diff --git "a/6/6101.json" "b/6/6101.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6101.json" @@ -0,0 +1,2826 @@ +{ + "letter_id": "6101", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6101", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.04888, + 0.045179, + 0.054019, + 0.056434, + 0.051625, + 0.045038, + 0.052281, + 0.041917, + 0.04908, + 0.056497, + 0.056405, + 0.053082, + 0.043066, + 0.044734, + 0.040967, + 0.042952, + 0.057057, + 0.050826, + 0.054462, + 0.0555 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum", + "max_score": 0.698716, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_10", + "psc_text": "Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. Certissime sciat ergo omnis domus Israel, quia et Dominum eum, et Christum fecit Deus, hunc Jesum, quem vos crucifixistis. His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum, et ad reliquos apostolos: Quid faciemus, viri fratres? Petrus vero ad illos: Poenitentiam (inquit) agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi, in remissionem peccatorum vestrorum: et accipietis donum Spiritus sancti. Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster. Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens: Salvamini a generatione ista prava. Qui ergo receperunt sermonem ejus, baptizati sunt: et appositae sunt in die illa animae circiter tria millia. Erant autem perseverantes in doctrina apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus. Fiebat autem omni animae timor; multa quoque prodigia et signa per apostolos in Jerusalem", + "candidate_score": 0.698716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_30_32", + "bdc_text": "Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_10", + "psc_text": "Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. Certissime sciat ergo omnis domus Israel, quia et Dominum eum, et Christum fecit Deus, hunc Jesum, quem vos crucifixistis. His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum, et ad reliquos apostolos: Quid faciemus, viri fratres? Petrus vero ad illos: Poenitentiam (inquit) agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi, in remissionem peccatorum vestrorum: et accipietis donum Spiritus sancti. Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster. Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens: Salvamini a generatione ista prava. Qui ergo receperunt sermonem ejus, baptizati sunt: et appositae sunt in die illa animae circiter tria millia. Erant autem perseverantes in doctrina apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus. Fiebat autem omni animae timor; multa quoque prodigia et signa per apostolos in Jerusalem", + "candidate_score": 0.687338, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.698693, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1293", + "psc_text": "Deus vester vobis regem. Si timueritis Deum, et servieritis ei, et audieritis vocem ejus, et non exasperaveritis os Domini, eritis et vos, et rex vester qui imperat vobis, sequentes Dominum Deum vestrum. Si autem non exaudieritis vocem Domini, sed exasperaveritis sermones ejus, erit manus Domini super vos, et super patres vestros. 7. Haec profecto non mystica, sed historica sunt in omnibus. Nam ubi praelati et subditi reprobam vitam ducunt, divinae ultionis poenam pariter subeunt. Sed quia separatim ducuntur [ Forte legendum, dicuntur] bona, separatim mala; illa, pro quibus manus Domini super eos futura praedicitur, subtilius consideranda sunt. Quid ergo, quod ait: Si timueritis Dominum, et servieritis ei: nisi quia plerique divinae districtionis judicia metuunt, et tamen prava agere non desistunt? Paventi quidem corde futura judicia cogitant, sed praesenti voluptate devicti, mala committere nequaquam vitant. Bene ergo post timorem Domini ejus servitia memorantur: quia ille solus timor probabilis est, qui dum", + "candidate_score": 0.698693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_264", + "psc_text": "sed Deus. Nam recte glorians diceret, si ejus qua tumeret scientia, non omnipotens Deus, sed ipse dominus exstitisset. Audiamus et nos, quando loquimur verba saeculi, quia Deus scientiarum Dominus est. Jam quippe electorum mentes non solum Novi, sed etiam Veteris Testamenti scientia innovat; venit namque qui diceret: Ecce nova facio omnia (Isai. XLIII, 19) . Cum ergo tot nova habeamus quae loqui possumus, vetera loqui sine culpa nullatenus valemus. Recedant igitur de ore nostro vetera, ut cum damnatae vetustatis culpa etiam a sermone compescitur, in novi hominis pulchritudinem transeamus. Quod profecto si contemnimus, audiamus: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi a minori culpa, subintellecta comparatione, 58 nos terreat, dicens: Hinc otiosa loquentes cogitent quam metuere culpam locutionis debeant, si is cui loquendo delinquitur etiam cogitationum excessus ad judicii sui examen servat. Audiant item arrogantes quod sequitur: (Vers. 4.) Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore. 11.", + "candidate_score": 0.679423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_213", + "psc_text": "sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent. Deus scientiarum, dicit, Dominus est, ut quod veraciter Dei esse comprobant, hominibus fallaciter non ascribant. Sed dum de verbis jactantiae Judaea reprehenditur, quia nullo timore compungitur, ei etiam de occultis perfidorum cordium motibus tormenta nuntiantur. Nam sequitur: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi dicat: Quem blasphemare non metuis, non solum linguae habebis judicem, sed et cordis. Unde et per Isaiam comminatur, dicens. Ego opera, et cogitationes eorum venio ut congregem (Isai. LXVI, 18) . Hinc per Moysen Dominus comminans, ait: Nonne haec condita sunt apud me, et signata in thesauris meis (Deut. XXXII, 34) ? Et quia his", + "candidate_score": 0.669711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_213", + "psc_text": "sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent. Deus scientiarum, dicit, Dominus est, ut quod veraciter Dei esse comprobant, hominibus fallaciter non ascribant. Sed dum de verbis jactantiae Judaea reprehenditur, quia nullo timore compungitur, ei etiam de occultis perfidorum cordium motibus tormenta nuntiantur. Nam sequitur: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi dicat: Quem blasphemare non metuis, non solum linguae habebis judicem, sed et cordis. Unde et per Isaiam comminatur, dicens. Ego opera, et cogitationes eorum venio ut congregem (Isai. LXVI, 18) . Hinc per Moysen Dominus comminans, ait: Nonne haec condita sunt apud me, et signata in thesauris meis (Deut. XXXII, 34) ? Et quia his", + "candidate_score": 0.66956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_211", + "psc_text": "vetera sunt, quae, ut dixi, per renovantem spiritum non intelliguntur. Tale est igitur ac si dicat: Dignum est ut ab eorum narratione sileas, quorum novos et splendidos sensus ignoras. Quae nimirum etsi subtiliter intelligis, tumorem arrogantiae tibi praestare non debent, quia Deus scientiarum Dominus est. Redemptor quippe humani generis, quia summi Patris est Verbum, Dominus est utique omnium scientiarum. Alta quippe, et magna locutus est Isaias, magna locutus est Jeremias; sed profecto nihil dicerent, si hoc Verbum scientiarum Dominus non eis, antequam loquerentur, scientias indicaret. Unde et frequenter in libris ejusdem Isaiae prophetae legitur: Verbum quod factum est ad Isaiam prophetam. Frequenter et in libro Jeremiae scribitur: Verbum quod factum est ad Jeremiam prophetam. Hoc Verbum scientiarum Dominum Joannes in altissimo summi Patris sinu aspiciens, ait: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Hinc Paulus scientiarum Dominum Redemptorem nostrum 47", + "candidate_score": 0.668719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_264", + "psc_text": "sed Deus. Nam recte glorians diceret, si ejus qua tumeret scientia, non omnipotens Deus, sed ipse dominus exstitisset. Audiamus et nos, quando loquimur verba saeculi, quia Deus scientiarum Dominus est. Jam quippe electorum mentes non solum Novi, sed etiam Veteris Testamenti scientia innovat; venit namque qui diceret: Ecce nova facio omnia (Isai. XLIII, 19) . Cum ergo tot nova habeamus quae loqui possumus, vetera loqui sine culpa nullatenus valemus. Recedant igitur de ore nostro vetera, ut cum damnatae vetustatis culpa etiam a sermone compescitur, in novi hominis pulchritudinem transeamus. Quod profecto si contemnimus, audiamus: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi a minori culpa, subintellecta comparatione, 58 nos terreat, dicens: Hinc otiosa loquentes cogitent quam metuere culpam locutionis debeant, si is cui loquendo delinquitur etiam cogitationum excessus ad judicii sui examen servat. Audiant item arrogantes quod sequitur: (Vers. 4.) Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore. 11.", + "candidate_score": 0.665936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_264", + "psc_text": "sed Deus. Nam recte glorians diceret, si ejus qua tumeret scientia, non omnipotens Deus, sed ipse dominus exstitisset. Audiamus et nos, quando loquimur verba saeculi, quia Deus scientiarum Dominus est. Jam quippe electorum mentes non solum Novi, sed etiam Veteris Testamenti scientia innovat; venit namque qui diceret: Ecce nova facio omnia (Isai. XLIII, 19) . Cum ergo tot nova habeamus quae loqui possumus, vetera loqui sine culpa nullatenus valemus. Recedant igitur de ore nostro vetera, ut cum damnatae vetustatis culpa etiam a sermone compescitur, in novi hominis pulchritudinem transeamus. Quod profecto si contemnimus, audiamus: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi a minori culpa, subintellecta comparatione, 58 nos terreat, dicens: Hinc otiosa loquentes cogitent quam metuere culpam locutionis debeant, si is cui loquendo delinquitur etiam cogitationum excessus ad judicii sui examen servat. Audiant item arrogantes quod sequitur: (Vers. 4.) Arcus fortium superatus est, et infirmi accincti sunt robore. 11.", + "candidate_score": 0.659194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_211", + "psc_text": "vetera sunt, quae, ut dixi, per renovantem spiritum non intelliguntur. Tale est igitur ac si dicat: Dignum est ut ab eorum narratione sileas, quorum novos et splendidos sensus ignoras. Quae nimirum etsi subtiliter intelligis, tumorem arrogantiae tibi praestare non debent, quia Deus scientiarum Dominus est. Redemptor quippe humani generis, quia summi Patris est Verbum, Dominus est utique omnium scientiarum. Alta quippe, et magna locutus est Isaias, magna locutus est Jeremias; sed profecto nihil dicerent, si hoc Verbum scientiarum Dominus non eis, antequam loquerentur, scientias indicaret. Unde et frequenter in libris ejusdem Isaiae prophetae legitur: Verbum quod factum est ad Isaiam prophetam. Frequenter et in libro Jeremiae scribitur: Verbum quod factum est ad Jeremiam prophetam. Hoc Verbum scientiarum Dominum Joannes in altissimo summi Patris sinu aspiciens, ait: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Hinc Paulus scientiarum Dominum Redemptorem nostrum 47", + "candidate_score": 0.658167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_213", + "psc_text": "sint ea quae dicit ignorat? Quasi dicat: Illam scientiam, quam patrum tuorum fuisse astruis, tanto tibi dare arrogantiam non debuit, quanto non ipsorum, sed unigeniti Filii Dei fuit, et ipsam eamdem scientiam non intelligis. Dicit ergo: Recedant vetera de ore vestro. Ut Judaei nequaquam depravent quod intelligere recte non praevalent. Deus scientiarum, dicit, Dominus est, ut quod veraciter Dei esse comprobant, hominibus fallaciter non ascribant. Sed dum de verbis jactantiae Judaea reprehenditur, quia nullo timore compungitur, ei etiam de occultis perfidorum cordium motibus tormenta nuntiantur. Nam sequitur: (Vers. 3.) Et ipsi praeparantur cogitationes. 10. Quasi dicat: Quem blasphemare non metuis, non solum linguae habebis judicem, sed et cordis. Unde et per Isaiam comminatur, dicens. Ego opera, et cogitationes eorum venio ut congregem (Isai. LXVI, 18) . Hinc per Moysen Dominus comminans, ait: Nonne haec condita sunt apud me, et signata in thesauris meis (Deut. XXXII, 34) ? Et quia his", + "candidate_score": 0.6539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_493", + "psc_text": "effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae vocis sonitu aures tinniunt, quando de diu considerata magnorum virorum reprobatione justorum corda pertimescunt. Sed ambae aures tinnire referuntur, dextera videlicet et sinistra. Et quia per dexteram aeterna vita, per sinistram vero praesens designatur, et per aurem ea quae dicuntur audimus, quid per sinistram aurem nisi intentionem piae operationis, et quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens:", + "candidate_score": 0.651828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_492", + "psc_text": "quod quicunque audierit, tinnient ambae aures ejus. 19. Inter dona quippe sublimia electa mens eo cautius ab elatione compescitur, quo per omnipotentis Dei justitiam etiam illos repulsos aspicit, qui donis sublimioribus fulti esse videbantur. Quare et de verbo quod facturum se esse Dominus minatur, tinnire aures audientium praedicuntur. Aures quippe corporis tinniunt, quando intolerabili sonitu impetuntur. Nam cum ultra auditus capacitatem ei clamor infunditur, hunc quem officii angustia sonitum rejicit, in tinnitum convertit, quia dum per aurium antra vox sibilat, quae infusa simul, ad interiora non intrat. Ad aures vero mentium intolerabilis clamor est alicujus magni repulsio praedicatoris. Clamoris ergo effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae", + "candidate_score": 0.650568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1565", + "psc_text": "dexteram