diff --git "a/3/3807.json" "b/3/3807.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3807.json" @@ -0,0 +1,1794 @@ +{ + "letter_id": "3807", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3807", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.044002, + 0.044479, + 0.055925, + 0.051755, + 0.054623, + 0.041614, + 0.048729, + 0.044687, + 0.046858, + 0.058244, + 0.056688, + 0.048457, + 0.044853, + 0.046427, + 0.039358, + 0.041984, + 0.054714, + 0.062633, + 0.05041, + 0.06356 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae", + "max_score": 0.682563, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1574", + "psc_text": "trabes. Trieris navis magna, quam Graeci durconem vocant. De qua in Esaia33, 21: 'Non transibit per eam trieris magna.' Carpasia navis a Carpatho insula nominata, sicut a Rodo Rodia, sicut ab Alexandria Alexandrina. Liburnae dictae a Libyis; naves enim sunt negotiatorum. De qualibus HoratiusEpod. 1, 1: Ibis Liburnis inter alta navium. Rostratae naves vocatae ab eo quod in fronte rostra aerea habeant propter scopulos, ne feriantur et conlidantur. Longae naves sunt quas dromones vocamus, dictae eo quod longiores sint ceteris: cuius contrarius musculus, curtum navigium. Dromo autem a decurrendo dictus; cursum enim Graeci δρόμον vocant. Classis dicta est a Graeco vocabulo, ἀπὸ τῶν κάλων, id est lignis; unde et calones naviculae quae ligna militibus portant. Ancyromachus dictus pro eo quod celeritate sui ancoris et instrumentis reliquis navium vehendis sit aptus. Phaselus est navigium quem nos corrupte baselum dicimus. De quo VergiliusGeorg. 4, 289: Pictisque phaselis. Scapha, qui et κατάσκοπος, navigium", + "candidate_score": 0.682563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1121", + "psc_text": "Nam Gaditanum fretum a Gadibus dictum, ubi primum ab Oceano maris Magni limen aperitur; unde et Hercules cum Gadibus pervenisset, columnas ibi posuit, sperans illic esse orbis terrarum finem. § 16 De mediterraneo mari. Mare Magnum est quod ab occasu ex Oceano fluit et in meridiem vergit, deinde ad septentrionem tendit; quod inde magnum appellatur quia cetera maria in conparatione eius minora sunt. Iste est et Mediterraneus, quia per mediam terram usque ad orientem perfunditur, Europam et Africam Asiamque disterminans. Cuius primae partis sinus, qui in Hispaniis perfunditur, Ibericus et Balearicus appellatur. Deinde Gallicus, qui Narbonensem provinciam adluit. Mox Ligusticus, qui iuxta Genuam urbem est proximus. Post haec Tyrrhenus, qui Italiam adtingit; quem Graeci Ionium, Itali Inferum vocant. Inde Siculus, qui a Sicilia usque ad Cretam vadit. Deinde Creticus, qui in Pamphyliam et Aegyptum pertendit. Deinde Hellespontus, qui in septentrionem retorquens, anfractibus magnis iuxta Graecias et Illyricum in angustias septem", + "candidate_score": 0.663114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1121", + "psc_text": "Nam Gaditanum fretum a Gadibus dictum, ubi primum ab Oceano maris Magni limen aperitur; unde et Hercules cum Gadibus pervenisset, columnas ibi posuit, sperans illic esse orbis terrarum finem. § 16 De mediterraneo mari. Mare Magnum est quod ab occasu ex Oceano fluit et in meridiem vergit, deinde ad septentrionem tendit; quod inde magnum appellatur quia cetera maria in conparatione eius minora sunt. Iste est et Mediterraneus, quia per mediam terram usque ad orientem perfunditur, Europam et Africam Asiamque disterminans. Cuius primae partis sinus, qui in Hispaniis perfunditur, Ibericus et Balearicus appellatur. Deinde Gallicus, qui Narbonensem provinciam adluit. Mox Ligusticus, qui iuxta Genuam urbem est proximus. Post haec Tyrrhenus, qui Italiam adtingit; quem Graeci Ionium, Itali Inferum vocant. Inde Siculus, qui a Sicilia usque ad Cretam vadit. Deinde Creticus, qui in Pamphyliam et Aegyptum pertendit. Deinde Hellespontus, qui in septentrionem retorquens, anfractibus magnis iuxta Graecias et Illyricum in angustias septem", + "candidate_score": 0.650764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1121", + "psc_text": "Nam Gaditanum fretum a Gadibus dictum, ubi primum ab Oceano maris Magni limen aperitur; unde et Hercules cum Gadibus pervenisset, columnas ibi posuit, sperans illic esse orbis terrarum finem. § 16 De mediterraneo mari. Mare Magnum est quod ab occasu ex Oceano fluit et in meridiem vergit, deinde ad septentrionem tendit; quod inde magnum appellatur quia cetera maria in conparatione eius minora sunt. Iste est et Mediterraneus, quia per mediam terram usque ad orientem perfunditur, Europam et Africam Asiamque disterminans. Cuius primae partis sinus, qui in Hispaniis perfunditur, Ibericus et Balearicus appellatur. Deinde Gallicus, qui Narbonensem provinciam adluit. Mox Ligusticus, qui iuxta Genuam urbem est proximus. Post haec Tyrrhenus, qui Italiam adtingit; quem Graeci Ionium, Itali Inferum vocant. Inde Siculus, qui a Sicilia usque ad Cretam vadit. Deinde Creticus, qui in Pamphyliam et Aegyptum pertendit. Deinde Hellespontus, qui in septentrionem retorquens, anfractibus magnis iuxta Graecias et Illyricum in angustias septem", + "candidate_score": 0.643158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1637", + "psc_text": "pelliculis melonum; unde et melotes vocatae sunt. Fimbriae vocatae ora vestimentorum, hoc est fines, ex Graeco vocabulum trahunt; Graeci enim terminum ὅρον vocant. § 25 De palliis feminarum. Regillum est praelatum reginarum amiculum; unde et appellatum. Peplum matronale pallium ex purpura signatum, cuius fimbriae aurei staminis summitate resplendent. Palla est quadrum pallium muliebris vestis, deductum usque ad vestigia, quod ad fixis in ordinem gemmis. Et palla dicta ἀπὸ τοῦ πάλλειν, id est a mobilitate, quae est circa finem huiusmodi indumenti; sive quod rugis vibrantibus sinuata crispetur. Stola matronale operimentum, quod cooperto capite et scapula a dextro latere in laevum humerum mittitur: stola autem Graece vocatur quod superemittatur. Idem et ricinium Latino nomine appellatum eo quod dimidia eius pars retro reicitur; quod vulgo mavortem dicunt. Vocatum autem mavortem quasi Martem; signum enim maritalis dignitatis et potestatis in eo est. Caput enim mulieris vir est; inde et super caput mulieris est. Amiculum", + "candidate_score": 0.633456, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum", + "max_score": 0.679846, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_289", + "psc_text": "Joannes: Non licet tibi habere eam. Vetus narrat historia, Philippum Herodis majoris filium (sub quo Dominus fugit in Aegyptum), fratrem hujus Herodis, sub quo passus est Christus, duxisse uxorem Herodiadem filiam Aretae regis; postea vero 101 socerum ejus, exortis quibusdam contra generum simultatibus, tulisse filiam suam, et in dolorem prioris mariti, Herodis inimici ejus nuptiis copulasse. Quis sit autem hic Philippus, evangelista Lucas plenius docet: Anno quintodecimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio Pilato Judaeam; tetrarcha autem Galilaeae Herode; Philippo vero fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Traconitidis regionis (Luc. III, 1) . Ergo Joannes Baptista qui venerat in spiritu et virtute Eliae, eadem auctoritate qua ille Achab corripuerat, et Jezabel (III Reg. XXI), arguit Herodem et Herodiadem, quod illicitas nuptias fecerint, et non liceat, fratre vivente germano, uxorem illius ducere: malens periclitari apud regem, quam propter adulationem esse immemor praeceptorum Dei. (Vers. 5.) Et volens illum occidere, timuit populum: quia sicut", + "candidate_score": 0.679846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_289", + "psc_text": "Joannes: Non licet tibi habere eam. Vetus narrat historia, Philippum Herodis majoris filium (sub quo Dominus fugit in Aegyptum), fratrem hujus Herodis, sub quo passus est Christus, duxisse uxorem Herodiadem filiam Aretae regis; postea vero 101 socerum ejus, exortis quibusdam contra generum simultatibus, tulisse filiam suam, et in dolorem prioris mariti, Herodis inimici ejus nuptiis copulasse. Quis sit autem hic Philippus, evangelista Lucas plenius docet: Anno quintodecimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio Pilato Judaeam; tetrarcha autem Galilaeae Herode; Philippo vero fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Traconitidis regionis (Luc. III, 1) . Ergo Joannes Baptista qui venerat in spiritu et virtute Eliae, eadem auctoritate qua ille Achab corripuerat, et Jezabel (III Reg. XXI), arguit Herodem et Herodiadem, quod illicitas nuptias fecerint, et non liceat, fratre vivente germano, uxorem illius ducere: malens periclitari apud regem, quam propter adulationem esse immemor praeceptorum Dei. (Vers. 5.) Et volens illum occidere, timuit populum: quia sicut", + "candidate_score": 0.648698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_292", + "psc_text": "Herodias timens ne Herodes aliquando resipisceret, vel Philippo 102 fratri amicus fieret, atque illicitae nuptiae repudio solverentur, monet filiam, ut in ipso statim convivio, caput Joannis postulet: digno operi saltationis, dignum sanguinis praemium. Et contristatus est rex. Consuetudinis Scripturarum est, ut opinionem multorum sic narret historicus, quomodo eo tempore ab omnibus credebatur. Sicut Joseph ab ipsa quoque Maria appellabatur pater Jesu, ita et nunc Herodes dicitur contristatus, quia hoc discumbentes putabant (Luc. II). Dissimulator enim mentis suae et artifex homicidii, tristitiam praeferebat in facie, cum laetitiam haberet in mente. (Vers. 9, 10.) Propter jusjurandum autem et propter eos qui pariter discumbebant, jussit dari. Misitque, et decollavit Joannem in carcere. Scelus excusat juramento, ut sub occasione pietatis impius fieret. Quod autem subjecit: Et propter eos qui pariter discumbebant, vult omnes sceleris sui esse consortes, ut in luxurioso impuroque convivio cruentae epulae deferrentur. (Vers. 11.) Et allatum est caput ejus in disco,", + "candidate_score": 0.644504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_12_14", + "bdc_text": "Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_292", + "psc_text": "Herodias timens ne Herodes aliquando resipisceret, vel Philippo 102 fratri amicus fieret, atque illicitae nuptiae repudio solverentur, monet filiam, ut in ipso statim convivio, caput Joannis postulet: digno operi saltationis, dignum sanguinis praemium. Et contristatus est rex. Consuetudinis Scripturarum est, ut opinionem multorum sic narret historicus, quomodo eo tempore ab omnibus credebatur. Sicut Joseph ab ipsa quoque Maria appellabatur pater Jesu, ita et nunc Herodes dicitur contristatus, quia hoc discumbentes putabant (Luc. II). Dissimulator enim mentis suae et artifex homicidii, tristitiam praeferebat in facie, cum laetitiam haberet in mente. (Vers. 9, 10.) Propter jusjurandum autem et propter eos qui pariter discumbebant, jussit dari. Misitque, et decollavit Joannem in carcere. Scelus excusat juramento, ut sub occasione pietatis impius fieret. Quod autem subjecit: Et propter eos qui pariter discumbebant, vult omnes sceleris sui esse consortes, ut in luxurioso impuroque convivio cruentae epulae deferrentur. (Vers. 11.) Et allatum est caput ejus in disco,", + "candidate_score": 0.638019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Matthaeum_window_293", + "psc_text": "discumbebant, jussit dari. Misitque, et decollavit Joannem in carcere. Scelus excusat juramento, ut sub occasione pietatis impius fieret. Quod autem subjecit: Et propter eos qui pariter discumbebant, vult omnes sceleris sui esse consortes, ut in luxurioso impuroque convivio cruentae epulae deferrentur. (Vers. 11.) Et allatum est caput ejus in disco, et datum est puellae, et attulit matri suae. Legimus in Romana historia, Flaminium ducem Romanum, quod accumbenti [ Al. accubanti] juxta meretriculae latus quae numquam se vidisse diceret hominem decollatum, assensus sit ut reus quidam capitalis criminis in convivio truncaretur, a censoribus pulsum curia, quod epulas sanguini miscuerit, et mortem, quamvis noxii hominis, in alterius delicias praestiterit, ut libido et homicidium pariter miscerentur. Quanto sceleratior Herodes et Herodias ac puella, quae saltavit, in pretium sanguinis caput postulat prophetae, ut habeat in potestate linguam, quae illicitas nuptias arguebat. Hoc juxta litteram factum sit; nos autem usque hodie cernimus in capite Joannis", + "candidate_score": 0.631158, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.678498, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29_31", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse . Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.678498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.67369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.661086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.659621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.656211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_27_29", + "bdc_text": "Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.656146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.654544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.654043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3845", + "psc_text": "ne pereat anima tua, non facile tibi quisquam consulit; non quia desunt qui hoc faciant, sed quia difficile est invenire quando tecum ista possunt loqui. Nam et ego semper desideravi, et nunquam inveni locum vel tempus, ut agerem tecum quod me agere oportebat cum homine quem multum diligo in Christo. Scis autem qualem me apud Hipponem videris, quando ad me venire dignatus es, quia vix loquebar, imbecillitate corporis fatigatus. Nunc ergo, fili, audi me, saltem per litteras tibi sermocinantem, quas in periculis tuis nunquam tibi mittere potui, periculum cogitans perlatoris, et cavens ne ad eos ad quos nollem, mea epistola perveniret. Unde peto ut ignoscas, si me putas plus timuisse quam debui: tamen dixi quod timui. 3. Audi ergo me, imo Dominum Deum nostrum per ministerium infirmitatis meae. Recole qualis fueris, adhuc in corpore constituta religiosae memoriae priore conjuge tua, et recenti ejus obitu quomodo tibi vanitas saeculi hujus horruerit,", + "candidate_score": 0.652828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.651959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.651692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.651015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_693", + "psc_text": "temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: « Musica in luctu, importuna narratio » (Eccli. XXII, 6). Itaque, si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora; ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione versemur, et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris Beatitudinis tuae attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo nomini famam quaerere. Nec tam stultus sum, ut diversitate explanationum tuarum me laedi", + "candidate_score": 0.650951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_23_25", + "bdc_text": "decembris . . ut immens hic annus tibi tuis felix faustusque sit . D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.649429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.648721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29_31", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse . Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.648614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.648453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29_31", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse . Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.648068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.647434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "corpore, sed in corde, ubi funus occulte prius suo putore sentitur, quam nostra cogitatione prospicitur. Huic meae sollicitudini procul dubio libenter ignoscitis; praesertim quoniam si succenseretis, et velletis ulcisci, nihil fortasse gravius inveniretis quam id quod patior, cum vos Thagastae non video. Spero autem vestris adjutus orationibus, quod mihi ad vos ubicumque in Africa fueritis, venire quantocius concedetur, cum hoc quo nunc detentus sum, praeterierit; si haec civitas in qua laboramus, digna non est, quia nec ego audeo dignam putare, quae nobiscum de vestra praesentia collaetetur. EPISTOLA CXXV. Cum Hipponem ad invisendum Augustinum venisset Pinianus, ibique rei sacrae interesset, subito populi tumultu ad presbyterium postulatus fuit; nec evadere permissus donec jurasset non se Hippone discessurum, atque si quando illi ad suscipiendum clericatum consentire placuisset, nonnisi in ipsa Hipponensi Ecclesia suscepturum hoc munus. Conquesti sunt Albina filiique ipsius (puta Pinianus et Melania) Hipponenses pecuniae cupiditate virum praedivitem vindicare sibi sategisse, nulliusque", + "candidate_score": 0.645886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.644949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_908", + "psc_text": "de hac re dolorem inesse cordi meo, quod litterae meae prius in multorum manus venerunt, quam ad te, ad quem scriptae sunt, pervenire potuerunt. Quo autem modo id acciderit, et longum est narrare, et, nisi fallor, superfluum: cum sufficiat si quid mihi in hoc creditur, non eo factum animo quo putatur; nec omnino meae fuisse voluntatis aut dispositionis, aut consensionis, aut saltem cogitationis, ut fieret. Hoc si non credunt, quod teste Deo loquor, quid amplius faciam non habeo. Ego tamen absit ut eos credam haec tuae Sanctitati malevola mente suggerere ad excitandas inter nos inimicitias; quas misericordia Domini Dei nostri avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si", + "candidate_score": 0.643531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.642041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.640806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1790", + "psc_text": "nec gemitibus quaereretur. CAPUT XVI. 29. Haec omnia considerans, et si quid aliud de hac re tibi Dominus insinuaverit, quod vel mihi non occurrit, vel dici a me longum fuit, concerta in oratione vincere hoc saeculum; ora in spe, ora fideliter et amanter, ora instanter atque patienter, ora sicut vidua Christi. Quamvis enim ad omnia membra ejus, hoc est ad omnes qui in eum credunt, et ejus corpori sociantur, sicut docuit, orare pertineat, specialiter tamen diligentior cura orationum in Scripturis ejus viduis invenitur injuncta. Nam duae fuerunt Annae honorabiliter nominatae, una conjugata quae sanctum Samuelem peperit, alia vidua quae Sanctum sanctorum, cum adhuc infans esset, agnovit. Oravit et conjugata in dolore animi et afflictione cordis, quia filios non habebat: tunc ipsum Samuelem impetravit, et acceptum Deo reddidit, quia cum posceret, vovit (I Reg. 1). Sed oratio ejus quomodo ad orationem illam dominicam pertineat, non facile reperitur, nisi quia in eo", + "candidate_score": 0.640749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.640321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_6_8", + "bdc_text": "Imperator vero ingentem exercitum terra comparat . Copias pedestes contra Austriacos educturus . Veneti res est suspecta .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1056", + "psc_text": "primo utique apud collegas transmarinos convincere debuerunt, ipso Imperatore longe ordinatius agente, ut episcoporum causam ad se delatam, ad episcopos mitteret, nec victi pacem cum fratribus habere voluerunt: sed rursus ad eumdem imperatorem venerunt; rursus non Caecilianum tantum, verum etiam datos sibi episcopos judices, apud terrenum regem accusaverunt; rursus ab alio episcopali judicio ad eumdem imperatorem appellaverunt. Nec eo ipso inter partes cognoscente atque judicante, vel veritati vel paci cedendum esse duxerunt. 14. Quid autem aliud statueret Constantinus adversus Caecilianum et socios ejus, si essent vestris majoribus accusantibus victi, quam quod statuit in eos ipsos, qui cum ultro accusassent, nec ea quae intendebant probare potuissent, noluerunt veritati consentire, nec victi? Ille quippe imperator primus constituit in hac causa, ut res convictorum, et unitati pervicaciter resistentium, fisco vindicarentur. Sed videlicet si vestris majoribus accusantibus atque superantibus, contra communionem Caeciliani imperator tale aliquid decrevisset, provisores Ecclesiae, defensores pacis et unitatis nominari velletis.", + "candidate_score": 0.638904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.638714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.638627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.637925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2386", + "psc_text": "negotia, non tua, sed publica, id est omnium, non solum onerosas non esse, verum etiam gratas esse posse litteras meas credidi benevolentiae tuae, qua excellentiam vincis. 2. Cum enim accepissem mihi a fratribus epistolam missam sancti et praecipuis meritis venerandi papae Innocentii, quam per tuam Praestantiam ad me datam certis declaratur indiciis; ideo nullam tuam paginam simul advectam esse putaveram quod scribendi et rescribendi cura nolueris, gravioribus rebus occupatus, obstringi. Nam utique consentaneum videbatur ut qui mihi sancti viri scripta dignatus es mittere, ea sumerem adjuncta cum tuis. Hinc ergo statueram non esse oneri litteras meas animo tuo, nisi esset necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid", + "candidate_score": 0.637592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.633376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_5_7", + "bdc_text": "Dubitet an parituri sint . Imperator vero ingentem exercitum terra comparat . Copias pedestes contra Austriacos educturus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1547", + "psc_text": "gloriantur, coguntur adversari credentibus, et audent imperitos quasi ratione traducere, quando maxime cum ista medicina Dominus venerit, ut fidem populis imperaret. Sed hoc facere coguntur, ut dixi, quia jacere se abjectissime sentiunt, si eorum auctoritas cum auctoritate catholica conferatur. Conantur ergo auctoritatem stabilissimam fundatissimae Ecclesiae quasi rationis nomine et pollicitatione superare. Omnium enim haereticorum quasi regularis est ista temeritas. Sed ille fidei imperator clementissimus, et per conventus celeberrimos populorum atque gentium, sedesque ipsas Apostolorum arce auctoritatis munivit Ecclesiam, et per pauciores pie doctos et vere spirituales viros, copiosissimis apparatibus etiam invictissimae rationis armavit. Verum illa rectissima disciplina est, in arcem fidei quam maxime recipi infirmos, ut pro eis jam tutissime positis, fortissima ratione pugnetur. 