diff --git "a/3/3186.json" "b/3/3186.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3186.json" @@ -0,0 +1,4034 @@ +{ + "letter_id": "3186", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3186", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.050859, + 0.047206, + 0.053191, + 0.05093, + 0.062365, + 0.043212, + 0.053992, + 0.042388, + 0.049593, + 0.047483, + 0.049252, + 0.053019, + 0.042594, + 0.048611, + 0.042628, + 0.0449, + 0.063893, + 0.050266, + 0.054567, + 0.04905 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.70243, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1630", + "psc_text": "in dei uerba sperantem: et sperantem non mediocriter neque confuso humanae opinionis errore, sed dicentem cum libertate id, quod consequitur: § 11 Cognoui, domine, quia aequitas iudicia tua et uere humiIiastihumiliasti me. in locis ceteris meminimus ita prophetam dicere solitum: da mihi intellectum et doce me, et obsernaboobseruabo prgeceptapraecepta tua; nunc autem tamquam de adeptis profitetur dicens: cognoui, domine, quia sequitasaequitas iudicia tua. sed hic non de iudiciis illis aeternis, sed de praesentibus sermo est. iudicia illa aeterna secundum eundem prophetam sicut abyssus multa, et secundum apostolum: iudicia dei inuestigabilia et inscrutabilia. scit autem in his iudiciis, quae nunc sunt, quidquid in se geratur, ex iudicio dei fieri: omnes tribulationes, omnes pressuras, omnia 21 Pa. XXXV, 7. 22 Rom. XI, 33. 1 timor dei E ut uel RCe uel V sola V 2 gratulentur e 8 et conspectae utiles sunt. utilis ergo eel. p(.I) et conspectae gfatiJ contemplationis uisfl. seu", + "candidate_score": 0.70243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1630", + "psc_text": "in dei uerba sperantem: et sperantem non mediocriter neque confuso humanae opinionis errore, sed dicentem cum libertate id, quod consequitur: § 11 Cognoui, domine, quia aequitas iudicia tua et uere humiIiastihumiliasti me. in locis ceteris meminimus ita prophetam dicere solitum: da mihi intellectum et doce me, et obsernaboobseruabo prgeceptapraecepta tua; nunc autem tamquam de adeptis profitetur dicens: cognoui, domine, quia sequitasaequitas iudicia tua. sed hic non de iudiciis illis aeternis, sed de praesentibus sermo est. iudicia illa aeterna secundum eundem prophetam sicut abyssus multa, et secundum apostolum: iudicia dei inuestigabilia et inscrutabilia. scit autem in his iudiciis, quae nunc sunt, quidquid in se geratur, ex iudicio dei fieri: omnes tribulationes, omnes pressuras, omnia 21 Pa. XXXV, 7. 22 Rom. XI, 33. 1 timor dei E ut uel RCe uel V sola V 2 gratulentur e 8 et conspectae utiles sunt. utilis ergo eel. p(.I) et conspectae gfatiJ contemplationis uisfl. seu", + "candidate_score": 0.701548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1634", + "psc_text": "Ergo ambiguitatem hic non admittit propheta, quin sciat iusta dei esse iudicia, id est humiliationis suse et tribulationis et contemptus et iniuriae et doloris. ita enim ait: cognoui, domine, quia sequitas iudicia tua, et uere humiliasti me. non sine causa se scilicet esse tribulationibus subditum, non sine causa passionibus permissum, non sine causa per iniurias humiliatum, sed ad humanorum uitiorum expianda peccata ex iustis se ac ueris dei iudiciis humiliatiooi esse subiectum. § 14 Sed quia in his passionibus ex sequitateaequitate diuini iudicii uersetur, exhortationem praesentium humiliationum ex misericordia dei deprecatur, quia humana infirmitas inpar sit tolerantiae passionum: fiat misericordia tua, ut exhortetur me secundum eloquium tuum seruo tuo. sed meminit bonum sibi esse humiliari, bonum sibi esse passionibus subdi, et ea omnia, quibus uexatur, purgationem sibi terrenorum esse 8 ut per hoc probabilis V 6 cognita V 8 diferre et posteriore C 9 primo Cpb fort. recte sequentS C", + "candidate_score": 0.698517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812", + "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera", + "candidate_score": 0.693657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.693098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.68642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1528", + "psc_text": "confusione reiecta constanti et publica fide deum, qui negantes negaturus sit, non negemus. potest et sermo ad eos referri, de quibus apostolus ait: iam sine nobis regnatis, et utinam regnetis: id est, tamquam in conspectu sanctorum, qui utique frequenter reges terrae sunt nuncupati, propheta dei testimonia sit locutus neque confusus sit per praedicationem suam doctrinsedoctrinae caelestis instituta praebere. gemina autem intellegentia electionem intellegentiseintellegentiae ex se praestat, ut, quia utrumque ex testimoniis scripturarum intellegi promptum est, aut utrumque significatum existimetur, aut quod magis uidebitur probabile eligatur. § 11 Et meditabar in mandatis tuis, qurequae dilexi uehementer. non solum igitur loqui nos in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in", + "candidate_score": 0.685066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1471", + "psc_text": "secundum sacramentum dominicsedominicae natiuitatis dignus, cuius filius Iesus Christus esset, tamquam peregrinus legis orat: da mihi intellectum, et scrutabo legem tuam et seruabo eam intotocorde meo. nondum ergo seruat, nondum scrutatus est, nondum intellegit. non ergo de ea lege loquitur, in qua natus est, eruditus est, operatus est, propheta. sciens itaque primam partem esse prudentiae, ut quis, quod non intellegit, sapienter interroget, ut, quod ignorat, intellegat: idcirco intellectum ut accipiat rogat: sciens uero adepto spiritu intellegendi studio opus esse scrntandiscrutandi ait: et scrutabo legem tuam. serutationis autem fructum in repertae rei custodia esse cognoscens dixit: et seruabo eam. intellegens uero perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam", + "candidate_score": 0.68286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1814", + "psc_text": "intelligi ualet p profetam V 21 quidpr. I. add. m. 2 V 23 emundari ex demundari m. 2 V effidari p(Ar) 24 qui eras. R et uniuersis doctor om. VR et prospector — et iudex om. p(A) et uniuersis doctor — et iudex om. C 25 emandator (sie) ex remandator m. 2 V et certe Cpb. decentissimum est, ut, qui spiritu dei loquitur, ea, quae humanae et salutis et seternitatis sunt, eloquatur. § 2 Ait enim ita: feci iudicium et iustitiam: non tradas me nocentibus me. facit placentia deo opera et, quia facit, ne nocentibus se tradatur, orat. opus merendi antefertur, et dehinc meriti praemium postulatur. fit enim primum, quod placeat; et tum dignatio eius, cui per opus placetur, oratur. at nos nec operamur nec placemus, quin etiam impiis et inreligiosis rebus offendimus; et quia tales non placemosplacemus, irascimur. sed dignum est contueri, qualia sint, quae propheta faciens, ne nocentibus", + "candidate_score": 0.682083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11_13", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque", + "candidate_score": 0.681423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1860", + "psc_text": "obscuritatem fidei luce clarificat. tunc enim intellegimus resurrectionis gloriam, iudicii potestatem, aeternitatis honorem. et intellegimus hsechaec paruuli, uel ad innocentiam renati uel per ignorationem inperiti. hsechaec declaratio uerborum dei et intellegentia paruulis praestita cuius temporis aetatisque res esset, dominus ipse in euangeliis demonstrat dicens: confiteor tibi, domine caeli et terrae, quia abscondisti hajchaec a sapientibus et prudentibus et reuelasti ea paruulis. ecce declarationis et inluminationis et intellegentiseintellegentiae 2 Dan. XII, 9. 4 Esai. XXIX, 11. 21 Matth. XI, 25. 2 danihelum Rp danielem C uade — esaias om. VRC 4 soiStes V1 5 dicitur RlC hoc — legere in marg. infer. add. m. 2 V haeo E respondebit (bit alio liquore scr. p) pE 7 euuangelia V 8 ubi legis om. C occulta abscondita et C abscondita et occulta pE mandata om. VCpE t 9 fidis V 10 ibi pE 11 ds VRC dominus pE 12 fiat G et babitauit", + "candidate_score": 0.679443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.679215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1471", + "psc_text": "secundum sacramentum dominicsedominicae natiuitatis dignus, cuius filius Iesus Christus esset, tamquam peregrinus legis orat: da mihi intellectum, et scrutabo legem tuam et seruabo eam intotocorde meo. nondum ergo seruat, nondum scrutatus est, nondum intellegit. non ergo de ea lege loquitur, in qua natus est, eruditus est, operatus est, propheta. sciens itaque primam partem esse prudentiae, ut quis, quod non intellegit, sapienter interroget, ut, quod ignorat, intellegat: idcirco intellectum ut accipiat rogat: sciens uero adepto spiritu intellegendi studio opus esse scrntandiscrutandi ait: et scrutabo legem tuam. serutationis autem fructum in repertae rei custodia esse cognoscens dixit: et seruabo eam. intellegens uero perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam", + "candidate_score": 0.679181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1301", + "psc_text": "enim domini inmaculata, conuertens animam. testimonium domini fidele, erudiens paruulos. iustitiseiustitiae domini rectae, laetificantes corda. praeceptum domini lucidum, inluminans oculos. timor domini sanctus, permanens in sseculumsaeculum saeculi. iudicia domini uera, iustificata in ipsum. sunt ergo distantiae in singulis quibusque rebus et prudentis atque intellegentis uiri est in his, quae scripta sunt, discernere, - ubi lex, ubi praeceptum, ubi testimonia, ubi iustificationes, ubi iudicia constituta sint: ne illa, qUID sermo propheticus mirabili uniuscuiusque rei proprietate distinxit, ea ignorantiae nostrsenostrae infirmitas indocta inperitueinperitiae opinione confundat. itaque per litteras singulas haec omnia maximus et ultra ceteros copiosissimoscopiosissimus psalmus iste discreuit, ut per haec uerborum elementa credendi 14 Ps. XVIII, 8 eq.. 1 nominibus ex omnibus C uerba in nominibus nihil om. V 2 iatnt r õ et om. Cp credimus RCpE 6 ut distinctionum R nesciertmt V 8 uniuBCuiueque (uniusc i. ras.) R 9 adque VR exietimant CpE 10 aliut V aliud iuBtificationem", + "candidate_score": 0.676684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1438", + "psc_text": "speciem praesentium futuri erant sacramenta conplexa. niamuiam iustificationum tuarum fac ut intellegam, et exercebor in mirabilibus tuis. sermo praesens discreuisse cognoscitur iustificationes a uia earum. et quantum re ipsa intellegitur, omne quidem, ad quod per uiam tenditur, non idem est, quod et uia ipsa, qua pergitur. quaerenda igitur causa est, cur propheta praestari sibi, ut uiam iustificationum intellegat potius, quam ut ipsas iustificationes cognoscat, oranentorauerit. meminit etenim omnes iustificationes legis umbram in se sanctarum iustificationum continere: cum post sexennii seruitutem Hebraeus puer liber est, cum septimi anni fructus indigentibus et pecoribus terrae relincuntur, cum post quinquagesimum annum omnia in ius eius familisefamiliae, unde decesserint, reuertuntur. et quia haec, quae in lege sunt constituta, uia est eorum, quorum in his praeformatur exemplum, uiam harum iustificationum ut intellegens in mirabilibus dei exerceatur, orat, id est in legis 2 peccata ante C peccata sua ante E earum xcripsi cf. infr. lin. 13 eorum", + "candidate_score": 0.676629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque", + "candidate_score": 0.676298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812", + "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera", + "candidate_score": 0.674138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472", + "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.", + "candidate_score": 0.673717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.672975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.672334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.670378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_503", + "psc_text": "solus patrem uidet, qui solus patrem scit, qui solus potest orare pernoctans — secundum euangelium enim dominus pernoctauit orans —, qui per speculum uerborum formam ipsam occultissimi sacramenti sub communibus uerbis, dum oraremus, ostendit. et qui orationem suam poposcit audiri, ut peculiare hocfiducise suae doceret esse, subiecit: inaurire uerba oris mei. et quisquam hoc humanae fiducitefiduciae esse existimabit, ut uerba oris sui uelit audiri? an illa, quibus motus animi nostri et inpetus pronuntiamus, tum cum de ira exardescimus, tum eumcum de odio obtrectamus, tum cum de dolore querimur, tum eumcum de adulatione blandimur, tum cum aut pro spe lucri aut de ueritatis pudore mentimur, aut de contumeliae offensione maledicimus ? et quis usquam uifce ita emendatae et patientis ad omnia fuit, ut his humanae demutationis uitiis non esset obnoiiusobnoxius? solus hoc potuit cum fiducia uelle, qui peccatum non fecit. in cuius ore dolus non fuit, qui flagellis dorsum prabuitpraebuit, maxillas", + "candidate_score": 0.667029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1201", + "psc_text": "prophetarum. qui legem et prophetas consummabat, exsisteret. § 19 Iam uero. quia intra consummationem oblati fellis et potandi aceti consummanda quoque erat passionis totius prophetia, ad ea, quae postea impietatem tanti facinoris consecuta sunt, sermo se rettulit dicens : fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum et in captionem et in retributionem et in scandalum. obscurentur oculi eorum, ne uideant, et dorsum eorum perpetuo incurua. esse mensam sacrificiorum. ut de lege, quae in se futuri est speciem eonplexnconplexa. taceamus, apostolus testis est dicens:: non potestis mensae domini participes esse et mensae daemoniorum. sed esse mensam scientiae. cum nonnullis locis cognitum sit, tum etiam in his ipsis dictis intellegi oportere idem beatus apostolus ad Romanos scribens interpres est, cum e08 obcsecatos esse, ne quid intellegerent, tostaturtestatur. hapchaec ergo mensa, unde cibus uitse spiritalis accipitur, coram ipsis in laqueum et in captionem et in retributionem et in scandalum facta est: cum uel", + "candidate_score": 0.665032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1366", + "psc_text": "ex repetito continuerit corr. m. 2 V depraecatur R iustificationes suas pE 25 depraecatnr V confesaio C. dicens: benedictus es, domine: doce me iustificationes tuas. de iustificationibus nonnulla aliqua anteriore sermone conplexi sumus, et superfluum est eadem frequenter iterare. maximus igitur et praecipuus labor est hanc iustificationum dei scientiam consequi, et humanae naturae infirmitas difficulter tot tantarumque rerum cognitionem consequitur: atque ob id ut doceatur orat, quia diuinae bonitatis munus est, animi humani inperitiam ad congruam atque unicuique generi conpetentem officiorum obseruantiam temperare. § 8 Succedit deinde etiam de iudiciis dei sermo, quo dicit: in labiis meis pronuntiaui omnia iudicia oris tui. quanta rerum et nuncupationum differentia est! primum a iuuentute mandata dei custodiuntur, dehinc deus toto corde inquiritur, tum dei eloquia occuluntur et iustificationes disci desiderantur, nunc indiciaiudicia praedicantur. sed propheta forte existimabitur a se excidisse et uel suorum, uel alienorum dictorum inmemor fuisse. in hoc enim psalmorum libro", + "candidate_score": 0.664324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1297", + "psc_text": "cum ex uiginti duabus litteris omnis hebraeus sermo conueniat et octonos uersus litterae singulae explicent, numerus iste uersuum octonis partibus multiplicatus expletur. hanc igitur extitisse caosamcausam existimo, ut per litteras totius istius psalmi ordo decurrat: ut, sicut paruuli et inperiti et ad legendum inbuendi haec primum, per quae sibi uerba contexta sunt, litterarum elementa cognoscerent, ita et humana ignoratio ad mores, ad disciplinam, ad cognitionem dei per hanc singularum litterarum octonarium uiimerum ipsis uelut infantilis doctrinae initiis erudiretur. § 2 Arduum enim et difficillimum homini est, per se ipsum uel per saeculi doctores rationem praeceptorum caelestium consequi; nec naturae nostrae recipit infirmitas diuinis institutis, nisi per eius gratiam, qui haec ipsa dederit, erudiri. namque qui simpliciter ea, quae inter manus sibi inciderint, legunt, 3 n Tim. 3, 14 sq. 1 ad er ab corr. m. 2 V 2 Timothaeum R fide istudi (stud. å. ras.) i-aque (eraa, d?) R 4", + "candidate_score": 0.664076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.663532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1695", + "psc_text": "quamquam fides euangelica finitis legis sit operibus praedicanda, iustificationum legis tamen. quae sibi uitseuitae initium sit, inmemor non sit, quia legis iustificatio euangelicseeuangelicae iustificationis fideique psedagogapaedagoga sit. § 12 Constanter uero, cum sibi nulla iustificationum dei subrepere possit obliuio, id, quod consequitur, est professus dicens: tuus sum ego, salua me: quia iustificationes tuas exquisiui. non omnibus uox professionis istius conpetit, et rarus quisque est, qui se dei audeat dicere. audebit sane ille, qui dixit: mihi uiuere Christus est, et mori lucrum et: uiuo iam non ego, uiuit autem in me Christus. 3 Pe. I, 1 eq. 27 Phil. I, 21. 28 Gal. II, 20. 1 forsitam V forte RC in humiliatione (p ex corr.) mea RCp o beatiotodine V 2 iam om. Cpb 4 stetit et reliqua omiasis et in cathedra — nocte Cp 6 ac nocte RE 7 quisque V quisq; Cp in dei lege VCp 8 qua C", + "candidate_score": 0.663156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.663071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1342", + "psc_text": "dei ordinem. religiosus in. dominum, si oderit sacerdotem, quam iustificationis obseruantiam in religione dei explebit, odia in ipsa ministeria diuinsediuinae iustificationis exercens? iam uero in ipsa fidei ueritate, id est de dei patris et domini intellegentia, pł'r quam maxime iustificatio nobis erit prompta, quanta opus est nobis dei gratia, ut recta sapiamus, ut ex propheticis atque euangelicis auctoritatibus nnum idemque teneamus, nN in uno aut altero opinio nostra et sermo dissideat, sed uniuersas dei iustificationes aequa ac pari operum ac doctrinae obseruantia dirigamus! § 13 Quod cum consequemur, tum dicere id. quod consequenti uersnuersu continetur, licebit: tunc nonconfundar, cumrespicio in omnia mandata tua. nisi enim attenti in omnibus mandatis eius erimus ac deuersabimur, eruntque alia praeterita, 1 diuersae ex dimerse m. 2 V 2 quorum ex quodrum corr. m. 1 V infirmi = (i in ras., postea eras. s) R infirmi Ce 3 nostram om. ('p(A) 4 eiusdem p(A) dirigendique", + "candidate_score": 0.662472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_60", + "psc_text": "salutis spatium uacuum 7-8 litter. R. 2* et in eo, in quo filius loqui docetur, ipse se ex his, qusequae eommemoratcommemorat, dictorum suorum profitetur auctorem. dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. dum enim et pater dicit: ipse inuocabit me et filius ait: populus seruiuit mihi, ipsos se esse, qui de se loquantur, ostendunt. at uero nunc cum dicitur: sedinsed lege domini fuit uoluntas eius, nulla domini persona de se loquentis ostenditur. sed alterius potius, beatitudinem eius scilicet uiri, cuius in lege domini, uoluntas sit, praedicantis. persona itaque prophefcrpropheta, cuius ore spiritus sanctus loquatur, nunc esse noscenda est officio oris eius ad cognitionem nos sacramenti spiritalis erudiens. § 2 Et cum hfechaec loquatur, quaerendum est, de quo uiro eum loqui intellegere debeamus. ait enim: beatus uir, qui non abiit in consilio impiorum et in uia peccatorum non stetit et in cathedra pestilentiae non sedit. sed in lege domini fuit uoluntas", + "candidate_score": 0.662092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.660266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1812", + "psc_text": "deinceps frequenter meminimus per hsechaec singularum litterarum quaedamquasdam quasi elementa discendi doctrina nos pietatis, continentise, intellegentiseintellegentiae, fidei et timoris institui, et ut rudem infantiam ad loquendi scientiam, quam et agendi doctrina consequitur, ipsis humanae uocis initiis erudiri: quod ex praesentibus sextae et decimae litterae octo uersibus intellegi licet. propheta enim ex persona sua uniuersos docet, quid uelle, quid agere, quid profiteri unumquemque pro conscientia infirmitatis ac naturae suae utile sit, quid etiam metui, quid caueri, quid emundari oporteat. beatus idem prophetspropheta, qui per misericordiam dei ipse sibi et uniuersis doctor et prospector et emundator et iudex est! certe dignitati eius 1 AOHAUCON et KAO#A(JCO# r KAOHA UCONET KASHAUCON R id Px in m. 2 Y xua?jio>aov id om. Cp 4 consae- 1 pelimur V 5 in sua uoluntate E 8 timet se non Cpb 9 ueterae R ueterem ex uetere m. 2 V 10 exuto ut intellegens V Explicit littera", + "candidate_score": 0.659823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1460", + "psc_text": "lex statuatur iustificationum; et quod graece est vofiofrlT7ioov, ad eiusdem sensus intellegentiam latinitas explicare non potuit. propheta ergo orat, ut uiae iustificationum suarum legem sibi dominus constituat, id est, ut qua lege uiam iustificationum dei aderatadeat, intellegat et sciat. non enim uiseuiae tantum ait, sed instificationumiustificationum uiae postulat legem. § 2 Et quae tandem iustificationum uiseuiae lex erit? nam in communibus et in terrenis uiis legem meminimus esse in spatii 2 legem pone h. I. VRC sed. cf. lin..5 uiae h. I. Vp sed injx. et V tuam; et ita Hilarium sacrum textum legisse non solum consensus optim. codicwn in seq. et textus graecus monstrare uidetur, sed ipsa etiam llilarii explicatio; nant ibi primum de difficultatibus huius interpretatioiw latinae loquitur, deinde ipse uini uerborum graecorum lucidius latine exprimere conatur in sua explicatione uiam in uiae mutars 5 quarte p uersu om. V 6 uiam VRe uiae Cpb 7 interpraetatione R", + "candidate_score": 0.659568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.659382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "- scilicet Ilidereuidere, id est saluatorem suum nosse, angelo dicente: et cognominabis nomen eius Iesum; ipse enim saluum faciet populum suum a peccatis eorum. Christum conspieereconspicere, ut per professionem generosae . familiae sit christianus, exspectat. bonum autem hoc nomen est, quod archangeli atque angeli adorant, quod daemones tremunt et ferre non possunt, quod ad salutem homines adsumunt; quia scriptum est: et omnis qui inuocauerit nomen eius, hicsaluuserit exspectat autem non occulte, non trepidus, non solus, sed in conspectu sanctorum eius, fide scilicet Iiberalibera testimonium exspectationis susesuae uel sub sanctorum cselestmmcaelestium conscientia non recusans, uel prophetiseprophetiae exemplo sanctis omnibus, qui in terra sunt, in se ipso praebens exspectationis exemplum. 8 I Cor. 8, 6. 12 Matth. I, 91 18 Rom. X, 18. 1 qui V 3 dm̃ VPT 8 nulli alium R confitendam ex confitendo m. 2 V 4 misericordiam saeoulum saeculi VRPT cf. adn. Bened. 6 in conspectu ex in", + "candidate_score": 0.658328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14_16", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1793", + "psc_text": "meretur auxilium et adiutorium dei. non aliter aut nos meremur aut aliqui ante meruerunt, quam uerbum dei deum naturae nostrae carnem uel habitaturum sperasse uel, quod habitauerit, credidisse. § 6 Sed propheta multa in se esse meminit, quae spei suae conentur obsistere; et ideo subiecit: declinate a me maligni; et scrutabor mandata dei mei. doctrinae caelestis ratio admonet, ut dictum hoc referendum ad personam hominomhominum, quibus insit malignitas, existimetur. propheta enim, qui gentes docet, qui uerbum dei praedicat, iubet, uti a se uniuersi maligni declinent, quia congregatio sancta ad malitiae operarios sit indigna. et nescio quem possit excipere. omnibus enim per naturae demutabilis uoluntatem malitia adiacet, ipsisque apostolis uerbo licet iam fidei emundatis atque sanctis non abesse tamen malitiam per condicionem communis nobis originis docuit dominus dicens: s i ergo uos, cum sitis mali, nostis data bona dare filiis uestris. nostramnostrum autem est, et malos amare et bonos ad bonitatem", + "candidate_score": 0.65775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.656938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1270", + "psc_text": "nesciatur ex nesciatuis m. 2 V 22 est t MHUS rb 23 dominante V dfiante r donante 6 25 sun V defitiar e gant V 26 et quidem haec rb 27 luminesumentis corr. m. 2 V 28 hominem — reprouehere om. r. his maiora opera perfecta sunt. Moyses enim tantum uisibilium rerum creationes enarrauit rudibus hominum animis, ea ad cognitionem dei proferens, quae possent intellegi et uideri. ut per hanc conspicabilium operum magnitudinem uirtus eius, qui operatus est, cognosceretur et creatoris potestas per creaturae admirationem posset intellegi. sed Paulus, testamenti noui interpres, non iam iactislactis sed panis cibum ingerens ita de domino tradidit: qui est imago dei, primogenitus omnis creaturae, quia in ipso constituta sunt omnia in caelis et in terra, uisibilia et inuisibilia, siue throni siue dominationes siue principatus siue potestates: omnia in ipso et per ipsum facta sunt, et ipse est ante omnes, et omnia ipsi constant. protrahit", + "candidate_score": 0.656472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "domini nostri IesuChristi et corporationis et passionis et regni, et resurrectionis nostrae gloriam uirtutemque referatur. sunt autem omnes prophetise'ad mundialem sensum et prudentiam saeculi clausae atque obsignataobsignatae?, secundum illud Esaiae: et erunt uobis uerba omnia haec tanquam eloquia libri huius signati. quod si qui dederint homini scienti litteras dicentes: lege ista, et dicet: non possum legere, signatum est enim. et si dabitur liber hic in manus hominis nescientis litteras, et dicetur ei: lege hunc. et respondebit: nescio litteras. imperitia legendi et intellegendi librum prophetise sub persona utriusque hominis monstrata est, cum intellegentia docti ad legendum, signaculum clausi mysterii non adeuntis, illius indocti ignorationi per communem utrique intellegendi inopiam comparatur. sunt enim uniuersa allegoricis et typicis contexta uirtutibus: per qusequas omnia unigeniti dei filii in corpore et gignendi et patiendi et moriendi et resurgendi et in aeternum cum conglorificatis sibi, qui in eum crediderint, regnandi et ceteros iudicandi sacramenta panduntur. et", + "candidate_score": 0.654788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3071", + "psc_text": "proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum sint nuncupatione, numero, claritate. magnus est dominus, cum disparsiones congregat. magna uirtus eius, cum contrita clarificat. innumerabiiis sapientia eius est, cum uniuersa et nominibus discernit et numero. sed qui suscipit mansuetos, humiliat autem peccatores usque ad terram. post meritum sanctitatis impietatis poena subiecta est, cum susceptis mansuetis in claritate stellarum peccatores usque ad terram humiliati inferna1 legis iudicio destinantur., 2 Ioh. V, 28 sq. 7 Luc. XII, 7. 17 Matth. V, 4. 1 dicit in euangelio G dicit enim in euangeliis RE 2 quia G quoniam RE 3 audiant G 4 et prodient G et rPdient R et procedent E", + "candidate_score": 0.654226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.653773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3193", + "psc_text": "ipsis potentissimis: etenim hereditas mea maxima mihi est. hic nouus Adam loquitur. 9. Benedicamdominum, qui intelligere me fecit: nihil enim scit filius, nisi quae uidit et audiuit a patre. itaque benedicit eum. qui intelligere se fecit. et uere hic intellectus non ex homine, sed ex deo est. nam quis hominum duabus positis hereditatibus, quarum altera sit in operibus magnifica et diues, altera pauper et egens, eligat eam, quae aliena egeat misericordia ? uerum filius edoctus a patre mauult in his hereditatem, qui in deum sperent, quam qui in operibus suis iustificantur. itaque pulchre ait: benedicam dominum, qui intelligere f.ecit me: adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et", + "candidate_score": 0.653653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_32_34", + "bdc_text": "Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis . Dominum praeterea Gualterum , d. Wolphium , d. Hallerum et d. Collinum socerum meum , si quando in illos incidas meisque verbis salvere iusseris , rem mihi feceris longe gratissimam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2963", + "psc_text": "palmis: uetus scilicet chirographum secundum apostolum delens et adfigens illud croci etiam eas partes manuum commemorat in praelio, cum quibus omnia ueterum criminum peccata confixa sunt. § 5 Dehinc sequitur: misericordia mea et refugium meum, susceptor meus et liberator meus es t U, protector ineusmeus et in ipso speraui. carent ista difficultate. omnia enim in euangeliis ista gesta ab eo atque dicta sunt, ut honorem maiestatis paternsepaternae per humilitatis nostrsenostrae confessionem, quorum habitum adsumpserat, prsedicaretpraedicaret § 6 Illud autem, quod ait: subiciens populum meum • sub me, non ex persona unius Iudaici populi dictum exisiimandumexistimandum est, cum uniuersitatem ecclesiae unum populum in psaimopsalmo alio nuncupauerit dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. quod autem etiam hic, qui eum * 2 Ioh. XVI, 33. 6 Coloas. II, 16. 8 Coloss. I, 20. 29 Ps. XVII, 45. 3 passionibus R introitar (?) G? 4 braccia(?) G 5 trophaeo RE tropea G 6", + "candidate_score": 0.653285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15_17", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1793", + "psc_text": "meretur auxilium et adiutorium dei. non aliter aut nos meremur aut aliqui ante meruerunt, quam uerbum dei deum naturae nostrae carnem uel habitaturum sperasse uel, quod habitauerit, credidisse. § 6 Sed propheta multa in se esse meminit, quae spei suae conentur obsistere; et ideo subiecit: declinate a me maligni; et scrutabor mandata dei mei. doctrinae caelestis ratio admonet, ut dictum hoc referendum ad personam hominomhominum, quibus insit malignitas, existimetur. propheta enim, qui gentes docet, qui uerbum dei praedicat, iubet, uti a se uniuersi maligni declinent, quia congregatio sancta ad malitiae operarios sit indigna. et nescio quem possit excipere. omnibus enim per naturae demutabilis uoluntatem malitia adiacet, ipsisque apostolis uerbo licet iam fidei emundatis atque sanctis non abesse tamen malitiam per condicionem communis nobis originis docuit dominus dicens: s i ergo uos, cum sitis mali, nostis data bona dare filiis uestris. nostramnostrum autem est, et malos amare et bonos ad bonitatem", + "candidate_score": 0.65255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1467", + "psc_text": "prophetis, scit esse uiam in euangeliis, scit esse uiam in apostolis, de quibus saepe testatus est. unltuult ergo per legem uisuiae huius usque in perfectam illam uitaBuitae uiam tendere. plures enim sunt hsereticorumhaereticorum, qui uiam legis inprobant, plures qui prophetarum, multi qui euangeliorum, multi qui apostolorum. scimus enim quosdam non omnibus his uiis esse eontentoscontentos.. sed scriba doctus nouit diuitis patrisfamilias exemplo de thensauris proferre uetera et noua. hanc igitur iustificationum uiseuiae legem propheta desiderat. lex enim iustifieationumiustificationum quibusdam religiosi cordis disciplinis continetur et intra fines nos constitutionis suae, quibus se uteremur, artauit, ne excedentes eos ad opiniones hsereticse intellegentiseintellegentiae euagaremur. non uult igitur ab ea lege excedere, quam constitui sibi orat. § 4 Sed in quam eausamcausam hanc legem orat institui? scilicet at exquirat eam. lex erat iustificationum per Moysen scripta, et hanc propheta operibus exercebat non ergo hanc statui sibi orat, qusequae iam statuta erat et ab eo", + "candidate_score": 0.651916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.650984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.650926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_12", + "psc_text": "illius indocti ignorationi per communem utrique intellegendi inopiam comparatur. sunt enim uniuersa allegoricis et typicis contexta uirtutibus: per qusequas omnia unigeniti dei filii in corpore et gignendi et patiendi et moriendi et resurgendi et in aeternum cum conglorificatis sibi, qui in eum crediderint, regnandi et ceteros iudicandi sacramenta panduntur. et quia scribsescribae et pharissei dei filium natum in corpore non recipientes omnibus propheticae 8 Esai. XXIX, 11 sq. 1 non est uero ambigendum R non est ergo ambigendum e non est autem ambiguum r 3 prophetae r inter locutus et tamen litt..sp svpr. scr. R 6 refertur r sunt enim r 7 alem — clausae om. r 8 omnia uerba haec rE 9 quod si qui dederint scripsi (cf- quae dixi Stud. 1886, 331) quod si quiderit R ut uidetur, quod si quidem rE 10 dicentes Ra dicas r dicetur E 11 et dicent R dicet rE 12 hominis om.", + "candidate_score": 0.650514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3071", + "psc_text": "proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum sint nuncupatione, numero, claritate. magnus est dominus, cum disparsiones congregat. magna uirtus eius, cum contrita clarificat. innumerabiiis sapientia eius est, cum uniuersa et nominibus discernit et numero. sed qui suscipit mansuetos, humiliat autem peccatores usque ad terram. post meritum sanctitatis impietatis poena subiecta est, cum susceptis mansuetis in claritate stellarum peccatores usque ad terram humiliati inferna1 legis iudicio destinantur., 2 Ioh. V, 28 sq. 7 Luc. XII, 7. 17 Matth. V, 4. 1 dicit in euangelio G dicit enim in euangeliis RE 2 quia G quoniam RE 3 audiant G 4 et prodient G et rPdient R et procedent E", + "candidate_score": 0.650491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.649915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2102", + "psc_text": "in quo GP 21 nomini dfii GRPT nomini eius V tribus dfii GRPT tribus enim domini E confitentur GPT confitetur R 92 testimonium israhel (istrahel G) GPRT testimonium e. domino in Pharao uindicatus, in mari ablutus, in deserto angelorum cibo pastus, in lege eruditus, in prophetis obiurgatus, in natiuitate a domino per consortium corporis susceptus, in cruce si crederet saluatus. in resurrectione si confiteretur glorificatus, nihil horum suum credidit, nihil horum manere suum uoluit. habens mannam cucumeres Aegypti desiderauit; legem uitseuitae a deo expectans uitulum adorauit; prophetas audiens occidit; uirginis partum prophetatum sibi infamauit, deum in carne non credidit, peccati remissorem falsi peccati reum arguit, emit ad mortem, in crucem sustulit; testes resurreetionisresurrectionis ad silentium corrupit; apostolos morte intercepit. in hoc sceleris sui testimonium tribus domini ascendunt. illi promissum est, hae obtinent. illi testamentum, sed harum hereditas est. hanchunc eius cruciarium deum suum tribus conStenturconfitentur. in hoc itaque testimonio agnoscit", + "candidate_score": 0.649784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1301", + "psc_text": "enim domini inmaculata, conuertens animam. testimonium domini fidele, erudiens paruulos. iustitiseiustitiae domini rectae, laetificantes corda. praeceptum domini lucidum, inluminans oculos. timor domini sanctus, permanens in sseculumsaeculum saeculi. iudicia domini uera, iustificata in ipsum. sunt ergo distantiae in singulis quibusque rebus et prudentis atque intellegentis uiri est in his, quae scripta sunt, discernere, - ubi lex, ubi praeceptum, ubi testimonia, ubi iustificationes, ubi iudicia constituta sint: ne illa, qUID sermo propheticus mirabili uniuscuiusque rei proprietate distinxit, ea ignorantiae nostrsenostrae infirmitas indocta inperitueinperitiae opinione confundat. itaque per litteras singulas haec omnia maximus et ultra ceteros copiosissimoscopiosissimus psalmus iste discreuit, ut per haec uerborum elementa credendi 14 Ps. XVIII, 8 eq.. 1 nominibus ex omnibus C uerba in nominibus nihil om. V 2 iatnt r õ et om. Cp credimus RCpE 6 ut distinctionum R nesciertmt V 8 uniuBCuiueque (uniusc i. ras.) R 9 adque VR exietimant CpE 10 aliut V aliud iuBtificationem", + "candidate_score": 0.649005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1630", + "psc_text": "in dei uerba sperantem: et sperantem non mediocriter neque confuso humanae opinionis errore, sed dicentem cum libertate id, quod consequitur: § 11 Cognoui, domine, quia aequitas iudicia tua et uere humiIiastihumiliasti me. in locis ceteris meminimus ita prophetam dicere solitum: da mihi intellectum et doce me, et obsernaboobseruabo prgeceptapraecepta tua; nunc autem tamquam de adeptis profitetur dicens: cognoui, domine, quia sequitasaequitas iudicia tua. sed hic non de iudiciis illis aeternis, sed de praesentibus sermo est. iudicia illa aeterna secundum eundem prophetam sicut abyssus multa, et secundum apostolum: iudicia dei inuestigabilia et inscrutabilia. scit autem in his iudiciis, quae nunc sunt, quidquid in se geratur, ex iudicio dei fieri: omnes tribulationes, omnes pressuras, omnia 21 Pa. XXXV, 7. 22 Rom. XI, 33. 1 timor dei E ut uel RCe uel V sola V 2 gratulentur e 8 et conspectae utiles sunt. utilis ergo eel. p(.I) et conspectae gfatiJ contemplationis uisfl. seu", + "candidate_score": 0.648033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_948", + "psc_text": "hic latinitas nostra proprietatem dicti in translatione non reddidit. nam hoc, quod nobiscum scribitur: et obaudite uocem laudis eius, a Graecis ita dictum est: ϰαὶ ἀϰουτίσατε τὴν ϕωνὴν τη̄ς αἰνέσεως avrov. quo uerbo id significatur, obaudiri posse ut efficiant uocem laudis eius: quod plenius intelleget, 1 terribilis RPE terribilia e T in consiliis RPE in marg. add. T 3 pdicantibua (pdic in ras.) R 5 adortatio R 6 deum RPE dominum T 7 prophetiae (profetiae R) RPTa prophetae e 8 putabatis RPTa (Bened. de R falsa rtttulerunt) perturbatis ed. Par. 1672 heroum Cu in ras. R) nomina RE om. PT cf. Acad. p. 30 elementorum (om. uel) R 9 uel metallorum: materiem (supr. metallorum signa transpositionis erasa) R uel materiem metallorum PTE eu supr. scr. R 19 auts R enim PTE propriaeRpropriumPTE deum REdum (in ras. P) PT 18=aoR in enuangeliia R 15 uox laodis namque scripsi cf. Stud. 1889", + "candidate_score": 0.6462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_241", + "psc_text": "quia difficile sit animum ac spem ad ignorata protendere. uolens igitur propheta ad eorum nos, quae superius commemorauerat, intellegentiam cohortari intellegentiae ipsius honorem ante memorauit, dicens: et nunc reges intellegite, eos scilicet, qui intellecturi essent, reges esse demonstrans. sed qujerendumquaerendum est, quos reges ad intellegentiam propheticae huius adhortationis admoneat, ne forte quisquam eos significari intellegat, quorum nunc in humana corpora et in bellorum ministeria et in metum gentium regnum est. non sunt autem hi aeterni et beati apud deum reges, quippe cum ipsi iam mandatis dei excidant et. diabolo in regnum sint deputati, dicente eodem, cum dominum temptaret: et duxit illum diabolus in montem altissimum et ostendit illi omnia regna orbis terraterrae? in momento temporis; ait ad illum diabolus: tibi dabo potestatem hanc et gloriam eorum, quia mihi tradita sunt. alios autem nobis reges euangelia demonstrant, scilicet in quos adpropinquauit dei regnum et eos, qui regnans in se peccatum deuicerint,", + "candidate_score": 0.646133, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.646029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1856", + "psc_text": "et dixit deus ad Moysen: dic filiis Israhel. usus igitur est his legislator uerbis, quibus ei ut uteretur praeceptum est. ergo uerba dei sunt, quae per officium licet humani oris audita sunt. sed et magnus ille propheta ipso iudicio domini nostri Iesu Christi bene locutus, cum dixisset: audi caelum, et percipe auribus terra, ait: quoniam dominus locutus est, et post aliqua, quae querellis maximis increpabantur, dixit: os enim domini locutum est haec. haec ergo omnia dei uerba sunt. , § 3 Sed declaratio uerborum maxime necessaria est. sunt enim sub uelamine opinionis alterius praedicata, sunt secundum apostolum allegoruiuena, sunt conparatiuis significationibus amphibola. testis est dominus haec eadem per Esaiam ita dicta esse ludaeisIudaeis infidelibus exprobrans, dicens: audita audietis et non intellegetis. signata enim omnia 12 Exod. III, 14 cf. Levit. XI, 1. 17 Esai. I, 2 sq. 26 Matth. XIII, 14 cf. Esai. VI, 9. 2 paruolis V 4 cum", + "candidate_score": 0.644564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_951", + "psc_text": "regni praedicatio transcucurrit in omnem enim terram exiit sonus eorum. et alibi spiritalis discursus gloriarngloriam clamans spiritus sanctus: quam speciosi pedes euangelizantium bona, euangelizantium pacem! hsechaec ergo uox laudis dei prsedicantium audienda prseconiopraeconio est, propheta testante: qui posuit animam meam ad uitam et non dedit commoueri pedes meos. non enim humanarum comminationum terricnlisterriculis a cursu praedicationis suae apostoli deflexi sunt, neque firmitas pedum insistentium a fidei gressu commota est, quin semper iudicii et aeterni regni dominum praedicarent. § 20 Locutus autem ex unius persona spiritus propbetiseprophetiae rem ipsam non uni tantum nomini conpetere significat. nam cum dixisset: et non dedit commoueri pedes meossubiecit quoniam probasti nos, deus, igne nos examinasti, sicut igne examinatur argentum. sermo itaque caeptus ex uno refertur ad plures. est namque unus spiritus, et una credentium fides est et secundum quod in gestis apostolorum est: erat credentium anima una et cor unum. atque 1 Matth. X, 27.", + "candidate_score": 0.643681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.643418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2434", + "psc_text": "dei filio, qui omnia hamanse salutis sacramenta tamquam iuratus expleuit et quem a prophetis Dauid significatum docuimus, hoc opus maximum fuit, ut hominem ad scientiam diuinam eruditum dignuntdignum habitaculo dei redderet. et esse hominem sedem atque habitationem deo ita docemur, deo ipso per prophetam loquente: quia inhabitabo in his etinet illis ambulabo et ero illorum deus, et ipsi erunt mihi populus, etrursum: in SBternumaeternum exultabunt, et inhabitabo in illis. dominus autem ipse in euangelio ait: si quis diligit me, et nerbumuerbum meum seruabit, et pater meus diliget eum, et ueniemus et mansionem apud eumfaciemus. apostolus quoque ait: uos estis templum dei, et spiritus dei habitat in uobis. habitat autem deus religiosorum mentes non corporali habitu neque naturae grauioris ingressu, ut alibi non degens illic tantum, quo se intulerit, insistat: sed spiritali uirtute in uacua se a terrenis labibus corda permittit seseque luminis modo in patentes innocentiae foribus mentes inluminsturus infundit.", + "candidate_score": 0.643088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.642786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2715", + "psc_text": "Christum sunt, quidquid illud in psalmis est sub diuersorum personis prophetatum, omne de ipso est: quia doctrina omnis, diuersis licet praeceptorum generibus multiformis, hoc per diuersos praestat, ut ipse noscatur. haec nobis propter praesentem psalmum commemoranda necessario fuerunt, ne forte sine probabili auctoritate praesumpsisse existimaremur, ut ad personam Christi omnem hanc eius prophetiam referremus. § 2 Diligenter autem ea obseruanda est ratio, ut, quaecumque homini illi, quem ex utero sanctae uirginis adsumpsit et in quo se nasci hominem, qui deus erat, uoluit, apta esse et congrua uidebuntur, cum debita caelesti naturae susesuae dignitate tractentur neque sacramentum salutis nostrae, quo in forma dei manens formam serui accepit, ad contumeliam indemutabilis suae et inuisibilis et incorporeseincorporeae et inpassibilis substantiae coaptemus. quod enim homo fuit, nobis profecit, sibi nihil dempsit. exinaniuit enim se in forma dei manens, ut et forma hominis 1 in lege Moysi Rb in libro moysi PTe (in P ex", + "candidate_score": 0.640674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.639973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_846", + "psc_text": "a patre internallointeruallo temporis separatum; ipsum esse uerbum, uirtutem, sapientiam dei; hunc mundi opificem fuisse, hunc et hominis conditorem; hunc prima mundi crimina dihmio abluisse, hunc Moysi legem dedisse, hunc in propbetisprophetis fuisse et per eos ingentia illa corporationis et passionis suae sacramenta cecinisse; hunc in corpore resurgentem caducae carni claritatem spiritalis gloriae intulisse et in naturam diuiaitatis suae terrenae corruptionis absorbuisse primordia. § 11 Deficient igitur aduersum ista serutantesscrutantes; et per uirum doetrinadoctrina dei eruditum et in altum humilitatem cordis sui erigentem haec diuinsediuinae operationis prseconiapraeconia proferentur, ita ut haec eminentia dei eorum ipsorum, qui haec audiant, confessione laudetur. atque ideo ita sequitur: perscrutati sunt iniquitates, defecerunt scrutantes scrutinio. accedet 1 indefinitae (ex indefinita) ut essentiae = ita et R indefinitae een- tentiae (sen in ras.) ita et P 2 omnia continentem (om. et) Pb 5 sed = disces = aionem R 6 resurrectionig P 7 cui svpr. scr.", + "candidate_score": 0.639849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14_16", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1972", + "psc_text": "salutare domini exspectet, declarans omnia legis mandata aduentu dei unigeniti contineri. § 8 Testimonia quoque dei custodiuit uehementerque dilexit dicens: custodiuit anima mea testimonia tua et dilexi ea uehementer. custodiui mandata tua et testimonia tua, quia omnes uise meae in conspectu tuo. agens propheta sub iudice et scrutatore cordium deo in custodia mandatorum testimoniorumque dei permanet, non in. uias saeculi neque uias uitiorum et impietatis incedit. nam quodcumque uite sure iter egerit. adeo tam probabile tamque 1 nommen V 2 in illis p( A) 3 si C abstinuturum R abstineturum C in saeculo VR (tlt rdv alÕJm I Cor. 8, 13) 5 ubi ab V dddomo C 6 abscederet V uoces temperarot — retinenda est supra male insertas h. 1. om. C 7 et non ex non m. 2 V quid uniouique VCe sed quid VRCe 8 expendendum eat e 9 in uita C 12 quia oni. C uel quis", + "candidate_score": 0.639455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.639309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2367", + "psc_text": "de profunda h. t. V sed cf. p. 649, .5 26 multa super G VR multa de PTE 26 sapientiae G VPT & sapientiae R. sunt inexcrutabilia iudicia eius et inuestigabiles uiae eius! quis enim cognouit sensum domini aut quis consiliarius eius fuit? aut quis ante dedit ei et retribuetur illi? quia ex ipso et per ipsum et in ipso sunt omnia: ipsi claritusclaritas in sseculasaecula saeculorum. humanae infirmitatis religiosa confessio est, ex deo hoc solum nosse, quod deus est. ceterum secreta illa et profunda inperspicabilis iudicii decreta mens terrena non penetrat. inuestigare quidem ea perscrutarique pium est. sed inexcrutabilia ea esse et inuestigabilia confitenda sunt: quorum est alterum religiosae uoluntatis, alterum inperspicabilis naturae. quis enim causas naturasque caeli et huius et superioris et ceterorum sciet? quis angelorum et potestatum et dominatuum et thronorum et principatuum officia rationesque perceperit? quis Cherubim et Seraphim perpetuas uoces seternasque intelleget? quis laudantes deum", + "candidate_score": 0.639033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3071", + "psc_text": "proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum sint nuncupatione, numero, claritate. magnus est dominus, cum disparsiones congregat. magna uirtus eius, cum contrita clarificat. innumerabiiis sapientia eius est, cum uniuersa et nominibus discernit et numero. sed qui suscipit mansuetos, humiliat autem peccatores usque ad terram. post meritum sanctitatis impietatis poena subiecta est, cum susceptis mansuetis in claritate stellarum peccatores usque ad terram humiliati inferna1 legis iudicio destinantur., 2 Ioh. V, 28 sq. 7 Luc. XII, 7. 