diff --git "a/3/3313.json" "b/3/3313.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3313.json" @@ -0,0 +1,1690 @@ +{ + "letter_id": "3313", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3313", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.049493, + 0.049696, + 0.058999, + 0.053482, + 0.05586, + 0.042086, + 0.05245, + 0.041316, + 0.053149, + 0.049396, + 0.052149, + 0.053341, + 0.041452, + 0.043516, + 0.041323, + 0.044139, + 0.059589, + 0.051366, + 0.056069, + 0.051128 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum", + "max_score": 0.758291, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.758291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.737608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.728294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "064_Boetius_De-praedicatione-trium-personarum_window_0", + "psc_text": "De praedicatione trium personarum Quaero an Pater et Filius ac Spiritus sanctus de divinitate substantialiter praedicentur, an alio quolibet modo; viamque indaginis hinc arbitror esse sumendam, unde rerum omnium manifestum constat exordium, id est ab ipsis catholicae fidei fundamentis. Si igitur interrogem an qui dicitur Pater substantia sit, respondetur esse substantia. Quod si quaeram an Filius substantia sit, idem dicitur; Spiritum quoque sanctum substantiam esse nemo dubitaverit. Sed cum rursus colligo, Patrem, Filium, Spiritum sanctum, non plures, sed una occurrit esse substantia; una igitur substantia trium nec separari ullo modo, aut disjungi potest, nec velut ex partibus in unum conjuncta est, sed est una simpliciter. Quaecunque igitur de divina substantia praedicantur, ea tribus oportet esse communia; idque signi erit, quae sint, quae de divinitatis substantia praedicentur, quod quaecunque hoc modo dicuntur de singulis in unum collectis, tribus singulariter praedicabuntur hoc modo, si dicimus, Pater Deus est, Filius Deus est, Spiritus", + "candidate_score": 0.700203, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.751949, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.751949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.744472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.741158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.73266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_44", + "psc_text": "Apostolus, Cum autem ei omnia subjecta fuerint, tunc et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia; aut ideo dictum est, ne quisquam putaret habitum Christi, qui ex humana creatura susceptus est, conversum iri postea in ipsam divinitatem, vel, ut certius expresserim, deitatem, quae non est creatura, sed est unitas Trinitatis incorporea et incommutabilis et sibimet consubstantialis et co3aeterna natura. Aut si quisquam contendit, ut aliqui senserunt, ita dictum, Et ipse Filius subjectus erit ei qui illi subjecit omnia, ut ipsam subjectionem, commutationem et conversionem credat futuram creaturae in ipsam substantiam vel essentiam Creatoris, id est, ut quae fuerat substantia creaturae, fiat substantia Creatoris; certe vel hoc concedit, quod non habet ullam dubitationem, nondum hoc fuisse factum cum Dominus diceret, Pater major me est. Dixit enim hoc non solum antequam ascendisset in coelum, verum etiam antequam passus resurrexisset a mortuis. Illi autem qui putant humanam in eo naturam in", + "candidate_score": 0.729243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_18", + "psc_text": "qui ante me scripserunt de Trinitate, quae Deus est, divinorum Librorum veterum et novorum catholici tractatores, hoc intenderunt secundum Scripturas docere, quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, unius ejusdemque substantiae inseparabili aequalitate divinam insinuent unitatem; ideoque non sint tres dii, sed unus Deus: quamvis Pater Filium genuerit, et ideo Filius non sit qui Pater est; Filiusque a Patre sit genitus, et ideo Pater non sit qui Filius est; Spiritusque sanctus nec Pater sit nec Filius, sed tantum Patris et Filii Spiritus, Patri et Filio etiam ipse coaequalis, et ad Trinitatis pertinens unitatem. Non tamen eamdem Trinitatem natam de virgine Maria, et sub Pontio Pilato crucifixam et sepultam, tertio die resurrexisse, et in coelum ascendisse, sed tantummodo Filium. Nec eamdem Trinitatem descendisse in specie columbae super Jesum baptizatum (Matth. III, 16); aut die Pentecostes post ascensionem Domini, sonitu facto de coelo quasi ferretur flatus vehemens, et linguis divisis velut ignis", + "candidate_score": 0.728009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.716518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.716371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.708063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20_22", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_18", + "psc_text": "qui ante me scripserunt de Trinitate, quae Deus est, divinorum Librorum veterum et novorum catholici tractatores, hoc intenderunt secundum Scripturas docere, quod Pater et Filius et Spiritus sanctus, unius ejusdemque substantiae inseparabili aequalitate divinam insinuent unitatem; ideoque non sint tres dii, sed unus Deus: quamvis Pater Filium genuerit, et ideo Filius non sit qui Pater est; Filiusque a Patre sit genitus, et ideo Pater non sit qui Filius est; Spiritusque sanctus nec Pater sit nec Filius, sed tantum Patris et Filii Spiritus, Patri et Filio etiam ipse coaequalis, et ad Trinitatis pertinens unitatem. Non tamen eamdem Trinitatem natam de virgine Maria, et sub Pontio Pilato crucifixam et sepultam, tertio die resurrexisse, et in coelum ascendisse, sed tantummodo Filium. Nec eamdem Trinitatem descendisse in specie columbae super Jesum baptizatum (Matth. III, 16); aut die Pentecostes post ascensionem Domini, sonitu facto de coelo quasi ferretur flatus vehemens, et linguis divisis velut ignis", + "candidate_score": 0.70653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.700555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_492", + "psc_text": "sive Filius, sive Spiritus sanctus, et perfectus Deus Pater et Filius et Spiritus sanctus: et ideo Trinitas potius quam triplex. CAPUT IX. 10. An una vel tres simul personae dicantur solus Deus. Et quoniam ostendimus quomodo possit dici solus Pater, quia non nisi ipse ibi Pater; consideranda est illa sententia qua dicitur, Deum verum solum non esse Patrem solum, sed Patrem et Filium et Spiritum sanctum. Si quis enim interroget, Pater solus utrum sit Deus: quomodo respondebitur non esse, nisi forte ita dicamus, esse quidem Patrem Deum, sed non eum esse solum Deum; esse autem solum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum? Sed quid agimus de illo testimonio Domini? Patri enim dicebat, et Patrem nominaverat ad quem loquebatur, cum ait: Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te unum verum Deum (Joan. XVII, 3) . Quod quidem Ariani sic solent accipere, quasi non sit Filius verus Deus. Quibus exclusis", + "candidate_score": 0.6817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_431", + "psc_text": "ad patrem, et non filius ad non patrem refertur; ita genitus ad genitorem, et non genitus ad non genitorem referatur necesse est. CAPUT VIII. 9. Quidquid substantialiter de Deo dicitur, de singulis personis singulariter et simul de ipsa Trinitate dicitur. In Deo una essentia, tres Graecis hypostases, Latinis tres personae. Quapropter illud praecipue teneamus, quidquid ad se dicitur praestantissima illa et divina sublimitas, substantialiter dici; quod autem ad aliquid, non substantialiter, sed relative: tantamque vim esse ejusdem substantiae in Patre et Filio et Spiritu sancto, ut quidquid de singulis ad se ipsos dicitur, non pluraliter in summa, sed singulariter accipiatur. Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de", + "candidate_score": 0.679931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_571", + "psc_text": "tres, sed unum ipsam Trinitatem: sicut Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus; et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus; et omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus: nec tamen tres dii, aut tres boni, aut tres omnipotentes; sed unus Deus, bonus, omnipotens ipsa Trinitas; et quidquid aliud non ad invicem relative, sed ad se singuli dicuntur. Hoc enim secundum essentiam dicuntur, quia hoc est ibi esse, quod magnum esse, quod bonum esse, quod sapientem esse, et quidquid aliud ad se unaquaeque ibi persona, vel ipsa Trinitas dicitur. Ideoque dici tres personas, vel tres substantias, non ut aliqua intelligatur diversitas essentiae, sed ut vel uno aliquo vocabulo responderi possit, cum dicitur quid tres, vel quid tria; tantamque esse aequalitatem in ea Trinitate, ut non solum Pater non sit major quam Filius, quod attinet ad divinitatem, sed nec Pater et Filius simul majus aliquid sint quam Spiritus sanctus, aut singula", + "candidate_score": 0.678609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_441", + "psc_text": "Dominus unus est (Deut. VI, 4) , non utique excepto Filio, aut excepto Spiritu sancto oportet intelligi, quem unum Dominum Deum nostrum recte dicimus etiam patrem nostrum per gratiam suam nos regenerantem. Trinitas autem Filius nullo modo dici potest. Spiritus vero sanctus secundum id quod scriptum est, Quoniam Deus spiritus est (Joan. IV, 24) , potest quidem universaliter dici, quia et Pater spiritus et Filius spiritus, et Pater sanctus et Filius sanctus. Itaque Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, quoniam unus Deus, et utique Deus sanctus est, et Deus spiritus est, potest appellari Trinitas et Spiritus sanctus. Sed tamen ille Spiritus sanctus qui non Trinitas, sed in Trinitate intelligitur, in eo quod proprie dicitur Spiritus sanctus, relative dicitur, cum et ad Patrem et ad Filium refertur, quia Spiritus sanctus et Patris et Filii Spiritus est. Sed ipsa relatio non apparet in hoc nomine; apparet autem cum dicitur donum Dei (Act.", + "candidate_score": 0.67824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21_23", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet . Nicenum admittit symbolum , Athanasii minus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.673107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21_23", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet . Nicenum admittit symbolum , Athanasii minus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_215", + "psc_text": "nunquam Patribus aut Prophetis per aliquas visibiles formas apparuisse. Hanc enim opinionem illi pepererunt, qui non potuerunt in unitate Trinitatis intelligere quod dictum est, Regi autem saeculorum immortali, invisibili soli Deo (I Tim. I, 17) ; et, Quem nemo hominum vidit, nec videre potest (Id. VI, 16) . Quod de ipsa substantia summa summeque divina et incommutabili, ubi et Pater et Filius et Spiritus sanctus unus et solus Deus est, per sanam fidem intelligitur. Visiones autem illae per creaturam commutabilem Deo incommutabili subditam factae sunt, non proprie sicuti est, sed significative sicut pro rerum causis et temporibus oportuit, ostendentes Deum. CAPUT XVIII. 33. Visio Danielis. Quanquam nescio quemadmodum isti intelligant quod Danieli apparuerit Antiquus dierum, a quo Filius hominis, quod propter nos esse dignatus est, accepisse intelligitur regnum, ab illo scilicet qui ei dicit in Psalmis, Filius meus es tu, ego hodie genui te: postula a me, et dabo tibi", + "candidate_score": 0.672222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_16_18", + "bdc_text": "Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit . Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_547", + "psc_text": "haereticorum? Cum enim conaretur humana inopia loquendo proferre ad hominum sensus, quod in secretario mentis pro captu tenet de Domino Deo creatore suo, sive per piam fidem, sive per qualemcumque intelligentiam, timuit dicere tres essentias, ne intelligeretur in illa summa aequalitate ulla diversitas. Rursus non esse tria quaedam, non poterat dicere, quod Sabellius quia dixit, in haeresim lapsus est. Certissime quippe de Scripturis cognoscitur quod pie credendum est, et aspectu mentis indubitata perceptione perstringitur, et Patrem esse, et Filium, et Spiritum sanctum; nec Filium esse eumdem qui Pater est, nec Spiritum sanctum eumdem esse vel Patrem vel Filium. Quaesivit quid tria diceret: et dixit substantias sive personas, quibus nominibus non diversitatem intelligi voluit, sed singularitatem noluit; ut non solum ibi unitas intelligatur ex eo quod dicitur una essentia, sed et trinitas ex eo quod dicuntur tres substantiae vel personae. Nam si hoc est Deo esse quod subsistere, ita non erant", + "candidate_score": 0.649139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_432", + "psc_text": "Quemadmodum enim Pater Deus est, et Filius Deus est, et Spiritus sanctus Deus est, quod secundum substantiam dici nemo dubitat: non tamen tres deos, sed unum Deum dicimus eam ipsam praestantissimam Trinitatem. Ita magnus Pater, magnus Filius, magnus Spiritus sanctus: non tamen tres magni, sed unus magnus. Non enim de Patre solo, sicut illi perverse sentiunt; sed de Patre et Filio et Spiritu sancto scriptum est, Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus: nec tres boni, sed unus est bonus, de quo dictum est, Nemo bonus, nisi unus Deus. Etenim Dominus Jesus, ne ab illo qui dixerat, Magister bone (Luc. XVIII, 19, 18) , tanquam hominem compellans, secundum hominem tantummodo intelligeretur, ideo non ait, Nemo bonus, nisi solus Pater; sed, Nemo bonus, nisi unus Deus. In Patris enim nomine, ipse per se Pater pronuntiatur: in Dei vero, et ipse et", + "candidate_score": 0.647709, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.744673, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.744673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.739476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.728518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.716486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4052", + "psc_text": "Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30): Secundum formam servi, Quoniam Pater major me est (Id. XIV, 28). 