33. Platonici vero, qui falsorum philosophorum erroribus illo tempore circumlatrantibus, non habentes divinam personam qua imperarent fidem, sententiam suam tegere quaerendam, quam polluendam proferre maluerunt, cum jam Christi nomen terrenis regnis admirantibus perturbatisque crebresceret, emergere coeperant,", + "candidate_score": 0.633094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3983", + "psc_text": "petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam rationem de vobis reddamus pastorum principi et omnium nostrum capiti, pariterque evadamus hujus mundi periculosiores blanditias quam molestias, nisi cum pax ejus ad hoc proficit, quod Apostolus orare nos monuit, ut quietam vitam et tranquillam agamus in omni pietate et charitate (I Tim. II, 2). Si enim desit pietas et charitas, quid est ab illis et a caeteris mundi malis tranquillitas et quies, nisi luxuriae perditionisque materies, sive invitamentum, sive adjumentum? Ut ergo habeamus quietam et tranquillam vitam in omni pietate et charitate, quod nos pro vobis, orate pro nobis, ubicumque estis, ubicumque sumus nusquam enim non est, cujus sumus.", + "candidate_score": 0.633058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.631765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_18_20", + "bdc_text": "Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4114", + "psc_text": "Quod autem soror in Christo est, et tibi est et mihi, et omnibus quibus una coelestis haereditas, et pater Deus, et frater Christus, in eadem charitatis societate promittitur. Haec aeterna sunt; haec nulla temporis labe deteruntur; haec tanto firmius tenenda sperantur, quanto minus privato, sed communi potius jure obtinenda praedicantur. 4. Potes hoc facillime in ipsa tua matre cognoscere. Nam unde te nunc irretitum involvit, et ab instituto cursu retardatum reflectit et curvat, nisi ex quo tua propria mater est? Nam ex quo soror est omnium, quibus est pater Deus et mater Ecclesia, jam te non impedit, quam neque me, neque omnes fratres nostros, qui eam non privata, sicut tu in domo vestra, sed publica in domo Dei charitate diligimus. Quod ergo tu illi etiam carnali necessitudine annecteris, ad sortem valere debet familiarius colloquendi, et apertiore janua consulendi ut hoc ipsum, quo te privatim diligit, interficiatur in ea, ne quod", + "candidate_score": 0.631209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_18_20", + "bdc_text": "Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4215", + "psc_text": "quam nigellis vestibus repugnare? Quia etsi te indumentum monachae delectabat, etiam hoc gratius posset marito observato exoratoque sumi, quam illo inconsulto contemptoque praesumi. Quod si omnino non sineret, quid tuo proposito deperiret? Absit ut hinc displiceres Deo, quod conjuge tuo nondum defuncto, non induereris sicut Anna, sed sicut Susanna. 10. Neque enim et ille, qui tecum jam coeperat custodire tam magnum continentiae bonum, etiamsi conjugale non viduale voluisset ut acciperes indumentum, ad indecentem quoque te compulisset ornatum: quo etsi aliqua dura conditione cogereris, posses habere in superbo cultu cor humile. Nempe apud patres, Esther illa regina Deum timens, Deum colens, Deo subdita, marito regi alienigenae non eumdem secum colenti Deum, tamen subjecta serviebat; quae cum in extremo periculo, non suo tantum, sed etiam gentis suae, qui tunc erat populus Dei, Domino prosterneretur orando, in ipsa oratione sua dixit, ita sibi esse ornatum regium, sicut pannum menstrualem (Esther XIV, 16); et", + "candidate_score": 0.630746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.630353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_31", + "bdc_text": "Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.627135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_6_8", + "bdc_text": "Imperator vero ingentem exercitum terra comparat . Copias pedestes contra Austriacos educturus . Veneti res est suspecta .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2105", + "psc_text": "esse testati sunt. Iterum recitaverunt et protulerunt libellum imperatori Constantino a suis majoribus datum, ubi questi sunt quod eos memoratus imperator graviter persequeretur; ac sic eodem libello manifestarunt se apud Imperatorem a Caeciliano fuisse superatos, falsumque esse quod dixerant, eum ab Imperatore damnatum. Terrio protulerunt litteras ejusdem Constantini ad vicarium Verinum datas, ubi eos graviter detestatur, et propterea dicit de exsilio relaxandos, et furori suo dimittendos, quia jam Deus coeperat in illos vindicare: ac sic etiam istis Imperatoris litteris confirmaverunt se falsum dixisse, quod Caecilianus ab Imperatore damnatus sit; cum potius Imperator ipsos a Caeciliano victos esse monstraverit, quando eos vehementer exsecratus, ideo jussit ut de exsilio dimitterentur, ut Deo judice, sicut et jam coeperant, punirentur. 10. Postea Felicis Aptungensis ordinatoris Caeciliani causam in medium miserunt, dicentes eumdem Felicem fuisse traditorem, a quo Caecilianus fuerat ordinatus: et ejusdem Constantini imperatoris pro Caeciliano contra seipsos litteras protulerunt, ubi ad proconsulem scripsit,", + "candidate_score": 0.626496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_263", + "psc_text": "Inde ait ipse Deus, dominis non posse duobus Serviri; quoniam mens placet una Deo: Una fides, Deus unus, et unicus e Patre Christus, Haud duplex uni servitus est domino. Quanta etenim coelo ac terris distantia, tanta est Caesaris et Christi rebus et imperiis. Tollere humo, sed nunc dum spiritus hos regit artus, Mente polum penetra, nil mora carnis obest. Corporeis jam nunc morere actibus, et bona vitae Coelestis liquido praemeditare animo. Spiritus es, quanquam tenearis corpore, si nunc Mente pia victor carnis opus perimas. Haec tibi, chare puer, fido compulsus amore Scripsi; si recipis, suscipiere Deo. Crede Augustinum tibi nunc in me geminatum, Sume duos una cum pietate patres. Spernimur? abstraheris majore dolore duobus: Audimur? pignus dulce duobus eris. In te laeta patrum sudavit cura duorum, Et tibi magnus honos laetificasse duos. Sed me Augustino, cum copulo, non meritorum Jacto parem, solo comparo amore tui. Nam quid ego effundam, rorans", + "candidate_score": 0.621205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.620192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.619511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.616023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1717", + "psc_text": "quippe unusquisque nostrum, honoris sibi socio copulato, vicissim sedere eminentius, sicut peregrino episcopo juxta considente collega. Hoc cum alternis basilicis utrinque conceditur, uterque ab alterutro honore mutuo praevenitur; quia ubi praeceptio charitatis dilataverit corda, possessio pacis non fit angusta, ut uno eorum defuncto, deinceps jam singulis singuli pristino more succedant: nec novum aliquid fiet; nam hoc ab ipsius separationis exordio, in eis qui damnato nefariae discissionis errore unitatis dulcedinem vel sero sapuerunt, catholica dilectio custodivit. Aut si forte christiani populi singulis delectantur episcopis, et duorum consortium, inusitata rerum facie tolerare non possunt, utrique de medio secedamus, et Ecclesiis in singulis damnata schismatis causa, in unitate pacifica constitutis, ab his qui singuli in Ecclesiis singulis invenientur, unitate facta per loca necessaria singuli constituantur episcopi. Quid enim dubitemus Redemptori nostro sacrificium istius humilitatis offerre? an vero ille de coelis in membra humana descendit, ut membra ejus essemus; et nos, ne ipsa ejus", + "candidate_score": 0.61114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409", + "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione", + "candidate_score": 0.608087, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos", + "max_score": 0.677467, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Amos_window_14", + "psc_text": "et Latine, Hebraice autem appellatur CHERMEL: et sunt duo montes, qui vocantur hoc nomine. Alter in quo fuit Nabal Carmelus, maritus Abigail ad Australem plagam. Alter juxta Ptolemaidem, quae prius vocabatur Acho, mari imminens, in quo Elias propheta flexis genibus pluvias impetravit (I Reg. XV). Si ergo de Chermel dicit, in quo habitavit Nabal, magis pastorum gregibus convenit, quia est juxta solitudinem (III Reg. 18). Sin autem de illo, qui vicinus est littori, ad reges et superbiam pertinet regum Israel, quos imminente captivitate, instar montium desertorum dicit esse vastandos. Aliter: Cum Dominus de Sion et Jerusalem, de specula Ecclesiae, quae super montem sita latere non potest, et in qua visio pacis est, dederit per vetus et novum Instrumentum, et per doctores Ecclesiasticos vocem suam, et quasi clara buccina insonuerit, tunc 226 omnia speciosa pastorum, id est, doctrina haereticorum, quae pulchro videbatur sermone composita, et cognitio circumcisionis (hoc enim interpretatur CHERMEL", + "candidate_score": 0.677467, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.677032, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29_31", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse . Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.677032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_12_14", + "bdc_text": "Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_92", + "psc_text": "Genesi legimus exercitum quaestionibus regem Aegypti Pharao quod Saram attentavisset; et tamen alienam esse uxorem nesciebat (Gen. XII, 17). 19. Est igitur Domino castitatis tuendae voluntas, quanto magis est defensandae integritatis? Unde nulla debet virginibus sacris irrogari injuria; quae enim non nubunt, et qui uxores non ducunt, habentur sicut angeli Dei in coelo (Luc. XX, 36). Et ideo coelesti gratiae non inferamus corporalem contumeliam; quoniam potens est Deus, quem nec praevaricatio praetereat, et moveat accepti sibi muneris et consecratae virginitatis 777 acerba et gravis contumelia. Vale, frater, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA VII. JUSTO sciscitanti quidnam didrachmi dimidium pro redemptione afferri praeceptum significasset. AMBROSIUS rescribit fidem ac misericordiam, in quibus redemptio est, eo signari: hac de re idem pretium cunctis praescriptum, in quo cum manna, cujus mensura de sapientia et Christi sanguine explicatur, congruit: congruit praeterea cum paschali agno, qui aequaliter distributus aequalem singulis redemptionem tribui indicabat;", + "candidate_score": 0.64733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_92", + "psc_text": "Genesi legimus exercitum quaestionibus regem Aegypti Pharao quod Saram attentavisset; et tamen alienam esse uxorem nesciebat (Gen. XII, 17). 19. Est igitur Domino castitatis tuendae voluntas, quanto magis est defensandae integritatis? Unde nulla debet virginibus sacris irrogari injuria; quae enim non nubunt, et qui uxores non ducunt, habentur sicut angeli Dei in coelo (Luc. XX, 36). Et ideo coelesti gratiae non inferamus corporalem contumeliam; quoniam potens est Deus, quem nec praevaricatio praetereat, et moveat accepti sibi muneris et consecratae virginitatis 777 acerba et gravis contumelia. Vale, frater, et nos dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA VII. JUSTO sciscitanti quidnam didrachmi dimidium pro redemptione afferri praeceptum significasset. AMBROSIUS rescribit fidem ac misericordiam, in quibus redemptio est, eo signari: hac de re idem pretium cunctis praescriptum, in quo cum manna, cujus mensura de sapientia et Christi sanguine explicatur, congruit: congruit praeterea cum paschali agno, qui aequaliter distributus aequalem singulis redemptionem tribui indicabat;", + "candidate_score": 0.644553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_17_19", + "bdc_text": "quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec :", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_887", + "psc_text": "conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod etiam ipse dignatus es ferre testimonium meo dolori. Te, Imperator, arbitrum teneo affectus mei, te meae mentis interpretem. 4. Sed flendi tempora alias non deerunt: nunc de sepultura ejus, quoniam scripsit clementia tua ita hic procurandam. Si exsors recessit baptismatis, quid cognoverim, nunc repressi. Est hic porphyreticum labrum pulcherrimum, et in usus hujusmodi aptissimum; nam et Maximianus Diocletiani socius ita humatus est. Sunt tabulae porphyreticae pretiosissimae, quibus vestiatur operculum, quo regales exuviae claudantur. 5. Hoc fuerat praeparatum, sed exspectabatur rescriptum clementiae tuae: cujus perceptione recreatae sunt sanctae filiae tuae, filii tui Valentiniani sorores, quae se gravibus afficiunt modis; et amplius", + "candidate_score": 0.642617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_389", + "psc_text": "liberae potestatis. Petivit aperiri ejus oculos sanctus propheta, et ait: Respice, et vide quanto plures sint pro nobis, quam contra nos. Et respexit, et vidit angelorum millia (IV Reg. VI, 14 et seq.). Advertistis igitur quod servulos Christi ii magis custodiant, qui non videntur, quam qui videntur. Sed et illi si custodiunt, vestris custodiunt orationibus advocati: legistis nempe eos ipsos, qui Elisaeum quaerebant, ingressos esse Samariam ad eum ipsum, quem capere gestiebant: cui non solum non potuerunt nocere; sed ipsius adversus quem venerant, intercessione servati sunt. 12. Petrus quoque apostolus utriusque rei vobis edat exemplum (Act. XII, 4 et seq.). Nam ubi eum Herodes quaesivit et cepit, recepit in carcerem; non enim recesserat Dei servulus, sed steterat timoris ignarus. Orabat pro eo Ecclesia, sed apostolus in carcere quiescebat, quod est indicium non timentis. Missus est Angelus qui dormientem excitaret, per quem Petrus productus e carcere, mortem ad tempus evasit. 13.", + "candidate_score": 0.640251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_614", + "psc_text": "quando clamat Spiritus, Abba pater (Galat. IV, 6) ; sicut habes ad Galatas. Sed illa erit perfecta, quando resurgent omnes in incorruptione, honore, gloria, qui mereantur Dei faciem videre; tunc enim vere redemptam se humana judicabit conditio. Unde Apostolus gloriatur dicens: Quia spe salvi facti sumus (Rom. VIII, 24) . Solvat enim spes, sicut et fides, de qua dicitur: Fides tua te salvum fecit (Luc. XVIII, 42) . 14. Ergo creatura quae non sponte, sed in spe vanitati subjecta est (Rom. VIII, 20), spe salvatur, sicut et Paulus, cum sciret lucrum sibi esse mori, ut cum Christo esset solutus corpore, permanebat in carne propter eos quos Christo acquireret (Philip. I, 21). Spes autem quid est, nisi futurorum exspectatio? Unde ait: Spes autem quae videtur, non est spes (Rom. VIII, 21) . Non enim quae videntur, sed quae non videntur aeterna sunt: Nam quod videt quis, quid sperat? Videmur enim tenere", + "candidate_score": 0.633255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.628619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_31", + "bdc_text": "Sunt enim quaedam in illis et episcopo nostro scripta , quo nollem in aliorum pervenire S. scripta , quae vellem in S. S. S .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.6252, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II", + "max_score": 0.675671, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221", + "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos", + "candidate_score": 0.675671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_219", + "psc_text": "litteris a Prisco utrinque perlatis. AMBROSIUS SYRICIO. 1. Prisco amico et aequaevo meo dedisti advenienti litteras, ego quoque revertenti reddidi, quas et pro officio et pro amore debui. Utrumque igitur nostrum suo officio remuneratus est, qui et mihi tuas, et meas tibi restituit; ideo ejus officii pretium incremento debet adipisci gratiae. Vale, et nos, frater, dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXVII. Laudat Polybium, cujus rogatu se binas ad Segatium et Delphinum epistolas scripsisse significat. AMBROSIUS SEGATIO et DELPHINO episcopis. 1. Polybius filius noster cum de Africanis regressus partibus, in quibus proconsularem jurisdictionem egregie repraesentavit, aliquantulos nobiscum exegisset dies, summa gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum", + "candidate_score": 0.658004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_23_25", + "bdc_text": "decembris . . ut immens hic annus tibi tuis felix faustusque sit . D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221", + "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos", + "candidate_score": 0.645248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_222", + "psc_text": "soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos amantes tui dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXIX. De ALYPII ad se, deque suis ad eum litteris agit. AMBROSIUS ALYPIO. 1. Antiochus vir consularis reddidit mihi eximietatis tuae litteras, nec supersedi respondendi munere; nam per meos homines dedi litteras, et ni fallor, alia oborta copia, 1108 geminavi epistolam. Sed quia non tam remetienda amicitiae munia, quam cumulanda arbitror: oportuit ipso praesertim regrediente, qui me tanto litterarum tuarum affecit nomine, referri aliquod officium sermonis mei; ut ego utrique vestrum, et ille tibi absolveretur, qui debebat referre quod acceperat. Vale, et diligentes te dilige. EPISTOLA XC. ANTONII amorem in se, suumque", + "candidate_score": 0.644784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_220", + "psc_text": "gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum delectaretur: nec perpeti posset, ut fieret vocabulorum separatio, quorum affectus conveniret; idque praescriptum nostro muneri, ut uteremur charitatis compendio. 3. Quid plura? Exegit alteram, dedi; ut neque illi negarem, quod posceret: nec mihi immutarem, quod in usum venerat. Ita et ille habet quod utrique reddat; quia id solum praetendit, ne cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi,", + "candidate_score": 0.64407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_219", + "psc_text": "litteris a Prisco utrinque perlatis. AMBROSIUS SYRICIO. 1. Prisco amico et aequaevo meo dedisti advenienti litteras, ego quoque revertenti reddidi, quas et pro officio et pro amore debui. Utrumque igitur nostrum suo officio remuneratus est, qui et mihi tuas, et meas tibi restituit; ideo ejus officii pretium incremento debet adipisci gratiae. Vale, et nos, frater, dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXVII. Laudat Polybium, cujus rogatu se binas ad Segatium et Delphinum epistolas scripsisse significat. AMBROSIUS SEGATIO et DELPHINO episcopis. 1. Polybius filius noster cum de Africanis regressus partibus, in quibus proconsularem jurisdictionem egregie repraesentavit, aliquantulos nobiscum exegisset dies, summa gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum", + "candidate_score": 0.640351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221", + "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos", + "candidate_score": 0.63931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_222", + "psc_text": "soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos amantes tui dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXIX. De ALYPII ad se, deque suis ad eum litteris agit. AMBROSIUS ALYPIO. 1. Antiochus vir consularis reddidit mihi eximietatis tuae litteras, nec supersedi respondendi munere; nam per meos homines dedi litteras, et ni fallor, alia oborta copia, 1108 geminavi epistolam. Sed quia non tam remetienda amicitiae munia, quam cumulanda arbitror: oportuit ipso praesertim regrediente, qui me tanto litterarum tuarum affecit nomine, referri aliquod officium sermonis mei; ut ego utrique vestrum, et ille tibi absolveretur, qui debebat referre quod acceperat. Vale, et diligentes te dilige. EPISTOLA XC. ANTONII amorem in se, suumque", + "candidate_score": 0.638234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_221", + "psc_text": "cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi, et Timotheus frater, Philemoni (Philem., I) . Salutem vobis dico: diligite nos, et orate pro nobis; quia ego vos diligo. EPISTOLA LXXXVIII. Priscum litterarum utriusque bajulum laudat. AMBROSIUS ATTICO. 1. Prisco meo dedisti litteras. Priscus meus mihi reddidit, et ego Prisco. Tu Priscum, ut soles, dilige; et plus etiam quam soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos", + "candidate_score": 0.632097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28_30", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit . Certe nollem meas literas intercidisse .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_220", + "psc_text": "gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum delectaretur: nec perpeti posset, ut fieret vocabulorum separatio, quorum affectus conveniret; idque praescriptum nostro muneri, ut uteremur charitatis compendio. 3. Quid plura? Exegit alteram, dedi; ut neque illi negarem, quod posceret: nec mihi immutarem, quod in usum venerat. Ita et ille habet quod utrique reddat; quia id solum praetendit, ne cum alteri reddidisset, alteri vacuus foret. Et ego vobis indivisae gratiae munus sine ullo dependam offensionis periculo, et divisionis scrupulo; cum praesertim etiam haec forma scriptionis Apostolicae sit, ut et unus ad plures, ut Paulus ad Galatas: et duo ad unum possint scribere, sicut scriptum est: Paulus vinctus Jesu Christi,", + "candidate_score": 0.629728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_219", + "psc_text": "litteris a Prisco utrinque perlatis. AMBROSIUS SYRICIO. 1. Prisco amico et aequaevo meo dedisti advenienti litteras, ego quoque revertenti reddidi, quas et pro officio et pro amore debui. Utrumque igitur nostrum suo officio remuneratus est, qui et mihi tuas, et meas tibi restituit; ideo ejus officii pretium incremento debet adipisci gratiae. Vale, et nos, frater, dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXVII. Laudat Polybium, cujus rogatu se binas ad Segatium et Delphinum epistolas scripsisse significat. AMBROSIUS SEGATIO et DELPHINO episcopis. 1. Polybius filius noster cum de Africanis regressus partibus, in quibus proconsularem jurisdictionem egregie repraesentavit, aliquantulos nobiscum exegisset dies, summa gratia se meis visceribus infudit. 1107 2. Deinde cum abire hinc et demeare vellet, poposcit ut utrique vestrum scriberem. Promisi futurum. Itaque dictavi epistolam, et utriusque conscriptam nomine dedi. Postulavit alteram. Dixi ad utrumque vestrum datam more, usuque nostro; eo quod sancta mens vestra non epistolarum numero, sed conjunctione nominum", + "candidate_score": 0.616094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_222", + "psc_text": "soles: quod eo suadeo, quia et ipse Priscum meum facio plurimi. Est enim erga eum priscus hic noster amor, qui a pueritia jam inde nobiscum aetate accrevit simul: sed eum multo post vidi tempore; ut vere mihi non solum nomine, sed etiam tanti intervallo temporis priscus advenerit. Vale, et nos amantes tui dilige; quia nos te diligimus. EPISTOLA LXXXIX. De ALYPII ad se, deque suis ad eum litteris agit. AMBROSIUS ALYPIO. 