17 Matth. V, 4. 1 dicit in euangelio G dicit enim in euangeliis RE 2 quia G quoniam RE 3 audiant G 4 et prodient G et rPdient R et procedent E", + "candidate_score": 0.638985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3194", + "psc_text": "adhucauteinetsicut in nocte erudierunt me renes mei. quid eum erudierunt renes sui? scilicet, ait, intelligere eum fecerunt, melius esse sperare in domino, quam in suo opere iustificari. nam et ipsum dominum nonne renes sui quasi in nocte erudierunt sperare in deum ? . 10 dapnanit ' 31 itaq; nam et contristata est anima eius usque ad mortem. didieitdidicit sperare in deum; et hoc est, quod ait in hunc se intellectum eruditum esse a renibus quasi in nocte. et sequentia enim ostendunt de passione eum sua dicere, cum subiungit: 10. Prouidebam dominum in conspectu meumeo semper. quiaadextris est mihi, utnoncommouear. propter hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora", + "candidate_score": 0.638527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_817", + "psc_text": "his significatas esse nequitias non dubium est, quibus cum principe eorum praeparatus ignis gehennsegehennae est. § 12 Sed inter lisechaec laetitiam eius, qui ob humanae salutis gaodiumgaudium frequenter ad patrem exuitauitexultauit, ostendit: rex autem Isetabiturlaetabitur in domino, laudabitur omnis, qui inratiurat in eo: quoniam obstructum est os loquentium iniqua. causam, cur rex looteturlaetetur, significat, quia, quisque in eo iurabit, in deo sacramenti huius religione laudabitur: qui sciat 5 Matth. X, 28. 1 dei om. PT 3 tradentur — gladii om. V 5 quaesierunt PTE 6 perimit m h mi in ras.) RP uita R uita corr. m. 2 Vuita P uitas E 7 ic corr. m. 1R hinc V 8 quae a ohao PT inuio ex inuia m. 2 Vinuio fio add. m. 3, o in NU.) R a scis et V scl; sA: (lineola supr. i in ras.) R 9 tradentur a tradnntur m. 1 R potestatem V 10", + "candidate_score": 0.637148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1375", + "psc_text": "fidelium operum usus praecesserit, doctrinae cognitio non adprehendetur. et agendum a nobis antea fideliter est, ut scientiam consequamur. uias ergo, secundum superiorem expositionem, legem, prophetas, omnia euangeiiaeuangelia et apostolos esse existimamus: quos in mandatis dei se exercens propheta considerauit, ut nouerit. § 11 Conclusit autem octauum numerum hoehoc uersu: in iustificationibus tuis meditabor, non obliuiscar sermonum tuorum. a doctrinae perfectae ordine propheta non excedit. in iustificationibus, quas doceri se orauit, meditatur, sicut exercetur in mandatis. mandatorum enim ea est ratio, 1 litati i. ras. 3 R in omni uerbo ex in omnibus uerbo V et t omni scientia RC et in omni scientia pE 3 es eorr. tn. 2 V opus C o- Ó in dom esae V in dominum esae Rp eeae in domino C 6 deleotionis V 8 septimo uersu VCp 9 et om. Cp considerabo ex considerabor m. 1 F 11 gentiu V disidia V 12 hac", + "candidate_score": 0.635173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.635029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1373", + "psc_text": "in omnibus dinitiia (sic) — sed in diuitiis omnibus sicut (sic pro sunt) in marg. inf. add. m. 2 V 16 in ueste VCp 17 eunt in agris ex in agris m. 2 V ante uitibus C 19 et legaliu ac p institutionem V 20 anteriore Cpb 21 et in has diuitias V 22 Corintios V Chorinthios Cp 23 gratiam ex gratia m. 2 V gratiam Rp quae data est mihi in uobis in Christo leau Cp. ditati estis in ipso. in omni uerbo. in omni scientia. in his ergo diues est et in his delectatur propheta; ceterum non est existimandus sseculariumsaecularium opum conparatione delectatus esse, qui nisi cum contemptu atque inopia saeculi diues in domino esse non potuit. § 10 Delectatus autem in uiis testimoniorum dei opus delectationis susesuae agere debebat; et non ambiguum est, quin agat. ait enim in septimo uersu: in mandatis tuis exercebor et considerabo uias", + "candidate_score": 0.634406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.631822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_926", + "psc_text": "pacem his, qui de longe, et pacem his, qui de prope. ex lege enim multi tamquam de prope manentes crediderunt gentibus longe aduocatis. § 10 Prophetica igitur prsedicatiopraedicatio omnes ad dei opera contuenda aduocauit: sed non ea opera, qure cunctorum aspectui subiecta sunt, caeli, aeris, terrae ac maris — haec enim omnes contuentur —, sed ea, quae fidelium tantum studiis conperta sunt quibusque saluti humansehumanae cum ingenti admirabilium uirtutum terrore consultum est: pharaone impietatis susesuae poenis in exemplum humani timoris coercito, ut terror damnationis mreligiosorum metu religionem inchoaret; cum in terrae iter mare aruit et aquae in aridam conuersae sunt; cum Iordanen pedes populus egressus est, et ingressuro repromissionis terram Israhel fluentibus stare iussis relicus ad gradiendi securitatem fluuii alueus decucurrit. ad huius igitur legis et prophetarum dei opera contuenda propheta gentes aduocat dicens: ueniteueni et uidete opera dei; terribilis in consiliis super filios 8 Ephes. II, 17. 8 diappsalma", + "candidate_score": 0.630899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1695", + "psc_text": "quamquam fides euangelica finitis legis sit operibus praedicanda, iustificationum legis tamen. quae sibi uitseuitae initium sit, inmemor non sit, quia legis iustificatio euangelicseeuangelicae iustificationis fideique psedagogapaedagoga sit. § 12 Constanter uero, cum sibi nulla iustificationum dei subrepere possit obliuio, id, quod consequitur, est professus dicens: tuus sum ego, salua me: quia iustificationes tuas exquisiui. non omnibus uox professionis istius conpetit, et rarus quisque est, qui se dei audeat dicere. audebit sane ille, qui dixit: mihi uiuere Christus est, et mori lucrum et: uiuo iam non ego, uiuit autem in me Christus. 3 Pe. I, 1 eq. 27 Phil. I, 21. 28 Gal. II, 20. 1 forsitam V forte RC in humiliatione (p ex corr.) mea RCp o beatiotodine V 2 iam om. Cpb 4 stetit et reliqua omiasis et in cathedra — nocte Cp 6 ac nocte RE 7 quisque V quisq; Cp in dei lege VCp 8 qua C", + "candidate_score": 0.630731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1878", + "psc_text": "me iustificationes tuas. — uultus domini quidem est super facientes mala, ut expugnet de terra memoriam eorum, sed sicut deus respicit ad pcenam, respicit et ad misericordiam; ita et uultum suum ad utrumque deflectit. sed hanc faciem domini ad inluminationem suam propheta orat. ex maiestate enim et uultu dignantis nos dei lumen accipimus, et deflexus in nos misericordisBmisericordiae suae uultus ad gratiam spiritalis uirtutis inradiat. uel certe cum iudicii die aderit, cum uisibilis nobis in gloria paternae maiestatis adsistet, tunc nos faciei susesuae lumine inluminabit. ut enim quaedam metalla atque gemmae naturae suae fulgorem in ea, quae sibi proxima erunt, refundent et aemulantem speciem ex uicinia speciei suae praestant, ut et Moyses ex contemplatione dei gloriae lumen accepit ita, ut honorem glorisegloriae suae contemplari populus non posset: sic et propheta seruum se dei confitens illuminari orat et conformis secundum apostolum effici glorisegloriae dei et iustificationes dei doceri, ut a se", + "candidate_score": 0.630145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1438", + "psc_text": "speciem praesentium futuri erant sacramenta conplexa. niamuiam iustificationum tuarum fac ut intellegam, et exercebor in mirabilibus tuis. sermo praesens discreuisse cognoscitur iustificationes a uia earum. et quantum re ipsa intellegitur, omne quidem, ad quod per uiam tenditur, non idem est, quod et uia ipsa, qua pergitur. quaerenda igitur causa est, cur propheta praestari sibi, ut uiam iustificationum intellegat potius, quam ut ipsas iustificationes cognoscat, oranentorauerit. meminit etenim omnes iustificationes legis umbram in se sanctarum iustificationum continere: cum post sexennii seruitutem Hebraeus puer liber est, cum septimi anni fructus indigentibus et pecoribus terrae relincuntur, cum post quinquagesimum annum omnia in ius eius familisefamiliae, unde decesserint, reuertuntur. et quia haec, quae in lege sunt constituta, uia est eorum, quorum in his praeformatur exemplum, uiam harum iustificationum ut intellegens in mirabilibus dei exerceatur, orat, id est in legis 2 peccata ante C peccata sua ante E earum xcripsi cf. infr. lin. 13 eorum", + "candidate_score": 0.629503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2102", + "psc_text": "in quo GP 21 nomini dfii GRPT nomini eius V tribus dfii GRPT tribus enim domini E confitentur GPT confitetur R 92 testimonium israhel (istrahel G) GPRT testimonium e. domino in Pharao uindicatus, in mari ablutus, in deserto angelorum cibo pastus, in lege eruditus, in prophetis obiurgatus, in natiuitate a domino per consortium corporis susceptus, in cruce si crederet saluatus. in resurrectione si confiteretur glorificatus, nihil horum suum credidit, nihil horum manere suum uoluit. habens mannam cucumeres Aegypti desiderauit; legem uitseuitae a deo expectans uitulum adorauit; prophetas audiens occidit; uirginis partum prophetatum sibi infamauit, deum in carne non credidit, peccati remissorem falsi peccati reum arguit, emit ad mortem, in crucem sustulit; testes resurreetionisresurrectionis ad silentium corrupit; apostolos morte intercepit. in hoc sceleris sui testimonium tribus domini ascendunt. illi promissum est, hae obtinent. illi testamentum, sed harum hereditas est. hanchunc eius cruciarium deum suum tribus conStenturconfitentur. in hoc itaque testimonio agnoscit", + "candidate_score": 0.625701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1576", + "psc_text": "ergo in nobis fidueiafiducia haec et uox, ut, cum subrepant cupiditates, cum passiones ingruant, cum pericula fatigent, cum supplicia crucient, dicere audeamus: paratus sum et non sum turbatus, ut custodiam mandata tua. dominus noster unigenitus dei filius inter cetera praecepta discipulis suis mandat dicens: non turbetur cor uestrum neque trepidet. aduersum turbationem, quaecumque ex accidentibus erit, longae praeparationis opus est firmitate. ut robusta fide atque firmata dei mandata custodiat. § 14 In quem autem se profectum quamue in causam propheta prseparauerit, neque turbatus sit, quousque custodiret mandata dei, continuo subiecit dicens: funes peccatorum circumplexi sunt mihi; et legem tuam non sum oblitus. esse peccatorum funes per Esaiam docemur dicentem: nae, qui ligant peccata tamquam funem longum, modo funis ex plurimis minimis crescentis in multum peccata semper tamquam longo fune tendentibus. sunt etiam 9 Rom. VIII, 38 sq. 15 Ioh. XIV, 1. 24 Esai. V, 18. 1 dilexit nos RE tollerantiam", + "candidate_score": 0.625152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque", + "candidate_score": 0.622346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2498", + "psc_text": "id est, ih quo aeternus rdx et cuius secundum Danielem regni finis nullus est, regnabit. § 28 Non occultus igitur hic rex est: hunc lex praedicat, hunc propheteeprophetae pollicentur, hunc Iohannis psenitentisepaenitentiae prsedicatorpraedicator ostendit.. ille est enim secundum domini in euangelio dictum lucerna ardens, Christum tenebris mundi huius ostendens. omnis igitur de eo prophetia lucerna eius est, ignorantiae nostrae ncctinocti scientiae lumen ostendens, infideles atque inpios ueritatis luce confundens et in unigenito paternae maiestatis gloriam docens. et hoc illud est, quod sequitur: paraui lucernam Christo meo. inimicos eius induam confusionem: super ipsum autem floriet sanctificatio mea. parata lucerna est, ne ad cognoscendum eum nox ignorationis obsisteret. inimici eius confusione induentur; uidebunt enim filium hominis in maiestate patris sui: et non salute, sed confusione induentur, terreni scilicet et in dedecoris corpore resurgentes: super ipsum autem floriet sanctificatio mea. exaltauit, inquit, eum deus et donauit illi nomen, 5 Matth. V, 3. 24", + "candidate_score": 0.62202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_33", + "bdc_text": "Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2313", + "psc_text": "coniuge, liberis! iam uero benedictionibus dei priuabitur felix illa et beata uirginitas, causam sibi beatitudinis non relinquens, et ubi illud erit Pauli: uellem autem omnes homines esse sicuti et me? et nescio, quomodo propheta perfectam eam beatitudinem constituerit, quiae negata sanctis est, peccatoribus usitata est, non speranda uirginibus sit. § 8 Ergo quia secundum humanam intellegentiam propriam et perfectam beatitudinem dicti huius sermo non explicat. erigendae sunt ad spiritalem doctrinam mentes atque aures. 1ex enim omnis secundum apostolum spiritalis est, et ipse non humilem nec terrenam beatitudinis spem secutus est dicens: benedictus pater domini nostri Iesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in cselestibus. cum itaque in spiritalibus et caelestibus benedici se ostendat, perfecta illa sanctorum beatitndobeatitudo non in his terrenis et corporeis esse speranda est; sed potius intellegendum est, per corporalium et terrenorum nuncupationem caelestium bonorum esse intellegentiam consequendam. numquid cum dominus secundum euangelia sponsus est et", + "candidate_score": 0.619813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1645", + "psc_text": "quod de confusione superborum tractamus, significasse intellegitur. sequitur enim: conuertantur mihi, qui timent te etqui cognoscunt testimonia, tua. uult ergo eos, qui deum timere coeperunt, ad se propheta conuerti, ut per doctrinam suam in uitiis suis et criminibus erubescant, cognitis scilicet testimoniis dei. de quibus multa iam diximus, et confusi in ueteribus delictis ad institutionem prophetae doctrinamque se referant: quorum ex snperbiasuperbia atque peccatis ad pietatem modestiamque conuersio est. § 18 Conclusit autem uerecundiseuerecundiae susesuae more dicens: fiat cor meum inmaculatum in iustificationibus tuis, ut non confundar. exercetur in mandatis, meditatur in lege, iustitiam iudiciorum dei cognouit, timentes dominum conspectu eius lsetanturlaetantur, manibus dei factus atque formatus est, et non audet dicere inmaculatum cor sibi esse. et audemus interdum praeferre innocentiam nostram, iactare uitiorum abstinentiam et puros nos a peccatis atque iniquitatibus gloriari? sed ut fidem ita et humilitatem ac modestiam discere a propheta nos conuenit, orante ut sibi inmaculatum", + "candidate_score": 0.618543, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.696707, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_99", + "psc_text": "Inter gentes autem et Israel annumerari potest nequaquam expers divinae ejus justitiae; quia ipse Moyses dixit de Israel: Ecce populus sapiens, et disciplinae tenax, gens magna (Deut. IV, 6) . Et ut scias quia supra meritum nostrum Dei bonitas redundavit, Apostolus hunc propheticum locum interpretatus ait: Conclusit Deus omnia in incredulitate, ut omnium misereatur (Rom. XI, 32 et seq.) ; et subjunxit: O altitudo divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus! Quis enim cognovit sensum Domini, aut quis consiliarius ejus fuit: aut quis prior dedit illi, et retribuetur ei? Hunc autem locum praemittens Propheta ait: Sic omnes gentes ut stillicidium de urceo aestimatae sunt (Esai. XL, 15) , et reliqua, ut cognoscas intellectum istum cum interpretatione Apostolica convenire. 51. (Vers. 5.) Sed quid evidentius eo quod perituras naturas non videatur inducere, cum ipse subjecerit sanctus Propheta: Quoniam non resurgunt impii in judicio. Non", + "candidate_score": 0.696707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_320", + "psc_text": "Et ne intres in judicium cum servo tuo; quoniam non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens (Ps. CXLII, 2) . Confitetur se in tenebris sicut mortuum saeculi collocatum. Caute sicut mortuum saeculi dixit, non mortuum; non enim mortui saeculi sunt, qui moriuntur in Christo; illi autem sunt mortui saeculi, qui omnem vitam suam quam vixerunt in saeculo, in interitu et morte constituunt. Et ideo quasi desperatus ad remedium confugit dicens: Cito exaudi me, Domine; quia defecit spiritus meus (Ibid., 7) . Talis enim judicii proposita sibi oblatione defecit, in quo examinanda veritas foret potius, quam misericordia conferenda. 73. Tamen tam pius est Dominus, ut etsi nemo justificetur in conspectu ejus vivens (quis enim quamvis justus non obnoxius est peccato; aut cujus talis est vita, ut digna judicetur Dei similitudine?) utique ad imaginem et similitudinem Dei factus debet, sicut Deus qui sine peccato est, ita et is qui ad imaginem ejus", + "candidate_score": 0.684603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_549", + "psc_text": "Ideo promptiores assumpsit, quasi electos ultimi judicii sui testes, qui verborum ejus agnoscerent sacramentum. Denique alii dormiebant, isti soli fida mente vigilabant. Unde et per Hieremiam nondum suscepto corpore, ipse ait: Ego sicut agnus ductus sum, et nescivi (Jerem. XI, 19) . Quid est quod nesciat Sapientia Dei, quae in arcano Patris semper est? Et ideo enarravit omnia Filius Dei, quia Dei Patris ipse sapientia est. Quomodo praescivit se sicut agnum esse ducendum, et quo duceretur nescisse se dicit? Aut quomodo in superioribus per os ipsius David ait: Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti (Psal. XXI, 2) ? Quomodo derelinquitur a Patre Filius, qui ait: Et non sum solus; quia Pater mecum est (Joan. XVI, 32) ? Et alibi: Traditus sum, et non egrediebar (Psal. LXXXVII, 9) ? Et alibi: Exsurrexi, et adhuc tecum sum (Psal. CXXXVIII, 8) ? nisi ut advertas quod hominum sensum exprimit, qui", + "candidate_score": 0.665456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_912", + "psc_text": ". Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus intelligatis: et distribuite gradus ejus, ut enarretis in progenie altera. Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula. Βάρεις dixit Graecus, hoc est, excelsas et turritas domos; unde Propheta cum de civitate Dei et inhabitantibus eam loqueretur: Distribuite, inquit, gradus ejus; hoc est, mansiones ejus altas atque sublimes in coelestibus. Quo docet ordinem servandum esse meritorum. Unusquisque enim in suo ordine (Joan. XIV, 2). Unde et Dominus ire et praeparare se dicit Discipulis mansiones; ut pro suorum ratione meritorum digna unusquisque habitacula consequatur, in quibus requiem illam carpat aeternam. 24. Sunt", + "candidate_score": 0.650421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_912", + "psc_text": ". Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus intelligatis: et distribuite gradus ejus, ut enarretis in progenie altera. Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula. Βάρεις dixit Graecus, hoc est, excelsas et turritas domos; unde Propheta cum de civitate Dei et inhabitantibus eam loqueretur: Distribuite, inquit, gradus ejus; hoc est, mansiones ejus altas atque sublimes in coelestibus. Quo docet ordinem servandum esse meritorum. Unusquisque enim in suo ordine (Joan. XIV, 2). Unde et Dominus ire et praeparare se dicit Discipulis mansiones; ut pro suorum ratione meritorum digna unusquisque habitacula consequatur, in quibus requiem illam carpat aeternam. 24. Sunt", + "candidate_score": 0.641835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_912", + "psc_text": ". Narrate ergo sine intermissione, sine fine. Adversarius vigilat, circuit, et rabie ferina quaerit, quos invenerit, devorare. Ideo semper canendus est Dominus, qui dentes leonum conterat, et ora confringat; ut nobis nocere non possint. 23. (Vers. 14, 15.) Ponite, inquit, corda vestra in virtute ejus; id est, ut virtutem ejus intelligatis: et distribuite gradus ejus, ut enarretis in progenie altera. Quoniam hic est Deus, Deus noster in aeternum, et in saeculum saeculi: ipse reget nos in saecula. Βάρεις dixit Graecus, hoc est, excelsas et turritas domos; unde Propheta cum de civitate Dei et inhabitantibus eam loqueretur: Distribuite, inquit, gradus ejus; hoc est, mansiones ejus altas atque sublimes in coelestibus. Quo docet ordinem servandum esse meritorum. Unusquisque enim in suo ordine (Joan. XIV, 2). Unde et Dominus ire et praeparare se dicit Discipulis mansiones; ut pro suorum ratione meritorum digna unusquisque habitacula consequatur, in quibus requiem illam carpat aeternam. 24. Sunt", + "candidate_score": 0.639214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_318", + "psc_text": "quod judicium? Audi dicentem: Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris (Ps. L, 6) . Ideo ergo praebet se Dominus audiendum, ut de se judicetur, quo magis vincat. Quomodo se praebeat, audi: Populus meus, quid feci tibi; aut in quo contristavi te; aut quid molestus tibi fui; responde mihi? Quia ex Aegypto eduxi te, et de domo servitutis liberavi te (Mich. VI, 3 et 4) . Et alibi: Ego sum, ego sum qui deleo iniquitates tuas, et memor non ero: tu autem memor esto, et judicemur (Esai. XLIII, 25 et 26) . 72. Grave hoc judicium, cum Dominus de se postulat contra hominem judicari. Quid enim respondeas ei, qui universa tibi contulit, omnibus te praefecit; subjecit tibi Aegyptios, ad quos hospes adveneras, insectantes postea mari mersit. Ille tuos delevit hostes, atque subvertit, ille te creavit et condidit, ille suo sanguine", + "candidate_score": 0.603357, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.69284, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.69284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.691598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.687527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.686549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "apud Deum miserius, et tristius, et damnabilius. Item nihil esse in hac vita, et maxime hoc tempore difficilius, laboriosius, periculosius episcopi, aut presbyteri, aut diaconi officio; sed apud Deum nihil beatius, si eo modo militetur quo noster imperator jubet. Quis autem iste sit modus, nec a pueritia, nec ab adolescentia mea didici: et eo tempore quo discere coeperam, vis mihi facta est, merito peccatorum meorum (nam quid aliud existimem nescio), ut secundus locus gubernaculorum mihi traderetur, qui remum tenere non noveram. 2. Sed arbitror Dominum meum propterea me sic emendare voluisse, quod multorum peccata nautarum, antequam expertus essem quid illic agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus,", + "candidate_score": 0.686011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "salubrius, quaeso te, ipsas veritatis regulas, multo certius et brevius per seipsas accipis, quibus falsa omnia possis ipse refellere, ne quod falsum et pudendum est, si multorum annosas et decrepitas falsitates studio jactantiori quam prudentiori didiceris, doctum atque intelligentem te esse arbitreris; quod jam non existimo tibi videri. Non enim frustra tam diu tam vera Dioscoro diximus: ex quo in hac epistola gradimur. CAPUT II. 8. Quapropter jam illud videamus, cum te istarum rerum ignorantia nequaquam indoctum atque hebetem judices, sed ipsius potius veritatis, ut quisquis de his rebus scripsit vel scripserit, aut ea sint quae jam certus tenes, aut si falsa sunt, securus ignores, neque de diversitate cognoscenda sententiarum alienarum, ne quasi indoctus et hebes remaneas, inani sollicitudine macereris. Cum ergo haec ita sint, etiam illud, si placet, videamus, utrum aliorum falsa existimatio, qui sunt, ut scribis, ad vituperandum proclives, ita ut si te ista ignorare persenserint, indoctum atque", + "candidate_score": 0.683561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.680044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11_13", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1825", + "psc_text": "omnia ipsi posse adjungi aestimat quaestioni, in tantum ut per christianos principes, christianam religionem maxima ex parte servantes, tanta (etiamsi ipse de hac parte taceat) reipublicae mala evenisse manifestum sit. 3. Unde, sicut Beatitudo tua mecum dignatur agnoscere, ad haec omnia (quoniam multorum manibus sine dubio tradetur Sanctitatis tuae desiderata responsio) plenus debet et elucubratus solutionis splendor ostendi; maxime quia cum ista gererentur, eximius Hipponensis regionis possessor et dominus praesens aderat, qui et Sanctitatem tuam sub ironiae adulatione laudaret, et sibi, cum de his quaereret, minime satisfactum esse contenderet. Ego vero ad haec omnia promissionis non immemor sed exactor libros confici deprecor, Ecclesiae, hoc maxime tempore, incredibiliter profuturos. EPISTOLA CXXXVII. Respondet Augustinus ad singulas quaestiones superius propositas a Volusiano. Domino illustri et merito insigni, et praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Legi litteras tuas, in quibus vidi magni cujusdam dialogi specimen, laudabili brevitate comprehensum. Respondere igitur", + "candidate_score": 0.678524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.677528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.677445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4186", + "psc_text": "haec verba ecce senuimus, dum vita ducitur prius finienda quam corrigenda? Vis ut ignoscam exitiabili securitati tuae: quanto satius tu ignoscis, si non amabili, certe miserabili sollicitudini meae? Inimico quidem animo Tullius invehebatur, et longe alia erat terrenam rempublicam gubernantis intentio, et tamen ait: Cupio, Patres conscripti, me esse clementem; cupio in tantis reipublicae periculis non dissolutum videri (Cic. pro S. Rosc.). Quanto justius ego dico, cum ipse noveris quam tibi amicum animum geram, in aeternae civitatis servitio constitutus minister verbi sacramentique divini: cupio, frater Corneli, me esse clementem; cupio in tantis tuis meisque periculis non dissolutum videri? 3. Plebs mulierum excubat lateribus tuis, crescit in dies pellicum numerus; ejusdem autem numeri dominum, imo vero servum insatiabili per tot scorta libidine diffluentem, et laudes defunctae castae conjugis a nobis, velut ad mitigandam moestitiam suam, jure amicitiae flagitantem episcopi patienter audimus? Qui cum esses, non dicam catechumenus, sed in errore nobiscum", + "candidate_score": 0.67422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11_13", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3037", + "psc_text": "terrae; omnes gentes servient illi (Psal. LXXI, 11); quis mente sobrius regibus dicat, Nolite curare in regno vestro a quo teneatur vel oppugnetur Ecclesia Domini vestri; non ad vos pertineat, in regno vestro quis velit esse sive religiosus, sive sacrilegus: quibus dici non potest, Non ad vos pertineat, in regno vestro quis velit pudicus esse, quis impudicus? Cur enim cum datum sit divinitus homini liberum arbitrium, adulteria legibus puniantur, et sacrilegia permittantur? An fidem non servare levius est animam Deo, quam feminam viro? aut si ea quae non contemptu, sed ignorantia religionis committuntur, mitius vindicanda, numquid ideo negligenda sunt? CAPUT VI. 21. Melius est quidem (quis dubitaverit?) ad Deum colendum doctrina homines duci, quam poenae timore vel dolore compelli: sed non quia isti meliores sunt, ideo illi qui tales non sunt, negligendi sunt. Multis enim profuit (quod experimentis probavimus et probamus) prius timore vel dolore cogi, ut postea possent doceri,", + "candidate_score": 0.673327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.673274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.67323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.672967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.67208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.671655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.671206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.670615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.669878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1670", + "psc_text": "me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo; quod licet falso, sicut postea comperimus, metuebatur, omnibus tamen, si quod esset, communiter impendebat: et erat metus ipse communis, ac propter ecclesiam in qua eramus maxime metuens, abscedere cogitabam. Sed metuendum fuit ne magis me absente tale aliquid faceret et reverentia minor, et dolor ardentior. Deinde si cum fratre Alypio discederem per populum constipatum, cavendum fuit ne quisquam in eum manum mittere auderet: si autem sine illo, quae frons esset existimationis, si quid ei fortassis accideret, et viderer eum propterea deseruisse, ut furenti populo traderetur? 3. Inter hos aestus meos gravemque moerorem, et nullius consilii respirationem, ecce repente atque inopinate", + "candidate_score": 0.668524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.668254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.667488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.667372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.666838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15_17", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_375", + "psc_text": "Dominum Jesum salus ipsa, quae illis Sacramentis significabatur, advenerat. Ideoque Gentibus, quod insuetos a fide revocarent onere gravi et non necessario, nullo modo imponenda esse censebat (Act. XV, 28). 5. Quapropter non ideo Petrum emendavit, quod paternas traditiones observaret: quod si facere vellet, nec mendaciter nec incongrue faceret; quamvis enim jam superflua, tamen solita non nocerent: sed quoniam Gentes cogebat Judaizare (Gal. II, 14), quod nullo modo posset, nisi ea sic ageret, tanquam adhuc etiam post Domini adventum necessaria saluti forent; quod vehementer per apostolatum Pauli veritas dissuasit. Nec apostolus Petrus hoc ignorabat; sed id faciebat, timens eos qui ex circumcisione erant. Ita et ipse vere correctus est, et Paulus vera narravit, ne sancta Scriptura, quae ad fidem posteris edita est, admissa auctoritate mendacii, tota dubia nutet et fluctuet. Non enim potest aut oportet litteris explicari, quanta et quam inexplicabilia mala consequantur, si hoc concesserimus. Posset autem opportune minusque periculose", + "candidate_score": 0.666692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3033", + "psc_text": "etiam illorum seductione perdendi: si autem veritatis praedicatione furor eorum ad saeviendum provocaretur, aliquibus liberatis nostrisque firmatis, rursus a sequenda veritate formido impediret infirmos. Cum igitur his angustiis affligeretur Ecclesia, quisquis existimat omnia potius sustinenda, quam Dei auxilium, ut per christianos imperatores ferretur, fuisse poscendum, parum attendit non bonam de hac negligentia reddi potuisse rationem. CAP. V. 19. Quod enim dicunt qui contra suas impietates leges justas institui nolunt, non petiisse a regibus terrae Apostolos talia, non considerant aliud fuisse tunc tempus, et omnia suis temporibus agi. Quis enim tunc in Christum crediderat imperator, qui ei pro pietate contra impietatem leges ferendo serviret, quando adhuc illud propheticum complebatur, Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum adversus Dominum, et adversus Christum ejus: nondum autem agebatur, quod paulo post in eodem psalmo dicitur, Et nunc reges intelligite; erudimini qui judicatis terram. Servite Domino", + "candidate_score": 0.665623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.665254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.665073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", + "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", + "candidate_score": 0.664659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.661619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.660944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1143", + "psc_text": ", placentes Deo in regione vivorum (Psal. CXIV, 9). Nam certe et illud Apostoli, non solum tacito mentis affectu, sed et conspicuis religiosus implevit officiis, ut cum esset altorum hujus saeculi in ordine et honore collega, non tamen ut gloriosus terrae, alta saperet, sed ut Christi perfectus imitator humilibus consentiret (Rom. XII, 16), et tota etiam die misereri et commodare persisteret. Unde et semen ejus potens in terra factum est, inter eos qui dii fortes terrae nimium elevati sunt; ut etiam de beatissima familiae ac domus ejus visitatione sanctum hominis meritum reveletur. « Generatio, » inquit, « rectorum benedicetur. Gloria, » non caduca, « et divitiae, » non labentes, « in domo ejus » (Psal. CXI, 2, 3): domo quae aedificatur in coelis, non labore manuum, sed operum sanctitate. Sed cesso plura de memoria tam dilecti mihi quam devoti Christo hominis enarrare, cum et pristinis litteris non pauca super eo", + "candidate_score": 0.660861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.660162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_271", + "psc_text": "tanquam a justo, emendatum intelligi velim. Vereor enim ne me quoque aliquid contumeliose in te dicere existimes, quod vehementer caveo, quantum possum. Sed justus est ille qui dixit, Ego sum veritas (Joan. XIV, 6). Itaque de cujuslibet hominis ore nobis verum cum aliqua asperitate sonuerit, non ab illo homine, qui forte peccator est, sed ab ipsa Veritate, hoc est a Christo, qui justus est, emendamur; ne nostrum caput blandae, sed perniciosae adulationis unctio, hoc est oleum peccatoris, impinguet. Quanquam etiamsi frater Evodius aliquantum pro suae communionis defensione turbatior, aliquid elatius animo commotiore dixisset, aetati hominis et necessitati causae te oporteret ignoscere. 4. Illud tamen quod promittere dignatus es, peto memineris, ut sedentibus quos ipse delegeris (dummodo verba nostra non inaniter ventilentur, sed stilo excipiantur, ut et tranquillius et ordinatius disseramus, et si quid forte a nobis dictum de memoria lapsum fuerit, recitatione revocetur), rem tam magnam, et ad salutem omnium", + "candidate_score": 0.658644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1893", + "psc_text": "dent exercitum talem quales doctrina Christi esse milites jussit; dent tales provinciales, tales maritos, tales conjuges, tales parentes, tales filios, tales dominos, tales servos, tales reges, tales judices, tales denique debitorum ipsius fisci redditores et exactores, quales esse praecepit doctrina christiana, et audeant eam dicere adversam esse reipublicae; imo vero non dubitent eam confiteri magnam, si obtemperetur, salutem esse reipublicae. CAPUT III. 16. Utquid autem ad illud respondeam quod dicunt, per quosdam imperatores christianos multa mala imperio accidisse Romano? Haec generalis conquestio calumniosa est. Nam si apertius certe de praeteritis imperatoribus aliqua commemorarent, possem similia vel fortasse etiam graviora de imperatoribus non christianis et ego commemorare, ut intelligerent, vel hominum haec esse vitia, non doctrinae; vel non imperatorum, sed aliorum sine quibus imperatores agere nihil possunt. Ex quo enim tempore pessum ire coeperit Romana respublica, satis liquet; litterae loquuntur ipsorum: longe antequam Christi nomen eluxisset in terris, dictum est: O", + "candidate_score": 0.658583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4178", + "psc_text": "habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus, quam modus earum justissime postulat; nec eas in aliquo contemptu abjiciendo, creatori earum Domino rerum coelestium atque terrestrium faciamus injuriam. Ita fit ut inter quos amicos non est rerum consensio divinarum, nec humanarum plena esse possit ac vera. Necesse est enim ut aliter quam oportet humana aestimet qui divina contemnit, nec hominem recte diligere noverit quisquis eum non diligit qui hominem fecit. Proinde non dico, nunc mihi plenius amicus es, qui eras ex parte; sed quantum ratio indicat, nec ex parte eras, quando nec in rebus humanis mecum amicitiam veram tenebas. Rerum quippe divinarum, ex quibus recte humana pensantur, socius", + "candidate_score": 0.658509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "me ad legendum dedisse benevolentiae tuae codicem, cum id te petisse charissimus mihi, tuus filius, meus Caecilius intimasset; qui codex non paucis diebus apud te fuit. Quem si rei hujus cognoscendae studio, vel inter occupationes tuas legere sive voluisti sive potuisti, non dubito comperisse prudentiam tuam nihil eos habere quod probabiliter contradicant. Et si quid te forte adhuc movet, quantum Deus donat ac sinit, forte poterimus respondere interroganti, aut ad legendum itidem aliquid dare, domine dilectissime meritoque honorabilis ac suscipiende fili. 2. Quapropter peto unitatem catholicam regioni Hipponensi diligentius commendes hominibus tuis, maxime Paterno et Maurusio. Vigilantiam cordis tui novi, nec opus est, arbitror, plura scribere; cum si volueris, facillime possis, et quid alii curent et caveant in possessionibus tuis, et in re tua quid agatur addiscere. In re tua esse, mihi valde affirmatum est, amicum, cum quo cupio concordare; peto faveas ad hanc rem, ut et inter homines magnam", + "candidate_score": 0.65674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.656671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.656063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.655775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.65444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.654304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.653234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.650652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.650641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.650201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_199", + "psc_text": "Jesu Domino nostro; qui nobis multas utilitates et viatica quaedam demonstrati a se itineris, etiam per tuam charitatem non mediocriter ministrare dignatur. CAPUT II. 2. Petimus ergo, et nobiscum petit omnis Africanarum Ecclesiarum studiosa societas, ut interpretandis eorum libris, qui graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere ut nos quoque habeamus tales illos viros, et unum potissimum, quem tu libentius in tuis litteris sonas. De vertendis autem in latinam linguam sanctis Litteris canonicis laborare te nollem, nisi eo modo quo Job interpretatus es; ut signis adhibitis quid inter hanc tuam et Septuaginta, quorum est gravissima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in hebraeis exemplaribus invenitur, quod tot interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii vel spiritus majore concordia, quam si unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam, nisi", + "candidate_score": 0.648789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.648767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.6483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.646863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.646698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3979", + "psc_text": "credidi? Quis enim esses jam quidem acceperam, sed qualis erga me esses, nondum tenebam. Ex hac amicitia tua etiam laudes meas, quae me quo fine delectent satis dixi, multo uberius Ecclesiae Christi non dubito profuturas; quandoquidem etiam labores meos in defensione Evangelii adversus reliquias impiorum daemonicolarum sic habes, sic legis, sic amas, sic praedicas, ut in eis tanto fiam notior, quanto es ipse nobilior: eos enim latenter illustris illustras, clarusque declaras, et ubi prodesse posse perspicies, ignorari omnino non sines. Si unde id sciam quaeris: talis mihi apparuisti in litteris tuis. Hinc jam vide quantum me illae litterae delectare potuerint: si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et", + "candidate_score": 0.64627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.64619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1867", + "psc_text": "amplius quam ad illud quod inquirendum putavit, respondendum fuit: ad ea vero quae mihi pertractanda atque solvenda in epistola tua ipse misisti, sive ab illo, sive etiam ab aliis vel suggerantur vel ingerantur, ad te potius pro viribus nostris pertractata et soluta mitti debuerunt; non sic quemadmodum de his agendum est librorum negotio, sed quemadmodum potest epistolari sat esse colloquio, ut si tibi visum fuerit, qui eorum motus quotidianis disputationibus experiris, et illis legantur hae litterae. At si auriculis eorum minus pietate fidei praecultis, sermo iste non sufficit, prius inter nos quod eis putas sufficere peragatur, tum demum ad illos quod peractum fuerit perferatur. Multa enim sunt, a quibus sensus eorum si adhuc abhorret et resilit, vel uberiore vel subtiliore ratione, vel certe auctoritate cui resistere indignum putent, persuaderi aliquando forsitan possint. 2. Ergo in epistola tua posuisti, moveri quosdam, cur hic Deus, qui et veteris Testamenti Deus esse firmatur,", + "candidate_score": 0.645907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_105", + "psc_text": "quid desit instructioni tuae. Tam multa autem sunt, ut facilius possim enumerare quae habeam, quam quae habere desidero. Auderem enim dicere, scire me, et plena fide retinere quid pertineat ad salutem nostram. Sed hoc ipsum quomodo ministrem ad salutem aliorum, non quaerens quod mihi utile est, sed quod multis, ut salvi fiant? Et sunt fortasse aliqua, imo non est dubitandum esse, in sanctis Libris conscripta consilia, quibus cognitis et apprehensis possit homo Dei rebus ecclesiasticis ordinatioribus ministrare, aut certe inter manus iniquorum vel vivere conscientia saniore, vel mori, ut illa vita non amittatur, cui uni christiana corda humilia et mansueta suspirant. Quomodo autem hoc fieri potest, nisi quemadmodum ipse Dominus dicit, petendo, quaerendo, pulsando; id est orando, legendo, plangendo? Ad quod negotium mihi parvum tempus velut usque ad Pascha impetrare volui per fratres a tua sincerissima et venerabili charitate, et nunc per has preces volo. 5. Quid enim responsurus sum", + "candidate_score": 0.645641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.645503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.643856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2464", + "psc_text": "acuto et docto cito solvi potuerit quod quaerebas. Jamdudum autem finire deberem, si te tantum scirem fuisse lecturum quod flagitasti ut rescriberem. Felix in Christo vivas, fili charissime. EPISTOLA CLIV. Macedonius Augustino, significans se praestitisse quod ab ipso verecunde adeo petierat; tum etiam ipsius libros magna cum voluptate et admiratione perlegisse. Domino merito venerabili et vere suspiciendo patri AUGUSTINO episcopo, MACEDONIUS. 1. Miro modo afficior sapientia tua, et in illis quae edidisti, et in his quae interveniens pro sceleratis mittere non gravaris. Nam et illa tantum habent acuminis, scientiae, sanctitatis, ut nihil supra sit: et haec tantum verecundiae, ut nisi faciam quod mandas, culpam penes me remanere, non in negotio esse dijudicem, domine merito venerabilis, et vere suspiciende pater. Non enim instas (quod plerique homines istius loci faciunt) ut quodcumque sollicitus volueris, extorqueas; sed quod tibi a judice tot curis obstricto petibile visum fuerit, admones subserviente verecundia, quae maxima difficilium", + "candidate_score": 0.643146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.642805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.642534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.642394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8_10", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.642392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.640552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.63726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2492", + "psc_text": "recto recti adhaerere possimus. 14. Ad illum ergo quanta opera possumus, etiam illi ut perveniant agamus, quos tanquam nosmetipsos diligimus, si nosmetipsos diligere, illum diligendo jam novimus. Christus namque, id est Veritas, dicit in his duobus praeceptis totam legem Prophetasque pendere, ut diligamus Deum ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente, et diligamus proximos tanquam nosmetipsos (Matth. XXII, 37-40). Proximus sane hoc loco, non sanguinis propinquitate, sed rationis societate pensandus est, in qua socii sunt omnes homines. Nam si pecuniae ratio socios facit, quanto magis ratio naturae, non negotiandi, sed nascendi lege communis! Hinc et ille comicus (sicut luculentis ingeniis non defit resplendentia veritatis), cum ab uno sene alteri seni dictum componeret, Tantumne ab re tua est otî tibi, Aliena ut cures ea, quae nihil ad te attinent? responsum ab altero reddidit: Homo sum, humani nil a me alienum puto. (Terent. in Deaut. act. 1, scen. 1.) Cui", + "candidate_score": 0.634808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_636", + "psc_text": "optandum est ut hoc potius faciant, quam ad daemonia consulenda concurrant; tamen etiam ista mihi displicet consuetudo, ad negotia saecularia, et ad vitae hujus vanitatem, propter aliam vitam loquentia oracula divina velle convertere. CAPUT XXI. 38. Haec tibi si satis esse ad ea quae requisisti non putaveris, nimis ignoras et vires et occupationes meas. Tantum enim absum ab eo quod putasti nihil me latere, ut nihil in epistola tua legerim tristius, quia et apertissime falsum est; et miror quia hoc te latet, quod non solum in aliis innumerabilibus rebus multa me latent, sed etiam in ipsis sanctis Scripturis multo nesciam plura quam sciam. Sed ideo spem in nomine Christi non infructuosam gero, quia non solum credidi Deo meo, in illis duobus praeceptis totam Legem Prophetasque pendere (Matth. XXII, 40), sed etiam expertus sum, experiorque quotidie; quandoquidem nullum mihi sacramentum, aut aliquis sermo admodum obscurior de sacris Litteris aperitur, ubi non", + "candidate_score": 0.634741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_38_40", + "bdc_text": "Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.634052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.632953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3035", + "psc_text": "quia vero etiam rex est, servit leges justa praecipientes et contraria prohibentes convenienti vigore sanciendo. Sicut servivit Ezechias, lucos et templa idolorum, et illa excelsa quae contra praecepta Dei fuerant constructa destruendo (IV Reg. XVIII, 4): sicut servivit Josias, talia et ipse faciendo (Ibid., XXIII, 4, 5): sicut servivit rex Ninivitarum, universam civitatem ad placandum Dominum compellendo (Jonae III, 6-9): sicut servivit Darius, idolum frangendum in potestatem Danieli dando, et inimicos ejus leonibus ingerendo (Dan. XIV, 21, 41): sicut servivit Nabuchodonosor, de quo jam diximus, omnes in regno suo positos a blasphemando Deo lege terribili prohibendo (Id. III, 96). In hoc ergo serviunt Domino reges, in quantum sunt reges, cum ea faciunt ad serviendum illi, quae non possunt facere nisi reges. 