11. Quod autem de Deo scriptum est, Qui solus habet immortalitatem (I Tim. VI, 16); et, Invisibili, soli Deo honor et gloria (Id. I, 17); et caetera hujusmodi, non de Patre tantum accipimus, sed etiam de Filio, quod ad formam Dei attinet, et de Spiritu sancto. Pater enim et Filius et Spiritus sanctus unus Deus est, et solus verus Deus, et solus immortalis secundum incommutabilem omnino substantiam. Si enim de carne diversi sexus dictum est, Qui adhaeret meretrici, unum corpus est; et de spiritu hominis, qui non est quod Dominus, consequenter scriptum est, Qui autem adhaeret Domino, unus spiritus est (I Cor. VI, 16, 17); quanto magis Deus Pater in Filio, et Deus Filius in Patre, et Deus Spiritus Patris et Filii unus Deus est, ubi nulla est diversa natura; cum", + "candidate_score": 0.712116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.70729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2805", + "psc_text": "Proinde in unum Deum, Patrem et Filium et Spiritum sanctum firma pietate credamus; ita ut nec Filius credatur esse qui Pater est, nec Pater qui Filius est, nec Pater nec Filius qui utriusque Spiritus est. Nihil putetur in hac Trinitate temporibus locisve distare; sed haec tria aequalia esse et coaeterua, et omnino esse una natura: non a Patre aliam, et a Filio aliam, et a Spiritu sancto aliam conditam esse creaturam; sed omnia et singula quae creata sunt vel creantur, Trinitate creante subsistere, nec quemquam liberari a Patre sine Filio et Spiritu sancto, aut a Filio sine Patre et Spiritu sancto, aut a Spiritu sancto sine Patre et Filio; sed a Patre et Filio et Spiritu sancto, uno, vero, vereque immortali, id est omni modo incommutabili solo Deo. Multa autem etiam separatim in Scripturis de singulis dici, ut insinuetur, quamvis inseparabilis Trinitas, tamen Trinitas: ut quemadmodum simul dici non possunt", + "candidate_score": 0.687289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "Plena sunt Deo omnia, et praeter Deum nihil est. Ipse est in Patre, ipse in Filio, ipse in Spiritu sancto: ac per hoc, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus non plures dii, sed ipse unus est Deus; et non est ipse Pater qui est Filius, nec Filius qui est Spiritus sanctus. Pater in Filio est, Filius in Patre, in utroque Spiritus sanctus; quia in tribus numero, non ordine, id est personis, non virtute discretis, unus atque indivisibilis habitat Deus. Omnia quae Patris sunt, Filii sunt; et quae Filii sunt, Patris sunt; et quae utriusque sunt, Spiritus sancti sunt: quia non quasi aequalem, sed eamdem, id est unicam, non separatam possident substantiam Deitatis; et ideo vel majestate, vel aetate, alter alterum non praecedit, quia dividi quod plenum est non potest, nec est in plenitudine aliquid, quod possit plenitudinem separare, et majorem uni, minorem alteri facere portionem. In personis autem non ita", + "candidate_score": 0.679107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_26_28", + "bdc_text": "Hic est 9 . dies quo continetur et hodie , opinor , futurum ut causa illius decidatur . Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3527", + "psc_text": "nec introeat ut tollat quid de domo; iste dixit, et qui in medio ejus sunt, discedant: ut ostenderetur illis verbis apud alios evangelistas positis, festinationem fugae fuisse praeceptam. Et pro eo quod illi posuerunt, et qui in agro erit, non revertatur retro tollere vestimentum suum; apertius iste ait, et qui in regionibus, non intrent in eam; quia dies ultionis hi sunt, ut impleantur omnia quae scripta sunt. Deinde similiter etiam iste sequitur, ut prorsus manifestum sit de hac re ipsa omnium trium esse hunc Evangelii locum, Vae autem praegnantibus et nutrientibus in illis diebus, et caetera ad hoc pertinentia, quae jam commemoravi superius. 29. Lucas ergo patefecit quod esse posse incertum non ad saeculi finem, sed ad expugnationem Jerusalem pertinere id quod dictum est de abominatione desolationis, et quod dictum est de dierum breviatione propter electos; quia etsi ea ipse non dixit, dixit tamen apertius caetera de hoc ipso, quo", + "candidate_score": 0.668509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_30_32", + "bdc_text": "Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur . Ipsum non pertinacem fore audio , et hoc illi cedet ad salutem . Si nuncius hic hodie tantisper expectat , donec definiatur eius negotium subscribam quid actum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_16_18", + "bdc_text": "Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit . Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4098", + "psc_text": "biformem spiritum dici, quando qui adhaeret Domino, unus spiritus est. Quod si tibi non placet, nec ego triformem Deum dixi Patrem et Filium et Spiritum sanctum, sed unum Deum. Si autem in praesentia vis ut colloquamur, gratiam quidem habeo dignationi et benevolentiae tuae. Sed sicut jam mihi aliud quod voluisti rescribere dignatus es; ita dignare rescribere dictaturos nos esse quae dicturi sumus, et non deero voluntati tuae, quantum me adjuverit Dominus. Nam si scribis et scribo non nos aedificat; quomodo nos aedificat dicis et dico, ubi post verborum strepitum non inveniamus quod legendo recenseamus? Augustinus haec dictavi, et relectis subscripsi. Abstineamus nos a conviciis, ne tempus inaniter impendamus; et ad id quod agitur inter nos potius advertamus. EPISTOLA CCXLII. Augustinus Elpidio ariano, probans Filium Dei esse Deo aequalem, genitumque ex ipso, non factum; spondens etiam se ariani cujusdam libello plenius responsurum, si otium et facultas detur. Domino eximio meritoque honorabili", + "candidate_score": 0.65619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_25_27", + "bdc_text": "Libri eius nobis examinanda missi sunt . Hic est 9 . dies quo continetur et hodie , opinor , futurum ut causa illius decidatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3432", + "psc_text": "quae per illas significabantur esse futura, procul dubio esse necessariae destiterunt, ut non judicetur in cibo et potu, et in parte diei festi et neomeniae et sabbatorum, quod est umbra futurorum (Coloss. II, 16, 17): verum etiam illa quae in Lege ita praecepta sunt, ut valeant ad informandos mores fidelium (id est, ut abnegantes impietatem et saeculares cupiditates, temperanter et juste et pie vivamus in hoc saeculo [Tit. II, 12]; unde est etiam hoc quod ex Lege maxime commendandum elegit Apostolus, Non concupisces, et quaecumque de Deo et proximo diligendo sine ullis figuris sacramentorum praecipiuntur in Lege, in quibus duobus praeceptis etiam ipse Dominus Christus dicit totam Legem Prophetasque pendere [Matth. XXII, 40] ), sic accipit, sic amplectitur, sic observanda esse non dubitat, ut quidquid in eis proficit non sibi tribuat, sed gratiae Dei per Jesum Christum Dominum nostrum. CAPUT III. 9. Verumtamen cum quisque isto modo fuerit verus germanusque", + "candidate_score": 0.653913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi . Laboravit eo tota fere mea familia , imo tota fere urbs .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.653761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_15_17", + "bdc_text": "chartam habet satis mundam et typos recentes . Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit . Dogmata illius sunt admodum absurda :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.650407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1789", + "psc_text": "intelligendum, ut existimemus sanctum Spiritum Dei, qui in Trinitate incommutabilis Deus est, et cum Patre et Filio unus Deus, tanquam aliquem qui non sit quod Deus est, interpellare pro sanctis: dictum quippe est, Interpellat pro sanctis, quia interpellare sanctos facit; sicut dictum est, Tentat vos Dominus Deus vester, ut sciat si diligatis eum (Deut. XIII, 3), hoc est ut scire vos faciat. Interpellare itaque sanctos facit gemitibus inenarrabilibus, inspirans eis desiderium etiam adhuc incognitae tantae rei quam per patientiam exspectamus. Quomodo enim narratur, quando desideratur, quod ignoratur? nam utique si omnimodo ignoraretur, non desideraretur; et rursus, si videretur, non desideraretur, nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua", + "candidate_score": 0.650389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2207", + "psc_text": "ipsa Trinitas, unus Deus. Et quia non tantum invisibilis, verum etiam incommutabilis; sic apparet quibus voluerit, in qua voluerit specie, ut apud eum integra maneat ejus invisibilis incommutabilisque natura. Desiderium autem veraciter piorum, quo videre Deum cupiunt, et inhianter ardescunt, non, opinor, in eam speciem contuendam flagrat, qua ut vult apparet, quod ipse non est; sed in eam substantiam, qua ipse est quod est. Hujus enim desiderii sui flammam sanctus Moyses, fidelis famulus ejus ostendit, ubi ait Deo, cum quo ut amicus facie ad faciem loquebatur: Si inveni gratiam ante te, ostende mihi temetipsum (Exod. XXXIII, 13, sec. LXX). Quid ergo? ille non erat ipse? Si non esset ipse, non ei diceret, ostende mihi temetipsum; sed, Ostende mihi Deum: et tamen si ejus naturam substantiamque conspiceret, multo minus diceret, ostende mihi temetipsum. Ipse ergo erat in ea specie qua apparere voluerat; non autem ipse apparebat in natura propria, quam Moyses", + "candidate_score": 0.648106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_15_17", + "bdc_text": "chartam habet satis mundam et typos recentes . Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit . Dogmata illius sunt admodum absurda :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.647402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.647335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_14_16", + "bdc_text": "Hodie incepit Apiarius ; chartam habet satis mundam et typos recentes . Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.645614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.645566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_22", + "bdc_text": "Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.645436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_32", + "bdc_text": "Si nuncius hic hodie tantisper expectat , donec definiatur eius negotium subscribam quid actum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.644678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.640318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.640307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.639515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_45_47", + "bdc_text": "Domino M( ar)tyri , Gvalthero et reliquis omnibus dominis et fratri ( bus ) meis , uxori quoque et omnibus domesticis tuis ex me salutem dicas , oro ; salutant te nostri . Musculus scribit ipse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.63936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_16", + "bdc_text": "Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.63928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_14_16", + "bdc_text": "Hodie incepit Apiarius ; chartam habet satis mundam et typos recentes . Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.638753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", + "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", + "candidate_score": 0.638743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi . Laboravit eo tota fere mea familia , imo tota fere urbs .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.638012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum . Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.636899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi . Laboravit eo tota fere mea familia , imo tota fere urbs .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.636872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_38_40", + "bdc_text": "Hodie venit huc Leverus ; gratias agit pro consilio ipsis dato . Promittit conformitatem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_882", + "psc_text": "ad Joannem Baptistam (Luc. XVI, 16); et quia propterea quaerebant Judaei Christum interficere, quia non solum solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18); et quia gratiam pro gratia accepimus; et quoniam Lex per Moysen data est, Gratia autem et veritas per Jesum Christum facta est (Id. I, 16, 17); et per Jeremiam promissum est, daturum Deum Testamentum novum domui Juda, non secundum Testamentum quod disposuit patribus eorum (Jer. XXXI, 31): non tamen arbitror ipsum Dominum fallaciter a parentibus circumcisum. Aut si hoc propter aetatem minime prohibebat; nec illud arbitror eum dixisse fallaciter leproso, quem certe non illa per Moysen praecepta observatio, sed ipse mandaverat: Vade et offer pro te sacrificium quod praecepit Moyses in testimonium illis (Marc. I, 44). Nec fallaciter ascendit ad diem festum, usque adeo non causa ostentationis coram hominibus, ut non evidenter ascenderit, sed latenter (Joan. VII, 10). 19.", + "candidate_score": 0.636547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.635377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_5", + "bdc_text": "Tuas vero , quas interim ad me misisti , ternas opinor , omnes accepi et ago tibi pro tua fide et diligentia magnas gratias , inprimis vero pro insigni tuo illo opere in Apocalypsin.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_803", + "psc_text": "in multis, sed tanquam in uno; Et semini tuo, quod est Christus (Gal. III, 16). In semine, inquit, tuo benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18). Erigite oculos cordis, et considerate totum orbem terrarum, quomodo in semine Abrahae benedicuntur omnes gentes. Tunc ab uno credebatur quod nondum videbatur; jam vos videtis, et adhuc invidetis. Passio Domini pretium est orbis terrarum; ille totum orbem redemit: et vos cum toto orbe ad lucrum vestrum non concordatis, sed potius in damnum vestrum in parte litigatis, ut totum perdatis. Audite in Psalmo, quo pretio redempti sumus: Foderunt, inquit, manus meas et pedes, dinumeraverunt omnia ossa mea. Ipsi vero consideraverunt et conspexerunt me; diviserunt sibi vestimenta mea, et super vestimentum meum miserunt sortem (Psal. XXI, 18, 19). Quare divisores vestimentorum Domini esse vultis, et tunicam illam charitatis desuper textam, quam nec persecutores ejus diviserunt, tenere cum toto orbe non vultis? In Psalmo ipso legitur quia totus", + "candidate_score": 0.634925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_16", + "bdc_text": "Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.629975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum . Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.628184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_38_40", + "bdc_text": "Hodie venit huc Leverus ; gratias agit pro consilio ipsis dato . Promittit conformitatem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.627747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum . Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3936", + "psc_text": "viri cadant, feminae constuprentur, incendantur ecclesiae, nos ipsi in tormentis deficiamus, cum de nobis quaeritur quod non habemus. Potens est quidem Deus audire preces familiae suae, et haec, quae formidantur, avertere; nec ideo tamen propter ista, quae incerta sunt, debet nostri officii esse certa desertio, sine quo est plebi certa pernicies, non in rebus vitae hujus, sed alterius incomparabiliter diligentius sollicitiusque curandae. Nam si certa essent ista mala, quae timentur ne in locis in quibus sumus, forte contingant, prius inde fugerent omnes propter quos ibi manendum est, et nos a manendi necessitate liberos redderent: non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidam sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis: sed multo plures, illic manentibus propter quos manerent, sub eorumdem periculorum densitate manserunt. Et si aliqui deseruerunt plebes suas,", + "candidate_score": 0.624053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum . Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.621999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_34_36", + "bdc_text": "Fecit eius mihi copiam , et de confessione relicta exposuit omnia . Ego ipsum graviter corripui . Timet valde ne res cognita fiat senatui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4049", + "psc_text": "tibi asserere fidem meam; quandoquidem in fide nostri placiti stare noluisti; et vir tantus qui pro fide quam reipublicae debes, non times maledicta provincialium, pro fide quam Christo debes, times calumnias episcoporum. Deinde cum disputationi nostrae etiam honoratos viros interesse cupiveris, miror quomodo in ipsa devitatione calumniae verba tua times a notariis conscribi, et ex ore tuo a clarissimis testibus non times audiri. Nonne consideras difficile esse ut homines suspicentur te a nobis ullam formidasse calumniam, ut verba tua excipi nolles; sed cum cogitasses retentum te fuisse in verbo ante prandium manu tua conscripto, simul etiam cogitasse non tam facile te notariorum tabulas delere potuisse, quam facile illam chartulam conscidisti? Si autem dicis non illa ita gesta esse ut a me narrata sunt, aut tu oblivione falleris, non enim audeo dicere mentiris; aut ego vel similiter fallor, vel mentior. Vides ergo quam recte dicam ea quae de his maxime rebus", + "candidate_score": 0.621843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_34_36", + "bdc_text": "Fecit eius mihi copiam , et de confessione relicta exposuit omnia . Ego ipsum graviter corripui . Timet valde ne res cognita fiat senatui .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.618659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_46_48", + "bdc_text": "salutant te nostri . Musculus scribit ipse . Bene vale . Bernę 14 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1148", + "psc_text": "sanctificatio nostra est, et qui ideo pro nobis mortuus est et resurrexit, ut jam non nobis, sed illi vivamus, qui pro nobis mortuus est et resurrexit, et dedit nobis pignus repromissionis suae spiritu suo, sicut pignus vitae nostrae posuit in coelis in corpore suo, quod est caput corporis nostri. Unde nunc exspectatio nostra Dominus est et substantia, quae ab ipso facta est apud ipsum, et in ipso, et per ipsum, qui conformatus est corpori humilitatis nostrae, ut nos conformaret corpori gloriae suae, et secum in coelestibus collocaret. Propterea et qui digni fuerint vita aeterna, erunt in gloria regni ejus, ut cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in", + "candidate_score": 0.6162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_46_48", + "bdc_text": "salutant te nostri . Musculus scribit ipse . Bene vale . Bernę 14 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.613441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_30", + "bdc_text": "Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_399", + "psc_text": "Probamus hoc ecclesiasticis Gestis, ubi nominatim declarantur, in quibus Secundus Tigisitanus ea quae cognovit, velut contuitu pacis ignovit, et cum quibus postea non cognovit, discissa pace damnavit. Unde apparuit eum etiam primo non paci consuluisse, sed sibi timuisse. Objecerat ei namque Purpurius Limatensis quod etiam ipse, cum detentus esset a curatore et ordine ut Scripturas traderet, dimissus est, utique non frustra, nisi quia tradidit, aut tradi aliquid jussit. Hanc ille suspicionem satis probabilem metuens, accepto consilio a minore Secundo consanguineo suo, consultisque caeteris qui cum eo erant episcopis, manifestissima crimina Deo judicanda dimisit, atque ita paci prospexisse visus est; quod falsum erat, cum sibi prospexerit. 7. Nam si in ejus corde cogitatio pacis habitaret, non apud Carthaginem postea cum traditoribus, quos praesentes atque confessos Deo dimiserat, damnaret crimine traditionis, quos absentes apud eum nemo convicerat. Tanto magis enim timere debuit ne pax unitatis violaretur, quanto erat Carthago civitas ampla et", + "candidate_score": 0.609558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_30", + "bdc_text": "Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.605895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_6_8", + "bdc_text": "Indigni eramus nos , apud quos tantus thesaurus evulgaretur ; Basilienses laudo , qui hoc ausi sint . Ego tibi multum dabeo pro omnibus istis exemplaribus lucubrationum tuarum , quę quotidie ad me mittis ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.59531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_6_8", + "bdc_text": "Indigni eramus nos , apud quos tantus thesaurus evulgaretur ; Basilienses laudo , qui hoc ausi sint . Ego tibi multum dabeo pro omnibus istis exemplaribus lucubrationum tuarum , quę quotidie ad me mittis ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_122", + "psc_text": "etiam supersint, nequaquam tamen sunt laudabilia; velut sunt bona omnia quae vel cum pecoribus habemus communia, vel cum impiis hominibus. Si autem merito laudamur propter Deum, gratulemur eis quibus placet verum bonum; non tamen nobis quia placemus hominibus, sed si coram Deo tales sumus, quales nos esse credunt, et non tribuitur nobis, sed Deo, cujus dona sunt omnia quae vere meritoque laudantur. Haec mihi ipse canto quotidie, vel potius ille cujus salutaria praecepta sunt, quaecumque sive in divinis Lectionibus inveniuntur, sive quae intrinsecus animo suggeruntur; et tamen vehementer cum adversario dimicans, saepe ab eo vulnera capio, cum delectationem oblatae laudis mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime", + "candidate_score": 0.59125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_8", + "bdc_text": "Ego tibi multum dabeo pro omnibus istis exemplaribus lucubrationum tuarum , quę quotidie ad me mittis ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_28", + "psc_text": "Quae si absurda sunt, sicuti sunt, nihil est aliud illa imaginatio, mi Nebridi, quam plaga inflicta per sensus, quibus non, ut tu scribis, commemoratio quaedam fit ut talia formentur in anima, sed ipsa hujus falsitatis illatio, sive, ut expressius dicatur, impressio. Quod sane te movet, qui fiat ut eas facies formasque cogitemus quas nunquam vidimus, acute movet. Itaque faciam quod ultra solitum modum hanc epistolam porrigat; sed non apud te, cui nulla est pagina gratior, quam quae me loquaciorem apportat tibi. 4. Omnes has imagines, quas phantasias cum multis vocas, in tria genera commodissime ac verissime distribui video: quorum est unum sensis rebus impressum, alterum putatis, tertium ratis. Primi generis exempla sunt, cum mihi tuam faciem, vel Carthaginem, vel familiarem quondam nostrum Verecundum, et si quid aliud manentium vel mortuarum rerum, quas tamen vidi atque sensi, in se animus format. Alteri generi subjiciuntur illa quae putamus ita se habuisse vel", + "candidate_score": 0.568358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.744297, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_50", + "psc_text": "(Joan. I, 18) ? Et addidit, quod ultra coelestes est potestates: Unigenitus Filius qui est in sinu Patris, ipse enarravit (Ibid.) . Aut adquiescatur igitur necesse est, si Deum Patrem nemo vidit umquam, Filium visum esse in veteri Testamento; et desinant haeretici ex Virgine ei principium dare, qui antequam nasceretur ex Virgine, videbatur: aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio (Aug. loco citato), ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit; quoniam Spiritum quoque visum accepimus in columba. Et ideo Deum nemo vidit umquam; quia eam quae in Deo habitat plenitudinem divinitatis nemo conspexit, nemo mente aut oculis comprehendit. Vidit enim ad utrumque 1275 referendum est. Denique cum additur: Unigenitus Filius ipse enarravit, mentium magis quam oculorum visio declaratur; species enim videtur, virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. 26. Sed quid de Trinitate dicam? Seraphim", + "candidate_score": 0.744297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20_22", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_50", + "psc_text": "(Joan. I, 18) ? Et addidit, quod ultra coelestes est potestates: Unigenitus Filius qui est in sinu Patris, ipse enarravit (Ibid.) . Aut adquiescatur igitur necesse est, si Deum Patrem nemo vidit umquam, Filium visum esse in veteri Testamento; et desinant haeretici ex Virgine ei principium dare, qui antequam nasceretur ex Virgine, videbatur: aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio (Aug. loco citato), ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit; quoniam Spiritum quoque visum accepimus in columba. Et ideo Deum nemo vidit umquam; quia eam quae in Deo habitat plenitudinem divinitatis nemo conspexit, nemo mente aut oculis comprehendit. Vidit enim ad utrumque 1275 referendum est. Denique cum additur: Unigenitus Filius ipse enarravit, mentium magis quam oculorum visio declaratur; species enim videtur, virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. 26. Sed quid de Trinitate dicam? Seraphim", + "candidate_score": 0.706709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_43_45", + "bdc_text": "verebar enim turbas inde . Hae ( c) habui , quę nunc ad tuas responderem . Domino M( ar)tyri , Gvalthero et reliquis omnibus dominis et fratri ( bus ) meis , uxori quoque et omnibus domesticis tuis ex me salutem dicas , oro ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.645659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_1_3", + "bdc_text": "Quod aliquot nunc diebus nihil ad te scripsi , colendissime charissimeque domine compater , partim tabellionum inopia factum est , partim quod aliquamdiu nunc ipse quoque morbo isto communiter et passim grassante laboravi necdum ex eo vires recte recepi . Laboravit eo tota fere mea familia , imo tota fere urbs . Quid iste morbus praesagiat , novit dominus ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_344", + "psc_text": "erat cognoscendae divinitatis ubertas. Sed de hoc plenius scripsimus, cum de Viduis scriberemus (Lib. de Viduis). (Vers. 27.) Et multi leprosi erant in Judaea temporibus Elisaei prophetae: et nemo eorum mundatus est, nisi Naaman Syrus. . 49. Evidenter hic sermo nos Domini salutaris informat, et ad studium venerandae divinitatis hortatur, quod nemo sanatus ostenditur, et maculosi morbo corporis absolutus, nisi qui religioso officio studuit sanitati. Non enim dormientibus divina beneficia, sed observantibus deferuntur. Et bene apto comparationis exemplo arrogantia civium retunditur invidorum, Dominicumque factum Scripturis docetur veteribus convenire, quod in libris quoque Regnorum legimus gentilem virum Naaman prophetico oraculo leprae maculis absolutum, cum plurimos Judaeorum lepra corporis pariter et mentis absumeret (IV Reg. V, 14). Siquidem quatuor illos qui cogente fame, in castra regis Syriae primi tetenderunt, tradit historia fuisse leprosos (IV Reg. VII, 3). Cur igitur non curabat fratres, non curabat cives, non sanabat propheta consortes; cum sanaret alienos,", + "candidate_score": 0.643136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_24_26", + "bdc_text": "Re a senatu cognita in vincula coniectus est . Libri eius nobis examinanda missi sunt . Hic est 9 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_961", + "psc_text": "bene: In quo nemo sedit; quia nullus antequam Christus nationum populos vocavit ad Ecclesiam. Denique secundum Marcum sic habes: Quem nemo adhuc sedit hominum (Marc. XI, 2) . Alligatus autem perfidiae vinculis tenebatur, iniquo addictus domino, errore famulatus: sed dominatum sibi vindicare non poterat, quem reum fecerat non natura, sed culpa. Et ideo cum Dominus dicitur, unus agnoscitur; nam et multi dii, et multi domini, sed generaliter: nobis tamen unus Deus, et unus Dominus. Itaque etsi non exprimitur, 1496 Dominus definitur non jam per adjunctionem personae, sed per universitatem naturae. 6. Marcus autem induxit ligatum ante januam (Marc. XI, 4); quia extra Christum quicumque est, foris est in via: qui autem in Christo est, foris non est. In transitu, addidit, ubi nullius certa possessio, non praesepe, non alimenta, non stabulum. Misera servitus cui vagum jus est; plures enim dominos habet, qui unum non habet. Alieni alligant, ut possideant: iste solvit,", + "candidate_score": 0.642963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_44", + "bdc_text": "Hae ( c) habui , quę nunc ad tuas responderem .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_965", + "psc_text": "Quae est ista habena, fratres? Quis me doceat quemadmodum ora hominum aut restringat, aut solvat? Monstravit mihi habenam ille qui dixit: Ut detur mihi sermo in apertionem oris mei (Act. IX. 5) . 