1. Antiochus vir consularis reddidit mihi eximietatis tuae litteras, nec supersedi respondendi munere; nam per meos homines dedi litteras, et ni fallor, alia oborta copia, 1108 geminavi epistolam. Sed quia non tam remetienda amicitiae munia, quam cumulanda arbitror: oportuit ipso praesertim regrediente, qui me tanto litterarum tuarum affecit nomine, referri aliquod officium sermonis mei; ut ego utrique vestrum, et ille tibi absolveretur, qui debebat referre quod acceperat. Vale, et diligentes te dilige. EPISTOLA XC. ANTONII amorem in se, suumque", + "candidate_score": 0.60978, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", + "max_score": 0.674921, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_293", + "psc_text": "ceperit eas: sed per Libyas Aethiopiasque transierit. (Vers. 44, 45.) Et fama turbabit eum [Vulg. eam] ab Oriente et ab Aquilone. Et veniet in multitudine magna, ut conterat et interficiat plurimos. Et figet tabernaculum suum in Apedno: inter duo maria super montem inclytum et sanctum, et veniet usque ad summitatem ejus, et nemo auxiliabitur ei. Et in hoc loco Porphyrius tale nescio quid de Antiocho somniat: Pugnans, inquit, contra Aegyptios, et Libyas Aethiopiasque pertransiens, audiet sibi ab Aquilone et ab Oriente praelia concitari, unde et regrediens capiet Aradios resistentes, et omnem in littore Phoenicis vastabit provinciam. 722 Confestimque perget ad Artaxiam regem Armeniae, qui de Orientis partibus movebitur, et interfectis plurimis de ejus exercitu, ponet tabernaculum suum in loco Apedno, qui inter duo latissima situs est flumina, Tigrim, et Euphratem. Cumque hucusque processerit, in quo monte inclyto sederit et sancto, dicere non potest: quamquam inter duo maria eum sedisse, probare", + "candidate_score": 0.674921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_294", + "psc_text": "Artaxiam regem Armeniae, qui de Orientis partibus movebitur, et interfectis plurimis de ejus exercitu, ponet tabernaculum suum in loco Apedno, qui inter duo latissima situs est flumina, Tigrim, et Euphratem. Cumque hucusque processerit, in quo monte inclyto sederit et sancto, dicere non potest: quamquam inter duo maria eum sedisse, probare non potest, et stultum sit duo Mesopotamiae flumina, duo maria interpretari. Montem autem inclytum idcirco praeteriit, quia secutus est Theodotionis interpretationem, qui ait: inter media maria super montem Saba sanctum. Cumque Saba nomen montis, vel Armeniae, vel Mesopotamiae putet, quare sit sanctus dicere non potest: etiam hac licentia mentiendi, possumus nos addere quod ille conticuit: sanctum dici montem, quia juxta errorem Armeniorum sit idolis consecratus. Et veniet, inquit, usque ad summitatem ipsius montis, in Elimaide provincia, quae est ultima Persarum ad Orientem regio; ibique volens templum Dianae spoliare, quod infinita donaria habebat, fugatus a barbaris est, qui mira veneratione fanum", + "candidate_score": 0.666768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_297", + "psc_text": "sub nomine Danielis scripsit librum, ad refocillandam spem suorum fuisse mentitum. Non quo omnem historiam futuram nosse potuerit, sed quo jam facta memoraret; et in ultimae visionis calumniis immoratur, flumina ponens pro mari, et montem inclytum et sanctum Apedno, quem ubi legerit, nullam potest proferre historiam. Nostri autem extremum Visionis hujus capitulum super Antichristo sic exponunt, quod pugnans contra Aegyptios Libyasque, et Aethiopias, et tria cornua de decem cornibus conterens, auditurus sit de Aquilonis et de Orientis partibus adversum se bella consurgere, quod veniens cum magna multitudine, ut conterat et interficiat plurimos, figat tabernaculum suum in Apedno juxta Nicopolim, quae prius Emmaus vocabatur: ubi incipiunt Judaeae provinciae montana consurgere. Denique inde se erigens usque ad montem Oliveti, Jerosolymorum regio ascenditur; et hoc esse quod nunc Scriptura dicit: Et cum fixerit tabernaculum suum in montanae provinciae radicibus inter duo maria, mare videlicet quod nunc appellatur Mortuum ab Oriente, et mare Magnum", + "candidate_score": 0.660538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_289", + "psc_text": "esse persuaserit: tunc dabit deceptis honorem, et gloriam plurimam, et faciet caeteris, qui in Judaea fuerint dominati, et pro praevaricatione possessiones dividet, et dona distribuet. Antichristus quoque multa deceptis munera largietur, et terram suo exercitui dividet: quosque terrore non quiverit, subjugabit avaritia. (Vers. 40, 41.) Et in tempore praefinito praeliabitur adversum eum rex Austri: et quasi tempestas veniet contra illum rex Aquilonis in curribus, et in equitibus, et in classe magna: et ingredietur terras, et conteret, et pertransiet. Et introibit in terram gloriosam, et multi corruent. Pro quo interpretatus est Symmachus: et multa millia corruent: Theodotio, et multi infirmabuntur. Multas autem corruere juxta Aquilam, vel urbes, vel regiones, vel provincias intellige. Et haec Porphyrius ad Antiochum refert: quod undecimo anno regni sui rursus contra sororis filium Ptolemaeum Philometorem dimicaverit. Qui audiens venire Antiochum, congregavit multa populorum millia. Sed Antiochus quasi tempestas valida in curribus, et in equitibus, et in classe", + "candidate_score": 0.660171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_293", + "psc_text": "ceperit eas: sed per Libyas Aethiopiasque transierit. (Vers. 44, 45.) Et fama turbabit eum [Vulg. eam] ab Oriente et ab Aquilone. Et veniet in multitudine magna, ut conterat et interficiat plurimos. Et figet tabernaculum suum in Apedno: inter duo maria super montem inclytum et sanctum, et veniet usque ad summitatem ejus, et nemo auxiliabitur ei. Et in hoc loco Porphyrius tale nescio quid de Antiocho somniat: Pugnans, inquit, contra Aegyptios, et Libyas Aethiopiasque pertransiens, audiet sibi ab Aquilone et ab Oriente praelia concitari, unde et regrediens capiet Aradios resistentes, et omnem in littore Phoenicis vastabit provinciam. 722 Confestimque perget ad Artaxiam regem Armeniae, qui de Orientis partibus movebitur, et interfectis plurimis de ejus exercitu, ponet tabernaculum suum in loco Apedno, qui inter duo latissima situs est flumina, Tigrim, et Euphratem. Cumque hucusque processerit, in quo monte inclyto sederit et sancto, dicere non potest: quamquam inter duo maria eum sedisse, probare", + "candidate_score": 0.654982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_289", + "psc_text": "esse persuaserit: tunc dabit deceptis honorem, et gloriam plurimam, et faciet caeteris, qui in Judaea fuerint dominati, et pro praevaricatione possessiones dividet, et dona distribuet. Antichristus quoque multa deceptis munera largietur, et terram suo exercitui dividet: quosque terrore non quiverit, subjugabit avaritia. (Vers. 40, 41.) Et in tempore praefinito praeliabitur adversum eum rex Austri: et quasi tempestas veniet contra illum rex Aquilonis in curribus, et in equitibus, et in classe magna: et ingredietur terras, et conteret, et pertransiet. Et introibit in terram gloriosam, et multi corruent. Pro quo interpretatus est Symmachus: et multa millia corruent: Theodotio, et multi infirmabuntur. Multas autem corruere juxta Aquilam, vel urbes, vel regiones, vel provincias intellige. Et haec Porphyrius ad Antiochum refert: quod undecimo anno regni sui rursus contra sororis filium Ptolemaeum Philometorem dimicaverit. Qui audiens venire Antiochum, congregavit multa populorum millia. Sed Antiochus quasi tempestas valida in curribus, et in equitibus, et in classe", + "candidate_score": 0.654419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_5_7", + "bdc_text": "Dubitet an parituri sint . Imperator vero ingentem exercitum terra comparat . Copias pedestes contra Austriacos educturus .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_270", + "psc_text": "ad tempus: donec eum Dei voluntas facere ista permiserit. (Vers. 25, 26.) Et concitabitur fortitudo ejus, et cor ejus adversus regem Austri in exercitu magno. Et rex Austri provocabitur ad bellum multis auxiliis, et fortibus nimis: et non stabunt, quia inibunt adversum eum consilia. Et comedentes panem cum eo conterent eum: exercitusque ejus opprimetur, 714 et cadent interfecti plurimi. Haec Porphyrius interpretatur de Antiocho, qui adversus Ptolemaeum sororis suae filium profectus est cum exercitu magno. Sed et rex Austri, id est, duces Ptolemaei provocati sunt ad bellum multis auxiliis, et fortibus nimis, et non potuerunt resistere Antiochi consiliis fraudulentis; qui simulavit pacem cum sororis filio, et comedit cum eo panem, et postea occupavit Aegyptum. Nostri autem secundum superiorem sensum interpretantur omnia de Antichristo, qui nasciturus est de populo Judaeorum, et de Babylone venturus, primum superaturus est regem Aegypti, qui est unus de tribus cornibus, de quibus antea jam diximus. (Vers.", + "candidate_score": 0.649759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_5_7", + "bdc_text": "Dubitet an parituri sint . Imperator vero ingentem exercitum terra comparat . Copias pedestes contra Austriacos educturus .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_289", + "psc_text": "esse persuaserit: tunc dabit deceptis honorem, et gloriam plurimam, et faciet caeteris, qui in Judaea fuerint dominati, et pro praevaricatione possessiones dividet, et dona distribuet. Antichristus quoque multa deceptis munera largietur, et terram suo exercitui dividet: quosque terrore non quiverit, subjugabit avaritia. (Vers. 40, 41.) Et in tempore praefinito praeliabitur adversum eum rex Austri: et quasi tempestas veniet contra illum rex Aquilonis in curribus, et in equitibus, et in classe magna: et ingredietur terras, et conteret, et pertransiet. Et introibit in terram gloriosam, et multi corruent. Pro quo interpretatus est Symmachus: et multa millia corruent: Theodotio, et multi infirmabuntur. Multas autem corruere juxta Aquilam, vel urbes, vel regiones, vel provincias intellige. Et haec Porphyrius ad Antiochum refert: quod undecimo anno regni sui rursus contra sororis filium Ptolemaeum Philometorem dimicaverit. Qui audiens venire Antiochum, congregavit multa populorum millia. Sed Antiochus quasi tempestas valida in curribus, et in equitibus, et in classe", + "candidate_score": 0.647023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_293", + "psc_text": "ceperit eas: sed per Libyas Aethiopiasque transierit. (Vers. 44, 45.) Et fama turbabit eum [Vulg. eam] ab Oriente et ab Aquilone. Et veniet in multitudine magna, ut conterat et interficiat plurimos. Et figet tabernaculum suum in Apedno: inter duo maria super montem inclytum et sanctum, et veniet usque ad summitatem ejus, et nemo auxiliabitur ei. Et in hoc loco Porphyrius tale nescio quid de Antiocho somniat: Pugnans, inquit, contra Aegyptios, et Libyas Aethiopiasque pertransiens, audiet sibi ab Aquilone et ab Oriente praelia concitari, unde et regrediens capiet Aradios resistentes, et omnem in littore Phoenicis vastabit provinciam. 722 Confestimque perget ad Artaxiam regem Armeniae, qui de Orientis partibus movebitur, et interfectis plurimis de ejus exercitu, ponet tabernaculum suum in loco Apedno, qui inter duo latissima situs est flumina, Tigrim, et Euphratem. Cumque hucusque processerit, in quo monte inclyto sederit et sancto, dicere non potest: quamquam inter duo maria eum sedisse, probare", + "candidate_score": 0.644657, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.673626, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_820", + "psc_text": "collem Gareb, et circuibit Goatha (sive juxta Septuaginta, de electis lapidibus). Et omnem vallem ruinarum (pro quibus Theodotio ipsum verbum Hebraicum posuit PHAGARIM ( ), et cineres et omnem Asaremoth (quod melius legimus ASADEMOTH ( ), pro quo Aquila suburbana interpretatus est) usque ad torrentem Cedron, usque ad angulum portae equorum Orientalis, sanctum Domini non evelletur et non destruetur usque in perpetuum. Qui mille annorum in terra Judaea regnum Christi recipiunt, Judaei videlicet et nostri judaizantes, conantur ostendere turrem Ananeel et portam anguli, et collem Gareb, et Goatha, et vallem Phagarim, et omnem Asademoth, et torrentem Cedron, et locum 1076 anguli portae equorum orientalis: et ibi dicunt sanctuarium Domini, id est, templum esse condendum, mansurumque in perpetuum. Quod quia post captivitatem temporibus Zorobabel et Ezrae non possunt monstrare completum, transeunt ad Christi tempora, quem in consummatione mundi dicunt esse venturum, ut aurea atque gemmata juxta Apocalypsim Joannis descendat Jerusalem, et", + "candidate_score": 0.673626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_820", + "psc_text": "collem Gareb, et circuibit Goatha (sive juxta Septuaginta, de electis lapidibus). Et omnem vallem ruinarum (pro quibus Theodotio ipsum verbum Hebraicum posuit PHAGARIM ( ), et cineres et omnem Asaremoth (quod melius legimus ASADEMOTH ( ), pro quo Aquila suburbana interpretatus est) usque ad torrentem Cedron, usque ad angulum portae equorum Orientalis, sanctum Domini non evelletur et non destruetur usque in perpetuum. Qui mille annorum in terra Judaea regnum Christi recipiunt, Judaei videlicet et nostri judaizantes, conantur ostendere turrem Ananeel et portam anguli, et collem Gareb, et Goatha, et vallem Phagarim, et omnem Asademoth, et torrentem Cedron, et locum 1076 anguli portae equorum orientalis: et ibi dicunt sanctuarium Domini, id est, templum esse condendum, mansurumque in perpetuum. Quod quia post captivitatem temporibus Zorobabel et Ezrae non possunt monstrare completum, transeunt ad Christi tempora, quem in consummatione mundi dicunt esse venturum, ut aurea atque gemmata juxta Apocalypsim Joannis descendat Jerusalem, et", + "candidate_score": 0.658895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_820", + "psc_text": "collem Gareb, et circuibit Goatha (sive juxta Septuaginta, de electis lapidibus). Et omnem vallem ruinarum (pro quibus Theodotio ipsum verbum Hebraicum posuit PHAGARIM ( ), et cineres et omnem Asaremoth (quod melius legimus ASADEMOTH ( ), pro quo Aquila suburbana interpretatus est) usque ad torrentem Cedron, usque ad angulum portae equorum Orientalis, sanctum Domini non evelletur et non destruetur usque in perpetuum. Qui mille annorum in terra Judaea regnum Christi recipiunt, Judaei videlicet et nostri judaizantes, conantur ostendere turrem Ananeel et portam anguli, et collem Gareb, et Goatha, et vallem Phagarim, et omnem Asademoth, et torrentem Cedron, et locum 1076 anguli portae equorum orientalis: et ibi dicunt sanctuarium Domini, id est, templum esse condendum, mansurumque in perpetuum. Quod quia post captivitatem temporibus Zorobabel et Ezrae non possunt monstrare completum, transeunt ad Christi tempora, quem in consummatione mundi dicunt esse venturum, ut aurea atque gemmata juxta Apocalypsim Joannis descendat Jerusalem, et", + "candidate_score": 0.642902, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum", + "max_score": 0.673112, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_0", + "psc_text": "Epistola ad Rufinum Domino fratri dilectissimo in Christo, et merito venerabili RUFINO, PROSPER aeternam salutem dicit. 87 PROLOG.--1. Accepi per communem amicum fraternae erga me sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae charitatis gratulanter agnovi. Ac ne quid maligni rumores, in quantum se auribus tuis subtrahere nequeunt, formidinis tibi aut anxietatis inferrent; absolvere te ab omni scrupulo, quantum epistolari licuit sermone, curavi: in tantum studens omnia plenissima veritate tibi pandere, ut quia non potuisti in totum quae ab adversantibus disseminantur audire, per me ipsum queas quidquid de nobis ad inanem invidiam fertur referturque cognoscere. Sed insinuanda prius sanctitati tuae est qualitas quaestionis, de qua ista nascuntur: quo tibi magis pateat falsitas obloquentium et videas quam lucem quibus tenebris conentur obducere. CAP. I.--2. Pelagiana igitur haeresis, quo dogmate catholicam fidem destruere adorta sit, et quibus impietatum venenis viscera Ecclesiae atque ipsa vitalia corporis Christi voluerit occupare, notiora sunt quam ut opere narrationis", + "candidate_score": 0.673112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem", + "max_score": 0.670901, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1915", + "psc_text": "est Jezrael, usque ad Jordanem. Quinta Aser, usque ad montem Carmelum, qui imminet mari magno, Tyrumque et Sydonem. Sexta Nephthali, in Galilaea usque ad Jordanem, ubi Tyberias, quae olim appellabatur Chenereth. Septima Dan usque Joppem, ubi sunt turres Ailon, et Selebi, et Emaus, quae nunc appellatur Nicopolis: licet postea legerimus, quod ceperint sibi, transcensis aliis tribubus, urbem Lesem in tribu Dan, quae hodie appellatur Paneas. Cum haec se ita habeant, et inter priorem tribuum descriptionem et quae nunc habetur, tanta diversitas sit, hoc consideremus quomodo et in praesenti descriptione, et in praeterita inter tribum Juda et Benjamin urbs, et Templum collocatum sit. Et in priori quidem descriptione Judas erat ab Austro, et Benjamin ab Aquilone: hic vero econtrario fit, ut Judas sit ab Aquilone, et Benjamin ab Austro: post quem secundus est Simeon, tertius Isachar, et quartus Zabulon, quintus Gad: quinque videlicet tribus, sicut in consequentibus dicitur; scriptum est enim:", + "candidate_score": 0.670901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_585", + "psc_text": "palmites, et emisit propagines. LXX: Et factus est sermo Domini ad me, dicens: Fili hominis, narra narrationem, et dic parabolam ad domum Israel, et dices: Haec dicit Adonai Dominus: Aquila magna magnarum alarum, longo ductu plena unguium quae habet ductum intrandi in Libanum, et tulit electa cedri. Summitates teneritudinis avellit, et attulit eas in terra Chanaam. In civitate murata posuit illud, et tulit de semine terrae, et dedit illud in campo plantationem super aquas multas: ut respiceretur, posuit illud: ortumque est, et factum in vineam infirmam et parvulam magnitudine, ut tantum apparerent 190 rami ejus sub ea, et radices illius subter illam erant. Et facta est in vineam magnam, et fecit propagines, et extendit ramos suos. Quando prophetae dicitur: Propone aenigma, narra parabolam, sive ut LXX transtulerunt: narra narrationem, et dic parabolam, ostenditur obscurum esse quod dicitur. Nulli enim dubium, aenigma, et parabolam aliud proferre in verbis, aliud tenere in", + "candidate_score": 0.660656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1917", + "psc_text": "ad plagam occidentalem, Zabulon una. Et super terminum Zabulon, a plaga Orientali usque ad plagam maris, Gad una. Et super terminum Gad ad plagam Austri in Meridiem, et erit finis de Thamar usque ad aquas contradictionis Cades: haereditas contra mare magnum. Haec est terra quam metiemini [Vulg. mittetis in sortem] tribubus Israel, et hae partitiones earum, ait Dominus Deus. Quod in quinque et septem tribubus semper in fine ponitur una, subintelligitur vel pars, vel possessio, vel haereditas: licet Aquila et Symmachus interpretentur genere neutrali τὸ ὅριον, quod significat terminum. Illudque breviter attendendum, in extrema quinque tribuum, tribum Gad, quae in priori descriptione fuit trans Jordanem, poni in eam partem quam prius Judas tenuit, ad plagam videlicet Austri in meridiem, et esse terminum de Thamar usque ad aquas contradictionis Cades, haereditatem contra mare magnum: Thamar ipsam, de qua jam diximus, quam nunc Palmyram vocant, et olim a Salomone constructa est: palma", + "candidate_score": 0.660445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1918", + "psc_text": "priori descriptione fuit trans Jordanem, poni in eam partem quam prius Judas tenuit, ad plagam videlicet Austri in meridiem, et esse terminum de Thamar usque ad aquas contradictionis Cades, haereditatem contra mare magnum: Thamar ipsam, de qua jam diximus, quam nunc Palmyram vocant, et olim a Salomone constructa est: palma enim Hebraeo sermone Thamar appellatur, et ab eo quod ibi palmeta sint plurima, quidam putant hoc sortitam vocabulum. Quodque sequitur: Usque ad aquas contradictionis Cades, haereditas contra mare magnum; pro quo LXX transtulerunt de Theman, et aqua Mariboth, [Al. Marimoth] Cades, haereditas usque ad mare magnum, illud est observandum in Hebraico eumdem sermonem NEHELA ( ), quia ambiguus sit, et haereditatem sonare, et torrentem: et hic magis torrentem accipi debere, quam haereditatem. Iste est enim torrens qui ingreditur mare magnum Rhinocorurae, ut ante jam diximus. Cades autem quae in libro Josue appellatur Cades-Barne, in deserto est, quod extenditur usque ad", + "candidate_score": 0.657396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1915", + "psc_text": "est Jezrael, usque ad Jordanem. Quinta Aser, usque ad montem Carmelum, qui imminet mari magno, Tyrumque et Sydonem. Sexta Nephthali, in Galilaea usque ad Jordanem, ubi Tyberias, quae olim appellabatur Chenereth. Septima Dan usque Joppem, ubi sunt turres Ailon, et Selebi, et Emaus, quae nunc appellatur Nicopolis: licet postea legerimus, quod ceperint sibi, transcensis aliis tribubus, urbem Lesem in tribu Dan, quae hodie appellatur Paneas. Cum haec se ita habeant, et inter priorem tribuum descriptionem et quae nunc habetur, tanta diversitas sit, hoc consideremus quomodo et in praesenti descriptione, et in praeterita inter tribum Juda et Benjamin urbs, et Templum collocatum sit. Et in priori quidem descriptione Judas erat ab Austro, et Benjamin ab Aquilone: hic vero econtrario fit, ut Judas sit ab Aquilone, et Benjamin ab Austro: post quem secundus est Simeon, tertius Isachar, et quartus Zabulon, quintus Gad: quinque videlicet tribus, sicut in consequentibus dicitur; scriptum est enim:", + "candidate_score": 0.656307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1917", + "psc_text": "ad plagam occidentalem, Zabulon una. Et super terminum Zabulon, a plaga Orientali usque ad plagam maris, Gad una. Et super terminum Gad ad plagam Austri in Meridiem, et erit finis de Thamar usque ad aquas contradictionis Cades: haereditas contra mare magnum. Haec est terra quam metiemini [Vulg. mittetis in sortem] tribubus Israel, et hae partitiones earum, ait Dominus Deus. Quod in quinque et septem tribubus semper in fine ponitur una, subintelligitur vel pars, vel possessio, vel haereditas: licet Aquila et Symmachus interpretentur genere neutrali τὸ ὅριον, quod significat terminum. Illudque breviter attendendum, in extrema quinque tribuum, tribum Gad, quae in priori descriptione fuit trans Jordanem, poni in eam partem quam prius Judas tenuit, ad plagam videlicet Austri in meridiem, et esse terminum de Thamar usque ad aquas contradictionis Cades, haereditatem contra mare magnum: Thamar ipsam, de qua jam diximus, quam nunc Palmyram vocant, et olim a Salomone constructa est: palma", + "candidate_score": 0.653154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1915", + "psc_text": "est Jezrael, usque ad Jordanem. Quinta Aser, usque ad montem Carmelum, qui imminet mari magno, Tyrumque et Sydonem. Sexta Nephthali, in Galilaea usque ad Jordanem, ubi Tyberias, quae olim appellabatur Chenereth. Septima Dan usque Joppem, ubi sunt turres Ailon, et Selebi, et Emaus, quae nunc appellatur Nicopolis: licet postea legerimus, quod ceperint sibi, transcensis aliis tribubus, urbem Lesem in tribu Dan, quae hodie appellatur Paneas. Cum haec se ita habeant, et inter priorem tribuum descriptionem et quae nunc habetur, tanta diversitas sit, hoc consideremus quomodo et in praesenti descriptione, et in praeterita inter tribum Juda et Benjamin urbs, et Templum collocatum sit. Et in priori quidem descriptione Judas erat ab Austro, et Benjamin ab Aquilone: hic vero econtrario fit, ut Judas sit ab Aquilone, et Benjamin ab Austro: post quem secundus est Simeon, tertius Isachar, et quartus Zabulon, quintus Gad: quinque videlicet tribus, sicut in consequentibus dicitur; scriptum est enim:", + "candidate_score": 0.65186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_1915", + "psc_text": "est Jezrael, usque ad Jordanem. Quinta Aser, usque ad montem Carmelum, qui imminet mari magno, Tyrumque et Sydonem. Sexta Nephthali, in Galilaea usque ad Jordanem, ubi Tyberias, quae olim appellabatur Chenereth. Septima Dan usque Joppem, ubi sunt turres Ailon, et Selebi, et Emaus, quae nunc appellatur Nicopolis: licet postea legerimus, quod ceperint sibi, transcensis aliis tribubus, urbem Lesem in tribu Dan, quae hodie appellatur Paneas. Cum haec se ita habeant, et inter priorem tribuum descriptionem et quae nunc habetur, tanta diversitas sit, hoc consideremus quomodo et in praesenti descriptione, et in praeterita inter tribum Juda et Benjamin urbs, et Templum collocatum sit. Et in priori quidem descriptione Judas erat ab Austro, et Benjamin ab Aquilone: hic vero econtrario fit, ut Judas sit ab Aquilone, et Benjamin ab Austro: post quem secundus est Simeon, tertius Isachar, et quartus Zabulon, quintus Gad: quinque videlicet tribus, sicut in consequentibus dicitur; scriptum est enim:", + "candidate_score": 0.650883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_297", + "psc_text": "nihil tale renuntiant. Neque enim laetitiae, sed moeroris implevere sententiam, quae non sermone, sed opere probatur. Et in hoc loco pro ποδήρη, id est, veste talari, quam interpretati sunt Septuaginta, Theodotio ipsum verbum Hebraicum posuit BADDIM ( ); Symmachus, lineam; Aquila, praecipuam, sive stolam. 