insidias ponunt. Illum dum per adversa dejiciunt, quasi a laeva parte constringunt. Nos dum ad praeterita oblectamenta invitant, quasi a retro praecipitant. Illis quasi ab anteriori parte obviant, quia saepe infirmorum mentibus districtae conversationis et vitae longitudinem quasi consulendo monstrant. Ab ante enim veniunt, quia proficisci ad coelum animas non permittunt. In circuitu ergo inimicos habemus, quia ante, retro, in dexteram et sinistram malignorum spirituum certamen patimur. Unde et beatus Petrus apostolus nos cohortatur, dicens: Adversarius vester diabolus, tanquam leo rugiens, circuit, quaerens quem devoret; cui resistite fortes in fide (I Petr. V, 8) . 61. Sed jam belli circuitum novimus, qualiter per circuitum reges vincant, videamus. In circuitu quidem vincunt, qui linguam, et os, et oculos, et omnia corporis membra ab illicita actione custodiunt. Dum enim linguam perfecte per silentium muniunt, quasi in una parte victores sunt, et dum vident oculis quae concupiscere dedignantur, ex alia parte victores", + "candidate_score": 0.646684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1083", + "psc_text": "manu inimicorum, qui in circuitu ejus sunt. Grandis labor praedicatori praecipitur per hoc, quod inimici in circuitu esse referuntur. Satis enim grave praelium esset, si in una parte malignorum spirituum saevitiam tolerarent. Hinc per prophetam denuntians, 230 dicit: In circuitu impii ambulant (Psal. XI, 9) . Hinc beatus Petrus exhortans, ait: Adversarius vester diabolus, tanquam leo rugiens, circuit quaerens quem devoret, cui resistite fortes in fide (I Petr. V, 8) . Inimici igitur nostri in circuitu nostro sunt, quia immundi spiritus cogitationi nostrae, verbo et operationi semper insidiantur. Nam dum prava nobis suggerere appetunt, ab una parte sunt: cum ad mala pertrahunt, eorum praelio ab alia parte pulsamur: cum ad mala opera invitant, ex parte reliqua bellum excitant. In circuitu ergo hostes habemus, qui in omni, quod cogitamus, loquimur et operamur, malignorum spirituum bella patimur. Sed quia non a bello, sed de manibus inimicorum liberare populum dicitur, magna virtutis insignia", + "candidate_score": 0.643036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_494", + "psc_text": "quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens: Justitia tua sicut montes Dei, judicia tua abyssus multa (Psal. XXXV, 7) . Montes quippe Dei summi et electi viri intelliguntur. Quibus profecto montibus Dei justitia aequatur, cum ardua ejus mandata opere perficiunt, sed tamen divina judicia abyssus multa sunt, quia etsi in sanctorum virorum oculis recta sunt ea 106 quae agunt, ante omnipotentis Dei oculos qualia sunt scire non possunt. Unde et bona quae praevalent incessanter agunt, et super se tonantem illam judiciorum abyssum pertimescunt, quia de facto Domini verbo quod audiunt tinnitu magni terroris eorum corda quatiuntur. Apte autem non nisi audientium aures tinnire praedicuntur. Nam et in", + "candidate_score": 0.64112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22_24", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_493", + "psc_text": "effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae vocis sonitu aures tinniunt, quando de diu considerata magnorum virorum reprobatione justorum corda pertimescunt. Sed ambae aures tinnire referuntur, dextera videlicet et sinistra. Et quia per dexteram aeterna vita, per sinistram vero praesens designatur, et per aurem ea quae dicuntur audimus, quid per sinistram aurem nisi intentionem piae operationis, et quid per aurem dexteram nisi intentionem supernae visionis accipimus? Ambae itaque audientis aures tinnient, quia cum summorum virorum ruina ostenditur, electorum intentio utraque turbatur, quia et paventi corde ad contemplanda aeterna se erigunt, et sine ingenti formidine temporalia non disponunt. Hunc namque aurium tinnitum passus fuerat, qui Domino loquebatur, dicens:", + "candidate_score": 0.640229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22_24", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_492", + "psc_text": "quod quicunque audierit, tinnient ambae aures ejus. 19. Inter dona quippe sublimia electa mens eo cautius ab elatione compescitur, quo per omnipotentis Dei justitiam etiam illos repulsos aspicit, qui donis sublimioribus fulti esse videbantur. Quare et de verbo quod facturum se esse Dominus minatur, tinnire aures audientium praedicuntur. Aures quippe corporis tinniunt, quando intolerabili sonitu impetuntur. Nam cum ultra auditus capacitatem ei clamor infunditur, hunc