1497 Sermo ergo habena est, sermo stimulus est. et ideo durum est tibi adversus stimulum calcitrare. Docuit igitur hic nos aperire cor, stimulum perpeti, jugum ducere. Doceat et alius linguae retinacula pati. Rarior enim tacendi virtus est, quam loquendi. Doceat plane ille, qui velut mutus adversus dolum non aperuit os suum (Psal. XXXVII, 14), paratus in flagella, et verbera non recusans, ut esset pia sessio Deo. 11. (Vers. 36.) Disce a domestico Dei gestare Christum; quoniam prius te ille gestabat, cum pastor errantem reduceret ovem (Luc. XV, 6): disce sedula mentis tuae dorsa substernere, disce esse sub Christo, ut possis esse supra mundum. Non quicumque facile vehit Christum, sed ille qui potest dicere: Incurvatus et humiliatus sum", + "candidate_score": 0.616602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_41", + "bdc_text": "petit saltem frequentiorem ipsis usum coenae concedi , id quod facile , ut opinor , obtinebunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_487", + "psc_text": "cedendum. Merito autem Joannes suis praefertur aequalibus, a cujus diebus Regnum coelorum cogitur (Matth. XI, 12) . Quae subobscura videtur esse locutio, et ideo eam de alio libro Evangelii putavimus derivandam. Nam si litteram sequamur, utique inferior a potiore cogitur: regnum autem coeli praestat humanis. Sed cum sint aliqua quae cogendo densari feruntur, non est absurdum quia cogitur regnum, quando a pluribus frequentatur. 112. Cogentesque diripiunt illud (Ibid.) . Si repetamus Dominicum illud quod scriptum est, dicente Filio Dei: Regnum Dei intra vos est (Luc. XVII, 21) ; advertimus in nobis regnum coeleste solidari, cum Christus exploso mundani principis regno, fugatisque deliciis saecularibus, intra nostrorum secreta regnat animorum. Vis igitur menti affertur humanae, quae diversis illecebris delinita laborem fugit, voluptatem expetit; cum vel metu supplicii coercita, vel praemio provocata, vincere ipsa se nititur: et tamquam exantlatis laboribus, palmam quae sibi plurimis adversantibus, subtrahebatur, contendit eripere. Rapimus enim ex hoc mundo", + "candidate_score": 0.601682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_36_38", + "bdc_text": "Timet valde ne res cognita fiat senatui . Novarum rerum nihil habemus , praeterq( uam ) quod S. Quintini oppidum magna utriusque partis strage expugnatum fertur , Remos item a P( h)ilippicis occupatos , Langium obsideri . Hodie venit huc Leverus ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1144", + "psc_text": "vulnera obtulisse palpanda (Joan. XX, 19); ne quid ambiguitatis afferret, putavimus diligentius requirendum. 173. Videtur enim separatim se istis undecim demonstrasse, sicut se Ammaoni et Cleophae seorsum jam vespere demonstraverat: et quemadmodum isti duo, ita etiam videntur illi undecim ad confirmandos reliquos convenire potuisse. Denique et conturbati sunt, ut habes secundum Lucam; et ideo aperuit eis sensum, ut intelligerent ea quae scripta sunt. Hunc autem latius, illum succinctius scripsisse non dubium est. Quomodo enim soli Cephae visum dicerent, si ab omnibus erat visus? Sed sicut ex mulieribus Mariae, et alii Mariae Magdalenae; ita ex viris Petro visus est primo mane. Et Paulus sic ait: Tradidi enim vobis imprimis, quia Christus mortuus est secundum Scripturas, et quia sepultus est, et quia resurrexit tertia die secundum Scripturas, et visus est Cephae (I Cor. XV, 3 et seq.) . Et ideo Marcus specialiter inducit juvenem mandantem ut Petro et discipulis dicerent mulieres, quia", + "candidate_score": 0.600448, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo", + "max_score": 0.74003, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_25", + "psc_text": "tria unus Deus, de quo propheta dicit: Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Tu autem, haeretice, compone gradus, separa Trinitatem: fac patrem majorem, Filium minorem, Spiritum sanctum sequentem. Sed jam de Filio, quod aequalis sit Patri, aliqua diximus, et quod occurrit, diximus: audi et de Spiritu sancto, quem minorem vis esse Patre et Filio. Nempe Spiritus sanctus ipse Spiritus est Dei. Audi et ipse quod simul sit cum Patre et Filio, et ubique sit totus. Deus, inquit Joannes Apostolus, Spiritus est (Joan. IV, 24) . Et ipse Filius per prophetam ait, Spiritus Domini super me (Isai. LXI, 1) : non ait, post me, ut sequentem eum faceret, vel minorem; sed ait, super me. Unde et angelus Gabriel ad Mariam: Spiritus sanctus, inquit, superveniet in te (Luc. I, 35) . David quoque propheta: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum,", + "candidate_score": 0.74003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_25", + "psc_text": "tria unus Deus, de quo propheta dicit: Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Tu autem, haeretice, compone gradus, separa Trinitatem: fac patrem majorem, Filium minorem, Spiritum sanctum sequentem. Sed jam de Filio, quod aequalis sit Patri, aliqua diximus, et quod occurrit, diximus: audi et de Spiritu sancto, quem minorem vis esse Patre et Filio. Nempe Spiritus sanctus ipse Spiritus est Dei. Audi et ipse quod simul sit cum Patre et Filio, et ubique sit totus. Deus, inquit Joannes Apostolus, Spiritus est (Joan. IV, 24) . Et ipse Filius per prophetam ait, Spiritus Domini super me (Isai. LXI, 1) : non ait, post me, ut sequentem eum faceret, vel minorem; sed ait, super me. Unde et angelus Gabriel ad Mariam: Spiritus sanctus, inquit, superveniet in te (Luc. I, 35) . David quoque propheta: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum,", + "candidate_score": 0.736622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_25", + "psc_text": "tria unus Deus, de quo propheta dicit: Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Tu autem, haeretice, compone gradus, separa Trinitatem: fac patrem majorem, Filium minorem, Spiritum sanctum sequentem. Sed jam de Filio, quod aequalis sit Patri, aliqua diximus, et quod occurrit, diximus: audi et de Spiritu sancto, quem minorem vis esse Patre et Filio. Nempe Spiritus sanctus ipse Spiritus est Dei. Audi et ipse quod simul sit cum Patre et Filio, et ubique sit totus. Deus, inquit Joannes Apostolus, Spiritus est (Joan. IV, 24) . Et ipse Filius per prophetam ait, Spiritus Domini super me (Isai. LXI, 1) : non ait, post me, ut sequentem eum faceret, vel minorem; sed ait, super me. Unde et angelus Gabriel ad Mariam: Spiritus sanctus, inquit, superveniet in te (Luc. I, 35) . David quoque propheta: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum,", + "candidate_score": 0.721699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_25", + "psc_text": "tria unus Deus, de quo propheta dicit: Tu es Deus solus magnus (Psal. LXXXV, 10) . Tu autem, haeretice, compone gradus, separa Trinitatem: fac patrem majorem, Filium minorem, Spiritum sanctum sequentem. Sed jam de Filio, quod aequalis sit Patri, aliqua diximus, et quod occurrit, diximus: audi et de Spiritu sancto, quem minorem vis esse Patre et Filio. Nempe Spiritus sanctus ipse Spiritus est Dei. Audi et ipse quod simul sit cum Patre et Filio, et ubique sit totus. Deus, inquit Joannes Apostolus, Spiritus est (Joan. IV, 24) . Et ipse Filius per prophetam ait, Spiritus Domini super me (Isai. LXI, 1) : non ait, post me, ut sequentem eum faceret, vel minorem; sed ait, super me. Unde et angelus Gabriel ad Mariam: Spiritus sanctus, inquit, superveniet in te (Luc. I, 35) . David quoque propheta: Quo ibo a Spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum,", + "candidate_score": 0.705587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20_22", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-cantico-novo_window_28", + "psc_text": "Faciam ad imaginem et similitudinem meam, ut solus Pater intelligeretur; nec dixit, Fiat, ut Filio veluti juberet facere, per quem facta sunt omnia; nec dictum est, Fecerunt, ut singuli singula in eo conferrent opera sua: sed cum diceretur, Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram, ut Trinitas unus Deus intelligeretur; statim subjunctum est, Et fecit Deus hominem, ad imaginem suam fecit illum (Gen. I) . Ecce per Scripturas sanctas Trinitas unus Deus praedicatur; arianus convictus aliquando confundatur. Sed audi adhuc, haeretice, apostolum Paulum convincentem te et docentem me, audi quid de Deo Filio dicat: Cum, inquit, in forma Dei esset, non rapinam arbitratus est esse aequalis Deo (Philipp. II, 6) . Ille eum praedicat aequalem, tu eum asseris minorem. Cui credendum est, Apostolo, an tibi? tibi quem totus orbis abjecit, an illi quem totus mundus suscepit? Cedat igitur vel sero convicta perversitas tua, quia jam totum mundum possedit evangelica et", + "candidate_score": 0.705383, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.73984, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Quis autem potest a Patre et Filio Spiritum sanctum separare, cum vel appellare Patrem et Filium sine Spiritu sancto non quaemus? Nemo enim dicit Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto. Ergo si appellare Dominum Jesum sine Spiritu sancto utique non possumus, possumus sine Spiritu praedicare (Lib. I de Spiritu sancto, cap. 10) ? Ista trium inseparabilitas personarum a beato quoque Augustino indubitanter asseritur. In libro primo de Trinitate (Cap. 4), cum solum dixisset Filium de Virgine Maria natum, solumque Spiritum sanctum in specie columbae super Jesum baptizatum, et die Pentecostes linguis divisis velut ignem super discipulos advenisse; soliusque Patris fuisse vocem dicentis: Tu es Filius meus (Marc. I, 11; Luc. III, 22) , quando Filius baptizatus est a Joanne, et quando sonavit vox, dicens: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Joan. XII, 28) , ostendens tamen inseparabiles esse, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, istam sententiam intulit, dicens: Quamvis Pater, et", + "candidate_score": 0.73984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.738029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "singularitatis ostendat. Nam de illis vocabulis, quibus ad se proprie dicuntur Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; in quibus scilicet non singularitas cujusque personae, sed communio monstratur unius essentiae; non est aliquod nomen quod sic Patri convenire possit aut Filio, ut Spiritui sancto convenire non possit. Dicitur enim Pater naturaliter Deus; sed naturaliter est Deus et Filius, naturaliter est Deus et Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii, sed unus naturaliter Deus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Omnipotens est Pater, sed omnipotens est Filius, omnipotens est Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii omnipotentes, sed unus Deus omnipotens est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Aeternus est sine initio Pater, aeternus est sine initio Filius, aeternus est sine initio Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii aeterni, sed unus Deus aeternus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Immensus est Pater, sed immensus est Filius, et immensus est et Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.73544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_272", + "psc_text": "Spiritus sanctus, quia creator est omnium rerum, sicut Pater et Filius. Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnia replet immensus, sicut Pater et Filius-Aequalis est Patri et Filio Spiritus sanctus, quia omnium fidelium membra unum templum habet sicut Pater et Filius. Quis autem negare audeat unam esse divinitatem Patris, et Filii, et Spiritus sancti, tum corpora fidelium, quae membra sunt Christi, ipsa templum sint Spiritus sancti? CAP. IX. Conclusio de Trinitate. In tribus personis non est diversitas divinae naturae. Baptismus non valet nisi in nomine Trinitatis collatus. --19. Trinitas est itaque unus solus creator omnium rerum Deus, Trinitas est unus solus immensus naturaliter Deus. Ad hujus imaginem Trinitatis homo factus agnoscitur, in cujus nomine baptizatus denuo renovatur. Baptizari autem gentes in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) , Salvator noster edocuit, ut sicut Trinitatis opere initium conditionis accepimus, sic in nomine Trinitatis, divinae adoptionis", + "candidate_score": 0.733636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_391", + "psc_text": "singularitatis ostendat. Nam de illis vocabulis, quibus ad se proprie dicuntur Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; in quibus scilicet non singularitas cujusque personae, sed communio monstratur unius essentiae; non est aliquod nomen quod sic Patri convenire possit aut Filio, ut Spiritui sancto convenire non possit. Dicitur enim Pater naturaliter Deus; sed naturaliter est Deus et Filius, naturaliter est Deus et Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii, sed unus naturaliter Deus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Omnipotens est Pater, sed omnipotens est Filius, omnipotens est Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii omnipotentes, sed unus Deus omnipotens est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Aeternus est sine initio Pater, aeternus est sine initio Filius, aeternus est sine initio Spiritus sanctus; nec tamen tres Dii aeterni, sed unus Deus aeternus est Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Immensus est Pater, sed immensus est Filius, et immensus est et Spiritus sanctus;", + "candidate_score": 0.71936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "et matris et virginis illa spiritalis et ex Deo Patre sine initio genita Verbi Dei natura poterat absque carne temporaliter concipi, sicut nec caro sine Verbi Dei unitione potuit aliquatenus, nullius viri coitu seminata, in intimo vulvae virginalis innasci. Hanc ergo carnem tunc ex se natura virginis concipientis exhibuit, cum in eam Deus concipiendus advenit. Non est igitur aliquod intervallum temporis aestimandum inter conceptae carnis initium et concipiendae majestatis adventum. Una quippe fuit in utero Mariae Virginis conceptio divinitatis et carnis, et unus est Christus Dei Filius in utraque natura conceptus, ut maculam vitiatae propaginis inde inciperet abolere, unde in unoquoque nascentium videbatur existere. CAP. IV. Ad delendum originis peccatum, Dei Filius humanam sibi naturam immaculatam immaculatus univit. --8. Nam quia omnes homines ex coitu maris feminaeque nascentes ipsius conceptionis exordium originalis peccati habent contagione respersum, quia peccatum quod primus homo, cum esset natura bonus, diabolica malignitate seductus admisit in", + "candidate_score": 0.701761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_243", + "psc_text": "Trinitatem audis, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, tres personas unius summae illius divinitatis agnosce. Tres enim personae sunt, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus; ideo Trinitas dicitur: sed una substantia est Patris, et Filii, et Spiritus sancti; ideo ipsa Trinitas unus Deus veraciter a fidelibus praedicatur. CAP. III. Tres personae, non tres naturae. Aequalitas in Trinitate. Scripturae testimonia quod Trinitas sit unus Deus. Testimonia pro tribus personis perperam assignantur soli Patri ab haereticis. Filius quoque Dominus Deus dicitur. Quis debet dici Christianus. Adorandus est et Filius. --4. Tres itaque personas esse Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum, ostendunt ipsius eloquia Veritatis. Unde Salvator noster ait: Non sum solus, sed ego et qui misit me Pater (Joan. VIII, 16) . De Spiritu sancto quoque dicit: Ego rogabo Patrem, et alium paracletum dabit vobis, Spiritum veritatis (Joan. XIV, 16, 17) . Praecepit etiam baptizari gentes in nomine Patris, et Filii, et", + "candidate_score": 0.682215, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_435", + "psc_text": "sic ait: Sicut Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus: et bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus; et omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus: nec tamen tres Dii, aut tres boni, aut tres omnipotentes, sed unus Deus, bonus, et omnipotens, ipsa Trinitas; et quidquid aliud non ad invicem relative, sed ad se singuli dicuntur: hoc enim secundum essentiam dicuntur, quia hoc est ibi esse quod magnum esse, quod bonum, quod sapientem esse, et quidquid aliud ad se unaquaeque ibi persona, vel ipsa Trinitas dicitur. 