100 Pro zona quoque Symmachus, tabulas; Aquila, atramentarium; Theodotio, κάστυ posuerunt. (CAP. X) (Cap. X.--Vers. 1, 2.) Et vidi, et ecce in firmamento quod erat super caput Cherubim quasi lapis sapphirus: quasi species similitudinis solii apparuit super eam [Vulg. ea]. Et dixit ad virum, qui indutus erat lineis, et ait: Ingredere in medio rotarum, quae sunt subtus Cherub [Vulg. Cherubim): et imple manus tuas prunis ignis, quae sunt inter Cherubim: et effunde super civitatem. De firmamento, quod erat super Cherubim, et de lapide sapphiro, qui habebat similitudinem throni, et de rotis quae animalia sequebantur, supra dixisse sufficiat, et illorum lector explanatione contentus sit. Nunc autem quod", + "candidate_score": 0.64935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Ezechielem_window_871", + "psc_text": "ea corpus efficitur. Quodque sequitur: Corona tua circumligata sit tibi, et calciamenta tua erunt in pedibus tuis, hoc significat: Habebis comam quae tondetur in luctu, et calciamenta in pedibus, quae lugentes solent abjicere. Unde et David Abessalon filium fugiens, et poenitens super nece Uriae, nudis pedibus incedit (I Reg. XII, XV, XVIII). Aiunt Hebraei hucusque Babylonios magistros, Legis praecepta servantes, decalogum scriptum in membranulis circumdare capiti suo, et haec esse quae jubeantur ante oculos et in fronte pendere, ut semper videant quae praecepta sunt. Et quia Ezechiel sacerdos erat, nequaquam eum debere deponere coronam gloriationis, sed ligatam habere in capite. Hoc illi dixerint. Nos autem, juxta LXX, coronam capillorum intelligamus caesariem: licet et ipsorum interpretatio nequaquam vim Hebraici sermonis expresserit. Nec amictu, inquit, ora velabis, nec cibos lugentium capies, quae solent in luctu fieri, ut operiant vultum, et quae Graeci περίδειπνα vocant, a consolatoribus accipiant. Locutus sum, inquit, ad populum", + "candidate_score": 0.642365, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum", + "max_score": 0.669811, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_67", + "psc_text": "ad septentrionalem plagam pergentibus Ptolemaidem. Cison, torrens, juxta montem Thabor: ubi contra Sisaram dimicatum est. Cadomi, torrens, juxta quem Debbora bellum gessit. Coelas Titanorum (id est vallis Gigantum), adversus quos praeliatus est David. Clauthmon, id est, fletuum locus, a planctu nomen accipiens. DE REGNORUM LIBRIS. Ceni, regio Philistiim. Carmelus, ubi Nabal quondam Carmelius fuit, et nunc villa est Chermela nomine, in decimo lapide oppidi Chebron, vergens ad orientalem plagam, ubi et Romanum praesidium positum est. . . . . . . . . . . . Cedron, appellatur torrens, sive vallis Cedron, juxta Jerusalem (ad orientalem plagam: cujus et Joannes Evangelista meminit). Cyrene (in finibus Aegypti), ad quem locum rex Assyriorum transtulit Damascenos. 190 Coa, quae est juxta Aegyptum. Carchedon, id est Carthago: cujus Isaias et Ezechiel in visione Tyri recordantur: pro quo in Hebraico THARSIS scriptum est. Sed et de hac in libris Hebraicarum Quaestionum plenius diximus. Coelas, id", + "candidate_score": 0.669811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_67", + "psc_text": "ad septentrionalem plagam pergentibus Ptolemaidem. Cison, torrens, juxta montem Thabor: ubi contra Sisaram dimicatum est. Cadomi, torrens, juxta quem Debbora bellum gessit. Coelas Titanorum (id est vallis Gigantum), adversus quos praeliatus est David. Clauthmon, id est, fletuum locus, a planctu nomen accipiens. DE REGNORUM LIBRIS. Ceni, regio Philistiim. Carmelus, ubi Nabal quondam Carmelius fuit, et nunc villa est Chermela nomine, in decimo lapide oppidi Chebron, vergens ad orientalem plagam, ubi et Romanum praesidium positum est. . . . . . . . . . . . Cedron, appellatur torrens, sive vallis Cedron, juxta Jerusalem (ad orientalem plagam: cujus et Joannes Evangelista meminit). Cyrene (in finibus Aegypti), ad quem locum rex Assyriorum transtulit Damascenos. 190 Coa, quae est juxta Aegyptum. Carchedon, id est Carthago: cujus Isaias et Ezechiel in visione Tyri recordantur: pro quo in Hebraico THARSIS scriptum est. Sed et de hac in libris Hebraicarum Quaestionum plenius diximus. Coelas, id", + "candidate_score": 0.663165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_84", + "psc_text": "Phoenices cognominant Sanior: jam et supra positus. DE LIBRO JESU. Emec Achor, quod interpretatur, vallis Achor (id est tumultus atque turbarum), ubi Achan lapidibus oppressus est, eo quod quaedam de anathemate sustulisset. Est autem locus juxta Jericho haud procul a Galgalis. ( Male ergo quidam putant vallem Achor, a nomine ejus qui lapidatus est, nuncupatam, cum ille Achan dictus sit, et non Achor, vel Achar.) Eglom, quae et Odollam, in tribu Judae: cujus regem nomine Dabir, interfecit Jesus. Est autem nunc villa praegrandis, in duodecimo ab Eleutheropoli lapide contra Orientem: de qua et supra diximus. Esrom quae et Asor, juxta eremum in tribu Juda: de qua et supra dictum est. Enacim, et in hac interfecit Jesus Enacim gigantes de regione montana in Chebron. (Sed mihi videtur non esse nomen loci Enacim, sed habitatorum Chebron.) Ephron, in tribu Juda. Est et villa praegrandis Ephraea nomine contra septentrionem in vicesimo ab Aelia", + "candidate_score": 0.661747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_67", + "psc_text": "ad septentrionalem plagam pergentibus Ptolemaidem. Cison, torrens, juxta montem Thabor: ubi contra Sisaram dimicatum est. Cadomi, torrens, juxta quem Debbora bellum gessit. Coelas Titanorum (id est vallis Gigantum), adversus quos praeliatus est David. Clauthmon, id est, fletuum locus, a planctu nomen accipiens. DE REGNORUM LIBRIS. Ceni, regio Philistiim. Carmelus, ubi Nabal quondam Carmelius fuit, et nunc villa est Chermela nomine, in decimo lapide oppidi Chebron, vergens ad orientalem plagam, ubi et Romanum praesidium positum est. . . . . . . . . . . . Cedron, appellatur torrens, sive vallis Cedron, juxta Jerusalem (ad orientalem plagam: cujus et Joannes Evangelista meminit). Cyrene (in finibus Aegypti), ad quem locum rex Assyriorum transtulit Damascenos. 190 Coa, quae est juxta Aegyptum. Carchedon, id est Carthago: cujus Isaias et Ezechiel in visione Tyri recordantur: pro quo in Hebraico THARSIS scriptum est. Sed et de hac in libris Hebraicarum Quaestionum plenius diximus. Coelas, id", + "candidate_score": 0.654271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_67", + "psc_text": "ad septentrionalem plagam pergentibus Ptolemaidem. Cison, torrens, juxta montem Thabor: ubi contra Sisaram dimicatum est. Cadomi, torrens, juxta quem Debbora bellum gessit. Coelas Titanorum (id est vallis Gigantum), adversus quos praeliatus est David. Clauthmon, id est, fletuum locus, a planctu nomen accipiens. DE REGNORUM LIBRIS. Ceni, regio Philistiim. Carmelus, ubi Nabal quondam Carmelius fuit, et nunc villa est Chermela nomine, in decimo lapide oppidi Chebron, vergens ad orientalem plagam, ubi et Romanum praesidium positum est. . . . . . . . . . . . Cedron, appellatur torrens, sive vallis Cedron, juxta Jerusalem (ad orientalem plagam: cujus et Joannes Evangelista meminit). Cyrene (in finibus Aegypti), ad quem locum rex Assyriorum transtulit Damascenos. 190 Coa, quae est juxta Aegyptum. Carchedon, id est Carthago: cujus Isaias et Ezechiel in visione Tyri recordantur: pro quo in Hebraico THARSIS scriptum est. Sed et de hac in libris Hebraicarum Quaestionum plenius diximus. Coelas, id", + "candidate_score": 0.653711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_15", + "psc_text": "Est autem et vicus nunc usque grandis, novem millibus a Neapoli contra Orientem descendentibus ad Jordanem et Jerichum, per eam quae appellatur Acrabittene: sed et confinium Amorrhaeorum, Acrabbin dicitur; de quo loco non exterminavit alienigenas tribus Nephthalim, ut in Judicum libro scriptum est. Asadada, confinium Judae respiciens ad aquilonem. Arad, terminus et ipse Judae distans a Chebron millibus viginti ad meridiem: de quo supra positum est. Asarenam, terminus Judaeae ad septentrionem. Asernai, terminus et ipse Judaeae. Arbela, terminus Judaeae, ad ortum solis 139 aspiciens. Est et usque hodie vicus Arbel trans Jordanem in finibus Pellae civitatis Palaestinae, et alius hoc vocabulo in campo praegrandi distans ab oppido Legionis millibus novem. Aulon (non Graecum, ut quidam putant, sed Hebraeum vocabulum est): appellatur autem valtis grandis atque campestris in immensam longitudinem se extendens: quae circumdatur ex utraque parte montibus, sibi invicem succedentibus et cohaerentibus, qui incipientes a Libano et ultra, usque ad", + "candidate_score": 0.649452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_15", + "psc_text": "Est autem et vicus nunc usque grandis, novem millibus a Neapoli contra Orientem descendentibus ad Jordanem et Jerichum, per eam quae appellatur Acrabittene: sed et confinium Amorrhaeorum, Acrabbin dicitur; de quo loco non exterminavit alienigenas tribus Nephthalim, ut in Judicum libro scriptum est. Asadada, confinium Judae respiciens ad aquilonem. Arad, terminus et ipse Judae distans a Chebron millibus viginti ad meridiem: de quo supra positum est. Asarenam, terminus Judaeae ad septentrionem. Asernai, terminus et ipse Judaeae. Arbela, terminus Judaeae, ad ortum solis 139 aspiciens. Est et usque hodie vicus Arbel trans Jordanem in finibus Pellae civitatis Palaestinae, et alius hoc vocabulo in campo praegrandi distans ab oppido Legionis millibus novem. Aulon (non Graecum, ut quidam putant, sed Hebraeum vocabulum est): appellatur autem valtis grandis atque campestris in immensam longitudinem se extendens: quae circumdatur ex utraque parte montibus, sibi invicem succedentibus et cohaerentibus, qui incipientes a Libano et ultra, usque ad", + "candidate_score": 0.647065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_68", + "psc_text": "Evangelista meminit). Cyrene (in finibus Aegypti), ad quem locum rex Assyriorum transtulit Damascenos. 190 Coa, quae est juxta Aegyptum. Carchedon, id est Carthago: cujus Isaias et Ezechiel in visione Tyri recordantur: pro quo in Hebraico THARSIS scriptum est. Sed et de hac in libris Hebraicarum Quaestionum plenius diximus. Coelas, id est vallis Josaphat inter Jerusalem et montem Oliveti. (Lege Prophetam Joel III, 2.) Cedem, in Ezechiel: quod Aquila et Symmachus interpretantur orientem. Cedar, in Ezechiel, principes Cedar (XXVII, 21). Sed et Isaias et Jeremias in visione Arabiae, hujus vocabuli recordantur. Est autem regio in eremo Saracenorum, a filio Ismaelis Cedar ita cognominata. Carioth, in regione Moabitarum: sicut Jeremias scribit. Capharnaum, juxta stagnum Gennezar: usque hodie oppidum in Galilaea gentium situm, in finibus Zabulon et Nephthalim. Hucusque per C litteram, id est Graecum KAPPA legere debemus: exinde per elementum CHI, quod aspirationem in se continet, et a Latinis minime habetur, scribendum", + "candidate_score": 0.64356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_12", + "bdc_text": "Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-situ-et-nominibus-locorum-Hebraicorum_window_110", + "psc_text": "civitates donavit Chiram regi Tyri, in sorte tribus Nephthali: altera vero Galilaea dicitur circa Tyberiadem et stagnum Genezareth, in tribu Zabulon. Gion, ubi Salomon est unctus in regem. Ger, locus in quo percussit Jeu rex Israel Ochoziam regem Judaeae, juxta Jeblaam. Gettha - Chopher, unde Jonas Propheta fuit. Gaddi, quam percussit Azael rex Damasci. Posita est et supra Gadda. Gemala, regio Idumaeorum, pro qua Aquila et Symmachus interpretantur, vallem salis. Gebin, meminit hujus Isaias. Et est villa Geba, in quinto milliario a Guphnis euntibus Neapolim. 227 Gozan, in regione Emath: et hujus meminit Isaias. Est autem in finibus Damasci. Gareb, collis juxta Jerusalem, sicut scribit Jeremias. Gebarth: pro quo Aquila interpretatur, in sepibus: Symmachus vero, in coloniis. (Lege Jeremiam.) Gepha, nomen regionis, ut in Isaia scriptum est. Gamem, sive Gamon, regio Moabitarum, juxta Isaiam. DE EVANGELIIS. Gadara, urbs trans Jordanem, contra Scythopolim et Tyberiadem ad orientalem plagam sita in monte,", + "candidate_score": 0.61064, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1", + "max_score": 0.668331, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_7", + "psc_text": "Euseb. ἔπι V 17 φοινικικὴν Joseph. Euseb. φοινικὴν V 20 ἔστιν nach Η Joseph. Euseb. ἔτι νῦν V 26 Ἀχάβ V πόλεως ἐν λαιοῖς τῆς ὁδοῦ ἀμφὶ τὸ δωδέκατον Αἰλίας σημεῖον. καὶ ἡ μὲν Βαιθὴλ εἰς ἔτι νῦν μένει, ἡ δὲ Ἀγγαὶ τόπος ἔρημος αὐτὸ μόνον δείκνυται. καλεῖ δὲ αὐτὴν καὶ Γαῖ ἡ γραφή. 3v Ἀσταρὼθ Καρναείν (Gen 14,5). χώρα γιγάντων ὑπὲρ τὴν | οὓς κατέκοψεν Χοδολλαγόμωρ, καί εἰσιν εἰς ἔτι νῦν δύο κῶμαι ἐπὶ τῆς Βαταναίας τῆς καὶ Βατολούας ἀλλήλων διεστῶσαι σημείοις θ᾿ μεταξὺ Ἀδάρων καὶ Ἀβίλης πόλεως. Ἀρβώ (Gen 23,2). »αὕτη ἐστὶ Χεβρών«, κώμη νῦν μεγίστη, μητρόπολις οὖσα τὸ παλαιὸν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ γιγάντων οἰκητήριον, καὶ βασίλειον μετὰ ταῦτα Δαυίδ. κεκλήρωτο δὲ φυλῇ Ἰούδα, καὶ πόλις ἦν ἱερατική, μία τῶν φυγαδευτηρίων, Αἰλίας ἐκ νότου διεστῶσα 4rσημείοις β΄ πρὸς κ΄. ἡ δρῦς || Ἁβραὰμ καὶ τὸ μνῆμα αὐτόθι θεωρεῖται καὶ θρησκεύεται ἐπιφανῶς πρὸς τῶν ἐθνῶν ἡ τερέβινθος καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.668331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_188", + "psc_text": "— ἀνατολάς Vallarsi 22 ff. Ἰεκθοήλ — Παλαιστίνης nach Η 26 Ἀπὸ — εὐαγγελίων nach Η 27 zur Interpunktion vgl. u. Τραχωνῖτις 28 ἀγγελίοις V* i. Τ. εὑ V2 a R. Στοιχεῖον Κ. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Καρναείμ (Gen 14, 5). Ἀσταρὼθ Καρναείμ. ἔστι νῦν κώμη μεγίστη τῆς Ἀραβίας, ἥτις ἐστὶν ἡ Καρναία λεγομένη, ἐπέκεινα τοῦ Ἰορδάνου. ἔνθα ὡς ἐκ παραδόσεως τοῦ Ἰὼβ τὸν οἶκον ἐπιδει||κνύου 269 ἐστι δὲ καὶ ἄλλη ἐν ὁρίοις Αἰλίας Καρναία λεγομένη κώμη. Κάκης (Gen 14, 7). ἔνθα ἡ πηγὴ »τῆς κρίσεως«. Κάδης Βαρνῆ (Num 32, 8). ἔρημος ἡ παρατείνουσα Πέτρᾳ πόλει τῆς Ἀραβίας, ἔνθα ἀν’ ἀναβᾶσα ἐτελεύτησεν Μαριάμ, καὶ Μωüσῆς διστάσας παίει τὴν πέτραν καὶ <ὕδωρ> παρέχει διψῶντι τῴ λαῷ. εἰς ἔτι νῦν τὸ νῆα τῆς Μάριας αὐτόθι. ἔνθα καὶ τοὺς ἄρχοντας Ἀμαλὴκ« κατ’ ἔκοψε Χοδολλαγόμωρ. Κενáξ (Gen 36, 11). χώρα ἡγεμόνων Ἐδώμ. Καριαθαείμ (Num 32, 37). πόλις ἣν ᾠκοδόμησαν »οἱ υἱοὶ Ῥουβίν.« 36r | καὶ", + "candidate_score": 0.657137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_7", + "psc_text": "Euseb. ἔπι V 17 φοινικικὴν Joseph. Euseb. φοινικὴν V 20 ἔστιν nach Η Joseph. Euseb. ἔτι νῦν V 26 Ἀχάβ V πόλεως ἐν λαιοῖς τῆς ὁδοῦ ἀμφὶ τὸ δωδέκατον Αἰλίας σημεῖον. καὶ ἡ μὲν Βαιθὴλ εἰς ἔτι νῦν μένει, ἡ δὲ Ἀγγαὶ τόπος ἔρημος αὐτὸ μόνον δείκνυται. καλεῖ δὲ αὐτὴν καὶ Γαῖ ἡ γραφή. 3v Ἀσταρὼθ Καρναείν (Gen 14,5). χώρα γιγάντων ὑπὲρ τὴν | οὓς κατέκοψεν Χοδολλαγόμωρ, καί εἰσιν εἰς ἔτι νῦν δύο κῶμαι ἐπὶ τῆς Βαταναίας τῆς καὶ Βατολούας ἀλλήλων διεστῶσαι σημείοις θ᾿ μεταξὺ Ἀδάρων καὶ Ἀβίλης πόλεως. Ἀρβώ (Gen 23,2). »αὕτη ἐστὶ Χεβρών«, κώμη νῦν μεγίστη, μητρόπολις οὖσα τὸ παλαιὸν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ γιγάντων οἰκητήριον, καὶ βασίλειον μετὰ ταῦτα Δαυίδ. κεκλήρωτο δὲ φυλῇ Ἰούδα, καὶ πόλις ἦν ἱερατική, μία τῶν φυγαδευτηρίων, Αἰλίας ἐκ νότου διεστῶσα 4rσημείοις β΄ πρὸς κ΄. ἡ δρῦς || Ἁβραὰμ καὶ τὸ μνῆμα αὐτόθι θεωρεῖται καὶ θρησκεύεται ἐπιφανῶς πρὸς τῶν ἐθνῶν ἡ τερέβινθος καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.654291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_188", + "psc_text": "— ἀνατολάς Vallarsi 22 ff. Ἰεκθοήλ — Παλαιστίνης nach Η 26 Ἀπὸ — εὐαγγελίων nach Η 27 zur Interpunktion vgl. u. Τραχωνῖτις 28 ἀγγελίοις V* i. Τ. εὑ V2 a R. Στοιχεῖον Κ. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Καρναείμ (Gen 14, 5). Ἀσταρὼθ Καρναείμ. ἔστι νῦν κώμη μεγίστη τῆς Ἀραβίας, ἥτις ἐστὶν ἡ Καρναία λεγομένη, ἐπέκεινα τοῦ Ἰορδάνου. ἔνθα ὡς ἐκ παραδόσεως τοῦ Ἰὼβ τὸν οἶκον ἐπιδει||κνύου 269 ἐστι δὲ καὶ ἄλλη ἐν ὁρίοις Αἰλίας Καρναία λεγομένη κώμη. Κάκης (Gen 14, 7). ἔνθα ἡ πηγὴ »τῆς κρίσεως«. Κάδης Βαρνῆ (Num 32, 8). ἔρημος ἡ παρατείνουσα Πέτρᾳ πόλει τῆς Ἀραβίας, ἔνθα ἀν’ ἀναβᾶσα ἐτελεύτησεν Μαριάμ, καὶ Μωüσῆς διστάσας παίει τὴν πέτραν καὶ <ὕδωρ> παρέχει διψῶντι τῴ λαῷ. εἰς ἔτι νῦν τὸ νῆα τῆς Μάριας αὐτόθι. ἔνθα καὶ τοὺς ἄρχοντας Ἀμαλὴκ« κατ’ ἔκοψε Χοδολλαγόμωρ. Κενáξ (Gen 36, 11). χώρα ἡγεμόνων Ἐδώμ. Καριαθαείμ (Num 32, 37). πόλις ἣν ᾠκοδόμησαν »οἱ υἱοὶ Ῥουβίν.« 36r | καὶ", + "candidate_score": 0.651318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_7", + "psc_text": "Euseb. ἔπι V 17 φοινικικὴν Joseph. Euseb. φοινικὴν V 20 ἔστιν nach Η Joseph. Euseb. ἔτι νῦν V 26 Ἀχάβ V πόλεως ἐν λαιοῖς τῆς ὁδοῦ ἀμφὶ τὸ δωδέκατον Αἰλίας σημεῖον. καὶ ἡ μὲν Βαιθὴλ εἰς ἔτι νῦν μένει, ἡ δὲ Ἀγγαὶ τόπος ἔρημος αὐτὸ μόνον δείκνυται. καλεῖ δὲ αὐτὴν καὶ Γαῖ ἡ γραφή. 3v Ἀσταρὼθ Καρναείν (Gen 14,5). χώρα γιγάντων ὑπὲρ τὴν | οὓς κατέκοψεν Χοδολλαγόμωρ, καί εἰσιν εἰς ἔτι νῦν δύο κῶμαι ἐπὶ τῆς Βαταναίας τῆς καὶ Βατολούας ἀλλήλων διεστῶσαι σημείοις θ᾿ μεταξὺ Ἀδάρων καὶ Ἀβίλης πόλεως. Ἀρβώ (Gen 23,2). »αὕτη ἐστὶ Χεβρών«, κώμη νῦν μεγίστη, μητρόπολις οὖσα τὸ παλαιὸν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ γιγάντων οἰκητήριον, καὶ βασίλειον μετὰ ταῦτα Δαυίδ. κεκλήρωτο δὲ φυλῇ Ἰούδα, καὶ πόλις ἦν ἱερατική, μία τῶν φυγαδευτηρίων, Αἰλίας ἐκ νότου διεστῶσα 4rσημείοις β΄ πρὸς κ΄. ἡ δρῦς || Ἁβραὰμ καὶ τὸ μνῆμα αὐτόθι θεωρεῖται καὶ θρησκεύεται ἐπιφανῶς πρὸς τῶν ἐθνῶν ἡ τερέβινθος καὶ οἱ", + "candidate_score": 0.651158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_173", + "psc_text": "264 Γεβαληνὴ καλουμένη 7 Ez 25, 13 8 Jes 21, 14; Jer 49, 7 9 Obadia 9; Gen 36, 11 10 S. 96, 18 21 Deut 3, 16 3 Ἀσὰφ] Asa H; gemeint ist Βαασά 5 Βαιτοαναίᾳ Reland 8 ἐν ὁράσει nach Η ἐν ὄρει V vgl. S. 4, 2 11 Θαρθάκ nach Η Θαρ ἅκ V Ι τῇ] 1. γῇ nach Η? 13 Θογαρμά Vallarsi Θουραμά V 14 Θαφὲθ2] ταφὲθ V 15 ὁ] zu str.? 16 κναφέως] ὁ ἀγρὸς τοῦ κεραμέως V1 a. R. 19 ποταμὸς χειμάρρους V (1. ποταμός. χειμάρρους?) 21 Γεράσης ἀπὸ δ΄ σημείων nach Η γερασῶν V 22 Ἰορδάνῃ] + #x203B; V* i. Τ., #x203B; ἡ κατὰ τινα (1. τινὰς) αὐσῖτις χώρα τοῦ ἰώβ, κατὰ ἄλλους δὲ ἡ τοῦ ἰὼβ χώρα ἡ ἀραβία ἐστίν· ἄλλοι δὲ λέγουσιν ὅτι ἡ χώρα τοῦ σηὼν αὕτη ἐστὶν ἡ χώρα τοῦ ἰώβ V1 a. R.; dies würde aber höchsten's zu", + "candidate_score": 0.648388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_4", + "psc_text": "τε μετὰ τῆς γενεᾶς προελθὼν καὶ θύσας τῷ θεῷ συνευωχεῖτο τοῖς οἰκείοις. ἀποβατήριον μέντοι τὸν τόπον τοῦτον Ἀρμένιοι καλοῦσιν. ἐκεῖ γὰρ ἀνασωθείσης τῆς λάρνακος ἔτι νῦν αὐτῆς οἱ περιχώριοι τὰ λείψανα δεικνύουσιν. τοῦ δὲ κατακλυσμοῦ τούτου καὶ τῆς λάρνακος μέμνηνται πάντες οἱ τὰς βαρβαρικὰς ἱστορίας ἀναγεγραφότες, ὦν ἐστὶ καὶ 3r Βήρωσος ὁ Χαλδαῖος. διηγούμενος γὰρ τὰ περὶ τὸν κατα|κλυσμὸν οὕτω που διέξεισιν· λέγεται δὲ καὶ τοῦ πλοίου ἐν τῇ Ἀρμενίᾳ πρὸς τῷ ὄρει τῶν Κορδυαίων ἔτι μέρος τι εἶναι, καὶ κομίζειν τινὰς τῆς ἀσφάλτου ἀφαιροῦντας. χρῶνται δὲ μάλιστα οἱ ἄνθρωποι τῷ κομιζομένῳ πρὸς τοὺς ἀποτροπιασμούς. μέμνηται δὲ τούτων καὶ Ιερώνυμος ὁ Αἰγύπτιος, ὁ τὴν ἀρχαιολογίαν τὴν Φοινικικὴν συγγραψάμενος, καὶ Μνασέας δὲ καὶ || ἄλλοι πλείους. καὶ Νικόλαος δὲ ὁ Δαμασκηνὸς ἐν τῇ ἐνενηκοστῇ καὶ ἕκτῃ βίβλῳ ἱστορεῖ περὶ αὐτῶν λέγων οὕτως· ἔστιν ὑπὲρ τὴν Μινυάδα μέγα ὄρος κατὰ τὴν Ἀρμενίαν, Βάρις λεγόμενον, ἐφ’ ὃ πολλοῖς συμφυγόντας ἐπὶ τοῦ κατακλυσμοῦ λόγος", + "candidate_score": 0.646692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_143", + "psc_text": "νῦν ἐστιν Ἀδρὰ πόλις ἐπίσημος τῆς Ἀραβίας, διεστῶσα Βόστρης σημείοις κδ΄. Ἐλεάλη (Num 32, 3). πόλις ἐν τῇ Γαλαὰδ τοῦ ᾿Αμορραίου, ἣ γέγονε φυλῆς Ῥουβίν. ἦς μέμνηται Ἠσαίας ἐν ὁράσει τῆς Μωαβίτιδος. κεῖται καὶ ἐν Ἱερεμίᾳ. καὶ σῴζεται εἰς ἔτι νῦν κώμη μεγίστη, πλεῖον ὄη μείου ἑνὸς ἀπέχουσα τῆς Ἐσβοῦς. Εννά (Num 34, 4). παράκειται τῇ ἐρήμῳ Κάδης. Ἑρμῶν (Deut 3, 9). ὄρος Ἑρμῶν, ὃ θοῖ Φοίνικες‘ ὀνομάζουσι Σανιώρ. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. Ἐμεκαχώρ (Jos 7, 26). ἑρμηνεύεται κοιλὰς Ἀχώρ, ἔνα ἐλιθοβόλησαν 28r τὸν Ἄχαρ κλέψαντα τὸ ἀνάθεμα, | ἐφ’ οὗ καὶ τῆς προσωνυμμίας ἔτυχεν. πλησίον Ἱεριχοῦς δείκνυται εἰς ἔτι νῦν ὁ τόπος παρὰ τὴν Γάλγαλα. Εγλὼμ (Jos 10, 3; 12, 12) ἡ καὶ Ὁδολλάμ. ἦς τὸν βασιλέα Δαβεὶρ ἐπάταξεν Ἰησοῦς. φυλῆς Ἰούδα. καὶ νῦν ἐστι κώμη μεγίστη πρὸς ἀνατολὰς Ἐλευθεροπόλεως, ἀπὸ σημείων ι΄. κεῖται καὶ ἀνωτέρω. Ἐνεμέκ (Jos 10, 12). Ἀ΄ Σ΄ ἐν τῇ κοιλάδι Ἐοὼρ (Jos", + "candidate_score": 0.64469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_276", + "psc_text": "ἀπέχει δὲ Ἀϊλὰ πρὸς ἀνατολὰς ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν, οὑ, φησὶν ἡ γραφή. κατῴκησεν Ἰσμαήλ, ὅθεν οἱ Ἰσμαηλῖτα��. λέγεται δὲ καὶ Χοδολλαγόμωρ κατασκῆψαι τοὺς ἐν τῇ »Φαράν, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήμῳ«. Φυλιστιείμ (Gen 21, 34). ἡ νῦν Ἀσκαλὼν καλουμένη, καὶ ἡ περὶ 299 αὐτὴν χώρα τῆς Παλαιστίνης ἐπίσημος. Φρέαρ ὁρκισμοῦ (Gen 21, 30 f.). ὃ ὤρυξεν Ἁβραάμ, ἔνα ὤμοσεν. αὕτη νῦν καλεῖται Βηροσοβὰ ἐν τῇ Γεραριτικῇ. Φρέαρ ὁράσεως (Gen 24, 62). ἐπὶ τῆς ἐρήμου, ἔνθα κατῴκει Ἰσαάκ. Φρέαρ κρίσεως (Gen 26, 20 f.). εἰς ἔτι νῦν ἐστι κώμη Βηρδὰν καλουμένη ἐν τῇ Γεραριτικῇ. 