quem officii angustia sonitum rejicit, in tinnitum convertit, quia dum per aurium antra vox sibilat, quae infusa simul, ad interiora non intrat. Ad aures vero mentium intolerabilis clamor est alicujus magni repulsio praedicatoris. Clamoris ergo effusi magnitudo non capitur, quia dum sublimia dona praedicatori reprobo concessa recoluntur, quo divinae aequitatis examine projicitur ignoratur. In tinnitum ergo aurium effusae vocis magnitudo convertitur, quia etsi quo Dei judicio fiat, mentis intentione non capitur, dum diu per considerationem pensatur, corda consideratione timore consternantur. Velut enim de clauso magnae", + "candidate_score": 0.633643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14_16", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1777", + "psc_text": "subsequeris. Unde et paulo post subdit, dicens: Et unges quem monstravero tibi. Quid est hoc, nisi quia prophetae esse debent, qui in culmine Ecclesiae alios volunt ordinare? Praevisum namque a Deo cognoscere possunt, si ad inveniendum personam eligendi pontificis sacras consulunt Scripturas. Quasi enim loquente Deo ostenditur, cum talis Pastor eligitur, qualis per sacrum eloquium commendatur. Ad litteram vero Samueli venire a Domino dicitur, ut a reprobi et abjecti regis compassione revocetur. Si vero luctu assiduo lapsi restitutionem poscebat, ei venire fuit, a tali intentione quiescere. Et cornu suum oleo implevit, quia pastoralem sublimitatem in ungendo rege laudis nitore temperavit. Cornu quippe aspero Saul impetiit, quia peccantem velut magno impetu prostravit, dicens: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex (I Reg. XV, 23) . Quid est ergo, quod cornu impleri oleo praecipitur, nisi quia ungendi regis justitia commendatur? Quasi dicat: Rex, qui modo ungitur, non erit increpatione", + "candidate_score": 0.629513, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.697145, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.697145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.689236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.689206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1046", + "psc_text": "satanae. In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? CAPUT III. 9. Non invenitur exemplum in evangelicis et apostolicis Litteris, aliquid petitum a regibus terrae pro Ecclesia, contra inimicos Ecclesiae. Quis negat non inveniri? Sed nondum implebatur illa prophetia: Et nunc, reges, intelligite, erudimini qui judicatis terram; servite Domino in timore. Adhuc enim illud implebatur, quod in eodem psalmo paulo superius dicitur: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus (Psal. II, 10, 11, 1, 2). Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et", + "candidate_score": 0.688295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1046", + "psc_text": "satanae. In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? CAPUT III. 9. Non invenitur exemplum in evangelicis et apostolicis Litteris, aliquid petitum a regibus terrae pro Ecclesia, contra inimicos Ecclesiae. Quis negat non inveniri? Sed nondum implebatur illa prophetia: Et nunc, reges, intelligite, erudimini qui judicatis terram; servite Domino in timore. Adhuc enim illud implebatur, quod in eodem psalmo paulo superius dicitur: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus (Psal. II, 10, 11, 1, 2). Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et", + "candidate_score": 0.686393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.684633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.684183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.682998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.681685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.67911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.679098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_360", + "psc_text": "mei, meque ut soles diligas, magnaeque gratulationi tibi sit quidquid in me donorum suorum Dominus conferre dignatus est misericordia sua, non meritis meis, missas munere Sanctitatis tuae accepi: in quibus affectum in me paternum de tuo benignissimo corde non repentinum et novum hausi, sed expertum sane cognitumque repetivi, domine beatissime, et venerabiliter sincerissima charitate amplectende. 