", + "candidate_score": 0.659695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_143", + "psc_text": "toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primum, quod Christum colerent, deinde salutaria persuasit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis imperio tumentes, et se homines esse nescirent, et judicandos a Christo obliviscerentur; ad postremum, clementiae circa subjectos et justitiae, curae quoque inopum admonuit, atque unum sempiternum esse Regem omnium saeculorum Jesum Christum epistolis testatus est. His principes susceptis vehementissime laetabantur. Sancta quoque apud cunctos Antonii flagrabat opinio, ita ut ejus se filios cuperent nominari. Magna etenim cum advenientibus affabilitas omnium in se studium converterat. CAP. LI.--Postquam ergo gentiles confutati, reges admoniti, fratres ab eo sunt consolatione relevati, ad", + "candidate_score": 0.65346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_143", + "psc_text": "toto animi affectu retinenda sunt, quod hominibus Deus legem scripserit, quod per Filium suum propriis Ecclesias ditaverit eloquiis. Quae monachis est ratio cum epistolis regum? cur accipiam litteras, quibus consueta nesciam reddere salutationis obsequia? Igitur rogatus ab universis fratribus ut Christianos reges suis litteris refrigeraret, ne scilicet per silentium ejus exasperarentur, ad susceptas epistolas convenientia rescripsit. Laudavit primum, quod Christum colerent, deinde salutaria persuasit, ne magnam putarent regiam potestatem, ne praesentis carnis imperio tumentes, et se homines esse nescirent, et judicandos a Christo obliviscerentur; ad postremum, clementiae circa subjectos et justitiae, curae quoque inopum admonuit, atque unum sempiternum esse Regem omnium saeculorum Jesum Christum epistolis testatus est. His principes susceptis vehementissime laetabantur. Sancta quoque apud cunctos Antonii flagrabat opinio, ita ut ejus se filios cuperent nominari. Magna etenim cum advenientibus affabilitas omnium in se studium converterat. CAP. LI.--Postquam ergo gentiles confutati, reges admoniti, fratres ab eo sunt consolatione relevati, ad", + "candidate_score": 0.648627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.644953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_154", + "psc_text": "LV.--Caeteros ad se venientes mira cum modestia Antonius admonebat, ut, oblita saeculi dignitate, remotioris vitae beatitudinem appeterent. Si qui autem majori potestate premebantur, nec poterant obtinere justitiam, ita eos obnixe defendebat, ut ipse pro illis pati videretur injuriam. Multis utilis fuit praeclari senis oratio; multi, magnis divitiis et altiori gradu militiae derelicto, ejus haerere curriculis cupiebant. Et ut infinita brevi sermone comprehendam, bonum Aegypto medicum Christus indulserat. Quis non tristitiam apud Antonium mutavit in gaudium? quis non iram vertit in pacem? quis orbitatis luctum non ad ejus temperavit aspectum? quis non moerore paupertatis, quo premebatur, abjecto, statim et divitum despexit opulentias, et in sua laetatus est paupertate? quis post lassitudinem monachus non ejus vegetatus est hortamentis? quis adolescens succensus ardoribus, non ex ejus admonitu pudicitiae amator fuit? quis vexatus a diabolo, sine medela rediit? Quis inimici cogitationibus distractus, non caeca tempestate sopita, sereno regressus est animo? Sciebat enim quo quisque", + "candidate_score": 0.62573, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.685359, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.685359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.683811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.672329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.667119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.660002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.658024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.654184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.652211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.650712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.625483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.617417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "V suspicatnr F1 24 simulacre Lx hoc F 25 hoc FV. quibus eum ipsum recordabuntur magistrum? ecce, ut alios taceam, Timasium et Iacobum quibus oculis, qua fronte conspiciet suos, aut dilectores et aliquando discipulos, ad quos librum scripsi, ubi libro eius respondi? qui certe quemadmodum mihi rescripserint, tacendum et praetereundum non putaui, sed exemplum litterarum subter adnexui. § 48 'Domino uere beatissimo et merito uenerabili patri episcopo Augustino Timasius et Iacobus in domino salutem. Ita nos refecit et recreauit gratia dei ministrata per uerbum tuum, ut prorsus germane dicamus: misit uerbum suum et sanauit eos, domine beatissime et merito ueuerabilisuenerabilis pater. sane ea diligentia uentilasse sanctitatem tuam textum eiusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, siue in his quae refutare, detestari ac fugere deceat christianum siue in illis in quibus non satis inuenitur errasse, quamuis nescio qua calliditate in ipsis quoque gratiam dei credidit supprimendam. sed unum", + "candidate_score": 0.611191, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.683879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.683879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.681083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.680809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.674719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.669351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.667629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.667572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.661528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.661442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.652228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.650649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.644153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.62952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.628689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.618228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.615198, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.682828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.682828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.675885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.667637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.662659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.660104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.657961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.654428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.647251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30_32", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri . [ Darunter v.", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.64117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.639536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.63707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.633431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.618378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.612489, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.682025, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.682025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_0", + "psc_text": "De magnificentiis S. Hieronymi Gloriosissimi Christianae fidei athletae, sanctae matris Ecclesiae lapidis angularis, in quo admodum firmata consistit: nunc vero in coelesti gloria sideris radiantis, olim Hieronymi presbyteri laudes, venerabilis pater Cyrille, silendumne putas, aut lingua balbutiensis pueri, ut virum pollutum labiis me locuturum fore reris? Coeli enarrant gloriam Dei, et omnia quae fecit Dominus, eum in Sanctis suis laudant. Silere debet rationalis creatura a laude Dei, irrationabili non silente? Taceam, an loquar? cum si taceam lapidibus jubetur clamare. Certe loquar, non tacebo totis nisibus eximium Hieronymum laudare. Qui quamvis indignus et insufficiens laudator existam, cum non sit pulchra in ore peccatoris laus, tamen ab ejus laudibus minime cessabo. Firmetur itaque manus nostra, et lingua nostra palato non adhaereat, quoniam certe magnus est iste vir sanctissimus, mirabilis et metuendus super omnes qui in circuitu nostro sunt. Magnus certe in vitae excellentissimae sanctitate: magnus in sapientiae ineffabilis profunditate, magnus in majoris", + "candidate_score": 0.672114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.653842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero . Vale , vir amplissimus ;", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_20", + "psc_text": "nodie omnes sancti Martyres, hodie Confessores, hodie gloriosa Dei Genitrix sanctis omnibus comitata virginibus, hodie omnium Beatorum animae laetabundae et festivae suo occurrunt compatriotae et civi. His auditis, vox siluit: sed tamen lux et cantus et odor per horam postmodum perdurantes cessaverunt. Itaque liquido patet ipsum de sublimioribus et majoribus civibus fore, quo et magnus et mirabilis est, et metuendus super pene omnes Sanctos ob sibi traditam potestatem. Nulli sit dubium, ita prae caeteris quae vult, posse ipsum assequi: sicut prae caeteris sua voluntas divinae magis cohaeret. Nullos vero me tantae audaciae putet, ut fatear ipsum Joanne Baptista, quo (testante ipso Salvatore) nullus major surrexit: Petro et Paulo, et caeteris duodecim Apostolorum, qui ab ipso Christo electi et sanctificati sunt, praestare gloria. Sed tamen et si prohibeat ratio ipsum illis majorem obtinere gloriam in coeli regno, aliquem audere dicere: tamen nullas video rationes, cur sit nefas dicere, aequalem illis in", + "candidate_score": 0.653506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_17_19", + "bdc_text": "Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.644507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_28", + "psc_text": "nunquam aliqualis in me vel invidiae, vel superbiae, sive arrogantiae fuit appetitus vel cogitatio. Testis enim est Deus, qui omnia antequam fiant, novit, quod inde tantus in me exstitit caritatis fervor, quod plus alieno bono gaudeo, quam meo? plus affecto omnibus subesse, quam praecesse. Haec idcirco dixerim, non ut laudis acquiram famam, sed ut quis haec non putet vana fuisse somnia, quibus saepe deluditur mens nostra. Saepe enim Deus abscondita et maxima per somnia reserat. Magnificemus ergo opera sua: quoniam perfecta sunt, nec est in eis iniquitas. Sanctum Domini Hieronymum, propter Deum, cum quo regnat secure, magnificemus: quoniam in vita sua magnifice fecit, in morte sua magnifica recepit. Quapropter magnus est in medio nostri: et sanctus et excelsus in vitae excellentissimae sanctitate. Magnus sanctus et excelsus, in sapientiae ineffabilis profunditate. Magnus sanctus et praeexcelsus, in majoris nunc gloriae quantitate. Mirabilis et laudabilis et gloriosus in prodigiis invisis, inauditis et insuetis.", + "candidate_score": 0.64108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.679671, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_224", + "psc_text": "Servum praecursorem parit sterilis de sene viro, Dominum possessorem parit virgo sine viro. Magnus homo Joannes: sed plus quam homo Christus; quia et homo et Deus. Magnus homo; sed humiliandus erat homo, ut exaltaretur Deus. Denique quia humiliandus erat homo, audi ipsum hominem: Non sum dignus corrigiam calceamenti ejus solvere (Joan. I, 27) . Si se dignum diceret, quantum se humiliaret? Nec hoc se dixit dignum. Omnino prostravit se, et prostravit se sub petra. Lucerna enim erat (Id. V, 35), et vento superbiae timebat exstingui. CAPUT III. 4. Christi et Joannis in die natali et in passione differentia quid significavit. Denique quia humiliandus erat omnis homo Christo, ac per hoc et Joannes; et quod exaltandus erat Deus homo Christus, demonstravit et dies natalis, et genera passionum. Natus est Joannes hodie: ab hodierno minuuntur dies. Natus est Christus octavo calendas januarias: ab illo die crescunt dies. Joannes in passione capite est", + "candidate_score": 0.679671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_272", + "psc_text": "(Matth. XI, 11) . Testimonium Joannis de Christo est, Qui venit post me, major me est, cujus non sum dignus corrigiam calceamenti solvere (Joan. I, 27) . Utrumque testimonium consideremus, quod perhibuit Dominus servo, et quod perhibuit servus Domino. Quod est testimonium Domini de servo? In natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista. Quod est testimonium servi de Domino? Qui venit post me, major me est. Si ergo in natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista; qui major illo est, quid est? Joannes magnus homo, sed homo: Christus Joanne major, quia Deus et homo. Ambo mirabiliter nati, praeco et Judex, lucerna et dies, vox et Verbum, servus et Dominus. De sterili servus, de virgine Dominus. Ipse Dominus fecit sibi servum in utero sterili, de sene patre, et de anicula matre: et idem ipse Dominus fecit sibi carnem in utero virginis, sine homine patre, qui fecit primum hominem sine patre et", + "candidate_score": 0.676444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_272", + "psc_text": "(Matth. XI, 11) . Testimonium Joannis de Christo est, Qui venit post me, major me est, cujus non sum dignus corrigiam calceamenti solvere (Joan. I, 27) . Utrumque testimonium consideremus, quod perhibuit Dominus servo, et quod perhibuit servus Domino. Quod est testimonium Domini de servo? In natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista. Quod est testimonium servi de Domino? Qui venit post me, major me est. Si ergo in natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista; qui major illo est, quid est? Joannes magnus homo, sed homo: Christus Joanne major, quia Deus et homo. Ambo mirabiliter nati, praeco et Judex, lucerna et dies, vox et Verbum, servus et Dominus. De sterili servus, de virgine Dominus. Ipse Dominus fecit sibi servum in utero sterili, de sene patre, et de anicula matre: et idem ipse Dominus fecit sibi carnem in utero virginis, sine homine patre, qui fecit primum hominem sine patre et", + "candidate_score": 0.67293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_224", + "psc_text": "Servum praecursorem parit sterilis de sene viro, Dominum possessorem parit virgo sine viro. Magnus homo Joannes: sed plus quam homo Christus; quia et homo et Deus. Magnus homo; sed humiliandus erat homo, ut exaltaretur Deus. Denique quia humiliandus erat homo, audi ipsum hominem: Non sum dignus corrigiam calceamenti ejus solvere (Joan. I, 27) . Si se dignum diceret, quantum se humiliaret? Nec hoc se dixit dignum. Omnino prostravit se, et prostravit se sub petra. Lucerna enim erat (Id. V, 35), et vento superbiae timebat exstingui. CAPUT III. 4. Christi et Joannis in die natali et in passione differentia quid significavit. Denique quia humiliandus erat omnis homo Christo, ac per hoc et Joannes; et quod exaltandus erat Deus homo Christus, demonstravit et dies natalis, et genera passionum. Natus est Joannes hodie: ab hodierno minuuntur dies. Natus est Christus octavo calendas januarias: ab illo die crescunt dies. Joannes in passione capite est", + "candidate_score": 0.66699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_273", + "psc_text": "lucerna et dies, vox et Verbum, servus et Dominus. De sterili servus, de virgine Dominus. Ipse Dominus fecit sibi servum in utero sterili, de sene patre, et de anicula matre: et idem ipse Dominus fecit sibi carnem in utero virginis, sine homine patre, qui fecit primum hominem sine patre et matre. Nemo surrexit in natis mulierum major Joanne Baptista. Tam magnus visus est Joannes, ut a nonnullis etiam Christus putaretur. Nec in superbia sua alienum est secutus errorem, nec ausus est dicere, Sum quod putatis: sed, quod bonum erat ei, se agnovit, ut ad pedes Domini, et ad corrigiam calceamenti servus humiliaretur, ne vento superbiae lucerna exstingueretur. CAPUT II. 2. Natalis Christi et Joannis cur celebretur, non aliorum. Denique quia in magno sacramento natus est Joannes, ipsius solius justi natalem diem celebrat Ecclesia. Et Natalis Domini celebratur, sed tanquam Domini. Date mihi alium servum praeter Joannem inter Patriarchas, inter Prophetas,", + "candidate_score": 0.666752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_264", + "psc_text": "Verbum Dei exstingui non potest, lucerna semper potest. 5. Joannes praecursor maximus homo, ut Christus agnoscatur plus quam homo. Missus est ergo summus, homo, qui perhiberet testimonium ei qui plus esset quam homo. Quando enim ille, quo nemo major exsurrexit in natis mulierum, dicit, Non sum ego Christus, et humiliat se Christo, aliquid plus homine intelligendus est. Nam si quaeris summum hominem Joannem, plus homine Christus est; sic intellige praecursorem, ut quaeras judicem; sic audi praeconem, ut timeas judicem. Missus est, praedixit venturum. Et quale testimonium Joannes perhibet Christo? Quale audi: Cujus non sum dignus corrigiam calceamenti solvere (Joan I, 27) . Intellexisti, homo, quid ageres? Omnis qui se humiliat, exaltabitur (Luc. XIV, 11) . Quid igitur de Christo? Nos omnes de plenitudine ejus accepimus (Joan. I, 16) . Quid est, Nos omnes? Ergo Patriarchae, et Prophetae et Apostoli sancti, vel ante incarnationem praemissi, vel ab incarnato missi, omnes nos", + "candidate_score": 0.660827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16_18", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_218", + "psc_text": "Illos de igne liberavit (Dan. III, 95), illos in igne mori fecit (II Machab. VII). Mutatus est? Plus illos quam illos diligebat? Major corona data est Machabaeis. Certe illi evaserunt ignes, sed ad pericula istius saeculi servati sunt: illi in ignibus omnia pericula finierunt. Non ulterius restabat ulla tentatio, sed sola coronatio. Ergo plus acceperunt Machabaei. CAPUT VIII. Excutite fidem vestram, oculos cordis proferte, nolite humanos: habetis enim alios intus, quos vobis Dominus fecit, qui vobis oculos cordis aperuit, quando fidem dedit. Ipsos oculos interrogate: qui plus acceperunt, Machabaei, an tres pueri? Fidem interrogo. Homines saeculi hujus amatores si interrogem: Ego inter tres pueros volebam esse, dicit mihi anima infirma. Erubesce matri Machabaeorum, quae voluit filios suos ante se mori, quia sciebat non mori. 7. Libelli de miraculis martyrum lecti in Ecclesia. Martyrium in lecto. Ego aliquando memoror de libellis miraculorum martyrum, quae in conspectu vestro leguntur. Ante dies lectus", + "candidate_score": 0.656685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_273", + "psc_text": "lucerna et dies, vox et Verbum, servus et Dominus. De sterili servus, de virgine Dominus. Ipse Dominus fecit sibi servum in utero sterili, de sene patre, et de anicula matre: et idem ipse Dominus fecit sibi carnem in utero virginis, sine homine patre, qui fecit primum hominem sine patre et matre. Nemo surrexit in natis mulierum major Joanne Baptista. Tam magnus visus est Joannes, ut a nonnullis etiam Christus putaretur. Nec in superbia sua alienum est secutus errorem, nec ausus est dicere, Sum quod putatis: sed, quod bonum erat ei, se agnovit, ut ad pedes Domini, et ad corrigiam calceamenti servus humiliaretur, ne vento superbiae lucerna exstingueretur. CAPUT II. 2. Natalis Christi et Joannis cur celebretur, non aliorum. Denique quia in magno sacramento natus est Joannes, ipsius solius justi natalem diem celebrat Ecclesia. Et Natalis Domini celebratur, sed tanquam Domini. Date mihi alium servum praeter Joannem inter Patriarchas, inter Prophetas,", + "candidate_score": 0.655716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_228", + "psc_text": "attentum silentium praebeat mihi copiam, adjuvante Domino, dicere quod donat ut dicam; erit procul dubio fructus attentionis vestrae, et operae pretium studii nostri, ut aliquid quod ad magnum sacramentum pertineat, insinuem auribus et cordibus vestris. 