2 S. 110, 27 ὖ. 7 ff. Joseph, arch. Ι, 1, 3 10 f. Gen 2, 11 f. 12 ᾖ. Procop. 332 D: Φαρᾶν δέ ἐστι νῦν πόλις ὑπὲρ τὴν Ἀραβίαν ἐπὶ νότον, ἀπέχουσα ἀπὸ ἰλίας (M1, Μ*: Αἰλείας? Aela Lat) πρὸς νότον ὁδὸν ἡμερῶν τριῶν· δι’ ἧς ὥδευσαν οἱ Ἱσραηλῖται ἀπάραντες ἀπὸ Σινά, παράκειται δὲ τοῖς", + "candidate_score": 0.64435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Pridie hac transiit cursor , qui venit Constantinopoli . Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_235", + "psc_text": "πρὸς ἀνατολάς, πλησίον τοῦ ὄρους Θαβὠρ. Ναείν (Luc 7, 11). κώμη, ἐν ᾗ τὸν υἱὸν τῆς χήρας ἐκ νεκρῶν ἤγειρε. καὶ νῦν ἐστι κατὰ νότον Θαβὼρ ἀπὸ ιβ' σημείων πλησίον Ἀενδώρ. Στοιχεῖον Ξ. Κριτῶν. Ξίλ (Jos 15, 30?). φυλῆς Ἰούδα. Στοιχεῖον Ο. Ἀπὸ τῆς Γενέσεως. Ὀρέχ (Men 10, 10). πόλις βασιλείας Νεβρὼδ ἐν Βαβυλῶνι. Οὒρ τῶν Χαλδαίων (Gen 11, 28). ἔνθα ἀπέθανεν Ἀρρὰν« ἀδελφὸς Ἁβραάμ, οὗ καὶ ὁ τάφος εἰς ἔτι νῦν δείκνυταί. ἱστορεῖ Ἰώσιππος. Οὐλαμμαοῦς (Gen 28. 19). τὸ Ἑβραικὸν ἔχει Λουζά. αὕτη ἐστὶν ἡ καὶ κληθεῖσα Λουζὰ καὶ μετὰ ταῦτα Βαιθήλ. δεδήλωται ἀνωτέρω. ἔστιν δὲ καὶ ἄλλη Οὐλλαμὰ ἀπὸ ιβ' σημείων Διοκαισαρείας πρὸς ἀνατολάς. <Ὀλιβαμά (Gen 36, 14). πόλις ἡγεμόνων Ἐδώμ. Ὀδολλάμ (Gen 38, 1). κεῖται καὶ ἀνωτέρω. μέμνηται αὐτῆς Ἠσαίας. Ἀπὸ τῆς Ἐξόδου. Ὀθόμ (Ex 13; 20). δεύτερος σταθμός, ἔνθα ἦλθον ἀπὸ Σοκχώθ παρὰ τὴν ἔρημον‘ ἐξελθόντες ἀπὸ Αἰγύπτου. || Ἀπὸ τοῦ Ἰησοῦ. Ὀφέρ (Jos 12, 17).", + "candidate_score": 0.601253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Pridie hac transiit cursor , qui venit Constantinopoli . Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis .", + "psc_chunk_id": "tlg2018.tlg011.1st1K-grc1_window_130", + "psc_text": "(Gen 14, 14). οὕτω κάλου μένη κώμη, Πανεάδος ἀπὸ σημείων δ’ κατὰ τὴν ὁδὸν τὴν ἐπὶ Τυρὸν, ἥτις καὶ ὅριον τῆς Ἰουδαίας 25v ὑπῆρχεν, | ἔνθεν καὶ ὁ Ἰορδάνης ἔξεισιν. Δαναβᾶ (Gen 36, 32). πόλις Βαλὰκ υἱοῦ Βεὼρ βασιλέως Ἐδώμ, μεθ’ ὃν ἐβασίλευσεν Ἰώβ. καὶ ἔστι νῦν κώμη Δαννεὰ ἀπὸ η΄ σημείων <Ἀρεοπόλεως ἀπιόντων εἰς τὸν Ἀρνωνᾶν, καὶ ἄλλη Δαναβᾶ ἐπὶ τοῦ ὄρους Φογὼρ ἀπὸ σημείων> ζ΄ τῆς ᾿Εσβοῦς. Δωθαείμ (Gen 37. 17). ἔνθα εὗρεν Ἰωσὴφ τοὺς ἀδελφοὺς νέμοντας. διαμένει ἐν ὁρίοις Σεβαστῆς, ἀπέχει δὲ αὐτῆς σημείοις ιβ΄ ἐπὶ τὰ βόρεια μέρη. Ἀριθμῶν καὶ Δευτερονομίου. Δαιβὼν (Num 21, 26f. 30) ἢ Δίβων. ἐπὶ τῆς ἐρήμου σταθμὸς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. ἔστι δὲ καὶ ἄλλη εἰς ἔτι νῦν κώμη παμμεγέθης παρὰ τὸν Ἀρνωνᾶν, ἢν τὸ παλαιὸν οὖσαν τῶν υἱῶν Μωὰβ καὶ μετ�� ταῦτα Σηὼν τοῦ Ἀμορραίου οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀπέλ , καὶ γέγονε φυλῆς Γάδ. μέμνηται δὲ αὐτῆς Ἠσαίας ἐν ὁράσει τῇ", + "candidate_score": 0.600209, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.668058, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.668058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.657404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_17_19", + "bdc_text": "quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec :", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.651751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_18_20", + "bdc_text": "Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste intra ipsas pectoris latebras precabatur. loquebatur prece occulta sed manifesta fide, loquebatur non uoce sed corde, quia sic Dominum sciebat audire, et. inpetrauit efficaciter quod petit, quia fideliter postulauit. declarat scriptura diuina quae dicit: loquebatur in corde suo et labia eius mouebantur et uox eius non audiebatur, et exaudiuit eam Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis", + "candidate_score": 0.632154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_18_20", + "bdc_text": "Sorori regnum portendi animadverteretur . Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_34", + "psc_text": "tur in tene bras exteriores: illic erit ploratio et stridor dentium. ostendit quia ante filii regni Iudaei erant, quando et ifliifilii Dei esse perseuerabant, postquam cessauit circa illos nomen paternum, cessauit et regnum. et ideo christiani qui in oratione appellare patrem Deum coepimus nos et ut regnum Dei nobis ueniat oramus. § 14 Addimus quoque etdicimus: fiat uoluntas tua in caelo et in terra, non ut Deus faciat quod uult, sed ut nos facere possimus quod Deus uult. nam Deo quis obsistit quominus quod uelit faciat? sed quia nobis a diabolo obsistitur quominus per omnia noster animus adque actus Deo obsequatur, oramus et petimus ut fiat in nobis uoluntas Dei: quae ut fiat in nobis, opus est Dei uoluntate id est ope eius et protectione, quia nemo suis 12 Matth. 8, 11 sq. 1 regnum dei G 4 ipse swav, ipse nostra v 7 regnum terrestre G 8 saeculo saeculo", + "candidate_score": 0.622616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "Spiritus sanctus missus est, quae uera aput patrem precatio quam quae a filio qui est ueritas de eius ore prolata est? ut aliter orare quam docuit non ignorantia sola sit sed et culpa,; quando ipse posuerit et dixerit: reicitis mandatum Dei, ut traditionem uestram statuatis. § 3 Oremus itaque, fratres dilectissimi, sicut magister Deus docuit. arnicaamica et familiaris oratio est Deum de suo rogare, ad aures eius ascendere Christi orationem. agnoscat'pater filii sui uerba, cum precem facimus: qui habitat intus in pectore ipse sit et in uoce, et cum ipsum habeamus aput patrem aduocatum pro peccatis nostris, quando peccatores pro delictis nostris petimus, aduocati nostri uerba promamus. nam cum dicat: quia quodcumque petierimus a patre in nomine eius dabit nobis, quanto efficacius impetramus quod petimus Christi nomine, si petamus ipsius oratione ? § 4 Sit autem orantibus sermo et precatio cum disciplina quietem continens et pudorem. cogitemus nos sub conspectu", + "candidate_score": 0.60803, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf032", + "work_id": "dlt000339", + "max_score": 0.66784, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_617", + "psc_text": "Latinitati et a sola Graecia celebratis. Sed nec cymbia in nostro sermone reperies: est enim a Graecorum paucis relatum. Philemon, notissimus comicus, in Phantasmate ait: ἔπιεν ἡ ῾Ρόδη κυμβίον ἀκράτου, Anaxandrides etiam comicus in fabula Ἀγροίκοις: προπινόμενα καὶ μέστ᾽ ἀκράτου κυμβία ἐκάκωσεν ὑμᾶς. Meminit eius et Demosthenes in oratione quae est in Midiam: ἐπ᾽ ἀστράβης δὲ ὀχούμενος ἐξ Ἀργουρᾶς τῆς Εὐβοίας, χλανίδας δὲ καὶ κυμβία ἔχων, ὧν ἐπελαμβάνοντο οἱ πεντηκοστολόγοι. Cymbia autem haec, ut ipsius nominis figura indicat, diminutive a cymba dicta, quod et apud Graecos et apud nos ab illis trahentes navigii genus est. Ac sane animadverti ego apud Graecos multa poculorum genera a re navali cognominata, ut carchesia supra docui, ut haec cymbia, pocula procera ac navibus similia. Meminit huius poculi Eratosthenes, vir longe doctissimus, in epistula ad Hagetorem Lacedaemonium his verbis: κρατῆρα γὰρ ἔστησαν τοῖς θεοῖς, οὐκ ἀργύρεον οὐδὲ λιθοκόλλητον, ἀλλὰ γῆς Κωλιάδος. Τοῦτον δὲ ὁσάκις ἐπιπληρώσαιεν,", + "candidate_score": 0.66784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_621", + "psc_text": "est Herculem poculo tamquam navigio vectum immensa maria transisse. Sed de utraque re pauca ex Graecis antiquitatibus dicam. Et multibibum heroa istum fuisse, ut taceam quae vulgo nota sunt, illud non obscurum argumentum est quod Ephippus in Busiride inducit Herculem sic loquentem: οὐκ οἶσθά μ᾽ ὄντα πρὸς θεῶν Τιρύνθιον Ἀργεῖον, οἳ μεθύοντες ἀεὶ τὰς μάχας πάσας μάχονται; — Τοιγαροῦν φεύγουσ᾽ ἀεί. Est etiam historia non adeo notissima nationem quandam hominum fuisse prope Heracleam ab Hercule constitutam Cylicranorum composito nomine ἀπὸ τῆς κύλικος, quod poculi genus nos una littera immutata calicem dicimus. Poculo autem Herculem vectum ad Ἐρύθειαν, id est Hispaniae insulam, navigasse et Panyassis, egregius scriptor Graecorum, dicit et Pherecydes auctor est, quorum verba subdere supersedi, quia propiora sunt fabulae quam historiae. Ego tamen arbitror non poculo Herculem maria transvectum sed navigio cui scypho nomen fuit ita ut supra cantharum et carchesium et a cymbis derivata cymbia, omnia haec asseruimus", + "candidate_score": 0.663167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_661", + "psc_text": "haeret pede pes densusque viro vir. Homeri est: οὐδ᾽ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ᾽ εἶεν. Hunc secutus Hostius poeta in libro secundo belli Histrici ait: non si mihi linguae centum atque ora sient totidem vocesque liquatae. Hinc Vergilius ait: non mihi si linguae centum sint oraque centum. Homerica descriptio est equi fugientis in haec verba: ὡς δ᾽ ὅτε τις στατὸς ἵππος, ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ, δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων, εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο, κυδιόων• ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται• ὃ δ᾽ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς, ῥίμφά ἐ γοῦνα φέρει μετά τ᾽ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων. Ennius hinc traxit: et tum, sicut equus qui de praesepibus fartus vincla suis magnis animis abrupit et inde fert sese campi per caerula laetaqua prata celso pectore: saepe iubam quassat simul altam, spiritus ex anima calida spumas agit albas. Vergilius: qualis ubi abruptis fugit praesepia vinclis et cetera. Nemo ex", + "candidate_score": 0.65807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_705", + "psc_text": "esset familiaris. Omnes enim antiqui scriptores ut hominem equo insidentem, ita et equum, cum portaret hominem, \"equitem\" vocaverunt, et \"equitare\" non hominem tantum sed equum quoque dixerunt. Ennius libro Annalium septimo ait: denique vi magna quadrupes, eques atque elephanti proiciunt sese. Numquid dubium est quin equitem in hoc loco ipsum equum dixerit, cum addidisset illi epitheton quadrupes? Sic et \"equitare\", quod verbum e vocabulo equitis inclinatum est, et homo utens equo et equus sub homine gradiens dicebatur. Lucilius namque, vir adprime linguae Latinae scius, equum equitare dicit hoc versu: nempe hunc currere equum nos atque equitare videmus. Ergo et apud Maronem, qui antiquae Latinitatis diligens fuit, ita intellegendum est: atque equitem docuere sub armis— id est, docuerunt equum portando hominem— insultare solo et gressus glomerare superbos.» Subiecit Avienus: «cum iam trabibus contextus acernis staret equus: scire vellem in equi fabrica casune an ex industria hoc genus ligni nominaverit. Nam licet", + "candidate_score": 0.65793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_9_11", + "bdc_text": "Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_704", + "psc_text": "in quinto librorum quos de Vergilio fecit \"bidentes\" appellari scripsit hostias quae per aetatem duos dentes altiores haberent, per quos ex minore in maiorem transcendisse constaret aetatem.» Iterum quaerit Avienus in his versibus, frena Pelethronii Lapithae gyrosque dedere impositi dorso atque equitem docuere sub armis insultare solo et gressus glomerare superbos, cur Vergilius equi officium equiti dederit: «nam insultare solo et glomerare gressus equi constat esse, non equitis.» «Bene», inquit Servius, «haec tibi quaestio nata est ex incuria veteris lectionis. Nam quia saeculum nostrum ab Ennio et omni bibliotheca vetere descivit, multa ignoramus, quae non laterent si veterum lectio nobis esset familiaris. Omnes enim antiqui scriptores ut hominem equo insidentem, ita et equum, cum portaret hominem, \"equitem\" vocaverunt, et \"equitare\" non hominem tantum sed equum quoque dixerunt. Ennius libro Annalium septimo ait: denique vi magna quadrupes, eques atque elephanti proiciunt sese. Numquid dubium est quin equitem in hoc loco ipsum", + "candidate_score": 0.654271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_705", + "psc_text": "esset familiaris. Omnes enim antiqui scriptores ut hominem equo insidentem, ita et equum, cum portaret hominem, \"equitem\" vocaverunt, et \"equitare\" non hominem tantum sed equum quoque dixerunt. Ennius libro Annalium septimo ait: denique vi magna quadrupes, eques atque elephanti proiciunt sese. Numquid dubium est quin equitem in hoc loco ipsum equum dixerit, cum addidisset illi epitheton quadrupes? Sic et \"equitare\", quod verbum e vocabulo equitis inclinatum est, et homo utens equo et equus sub homine gradiens dicebatur. Lucilius namque, vir adprime linguae Latinae scius, equum equitare dicit hoc versu: nempe hunc currere equum nos atque equitare videmus. Ergo et apud Maronem, qui antiquae Latinitatis diligens fuit, ita intellegendum est: atque equitem docuere sub armis— id est, docuerunt equum portando hominem— insultare solo et gressus glomerare superbos.» Subiecit Avienus: «cum iam trabibus contextus acernis staret equus: scire vellem in equi fabrica casune an ex industria hoc genus ligni nominaverit. Nam licet", + "candidate_score": 0.652983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_661", + "psc_text": "haeret pede pes densusque viro vir. Homeri est: οὐδ᾽ εἴ μοι δέκα μὲν γλῶσσαι, δέκα δὲ στόματ᾽ εἶεν. Hunc secutus Hostius poeta in libro secundo belli Histrici ait: non si mihi linguae centum atque ora sient totidem vocesque liquatae. Hinc Vergilius ait: non mihi si linguae centum sint oraque centum. Homerica descriptio est equi fugientis in haec verba: ὡς δ᾽ ὅτε τις στατὸς ἵππος, ἀκοστήσας ἐπὶ φάτνῃ, δεσμὸν ἀπορρήξας θείῃ πεδίοιο κροαίνων, εἰωθὼς λούεσθαι ἐϋρρεῖος ποταμοῖο, κυδιόων• ὑψοῦ δὲ κάρη ἔχει, ἀμφὶ δὲ χαῖται ὤμοις ἀΐσσονται• ὃ δ᾽ ἀγλαΐηφι πεποιθὼς, ῥίμφά ἐ γοῦνα φέρει μετά τ᾽ ἤθεα καὶ νομὸν ἵππων. Ennius hinc traxit: et tum, sicut equus qui de praesepibus fartus vincla suis magnis animis abrupit et inde fert sese campi per caerula laetaqua prata celso pectore: saepe iubam quassat simul altam, spiritus ex anima calida spumas agit albas. Vergilius: qualis ubi abruptis fugit praesepia vinclis et cetera. Nemo ex", + "candidate_score": 0.648959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_12_14", + "bdc_text": "Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ;", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_297", + "psc_text": "patrem adfectata severitate complexa est. At ille qui pridie dolorem suum continuerat, gaudium continere non potuit et, \"quantum hic\", ait, \"in filia Augusti probabilior est cultus!\" Non defuit patrocinio suo Iulia his verbis: \"hodie enim me patris oculis ornavi, heri viri.\" Notum et illud: adverterant in se populum in spectaculo gladiatorum Livia et Iulia comitatus dissimilitudine, quippe cingentibus Liviam gravibus viris, haec iuventutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater scripto, videret quantum inter duas principes feminas interesset. Eleganter illa rescripsit: \"et hi mecum senes fient.\" Eadem Iulia mature habere coeperat canos, quos legere secrete solebat. Subitus interventus patris aliquando oppressit ornatrices. Dissimulavit Augustus deprehensis super vestem earum canis, et aliis sermonibus tempore extracto induxit aetatis mentionem interrogavitque filiam utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva; et cum illa respondisset, \"ego, pater, cana esse malo,\" sic illi mendacium obiecit: \"quid ergo istae te calvam tam cito faciunt?\" Item", + "candidate_score": 0.641006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_7_9", + "bdc_text": "Copias pedestes contra Austriacos educturus . Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_567", + "psc_text": "Homeri cautio? Apud quem cum duo Aiaces sint, modo dicit Τελαμώνιος Αἴας, modo Ὀϊλῆος ταχὺς Αἴας, item alibi ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, nec desinit quos iungit nomine insignibus separare, ne cogatur lector suspiciones de varietate appellationis agitare. Deinde in catalogo suo curavit Vergilius vitare fastidium, quod Homerus alia ratione non cavit eadem figura saepe repetita: οἳ δ᾽ Ἀσπληδόν᾽ ἔναιον οἳ δ᾽ Εὔβοιαν ἔχον οἳ δ᾽ Ἄργός τ᾽ εἶχον Τίρυνθά τε οἳ δ᾽ εἶχον κοίλην Λακεδαίμονα κητώεσσαν. Hic autem variat velut dedecus aut crimen vitans repetitionem: primus init bellum Tyrrhenis asper ab oris filius huic iuxta Lausus post hos insignem fama per gramina currum tum gemini fratres nec Praenestinae fundator at Messapus, equum domitor ecce Sabinorum prisco de sanguine hic Agamemnonius et te montosae quin et Marruvia venit de gente sacerdos ibat et Hippolyti proles. Has copias fortasse putat aliquis divinae illi simplicitati praeferendas, sed nescioquomodo Homerum repetitio illa unice decet,", + "candidate_score": 0.633963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_7_9", + "bdc_text": "Copias pedestes contra Austriacos educturus . Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_461", + "psc_text": "vocetis, qui naturae rerum Vergilium comparavi. Intra ipsum enim mihi visum est, si dicerem decem rhetorum qui apud Athenas Atticas floruerunt stilos inter se diversos hunc unum permiscuisse.» [cap. 2] Tunc Euangelus irridenti similis, «bene», inquit, «opifici deo a rure Mantuano poetam comparas quem Graecos rhetoras, quorum fecisti mentionem, nec omnino legisse adseveraverim! Vnde enim Veneto rusticis parentibus nato, inter silvas et frutices educto, vel levis Graecarum notitia litterarum?» Et Eustathius: «cave», inquit, «Euangele, Graecorum quemquam vel de summis auctoribus tantam Graecae doctrinae hausisse copiam credas, quantam sollertia Maronis vel adsecuta est vel in suo opere digessit. Nam praeter philosophiae et astronomiae amplam illam copiam de qua supra disseruimus, non parva sunt alia quae traxit a Graecis et carmini suo tamquam illic nata conseruit.» Et Praetextatus, «oratus sis», inquit, «Eustathi, ut haec quoque communicata nobiscum velis, quantum memoria repente incitata suffecerit.» Omnes Praetextatum secuti ad disserendum Eustathium provocaverunt. Ille sic", + "candidate_score": 0.633208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_11_13", + "bdc_text": "Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "dlt000339_window_297", + "psc_text": "patrem adfectata severitate complexa est. At ille qui pridie dolorem suum continuerat, gaudium continere non potuit et, \"quantum hic\", ait, \"in filia Augusti probabilior est cultus!\" Non defuit patrocinio suo Iulia his verbis: \"hodie enim me patris oculis ornavi, heri viri.\" Notum et illud: adverterant in se populum in spectaculo gladiatorum Livia et Iulia comitatus dissimilitudine, quippe cingentibus Liviam gravibus viris, haec iuventutis et quidem luxuriosae grege circumsedebatur. Admonuit pater scripto, videret quantum inter duas principes feminas interesset. Eleganter illa rescripsit: \"et hi mecum senes fient.\" Eadem Iulia mature habere coeperat canos, quos legere secrete solebat. Subitus interventus patris aliquando oppressit ornatrices. Dissimulavit Augustus deprehensis super vestem earum canis, et aliis sermonibus tempore extracto induxit aetatis mentionem interrogavitque filiam utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva; et cum illa respondisset, \"ego, pater, cana esse malo,\" sic illi mendacium obiecit: \"quid ergo istae te calvam tam cito faciunt?\" Item", + "candidate_score": 0.630851, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.666353, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.666353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_23_25", + "bdc_text": "decembris . . ut immens hic annus tibi tuis felix faustusque sit . D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.651216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26_28", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.640097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_12_14", + "bdc_text": "Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ; ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_189", + "psc_text": "Vides igitur quemadmodum nos interroget, quid suum diabolus cognoscat in sexibus, per quod sub illo sint, qui de parentibus qualibuscumque nascuntur, nisi renascantur in Christo, utrum diuersitatem sexuum dicamus ad diabolum pertinere an commixtionem an ipsam fecunditatem. respondemus itaque: nihil horum, quia et diuersitas sexuum pertinet ad uasa gignentium et utriusque commixtio ad seminationem pertinet filiorum et ipsa fecunditas ad benedictionem pertinet nuptiarum. haec autem omnia ex deo. sed iste in his omnibus noluit nominare concupiscentiam carnis, quae non est a patre, sed ex mundo est, cuius mundi princeps dictus est diabolus, qui eam in domino non inuenit, quia dominus homo non per ipsam ad homines uenit. unde dicit etiam ipse: ecce uenit princeps huius mundi, et in me nihil inuenit: 2 Op. imp. IV 5. 10 (quid-l0 coniugii); IV 10. 14 (quid-sexibus) 6 Gen. 2, 24 8 Gen. 1, 28 19 Op. imp. IV 5 (sed-266, 9 glorianda); IV", + "candidate_score": 0.63948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_13_15", + "bdc_text": "ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ; sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_371", + "psc_text": "1 C hominis (in mg. hominfl) E 14 uxorque BMSWb 15 debeat m. 1 K decebat N deberet P siue pr.] sed siue Pb 16 ammoueretur EK prolis F 20 et gen. ad hoc creatis B genitalibuslllibus P 22 uoluntatem T 23 illa om. E adinniret T sequeretur K 24 an] aut A turpis] suauis T 25 honestatis qualiscumque E ubi est pax tantae felicitatis? hinc si forte erubuerit et dixerit tantam pacem felicitatis illius tantumque ordinem in his rebus esse potuisse, ut numquam carnis concupiscentia uoluntatem illorum hominum praeueniret, sed, cum ipsi uellent, tunc illa consurgeret, tunc autem uellent, quando ad seminandos filios opus esset, ita ut nullus seminis esset inritus iactus, nullus fieret concubitus, quem non sequeretur conceptus et partus ad nutum seruiente carne, ad nutum seruiente libidine: hoc si dicit, saltem consideret nunc in hominibus non esse quod dicit. et si non uult concedere uitium esse libidinem,", + "candidate_score": 0.636147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_13", + "bdc_text": "ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_123", + "psc_text": "qua loquimur concupiscentia, lex peccati in carne peccati. quod autem dixit: et captiuantem me sub lege peccati, hoc est: sub se ipsa, quae est in membris meis, aut captiuantem dixit captiuare conantem, id est ad consentiendum inplendumque cogentem, aut potius — quod non habet controuersiam — captiuantem secundum carnem, quam nisi teneret carnalis concupiscentia, quam legem peccati uocat,. non utique in ea ullum inlicitum desiderium, cui mens oboedire non debeat, commoueret. quod autem non ait: captiuantem carnem meam, sed: captiuantem me, hinc factum est, ut sensus hic alius quaereretur et acciperemus captiuantem, uelut dixisset: captiuare conantem. sed cur non diceret: captiuantem me, ubi uellet intellegi carnem suam? an non dictum est de Iesu, cum in monumento non fuisset caro eius inuenta: 4 Rom. 7, 22. 