2. Unde autem tanta exorta est felicitas litterario labori nostro, quo in librorum quorumdam conscriptione sudavimus, ut a tua Dignatione legerentur? nisi quia Dominus, cui subdita est anima mea, consolari voluit curas meas, et a timore recreare, quo me in talibus operibus necesse est esse sollicitum, necubi forte indoctior vel incautior, quamvis in planissimo campo veritatis, offendam. Cum enim tibi placet quod scribo, novi cui placeat; quoniam quis te inhabitet novi. Idem quippe omnium munerum spiritualium distributor atque largitor per tuam sententiam confirmabit obedientiam meam. Quidquid enim habent illa scripta delectatione tua dignum, in meo", + "candidate_score": 0.678686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_706", + "psc_text": "nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae etsi pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me pervenire minime potuerunt, ea ipsa scripta quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt; sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne graveris, quod jam diu est ut exspecto. Primas etiam quas ad te adhuc presbyter litteras praeparaveram mittendas per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea collega nobis factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui; ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et", + "candidate_score": 0.6771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.674725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.674401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.673751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.672654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "de ore sacerdotis judicavi in causa tali: quae qualis sit, per litteras expono; simul etiam ut et ego instruar in diversis causis. Singulas autem quaestiones et diversas, per capitula designari feci, ad quas singillatim dignare respondere.--In Arzugibus, ut audivi, decurioni qui limiti praeest vel tribuno solent jurare barbari, jurantes per daemones suos, qui ad deducendas bastagas pacti fuerint, vel aliqui ad servandas fruges ipsas, singuli possessores vel conductores solent ad custodiendas fruges suscipere, quasi jam fideles, epistolam decurione mittente, vel singuli transeuntes quibus necesse est per eos transire. Mihi autem disceptatio in corde nata est, si ille possessor qui susceperit barbarum, cujus fides per daemonum jurationem firma visa est, non coinquinatur vel ipse, vel illa quae custodit, vel ille qui deducitur a deductore barbaro. Sed hoc debes scire quia qui jurat barbarus a possessore pro servandis frugibus accipiat aurum, vel a viatore deductor; sed tamen cum hac veluti mercede quae", + "candidate_score": 0.671283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1889", + "psc_text": "me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim, Principi populi tui non maledices (Act. XXIII, 3-5); cum procul dubio, qui in eodem populo creverat, atque ibi Lege fuerat eruditus, illum principem sacerdotum nescire non posset, nec eos quibus ita notus erat, ullo modo falleret quod nesciret. 14. Sunt ergo ista praecepta patientiae semper in cordis praeparatione retinenda, ipsaque benevolentia, ne reddatur malum pro malo, semper in voluntate complenda est. Agenda sunt autem multa, etiam cum invitis benigna quadam asperitate plectendis, quorum potius utilitati consulendum est quam voluntati; quod in principe civitatis luculentissime illorum litterae laudaverunt. Nam in corripiendo filio quamlibet aspere, nunquam profecto amor paternus amittitur. Fit tamen", + "candidate_score": 0.666545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6_8", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_739", + "psc_text": "plus quam timui, ubi aisti: Ne forte laesus juste expostulares. Rogo te, si fieri potest, ut inter nos quaeramus et disseramus aliquid, quo sine amaritudine discordiae corda nostra pascantur, fiat. Si autem non possum dicere quid mihi emendandum videatur in scriptis tuis, nec tu in meis, nisi cum suspicione invidiae, aut laesione amicitiae, quiescamus ab his, et nostrae vitae salutique parcamus. Minus certe assequatur illa quae inflat, dum non offendatur illa quae aedificat (I Cor. VIII, 2). Ego me longe esse sentio ab illa perfectione, de qua scriptum est: Si quis in verbo non offendit, hic perfectus est vir (Jacobi III, 2). Sed plane in Dei misericordia puto me posse facile abs te petere veniam, si quid offendi; quod mihi aperire debes, ut, cum te audiero, lucreris fratrem tuum (Matth. XVIII, 15). Neque enim, quia hoc propter longinquitatem terrarum non potes facere inter me et te, propterea debes sinere errare", + "candidate_score": 