20. Cum itaque nondum reges Domino servirent temporibus Apostolorum, sed adhuc meditarentur inania adversus Dominum et adversus Christum ejus, ut Prophetarum praedicta omnia complerentur, non utique tunc possent impietates", + "candidate_score": 0.632449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_558", + "psc_text": "pransi aut coenati fratres ad illud Sacramentum accipiendum convenire debent, aut sicut faciebant quos Apostolus arguit et emendat, mensis suis ista miscere. Namque Salvator quo vehementius commendaret mysterii illius altitudinem, ultimum hoc voluit altius infigere cordibus et memoriae discipulorum, a quibus ad passionem digressurus erat. Et ideo non praecepit quo deinceps ordine sumeretur, ut Apostolis, per quos Ecclesias dispositurus erat, servaret hunc locum. Nam si hoc ille monuisset, ut post cibos alios semper acciperetur, credo quod eum morem nemo variasset. Cum vero ait Apostolus de hoc Sacramento loquens, Propter quod, fratres, cum convenitis ad manducandum, invicem exspectate. Si quis esurit, domi manducet, ut non ad judicium conveniatis; statim subtexuit: Caetera autem cum venero, ordinabo (I Cor. XI, 20, 34). Unde intelligi datur (quia multum erat, ut in Epistola totum illum agendi ordinem insinuaret, quem universa per orbem servat Ecclesia) ab ipso ordinatum esse quod nulla morum diversitate variatur. CAPUT VII.", + "candidate_score": 0.632141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_38_40", + "bdc_text": "Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_534", + "psc_text": "in codicibus sanctis Ecclesias quibus Apostoli scripserunt, et nullum in eis habent episcopum. Quid autem perversius et insanius, quam lectoribus easdem Epistolas legentibus dicere, Pax tecum, et ab earum Ecclesiarum pace separari, quibus ipsae Epistolae scriptae sunt? CAPUT II. 4. Tamen ne sibi etiam de Constantinensi, hoc est civitatis vestrae episcoporum ordine blandintur, recita illi Gesta apud Munatium Felicem Flaminem perpetuum curatorem tunc ejusdem civitatis vestrae, Diocletiano octavum, et Maximiano septimum consulibus, undecimo calendas junias, quibus liquido constitit ita Paulum episcopum tradidisse, ut Sylvanus tunc ejus subdiaconus fuerit, et cum illo tradiderit proferens instrumenta dominica, etiam quae diligenter fuerant occultata, capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans", + "candidate_score": 0.630874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2107", + "psc_text": "Comitatum directus est, tunc Imperator contra Caecilianum potuerit judicare, et illud judicium suum quod nos recitaveramus, ubi inter partes cognoverat, Caecilianumque purgaverat, sententia posteriore rescindere. Sed dicebatur eis ut hoc potius legerent; et nihil omnino proferebant. Illae autem litterae Imperatoris, quibus ad se mitti jussit Ingentium, quas contra seipsos pro Caeciliano recitaverunt, hoc continent, quod Aelianus proconsul in causa Felicis audientiam praebuerit competentem, eumdemque Felicem a crimine traditionis innocentem fuisse constiterit: sed Ingentium ad Comitatum suum propterea jubere transmitti, ut illis qui ibi erant, et diurnis diebus eum interpellare non desinebant, apparere et intimari posset, et frustra eos Caeciliano invidiam comparare, et adversus eum violenter insurgere voluisse. 11. Quis eos crederet ista contra se recitasse pro nobis, nisi Dei omnipotentis nutu factum esset, ut non solum verba eorum Gestis tenerentur, sed etiam manus subscribentium legerentur? Nam et ordinem consulum et dierum, qui Gestis expressus est, si quis nunc diligenter advertat,", + "candidate_score": 0.629567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_534", + "psc_text": "in codicibus sanctis Ecclesias quibus Apostoli scripserunt, et nullum in eis habent episcopum. Quid autem perversius et insanius, quam lectoribus easdem Epistolas legentibus dicere, Pax tecum, et ab earum Ecclesiarum pace separari, quibus ipsae Epistolae scriptae sunt? CAPUT II. 4. Tamen ne sibi etiam de Constantinensi, hoc est civitatis vestrae episcoporum ordine blandintur, recita illi Gesta apud Munatium Felicem Flaminem perpetuum curatorem tunc ejusdem civitatis vestrae, Diocletiano octavum, et Maximiano septimum consulibus, undecimo calendas junias, quibus liquido constitit ita Paulum episcopum tradidisse, ut Sylvanus tunc ejus subdiaconus fuerit, et cum illo tradiderit proferens instrumenta dominica, etiam quae diligenter fuerant occultata, capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans", + "candidate_score": 0.629317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.625328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3980", + "psc_text": "si bene de me existimas, cogitas quantum me Christi lucra delectent. Jamvero quod te ipsum, qui, ut scribis, a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percipere potuisti, tamen adversus gentiles ritus, ut nunquam alias, eisdem laboribus meis adjutum esse significas; parumne cogito quantum boni aliis, et quam multis, quam claris, et quam facile, quamque salubriter per illos caeteris quibus talia conveniunt, possint scripta nostra te commendante atque disseminante conferre? aut hoc cogitans possumne parvorum vel mediocrium gaudiorum jucunditate perfundi? 6. Quia igitur non potui verbis explicare quantam delectationem de tuis litteris ceperim, unde me delectaverint, dixi: jam quod nequivi satis dicere, id est, quantum delectaverint, tibi conjiciendum relinquo. Sume itaque, mi fili, sume, vir bone et non in superficie, sed in christiana charitate christiane; sume, inquam, libros, quos desiderasti, Confessionum mearum: ibi me inspice, ne me laudes ultra quam sum; ibi non aliis de me crede,", + "candidate_score": 0.623093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39_41", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3955", + "psc_text": "salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia me infirmitas corporis, et congenitum frigus, id est, genus aetatis non sinit coram tecum colloqui, ideo non te vidi: nam et iste mihi praesens, quando ad me venire dignatus est, ille autem litteris, non faciem tuae carnis, sed cordis ostendit, ut tanto suavius, quanto interius te viderem. Hanc faciem tuam et in sancto Evangelio, et nos, et tu ipse, propitio Deo, tanquam in speculo laetissimus inspicis, ubi scriptum est a veritate dicente: Beati pacifici; quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). 2. Magni quidem sunt, et habent gloriam suam, non solum fortissimi, sed etiam, quod verioris genus est laudis, fidelissimi", + "candidate_score": 0.618936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.618759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.618717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_412", + "psc_text": "voluerunt? Si autem criminis non est provocare ad imperatorem, non est criminis audiri ab imperatore: ergo nec ab illo, cui causam delegaverit imperator. Quemdam etiam suspensum equuleo in causa Felicis episcopi amicus ille voluit criminari, ut quis etiam ungulis vexaretur. Numquid poterat Felix contradicere, ne tanta diligentia vel severitate quaereretur, cum ejus causam inveniendam cognitor agitaret? Quid enim erat aliud nolle sic quaeri, quam de crimine confiteri? Et tamen ille ipse proconsul inter praeconum terribiles voces et cruentas carnificum manus nunquam collegam damnaret absentem, qui judicio ejus se praesentare noluisset, cum haberet aliud quo posset audiri. Aut si damnaret, certe etiam ipsis securalibus legibus poenas justas et debitas lueret. CAPUT V. 14. Quod si Gesta proconsularia displicent, ecclesiasticis cedite. Omnia vobis ordine recitata sunt. An forte non debuit Romanae Ecclesiae Melchiades episcopus cum collegis transmarinis episcopis illud sibi usurpare judicium, quod ab Afris septuaginta, ubi primas Tigisitanus praesedit, fuerat terminatum?", + "candidate_score": 0.618509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_33", + "bdc_text": "Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.618313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39_41", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.617785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.616968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.616655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3996", + "psc_text": "atque humilem ad excipiendum Deum doctorem? 6. Quoniam ergo a vanitate superbiae prius ad humilitatem deponendi sumus, ut inde surgentes solidam celsitudinem teneamus; non potuit hoc nobis tanto magnificentius, quanto blandius inspirari, ut nostra ferocitas non vi, sed persuasione sedaretur, nisi verbum illud, per quod se Angelis indicat Deus Pater, quod Virtus et Sapientia ejus est, quod corde humano visibilium rerum cupiditate caecato videri non poterat, personam suam in homine agere atque ostendere dignaretur, ut magis homo timeret extolli fastu hominis, quam humiliari exemplo Dei. Itaque non Christus regno terreno decoratus, nec Christus terrenis opibus dives, nec Christus illa terrena felicitate praefulgens; sed Christus crucifixus, per totum terrarum orbem praedicatur. Quod riserunt prius populi superborum, et adhuc rident reliquiae: crediderunt autem prius pauci, nunc populi; quia tunc ad fidem paucorum, et contra irrisionem populorum, cum Christus crucifixus praedicaretur, claudi ambulabant, muti loquebantur, surdi audiebant, caeci videbant, mortui resurgebant. Sic tandem", + "candidate_score": 0.616503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.616201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.615869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39_41", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.614847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39_41", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.613618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2790", + "psc_text": "proximum tuum sicut teipsum, bene facilis. Si autem personas accipitis, peccatum operamini, redarguti a lege tanquam transgressores. Et post illam sententiam ad intelligendum difficillimam, de qua satis dixi quod dicendum putavi, eamdem legem libertatis commemorans, Sic loquimini, inquit, et sic facite, sicut per legem libertatis incipientes judicari. Et quoniam quid paulo ante dixerit, novit, quoniam in multis offendimus omnes, suggerit dominicam tanquam quotidianam quotidianis, etsi levioribus, tamen vulneribus medicinam. Judicium enim, inquit, sine misericordia illi qui non facit misericordiam. Hinc enim et Dominus, Dimittite, inquit, et dimittetur vobis; date, et dabitur vobis (Luc. VI, 37, 38). Superexsultat autem misericordia judicio: non dictum est, Vincit misericordia judicium, non enim est adversa judicio; sed, superexsultat, quia plures per misericordiam colliguntur, sed qui misericordiam praestiterunt. Beati enim misericordes, quia ipsis miserebitur Deus (Matth. V, 7). 20. Et hoc utique justum est, ut dimittatur eis, quia dimiserunt; et detur eis, quia dederunt. Inest quippe", + "candidate_score": 0.603987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.602154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_529", + "psc_text": "et honorabili fratri GENEROSO, FORTUNATUS, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Quoniam nobis notam esse voluisti epistolam quam ad te Donatistarum presbyter dedit, quanquam eam tu quoque catholico animo deriseris: tamen ut ei potius si non desperate desipit, consulas, haec ad eum rescripta petimus perferas. Ille enim ordinem Christianitatis civitatis vestrae tibi ut insinuaret, jussisse sibi angelum scripsit, cum tu teneas Christianitatem, non civitatis tuae tantum, nec tantum Africae vel Afrorum, sed totius orbis terrae, quae annuntiata est et annuntiatur omnibus gentibus. Unde illis parum est, quod praecisos esse non pudet, nec sibi subveniunt, ut cum possunt, redeant ad radicem, nisi etiam secum alios praecidere, et sicut ligna arida in ignem destinare conentur. Quapropter si tibi ipsi angelus astitisset, quem sibi ille propter te astitisse, quantum arbitramur, astuta vanitate confingit, et haec ipsa tibi dixisset, quae iste mandato illius tibi se insinuare dicit, oporteret te apostolicae sententiae", + "candidate_score": 0.601272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.600365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3664", + "psc_text": "cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes; quoniam tibi plurimum posse praestitit Dominus, cujus te lucrorum avidissimum novimus. EPISTOLA CCVII. Augustinus Claudio episcopo, transmittens ipsi libros contra Julianum elaboratos. Beatissimo fratri et coepiscopo CLAUDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quoniam mihi fraterno excitatus affectu, Juliani quatuor libros, quos adversus unum meum scripsit, priusquam peterem, ipse misisti; nihil convenientius putavi esse faciendum, quam ut ea quae respondeo, potissimum tu legens judices, utrum recte congruenterque responderim. Nam de his quatuor libris nonnulla decerpta scripserat nescio quis ad illustrem et religiosum virum comitem Valerium, adversus eumdem librum meum, quem me ad illum scripsisse cognoverat: quae cum in manus meas eodem sublimi", + "candidate_score": 0.597783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.596669, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.692352, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2163", + "psc_text": "--Ac si apertis vocibus dicat: Quia extremi judicii terrorem considero, idcirco cogitationum tumultibus in timore confundor. Tanto se quippe animus amplius, in cogitatione dilatat, quanto illud esse terribile, quod imminet, pensat. Et in diversa mens rapitur, quando modo mala quae egit, modo bona quae agere neglexit, modo reprehensibilia in quibus est, modo recta quae sibi adhuc deesse conspicit, sollicito pavore perpendit. Sed amici beati Job cum assiduitate vitae illius edocti bene vivere noverint, pensare tamen subtiliter Dei judicia nescientes, mala hic justorum quempiam posse recipere non credebant. Unde et eumdem sanctum virum iniquum esse suspicati sunt, quem flagellatum viderunt, atque ex hac suspicione agebatur ut in ejus quoque increpationem dilaberentur; ad quam tamen increpationem quasi sub quadam reverentia descendunt. Unde Sophar subjicit dicens: CAPUT II. VERS. 3.-- Doctrinam qua me arguis audiam, et spiritus intelligentiae meae respondebit mihi. 2. Multi monita audiunt, ut judicent, non ut sequantur. --Ac si aperte", + "candidate_score": 0.692352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1241", + "psc_text": "Vet. XXV. ] Spiritus multiplex sermonis oris tui. 271 Qui enim multiplicitatem sermonis ori tribuit, profecto cordis inopiam reprehendit. Ac si aperte dicat: Abundantia spiritus in sermone oris attolleris, sed sensus indigentia coangustaris. [ Vet. XXV. ] Pravi autem, cum recta reprehendunt, ne ipsi quae justa sunt nescire videantur, nota omnibus bona, quae audiendo didicerunt, quasi incognita proferunt. Unde et Baldad protinus adjungit: CAPUT XXXVI. VERS. 3.-- Nunquid Deus supplantat judicium et Omnipotens subvertit quod justum est? 59. Pravi doctrinae laudem aucupantur. Justitiam Dei laudant ubi eis bene est, ubi male damnant. Haec beatus Job nec loquens negaverat, nec reticens ignorabat. Sed procaces quique, ut diximus, etiam nota jactanter proferunt, ut loquendo docti videantur: contemnunt moderate conticescere, ne credantur ex imperitia tacuisse. Sciendum vero est quia tunc divinae justitiae rectitudinem laudant, cum se ad gaudium incolumitas sublevat, et alios flagella castigant; cum se conspiciunt rerum prosperitate perfrui, alios adversitate fatigari.", + "candidate_score": 0.682903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1385", + "psc_text": "quos diu Dei patientia toleravit. --Libet intueri vir sanctus quanta se subtilitate dijudicat, ne quid in illo divina judicia reprehendant. Infirmitatem namque suam intuens, ait: Quantus ergo sum ego qui respondeam ei, et loquar verbis meis cum eo? [Rec. XII. ] De justitiae suae meritis non confidens, sed ad solam se spem postulationis conferens subdit: Qui etiam si habuero quidpiam justum, non respondebo, sed meum judicem deprecabor. Sed de ipsa quoque postulatione pavidus adjungit: Et cum invocantem me exaudierit, non credo quod exaudierit vocem meam. Cur tanta circumspectione trepidat, cur tanta sollicitudine formidat, nisi quia terrorem judicis in extrema districtione considerat, et, vim discussionis illius non ferens, omne quod gerit esse sibi insufficiens pensat? Unde et protinus subdit: CAPUT XX [ Vet. XVI ]. VERS. 17.-- In turbine enim conteret me. 31. Peccator quisque in turbine atteritur, qui erectus in tranquillitate videbatur, quia quem diu superna longanimitas tolerat, extrema judicii", + "candidate_score": 0.680578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1695", + "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Habet autem Deus consilium et intelligentiam: consilium videlicet, quia disponit sua; intelligentiam, quia cognoscit nostra. [ Vet. V. ] Potest quoque consilii nomine ipsa occulti judicii mora signari, ut quod aliquando tardius delinquentes percutit, non quia iniquorum culpa non conspicitur, sed ut damnationis eorum sententia, quae pro agenda poenitentia differtur, quasi tarda ex consilio prodire videatur. Quod ergo foris quandoque aperta sententia indicat, hoc apud omnipotentem Dominum ante saecula in consilio latebat. Sequitur: CAPUT IX [ Rec. V ]. VERS. 14.-- Si destruxerit, nemo est qui aedificet; si incluserit hominem, nullus est qui aperiat. 12. Deus humanam mentem destruit ab ea recedendo. Qui male agit conscientiam sibi carcerem facit. --Omnipotens Deus humanum cor destruit cum relinquit, aedificat dum replet. Neque enim humanam mentem debellando destruit, sed recedendo, quia ad perditionem suam sufficit sibi dimissa. Unde plerumque fit ut", + "candidate_score": 0.669872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.668564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_754", + "psc_text": "Ac si aperte diceretur: Subtilitatis intimae arcana percipiens, unde me apud me fortem credidi, ante conspectum judicis inde titubavi. Districtionem quippe divinae justitiae contemplantes, etiam de ipsis operibus jure pertimescimus, quae nos fortia egisse putabamus. Ducta namque ad internam regulam nostra rectitudo, si 165 districtum judicium invenit, multis tortitudinum suarum sinibus in intimam rectitudinem impingit. Unde bene Paulus cum et virtutum ossa habere se cerneret, et tamen sub districto examine haec eadem ejus ossa trepidarent, ait: Mihi pro minimo est, ut a vobis judicer, aut ab humano die. Sed neque me ipsum judico; nihil enim mihi conscius sum (I Cor. IV, 3) . Sed quia auditis venis divini susurrii, haec eadem ejus ossa contremuerunt, illico adjunxit: Sed non in hoc justificatus sum: qui autem judicat me, Dominus est. Ac si diceret: recta egisse me recolo, et tamen de meritis non praesumo, quia ad ejus examen vita nostra ducitur, sub quo", + "candidate_score": 0.66296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.66182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_954", + "psc_text": "ad multorum perniciem vacaret. Rursum, nisi quibusdam mentibus contemplativa vita potius quam activa congrueret, nequaquam per Psalmistam Dominus diceret: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . [ Vet. XXVII. ] 58. Quid valeant timor et amor ad contemplationem. --Sed inter haec sciendum est quia saepe et pigras mentes amor ad opus excitat, et inquietas in contemplatione timor refrenat. Anchora enim cordis est pondus timoris; et plerumque fluctu cogitationum quatitur, sed per disciplinae suae vincula retinetur; neque hoc tempestas suae inquietudinis ad naufragium pertrahit, quia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unde necesse est 209 ut quisquis ad contemplationis studia properat, semetipsum prius subtiliter interroget, quantum amat. Machina quippe mentis est vis amoris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim", + "candidate_score": 0.658252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_749", + "psc_text": "a mundi operibus non torpore, sed virtute sopiuntur, laboriosius dormiunt, quam vigilare potuerunt, quia in eo quod actiones hujus saeculi deserentes superant, robusto conflictu quotidie contra semetipsos pugnant, ne mens per negligentiam torpeat, ne subacta otio ad desideria immunda frigescat, ne in ipsis bonis desideriis plus justo inferveat, ne sub 164 discretionis specie sibimet parcendo, a perfectione languescat. Agit haec, et ab hujus mundi inquieta concupiscentia se penitus subtrahit, ac terrenarum actionum strepitum deserit, et per quietis studium virtutibus intenta, vigilans dormit. Neque enim ad contemplanda interna perducitur, nisi ab his quae exterius implicant studiose subtrahatur. Hinc est enim quod per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11)", + "candidate_score": 0.656361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.655021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.652862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.649654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_3", + "psc_text": "me, ignorante me, actum est, ut sacri ordinis pondus acciperem, quatenus in terreno palatio licentius excubarem; ubi me scilicet multi ex monasterio fratres mei, germana vincti charitate, secuti sunt. Quod divina factum dispensatione conspicio, ut eorum semper exemplo ad orationis placidum littus, quasi anchorae fune restringerer, cum causarum saecularium incessabili impulsu fluctuarem. Ad illorum quippe consortium, velut ad tutissimi portus sinum, terreni actus volumina fluctusque fugiebam; et licet illud me ministerium ex monasterio abstractum, a pristinae quietis vita, mucrone suae occupationis exstinxerat; inter eos tamen per studiosae lectionis alloquium, quotidianae me aspiratio compunctionis animabat. Tunc eisdem fratribus, etiam cogente te, placuit, sicut ipse meministi, ut librum beati Job exponere importuna me petitione compellerent; et prout veritas vires infunderet, eis mysteria tantae profunditatis aperirem. Qui hoc quoque mihi in onere suae petitionis addiderunt, ut non solum verba historiae per allegoriarum sensus excuterem, sed allegoriarum sensus protinus in exercitium moralitatis inclinarem; adhuc", + "candidate_score": 0.647972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_910", + "psc_text": "XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpam poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur; quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur (Ephes. V, 13) , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima (Eccle. X, 4) . Hinc iterum dicit: Quem enim diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium quem", + "candidate_score": 0.639422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1091", + "psc_text": "(III Reg. I, 23) ? Quomodo Moyses regi Aegyptio libere resistens eum despicere potuit, qui, Deo familiariter colloquens, sequentem se Jethro cognatum suum humilis adoravit (Exod. XVIII, 7)? Cujus etiam consilio tantam obedientiam praebuit, ut post secreta Dei colloquia magnum lucrum duceret quod foris ab ore hominis audiret. [ Vet. XXIV.] 55. Qui alios arguunt, seipsos non palpent. --Ex aliis ergo sanctorum factis discimus quid de aliis pensare debeamus. Sancti enim viri, nec ex elatione sunt liberi, nec ex timore submissi; sed cum rectitudo eos ad libertatem vocis erigit, consideratio infirmitatis propriae in humilitate custodit. Culpas quippe delinquentium etsi ex alto increpantes feriunt, semetipsos tamen apud se subtilius judicantes, quasi in abjectis ponunt; et quo prava in aliis insequuntur, eo ad reprimendos se atrociores redeunt; rursusque quo sibimet meliora agentibus nequaquam parcunt, eo vigilantius aliena facta reprehendunt. Quid enim de humana potentia mirari exterius poterunt, qui semetipsos quoque despiciunt, etiam", + "candidate_score": 0.639359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1022", + "psc_text": "Nam cum derelictum se asserit, protinus ad sententiam erumpit, dicens: CAPUT XXIV [ Rec. X ]. VERS. 14.-- Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit. 28. Amor Dei et amor proximi quid sibi invicem praestent. --Quis hoc loco amici nomine nisi quilibet proximus designatur, qui eo nobis fideliter jungitur, quo, percepto nunc a nobis bono opere, ad obtinendam post aeternam patriam veraciter auxiliatur? Quia autem duo sunt praecepta charitatis, Dei videlicet amor et proximi, per amorem Dei amor proximi gignitur, et per amorem proximi amor Dei nutritur. Nam qui amare Deum negligit, profecto diligere proximum nescit; et tunc plenius in Dei dilectione proficimus, si in ejusdem dilectionis gremio prius proximi charitate lactamur. Quia enim amor Dei amorem proximi generat, dicturus per legem Dominus, Diliges proximum tuum (Deut. VI, 5; X, 12) , praemisit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum (Matth. XXII, 37, 39) : ut scilicet in terra pectoris", + "candidate_score": 0.637315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_216", + "psc_text": "quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat. Contra insensibilitatem quippe percussorum per prophetam dicitur: Percussisti eos, nec doluerunt; attrivisti eos, et renuerunt accipere disciplinam (Jerem. V, 3) . Contra pusillanimitatem percussorum per Psalmistam dicitur: In miseriis non subsistent (Psal. CXXXIX 11) . In miseriis namque subsisterent, si aequanimiter adversa tolerarent. At postquam mente inter flagella corruunt, quasi inter illatas miserias subsistendi constantiam perdunt. [ Vet XVII.] 29. Job utrumque cavit. Mos nutriendi vel abscidendi capillos tempore afflictionis. --Beatus itaque Job, quia verae philosophiae regulam tenuit, contra utraque mira se aequitatis arte servavit; ut nec dolorem non sentiens, flagella sperneret; nec rursum ultra modum dolorem sentiens, contra judicium", + "candidate_score": 0.63685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_914", + "psc_text": "18.-- Quia ipse vulnerat, et medetur; percutit, et manus ejus sanabunt. 42. Duobus modis Deus ad salutem vulnerat. Menti ad Deum redeunti, ad tentationem vertitur, quidquia prius in saeculo blandum. --Duobus modis omnipotens Deus vulnerat, quos reducere ad salutem curat. Aliquando enim carnem percutit, et mentis duritiam suo pavore tabefacit. Vulnerando ergo ad salutem revocat, cum electos suos affligit exterius, ut interius vivant. Unde per Moysen quoque loquitur, dicens: Ego occidam, et vivere faciam: percutiam, et ego sanabo (Deut. XXXII, 39). Occidit enim ut vivificet, percutit ut sanet; quia idcirco foras verbera admovet, ut intus vulnera delictorum curet. Aliquando autem etiam si flagella exterius cessare videantur, intus vulnera infligit, quia mentis nostrae duritiam suo desiderio percutit. Sed percutiendo sanat, quia terroris sui jaculo transfixos ad sensum nos rectitudinis revocat. Corda enim nostra male sana sunt, cum nullo Dei amore sauciantur, cum peregrinationis suae aerumnam non sentiunt, cum erga infirmitatem proximi", + "candidate_score": 0.631552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011", + "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.", + "candidate_score": 0.623846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_592", + "psc_text": "[ Vet. XXXIV.] 58. Soli secum sunt qui vitia subegerunt. --At contra sancti viri, quia nihil hujus mundi appetunt, nullis procul dubio in corde tumultibus premuntur; omnes quippe inordinatos desideriorum motus a cubili cordis, manu sanctae considerationis ejiciunt, et quia transitoria cuncta despiciunt, ex his nascentes cogitationum insolentias non patiuntur. Solam namque aeternam patriam appetunt; et quia nulla hujus mundi diligunt, magna mentis tranquillitate perfruuntur. Unde et recte dicitur: Qui aedificant sibi solitudines. Solitudines quippe aedificare, est a secreto cordis terrenorum desideriorum tumultus expellere, 130 et una intentione aeternae patriae in amorem intimae quietis anhelare. An non cunctos a se cogitationum tumultus expulerat, qui dicebat: Unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in domo Domini (Psal. XXVI, 4) ? A frequentia quippe terrenorum desideriorum fugerat, ad magnam videlicet solitudinem semetipsum, ubi eo tutius nihil extraneum conspiceret, quo incompetens nihil amaret. A tumultu rerum temporalium magnum quemdam secessum petierat quietam", + "candidate_score": 0.619569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2417", + "psc_text": "voluptatibus dimissi, a vinculis sunt fidei et rationis alieni. Unde scriptum est: Onager assuetus in solitudine, in desiderio animae suae attraxit ventum amoris sui (Jerem. II, 24) . Onager quippe in solitudine assuetus est, quia dum terram cordis sui disciplinae virtute non excolit, ibi habitat ubi fructus non est. Quia in desiderio animae suae ventum amoris sui attrahit, quia ea quae ex desiderio scientiae in mente concipit inflare praevalent, non aedificare. Contra quos dicitur: Scientia inflat, charitas vero aedificat (I Cor. VIII, 1) . Unde hic quoque congrue infertur: Egrediuntur ad opus suum. Non enim Dei, sed suum opus peragunt, dum non recta dogmata, sed propria desideria sequuntur. Scriptum quippe est: Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Qui ergo non in via immaculata ambulat, sibi magis quam Domino ministrat. Sequitur: CAPUT XLVIII. IBID.-- Vigilantes ad praedam, praeparant panem liberis. 61. Haeretici ad praedam vigilant. --Ad", + "candidate_score": 0.619026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1648", + "psc_text": "sua, ridet aliena. Qui ergo solum se sapere aestimat, quid aliud quam hanc eamdem secum mori sapientiam putat? Nam quam adesse aliis abnuit, soli sibi hanc tribuens, profecto intra tempora suae brevitatis claudit. Pensandum vero est vir sanctus quanta discretione utitur, ut amicorum superbientium arrogantia comprimatur, cum protinus adjungit: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- Et mihi est cor, sicut et vobis, nec inferior vestri sum. 45. Hujus arrogantia modeste comprimenda. --Quis etenim nesciat quantum beati Job vita atque scientia amicorum ejus scientiam excedat? Sed ut eorum superbiam corrigat, esse se inferiorem negat; et ne suae humilitatis limitem transeat, esse se superiorem tacet: nec preferendo se, sed conferendo, indicat quod de se hi qui sibi longe sunt impares discant, ut dum sponte inflectitur sapientia quae eminet, nequaquam se contra vires erigat scientia quae jacet. Quos bene mox ad aequalitatis sensum revocat, quia tumere valde quasi de singularitate magnitudinis pensat, cum subsequenter adjungit:", + "candidate_score": 0.612558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2369", + "psc_text": "quia justum quemque in hac vita adversitas non laetum perculit, sed in eo dolorem vulneris multiplicavit. Fit tamen miro omnipotentis Dei moderamine ut cum in hoc mundo mens justi adversitatibus plus laborat, auctoris sui contemplandam faciem amplius sitiat. Unde hic apte subjungitur: CAPUT XXVII [ Rec. XII ]. VERS. 3.-- Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum, et veniam usque ad solium ejus? 33. Ardor electorum Dei conspectu frui cupientium. --Electus quisque nisi Deum cognovisset, utique non amaret. Sed aliud est cognoscere per fidem, atque aliud per speciem; aliud invenire per credulitatem, aliud per contemplationem. Ex qua re agitur ut electi omnes eum quem fide cognoverunt videre quoque per speciem anhelent. Cujus amore flagrantes aestuant, quia ejus dulcedinis suavitatem jam in ipsa suae fidei certitudine degustant. Quod bene ille in Gerasenorum regione sanatus a daemonibus designat, qui vult abire cum Jesu; sed ei a magistro salutis dicitur: Redi in", + "candidate_score": 0.611898, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf047", + "work_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis", + "max_score": 0.692304, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_130", + "psc_text": "sensus. Idcirco etiam ut omnia probemus edocuit, et spiritualis viri proprium esse dixit, quod possit omnia judicare atque discernere. Scientia vero non ubique disciplinam atque notitiam secundum significantiam suam semper insinuat, sed in bonam partem juxta effectum gratiae dicitur, ut est illud: Novit Dominus qui sunt ejus. Et ad Mosen ait Deus: Novi te prae omnibus, et his quae culpantur in malis, qui novit omnia testatur et dicit: Nunquam novi vos; ergo lignum illud quod scientiam permixtam confusamque fructificat ex his est quae nobis interdicuntur a Domino. Contrariis namque qualitatibus fructus ille videtur esse conjunctus, qui etiam assertorem probatur habere serpentem: secundum hanc fortasse rationem quod malum non proponitur nudum atque intectum, ut ipsum per sese juxta naturam suam conspici queat; alioquin inefficax malitia ipsa mansisset nullo boni colorata figmento, per quod is qui decipitur in ejus attrahi desiderium possit. Nunc autem permixta quodammodo mali natura est, in alto quidem", + "candidate_score": 0.692304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "067_Gregorius-Nyssenus_-Dionysius-Exiguus_De-creatione-hominis_window_129", + "psc_text": "fallaci eumdem fructum voluptatum respergens, ita ut suavissimus appareret et appetitum gustatus accenderet. CAPUT XXI. Quae fuerit in paradiso vita, et quale sit illud lignum quod interdictum est. Quid igitur illud est quod boni malique scientiam continet, atque per voluptatem sensuum videtur esse gratissimum? putasae conjecturis studio non procul a veritate descisco, scientiae abutens intelligentia, per hujus contemplationis obtentum. Opinor enim non disciplinam in praesenti hanc scientiam posse sentiri eorum qui exercitatos habent sensus, quamdam vero differentiam Scripturarum consuetudinem divinarum scientiae atque discretionis invenio. Nam juxta disciplinam bonum a malo discernere, perfectioris esse habitus dicit Apostolus, eorum qui exercitatos habent sensus. Idcirco etiam ut omnia probemus edocuit, et spiritualis viri proprium esse dixit, quod possit omnia judicare atque discernere. Scientia vero non ubique disciplinam atque notitiam secundum significantiam suam semper insinuat, sed in bonam partem juxta effectum gratiae dicitur, ut est illud: Novit Dominus qui sunt ejus. Et ad Mosen", + "candidate_score": 0.682243, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.690855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.690855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.682574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.679567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28_30", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.665768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.659918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_8", + "psc_text": "per litterarum exordia existimet judicandum. Iniquum est enim, non comperta usque ad finem ratione dictorum, praejudicatam sententiam ex initiis quorum causa adhuc ignoretur afferre: cum non de inchoatis ad cognoscendum, sed de absolutis ad cognitionem sit judicandum. Est enim mihi non de vobis, ut Dominus sensui meo conscius est, sed de quibusdam nimium apud se cautis et prudentibus metus, non intelligentibus per beatum Apostolum sibi, ne supersaperent, praeceptum (Rom. XII, 3): quos vereor nolle omnia ea, quorum absolutio a me in consummatione erit praestanda, cognoscere, dum verum intelligi ex iis quae absolventur evitant. Sed quisque haec legenda et cognoscenda susceperit, modum sibi atque mihi patientiae fidelis indulgeat, et usque ad absolutionem universa percenseat. Forte enim omnis hic fidei meae sermo praestabit, ut neque furtivi haeretici quod volunt fallant, et perfecti catholici quod desiderant consequantur. 7. Quid complectatur. --Obsequor igitur Charitatis Vestrae impatientissimae voluntati: et omnes fides, quae post sanctam synodum", + "candidate_score": 0.639009, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.689944, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.689944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.689031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "cognouit sensum domini? si mscrutabiliainscrutabilia sunt iudicia, quomodo ergo pronuntiaui, ait propheta, omnia iudicia oris t u i? sed fortasse non eadem sunt iudicia dei quae iudicia oris eius. si alia sunt, bene dicitur: cogitationibus tuis quis similis erit?, et ideo inscrutabilia sunt iudicia eius, quia ex parte cognoscimusetcognoscimus ex parte prophetamus. si autem nullus nisi Christus hoc dicit, qui potest dicere: ego et pater unum sumus? cap. 31 § 1 Distinguamus tamen nec uereamur, ne mpugnetinpugnet se uelut contrariis scriptura uenerabilis. consideremus enim, quia non dixit: 'iudicia oris eius sicut abyssus multa., sed iudicia tua dixit, nec apostolus posuit: 'inscrutabilia iudicia oris eius', sedinscrutabiia iudicia eius. possumus enim iudicia dei aestimare § 2 quae occulta nobis non patefecerit, iudicia autem oris eius quae adnuntiauerit et per os prophetarum locutus est. os enim dei propheta intellegitur, cui dicitur: clama, et ille ait: quid 3 cf. Cant. 1, 4 (3) 6", + "candidate_score": 0.686236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1361", + "psc_text": "te confugio, qui nosti repraesentare iudicium'. § 2 et bene notinon uult calumniatoribus tradi; multa enim Iob passus est iustus, postquam traditus est nocenti. sed difficile fuit illud et grande certarnencertamen, quod nisi Iob nimia patientia haud facile quisquam superare potuisset; et tamen ille non totus est traditus, sed meliore exceptus est portione. qui dicit : non tradas me, quae maiora sunt conprehendit. plus autem in anima quam in carne sumus; iustis enim dicitur: uos autem non estis in carne sed in spiritu. tradi ergo animam suam recusat qui corpore sicut aranea tabescebat. lPs. 118,121 3.4 cf. Matth. 7, 3 5 cf. I Cor. 6,17 6 cf. Num. 23,10 10*Fs. 118,124 13 cf. Ps. 118, 121 cf. Ps. 118,122 17 cf. Hiob 2, 6 21 Ps. 118,121 23*Rom. 8, 9 25 cf. Ps. 38, 12 1 proferit Aml proferet Pml proferret Rml proferat Rm2 2 uere Ta bene1 add. sibi", + "candidate_score": 0.680327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.680026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.678545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_889", + "psc_text": "non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adiuuet, respondens dixit dominus: Martha, Martha, Maria bonam partem elegit, quae non auferetur iliilli. ita uerbum cognoscere maius opus esse quam ministrare diuinae auctoritate sententiae definitur. cap. 12 § 1 Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab apostolo, quia non in sermone regnum est dei sed in uirtute. scriptum non nego, sed in quo sermone, cognosce: nempe quem inflatus effuderit, qui audientibus sermo prodesse non possit, qui sine ostensione sit spiritus atque uirtutis, hunc sermonem Paulus non dignatur cognoscere; § 2 uult enim magis uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione", + "candidate_score": 0.677595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_465", + "psc_text": "tegumento Ov redempta MNPav 18 et otn. MN 19 suauis] add. est MN 00 fundebatur Pml 23 in adoptionem] in adoptione acquisitionis M adquisitionis NO 26 erubescentis O 27 loquuntur a repellat ecdd. av, correxi quasi quia non sint digni quos idoneos Christus ministros noui fecerit testamenti et iam in illo non erubescentes, eo quod non metuerent. § 2 ne confunderentur diseeptantiumdisceptantium contra adsertione superati. rex igitur est qui non embescaterubescat, ne in actu reprehendatur, redarouatur in sermonibus, eo quod et uita debeat esse fundatus et uerbo. itaque quamuis perfectus ita esset propheta, ut non erubesceret in conspectu regum, tamen meditabatur in praeceptis dei omni uitae suae tempore et opera sua eleuabat, nihil agens quod terrenis cupiditatibus adhaereret. cap. 35 § 1 Ideoque ait: et meditabar in mandatis tuis quae dilexi nimis et leuaui manus meas ad mandata tua quae dilexi nimis et exercebar in iustificationibus tuis. pulcherrimus ordo iste,", + "candidate_score": 0.674893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12_14", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1161", + "psc_text": "conproba, domine, et iudicia tua doce me. qui se humiliat, uiuificatur iuxta promissum dei, qui uiuificatur spiritu dei uoluntarius est minister. plurimum enim refert. utrum ex lIOluntateuoluntate quid facias an ex necessitate. quod placeat deo. denique uoluntarius minister habet praemium, coactus dispensat obsequium. sicut apostolo docente cognouimus. § 2 scripsit enim : uae enirn mihi est si non euangelizauero. si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus. dispensatio mihi credita est. uide uoluntarium executorem caelestis arbitrii. liber erat ex omnibus et omnium seruus 4*Ps. 118. 71 7 cf. Ps. 118. 107 9 loh. 1, 1-2 18*Ps. 118,108 20 cf. Ps. HS, 107 24 I Cor. 9, 16-17 28 cf. I Cor. 9, 19 1 alt. in om.O domum GMPm2av. tf. p. 140. 7 2 dominns om.0 domino] ei NTa 11 et deus erat uerbum coł.N 14 potest M ^ 15 ud M facis A, add. et 0 16", + "candidate_score": 0.674709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_402", + "psc_text": "m e dominus deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam et super sanctos suos et in eos qui conuertunt ad ipsum cor suum. uerumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra. § 2 totus hic locus IesimiIesum dominum sonat, qui uiuificauitmortuos, Lazarum ante passionem, plurimos tempore propriae passionis. ipse est misericordia, utpote remissio peccatorum. ideo dicit 'ostende', quem uidere possit in corpore; nam deum in maiestate sua uidere non poterat, quia deum nemo uidit umquam. auidus propheta desiderat uidere quem sperat tenere, quem si uiderit desiderat propriis manibus conprehendere. § 3 ideoque ait: et sa1utare tuum da 4 cf. Ps. 84, 8 5 cf. Ps. 84,2 7*Gen. 3. 19 12*Ps. 81, 7—10 21 cf. loh. 11, 43—44 22 cf. Matth. 27, 52 25 Ioh. 1,18 27 Ps. 84, 8 2 quem] quin Mm2 hoc est om. GmlMNOPB 3 pr. et] est 0, om. MNT ueniae 0", + "candidate_score": 0.670424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14_16", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1161", + "psc_text": "conproba, domine, et iudicia tua doce me. qui se humiliat, uiuificatur iuxta promissum dei, qui uiuificatur spiritu dei uoluntarius est minister. plurimum enim refert. utrum ex lIOluntateuoluntate quid facias an ex necessitate. quod placeat deo. denique uoluntarius minister habet praemium, coactus dispensat obsequium. sicut apostolo docente cognouimus. § 2 scripsit enim : uae enirn mihi est si non euangelizauero. si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus. dispensatio mihi credita est. uide uoluntarium executorem caelestis arbitrii. liber erat ex omnibus et omnium seruus 4*Ps. 118. 71 7 cf. Ps. 118. 107 9 loh. 1, 1-2 18*Ps. 118,108 20 cf. Ps. HS, 107 24 I Cor. 9, 16-17 28 cf. I Cor. 9, 19 1 alt. in om.O domum GMPm2av. tf. p. 140. 7 2 dominns om.0 domino] ei NTa 11 et deus erat uerbum coł.N 14 potest M ^ 15 ud M facis A, add. et 0 16", + "candidate_score": 0.670013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1161", + "psc_text": "conproba, domine, et iudicia tua doce me. qui se humiliat, uiuificatur iuxta promissum dei, qui uiuificatur spiritu dei uoluntarius est minister. plurimum enim refert. utrum ex lIOluntateuoluntate quid facias an ex necessitate. quod placeat deo. denique uoluntarius minister habet praemium, coactus dispensat obsequium. sicut apostolo docente cognouimus. § 2 scripsit enim : uae enirn mihi est si non euangelizauero. si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus. dispensatio mihi credita est. uide uoluntarium executorem caelestis arbitrii. liber erat ex omnibus et omnium seruus 4*Ps. 118. 71 7 cf. Ps. 118. 107 9 loh. 1, 1-2 18*Ps. 118,108 20 cf. Ps. HS, 107 24 I Cor. 9, 16-17 28 cf. I Cor. 9, 19 1 alt. in om.O domum GMPm2av. tf. p. 140. 7 2 dominns om.0 domino] ei NTa 11 et deus erat uerbum coł.N 14 potest M ^ 15 ud M facis A, add. et 0 16", + "candidate_score": 0.668032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_886", + "psc_text": "homo consolatione fulcitur, cum caro et mens diuersa non cupiunt, sed unum desiderant, unum requirunt, ideo intenti ad eum, qui ait: ego etpater unum sumus, isti quoque oculi unum esse se confitentur, quia uno atque eodem desiderio officioque funguntur. cap. 11 § 1 Deficiebat ergo in uerbum propheta. nos autem otiosos nos putamus, si uerbo tantummodo studere uideamur, et pluris - aestimamus eos, qui operantur, quam eos, qui studium cognoscendae diuinitatis exercent. dicunt enim plerique: 'ecce -homo et opera eius', quasi qui uerbo studeat non operetur, cum magis opus istud quam cetera sint. si enim opus iustitia est, si opus temperantia, si opus fortitudo, utique opus est etiam sapientia; istae enim quattuor principales uirtutes habentur. § 2 nam si operatur Christus secundum quod iustitia est, utique operatur secundum quod aerum est et operabatur, cum esset in principio apud patrem. denique per ipsum omnia facta sunt, et scias operatorem omnium esse", + "candidate_score": 0.664777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_129", + "psc_text": "cognouit sensum domini? si mscrutabiliainscrutabilia sunt iudicia, quomodo ergo pronuntiaui, ait propheta, omnia iudicia oris t u i? sed fortasse non eadem sunt iudicia dei quae iudicia oris eius. si alia sunt, bene dicitur: cogitationibus tuis quis similis erit?, et ideo inscrutabilia sunt iudicia eius, quia ex parte cognoscimusetcognoscimus ex parte prophetamus. si autem nullus nisi Christus hoc dicit, qui potest dicere: ego et pater unum sumus? cap. 31 § 1 Distinguamus tamen nec uereamur, ne mpugnetinpugnet se uelut contrariis scriptura uenerabilis. consideremus enim, quia non dixit: 'iudicia oris eius sicut abyssus multa., sed iudicia tua dixit, nec apostolus posuit: 'inscrutabilia iudicia oris eius', sedinscrutabiia iudicia eius. possumus enim iudicia dei aestimare § 2 quae occulta nobis non patefecerit, iudicia autem oris eius quae adnuntiauerit et per os prophetarum locutus est. os enim dei propheta intellegitur, cui dicitur: clama, et ille ait: quid 3 cf. Cant. 1, 4 (3) 6", + "candidate_score": 0.66069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_841", + "psc_text": "erudiet PR 24 erudiuit] erudit a 26 nonj et BOII 0 aduocemus R semper ad legem simus adtenti. scriptum est enim: os iusti meditabitur sapientiam et lingua eius loquetur iudicium. hoc in ueteri testamento; audi dicentem et in nouo: prope est uerbum in ore tuo et in corde tuo. § 3 et maxime hanc meditationem sacerdotibus necessariam ostendit aa ntumTitum scnbensscribens, quia debet episcopus ampiectiamplecti eum qui secundum doctrinam est fidelem sermonem, ut potens sit exhortari in doctrina sana et eos qui contradicunt arguere. quod utique sollicitae atque intentae meditationis est, non perfunctoriae lectionis. et ad Timotheum scribens ait: adtende lectioni, exhortationi, doctrinae. lectio enim frequens nec intermissione aliqua destituta doctrinae munus operatur. cap. 40 § 1 Quod autem poscit ut uiuat, frequenter ostendimus huius corporis uitam uerae uitae gratiam non habere, sed illam ueram uitam fore, cuius bona unusquisque sanctorum credit se uidere in terra uiuentium. quod credimus nos", + "candidate_score": 0.659692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "qui sunt et a 24 homines O 25 procidit Pml 26 est] con N, sed del. LXII. Ambros. Pars 5. Petschenig. 