17. Claret nempe ex his beati Augustini verbis, hoc esse catholicae veritatis, ut cum in Deo divinitatem, magnitudinem, bonitatem, virtutem, et quaelibet alia in his quae ad se proprie dicitur nominamus; non in istis diversis nominibus quaedam diversa (sicut in homine qui subjacet qualitati), sed unum illud quod est essentia vel natura certissime noverimus. Inde est enim quod ipse beatus Augustinus dicit in libro", + "candidate_score": 0.679115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_16_18", + "bdc_text": "Caeterum quod Gribaldum concernit , is vocatus , ut nuper scripsi , venit , et non contentus Tubinga non sine mala nota discessisse , quam primum ad suos venit , inter aliquos mox suas quoque cepit serere opiniones , idque tam manifeste ut praefectus Gaiensis hac de re admonitus libellos eius sparsos collegerit , et ad senatum nostrum una cum illo transmiserit . Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_275", + "psc_text": "brevitate potius excitanda, ut dum breve opus delectabiliter legis, ad prolixam lectionem ardentius inflammeris. Pauca quae dicturus sum, intente lege, prudenter intellige, et indubitanter tene: ex quibus valeas in assertione fidei a falsis vera discernere, et Christianam fidem, ipsius illuminatoris nostri juvamine retinere . CAP. XI. In Trinitate unus Deus, una natura. Error Sabellianorum. --20. Unus Deus est sancta Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus. Una est enim Patris, et Filii, et Spiritus sancti, natura, sed non una persona. Proinde ut retenta veritate possis refellere, vel certe respuere falsitatem, si quem videris ita Patris, et Filii, et Spiritus sancti unam confiteri naturam, ut velit unam asserere personam, noli Christianum catholicum putare, sed haereticum Sabellianum agnosce. CAP. XII. Error Arianorum. Sabelliani et Ariani in quo recipiendi, in quo respuendi. --21. Si quem vero audieris ita tres personas, Patris, et Filii, et Spiritus sancti, dicere, ut velit tres naturas istarum trium", + "candidate_score": 0.64918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_29_31", + "bdc_text": "Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur . Ipsum non pertinacem fore audio , et hoc illi cedet ad salutem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_314", + "psc_text": "veterem poneret, et novam resurrectionis fidem innovatus assumeret. Tunc ille in extremo halitu constitutus, sine voce, sine motu, sine sensu, nihil valens sacerdoti interroganti respondere, deferentium manibus apportatur; et pro eo nobis quasi pro infante respondentibus, mente absentissimus accepit baptismum, quem se accepisse, post paululum mortuus, in hac praesenti, arbitror, vita nescivit. 3. Quaeso nunc utrum nihil ad aeternam beatitudinem consequendam vox ablata nocuerit. Valde enim timeo ne propterea Dominus, cui omnia possibilia sunt, facultatem loquendi denegaverit, quod eum beneficio secundae nativitatis judicavit indignum. Quomodo namque potuerit aetas illa rationis capax aliena confessione purgari, non video. Nonne solos parvulos rite credimus offerentium fide salvari, quos originali tantum novimus iniquitate damnari? Id agente divina justitia miris modis, ut quodammodo ubi minime propria, id est actualis malitia reperitur, rite nec propria voluntas requiratur; sed per abundantiam gratiae detur, aliis credentibus, salus, quibus, aliis peccantibus, reatus ascriptus est. At hic proprio vivebat arbitrio:", + "candidate_score": 0.627484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum . Quo res cadat ignoro . Nos vellemus ut sisteretur tribunali iterum ducis Wirtenbergensis , sed nostris hoc consilium minus arridere videtur .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_345", + "psc_text": "nec abolitum est quod dixit, quando dicere non potuit, quia quandiu sentire potuit, sententiam non mutavit. 15. Sed « timeo, inquis, ne propterea Dominus, cui omnia possibilia sunt, facultatem loquendi denegaverit, quod eum beneficio secundae nativitatis judicavit indignum. » Imo magis ibi agnoscamus Dominum 222 nostrum non fuisse oblitum misericordiae suae, in quo etsi vocem abstulit, vitam tamen non ademit, ut quod praebuit credere confiterique, acciperet vivens. 16. Sed dubitatur, « quomodo potuerit aetas illa rationis capax aliena confessione purgari. » Imo sua invenitur confessione purgata, cui tunc aliorum confessio subsecuta prodesse non posset, si propria minime praecessisset. Secundo itaque illi aliorum confessio sine dubio profuit, quando non nolentem praevenit, cum deficienti subsecuta subvenit, et quod in illo voluntas illuminata credendo et confitendo coepit, hoc pro illo caritas fraterna perfecit. CAP. VI.--Legimus itaque Dominum dixisse: Qui me confessus fuerit coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo, qui est", + "candidate_score": 0.623589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_38_40", + "bdc_text": "Hodie venit huc Leverus ; gratias agit pro consilio ipsis dato . Promittit conformitatem ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "sensus est veritati conveniens, quod ( al. quo) gentes in eodem loco accipiuntur quas Deus fidei dono justificat, et in eo quod eis fidei gratiam tribuit, opus legis suae in eorum cordibus donata justificatione conscribit, ut sine Testamenti Veteris littera per Novi Testamenti gratiam natura renovata opus legis ad hoc scriptum habeat, ut ad populum Dei, non operum praecedentium merito, sed justificationis gratuito munere incipiat pertinere. Quod nobis ore prophetico coelestis dignata est vulgare doctrina, sancto Hieremia dicente: Ecce dies venient (al. veniunt) , dicit Dominus, et consummabo super domum Israel, et super domum Juda Testamentum novum (Jer. XXXI, 31) . Et paulo post: Quia hoc est Testamentum quod disponam domui Israel, post dies istos (al. illos) , dicit Dominus, dabo leges meas in corda eorum, et in sensibus eorum superscribam eas, et ero eis in Deum, et ipsi erunt mihi in populum; et non docebit unusquisque proximum suum, et", + "candidate_score": 0.621432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_46_48", + "bdc_text": "salutant te nostri . Musculus scribit ipse . Bene vale . Bernę 14 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_107", + "psc_text": ". Et ut se conjugatis quoque scribere demonstraret, continuo subjunxit: De quibus autem scripsistis: Bonum est homini mulierem non tangere; propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquaeque suum virum habeat (I Cor. VII, 1, 2) . In Epistola quoque ad Ephesios conjugatis utique loquebatur, quibus dicebat: Viri, diligite uxores vestras, sicut et Christus dilexit Ecclesiam (Ephes. V, 26) . Et paulo post, Qui suam uxorem diligit, seipsum diligit. Nemo enim unquam carnem suam odio habuit; sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam, quia membra sumus corporis ejus de carne ejus, et de ossibus ejus (Ibid., 29, 30) . Petrus quoque apostolus conjugatas fideles, sanctas non ambigit appellare, dicens: Sic enim aliquando mulieres sanctae, sperantes in Deo, ornabant se, subjectae viris suis: sicut Sara obsequebatur Abrahae, dominum eum vocans (I Petr. III, 5, 6) . Non ergo apostolus Paulus a sanctificatione corporis et spiritus fideles conjugatas separat,", + "candidate_score": 0.618755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_47_49", + "bdc_text": "Musculus scribit ipse . Bene vale . Bernę 14 . septembris 1557 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_107", + "psc_text": ". Et ut se conjugatis quoque scribere demonstraret, continuo subjunxit: De quibus autem scripsistis: Bonum est homini mulierem non tangere; propter fornicationes autem unusquisque suam uxorem habeat, et unaquaeque suum virum habeat (I Cor. VII, 1, 2) . In Epistola quoque ad Ephesios conjugatis utique loquebatur, quibus dicebat: Viri, diligite uxores vestras, sicut et Christus dilexit Ecclesiam (Ephes. V, 26) . Et paulo post, Qui suam uxorem diligit, seipsum diligit. Nemo enim unquam carnem suam odio habuit; sed nutrit et fovet eam, sicut et Christus Ecclesiam, quia membra sumus corporis ejus de carne ejus, et de ossibus ejus (Ibid., 29, 30) . Petrus quoque apostolus conjugatas fideles, sanctas non ambigit appellare, dicens: Sic enim aliquando mulieres sanctae, sperantes in Deo, ornabant se, subjectae viris suis: sicut Sara obsequebatur Abrahae, dominum eum vocans (I Petr. III, 5, 6) . Non ergo apostolus Paulus a sanctificatione corporis et spiritus fideles conjugatas separat,", + "candidate_score": 0.615743, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.739799, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.739799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20_22", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.712725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_3_5", + "bdc_text": "Quid iste morbus praesagiat , novit dominus ; utinam in tempore convertamur ad illum ! Tuas vero , quas interim ad me misisti , ternas opinor , omnes accepi et ago tibi pro tua fide et diligentia magnas gratias , inprimis vero pro insigni tuo illo opere in Apocalypsin.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1459", + "psc_text": "Quod erit signum, quia Dominus me sanabit (IV Reg. XX, 4 et 5) ? Cui Propheta respondit: Hoc erit signum a Domino quod facturus sit Dominus sermonem quem locutus est: Vis ut accedat umbra tot lineis, an ut revertatur totidem gradibus? Cui dixit Ezechias: Facile est umbram crescere decem lineis, nec hoc volo ut fiat; sed ut revertatur retrorsum decem gradibus. Cumque invocante Isaia potentiam Domini, signum esset effectum, praecepit Isaias afferri massam ficorum recentium: quam cum attulissent, et posuissent super vulnus ejus, curatus est. Revertitur autem ad regem Propheta Domini jussione, ut ipse sanaret qui percusserat; et vocatur Ezechias dux populi ejus, et filius David, cujus opera sectabatur, fecerat enim rectum juxta omnia quae fecit David pater ejus: et auditur ejus oratio, videnturque lacrymae, quoniam ambulaverat coram Domino in veritate et in corde perfecto, et fleverat fletu magno; et quod placitum erat in oculis ejus fecerat. Adjiciuntur quindecim anni", + "candidate_score": 0.68808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21_23", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet . Nicenum admittit symbolum , Athanasii minus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.682905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_3_5", + "bdc_text": "Quid iste morbus praesagiat , novit dominus ; utinam in tempore convertamur ad illum ! Tuas vero , quas interim ad me misisti , ternas opinor , omnes accepi et ago tibi pro tua fide et diligentia magnas gratias , inprimis vero pro insigni tuo illo opere in Apocalypsin.