0.666298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.666066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.665736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.665631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.66559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.665329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.665141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.665092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1229", + "psc_text": "fratri et compresbytero DEOGRATIAS, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quaestiones tibi propositas mihi delegare maluisti, non, ut opinior, pigritia, sed quod ea quoque ipsa quae nosti, libentius per nos audis, dum nos nimis diligis. At ego propterea malebam a te illas aperiri, quod ille ipse amicus, qui eas proposuit, quantum ex hoc conjici datur, quod mihi ad quasdam epistolas non rescripsit, quasi nos verecundatur sequi: viderit quam ob causam. Hoc tamen suspicor, nec suspicio mea vel malevola est vel absurda, cum et optime noveris quantum eum diligam, quantoque mihi dolori sit, quod nondum christianus est; et utique non inconvenienter arbitror eum, quem video mihi rescribere noluisse, nihil sibi a me scribi voluisse. Proinde obsecro te, ut quemadmodum ego tibi parui, atque inter meas arctissimas occupationes, tuam sanctam mihique charissimam voluntatem offendere timui, si non facerem quod petisti, ita tu quoque facias quod peto. Hoc est autem, ut breviter quemadmodum a", + "candidate_score": 0.664287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.664202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11_13", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1684", + "psc_text": "cordis medicinam in quantamlibet moram temporis differamus. Deus testis est, istam omnem rerum ecclesiasticarum procurationem, quarum credimur amare dominatum, propter servitutem quam debeo charitati fratrum et timori Dei, tolerare me, non amare; ita ut ea, si salvo officio possim, carere desiderem. Nec aliud me de fratre meo Alypio sentire, ipse Deus testis est. Tamen et de illo aliter sentiendo populus, et, quod est gravius, Hipponensis, in tantas est illius praecipitatus injurias: et de nobis vos sancti Dei et pleni visceribus misericordiae talia credendo, nomine ejusdem populi, qui ad causam hujuscemodi cupiditatis omnino non pertinet, nos tangere atque admonere voluistis; utique ad nos corrigendos, neque enim odio, quod absit a vobis: unde non irasci, sed gratias agere debeo, quod nec verecundius nec liberius agere potuistis, ut episcopo non quasi conviciose objiceretis, quod sentiebatis, sed ex obliquo intelligendum relinqueretis. 10. Nec molestum sit vobis, ut vos velut gravatos arbitremini, quia jurandum putavi.", + "candidate_score": 0.663135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.662767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.662721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.6625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_541", + "psc_text": "occasionem tuam sine aliquo odio convenimus, hoc circa eum servantes quod Apostolus dicit: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes; ne forte det illis Deus poenitentiam ad cognoscendam veritatem, et resipiscant de diaboli laqueis, captivati ab ipso in ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26). Si ergo aliquid aspere diximus, non ad amaritudinem dissensionis, sed ad correctionem dilectionis valere cognoscat. Incolumis vivas in Christo, dilectissime et honorabilis frater. DE DUABUS EPISTOLIS PROXIME SEQUENTIBUS. (LIB. II RETRACT. CAP. XX.) Libri duo quorum est titulus « Ad inquisitiones Januarii, » multa de Sacramentis continent disputata, sive quae universaliter, sive quae partiliter, id est non peraeque in omnibus locis observat Ecclesia, nec tamen commemorari omnia potuerunt, sed satis ad inquisita responsum est: quorum librorum prior, epistola est, habet quippe in capite quis ad quem scribat; sed ideo inter libros annumeratur hoc opus, quoniam", + "candidate_score": 0.662479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.661803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_669", + "psc_text": "simul locuti fuerimus, propter infirmorum scandalum, pro quibus Christus mortuus est et propter Ecclesiae disciplinam, quam periculose negligunt, quoniam hic jam lector esse coeperat, nolles eum esse tecum; jam liber a vinculo jurationis, aequissimo animo Deo serviret, cui sumus rationem nostrorum actuum reddituri. Ipsum quoque fratrem Carcedonium, quantum potuimus, monendo ad hoc perduxeramus, ut etiam ipse patientissime acciperet quidquid de illo fieri, conservandae ecclesiasticae disciplinae provisio et necessitas cogeret Orando autem correxeramus nos ipsos, ut et gubernationes et exitus nostrorum consiliorum misericordiae Dei commendaremus, et si quid indignationis nos momorderat, sub illius medicinalem dexteram confugiendo sanaremur. Ecce quam multa, partim objurgando, partim monendo, partim orando correxeramus. 