2. Joannes plus quam propheta, se abjecto Christum commendat. Fuerunt Prophetae ante Joannem, et multi, et magni, et sancti, digni Deo, Deo pleni, Salvatoris praenuntiatores; veritatis attestatores. Verumtamen de nullo eorum dici potuit, quod dictum est de Joanne: In natis mulierum nemo exsurrexit major Joanne Baptista (Matth. XI, 11) . Quid ergo sibi vult ista magnitudo praemissa ante magnum? Ad testimonium magnae humilitatis. Tam enim magnus erat, ut Christus posset putari. Posset Joannes abuti errore hominum, et non laborare persuadere se esse Christum, quia hoc jam illi, qui eum audiebant et videbant, illo non dicente putaverant. Non erat ei opus seminare errorem, sed confirmare. At ille sponsi amicus humilis, sponso zelans, non se pro sponso", + "candidate_score": 0.649519, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.678027, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.678027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.675137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.674139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.674041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1819", + "psc_text": "diu a sedibus suis abest ille regnator, atque ad unum corpusculum totius mundi cura transfertur; deinde in somnos resolvitur, cibo alitur, omnes mortalium sentit affectus; nec ullis competentibus signis tantae majestatis indicia clarescunt, quoniam larvalis illa purgatio, debilium curae, reddita vita defunctis, haec, si et alios cogites, Deo parva sunt. Intervenimus ulterius inquirenti, solutoque conventu, ad potioris peritiae merita distulimus, ne dum incautive secreta temerantur, in culpam deflecteret error innocuus. Accepisti, vir totius gloriae capax, imperitiae confessionem; quid a partibus vestris desideretur agnoscis. Interest famae tuae, ut quaesita noverimus. Utcumque absque detrimento cultus divini in aliis sacerdotibus toleratur inscitia; at cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit", + "candidate_score": 0.673099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.672578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.671492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.670296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.667409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.666658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.666149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.665739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.665665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.661648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.660657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.659614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.659015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.65719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.656082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.655923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.655552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3237", + "psc_text": "charissimus amicus ignosce; eadem scilicet sinceritate dilectionis mihi optans medicinam, qua concedis et veniam. EPISTOLA CLXXXVIII. Augustinus et Alypius Julianae viduae matri Demetriadis virginis, ne ipsa familiave ipsius imbibat virus propinatum in libro ad Demetriadem scripto, cujus libri auctorem rescire cupiunt. Dominae debitis in Christo officiis honorandae, et merito illustri filiae JULIANAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Grate admodum nobis jucundeque accidit ut simul nos constitutos apud Hipponem tuae Reverentiae litterae reperirent, quibus haec rescripta pariter redderemus, cognita vestra incolumitate gaudentes, vicissimque nostram, quam vobis charam esse confidimus, mutua dilectione nuntiantes, domina debitis in Christo officiis honoranda, et merito illustris filia. Scire autem vos optime scimus quantum vobis debeamus religionis affectum, quantaque nobis et apud Deum et inter homines sit cura de vobis. Licet enim vos per litteras primum, deinde etiam praesentia corporali, pia et catholica, hoc est vera membra Christi exiguitas nostra cognoverit; tamen etiam", + "candidate_score": 0.655282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.654035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.653917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.653837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.65291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.652073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.650177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.649279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.64891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1218", + "psc_text": "sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non misi, quia non emendavi; non quia nolui, sed quia non potui, curis videlicet multis et multum praevalentibus occupatus. Nimis autem ingratum ac ferreum fuit, ut te qui nos sic amas, hic sanctus frater et collega noster Possidius, in quo nostram non parvam praesentiam reperies, vel non disceret, vel sine litteris nostris disceret. Est enim per nostrum ministerium non litteris illis, quas variarum servi libidinum liberales vocant, sed dominico pane nutritus, quantus ei potuit per nostras angustias dispensari. 2. Quid enim aliud dicendum est eis, qui cum sint iniqui et impii, liberaliter sibi videntur eruditi, nisi quod in litteris vere liberalibus", + "candidate_score": 0.648636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.648381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.648176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.647289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.647102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2998", + "psc_text": "et admiror. » DE CORRECTIONE DONATISTARUM LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXV . Augustinus Bonifacio (tribuno ac demum comiti in Africa, ex epist. 220), commonstrans illi Donatistarum haeresim nihil habere commune cum Ariana, et qua moderatione per metum legum imperialium haeretici possunt ad Ecclesiae societatem reduci: nonnulla de Donatistarum et Circumcellionum immanitate, ac postremo de peccato in Spiritum sanctum non remittendo. Idem argumentum tractavit in epistola 93. CAPUT PRIMUM. 1. Laudo, et gratulor, et admiror, fili dilectissime Bonifaci, quod inter curas bellorum et armorum, vehementer desideras ea nosse quae Dei sunt. Vere hinc te apparet etiam de ipsa virtute militari, fidei servire quam habes in Christo. Ut ergo breviter insinuem Dilectioni tuae, inter Arianorum et Donatistarum quid intersit errorem; Ariani Patris, et Filii, et Spiritus sancti diversas substantias esse dicunt: Donatistae autem non hoc dicunt, sed unam Trinitatis substantiam confitentur. Et si aliqui ipsorum minorem Filium esse dixerunt quam Pater est; ejusdem", + "candidate_score": 0.646958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.646681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3925", + "psc_text": "veniunt, non tacerem. Quidquid pro ea gratia quam in te pusilli cum magnis miramur, volueris aut valueris, gratissime accipiemus, tanquam a nobis charissima et reverendissima auctoritate decretum. Sane quia, urgente perlatore, timui ne vel non omnia, vel haec ipsa minus digne, conscius mearum virium, possem dirigere; egi cum viro, tum moribus tum eloquio et studio claro, ut quanta posset collecta suis litteris intimaret: quas conjunctas his destinare curavi. Est enim talis qui, etiam praeter hanc necessitatem, dignus tuae Sanctitatis notitia judicetur. Sanctus Leontius diaconus cultor tuus, cum meis parentibus multum te salutat. Memorem mei Paternitatem tuam Dominus Christus Ecclesiae suae annis pluribus donare dignetur, domine pater. Et infra: Sciat Sanctitas tua, fratrem meum, cujus maxime causa hinc discessimus, cum matrona sua ex consensu perfectam Deo continentiam devovisse. Unde rogamus Sanctitatem tuam, ut orare digneris quo hoc ipsum in eis Dominus confirmare et custodire dignetur. EPISTOLA CCXXVII. Augustinus Alypio seni, de", + "candidate_score": 0.646298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.645252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.644749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.644405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.64437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2997", + "psc_text": "et damnandos impios cum angelis malignis, si Deus voluerit, et quibus voluerit credibile fiet. 7. Non itaque ulterius oneranda est haec epistola, dilectissimi. Ubi enim speretis per ministerium nostrum nosse quod vultis, satis diximus; et eosdem libros, si nondum habetis, ut habere possitis, per sanctum fratrem et compresbyterum meum Firmum, qui vos multum diligit, nobisque diligentius intimavit, ut vestrae mutuae dilectioni gratias agat, pro nostrae tenuitatis facultate curavimus. DE EPISTOLA SUBSEQUENTE. (LIB. II RETRACT., CAP. XLVIII.) Eodem tempore scripsi etiam librum de Correctione Donatistarum, propter eos qui nolebant illos legibus imperialibus corrigi. Hic liber sic incipit: « Laudo, et gratulor, et admiror. » DE CORRECTIONE DONATISTARUM LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXV . Augustinus Bonifacio (tribuno ac demum comiti in Africa, ex epist. 220), commonstrans illi Donatistarum haeresim nihil habere commune cum Ariana, et qua moderatione per metum legum imperialium haeretici possunt ad Ecclesiae societatem reduci: nonnulla de Donatistarum et Circumcellionum immanitate,", + "candidate_score": 0.643785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.643079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30_32", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri . [ Darunter v.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.642915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.642619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30_32", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri . [ Darunter v.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.639963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.63964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.639246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2113", + "psc_text": "vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae post ejus resurrectionem futura fuerat, tanto ante propheta praedixit, Exaltare super coelos, Deus; et quia illo super coelos exaltato, Ecclesia ejus omnem terram copiosa fecunditate fuerat impletura, consequenter idem psalmus adjunxit: Et super omnem terram gloria tua (Psal. LVI, 12). Proinde, dilectissimi, stabili mente et firmissimo corde, sub tam excelso capite, in tam glorioso corpore persistamus, in quo invicem membra sumus. Unde etsi remotissimis terris mea longinqua esset absentia, in illo simul essemus, a cujus corporis unitate recedere non debemus. Si enim nos una domus haberet, utique simul esse diceremur: quanto magis simul sumus, cum in uno corpore simul sumus!", + "candidate_score": 0.638826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.638732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.638044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_12_14", + "bdc_text": "nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_338", + "psc_text": "simus Judaei, et sabbatum observemus: « Nemo enim potest duobus dominis servire » (Matth. VI, 24). Nonne ita loquitur, tanquam sabbati alius dominus sit, alius dominici? Nec illud audit quod et ipse commemoravit: Dominus est enim sabbati Filius hominis (Luc. VI, 5). Quod autem ita nos vult esse a sabbato alienos, sicut Judaei sunt a dominico alieni, nonne tantum errat ut possit etiam dicere, ita nos non debere accipere Legem nec Prophetas, sicut Judaei non accipiunt Evangelium nec Apostolos? Quod qui sapit, quid mali sapiat utique intelligis. Sed vetera, inquit, omnia transierunt, et in Christo facta sunt nova (II Cor. V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius", + "candidate_score": 0.637594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4051", + "psc_text": "Deum Patrem me credere profiteor, eumque aeternum ea aeternitate, hoc est, immortalitate, dico, quam solus Deus habet; hoc et de Filio ejus unigenito credo in forma Dei; hoc et de Spiritu sancto, qui Spiritus est Dei Patris et Filii ejus unigeniti. Sed quia ipse Dei Patris unigenitus Filius, Dominus et Deus noster Jesus Christus, posteaquam venit plenitudo temporis, opportunus ad diem salutis nostrae formam servi accepit (Galat. IV, 4), multa de illo in Scripturis secundum formam Dei dicuntur, multa secundum formam servi. Quorum, exempli gratia, duo quaedam commemoro, ut singula ad singula referantur. Secundum formam Dei de se ipse dixit, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre", + "candidate_score": 0.636397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.636149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_8_10", + "bdc_text": "Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt . Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.635893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3237", + "psc_text": "charissimus amicus ignosce; eadem scilicet sinceritate dilectionis mihi optans medicinam, qua concedis et veniam. EPISTOLA CLXXXVIII. Augustinus et Alypius Julianae viduae matri Demetriadis virginis, ne ipsa familiave ipsius imbibat virus propinatum in libro ad Demetriadem scripto, cujus libri auctorem rescire cupiunt. Dominae debitis in Christo officiis honorandae, et merito illustri filiae JULIANAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Grate admodum nobis jucundeque accidit ut simul nos constitutos apud Hipponem tuae Reverentiae litterae reperirent, quibus haec rescripta pariter redderemus, cognita vestra incolumitate gaudentes, vicissimque nostram, quam vobis charam esse confidimus, mutua dilectione nuntiantes, domina debitis in Christo officiis honoranda, et merito illustris filia. Scire autem vos optime scimus quantum vobis debeamus religionis affectum, quantaque nobis et apud Deum et inter homines sit cura de vobis. Licet enim vos per litteras primum, deinde etiam praesentia corporali, pia et catholica, hoc est vera membra Christi exiguitas nostra cognoverit; tamen etiam", + "candidate_score": 0.634161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_370", + "psc_text": "dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque fratribus, qui tua legunt, te talem dedit. CAP. II. 2. Liber quidam tuus inter caetera non diu est ut venit in manus nostras: quae sit ejus inscriptio, nescimus adhuc; non enim hoc codex ipse, ut assolet, in liminari pagina praetendebat. Epitaphium tamen appellari dicebat frater apud quem inventus est; quod ei nomen tibi placuisse ut inderetur crederemus, si eorum tantum vel vitas, vel scripta ibi legissemus, qui jam defuncti essent. Cum vero multorum et eo tempore quo scribebatur, et nunc usque viventium, ibi commemorentur opuscula; miramur cur hunc", + "candidate_score": 0.633042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16_18", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1454", + "psc_text": "peccatis eorum flagellat etiam ipsos sanctos suos. Si ergo ista dicunt qui excellentissima sanctitate ignes et leones circa se innoxios habuerunt, quid nos oportet dicere in humilitate nostra, qui tam longe illis impares sumus, quantamcumque justitiam servare videamur? 5. Sed ne aliquis existimet illos Dei servos, quos dicis a barbaris interfectos, sic illam mortem evadere debuisse, quomodo tres illi viri ab ignibus, et Daniel a leonibus liberatus est; sciat illa propterea facta miracula, ut eos verum Deum colere crederent reges, a quibus in illa supplicia tradebantur. Hoc enim erat in occulto judicio et misericordia Dei, ut illis regibus eo modo consuleret ad salutem. Antiocho autem regi, qui Machabaeos poenis crudelibus interemit, noluit ita consulere, sed eorum gloriosissimis passionibus cor duri regis acriori severitate punivit. Lege tamen, etiam unus illorum, qui sexto loco patiebatur, quid dicat. Ita enim scriptum est: Et post hunc sextum applicuerunt. Cumque hic tormentis excruciatus moreretur, dixit:", + "candidate_score": 0.632791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16_18", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3052", + "psc_text": "telis, lignis denique ejusdem altaris effracti immaniter ceciderunt; pugione etiam percusserunt in inguine; quo vulnere sanguis effluens eum exanimem redderet, nisi ei ad vitam major saevitia eorum profuisset. Nam cum graviter sauciatum per terram insuper traherent, exundanti venae pulvis obstrusus sanguinem abstinuit, cujus effusione ibat in mortem. Deinde cum ab eis tandem relictum, nostri cum psalmis auferre tentarent, illi ira ardentiore succensi, eum de portantium manibus abstulerunt, male multatis fugatisque Catholicis, quos ingenti multitudine superabant, et facile saeviendo terrebant. Inde in quamdam turrem levatum, jam defecisse arbitrantes, cum ille adhuc viveret, abjecerunt. Sed quodam molli aggere exceptus, et a quibusdam nocte transeuntibus per lucernam conspectus, agnitus atque collectus, et ad religiosam domum apportatus, adhibita magna cura, post multos dies ab illa desperatione recreatus est: occisum eum tamen fama scelere Donatistarum etiam trans mare nuntiaverat; quo posteaquam venit, et vita ejus inopinatissima apparuit, cicatricibus, suis tam multis, tam ingentibus, tam recentibus,", + "candidate_score": 0.63136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3572", + "psc_text": "ille auditur suavius, isti creditur tutius: qui autem quid horum sit verum ignorare se confitetur, illud optat, hoc tolerat, in nullo eorum errat, quia nihil eorum aut affirmat aut negat. Obsecro te ut me talem non spernas; quia et ego te diligo id affirmantem quod verum esse desidero, et tanto magis nolo fallaris, quanto magis amo quod polliceris, et quanto magis video periculosum si falleris. Da veniam, si onerosus fui sanctis sensibus tuis: quanto enim rarius provenit, tanto me tecum saltem per litteras loqui diutius delectavit. EPISTOLA CC. Augustinus Valerio comiti, transmittens nuncupatum ipsi librum primum de Nuptiis et Concupiscentia. Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post", + "candidate_score": 0.630096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4182", + "psc_text": "vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum, sed tamen aptissimum et utilissimum: Nunc hic dies vitam aliam affert, alios mores postulat. (Ter. Andr. Act. 1, Sc. 2.) Quod si veraciter dixisti, sicut de te dubitare non debeo; jam profecto sic vivis ut sis dignus Baptismo salutari remissionem praeteritorum accipere peccatorum. Nam omnino non est cui alteri praeter Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri.", + "candidate_score": 0.628245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_12_14", + "bdc_text": "nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_339", + "psc_text": "V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius reginae, ubi unam fidem etiam de ipsa requie retinemus, interiora membra vexemus. Etsi enim quia vetera transierunt, cum eis transiit etiam carnalis vacatio sabbati; non tamen quia sabbato et dominico sine superstitiosa vacatione prandemus, ideo duobus dominis servimus, quia et sabbati et dominici unus est dominus. 24. Iste autem qui vetera transisse sic dicit, ut in Christo cederet ara altari, gladius jejunio, precibus ignis, pani pecus, poculo sanguis, nescit altaris nomen magis Legis et Prophetarum Litteris frequentatum, et altare Deo prius in tabernaculo, quod per Moysen factum est, collocatum (Exod. XL, 24); aram quoque in apostolicis Litteris inveniri, ubi Martyres", + "candidate_score": 0.62696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.625626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.625609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.625586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.619434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.619365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.616289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.615719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.615618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.613574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.613007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.611285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.610871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_143", + "psc_text": "Alypio episcopo de libris Augustini quos recepit, excusans quod serius miserit ad illum Eusebii Chronica. Cupit edoceri de genere et vita Alypii: ipse vicissim de se nonnulla aperiens. Panem unum dono mittit. Domino merito honorabili, et beatissimo patri ALYPIO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Haec est vera charitas, haec perfecta dilectio, quam tibi circa humilitatem nostram inesse docuisti, domine vere sancte, et merito beatissime ac desiderabilis. Accepimus enim per hominem nostrum Julianum de Carthagine revertentem, litteras tantam nobis Sanctitatis tuae lucem afferentes, ut nobis charitatem tuam non agnoscere, sed recognoscere videremur. Quia videlicet ex illo, qui nos ab origine mundi praedestinavit sibi, charitas ista manavit, in quo facti sumus antequam nati, quia ipse fecit nos, et non ipsi nos (Psal. XCIX, 3), qui fecit quae futura sunt. Hujus igitur praescientia et opere formati in similitudinem voluntatum et unitatem fidei vel unitatis fidem praeveniente notitiam charitate connexi sumus, ut nos invicem", + "candidate_score": 0.610323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.610025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_690", + "psc_text": "noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc dixerim, ut ego non tantum paratissimus sim, si quid te in meis scriptis moverit, fraterne accipere quid contra sentias, aut de correctione mea, aut de ipsa tua benevolentia gavisurus; verum etiam hoc a te postulem, et flagitem. 