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1479", + "psc_text": "ascendam in domum Domini. Hoc prius legendum est quam oratio Ezechiae, sive Scriptura, quam nunc interpretati sumus: ante enim cataplasma vulneri impositum est, et prius signum ab eo petitum futurae sanitatis, quam gratias ageret Domino, quod dicitur fecisse sanatus. Aiunt Hebraei verbum SIIN ( ), quod praetermisere LXX, ulcus sonare, non vulnus. Nam et Aquila Symmachusque et Theodotio ἕλκος interpretati sunt, per quod morbum regium intelligi volunt, cui contraria putantur, vel sumpta in cibo, vel apposita corpori quaecumque sunt dulcia. Ergo ut Dei potentia monstraretur, per res noxias et adversas sanitas restituta est. Alii SIIN, non ulcus, sed apostema suspicantur: quando tumens corpus cocto et putrescente pure completur. Et juxta artem medicorum, omnis sanies siccioribus ficis atque contusis, in cutis superficiem provocatur: ac per hoc non spernendam esse medicinam, quae usu constet et experimento: quia et hanc fecerit Deus. Oratio igitur ac gratiarum actio hucusque conscripta est. Caeterum quod signum", + "candidate_score": 0.669019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_267", + "psc_text": "dic: Aure audietis, et non intelligetis, et videntes videbitis, et non perspicietis; incrassatum est enim cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos compresserunt, ne forte videant oculis, et auribus audiant, et corde intelligant, et convertant se, et sanem eos (Act. XXVIII, 26, 27) . Visus est autem Filius in regnantis habitu, et locutus est Spiritus sanctus propter consortium majestatis, unitatemque substantiae. Quaerat aliquis, quomodo nunc Propheta Dominum vidisse se dicat, et non absolute Dominum, sed Dominum sabaoth, ut in consequentibus ipse testatur; cum evangelista Joannes dixerit: Deum nemo vidit unquam (Joan. I, 20) . Et ad Mosen loquatur Deus: Non poteris faciem meam videre: neque enim videbit homo faciem meam, et vivet (Exod. XXXIII, 20). Ad quod respondebimus, non solum Patris divinitatem, sed ne Filii quidem et Spiritus sancti, quia una in Trinitate natura est, posse oculos carnis aspicere; sed oculos mentis, de quibus ipse Salvator ait:", + "candidate_score": 0.664407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_26_28", + "bdc_text": "Hic est 9 . dies quo continetur et hodie , opinor , futurum ut causa illius decidatur . Sunt qui exurendum putent , alii ablegandum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2632", + "psc_text": "qui sex diebus in quibus factus est mundus, transcensis atque praeteritis, festinant ad septimum diem, id est, sabbatum, in quo vera est requies. De his solemnitatibus credentes Paulus apostolus instruebat, dicens: Umbram enim habens lex futurorum bonorum (Hebr. X, 1) . Et iterum: Ne quis ergo vos judicet in cibo, aut potu, aut in parte diei festi, aut neomeniae, aut sabbatorum, quae sunt umbrae futurorum (Coloss. II, 16) . Si autem haec in umbra futurorum bonorum, et in imagine praecesserunt, omnis lex spiritualiter intelligenda est, de qua idem dicebat Apostolus: Scimus quia lex spiritualis est (Rom. VII, 14) , cujus mysteria et David nosse cupiebat: Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua (Psal. CXVIII, 18) . Quae enim videntur, temporalia sunt: quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV). De quibus omnia celeri disputatione percurrere, non est hujus temporis. Si enim nec oculus vidit, nec auris audivit, nec", + "candidate_score": 0.662673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_25_27", + "bdc_text": "Libri eius nobis examinanda missi sunt . Hic est 9 . dies quo continetur et hodie , opinor , futurum ut causa illius decidatur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2632", + "psc_text": "qui sex diebus in quibus factus est mundus, transcensis atque praeteritis, festinant ad septimum diem, id est, sabbatum, in quo vera est requies. De his solemnitatibus credentes Paulus apostolus instruebat, dicens: Umbram enim habens lex futurorum bonorum (Hebr. X, 1) . Et iterum: Ne quis ergo vos judicet in cibo, aut potu, aut in parte diei festi, aut neomeniae, aut sabbatorum, quae sunt umbrae futurorum (Coloss. II, 16) . Si autem haec in umbra futurorum bonorum, et in imagine praecesserunt, omnis lex spiritualiter intelligenda est, de qua idem dicebat Apostolus: Scimus quia lex spiritualis est (Rom. VII, 14) , cujus mysteria et David nosse cupiebat: Revela oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua (Psal. CXVIII, 18) . Quae enim videntur, temporalia sunt: quae autem non videntur, aeterna (II Cor. IV). De quibus omnia celeri disputatione percurrere, non est hujus temporis. Si enim nec oculus vidit, nec auris audivit, nec", + "candidate_score": 0.6538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_24_26", + "bdc_text": "Re a senatu cognita in vincula coniectus est . Libri eius nobis examinanda missi sunt . Hic est 9 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1216", + "psc_text": "18) testatur: Et audient in die illo surdi verba libri, et oculi caecorum videbunt et exsultabunt. In judicium enim venit Dominus, ut videntes Judae non videant; et qui caeci erant, populus scilicet nationum, videant et Dominum contemplentur (Joan. IX). Unde significanter non dixit, quod visio omnium prophetarum signata sit cunctis legentibus; sed vobis, inquit, erit signata quibus nunc loquor, quibus haec futura praenuntio: sive oculos principum vestrorum, qui se juxta Septuaginta abscondita et arcana videre jactabant, claudet in perpetuum. Eritque, ait, vobis omnis Scriptura sancta clausa atque signata, ut vos qui Legis litteras, et prophetarum vaticinia nosse vos existimatis, et diebus ac noctibus volumina Scripturarum indefesso ore meditamini, non intelligatis quod legitis, sicut in Apocalypsi Joannis scribitur: Quis est dignus aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 2) ? Cumque 393 nullus fuisset inventus qui aperiret signacula, flesse se dicit; et Dei tandem ad se meruisse sermonem: Noli flere:", + "candidate_score": 0.63503, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.737287, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.737287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_7", + "psc_text": "tamen non dicimus tres deos, quia scriptum est: 330 Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Unus est igitur Deus in natura, non in persona: quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. Pater a nullo est genitus, Filius a Patre est genitus, Spiritus sanctus a Patre Filioque procedens est. Pater non sibi est, sed Filio; Filius non sibi est, sed Patri; Spiritus alicujus est aspirantis: ergo ad Patrem Filiumque refertur. Ista itaque relativa nomina Trinitatem faciunt; essentialia vero nullo modo triplicantur. Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus. Bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum,", + "candidate_score": 0.732164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_9", + "psc_text": "a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet, quod dementis est dicere: quia sancta Scriptura, et Filium a Patre genitum, et Spiritum sanctum a Patre procedentem fideli manifestat narratione. CAPUT III. Ergo sunt tria quaedam coaeterna, consubstantialia, coessentialia. Sed cum quaereretur a Patribus, et diceretur: Quid tria? nec essentias, nec substantias, nec naturas dicere ausi sunt; ne aliqua forte diversitas crederetur essentiarum, aut naturarum, aut substantiarum: sed dixerunt tres personas, unam essentiam: uti una essentia declararet Deum unum, tres autem personae sanctam Trinitatem ostenderent. Nec hoc dicimus, quod tantummodo Deus Trinitas sit, et non unaquaeque persona. Nam et Pater solus Deus est, et Filius solus", + "candidate_score": 0.730157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.729143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.714719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_20_22", + "bdc_text": "Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_23", + "psc_text": "Trinitate excidamus; neque, ut Eutyches, hominem verum non credentes, Filium Dei sine hominis assumptione, id est unius substantiae esse credamus; aut certe ex duabus substantiis unam fieri potuisse substantiam arbitremur. Quia Filius Dei, ut diximus, in unitate personae suae totum hominem assumpsit, id est animam rationalem, et carnem, secundum quod dictum est per Prophetam: Ecce virgo in utero accipiet, et pariet filium, et vocabitur (al. vocabitis) nomen ejus Emmanuel (Isa. VII, 14) , quod est interpretatum, Nobiscum Deus (Matth. I, 23) . Homo igitur et Deus est, qui de Maria natus est; homo et Deus est, qui crevit aetate; homo et Deus est, qui cruci affixus est, qui etiam resurrexit, coelosque ascendit, sedetque ad dexteram Patris. Et quamvis propter unitatem personae Deus homo sit, et homo Deus sit, tamen secundum hominem Deus dicitur crucifixus, Deus dicitur passus, Deus dicitur mortuus. Nam secundum id quod Deus est, impassibilis immortalisque rite creditur.", + "candidate_score": 0.713809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_8", + "psc_text": "Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum, omnipotentem, Patrem et Filium et Spiritum sanctum: ubi est una natura, essentia, vel substantia. Quodlibet enim de his nominibus in illa sancta summaque Trinitate dixeris, unum idemque significat. Non est diversa Patris et Filii et Spiritus sancti essentia. Quod si esset, nec veraciter Filius a Patre gigneretur, nec Spiritus sanctus a Patre Filioque procederet. Sed quia verus est Filius, id est de essentia Patris genitus, verus est et Spiritus sanctus, a Patre Filioque procedens. Quod si Filius aut Spiritus sanctus alterius generis sunt quam Pater, nec Filius veraciter Patris est, quem extraneum facit differens essentia; similiter nec Spiritus sanctus a", + "candidate_score": 0.690081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_7", + "psc_text": "tamen non dicimus tres deos, quia scriptum est: 330 Audi, Israel, Dominus Deus tuus unus est (Deut. VI, 4) . Unus est igitur Deus in natura, non in persona: quia alia est persona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti. Pater a nullo est genitus, Filius a Patre est genitus, Spiritus sanctus a Patre Filioque procedens est. Pater non sibi est, sed Filio; Filius non sibi est, sed Patri; Spiritus alicujus est aspirantis: ergo ad Patrem Filiumque refertur. Ista itaque relativa nomina Trinitatem faciunt; essentialia vero nullo modo triplicantur. Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus. Bonus Pater, bonus Filius, bonus Spiritus sanctus. Pius Pater, pius Filius, pius Spiritus sanctus. Justus Pater, justus Filius, justus et Spiritus sanctus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens et Spiritus sanctus. Et tamen non dicimus nec tres Deos, nec tres bonos, nec tres pios, nec tres justos, nec tres omnipotentes, sed unum Deum, bonum, pium, justum,", + "candidate_score": 0.679548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21_23", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium . Patres adducit vetustiores , qui concilium Nicenum antecessere , quibus tamen magnam facit iniuriam , cum nullus eorum docuerit quod ipse docet . Nicenum admittit symbolum , Athanasii minus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_29", + "psc_text": "Spiritus sanctus unus Deus sit. Non est certe creata natura, non terra, neque aqua, neque aer, neque ignis. Ex his enim elementis animalium compacta sunt corpora. Non est certe spiritus irrationalis, sicut est in pecoribus; neque spiritus rationalis, sicut est in hominibus aut angelis; sed est Deus Trinitas immutabilis, creans omnia per bonitatem suam, creatus a nemine. Quis itaque potest ut dignum est, et ut se habet illa infabricata forma, a quo formata sunt universa, vel mente percipere, quanto magis eloquio proferre, nisi quod ita creditur ac dicitur Trinitas Deus? Haec autem Trinitas increata, creaturae suae indidit Trinitatis qualiacunque vestigia. Sic enim scriptum est, quod omnia in numero, in mensura, et pondere, disposuerit (Sap. XI, 21) . Omne scilicet corpus, sive parvum, sive magnum sit, et numerum habet pro quantitate partium, et mensuram habet, et pondus; nec esse posset numerus sine pondere, aut mensura sine pondere et numero. Ubicunque enim", + "candidate_score": 0.669524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_29", + "psc_text": "Spiritus sanctus unus Deus sit. Non est certe creata natura, non terra, neque aqua, neque aer, neque ignis. Ex his enim elementis animalium compacta sunt corpora. Non est certe spiritus irrationalis, sicut est in pecoribus; neque spiritus rationalis, sicut est in hominibus aut angelis; sed est Deus Trinitas immutabilis, creans omnia per bonitatem suam, creatus a nemine. Quis itaque potest ut dignum est, et ut se habet illa infabricata forma, a quo formata sunt universa, vel mente percipere, quanto magis eloquio proferre, nisi quod ita creditur ac dicitur Trinitas Deus? Haec autem Trinitas increata, creaturae suae indidit Trinitatis qualiacunque vestigia. Sic enim scriptum est, quod omnia in numero, in mensura, et pondere, disposuerit (Sap. XI, 21) . Omne scilicet corpus, sive parvum, sive magnum sit, et numerum habet pro quantitate partium, et mensuram habet, et pondus; nec esse posset numerus sine pondere, aut mensura sine pondere et numero. Ubicunque enim", + "candidate_score": 0.661478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_5", + "bdc_text": "Tuas vero , quas interim ad me misisti , ternas opinor , omnes accepi et ago tibi pro tua fide et diligentia magnas gratias , inprimis vero pro insigni tuo illo opere in Apocalypsin.", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-Trinitate_window_3", + "psc_text": "Apostolus subnectens adjungit: Non in seminibus quasi in multis, sed in semine tuo, quod est Christus (Galat. III, 16) . Cum omnes gentes in Christo et per Christum in unitatem fidei benedici mereantur, haeretici non sunt benedicti, quia non habent unitatem fidei, sed erroris pastu saginati, per superbiam facti sunt, non filii Dei, sed filii diaboli. Unde et obscuratos habentes cordis oculos, nequeunt cernere totum mundum sanguine Christi redemptum, et in fidei unitate concordem, secundum quod de primativa Ecclesia designatur: Erat illis, inquit, cor unum et anima una in Deum (Act. IV, 32) . Sic totus mundus redemptus, sic totus mundus in cunctis gentibus nuncupatur redemptus. Et timebunt gentes, inquit, nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam (Psal. CI, 16) . Et iterum: Omnes gentes quascunque fecisti venient, et adorabunt coram te, Domine (Psal. LXXXV, 9), et rursum: Commemorabuntur, inquit, et convertentur ad Dominum universi fines terrae; et", + "candidate_score": 0.637979, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.736225, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_98", + "psc_text": "ejus procedit. CAP. XII, seu REG. IX. Trinitas nullis terminis circumscripta. --53. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Trinitatem Deum immensum esse virtute, non mole, et omnem creaturam spiritaiem atque corporalem virtute ejus et praesentia contineri. Dicit enim Deus Pater: Coelum et terram ego impleo (Jer. XXIII, 24) . Dicitur etiam de Sapientia Dei, quae Filius ejus est, quia attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia suaviter (Sap. VIII, 1) . De Spiritu quoque sancto legimus: Quia Spiritus Domini replevit orbem terrarum (Sap. I, 7) . Et David propheta dicit: Quo ibo a spiritu tuo, et a facie tua quo fugiam? Si ascendero in coelum, tu illic es; si descendero in infernum, ades (Psal. CXXXVIII, 7) . CAP. XIII, seu REG. X. Persona Filii. --54. Firmissime tene, et nullatenus dubites, unam ex Trinitate personam, id est Deum Filium, qui de natura Dei Patris solus natus est, et unius", + "candidate_score": 0.736225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.733155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_8", + "psc_text": "totus Pater in Filio et Spiritu sancto est, et totus Filius in Patre et Spiritu sancto est, totusque Spiritus sanctus in Patre et Filio est. Nullus horum extra quemlibet ipsorum est (I Sent., dist. 19, cap. Et inde): quia nemo alium aut praecedit aeternitate, aut excedit magnitudine, aut superat potestate. Quia nec Filio nec Spiritu sancto, quantum ad naturae divinae unitatem pertinet, aut anterior, aut major Pater est (Ibidem, cap. Nunc postquam); nec Filii aeternitas atque immensitas, velut anterior aut major, Spiritus sancti aeternitatem immensitatemque aut praecedere aut excedere naturaliter potest. Sicut ergo nec Filius posterior aut minor est Patre, ita nec Spiritus sanctus posterior aut minor est Filio. Aeternum quippe et sine initio est, quod Filius de Patris natura natus exstitit; et aeternum ac sine initio est, quod Spiritus sanctus de natura Patris Filiique procedit. Ob hoc ergo tres unum recte credimus et dicimus Deum, quia una prorsus 503", + "candidate_score": 0.715395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_21", + "bdc_text": "Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_88", + "psc_text": "Deuteronomio: Videte, videte quoniam ego sum Deus, et non est alius praeter me (Deut. XXXII, 9) ; et de quo dicitur: Audi, Israel, Dominus Deus tuus Dominus (al. Deus) unus est (Deut. VI, 4) ; et, Dominum Deum tuum adorabis, et illi soli servies (Ibid., 13) . CAP. V, seu REG. II. Unus Deus. --46. Firmissime tene, et nullatenus dubites, Patrem et Filium et Spiritum sanctum, id est sanctam Trinitatem esse solum naturaliter verum Deum. Quia cum tres deos nobis colere non liceat, nisi unum solum verum Deum, tamen, sicut Pater Deus verus dicitur, testante Apostolo, qui ait: Conversi estis ad Deum a simulacris, servire Deo vivo et vero, et exspectare Filium ejus de coelis, quem suscitavit a mortuis Jesum (I Thess. I, 9) : ita quoque Filium verum Deum Joannes commendat apostolus dicens: Scimus quia Filius Dei venit, et dedit nobis intellectum, ut cognoscamus verum Deum, et simus in", + "candidate_score": 0.647262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf038", + "work_id": "003_Novatianus_De-trinitate", + "max_score": 0.736184, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_0", + "psc_text": "ARGUMENTUM. Dividitur tractatus Novatiani de Trinitate in triginta et unum caput. Primum de iis verbis regulae veritatis, seu fidei (quam Symbolum vocamus) commentatur, quae nos credere jubent in Deum Patrem et Dominum omnipotentem, rerum omnium perfectissimum creatorem, a capite 1 ad 8 usque, ubi, inter alia etiam attributa divina, immensitatem, aeternitatem, unitatem, bonitatem, immutabilitatem, immortalitatem, spiritualitatem, partim ex ratione, partim ex SS. Litteris adstruit; additque nec passiones, nec membra Deo attribui posse, haecque in Scriptura solummodo ἀνθρωποπαθικῶς de Deo enuntiari. A capite 9 usque ad 28, ad ea Symboli nostri quoque verba late explicanda accedit, quae nobis fidem commendant in Filium Dei Jesum Christum, Dominum, Deum nostrum. Christum in Veteri Testamento promissum verum hominem, verumque Deum esse, Scripturam Veteris Novique Foederis auctoritate probat; capite 18 errorem Sabellianorum refutat, et auctoritate SS. Litterarum distinctionem Patris et Filii confirmat, hujusque haeresiarchae objectionibus aliorumque dein respondet. De fide in Spiritum sanctum agit capite", + "candidate_score": 0.736184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-trinitate_window_0", + "psc_text": "ARGUMENTUM. Dividitur tractatus Novatiani de Trinitate in triginta et unum caput. Primum de iis verbis regulae veritatis, seu fidei (quam Symbolum vocamus) commentatur, quae nos credere jubent in Deum Patrem et Dominum omnipotentem, rerum omnium perfectissimum creatorem, a capite 1 ad 8 usque, ubi, inter alia etiam attributa divina, immensitatem, aeternitatem, unitatem, bonitatem, immutabilitatem, immortalitatem, spiritualitatem, partim ex ratione, partim ex SS. Litteris adstruit; additque nec passiones, nec membra Deo attribui posse, haecque in Scriptura solummodo ἀνθρωποπαθικῶς de Deo enuntiari. A capite 9 usque ad 28, ad ea Symboli nostri quoque verba late explicanda accedit, quae nobis fidem commendant in Filium Dei Jesum Christum, Dominum, Deum nostrum. Christum in Veteri Testamento promissum verum hominem, verumque Deum esse, Scripturam Veteris Novique Foederis auctoritate probat; capite 18 errorem Sabellianorum refutat, et auctoritate SS. Litterarum distinctionem Patris et Filii confirmat, hujusque haeresiarchae objectionibus aliorumque dein respondet. De fide in Spiritum sanctum agit capite", + "candidate_score": 0.710217, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica", + "max_score": 0.736062, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_19", + "psc_text": "me, sicut et te, fecit Deus, ut eumdem Spiritum ostenderet esse Deum. CAPUT IV. De Trinitatis significantia. 1. Patet Veteris Testamenti apicibus, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum esse Deum. Sed hinc isti Filium, et Spiritum sanctum non reputant esse Deum, eo quod in monte Sina vocem Dei intonantis audierunt: Audi, Israel, Dominus Deus tuus, Deus 11 unus est (Deut. VI, 4) ; ignorantes in Trinitate unum esse Deum, Patrem, Filium, et Spiritum sanctum, nec tres deos, sed in tribus personis unum nomen individuae majestatis. 2. Quaeramus ergo in Scripturis Veteris Testamenti eamdem Trinitatem. In libro quippe secundo Regum ita scriptum est: Dixit David filius Isai. Dixit vir, cui constitutum est de Christo Dei Jacob, egregius psalmista Israel: Spiritus Domini locutus est per me, et sermo ejus per linguam meam. Quis autem esset, adjecit: Deus Israel mihi locutus est, fortis Israel, dominator hominum justus (II Reg. XXIII, 1) . 3.", + "candidate_score": 0.736062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_19", + "psc_text": "me, sicut et te, fecit Deus, ut eumdem Spiritum ostenderet esse Deum. CAPUT IV. De Trinitatis significantia. 1. Patet Veteris Testamenti apicibus, Patrem, et Filium, et Spiritum sanctum esse Deum. Sed hinc isti Filium, et Spiritum sanctum non reputant esse Deum, eo quod in monte Sina vocem Dei intonantis audierunt: Audi, Israel, Dominus Deus tuus, Deus 11 unus est (Deut. VI, 4) ; ignorantes in Trinitate unum esse Deum, Patrem, Filium, et Spiritum sanctum, nec tres deos, sed in tribus personis unum nomen individuae majestatis. 2. Quaeramus ergo in Scripturis Veteris Testamenti eamdem Trinitatem. In libro quippe secundo Regum ita scriptum est: Dixit David filius Isai. Dixit vir, cui constitutum est de Christo Dei Jacob, egregius psalmista Israel: Spiritus Domini locutus est per me, et sermo ejus per linguam meam. Quis autem esset, adjecit: Deus Israel mihi locutus est, fortis Israel, dominator hominum justus (II Reg. XXIII, 1) . 3.", + "candidate_score": 0.731346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_11_13", + "bdc_text": "De titulo seu inscriptione tuo utar consilio ; inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_109", + "psc_text": "mundabor (Psal. L, 9) . Unde et in lege per hyssopi fasciculum aspergebantur agni sanguine, qui mundari volebant (Exod. XII, 22), quo significaretur per passionem Domini peccata ablui mundi. 49 CAPUT XLI. Quia titulus crucis ejus corruptus non est. 1. De titulo crucis dixerunt Judaei: Noli scribere Rex Judaeorum, sed quia ipse dixit: Rex sum Judaeorum. Et respondit Pilatus: Quod scripsi, scripsi (Joan. XIX, 21) . Jam enim in Psalmo LVI fuerat prophetatum: Ne corrumpas tituli inscriptionem, in cujus psalmi serie non solum passio, vel mors, sed etiam resurrectio et ascensio Domini praedicatur. CAPUT XLII. In cruce pendens, Patrem pro inimicis suis deprecatus est. 1. Quia in cruce pendens Patrem pro inimicis suis deprecatus est, Isaias dicit: Ipse peccata multorum tulit, et pro transgressoribus oravit (Isai. LIII, 12) . Et in Psalmis sic: Pro eo, inquit, quod eos diligebam, adversabantur mihi; ego autem orabam pro eis (Psal. CVIII, 4) .", + "candidate_score": 0.636965, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.735608, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19_21", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa . Unum esse deum in trinitate , seu deum trinum , ridet tanquam rem abstrusam quę a nemine percipi possit , nec verbo , nec ratione nitatur sed scholasticum sit delirium .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_358", + "psc_text": "praedicari dignius, quam si eumdem sanctum dicamus; unde clarum fit Spiritui sancto non derogandum. Eidem inesse omnia quae Dei sunt, cum in baptismate una cum Patre et Filio nominetur, eique Pater dederit quod majus omnibus est, nec quisquam ipsi valeat eripere. Igitur e loco Joannis unde calumniam conflabant haeretici, Trinitatis aequalitatem unitatemque astrui deitatis. Tandem ubi expositum est quo pacto Filius a Patre accipiat, quemadmodum citato loco jugulentur varii haeretici, aperitur. 109. (Alias cap. XVIII.) Ergo sanctus Pater, sanctus Filius, sanctus et Spiritus: sed non tres sancti; quia unus est Deus sanctus, unus est Dominus. Una est enim vera sanctitas, sicut una est vera divinitas, una illa vera sanctitas naturalis. 110. Ideo omnia haec quae sancta nos credimus, illam solam praedicant sanctitatem. Cherubim et Seraphim indefessis vocibus laudant et dicunt: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth (Esai. VI, 3) . Non semel dicunt, i.e singularitatem credas: non bis dicunt, ne", + "candidate_score": 0.735608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_358", + "psc_text": "praedicari dignius, quam si eumdem sanctum dicamus; unde clarum fit Spiritui sancto non derogandum. Eidem inesse omnia quae Dei sunt, cum in baptismate una cum Patre et Filio nominetur, eique Pater dederit quod majus omnibus est, nec quisquam ipsi valeat eripere. Igitur e loco Joannis unde calumniam conflabant haeretici, Trinitatis aequalitatem unitatemque astrui deitatis. Tandem ubi expositum est quo pacto Filius a Patre accipiat, quemadmodum citato loco jugulentur varii haeretici, aperitur. 109. (Alias cap. XVIII.) Ergo sanctus Pater, sanctus Filius, sanctus et Spiritus: sed non tres sancti; quia unus est Deus sanctus, unus est Dominus. Una est enim vera sanctitas, sicut una est vera divinitas, una illa vera sanctitas naturalis. 110. Ideo omnia haec quae sancta nos credimus, illam solam praedicant sanctitatem. Cherubim et Seraphim indefessis vocibus laudant et dicunt: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth (Esai. VI, 3) . Non semel dicunt, i.e singularitatem credas: non bis dicunt, ne", + "candidate_score": 0.731452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_358", + "psc_text": "praedicari dignius, quam si eumdem sanctum dicamus; unde clarum fit Spiritui sancto non derogandum. Eidem inesse omnia quae Dei sunt, cum in baptismate una cum Patre et Filio nominetur, eique Pater dederit quod majus omnibus est, nec quisquam ipsi valeat eripere. Igitur e loco Joannis unde calumniam conflabant haeretici, Trinitatis aequalitatem unitatemque astrui deitatis. Tandem ubi expositum est quo pacto Filius a Patre accipiat, quemadmodum citato loco jugulentur varii haeretici, aperitur. 109. (Alias cap. XVIII.) Ergo sanctus Pater, sanctus Filius, sanctus et Spiritus: sed non tres sancti; quia unus est Deus sanctus, unus est Dominus. Una est enim vera sanctitas, sicut una est vera divinitas, una illa vera sanctitas naturalis. 110. Ideo omnia haec quae sancta nos credimus, illam solam praedicant sanctitatem. Cherubim et Seraphim indefessis vocibus laudant et dicunt: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Deus Sabaoth (Esai. VI, 3) . Non semel dicunt, i.e singularitatem credas: non bis dicunt, ne", + "candidate_score": 0.711403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_360", + "psc_text": "Ergo hinc quoque considerate utrum aliquid sancto Spiritui derogandum sit, cujus nomen Dei laus est. Sic enim laudatur Pater, sic laudatur et Filius, quemadmodum et Spiritus nominatur et laudatur. Seraphim laudat, omnis beatorum chorus laudat, ut sanctum Deum dicat, sanctum Filium, sanctum Spiritum. 112. Quomodo igitur non omnia habet quae Dei sunt, qui cum Patre et Filio a sacerdotibus in baptismate nominatur et in oblationibus invocatur cum Patre et Filio a Seraphim in coelestibus praedicatur cum Patre et Filio habitat in sanctis, infunditur justis, inspiratur prophetis. Unde et in Scriptura divina θεόπνευστος omnis ex hoc dicitur, quod Deus inspiret quae locutus est Spiritus (II Tim. III, 16). 113. Aut si nolunt omnia habere quae Dei sunt, et posse omnia Spiritum sanctum, dicant quid non habeat, quidve non possit. Nam sicut omnia habet Filius, nec invidet Pater quominus omnia naturaliter det Filio, qui dedit 689 quod majus est omnibus, quemadmodum Scriptura", + "candidate_score": 0.711242, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2", + "max_score": 0.734914, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_18_20", + "bdc_text": "tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos . Semen etiam divinum filii dei seu verbi in matre virgine in hominem coagulatum esse asserit , nec humanitatem ex ipsa matre assumptam , et quę sunt alia eiusmodi multa .