23 10 II Cor. 4, 16 1 mihi legem B esse om. P 2 dixit F 3 quia et nolo et concupisco F 4 inquit", + "candidate_score": 0.633447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_13_15", + "bdc_text": "ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta . Gallis haec audire iucundum est ; sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_40", + "psc_text": "A 20 sit concubitus RVPBMW Amp. 21 perissit K 22 idJ ideo KBVPN ut non KBVPN uoluptatis F [25 transitorii (0 ex u) C, FE transituri tantum N Christo. quod si prouenerit, merces erit de coniugio plenae felicitatis; si autem non prouenerit, pax erit coniugibus bonae uoluntatis. hac intentione cordis qui suum uas possidet, id est coniugem suam, procul dubio non possidet in morbo desiderii, sicut gentes quae ignorant deum, sed in sanctificatione et honore, sicut fideles qui sperant in deum. illo quippe concupiscentiae malo utitur homo, non uincitur, quando eam inordinatis atque indecoris motibus aestuantem frenat et cohibet neque nisi propagini consulens relaxat atque adhibet, ut spiritaliter regenerandos carnaliter gignat, non ut spiritum carni sordida seruitute subiciat. sic patres sanctos ex Abraham et ante Abraham, quibus deus quod ei placuerint perhibet testimonium, usos fuisse coniugibus neminem oportet dubitare christianum, quando quibusdam etiam singulis plures habere concessum est, ubi ratio", + "candidate_score": 0.631165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_13", + "bdc_text": "ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_234", + "psc_text": "concubitus, sed dei est opus qui nascitur. qui enim primum hominem fecit ex puluere, omnes fabricatur ex semine, sicut ergo tunc limus qui adsumptus est materia non auctor hominis fuit, ita nunc uis illa uoluptatis. confectrix commixtrixque seminum, non explet operationis uicem, sed de thesauris naturae offert deo, unde ille hominem dignetur operaroperari ? . haec omnia, quae dixit, excepto quod ait a uoluptate semina confici atque misceri, recte diceret, si in eis catholicum sensum defendere niteretur; quia uero scimus quid ex his moliatur efficere, profecto dicit etiam recta peruerse. illud itaque, quo excepto cetera uera esse non abnuo, ideo non est uerum, quia 1 Op. imp. V 7 (rnunus-renasci) 17 cf. Gen. 2, 7 18 Op. imp. V 11 (sicut-operari) 2 commutatio R cOmixtio T 3 autem] aut BMSp. aut.. W cam habet BMSAmp. eam om. W natur m. 1 K hac K 5 de 8. l. F; in", + "candidate_score": 0.631042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_13", + "bdc_text": "ipsa autem nuptura dicitur filio comstis de Lever , cuius comitis mater ( si bene memini ) reginae conschrina est aut certe aliqua necessitudine iuncta .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_105", + "psc_text": "illi ad turpia consentitur, etiam peccatorum matre multorum quaecumque nascitur proles originali est obligata peccato, nisi in illo renascatur, quem sine ista concupiscentia uirgo concepit, propterea, quando nasci est in carne dignatus, sine peccato solus est natus. § 28 Si autem quaeritur, quomodo ista concupiscentia carnis maneat in regenerato, in quo uniuersorum facta est remissio peccatorum, quandoquidem per ipsam seminatur et cum ipsa carnalis gignitur proles parentis etiam baptizati aut certe, si in parente baptizato potest esse et peccatum non esse, cur eadem ipsa in prole peccatum sit: ad haec respondetur dimitti concupiscentiam carnis in baptismo, non ut non sit, sed ut in peccatum non inputetur. quamuis autem reatu suo iam soluto manet tamen, donec sanetur omnis infirmitas nostra proficiente renouatione interioris hominis de die in diem cum exterior induerit incorruptionem; non enim substantialiter manet, sicut aliquod corpus aut spiritus, sed affectio est quaedam malae qualitatis, sicut languor. non ergo", + "candidate_score": 0.627883, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio", + "max_score": 0.665799, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_15_17", + "bdc_text": "sperant enim Philippum pacis porro fore cupidiorem . In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_0", + "psc_text": "Domino fratri dilectissimo in Christo, et merito venerabili RUFINO, PROSPER aeternam salutem dicit. PROLOGUS. 1. Accepi per communem amicum fraternae erga me sollicitudinis tuae signa, et curam sincerissimae charitatis gratulanter agnovi. Ac ne quid maligni rumores, in quantum se auribus tuis subtrahere nequeunt, formidinis tibi aut anxietatis inferrent; absolvere te ab omni scrupulo, quantum epistolari licuit sermone, curavi in tantum: studens omnia plenissima veritate tibi pandere, ut quia non potuisti in totum, quae ab adversantibus disseminantur, audire; per me ipsum queas quidquid de nobis ad inanem invidiam fertur referturque cognoscere. Sed insinuanda prius Sanctitati tuae est qualitas quaestionis, de qua ista nascuntur: quo tibi magis pateat falsitas obloquentium; et videas quam lucem quibus tenebris conentur obducere. CAPUT PRIMUM. 2. Pelagiana igitur haeresis, quo dogmate catholicam fidem destruere adorta sit, et quibus impietatum venenis viscera Ecclesiae, atque ipsa vitalia corporis Christi voluerit occupare, notiora sunt, quam ut opere narrationis indigeant. Ex", + "candidate_score": 0.665799, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae", + "max_score": 0.665759, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_10_12", + "bdc_text": "Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum . Ex Pedemente nihil certi affertur . Gallici in hybernis sunt , sed et Philippi Regina Angliae aversari fertur nuptias Philippi ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_403", + "psc_text": "fide, et in amicitiam recepit eos, et additis peditum equestribusque auxiliis, fovit securitate, ne forte destitutionis commoti dolore, insurgerent in eos belli excitatores: cum velut claustrum quoddam Judaeae, Sephoritanis sese Romano imperio offerentibus resolveretur, ut in eam pervium iter hosti pateret, quae ad custodiam totius gentis opportuno quodam in hostem objectu occurreret. Erat enim praeter opinionem loci munitioris urbs Galilaeae maxima: quae res admonuit, ut cum duae sint Galilaeae, una superior, altera inferior, connexae et conjunctae sibi, alteram ab altera distinguamus. Sed prius de utraque dicendum. CAPUT VI. Utrique Galilaeae Syria et Phoenice adhaerent, disterminantque eam a solis occasu Ptolemais territorii sui finibus, et mons Carmelus, qui erat ante Galilaeis, nunc vero Tyriorum finibus associatus, cui connectitur Gabaa civitas quae quondam Judaeis causa gravis exitii fuit: ab oriente eam Hyppenae et Gadara suis finibus resecant. Eadem autem et Gaulanitidi regioni et regno Agrippae confinia praescripta veteri aevo fuere: a meridiano", + "candidate_score": 0.665759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_234", + "psc_text": "Antipatro prodiderant induci praecipiuntur. Leguntur etiam epistolae matris Antipatri, in quibus illa ad filium scripserat, ut cognosceret proditam patri suorum scenam flagitiorum: nequaquam eum debere adesse, nisi a Caesare aliqua manus accerseretur, cujus se praesidio circumvallaret, neque se judicio committeret, qui tantorum confessionibus appetebatur, sed armis muniret. His ad superiora additis, ingressus Antipater, et sese ad vestigia dejiciens patris obsecrat, ne se praedamnatum haberet; confidere se, si deferatur audientia, vacuum criminis fore, si pater vellet: jubet pater silere, atque eum istiusmodi sermone praevenit: Quod nulli justo veniabilis nequitia Antipatri possit videri satis certum est, sed eo magis gravari me apud te, Vare, arbitror. Vereor enim, ne etiam me oderis, qui parricidas generavi filios, quibus non posset etiam parcere pater: licet hoc quoque miserandus magis sim ita, quod et tales amavi. Sed de illis taceo quos ipse exasperavi, et justas adversus hunc allegationes eorum respui. Nullas enim hi adversum me habuerunt", + "candidate_score": 0.656626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_204", + "psc_text": "animi nec mari, nec terra cohibebatur. Itaque tamquam usu triumphantium, ut per diversa filios traheret, Tyrum urbem inclytam petit, inde in Caesarem transmittit, navigio spectaculum miserum parricidii circumferens, donec color ullus acerbissimae necis filiis inveniretur. Movebatur omnis exercitus, sed metu indignationem premebat. Erat in exercitu regio veteris militiae vir Tyro nomine, filium habens conjunctum Alexandro, indulgentissimus pater, atque ob ea pignori carus, quoniam popularis quaedam pietatis est gratia, et maxime in suos illex dilectionis. Circa adolescentes quoque filios regis studio propensior, quod ab his suus filius diligeretur. Qui supra modum concepta indignatione, turbatus animi vociferari coepit: opprimi justitiam, veritatem excludi, aboleri religionem, confundi jura necessitudinum, naturae gratiam, superfluere iniquitates. Ad postremum in os ipsius regis progrediens, ingerebat miserum esse illum, qui adversum filios suos credendum improbissimis arbitraretur: Pheroram et Salomen consilii arbitros regis. Quam fidem ab his referri posse, qui se condemnatos capitis a rege frequentissime recognoscebant, aut quid eos", + "candidate_score": 0.652658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_253", + "psc_text": "atque ad Acmen ancillam Juliae quae uxor Caesaris erat, per Antiphili servulum perferri jusserat, quas Acmes sibi redditas regi transmitteret: ac pene in mulieris perniciem fraus convaluerat, ni reperta esset epistola Acmes ad Antipatrum, quae dolum prodidit, scripta in hunc modum: Sicut voluisti, patri tuo scripsi, et epistolas illas direxi: nec dubito regem in periculum sororis insurrecturum. Tu vicem restitue optato effectu potitus. His litteris deprehensis, rex in suspicionem deductus, quod etiam Alexander pari arte compositis a fratre esset appetitus epistolis, et nimia commotione exasperatus, aegritudinem gravem contraxit. Quo se videns urgeri periculo, Antipam unum ex filiis haeredem imperii scripsit, praelatum Archelao et Philippo senioribus liberis, quoniam ipsos quoque Antipater dolis atque fallaciis suspectos patri fecerat. Caesari legavit mille talenta, donis muneribusque additis. In uxorem et filios, libertos atque amicos quinquaginta contulit: nec Salomen sororem munerum suorum expertem reliquit. Procedebat in deterius aegritudo atque accessu temporis exasperabatur, quam imbecilla senectus", + "candidate_score": 0.652528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_173", + "psc_text": "satis praesentium insolens extollere sese occeperat fastu superbo: eo quod omnibus praeemineret prosapiae claritudine. Itaque quasi dominam se omnibus qui in aula erant regia, praeferebat, patrem avumque regem sibi, et praecipue Darium Hydaspen materni generis apicem solita jactare contumeliisque ignobilitatis afficere Salomen regis sororem, vel Dosidem conjugem: quod illis dolori, sibi odio foret. Caeteras quoque feminas similiter exasperare, quae regi propter decorem magis quam propter nobilitatem generis copulabantur. Plurimis enim Herodes praeter regium morem, etiam Judaeorum usu quasi quadam erroris licentia delectabatur, qui figuras majorum vitiis suis obtentui ducunt. Gravabatur ergo Alexander uxoris insolentia: Aristobulus quoque iisdem quibus Glaphyra sermonibus uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat:", + "candidate_score": 0.650542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_379", + "psc_text": "(iterum dico) Nero terribilis erat, Nero metuendus, potens foris, tutus domi: aequatis inter se Vespasiani fide ac fortitudine. Quantus iste vir, cujus armis vitia Neronis apud exteras gentes abscondebantur, ut ludibrium rerum humanarum, et ejuratae impuritatis opprobrium, triumphis quoque illustraretur! Cum praeliandum itaque in ultimis Romani orbis esset confiniis, Vespasianus ex omnibus eligebatur. Cum bellum depositum foret, Vespasianus prae caeteris sociabatur, ne vel publicus superesset hostis, vel domesticus obreperet insidiator. Dignus qui stipendiis militis regnum praeveniret. Docebat fidem, praeferebat virtutem. Invitus misit hunc Nero, qui sibi auferebat praesidium: sed arctabatur futuris scelerum suorum poenis, ut se tanto dissociatum comitatu ducis, inermem relinqueret. Numquam profecto Galba aspirandi ad imperium studia usurpasset, nisi Vespasianum absentem comperisset. Sed procuravit hoc Deus, ut in Syriam dirigeretur vir, qui et Judaeorum insolentiam supremo gentis excidio captivitatisque dedecore labefactaret, et Neronem auxilio destitueret: licet nullius virtus statutis afferre possit coelestibus impedimentum. Demens tamen Nero cum Judaeorum", + "candidate_score": 0.650264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_204", + "psc_text": "animi nec mari, nec terra cohibebatur. Itaque tamquam usu triumphantium, ut per diversa filios traheret, Tyrum urbem inclytam petit, inde in Caesarem transmittit, navigio spectaculum miserum parricidii circumferens, donec color ullus acerbissimae necis filiis inveniretur. Movebatur omnis exercitus, sed metu indignationem premebat. Erat in exercitu regio veteris militiae vir Tyro nomine, filium habens conjunctum Alexandro, indulgentissimus pater, atque ob ea pignori carus, quoniam popularis quaedam pietatis est gratia, et maxime in suos illex dilectionis. Circa adolescentes quoque filios regis studio propensior, quod ab his suus filius diligeretur. Qui supra modum concepta indignatione, turbatus animi vociferari coepit: opprimi justitiam, veritatem excludi, aboleri religionem, confundi jura necessitudinum, naturae gratiam, superfluere iniquitates. Ad postremum in os ipsius regis progrediens, ingerebat miserum esse illum, qui adversum filios suos credendum improbissimis arbitraretur: Pheroram et Salomen consilii arbitros regis. Quam fidem ab his referri posse, qui se condemnatos capitis a rege frequentissime recognoscebant, aut quid eos", + "candidate_score": 0.648137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_227", + "psc_text": "ex succis serpentum, et veneno aspidum, ut si primum non convaluisset ad mortem Herodis, secundo uterentur. CAPUT XLIV. Reperiuntur etiam litterae adversus Archelaum et Philippum fratres compositae: hi regis erant filii, qui Romae instituebantur, quos Antipater ea vel maxime causa appetebat, quod videbat non mediocri praeditos sapientia, super quos rex patrium animum reclinabat. Denique evocaverat eos litteris, ut maturius domum regrederentur. Obstare itaque eos suis utilitatibus Antipater arbitrabatur, atque incumbere suis artibus, ut spe adolescentium simulata, omnia factionis suae studia obumbrarentur. Componit itaque epistolas nomine virorum potentium, quos Romae positos in suam amicitiam illexerat: aliis quoque pretio extortum, ut scriberent, quod adolescentes infestis patrem odiis urgerent, et nimio questu mortem Alexandri et Aristobuli deplorarent. Et cum hujusmodi epistolas clandestinis artibus per aulicos sceleris sui ministros, patri ingereret, eadem versutia, qua supra simulabat fratrum intercessorem, ut praetento pietatis patrocinio, impietatis subtexeret parricidium. Quibus omnibus in medium deductis cum quaestionibus, patris vita,", + "candidate_score": 0.646562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_1_3", + "bdc_text": "Pridie hac transiit cursor , qui venit Constantinopoli . Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_204", + "psc_text": "animi nec mari, nec terra cohibebatur. Itaque tamquam usu triumphantium, ut per diversa filios traheret, Tyrum urbem inclytam petit, inde in Caesarem transmittit, navigio spectaculum miserum parricidii circumferens, donec color ullus acerbissimae necis filiis inveniretur. Movebatur omnis exercitus, sed metu indignationem premebat. Erat in exercitu regio veteris militiae vir Tyro nomine, filium habens conjunctum Alexandro, indulgentissimus pater, atque ob ea pignori carus, quoniam popularis quaedam pietatis est gratia, et maxime in suos illex dilectionis. Circa adolescentes quoque filios regis studio propensior, quod ab his suus filius diligeretur. Qui supra modum concepta indignatione, turbatus animi vociferari coepit: opprimi justitiam, veritatem excludi, aboleri religionem, confundi jura necessitudinum, naturae gratiam, superfluere iniquitates. Ad postremum in os ipsius regis progrediens, ingerebat miserum esse illum, qui adversum filios suos credendum improbissimis arbitraretur: Pheroram et Salomen consilii arbitros regis. Quam fidem ab his referri posse, qui se condemnatos capitis a rege frequentissime recognoscebant, aut quid eos", + "candidate_score": 0.646222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_227", + "psc_text": "ex succis serpentum, et veneno aspidum, ut si primum non convaluisset ad mortem Herodis, secundo uterentur. CAPUT XLIV. Reperiuntur etiam litterae adversus Archelaum et Philippum fratres compositae: hi regis erant filii, qui Romae instituebantur, quos Antipater ea vel maxime causa appetebat, quod videbat non mediocri praeditos sapientia, super quos rex patrium animum reclinabat. Denique evocaverat eos litteris, ut maturius domum regrederentur. Obstare itaque eos suis utilitatibus Antipater arbitrabatur, atque incumbere suis artibus, ut spe adolescentium simulata, omnia factionis suae studia obumbrarentur. Componit itaque epistolas nomine virorum potentium, quos Romae positos in suam amicitiam illexerat: aliis quoque pretio extortum, ut scriberent, quod adolescentes infestis patrem odiis urgerent, et nimio questu mortem Alexandri et Aristobuli deplorarent. Et cum hujusmodi epistolas clandestinis artibus per aulicos sceleris sui ministros, patri ingereret, eadem versutia, qua supra simulabat fratrum intercessorem, ut praetento pietatis patrocinio, impietatis subtexeret parricidium. Quibus omnibus in medium deductis cum quaestionibus, patris vita,", + "candidate_score": 0.645547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_211", + "psc_text": "Mariamne Hyrcani susceptus, filiam: haec, inquit, est mea sententia, ut invicem sibi coeunte copula jungantur posteritatis meae successiones; quo nemo suspectus alteri sit, et ipse tranquillioribus oculis videam nepotes meos, quam vidi eorum parentes. Quibus dictis, junxit memoratorum dexteras, et osculatus singulos, illacrymavit. Quod Antipater, laetantibus aliis, ita graviter accepit, ut statim dolorem suum etiam vultu proderet, haud mediocri constrictus sollicitudine, quod Alexandri filiis Archelai regis et Pherorae qui tetrarchiam tenebat, suffragia suppetere cerneret, caeteris validiora. Advertebat odia sui crescere, nepotibus autem adstipulari misericordiam. Nec poterat Aristobuli filiam recipere domo, ne sceleris indicium diuturnis ejus aspectibus offenderetur. Adire non audebat patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret.", + "candidate_score": 0.644668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_8_10", + "bdc_text": "Veneti res est suspecta . Quare et ipsi mille quingentos equitum compararunt . Armant praeterea classem , in qua triremis quaedam maxima Gallico appellata , quae non nisi rebus difficillimis , instruitur Turca vero dicitur cogitare ingenti operarum vi complanarem montem quendam Carinthiam versus , qui itinere 6 , dierum a finibus Venetum dictat , quo complanato sperat capi posse Viennum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_403", + "psc_text": "fide, et in amicitiam recepit eos, et additis peditum equestribusque auxiliis, fovit securitate, ne forte destitutionis commoti dolore, insurgerent in eos belli excitatores: cum velut claustrum quoddam Judaeae, Sephoritanis sese Romano imperio offerentibus resolveretur, ut in eam pervium iter hosti pateret, quae ad custodiam totius gentis opportuno quodam in hostem objectu occurreret. Erat enim praeter opinionem loci munitioris urbs Galilaeae maxima: quae res admonuit, ut cum duae sint Galilaeae, una superior, altera inferior, connexae et conjunctae sibi, alteram ab altera distinguamus. Sed prius de utraque dicendum. CAPUT VI. Utrique Galilaeae Syria et Phoenice adhaerent, disterminantque eam a solis occasu Ptolemais territorii sui finibus, et mons Carmelus, qui erat ante Galilaeis, nunc vero Tyriorum finibus associatus, cui connectitur Gabaa civitas quae quondam Judaeis causa gravis exitii fuit: ab oriente eam Hyppenae et Gadara suis finibus resecant. Eadem autem et Gaulanitidi regioni et regno Agrippae confinia praescripta veteri aevo fuere: a meridiano", + "candidate_score": 0.643314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_589", + "psc_text": "debeat quod imperator est, et nos aliis cedamus quod in jure nostrae potestatis est? Certe si honorare nolumus, non derogemus. Nec faciamus hanc injuriam, ut nostro judicio repudietur quasi indignus imperio, quo dignus habetur Vitellius. Postremo cum in Italia sint frater ejus et filius Domitianus, verendum profecto est, ne qui suis ornamento esse jamdudum debuit, sit periculo: aut si illi, ut arbitramur, tyrannum urgere coeperint, huic fraudi sit, quod et frater et filius rebellaverint, et incipiamus reum spectare, quem videre noluimus imperatorem. His secum milites vociferantes, adoriuntur Vespasianum, rogant ut Romani imperii suscipiat gubernaculum. Ille autem abnuere ac se indignum dicere: esse jam constitutum imperatorem, refugiendum civile bellum. Illi instare promptius, ille resistere perseverantius. Postremo reluctantem armati circumsistunt gladiis mortem minantes, qui adverterent sibi crimen manere, et grave periculum si refugisset: ita cessit potius imprimentibus, quam recepit voluntarius, quod ambire alii solent. Urgebant milites, suadebant duces: curam prius quam honorem", + "candidate_score": 0.642063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_212", + "psc_text": "patrem, ne ad omnes mobilem suspiciones exagitaret, si complacitarum foedera nuptiarum solvenda existimaret. Subtiliter tamen praesupmsit orare, ut consuleret ei pater, ne adversus duorum potentium opes regis et tetrarchae nudo regni nomine invalidus exponeretur. Foveret certe honorem, quem confoederandum filio judicaret, ne species regni ad eum, potestas ad illos perveniret. Neque vero solos Alexandri atque Aristobuli filios suspectos habebat, sed omnes obstare sibi arbitrabatur: quicumque ex diversis Herodis conjugibus competere vel taciti videbantur regni successionem, quorum frequens numerus erat. Novem etenim muheres regali conjugio potiebantur: ex his duae tantum sine liberis erant; caeteris soboles suppetebant. Antipater Dosidem attollebat