3. O si licuisset, etsi non cohabitante, saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino", + "candidate_score": 0.609889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_724", + "psc_text": "quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque, ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar; hoc sane vel maxime admirans, quod cum dicas te exemplaribus litterarum mearum ideo temere non putasse credendum, ne forte te respondente laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses meum esse sermonem et sic rescribere, postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et", + "candidate_score": 0.607819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.606535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.605639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.605358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_726", + "psc_text": "laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo tu me, quem nunquam talem expertus es, temere talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus, etiam cum stilum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae; quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. CAPUT II. 3. Restat igitur ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosceres. Atque ita, quia non credo quod", + "candidate_score": 0.603679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "edissere, ut noverimus vel quid agere ne ista fiant, vel quid haec credentibus respondere debeamus. 2. Litteras meas potius intuere, quibus te rescribere piguit; illic enim satis expressi animum nostrum: sed, ut opinor, oblitus quid tibi rescripserim, omnino mihi alia longe diversa et dissimilia retulisti Quippe quasi recordatus quod in litteris meis posui. hoc tuis inseruisti quod omnino non posui. Postremum enim fuisse in litteris meis dicis, non caput aut sanguinem in Ecclesiae postulari vindictam, sed rebus, quibus maxime metuunt spoliandos. Deinde ostendens quantum sit hoc mali, adjungis atque contexis, nisi te opinio fallit, arbitrari gravius esse spoliari facultatibus quam occidi. Atque ut apertius exponas de quibus facultatibus dixeris, pergis atque addis, me frequentatum in litteris nosse quod mors malorum omnium adferat sensum, egestosa autem vita aeternam pariat calamitatem. Deinde conclusisti, gravius esse in malis vivere quam mala morte finire. 3. Et ego quidem nec in nostris, ad quas me", + "candidate_score": 0.601404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_725", + "psc_text": "ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc est et sic laedere? Nisi enim rescribendo laesisses, ego juste expostulare non possem. Proinde cum ita rescribis, ut laedas, quis locus nobis relinquitur in disputatione Scripturarum sine ullo rancore versandi? Ego quidem absit ut laedar, si mihi certa ratione volueris et potueris demonstrare illud ex Epistola Apostoli, vel quid aliud Scripturarum sanctarum te verius intellexisse, quam me: imo vero absit, ut non cum gratiarum actione lucris meis deputem, si fuero te docente instructus, aut emendante correctus. 2. Verumtamen, tu mihi frater charissime, nisi te putares laesum scriptis meis, non me putares laedi posse rescriptis tuis. Nullo enim modo id de te opinatus fuero, quod non te arbitraris laesum, si sic tamen rescribis ut laedas. Aut si te non sic rescribente, ego propter nimiam stultitiam meam laedi posse putatus sum, hoc ipso laesisti plane, quod de me ita sexsisti. Sed nullo modo", + "candidate_score": 0.601255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.589793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.583287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.579658, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.677112, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_403", + "psc_text": "Lml 20 ad om. J 22 baptismo Iohannis Nv 25 iohannes Lml 26 quia L 28 ei fuerit N. forsitan hoc sic a deo patre accepisse uideretur ut a filio non acciperet, de ipso Christo identidem loquens ait: nos omnes de plenitudine eius accepimus. accepit autem hoc Iohannes certae dispensationis gratia non diu mansurum, sed quantum satis esset ad parandam uiam domino, cuius eum esse praecursorem oportebat. quam ille humiliter ingressurus et se humiliter sequentes ad excellentiam deducturus, sicut seruis pedes lauit, ita serui baptismo tinguv uoluit. sicut enim se subiecit pedibus eorum quos ipse dirigebat, sic Iohannis muneri quod ipse donauerat, ut intellegerent omnes, quanto superbiae sacrilegio quisque contemneret baptisma quod a domino deberet accipere, quando ipse dominus accepisset, quod seruo ut proprium dare posset ipse praestiterat, et cum Iohannes, quo nemo exsurrexit maior in natis mulierum, tantum testimonium Christo perhiberet, ut soluendae corrigiae calciamenti eius se fateretur indignum,", + "candidate_score": 0.677112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_403", + "psc_text": "Lml 20 ad om. J 22 baptismo Iohannis Nv 25 iohannes Lml 26 quia L 28 ei fuerit N. forsitan hoc sic a deo patre accepisse uideretur ut a filio non acciperet, de ipso Christo identidem loquens ait: nos omnes de plenitudine eius accepimus. accepit autem hoc Iohannes certae dispensationis gratia non diu mansurum, sed quantum satis esset ad parandam uiam domino, cuius eum esse praecursorem oportebat. quam ille humiliter ingressurus et se humiliter sequentes ad excellentiam deducturus, sicut seruis pedes lauit, ita serui baptismo tinguv uoluit. sicut enim se subiecit pedibus eorum quos ipse dirigebat, sic Iohannis muneri quod ipse donauerat, ut intellegerent omnes, quanto superbiae sacrilegio quisque contemneret baptisma quod a domino deberet accipere, quando ipse dominus accepisset, quod seruo ut proprium dare posset ipse praestiterat, et cum Iohannes, quo nemo exsurrexit maior in natis mulierum, tantum testimonium Christo perhiberet, ut soluendae corrigiae calciamenti eius se fateretur indignum,", + "candidate_score": 0.665591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_474", + "psc_text": "autem ille est qui est ad discendi patientiam lenis et mitis. oportet enim episcopos non tantum docere, sed et discere, quia et ille melius docet qui cotidie crescit et proficit discendo meliora, his utique uerbis satis indicat uir sanctus et pia caritate praeditus non esse metuendum sic eius epistulas legere, ut, si quid postea pluribus et diuturnioribus inquisitionibus conpertum ecclesia confirmauit, non ambigamus, quia, sicut multa erant quae doctus Cyprianus doceret, sic erat et aliquid quod Cyprianus docibilis disceret. quod autem nos ammonet, ut ad fontem recurramus, id est ad apostolicam traditionem, et inde canalem in nostra tempora dirigamus, optimum est et sine dubitatione faciendum. traditum est 10 cf. Cypr. ep. 74, 8 14 cf. II Tim. 2, 24 15 Cypr. ep. 74, 10 25 cf. Cypr. ep. 74, 10 27 Cypr. ep. 74, 11 2 staphanus L enim JK et in ras. L autem cet. v 6 deuersa Ntnl", + "candidate_score": 0.620707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_747", + "psc_text": "EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et ad eorum prorsus ora claudenda, ne aduersus catholicam suum scisma defendant, quomodo litteras factumque Cypriani. § 2 Ubicumque autem in his libris commemoraui 'ecclesiam non habentem maculam aut rugam', non sic accipiendum est, quasi iam sit, sed quaequasi praeparatur, ut sit, quandoquae apparebitpraeparatur etiam gloriosa. nunc enim propter quasdam ignorantias et infirmitates membrorum suorum habet, unde cottidie tota dicat: dimitte nobis debita nostra. § 3 In quarto libro, cum dicerem uicem baptismi posse haberedicerem passionem, non satis idoneum posui illius latronis exemplum, quia utrum non fuerit baptizatus incertum est. § 4 In libro septimo de uasis aureis et argenteis in", + "candidate_score": 0.614906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_746", + "psc_text": "2 id quoque deus v quoque] desinit J 4 donadistarum L 5 claudantur p. 6 mali bonos] maliuolos Kml contiminant L communicant fJ-ml 10 operatur L 12 opere Fm/ji enumerati LV Eug. 13 tradere ex tradendo ut uid. K remanendo L redeundo Mvi2 tamen N 14 patres N 16 quode erat L 18 praecedere Lml 19 praescripere L 20 non bis Kml 22 petram M petra. amen KL EXPL. LIBRI DE BAPTISMO NUMERO SEPTEM DO GRATIAS QUI LEGIS ORA PRO ME K EXPLICIUNT LIBRI DE BAPTISMO. SCI AUGUSTINI. NVMERO. VII. L EXPLICIT DR BAPTISMO BEATI AUSTINI (sic) LIBER SEPTIMUS N EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et", + "candidate_score": 0.612521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_747", + "psc_text": "EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et ad eorum prorsus ora claudenda, ne aduersus catholicam suum scisma defendant, quomodo litteras factumque Cypriani. § 2 Ubicumque autem in his libris commemoraui 'ecclesiam non habentem maculam aut rugam', non sic accipiendum est, quasi iam sit, sed quaequasi praeparatur, ut sit, quandoquae apparebitpraeparatur etiam gloriosa. nunc enim propter quasdam ignorantias et infirmitates membrorum suorum habet, unde cottidie tota dicat: dimitte nobis debita nostra. § 3 In quarto libro, cum dicerem uicem baptismi posse haberedicerem passionem, non satis idoneum posui illius latronis exemplum, quia utrum non fuerit baptizatus incertum est. § 4 In libro septimo de uasis aureis et argenteis in", + "candidate_score": 0.606665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_746", + "psc_text": "2 id quoque deus v quoque] desinit J 4 donadistarum L 5 claudantur p. 6 mali bonos] maliuolos Kml contiminant L communicant fJ-ml 10 operatur L 12 opere Fm/ji enumerati LV Eug. 13 tradere ex tradendo ut uid. K remanendo L redeundo Mvi2 tamen N 14 patres N 16 quode erat L 18 praecedere Lml 19 praescripere L 20 non bis Kml 22 petram M petra. amen KL EXPL. LIBRI DE BAPTISMO NUMERO SEPTEM DO GRATIAS QUI LEGIS ORA PRO ME K EXPLICIUNT LIBRI DE BAPTISMO. SCI AUGUSTINI. NVMERO. VII. L EXPLICIT DR BAPTISMO BEATI AUSTINI (sic) LIBER SEPTIMUS N EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et", + "candidate_score": 0.600858, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas", + "max_score": 0.677054, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_303", + "psc_text": "de plenitudine ejus accepimus (Id. I, 16) . Accepit autem hoc Joannes certae dispensationis gratia, non diu mansurum, sed quantum satis esset ad parandam viam Domino, cujus cum esse praecursorem oportebat. Quam ille humiliter ingressurus, et se humiliter sequentes ad excellentiam deducturus, sicut servis pedes lavit (Id. XIII, 4, 5), ita servi baptismo tingi voluit (Matth. III, 13). Sicut enim se subjecit pedibus eorum quos ipse dirigebat, sic Joannis muneri quod ipse donaverat: ut intelligerent omnes, quanto superbiae sacrilegio quisque contemneret baptisma quod a Domino deberet accipere, quando ipse Dominus accepisset quod servo, ut proprium dare posset, ipse praestiterat: et cum Joannes, quo nemo exsurrexit major in natis mulierum (Id. XI, 11), tantum testimonium Christo perhiberet, ut solvendae corrigiae calceamenti ejus se fateretur indignum (Joan. I, 27), Christus et baptismum ejus accipiendo humillimus inter homines inveniretur, et baptismo ejus locum auferendo Deus altissimus crederetur, idem humilitatis doctor et celsitudinis dator.", + "candidate_score": 0.677054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_303", + "psc_text": "de plenitudine ejus accepimus (Id. I, 16) . Accepit autem hoc Joannes certae dispensationis gratia, non diu mansurum, sed quantum satis esset ad parandam viam Domino, cujus cum esse praecursorem oportebat. Quam ille humiliter ingressurus, et se humiliter sequentes ad excellentiam deducturus, sicut servis pedes lavit (Id. XIII, 4, 5), ita servi baptismo tingi voluit (Matth. III, 13). Sicut enim se subjecit pedibus eorum quos ipse dirigebat, sic Joannis muneri quod ipse donaverat: ut intelligerent omnes, quanto superbiae sacrilegio quisque contemneret baptisma quod a Domino deberet accipere, quando ipse Dominus accepisset quod servo, ut proprium dare posset, ipse praestiterat: et cum Joannes, quo nemo exsurrexit major in natis mulierum (Id. XI, 11), tantum testimonium Christo perhiberet, ut solvendae corrigiae calceamenti ejus se fateretur indignum (Joan. I, 27), Christus et baptismum ejus accipiendo humillimus inter homines inveniretur, et baptismo ejus locum auferendo Deus altissimus crederetur, idem humilitatis doctor et celsitudinis dator.", + "candidate_score": 0.664533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_6_8", + "bdc_text": "Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ; at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans . Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_183", + "psc_text": "Et accepisti vestem meam versicoloriam, et cooperuisti idola tua; et oleum meum, et incensum meum posuisti ante faciem idolorum tuorum, et panes meos quos dedi tibi; et similagine et melle et oleo cibavi te; et posuisti haec ante faciem idolorum tuorum in odorem bene olentem. Et perfecisti haec (Ezech. XVI, 17-19) . Ad imagines enim phantasmatum suorum, cum quibus volutari carnalis anima delectatur, convertit omnia sacramenta, et verba Librorum sanctorum. Nec tamen quia illae imagines falsae sunt, et doctrinae daemoniorum sunt, in hypocrisi mendaciloquorum (I Tim. IV, 1, 2), propter ea et illa sacramenta, et divina eloquia sic exhonoranda sunt, ut eorum illa esse deputentur: cum Dominus dicat, De auro meo et de argento meo et veste mea versicoloria, et oleo meo et incenso et panibus meis, et caetera. An quia illi errantes eorum esse ista putant a quibus seducuntur, propterea non debemus agnoscere cujus sint; cum ipse dicat, Et", + "candidate_score": 0.623764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale iterum . Ex Haldenstein 25 . augusti 1572 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_55", + "psc_text": "Vestrum autem non est, nisi quod prave sentitis, et sacrilege agitis, et impie separamini. Nam si caetera omnia vera vel sentiatis vel habeatis, et in eadem tamen separatione duretis adversus vinculum fraternae pacis, adversus unitatem omnium fratrum, qui toto orbe terrarum, sicut promissi sunt, ita exhibiti; quorum omnium causas et corda nullo modo unquam nosse aut discutere potuistis, ut merito damnaretis; qui non possunt propterea rei esse, quia judicibus ecclesiasticis potius quam litigatoribus crediderunt: hoc solum minus habetis, quod minus habet qui charitatem non habet. Jam quid opus est ut nos retexamus? Vos ipsi in Apostolo inspicite, quantum sit quod minus habetis. Quid autem interest qui charitatem non habet, utrum foras avolet aliquo vento tentationis ablatus, an intus de messe dominica non recedat in ultima ventilatione separandus? Et tamen etiam tales, si jam semel per Baptismum nati sunt, iterum eos nasci non oportet. CAPUT XV.--23. Ecclesia quippe omnes per Baptismum", + "candidate_score": 0.612453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale iterum . Ex Haldenstein 25 . augusti 1572 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_De-baptismo-contra-Donatistas_window_56", + "psc_text": "minus habetis. Quid autem interest qui charitatem non habet, utrum foras avolet aliquo vento tentationis ablatus, an intus de messe dominica non recedat in ultima ventilatione separandus? Et tamen etiam tales, si jam semel per Baptismum nati sunt, iterum eos nasci non oportet. CAPUT XV.--23. Ecclesia quippe omnes per Baptismum parit, sive apud se, id est, ex utero suo; sive extra se de semine viri sui: sive de se, sive de ancilla. Sed et Esau de uxore natus, propter fraternam discordiam separatus est a populo Dei. Et Aser per uxoris quidem potestatem, sed ex ancilla natus, propter fraternam concordiam terram promissionis accepit. Unde et Ismaeli, ut separaretur a populo Dei, non obfuit mater ancilla, sed obfuit fraterna discordia: et non profuit potestas uxoris, cujus magis filius erat, quia per ipsius jura conjugalia et in ancilla seminatus erat, et ex ancilla susceptus. Sicut apud istos Ecclesiae jure quod est in Baptismo,", + "candidate_score": 0.606021, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.6762, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.6762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.671192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_322", + "psc_text": "cum excellentissimo viro Romano Patricio agitis ut pacem facere cum Ariulpho debeamus, ego ad vos personam aliam transmittere paratus sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natali valde contristabar, quod de illo quaedam superba cognoveram; sed quia mores suos ipse correxit, meam tristitiam simul meipsum vincendo consolatus est. Pro qua te fratrem et coepiscopum nostrum Malchum admone, ut priusquam ad nos veniat, rationes suas ponat, et tunc demum alibi, si necesse est, proficiscatur. Et si ejus actus bonos cognoscimus, ei fortasse necesse est ut hoc ipsum patrimonium quod tenuit restituamus. EPISTOLA XLVII. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon", + "candidate_score": 0.662701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2241", + "psc_text": "vestra voluit citius ac libenter implevimus, ut quantum nobis bona vestra placuerint effectus nostri celeritate monstraremus. Salutantes praeterea vos paterna dulcedine, indicamus, omnia quae viris illustribus famulis vestris Burgoaldo et Varmaricario filiis nostris apud nos agenda mandastis facta nobis fuisse habito secreto colloquio manifesta. Et valde laudavimus, quia et praesentia sapienter, sicut decet, attenditis, et sic munire futura sempiternae pacis interventu inter vos et rempublicam festinatis, ut, unum facti, regni vestri firmitatem in perpetuum salubriter extendatis. De quibus succedenti vobis tempore quae Deo fuerint placita nuntiamus. Nam nos quidquid utile, quidquid probatur esse pacificum, desideramus, et ut fieri valeat studemus. Tantum est ut sicut nostra, ita quoque Dei, quo sine nihil possumus, in eis quae expediunt, sit voluntas. Sancta Trinitas in suo semper faciat vos timore proficere, et ita cor vestrum placita sibi moderatione disponat, ut et nunc subjectis vestris de vobis, et postmodum vobis de se gaudium sine fine", + "candidate_score": 0.662696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.657564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1941", + "psc_text": "apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et laetatus. Laetatus, quia humor noxius inferiora petens, superiora perfecte deseruit; contristatus vero, quia in tam tenuissimo corpore dolores vos nimios perpeti pertimesco. Ubi enim caro deest, quae virtus esse poterit doloribus resistens? Me etenim quem qualis fuerim nostis, ita amaritudo animi et assidua exacerbatio, atque praeter hoc podagrae molestia afficit, ut corpus meum tanquam in sepultura ita siccatum sit. Unde fit ut jam de lecto raro surgere valeam. Si ergo mei molem corporis in tantam podagrae dolor ariditatem redegit, quid de vestro corpore sentiam, quod nimis siccum ante dolores fuit? De eleemosyna vero quam beati Andreae apostoli monasterio fecistis, quid", + "candidate_score": 0.65715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.657065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2234", + "psc_text": "degentium, sicut voluistis, indulsimus, nec excellentiae vestrae amplectenda nobis desideria vel ad modicum differre pertulimus. Paterna praeterea charitate salutationis praemittentes alloquium, indicamus illustribus filiis nostris, vestrae vero excellentiae famulis ac legatis Burgoaldo et Varmaricario, nostrum nos secundum vestra scripta praebuisse secretum. Qui omnia quae sibi injuncta dixerunt, subtili nobis insinuatione reserasse noscuntur. De quibus curae nobis erit sequenti tempore excellentiae vestrae quid actum fuerit indicare. Nam nos quidquid possibile, quidquid est utile, et ad ordinandam pacem inter vos et rempublicam pertinet, summa, Deo auctore, cupimus devotione compleri. Mennam (Grat., 2, q. 5, c. 7), reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, postquam, ea quae de eo dicta fuerant requirentes, in nullo invenimus esse culpabilem, qui, insuper, ad sacratissimum corpus beati Petri apostoli sub jurejurando satisfaciens, ab his quae objecta ejus opinioni fuerant se demonstravit alienum, reverti illuc purgatum absolutumque permisimus, quia sicut dignum erat ut, si in aliquo reus existeret, culpam in", + "candidate_score": 0.656314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.655123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1641", + "psc_text": "Studiis pietatis intendite, de qua scriptum est, quod promissionem habeat vitae praesentis et futurae (I Tim. IV, 8) . Potens est autem omnipotens Deus vitam vestrae excellentiae et hic in longo tempore conservare, et post multa annorum curricula ad gaudia aeterna perducere. Dulcissimas filias meas domnam Barbaram, et domnam Antoninam mea peto vice salutari; quas oro ut superna gratia protegat, eisque prosperari in omnibus concedat. EPISTOLA CXXIV. AD DONELLUM EROGATOREM. Aegrum consolatur. Gaudet de militari roga illi denuo imposita. Quam exarchus mutuo acceperat pecuniam restituendam monet. Romanae civitati praecipua cura subveniat. Gregorius Donello erogatori. Epistolam gloriae vestrae plenam boni filii charitate suscepimus, ex qua quidem de molestia corporis vestri noster est animus contristatus. De divina tamen miseratione confidimus quod qui vos miseram et dejectam diligere fecit Italiam, ipse vobis et corporis salutem restituat, et in aeterna retributione compenset. De militari enim roga, quam vos contra voluntatem vestram principali significastis jussione", + "candidate_score": 0.65476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.653279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1940", + "psc_text": "beato Petro apostolorum principi munera transmisistis, praesente omni clero suscepta atque illic suspensa sunt. Filius autem meus, vir magnificus domnus Symmachus, quia aegrotum me ex podagrae dolore et pene desperatum reperit, scripta vestra mihi dare distulit, et post multum temporis quam vela suscepta sunt dedit. Postmodum vero in scriptis excellentiae vestrae invenimus ut cum litania ad beati Petri ecclesiam portari debuissent. Quod ideo minime factum est, quia, sicut praedixi, ante vela quam scripta suscepimus. Tamen praedictus vir cum omni familia domus vestrae hoc fecit, quod nos cum clero facere voluistis. Sed et si voces defuerunt hominum, habet ipsa vestra oblatio apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et", + "candidate_score": 0.649695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_322", + "psc_text": "cum excellentissimo viro Romano Patricio agitis ut pacem facere cum Ariulpho debeamus, ego ad vos personam aliam transmittere paratus sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natali valde contristabar, quod de illo quaedam superba cognoveram; sed quia mores suos ipse correxit, meam tristitiam simul meipsum vincendo consolatus est. Pro qua te fratrem et coepiscopum nostrum Malchum admone, ut priusquam ad nos veniat, rationes suas ponat, et tunc demum alibi, si necesse est, proficiscatur. Et si ejus actus bonos cognoscimus, ei fortasse necesse est ut hoc ipsum patrimonium quod tenuit restituamus. EPISTOLA XLVII. AD DOMINICUM EPISCOPUM. Gratulatoriae de ordinatione sua epistolae dilationem eximia charitate compensari. Virtutum hanc matrem quam variis effert laudibus inconcussa stabilitate tenendam. Ut Romanae Ecclesiae privilegia defendit, sic singulis quibusque Ecclesiis sua jura servat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi Perlatas ad nos serius per Donatum atque Quodvultdeum reverendissimos fratres et coepiscopos nostros, necnon", + "candidate_score": 0.648884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1940", + "psc_text": "beato Petro apostolorum principi munera transmisistis, praesente omni clero suscepta atque illic suspensa sunt. Filius autem meus, vir magnificus domnus Symmachus, quia aegrotum me ex podagrae dolore et pene desperatum reperit, scripta vestra mihi dare distulit, et post multum temporis quam vela suscepta sunt dedit. Postmodum vero in scriptis excellentiae vestrae invenimus ut cum litania ad beati Petri ecclesiam portari debuissent. Quod ideo minime factum est, quia, sicut praedixi, ante vela quam scripta suscepimus. Tamen praedictus vir cum omni familia domus vestrae hoc fecit, quod nos cum clero facere voluistis. Sed et si voces defuerunt hominum, habet ipsa vestra oblatio apud omnipotentem Deum vocem suam. In ejus enim pietate confido quia cujus corpus vos cooperuistis in terra, ejus vos intercessio ab omnibus peccatis proteget in coelo, omnemque domum vestram sua provisione 1124 reget, et sua vigilantia custodiet. De podagrae autem molestia, quam vobis evenisse signastis, et contristatus vehementer sum et", + "candidate_score": 0.646966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2392", + "psc_text": "sociatum. Nec enim de christianitate vestra aliud credendum fuerat, nisi id studere vos, ut quem divino munere suscepistis catholicae rectitudinis auxilio muniretis, ut et Redemptor noster familiarem te suam famulam cognosceret, et Langobardorum genti novum regem in timere suo feliciter enutriret. Unde oramus omnipotentem Deum ut et vos in mandatorum suorum via custodiat, et eumdem excellentissimum filium nostrum Adulouvaldum in suo faciat amore proficere, quatenus sicut hic inter homines jam magnus est, sic quoque et bonis actibus ante Dei nostri oculos sit gloriosus. Illud autem quod excellentia vestra scripsit, ut dilectissimo filio nostro Secundo abbati ad ea quae scripsit subtilius respondere deberemus, quis petitionem illius vel vestra desideria quae multis esse profutura cognoscit, si aegritudo non obsisteret, duceret postponenda? Sed tanta nos podagrae infirmitas tenuit, ut non solum non dictare, sed etiam ad loquendum vix possemus assurgere, sicut et praesentium portitores legati vestri cognoverunt, qui nos et venientes infirmos invenerunt,", + "candidate_score": 0.646473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.646376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1609", + "psc_text": "vestrae haec nostra apud vos exhortatio locum inveniat, ut ad mercedem vestram dejectionem ipsius porrecta manu justitiae relevetis, quatenus per hoc quod aequitatem sacerdotibus custoditis, eorum precibus ante Dei semper oculos floreatis. EPISTOLA CXVII. AD BRUNICHILDEM REGINAM FRANCORUM. Hilarium commendat, ut illum tuitione sua protegat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Cum in regni regimine virtus justitia et potestas egeat aequitate, nec ad hoc alterum sine altero possit sufficere, quanto in vobis amore horum cura praefulgeat, ex hoc utique patenter ostenditur, dum turbas gentium laudabiliter gubernatis. Quis ergo haec considerans de excellentiae vestrae bonitate diffidat, aut de impetratione sit dubius, quando illa a vobis quae subjectis vos libenter posse novit impendere duxerit postulanda? Lator itaque praesentium Hilarius, excellentiae vestrae famulus, nostra se interventione apud potestatem vestram aestimans adjuvari, commendationis nostrae sibi poposcit epistolas suffragari: certum tenens uberius, sicut caeteris conceditis, promereri, si nostra pro eo intercessio loqueretur. Proinde paternae charitatis affectu salutationis", + "candidate_score": 0.645405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.645216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_844", + "psc_text": "ex ipsa novitate curventur, et confracta citius corruant, quae immature in altum levata videbantur. Cur ergo hoc non subtiliter in hominibus custoditur, quod in lignis quoque ac lapidibus tanta consideratione perpenditur? Qua de re necesse est ut vestra fraternitas praecellentissimum filium nostrum Childebertum regem admonere studeat, ut hujus peccati maculam a regno suo funditus repellat, quatenus omnipotens Deus tanto illi apud se majora retribuat, quanto cum conspicit et amare quod ipse diligit, et vitare quod odit. Itaque fraternitati vestrae vices nostras in Ecclesiis, quae sub regno sunt praecellentissimi filii nostri Childeberti, juxta antiquum morem Deo auctore committimus, singulis siquidem metropolitis secundum priscam consuetudinem proprio honore servato. Pallium quoque transmisimus (Grat. dist. 100, c. 6), quo fraternitas tua intra ecclesiam ad sola missarum solemnia utatur. Sicubi autem longius episcoporum quisquam pergere forte voluerit, sine tuae sanctitatis auctoritate ei ad loca alia transire non liceat. Si qua vero inquisitio de fide, vel", + "candidate_score": 0.645157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.642611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_720", + "psc_text": "746 Ego itaque per responsales meos semel et bis verbis humilibus hoc quod in tota Ecclesia peccatur, corripere studui, nunc per meipsum scribo. Quidquid facere humiliter debui, non omisi. Sed si in mea correptione despicior, restat ut Ecclesiam debeam adhibere. Haec itaque dicens, omnipotens Deus fraternitati vestrae indicet quanto circa vos amore constringor, quantumque in hac causa non contra vos, sed pro vobis lugeo. In qua tamen praeceptis evangelicis, institutionibus canonum, utilitatibus fratrum personam praeponere non possum, nec ejus quem multum amo. Scripta autem sanctitatis vestrae dulcissima atque suavissima de causa presbyterorum Joannis et Athanasii suscepi, de qua vobis in subsequentibus Domino adjuvante respondebo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat. Data Kalendis Januarii, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 54.) EPISTOLA XIX. AD SABINIANUM DIACONUM. Epistolam superiorem, ob reverentiam imperatoris, suavitate respersam, det Joanni episcopo. Principi", + "candidate_score": 0.638994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_9_11", + "bdc_text": "Longum esset singula enumerare , cur hinc discedere velim , licet religioni non ducam in aula esse , in qua contra conscientiam nihil facere cogor ; verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.636663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae ut nos gentesque nostras, quae nostro post Deum regimine moderantur, et vestris sunt a Christo acquisitae temporibus, communi Domino tuis crebro commendes orationibus, ut per eamdem rem quos orbis latitudo dissociat, vera in Deum acta charitas feliciter convalescat. EPISTOLA LXII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Defensorum nomen usurpantes compescat. Fortunatum amoveat ab Ecclesiae negotiis. Martianum Joanni episcopo, Romanae Ecclesiae patrimonium curanti, inobedientem exsulare cogat. Gregorius Romano defensori. Pervenit ad nos quod tonsuratores in Sicilia prava sibi praesumptione nomen defensorum sumerent, 979 atque eos non solum utilitatibus ecclesiasticis non esse utiles, sed etiam hac occasione multa indisciplinata committere. Proinde experientiae tuae praesenti auctoritate", + "candidate_score": 0.636473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero . Vale , vir amplissimus ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_812", + "psc_text": "fratres charissimi, quis e vicino subsequitur, cujus et in sacerdotibus erumpunt tam perversa primordia. Quia enim juxta est ille de quo scriptum est: Ipse est rex super universos filios superbiae (Job, XLI, 25); quod non sine gravi dolore dicere compellor, frater et coepiscopus noster Joannes mandata dominica, apostolica praecepta, regulas Patrum despiciens, cum per elationem praecurrere conatur in nomine. Vestrae autem beatitudini indicet omnipotens Deus quam gravi considerationis hujus gemitu torqueor, quod ille quondam mihi modestissimus, ille omnibus dilectus, ille qui in eleemosynis, orationibus, atque jejuniis videbatur occupatus, ex eo in quo sedebat cinere, ex ea quam praedicabat humilitate, jactantiam sumpsit, ita ut universa sibi tentet ascribere, et omnia quae soli uni capiti cohaerent, videlicet Christo, per elationem pompatici sermonis ejusdem Christi sibi studeat membra subjugare. Nec mirum, quod ille tentator, qui initium omnis peccati scit esse superbiam, et tunc ea in primo homine ante omnia usus est, et nunc", + "candidate_score": 0.6348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_621", + "psc_text": "Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties ad respiciendum eam vester oculus ducitur, memoria etiam mei inter occupationes tumultusque causarum in animum vestrum revocetur. EPISTOLA XXXII. AD NARSEM PATRICIUM. Causam presbyterorum cum Joanne patriarcha se ad canonum normam omnino exacturum declarat. Commendatum a se Theodoro Narsetem. Epistolae brevitatem excusat, quod tribulationibus prematur. Gregorius Narsae patricio. Multa mihi dulcissima charitas vestra per epistolas suas in bonae operationis laudibus est locuta, ad quae omnia breviter ego respondeo: Nolite me vocare Noemi, id est pulchram; sed vocate me Mara, id est amaram, quia amaritudine plena sum (Ruth. I, 20) . De causa vero presbyterorum quae cum fratre meo et coepiscopo,", + "candidate_score": 0.632381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.630306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_882", + "psc_text": "bonum non habent quod habetis. Ut ergo sicut fide ita et actione vincantur, benignam se excellentia vestra suis subjectis semper exhibeat. Et si qua sunt quae ejus animum offendere valeant, ea indiscussa non puniat. Tunc enim vere regi regum, id est omnipotenti Domino amplius placebit, si, potestatem suam restringens, minus sibi crediderit licere quod potest. Quia igitur sinceritatem fidei et mente servatis et opere, beati Petri apostolorum principis amor qui in vobis est evidenter ostendit cujus res, Christianae religionis intuitu, sub vestri culminis potestate bene hactenus gubernatae et conservatae sunt. Sed quoniam Dynamius patricius, qui ex nostra commendatione rebus ipsis sollicitudinem impendebat, eas modo gubernare, ut cognovimus, non potest, ne patrimoniolum ibidem constitutum, faciente negligentia, deperiret, idcirco praesentium portitorem dilectissimum filium nostrum Candidum presbyterum ad id gubernandum transmisimus, quem excellentiae vestrae, praemisso paterna charitate salutationis alloquio, in omnibus commendamus, petentes ut si aliquod illic 796 fortasse praejudicium factum est, aut", + "candidate_score": 0.622299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "mihi de te dictavit charitas feci; ut librum Regulae Pastoralis, quem in episcopatus mei exordio scripsi, et libros quos in expositionem beati Job jamdudum me fecisse cognovisti, sanctitati tuae communi filio Probino presbytero veniente transmitterem. Et tuae quidem caritati in eo opere tertiae et quartae partis 778 Codices non transmisi, quia eos solummodo ex eisdem partibus Codices jam monasteriis dedi. Hos itaque sanctitas tua studiose percurrat, et peccata mea studiosius defleat, ne mihi culpae gravioris sit quod quasi scire videor quod agere praetermitto. In hac vero Ecclesia quantis causarum tumultibus premor, ipsa charitati tuae epistolae meae brevitas innotescit, quando ei parum loquor, quem magis omnibus diligo. EPISTOLA L. AD JOANNEM ABBATEM. Ad monasterium sancti Andreae proficiscatur, vitiosos coerciturus ac puniturus. Gregorius Joanni abbati de Regio. Ea quae ad correptionem religiosarum pertinent personarum nos praeterire nec decet, nec convenit. Pervenit itaque ad nos in monasterio sancti Andreae, quod juxta Vulcanum est", + "candidate_score": 0.610314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_25_27", + "bdc_text": "Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum . Ex Haldenstein 25 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2322", + "psc_text": "hoc enim temporis Bonifacii chartularii, responsalis mei, qui in urbe regia demoratur, vehementer me scripta turbaverant, quae dicebant dulcissimam mihi atque suavissimam sanctitatem vestram defectum corporei luminis pertulisse. Ex quibus scriptis gravi moerore percussus sum. Sed subito, Creatoris ac Redemptoris nostri gratia prosperante, beatitudinis vestrae suscepi epistolam, et, sanam de ea quam audivi corporis molestia agnoscens, exsultavi vehementer, quia tanta laetitia cordis secuta est, quanta prius tristitiae amaritudo praecesserat. Scimus enim quia in omnipotentis Dei adjutorio multorum salus est vita vestra. Nam tunc inter fluctus nautae securi navigant, quando gubernator doctus atque artifex ad clavi regimen sedet. In salutis autem vestrae gaudio haec quoque mihi est exsultatio addita, quia et imminutos ore vestro Ecclesiae hostes, et multiplicatos dominicos greges 1248 agnovi. Crescunt enim quotidie per linguae vestrae vomerem grana coelestia, atque in supernis horreis multiplicantur; ita ut in vobis impletum esse gaudeamus quod scriptum est: Ubi plurimae segetes, ibi manifesta", + "candidate_score": 0.608859, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.674907, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.674907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_1_3", + "bdc_text": "D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo . Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.664146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_2", + "bdc_text": "Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.656941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_210", + "psc_text": "movebant; expertus sum prius hominem expertem liberalium disciplinarum, nisi grammaticae, atque ejus ipsius usitato modo. Et quia legerat aliquas Tullianas orationes, et paucissimos Senecae libros, et nonnulla poetarum, et suae sectae si qua volumina latine atque composite conscripta erant, et quia aderat quotidiana sermocinandi exercitatio; inde suppetebat eloquium, quod fiebat acceptius magisque seductorium moderamine ingenii, et quodam lepore naturali. Itane est ut recolo, Domine Deus meus, arbiter conscientiae meae? Coram te cor meum et recordatio mea, qui me tunc agebas abdito secreto providentiae tuae, et inhonestos errores meos jam convertebas ante faciem meam, ut viderem et odissem. CAPUT VII. Alienatur a secta Manichaeorum. 12. Nam posteaquam ille mihi imperitus earum artium, quibus eum excellere putaveram, satis apparuit, desperare coepi posse eum mihi illa quae me movebant aperire atque dissolvere; quorum quidem ignarus posset veritatem tenere pietatis, sed si manichaeus non esset. Libri quippe eorum pleni sunt longissimis fabulis, de coelo", + "candidate_score": 0.654509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D . Cum me heri Curiam audiendae concionis gratia contullissem , ut soleo , mi domine et pater colendissime , redditae mihi fuerunt exoptatissimae literae tuae , quae me et moerore et laetitia affecerunt , moerore quidem , quod ex iis intellexerim optimum dominum Simlerum , dominum et hospitem meum observandum , podagra correptum lecto affixum esse proptereaque rescribere non potuisse , laetitia vero , quod tu , tantus vir multis magnique momenti negotiis occupatissimus , ad me nihilominus ( quae tua est benignitas ) humanissimas dignatus sis literas scribere , quas ego , quoad vixero , tanquam κειμήλιον asservabo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_387", + "psc_text": "Et consedimus ut colloqueremur; et forte supra mensam lusoriam quae ante nos erat, attendit codicem, tulit, aperuit, invenit apostolum Paulum, inopinate sane: putaverat enim aliquid de libris quorum professio me conterebat. Tum vero arridens, meque intuens, gratulatorie miratus est quod eas et solas prae oculis meis litteras repente comperisset. Christianus quippe et fidelis erat, et saepe tibi Deo nostro prosternebatur in ecclesia crebris et diuturnis orationibus. Cui ego cum indicassem illis me Scripturis curam maximam impendere, ortus est sermo, ipso narrante, de Antonio Aegyptio monacho, cujus nomen excellenter clarebat apud servos tuos; nos autem usque in illam horam latebat. Quod ille ubi comperit, immoratus est in eo sermone, insinuans tantum virum ignorantibus, et admirans eamdem nostram ignorantiam. Stupebamus autem audientes tam recenti memoria, et prope nostris temporibus testatissima mirabilia tua in fide recta et catholica Ecclesia. Omnes mirabamur, et nos quia tam magna erant, et ille quia inaudita nobis erant.", + "candidate_score": 0.652482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_134", + "psc_text": "ipsius conversione. 