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_72", + "psc_text": "esse: ego dixi: uos dii estis et filii altissimi, et: stetit deus in ecclesia deorum, ut, si homines, per fidem filios dei factos, deos scriptura pronuntiare non timuit, scias illam multo magis uero et unico dei filio id dei nomen iure contulisse, 'ergo', inquis, 'prouocabo te, ut hodie quoque ex auctoritate istarum scripturarum constanter duos deos et duos dominos praedices\\\\ absit. nos enim, qui et tempora et causas scripturarum per dei gratiam inspicimus, maxime paracleti, non hominum discipuli, duos quidem definimus, patrem et filium, et iam tres cum spiritu sancto, — secundum rationem oikonomiae, quae facit numerum, ne, ut uestra peruersitas infert, pater ipse credatur natus et passus, quod non licet credi, quoniam non ita traditum est — duos tamen deos et duos dominos numquam ex ore nostro proferimus, non quasi non et pater deus et filius deus et spiritus deus et dominus unusquisque, sed quoniam (ideo) retro et duo", + "candidate_score": 0.734914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_72", + "psc_text": "esse: ego dixi: uos dii estis et filii altissimi, et: stetit deus in ecclesia deorum, ut, si homines, per fidem filios dei factos, deos scriptura pronuntiare non timuit, scias illam multo magis uero et unico dei filio id dei nomen iure contulisse, 'ergo', inquis, 'prouocabo te, ut hodie quoque ex auctoritate istarum scripturarum constanter duos deos et duos dominos praedices\\\\ absit. nos enim, qui et tempora et causas scripturarum per dei gratiam inspicimus, maxime paracleti, non hominum discipuli, duos quidem definimus, patrem et filium, et iam tres cum spiritu sancto, — secundum rationem oikonomiae, quae facit numerum, ne, ut uestra peruersitas infert, pater ipse credatur natus et passus, quod non licet credi, quoniam non ita traditum est — duos tamen deos et duos dominos numquam ex ore nostro proferimus, non quasi non et pater deus et filius deus et spiritus deus et dominus unusquisque, sed quoniam (ideo) retro et duo", + "candidate_score": 0.718534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_19", + "bdc_text": "Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_72", + "psc_text": "esse: ego dixi: uos dii estis et filii altissimi, et: stetit deus in ecclesia deorum, ut, si homines, per fidem filios dei factos, deos scriptura pronuntiare non timuit, scias illam multo magis uero et unico dei filio id dei nomen iure contulisse, 'ergo', inquis, 'prouocabo te, ut hodie quoque ex auctoritate istarum scripturarum constanter duos deos et duos dominos praedices\\\\ absit. nos enim, qui et tempora et causas scripturarum per dei gratiam inspicimus, maxime paracleti, non hominum discipuli, duos quidem definimus, patrem et filium, et iam tres cum spiritu sancto, — secundum rationem oikonomiae, quae facit numerum, ne, ut uestra peruersitas infert, pater ipse credatur natus et passus, quod non licet credi, quoniam non ita traditum est — duos tamen deos et duos dominos numquam ex ore nostro proferimus, non quasi non et pater deus et filius deus et spiritus deus et dominus unusquisque, sed quoniam (ideo) retro et duo", + "candidate_score": 0.714479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_17_19", + "bdc_text": "Dogmata illius sunt admodum absurda : tres expresse constituit distinctos deos , patrem , filium et spiritum sanctum . Patrem summum aliquem constituit quasi Iovem deorum principem et quicquid in scripturis habetur de ineffabili divinitatis maiestate , hoc totum ad personam tantum patris refert , filio dat originem et spiritui sancto , eosque deos seu spiritus vocat ministeriales et subordinatos .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_8", + "psc_text": "oikonomiae sacramentum, quae unitatem in trinitatem disponit, tres dirigens 4] cf. Ioh. 1, 3. 3 oikonomiam PMF, oeconomiam Rig, oixovofuav R 6 est om. P 10 in coelos Panl 16 Praxean R, praxeam PMF 24 meram in ras. M 2»? spiritum MP (add. R s. u. sanctum ex Hirsatigietisi), spiritum sanctum FR uuigo 27 unus sit omnia scil. pater et filius et spiritus sanctus 23 oikonomiae PMF, oixovojuois R uulgo 29 dirigens = contendens esse patrem et filium et spiritum, — tres autem non statu, sed gradu, nec substantia, sed forma, nec potestate, sed specie, — unius autem substantiae et unius status et unius potestatis, quia unus deus, ex quo et gradus isti et formae et species in nomine patris et filii et spiritus sancti deputantur. (qui) quomodo numerum sine diuisione patiuntur, procedentes tractatus demonstrabunt. § 3 Simplices enim quique, ne dizerimdixerim imprudentes et idiotae. quae maior semper credentium pars", + "candidate_score": 0.709504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_44_46", + "bdc_text": "Hae ( c) habui , quę nunc ad tuas responderem . Domino M( ar)tyri , Gvalthero et reliquis omnibus dominis et fratri ( bus ) meis , uxori quoque et omnibus domesticis tuis ex me salutem dicas , oro ; salutant te nostri .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_69", + "psc_text": "(et) in euangelio totidem inuenies: in principio erat sermo, et sermo erat apud deum, et deus erat sermo: unus, qui erat, et alius, penes quem erat. sed et nomen domini in duobus lego: dixit dominus domino meo: sede ad dexteram meam. et Esaias haec dicit: domine, quis credidit auditui nostro, et brachium domini cui reuelatum est? 'brachium' enim 'tuum', non 'domini' dixisset, si non dominum patrem et dominum filium intellegi uellet. etiam adhuc antiquior Genesis: et pluit dominus super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem de caelo a domino. haec aut nega scripta, aut quis es, ut non putes accipienda 2] Ps. 44, 7-8. 7] Es. 45, 14. 15. 13] Ioh. 1, 1. 161 PH. 109, 1. 17] Es. 53, 1. 21] Gen. 19, 24. 1 interim tu MF, interim P 2 tuus deus P, deus tuus MF 3 lac'enam signaui: virga directionis (siue aequitatis) itercid,t 4 te deus uulgo", + "candidate_score": 0.649035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_45_47", + "bdc_text": "Domino M( ar)tyri , Gvalthero et reliquis omnibus dominis et fratri ( bus ) meis , uxori quoque et omnibus domesticis tuis ex me salutem dicas , oro ; salutant te nostri . Musculus scribit ipse .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_69", + "psc_text": "(et) in euangelio totidem inuenies: in principio erat sermo, et sermo erat apud deum, et deus erat sermo: unus, qui erat, et alius, penes quem erat. sed et nomen domini in duobus lego: dixit dominus domino meo: sede ad dexteram meam. et Esaias haec dicit: domine, quis credidit auditui nostro, et brachium domini cui reuelatum est? 'brachium' enim 'tuum', non 'domini' dixisset, si non dominum patrem et dominum filium intellegi uellet. etiam adhuc antiquior Genesis: et pluit dominus super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem de caelo a domino. haec aut nega scripta, aut quis es, ut non putes accipienda 2] Ps. 44, 7-8. 7] Es. 45, 14. 15. 13] Ioh. 1, 1. 161 PH. 109, 1. 17] Es. 53, 1. 21] Gen. 19, 24. 1 interim tu MF, interim P 2 tuus deus P, deus tuus MF 3 lac'enam signaui: virga directionis (siue aequitatis) itercid,t 4 te deus uulgo", + "candidate_score": 0.648035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_45_47", + "bdc_text": "Domino M( ar)tyri , Gvalthero et reliquis omnibus dominis et fratri ( bus ) meis , uxori quoque et omnibus domesticis tuis ex me salutem dicas , oro ; salutant te nostri . Musculus scribit ipse .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_203", + "psc_text": "dominus, qui loquitur ad patrem Christum. et cum apostolus scribit: uti deus domini nostri Iesu Christi 14] Ioh. 20, 17. 17J Am. 4, 13. 18] Ps. 2, 2. 22] Ps. 109, 1. 24] Eph. 1, 17. 1 totum instrumentum gcripsi: totum instrumentum PMFB tota instrumenta RIIWZ,qo 2 deum patrem PMFH3, deum et patrem MxOehlerus 4 altero FM, a teruni MP (corr. H u tn o sec. Hirsaflgiensem) eo iure seclmi: iuxta exinde enim ferri nequit (exinde, qtiO Teriulliano sollemne est) quo PM, quoque F 5 filii Urs: filius PMF 7 quia Iesus R3, quia Iesus Christus PMFR1 8 Christus, idem est et JR3, deest et PMFR1 11 Christus om. F 14 patrem PM. ad patrem F 15 et deum meum PM (cf. 277, 1), et ad deum meum F 16 deum om. F 20 dominum et aduersus addidi 23 Christum scripsi: Christi PMF det uobis spiritum sapientiae et agnitionis,", + "candidate_score": 0.644147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_12_14", + "bdc_text": "inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi . Hodie incepit Apiarius ;", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_26", + "psc_text": "operari = creare; operatio igitur = creatio cf. 262, 12): ipsa separatione PMF cum pararet, inquit, caelum, aderam illi simul; et quomodo fortia faciebat super uentos quae sursum nubila, et quomodo tutos ponebat fontes eius, quae sub caelo, ego eram cum illo compingens, ego eram, ad quem gaudebat; cotidie autem oblectabar in persona ipsius. iam, ut primum deus uoluit ea, quae cum sophiae ratione et sermone disposuerat intra se, in substantias et species suas edere, ipsum primum protulit sermonem, habentem in se indiuiduas suas (socias,) rationem et sophism, ut per ipsum fierent uniuersa, per quem erant cogitata atque disposita, immo et facta iam, quantum in dei sensu. hoc enim eis deerat, ut coram quoque in suis speciebus atque substantiis cognoscerentur et tenerentur. § 7 Tunc igitur etiam ipse sermo speciem et ornatum suum sumit, sonum et uocem, cum dicit deus: fiat lux. haec est natiuitas perfecta sermonis, dum ex deo", + "candidate_score": 0.642102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_11_13", + "bdc_text": "De titulo seu inscriptione tuo utar consilio ; inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_24", + "psc_text": "temere praestruxisse et tunc deum ante uniuersitatis constitutionem solum non fuisse. habentem in semetipso proinde- rationem et in ratione sermonem, quem secundum a se fecerat agitando intra se. § 6 Haec uis et haec diuini sensus dispositio apud scripturas etiam in sophiae nomine ostenditur. quid enim sapientius ratione dei siue sermone? itaque sophiam quoque exaudi ut secundam personam conditam: primo dominus creauit me initium uiarum in opera sua, priusquam terram faceret, priusquam montes collocarentur; ante omnes autem colles generauit me, in sensu suo scilicet condens et generans. dehinc adsistentem eam (in) ipsa operatione cognosce: 22] Prou. 8, 22. 23. 25. 1 quod MF, quo P, quam Urs 4 agi i23, age PMR1 7 orati.. scrijm: ratio PMF necesse est in animo MP (inuertit ordinem R secund. Hirsaugiensem), in animo necesse est FJt uulgo 9 in quo est lex ipsa ratio F 10 secundus = secunda, id est alia persona (cf.", + "candidate_score": 0.63797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_12_14", + "bdc_text": "inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi . Hodie incepit Apiarius ;", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_29", + "psc_text": "edere R, sedere PMF 9 socias addidi rationem et sophiam Urs: rationes sophiam PMF 19 illi exinde Pam 20 patrem MF, parem Puulgo lacunam signaui: generatur intercidisse puto (cf236, 15) 24 gaudentem in Pam: gaudenti in PMFR gaudentem R3 25 inquit addidi 26 et ante luciferum genui te om. F sua persona profitetur patrem in nomine sophiae: dominus condidit me initium uiarum in opera sua; ante omnes autem colles generauit me. nam si hic quidem sophia uidetur dicere conditam se a domino in opera et uias eius, alibi autem per sermonem ostenditur omnia facta esse et sine illo nihil factum, sicut et rursum: sermone eius caeli confirmati sunt et spiritu eius omnes uires eorum, utique eo spiritu, qui sermoni inerat, apparet unam eandemque uim esse nunc in nomine sophiae nunc in appellatione sermonis, quae initium accepit uiarum in dei opera et quae caelum confirmauit, per quam omnia facta sunt", + "candidate_score": 0.635944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_11_13", + "bdc_text": "De titulo seu inscriptione tuo utar consilio ; inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_29", + "psc_text": "edere R, sedere PMF 9 socias addidi rationem et sophiam Urs: rationes sophiam PMF 19 illi exinde Pam 20 patrem MF, parem Puulgo lacunam signaui: generatur intercidisse puto (cf236, 15) 24 gaudentem in Pam: gaudenti in PMFR gaudentem R3 25 inquit addidi 26 et ante luciferum genui te om. F sua persona profitetur patrem in nomine sophiae: dominus condidit me initium uiarum in opera sua; ante omnes autem colles generauit me. nam si hic quidem sophia uidetur dicere conditam se a domino in opera et uias eius, alibi autem per sermonem ostenditur omnia facta esse et sine illo nihil factum, sicut et rursum: sermone eius caeli confirmati sunt et spiritu eius omnes uires eorum, utique eo spiritu, qui sermoni inerat, apparet unam eandemque uim esse nunc in nomine sophiae nunc in appellatione sermonis, quae initium accepit uiarum in dei opera et quae caelum confirmauit, per quam omnia facta sunt", + "candidate_score": 0.63345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_12_14", + "bdc_text": "inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ; quicquid constitueris , sufficiet mihi . Hodie incepit Apiarius ;", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_24", + "psc_text": "temere praestruxisse et tunc deum ante uniuersitatis constitutionem solum non fuisse. habentem in semetipso proinde- rationem et in ratione sermonem, quem secundum a se fecerat agitando intra se. § 6 Haec uis et haec diuini sensus dispositio apud scripturas etiam in sophiae nomine ostenditur. quid enim sapientius ratione dei siue sermone? itaque sophiam quoque exaudi ut secundam personam conditam: primo dominus creauit me initium uiarum in opera sua, priusquam terram faceret, priusquam montes collocarentur; ante omnes autem colles generauit me, in sensu suo scilicet condens et generans. dehinc adsistentem eam (in) ipsa operatione cognosce: 22] Prou. 8, 22. 23. 25. 1 quod MF, quo P, quam Urs 4 agi i23, age PMR1 7 orati.. scrijm: ratio PMF necesse est in animo MP (inuertit ordinem R secund. Hirsaugiensem), in animo necesse est FJt uulgo 9 in quo est lex ipsa ratio F 10 secundus = secunda, id est alia persona (cf.", + "candidate_score": 0.627249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3313_sent_12", + "bdc_text": "inter Froschouerum et me constitue , quid mihi pro labore meo solvat ;", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_25", + "psc_text": "1 quod MF, quo P, quam Urs 4 agi i23, age PMR1 7 orati.. scrijm: ratio PMF necesse est in animo MP (inuertit ordinem R secund. Hirsaugiensem), in animo necesse est FJt uulgo 9 in quo est lex ipsa ratio F 10 secundus = secunda, id est alia persona (cf. supra conlocutorem puteris sermonem et guae infra sequuntur 1.15 sqq.) 11 por quern-alius est seclusi 12 quanto R3, quando PMFR1 13 agitur seclusi 14 quod habeat-Bermonem seclusi 18 fecerat scripsi: faceret PMF cogitando susp. Eng 22 secundam MFR, secundum P (corr. Jt) 26