11 § 2 solum aspicere gestiunt et de fulgore purpurae plus quiddam esse in uultu imperatoris existimant. miraris, si dei desiderabilis uultus est, cum conformem sui hominem humanus omnis miretur affectus? hinc datur intellegi etiam illud, quod imperatori unusquisque nullius reus criminis gestit occurrere. nam etsi crimen habeat con- § 3 scientia, tegunt illud tamen cordis occulta, dummodo publico non sit inuolutus reatu nec sit aliquod eius crimen expressum. denique ubi rei aliqui fuerint aduocati, et imperatori se et ipsis iudicibus offerre prohibentur, quemadmodum turpes lenonum meretricumque personae a conspectu uel iudicis uel imperatoris arcentur, ne turpissimorum uisus offendat mutusuultus regii claritatem. qui autem bene sibi conscius est, nullius criminis reus, quasi innocens prodit in medium. cap. 21 § 1 Ex his ergo sancti Moysi conprehendamus affectum. uidere dei", + "candidate_score": 0.659195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_889", + "psc_text": "non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? dic ergo illi ut me adiuuet, respondens dixit dominus: Martha, Martha, Maria bonam partem elegit, quae non auferetur iliilli. ita uerbum cognoscere maius opus esse quam ministrare diuinae auctoritate sententiae definitur. cap. 12 § 1 Sed fortasse dicat aliquis dictum esse ab apostolo, quia non in sermone regnum est dei sed in uirtute. scriptum non nego, sed in quo sermone, cognosce: nempe quem inflatus effuderit, qui audientibus sermo prodesse non possit, qui sine ostensione sit spiritus atque uirtutis, hunc sermonem Paulus non dignatur cognoscere; § 2 uult enim magis uirtutem sermonis agnoscere. denique nolebat talem suum apostolus esse sermonem, qui in mfirmitateinfirmitate ueniebat, ut alios faceret fortiores, in timore et tremore, ut timentes nihil metuerent nisi dominum Iesum, trementes . pacem eius tranquillitatemque seruarent. audi ergo, qualem apostolus sermonem habebat: et sermo, inquit, meus et praedicatio meanon in persuasione", + "candidate_score": 0.657631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_21", + "psc_text": "quis hoc dicit? propheta utique, qui fungebatur carnis alloquio, et dicit hoc post eum psalmum, quo descripta est domini nostri Iesu Christi passio. § 2 ubi : ergo ei diuina sacramenta reuelata sunt et incluitinduit dominicae resurrectionis laetitiam et passionis degustauit gratiam, uidit iustorum congregationes, populos redemptorum, perditorum salutem, mortuorum resurrectionem, sanctificationem sacramentorum, exclamauit dicens: beati inmaculati in uia, qui ambuIantambulant in legedomini, hoc est: ecce maledicta terra in Adam coepit habere beatitudinem, si tamen legem domini non derelinquat; ecce inmaculatus est homo, qui erat ante pollutus. quam pretiosum est iam custodire praeceptum domini, quam pretiosiunpretiosum etiam praecepti ipsius scire mysterium! cap. 8 § 1 Sed quis est inmaculatus? non utique qui in quacumque uia ambulat, sed qui in Christo ambulat. ipse enim dixit: ego sum u i a. in hac uia qui ambulat, errare non nouit, si tamen ab hac uia numquam recedat. est et uia lex, et ideo,", + "candidate_score": 0.653101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1268", + "psc_text": "quis sperat in Christum, separare se debet a consortio perlidommperfidorum. 6*Luc. 14, 26 12.20*Ps. 118,114 15*Esai. 53, 4 16 cf. tractat. 19, eap. 20 18 cf. Phil 3,13 23 cf. Luc. 15, 4—5 1 seeundum] sub AOPm2Rv, om.NPm1a euangelica-disciplina NOPav 3 operentur a 4 ista PR accipimus AR, om. cet. av accipiamus om-AR 5 idem] id est Rm1 7 pr. aut] et P 10 quo] qui GMNPR 11 huius uitae 0 eius GMNPRa gratia GPml gratiae M 12 Sequitur-secundus om.a uersus om.GMNOPRmlv secundus] II GNPR, om. AMOv 13 speraui b 14 lege] per legem Pm2 16 ΕΦΡΝΑΝΟΑ AGMR efnansa 0 ΕΠΙΕΛΠCA Pa ἐπήλπισα v, um.N 17 de eo] ideo APR qui] quia A 19 praeterit Å praetereunt Mm20 21 pr. non in—22 hoc est om.O prophetis R lege A U debet se N cap. 25 § 1 Ideoque dicit: dis cedite a me, m alig ni, et scrutabor rn and", + "candidate_score": 0.650118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_130", + "psc_text": "'inscrutabilia iudicia oris eius', sedinscrutabiia iudicia eius. possumus enim iudicia dei aestimare § 2 quae occulta nobis non patefecerit, iudicia autem oris eius quae adnuntiauerit et per os prophetarum locutus est. os enim dei propheta intellegitur, cui dicitur: clama, et ille ait: quid 3 cf. Cant. 1, 4 (3) 6 . 12 Ps. 118, 13 7* Ps;. 35, 7 8 Rom. 11, 33—34 15*Ps. 39, 6 16 I Cor. 13, 9 18 Ioh. 10, 30 27 Esai. 40. 6 _--..-- 1 in om. A, cj. p. 16, 22 quodj add. cubicmum ARm2 mentis animique significat 0 2 animaeque MN P cubiculo JINT 3 excurreret 0 5 ideoque 0 10 ininuestigabiles Rv 12 ergo] omnia NT, add. iudicia? quomodo omnia AMOPB (omnia eras.) v iudicia? quomodo Ga ait propheta: pronuneiaui a pronuntiaui, ait] pronuntiauit Pm2 13 omnia om. MNOTv 14 pr. sunt om. MmlN, post iudicia add. Mm2 17 autem] add.", + "candidate_score": 0.64857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_22_24", + "bdc_text": "Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.648036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_205", + "psc_text": "quanta autem quies illa, quae exlege conicitur, in euangelio reuelatur, dicente domino Iesu: uolo ut ubi ego sum et isti sint mecum! quam beatus, qui istius habitationis fructum quietis consortium illic potuerit promereri ! tunc intelleget, quid sit aperuisse oculos, ut uideret mirabilia de lege dei. cap. 29 § 1 Bene admonuit lectio euangelii quae decursa est, in qua sanatus est leprosus ille, qui dixit: si uis. potes me mundare, in noluntateuoluntate domini constituens potestatis effectunieffectum. cui respondit aimiliter: uolo, mundare. praemissa pietas uoluntatISuoluntatis, secuta potestatis auctoritas est. § 2 omnibus dicit Iesus uoio, qui non uult esse peccatum. uelle Christi commune in omnes est, aundarimundari fidei est credentis in Christum. et tetigit eum. 1 cf. Ps. 76, 6 5*Gen. 27, 40 19*Ioh. 17, 24 22 cf. Ps. 118, 18 24 Luc. 5, 12 26 Luc. 5. 13 29 Luc. 5, 13 GNOP2 uirum Aml PRT quia PR 3 obsequio", + "candidate_score": 0.647815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1570", + "psc_text": "in illa sublime, nihil magnificum est quale eorum, quoramquorum sonus in omnem terram exiuit et uerba in fines orbis terranUllterrarum. gracili uoce loquebatur Moyses et plus omnibus audiebatur, cotidie auditur in ecclesia. ab illis solis, hoc est Iudaeis, non auditur. qui aure audiunt, sed non audiunt. prophetae dicitur alteri: exalta uiribus uocem tuam. cap. 9 § 1 Anna tamen non clamabat in corde suo sicut Moyses, sed loquebatur, fortasse quia filios postulabat, hoc est bona quidem, sed priuata, non publica; non clamabat, sed quia a domino postulabat, quia domino eum, si quem susciperet, offerebat, loquebatur deo; clamabat autem Moyses, quia non pro se, sed pro omni populo precabatur. unde dictum est ei a domino: qui d clamas? clamabat affectu pio et sensu profundo et personabat in caelo, miraculis petens digna caelestibus, ut mundi elementa mutaret. cap. 10 § 1 Denique et ipsius loci seriem recenseamus. instabat Pharao et innumeris AegyptioramAegyptiorum", + "candidate_score": 0.646985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.646925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_205", + "psc_text": "quanta autem quies illa, quae exlege conicitur, in euangelio reuelatur, dicente domino Iesu: uolo ut ubi ego sum et isti sint mecum! quam beatus, qui istius habitationis fructum quietis consortium illic potuerit promereri ! tunc intelleget, quid sit aperuisse oculos, ut uideret mirabilia de lege dei. cap. 29 § 1 Bene admonuit lectio euangelii quae decursa est, in qua sanatus est leprosus ille, qui dixit: si uis. potes me mundare, in noluntateuoluntate domini constituens potestatis effectunieffectum. cui respondit aimiliter: uolo, mundare. praemissa pietas uoluntatISuoluntatis, secuta potestatis auctoritas est. § 2 omnibus dicit Iesus uoio, qui non uult esse peccatum. uelle Christi commune in omnes est, aundarimundari fidei est credentis in Christum. et tetigit eum. 1 cf. Ps. 76, 6 5*Gen. 27, 40 19*Ioh. 17, 24 22 cf. Ps. 118, 18 24 Luc. 5, 12 26 Luc. 5. 13 29 Luc. 5, 13 GNOP2 uirum Aml PRT quia PR 3 obsequio", + "candidate_score": 0.644094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_268", + "psc_text": "sed etiam facti pondus et facientis affectus. ideoque Dauid quasi bonus sui iudex atque arbiter prope usque ad fastidium uult doceri et uel superfluo inmorari tempore quam necessarium ordinem praeterire. ἀδολεσχία enim uel halucinatio uidetur longa quaedam esse meditatio uel morosa quaedam mentis intentio: a quo non longe abest exercitium uel animi uel corporis. nam ut ille, qui exercet membra sua palaestra, diutius exercet, ut roboret, ita qui exercet mentem suam in scripturis diuinis uel in consiliis, diutius exercere debet. cap. 14 § 1 Exiuit in campum Isaac, Graecus dixit ἀδολεσχη̃σαι, Latinus deambulare uel exercere. Rebecca ueniebat — typus in eapraefigurabaturecclesiae—, parabanturnuptiae, in quibus sacramentum foret magnum. uidens patriarcha ista mysteria exiuit in canipura diffundens acrimoniam suae mentis et deambulans in innocentia cordis sui. diuersis utique cogitationibus exercebat animum et in mirabilibus mvsteriismysteriis delectabatur. cuius ut imitator 4*Ps. 118. 27 2l*Gen. 24, 63 25 cf. Ps. 100, 2 def. A", + "candidate_score": 0.643423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1161", + "psc_text": "conproba, domine, et iudicia tua doce me. qui se humiliat, uiuificatur iuxta promissum dei, qui uiuificatur spiritu dei uoluntarius est minister. plurimum enim refert. utrum ex lIOluntateuoluntate quid facias an ex necessitate. quod placeat deo. denique uoluntarius minister habet praemium, coactus dispensat obsequium. sicut apostolo docente cognouimus. § 2 scripsit enim : uae enirn mihi est si non euangelizauero. si enim uolens hoc ago, mercedem habeo: si autem inuitus. dispensatio mihi credita est. uide uoluntarium executorem caelestis arbitrii. liber erat ex omnibus et omnium seruus 4*Ps. 118. 71 7 cf. Ps. 118. 107 9 loh. 1, 1-2 18*Ps. 118,108 20 cf. Ps. HS, 107 24 I Cor. 9, 16-17 28 cf. I Cor. 9, 19 1 alt. in om.O domum GMPm2av. tf. p. 140. 7 2 dominns om.0 domino] ei NTa 11 et deus erat uerbum coł.N 14 potest M ^ 15 ud M facis A, add. et 0 16", + "candidate_score": 0.642834, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.642482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1064", + "psc_text": "super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt. respondet Iudaeus: 'unde habuisti intellegere, 7 cf. Ps. 1,2 17 cf. loll. 11,9-10 20.25 Ps. 118, 99 1 animis GmlllIml traducebatur MOav 2 coacerbandi PrnlRml 3 aestus] estu ab GM 4 studium ANPmlRTa interdum ARrrd 5 medi- fcatione NOT uendicabat Gm2M0a 8 meditationi A 9 quanta meditatio est ARm2 quantus meditator (meditatur 0 meditatus a)cet. vuideatur sigm- ficare Mav 11 alioqui A 12 neglegHitior est R 13 principiis propheta O W meditator GNOPmlRmlv 16 etiam saluator ne a 17 legernnns Rm1 ammonet NP 18 offendit AORm2av 19 enim] autem Ov 20 uersus on-GMNOPTv tertius Rm2 III N P, om.AGMORm1Tv 21quia", + "candidate_score": 0.641285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23_25", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1177", + "psc_text": "abissus MN 19 ait N 20 iudicia ehristi 0 21 iis v 24 se om.O 26 quisquis] add. spiritaiiter intelJexerit et a 27 iegis iudicia om.O a om.GMmlPnl christus G cap. 29 § 1 Sed quis iudicia dei doceri potest nisi qui animam suam intenderit semper ad dominum, qui potest dicere: av ima mea in manibus tuis semper, et legemlege tuam non sum oblitus? aliqui habent: anima mea in manibus meis semper, hoc est 'in actibus meis', hoc est 'in operibus meis'. § 2 quamuis in periculis positus dicit iustus ad dominum: propter te cotidie morior, cotidie periclitor. periclitor ab insidiatore. periclitor ab obtrectatore. periclitor ab his quos arguo. quos reuinco, periclitor pro ueritate atque iustitia. ego tamen nec periculis territus tuae legis oblitus sum. propterea in manibus meis anima mea'. sed quia plerique habent: anima mea in manibus tuigtuis semper, hoc latius explanandum arbitror. cap. 30 § 1 Scit", + "candidate_score": 0.64116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23_25", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1175", + "psc_text": "unus magister omnium Christus est. haec autem Christi iudicia sunt, ut his qui nobis insidiati fuerint nouerimus non uicem iniuriae rependendam, sed pro iniuria magis deferendam gratiam. �� 2 denique maledicentibus non remaledixit. percutientes non repercussit, sed magis etiam crucifixus pro persequentibus se piae intercessionis apud patrem auxilium deferebat dicens: pater. dimitte illis; non enim sciunt quid faciunt. haec igitur quisquis fecerit legis iudicia, remuneratione donatur a Christo. 4 cf. I Reg. 24, 5 6 cf. II Reg. 16, 22 9*11 Reg. 18, 5 13*11 Reg. 18, 33 15 cf. Matth. 7, 9—11 17 Ps. 118,108 18 cf. Ps. 35, 7 *Rom. 11,33 20 cf. Matth, 23,10 21 cf. Matth. 5, 44 sqq. 23 cf. I Petro 2, 23 25 Luc. 23, 34 1 meo] add. u t Mm2 2 iniciam MN 3 tuendae om.IV la u cum M persequentem] add. qui a 5 negandi Pml 6 renocaret N patris", + "candidate_score": 0.640503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.639194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "qui sunt et a 24 homines O 25 procidit Pml 26 est] con N, sed del. LXII. Ambros. Pars 5. Petschenig. 11 § 2 solum aspicere gestiunt et de fulgore purpurae plus quiddam esse in uultu imperatoris existimant. miraris, si dei desiderabilis uultus est, cum conformem sui hominem humanus omnis miretur affectus? hinc datur intellegi etiam illud, quod imperatori unusquisque nullius reus criminis gestit occurrere. nam etsi crimen habeat con- § 3 scientia, tegunt illud tamen cordis occulta, dummodo publico non sit inuolutus reatu nec sit aliquod eius crimen expressum. denique ubi rei aliqui fuerint aduocati, et imperatori se et ipsis iudicibus offerre prohibentur, quemadmodum turpes lenonum meretricumque personae a conspectu uel iudicis uel imperatoris arcentur, ne turpissimorum uisus offendat mutusuultus regii claritatem. qui autem bene sibi conscius est, nullius criminis reus, quasi innocens prodit in medium. cap. 21 § 1 Ex his ergo sancti Moysi conprehendamus affectum. uidere dei", + "candidate_score": 0.638707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1066", + "psc_text": "etsi interrogauero, non respondebitis mihi, dixit Iesus, et ex illo respondere non possunt et ex illo supra illos intellego qui non intellegebant, quia testimonia didici quae ille non nouit. didieididici: qui sequitur me tollat crucem suam, didici: diligite inimicoinimicos uestros. et ideo optat anathema esse Paulus pro fratribus genere, inimicis fide. cap. 11 § 1 Uideretur inconueniens esse uerecundiae prophetali huiusmodi usurpatio, eo quod praesumpserit dicere quod super omnes docentes intellexerit, cum uel legem Moyses acceperit a domino et populo eius instituta tradiderit, Aaron sacrificiommsacrificiorum omnium decurso ritu sacerdotalem docuerit disciplinam, Iesus Naue significauerisignificauerit quemadmodum circumcisio possit iterari, Samuhel unctionis pro . § 2 pheticae pariter ac regiae sacramenta monstrauentmonstrauerit. uideretur, inquam, incongmaincongrua praesumptio, nisi praemisisset superiora, quibus non inmerito super docentes intellexisse se conprobaret. debuit hanc adsumere confidentiam qui docebatur a domino; et mandatum quod docebatur domini erat et ipse dominus qui docebat. merito super omnes intellexit quem docebat", + "candidate_score": 0.637091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_25", + "bdc_text": "omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1178", + "psc_text": "insidiatore. periclitor ab obtrectatore. periclitor ab his quos arguo. quos reuinco, periclitor pro ueritate atque iustitia. ego tamen nec periculis territus tuae legis oblitus sum. propterea in manibus meis anima mea'. sed quia plerique habent: anima mea in manibus tuigtuis semper, hoc latius explanandum arbitror. cap. 30 § 1 Scit propheta, scit ubi animae suae praesidium locet. unde opem speret. in manibus dei constituere unIt animam suam. quia cor regis in manu dei. quicumque proprium corpus subegerit nec eius passionibus turbari animam suam rector sui congrua uiuacitate permiserit, is bene regia quadam potestate se cohibens rex dicitur. quod regere se nouerit et arbiter sui iuris sit. non captiuus trahatur in culpam nec praeceps feratur in uitium. huius anima non perit in aeternum nec quisquam rapit eam de manu patris omnipotentis aut filii. manus enim dei. quae solidauit caelum. quos tenuerit non amittit. cap. 31 § 1 Quae sint igitur istae", + "candidate_score": 0.636322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1063", + "psc_text": "qui in lege meditatur semper dies est et lumen sine defectu, quod nullae tenebrae noctis interpolent. alioquin quomodo neglegentiorem in processu operis declararet quem diligentiorem in ipsis operis sui propheta principiis esse uoluisset? in die ergo meditatur legis et euangelii praedicator. cap. 9 § 1 Et fortasse illi qui nouum non recipiunt testamentum in nocte legerunt et ideo nescierunt neque intellexerunt. unde saluator, ne etiam nos legeremus in tenebris, admonet dicens ambulandum in die, quia non offendat qui in die ambulat; uidet enim gratiam lucis. qui enim ambulat in tenebris, scopulum offensionis incurrit. cap. 10 § 1 Sequitur uersus tertius: super omnes docentes ifte i ntelle x i, quia testimonia tua meditatio mea est. doctrinam profitentur scribae Iudaeorum, quia legem et prophetas ipsi priores habere meruerunt. sed illi profitentur docere, sed non docent. ei autem populo qui ex gentibus eonpetitconpetit dicere: super omnes docentes me inteilexi, quia illi non intellexerunt.", + "candidate_score": 0.63416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_697", + "psc_text": "cap. 60 § 1 Et ideo iustificationes dei ab ipso domino uult doceri, quia difficile est in terra magistrum huiusmodi repperire, qui ea doceat quae ipse non uiderit. ad illum igitur doctorem intimo propheta contendit affectu, qui solus magister est uerus. quomodo enim potest homo quasi uerum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? merito- § 2 que ait dominus, ut nemo super terram uocet sibi quem quam magistrum, quia unus est magister omnium. et quomodo posset Dauid alium doetoremdoctorem quaerere, cum ipse de deo dixerit: qui docet hominem scientiam? docet autem deus et mentes inluminat singulorum et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui et caelestis gratiae recipias claritatem. quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit inuenit, e t qui pulsat apprituraperitur ei. § 3 multa obscuritas in scripturis propheticis. sed si manu quadam mentis tuae scripturarum ianuam pulses et ea quae sunt occulta diligenter examines, paulatim", + "candidate_score": 0.62866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1175", + "psc_text": "unus magister omnium Christus est. haec autem Christi iudicia sunt, ut his qui nobis insidiati fuerint nouerimus non uicem iniuriae rependendam, sed pro iniuria magis deferendam gratiam. § 2 denique maledicentibus non remaledixit. percutientes non repercussit, sed magis etiam crucifixus pro persequentibus se piae intercessionis apud patrem auxilium deferebat dicens: pater. dimitte illis; non enim sciunt quid faciunt. haec igitur quisquis fecerit legis iudicia, remuneratione donatur a Christo. 4 cf. I Reg. 24, 5 6 cf. II Reg. 16, 22 9*11 Reg. 18, 5 13*11 Reg. 18, 33 15 cf. Matth. 7, 9—11 17 Ps. 118,108 18 cf. Ps. 35, 7 *Rom. 11,33 20 cf. Matth, 23,10 21 cf. Matth. 5, 44 sqq. 23 cf. I Petro 2, 23 25 Luc. 23, 34 1 meo] add. u t Mm2 2 iniciam MN 3 tuendae om.IV la u cum M persequentem] add. qui a 5 negandi Pml 6 renocaret N patris", + "candidate_score": 0.608561, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini", + "max_score": 0.689836, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.689836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.688683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_215", + "psc_text": "ad fidem Christi accederent, plurima ibidem ad sublevandos pauperes largitus est; hac etiam ratione ad salutarem doctrinam homines alliciens atque invitans, ac tantum non verba ipsa proferens Pauli dicentis, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur. CAPUT LIX. De tumultu Antiochiae propter Eustathium excitato. Verum enimvero cum ob haec omnes in summa hilaritate vitam agerent, et Ecclesia Dei apud cunctas ubique gentes omnibus modis extolleretur, rursus daemonis livor qui bonis semper insidias struit, adversus tantam rerum nostrarum felicitatem coepit insurgere, ratus imperatorem tumultibus nostris et insolentia exasperatum, alienato tandem erga nos animo fortassis futurum. Maximo igitur incendio conflato, Antiochenorum Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent.", + "candidate_score": 0.68103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_73", + "psc_text": "nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante, quo imperatoris animum contra ipsos accenderet. Verum nihil profecit invidia, cum imperator ea quae fiebant, ridenda esse duceret; et maligni daemonis impulsionem agnoscere se affirmaret. Neque enim sanorum hominum illa esse facinora, sed vel penitus amentium, vel eorum qui nequissimi daemonis stimulis agitarentur: cujusmodi homines miseratione potius quam supplicio dignos esse. Non enim tantae justitiae est, insurgere ad puniendum furorem hominum amentium, quantum eorumdem vicem dolere, extremae humanitatis est. CAPUT XLVI. Victoriae de Barbaris relatae. Et imperator quidem ad hunc modum in omnibus suis actibus Deo omnium inspectori cultum exhibens, Ecclesiis ejus inconcussa sollicitudine providebat. Deus vero ei vicem rependens,", + "candidate_score": 0.678062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.676253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_283", + "psc_text": "improborum, qui nequitiam suam imperatoris adscribebant patientiae. Certe haec duo vitia illis temporibus maxime invaluisse, nos quoque ipsi conspeximus; violentiam scilicet pessimorum hominum et insatiabili cupiditate flagrantium, qui universos fere mortales infestabant, et fraudulentam simulationem eorum qui callide in Ecclesiam irrepebant, et Christianorum nomen falso ac specie tenus praeferebant. Verum insita imperatori humanitas ac bonitas, et fidei morumque sinceritas, eo ipsum adduxit, ut crederet fictae in speciem pietati hominum illorum qui pro Christianis habebantur, et qui sinceram erga ipsum benevolentiam callida mente simulabant. Quibus ille cum semetipse credidisset, interdum fortasse in ea quae parum decora essent, impegit; maligni daemonis invidia hanc velut maculam reliquis ejus laudibus adspergente. CAPUT LV. Qualiter ad ultimum usque vitae diem orationes scripsit. Verum illos divina justitia non multo post merito supplicio affecit. Imperator vero tanta sermonum scientia animum instruxerat, ut ad ultimum usque diem vitae, orationes conscriberet more solito, et conciones haberet, et divina documenta", + "candidate_score": 0.674639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_238", + "psc_text": "obliti reditus in patriam, hic apud nos manere maluerint. CAPUT VIII. Quod Persarum Regi qui legatos ad ipsum miserat scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. Jam vero cum rex etiam Persarum per legatos notitiam ambiret Constantini, donaque ad eum misisset, pacis et amicitiae signa; id agens scilicet ut cum illo foedus iniret; hic etiam imperator, excellenti quadam animi utens magnitudine, eum qui prior honore ipsum affecerat, munerum magnificentia longe superavit. Cumque apud Persas crebras esse Ecclesias Dei accepisset, et numerosam populorum multitudinem intra Christi ovilia congregari; hoc nuntio magnopere delectatus, utpote communis quidam omnium ubique agentium hominum tutor et curator, ad illa etiam loca provindentiam suam pro cunctorum commodis laborantem extendit. CAPUT IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum Regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. (Hanc epistolam, quam hoc et quatuor seq. cap. continent, videsis infra). CAPUT XIV. Quomodo assiduis Constantini precibus pax data est Christianis. In hunc modum", + "candidate_score": 0.67421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.672477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_215", + "psc_text": "ad fidem Christi accederent, plurima ibidem ad sublevandos pauperes largitus est; hac etiam ratione ad salutarem doctrinam homines alliciens atque invitans, ac tantum non verba ipsa proferens Pauli dicentis, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur. CAPUT LIX. De tumultu Antiochiae propter Eustathium excitato. Verum enimvero cum ob haec omnes in summa hilaritate vitam agerent, et Ecclesia Dei apud cunctas ubique gentes omnibus modis extolleretur, rursus daemonis livor qui bonis semper insidias struit, adversus tantam rerum nostrarum felicitatem coepit insurgere, ratus imperatorem tumultibus nostris et insolentia exasperatum, alienato tandem erga nos animo fortassis futurum. Maximo igitur incendio conflato, Antiochenorum Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent.", + "candidate_score": 0.663812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.660925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_26_28", + "bdc_text": "Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_73", + "psc_text": "nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante, quo imperatoris animum contra ipsos accenderet. Verum nihil profecit invidia, cum imperator ea quae fiebant, ridenda esse duceret; et maligni daemonis impulsionem agnoscere se affirmaret. Neque enim sanorum hominum illa esse facinora, sed vel penitus amentium, vel eorum qui nequissimi daemonis stimulis agitarentur: cujusmodi homines miseratione potius quam supplicio dignos esse. Non enim tantae justitiae est, insurgere ad puniendum furorem hominum amentium, quantum eorumdem vicem dolere, extremae humanitatis est. CAPUT XLVI. Victoriae de Barbaris relatae. Et imperator quidem ad hunc modum in omnibus suis actibus Deo omnium inspectori cultum exhibens, Ecclesiis ejus inconcussa sollicitudine providebat. Deus vero ei vicem rependens,", + "candidate_score": 0.659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_34", + "psc_text": "consilium suum quod hactenus latuerat, detegens, illorum quidem timiditatem ac nimium sui ipsorum amorem condemnavit: hos vero ob devotam divino numini conscientiam magnopere probavit. Ac deinde illos quidem tanquam Dei proditores, ne principis quidem obsequio dignos judicavit. Nam quomodo, inquit, fidem erga principem suum servaturi sunt, qui erga Deum perfidi esse deprehenduntur? Itaque ejusmodi viros a regiis aedibus procul ablegandos esse censuit. Illos vero quos Deo dignos esse veritatis ipsius testimonio constaret, eodem erga principem animo futuros esse affirmans, protectores atque imperii ipsius custodes constituit; ejusmodi homines inter praecipuos amicorum et maxime necessarios habendos esse dicens, multoque pluris aestimandos quam maximarum opum thesauros. CAPUT XVII. De affectu et amore ejusdem Constantii erga Christum. Hujusmodi fuit Constantini pater sicut a nobis breviter indicatum est. Qualis autem exitus vitae illi contigerit, cum se talem erga Deum praestitisset, quantumque discrimen inter illum et reliquos imperii consortes is quem coluerat Deus esse voluerit, quisquis", + "candidate_score": 0.65739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_266", + "psc_text": "Ecclesias vero a fundamentis aedificantes, pristinam suam sententiam aut potius errorem mutaverunt. Verum Deo amabilis imperatoris res gestas singillatim commemorare, non tam nostrum est, quam illorum qui assidue cum eo versari meruerunt. Nos vero quando ea quae ad nostram notitiam pervenerant, in hoc opere breviter exposuimus, ad extremum ejus vitae tempus transgrediemur. CAPUT XL. Quod cum trinis decennalibus tres filios Caesares creavisset, dedicationem Martyrii Hierosolymis celebravit. Annus jam imperii illius tricesimus peragebatur. Tres autem ejus filii variis temporibus consortes imperii fuerant renuntiati. Primus qui patri erat cognominis, decimo circiter paterni imperii anno, hunc honorem sortitus. Secundus avi sui nomen referens, circa parentis sui vicennalia Caesar est declaratus. Tertius Constans, qui praesentiam et stabilitatem suo nomine designat, tricesimo circiter paterni principatus anno ad hoc fastigium est evectus. Ita cum ad quamdam Trinitatis similitudinem tres filios Deo amabiles sustulisset, cosdemque singulis decenniis ad consortium imperii cooptasset, tempus deinceps tricennalium suorum opportunissimum esse", + "candidate_score": 0.655109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_238", + "psc_text": "obliti reditus in patriam, hic apud nos manere maluerint. CAPUT VIII. Quod Persarum Regi qui legatos ad ipsum miserat scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. Jam vero cum rex etiam Persarum per legatos notitiam ambiret Constantini, donaque ad eum misisset, pacis et amicitiae signa; id agens scilicet ut cum illo foedus iniret; hic etiam imperator, excellenti quadam animi utens magnitudine, eum qui prior honore ipsum affecerat, munerum magnificentia longe superavit. Cumque apud Persas crebras esse Ecclesias Dei accepisset, et numerosam populorum multitudinem intra Christi ovilia congregari; hoc nuntio magnopere delectatus, utpote communis quidam omnium ubique agentium hominum tutor et curator, ad illa etiam loca provindentiam suam pro cunctorum commodis laborantem extendit. CAPUT IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum Regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. (Hanc epistolam, quam hoc et quatuor seq. cap. continent, videsis infra). CAPUT XIV. Quomodo assiduis Constantini precibus pax data est Christianis. In hunc modum", + "candidate_score": 0.650173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_31", + "psc_text": "Augusto ad se missos, thesaurorum suorum spectatores esse jussit, et ea quae vidissent renuntiare. Se quidem impraesentiarum haec apud se congregasse: caeterum ea jampridem apud ipsos dominos tanquam apud fidos depositarum opum custodes sibi servari. Et hi quidem admiratione hujus rei perculsi sunt: humanissimus autem princeps post eorum discessum opum dominos accivisse dicitur: et obsequio illorum ac studio erga se magnopere laudato, jussisse ut cunctis opibus suis receptis domum reverterentur. Hoc igitur unum illius principis facinus est, quo singularis ejus humanitas perspicue declaratur. Alterum facinus, illustre ejus erga Deum pietatis indicium praebet. CAPUT XV. De persecutione ab aliis concitata. Praesides provinciarum per universum orbem viros divino cultui deditos imperatorum jussu persequebantur. Primique omnium ex ipsis imperialibus palatiis progressi Dei amantissimi martyres, pro religione certamina obierunt; ignem et gladios marisque altissimos gurgites, et cuncta mortis genera alacri animo perpessi. Adeo ut brevi temporis spatio cuncta imperatorum palatia cultoribus Dei viduata sint.", + "candidate_score": 0.650121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.649702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.647019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_267", + "psc_text": "circa parentis sui vicennalia Caesar est declaratus. Tertius Constans, qui praesentiam et stabilitatem suo nomine designat, tricesimo circiter paterni principatus anno ad hoc fastigium est evectus. Ita cum ad quamdam Trinitatis similitudinem tres filios Deo amabiles sustulisset, cosdemque singulis decenniis ad consortium imperii cooptasset, tempus deinceps tricennalium suorum opportunissimum esse existimavit, quo summo omnium Regi gratias ageret. Et ipse quidem optimum factu esse judicabat, si ejus martyrii quod singulari studio ac magnificentia Hierosolymis construxerat, dedicationem celebraret. CAPUT XLI. Quod inter haec synodum Tyri haberi constituit ob quasdam in Aegypto controversias. Verum invidus daemon bonorum omnium inimicus, instar densissimae cujusdam nubis splendidissimis solis radiis sese opponentis, hujus celebritatis nitorem turbare conatus est; Ecclesiarum Aegypti statum contentionibus suis iterum concutiens. Sedenim Deo carus imperator collectam rursus plurimorum antistitum synodum, velut divinum quemdam exercitum in praelium educens, malevolo daemoni objecit: episcopis ex universa Aegypto, et Libya, Asia item et Europa convenire jussis; primum", + "candidate_score": 0.646125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_222", + "psc_text": "Totius ergo corporis membra communi inter se vinculo jungebantur, et una compages coalescebat. Solaque catholica Dei Ecclesia, apte sibi cohaerens refulgebat, nullo aut haereticorum aut schismaticorum collegio usquam gentium relicto. Atque hujus praeclari facinoris, solus omnium qui unquam extiterunt imperator noster Deo acceptissimus, auctor fuit. LIBER IV. ARGUMENTUM.--I. Qualiter donis ac promotionibus plurimos cohonestavit. --II. Remissio quartae partis censuum. --III. Peraequatio et relevatio censuum. --IV. Quomodo in pecuniariis causis, iis qui causa ceciderant ipse de suo largiebatur. --V. Scytharum per signum crucis devictorum subactio. --VI. Sarmatarum subactio, cum servi adversus dominos rebellassent. --VII. Variorum barbarorum legationes et munera eis ab imperatore donata. --VIII. Quod Persarum regi qui legatos ad ipsum miserat, scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. --IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. --X. Contra simulacra, et de glorificatione Dei. --XI. Contra tyrannos et persecutores, et de captivitate Valeriani. --XII. Quod persecutorum", + "candidate_score": 0.645731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_238", + "psc_text": "obliti reditus in patriam, hic apud nos manere maluerint. CAPUT VIII. Quod Persarum Regi qui legatos ad ipsum miserat scripsit in gratiam Christianorum illic agentium. Jam vero cum rex etiam Persarum per legatos notitiam ambiret Constantini, donaque ad eum misisset, pacis et amicitiae signa; id agens scilicet ut cum illo foedus iniret; hic etiam imperator, excellenti quadam animi utens magnitudine, eum qui prior honore ipsum affecerat, munerum magnificentia longe superavit. Cumque apud Persas crebras esse Ecclesias Dei accepisset, et numerosam populorum multitudinem intra Christi ovilia congregari; hoc nuntio magnopere delectatus, utpote communis quidam omnium ubique agentium hominum tutor et curator, ad illa etiam loca provindentiam suam pro cunctorum commodis laborantem extendit. CAPUT IX. Epistola Constantini ad Saporem Persarum Regem, summa cum pietate Deum et Christum confitentis. (Hanc epistolam, quam hoc et quatuor seq. cap. continent, videsis infra). CAPUT XIV. Quomodo assiduis Constantini precibus pax data est Christianis. In hunc modum", + "candidate_score": 0.644294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_140", + "psc_text": "Isti vero in alterutram partem discissi, seditioni quoque adjungebantur. CAPUT LXIII. Quomodo Legatum cum litteris misit ad pacem componendam. His auditis imperator gravissimo dolore perculsus, eamque rem instar domesticae calamitatis habendam ratus, confestim ex Dei cultoribus quos circa se habebat, quemdam, quem ob modestiam fidei spectatum, et ob religionis confessionem superiori tempore prae caeteris nobilitatum esse cognoverat, Alexandriam dirigit, ut inter eos qui illic dissidebant pacem componeret; eidemque litteras dat ad contentionis auctores utiles imprimis ac necessarias. Quae cum illustre specimen exhibeant curae ac sollicitudinis illius quam pro Ecclesiis Dei gerebat, non absurdum fuerit, huic de illo institutae narrationi ipsas inserere. Sunt autem ejusmodi. CAPUT LXIV. Constantini Epistola ad Alexandrum episcopum, et Arium presbyterum. (Haec epistola, quae ab hoc cap. LXIV ad LXXIII producitur; videsis infra.) CAPUT LXXIII. Quod post has etiam Imperatoris litteras perseveravit contentio. Et ad hunc quidem modum imperator Deo carus, missa epistola pacem Ecclesiae Dei reformare", + "candidate_score": 0.640205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_33", + "psc_text": "in palatio retinuerit. Soli Constantio sapiens quoddam consilium venit in mentem. Acres quidem ipsa quam gessit mirabilis est auditu; factu tamen longe admirabilior. Palatinis omnibus qui in ipsius aula militabant, ad ipsos usque judices in summis potestatibus constitutos, data eligendi utrum mallent facultate, hanc conditionem detulit, ut siquidem daemonibus sacrificassent, manere ipsis in palatio et consuetis honoribus frui liceret: si vero id facere renuissent, ab ipsius aditu excluderentur, et ab ipsius notitia ac familiaritate remoti discederent. Cum ergo universi bifariam dirempti essent; aliusque in hanc, alius in illam partem discessisset; et uniuscujusque propositum ac sententia explorata fuisset: tunc eximius princeps consilium suum quod hactenus latuerat, detegens, illorum quidem timiditatem ac nimium sui ipsorum amorem condemnavit: hos vero ob devotam divino numini conscientiam magnopere probavit. Ac deinde illos quidem tanquam Dei proditores, ne principis quidem obsequio dignos judicavit. Nam quomodo, inquit, fidem erga principem suum servaturi sunt, qui erga Deum perfidi", + "candidate_score": 0.639616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_215", + "psc_text": "ad fidem Christi accederent, plurima ibidem ad sublevandos pauperes largitus est; hac etiam ratione ad salutarem doctrinam homines alliciens atque invitans, ac tantum non verba ipsa proferens Pauli dicentis, sive per occasionem, sive per veritatem Christus annuntietur. CAPUT LIX. De tumultu Antiochiae propter Eustathium excitato. Verum enimvero cum ob haec omnes in summa hilaritate vitam agerent, et Ecclesia Dei apud cunctas ubique gentes omnibus modis extolleretur, rursus daemonis livor qui bonis semper insidias struit, adversus tantam rerum nostrarum felicitatem coepit insurgere, ratus imperatorem tumultibus nostris et insolentia exasperatum, alienato tandem erga nos animo fortassis futurum. Maximo igitur incendio conflato, Antiochenorum Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent.", + "candidate_score": 0.638033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_216", + "psc_text": "Ecclesiam tragicis quibusdam calamitatibus implevit, adeo ut parum abfuerit quin tota funditus civitas subverteretur; quippe cum populus quidem Ecclesiae duas in partes divisus esset, reliqua autem civitas simul cum magistratibus ac militibus, hostili modo inter se dissideret. Ventumque esset ad gladios, nisi divina providentia et imperatoris metus plebis impetum repressissent. Atque hic rursus principis clementia, instar Servatoris et animorum medici, aegris hominibus medicinam orationis adhibuit. Quippe unum ex iis quos circa se spectatos habebat, comitis honore decoratum, hominem fidelissimum, eo misit, plebem quasi legatione blanda compellans. Aliisque super alias scriptis litteris hortatus est eos ut paci studerent, docens qua ratione divinae religioni congruentia gererent. Ac tandem iis persuasit, excusavitque eos in suis litteris, asserens se coram audiisse ipsum qui totius seditionis auctor fuisset. Atque has ejus epistolas non vulgari doctrina et utilitate refertas, hoc loco apposuissem, nisi reis ignominiae notam inurerent. Quocirca has quidem inpraesentia omittam, quippe qui malorum memoriam", + "candidate_score": 0.637924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_261", + "psc_text": "quam ille ad sanctorum coetum inscripsit, Ecclesiae Dei lucubrationem illam nuncupans: ne cui forte nostrum super his rebus testimonium vana atque inanis fabula esse videatur. CAPUT XXXIII. Quomodo Eusebii de Servatoris sepulcro panegyricas orationes stans audierit. Illud vero quod nobis praesentibus gessit princeps mirabilis, nequaquam mihi videtur silentio praetereundum. Nam cum singulari ejus in Deum pietate confisi, rogassemus aliquando ut nos de Servatoris nostri sepulcro dicentes audire vellet, libentissime aures nobis commodavit. Cumque maxima audientium multitudo intus in ipsa regia circumstaret, stans ipse una cum caeteris orationem audivit. Nobisque ab eo postulantibus, ut in regali solio quod juxta positum erat sedere vellet, numquam adduci potuit ut sederet: sed intento animo quae dicebantur expendens, theologicorum dogmatum veritatem suo testimonio comprobabat. Cum vero multum jam temporis consumpsissemus, et prolixior esset oratio, nos quidem finem dicendi facere volebamus. At ipse hortabatur nos, ut pergeremus donec ad metam perducta esset oratio. Nobis rursus ut", + "candidate_score": 0.637396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_299", + "psc_text": "in terris fuerat. Quippe in medio conclavi regalis palatii, funus imperatoris in arca aut area sublime jacens, regiis insignibus, purpura scilicet ac diademate exornatum, multi circumdantes noctu atque interdiu vigiles custodiebant. CAPUT LXVII. Quomodo etiam post mortem a comitibus et reliquis, perinde ac vivus, honoratus est. Caeterum totius exercitus duces, comites quoque et reliqui judices ac magistratus, qui etiam antea imperatorem adorare soliti erant, pristini moris observantiam nullatenus mutantes, statis horis ingrediebantur; et imperatorem in arca depositum, perinde ac vivum et spirantem, genu flexo post obitum salutabant. Post primores autem illos, idem deinceps et senatores et honorati omnes introeuntes fecere. Innumerabilis deinde vulgi multitudo cum pueris ac mulieribus ad hujus rei spectaculum accessit. Atque haec longi temporis spatio assidue gesta sunt; cum militares funus ad hunc modum jacere et custodiri decrevissent, donec imperatoris filii eo advenientes, ipsi paternum funus honoris causa prosequerentur. Solus denique etiam post mortem imperavit princeps beatissimus:", + "candidate_score": 0.636104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_73", + "psc_text": "nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante, quo imperatoris animum contra ipsos accenderet. Verum nihil profecit invidia, cum imperator ea quae fiebant, ridenda esse duceret; et maligni daemonis impulsionem agnoscere se affirmaret. Neque enim sanorum hominum illa esse facinora, sed vel penitus amentium, vel eorum qui nequissimi daemonis stimulis agitarentur: cujusmodi homines miseratione potius quam supplicio dignos esse. Non enim tantae justitiae est, insurgere ad puniendum furorem hominum amentium, quantum eorumdem vicem dolere, extremae humanitatis est. CAPUT XLVI. Victoriae de Barbaris relatae. Et imperator quidem ad hunc modum in omnibus suis actibus Deo omnium inspectori cultum exhibens, Ecclesiis ejus inconcussa sollicitudine providebat. Deus vero ei vicem rependens,", + "candidate_score": 0.632428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_72", + "psc_text": "cunctis procurans. Porro sedebat in medio tanquam unus e multis; protectores quidem cunctosque corporis custodes procul amovens, Dei autem timore contectus, et amicorum fidelium benevolentia vallatus. Caeterum quoscumque saniori sententiae acquiescere, et ad quietem et concordiam propensos esse animadverterat, eos maxime probabat; palam indicans unanimi omnium consensu se in primis delectari. Pertinaces vero et immorigeros aversabatur. CAPUT XLV. Quomodo insipientes toleraverit. Quin etiam nonnullos qui adversus ipsum asperius invecti fuerant, patienter tulit; leni ac sedata voce eis praecipiens, ut modestius agere, nec seditiones excitare vellent. Ex his alii admonitiones ejus reveriti, a pervicacia animi desistebant. Alios qui ad sanam mentem nullo remedio revocari poterant, Deo committens relinquebat; nihil adversus quemquam asperius unquam designans. Hanc ob causam, ut credibile est, qui in Africa seditionem commoverant, eo improbitatis proruperunt, ut abrupta quaedam facinora tentarent; daemone ut videtur ob praesentium bonorum copiam invidia percito, et ad gravia quaedam et atrocia facinora homines incitante,", + "candidate_score": 0.629735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_21", + "psc_text": "ejusmodi imperatorem qualem nulla unquam aetas vidit nancisci, et in ejus conspectum, notitiam ac colloquium pervenire concessit. CAPUT XI. Quod sola Constantini gesta quae ad pietatem pertinent narratarus sit. Quamobrem si cuiquam alteri, nobis certe praecipue convenit, ut tot ac tanta quae audivimus bona, iis nuntiemus, quorum mentes bonorum operum exemplo ad amorem Dei excitantur. Quippe alii quidem vitam hominum minime gravium, et res gestas ad morum emendationem prorsus inutiles, aut gratia, aut odio quorumdam, aut ad doctrinae suae ostentationem scribere aggressi, turpissimorum flagitiorum narrationem magnifico verborum apparatu aliter quam decuit amplificarunt: iis qui singulari Dei beneficio malorum expertes fuerant, pessimorum operum et quae oblivione ac tenebris involvi debuerant, magistros se praebentes. At nobis oratio quidem ipsa quamvis suscepti operis magnitudini prorsus impar sit, sola tamen pulcherrimorum facinorum narratione illustrari posse videtur. Ipsa vero operum Deo acceptorum commemoratio, iis utique qui animum recte comparatum habuerint, non inutilem sed in primis", + "candidate_score": 0.624125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_280", + "psc_text": "ipsis proponens: nunc absentibus imperatoria praecepta per litteras suggerebat. Quorum primum illud et maximum erat, ut Dei summi omnium regis notitiam cultumque, divitiis omnibus ipsique etiam imperio anteferrent. Tandem vero, ut per seipsos quae utilia essent reipublicae agerent, eis permisit: et ante omnia id diserte praecepit, ut Ecclesiae Dei curam gererent, seque palam Christianos profiterentur. Atque hoc quidem modo filios instituebat. Illi vero non tam paternis monitis, quam sua sponte incitati, praecepta parentis sui alacritate animi superarunt, quippe qui divinae religionis observantiam semper prae oculis haberent, et sanctos Ecclesiae ritus in ipso palatio cum universis domesticis custodirent. Nam et hoc paternae providentiae opus fuerat, ut non alios domesticos et contubernales