21. Et dedisti alterum responsum interim, quod recolo. Nam et multa praetereo, propter quod propero ad ea quae me magis urgent confiteri tibi, et multa non memini. Dedisti ergo alterum per sacerdotem tuum, quemdam episcopum nutritum in Ecclesia, et exercitatum in Libris tuis. Quem cum illa femina rogasset ut dignaretur mecum colloqui, et refellere errores meos, et dedocere me mala, ac docere bona (faciebat enim hoc, si quos forte idoneos invenisset); noluit ille, prudenter sane, quantum sensi postea. Respondit enim me adhuc esse indocilem, eo quod inflatus essem novitate haeresis illius, et nonnullis quaestiunculis jam multos imperitos exagitassem, sicut illa indicaverat ei. Sed sine, inquit, illum ibi, et tantum roga pro eo Dominum: ipse legendo reperiet quis ille sit error, et quanta impietas. Simul etiam narravit se quoque parvulum a seducta matre sua datum fuisse Manichaeis, et omnes pene non legisse tantum, verum etiam scriptitasse libros eorum; sibique", + "candidate_score": 0.652093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18_20", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit . Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_206", + "psc_text": "Sed tamen nondum liquido compereram utrum etiam secundum ejus verba, vicissitudines longiorum et breviorum dierum atque noctium, et ipsius noctis et diei, et deliquia luminum, et si quid ejusmodi in aliis libris legeram, posset exponi; ut, si forte posset, incertum quidem mihi fieret utrum ita se res haberet, an non ita; sed ad fidem meam illius auctoritatem, propter creditam sanctitatem, praeponerem. CAPUT VI. Faustus eloquens, sed liberalium disciplinarum expers. 10. Et per annos ferme ipsos novem, quibus eos animo vagabundus audivi, nimis extento desiderio venturum exspectabam istum Faustum. Caeteri enim eorum, in quos forte incurrissem, qui talium rerum quaestionibus a me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator?", + "candidate_score": 0.644247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_11_13", + "bdc_text": "- Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_134", + "psc_text": "ipsius conversione. 21. Et dedisti alterum responsum interim, quod recolo. Nam et multa praetereo, propter quod propero ad ea quae me magis urgent confiteri tibi, et multa non memini. Dedisti ergo alterum per sacerdotem tuum, quemdam episcopum nutritum in Ecclesia, et exercitatum in Libris tuis. Quem cum illa femina rogasset ut dignaretur mecum colloqui, et refellere errores meos, et dedocere me mala, ac docere bona (faciebat enim hoc, si quos forte idoneos invenisset); noluit ille, prudenter sane, quantum sensi postea. Respondit enim me adhuc esse indocilem, eo quod inflatus essem novitate haeresis illius, et nonnullis quaestiunculis jam multos imperitos exagitassem, sicut illa indicaverat ei. Sed sine, inquit, illum ibi, et tantum roga pro eo Dominum: ipse legendo reperiet quis ille sit error, et quanta impietas. Simul etiam narravit se quoque parvulum a seducta matre sua datum fuisse Manichaeis, et omnes pene non legisse tantum, verum etiam scriptitasse libros eorum; sibique", + "candidate_score": 0.634526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16_18", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt . Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_259", + "psc_text": "Cogitabam haec, et aderas mihi; suspirabam, et audiebas me: fluctuabam, et gubernabas me; ibam per viam saeculi latam, nec deserebas. CAPUT VI. De miseria ambitiosorum, adducto exemplo mendici laetantis. 9. Inhiabam honoribus, lucris, conjugio; et tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibus amarissimas difficultates, te propitio tanto magis, quanto minus sinebas mihi dulcescere quod non eras tu. Vide cor meum, Domine, qui voluisti ut hoc recordarer et confiterer tibi. Nunc tibi inhaereat anima mea, quam de visco tam tenaci mortis exuisti. Quam misera erat! et sensum vulneris tu pungebas, ut relictis omnibus converteretur ad te qui es super omnia, et sine quo nulla essent omnia; converteretur, et sanaretur. Quam ergo miser eram, et quomodo egisti ut sentirem miseriam meam, die illo quo cum pararem recitare Imperatori laudes, quibus plura mentirer, et mentienti faveretur ab scientibus, easque curas anhelaret cor meum, et cogitationum tabificarum febribus aestuaret; transiens per quemdam vicum Mediolanensem, animadverti", + "candidate_score": 0.632398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_6_8", + "bdc_text": "Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ; at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans . Quae de aulis scribant Erasmus et Budeus sub finem libri De asse , legi , qui suis coloribus aulicos depingunt .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_49", + "psc_text": "haec didicerunt, verum respondebunt; secundum id pactum et placitum, quo inter se homines ista signa firmarunt. Item, si quaeram quid horum majore vitae hujus incommodo quisque obliviscatur, legere et scribere, an poetica illa figmenta; quis non videat quid responsurus sit, qui non est penitus oblitus sui? Peccabam ergo puer cum illa inania istis utilioribus amore praeponebam, vel potius ista oderam, illa amabam. Jamvero unum et unum duo, duo et duo quatuor, odiosa cantio mihi erat; et dulcissimum spectaculum vanitatis equus ligneus plenus armatis, et Trojae incendium, atque ipsius umbra Creusae (Aeneid. II). CAPUT XIV. Litteras graecas oderat. 23. Cur ergo graecam etiam grammaticam oderam talia cantantem? Nam et Homerus peritus texere tales fabellas, et dulcissime vanus est, et mihi tamen amarus erat puero. Credo etiam graecis pueris Virgilius ita sit, cum eum sic discere coguntur, ut ego illum. Videlicet difficultas, omnino ediscendae peregrinae linguae, quasi felle aspergebat omnes suavitates graecas", + "candidate_score": 0.626578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_440", + "psc_text": "Et tu es idipsum valde qui non mutaris; et in te requies obliviscens laborum omnium, quoniam nullus alius tecum, nec ad alia multa adipiscenda, quae non sunt quod tu, sed tu, Domine, singulariter in spe constituisti me. Legebam, et ardebam; nec inveniebam quid facerem surdis mortuis, ex quibus fueram pestis, latrator amarus et caecus adversus Litteras de melle coeli melleas, et de lumine tuo luminosas: et super inimicis Scripturae hujus tabescebam. 12. Quando recordabor omnia dierum illorum feriatorum? Sed nec oblitus sum nec silebo flagelli tui asperitatem, et misericordiae tuae mirabilem celeritatem. Dolore dentium tunc excruciabas me; et cum in tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor,", + "candidate_score": 0.61213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_25", + "psc_text": "nonnihil indicatum est, et praegnantes ipse vidi feminas. Quid ante hanc etiam, dulcedo mea, Deus meus? fuine alicubi, aut aliquis? Nam quis mihi dicat ista, non habeo; nec pater nec mater potuerunt, nec aliorum experimentum, nec memoria mea. An irrides me ista quaerentem, teque de hoc quod novi, laudari a me jubes, et confiteri me tibi? 10. Confiteor tibi, Domine coeli et terrae, laudem dicens tibi de primordiis et infantia mea quae non memini; et dedisti ea homini ex aliis de se conjicere, et auctoritatibus etiam muliercularum multa de se credere. Eram enim et vivebam etiam tunc, et signa, quibus sensa mea nota aliis facerem, jam in fine infantiae quaerebam. Unde hoc tale animal nisi abs te, Domine? An quisquam se faciendi erit artifex? aut ulla vena trahitur aliunde, qua esse et vivere currat in nos, praeterquam quod tu facis nos, Domine, cui esse et vivere non aliud atque aliud", + "candidate_score": 0.585025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_16", + "bdc_text": "de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_24", + "psc_text": "Et ecce infantia mea olim mortua est, et ego vivo. Tu autem, Domine, qui et semper vivis, et nihil moritur in te, quoniam ante primordia saeculorum, et ante omne quod vel ante dici potest, tu es, et Deus es Dominusque omnium quae creasti: et apud te rerum omnium instabilium stant causae; et rerum omnium mutabilium immutabiles manent origines; et omnium irrationabilium et temporalium sempiternae vivunt rationes. Dic mihi supplici tuo, Deus, et misericors misero tuo; dic mihi utrum jam alicui aetati meae mortuae successerit infantia mea: an illa est quam egi intra viscera matris meae? Nam et de illa mihi nonnihil indicatum est, et praegnantes ipse vidi feminas. Quid ante hanc etiam, dulcedo mea, Deus meus? fuine alicubi, aut aliquis? Nam quis mihi dicat ista, non habeo; nec pater nec mater potuerunt, nec aliorum experimentum, nec memoria mea. An irrides me ista quaerentem, teque de hoc quod novi, laudari a", + "candidate_score": 0.583544, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.674374, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.674374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1088", + "psc_text": "παρασαλευθεῖεν. Καὶ μείζων εἴη παρ' ἐμοὶ ἑνὸς ἀδελφοῦ γνώμη, ἥπερ ἁπάσης τῆς οἰκίας τἰκίας τοῦ δεσπότου ἡ κοινὴ λυσιτέλεια. Καὶ διὰ τοῦτο γινώσκων τὴν ἔνδοξόν σου γαληνότητα τῇ ἐκκλησιαστικῇ σπουδάζειν ὁμονοίᾳ, 1152 καὶ τοῖς τῇ εἰρηνοποιῷ ἑνώσει ἁρμόζουσιν εὐσεβῆ παρασχεῖν σύναισιν, δέομαι, καὶ σπουδαιοτάτῃ αἰτήσει ὑμᾶς παρακαλῶ, ὃπως τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἀναιδεῖς τὰς ἐναντίας τῇ ἑνώσει, καὶ τῇ εἰρήνῃ τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ πάσης συναινέσεως τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας ἀποκηρύξη��ε, καὶ τοῦ ἐμοῦ ἀλελφοῦ τοῦ Ἀνατολίου τὴν ἐπιβλαβῆ ἑαυτῷ, εἰ ἐπιμένοι, ἐπιθυμίαν σωτηριωδῶς ἐπίσχητε, ἵνα μὴ τούτων, ἅπερ τῇ ὑμετέρᾳ δόξῃ καὶ τοῖς χρόνοις ἐχθρὰ τυγχάνει, ἐπιθυμῶν, μείζων θελῆσῃ εἶναι τῶν ἤδη ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέρως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ", + "candidate_score": 0.671108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1290", + "psc_text": "vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic moderatur genus humanum, ut id studio religionis in Deum reddat attentius, vestrae beatitudinis litteras mihi sublegit, ea statim quae continebantur eis ut placita vobis implevi, quod me facere vel communis pacis utilitas, vel quod decuerat hortabatur. CAP. II. Et reverentissimus quidem sacrosanctae Ecclesiae nostrae presbyter Aetius in priore loco atque honore ecclesiastico nobis est restitutus: omne quod episcopi nostri est modeste faciens ipse responsum. Andreas autem, qui non provectus a nobis, sed gradu faciente archidiaconi dignitate fuerat honoratus, ab Ecclesia separatus est, cum his qui contra sanctae memoriae patrem nostrum atque episcopum fuerant Flavianum; qui etiam partis antea perfidissimi fuerant", + "candidate_score": 0.669289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_810", + "psc_text": "ὀφειλομένην ἑαυτῷ τίμην ἀπηνέγκατο· καὶ τούτου ἀποκινηθέντος, πᾶσα εἰρήνη, καὶ πᾶσα συμφωνία ἐν ταῖς ἐκκλησίαις βασιλεύει, καὶ οὐδὲν ἕτερον κρατεῖ, εἰ μή καθαρὰ ἡ ἀλήθεια. EPISTOLA LXIII. EJUSDEM THEODOSII AD GALLAM PLACIDIAM AUGUSTAM, Qua respondet epistolae LVI. 990 Dominae meae PLACIDIAE venerabili Augustae THEODOSIUS. Ex litteris tuae mansuetudinis nostra cognovit aeternitas quid reverendissimus patriarcha Leo a tua aeternitate poposcerit. His itaque litteris indicamus quoniam de his quae dicta sunt a reverendissimo episcopo plenius atque apertius saepius scriptum est: ex quibus sine dubitatione manifestum est nihil nos praeter paternam fidem, aut dogmata divina, vel definitiones reverendissimorum, qui tam sub divae memoriae Constantino in Nicaea civitate, quam dudum nostro praecepto in Epheso congregati sunt, definisse, aut decrevisse, aut intellexisse; sed hoc solum in Epheso constitui jussimus, ut omnes qui nocibili laesione Ecclesias sanctas turbaverunt, digne removerentur. Haec sunt quae non ad refragationem, sed ad concordiam et purum vinculum adorandae religionis a reverendissimis", + "candidate_score": 0.669144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_721", + "psc_text": "praerogativis supra caeteras eminentem. --II. In laudes S. Leonis excurrit, commendatque zelum in Manichaeos, et epistolam ad Flavianum. --III. Quam immerito depositus fuerit, nec in jus vocatus, conqueritur. --IV. Susceptos a se pro Ecclesia labores enumerat. --V. Orat ne sedem apostolicam appellans repellatur; cui fidem suam probari optat ex scriptis suis; quae indicat. --VI. Sibi a Leone cupit induci quid de Ephesina sententia agere debeat. --VII. Legatos suos Leoni, seque ejus precibus ac sollicitudini commendat; se aliosque litteris imperatoriis retineri, ne ad pontificem se conferant. 942 LEONI episcopo Romae. CAP. I. Si Paulus, praeco veritatis, tuba Spiritus sancti, ad magnum Petrum se contulit, ut iis qui Antiochiae de legali conversatione ambigebant explicationem ab illo referret, multo magis nos humiles et pusilli ad apostolicam sedem vestram accurrimus, ut Ecclesiarum ulceribus remedium a vobis accipiamus. Vobis enim primas in omnibus tenere convenit. Multis siquidem praerogativis ornatur sedes vestra. Etenim alias urbes ornat", + "candidate_score": 0.668727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_19_21", + "bdc_text": "Idem , qui postremas meas ad dominum Simlerum , ad eundem d. Languetum literas a me habebat , quas ipsi procul dubio , si eum novisset , reddidisset . Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.668137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_448", + "psc_text": "poenitentiam perfectam multasque lacrymas placare Deum, nostrumque cor vehementer contristatum in ejus ruina, per veram sanare poenitentiam: non solum hoc non fecit, sed etiam per omnia conturbare sanctam quae apud nos est Ecclesiam festinavit, propositiones injuriarum publice ponens et maledictionibus plenas; super haec et preces offerens piissimo et Christi amantissimo nostro imperatori, et easdem arrogantia et petulantia plenas, per omnia divinas regulas conculcare conatus. CAP. III. Sed his ita secutis, litterae nobis datae sunt vestrae sanctitatis per admirabilem comitem Pansophium, per quas sumus edocti, quia idem Eutyches libellos direxit vobis plenos omni fallacia atque 791 calliditate, dicens: Judicii tempore libellos se dedisse appellationis et nobis et hic convenienti sancto concilio; et appellasse vestram sanctitatem: quod nequaquam ab eodem factum est; sed etiam in hac parte mentitus est, tamquam per fallaciam mendacii subrepere se sanctis vestris auribus putans. Commotus itaque, sanctissime pater, in his omnibus quae ab eo praesumpta sunt, et", + "candidate_score": 0.667903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "ad omnes episcopos, qui Chalcedonensi synodo interfuere, voluit me scripta dirigere, quibus ea quae illic de fidei regula sunt definita firmarem libenter implevi, ne fallax cujusquam simulatio sententiam meam haberi vellet incertam, cum per Constantinopolitanum episcopum, cui laetitiam meam largiter indicavi, in omnium potuerit notitiam pervenire, quod scripseram, nisi maluisset meum gaudium tacere, quam repulsam sui ambitus, publicare. Fratri et coepiscopo meo Juliano, cui sollicitudinem meam in causa fidei delegavi, rogo ut eam fiduciam praebere dignemini, qua pietati vestrae possit quae universali Ecclesiae sint profutura, suggerere. Data duodecimo kalendas Aprilis, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXVII. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se", + "candidate_score": 0.666473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20_22", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo . Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.665802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1014", + "psc_text": "Quod nos ante oculos semper habentes, non desinemus Domino ac Deo nostro gratias agere et pariter supplicare, gratulantes quod tantae sanctitatis, tantae fidei, tantaeque doctrinae apostolicae sedi, unde religionis nostrae, propitio Christo, fons et origo manavit, antistitem dederit; petentes etiam ut datum concessumque munus pontificii vestri, longissima ad aedificationem Ecclesiarum suarum aetate custodiat. Nos autem etsi impares meritis, pari tamen fide, si quid (quod absit) contra Ecclesiam catholicam profana infestatione tentetur, parati sumus, confortante Domino, cum beatitudine vestra pro veritate fidei 1110 animas nostras ponere, et vitam hanc auctori salutis nostrae et largitori aeternitatis impendere. Et alia manu: Ora pro me, domine merito beatissime, et apostolico honore venerande papa. RUSTICUS episcopus apostolatum vestrum in Domino venerans saluto, et ut digneris pro me orare, supplex rogo. VENERIUS te dominum in Christo meum, reverendissime, saluto; et ut digneris pro me orare, supplex rogo. CONSTANTIANUS episcopus beatitudinem vestram saluto. MAXIMUS episcopus beatitudinem vestram", + "candidate_score": 0.658893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.65391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1292", + "psc_text": "principis animus exsultabit, et quam pariter universa plebs Dei et Ecclesiae Christi procul ab omni discordia liberae permanebunt, litteris suis nos laetificare dignetur, quibus illo perfici valeamus affectu, quem prudentissimis vestris insitum copiose jam novimus vigere praecordiis: ut perceptis alacriter vestrae sanctitatis epistolis, et gratias agamus Domino Deo nostro Christo, qui totius difficultatis vincula disrupit, eidemque vota solemnia pro vestra beatitudine persolvamus. CAP. IV. De his autem quae Constantinopolitanae gratia sedis sancita sunt in Chalcedonensi nuper universali synodo, pro certo beatitudo vestra hoc habeat, nullam esse culpam in me, homine qui semper otium et quietem, in humilitate me continens, ab ineunte mea aetate dilexerim, sed Constantinopolitanae Ecclesiae reverentissimus clerus est, qui hoc habuit studium, et istarum partium religiosissimi sacerdotes qui in hoc fuere concordes et sibi pariter adjutores; cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. Hoc igitur bene compertum sanctitas vestra cognoscat, nihil ex", + "candidate_score": 0.651324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1125", + "psc_text": "me in excidium ecclesiastici status, vel suadendo impellas, vel supplicando traducas. Frater enim et coepiscopus noster Anatolius, si divina beneficia et mei favoris assensum sapienter intelligit, satis illi sufficit obtinuisse quod summus antistes de honore episcopatus sui gratias Deo referat, et se ab illicitorum cupiditate contineat; et quicumque illum specialiter diligunt, tali eum debent confirmare consilio; ut impossibilia omnino non quaerat, et sibi talia concupiscendo non noceat: quia nullis apud me patrociniis ita poterit adjuvari, ut his quae postulat, calcata Patrum constitutione, consentiam. Rescribens itaque ad epistolas tuas, pro ea qua diligo affectione, te moneo ut major apud te sit universalis Ecclesiae status, saluberrima olim et vera ordinatione munitus, quam ut in cujusquam gratiam ea a me velis postulare, quae sine reatu utriusque nostrum, nec mihi concedere, nec tibi liceat obtinere. Dat. XI kalend. Junias, Herculano viro clarissimo consule. 