parentem, Herodes Mariamnem, Antipas et Archelaus Matehatis erant filii Samaritanae, et filia Olympias, quae Josippo jure connubii sociabatur. Cleopatra quoque Hierosolymitana Herodem et Philippum genuerat Herodi: Pallas Phaselum. Erant quoque etiam aliae regi filiae, Roxane et Salome; quarum uni Phaedra erat mater, Helphis alteri. Supererant etiam Alexandri et Aristobuli germanae sorores, quas", + "candidate_score": 0.641844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_208", + "psc_text": "Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos sibi Tigranem et Alexandrum filios dereliquisset, Aristobulo ex Beronice Salomes filia, Herodes et Agrippa atque Aristobulus superstites manerent: Herodias quoque et Mariamne, filiae, quas sexus non impediret, et regni cupido exagitaret. Queis rebus perterritus Antipater, in fraude ac versutia spem constituere, et donis et muneribus singulos sibi magis magisque oppignerare, etiam amicos et domesticos Caesaris illicere ad sui gratiam pretio tentabat. Sed contra illi etiam, quae domi erant, in adversum sedebant. Nam rex paulatim processu temporis erga nepotes suos Alexandro et Aristobulo genitos molliebatur, et facti poenitentiam praetendebat, cum eorum quorum parentes occiderat, misereretur. Denique congregatis amicis et proximis suis,", + "candidate_score": 0.641384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_16_18", + "bdc_text": "In literis Venetiis scriptis et homines additum erat , morbum prioris reginae tum mediocriter auctumque ex eo quod audisset se viva Philippum ambisse secoris connubium . quod factum fert , cum iam ingravescente eius morbo . Sorori regnum portendi animadverteretur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_174", + "psc_text": "uxorem incessebat: dejecti illam status, nec conferendam regiae proli: imparem Glaphyrae sibique esse opprobrio, quod frater regalis generis conjugio potiretur, ipse privatae uxoris contubernio degenerasset, demens, qui conturbaret convicio proprias necessitates. Quibus perstricta contumeliis uxor Aristobuli, ad matrem cum lacrymis omnia perferebat. Salome autem comperta per filiam regi Herodi annuntiabat: at ille monere filios quam perdere commodius ratus, vocatos partim imperatorie terruit, partim affectu paterno hortatus est, ut fratrem amarent, neve ut hostes dissiderent, veniam tribuens superioribus, denuntians correctionem futuris. At illi compositis sese insimulationibus peti pluribus deplorantes, orare simul et polliceri operibus ipsis, in reliquum propriae fidem defensioni daturos: tantummodo factum pater exspectaret, ne temere auditis crederet: non enim defuturos delatores improbos, quamdiu auditor credulus suppeditaret. His et talibus emollito patre, quamvis eo tempore imminentem depulerint metum, moestitiam tamen coacervarunt, quod urgeri sese a Pherora et Salome videbant: quorum alter patruus, altera soror patris, quibus defensioni esse debuerant, insidiabantur:", + "candidate_score": 0.640767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_160", + "psc_text": "asserentes, quod ultrices materni exitii armarent manus. Quibus perterritus Herodes Antipatrum Dosidis filium praeferre fratribus, atque ad sui gratiam uberiore effectu coepit lacessere. Ardere majoribus odiis aula regia, et certamine fratrum concuti: dum illi indignantur, quod privatae mulieris filius sibi in regno ortis praeferebatur: ille versutus adulandi, quo se inferiorem materno latere cernebat, eo studiosius commendare sese patri, appetere germanos compositis insimulationibus non quiescebat, donec ipse per se ac per alios quos sibi adjunxerat, excluderet ipsos ab affectu paterno. Denique regnandi his spem omnem ademit, ita ut publice condito testamento, solus imperii successor designaretur, missusque ad Caesarem Romam praeter insigne diadematis omni ornatu cultuque regio fulciebatur. Inde in Judaeam regressus, aucta erga se Caesaris plurimorumque illustrium virorum gratia, exigui prope temporis intervallo tantum praevaluit, ut etiam matrem conjugio patris adderet: geminisque armis, adulandi arte et simulandi versutia, ita germanos urgere apud patrem coepit, ut patri filius necem pararet. Denique furens", + "candidate_score": 0.640572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_180", + "psc_text": "Insimulatis irreconciliabilis, amicis incredulus, familiaribus superbus, immitis reis, pavidus ad omnia, ut crebro sedes mutaret, noctes sine somno duceret. Qui omnibus exasperatus repente Alexandrum alligatum vinculis sepsit custodiis, et amicos ejus in quaestiones vocavit. Qui negabant, inter supplicia moriebantur. Rursus tacentes, quia nihil quod esset suspicionibus consentaneum confitebantur, usque ad mortem supremam exulcerati. Tamen aliqui vi tormentorum et poenarum victi acerbitate, propositum adolescentibus asserebant, ut venationi intentum occiderent patrem, et ad urbem Romam sine mora pergerent ut effugii poena eluderetur. Quod etsi nullo argumento fulciebatur, tamen ad solatium studii ferocis derivabat pater, volens vinculorum filii causas justas habere. Considerans itaque Alexander obseratas aures patris ad omnem sui defensionem, nec ullo modo rem posse deduci, ut de innocentia sua praesumeret, qui tantis calumniarum molibus appeteretur; simili arte nequissimis delatoribus occurrendum putavit, ut fraudulentos et calumniae machinatores dolis circumveniret, atque in calumniam reos vocaret, quorum se calumniis urgeri credidit. Scripsit igitur quatuor", + "candidate_score": 0.638296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_160", + "psc_text": "asserentes, quod ultrices materni exitii armarent manus. Quibus perterritus Herodes Antipatrum Dosidis filium praeferre fratribus, atque ad sui gratiam uberiore effectu coepit lacessere. Ardere majoribus odiis aula regia, et certamine fratrum concuti: dum illi indignantur, quod privatae mulieris filius sibi in regno ortis praeferebatur: ille versutus adulandi, quo se inferiorem materno latere cernebat, eo studiosius commendare sese patri, appetere germanos compositis insimulationibus non quiescebat, donec ipse per se ac per alios quos sibi adjunxerat, excluderet ipsos ab affectu paterno. Denique regnandi his spem omnem ademit, ita ut publice condito testamento, solus imperii successor designaretur, missusque ad Caesarem Romam praeter insigne diadematis omni ornatu cultuque regio fulciebatur. Inde in Judaeam regressus, aucta erga se Caesaris plurimorumque illustrium virorum gratia, exigui prope temporis intervallo tantum praevaluit, ut etiam matrem conjugio patris adderet: geminisque armis, adulandi arte et simulandi versutia, ita germanos urgere apud patrem coepit, ut patri filius necem pararet. Denique furens", + "candidate_score": 0.63706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_228", + "psc_text": "quod adolescentes infestis patrem odiis urgerent, et nimio questu mortem Alexandri et Aristobuli deplorarent. Et cum hujusmodi epistolas clandestinis artibus per aulicos sceleris sui ministros, patri ingereret, eadem versutia, qua supra simulabat fratrum intercessorem, ut praetento pietatis patrocinio, impietatis subtexeret parricidium. Quibus omnibus in medium deductis cum quaestionibus, patris vita, epistolis, mors fratrum appetita evidentissime panderetur: consilium diffinitur, de auctore supplicium sumendum, qui posteriora prodidisset calumnia, quod germanos suos non quasi parricidas, sed quasi legitimae successionis aemulos persequeretur: non quo patrem defenderet, sed ne consortem regni haberet. Interea cum septem mensium curricula inter documenta flagitiorum, et reditum Antipatri concluderentur, nulla innotuere Antipatro indicia rerum gestarum, tanta circa eum universorum odia fervebant. Incertus igitur omnium, scribit ex urbe Roma continuo se adfore, summoque se honore dimissum a Caesare: quibus litteris lectis, rescribit Herodes maturato eum contendere oportere, securum affectus paterni, cui non solum nihil imminutum per absentiam foret, verum etiam tanta", + "candidate_score": 0.636866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_207", + "psc_text": "sibi condonaretur, atque a rege promissa venia suggerit, quod impulsus ab Alexandro, pater necem regi parasset. Idque plerique ad tempus compositum rati, ut tali pignoris indicio Tyroni consuleretur: alii pro vero edictum loquebantur. Sed Herodes dubia pro certis adjudicavit, tamquam metuens, ne parricidii sibi facultas periret. Convocato itaque populo, et congregatis ducibus, de insidiis deprehensis motu gravissimo promit quarelam, atque in mortem eorum plebem excitat: ibique Tyro cum filio pariter atque tonsore, saxis ac fustibus interficiuntur. CAPUT XLII. Alexander quoque et Aristobulus missi ad urbem Sebasten quae non longe aberat ab urbe Caesarea, strangulantur imperio patris. Hunc finem habuere filii Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos", + "candidate_score": 0.636616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_378", + "psc_text": "ut supra aerumnam negotiorum mentem haberet. Sed distringebatur animi sollicitudine, quem demendae ignominiae belloque conficiendo legeret ducem. Urgebant Judaeam ultimae labis futura excidia, ut Nero regalem personam indueret, et providi consultoris voce, salubrem exprimeret sententiam. Vespasianum solum esse cui summa militiae orientis in partibus jure committeretur, virum ab adolescentia militiae triumphalis inveteratum stipendiis, qui impacatas Gallias Germanorum tumultu, et ferocia genuinae temeritatis in bellum relapsas, pace diuturna composuerat. Britanniam quoque inter undas adhuc latentem Romano imperio armis acquisiverat: cujus triumphatae opibus Roma ditior, Claudius consultior, Nero fortior aestimabatur. Itaque quarum gentium bella non viderant, subjugatarum tropaea celebraverant. Sub hoc duce (iterum dico) Nero terribilis erat, Nero metuendus, potens foris, tutus domi: aequatis inter se Vespasiani fide ac fortitudine. Quantus iste vir, cujus armis vitia Neronis apud exteras gentes abscondebantur, ut ludibrium rerum humanarum, et ejuratae impuritatis opprobrium, triumphis quoque illustraretur! Cum praeliandum itaque in ultimis Romani orbis esset confiniis, Vespasianus", + "candidate_score": 0.635894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_144", + "psc_text": "offensam volebat; cumulaverat mulier gratiam numerosiori partu. Nam quinque ei generaverat filios, sed ex tribus maribus junior Romae obierat, dum litteris imbuitur liberalibus. Reliqui duo ultra privatorum modum regio cultu celebrabantur. Suffragio erat juvenibus matris nobilitas, et suus ortus in regno, quod imperante jam patre geniti forent, sed amor maxime Mariamnes, quo rex magis magisque quotidie accendebatur: ut cum ipsi nulla vicissitudo amoris a conjuge rependeretur, caveret tamen, ne in aliquo mulieris animum moestificaret. Aequa lance odium mulieris et amor viri adversum se certabant. Justius tamen Mariamnem amantem se virum oderat, quam Herodes Mariamnem amabat non amantem. Suppetebat mulieri odium de flagitio, fiducia de amore: quia altero dolore nepotis adversabatur, altero per obsequium amantis extollebatur. Et ideo ne a convicio quidem objiciendorum criminum temperavit, quod avum sibi Hyrcanum et fratrem Jonatham per scelus eripuisset, cum alter prosocer, alter affinis: ille propter senectutis infirmitatem servari debuerit, hic saltem propter aetatem adolescentulam:", + "candidate_score": 0.634552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_377", + "psc_text": "Ea postquam Neroni nuntiata sunt in Achaiae partibus sito, qui tragicorum carminum meditatione contenderat, ut de pluribus scenicam coronam referret: nescias, quo magis turpis, utrum quod in scenam imperator prodiret, an quod scenam suis flagitiis impleret, qui turparet Orestem canendo, et parricidio repraesentaret, gravis cum invasit metus. Non illa ludorum similia, sed bellorum suprema pertimescentem, ut aliquando a theatralium voluptatum obscenitate, et parricidalis amentiae furore resipisceret, atque ad curas reipublicae conversus, intra se fremeret et desaeviret, quod incuria ducis potius, quam virtute adversariorum tantam cladem respublica Romana acceperit. Tentabat quidem simulare audaciam, sed redarguebat timor, et quasi speciem magnanimitatis praetexere, ut supra aerumnam negotiorum mentem haberet. Sed distringebatur animi sollicitudine, quem demendae ignominiae belloque conficiendo legeret ducem. Urgebant Judaeam ultimae labis futura excidia, ut Nero regalem personam indueret, et providi consultoris voce, salubrem exprimeret sententiam. Vespasianum solum esse cui summa militiae orientis in partibus jure committeretur, virum ab adolescentia militiae", + "candidate_score": 0.63358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_2_4", + "bdc_text": "Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_208", + "psc_text": "Mariamnes, quorum interitu non longum laetatus, successionem sibi remotis illis Antipater haud dubie blandiebatur: sed in eum totius gentis mox non leve odium exarsit, quia apud omnes patebat ejus factione fratres occubuisse. Successit etiam non mediocris timor consideranti, quam multiplex in dies adolesceret interfectorum prosapia, cum Alexander ex Glaphyra genitos sibi Tigranem et Alexandrum filios dereliquisset, Aristobulo ex Beronice Salomes filia, Herodes et Agrippa atque Aristobulus superstites manerent: Herodias quoque et Mariamne, filiae, quas sexus non impediret, et regni cupido exagitaret. Queis rebus perterritus Antipater, in fraude ac versutia spem constituere, et donis et muneribus singulos sibi magis magisque oppignerare, etiam amicos et domesticos Caesaris illicere ad sui gratiam pretio tentabat. Sed contra illi etiam, quae domi erant, in adversum sedebant. Nam rex paulatim processu temporis erga nepotes suos Alexandro et Aristobulo genitos molliebatur, et facti poenitentiam praetendebat, cum eorum quorum parentes occiderat, misereretur. Denique congregatis amicis et proximis suis,", + "candidate_score": 0.633574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_589", + "psc_text": "debeat quod imperator est, et nos aliis cedamus quod in jure nostrae potestatis est? Certe si honorare nolumus, non derogemus. Nec faciamus hanc injuriam, ut nostro judicio repudietur quasi indignus imperio, quo dignus habetur Vitellius. Postremo cum in Italia sint frater ejus et filius Domitianus, verendum profecto est, ne qui suis ornamento esse jamdudum debuit, sit periculo: aut si illi, ut arbitramur, tyrannum urgere coeperint, huic fraudi sit, quod et frater et filius rebellaverint, et incipiamus reum spectare, quem videre noluimus imperatorem. His secum milites vociferantes, adoriuntur Vespasianum, rogant ut Romani imperii suscipiat gubernaculum. Ille autem abnuere ac se indignum dicere: esse jam constitutum imperatorem, refugiendum civile bellum. Illi instare promptius, ille resistere perseverantius. Postremo reluctantem armati circumsistunt gladiis mortem minantes, qui adverterent sibi crimen manere, et grave periculum si refugisset: ita cessit potius imprimentibus, quam recepit voluntarius, quod ambire alii solent. Urgebant milites, suadebant duces: curam prius quam honorem", + "candidate_score": 0.633452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_3_5", + "bdc_text": "Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit . Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_206", + "psc_text": "vocabula locutus, finem dicendi fecit. Quibus illico cum Tyrone correptis, Tryphon ex ministris aulae regiae, cui tondendi ars atque usus suppeditaret, subito quadam animi vanitate indicium sui facit compositum a Tyrone asserens, sibique persuasum, ut cum ex more barbam Herodi raderet, novaculam gutturi ejus imprimeret, quo perageret necem: idque ei maximo emolumento fore, quod de muneribus Alexandri polliceretur. Statuitur Tyro cum filio; exercetur deinde simul quaestio. Negantibus illis, isto nihil amplius deferente, cum deesset manifesta rerum fides, nullum suppeteret argumentum, nullum indicium documentorum, Tyro jubetur vehementioribus tormentis excruciari. Tune miseratus filius supplicia patris, spondet aperturum se omnia, si patris salus sibi condonaretur, atque a rege promissa venia suggerit, quod impulsus ab Alexandro, pater necem regi parasset. Idque plerique ad tempus compositum rati, ut tali pignoris indicio Tyroni consuleretur: alii pro vero edictum loquebantur. Sed Herodes dubia pro certis adjudicavit, tamquam metuens, ne parricidii sibi facultas periret. Convocato itaque populo, et", + "candidate_score": 0.632395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_1_3", + "bdc_text": "Pridie hac transiit cursor , qui venit Constantinopoli . Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_377", + "psc_text": "Ea postquam Neroni nuntiata sunt in Achaiae partibus sito, qui tragicorum carminum meditatione contenderat, ut de pluribus scenicam coronam referret: nescias, quo magis turpis, utrum quod in scenam imperator prodiret, an quod scenam suis flagitiis impleret, qui turparet Orestem canendo, et parricidio repraesentaret, gravis cum invasit metus. Non illa ludorum similia, sed bellorum suprema pertimescentem, ut aliquando a theatralium voluptatum obscenitate, et parricidalis amentiae furore resipisceret, atque ad curas reipublicae conversus, intra se fremeret et desaeviret, quod incuria ducis potius, quam virtute adversariorum tantam cladem respublica Romana acceperit. Tentabat quidem simulare audaciam, sed redarguebat timor, et quasi speciem magnanimitatis praetexere, ut supra aerumnam negotiorum mentem haberet. Sed distringebatur animi sollicitudine, quem demendae ignominiae belloque conficiendo legeret ducem. Urgebant Judaeam ultimae labis futura excidia, ut Nero regalem personam indueret, et providi consultoris voce, salubrem exprimeret sententiam. Vespasianum solum esse cui summa militiae orientis in partibus jure committeretur, virum ab adolescentia militiae", + "candidate_score": 0.631373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_1_3", + "bdc_text": "Pridie hac transiit cursor , qui venit Constantinopoli . Vir , ut ex habitu et vultu apparebat primae inter Gallos nobilitatis . Is attulit imperatoris Turcici filios duos tantum exarsisse odium ut ut utrinque ad arma ventum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_De-excidio-urbis-Hierosolymitanae_window_159", + "psc_text": "reperit: nam diu Romae eruditi Latinis juxta et Graecis litteris, astutiam non mediocrem assumpserant, et absentes compererant necem matris, plerisque in odium patris impulsoribus asperabantur. Regressis quoque ne conspectus quidem paterni reverentia sedulitatem infuderat; crescebat cum aetate malitia. Accessit etiam ex conjugii societate praesumptio, quod alteri Salome filia neptis Herodis, alteri Archelao genita qui Cappadociae regnum tenebat, in jus copulae nuptialis convenerant, et nobilitas conjunctionis odiorum dederat auctoritatem. Offendebatur igitur Herodes, vel tacito filiorum ingenio excitatiore, quam paterna pietas pati posset, quae etiam vultu frequenter laeditur. Addebantur et stimuli ab his qui ab insidiis filiorum cavendum, quasi solliciti crebro denuntiabant, asserentes, quod ultrices materni exitii armarent manus. Quibus perterritus Herodes Antipatrum Dosidis filium praeferre fratribus, atque ad sui gratiam uberiore effectu coepit lacessere. Ardere majoribus odiis aula regia, et certamine fratrum concuti: dum illi indignantur, quod privatae mulieris filius sibi in regno ortis praeferebatur: ille versutus adulandi, quo se inferiorem", + "candidate_score": 0.62498, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.665651, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20_22", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt . Curiae subito , 26 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_239", + "psc_text": "est, utraque sancta, utraque divinitus inspirata, et ob hoc utraque venerabiliter est servanda, et indubitanter audienda et accipienda, removeantur ab omnibus illis omnes isti quibus Christus non dedit nosse mysterium regni coelorum; et digne intelligantur illi omnes homines quos vult Deus salvos fieri et ad agnitionem veritatis venire: quia revera in illis voluntas salvantis agnoscitur, quibus agnoscendae veritatis gratia non negatur. Sic Deus, quia omnia quaecunque voluit fecit, suam implet in omnibus voluntatem: quia omnibus quos vult salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire, donat salutaris mysterii rectam cum caritate notitiam. Hos omnes beatus Petrus sic intelligendos ostendit, ut illos Omnes diceret, quos Deus vocare dignatur. Ipsius enim verba sunt, ad Judaeos ita loquentis: Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscunque advocaverit Dominus Deus noster (Act. II, 39) . 20. Nam et beatus Paulus quodam loco dicit Omnes, cum tamen nolit universaliter omnes intelligi.", + "candidate_score": 0.665651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_231", + "psc_text": "salvare. Nam cum Salvator noster dixerit (Matth. XI, 27): Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (quod utique dicens ostendit se quibusdam revelari velle, quibusdam nolle), dicatur quomodo salvos fieri velit quibus Patrem suum et seipsum revelare noluerit? Ostenditur quippe in Evangelio quibusdam in parabolis sic locutus, ut verba sua VELLET AUDIRI, NEC VELLET INTELLIGI. Quod ipse Dominus indubitanter aperuit. Interrogantibus namque discipulis, haec eum Matthaeus dixisse commemorat: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei, illis autem non est datum (Matth. XIII, 11) . Marcus quoque non dissimilem Salvatoris responsionem insinuat, cujus haec esse verba testatur: Vobis datum est scire mysterium regni Dei; illis autem qui foris sunt in parabolis omnia fiunt: ut videntes videant, et non videant, et audientes audiant, et non intelligant; ne quando convertantur, et dimittantur eis peccata (Marc. IV, 11, 12) . Lucas etiam eadem Dominum respondisse", + "candidate_score": 0.653807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20_22", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt . Curiae subito , 26 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_231", + "psc_text": "salvare. Nam cum Salvator noster dixerit (Matth. XI, 27): Nemo novit Filium nisi Pater, neque Patrem quis novit nisi Filius, et cui voluerit Filius revelare (quod utique dicens ostendit se quibusdam revelari velle, quibusdam nolle), dicatur quomodo salvos fieri velit quibus Patrem suum et seipsum revelare noluerit? Ostenditur quippe in Evangelio quibusdam in parabolis sic locutus, ut verba sua VELLET AUDIRI, NEC VELLET INTELLIGI. Quod ipse Dominus indubitanter aperuit. Interrogantibus namque discipulis, haec eum Matthaeus dixisse commemorat: Vobis datum est nosse mysterium regni Dei, illis autem non est datum (Matth. XIII, 11) . Marcus quoque non dissimilem Salvatoris responsionem insinuat, cujus haec esse verba testatur: Vobis datum est scire mysterium regni Dei; illis autem qui foris sunt in parabolis omnia fiunt: ut videntes videant, et non videant, et audientes audiant, et non intelligant; ne quando convertantur, et dimittantur eis peccata (Marc. IV, 11, 12) . Lucas etiam eadem Dominum respondisse", + "candidate_score": 0.651914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_239", + "psc_text": "est, utraque sancta, utraque divinitus inspirata, et ob hoc utraque venerabiliter est servanda, et indubitanter audienda et accipienda, removeantur ab omnibus illis omnes isti quibus Christus non dedit nosse mysterium regni coelorum; et digne intelligantur illi omnes homines quos vult Deus salvos fieri et ad agnitionem veritatis venire: quia revera in illis voluntas salvantis agnoscitur, quibus agnoscendae veritatis gratia non negatur. Sic Deus, quia omnia quaecunque voluit fecit, suam implet in omnibus voluntatem: quia omnibus quos vult salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire, donat salutaris mysterii rectam cum caritate notitiam. Hos omnes beatus Petrus sic intelligendos ostendit, ut illos Omnes diceret, quos Deus vocare dignatur. Ipsius enim verba sunt, ad Judaeos ita loquentis: Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscunque advocaverit Dominus Deus noster (Act. II, 39) . 