filiis suis, quam Christianos traderet. Primorum quoque numerorum rectores, quibus reipublicae cura commissa fuerat, Dei cultores erant. Quippe hominibus fidem in Deum professis, tanquam firmissimis quibusdam muris confidebat. Cum beatissimus princeps haec quoque ita constituisset, Deus bonorum omnium dispensator, utpote", + "candidate_score": 0.622329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_6", + "psc_text": "rei spectaculo perculsus. Nam quocumque mentis oculos intendo, sive ad Ortum Solis, sive ad Occasum, seu universum terrarum orbem, seu coelum ipsum circumspicio, beatissimum Principem ubique praesentem intueor. Ac liberos quidem ejus quasi nova quaedam lumina, terrarum ambitus omnes paternis radiis implere animadverto, illumque ipsum auctoritate ac potentia etiamnum viventem, resque humanas multo praestantius ac potentius moderantem; quippe qui filiorum successione diffusus sit atque amplificatus. Qui prius quidem honore Caesarum affecti fuerant: nunc vero totum patrem induti, ob eximiam religionis virtutem imperatores et Augusti renuntiati sunt, cuncta patris ornamenta prae se ferentes. CAPUT II. Prooemium de filius Constantini imperatoribus Cumque eum qui paulo ante in mortali corpore cernebatur, et nobiscum una versabatur, admirabili quadam ratione etiam post obitum, quo tempore natura quidquid superfluum est, tanquam alienum refutat, iisdem regiis aedibus et honoribus ac laudationibus frui video, incredibili admiratione percellor. Jam vero cum ad ipsos usque coeli fornices mentis meae aciem", + "candidate_score": 0.618128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "008_Eusebius-Pamphilus_Vita-Constantini_window_58", + "psc_text": "Eum igitur ad ejusmodi facinora cum omni audacia prorumpentem cuncti reformidantes, tam plebei quam magistratus, tam nobiles quam obscuri, gravissima tyrannide opprimebantur. Ac tametsi quiete agerent et acerbissimam servitutem patienter tolerarent, ne sic tamen vitare poterant cruentam tyranni atrocitatem. Denique, quodam die levissimam ob causam populum Romanum praetorianis militibus obtruncandum dedidit. Atque ita innumerabilis multitudo populi Romani, non Scytharum ac Barbarorum, sed civium suorum hastis armisque in media urbe trucidata est. Quantae porro Senatorum caedes factae sint, ut in bona uniuscujusque eorum invaderetur, numerari nullo modo potest; cum quotidie plurimi confictis variis criminibus interficerentur. CAPUT XXXVI. Magicae artes Maxentii, et alimentorum penuria Romae. Tandem vero tyrannus sceleribus suis quasi quoddam fastigium, magicae artis praestigias imposuit, nunc mulieres gravidas dissecans, nunc infantum recens in lucem editorum rimans viscera, leones quoque interdum mactans, et quaedam nefanda peragens sacra ad daemones evocandos, et ad bellum quod jam instabat, depellendum. His enim artibus victoriam", + "candidate_score": 0.602872, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.689429, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_219", + "psc_text": "628 auctoritas apostolica protestatur: Administratorii spiritus in ministerium missi, propter eos qui haereditatem capiunt salutis (Hebr. I, 14) . Sed nunquam talis potest esse missio Spiritus sancti. Ille enim nullam potest habere cum angelis similitudinem missionis, quia ubicunque sunt sancti angeli, ipso sunt omnes uno Spiritu pleni, qui totus est in singulis, et unus in cunctis. Angelus vero et minister nusquam sanctus Spiritus nominatur: cum in opere una quidem sit annuntiatio Trinitatis, et in subministratione Spiritus, non sit ministerium servitutis, sed divinae majestatis auxilium. Quod beatus Petrus indubitanter ostendit, dicens: Sive qui loquitur, tanquam sermones Dei: sive qui ministrat, tanquam ex virtute quam administrat Deus (I Petr. IV, 11) . Ubi ostenditur non cujusquam creaturae, sed solius esse Dei, auxilium administrare virtutis. Illi quoque objectioni, qua sanctum Spiritum postulare, gemere, atque interpellare dixisti, quantum me Dominus adjuvit, dedi responsum; ostendens quemadmodum ille sermo Apostoli secundum regulam debeat veritatis intelligi. Nam", + "candidate_score": 0.689429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_26", + "psc_text": "utilis in ministerium: quod in Graeco sic habetur: Μάρκον ἀναλαβὼν ἄγαγε (in Bibl. ἄγε) μετὰ σεαυτοῦ· ἔστι γάρ μοι εὔχρηστος εἰς διακονίαν (II Tim. IV, 11). Vides nempe hic ab Apostolo ministerium διακονίαν dici. In illo autem loco ait: Per vestram orationem et subministrationem Spiritus Jesu Christi, in Graeco positum est, διὰ τῆς ὑμῶν δεήσεως, καὶ ἐπιχορηγίας τοῦ πνεύματος Ἰησοῦ Χριστοῦ (Philip. I, 19). Nonne manifestum est, non hoc esse διακονίαν, quod est χορηγίαν? Audi et aliud de beati Petri Epistola manifestius documentum, quo et administrationem, id est χορηγίαν, non esse creaturae, sed Creatoris agnoscas; et ex administrationis nomine, Spiritum sanctum non aliud esse quam Deum, sine aliqua caligine dubitationis intelligas. Dicit enim beatus Petrus: Hospitales inter vos sine murmuratione: unusquisque qualem accepit gratiam, inter vos illam ministrantes, ut boni dispensatores multiformis gratiae Dei. Si quis loquitur, tanquam sermones Dei: si quis ministrat, tanquam ex virtute, quam administrat Deus. Quod", + "candidate_score": 0.676798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_28", + "psc_text": "magis Graeco quam Latino discernuntur eloquio, ministerium ad operationem humanam, administratio vero sive subministratio ad divinam cognoscitur gratiam pertinere. Hoc est itaque Spiritui sancto subministrare, quod est sufficientiam dare. Cum enim Deus virtutem administrat, sufficientiam donat. Quam sufficientiam non ex nobis, sed ex Deo esse beatus Apostolus docens: Sufficientia, inquit, nostra ex Deo est. qui et idoneos nos fecit ministros Novi Testamenti, non littera, sed spiritu (II Cor. III, 5, 6) . Ostendens autem ministerium suum, curavit etiam subministrationem sancti Spiritus demonstrare, dicens: Littera enim occidit, Spiritus autem vivificat (Ibidem). Visum vero tibi est, Deum Patrem judicem dicere, quasi non hoc sit et Filius et Spiritus sanctus. An nescis ab Apostolo dictum: Testificor coram Deo, et Christo Jesu, qui judicaturus est vivos ac mortuos, et per adventum ipsius, et regnum ipsius (II Tim. IV, 1) . De Spiritu autem 584 sancto ipse Filius dicit, quia arguet mundum de peccato, et", + "candidate_score": 0.671243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_23", + "psc_text": "alto (Luc. XXIV, 49) ; et iterum dicit: Accipietis virtutem supervenientis Spiritus sancti in vos (Act. I, 8) . Ipse itaque Spiritus veniens, sicut tribuit cognitionem, ita contulit firmitatem. Propterea scriptum est de discipulis: Et repleti sunt omnes Spiritu sancto, et loquebantur verbum Dei cum fiducia (Act. IV, 31) . Dic minorem doctorem, si doctrinam ejus quaelibet philosophia vicit: dic minorem doctorem, si ab illo firmatos regum saevitia superavit. Ministrum vero nescio utrum alicubi dictum invenire poteris Spiritum sanctum. Et ne tuae assertioni de illo Apostoli loco aliquid juvaminis repromittas, in quo Philippensibus scribens ait: Scio enim quoniam hoc mihi proveniet in salutem, per vestram orationem et subministrationem Spiritus Jesu Christi (Philip. I, 19) . Puto quod homo, qui te Latinitatis peritum esse commemoras, prorsus noveris non hoc esse subministrare, quod est ministrare. Quia in uno horum obsequium humilitatis, in altero autem indicium abundantiae 583 ac potestatis ostenditur. A ministrante", + "candidate_score": 0.667025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_285", + "psc_text": "Paulum, cum Romanis scriberet: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis (Rom. I, 8) . Qui etiam Colossensibus ait: Omne quodcunque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini Jesu, gratias agentes Deo et Patri per ipsum (Coloss. III, 17) ; et si qua talia possunt in apostolicis litteris inveniri. Sed et eumdem apostolum legimus dixisse: Gratias ago ei qui me confortavit, Christo Jesu Domino nostro, 643 quia fidelem me existimavit ponens in ministerio (I Tim. I, 12) . Agit ergo Apostolus gratias per Christum, agit gratias Christo. Agit gratias per Christum, secundum id quod est ex Patribus Christus secundum carnem; et agit gratias Christo, secundum id quod est ipse Christus super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5). Agendas autem Patri et Filio gratias, evidentius idem beatus ostendit Apostolus, cum nobis gratiam Dei non solum a Deo Patre, sed et Christo", + "candidate_score": 0.616022, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.688235, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_346", + "psc_text": "hoc non sufficit saecularis doctrina aut vitae innocentia. --Non est de Deo humanis judiciis sentiendum. Neque enim nobis ea natura est, ut se in coelestem cognitionem suis viribus efferat. A Deo discendum est, quid de Deo intelligendum sit: quia non nisi se auctore cognoscitur. Adsit licet saecularis doctrinae elaborata institutio, adsit vitae innocentia: haec quidem proficient ad conscientiae gratulationem, non tamen cognitionem Dei consequentur. Moyses in reginae filium adoptatus, et omnibus Aegyptiorum doctrinis eruditus (Act. VII, 22), cum utique ex naturae affectu Hebraei injuriam morte Aegyptii ultus esset (Exodi II, 12), Deum tamen paternarum benedictionum nesciebat. Namque ob metum caedis proditae Aegyptum derelinquens, cum in terra Madian pastor ovium esset, ignem in rubo sine concrematione rubi contuens, Deum audivit, et nomen interrogavit, et naturam cognovit (Exodi III, 1 et seqq.). Neque enim haec de Deo, nisi per Deum, cognita esse potuissent. Loquendum ergo non aliter de Deo est, quam ut", + "candidate_score": 0.688235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_235", + "psc_text": "quia non sermoni res, sed rei est sermo subjectus. Verum omnia editis simul et dicendi causis et dictorum virtutibus prosequemur. Igitur singula secundum propositionis ordinem retractentur. 15. Moyses dicens, Deus unus est, non negavit Filii deitatem. --Nam hoc eorum principale est: Novimus inquiunt, unum solum Deum, Moyse dicente, Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Sed numquid hinc quisquam fuit ausus ambigere? aut umquam aliter a quoquam eorum praedicatum esse, qui Deum crederent, cognitum est, nisi unum Deum esse ex quo omnia, unam virtutem innascibilem, et unam hanc esse sine initio potestatem? Sed non per id, quod Deus unus est, Dei filio accidit negari posse quod Deus est. Moyses namque, vel potius Deus per Moysen, populo et in Aegypto et in deserto idolis et deorum, ut putabant, religionibus occupato, hoc constituit principale mandatum, ut unum Deum crederet: et vere ac merito constituit. Unus est enim Deus", + "candidate_score": 0.67598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_626", + "psc_text": "Deum ex Deo quod in similitudine generis unum sint negare blasphemum est. 40. Nec aliud sunt, nec unus: dum et loquitur Filius, sed non a se: dum Pater agit, sed per Filium in quo et maneat. --Ac ne dubium hoc atque ambiguum sacramentum fides evangelica susciperet, hunc doctrinae suae Dominus ordinem tenuit: Non creditis mihi, quoniam ego in Patre, et Pater in me? Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; sed Pater, qui in me manet, ipse facit opera sua (Joan. XIV, 10) . Quibus, rogo, aliis in Patre et Filio naturae proprietas demonstrari, quam his ipsis verbis, potuit et potest, nativitatis tamen in omnibus significatione praelata? Cum enim 208 ait: Verba quae ego loquor vobis, non a me loquor; non exemit personam, neque se filium denegavit, nec naturam in se paternae virtutis abscondit. Nam dum loquitur ipse (signatus pronomine ego ), in substantia manens loquitur: dum autem", + "candidate_score": 0.673181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1091", + "psc_text": "me exaudis, sed propter turbam dixi, ut credant quia tu me misisti (Joan. XI, 41 et 42) ? Nobis itaque oravit, ne filius ignoraretur: et cum sibi non proficeret 372 deprecationis sermo, ad profectum tamen nostrae fidei loquebatur. Non inops ergo tum auxilii est: sed nos sumus inopes doctrinae. Clarificari se quoque deprecatur, ac mox de coelo vox Dei patris clarificantis auditur. Sed ad auditae vocis admirationem ait: Non propter me venit vox ista, sed propter vos (Joan. XII, 30) . Nobis Pater rogatur, nobis Pater loquitur: totum ad effectum sit nostrae confessionis. Et cum clarificationis responsio non obsecrationi claritatis sit impensa, sed ignorationi audientium, quomodo querela passionis, in summa exsultatione patiendi, non confessionis nostrae eruditioni praestita intelligetur? Christus pro persequentibus rogat, quia quod agunt nesciunt. Christus de cruce paradisum promittit (Lucae XXIII, 34, 43), quia Deus regnat. Christus in cruce consummasse omnia aceti poculo gratulatur (Joan. XIX, 30), quia", + "candidate_score": 0.670992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_116", + "psc_text": "Sabellius eumdem praedicet, et ipsum illum esse qui utrumque sit nuncupatus; ut cum eo unus sit ambo, non unum. Audiet statim de Evangeliis non semel neque iterum, sed frequenter, Hic est filius meus dilectus, in quo bene complacui (Mat. XVII, 5) . Audiet, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Audiet, Ego vado ad Patrem (Ibidem, 12); et, Pater gratias tibi ago (Joan. XI, 41) ; et, Clarifica me, Pater (Joan. XVII, 5) ; 40 et, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) . Subrepat Hebion, initium filio Dei ex Maria concedens, et Verbum a diebus carnis intelligens. Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo", + "candidate_score": 0.668118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1163", + "psc_text": "Nemo vadit ad Patrem, nisi per me (Joan. XIV, 6)? ut nunc ipse sibi inimicos subjicit, et tamen Deus ei subjecit; omne per hoc opus ejus, Dei in eo esse opus testans. Et cum non nisi per eum eundum ad Patrem sit; ad eum tamen, nisi Pater adduxerit, non venitur. Nam dum filius Dei intelligitur, paternae in eo naturae veritas discitur. Atque ita et cognito Filio Deus pater advocat, et credito Filio Pater suscipit: quia significatio et cognitio Patris in Filio sit per significationem in se Dei patris, religiosos nos in eum paterna religione perferentis. Adducit ergo ita Pater, dum quod principale est pater creditur. Ad Patrem autem nemo vadit nisi per Filium: quia cessante in nobis fide Filii, ignorabilis Pater est, non adituris ad paternam religionem, nisi prius Filii veneratione suscepta. Atque ita Filio cognito, ad vitae nos aeternitatem Pater adducit et suscipit: et utrumque per Filium est, dum", + "candidate_score": 0.668107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_104", + "psc_text": "esset inter inesse et adesse momenti? Id enim, quod in principio erat, non in altero esse, sed cum altero praedicatur. Sed de superioribus nihil sumo, consequentia sibi adsint; statum Verbi et nomen exspecta. Dicit namque: Et Deus erat Verbum. Cessat sonus vocis, et cogitationis eloquium. Verbum hoc res est, non sonus; natura, non sermo; Deus, non inanitas est. 16. Nec laedit unitatem Dei. --Sed trepido in dicto, et me insolens sermo commovet. Audio: Et Deus erat Verbum, cui unum Deum prophetae nuntiaverunt. Sed ne quo ultra trepidatio mea progredi possit, redde sacramenti tanti piscator meus dispensationem, et refer ad unum omnia sine contumelia, sine abolitione, sine tempore. Ait: Hoc erat in principio apud Deum. Cum hoc erat in principio, non tenetur in tempore; cum Deus est, non refertur ad vocem; cum est apud Deum nihil nec offenditur, nec aufertur: nam nec aboletur in alterum et apud unum ingenitum Deum, ex", + "candidate_score": 0.667496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_803", + "psc_text": "patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas admittit non perfectum 272 ei esse quod filius est. Ita nec separabilis a Deo potest esse, neque ipse est. Per quod ita omnem sermonis sui significationem temperat, ut quidquid Deo patri honoris protestaretur, id modestissima confessione etiam sibi proprium esse monstraret. Cum enim ait, Credite in Deum, et in me credite (Joan. XIV, 1) , quaero in quo se in natura discreverit, qui non discrevit in honore? Dicens enim, Et in me credite, cum dixisset, Et in Deum credite: anne per id quod ait, in me, non et suam intelligitur significasse naturam? Naturam plane separa, si fidem separas. Si credidisse", + "candidate_score": 0.66614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_116", + "psc_text": "Sabellius eumdem praedicet, et ipsum illum esse qui utrumque sit nuncupatus; ut cum eo unus sit ambo, non unum. Audiet statim de Evangeliis non semel neque iterum, sed frequenter, Hic est filius meus dilectus, in quo bene complacui (Mat. XVII, 5) . Audiet, Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Audiet, Ego vado ad Patrem (Ibidem, 12); et, Pater gratias tibi ago (Joan. XI, 41) ; et, Clarifica me, Pater (Joan. XVII, 5) ; 40 et, Tu es Filius Dei vivi (Matth. XVI, 17) . Subrepat Hebion, initium filio Dei ex Maria concedens, et Verbum a diebus carnis intelligens. Relegat, Pater, clarifica me apud temetipsum ea claritate, quam habui apud te prius quam mundus esset (Joan. XVII, 5) ; et, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) ; et, Omnia per eum facta sunt (Ibid. 3) ; et, In mundo", + "candidate_score": 0.666055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_802", + "psc_text": "confitentes locutus est, dicens: Vos me vocatis magistrum et Dominum, et bene dicitis; sum etenim (Joan. XIII, 13) , et cum alibi dixisset: Ne vocemini magistri, quia magister vester Christus est (Matt. XXIII, 10) . Ubi cum fide magister est, ibi adeo laudat, ut et profiteatur hoc nomen: hic vero boni magistri nomen non recognoscit, ubi nec Dominus intellectus est esse, nec Christus: solum unum Deum bonum praedicans, non se utique a Deo secernens, qui et Dominum se professus et Christum, ducem thesauri coelestis ostendat. 19. Ubique Dominus nec eumdem cum Patre nec diversum se profitetur. Fidei honore, adeoque natura patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas", + "candidate_score": 0.657415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_802", + "psc_text": "confitentes locutus est, dicens: Vos me vocatis magistrum et Dominum, et bene dicitis; sum etenim (Joan. XIII, 13) , et cum alibi dixisset: Ne vocemini magistri, quia magister vester Christus est (Matt. XXIII, 10) . Ubi cum fide magister est, ibi adeo laudat, ut et profiteatur hoc nomen: hic vero boni magistri nomen non recognoscit, ubi nec Dominus intellectus est esse, nec Christus: solum unum Deum bonum praedicans, non se utique a Deo secernens, qui et Dominum se professus et Christum, ducem thesauri coelestis ostendat. 19. Ubique Dominus nec eumdem cum Patre nec diversum se profitetur. Fidei honore, adeoque natura patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas", + "candidate_score": 0.651459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_24_26", + "bdc_text": "intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur . Demus eos hodie a pactis discedere :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1160", + "psc_text": "ad dexteram suam in coelis super omnem principatum et potestatem et virtutem et dominationem, et omne nomen quod nominatur non solum in hoc saeculo, sed et in futuro, et omnia subjecit sub pedibus ejus (Ephes. I, 19 et seqq) . Apostolicus namque sermo secundum Dei potestatem pro factis jam futura significat. Quae enim per adimpletionem temporum sunt gerenda, ea jam in Christo, in quo omnis est plenitudo, consistunt: et quaecumque futura erunt, dispensationis in his potius est ordo, quam novitas. Subjecit enim omnia Deus sub pedibus ejus, licet adhuc subjicienda sint: ut in eo, quod subjecta sunt, Christi indemutabilis sit potestas; in eo vero, quod subjicienda sunt, secundum plenitudinem temporum succedentium ad finem aetatum profectus sit. 32. Evacuatio quid. Illius a subjectione discrimen. --Omnem autem contrariam virtutem evacuandam esse non obscura cognitio est, et hunc aeris principem et spiritalis nequitiae potestatem aeterno interitui tradendum, secundum illud: Discedite a me, maledicti,", + "candidate_score": 0.650361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_43", + "bdc_text": "Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_802", + "psc_text": "confitentes locutus est, dicens: Vos me vocatis magistrum et Dominum, et bene dicitis; sum etenim (Joan. XIII, 13) , et cum alibi dixisset: Ne vocemini magistri, quia magister vester Christus est (Matt. XXIII, 10) . Ubi cum fide magister est, ibi adeo laudat, ut et profiteatur hoc nomen: hic vero boni magistri nomen non recognoscit, ubi nec Dominus intellectus est esse, nec Christus: solum unum Deum bonum praedicans, non se utique a Deo secernens, qui et Dominum se professus et Christum, ducem thesauri coelestis ostendat. 19. Ubique Dominus nec eumdem cum Patre nec diversum se profitetur. Fidei honore, adeoque natura patri se aequavit. --Tenuit autem hunc semper Dominus fidei ecclesiasticae modum, ut patrem Deum unum praedicans, a sacramento se Dei non separaret unius, dum per naturam nativitatis neque alium se Deum profiteretur esse, neque ipsum: quia eum nec diversi generis Deum esse natura in eo unius Dei patitur, neque nativitas", + "candidate_score": 0.647503, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_6_8", + "bdc_text": "Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_179", + "psc_text": "in homine cognoscimus. 20. Sed te, quisquis es, investigabilia sectantem, et divinorum secretorum atque virtutum gravem arbitrum consulo, ut mihi imperito, et tantum de omnibus Deo ut sunt ab eo dicta credenti, rationem saltem facti istius afferas. Dominum audio, et quia his credo quae scripta sunt, scio jam post resurrectionem frequenter videndum se in corpore praebuisse multis non credentibus; certe Thomae, non nisi contrectatis ejus vulneribus credituro, sicut ait: Nisi videro in manibus ejus fixuram clavorum, et misero digitum meum in locum clavorum, et mittam manum meam in latus ejus, non credam (Joan., XX, 25) . Dominus ad omnem se intelligentiae nostrae imbecillitatem accommodat, et dubitationi infidelium satisfacturus, arcanum invisibilis virtutis operatur: facti rationem, quisquis eris coelestium rerum scrutator, expone. Erant discipuli in clauso, et secreto post passionem Domini congregati consederant. Dominus 62 Thomae fidem propositis conditionibus confirmaturus assistit, palpandi corporis et contrectandi vulneris obtulit facultatem: et utique qui compunctus", + "candidate_score": 0.64518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_41_43", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_270", + "psc_text": "eo est? Dominus sulphur et ignem pluit a Domino (Gen. XIX, 24) . Ut Dominus a Domino; ita non discrevit naturae nomine, quos significatione (non unius personae) distinxerat. Legimus namque in Evangelio, Pater non judicat quemquam, sed omne judicium dedit Filio (Joan. V, 22). Dedit ergo Dominus, quod Dominus accepit a Domino. 30. Eum ut Deum vidit Jacob nec solitarium. --Sed qui accepisti in Domino et Domino judicis cognitionem, cognominis ejusdem in Deo et Deo cognosce consortium. Jacob discedens ob metum fratris sui, somnians viderat scalam fundatam in terra et contingentem coelum, et per eam adscendentes et descendentes angelos Dei, et Dominum incumbentem super eam, sibique omnes benedictiones, quas Abrahae et Isaac dederat, impertientem (Gen. XXVIII). Ad hunc postea talis Dei sermo est: Dixit autem Deus ad Jacob, surgens adscende in locum Bethel, et habita ibi, et fac ibi altarium Deo, qui apparuit tibi cum fugeres a facie fratris tui", + "candidate_score": 0.644642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_299", + "psc_text": ". Dixerat enim jam superius, Et homo est, et quis cognoscet eum? Habes ergo Deum in terris visum, et inter homines conversatum: et requiro quomodo intelligendum existimes, Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus filius, qui est in sinu Patris (Joan. I, 18) ; cum Jeremias Deum praedicet, qui et visus in terris est, et inter homines conversatus est? Pater certe non nisi soli Filio visibilis est. Quis ergo iste est qui est visus et conversatus inter homines? Deus certe noster est, et visibilis in homine et contrectabilis Deus. Et prophetam loquentem intellige: Non deputabitur alter ad eum. Si quaeris, quomodo? audi quae sequuntur: ne per id non et Patri proprium esse existimes quod dictum est: Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Haec enim sibi cohaerent: Non deputabitur alter ad eum: qui invenit omnem viam scientiae, et dedit eam Jacob puero suo, et Israel dilecto suo:", + "candidate_score": 0.643787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_823", + "psc_text": "regni non incerta traditio (Marc. X, 20). Aut numquid adolescens minus aliquid horum confitebatur? Nam exaequata ad amorem suum dilectione proximi, quid de boni operis consummatione non egerat? Interdum enim indulgentem officiosumque esse, non perfectae est charitatis: perfecta autem charitas omne cujusque modi indulgentiae implevit officium, cum non reliquerit quod alteri debeat, qui tantum alteri quantum sibi reddat. Sed ignoratione consummati sacramenti detentum Scribam, professionem fidei Dominus collaudans, et non longe eum a Dei regno esse respondens, non tamen eum in ipsa jam beatae spei possessione constituit. Tendebat enim felici cursu, etsi ignoranti, et praelata omnibus dilectione Dei, et charitate proximi suae ipsius dilectioni exaequata. Cum tamen ei ipsi proximi charitati amorem Dei praetulisset, jam 278 non holocaustomatum et sacrificiorum praescriptis continebatur. Non erat longe istud ab evangelico sacramento. 26. Nondum est in regno Dei, quia nondum in fide Christi Dei. --Et cur non longe a Dei regno sit, quam", + "candidate_score": 0.63453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1155", + "psc_text": "est praeparata. 29. Regni traditionem non esse regnandi defectionem. --Nunc igitur quia jam ambigi non potest, in fine non defectionem, sed non excessuram constitutionem esse intelligendam, quamquam adhuc quaedam in ipsa dicti absolutione sint reservata: tamen his tantum ad significationem sensus demonstratis, videamus an traditio regni defectio sit intelligenda regnandi; ut quod tradit Filius Patri, tradendo non teneat. Quod si quis stultae impietatis furore contendet; fateatur necesse est Patrem, cum tradidit omnia Filio, amisisse tradendo, si tradidisse traditis egere significet. Ait enim Dominus, Omnia mihi tradita sunt a patre meo (Luc. X, 22) ; et rursum: Data est mihi omnis potestas in coelo et in terra (Matth. XXVIII, 18) . Si igitur tradidisse caruisse est; Pater quoque his quae dedit caruit. Quod si Pater tradendo non caruit; ne Filius quidem intelligi potest his egere quae tradit. Ergo si tradidisse omnia, his ipsis quae tradidit non videtur eguisse; reliquum est, ut", + "candidate_score": 0.627894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1173", + "psc_text": "regnum Deo traditurus. Nos itaque tradet in regnum, secundum hoc in Evangeliis dictum: Venite, benedicti patris mei, possidete praeparatum vobis regnum a constitutione mundi (Matth. XXV, 34) . Fulgebunt ergo justi ut sol in regno patris eorum. Tradet enim Filius Deo regnum eos, quos vocavit in regnum, quibus et beatitudinem sacramenti hujus spopondit dicens: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Regnans itaque avertet scandala, et tunc justi in regno Patris tamquam sol fulgebunt. Tradet autem Deo patri regnum: et tunc quos regnum Deo tradiderit, Deum videbunt. Et quod regnum, ipse testatus est dicens ad Apostolos: In vobis enim est regnum Dei (Luc XVII, 21) . Regnans itaque regnum tradet. Et si quis quaerat quis iste sit tradens regnum, audiet: Christus resurrexit a mortuis, 399 primitiae dormientium; quoniam per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum (I Cor. XV, 21) . Omnis enim hic nunc praesentis", + "candidate_score": 0.627321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_12", + "bdc_text": "qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1174", + "psc_text": "In vobis enim est regnum Dei (Luc XVII, 21) . Regnans itaque regnum tradet. Et si quis quaerat quis iste sit tradens regnum, audiet: Christus resurrexit a mortuis, 399 primitiae dormientium; quoniam per hominem mors, et per hominem resurrectio mortuorum (I Cor. XV, 21) . Omnis enim hic nunc praesentis quaestionis sermo de sacramento corporis est, quia Christus primitiae ex mortuis est. Quo autem Christus mysterio ex mortuis resurrexit, Apostolo dicente noscamus: Memento Christum a mortuis resurrexisse, de semine David (II Tim. II, 8) : mortem itaque et resurrectionem ex ea tantum docens dispensatione esse, qua caro est. 40. Subjectionis Christi causa, ut sit Deus omnia in omnibus. Qui id fiat. --Regnat autem in hoc eodem glorioso jam suo corpore, donec evacuatis magistratibus, et morte devicta subjiciat sibi inimicos. Et quidem ab Apostolo servatus hic modus est, ut magistratibus et potestatibus evacuatio, inimicis vero subjectio deputaretur. Quibus subjectis, subjicietur subjicienti", + "candidate_score": 0.621466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.688115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_244", + "psc_text": "Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum (Joan. I, 1, 2) . Quanta verba, imo quantas voces facit verbum corde conceptum! Quantos praedicatores fecit Verbum apud Patrem manens! Misit Patriarchas, misit Prophetas, misit tot et tantos praenuntiatores suos. Verbum manens voces misit, et post multas praemissas voces, unum ipsum Verbum venit tanquam in vehiculo suo, in voce sua, in carne sua. Collige ergo tanquam in unum omnes voces, quae praecesserunt Verbum, et eas omnes constitue in persona Joannis. Harum omnium sacramentum ille gestabat, harum omnium persona sacrata et mystica ille unus erat. Ideo proprie dictus est vox, tanquam omnium vocum signaculum atque mysterium. 5. Vocis ministerium minuitur, crescente profectu mentis ad Verbum. Ergo attendite jam quo pertineat, Illum oportet crescere, me autem minui. Attendite, si possim eloqui; si non dicam, insinuare, sed saltem cogitare sufficiam, quo modo, qua ratione, qua intentione, qua causa,", + "candidate_score": 0.688115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_292", + "psc_text": "I, 1) . Sed per quid fecit quaeris? In principio non fecit Deus Verbum, sed erat Verbum: In principio erat Verbum, et Verbum erat, non qualecumque, sed Deus erat Verbum. Omnia per ipsum facta sunt. Et novissimo tempore factus est qui erat, ne periret quod fecerat. Quid, putas, erit puer iste? Manus enim Domini cum illo est. Si puer tam magnus erit, quia est cum illo manus Domini; quid ipsa manus Domini? Christus enim manus Domini, Filius Dei manus Dei, Verbum Dei manus Dei. Quae est enim manus Dei, nisi per quam facta sunt omnia? Quid, putas, erit puer iste? Manus enim Domini cum illo. O humana infirmitas, quid factura es in judice, quae sic haesitas in praecone? Sed etiam hic quid dixi? Redeo ad considerationem consuetudinis humanae. Et quid dixi? Praeconem dixi, judicem dixi et praeco: homo, et judex homo. Quod apparebat dixi, quod latebat quis dixerit? Verbum caro", + "candidate_score": 0.668152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_452", + "psc_text": "Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo post mortem: modo amet, modo securus amet; securus, quia secuturus. Dominus ergo: Petre, amas me? Et ille: Amo, Domine. Et Dominus: Non quia amas me, volo ut moriaris pro me; hoc enim ego jam feci pro te. Sed quid? Amas me? Quid mihi redditurus es, quia amas me? Amas me? Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat", + "candidate_score": 0.64915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_452", + "psc_text": "Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo post mortem: modo amet, modo securus amet; securus, quia secuturus. Dominus ergo: Petre, amas me? Et ille: Amo, Domine. Et Dominus: Non quia amas me, volo ut moriaris pro me; hoc enim ego jam feci pro te. Sed quid? Amas me? Quid mihi redditurus es, quia amas me? Amas me? Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat", + "candidate_score": 0.644755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.644507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_532", + "psc_text": "sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger agnoscas te. Ergo in illa negatione praedicta ostendit Dominus Petro Petrum: in illo autem amore ostendit Dominus Petro Christum. Amas me, inquit? Amo. Pasce oves meas (Id. XXI, 15-17) . Hoc semel, hoc iterum, hoc tertio. Ter amor confessus est, ter timor damnatus est. Et quia amabat, indicatur ei passio ejus. Hoc enim erat amare, usque ad passionem per Christi amorem pervenire. 8. Petrus quomodo nolens passurus. Mors poena peccati. Sed quid est illud, fratres, quem non moveat? Alter, inquit, te cinget, et feret quo tu non vis. Non ergo volens Petrus ad tantam gratiam passionis advenit? Ecce Paulus, Ego", + "candidate_score": 0.642875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_195", + "psc_text": "scriptum est, Respexit illum Dominus. At ille amare flevit (Luc. XXII, 33, 61, 62) . Amara erat recordatio negationis, ut dulcis esset gratia redemptionis. Nisi desertus, non negaret; nisi respectus, non fleret. Odit Deus praesumptores de viribus suis, et tumorem istum in eis, quos diligit, tanquam medicus secat. Secando quidem infert dolorem: sed firmat postea sanitatem. Itaque resurgens Dominus commendat Petro oves suas, illi negatori; sed negatori, quia praesumptori; postea pastori, quia amatori. Nam quare ter interrogat amantem, nisi ut compungat ter negantem? Proinde perfecit postea Petrus gratia Dei, quod primo non potuit fiducia sui. Nam posteaquam illi oves, non Petri, sed suas commendavit, ut non pasceret sibi, sed Domino, annuntiavit ei passionem futuram, quam primo perdiderat; quoniam praepropere festinabat. Cum senior, inquit, factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dixit, significans qua morte glorificaturus erat Dominum (Joan. XXI, 18 et 19) . Factum", + "candidate_score": 0.642754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_436", + "psc_text": ". Factum est quod praedixerat medicus: fieri non potuit quod praesumpsit aegrotus. Sed quid? Continuo respexit eum Dominus. Sic scriptum est, sic loquitur Evangelium: Respexit eum Dominus, et exiit foras, et flevit amare (Luc. XXII, 61, 62) . Exiit foras: hoc est, confiteri. Flevit amare, qui noverat amare. Dulcedo secuta est in amore, cujus amaritudo praecesserat in dolore. CAPUT IV. 4. Petro Ecclesiae unitatem significanti oves a Christo commendatae. Cur ter interrogatus Petrus de suo amore. Merito etiam post resurrectionem Dominus ipsi Petro oves suas commendavit pascendas. Non enim inter discipulos solus meruit pascere dominicas oves: sed quando Christus ad unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic", + "candidate_score": 0.641445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_826", + "psc_text": "orationes S. Stephani. Ubi Augustinus episcopus se excusat, quod sermonem facere non potuerit. Habitus ipso die Paschae. De miraculis Dei per orationes beatissimi martyris Stephani libellos solemus audire. Libellus hujus, aspectus est; pro scriptura notitia, pro charta facies demonstratur. Qui nostis quid in illo dolentes videre soleatis, in praesenti gaudentes legite quod videtis: ut Dominus Deus noster abundantius honoretur, et quod in libello conscriptum est, in vestram memoriam conscribatur. Date veniam, quia diuturnum non reddo sermonem: nostis etenim fatigationem meam. Ut heri jejunus tanta agere possem et non deficere, ut et hodie vobiscum loquar, orationes sancti Stephani praestiterunt. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCCXXI. Ubi libellum sanati hominis promisit, feria secunda Paschae. Diximus quidem hesterno die, sicut meminit Charitas vestra: Hujus libellus, aspectus est. Tamen quia nonnulla nobis indicavit, quae nosse debetis, ad majorem admirationem et Domini nostri gloriam, de suorum sanctorum memoriis, de quibus dictum est, Pretiosa in conspectu", + "candidate_score": 0.639848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_453", + "psc_text": "Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat passionem, et dicit: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senior factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dicebat, ait Evangelista, significans qua morte clarificaturus esset Deum (Joan. XVIII, 15-19) . Videtis hoc pertinere ad pascendas oves Domini, ut non recusetur mors pro ovibus Domini. CAPUT III. 4. Pastor idoneus ille est, qui vitam rependere valet pro ovibus. Pasce oves meas. Commendat oves idoneo, an minus idoneo? Primo, quas oves commendat? Pretiosas, emptas, non auro, non argento, sed sanguine. Si dominus homo commendaret servo suo oves suas, procul dubio cogitaret,", + "candidate_score": 0.63633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_532", + "psc_text": "sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger agnoscas te. Ergo in illa negatione praedicta ostendit Dominus Petro Petrum: in illo autem amore ostendit Dominus Petro Christum. Amas me, inquit? Amo. Pasce oves meas (Id. XXI, 15-17) . Hoc semel, hoc iterum, hoc tertio. Ter amor confessus est, ter timor damnatus est. Et quia amabat, indicatur ei passio ejus. Hoc enim erat amare, usque ad passionem per Christi amorem pervenire. 8. Petrus quomodo nolens passurus. Mors poena peccati. Sed quid est illud, fratres, quem non moveat? Alter, inquit, te cinget, et feret quo tu non vis. Non ergo volens Petrus ad tantam gratiam passionis advenit? Ecce Paulus, Ego", + "candidate_score": 0.635866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_453", + "psc_text": "Amo. Pasce oves meas. Et iterum hoc, et tertio hoc: ut ter confiteretur amor, quod ter negaverat timor. Videte, percipite, discite. Non aliud quam, Amas, interrogatur: non aliud quam, Amo, respondetur. Respondenti dicitur, Pasce oves meas. Et commendatis Petro ovibus suis, et commendato sibi Petro cum ovibus suis, jam praenuntiat passionem, et dicit: Cum esses junior, cingebas te, et ibas quo velles; cum autem senior factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dicebat, ait Evangelista, significans qua morte clarificaturus esset Deum (Joan. XVIII, 15-19) . Videtis hoc pertinere ad pascendas oves Domini, ut non recusetur mors pro ovibus Domini. CAPUT III. 4. Pastor idoneus ille est, qui vitam rependere valet pro ovibus. Pasce oves meas. Commendat oves idoneo, an minus idoneo? Primo, quas oves commendat? Pretiosas, emptas, non auro, non argento, sed sanguine. Si dominus homo commendaret servo suo oves suas, procul dubio cogitaret,", + "candidate_score": 0.631183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_195", + "psc_text": "scriptum est, Respexit illum Dominus. At ille amare flevit (Luc. XXII, 33, 61, 62) . Amara erat recordatio negationis, ut dulcis esset gratia redemptionis. Nisi desertus, non negaret; nisi respectus, non fleret. Odit Deus praesumptores de viribus suis, et tumorem istum in eis, quos diligit, tanquam medicus secat. Secando quidem infert dolorem: sed firmat postea sanitatem. Itaque resurgens Dominus commendat Petro oves suas, illi negatori; sed negatori, quia praesumptori; postea pastori, quia amatori. Nam quare ter interrogat amantem, nisi ut compungat ter negantem? Proinde perfecit postea Petrus gratia Dei, quod primo non potuit fiducia sui. Nam posteaquam illi oves, non Petri, sed suas commendavit, ut non pasceret sibi, sed Domino, annuntiavit ei passionem futuram, quam primo perdiderat; quoniam praepropere festinabat. Cum senior, inquit, factus fueris, alter te cinget, et feret quo tu non vis. Hoc autem dixit, significans qua morte glorificaturus erat Dominum (Joan. XXI, 18 et 19) . Factum", + "candidate_score": 0.631139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_437", + "psc_text": "unum loquitur, unitas commendatur; et Petro primitus, quia in Apostolis Petrus est primus. Simon Joannis, inquit Dominus, amas me? Respondit ille, Amo. Et iterum interrogatus, iterum respondit. Et tertio interrogatus, et tanquam illi non credatur, contristatur. Sed quomodo ei non credebat, qui cor ejus videbat? Denique post illam tristitiam sic respondit: Domine tu scis omnia, tu scis quia amo te. Non enim qui omnia scis, hoc solum nescis. Noli tristis esse, Apostole; responde semel, responde iterum, responde tertio. Ter vincat in amore confessio, quia ter victa est in timore praesumptio. Solvendum est ter, quod ligaveras ter. Solve per amorem, quod ligaveras per timorem. Et tamen Dominus semel, et iterum, et tertio, oves suas commendavit Petro. CAPUT V. 5. In Donatistas dominici gregis divisores. Attendite, fratres mei: Pasce, inquit, oviculas meas, pasce agnos meos (Joan. XXI, 15-17) . Pasce oves meas: numquid dixit, Tuas? Pasce, bone serve, oves dominicas, habentes dominicum", + "candidate_score": 0.623418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_451", + "psc_text": "est in coelis (Matth. XVI, 22, 23, 16, 17) . Paulo ante beatus, postea satanas. Sed unde beatus? Non de suo: Non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui est in coelis. Unde autem satanas? Ex homine, et in homine: Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. Talis Petrus amans Dominum, timens mori Dominum, et volens mori pro Domino, secutus est: et inventum est quomodo praedixerat medicus, non quomodo praesumpserat aegrotus. Interrogatus ab ancilla, negat semel, bis, et tertio. Aspicitur a Domino, flet amare (Luc. XXII, 56-62): tergit lacrymis pietatis cordis negationes. CAPUT II. 3. Petro jam amanti Christus oves commendat. Resurgit Dominus, apparet discipulis. Videt jam Petrus viventem, cui morienti timuerat. Videt non Dominum occisum, sed mortem in Domino occisam. Jam ergo confirmatus exemplo carnis ipsius Domini, mortem non esse usque adeo metuendam, docetur amare. Modo opus est ut amet, jam viso Domino vivo", + "candidate_score": 0.620505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_532", + "psc_text": "sanus. Ostendit ei Dominus, eidem Petro ostendit Petrum, quando temeraria quadam fiducia promiserat pro Christo se esse moriturum, cum venisset Christus pro Petro moriturus. Animam, inquit, tuam pro me ponis? Amen dico tibi; antequam gallus cantet, ter me negabis (Id. XIII, 38) . Sanabo te: sed prius est ut aeger agnoscas te. Ergo in illa negatione praedicta ostendit Dominus Petro Petrum: in illo autem amore ostendit Dominus Petro Christum. Amas me, inquit? Amo. Pasce oves meas (Id. XXI, 15-17) . Hoc semel, hoc iterum, hoc tertio. Ter amor confessus est, ter timor damnatus est. Et quia amabat, indicatur ei passio ejus. Hoc enim erat amare, usque ad passionem per Christi amorem pervenire. 8. Petrus quomodo nolens passurus. Mors poena peccati. Sed quid est illud, fratres, quem non moveat? Alter, inquit, te cinget, et feret quo tu non vis. Non ergo volens Petrus ad tantam gratiam passionis advenit? Ecce Paulus, Ego", + "candidate_score": 0.616244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_995", + "psc_text": "legem Christi (Galat. VI, 2). Qui nobiscum si non portat, succumbimus; si nos non portat, occumbimus. Ubi me terret, quod vobis sum; ibi me consolatur, quod vobiscum sum. Vobis enim sum episcopus, vobiscum sum Christianus. Illud est nomen suscepti officii, hoc gratiae; illud periculi est, hoc salutis. Denique tanquam in mari magno illius actionis tempestate jactamur: sed recolentes cujus sanguine redempti fuerimus, velut portum securitatis tranquillitate hujus cogitationis intramus; et in hoc proprie laborantes officio, in communi requiescimus beneficio. Si ergo plus me delectat, quod vobiscum emptus sum, quam quod vobis praepositus sum; tunc, ut Dominus praecipit, ero abundantius vester servus, ne ingratus sim pretio, quo vester merui esse conservus. Amare quippe debeo Redemptorem: et scio quid Petro dixit, Petre, amas me? Pasce oves meas (Joan. XXI, 17) . Hoc semel, hoc iterum, hoc tertio. Interrogabatur amor, et imponebatur labor: quia ubi major est amor, minor est labor. Quid retribuam", + "candidate_score": 0.606142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.6042, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.687873, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1_3", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.687873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.678587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_0", + "psc_text": "De magnificentiis S. Hieronymi Gloriosissimi Christianae fidei athletae, sanctae matris Ecclesiae lapidis angularis, in quo admodum firmata consistit: nunc vero in coelesti gloria sideris radiantis, olim Hieronymi presbyteri laudes, venerabilis pater Cyrille, silendumne putas, aut lingua balbutiensis pueri, ut virum pollutum labiis me locuturum fore reris? Coeli enarrant gloriam Dei, et omnia quae fecit Dominus, eum in Sanctis suis laudant. Silere debet rationalis creatura a laude Dei, irrationabili non silente? Taceam, an loquar? cum si taceam lapidibus jubetur clamare. Certe loquar, non tacebo totis nisibus eximium Hieronymum laudare. Qui quamvis indignus et insufficiens laudator existam, cum non sit pulchra in ore peccatoris laus, tamen ab ejus laudibus minime cessabo. Firmetur itaque manus nostra, et lingua nostra palato non adhaereat, quoniam certe magnus est iste vir sanctissimus, mirabilis et metuendus super omnes qui in circuitu nostro sunt. Magnus certe in vitae excellentissimae sanctitate: magnus in sapientiae ineffabilis profunditate, magnus in majoris", + "candidate_score": 0.67223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4_6", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus :", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.668565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_42_44", + "bdc_text": "] Clarissimo viro eruditione et pietate praestanti d. Heinrycho Bullingero , indefesso apud Tigurinos Christi ministro , domino et patrono suo plurimum colendo . Zürich by dem Großen Münster .