1173 EPISTOLA CVIII. AD THEODORUM FOROJULIENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. I. Unumquemque episcopum", + "candidate_score": 0.65082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.65032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5_7", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ; at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1088", + "psc_text": "παρασαλευθεῖεν. Καὶ μείζων εἴη παρ' ἐμοὶ ἑνὸς ἀδελφοῦ γνώμη, ἥπερ ἁπάσης τῆς οἰκίας τἰκίας τοῦ δεσπότου ἡ κοινὴ λυσιτέλεια. Καὶ διὰ τοῦτο γινώσκων τὴν ἔνδοξόν σου γαληνότητα τῇ ἐκκλησιαστικῇ σπουδάζειν ὁμονοίᾳ, 1152 καὶ τοῖς τῇ εἰρηνοποιῷ ἑνώσει ἁρμόζουσιν εὐσεβῆ παρασχεῖν σύναισιν, δέομαι, καὶ σπουδαιοτάτῃ αἰτήσει ὑμᾶς παρακαλῶ, ὃπως τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἀναιδεῖς τὰς ἐναντίας τῇ ἑνώσει, καὶ τῇ εἰρήνῃ τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ πάσης συναινέσεως τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας ἀποκηρύξητε, καὶ τοῦ ἐμοῦ ἀλελφοῦ τοῦ Ἀνατολίου τὴν ἐπιβλαβῆ ἑαυτῷ, εἰ ἐπιμένοι, ἐπιθυμίαν σωτηριωδῶς ἐπίσχητε, ἵνα μὴ τούτων, ἅπερ τῇ ὑμετέρᾳ δόξῃ καὶ τοῖς χρόνοις ἐχθρὰ τυγχάνει, ἐπιθυμῶν, μείζων θελῆσῃ εἶναι τῶν ἤδη ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέ��ως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ", + "candidate_score": 0.636795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_977", + "psc_text": "tam piissimus et Christi amicos imperatores, qui super hoc delectantur, quam clarissimum senatum, et totam, sicut dicere convenit, imperii civitatem, opportunum credidimus esse honoris ejus confirmationem ab universali concilio celebrari, et velut haec a tua sanctitate fuerint inchoata, eo quod fovere semper studeas,roboravimus, praesumentes, dum noverimus quia quidquid rectitudinis a filiis fit, ad patres recurrit, facientes hoc proprium sibi. Rogamus igitur, et tuis decretis nostrum honora judicium; et sicut nos capiti in bonis 1100 adjecimus consonantiam, sic et summitas tua filiis quod decet adimpleat. Sic enim et pii principes complacebunt, qui tamquam legem tuae sanctitatis judicium firmaverunt, et Constantinopolitana sedes suscipiet praemium, quae omne semper studium vobis ad causam pietatis explevit, et semetipsam vobis ad concordiam eodem zelo conjunxit. Ut autem cognoscatis quia nihil cuilibet donando per gratiam fecimus, aut per inimicitias adversando, sed ut nutu gubernati divino, omnem vobis gestorum vim insinuavimus, ad comprobationem nostrae sinceritatis, et ad eorum", + "candidate_score": 0.636569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5_7", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ; at tanquam in aes insculpta in pectore meo nulloque modo obiterata sunt , quae ab avo meo piae memoriae saepius audivi , qui me ab aulico vitae genere dehortabatur , omnium miserrimum esse asseverans .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1087", + "psc_text": "ἀπαξιώσῃ ἔχειν βασιλίδα πόλιν, ἥντινα ἀποστολικὸν θρόνον ποιῆσαι οὐ δύναται· άλλ' οὐδέτινι τρόπῳ ἐλπίσει, ὅπερ διὰ τὸ προσκροῦσαι έτέροις, δύναται αὐξηθῆναι. Τὰ γὰρ προοίμια τῶν ἁγίων ἐκκλησιῶν τοῖς τῶν πατέρων κανόσι, καὶ τῆς σεπτῆς συνόδου τῆς ἐν Νικαίᾳ τοῖς δόγμασι τετυπωμένα, ἐξ οὐδεμιᾶς δύναται ἀναιδείας παρασπασθῆναι· οὔτε μὴν οὐδεμιᾷ καινότητι ἐναλλάττεσθαι. Ἐν ᾧπερ ἔργῳ ἐπαμύνοντος τοῦ Χριστοῦ πιστῶς ἐκβιβασθησομένῳ, ἀναγκαῖόν ἐστιν ἐπίμονον παρασχεῖν με σπουδήν. Ἐπειδήπερ διοικήσεώς μοι ἐγκεχείρισται, καὶ εἰς ἐμὴν τείνει κατηγορίαν, εἰ τῶν πατρικῶν δογμάτων οἱ κανόνες, οἵτινες ἐν τῇ συνόδῳ τῇ ἐν Νικαίᾳ εἰς διοίκησιν πάσης τῆς ἐκκλησίας, πνεύματος Θεοῦ διδάσκοντος, τετύπωνται, ἐμοῦ, ὅπερ ἀπείη, συνδυάζοντος, παρασαλευθεῖεν. Καὶ μείζων εἴη παρ' ἐμοὶ ἑνὸς ἀδελφοῦ γνώμη, ἥπερ ἁπάσης τῆς οἰκίας τἰκίας τοῦ δεσπότου ἡ κοινὴ λυσιτέλεια. Καὶ διὰ τοῦτο γινώσκων τὴν ἔνδοξόν σου γαληνότητα τῇ ἐκκλησιαστικῇ σπουδάζειν ὁμονοίᾳ, 1152 καὶ τοῖς τῇ εἰρηνοποιῷ ἑνώσει ἁρμόζουσιν εὐσεβῆ παρασχεῖν σύναισιν, δέομαι, καὶ σπουδαιοτάτῃ αἰτήσει ὑμᾶς παρακαλῶ, ὃπως τὰς ἐπιχειρήσεις", + "candidate_score": 0.633537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_27_29", + "bdc_text": "Ex Haldenstein 25 . augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_517", + "psc_text": "μέγεθος τῆς αὐτοῦ μηγαλωσύνης διά τῶν ἀγγελικῶν φωνῶν ἀπο· δείκνυται· καὶ ὁμοιοῦται μὲν τοῖς νεωστὶ τικτομένοις ἀνθρώποις οὗτος, ὃν Ἡρώδης ἀσεβῶς φονεῦσαι βούλεται· ἀλλὰ ἔστι δεσπότης τῶν ὅλων, ὃν μάγοι χαίρουσιν ἱκετευτικῶς προσκυνεῖν. Ὅτε δὲ πρὸς τὸ τοῦ προδρόμου 822 αὐτοῦ Ἰωάννου ἔρχεται βάπτισμα, ὅπως ἂν μὴ λάθῃ, ὅτιπερ τῷ προκαλύμματι τῆς σαρκὸς ἡ Θεότης ἐκρύπτετο, ἡ τοῦ Πατρὸς φωνὴ ἐξ οὐρανῶν ἐπιβοῶσα, φησίν· Οὗτός ἐστιν ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητὸς, ἐν ᾧ εὐδόκησα· τοιγαροῦν ὃν ὡς ἄνθρωπον ἡ τοῦ διαβόλου πειράζει πανουργία, τούτῷ, ἅτε δὴ Θεῷ, ἡ τῶν ἀγγέλων τάξις διακονεῖ. Τὸ μὲν γὰρ πεινῇν, καὶ διψῇν, καὶ κοπιᾷν, καὶ ὑπνοῦν, ὁμολογουμένως ἐστὶν ἀνθρώπου· ἀλλὰ τὸ πέντε ἄρτοις πέντε χιλιάδας ἀνθρώπων κορέσαι, καὶ χαρίσασθαι τῇ Σαμαρείτιδι ζῶν ὕδωρ, ὅθεν ἀρυσαμένῃ αὐτῇ ὑπῆρχε τὸ μηκέτι διψῇν· καὶ ἐπὶ μὲν νώτων θαλάσσης περιπατεῖν, τῶν ποδῶν οὐ βαπτιζομένων, τὰς δὲ τῶν κυμάτων οἰδήσεις, ἐπιτιμωμένου τοῦ κλὺδωνος κατευνάζειν, ἐστὶν ἀναμφιβόλως Θεοῦ. Ὥσπερ οὖν,", + "candidate_score": 0.632997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.629085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_20", + "bdc_text": "Paucula haec , mi domine et pater , raptim et inter multa alia negotia ( ad regem enim et consiliarios eius hodie scripsimus ) boni consulas , summopere rogo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1258", + "psc_text": "curam et diligentiam meis sum litteris cohortatus, ut de his quae circa fidem aguntur sollicitudinem meam indesinenter instrueres. Et cum omnibus occasionibus scribere non quiescam, quibusdam tamen scriptis meis, id est, per filium nostrum subadjuvam Rodanum, domesticum filii nostri, viri illustrissimi Asparacii datis, nullum responsum tuae fraternitatis accepi; tamquam ratio temporis non habuerit, ut quid post mea scripta sit gestum, potueris indicare. Et ideo per filium meum comitem Rodanum his litteris te saluto; et ut nullam opportunitatem scribendi negligas, quo aestus sollicitudinis meae relevetur, admoneo. Cum enim in te quamdam mei Constantinopolitani habeant portionem, dignum est et pro communi amicitia, et pro totius Ecclesiae dilectione, incessabili te vigore prospicere ne quid possit de statu fidei me latere. Quae ergo per praedictos, vel ad gloriosissimum principem, vel ad tuam dilectionem scripsi, ut celerrime tradantur effectui, opportunis suggestionibus elabora. Et quidquid fuerit, Deo auxiliante, dispositum, scire me facito: ut perductis in effectum", + "candidate_score": 0.623241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.608745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "Romani hanc notatiunculam praefixere: Pleraque haec sanctorum Patrum testimonia a S. Leone adjuncta sunt epistolae ipsius 97 (nunc 165) ad Leonem Augustum, sed in aliquibus Graecis codicibus concilii hujus inseruntur etiam hoc loco, nimirum post laudatam epistolam ad Flavianum. Haec autem Stephanus Baluzius intelligens de actione secunda notavit: Haec testimonia non exstant in codicibus mss., neque in antiquis editionibus: ac tamen etsi in aliquibus Graecis, ut monent editores Romani, inserantur in hoc loco, puto tamen lecta non fuisse in synodo, adeoque frustra descripta esse in his gestis, in quibus nulla horum testimoniorum mentio est, sed epistolae tantum. Omnem vero difficultatem sustulit observatio trium Graecorum exemplarium Chalcedonensium, quae memoravimus e bibliotheca Veneta S. Marci. Cum enim in his laudata ad Flavianum epistola, ut innuimus, bis proferatur, nimirum ante gesta, et in ipsis gestis; memorata testimonia Patrum non subjiciuntur epistolae gestis insertae, ut a Romanis edita sunt; sed describuntur post epistolam quae", + "candidate_score": 0.606308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_418", + "psc_text": "sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum quoque adversus Flaviani sententiam citissime praeoccuparet. Ex alia autem parte certum est Leonem Februario mense anni 449 Eutychis epistolam accepisse, et hac de causa eodem mense rescripsisse epistolas 23 ac 24. Plures conjecturas cum Quesnello exquirere, ut longioris dilationis causae in responsione Chrysologi afferantur, opus non est. Etenim prima occasione hunc rescripsisse satis credibile fit ex ipso contextu, in quo Chrysologus se de ipsa causa nihil aliunde instructum prodit, nisi ex Eutychis litteris; idque adeo exiliter, ut de Nestorianismo potius quam de Eutychianismo metuisse videatur, eaque primo capite obtrudat quae sermone 145 contra Nestorianam haeresim Eutychianae contrariam manifestissime disserit. Id", + "candidate_score": 0.604275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO In duas epistolas sequentes, I et II, ubi etiam de epistola XVIII. 1. De duabus epistolis 1 ad Aquileiensem episcopum, et 2 ad Septimum Altinensem, quae ex ipso argumento simul jungendae sunt, agi non potest, nisi quaedam dicantur etiam de epistola 18 ad Januarium, quae ob excitatas controversias non exiguum cum illis nexum habere videtur. Ita haec prima admonitio tribus epistolis lucem afferet. 2. Postquam Card. Norisius in Pelagianae Historiae lib. II c. 12 duabus columnis, e regione edens duas Leonis epistolas ad Septimum, atque Januarium, palam fecit utrasque esse ejusdem exempli, de alterutra dubitari coepit. Quesnellus prolixa observatione epistolam ad Septimum suppositionis accusavit, et imposturae auctorem credidit Isidorum Mercatorem. E contra Josephus Antelmius dissert. 4 de veris Operibus S. Leonis Magni hanc epistolam genuinam propugnans, illam ad Januarium commentitiam contendit. Aliquot subinde epistolae editae sunt ab utroque, quibus suam quisque sententiam vindicare studuit. Pagius in Critica ad an.", + "candidate_score": 0.60414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes post Quesnellum hanc epistolam scriptam censent post mensem maium an. 449, siquidem his verbis cap. 2, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, indicari putant celebrem Leonis epistolam 28 ad Flavianum datam idibus Junii anni ejusdem, qua de tota Eutychis causa decisum fuit. In eamdem sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum", + "candidate_score": 0.603603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_594", + "psc_text": "aliqua ratione conciliari possent in Quesnelli sententia, nondum tamen solvitur alia difficultas, qua dies iduum Junii signatur in hac epistola, siquidem profectis jam legatis scripta dicenda sit, ut initio notavimus. 4. Quid ergo? auctoritatem tot et antiquarum et praestantissimarum collectionum, quae nulla variano idus Junii constanter praeferunt, deserere nefas ducimus: ac propterea Leonem eadem die duas ad eumdem Julianum Coensem dedisse epistolas arbitramur, alteram brevem per legatos afferendam, longiorem alteram per Basilium diaconum ab illo diversum, qui profectis jam legatis Flaviani litteras detulit. Verba autem praeteriti temporis direximus et miserimus nihil movebunt, si considerentur quae observavimus in annot. 17 (Col. 727, n. b) ad epist. 22, ubi similia exempla praeteriti temporis dore praesenti vel mox futura ab ipso Leone adhibita allegavimus. Duas autem epistolas eodem die ad eosdem dari a Leonis more alienum non est, ut ex exemplis in admonit. ad epist. 17 laudatis patet. 5. Unum monendum restat quoad", + "candidate_score": 0.603236, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.674253, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1032", + "psc_text": "epistolae sanctitatis vestrae subdiderant, jam viderentur satisfecisse praeteritis. Duo alia praeterea suae resipiscentiae argumenta in hac epistola profert. Alterum pertinet ad initam pacem et summam conjunctionem quam cum Romano pontifice Leone in posterum habere et inviolabili nexu conservare desiderat. Alterum vero respicit praecedentem sui ambitus culpam, quam a se amolitur, eamque in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Illud unum addens, quod Quesnelliana et Launoii commenta maxime evertit, affirmando Chalcedonensium gestorum vim omnem et confirmationem auctoritati apostolicae sedis fuisse reservatam. Cum et sic (ne inepte fabulari videar Anatolii verba subjicio) cum et sic gestorum vis omnis et confirmatio auctoritati vestrae beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales", + "candidate_score": 0.674253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_894", + "psc_text": "dictam, et quidem in ipsis Chalcedonensibus gestis, in epistola Hilari ad Pulcheriam augustam, et in breviculo historiae Eutychianistarum. Incipiam autem, ait Baluzius, a gestis concilii. In actione 1, inter Acta synodi Ephesinae II, Julius episcopus vicarius papae Leonis ait: Prius papae legatur epistola, quod non solum in Latino textu legitur, sed etiam in Graeco, qui ita habet: Πρὴ τὸν ἡ ναυνωσθῇ τὴ Πηρὰ τῶν πάπα ἐπιστάλεντα. Rursum in act. 2 reverendissimi episcopi clamarunt: Papa Leo ita interpretatus est; quod cum Graeco congruit, ubi habetur sic: Ὀ πάπας Λέων οὕτος 504 ἡρμήνευσεν. Immo Evagrius, ista recensens, non posuit vocem Λέων in hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices", + "candidate_score": 0.610052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_895", + "psc_text": "hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices appellari simpliciter papas. Sic enim ait: Manifesta necessitas erat quae litteras B. papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret. Non utar auctoritate epist. Gallae Placidiae ad eamdem Pulcheriam augustam, in qua scriptum est: Multitudine sacerdotum Romanus Leo papa circumdatus, quia reponi posset vocem papa hic esse cum adjuncto. Breviculus Historiae Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem", + "candidate_score": 0.608602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_845", + "psc_text": "Acaemetensium, quem lustrare coeperat Rusticus, primum quidem in Oriente emendatum a viris Rustico antiquioribus, qui attestationes in eo suas apposuerant, ad Occidentales postea deportatum, a pluribus descriptum esse, adeoque emendationes in marginibus appositas non esse unius Rustici, sed plurium diversorumque annotatorum, mera divinatio, ut pace ejus dixerim, quae ratione non constat. Cum expresse in reliquis actionibus notas offendamus quae indicant unicum et eumdem esse annotatorem et interpretem. Neque obstat actionem de qua agimus Graece desiderari. Multa enim sunt veterum Graecorum scripta, quae hodie Latine tantum exstant, neque ideo minus vera putantur, ut constat quamplurimis exemplis ab eodem clarissimo Stephano Baluzio adductis, quae ipse collegit ex concilii Ephesini gestis, et ex ipso Chalcedonensi, in quo et actio de Domno habita est. Denique actionem hanc versam esse ex Graeco testatur Rusticus, cujus etiam aevo superfuisse obscure saltem indicatum est. Molli brachio quoque tamquam de oscitantia Baluzius Quesnellum carpit, quod perperam interpretatus fuerit", + "candidate_score": 0.607988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Darunter v. Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_894", + "psc_text": "dictam, et quidem in ipsis Chalcedonensibus gestis, in epistola Hilari ad Pulcheriam augustam, et in breviculo historiae Eutychianistarum. Incipiam autem, ait Baluzius, a gestis concilii. In actione 1, inter Acta synodi Ephesinae II, Julius episcopus vicarius papae Leonis ait: Prius papae legatur epistola, quod non solum in Latino textu legitur, sed etiam in Graeco, qui ita habet: Πρὴ τὸν ἡ ναυνωσθῇ τὴ Πηρὰ τῶν πάπα ἐπιστάλεντα. Rursum in act. 2 reverendissimi episcopi clamarunt: Papa Leo ita interpretatus est; quod cum Graeco congruit, ubi habetur sic: Ὀ πάπας Λέων οὕτος 504 ἡρμήνευσεν. Immo Evagrius, ista recensens, non posuit vocem Λέων in hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices", + "candidate_score": 0.60591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_895", + "psc_text": "hoc loco, sed ait simpliciter: Ὁ πάπας οὕτος ἡρμήνευσεν. Et id quidem in omnibus Evagrii editionibus Graecis. Ad Latinos quod attinet, epist. Hilari diaconi ad Pulcheriam augustam scripta post latrocinium Ephesinum, quae ab eodem viro clarissimo relata est inter epistolas S. Leonis, satis magnam fidem facit consuesse tum Rom. pontifices appellari simpliciter papas. Sic enim ait: Manifesta necessitas erat quae litteras B. papae ad vestram clementiam directas offerre compelleret. Non utar auctoritate epist. Gallae Placidiae ad eamdem Pulcheriam augustam, in qua scriptum est: Multitudine sacerdotum Romanus Leo papa circumdatus, quia reponi posset vocem papa hic esse cum adjuncto. Breviculus Historiae Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem", + "candidate_score": 0.605108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_33_35", + "bdc_text": "Bullingers Hand die Notiz: ] \"Ioannis Molitoris Rheti literae mense augusto 1572 . \"", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.602063, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.673704, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_915", + "psc_text": "praecavebant, quid te oportuerit facere, o Imperator, dubitari non potest. Tu utique quem nemo cogebat, nemo habebat in potestate, debuisti ab sacerdote consulere. 11. Ego certe quando tunc restiti, etsi solus restiti, tamen non solus volui, nec solus id suasi. Quoniam igitur meis vocibus et apud Deum et apud omnes homines teneor; aliud mihi non licere intellexi, aliud non oportere, nisi ut consulerem mihi; quia non potui tibi credere modeste. Certe diu pressi, diu texi dolorem, nulli quidquam intimandum putavi; dissimulare mihi nunc non licet, tacere liberum non fuit. Ideo etiam in primordiis imperii tui scribenti non rescripsi, quia istud praevidebam futurum. Denique reposcenti litteras, cum ipse non rescriberem, dixi: Haec causa est, quod extorquendum ei arbitror. 12. Tamen ubi causa emersit officii mei, pro his qui sollicitudinem sui gerebant, et scripsi et rogavi; ut ostenderem in causis Dei timorem mihi justum inesse, nec pluris me facere adulationem, quam animam", + "candidate_score": 0.673704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_3_5", + "bdc_text": "Nec erat , cur mihi gratias ageres , quod tui in meis ad d. Simlerum literis mentionem semper faciam honorificam ; ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_945", + "psc_text": "asylum receptis admittat petit. AMBROSIO THEODOSIO imperatori. 1. Quamvis proxime scripserim augustae clementiae tuae etiam secundo, mihi tamen non satis fuit velut pari vice sermonis officium reddidisse; cum beneficiis clementiae tuae tam frequentibus oppigneratus sim, ut nullis officiis possim compensare quae debeo, beatissime atque augustissime Imperator. 2. Itaque ut prima occasio non praetermittenda fuit, qua per cubicularium tuum clementiae tuae gratias agerem, et alloquii mei officium 1022 repraesentarem; maximoe ne desidiae putaretur fuisse potius quam necessitatis, quod tempore superiore non scripserim. Itaque requirenda mihi causa fuit, qua pietati tuae deferrem debitum salutationis obsequium. 3. Merito autem ad praeferendam epistolam meam filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit,", + "candidate_score": 0.667774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_841", + "psc_text": "Vale, et nos dilige, ut facis; quia nos et te diligimus. 990 EPISTOLA XLVIII. SABINUM, ut libros suos severo expendat examine, obsecrat, et quae commoda hinc oriantur, exponit; subjungens tamen duritiem verborum tolerandam esse, dum fidei professio integra sit, suas variis haeresibus fidei professiones opponit: ac demum se in posterum scribendis epistolis maxime operam daturum spondet. AMBROSIUS SABINO. 1. Remisisti mihi libellos, quos tuo judicio probatiores habebo. Ideo misi alios non judicii favore delectatus, sed promissa a te, et petita a me veritate illectus: malo enim tuo corrigatur judicio, si quid movet, priusquam foras prodeat, unde jam revocandi nulla facultas sit; quam laudari a te, quod ab aliis reprehendatur. Itaque arbitrum te eorum quae postulas rogavi; neque enim legi a te mea, quae nonnumquam tribuo in vulgus, sed in tuae calculum venire sententiae desideravi. Non erit longi subsellii ista judicatio et mora, ut dictum est antiquitus. Facile est tibi de", + "candidate_score": 0.649646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30_32", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri . [ Darunter v.", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_825", + "psc_text": "augeri? Quid enim in eo imminutum est, quod nostram servitutem, nostras infirmitates susceperat? Erat humiliatus, erat in servi forma, sed idem in gloria Dei Patris. Erat vermis in cruce, sed idem dimittebat peccata etiam persecutorum suorum. Erat opprobrium, 986 sed idem majestas Domini, sicut scriptum est: Et videbitur majestas Domini, et videbit omnis caro salutare Dei (Esai. XL, 5) . Quid amisit, cui nihil minus est? Non habebat quidem speciem neque decorem, sed habebat plenitudinem divinitatis. Infirmus aestimabatur, sed non destiterat esse Dei virtus. Videbatur, ut homo, sed fulgebat in terris majestas divina et Patris gloria. 