20. Nam et beatus Paulus quodam loco dicit Omnes, cum tamen nolit universaliter omnes intelligi.", + "candidate_score": 0.637825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_160", + "psc_text": "enim: Omni custodia serva cor tuum; ex hoc enim exitus vitae (Prov. IV, 23) . CAP. XVII.--28. Servamus autem cor nostrum, si nos ille servaverit cui dicitur: Conserva me, Domine, quoniam in te speravi (Psal. XV, 1) . Hinc est quod ipse Unigenitus Deus, carnis humilitate suscepta, compatiens infirmitatibus nostris, Patrem pro nobis exorare dignatus est, dicens: Pater, serva eos in nomine tuo, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 11) ; et iterum: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex malo (Ibid., 15) . Nunquam igitur homo congrua custodia servat cor suum, nisi fuerit ipsum cor Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) .", + "candidate_score": 0.629696, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica", + "max_score": 0.665512, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_24_26", + "bdc_text": "D. O. m. procorque I. Fabricius observandissimis . literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_0", + "psc_text": "Epistola dedicatoria. Sanctae sorori Florentinae Isidorus. 1. Quaedam, quae diversis temporibus in veteris Testamenti libris praenuntiata sunt de nativitate Domini et Salvatoris nostri secundum divinitatem, vel de incorporatione ejus, de passione quoque, et morte, sive de resurrectione, regno atque judicio, pro viribus scientiae ex innumerabilibus pauca proferenda putavi, 2 ut prophetarum auctoritas fidei gratiam firmet, et infidelium Judaeorum imperitiam probet. Haec ergo, sancta soror, te petente, ob aedificatunem studii tui tibi dicavi, ut qua consorte perfruor sanguinis, cohaeredem faciam et mei laboris. LIBER PRIMUS. CAPUT I. Quod Christus a Deo Patre genitus est. 1. Judaei nefaria incredulitate Christum Dei Filium abnegantes, impii, duricordes, prophetis veteribus increduli, novis obstrusi, adventum Christi malunt ignorare, quam nosse; negare, quam credere. Quem enim venturum accipiunt, venisse jam nolunt. Quem resurrecturum legunt, resurrexisse non credunt. 2. Sed ideo ista non intelligere se fingunt, quia sacrilegio suo haec impleta cognoscunt. Ad quorum refellendam perfidiam quaedam ex", + "candidate_score": 0.665512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_25_27", + "bdc_text": "literas meas obsignaram , reverende in Christo pater cum tuae mihi redditae cum iam adusperasceret . Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae . Consul praedicavit vestram nobis humanitatem .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_0", + "psc_text": "Epistola dedicatoria. Sanctae sorori Florentinae Isidorus. 1. Quaedam, quae diversis temporibus in veteris Testamenti libris praenuntiata sunt de nativitate Domini et Salvatoris nostri secundum divinitatem, vel de incorporatione ejus, de passione quoque, et morte, sive de resurrectione, regno atque judicio, pro viribus scientiae ex innumerabilibus pauca proferenda putavi, 2 ut prophetarum auctoritas fidei gratiam firmet, et infidelium Judaeorum imperitiam probet. Haec ergo, sancta soror, te petente, ob aedificatunem studii tui tibi dicavi, ut qua consorte perfruor sanguinis, cohaeredem faciam et mei laboris. LIBER PRIMUS. CAPUT I. Quod Christus a Deo Patre genitus est. 1. Judaei nefaria incredulitate Christum Dei Filium abnegantes, impii, duricordes, prophetis veteribus increduli, novis obstrusi, adventum Christi malunt ignorare, quam nosse; negare, quam credere. Quem enim venturum accipiunt, venisse jam nolunt. Quem resurrecturum legunt, resurrexisse non credunt. 2. Sed ideo ista non intelligere se fingunt, quia sacrilegio suo haec impleta cognoscunt. Ad quorum refellendam perfidiam quaedam ex", + "candidate_score": 0.652203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_26", + "bdc_text": "Ego quidem scripseram , quae ex capita meo Sed postea plenius a legato edoctus omnia alteras scripsi literas , quas per postam mist , dubito , an tibi sint redditae .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_0", + "psc_text": "Epistola dedicatoria. Sanctae sorori Florentinae Isidorus. 1. Quaedam, quae diversis temporibus in veteris Testamenti libris praenuntiata sunt de nativitate Domini et Salvatoris nostri secundum divinitatem, vel de incorporatione ejus, de passione quoque, et morte, sive de resurrectione, regno atque judicio, pro viribus scientiae ex innumerabilibus pauca proferenda putavi, 2 ut prophetarum auctoritas fidei gratiam firmet, et infidelium Judaeorum imperitiam probet. Haec ergo, sancta soror, te petente, ob aedificatunem studii tui tibi dicavi, ut qua consorte perfruor sanguinis, cohaeredem faciam et mei laboris. LIBER PRIMUS. CAPUT I. Quod Christus a Deo Patre genitus est. 1. Judaei nefaria incredulitate Christum Dei Filium abnegantes, impii, duricordes, prophetis veteribus increduli, novis obstrusi, adventum Christi malunt ignorare, quam nosse; negare, quam credere. Quem enim venturum accipiunt, venisse jam nolunt. Quem resurrecturum legunt, resurrexisse non credunt. 2. Sed ideo ista non intelligere se fingunt, quia sacrilegio suo haec impleta cognoscunt. Ad quorum refellendam perfidiam quaedam ex", + "candidate_score": 0.609453, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.665113, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_27_29", + "bdc_text": "Consul praedicavit vestram nobis humanitatem . Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos . Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1184", + "psc_text": "bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (II Cor. VIII, 21) ? Ait ergo ille, Expone itaque mihi, quomodo intelligam diversa atque contraria: hac dicentem Apostolum, Si hominibus placere vellem, Christi servus non essem; hac dicentem, Placete omnibus per omnia, sicut et ego omnibus per omnia placeo: hac dicentem, Gloria nostra haec est, testimonium conscientiae nostrae (Id. I, 12) ; hac dicentem, Providemus bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus. Si tranquillus audias, si tibi ipsi aquam tuae mentis non perturbes, quantum potero, fortassis exponam. Sunt homines temerarii judices, detractores, susurrones, murmuratores, quaerentes suspicari quod non vident, quaerentes etiam jactare quod nec suspicantur: contra tales quid remanet, nisi testimonium conscientiae nostrae? Neque enim, fratres, etiam in illis quibus placere volumus, gloriam nostram quaerimus, aut gloriam nostram quaerere debemus, sed illorum salutem: ut si bene ambulamus, nos sequendo non errent; imitatores nostri sint, si nos Christi (Id.", + "candidate_score": 0.665113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20_22", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt . Curiae subito , 26 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1955", + "psc_text": "ante beatus, postea satanas? Attende causam quare beatus. Quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est. Ideo beatus, quia tibi non caro et sanguis revelavit. Si enim caro et sanguis hoc tibi revelaret; de tuo: quia vero non caro et sanguis tibi revelavit, sed Pater meus qui in coelis est; de meo, non de tuo. Quare de meo? Quia omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ecce audisti causam, quare beatus, et quare Petrus. Quare autem illud quod horrescimus, et repetere nolumus? Quare, nisi quia de tuo? Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. CAPUT III. 4. In Petro firmi et infirmi figurati. Hoc intuentes nos Ecclesiae membrum, discernamus quid de Dei, quid de nostro. Tunc enim non titubabimus, tunc in petra fundabimur, fixi et stabiles erimus adversus ventos, imbres, flumina, tentationes videlicet praesentis saeculi. Illum tamen videte", + "candidate_score": 0.650868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_4_6", + "bdc_text": "Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant . Dubitet an parituri sint . Imperator vero ingentem exercitum terra comparat .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1702", + "psc_text": "imperator, numquid dubitatur isto contempto illi esse serviendum? Ergo si aliud imperator, et aliud Deus, quid judicatis? Solve tributum, esto mihi in obsequium. Recte, sed non in idolio. In idolio prohibet. Quis prohibet? Major potestas. Da veniam: tu carcerem, ille gehennam minatur. Hinc jam tibi assumenda est fides tua tanquam scutum, in quo possis omnia ignita jacula inimici exstinguere (Ephes. VI, 16). CAPUT IX. 14. Dolus potentis mali novaculae comparatur. Sed insidiatur contra te potens, et molitur contra te potens: acuit novaculam unde capillos radat, non unde caput incidat. Quod dixi, modo audistis in Psalmo: Sicut novacula acuta fecisti dolum (Psal. LI, 4) . Quare dolum potentis mali novaculae comparavit? Quia non admittitur, nisi ad superflua nostra. Sicut capilli in corpore nostro tanquam superflui videntur, et sine detrimento carnis raduntur; sic quidquid potest tibi facere iratus potens, inter superflua tua numera. Tollit paupertatem tuam: numquid tollit divitias tuas? Paupertas tua,", + "candidate_score": 0.629899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_19_21", + "bdc_text": "Haec et vix haec : Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae . Nostri omnes te salvum cupiunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1955", + "psc_text": "ante beatus, postea satanas? Attende causam quare beatus. Quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est. Ideo beatus, quia tibi non caro et sanguis revelavit. Si enim caro et sanguis hoc tibi revelaret; de tuo: quia vero non caro et sanguis tibi revelavit, sed Pater meus qui in coelis est; de meo, non de tuo. Quare de meo? Quia omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ecce audisti causam, quare beatus, et quare Petrus. Quare autem illud quod horrescimus, et repetere nolumus? Quare, nisi quia de tuo? Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. CAPUT III. 4. In Petro firmi et infirmi figurati. Hoc intuentes nos Ecclesiae membrum, discernamus quid de Dei, quid de nostro. Tunc enim non titubabimus, tunc in petra fundabimur, fixi et stabiles erimus adversus ventos, imbres, flumina, tentationes videlicet praesentis saeculi. Illum tamen videte", + "candidate_score": 0.628988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1519", + "psc_text": "Quando ergo rogas, pietate opus est, non verbositate. Scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Nolite ergo multum loqui: quia novit quid vobis necessarium sit. Sed ne forte hic aliquis dicat: Si novit quid nobis sit necessarium, utquid vel pauca verba dicimus? utquid oramus? Ipse scit: det quod scit nobis necessarium. Sed ideo voluit ut ores, ut desideranti det, ne vilescat quod dederit: quia et ipsum desiderium ipse insinuavit. Verba ergo quae Dominus noster Jesus Christus in Oratione docuit, forma est desideriorum. Non tibi licet petere aliud, quam quod ibi scriptum est. CAPUT IV. 5. Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis.", + "candidate_score": 0.617871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_29", + "bdc_text": "Vellem ego nostrorum animos posse coalescere , quandoquidem illis alteris adeo bene inter se mutuo convenit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2532", + "psc_text": "Obsecro autem vos, fratres. Multitudini dicebat: sed omnes unum facere volebat. Obsecro autem vos, fratres, ut idipsum dicatis omnes, et non sint in vobis schismata; sitis autem perfecti in eodem sensu, et in eadem scientia (I Cor. I, 10) . Et alio loco: Unanimes, unum sentientes, nihil per contentionem, neque per inanem gloriam (Philipp. II, 2, 3) . Et Dominus ad Patrem de suis: Ut sint unum, sicut et nos unum sumus (Joan. XVII, 22) . Et in Actibus Apostolorum: Multitudinis autem credentium erat anima una et cor unum (Act. IV, 32) . Ergo magnificate Dominum mecum, et exaltemus nomen ejus in unum (Psal. XXXIII, 4). Quia unum est necessarium, unum illud supernum, unum ubi Pater et Filius et Spiritus sanctus sunt unum. Videte nobis commendari unitatem. Certe Trinitas est Deus noster. Pater non est Filius, Filius non est Pater, Spiritus sanctus nec Pater est, nec Filius, sed amborum Spiritus:", + "candidate_score": 0.611253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_20", + "bdc_text": "Cupimus ex te scire , reverende pater , statum Helvetiae .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1955", + "psc_text": "ante beatus, postea satanas? Attende causam quare beatus. Quia non tibi revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est. Ideo beatus, quia tibi non caro et sanguis revelavit. Si enim caro et sanguis hoc tibi revelaret; de tuo: quia vero non caro et sanguis tibi revelavit, sed Pater meus qui in coelis est; de meo, non de tuo. Quare de meo? Quia omnia quae habet Pater, mea sunt (Joan. XVI, 15) . Ecce audisti causam, quare beatus, et quare Petrus. Quare autem illud quod horrescimus, et repetere nolumus? Quare, nisi quia de tuo? Non enim sapis quae Dei sunt, sed quae sunt hominum. CAPUT III. 4. In Petro firmi et infirmi figurati. Hoc intuentes nos Ecclesiae membrum, discernamus quid de Dei, quid de nostro. Tunc enim non titubabimus, tunc in petra fundabimur, fixi et stabiles erimus adversus ventos, imbres, flumina, tentationes videlicet praesentis saeculi. Illum tamen videte", + "candidate_score": 0.610809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_4", + "bdc_text": "Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_548", + "psc_text": "Quia ergo superbus sic se erigit contra Deum, quomodo fumus contra coelum; restat ut ita deficiat, et tanquam in ventos suae vanitatis elatione dissipatus intereat; quemadmodum disperit fumus elatus, tumida, non solida magnitudine inflatus. Sic est enim fumus: vides magnam molem; habes quasi quod videas, et non habes quod teneas. Talem ergo poenam, fratres, ante omnia detestamini, nec defendatis peccata vestra: et si adhuc facitis, nolite defendere. Subdite vos Deo, et sic tundite pectora vestra, ut et ipsa quae remanserunt, non fiant. Conamini non facere, et si fieri potest, nulla facite: si autem fieri non potest ut nulla faciatis, maneat tamen illa pia confessio. Erit enim respectus misericordiae ipsius, ut te conante omnia perimere, et quantum adjuverit perimente, de reliquis quae tibi restant in itinere invento et in conatu comprehenso, facile ignoscat: tantum proficere affecta, non deficere. Si non te invenit dies ultimus victorem, inveniat vel pugnantem, non captum et", + "candidate_score": 0.607507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_4", + "bdc_text": "Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_119", + "psc_text": "Multi coronati sunt in amphitheatro pugnantes ad bestias: multi in lecto vincentes diabolum coronantur: videntur non se movere posse, et intus in corde tantas vires habent, tantam pugnam exercent. Sed ubi est occulta pugna, ibi occulta victoria. CAPUT XXXIV. 37. Martyres imitandi. Quare ista diximus, fratres? Ut quando celebratis natalitia martyrum, imitemini martyres; nec putetis ideo vobis deesse posse occasiones coronae, quia modo desunt tales persecutiones. Nec modo enim desunt quotidie persecutiones a diabolo, sive per suggestionem, sive per molestias aliquas corporis. Tu tantum scito te habere Imperatorem, qui jam praecessit in coelum: dedit tibi viam qua sequaris, tene te ad illum. Noli cum viceris, per superbiam tibi tribuere, quasi de viribus tuis luctatus fueris: sed praesume de eo qui dedit vires, ut vinceres, quia ipse vicit saeculum (Joan. XVI, 33): et semper coronaris, et martyr hinc exies, si omnes tentationes diaboli superaveris. SERMO V . De luctatione Jacob cum", + "candidate_score": 0.606432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_4", + "bdc_text": "Imperator pater multum laborat , ut hoc dissidium componat , extrema insuper minatur , ni ab armis discedant .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1547", + "psc_text": "et nos dimittimus debitoribus nostris. Hoc enim facere debetis: quod si non feceritis, peribitis. Quando inimicus veniam petit, continuo dimittatis. Et hoc multum ad vos? Multum ad te erat, inimicum diligere saevientem: multum est ad te, hominem diligere supplicantem? Quid dicis? Saeviebat, et oderas. Mallem nec tunc odisses: mallem tunc, cum saevientem patereris, Dominum recordareris dicentem, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . Hoc ergo magnopere vellem, ut etiam eo tempore, cum in te saeviebat inimicus, respiceres Dominum Deum tuum ista dicentem. Sed forte dicturus es: Fecit ille, sed ut Dominus, quia Christus, quia Dei Filius, quia Unigenitus, quia Verbum caro factum. Quid ego malus et invalidus homo? Si multum est ad te Dominus tuus, cogitetur a te conservus tuus. Stephanus sanctus lapidabatur: et inter lapides genu fixo pro inimicis orabat, et ait, Domine, ne statuas illis hoc peccatum (Act. VII, 59) . Illi lapides mittebant,", + "candidate_score": 0.604004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1492", + "psc_text": "in coelis est; reum se teneri arbitrabitur, quia contra praeceptum fecit, ubi dicitur, Attendite ne justitiam vestram faciatis coram hominibus, ut videamini ab eis. Rursusque si hoc timens et cavens, ea quae bene facit absconderit, non se putabit servire imperanti et dicenti, Luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant bona opera vestra. CAPUT II. 2. Utrumque praeceptum implet Apostolus. Qui recte autem intelligit, utrumque implet, et serviet universissimo Domino, qui servum pigrum non damnaret, si ea quae fieri nullo modo poterant, imperaret. Audite enim Paulum servum Christi Jesu, vocatum Apostolum, segregatum in Evangelium Dei, utrumque et facientem et docentem. Videte quemadmodum luceat lumen ejus coram hominibus, ut videant bona opera ejus. Commendamus, inquit, nosmetipsos ad omnem conscientiam hominum in conspectu Dei (II Cor. IV, 2) : et iterum, Providemus enim bona, non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus (Id. VIII, 21) : et iterum, Placete omnibus per omnia, sicut", + "candidate_score": 0.597703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1187", + "psc_text": "manuum ejus (Psal. XCIV, 7). Ille ergo laudetur, qui te fecit bonum, si bonus es; non tu, qui per te ipsum non poteras esse nisi malus. Quid vis autem in contrarium ducere veritatem, ut quando boni aliquid facis, te velis laudari; quando mali aliquid facis, Dominum velis vituperari? Utique enim qui dixit, Luceant opera vestra coram hominibus; ipse dixit in eodem sermone, Nolite facere justitiam vestram coram hominibus. Sed sicut in Apostolo ista tibi contraria videbantur, sic et in Evangelio. Si autem non perturbes aquam cordis tui, et hic agnosces pacem Scripturarum, et habebis cum eis et tu pacem. Si autem tu cum eis habere nolueris pacem, tu in te committis litem tuam, illae non amittent pacem suam. Propter illos enim qui se hominibus jactando commendant, et ita ventilant bona opera sua, ut finem bonorum operum suorum in laude hominum ponant, eamdemque laudem hominum quasi pro mercede computent bonorum operum", + "candidate_score": 0.597172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_28", + "bdc_text": "Fecistis rem vobis non indignam et posuistis officia apud homines non ingratos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3770", + "psc_text": "Praecipe divitibus hujus mundi, non superbe sapere, neque sperare in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, qui praestat nobis omnia abundanter ad fruendum: divites sint in operibus bonis, facile tribuant, communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 17-19) . Audisti, agnovisti, didicisti, tenuisti, fecisti. Fac quod facis, noli pigrescere, noli cessare. Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22). Bene fecisti homini, ingratus est homo: non te poeniteat bene fecisse, ne fundas poenitendo quod implesti miserando: dic in corde tuo, Non videt iste in quem feci, videt ille propter quem feci; quia iste si videret, si ingratus non esset, sibi potius quam mihi prodesset. Ad Deum me teneam, quem non latet quod facio; non solum quod facio, sed etiam quod corde facio: illum sperem retributorem, qui facti mei non quaerit testem. Talis es, et forte in populo Dei stat juxta", + "candidate_score": 0.597069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3807_sent_23", + "bdc_text": "decembris . . ut immens hic annus tibi tuis felix faustusque sit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3920", + "psc_text": "et erit in nobis cum gaudio impletum quod promissum est in Evangelio, Et ego resuscitabo eos in novissimo die. SERMO CLXXI . De verbis Apostoli, Gaudete in Domino semper, etc. Philipp., cap. IV, V\\. 4-6. CAPUT PRIMUM. 1. Gaudium sit in Domino, non in saeculo. Dominus nobis proximus. Gaudere nos Apostolus praecipit, sed in Domino, non in saeculo. Quicumque enim voluerit amicus esse hujus mundi, sicut Scriptura dicit, inimicus Dei reputabitur (Jacobi IV, 4) . Sicut autem non potest homo duobus dominis servire (Matth. VI, 24); sic nemo potest gaudere et in saeculo, et in Domino. Multum inter se haec duo gaudia differunt, suntque omnino contraria. Quando gaudetur in saeculo, non gaudetur in Domino: quando gaudetur in Domino, non gaudetur in saeculo. Vincat gaudium in Domino, donec finiatur gaudium in saeculo. Gaudium in Domino semper augeatur: gaudium in saeculo semper minuatur, donec finiatur. Non ideo ista dicuntur, quoniam in hoc", + "candidate_score": 0.580218, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file