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_0", + "psc_text": "De magnificentiis S. Hieronymi Gloriosissimi Christianae fidei athletae, sanctae matris Ecclesiae lapidis angularis, in quo admodum firmata consistit: nunc vero in coelesti gloria sideris radiantis, olim Hieronymi presbyteri laudes, venerabilis pater Cyrille, silendumne putas, aut lingua balbutiensis pueri, ut virum pollutum labiis me locuturum fore reris? Coeli enarrant gloriam Dei, et omnia quae fecit Dominus, eum in Sanctis suis laudant. Silere debet rationalis creatura a laude Dei, irrationabili non silente? Taceam, an loquar? cum si taceam lapidibus jubetur clamare. Certe loquar, non tacebo totis nisibus eximium Hieronymum laudare. Qui quamvis indignus et insufficiens laudator existam, cum non sit pulchra in ore peccatoris laus, tamen ab ejus laudibus minime cessabo. Firmetur itaque manus nostra, et lingua nostra palato non adhaereat, quoniam certe magnus est iste vir sanctissimus, mirabilis et metuendus super omnes qui in circuitu nostro sunt. Magnus certe in vitae excellentissimae sanctitate: magnus in sapientiae ineffabilis profunditate, magnus in majoris", + "candidate_score": 0.661909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.659923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_6", + "psc_text": "tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus obtinere. Cum enim homo secundum opera praemietur, et iste perfectioris pene vitae exstiterit, clare patet ipsum unum de majoribus et sublimioribus coelestis Jerusalem civibus fore. Quod ut a nobis plenius et certius credatur in mundo, prae cunctis, quorum nostra recordatur aetas, valde mirabilis apparet prodigiis insuetis et miraculis infinitis: quorum mihi aliqua venerabilis Eusebius suis litteris declaravit. De caeteris vero prodigiis quae mirabiliter fiunt quotidie, ut continue intelligo relatibus plurimorum, avidus peraudire, tibi ipsi, pater carissime, supplico, ut mihi in brevi volumine quaecumque poteris vera et utilia miracula collecta, quam citius facultas aderit, ejusdem Hieronymi sanctissimi devotione transmittere non deneges.", + "candidate_score": 0.650824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", + "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", + "candidate_score": 0.641874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_5", + "psc_text": "Unde bene magnus apparet in sapientiae ineffabilis profunditate. Liberales autem scientias ita perfecte scivit, quod relatione omnium nullus sibi similis apparet adhuc. De Scripturis vero sacris, uti multarum suarum Epistolarum, quas ad me direxit, experientia didici, aequalem sibi neminem unquam novimus. Hebraicorum, Graecorum, Chaldaeorum, Persarum, et Medorum, Arabicorum, et pene omnium nationum linguas et litteras, tanquam si fuisset in eisdem natus et educatus, scivit. Quid plura dicam? Quae Hieronymus ignoravit in natura humana, nullus hominum unquam scivit. Non me ista, venerabilis pater, existimes dicere, ut putem te Hieronymi et vitam et virtutes pejus me scire, cum sibi socius exstiteris multo tempore. Sed testor Deum, quoniam ob tam ineffabilis viri sanctitatem, si voluissem tacere, non potuissem. Confitentur mirabilia et sanctitatem suam et ipsi coeli, in quibus magnus, majoris gloriae quantitate, quam multi Sanctorum, habitat sine fine. Nulli itaque dubium est, et intra Patris mansiones ipsum unam ex majoribus et sublimioribus sedibus", + "candidate_score": 0.633131, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem", + "max_score": 0.686613, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3_5", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt . Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_144", + "psc_text": "« Non prudenter definxisti me. » Confessus est seductionem; non occultavit seductricem: rudis admodum haereticus fuit. Non obaudiit; non tamen blasphemavit Creatorem, nec reprehendit auctorem, quem a primordio sui bonum et optimum invenerat, et ipse si forte judicem fecerat a primordio. CAPUT III. Igitur oportebit ineuntes examinationem in Deum notum, si quaeritur in qua conditione sit notus, ab operibus ejus incipere quae priora sunt homine, ut statim cum ipso comperta bonitas ejus, et exinde constituta atque praescripta, aliquem sensum suggerat nobis intelligendi, qualiter sequens rerum ordinatio evaserit. Possunt autem discipuli Marcionis recognoscentes bonitatem Dei nostri, dignam quoque Deo agnoscere per eosdem titulos, per quos indignam ostendimus in deo illorum. Jam hoc ipsum quod materia est agnitionis suae, non apud alium invenit, sed de suo sibi fecit. Prima denique bonitas Creatoris, qua se Deus noluit in aeternum latere, id est non esse aliquid, cui Deus cognosceretur. Quid enim tam bonum, quam", + "candidate_score": 0.686613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_689", + "psc_text": "O legis destructorem, qui concupierat etiam Pascha servare! Nimirum vervecina illum judaica delectaret? An ipse erat, qui (Is. LIII) tanquam ovis ad victimam adduci habens, et tanquam ovis coram tondente sic os non aperturus, figuram sanguinis sui salutaris implere concupiscebat? Poterat et ab extraneo quolibet tradi; ne dicerem et in hoc Psalmum (Ps. XL, 10) expunctum: Qui mecum panem edit, levabit in me plantam. Poterat et sine praemio tradi: quanta enim opera traditoris circa eum, qui populum coram offendens, nec tradi magis potuisset quam invadi? Sed hoc alii competisset Christo, non qui prophetias adimplebat. Scriptum est enim (Am. II, 6): Pro eo quod venundedere justum. Nam et quantitatem et exitum pretii postea Juda poenitente revocati, et in emptionem dati agri figuli, sicut in Evangelio Matthaei (Matt. XXVII) continetur, Hieremias (Jerem. XXXII) praecanit: Et acceperunt triginta argentea pretium appretiati vel honorati, et dederunt ea in agrum figuli. Professus itaque se concupiscentia", + "candidate_score": 0.658964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_689", + "psc_text": "O legis destructorem, qui concupierat etiam Pascha servare! Nimirum vervecina illum judaica delectaret? An ipse erat, qui (Is. LIII) tanquam ovis ad victimam adduci habens, et tanquam ovis coram tondente sic os non aperturus, figuram sanguinis sui salutaris implere concupiscebat? Poterat et ab extraneo quolibet tradi; ne dicerem et in hoc Psalmum (Ps. XL, 10) expunctum: Qui mecum panem edit, levabit in me plantam. Poterat et sine praemio tradi: quanta enim opera traditoris circa eum, qui populum coram offendens, nec tradi magis potuisset quam invadi? Sed hoc alii competisset Christo, non qui prophetias adimplebat. Scriptum est enim (Am. II, 6): Pro eo quod venundedere justum. Nam et quantitatem et exitum pretii postea Juda poenitente revocati, et in emptionem dati agri figuli, sicut in Evangelio Matthaei (Matt. XXVII) continetur, Hieremias (Jerem. XXXII) praecanit: Et acceperunt triginta argentea pretium appretiati vel honorati, et dederunt ea in agrum figuli. Professus itaque se concupiscentia", + "candidate_score": 0.641661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "002_Tertullianus_Adversus-Marcionem_window_231", + "psc_text": "et cum haereticis non multo diversa congressio stet. Quatenus et ipsi Deum in figura et in reliquo ordine humanae conditionis deversatum jam credidistis, non exigetis utique diutius persuaderi Deum conformasse semetipsum humanitati, sed de vestra fide revincimini. Si enim Deus, et quidem sublimior, tanta humilitate fastigium majestatis suae stravit, ut etiam morti subjiceret, et morti crucis; cur non putetis nostro quoque Deo aliquas pusillitates congruisse, tolerabiliores tamen judaicis contumeliis et patibulis et sepulcris? An hae sunt pusillitates, quae jam praejudicare debebunt Christum, humanis passionibus objectum, ejus Dei esse, cui humanitates exprobrantur a vobis? Nam et profitemur Christum semper egisse in Dei Patris nomine; ipsum ab initio conversatum; ipsum congressum cum Patriarchis et Prophetis, Filium Creatoris, Sermonem ejus, quem ex semetipso proferendo filium fecit, et exinde omni dispositioni suae voluntatique praefecit; diminuens illum modico citra angelos, sicut apud David scriptum est (Ps. VIII, 6): qua diminutione in haec quoque dispositus est", + "candidate_score": 0.607108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.686543, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem )", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_17", + "psc_text": "ante Verbum anterius, quando Pater fuerit sine Filio. Sed imaginem Dei Patris Verbum, et omnia per ipsum facta Scriptura evidenter declarat. An forte ad hoc impiae professionis suae sensum propagat, ut Spiritum sanctum bonum quidem, sed Filium meliorem, et Patrem optimum esse credat, aut Spiritum sanctum potentem, sed Filium potentiorem, et Patrem potentissimum sensu sacrilego astruat; aut sanctum Spiritum justum, sed Filium justiorem, et Patrem justissimum blasphemando edoceat? Ergo non tenetur sub unius Dei professione, sed ethnicorum more plurimorum deorum cultui mancipatur, dum Deum Patrem majorem, Filiumque minorem, et Spiritum sanctum plusquam minorem praesumptione temeraria suspicatur. Deum majorem, et Deum minorem habeat error eorum qui Israel esse nolunt, nec obturatis auribus audiunt: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Deus unus est (Deut. VI, 4) ; et illud: Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAPUT V. Sed ne forte caecato corde Filium, aut Spiritum sanctum Deum esse", + "candidate_score": 0.686543, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii", + "max_score": 0.686495, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_275", + "psc_text": "audet aliqua ovicula superbire de justitia? Videte qualis fuerit Joannes apostolus: supra pectus Domini discumbebat, de alto illo fonte sapientiae secreta bibebat. Inde enim bibit quod in Evangelio eructavit, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Et assidue testatur Evangelium, quod Dominus praecipue ipsum diligebat (Id. XIII, 23 et XXI, 20). Et tamen ait, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Nec tamen quia ista dicuntur, debet quisquam securus esse homicida, si propter quotidianas fornicationes et latrocinia sua venerit dicere, Dimitte nobis debita nostra. Quod enim Deus statuit quotidie dici propter levia peccata, ille putat ad illa gravia sibi posse opitulari, a quibus non vult discedere, sed in his cupit perpetuo permanere. Tundat et de his pectus, faciat et pro his eleemosynas, sed vita mutata: inde recedat,", + "candidate_score": 0.686495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_281", + "psc_text": "quis est qui auribus meis taedium facit? Date illi quod petit, recedat hinc? Non ita est. Verumtamen est aliquid simile. Certe quando pulsas ad aliquem, manibus agis. Est quod agas manibus, quando pulsas ad Dominum. Prorsus manibus age, manibus pulsa. Si hoc non egeris, non dico, frustra pulsas; sed dico, non pulsas. Ideo non mereberis, ideo non accipies, quia non pulsas. Quomodo, inquit, vis ut pulsem? ecce quotidie rogo. Bene facis. Nam et hoc dictum est, Petite, et dabitur vobis; quaerite, et invenietis; pulsate, et aperietur vobis (Matth. VII, 7) . Omnia dicta sunt, Pete, quaere, pulsa. Petis orando, quaeris disputando, pulsas erogando. Non ergo quiescat manus. Apostolus, cum de eleemosynis plebem moneret: Consilium, inquit, in hoc do: hoc etaim vobis prodest, qui non solum sapere, sed etiam velle coepistis ab anno priore (II Cor. VIII, 10) . Et Daniel regi Nabuchodonosor sic dixit: Consilium meum accipe, rex, et peccata", + "candidate_score": 0.640022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-dubii_window_275", + "psc_text": "audet aliqua ovicula superbire de justitia? Videte qualis fuerit Joannes apostolus: supra pectus Domini discumbebat, de alto illo fonte sapientiae secreta bibebat. Inde enim bibit quod in Evangelio eructavit, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Et assidue testatur Evangelium, quod Dominus praecipue ipsum diligebat (Id. XIII, 23 et XXI, 20). Et tamen ait, Si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8) . Nec tamen quia ista dicuntur, debet quisquam securus esse homicida, si propter quotidianas fornicationes et latrocinia sua venerit dicere, Dimitte nobis debita nostra. Quod enim Deus statuit quotidie dici propter levia peccata, ille putat ad illa gravia sibi posse opitulari, a quibus non vult discedere, sed in his cupit perpetuo permanere. Tundat et de his pectus, faciat et pro his eleemosynas, sed vita mutata: inde recedat,", + "candidate_score": 0.638183, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.686168, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_208", + "psc_text": "sentit, magnae profoetoprofecto spei aniimimanimum gerit. item in fine libri secundi: nec putes, inquit, ad inuidium tuam forsitan reuocandum, cum in tua dictorum meorum cmstituamconstituam potestate iudiciumindicium. ac ne forte cuiusquam curiosi lectoris obtutus inter inlitas librasfibras elementorum uestigia remanentia sollicitent et offendant, contextam paginae seriem pollice seuero discerpe meque huius censionis experte puni atramenta quae indigna eloquia sÎgnauerunt, ne hac occasione et tuum erga me iudiciumindicium, quo mihi uehementer indulges, et meae quae latebant ineptiae rideantur. § 23 Isto igitur cum ille suos libros et initio praemuniuerit et termino communiuerit atque tuis humorishumeris inposuerit onus religiosum correctionis et emondationisemendationis suae, hoc apud te inueniat quod petiuit, ut emendes eum iustus in misericordia et arguas cum ; oleum autem peccatoris, quo inpinguetur caput eius, absit a manibus atque 4.5 Vine. Victor 13 Vinc. Victor 24 cf. Ps. 140, 5 1 alt. absit om.E 2 didicisse] aid. te AE 3 libri", + "candidate_score": 0.686168, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.685181, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.685181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_16_18", + "bdc_text": "Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_278", + "psc_text": "optime cauteque universa proveniunt, quando per illorum puram probabilemque religionem divinamque concordiam, universa in se dignatur erigere. Igitur de tali hominum collegio, id est Christianorum (pro quibus mihi omnis est sermo), quam me libenter credis audire, quando etiam eminentia loca Persidos per eos amplius quam cupio decorantur? Tu ergo optime gubernaveris, si fueris sicut illi, et habueris commune quod illi. Sic enim habebis omnium Dominum mitem, placidumque, atque propitium. Hos igitur, quoniam tantus ac talis existis, commendo tibi quoniam et pietate probaris insignis. Hos dilige competenter, et facito clementiae tuae participes, tibi simul et nobis praebiturus gratiae immensa jura per fidem. Haec igitur optimus imperator pietate decoratus egit, curam non solum subjectorum habens, sed etiam eorum qui sub alienis gubernaculis regebantur. Quapropter et ipse divina protectione potitus est, et universam Europam atque Libyam, super has etiam maximam Asiae partem tenens, subjectos habuit ubique devotos. Sed etiam barbarorum alii quidem sponte", + "candidate_score": 0.677245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.676019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_5_7", + "bdc_text": "Hactenus in amoenissimo musarum campo aliquandiu strenue desudavi , unde mihi doctrinae fortassis aliquid , prudentiae tamen comparavi aut nihil aut parum . Solitudines enim , quarum natura sum studiosus quasque Camoenae inprimis amant , frequenter sum consectatus : nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_74", + "psc_text": "humectam nutriri substantiam; monachis autem ornatum ferre [ ed. V., fore] solitariam vitam. Et sicut illi terrae tactu tabefiunt, sic gloria monachorum ad urbes accedendo foedatur. Obedientem vero se gratumque conspicientibus exhibebat. Studebatque ut neque haberet tumentem superbamque naturam, nec putaretur hujusmodi. Sed haec quidem pauca virtutum Antonii dicere sum compulsus, ut tanti viri per haec exempla consideremus philosophiam. Plurimos igitur atque probatissimos habuit auditores, quorum alii quidem in Aegypto et Libya, alii vero in Palaestina, et Syria, et Arabia claruerunt; et unusquisque eorum non minus se quam doctor, apud quos est commoratus, exercuit; multosque docuit, et ad similem virtutem philosophiamque perduxit; ita ut quorumdam hic labor esset circuire per civitates et provincias, vel per agros, et diligenter Antonii discipulos, eorumque requirere successores. Sed quomodo poterant inveniri facile, quibus erat studium diligentissimum suam vitam latere, et non sicut nunc plurimi hominum elati per gloriam, semetipsos expompant, et cunctis insinuant? Fuerunt", + "candidate_score": 0.674384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27_29", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret . Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero . De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_533", + "psc_text": "Qui vero voluerit subtiliter universa cognoscere, exceptorum debet acta relegere. Post haec ergo talia gesta sunt. Consentientes quidem Acacio ad imperatorem quam propere pervenerunt. Alterius vero partis episcopi singuli ad propria sunt reversi. Decem tantummodo eorum communi decreto missi, venientes ad principem, invenerunt directos decem ab Ariminensi concilio. Porro sequaces Acacii jam egerant ut potentes palatii ipsorum tuerentur partes, et per eos favor illis arridebat imperatoris. Dicebant enim alios quidem sibimet consentire, alios autem ecclesiasticis pecuniis esse corruptos, alios incongruis falli seductionibus [ ed. V., seditionibus]. Haec agebat Acacius natura versutus, et praeparatus ad intelligendum atque dicendum, cum etiam insignem haberet ecclesiam, id est Eusebii Pamphili, post quem ejus tenebat episcopatum, et gloriabatur eum se habuisse doctorem. Et cum talis esset, persuadebat facile quod volebat. Cum igitur Constantinopoli ex utroque concilio essent episcopi viginti, et alii qui casu praesentes erant; primo quidem jubetur ut de Aetii quaestione judicaret, praesentibus maximis", + "candidate_score": 0.674153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1121", + "psc_text": "Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit. Tunc evocans Joannem, eique potentiam illius, meditatamque tyrannidem dicens, petebat ut data ecclesia ejus refrenaret intentionem. At ille virtute fortissimus: Noli, inquit, o imperator, haec promittere, neque sanctum canibus dare. Non enim potero Deo benedicentes expellere, et sanctum templum blasphemantibus injuste contradere. Neque hunc barbarum metuas, imperator; sed ambos nos jube vocari, et sub silentio inter nos quae dicuntur audi. Ego namque linguam illius sic frenabo, ut non praesumat petere quae dari non expedit. Hoc audiens imperator gavisus est, et utrumque altera die vocavit. Tunc Gainas petitionem suam poscebat; Joannes contradicebat, dicens: Non licet imperatori pietatem custodienti aliquid contra mandata", + "candidate_score": 0.668226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_13_15", + "bdc_text": "Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ; hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_988", + "psc_text": "Jam enim semel formam dedimus ( Ed. V., didicimus), ut qui semetipsum cognoverit Christianum, illud servet quod ab apostolis noscitur esse contraditum, dicente sancto Paulo: Si quis vobis annuntiaverit praeter id quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . Christus enim Filius Dei, Dominus noster, humano generi per propriam passionem salutem plenissimam condonavit, ut totum hominem delictis obnoxium peccatis omnibus liberaret. Hunc si quis in deitate sive in humanitate minus aliquid dixerit habuisse, plenus spiritu diaboli, gehennae semetipsum filium demonstravit. Cur itaque rursus a me quaeritis damnationem Timothei? Qui et hic judicio apostolicae sedis, praesente quoque Petro Alexandrinae civitatis episcopo, cum Apollinari suo doctore damnatus est, et in die judicii tormenta debitaque supplicia sustinebit. Si vero quibusdam levioribus ille suadet, veluti quamdam spem habens, qui veram spem in Christi confessione mutavit, sciant, se cum isto similiter perituros, cum quo ecclesiasticae regulae resultabunt. Deus vos incolumes custodiat, filii charissimi. THEODORETUS, lib.", + "candidate_score": 0.66561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14_16", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.659348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_273", + "psc_text": "igitur iste sanctus, et miraculorum fuerit operator, Syri sunt testes, qui ejus actus vitamque scripserunt. Fertur itaque eorum qui tunc martyrio coronati sunt sub regno Saporis, virorum ac feminarum fuisse millia quasi sexdecim. SOZOMEN., lib. II, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 14, p. 462. CAPUT III. Epistola Constantini ad Persarum regem pro Christianis In Perside vero fautoribus pietatis Constantinus Augustus sponte prospexit. Agnoscens enim eos ab impiis vehementer affligi, eorumque regem erroribus servientem [ ed., saevientem] diversa eis inferre pericula, scripsit ei per legatos, qui tunc aderant, monita pietatis: rogans ut cultores Dei apud cum digno honore potirentur. Sed melius studium pii principis per ejus litteras valebit agnosci. EPISTOLA CONSTANTINI IMP. Ad Saporem regem Persarum De providentia Dei erga homines. Sacratissimam custodiens fidem, veritatis luce participatus sum: luminis veritate gubernatus, sacram cognosco fidem. Denique per haec, sicuti res ipsae confirmant, venerabilem religionem esse conspicio, et doctrinam agnitionis sanctissimi Dei", + "candidate_score": 0.655699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17_19", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare . Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_167", + "psc_text": "Hispanorum valde famosus Osius unus erat, et simul plurimis assidebat. De regia vero civitate praesul Alexander propter senectutem defuit; presbyteri vero praesentes locum ejus implebant. Talem itaque a saeculo solus unus imperator Constantinus Christo coronam vinculo pacis exornans, suo Salvatori de victoria inimicorum et hostium Deo docibilem [ ed. et ms. Santheod., decibilem] dedicavit; gratiarum actionis imaginem secundum nos apostolica plausione constituens. Tunc igitur ille sermo completus est: Collectos ex omnibus gentibus, quae sub coelo sunt, viros religiosos, inter quos erant Parthi, et Medi, et Elamitae, et qui habitant Mesopotamiam, Judaeam et Cappadociam, Pontum et Asiam, Phrygiam et Pamphyliam, Aegyptum et partes 225 Libyae secus Cyrenen, et advenae Romani, Judaei et proselyti, Cretes et Arabes (Act. II, 5, 9, 10, 11) . Verumtamen hoc illis deerat, quod non, sicut isti, omnes ex Dei ministris utique consistebant. In praesenti siquidem choro multitudo erat episcoporum, numerum trecentorum excedens, sequentibus eos presbyteris, ac", + "candidate_score": 0.654234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_1", + "bdc_text": "Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_112", + "psc_text": "est ingenitus Pater. Sed quia excedit evangelistarum, puto quia et angelorum perceptionem, et transcendit universa unigeniti Filii ineffabilis substantia. Non ergo reor quia de pietate cogitantes de hac aliquid interrogare praesumant, propter quod dictum est: Altiora te ne quaesieris, et difficiliora te noli examinare (Eccli. III, 22) . Nam sicut aliarum plurimarum, et hujus notitia humanae perceptioni celata est, quale est apud Paulum: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (II Cor. II, 9) . Sed etiam stellas, inquit Deus ad Abraham, non potes enumerare, neque arenam maris: et guttas pluviae quis enumerabit (Gen. XV, 5, et Eccli. I, 2)? Quis ergo audeat interius [ ed., exterius] perscrutari subsistentiam Verbi Dei, nisi forte vesanus sit? De qua propheticus spiritus dicit: Generationem ejus quis enarrabit (Isai. LIII, 8) ? Nam et ipse Salvator noster praestare volens omnibus in hoc mundo columnis,", + "candidate_score": 0.654022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.652915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_447", + "psc_text": "Gallus vero, qui et Constans septimo Constantii consulatu et sui tertio ( An. Dom. 354), ita perimitur. Julianus sequenti consulatu Arbitionis et Juliani [ lege ex Cass. Chron., Lolliani], constituitur Caesar, die septimo mensis Novembris. SOCRATES, lib. II, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 34, p. 128. Sublatis itaque tyrannis, requiem malorum videbatur habere Constantius; et deserens Sirmium, veniebat ad seniorem Romam, illic volens triumphum de tyrannicis exercere manubiis. Credens autem ea occasione posse utriusque partis episcopos in dogmate concordare, rursus synodum in Italia celebrandam esse constituit. Interea Julius papa, cum quindecim annis Romanam rexisset Ecclesiam, moritur. Cui successit Liberius. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent.", + "candidate_score": 0.65212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.651416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_25_27", + "bdc_text": "omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur . Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1031", + "psc_text": "seditio, quidam judicum lapidati sunt atque trucidati. Hinc indignatus Theodosius, iracundiae non refrenavit infirmitatem; sed jussit injustos gladios super omnes evaginari, et una cum nocentibus innocentes interimi. Septem millia etenim hominum, sicut fertur, occisa sunt, non praecedente judicio; sed tanquam in messibus omnes simul caesi sunt. Hujusmodi cladem, plenam valde gemitibus, audiens Ambrosius, cum princeps Mediolanum venisset, et solemniter in sacrum voluisset intrare templum, occurrit foris ad januas, et ingredientem his sermonibus a sacri liminis incessu prohibuit. Nescis, inquit, imperator, perpetratae a te necis quanta sit magnitudo, neque post causam tanti furoris mens tua molem praesumptionis agnoscit; sed forte recognitionem peccati prohibet potestas imperii. Decet tamen ut vincat ratio potestatem. Scienda quippe natura est, ejusque mortalitas, atque resolutio, et pulvis progenitorum ex quo facti et ad quem redigendi sumus, et non flore purpureo confidentem infirmitates operti corporis ignorare. Coaequalium hominum princeps es, o imperator, et conservorum. Unus enim est omnium", + "candidate_score": 0.651406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_25_27", + "bdc_text": "omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur . Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_842", + "psc_text": "congruere: Illi, inquit, et illorum similes talia promissa respiciunt. Nam qui divinis saginantur eloquiis corrumpere de divinis dogmatibus neque unam syllabam patiuntur; sed pro his, si contingat, etiam omnes mortis species amplectuntur. Amicitias autem imperatoris, magnas quidem cum pietate judico, sine qua perniciem potius has appello. Cumque praefectus saeviret in eum, stultumque vocitaret, sanctus Basilius ait: Hanc stultitiam semper habere exoro. Quem dum egredi tunc juberet, ut quid deberet facere cogitaret, sententiamque suam altera die depromeret, fertur vir ille famosissimus hoc dixisse: Ego quidem etiam cras ipse regredior, dummodo tu sententiam non permutes: sed utere minis tuis. Post haec verba praefectus occurrens imperatori, quae dicta fuerant, et virtutem viri hujus, animaeque fortitudinem, et fiduciam, nuntiavit. Tunc ergo tacens imperator ingressus est. Post haec igitur contigit ut divinitus sibi plagas videret immissas. Filius enim ejus aegrotans, circa ipsas mortis portas agebatur periculo. Sed etiam conjugem diversae occupaverant passiones. Cognoscens ergo causam", + "candidate_score": 0.651323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_14_16", + "bdc_text": "hoc unum tamen agere divini verbi authoritate ( cuius ministrum agerem ) fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.650781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_307", + "psc_text": "exsequiis funus ejus sepultum est in Apostolorum ecclesia; quam propterea fecerat, ne imperatores et sacerdotes reliquiis privarentur apostolorum. Vixit autem Constantinus imperator annis sexaginta et quinque, regnavit autem triginta et uno. Defunctus est, consulatu Feliciani et Taciani ( id est, anno Dom. 336, Chron. Cassiod. 338), vicesima secunda die mensis Maii, qui erat annus secundus ducentesimae octavae Olympiadis. SOCRATES, lib. I, cap. 26. Edit. Christoph. LIBER QUARTUS. 244 CAPUT PRIMUM. Quomodo per quemdam presbyterum dogma Arii pullulaverit. Igitur sub imperio Constantini per Ecclesias talia provenerunt. Quo moriente, rursus ad querimoniam venit dogma Nicaeni concilii. Nam licet vivente Constantino non illud omnes susceperint, tamen aperte renuere non audebant. Quo moriente, plurimi ab eo se indubitanter abstinuere concilio. Erant enim isti, qui etiam primitus videbantur esse suspecti: praecipue vero Arii sectatores Eusebius et Theogonius, cujus dogma se firmare credebant, si reverti Athanasium prohiberent, et consectatori suo Aegyptiacae dioecesis jura contraderent. Et illi", + "candidate_score": 0.650502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_304", + "psc_text": "latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres filios reliquerit, et percepto baptismate sit defunctus. Cumque religiosissimus imperator potius Christianitate gauderet, et veri [ ed., vere] Dei testimonio fidem Nicaenam roborari cognosceret, in his quae fuerant de Ario gesta laetabatur. Qui cum tres habuisset filios, eos Caesares nuncupavit, et singulos eorum per decenos annos imperii sui principes esse constituit. Id est, primum quidem filium sui nominis Constantinum Hesperiarum partium in decennali suo fecit habere principatum; secundum vero avi nomine Constantium in vicennalibus suis Caesarem in Oriente constituit; juniorem vero Constantem in suis tricennalibus ordinavit. Anno vero post haec transacto, ingressus sexagesimum quintum aetatis annum, aegritudine captus, ex urbe", + "candidate_score": 0.649828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.647363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_834", + "psc_text": "verba locutus sum, monens vos quae satis expediunt. Porro Eulogius universis haec dicta fuisse respondit; et incongruum esse ut solus, alios despiciens, responderet. Si vero me solum, inquit, interrogas, meam declarabo sententiam. Praefectus ait: Communica possidenti regnum. At ille pacifice et nimis gratanter ait: Et mihi regni quoque sacerdotiique consortium est. Tunc praefectus irrisionem sentiens saeviebat, et injuriis contra senem usus, etiam haec adjecit: Non hoc locutus sum, fulminande; sed quibus communicat imperator, communicare vos monui. Cumque dixisset senex pastorem se habere, et illius nutibus obedire, octoginta eodem tempore comprehensos destinavit in Thraciam: qui cum ducerentur, plurimo per iter [ ed., pariter] apparatu fruebantur. Civitates enim occurrebant, et vici, devictores athletas honorantes. Sed hostes armavit invidia, ut imperatori dicerent, quia plurimum honorem viris illis quae contumelia putabatur afferret. Haec agnoscens imperator, jussit ut bini separarentur, et alios quidem in Thracias, alios in extremam Arabiam, alios vero in Thebaidae dispersit urbes.", + "candidate_score": 0.647276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_424", + "psc_text": "functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120. CAPUT V. De Gallo Caesare, et de signo crucis quod tunc in coelo apparuit. Tunc igitur imperator Gallum consobrinum suum Caesarem fecit. Cui suum nomen imponens in Syriam Antiochiae destinavit, ut partes per eum custodirentur Orientales. Quo Antiochiam veniente, circa Orientem signum Salvatoris apparuit. Columna namque sub specie crucis in coelo visa maximo miraculo conspicientibus fuit. Alios autem suos duces cum multo exercitu contra Magnentium destinavit. Ipse vero in Sirmio morabatur, et rei sustinebat eventum. Tunc igitur et Photinus Ecclesiae praesul aperte dogma quod ipse compererat exponebat. SOCRATES, lib. II, cap. 24. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 120.", + "candidate_score": 0.647059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_715", + "psc_text": "projecerit, dicens: Galilaee, vicisti. Et in eo ipso confessus est cum blasphemia victoriam. THEODERETUS, lib. III, cap. 20; edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 146. Callistus autem, qui inter familiares imperatoris tunc militabat, et heroico versu ejus conscripsit historiam, ait eum a daemone vulneratum, fuisse defunctum. Julianus ergo quarto consulatu suo ( Anno Dom. 363) quem ediderat cum Salustio, sexta die Junii mensis, in Persica regione defunctus est, anno tertio imperii sui, septimo vero ex quo Caesar a Constantio fuerat ordinatus, vitae anno tricesimo primo. SOCRATES, lib. III, cap. 18; edit. Christ. Vales. cap. 21, p. 195. CAPUT XLVIII. Quae magiae post mortem ejus inventae sint. Post cujus mortem ejus magiae compertae sunt. Carra namque civitas est hactenus impietatis ejus reliquias habens. Per hanc iter agens, quoniam per Edessam propter piae religionis cultum transire noluerat, in templum quod a paganis colitur est ingressus. Ubi dum quaedam cum suis consortibus sacrilegia", + "candidate_score": 0.646797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1033", + "psc_text": "effusus? Recede igitur, recede, ne secundo peccato priorem nequitiam augere contendas. Suscipe vinculum quo te omnium Dominus nunc ligavit; est enim medicina maxima sanitatis. His sermonibus imperator obediens (erat enim divinis eruditionibus enutritus, et aperte sciens quae sunt propria sacerdotum, quae regum), gemens et deflens ad regalia remeavit. Cumque octo mensium continuum transisset tempus, propinquavit Nativitatis Salvatoris nostri festivitas. Imperator autem lamentationibus assiduis in palatio residens, continuas lacrymas incessabiliter expendebat. Ingressus autem Rufinus tunc magister, et singularem apud principem fiduciam habens, et videns principem in lamentationibus prostratum, accessit ut lacrymarum causas inquireret. At ille amarissime ingemiscens, et vehementius lacrymas fundens: Tu, inquit, Rufine, ludis, et mea mala non sentis. Ego autem lamentor et gemo calamitatem meam: quia servis quidem et mendicantibus aperta sunt templa Dei, et proprium Dominum ingredientes licenter exorant, mihi vero ingressus ad eum non est. Insuper etiam coeli sunt mihi clausi. Haec dicens, verba singula singultibus interrumpebat.", + "candidate_score": 0.645118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.643757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_786", + "psc_text": "vero duabus vicinis arboribus flexis, singulos in eis pedes ejus ligari fecit, quae dimissae aerem repetentes, Procopium diviserunt. Et hoc modo tyrannus interiit. SOCRATES, lib. IV, cap. 5, pag. 213. 309 CAPUT XVI. De exsilio sancti Eusebii Samosateni pontificis, et quia cives ejus, amore fidei alii episcopo se subdere noluerunt. Eusebius interea Samosatenus episcopus in Thraciam exsilio deportatus, apostolicis laboribus desudabat. Is enim multas Ecclesias desolatas pastoribus esse conspiciens, habitu militari sumpto, et calamato caput operiens, Syriam peragrabat, et Phoenicen, pariter et Palaestinam, presbyteros ordinans atque diaconos, aliaque Ecclesiae replebat officia. Sicubi autem inveniret sibi concordes episcopos, eos praesules egentibus constituebat Ecclesiis. Quantam vero fortitudinem sapientiamque monstrarit imperialem suscipiens jussionem qua eum praecipiebat in Thraciis habitare, necessarium arbitror nescientes agnoscere. Venerat enim gerulus hujus praeceptionis circa vesperam; quem Eusebius silentium habere, et adventum sui celare jussit, dicens: Si cognoverit haec turba, sacri zeli amore flammata, te quidem interimet; ego autem", + "candidate_score": 0.643286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_487", + "psc_text": "suscipientes episcopi, talia rescripserunt. SOCRATES, lib. II, cap. 29; edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 139. CAPUT XXIII. Epistola Ariminensis concilii ad imperatorem Constantium destinata. Litteras clementiae tuae suscepimus, domine Deo amabilis imperator: quibus continetur, quia propter necessitatem publicam interim non potuisti nostros videre legatos, nosque jubetis ut eorum sustineamus adventum, donec ea quae a nobis decreta sunt et nostris progenitoribus consonare noscuntur, ab eis pietas vestra cognoscat. Quamobrem et nunc per has litteras profitemur atque firmamus nequaquam nos a proposito nostro recedere. Hoc etiam nostris legatis injunximus. Supplicamus igitur ut animo tranquillo et praesentes nostrae mediocritatis litteras relegi jubeas, et illa quae per legatos nostros mandavimus, libenter accipias. Illud itaque nobiscum considerare tua mansuetudo debet, quanta sit modo tristitia quantusque moeror, ut beatissimis temporibus tuis, tantae Ecclesiae privatae videantur episcopis. Et propterea rursus tuam clementiam deprecamur, domine Deo amabilis imperator, ut ante asperitatem hiemis (si tamen vestrae placet pietati)", + "candidate_score": 0.643118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1004", + "psc_text": "Deinde uniuscujusque dogmatis relegens scripturam, alia quidem omnia tanquam divisionem Trinitatis introducentia culpans, repente disrupit, et solum consubstantialitatis dogma cum laude suscepit. Haec enim occasio fuit ut Novatiani bene agentes intra civitatem haberent rursus ecclesias. Admiratus namque princeps eorum concordiam circa fidem, lege praecepit ut propria oratoria detinerent, et privilegia suae Ecclesiae atque fidei possiderent. Verum aliarum religionum antistites propter discordiam suam in reprehensionem sui populi venientes aestuabant, tristitiaque confusi discedebant, et litteris consolabantur alterutros, ut non affligerentur cur eos plurimi relinquentes ad fidem consubstantialitatis accederent: dicentes multos quidem vocatos, paucos autem electos. Quod utique non dicebant, quando multum populum per potestatem sibimet aggregabant. SOCRATES, lib. V, cap. 10, p. 267. Imperator interea lege sancivit ut haeretici neque ecclesias haberent, neque de fide docerent, neque episcopos aut alios ordinarent; et alios quidem e civitatibus expelli, alios sine honore esse, neque frui communi civitate permisit. Insuper crudeles poenas adversus eos in", + "candidate_score": 0.642912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15_17", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_158", + "psc_text": "Deus noster Salvator universorum commune omnibus lumen effulsit, cujus providentia hoc meum, ministri Dei, studium ad perfectionem venire permittite; ut vos illius populum mea allocutione, et ministerio, et monitionis instantia, ad synodalem possim revocare communionem: quia, sicut dixi, una quaedam in vobis est fides, et unus secundum vos haereseos intellectus, legisque praeceptum suis partibus in unius voluntatis propositum tendit. Hoc ergo quod vobis inter alia contentionem excitavit, quoniam non attinet ad totius legis virtutem, separationem quamdam et seditionem inter vos non debet efficere. Dico autem haec non tanquam cogens vos omnibus modis huic satis optimae et qualiscunque sit, consentire quaestioni; potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una", + "candidate_score": 0.641796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_304", + "psc_text": "latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres filios reliquerit, et percepto baptismate sit defunctus. Cumque religiosissimus imperator potius Christianitate gauderet, et veri [ ed., vere] Dei testimonio fidem Nicaenam roborari cognosceret, in his quae fuerant de Ario gesta laetabatur. Qui cum tres habuisset filios, eos Caesares nuncupavit, et singulos eorum per decenos annos imperii sui principes esse constituit. Id est, primum quidem filium sui nominis Constantinum Hesperiarum partium in decennali suo fecit habere principatum; secundum vero avi nomine Constantium in vicennalibus suis Caesarem in Oriente constituit; juniorem vero Constantem in suis tricennalibus ordinavit. Anno vero post haec transacto, ingressus sexagesimum quintum aetatis annum, aegritudine captus, ex urbe", + "candidate_score": 0.641235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_726", + "psc_text": "videret Helladam atque doceretur; altera vero secretior, et non nota plurimis, ut immolatores daemonum et viros fallaces inquireret, quia nondum habebat impietatis suae licentiam. Tunc igitur non frustra consideravi virum. Non enim fortuitu ista conspexi; sed faciebat me cautum inconstantia morum ejus, et excessus uberior. Vates enim egregius est qui bene considerat. Nullum enim signum in eo mihi utile videbatur. Cervix inflexibilis, humeri jactabiles, oculi currentes, huc illucque directi et furiose respicientes; pedes impatientes, nares spirantes injurias atque contemptum, schemata risibilia, et hoc ipsum semper habentia; risus incontinens, et quasi subbulliens; consensus et negatio simul, ratio nulla ratione consistens, interrogatio inordinata, atque responsio nulla congruentia sibi conveniens. Sed quid per universa discurro? Hunc ante opera vidi, et operibus ipsis agnovi. Et siquidem essent mihi praesentes qui tunc aderant, testarentur quia cum haec vidissem, repente dixi: O quale malum nutrit respublica Romanorum! Et cum haec praedixissem, optavi me inveniri debere mendacem.", + "candidate_score": 0.640579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.638278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.637429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1188", + "psc_text": "docetur ut Deum omnium facile contemnat ac deneget, facillime quoque spernit imperatorem, cum et ipse sit particeps naturae mortalis. Et si summo supplicio dignus est qui tua sceptra contempserit, imperator, multiplicibus tormentis subdendus est qui cunctorum negaverit Creatorem. At imperator cum debuisset mirari prudentiam, fortissimum divitiis et dignitate nudavit athletam, jussitque ut nudus traheret camelos exercitus. Cumque plurimi transissent dies, respiciens de superioribus imperator, vidit illum eminentissimum virum, solis radiis inflammatum, et pulveris squalore completum; patriaeque nobilitatis memor, cum ad se jussit adduci, et ex lineis vestibus operiri. Deinde putans quia tam praecedenti afflicti one quam ejus miseratione molliretur: Vel nunc, inquit, illa obstinatione privatus, nega filium fabri. At ille Dei zelo completus, dirupit vestem et jactavit, dicens: Si propter hoc me putas a pietate recedere, habe donum cum impietate quam possides. Hanc ejus fortitudinem contemplatus, nudum eum a suo projecit imperio. THEODORETUS, lib. V, cap. 38. Edit. Christ. Vales.", + "candidate_score": 0.635573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_423", + "psc_text": "Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque de Britannione nulla memoria fieret, ille repente sentiens se traditum, ad pedes se prostravit imperatoris. Porro Constantius auferens ejus coronam simul et purpuram, clementer ei locutus est, monens ut sub schemate privato quiesceret; quod utique ejus aetati potius conveniret, quam habere nomen sollicitudinibus onustatum; jussitque ei sumptus uberrimos ex publicis functionibus exhiberi. Cumque in Prusa Bithyniae Britannio moraretur, Constantius scripsit ei, dicens quia multorum bonorum ei causa fuisset, quem a tantis cogitationibus et malis ipsi provenientibus liberasset; nec se bene fecisse, quia quae sibi praestare debuerat, illi potius impendisset. SOCRATES, lib. II, cap. 23. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p.", + "candidate_score": 0.63546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_21_23", + "bdc_text": "Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam : incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1120", + "psc_text": "ministravit. Ego autem etiam litteras ejus legi ad Leontium Ancyrae praesulem, quibus indicavit Scythas fuisse conversos in nostra provincia. Et cognoscens in quibusdam vicis Marcionis crevisse languorem, scripsit ejus loci pastoribus ut eos pellerent. Insuper etiam principis pro hac causa proferri petiit sanctionem. [ Haec desunt in mss. codicibus et in ed. V. ] Quod igitur ecclesiarum curam in animo habuerit secundum divinum Apostolum, satis haec docuerint. [ Haec autem desunt in edit. Valesii ] Licet autem etiam aliunde illius libertatem intelligere. THEODORETUS, lib. V, cap. 30, p. 236. CAPUT VI. De Gaina magistro militum ejusque rebellione. Gainas quidam genere Celticus, consilio barbarus, studio tyrannico vehementer elatus, eo tempore cum esset magister militum, multos suae gentis, multos etiam Romanorum sub suo magisterio habens, terrorem plurimis, etiam ipsi principi, meditatione tyrannidis inferebat; eratque Arianus. Is ergo rogavit imperatorem ut intra civitatem ei unam daret ecclesiam. At ille eum se placare promisit.", + "candidate_score": 0.634619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_842", + "psc_text": "congruere: Illi, inquit, et illorum similes talia promissa respiciunt. Nam qui divinis saginantur eloquiis corrumpere de divinis dogmatibus neque unam syllabam patiuntur; sed pro his, si contingat, etiam omnes mortis species amplectuntur. Amicitias autem imperatoris, magnas quidem cum pietate judico, sine qua perniciem potius has appello. Cumque praefectus saeviret in eum, stultumque vocitaret, sanctus Basilius ait: Hanc stultitiam semper habere exoro. Quem dum egredi tunc juberet, ut quid deberet facere cogitaret, sententiamque suam altera die depromeret, fertur vir ille famosissimus hoc dixisse: Ego quidem etiam cras ipse regredior, dummodo tu sententiam non permutes: sed utere minis tuis. Post haec verba praefectus occurrens imperatori, quae dicta fuerant, et virtutem viri hujus, animaeque fortitudinem, et fiduciam, nuntiavit. Tunc ergo tacens imperator ingressus est. Post haec igitur contigit ut divinitus sibi plagas videret immissas. Filius enim ejus aegrotans, circa ipsas mortis portas agebatur periculo. Sed etiam conjugem diversae occupaverant passiones. Cognoscens ergo causam", + "candidate_score": 0.631617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_38_40", + "bdc_text": "Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_384", + "psc_text": "tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita possis patriae tuae restitui, tuaque securus oratione frui. Ad plenam vero cognitionem Achitum diaconum destinavimus, a quo possis agnoscere etiam nostri animi voluntatem, et quoniam ea quae optas poteris impetrare. Has epistolas in Aquileia suscipiens Athanasius, illic enim relicta Sardica morabatur, mox recurrit ad Romam, et ostendens litteras episcopo Julio, in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii", + "candidate_score": 0.631542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_253", + "psc_text": "ita cuncti commovebantur, ut pene usque ad gladios pervenirent, nisi Deus et timor principis cohiberet. Nam imperator suis epistolis seditionem compescuit. Eusebius autem Palaestinae repudiavit [ ms. Theod., repedavit]; quod admiratus imperator scripsit ei: propositum laudans, eumque beatum clamans, et quod non unius civitatis, sed totius orbis potius digne decerneretur episcopus. De caetero autem per annos octo dicitur Antiochenae Ecclesiae vacasse sedes. Tandem vero studio inimicorum Nicaenae fidei, ordinatur Euphronius. His igitur in hoc volumine rite contextis, tempus est ut sequentis libri ordinetur [ ed., ordiamur] initium. SOCRATES, lib. I, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 59. LIBER TERTIUS. 