6. Unde pulchre Apostolus ejusdem verbi repetitione usus est, dicens de Domino Jesu: Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semet ipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II, 6, 7) . Quid est in Dei forma, nisi in plenitudine divinitatis, in illa perfectionis divinae expressione? Ergo", + "candidate_score": 0.643377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_10_12", + "bdc_text": "verum haec malo coram tibi recensere quam literis mandare . - Gratias tibi ago , mi domine , ingentes pro libro , quem ad me misisti , et pro novis ( quae d. Thobiae communicavi ) , pro quibus nunc quidem nulla habeo , quae rependam , praeter illud : nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.639817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_30", + "bdc_text": "Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_825", + "psc_text": "augeri? Quid enim in eo imminutum est, quod nostram servitutem, nostras infirmitates susceperat? Erat humiliatus, erat in servi forma, sed idem in gloria Dei Patris. Erat vermis in cruce, sed idem dimittebat peccata etiam persecutorum suorum. Erat opprobrium, 986 sed idem majestas Domini, sicut scriptum est: Et videbitur majestas Domini, et videbit omnis caro salutare Dei (Esai. XL, 5) . Quid amisit, cui nihil minus est? Non habebat quidem speciem neque decorem, sed habebat plenitudinem divinitatis. Infirmus aestimabatur, sed non destiterat esse Dei virtus. Videbatur, ut homo, sed fulgebat in terris majestas divina et Patris gloria. 6. Unde pulchre Apostolus ejusdem verbi repetitione usus est, dicens de Domino Jesu: Qui cum in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo; sed semet ipsum exinanivit, formam servi accipiens (Philipp. II, 6, 7) . Quid est in Dei forma, nisi in plenitudine divinitatis, in illa perfectionis divinae expressione? Ergo", + "candidate_score": 0.638463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_15_17", + "bdc_text": "Omnis ducis Annibalis apparatus bellicus evanuit ; de pugnae eventu praeter ea , quae alias scripsi tuque ad me nuper , nihil habeo . Mediolani iubilant valde Hispani et tanquam re salva partaque victoria ignes multos excitarunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_86", + "psc_text": "partim loci ingenio et subsidio naturae, partim desperatione victoribus terrori fuere. Nam secundae res cautionis admoneat: in adversis ultio pro victoria habetur. Nec feminarum numerus tanti discriminis exsors fuit: sed omnis tribus Benjamin muliebris sexus cum pueris et puellis, omnique aetate gladio aut igne exstinctus; sacramentumque additum, ne quis tribus illius viro filiam suam in uxorem daret, quo reparandi nominis omnis aboleretur successio. 14. Belli finis simul atque irae factus (Judic., XXI, 2, 3), et furor in poenitentiam vertit: armisque positis, in unum convenientes viri Israel fleverunt fletum magnum, et celebrarunt jejunium, dolentes unam tribum perisse ex fratribus, atque exstinctam populi sui validam manum: jure quidem pro delicti pretio bellatum adversum propugnatores flagitiorum, sed misere in sua populum conversum viscera, et bello civili utrumque afflictum. Lacrymarum effusio movit passionem animi, et affectum perpulit, saevitiae ratio successit: missique legati ad sexcentos illos Benjamin viros, qui per quatuor menses edito se praeruptarum", + "candidate_score": 0.626474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_464", + "psc_text": "approbata sit tibi, ut ratio ejus a me non quaeratur, satis enim claruit eo ipso quod aliquot dies retentus sum intra Gallias, me volentia Maximo non recepisse, neque iis adstipulatum, quae ad voluntatem ejus magis, quam ad pacem propenderent: denique non commisisses secundam legationem, nisi primam probasses. Sed quia regredienti mihi decernendi secum imposuit necessitatem, ideo hac epistola expositionem legationis meae insinuandam putavi; ne cujusquam sermo veris prius vana intexeret, quam reditus meus integra, et sincerae veritatis expressa signaculo manifestaret. 2. Cum pervenissem Treviros, postridie processi ad palatium. Egressus est ad me vir Gallicanus, praepositus cubiculi, eunuchus regius. Poposci adeundi copiam, quaesivit num rescriptum haberem clementiae tuae. Respondi habere. Retulit non posse me, nisi in consistorio videri. Dixi non esse hunc morem sacerdotalem, certe esse aliqua de quibus serio deberem cum suo principe confabulari. Quid plura? Consuluit eum, sed eadem referenda credidit; ut liqueret etiam priora ex illius arbitrio deprompta.", + "candidate_score": 0.61896, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones", + "max_score": 0.672068, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.672068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_41", + "psc_text": "innoxios, ut in vobis maneat Spiritus sanctus, et securi praestolemini adventum ejus. Amen. Ille vobis benedicat de coelis, qui vos sacrosancto sanguine redimere dignatus est in terris. Amen. Benedictio Dei Patris, etc. Benedictio Dominicae 21 post Pentecosten. Domine Jesu Christe, Pastor bone, qui animam tuam pro ovibus posuisti, sanguinis tui defende commercium, gregem tuum propitius visitare dignare, esurientem pasce, sitientem pota, quod perierat require, quod errat converte, contritum colliga, invalidum confirma, validumque conserva. Amen. Fac eos ante conspectum tuum cum justitia vivere, et cum misericordia, si se custodierint, judicari. Tribue eis in fide credulitatem, in labore virtutem, in affectu devotionem, in actu prosperitatem, in victu abundantiam, in pace laetitiam, in conversatione gratiam, in luctatione victoriam. Amen. Ut in beneplacito conspectui tuo tramite gradientes, et praesens tempus cum felicitate percurrant, et venturum cum hilaritate suscipiant. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 22 post Pentecosten. Benedictionis Domini vos gratia semper protegat,", + "candidate_score": 0.645658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24_26", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_30", + "psc_text": "hebdomada. Benedictio Octavae Pentecostes. Omnipotens Trinitas, unus et verus Deus, etc., ut in Editis. Alia Benedictio. --Domine Jesu Christe, qui discipulis tuis sanctum dedisti Spiritum, Ecclesiae tuae catholicae dona largire, ut quicunque sunt ex aqua et Spiritu sancto renati, semper sint ejus protectione muniti. Amen. Redundet in eis charitas diffusa per Spiritum sanctum, quae operiat ac superet omnem multitudinem peccatorum. Amen. Et requiescat in istis propitius, qui quondam requievit in apostolis gloriosus. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 1 post octavas Pentecostes. Benedic, Domine, istam omnem familiam, quae gratiam Benedictionis tuae desiderat invenire; propriam manum e coelis emitte, et capita singulorum continge. Amen. Descendat super hos omnes gratia Benedictionis tuae, sicut 633 descendit ros super faciem terrae. Amen. Manus tuae sentiant tactum, Spiritus sancti percipiant gaudium, ut benedicti permaneant in aeternum. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 2 post Pentecosten. Propitietur Dominus cunctis iniquitatibus vestris, etc., ut in", + "candidate_score": 0.644637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_23_25", + "bdc_text": "Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet . Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.639874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.623862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_25_27", + "bdc_text": "Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum . Ex Haldenstein 25 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_42", + "psc_text": "in actu prosperitatem, in victu abundantiam, in pace laetitiam, in conversatione gratiam, in luctatione victoriam. Amen. Ut in beneplacito conspectui tuo tramite gradientes, et praesens tempus cum felicitate percurrant, et venturum cum hilaritate suscipiant. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 22 post Pentecosten. Benedictionis Domini vos gratia semper protegat, etc., ut in Edit. Dominica 23 post Pentec. Benedictio Dominicae 23 post Pentecosten. Omnipotens Dominus adaperiat vos vestrum in lege sua, etc., ut in Edit. Dom. 24 post Pentec.; in Gemet. est pro Dom. 23. Benedictio Dominicae 24 post Pentecosten. Aspiciat et benedicat vos Dominus, ex omni parte custodiat rex aeternus, et det vobis angelum lucis, et conservet in vobis gratiam quam profudit. Amen. Mentem regat, vias dirigat, cogitationes sanctas instruat, actus praebeat [ Forte probeat], opera confirmet, praeterita indulgeat, praesentia emendet, futura moderetur. Amen. Sit manus Domini auxiliatrix vestri, et brachium sanctum illius opituletur vobis; fiat misericordia ejus super", + "candidate_score": 0.621743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_25_27", + "bdc_text": "Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum . Ex Haldenstein 25 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_28", + "psc_text": "Benedictionum suarum super vos Dominus imbrem infundat, etc., ut in Excusis, pro Dominica 1 post Ascens. Dom. Alia Benedictio. --Deus, qui Tartara fregisti resurgens, aperuisti coelos ascendens, ut populi illuc per fidem ascenderent ubi te apostoli intrare viderunt, respice ascendens coelum propter quos dignatus es descendere in infernum. Amen. Sit eis quod te exaltasti protectio, quibus fuit unicum quod te humiliasti remedium. Amen. Ut in die judicii non sint sinistri numero, qui te sedere ad Patris dexteram confitentur in coelo. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio in Pentecoste. Deus, qui hodierna die, etc., ut in Editis. Benedictio in hebdomada Pentecostes. --Omnipotens Deus, qui quinquagesimum diem futurae remissionis munere figurasti, quo gratia Spiritus sancti inebriati apostoli mente una locuti sunt ore diverso, respice hanc Ecclesiam quam ex gentibus congregari linguarum varietate signasti. Amen. Da consolationem inter pressuras saeculi, qui nobis aequalem tibi ipsi consolatorem Spiritum misisti. Amen. Et te propitiante sit", + "candidate_score": 0.614496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_25_27", + "bdc_text": "Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum . Ex Haldenstein 25 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_43", + "psc_text": "aeternus, et det vobis angelum lucis, et conservet in vobis gratiam quam profudit. Amen. Mentem regat, vias dirigat, cogitationes sanctas instruat, actus praebeat [ Forte probeat], opera confirmet, praeterita indulgeat, praesentia emendet, futura moderetur. Amen. Sit manus Domini auxiliatrix vestri, et brachium sanctum illius opituletur vobis; fiat misericordia ejus super vos, et pietas illius subsequatur vobis. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 25 post Pentecosten. Benedicat vos et sanctificet Dominus ex Sion, qui fecit coelum et terram in sapientia, sua Benedictione aeterna, qua benedixit omnes sanctos patres et patriarchas nostros Abraham, Isaac et Jacob. Amen. Multiplicet in vobis gratiam spiritualem, sicut multiplicavit semen eorum tanquam stellas coeli et velut arenam quae est in littore maris. Amen. Ipse vos protegat atque defendat omnibus diebus vitae vestrae, et perducat in regnum gloriae suae. Amen. Quod ipse praestare, etc. 636 Benedictio Dominicae 26 post Pentecosten. Populi tui, Deus, institutor et rector, peccata", + "candidate_score": 0.610886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_25_27", + "bdc_text": "Salutem tibi dicit plurimam cognatus meus Pontisella . Vale iterum . Ex Haldenstein 25 .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Aliae-benedictiones_window_41", + "psc_text": "innoxios, ut in vobis maneat Spiritus sanctus, et securi praestolemini adventum ejus. Amen. Ille vobis benedicat de coelis, qui vos sacrosancto sanguine redimere dignatus est in terris. Amen. Benedictio Dei Patris, etc. Benedictio Dominicae 21 post Pentecosten. Domine Jesu Christe, Pastor bone, qui animam tuam pro ovibus posuisti, sanguinis tui defende commercium, gregem tuum propitius visitare dignare, esurientem pasce, sitientem pota, quod perierat require, quod errat converte, contritum colliga, invalidum confirma, validumque conserva. Amen. Fac eos ante conspectum tuum cum justitia vivere, et cum misericordia, si se custodierint, judicari. Tribue eis in fide credulitatem, in labore virtutem, in affectu devotionem, in actu prosperitatem, in victu abundantiam, in pace laetitiam, in conversatione gratiam, in luctatione victoriam. Amen. Ut in beneplacito conspectui tuo tramite gradientes, et praesens tempus cum felicitate percurrant, et venturum cum hilaritate suscipiant. Amen. Quod ipse praestare, etc. Benedictio Dominicae 22 post Pentecosten. Benedictionis Domini vos gratia semper protegat,", + "candidate_score": 0.610104, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.671745, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_380", + "psc_text": "et docibiles Dei (Joan. VI, 45; Isai. LIV, 13), ministri quidem in conspectu Domini sunt, sed ante faciem hominis ministri ejus non sunt, quia ipsa eos intus divinitas erudit qualiter foris etiam vita et moribus ac doctrina disponantur; unde et praecursori Redemptoris 82 paterni oraculi laude promittitur: Tu quidem, puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis enim ante faciem Domini parare vias ejus (Luc. I, 76) . Ante faciem quidem Domini praeire describitur, qui in ministerio suo non erat secuturus arbitrium superioris hominis, sed inspirationem divinitatis. Ante faciem ergo Heli Samuel Domino ministrare dicitur, ut subjecti quique ejus exemplo doceantur, quatenus de ministerio suo sic placere conditori studeant, ut praeter praelatorum suorum arbitrium agere aliquid non praesumant. Nam qui ante institutoris sui faciem Domini minister asseritur, si ejus faciem praeire per tumorem despicit, minister in conspectu Domini non existit, quia omnipotentem ignorare convincitur, cui per ejus arbitrium placere despicit, cujus se imperio", + "candidate_score": 0.671745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_447", + "psc_text": "Reg. II, 18) . Quae profecto tria qua sublimitate conversationis percurrerit, supra expositum est. Quia ergo etiam nunc coram magistro ministrare memoratur, quid est, nisi quia electis auditoribus formam praebet, ut quo altiori vita proficiunt, servare bonum obedientiae nunquam obliviscantur? Nam tunc vere proficiunt, si ad altitudinem meritorum et fortitudine conantur operis, et virtute humilitatis. 2. Quo in loco est aliud quod notari debeat: 96 quia tunc Samuel coram Heli Domino ministrare ostenditur, quando ipse de filiorum negligentia a Domino objurgatur. Nonnulli namque subjecti, dum fortitudinis suae modum considerant, praelatorum suorum malunt esse severi judices quam auditores pii. Qui nimirum quia exaggerare et discutere eorum vitas consueverunt, si in eorum conversatione vel levioris delicti maculas intuentur, subdi eorum praecepto obediendo renuunt. Sed vere fortes existerent, si majorum quae infirma existimant humiliter sustinerent. Nam ante Deum ille magnus per meritum noscitur, qui ei in bono praecepto subjicitur qui ex parte aliqua", + "candidate_score": 0.662317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1862", + "psc_text": "resurrectionem visionem dicere, quoniam quidem bene vidit, sed antequam spiritum haberet, non intellexit. 31. Quid est ergo quod ad Samuelem Dominus ait: Surge, et unge eum? Quid est, quod surgere jubetur, ut ungat, nisi quia multum oportet eum erigi ad superna, qui sublimitatem Domini gestit praedicare? Sed quantum erectus erat Petrus, qui ad tanta videnda sustollebatur? Sed si ille adhuc altiorem statum perfectionis exspectat, quis tantae praedicationis officium subire non metuat? Si prophetam Dominus surgere admonet, praedicare Dominum audet, qui per lapsum pravitatis jacet? Hinc est enim, quod unicuique praedicatori per Isaiam praecipitur: Super montem excelsum ascende tu, qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Mons excelsus, perfectio doctrinae, et operis est. Surgat ergo, qui ungere regem praecipitur, in sublimia se extendat. Surgat in alto opere, surgat in alta contemplatione, surgat in sapientia verbi, surgat in virtute charitatis. Ille quidem, qui praedicando ungitur, tantus est, ut vix ad eum a", + "candidate_score": 0.661371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.658435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_733", + "psc_text": "ita et strenue dimicando custodimus. Bene ergo de veniente in agrum Jesu plaustro subjungitur: Et stetit ibi. Stare quippe ad praelii custodiam pertinet, non ad pacis quietem. Stetit quippe plaustrum in agro; quia etsi mens, amoena jam illius supernae, et semper virentis patriae videndo atque amando inhabitat; tamen quod amorem visionis delectabiliter possidet, sine incessantis curae sollicitudine nequaquam servat. Sed nimirum in tanto agone posita mens humana deficeret, si ille, qui humanam infirmitatem in sua divinitate roboravit, ei praesentiae suae auxilium non praeberet. Quare et causam exponens, qua stare in agro plaustrum potuerit, addidit, dicens: (Vers. 14.) Erat enim ibi lapis magnus. 157 24. Lapis quippe magnus Redemptor intelligitur generis humani. De quo lapide per Psalmistam dicitur: Lapidem hic quem reprobaverunt aedificantes, factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Hinc doctor egregius collaudans, ait: Superaedificati supra fundamentum apostolorum et prophetarum, ipso summo angulari lapide Christo Jesu (Eph. II,", + "candidate_score": 0.653421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_24", + "bdc_text": "te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_412", + "psc_text": "Qui etiam contemptor ad augmentum poenae suae aemulum suum videt in templo in universis prosperis Israel. Templum etenim Dei superna patria est, de qua etiam per Prophetam dicitur: Dominus in templo sancto suo, Dominus in coelo sedes ejus (Psal. X, 4) . Israel autem, qui videns Deum interpretatur, angelorum illa felix multitudo signatur, de qua Dominus in Evangelio dicit: Angeli eorum semper vident faciem Patris mei, qui in coelis est (Matth. XVIII, 10) . Israel autem prospera sunt beatorum illorum spirituum gaudia sempiterna. In templo igitur aemulum suum contemptor aspiciet, quia praedicator reprobus jam damnatus ordinem humilium jam gaudere in coelestibus recognoscit. Cui nimirum aemulo universa Israel prospera tribuuntur; scriptum quippe est: Erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . Cuncta igitur Israel prospera omnia quae Deus est illis beatissimis civibus designantur. Nam cum aeterna illa essentia summum videlicet et simplex bonum in semetipso sit, tamen quia revelatione", + "candidate_score": 0.629416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_178", + "psc_text": "designare. De hac quippe Psalmista exsultans, dicit: Beati qui habitant in domo tua, Domine, in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5). In domum Domini puer adducitur, cum electa mens in alta sustollitur, et de omni quod spiritualiter proficit omnipotenti Deo gratias referre satagit, a quo profectus sui sibi impensa munera recognoscit. Bene autem unus vitulus immolatur, cum tres delati referantur, quia etsi personarum Trinitas confessione fidelium in divinis laudibus canitur, earumdem personarum inseparabilis unitas praedicatur. Sed qualis, aut quanta sit laus, si devota non sit? Apte itaque tribus vitulis totidem farinae modii conjunguntur, ut de eo quod in Dei laudibus ore dicimus per devotionem satiemur. Nam sine farina vitulum offert, qui in Dei laudibus verba quidem edit, sed mente vaga ad ea quae loquitur non intendit. Sed si verba Dei laudando, vel orando, proferentes hilarescimus, dum intelligentiae miscemus gaudium, illius vini quod laetificat cor hominis amphoram farinae sociamus. Hoc", + "candidate_score": 0.628036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_14", + "bdc_text": "Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1769", + "psc_text": "Bene itaque subditur: (Vers. 34, 35.) Abiit autem Samuel in Ramatha, Saul vero ascendit in domum suam in Gabaa, et non vidit Samuel ultra usque ad diem mortis suae. 41. Quae est domus trangressoris, nisi consuetudo pravi operis? Quisquis enim in perversa consuetudine clauditur, quasi in domo conversatur. In 373 domum ergo suam Saul ascendit, quando reprobus quisque post increpationem doctorum ad mali operis usum redit. Quasi enim ad plana descendit, quando humilitatem simulat, ut praesulum mandata cognoscat. Quid est vero, quod prius Samuel abire, quam Saul in domum suam ascendere dicitur? Sed, ut dixi, cum necessitas aliorum non est, manere cum versuto electus praedicator non potest; et quia in absentia doctoris simulator proficit, Saul in domum non abiit, sed ascendit. Ascendere quippe reprobis, est de malo ad pejus proficere. Cum item descendere superbus dicitur, ascendere perhibetur. Ascendere quippe in domum suam superbo, est superbiendo usque ad mensuram, qua damnandus", + "candidate_score": 0.626815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_12_14", + "bdc_text": "nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1215", + "psc_text": "paratis imperet considerare. Alia ergo est domus regis, alia populi subjecti; quia alta illi mente subditorum itinera disponenda considerant, isti praelatorum imperia exsequi per intimi propositi robur parant. Unde et domus regis in Gabaa sita perhibetur. Gabaa quippe sublimis dicitur. Domus ergo regis in Gabaa esse ostenditur; quia electus doctor non ima et terrena cogitando incolere, sed alta et coelestia meditari studet. Unde et bene pars exercitus cum eo ire in Gabaa dicitur, quia hi, qui contra diabolum fortes sunt, electum pastorem suum ad virtutum alta prosequuntur. Pars ergo exercitus ire cum rege dicitur, quia in sancta ecclesia plerique fideles sunt, qui praelatis suis humiliter obedire sciunt, alta 257 cogitare nesciunt. Sciunt quidem imperata perficere, nesciunt aliis imperanda praevidere. Quasi enim hujus partis milites commemorabat Paulus, cum Colossensibus scriberet, dicens: Salutat vos Aristarchus concaptivus meus, et Marcus consobrinus Barnabae, et Joannes qui dicitur Justus, qui sunt ex circumcisione: hi soli", + "candidate_score": 0.625685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_14", + "bdc_text": "Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_502", + "psc_text": "omnipotens Deus loquitur praelatis suis loqui metuunt, ii quibus nequaquam locutus est Deus recondere se sub linguae suae silentio quanto terrore debuerunt? Timor ergo Samuelis non pavorem servilem insinuat, sed reverentiam debitam culmini pastorali. Nam etsi negligens praedicator reprehensionem et minas ex reatu meretur proprio, timorem reverentiae exigit ejus ordinis celsitudo. Sequitur: (Vers. 15.) Aperuitque ostia domus Domini. 