236 CAPUT PRIMUM. De conversione gentis Indorum atque Persarum. In temporibus religiosi principis Constantini, et Indorum gentes et Iberorum Christiani dogmatis rudimenta susceperunt. Sed etiam Armenios tunc primum audivi Christianos effectos. Aiunt enim Tiridatem regem tunc gentis illius ex quodam mirabili signo Dei, quod circa ejus domum evenit, Christianum", + "candidate_score": 0.630983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.628529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_39_41", + "bdc_text": "Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_384", + "psc_text": "tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita possis patriae tuae restitui, tuaque securus oratione frui. Ad plenam vero cognitionem Achitum diaconum destinavimus, a quo possis agnoscere etiam nostri animi voluntatem, et quoniam ea quae optas poteris impetrare. Has epistolas in Aquileia suscipiens Athanasius, illic enim relicta Sardica morabatur, mox recurrit ad Romam, et ostendens litteras episcopo Julio, in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii", + "candidate_score": 0.623392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_749", + "psc_text": "Nulli quidem se quomodocunque credentium fore molestum, eos tamen diligere et nimis honorare qui principium ecclesiasticae unitati praeberent. Quia vero hoc egerit, etiam Themistius philosophus ait in laude quam in ejus protulit consulatu, ubi miratur imperatorem quod permiserit unumquemque colere sicut vellet; atque devicerit blandientium mores, quos valde deridens, ait manifestari per purpuram. SOCRATES, lib. III, cap. 20 et 21. Edit. Christ. Vales. cap. 24 et 25, p. 202. Igitur imperator tunc etiam Secundo nomine praefecturam gubernanti, praetorianam legem dedit, ut capitali sententia plecteretur qui sacram virginem nuptiali thoro violare praesumeret, vel impudico aspectu respiceret, ne dicam abripere forte tentaret. Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret", + "candidate_score": 0.62018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_391", + "psc_text": "et ejus unigenitus Filius Dominus et Salvator noster Jesus Christus hoc gaudium vobis praebeat in aeternum: dignum tribuens praemium admirabili vestrae fidei, quam circa pontificem vestrum glorioso testimonio demonstratis; ut et vos et qui vobiscum sunt hic et in futuro meliora possideatis: Quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (I Cor. II, 9) . Per Dominum nostrum Jesum Christum, per quem et cum quo omnipotenti Deo gloria in saecula saeculorum, Amen. Valere vos opto, charissimi fratres. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 109. CAPUT XXX. Quid Constantius petierit Athanasium, et quid Athanasius Constantium, et quomodo, orthodoxis pontificibus recipientibus suas Ecclesias, haeretici sint expulsi. His itaque litteris confidens Athanasius, ad Orientem venit. Quem Constantius imperator non tunc moleste suscepit; sed eum circumvenire tentabat, molitione submissus Arianorum, et dixit ad eum: Sedem equidem tuam decreto concilii nobisque", + "candidate_score": 0.618896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_913", + "psc_text": "Sedebat imperator exspectans, ut, eo renuntiante, lavaretur, eoque tardante, misit alios viros, cur moraretur. At illi ingressi, viderunt eum in solio [ ms. Santheod., dolio] fervente defunctum atque solutum. Quod dum nuntiatum fuisset imperatori, cognoverunt virtutem orationis Aphraatae, non tamen ab impiis dogmatibus recesserunt [ ms. Lyr., cessaverunt], sed secundum Pharaonem induratum est cor eorum. THEODORETUS, lib. IV, cap. 23 et 24. Edit. Christ. Vales. cap. 25 et 26, p. 188. CAPUT V. De Juliano monacho. Hac itaque tempestate Julianus ille famosissimus solitudine relicta venit Antiochiam. Nam cum haeretici, soliti facile sarcire mendacia, hunc virum suae dicerent esse pravitatis, miserunt ad cum lumina veritatis Flavianus, atque Diodornos, pariter et Aphraates, Acacium, virtute florentem, qui postea Bersae fuit episcopus: rogantes ut multis hominum millibus subveniret, et adversariorum fallaciam redargueret, veritatisque dogmata confirmaret. Is ergo vir sanctissimus, et veniens, et revertens, et in ipsa maxima civitate, quanta miracula fecerit, in historia Deo", + "candidate_score": 0.618633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.618533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1019", + "psc_text": "dies ingressus palatium, vidensque filium Arcadium jam imperatorem astare patri, Theodosium solemniter salutavit; filium vero non ei exhibita salutatione deseruit. Verum imperator credens oblitum Amphilochium, invitavit ut eum osculari deberet. At ille: Sufficit, inquit, ei proprius honor. Tunc imperator contristatus ad suam injuriam filio factam contumeliam judicavit. Porro sapientissimus Amphilochius consilium suae intentionis aperuit, et cum clamore dixit: Vides, imperator, quemadmodum filio tuo contumeliam non pateris irrogari? Crede ergo etiam omnium Deum sic abominari eos qui unigenitum ejus Filium blasphemare contendunt, et velut ingratos circa Salvatorem et benefactorem semper habere in odio. Hoc intelligens imperator, et gesta simul dictaque miratus, legem repente protulit haereticorum concilia prohiberi. THEODORETUS, lib. V, cap. 16, p. 218. CAPUT XXVI. De morte Paulini Antiocheni episcopi, et ordinatione Evangrii, et quomodo Flavianus sit Damaso reconciliatus. Circa haec itaque tempora in Antiochia Syriae Paulino episcopo moriente, plebs ejus declinabat omni modo Flavianum. Et propter hoc Evagrium ordinaverunt", + "candidate_score": 0.618015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_442", + "psc_text": "reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit. Christ. CAPUT IX. De Osio Hispano. Quia vero et de Osio Hispano, invito illuc veniente, fecimus mentionem, breviter etiam de eo dicendum est. Ante paululum tempus iste vir molimine Arianorum fuerat missus exsilio. Tunc autem studio eorum qui Sirmio convenerunt eum evocavit imperator, volens eum aut suasione aut necessitate concordare praesentibus. Hoc enim facto, maximum fidei eorum putabatur esse testimonium. Quapropter, sicuti dixi, ex necessitate venit. Et dum eis consentire 263 respueret, tormenta longaevus, plagasque perpessus est; unde etiam necessitate vehementi expositionibus tunc editis consensit atque subscripsit. Hunc ergo terminum habuerunt quae tunc Sirmio gesta noscuntur. Imperator autem Constantius morabatur", + "candidate_score": 0.617546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_968", + "psc_text": "Valentis temporibus a suis clericis recessisset, apud semetipsum in Bithynia morabatur, vir callidus et dicendi peritus, multusque populus concurrebat ad eum: alii experiri volentes, alii audire quae diceret. Hujus fama pervenit ad principem; cum quo ipse quoque voluit habere sermonem: sed Augusta Flacilla precibus eum retinuit. Erat enim fidelissima, et Nicaeni dogmatis jura sub integritate servabat, timuitque ne, ut assolet, eloquio viri callidi captus imperator, facile in sectam ejus incurreret. SOZOMEN., lib. VII, cap. 6, p. 710. CAPUT XII. De concilio Constantinopolitano contra Macedonianos. Interea cum episcopi centum et quinquaginta fuissent apud Constantinopolim congregati, 335 praecepit imperator ut nullus proderet quis esset maximus ille Meletius. Volebat enim ex memoria sui somnii virum illum sibimet indicari; cum ergo omnis illa multitudo pontificum regiam introisset domum, relictis omnibus ad magnum currit Meletium, et veluti quidam filius patris amator, post multum tempus paterna visione potitus, amplectebatur eum, et simul osculabatur oculos, labia, pectus,", + "candidate_score": 0.616037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_29", + "psc_text": "ac praecepisse ut figuram similem faceret, et in praeliis auxilium hoc haberet, quo victoriae jura conquireret. Eusebius itaque Pamphili cum jurejurando ipsum imperatorem dicentem audiisse se refert, quia circa meridiem, declinante jam sole, crucis signum ex lumine factum, et scripturam consertam ei dicentem, IN HOC VINCE, vidisset ipse et milites qui cum eo tunc essent. Pergenti namque aliquod per iter cum exercitu, hoc, inquit, ei miraculum est ostensum. Dumque cogitaret quid esset, nox supervenit, et dormienti Christus apparuit cum signo quod vidit in coelo, jussitque ut fieret ejus signi figuratio, quae foret auxilium in congressionibus praeliorum. SOZOMEN., lib. I, cap. 3, p. 403. CAPUT V. Quomodo Constantinus Christianum dogma cognoverit; et de miraculis crucis, et morte Maxentii. Cumque jam opus non esset interprete, sed aperte imperatori monstratum fuisset quid de Deo credere conveniret, mox die facta sacerdotes Christi convocans, de dogmate consulebat. At illi sacros libros offerentes, de Christo loquebantur,", + "candidate_score": 0.615906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_415", + "psc_text": "CAPUT II. Quid Athanasius in satisfactione suae fugae retulerit. Verumtamen exquirant modum etiam discessionis, et agnoscant a suis. Erant enim Ariani cum militibus concurrentes ut eos accenderent et ignorantibus nos ostenderent; et licet sine ulla compassione sint, vel audientes tamen confusi quiescant. Erat itaque jam nox, et aliqui populorum ad vigilias venerant, exspectabatur futura die collectio. Dux autem repente astitit cum militibus ultra quinque millibus habentibus arma, et gladios enudatos, arcus, sagittas et vectes; et ecclesiam quidem ipse circumdedit, statuens milites sibimet cohaerentes, ut nullus posset egredientium ab ecclesia eorum manus evadere. Ego vero irrationabile judicans in tanta confusione populum derelinquere, et non magis ante illos pericula sustinere, residens in sede praecepi ut diaconus psalmum legeret, populis respondentibus: Quoniam in saeculum misericordia ejus (Psal. CXVII, 1) ; et sic omnes in domos suas abierunt [ ed., abirent]. Sed duce postea ingrediente, et militibus sacrarium circumdantibus ut nos capere potuissent, clerici", + "candidate_score": 0.598262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.684434, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11_13", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento ! Ego sane ei ingenue sum fassus me in hoc unum cum d. Philippo incumbere , ut genti huic nostrae sua constet libertas integra , et cum ille regereret fidem tamen vel hosti servandam ( quod scilicet audisset nonnullorum animos a rege abalienatos ) , respondi de eo me nihil certi posse pronunciare propterea , quod me bellicis negotiis non interponerem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.684434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.669794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0_2", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere . Ex illis enim perspicere possum et plane cognoscere , de quo quidem nunquam dubitavi , me a te , viro optimo amari quam plurimum et , quod magis est , filii insuper loco duci et haberi , qui in maximis tuis occupationibus nullum tamen nuntium absque tuis ad me literis adhuc praetermisisti . Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.668741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_25_27", + "bdc_text": "omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur . Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "piissimus noster imperator agi illic illicita non permittat, tamen ne perversi homines conventus vestri occasione percepta, aut pro hujus nominis superstitione locum surreptionis requirant, aut ob aliam rem facere synodum cogitent, quatenus hoc in ea callidis machinationibus inducant, quamvis sine apostolicae sedis auctoritate atque consensu nullas quaeque acta fuerint vires habeant, verumtamen coram omnipotenti Deo obtestor et moneo ut nullus vestrum illic quibuslibet suasionibus, quibuslibet blandimentis, quibuslibet praemiis, quibuslibet terroribus teneatur assensus; sed pro aeterni judicii consideratione adversus 985 prava desideria salubriter atque unanimiter vos exhibete; et, pastorali constantia atque apostolica auctoritate suffulti, praedonem irruentemque lupum excludite, et in discissionem Ecclesiae saevienti non cedite; ne de hac re quacunque surreptione synodum patiamini, quae neque legitima quidem, nec synodus dicenda est, celebrari. Hoc quoque pariter admonemus, ut si forte nil actum de hujus perversi nominis mentione fuerit, sed de alia re synodus forte colligitur, omnino sitis cauti, circumspecti, vigilantes, atque solliciti,", + "candidate_score": 0.663743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2403", + "psc_text": "in suis esse moribus audio, multum laetificor, et sic vobis quae mihi displicent sicut speciali filio fiducialiter loquor. Excellentissimus enim exarchus aliqua loquitur quae omnes qui illum amant ad inimicitias illius valeant provocare. De qua re ei per latorem praesentium in excepto quae mihi visa sunt relegenda dictavi; quae, si placet, et vobis relegantur, ut sciatis quid ei de re eadem scribere debeatis. Hic autem quanta necessitas, et quae nos mala constringant, et praesentis responsalis nostri relatione, et ex epistolis fratris et coepiscopi mei Mariniani potestis agnoscere. Unde gloriam vestram decet studiose cogitare, quia nos de sapientia vestra magnam in omnipotente Domino fiduciam habemus, et ubi vos estis, illic causam negligi nullo modo credimus. Ita ergo facite, ut confidentia nostra a sua certitudine non inveniatur aliena. Gratia vos superna custodiat, et prospere agere omnia concedat. EPISTOLA XVI. FELICIS MESSANENSIS EPISCOPI AD S. GREGORIUM. Quaerit de consanguinitatis gradibus in quibus nubere", + "candidate_score": 0.662554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.660915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "quia si toto corde praeceptis salutaribus nos occupamus, omnem vitiorum labem effugimus, quia dum his quibus aedificamur innitimur, locum sine dubio deceptionis excludimus. Quapropter oportet ut enixius in cunctis studiosos vos circa fratres atque subjectos ostendatis. ut omnes cum quibus aliti estis, atque didicistis sanctae Romanae Ecclesiae praeceptionibus parere, apostolicae sedis praecepta multiplicare, apertissimeque nota facere agnoscant; quia quod specialiter tibi tuisque et fratrum tuorum charitati, ut tuae litterae innotuerunt, consultis scribimus, generaliter omnibus tenere mandamus. Circa subjectorum autem 1282 actus fraternitas tua sit vigilans, ut vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit; linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus,", + "candidate_score": 0.659622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_4", + "bdc_text": "Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2410", + "psc_text": "vobis quae recta sunt quaerimus; scimus enim ut semper sanctae sedis praesules primo apostoli, deinde successores eorum fecerunt, vos universalis Ecclesiae, et maxime episcoporum, qui oculi propter contemplationem et speculationem vocantur Domini, curam gerere, ac de religione et lege nostra assidue cogitare, sicut scriptum est: Beatus qui meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I, 2) . Quae meditatio non lectione per figuram litterarum tantum conspecta, sed exuberante in vobis Christi gratia, in vestra cognoscitur conscientia immobiliter insita. Nullatenus de vestro corde recedente lege Christi Domini sacrosancta, sicut in Psalmis dicit Propheta: Os justi meditabitur sapientiam, et lingua ejus loquetur judicium: lex Dei ejus in corde ipsius (Psal. XXXVI, 30) , non atramento sed Spiritu Dei vivi vestris in arcanis conscripta; non igitur in tabulis lapideis, sed in tabulis cordis. Exstinguatur, oramus, vestris sapientissimis responsis et auxiliis omnis tenebrarum caligo, ut lucifer nobis resplendeat per vos, sanctissime Pater, et", + "candidate_score": 0.659481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "et tremisses duos quos a memorato diacono accepisse dictus est meritus sit, addere ei quod justum videris debeas, sciens tuis rationibus imputandum. EPISTOLA XXXIII. AD DOMINICUM. Modestiam illius, charitatem, atque apostolicae sedis reverentiam laudat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Scripta sanctitatis vestrae, quae latore praesentium deferente suscepimus, ita sacerdotalem modestiam loquebantur, ut auctoris sui corporalem nobis quodammodo praesentiam blandirentur. Nec enim sermo rarus aliquid officit, ubi manet in animis continuus dilectionis affectus. 921 Magna autem charitatis virtus est, dilecte frater, quae sinceritatis suae vinculo alterna mutuo affectu corda constringit, et ea a gratiae non sinit compage dissolvi: disjuncta conjungit, unita custodit, et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III,", + "candidate_score": 0.659473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1065", + "psc_text": "qui hanc mihi praecipue dudum suae magnitudinis probationem dedit; quod, in tam multis dispensationis ecclesiasticae causis occupatus, tranquillum cor inter turbulentas frequentias tenuit, seque ipsum semper sub mansuetudine restrinxit. Quod videlicet non parva laus magni et inconcussi est animi, inter causarum turbas non fuisse turbatum. Praeterea assiduis insistere fraternitas vestra 855 precibus debet, ut omnipotens Deus in praedicto fratre et consacerdote nostro bene coepta custodiat, et semper ad meliora perducat. Hoc sanctissimis vobis, hoc subjecto ei populo semper orandum est. Nam ita sibi regentium merita connectuntur et plebium, ut saepe ex culpa praesidentium deterior fiat vita subjectorum, et saepe ex merito plebium delinquat vita pastorum. Quia enim mala actio praesidentis valde noceat subditis, testantur Pharisaei, de quibus scriptum est: Clauditis regnum coelorum ante homines. Vos enim non intratis, nec introeuntes sinitis introire (Matth. XXIII, 13) . Et quia culpa plebium multum noceat vitae pastorum, in David facto cognoscimus (II Reg.", + "candidate_score": 0.659107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_25_27", + "bdc_text": "omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur . Demus eos hodie a pactis discedere : periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2383", + "psc_text": "imperatoris, vel, quod absit, in despectum ipsius aliquid facere videremur. Itaque dilectio tua pietati ejus cuncta diligenter insinuet, atque constanter astruat hoc omnino illicitum, omnino pravum, omnino injustum, et sacris esse valde canonibus inimicum. Et ideo hujusmodi peccatum temporibus suis introduci in Ecclesiae praejudicium non permittat. Sed quid de hoc negotio judicatum antefati quondam metropolitae contineat, vel qualiter a nobis ea quae ab illo decreta sunt confirmata fuerint suggerat, atque id agere studeat, ut cum ejus jussione nostra illic sententia transmittatur, quatenus et serenitati ipsius, sicut dignum est, reservasse, et rationabiliter correxisse quae male praesumpta sunt videamur. Qua in re omnino danda opera est ut, si fieri potest, etiam jussionem suam ipse tribuat, in qua ea quae a nobis definita sunt servari praecipiat. Nam hoc facto omnis de caetero subreptionis locus obstruitur. Ita ergo ad compescenda haec praejudicia vigilantiam tuam cum omnipotentis Dei adjutorio exercere festina, ut nec modo voluntas", + "candidate_score": 0.658966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1333", + "psc_text": "cura ante oculos Creatoris nostri in fructu sit, Christianitatis vestrae sollicitudo diligenter invigilet; et nullum qui sub regno vestro est ad sacrum ordinem ex datione pecuniae, vel quarumlibet patrocinio personarum seu proximitatis jure patiatur accedere; sed ille ad episcopatus vel alterius sacri ordinis officium eligatur, quem dignum et vita et mores ostenderint; ne si, quod non optamus, honor venalis fuerit sacerdotii, simoniaca in illis paribus haeresis, quae prima in Ecclesia prodiit, et Patrum sententia damnata est, consurgat, et regni vestri, quod absit, vires imminuat. Nam grave omnino et ultra quam dici potest facinus est, Spiritum sanctum, qui omnia redemit, venundari. Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo", + "candidate_score": 0.658428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_252", + "psc_text": "Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXI. AD JOBINUM ILLYRICI PRAEFECTUM. Vastatam a barbaris provinciam ejus regimine recreari gaudet. Patrimonii rectorem commendat. Natali episcopo ne opem contra justitiam ferat hortatur. Gregorius Jobino praefecto Illyrici Licet ad reddenda paternae charitatis officia, hostilitate itineribus occupatis, raritas portitorum impediat, quoties tamen occasio inciderit, excellentiam vestram non desistimus scriptis discurrentibus visitare, quatenus quorum aspectum praesentium videre non possumus, eos aliquatenus scriptis valeamus alternantibus intueri. Gaudemus itaque quod eminentiae vestrae regimine afflictae Dominus voluit provinciae consulere, ut quam ex una parte flagello barbaricae vastationis ulcerat, hanc ex alia per eminentiam vestram, quasi per superductam salutem curet. Largitam ergo vobis dignitatem ex solo munere donantis attendite, et ex ipsa concessi regiminis administratione Conditorem vestrum erga vos placabiliorem facite; 585 quatenus cum ipse quod largitus est meritis bonorum operum, ad suam viderit gloriam revocari, et in hac vos vita clariores efficiat, et praemia vobis regni coelestis concedat.", + "candidate_score": 0.657907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III, 14) . Quantae itaque sit laudis aspicimus, quae perfectionem non solum in mente generat, sed etiam ligat. Quia igitur hujus virtutis igne succensum tuarum te prodit locutio litterarum, uberi in Domino exsultatione laetificor, atque opto ut haec in te magis magisque resplendeat, quia lux gregis est, pastoris flamma. Decet enim, decet dominicum sacerdotem moribus et vita clarescere, quatenus in eo tanquam in vitae suae speculo plebs commissa et eligere quod sequatur, et videre possit quod corrigat. Scientes praeterea unde in Africanis partibus sumpserit ordinatio sacerdotalis exordium, laudabiliter agitis quos sedem apostolicam diligendo ad officii vestri originem prudenti recordatione recurritis, et", + "candidate_score": 0.656979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1351", + "psc_text": "indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari. Ad familiam vero ejusdem patrimonii secundum morem praecepta direximus, ut nihil sit quod te ad peragenda ea quae tibi injuncta sunt in aliquo valeat impedire. EPISTOLA XIX. AD SYRACUSANI PATRIMONII COLONOS. Ut obediant Romano defensori. Gregorius colonis patrimonii Syracusani. Cognoscatis volo quia ad sollicitudinem vos defensoris nostri dispositio nostra pertinere constituit. Et ideo praecipimus ut ea quae vobis peragenda pro utilitatibus ecclesiasticis praeviderit et injunxerit, sine aliqua debeatis difficultate obedire. Cui talem dedimus potestatem, ut eos qui inobedientes vel attentaverint contumaces existere districta ultione corripiat. Pariterque illi demandavimus ut mancipia quae foris latitant, vel a quoquam aliqui fines invasi sunt,", + "candidate_score": 0.656951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1813", + "psc_text": "si, quod non credimus, gravari frustra in aliquo senseritis, apud praedictum gloriosum virum agere vos, episcopali modestia servata, necesse est, ut verbum quod ei per Azimarchum virum magnificum scribonem praebuit, custodire debeat ac servare, atque illum irrationabiliter affligi vel sustinere dispendium minime patiatur. Ita ergo fraternitas vestra se erga eum sollicitam curet ostendere, et in ejus se causis secundum Deum studeat exhibere, ut et sacerdotale in vobis subsidium et paternam inveniat charitatem. EPISTOLA LVIII. AD BONIFACIUM REGIENSEM EPISCOPUM. Gregorii cum Ecclesia sua causam absque dilatione finiat ipsiusve homines habeat commendatos. Gregorius Bonifacio episcopo Regiensi. Sacerdotali procul dubio convenit gravitati ut si quas Ecclesiae suae causas habuerit, aut pacifica eas ordinatione, si fieri potest, aut certe judicio interveniente sine mora definiat, ut, sublata e medio contentionis materia, sola illi cum filiis suis pacis possit concordia permanere. Indicavit itaque nobis gloriosus filius noster Gregorius expraefecto, quod inter se et Ecclesiam vestram de", + "candidate_score": 0.656627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1282", + "psc_text": "et tremisses duos quos a memorato diacono accepisse dictus est meritus sit, addere ei quod justum videris debeas, sciens tuis rationibus imputandum. EPISTOLA XXXIII. AD DOMINICUM. Modestiam illius, charitatem, atque apostolicae sedis reverentiam laudat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Scripta sanctitatis vestrae, quae latore praesentium deferente suscepimus, ita sacerdotalem modestiam loquebantur, ut auctoris sui corporalem nobis quodammodo praesentiam blandirentur. Nec enim sermo rarus aliquid officit, ubi manet in animis continuus dilectionis affectus. 921 Magna autem charitatis virtus est, dilecte frater, quae sinceritatis suae vinculo alterna mutuo affectu corda constringit, et ea a gratiae non sinit compage dissolvi: disjuncta conjungit, unita custodit, et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III,", + "candidate_score": 0.656402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2403", + "psc_text": "in suis esse moribus audio, multum laetificor, et sic vobis quae mihi displicent sicut speciali filio fiducialiter loquor. Excellentissimus enim exarchus aliqua loquitur quae omnes qui illum amant ad inimicitias illius valeant provocare. De qua re ei per latorem praesentium in excepto quae mihi visa sunt relegenda dictavi; quae, si placet, et vobis relegantur, ut sciatis quid ei de re eadem scribere debeatis. Hic autem quanta necessitas, et quae nos mala constringant, et praesentis responsalis nostri relatione, et ex epistolis fratris et coepiscopi mei Mariniani potestis agnoscere. Unde gloriam vestram decet studiose cogitare, quia nos de sapientia vestra magnam in omnipotente Domino fiduciam habemus, et ubi vos estis, illic causam negligi nullo modo credimus. Ita ergo facite, ut confidentia nostra a sua certitudine non inveniatur aliena. Gratia vos superna custodiat, et prospere agere omnia concedat. EPISTOLA XVI. FELICIS MESSANENSIS EPISCOPI AD S. GREGORIUM. Quaerit de consanguinitatis gradibus in quibus nubere", + "candidate_score": 0.655951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_9_11", + "bdc_text": "Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas . Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1491", + "psc_text": "a Liberio quondam patricio in Campaniae partibus noscitur esse constructum, a nobis precibus impetravit ut eum cum congregatione sua 988 vestrae deberemus gloriae commendare. Asserit enim se in murorum vigiliis ultra vires suas vehementer affligi. Petimus ergo gloriam vestram, ut, siquidem est possibile, de eodem per vos onere relevetur. Si vero ex toto ut non fiat hoc est omnino difficile, vel ita illi ex nostra commendatione ipsum levigantes pondus sollicitudinis temperetis, ut dum in Dei laudibus liberior vacare voluerit, pro vobis, cujus opere ut levationem aliquam habeat factum est, securior valeat Dominum exorare, sed et nostram sibi apud gloriam vestram sentiat epistolam profuisse. EPISTOLA LXXIV. AD DOMNELLUM EROGATOREM. Singularem testatur benevolentiam. Excusat quod, Castorio ad ipsum veniente, non scripserit. Gregorius Domnelo Erogatori. In nostra mente vestra magnitudo quantae sit dulcedinis, ex vestra, ut suspicor, mente pensatis, quia, sicut scriptum est, amat anima amantem se. In eo ergo quod me diligitis,", + "candidate_score": 0.655815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18_20", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe : Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.655331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_19_21", + "bdc_text": "Confoederatorum pars tertia ( der Ober Pundt ) in eo fere consentit , quod regi Gallo fiedus renuncient a pactisque discedant ; sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.655259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.655231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1283", + "psc_text": "et ignotos sibi imagine reddit cognitos per amorem. Quisquis igitur in hujus cardine mentem figit, eum de supernae patriae habitaculo cujuslibet adversitatis impulsio non evellit, quoniam quocunque se verterit, a mandatorum limine non excedit. Unde et in ejusdem charitatis laude per egregium praedicatorem dicitur: Quae est vinculum perfectionis (Coloss. III, 14) . Quantae itaque sit laudis aspicimus, quae perfectionem non solum in mente generat, sed etiam ligat. Quia igitur hujus virtutis igne succensum tuarum te prodit locutio litterarum, uberi in Domino exsultatione laetificor, atque opto ut haec in te magis magisque resplendeat, quia lux gregis est, pastoris flamma. Decet enim, decet dominicum sacerdotem moribus et vita clarescere, quatenus in eo tanquam in vitae suae speculo plebs commissa et eligere quod sequatur, et videre possit quod corrigat. Scientes praeterea unde in Africanis partibus sumpserit ordinatio sacerdotalis exordium, laudabiliter agitis quos sedem apostolicam diligendo ad officii vestri originem prudenti recordatione recurritis, et", + "candidate_score": 0.654829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23_25", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "commissum, directa nobis fecit relatio manifestum. Et quia his diebus Scholasticus vir magnificus, Campaniae judex, hic praesens inventus est, specialiter ei injunximus ut tantae perversitatis insaniam districta debuisset emendatione corrigere. Sed quia nunc praedictae relationis portitor nos ut personam dirigeremus admonuit, ideo Epiphanium subdiaconum illuc direximus, qui una cum praefato judice, a quibus excitata sit vel commissa seditio, investigare ac cognoscere possit, et digna ultione vindicare. Experientia ergo tua ita tota virtute in hac causa solatiari festinet, quatenus et cognosci veritas, et in delinquentes valeat vindicta procedere. Quoniam igitur mancipia gloriosae Clementinae in eodem scelere interfuisse, et voces, quae seditionem commoverent, jactitasse dicuntur, si ita est, districte ea imminenti uhioni substerne, nec pro persona illius sit vestra severitas remissior, quia tanto amplius ferienda sunt, quanto, utpote nobilis feminae pueri, ex sola superbia deliquerunt. Sed et illud subtili vos oportet indagatione perquirere utrumne praedicta femina in tanta habuerit sceleris immanitate 624", + "candidate_score": 0.654724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_199", + "psc_text": "ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere. Quod non procederet, nisi apud eosdem judices mentis ejus sinceritas appareret, ut adeptam administrationem 561 consilii vestri participatione disponerent. Et quidem maximas Deo gratias referimus, cum tales habere proprios provincias habitatores agnoscimus qui ingenita nobilitate polleant, et potentibus viris adhaereant, provincialibusque suis ad remedium, adepta temporum opportunitate, consistant. Persolventes itaque paternae charitatis affectum praesentium latorem, quem illuc ad ordinandas res pauperum direximus, vestrae gloriae commendamus, quatenus ei in quo necesse fuerit, salva justitia, tribuatis. Oro autem Dominum, qui vitam vestram in omni bono custodiat, actusque vestros misericordiae suae dono disponat. EPISTOLA LXXVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS NUMIDIAE. Quod prius nolebat, jam", + "candidate_score": 0.653483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10_12", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento . De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ; qui utinam regis sui negotium conficiat absque singulari aliquo reipublicae christianae detrimento !", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1459", + "psc_text": "corporis infirmitate detentus, nullatenus ad regni nostri solium valuit peraccedere. Sed quia certissime cognovimus eum a tua sanctitate fuisse directum, calicem aureum desuper gemmis ornatum direximus, quem, ut de tua confidimus sanctitate, illa [ Ita in ms. ] dignam apostolo, qui primus fulget honore, offerre dignemini. Nam et peto tuam celsitudinem nos sacris tuis litteris aureis opportunitate reperta exquirere. Nam quantum te veraciter diligam, tu ipse, pectoris fecunditatem, inspirante Domino, latere non credo. Nonnunquam solet ut quos spatia terrarum sive maria dividunt, Christi gratia ceu visibiliter glutinare. Nam qui te minime praesentialiter cernunt, bonum tuum illis fama patescit. Leandrum vero Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae", + "candidate_score": 0.652883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2356", + "psc_text": "ad praedictum monasterium accedere, et vitam moresque illic conversantium subtili studeat investigatione perquirere, et ita quaeque resecatione digna repererit, sicut 1257 canonicus ordo desiderat, congrua ultione corrigere, atque eos quae observare debeant informare, quatenus emendationis tuae modus, et istos ad viam rectae conversationis reducere, et te apud nos nullo modo valeat accusare culpabilem. EPISTOLA XLVII. AD THEODORUM CURATOREM. Petrum ejusque matrem amanter commendat. Gregorius Theodoro curatori. Postquam sic de gloriae vestrae sinceritate praesumimus, ut vestros vos credamus reputare qui nostri sunt, latori praesentium Petro, viro magnifico 1258 ad promerendum bonitatis vestrae gratiam hoc solum sufficere poterat, indicare quia noster est. Sed quoniam paterna commendatio boni filii mentem solet semper accendere, paterna dulcedine salutantes, petimus ut memorato filio nostro, atque memoratae filiae nostrae gloriosae matri ipsius, patrocinii vestri gratiam o tendatis, eosque et illic positos tuitionis vestrae remedio foveatis, et venientes ad nos vestris subsidiis adjuvetis, quatenus dum ea quae gloria", + "candidate_score": 0.649228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "alloquium persolvens, indico quia magno gaudio exsulto, quod vos contra haereticorum latratus assidue laborare cognovi; atque omnipotentem Dominum deprecor ut beatitudinem vestram sua protectione adjuvet, quatenus per linguam vestram de sinu sanctae Ecclesiae omnem radicem amaritudinis evellat, ne rursum germinans impediat multos, et per illam coinquinentur multi. Accepto etenim talento cogitatis quod praeceptum est: Negotiamini dum venio (Luc. XIX, 13) . Ego itaque etsi negotiari nihil valeo, lucris tamen negotii vestri congaudeo, hoc videlicet sciens, quia etsi me participem operatio non facit, laboris vestri me participem charitas facit. Quia, sicut aestimo, bonum proximi etiam otioso commune fit, qui de alterius actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de", + "candidate_score": 0.646732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7_9", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis . Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi . Pro quibus tuis in me officiis gratias tibi habeo , quas debeo , maximas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2163", + "psc_text": "ut tua experientia, omni excusatione atque mora cessante, ad ejus monasterium accedat, convenire fratres faciat, et sub omni veritate quantascunque de diversis Scripturis chartulas detulit, ad medium deducant, quas tu suscipe, et mihi celerrime transmitte. De tuo autem reditu, quia molestiam te validam incurrisse cognovimus, Deo propitio, in subsequenti cogitamus. Illud autem quod ad me quorumdam relatione perlatum est, quia reverendissimus frater et coepiscopus meus Marinianus legi commenta beati Job publice ad vigilias faciat, non grate suscepi, 1196 quia non est illud opus populare, et rudibus auditoribus impedimentum magis quam provectum generat. Sed dic ei ut commenta Psalmorum legi ad vigilias faciat, quae mentes saecularium ad bonos mores praecipue informant. Neque enim volo dum in hac carne sum, si qua dixisse me contigit, ea facile hominibus innotesci. Nam quia dilectissime memoriae Anatolius diaconus quaerenti ac jubenti domno imperatori librum Regulae pastoralis dedit, aegre suscepi, quem sanctissimus frater et coepiscopus meus", + "candidate_score": 0.645509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15_17", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque . Quod certe consilium meum nec ipse improbavit . Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1376", + "psc_text": "Deus coelesti vos protectione custodiat, vosque et modo consoletur de largitate donorum, et postmodum de retributione praemiorum. EPISTOLA XXXIV. AD VENANTIUM EPISCOPUM. Presbyteros vel diaconos in Aldionis civitate ordinet, atque ipsos ad infidelium conversionem adhortetur. Gregorius Venantio episcopo. Quoties ea quae hortari nos convenit postulamur, moras ad concedendum facere non debemus; ne differre bona desideria, quae magis fovenda sunt, videamur. Et ideo quia gloriosus Aldio magister militum in civitate ipsius presbyteros vel diaconos omnino, sicut suis nobis epistolis indicavit, desiderat ordinari, eos qui ad consecrandum eliguntur fraternitas vestra diligenter inquirat. Et si nihil est quod canonice eorum ordinationem impediat, Deo illos propitio studeat ordinare. Cum quibus etiam loqui 953 vos convenit, ut adhortationis suae sollicitudine degentem illic populum ab infidelitate revocare, ac contendant a gentilium cultu suspendere, atque eos in omnipotentis Dei doceant timore persistere, et praemia aeternae vitae diligere, quatenus haec consecratio et illis ante Deum ad gloriam, et", + "candidate_score": 0.644224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_20_22", + "bdc_text": "sed quo consilio , non video , nisi quod imperatori fortassis enixius favent . Id effectum existimatur Caesareanorum legatorum practicis , qui superioribus mensibus in his aliquandiu substitere regionibus . Ego quid sentiam , plane et aperte dicam :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1979", + "psc_text": "hos procul dubio et anathematizavimus et anathematizamus. Ex omnibus tamen capitulis in eis, sicut praedixi, qui ad me in urbem regiam venire consueverant, nullum omnino errorem cujuslibet praedicti capituli agnovi, sed neque fuisse existimo. Nam si fuisset, agnovissem. Quia vero sunt multi fidelium qui imperito zelo succenduntur, et saepe, dum quosdam quasi haereticos insequuntur, haereses faciunt, eorum infirmitati consulendum est, et, sicut praedixi, ratione et mansuetudine sunt placandi. Illis quippe sunt similes de quibus scriptum est: Testimonium illis perhibeo, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) . Vestra itaque excellentia quae in lectione, in lacrymis, atque in eleemosynis incessabiliter vivit, eorum, sicut petii, imperitiam placare mansuetis exhortationibus ac responsionibus debet, ut non solum de semetipsa, sed etiam 1133 de illis gloriam aeternae retributionis inveniat. Haec me vobis dicere nimius amor suasit, quia et in vestra laetitia me crescere, et in vestra tristitia me existimo minorari. Omnipotens", + "candidate_score": 0.641574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_38_40", + "bdc_text": "Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum", + "candidate_score": 0.64101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_580", + "psc_text": "abbati. Ecclesiarum cura, quae sacerdotalibus officiis evidenter infixa est, ita nos cogit esse sollicitos, 697 ut nulla in eis neglectus culpa appareat. Quoniam vero ecclesia sancti Pancratii, quae erat commissa presbyteris, frequenter neglectum habuisse cognovimus, ita ut venientes Dominico die populi missarum solemnia celebraturi, non invento presbytero, murmurantes redirent, hoc matura deliberatione nostro sedit arbitrio ut, eis remotis, monachorum congregationem in monasterio eidem ecclesiae cohaerenti constituere cum Dei gratia deberemus, quatenus abbas qui illic praeesset curam et sollicitudinem ante fatae ecclesiae habere modis omnibus debuisset. In quo etiam monasterio te Maurum abbatem praevidimus praeponendum, statuentes ut terras praefatae ecclesiae, vel quidquid illuc intraverit, seu de reditibus ejus accesserit, ante dicto monasterio tuo debeat applicari, atque illic sine diminutione aliqua pertinere, ita sane ut quaecunque in ipsa suprascripta Ecclesia fienda reparandaque sunt per te sine dubio reparentur. Sed ne remotis presbyteris quibus Ecclesia ipsa fuerat ante commissa, vacare ministeriis videatur, idcirco", + "candidate_score": 0.640297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23_25", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter multum cor nostrum magnitudini vestrae congaudet, quod sic vos in vestris actibus studiosos invenimus, ut vos et nostri curam habeatis et talia sciscitando inquirere studeatis, quatenus talia vobis non solum apud homines gloriam, sed et apud omnipotentem Dominum praemia mercedis acquirant. Caeterum super vexatione episcoporum, de qua nos consulere voluistis, scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum", + "candidate_score": 0.639778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23_25", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus . intelligis me , puto : omnia sunt seditionibus obnoxia magis quam iis in locis , ubi certus aliquis magistratus rerum summae est praefectus , cuius arbitrio de corporibus et fortunis subditorum constituatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_431", + "psc_text": "propria commoda appetit, frivola aestimatione fallatur, quia nec libero judicio praeferendam sibi personam examinat mens, quam cupiditas ligat. Pensantes igitur quae cunctis expediunt, ei quem vobis 645 divina gratia praetulerit, integerrimam semper in omnibus obedientiam praebete. Judicari namque a vobis ultra non debet semel praelatus, sed tanto nunc subtiliter judicandus est, quanto postmodum judicandus non est. Consecrato autem vobis, Deo auctore, pastori tota vos mente committite, atque in illo omnipotenti Domino, qui vobis hunc praetulit, deservite. Sed quia juxta meritum plebium solent superno judicio personae provideri pastorum, vos spiritalia quaerite, coelestia amate, temporalia et fugitiva despicite; et certissimum tenete quia placentem Deo pastorem habebitis, si vos in vestris actibus Deo placetis. Ecce jam mundi hujus omnia perdita conspicimus, quae in sacris paginis audiebamus peritura. Eversae urbes, castra eruta, ecclesiae destructae; nullus terram nostram cultor inhabitat. In nobis ipsis paucissimis, qui ad modicum derelicti sumus, cum supernae percussionis cladibus humanus gladius", + "candidate_score": 0.639737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "piissimus noster imperator agi illic illicita non permittat, tamen ne perversi homines conventus vestri occasione percepta, aut pro hujus nominis superstitione locum surreptionis requirant, aut ob aliam rem facere synodum cogitent, quatenus hoc in ea callidis machinationibus inducant, quamvis sine apostolicae sedis auctoritate atque consensu nullas quaeque acta fuerint vires habeant, verumtamen coram omnipotenti Deo obtestor et moneo ut nullus vestrum illic quibuslibet suasionibus, quibuslibet blandimentis, quibuslibet praemiis, quibuslibet terroribus teneatur assensus; sed pro aeterni judicii consideratione adversus 985 prava desideria salubriter atque unanimiter vos exhibete; et, pastorali constantia atque apostolica auctoritate suffulti, praedonem irruentemque lupum excludite, et in discissionem Ecclesiae saevienti non cedite; ne de hac re quacunque surreptione synodum patiamini, quae neque legitima quidem, nec synodus dicenda est, celebrari. Hoc quoque pariter admonemus, ut si forte nil actum de hujus perversi nominis mentione fuerit, sed de alia re synodus forte colligitur, omnino sitis cauti, circumspecti, vigilantes, atque solliciti,", + "candidate_score": 0.636685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_0", + "bdc_text": "Clarissimo viro d. Heinrycho Bullingero Ioannes Fabricius S. D. P . Literas tuas , reverende in Christo pater , quas frequenter ad me mittis , amoris tui et voluntatis erga me plenissimas non possum non magna cum voluptate legere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD STEPHANUM EPISCOPUM. Invitum laudanti laudes rependit pro assidua illius praedicatione, qua Maria patricia aliive multi ad Ecclesiam revocati. Hortandum Constantinum praefectum ut Dei judicium semper ante oculos habeat. Gregorius Stephano episcopo. Scripta vestrae sanctitatis medullata mihi charitatis verba locuta sunt, ita ut per calamum sic in epistolas animus transiret, ac si mihi per semetipsam mens ipsa loqueretur. Qua de re magnas omnipotenti Deo gratias refero, quia et divisis corporibus nobisque a vobis recedentibus longe charitas inter nos permanet indivisa. Et quidem multum mihi, et ultra quam indignus audire debui, favorem in epistolis demonstratis. Et scriptum est: Ne laudes hominem quandiu vivit (Eccli. XI, 30) . Tamen et si audire talia dignus non fui orationibus vestris peto, ut dignus efficiar, ut si bona in me non ideo dixistis quia sunt, ideo sint quia dixistis. 856 De gloriosa autem Maria patricia valde laetatus sum, quia in sancto Dei ovili aggregata est:", + "candidate_score": 0.636416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2127", + "psc_text": "quia bene novit esse sollicitus, deputate, ut ipse eos vestro nomine, in cunctis ubi necesse fuerit, studeat adjuvare, quia quid agere debeant, dato sibi capitulari, ut perhibent, sunt instructi. Cumque ego sanctitatem vestram sua in praesenti relatione informaverim, ita vos in ejus causis impendite, ut sicut et nos de fraternitate vestra certi sumus, et ille omnino confidit, vobis suffragantibus, utilitas ipsius, Deo adjutore, salubriter peragatur. EPISTOLA VI. AD THEODORUM CURATOREM. Commendat Maurentii homines. Gregorius Theodoro curatori. Quia sic de gloria vestra sicut de charissimo revera filio omnino praesumimus, certi de vobis, eos qui nostri sunt commendamus. Ob quam rem, paterno salutantes affectu, quaesumus ut praesentium portitoribus, quos gloriosissimus Maurentius magister militum ad precarium suum accipiendum transmisit, vestram tuitionem impertire dignemini; quatenus, vobis patrocinantibus, nec moram illic contra rationem nec laborem debeant sustinere, sed quidquid praedicto 1185 gloriosissimo viro competit, gloriae vestrae opitulatione sine difficultate percipiat, ut et ipse nostris amplius", + "candidate_score": 0.635535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2100", + "psc_text": "etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem illic non episcopus Surrentinus, in cujus civitate monasterium tuum est, sed Nucerinus, cujus est dioecesis, habeat. Nam sic hujus loci ordinationem disponimus, ut tamen jura sua singulis episcopis inviolata servemus. EPISTOLA LXXIII. AD MARINIANUM ABBATEM. Ecclesia sancti Georgii curam Mariniano ejusque successoribus committit. Gregorius Mariniano abbati. Quia ecclesiam sancti Georgii positam in loco qui Ad sedem dicitur minorem quam oportet diligentiam habere cognovimus, utile esse prospeximus, quoniam monasterium tuum eidem ecclesiae noscitur esse conjunctum, ejus tibi curam committere, hortantes ut et sollicitudinem illic congruam studeas adhibere, et psalmodiae officium solemniter exhibere facias. Et quia ecclesiam ipsam reparatione certum est indigere,", + "candidate_score": 0.633709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_27", + "bdc_text": "periculum subest , ne proxima quaque occasione oblata iidem ipsi denuo ultro ambiant ( scis enim , quae vulgi sit inconstantia ) aut , quod peius esset , imperatoris partes sequantur , quae res seditioni populari faces subministraret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1925", + "psc_text": "vel in extremis debeat, ne ei tantae culpae reatus in aeterno judicio obsistat; ac deinde vestrum est cogitare quomodo filiae ejus domna Barbara et Antonina debeant ordinari, ut nulla occasio malis hominibus praebeatur. Nam postquam me de eis sollicitudinis curam gerere conjuravit, addens ut earum debeam ordinationi prospicere, aliud in epistola sua secutus est, quod hoc mihi studenti dubium non est quia possit obsistere. Ait enim ut piissimo domno imperatori saepius supplicem, quatenus ipse eas faciat ut praeviderit ordinari. Quod quam sit diversum priori voluntati perpenditis. Ex qua re dubito ne hominibus in Sicilia positis et quaerentibus occasionem in rebus ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri", + "candidate_score": 0.632057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_38_40", + "bdc_text": "Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius . Mitto simul literas d. Friderici a Salicibus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2181", + "psc_text": "Et quia tanti causa flagitii negligi vel transiri non debet impunita, ne ejus imitatione scelesta ab aliis, quod absit, sumatur audacia, fraternitas tua exemplaria scriptorum his subdita, quae ad reverendissimum fratrem nostrum Joannem primae Justinianae civitatis episcopum servantem vices nostras direximus, diligentius relegat. Et si secundum eorum seriem explere se cuncta posse cognoscit, ea quae illi mandavimus, ipsa omnia ex nostra auctoritate exsequatur et faciat. Si vero hoc tibi quibusdam forte adversantibus obstaculis vides esse difficile, studendum est ut eadem scripta nostra ad antedictum fratrem nostrum sine excusatione perveniant. Cui etiam et te convenit imminere, ut ea quae ei a nobis mandata sunt districtius exsequi, et nulla debeant occasione lentari; sed ita quae nequiter acta sunt, emendatione congrua corrigantur, quatenus una res et ultio competens delinquentis, et formido sit aliis in eodem ordine constitutis. EPISTOLA XXXI. AD JOANNEM PRIMAE JUSTINIANAE EPISCOPUM. Expositis Pauli Docleatini episcopi flagitiis, praescribit remedia. Gregorius Joanni", + "candidate_score": 0.631813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1849", + "psc_text": "Mense octobri, indict. 4. EPISTOLA VI. AD MARINIANUM RAVENNATEM EPISCOPUM. Florentium ejus diaconum Anatolio apud Constantinopolim diacono suo commendat. Propositae ordinationi assentitur. Exprobrat in commissa quadam causa negligentiam. Gregorius Mariniano episcopo Ravennae. Fraternitatis vestrae scripta suscepimus, in quibus indicastis Florentium diaconum vestrum pro utilitatibus Ecclesiae vestrae ad urbem regiam vos velle transmittere. Et quia voluistis ut eum dilectissimo filio nostro Anatolio diacono superscriptis debuissemus apicibus commendare, scribere ei curavimus ut illi in quibus necesse fuerit et valuerit adesse non differat, ipsaque scripta ad vos transmisimus, ut secum ea, quam direxeritis persona debeat deportare. De persona vero quam in sacro vos dicitis velle ordine promovere, videtur nobis ut si nihil est quod vitae ejus obsistat, et ei a nullo res quam indicastis, objicitur, quod visum vobis fuerit, faciatis. De aliis vero causis voluimus vobis, ut sollicitudinem gereretis, scribere. Sed postquam unam vobis commisimus, quae per neglectum vestrum deperiit, de aliis tacere", + "candidate_score": 0.628957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "debeatis esse solliciti, et ita quae fienda prospicitis temperetis, quatenus et illi, si ita videbitur, benigne praestetis, et vigoris ecclesiastici genium, ut oportet, congrua dispensatione servetis. Suprascriptum vero portitorem in praesenti quid vobiscum ei sit agendum, instruximus. A quo cuncta subtiliter addiscentes, sic vos in omnibus exhibete, ut in vestra sollicitudine nostram fuisse praesentiam sentiamus. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 13.) EPISTOLA LXXX AD CASTORIUM NOTARIUM. Det Maximo epistolam suam redditae communionis et gratiae testem; modo purgatus ille ac poenitens Sabinianum et alios in charitate suscipiat. Gregorius Castorio Notario. Quanto credi tibi a nobis et necessarias vides causas injungi (Grat. 2, q. 5, c. 8), tanto te strenuum debes et sollicitum exhibere. Proinde si Maximus Salonitanus, praestito sacramento, firmaverit se simoniaca haeresi non teneri, atque de aliis ante corpus sancti Apollinaris tantummodo requisitus, innoxium se esse responderit, et de inobedientia sua poenitentiam, sicut deputavimus, egerit, volumus ut ad consolandum", + "candidate_score": 0.628336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_655", + "psc_text": "Patres multos vidistis. Nam, credo, si vidissetis, tam celeriter ad Constantinopolitanam urbem redire minime poteratis. At postquam talis civitatis amor de corde vestro nullo modo recessit, suspicor quia excellentia vestra sancta quae corporaliter vidit, ex corde minime attendit. Sed omnipotens Deus mentem vestram gratia suae pietatis illustret, donet vobis sapere, et temporalia omnia quam sint fugitiva pensare, quia dum haec loquimur, et tempus currit, et judex supervenit, et mundum, quem sponte nolumus, ecce jam prope est ut dimittamus inviti. Domnum Apionem et domnam Eusebiam, eorumque filias mea peto vice salutari. Domnam vero illam nutricem meam, quam mihi per litteras commendatis, omnino diligo, et gravari in nullo volo. Sed tantis angustiis premimur, ut ab augariis atque oneribus hoc jam tempore nec nosmetipsos excusemus. 725 EPISTOLA XLVII. AD SABINIANUM DIACONUM. Maximi, qui Gregorii scripta publice scindi fecerat, superbiam comprimendam. Ejus calumniae de Malcho episcopo occiso quid respondendum. Monendum de duobus Romanum. Gregorius", + "candidate_score": 0.627926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_214", + "psc_text": "quatenus praefatum episcopum idoneae satisfactioni committere non omittas, tuaque instanlia in locis illis fiat ex more concilium, et omnia secundum oblatae petitionis textum canonice coram positis partibus subtili indagatione perquirantur. Et quaecunque eorum judicio fuerint terminata, te exsequente modis omnibus compleantur. Ita ergo cum omni te vivacitate huic causae volumus praebere instantiam, ut ad examinanda quae jussimus nulla possit subnecti dilatio, sciturus non in levem te offensam incurrere, si nostra quacunque excusatione lentata fuerit praeceptio. 568 EPISTOLA LXXXV. AD GENNADIUM PATRICIUM AFRICAE. Droculfum de hostibus reversum commendat. Gregorius Gennadio patricio Africae. Droculfus praesentium portitor de hostibus ad rempublicam veniens, opinionis vestrae, quae longe lateque diffusa est, bono succensus, ad excellentiae vestrae obsequia summo desiderio festinavit occurrere. Et quoniam nostra se apud vos poscit epistola commendari, paterna dulcedine salutantes, petimus ut eum, sicut Deus vobis in cor miserit ac utile fuerit, excellentia vestra ordinare dignetur, quatenus bona quae de vobis etiam", + "candidate_score": 0.627718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_37_39", + "bdc_text": "maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus . Uterque consul me tibi plurimam salutem ascribere iusserunt , idem mihi mandavit d. Philippus Gallicius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_659", + "psc_text": "notario in domum ejus ductus est, cui et prandium factum est, ibique prandit, et honoratus est ab eo, et nocte subito mortuus est, quod jam dilectionem tuam arbitror cognovisse. Exhilaratum autem nostrum pro ea re dirigere volui. Sed quia jam eamdem causam actam existimavi, idcirco me retinui. Domno autem Romano dilectio tua dicat quia pro Felice, sicut scripsit ad virum excellentissimum magistrum, epistolas, si Deus jusserit, facio, et per hominem meum transmitto. Nam modo postquam nulli alteri scribo, durum mihi fuit soli magistro scribere. Cui etiam dicendum est quia Catellus palatinus substantiam ejus, quantum Virigantinus dicit, male exterminat. Cui vix potui imponere ut expensas eidem Virigantino in monasterio quo lectioni vacat, et laborare non potest, parum aliquid de substantia matris suae dare debuisset. LIBER QUINTUS. Indictione decima tertia, anno ordinationis ejus quinto. 727 EPISTOLA PRIMA. AD JOANNEM RAVENNATEM EPISCOPUM. Non praeponendos monasteriis clericos Ecclesiis deservientes. Gregorius Joanni Ravennati episcopo, etc.", + "candidate_score": 0.626076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_558", + "psc_text": "securitate commissi gregis, animarumque statu, paterna valeat circumspectione tractari. Pervenit etiam ad nos servos ancillasque Judaeorum, fidei causa ad Ecclesiam refugientes, 689 aut infidelibus restitui dominis, aut eorum, ne restituantur, pretium dari. Hortamur igitur ut nullatenus tam pravam consuetudinem manere permittas; sed quilibet servus Judaeorum (Grat. dist. 54, c. 16) ad venerabilia loca confugerit causa fidei, nullatenus eum patiamini praejudicium sustinere. Sed sive olim Christianus, sive nunc fuerit baptizatus, sine ullo pauperum damno, religioso ecclesiasticae pietatis patrocinio, in libertatem modis omnibus defendatur. Episcopi baptizatos infantes signare bis in frontibus chrismate non praesumant; sed presbyteri (Grat. de Cons. dist. 4, c. 119) baptizandos ungant in pectore, ut episcopi postmodum ungere debeant in fronte. Pro fundandis etiam monasteriis, quae a diversis jussa sunt construi, si injusta perspicis haec aliquos quibus indicta sunt excusatione differre, solerter secundum quod leges praecipiunt imminere te volumus, ne piae defunctorum voluntates tua, quod absit, remissione cassentur. De", + "candidate_score": 0.624193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_8", + "bdc_text": "Ad quod negotium incredibile dictu est , quam tuae literae mihi magno sint adiumento , quarum etiam adminiculo ad bonorum virorum familiari [ ta]tes facilem mihi viam patefacis et aditum , ut nuper ex literis clarissimi viri a Salicibus amantissime ad me scriptis summa cum voluptate deprehendi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1194", + "psc_text": "Claudio abbati. Veniente viro reverendissimo Severo episcopo, tuam quoque dilectionem credidi ad beati Petri apostolorum principis limina pariter venire, quia et ita mihi fuerat nuntiatum, et valde ex eodem nuntio laetabar. Sed credo te occupationibus monasterii praepeditum, et idcirco ad me minime venisse. Epistolas vero quas dilectio tua ante hoc tempus transmiserat accipiens, sicut voluisti, secreto relegi. Sed de tribus personis de quibus scripseras, nihil vidi esse possibile; de ea maxime persona, quae hic apud me fuit non suspicor posse aliquid tale utiliter fieri, quae aut naturae simplicitate, aut negligentia torpere mihi visa est. Et ideo dilectio tua si quid valet illic requirat, et sollicite disponat, atque ad me veniat. Si vero venire non valet, vel post aliquantum temporis venire debet, ut usque ad quinque vel sex menses, si vita comes fuerit, mecum faciat, et postea ad propria revertatur. Omnipotens Dei gratia ab omni te adversitate custodiat. LIBER OCTAVUS. Indictione", + "candidate_score": 0.618461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_715", + "psc_text": "terram lingua pertransit pulvis humanus, et non erubescit, non metuit extolli homo 745 putredo, et filius hominis vermis (Job. XXV). Reducamus ad animum frater charissime, hoc quod per sapientissimum Salomonem dicitur: Ante tonitruum praeibit coruscatio, et ante ruinam exaltabitur cor (Eccli. XXXII, 14) . Ubi e diverso subjungitur: Ante gloriam humiliabitur. Humiliemur ergo in mente, si ad solidam conamur venire celsitudinem. Nequaquam per elationis fumum oculi cordis obscurentur, qui quanto magis excreverit, tanto celerius evanescit. Pensemus quid nos praecepta admoneant Redemptoris nostri, dicentis: Beati pauperes spiritu, quoniam ipsorum est regnum coelorum (Matth. V, 3) . Hinc etiam per prophetam dicit: Super quem requiescet Spiritus meus, nisi super humilem, et quietum, et trementem sermones meos (Isai. LXVI, 2) ? Certe cum Dominus ad humilitatis viam adhuc infirmantia discipulorum corda reduceret, dixit: Si quis vult inter vos primus esse, erit omnium minimus (Matth. XX, 27) . Qua in re aperte cognoscitur quoniam", + "candidate_score": 0.606104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_23", + "bdc_text": "incredibile fere est gentem hanc nostram a militiae studio posse abduci , cum quilibet vicus ipse sibi sit magistratus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2418", + "psc_text": "periculis quod facilius sit vitandum ostendi. Si igitur in rebus saecularibus suum cuique jus et proprius ordo servandus est, quanto magis in ecclesiasticis dispositionibus nulla debet induci confusio, ne ibi discordia locum inveniat, unde pacis debent bona procedere? Quod hac ratione servabitur, si nihil potestati, sed totum aequitati tribuitur. Quapropter multum cor nostrum magnitudini vestrae congaudet, quod sic vos in vestris actibus studiosos invenimus, ut vos et nostri curam habeatis et talia sciscitando inquirere studeatis, quatenus talia vobis non solum apud homines gloriam, sed et apud omnipotentem Dominum praemia mercedis acquirant. Caeterum super vexatione episcoporum, de qua nos consulere voluistis, scimus quia a nullis vita praesulum perturbari debet excessibus, quia valde indignum est ut hi qui throni Dei vocantur aliqua motione a regibus vel subditis turbentur. Quoniam si David regum justissimus in Saul, quem constabat jam a Domino reprobatum esse manum mittere non praesumpsit, quanto magis cavendum est ne manum", + "candidate_score": 0.602804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_15", + "bdc_text": "fretus , ut cives nostros a mercenaria militia , quantum in me esset , modis omnibus retraherem revocaremque .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_108", + "psc_text": "detineri, hoc ei cujus esse cognoverit ex praesentis praecepti mei auctoritate restituat; ne cogatur qui vim pertulit ad me venire, et tanti itineris laborem assumere cum utrum 526 vera dicat hic apud me non possit edoceri. Considerata ergo venturi judicis majestate, omnia cum peccato ablata restitue, sciens quod magnum mihi lucrum reportas, si mercedem potius quam divitias congregas. Plerosque vero cognovimus de amissis mancipiis conqueri: dicentes quia si servus cujuspiam fortasse Dominum suum fugiens, juris ecclesiastici se esse professus est, rectores Ecclesiae protinus hunc ut servum ecclesiastici juris habuerunt, nullo agentes judicio, sed servi vocem manibus defendentes. Quod mihi tantum displicet, quantum a veritatis judicio abhorret. Unde volo ut experientia tua quaecunque ita facta cognoverit, postposita tarditate corrigat, et talia quoque mancipia, si quae nunc in jure ecclesiastico habentur, sicut sine judicio ablata sunt, restitui ante judicium decet; ut si quid in eis sanctae Ecclesiae legitime competit, tunc eorum possessores", + "candidate_score": 0.599505, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.684345, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_30_32", + "bdc_text": "Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3964", + "psc_text": "onere aggravat volatum nostrum, donec perveniamus ad id quod sufficit, ultra quod nihil est, infra quod sunt omnia, et ex quo sunt omnia. Patrem quippe ipsum volebat Philippus intueri, et dicebat Domino Jesu Christo, Ostende nobis Patrem, et sufficit nobis; tanquam tamdiu illi transiliendum esset quidquid aliud esset, donec perveniret ad Patrem, ubi jam securus assisteret, et quid ei ultra requirendum esset non haberet: hoc est enim, Sufficit. Verum ille qui verissime dixerat, Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , admonuit Philippum, docuitque omnem hominem qui Christum intelligeret, etiam in eo habere finem, quia ipse et Pater unum sunt: Tanto, inquit, tempore vobiscum sum, et non vidistis me? Philippe, qui me videt, videt et Patrem (Id. XIV, 8, 9) . Quisquis ergo psalmi hujus animum sentire, imitari, tenere vult, omnia desideria carnalia transiliat, saeculique hujus pompam et illecebram calcet, nihilque sibi aliud proponat ubi consistat, nisi ex quo", + "candidate_score": 0.684345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2_4", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret . Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse . Sunt literae tuae fidelissimis monitis et sanctissimis consiliis refertae , quae me non modo doctiorem , sed prudentiorem quoque et ad ecclesiastica officia per omnia instructiorem reddere possunt .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3418", + "psc_text": "imprudentia in Christo? Nonne ipse est Dei Virtus et Dei Sapientia? An illam dicit imprudentiam suam, de qua dicit Apostolus: Stultum Dei sapientius est hominibus (I Cor. I, 25) ? Imprudentiam meam: hoc ipsum quod in me irriserunt qui sibi videntur esse sapientes. Tu scisti quare fieret: tu scisti imprudentiam meam. Quid enim tam simile imprudentiae, quam cum haberet in potestate, una voce suos persecutores prosternere, ut pateretur se teneri, flagellari, conspui, colaphizari, spinis coronari, ligno affigi? Imprudentiae simile est; stultum videtur: sed stultum hoc superat omnes sapientes. Stultum quidem est: sed et granum quando cadit in terram, si nemo sciat consuetudinem agricolarum, stultum videtur. Labore magno metitur, portatur ad aream, trituratur, ventilatur: post tanta pericula coeli et tempestatum, et labores rusticanorum curamque dominorum, mittitur in horreum frumentum purgatum. Venit hiems; et quod purgatum erat, profertur et projicitur: imprudentia videtur; sed ut non sit imprudentia, spes facit. Non ergo ille", + "candidate_score": 0.676459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1454", + "psc_text": "amicis passus est inimicos, et nos non. Imo et nos ad hoc paremus in eodem convivari: talem calicem non respuamus, ut celsitudinis ejus desiderium per humilitatem ejus inveniamus. Respondit enim celsitudini ejus haerere volentibus, qui ejus adhuc humilitatem non cogitabant, et ait illis: Potestis bibere calicem quem ego bibiturus sum (Matth. XX, 22) ? Ergo et illae passiones Domini, passiones nostrae sunt: et unusquisque si bene serviat Deo, bene servet fidem, exhibeat quod debet, et versetur inter homines juste, volo videre si non patitur, etiam quod hic enumerat in passione sua Christus. 17. Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt: et proximi a longe steterunt. Qui proximi appropinquaverunt, et qui proximi a longe steterunt? Proximi erant Judaei, quia cognati erant: appropinquaverunt, et quando crucifixerunt. Proximi et Apostoli: et tamen ipsi a longe steterunt, ne cum illo paterentur. Potest etiam hoc sic intelligi: Amici mei, id est, qui", + "candidate_score": 0.648159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1295", + "psc_text": "Dominus autem qui prospiciebat dies illius, noverat ejus futura tormenta, et sine fine tormenta. Ergo, Novit Dominus vias immaculatorum. 8. Et haereditas eorum in aeternum erit. Hoc in fide habemus: Dominus numquid in fide? Dominus novit illa in tanta manifestatione, in quanta non possumus dicere, cum vel aequati Angelis erimus. Non enim nobis tam manifesta erunt, quae erunt manifesta, quam sunt manifesta illi qui nec commutari potest. Tamen et de nobis quid dictum est? Dilectissimi, nunc filii Dei sumus, et nondum apparuit quod erimus: scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2) . Servatur ergo nobis nescio quod dulce spectaculum omnino: et si cogitari ex aliqua parte in aenigmate et per speculum potest, dici tamen nullo modo potest pulchritudo illius dulcedinis, quam servat Deus timentibus se, perficit autem sperantibus in se (Psal. XXX, 20). Illuc parantur corda nostra in omnibus vitae hujus", + "candidate_score": 0.645011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_11", + "bdc_text": "De legato quae scribis regio , iucundum fuit audire hominem ea , qua praedicatur , pietate et integritate in has missum regiones ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202", + "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo", + "candidate_score": 0.642583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_17", + "bdc_text": "Iussi tamen eum a me omnia officia boni et christiani hominis expectare .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2599", + "psc_text": "et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Etenim dicitur caro homo, sicut alio loco dicit Scriptura, Et videbit omnis caro salutare Dei (Isai. XL, 5; Luc. III, 6) . Numquid caro sola videbit, et anima ibi non erit? Iterum dicit ipse Dominus de hominibus: Sicut dedisti ei potestatem omnis carnis (Joan. XVII, 2) . Numquid in solam carnem acceperat potestatem, et non maxime in animas, quas primitus liberabat? Ergo ibi erat anima, ibi erat caro, ibi totus homo; et totus homo cum Verbo, et Verbum cum homine, et homo et Verbum unus homo, et Verbum et homo unus Deus. Dicat ergo, Miserere mei, Deus, miserere mei. Non expavescamus voces petentis misericordiam et exhibentis. Ideo enim petit, quia exhibet: ad hoc enim homo, quia misericors; non ut conditionis necessitate nasceretur, sed ut nos de conditione necessitatis liberaret. Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Audis magistrum", + "candidate_score": 0.63614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.634708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2064", + "psc_text": "Dicit in alio psalmo; Edent pauperes, et saturabuntur. Quomodo commendavit pauperes? Edent pauperes, et saturabuntur. Quid edunt? Quod sciunt fideles. Quomodo saturabuntur? Imitando passionem Domini sui, et non sine causa accipiendo pretium suum. Edent pauperes, et saturabuntur, et laudabunt Dominum, qui requirunt eum. Divites quid? Etiam ipsi edunt. Sed quomodo edunt? Manducaverunt et adoraverunt omnes divites terrae (Psal. XXI, 27, 30) . Non dixit, Manducaverunt, et saturati sunt; sed, Manducaverunt, et adoraverunt. Adorant quidem Deum, sed humanitatem nolunt exhibere fraternam. Manducant illi, et adorant; manducant isti, et saturantur: tamen omnes manducant. Exigitur de manducante quod manducat; non prohibeatur manducare a dispensatore, sed moneatur timere exactorem. Audiant ergo ista peccatores et justi, gentes et qui habitant orbem, terrigenae et filii hominum, simul in unum dives et pauper: non divisi, non separati. Tempus messis hoc faciet, manus ventilatoris hoc poterit (Matth. III, 12). Nunc simul in unum audiant dives et pauper, simul", + "candidate_score": 0.631225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_35_37", + "bdc_text": "Vale iterum , reverende pater , et me amare perge . Curae 17 . maii 1557 .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1638", + "psc_text": "Confundantur, et revereantur simul, qui quaerunt animam meam ut auferant eam. 25. Convertantur retrorsum, et revereantur, qui volunt mihi mala. Convertantur retrorsum: nec hoc in malum accipiamus. Bene illis optat; et vox illius est qui dixit de cruce: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Quare illis ergo dicit, ut retrorsum redeant? Quia qui ante superbi erant ut caderent retro, humiles facti sunt ut resurgant. Quando enim ante sunt, praecedere volunt Dominum, meliores volunt esse quam Dominus: si autem retro sunt, ipsum agnoscunt meliorem, ipsum priorem, se posteriores, ut ille praecedat, illi sequantur. Proinde Petrum male sibi dantem consilium sic redarguit. Passurus enim Dominus erat pro salute nostra, et de ipsa passione quae futura erant praedicabat: et ait Petrus, Absit Domine; propitius tibi esto, non fiet hoc. Praecedere volebat Dominum, et consilium dare magistro. Dominus autem ut non eum faceret praecedentem, sed sequentem, Redi, inquit, retro", + "candidate_score": 0.625987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_2", + "bdc_text": "Stipitem ego vel truncum potius dixerim , quem tua tam insignis humanitas non supra modum afficeret .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2536", + "psc_text": "typho arrogantissimo, qui sibi persuaserit nihil timere: fortiorem putas illo, qui ait, Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) fortiorem ipso capite nostro Domino Deo nostro, qui dixit, Tristis est anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) Non est iste fortior: non te delectet stupor ejus; non immortalitate indutus, sed sensu exutus est. Tu vero habeto animam non sine affectu, reprehensi enim sunt qui sunt sine affectu, et dic de sensu sanitatis: Quis infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29) Si ad istum non pertineret scandalum, cujusque infirmi perditio, quasi rigidus et sine dolore videretur melior esse? Absit: stupor esset, non tranquillitas. Plane, fratres, cum venerimus ad eum locum, ad eam sedem, ad eam beatitudinem, ad coelestem patriam, ubi anima nostra impleatur securitate, impleatur quiete et sempiterna felicitate, nullus ibi dolor erit: quia unde dolentur non erit. Multi, inquit, qui", + "candidate_score": 0.608279, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.683593, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31_33", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2526", + "psc_text": "mulier quaedam Martha nomine excepit illum in domum suam. etc. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Unitas commendatur. Verba Domini nostri Jesu Christi, quae modo ex Evangelio recitata sunt, admonent nos, esse unum aliquid quo tendamus, quando in hujus saeculi multitudine laboramus. Tendimus autem adhuc peregrinantes, nondum manentes; adhuc in via, nondum in patria; adhuc desiderando, nondum fruendo. Tamen tendamus, et sine pigritia et sine intermissione tendamus, ut aliquando pervenire valeamus. 2. Christus pascendum se praebere dignatur. Martha et Maria duae sorores erant, ambae non solum carne, sed etiam religione germanae; ambae Domino cohaeserunt, ambae Domino in carne praesenti concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere", + "candidate_score": 0.683593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31_33", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2529", + "psc_text": "meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . CAPUT II. 3. Marthae et Mariae officium utrumque bonum: melius tamen Mariae. Haec de Domino pascendo in carne, sed pascente in spiritu, pauca pro tempore dixerimus: veniamus ad causam, quam de unitate proposui. Martha Dominum pascere disponens et praeparans, circa multum ministerium occupabatur: Maria soror ejus pasci a Domino magis elegit. Deseruit quodam modo sororem suam circa multum ministerium laborantem, et sedit ipsa ad pedes Domini, et vacans audiebat verbum ejus. Auris fidelissima audierat: Vacate, et videte, quoniam ego sum Dominus (Psal. XLV, 11) . Illa turbabatur, ista epulabatur: illa multa disponebat, ista unum aspiciebat. Utrumque officium bonum: sed tamen quod sit melius, quid nos dicamus? Habemus quem interrogemus, patienter audiamus. Quid sit melius, jam cum legeretur audivimus, et me commemorante iterum audiamus. Interpellat Martha hospitem, ad judicem deponit postulationem piarum querelarum, quod eam soror deseruerit, et sic laborantem in ministerio adjuvare", + "candidate_score": 0.671862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31_33", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2538", + "psc_text": "Evangelium sic loquitur, quando Pascha fecit cum discipulis suis. Quid dicit Evangelium? Cum autem venisset hora, ut Jesus transiret de hoc mundo ad Patrem (Joan. XIII, 1) . Ergo ille transivit, ut pascat: nos sequamur, ut pascamur. SERMO CIV . Rursus in illud Evangelii Lucae, ubi de Martha et Maria. Cap. X, V\\. 38-42. CAPUT PRIMUM. 1. Marthae et Mariae officia compararantur. Sanctum Evangelium cum legeretur, audivimus a femina religiosa susceptum esse Dominum hospitio, eaque Martha vocabatur. Et cum esset ipsa occupata in cura ministrandi, soror ejus Maria sedebat ad pedes Domini, et audiebat verbum ejus. Laborabat illa, vacabat ista: illa erogabat, haec implebatur. Verumtamen Martha laborans multum in illa occupatione et negotio ministrandi, interpellavit Dominum, et de sorore sua conquesta est, quod eam laborantem non adjuvaret. Dominus autem pro Maria respondit Marthae; et ipse ejus factus est advocatus, qui judex fuerat interpellatus. Martha, inquit, circa multa es occupata, quando", + "candidate_score": 0.670504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31_33", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2528", + "psc_text": "viduam mittebat? Nequaquam. Non pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat: sed religiosam viduam, per obsequium exhibitum servo suo, benedicere disponebat. Sic ergo susceptus est Dominus, tanquam hospes, qui in sua propria venit, et sui eum non receperunt: sed quotquot receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11); adoptans servos, et fratres faciens; redimens captivos, et faciens cohaeredes. Ne quis tamen vestrum forsitan dicat: O beati qui Christum suscipere in domum propriam meruerunt! Noli dolere, noli murmurare quia temporibus natus es, quando jam Dominum non vides in carne: non tibi abstulit istam dignationem. Cum uni, inquit, ex minimis meis fecistis, mihi fecistis (Matth. XXV, 40) . CAPUT II. 3. Marthae et Mariae officium utrumque bonum: melius tamen Mariae. Haec de Domino pascendo in carne, sed pascente in spiritu, pauca pro tempore dixerimus: veniamus ad causam, quam de unitate proposui. Martha Dominum pascere disponens et praeparans, circa multum ministerium", + "candidate_score": 0.661058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31_33", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura . Vale , reverende in Christo pater . Salutem ex me dicas coniugi tuae , matronae honestissimae cum liberis et generis tuis , viris optimis mihique plurimum colendis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2527", + "psc_text": "concorditer servierunt. Suscepit eum Martha, sicut solent suscipi peregrini. Sed tamen suscepit famula Dominum, aegra Salvatorem, creatura Creatorem. Suscepit autem Spiritu pascenda, in carne pascendum. Voluit enim Dominus formam servi accipere, et accepta forma servi in illa pasci a servis, dignatione, non conditione. Nam et ista dignatio fuit, se praebere pascendum. Habebat carnem, in qua esuriret quidem, et sitiret: sed nescitis quia in eremo esurienti Angeli ministrabant (Matth. IV, 11)? Ergo quod pasci voluit, pascenti praestitit. Quid autem mirum, si et de sancto Elia praestitit viduae, quem prius corvo ministrante pascebat (III Reg. XVII, 6)? Numquid pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat? Nequaquam. Non pascendo defecerat, quando ad viduam mittebat: sed religiosam viduam, per obsequium exhibitum servo suo, benedicere disponebat. Sic ergo susceptus est Dominus, tanquam hospes, qui in sua propria venit, et sui eum non receperunt: sed quotquot receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11);", + "candidate_score": 0.660494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_29_31", + "bdc_text": "De episcopi nostri negocio alias , cum per ocium licuerit . Nuper certe mecum prolixe et copiose super iustificationis articulo disseruit , et licet non per omnia nobiscum sentiat , tamen , cum ei prolixe explicassem , cur hanc particulam exclusivam ( solam ) adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3780", + "psc_text": "Quomodo isti non praejudicant absenti Primiano, sic et illi praejudicare non potuerunt absenti Caeciliano. CAPUT IX. 13. Donatistae sua ipsorum sententia damnati. Quid eos putatis in hac angustia respondisse? Quid enim dicerent? Qua evaderent inclusi retibus veritatis? Ut haec retia violenter rumperent, quid dixerunt breviter et absolute pro nobis? Et quidem multa, et pene omnia pro nobis, sicut Gesta indicabunt, quae jam proponenda vestra Charitas lectura est. Sed hoc loco rogo vos, et obsecro per Christum, ut teneatis, dicatis, in ore semper habeatis. Non potuit enim pro nobis brevior, et certior, et liquidior ferri sententia. Quid ergo dixit, cum hoc objiceremus: Sic non praejudicant isti Caeciliano, quomodo nec illi Primiano. Et ille defensor illorum: Nec causa causae praejudicat, nec persona personae (Brevic. Collationis cum Donatistis, die 3, cap. 16, n. 28) . O responsum breve, liquidum, verum! Non enim scivit quid dixit; sed Caiphae similis, cum esset pontifex prophetavit (Joan.", + "candidate_score": 0.660397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2627", + "psc_text": "Similiter et Joannes Baptista et praecursor ipsius ita coepit: Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Id. III, 2) . Et modo corripit eos Dominus, qui nolunt agere poenitentiam, appropinquante regno coelorum. Regnum coelorum, sicut ipse ait, non veniet cum observatione. Et iterum ipse ait: Regnum coelorum intra vos est (Luc. XVII, 20, 21) . Prudenter ergo accipiat unusquisque monita praeceptoris, ut non perdat tempus misericordiae Salvatoris, quae modo impenditur, quamdiu generi humano parcitur. Ad hoc enim parcitur homini, ut convertatur, et non sit qui damnetur. Viderit Deus quando veniat finis saeculi: est tamen modo tempus fidei. Finis saeculi utrum hic aliquem nostrum inveniat, nescio: et fortasse non inveniet. Tempus cuique nostrum, proximum est, quia mortales sumus. Inter casus ambulamus. Si vitrei essemus, minus casus timeremus. Quid fragilius vase vitreo? Et tamen servatur, et durat per saecula. Etsi enim casus vitreo vasi timentur, senectus ei et febris non timetur. Nos ergo", + "candidate_score": 0.650117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_3", + "bdc_text": "Eum sane ex literis tuis fructum percipio , quem ex viri gravissimi , prudentissimi et maturrimi iudicii credibile est hominem rudem rerumque omnium ignarum , non igmavum tamen percipere posse .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3797", + "psc_text": "Quare ergo illi datum est, et illi non est datum? Non me piget dicere, hoc est profundum crucis. De profundo nescio quo judiciorum Dei, quae perscrutari contemplarique non possumus, procedit omne quod possumus. De profunditate, inquam, nescio qua judiciorum Dei, quae inscrutabilia contemplari non possumus, perscrutari non valemus, procedit omne quod possumus. Quod possum, video: unde possim, non video; nisi quia et hoc hactenus video, quod novi esse a Deo. Quare autem illum, et non illum: multum est ad me, abyssus est, profundum crucis est; admiratione exclamare possum, disputatione demonstrare non possum. Quid possum exclamare de ista profunditate? Quam magnificata sunt opera tua, Domine! Gentes illuminantur, Judaei excaecantur. Quidam parvuli sacramento Baptismatis abluuntur, quidam vero parvuli in morte primi hominis relinquuntur. Quam magnificata sunt opera tua, Domine! Nimis profundae factae sunt cogitationes tuae! Et sequitur: Vir imprudens non cognoscit, et stultus non intelligit haec (Psal. XCI, 6, 7) . Quid", + "candidate_score": 0.648437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3368", + "psc_text": "utique proximi sumus. Certe enim ipse Dominus Jesus Christus qui diligi praecipit inimicos, in duobus illis praeceptis totam Legem et Prophetas pendere testatus est: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam te ipsum (Matth. XXII, 37-40) . Nihil ibi praecepit de dilectione inimici. Non ergo totum haec duo praecepta continent? Absit. Quia cum dicit, Diliges proximum tuum, ibi sunt omnes homines, etiamsi fuerint inimici: quia etiam secundum spiritualem propinquitatem nescis quid tibi sit in praescientia Dei homo, qui tibi ad tempus videtur inimicus. Quia enim patientia Dei ad poenitentiam eum adducit, fortassis cognoscet et sequetur ducentem. Si enim Deus ipse qui novit qui sint in peccatis perseveraturi, qui relicturi justitiam et irrevocabiliter ad iniquitatem lapsuri, tamen facit solem suum oriri super bonos et malos, et pluit super justos et injustos, invitans utique ad poenitentiam", + "candidate_score": 0.64835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2626", + "psc_text": "redde quod promisisti. SERMO CIX . De verbis Evangelii Lucae, Faciem coeli et terrae nostis probare, etc., deque istis, Si vadis cum adversario tuo ad principem, da operam in via liberari ab illo, etc., cap. XII, V\\. 56-59. CAPUT PRIMUM. 1. Tempore misericordiae utendum ad poenitentiam. Vitro fragiliores sumus. Evangelium audivimus, et in eo Dominum eos arguentem, qui faciem coeli norunt probare, et tempus fidei regni coelorum appropinquantis nesciunt invenire. Judaeis autem hoc dicebat: sed etiam ad nos sermo pervenit. Dominus autem ipse Jesus Christus Evangelii sui praedicationem ita coepit: Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Matth. IV, 17) . Similiter et Joannes Baptista et praecursor ipsius ita coepit: Agite poenitentiam; appropinquavit enim regnum coelorum (Id. III, 2) . Et modo corripit eos Dominus, qui nolunt agere poenitentiam, appropinquante regno coelorum. Regnum coelorum, sicut ipse ait, non veniet cum observatione. Et iterum ipse ait: Regnum coelorum intra vos est (Luc.", + "candidate_score": 0.647523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_28", + "bdc_text": "Ego certe , qui mores huius gentis nondum plane cognitos habeo et perspectos , spectatorem potius quam actorem huius tragoediae tantisper agam , dum , quid e reipublicae christianę utilitate futurum sit , plenius cognovero .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1320", + "psc_text": "(Matth. X, 22) . 2. Spectacula Christianorum. Martyrum mortem aliter spectant carnales, aliter spirituales. Quid autem potuit admirabilius nobis concedere Dominus Jesus Christus Filius Dei, qui est et filius hominis, quia et hoc esse dignatus est; quid potuit magnificentius, quam ut non solum spectatores nugacium munerum aggregaret ovili suo, sed etiam nonnullos qui illic spectari solent? Non enim tantum amatores venatorum, sed etiam ipsos venatores venatus est ad salutem: quia et ipse spectatus est. Audi quomodo. Ipse dixit, ipse antequam spectaretur praedixit, et tanquam factum esset quod futurum erat prophetico eloquio praenuntiavit, dicens in Psalmo: Foderunt manus meas et pedes meos, dinumeraverunt omnia ossa mea. Ecce quomodo spectatus est, ut ossa ejus dinumerarentur. Et dicit apertius ipsum spectaculum: Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me (Psal. XXI, 17 et 18.) Spectabatur illudendus, spectabatur ab eis qui non ei saltem faverent in illo spectaculo, sed saevirent: quomodo spectari fecit martyres suos primitus,", + "candidate_score": 0.646461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2550", + "psc_text": "nec pudore territus abscedat, sed necessitate coactus immineat: surrecturum illum, etsi non propter amicitiam, certe propter illius improbitatem, et daturum ei quantos voluerit. Quantos autem voluit? Nihil plus ille voluit quam tres. In hac ergo similitudine adjunxit hortationem Dominus, et omnino stimulavit nos petere, quaerere, pulsare, donec accipiamus quod petimus, quod quaerimus, quod pulsamus, usus exemplo a contrario: sicut de illo judice qui nec Deum timebat, nec homines reverebatur, et tamen cum eum quaedam vidua interpellaret quotidie, taedio victus dedit quod beneficio non potuit invitus (Luc. XVIII, 1-8). Dominus autem noster Jesus Christus inter nos petitor, cum Patre dator, non utique nos tantum hortaretur ut peteremus, nisi dare vellet. Erubescat humana pigritia: plus vult ille dare, quam nos accipere: plus vult ille misereri, quam nos a miseria liberari: et utique si non liberati fuerimus, nos miseri remanebimus. Nam ille quod nos hortatur, propter nos hortatur. CAPUT II. 2. Amicus de", + "candidate_score": 0.641971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_31", + "bdc_text": "adderemus , tandem adductis a me rationibus acquievit aut certe acquiescere se simulavit , de quo alias plura .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2549", + "psc_text": "media nocte, etc., cap. XI V\\. 5-13. CAPUT PRIMUM. 1. Ad petendum a Deo, similitudinibus Christus hortatur. Audivimus nos exhortantem Dominum nostrum, coelestem magistrum, et fidelissimum consiliarium, eumdem hortatorem, ut petamus, et datorem cum petimus. Audivimus eum in Evangelio hortantem nos eum petere instanter, et pulsare usque ad similitudinem improbitatis. Proposuit enim nobis, exempli gratia: Si quis vestrum haberet amicum, a quo nocte peteret tres panes, cum illi amicus de via venisset, et quod ei apponeret non haberet: si autem ille respondeat jam se requiescere, et servos suos secum, nec debere illius precibus inquietari, ille autem pulsando instet et perseveret, nec pudore territus abscedat, sed necessitate coactus immineat: surrecturum illum, etsi non propter amicitiam, certe propter illius improbitatem, et daturum ei quantos voluerit. Quantos autem voluit? Nihil plus ille voluit quam tres. In hac ergo similitudine adjunxit hortationem Dominus, et omnino stimulavit nos petere, quaerere, pulsare, donec accipiamus quod petimus,", + "candidate_score": 0.64057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_36_38", + "bdc_text": "Curae 17 . maii 1557 . Ioannes Fabricius tui observantissimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2241", + "psc_text": "et non attenderint turbas prohibentes, neque magnipenderint quod Christum videntur sequi, id est, quod christiani appellantur; sed plus amaverint lucem quam Christus est redditurus, quam timuerint strepitum prohibentium: nullo modo separabuntur, et stabit Jesus, et sanabit eos. CAPUT XV. 14. Quomodo oculi sanantur. Stare Jesum quid. Quomodo enim sanantur oculi nostri? Quomodo per fidem sentimus Christum transeuntem temporali dispensatione; sic intelligamus Christum stantem incommutabili aeternitate. Ibi enim sanatur oculus, quando intelligitur Christi divinitas. Percipiat hoc Charitas vestra: attendite quod dicam grande sacramentum. Omnia temporaliter gesta a Domino nostro Jesu Christo, fidem nobis inserunt. Credimus in Filium Dei, non solum in Verbum per quod facta sunt omnia; sed in ipsum Verbum factum carnem, ut habitaret in nobis, natum de virgine Maria, et caetera quae fides habet, quae nobis exhibita sunt, ut Christus transiret, et ut caeci vestigia transeuntis audientes, clamarent operibus, vita professionem fidei commemorantes. Jam ut clamantes sanentur, stat Jesus.", + "candidate_score": 0.637147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_18", + "bdc_text": "Quod ad regis apud nos amicitiam attinet , sic paucis accipe :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2684", + "psc_text": "Dominus, Hodie salus domui huic facta est. Sed ipsam salutem videte. Primo desiderabat Dominum videre, quia statura parvus erat: sed turba impediente ascendit in arborem sycomori, et vidit transeuntem. Ille autem aspexit eum, et ait: Zacchaee, descende; apud te oportet me manere. Tu pendes, sed non te suspendo, hoc est, non te differo. Volebas videre transeuntem, hodie me apud te invenies habitantem. Ingressus est ad eum Dominus: repletus ille gaudio ait, Dimidium rerum mearum do pauperibus. Ecce quomodo currit, qui currit facere amicos de mammona iniquitatis. Et ne reus aliunde teneretur: Si cui aliquid tuli, ait, quadruplum reddam (Luc. XIX, 2, 9) . Inflixit sibi condemnationem, ne incurreret damnationem. Ergo qui habetis de malo, facite inde bonum. Qui non habetis de malo, nolite acquirere de malo. Esto bonus tu qui bonum facis de malo: et cum coeperis aliquid boni facere de malo, noli remanere tu malus. Nummi tui convertuntur in", + "candidate_score": 0.636364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2234", + "psc_text": "Ecclesiis quae de Judaeis crediderant, tacuit: Eram, inquit, ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae sunt in Christo. Tantum autem audiebant quia qui aliquando nos persequebatur, nunc evangelizat fidem quam aliquando vastabat: et in me, inquit, magnificabant Deum (Galat. I, 22-24) . Sic et angularis lapis dicitur Christus, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 20, 14). Angulus enim duos parietes copulat de diverso venientes. Quid tam diversum, quam circumcisio et praeputium, habens unum parietem de Judaea, alterum parietem de Gentibus? Sed angulari lapide copulantur, Lapidem enim quem reprobaverunt aedificantes, hic factus est in caput anguli (Psal. CXVII, 22) . Angulus in aedificio non est, nisi cum duo parietes ex diverso venientes in unum conveniunt, et quadam unitate junguntur. Isti ergo duo parietes secundum typum, duo caeci erant clamantes ad Dominum. CAPUT XII. 11. Transiens Jesus interpellatur, et sanat. Attendite nunc, dilectissimi. Dominus transibat, caeci clamabant. Quid est, transibat? Transitoria opera faciebat, sicut", + "candidate_score": 0.62054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_10", + "bdc_text": "Friderici certe a Salicibus , viri apud suos summo loco nati , amicitia et familiaritas non solum ornamento et honori , sed magno insuper mihi esse potest ad res gerendas emolumento .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_379", + "psc_text": "Nolite enim carnaliter intelligere, quod velut in sinum tunicae Abrahae levatus sit pauper. Sinus erat, quia secretum erat. Unde dicitur, Redde vicinis nostris in sinum eorum (Psal. LXXVIII, 12) . Quid est, in sinum eorum? In secreta eorum. Quid est, Redde in sinum eorum? Torque conscientiam eorum. Lege, aut si legere non potes, audi cum legitur, et vide Abraham opulentissimum fuisse in terra, auro, argento, familia, pecore, possessione (Gen. XIII): et tamen dives iste pauper fuit, quia humilis fuit; Credidit enim Abraham Deo, et deputatum est illi ad justitiam (Id. XV, 6) . Justificatus est gratia Dei, non propria praesumptione. Fidelis erat, bene operabatur. Filium jussus est immolare; neque cunctatus est ei offerre quod acceperat, a quo acceperat (Id. XXII). Probatus est Deo, constitutus est exemplum fidei. Jam Deo notus erat: sed nobis monstrandus erat. Non est inflatus quasi in bonis operibus suis; quia pauper erat dives iste. Et ut", + "candidate_score": 0.620511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3186_sent_7", + "bdc_text": "nunc mihi non amplius cum rivulis aut fontium obstrepera garrulitate negotium est , sed cum hominibus et quidem christianis meae tutelae fideique comissis .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1983", + "psc_text": "Tangitur autem fimbria exigua pars vestimenti et extrema. Fac vestem Christi quasi Apostolos. Ibi fimbria Paulus erat: hoc est, extremus et minimus. Nam utrumque de se dixit: Ego sum minimus Apostolorum (I Cor. XV, 9) . Nam post omnes vocatus est, post omnes credidit, plus omnibus sanavit. Non erat missus Dominus, nisi ad oves quae perierant domus Israel. Sed quia et populus quem non cognoverat, serviturus erat, in obauditu auris obauditurus erat, nec de illo tacuit ibi constitutus. Ait enim quodam loco idem Dominus: Habeo alias oves quae non sunt de hoc ovili; oportet me et has adducere, ut sit unus grex et unus pastor (Joan. X, 16) . CAPUT VI. 9. Chananaeae perseverantia in petendo. Inde mulier ista erat: ideo non contemnebatur, sed differebatur. Non sum, inquit, missus, nisi ad oves quae perierunt domus Israel. Et illa clamando instabat, perseverabat, pulsabat, tanquam jam audisset, Pete, et accipe; quaere, et", + "candidate_score": 0.619693, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file