23. Quidnam est quod is qui loqui timuit, domus Domini ostia reseravit, nisi quia obedire non erubuit, qui indicare tristia expavit? Nam superius dictum est: Samuel dormiebat in templo Domini, ubi erat arca Dei. Puer enim, qui in templo Domini dormisse et nunc ejusdem aperire ostia dicitur, injunctum ministerium habuisse ostenditur, ut horis congruentibus aperiret ostia, et obseraret. Qui ergo visionem indicare expavit, et ostia domus Domini aperuit, reverentiam magistro dupliciter impendit, videlicet cura ministerii, et custodia locutionis. Quam profecto loquendi custodiam quam districte tenuisset ostenditur, si ea quae sequuntur subtiliter attendantur.", + "candidate_score": 0.614732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale iterum . Ex Haldenstein 25 . augusti 1572 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_556", + "psc_text": "somni etiam licentia injungitur locutionis. 119 Ibi etiam ad dormiendum misso, non dicitur: Vade, sed, Revertere; hic quoque nequaquam dicitur Revertere, sed Vade. Quid enim sibi vult tanta praecipiendi varietas? Quam nimirum varietatem clarius agnoscimus, si illud quod hoc in loco Samuelis somnus significat attendamus. Et quia superiores somni modos ad probationem donorum sanctae dilectionis retulimus (Supra, num. 11, 12), quid est hoc loco Samueli, id est novo praedicatori dormire, nisi probata jam et cognita eadem dona cum securitatis quiete possidere? Merito igitur ei prius non dicebatur Vade, sed Revertere; nunc autem non Revertere, sed Vade. Qui enim adhuc examinabat reverti jubebatur, ut mentis tranquillitate aliud donum discuteret, qui aliud jam eadem mentis quiete cognovisset. Ei autem quia jam cuncta examinando probaverat, Vade dicitur, quia ad possidenda cognita secura jam intentione mittebatur. Cur ergo prius somnus sine locutione praecipitur, nunc autem somnus cum locutione, nisi quia non licebat dicere Loquere,", + "candidate_score": 0.613988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_18", + "bdc_text": "Valde cuperem scire , quonam proficiscatur d. Languetus , qui ut ex tuis novis colligere potui , superioribus diebus isthac transiit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_985", + "psc_text": "In excelsum etiam verborum se saepe ascendere fatetur, quia dicit: Sapientiam loquimur inter perfectos (Ibid., 6) . 35. Quid est ergo, quod dicunt puellae: Festina nunc, hodie venit in civitatem, nisi quia raro videbatur in civitate, videlicet tarde veniens, cito recedens? Quo nimirum magisterio sanctae Ecclesiae doctor instruitur, ut videlicet raro sit in publico, frequens in secreto: ut quo tardius aspicitur, devotius veneretur. Tunc quidem quasi coelestis excipitur: quia quo amplius in secreto contemplationis latuit, verbi Dei thesauros ad eos, qui se exspectant, ditiores trahit. Ille enim potest multa bona in infimis dicere, cui per secretum mentis intuitum conceditur summa videre. Et quia dulcius videntur illa quae dicuntur, puellae dicunt: Festina. Quasi dicant: si id, pro quo in civitate venit, expleverit, videre in secreto suo repositum non potestis. 36. Quod profecto verbum jam litteram non ad verbum, sed exemplum religiosorum est. Nam sanctus vir tantae erat districtionis, ut statutas dies", + "candidate_score": 0.603768, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio", + "max_score": 0.67114, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_4_6", + "bdc_text": "ingratissimus profecto essem , si tui obliviscerer , cuius humanitatem et singularem erga me amorem toties sum expertus atque adeo eundem in tua ad me epistola non obscure perspexi , qua mihi adeo paterne consulis ( quod omnes , qui mihi bene volunt , et optimi quique faciunt ) , ut relicta aula oblatam conditionem amplectar . Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar . Quae Lucianus de aulicis scribit , nunquam legi ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_21", + "psc_text": "frater non fuit? Par utrique debetur reverentia, et par utriusque est circa rempublicam gratia. Utrumque imitabor: ut et non reddam quod pater reddere non potuit; quia nullus abstulerat: et servem quod a fratre est constitutum. Postulet parens Roma alia quaecumque desiderat: debeo affectum parenti, sed magis obsequium debeo salutis auctori. 21. Quid de amore provincialium loquar, vel quo eos ipse complectebatur, vel qui ab iis consultori suo rependebatur, quibus nihil umquam indici passus est? Praeterita, inquit, non queunt solvere, nova poterunt sustinere? Ex hoc laudant provinciae Julianum: et ille quidem in robusta aetate, iste in processu adolescentiae; ille plurima reperit, et exhausit omnia; iste nihil invenit, et omnibus abundavit. 22. Audivit in Transalpinis partibus positus, ad Italiae fines barbaros propinquasse: sollicitus ne alieno hoste suum regnum attentaretur, venire properabat, cupiens dimittere Gallicana otia, et pericula nostra suscipere. 23. Haec mihi cum aliis communia. Illa privata, quod saepe me appellabat absentem,", + "candidate_score": 0.67114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_21_23", + "bdc_text": "Salutem meo nomine dicas , cupio , omnibus tuis , praecipue vero charissimo meo compatri d. Henrico et commatri , filiabus quoque Veritati et Dorotheae neptique Verenae Zwingli . necnon d. Gvalthero et Lavathero . Vale , vir amplissimus ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_9", + "psc_text": "vino operosi unguenti (Cant. VIII, 2) , hoc est, multi operis, multi odoris unguento a fluxu malorum granatorum meorum; ut bibat vinum quod laetificat cor hominis (Psal. CIII, 15), et defluat in eum malorum granatorum fluxus, in quibus multus et diversus est fructus. Sermo enim multorum sensuum, et de diversis Scripturis abundans, sermo angelorum, sermo apostolorum ac prophetorum, quos uno velut corio Ecclesia sancta complectitur, malorum fluxus est granatorum. 9. Videns haec Valentinianus integrae plena gratiae, respondet: Misericordiae Domini quod non defecimus; quia non sunt consummatae miserationes ejus. Renovabit illas sicut lux matutina (Thren. III, 12) . Multi sunt gemitus mei, et cor meum defecit. Sors mea Dominus, dixi; ideo sustinebo eum. Bonus est Dominus sustinentibus eum, animae quae quaerit eum. Bonum est sperare in salutare Domini Bonum est viro cum portaverit jugum grave in juventute sua: sedebit singulariter, et silebit; quia tulit jugum grave (Ibid., 24 et seq.) .", + "candidate_score": 0.633465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_12_14", + "bdc_text": "nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_24", + "psc_text": "ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26. In ipso egressu gestarum jam rerum indicia potui cognoscere, sed properandi studio nihil advertere poteram. Jam superabam Alpium juga, et ecce nuntius amarus mihi et omnibus de tanti morte imperatoris. Reflexi iter, et fletibus meis lavi. Quibus ego votis omnium proficiscebar? quo gemitu omnium revertebar? non enim imperatorem sibi, sed salutem ereptam putabant. Quanto ipse angebar dolore? primum quod tantus princeps, quod dulce pignus meum, quod ita mei cupidissimus occidisset. Quos ego aestus ejus illo biduo fuisse comperi, quo litteris quas ad me miserat, supervixit? Vesperi profectus est silentiarius, tertio die mane quaerebat jamne remeasset, jamne venirem: ita sibi salutem", + "candidate_score": 0.632501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_12_14", + "bdc_text": "nos superioribus diebus intellexisse ducem Sabaudiae militem conscribere ; quorsum ignoratur . Ante biduum transiit hac eiusdem Sabaudi legatus ex aula imperatoris rediens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_23", + "psc_text": "profecturum, respondens vel honoratis petentibus, vel praefecto, ut tranquillitati Italiae consuleretur, me sicut superfluo ingerere non possem propter 1181 verecundiam, ita necessitatibus non defuturum. Confirmatum hoc erat: ecce postridie litterae de instruendis mansionibus, invectio ornamentorum regalium, aliaque ejusmodi quae ingressurum iter imperatorem significarent. Quibus rebus ab ipsis a quibus fuerant postulata, intermissa legatio est. 25. Reus mihi videbar speratae meae praesentiae nec impletae: sed utinam viventi tibi hunc deberem reatum! Excusarem quod nulla tua audissem pericula, nullas tuas accepissem litteras, quod non potuissem propriis animalibus occurrere, etiamsi iter ingressus essem. Itaque securus veniae, dum dies subduco, adventus tui iter lego; ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26.", + "candidate_score": 0.627302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_5", + "bdc_text": "Plausibile sane et aures demulcens nomen secretarii regiae maiestatis apud Rhaetos , quod ante me Rhaeto nulli obtigit , nec amplae pollicitationes poterunt me avertere , quin relictis aulae clamoribus et summa vivendi licentia in Palladis castra revertar .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-obitu-Valentiniani-consolatio_window_23", + "psc_text": "profecturum, respondens vel honoratis petentibus, vel praefecto, ut tranquillitati Italiae consuleretur, me sicut superfluo ingerere non possem propter 1181 verecundiam, ita necessitatibus non defuturum. Confirmatum hoc erat: ecce postridie litterae de instruendis mansionibus, invectio ornamentorum regalium, aliaque ejusmodi quae ingressurum iter imperatorem significarent. Quibus rebus ab ipsis a quibus fuerant postulata, intermissa legatio est. 25. Reus mihi videbar speratae meae praesentiae nec impletae: sed utinam viventi tibi hunc deberem reatum! Excusarem quod nulla tua audissem pericula, nullas tuas accepissem litteras, quod non potuissem propriis animalibus occurrere, etiamsi iter ingressus essem. Itaque securus veniae, dum dies subduco, adventus tui iter lego; ecce rescriptum accipio, ut sine mora pergendum putarem, eo quod vadem fidei tuae habere me apud Comitem tuum velles. Num restiti? num moratus sum? Additur eo ut properarem ocius, nec arbitrarer causam itineris mei synodum Gallorum esse episcoporum, propter quorum frequentes dissensiones crebro me excusaveram: sed ut ipse baptizaretur. 26.", + "candidate_score": 0.616016, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", + "max_score": 0.669379, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_158", + "psc_text": "homo in fine temporum; Deus ante saecula, homo in fine saeculi. Deus qui hominem fecit, propter hominem dignatus est homo fieri, quem fecit. Venturo ergo Domino Jesu Christo, qui plus est quam homo, ne putaretur tantum esse homo, testimonium debuit illi perhibere magnus homo. Christus, inquam, Dominus, non tantum Deus, sed et Deus et homo: Deus qui nos fecit, homo qui nos refecit. Joannes autem homo tantum, sed quantus homo? Audi de eo Deum et hominem dicentem. O Domine Jesu Christe, quis est Joannes? Et dicit Deus, In natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista. O Joannes magne homo, quo in natis mulierum major nemo surrexit, et tu dic mihi, o magne homo, quis est iste qui putatur solus homo? Quis est, audi: Cujus non sum dignus, inquit, calceamenta portare. Didicimus ecce per Joannem, et per hominem credendum esse in Christum, et non esse ponendam spem in homine, sed in", + "candidate_score": 0.669379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_158", + "psc_text": "homo in fine temporum; Deus ante saecula, homo in fine saeculi. Deus qui hominem fecit, propter hominem dignatus est homo fieri, quem fecit. Venturo ergo Domino Jesu Christo, qui plus est quam homo, ne putaretur tantum esse homo, testimonium debuit illi perhibere magnus homo. Christus, inquam, Dominus, non tantum Deus, sed et Deus et homo: Deus qui nos fecit, homo qui nos refecit. Joannes autem homo tantum, sed quantus homo? Audi de eo Deum et hominem dicentem. O Domine Jesu Christe, quis est Joannes? Et dicit Deus, In natis mulierum non surrexit major Joanne Baptista. O Joannes magne homo, quo in natis mulierum major nemo surrexit, et tu dic mihi, o magne homo, quis est iste qui putatur solus homo? Quis est, audi: Cujus non sum dignus, inquit, calceamenta portare. Didicimus ecce per Joannem, et per hominem credendum esse in Christum, et non esse ponendam spem in homine, sed in", + "candidate_score": 0.66349, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis", + "max_score": 0.669125, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_312", + "psc_text": "Ant. Fuit homo missus a Deo, cui nomen Joannes erat. Ant. Hic venit Joannes, ut testimonium perhiberet de lumine, et pararet Domino plebem perfectam. Ant. Ex utero senectutis et sterilis Joannes natus est praecursor Domini. Ant. Pro eo quod non obedisti verbis meis, eris tacens, et non poteris loqui usque in diem nativitatis ejus. Ant. Inter natos mulierum non est major Joanne Baptista. Ant. Puer qui natus est nobis, plusquam propheta est. Hic est enim de quo Salvator ait; inter natos mulierum non surrexit major Joanne Baptista. ( Deest linea in Ms. ) Responsoria sive Antiphonae in vigilia sanctorum Joannis et Pauli. Resp. Isti sunt duo viri misericordiae, qui assistunt ante Dominum dominatorem universae terrae. Vers. Isti sunt duae olivae, et duo candelabra lucentia ante Dominum. Dominatorem. Resp. Vidi conjunctos viros habentes splendidas vestes et angelus Domini locutus est ad me dicens: Isti sunt viri sancti facti amici Dei. Vers.", + "candidate_score": 0.669125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_28_30", + "bdc_text": "augusti 1572 . Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_311", + "psc_text": "Iste puer magnus coram Domino nam et manus ejus cum ipso est. Vers. Fuit homo. In Evangelio. Antiph. Apertum est os Zachariae, et prophetavit dicens: benedictus Deus Israel. Ant. Ipse praeibit ante illum in spiritu et virtute Eliae, parare Domino plebem perfectam. Ant. Inter natos mulierum non surrexit major Joanne Baptista. Ant. Tu puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis ante Dominum parare vias ejus. Ant. Angelus ad Zachariam est locutus dicens: Uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem. Ant. Nazaraeus vocabitur puer iste, vinum et siceram non bibet. Et omne immundum non manducabit ex utero matris suae. Ant. Fuit homo missus a Deo, cui nomen Joannes erat. Ant. Hic venit Joannes, ut testimonium perhiberet de lumine, et pararet Domino plebem perfectam. Ant. Ex utero senectutis et sterilis Joannes natus est praecursor Domini. Ant. Pro eo quod non obedisti verbis meis, eris tacens, et non poteris loqui usque", + "candidate_score": 0.664779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_311", + "psc_text": "Iste puer magnus coram Domino nam et manus ejus cum ipso est. Vers. Fuit homo. In Evangelio. Antiph. Apertum est os Zachariae, et prophetavit dicens: benedictus Deus Israel. Ant. Ipse praeibit ante illum in spiritu et virtute Eliae, parare Domino plebem perfectam. Ant. Inter natos mulierum non surrexit major Joanne Baptista. Ant. Tu puer, propheta Altissimi vocaberis; praeibis ante Dominum parare vias ejus. Ant. Angelus ad Zachariam est locutus dicens: Uxor tua Elisabeth pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus Joannem. Ant. Nazaraeus vocabitur puer iste, vinum et siceram non bibet. Et omne immundum non manducabit ex utero matris suae. Ant. Fuit homo missus a Deo, cui nomen Joannes erat. Ant. Hic venit Joannes, ut testimonium perhiberet de lumine, et pararet Domino plebem perfectam. Ant. Ex utero senectutis et sterilis Joannes natus est praecursor Domini. Ant. Pro eo quod non obedisti verbis meis, eris tacens, et non poteris loqui usque", + "candidate_score": 0.660684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_29_31", + "bdc_text": "Tui observantissimus Iohannes Baptista Mullerus . Amplissimo viro domino Henrico Bullingero seniori , eximio Christi servo , ecclesiae Tigurinae antistiti dignissimo , domino suo tanquam patri fide perpetua colendo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_312", + "psc_text": "Ant. Fuit homo missus a Deo, cui nomen Joannes erat. Ant. Hic venit Joannes, ut testimonium perhiberet de lumine, et pararet Domino plebem perfectam. Ant. Ex utero senectutis et sterilis Joannes natus est praecursor Domini. Ant. Pro eo quod non obedisti verbis meis, eris tacens, et non poteris loqui usque in diem nativitatis ejus. Ant. Inter natos mulierum non est major Joanne Baptista. Ant. Puer qui natus est nobis, plusquam propheta est. Hic est enim de quo Salvator ait; inter natos mulierum non surrexit major Joanne Baptista. ( Deest linea in Ms. ) Responsoria sive Antiphonae in vigilia sanctorum Joannis et Pauli. Resp. Isti sunt duo viri misericordiae, qui assistunt ante Dominum dominatorem universae terrae. Vers. Isti sunt duae olivae, et duo candelabra lucentia ante Dominum. Dominatorem. Resp. Vidi conjunctos viros habentes splendidas vestes et angelus Domini locutus est ad me dicens: Isti sunt viri sancti facti amici Dei. Vers.", + "candidate_score": 0.655127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8998_sent_22_24", + "bdc_text": "necnon d. Gvalthero et Lavathero . Vale , vir amplissimus ; te deus optimus maximus diu incolumem ecclesiae suae conservet .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_519", + "psc_text": "magnum Dominum. In primo nocturno. Antiph. Tollite portas principes vestras, et elevamini, portae aeternales. Psal. Domini est terra. Ant. Erit mihi Dominus in Deum, et lapis iste vocabitur domus Dei. Psal. Deus noster refugium. Ant. Aedificavit Moyses altare Domino Deo. Psal. Magnus Dominus. Vers. Domum tuam, Domine. Responsoria unde supra. Resp. In dedicatione templi decantabat populus laudem, et in ore eorum dulcis resonabat sonus. Vers. In Hymnis et confessionibus benedicebant Dominum. Et in ore. Resp. Fundata est domus Domini super verticem montium, et exaltata est super colles, et venient ad eam omnes gentes, et dicent: Gloria tibi, Domine. Vers. Benedic, Domine, domum istam, quam aedificavi nomini tuo. Et venient. Vers. Venientes autem, ut supra. Resp. Si Dominus meus fuerit. Vers. Vere Dominus est in loco. Vers. Surgens ergo mane Jacob tulit lapidem quem supposuerat capiti suo, et erexit in titulum, fundens oleum desuper, dixit: Erit mihi. In secundo nocturno. Antiph.", + "candidate_score": 0.63275, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file