3. Et nunc considerantes vinculum charitatis, ut non possideamur a satana, non enim ignoramus mentes ejus, quid aliud facere debuimus nisi obtemperare voluntati tuae, qui non putasti quod factum est corrigi potuisse, nisi ipse, in quo tibi injuriam factam esse conquereris, juri tuo redderetur?", + "candidate_score": 0.661688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.661465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.660918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.660414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.659997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_829", + "psc_text": "vestro (Ibid., V, 12, 13). 6. Manifestum est quidem, quia ista in Ecclesia non accidunt sine gravi tristitia sanctorum atque fidelium; verumtamen consoletur nos qui cuncta praedixit, atque ut abundantia iniquitatis non refrigescamus, sed usque in finem perseveremus, ut salvi esse possimus, admonuit. Nam quantum ad me attinet, si est in me quantulacumque charitas Christi, quis vestrum infirmatur, et ego non infirmor? quis scandalizatur, et ego non uror (II Cor. XI, 29)? Nolite itaque augere cruciatus meos, deficiendo vel in suspicionibus falsis, vel in peccatis alienis. Nolite, obsecro vos, ne dicam de vobis: Et super dolorem vulnerum meorum addiderunt. Nam illi qui gaudent de istis doloribus nostris, de quibus in persona corporis Christi tanto ante praedictum est, Adversus me insultabant qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. LXVIII, 27, 13), valde tolerabilius sustinentur; pro quibus tamen etiam ipsis orare, et bonum eis velle didicimus. Ad", + "candidate_score": 0.65945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4092", + "psc_text": "asseratur, lege etiam illud quod prolixius conscriptum misi Benignitati tuae. Si autem illud tibi non vacat legere, nec mihi vacat frustra verba jactare. Possum tamen, quantum Dominus dederit facultatis, vel dictanti tibi vel scribenti ego quoque vel dictando vel scribendo ad quod volueris respondere. Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. EPISTOLA CCXL. Pascentius Augustinum contumeliose compellat, urgens ut proferat qui se tribus personis sit unus Deus, ad conflictum sub arbitris provocans. Optaveram te, frater dilectissime, pristini erroris tui consilium deponere; nunc miror te in ipso adhuc permanere, sicut epistola quam ad me misisti, clamat. Nam ita est Dignatio tua, sicut sitiens nimio calore accensus, si invenerit aquam coenosam et se inde ingurgitaverit; postea, etiamsi limpidam et frigidam reperiens biberit, non satis proficere potest, quandoquidem coeno semel ejus cor et anima obruitur. Denique, quod pace tua dicam, ita est consilium Praestantiae tuae, sicut arbor curva et nodosa,", + "candidate_score": 0.655807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.650613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1636", + "psc_text": "est in ruinam et resurrectionem multorum in Israel, et in signum cui contradicetur; et tuam ipsius animam pertransibit gladius, ut revelentur multorum cordium cogitationes » (Id. II, 34, 35). Numquid de passione Mariae, quae nusquam scripta est, hoc prophetasse credendus est? an vero de materno ejus affectu, quo postea in tempore passionis assistens cruci, qua hoc erat fixum quod ipsa pepererat, maternorum viscerum dolore confixa est; et animam illius, illa quae ejus secundum carnem filium ipsa spectante confoderat, crucis rhomphaea penetrabat? Video enim et in Psalmis de Joseph ita dictum esse, « Humiliaverunt in compedibus pedes ejus; ferrum pertransiit animam ejus « (Psal. CIV, 18), sicut in Evangelio dixit Simeon, « Et tuam ipsius animam pertransibit gladius (Luc. II, 33). » Non ait, Carnem, sed « animam » , in qua pietatis affectio continetur, et doloris aculeus quasi gladius operatur; cum aut aliqua carnis suae injuria afficitur; ut Joseph, qui", + "candidate_score": 0.649604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1762", + "psc_text": "ipsa vera Vita beata nos orare docuit, non in multiloquio, tanquam eo fiat ut exaudiamur quo loquaciores sumus, cum eum oremus qui novit, sicut ipse Dominus ait, quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo (Matth. VI, 7, 8). Unde mirum videri potest, quamvis multiloquium prohibuerit, cur nos sic orare adhortatus sit, qui novit quid nobis necessarium sit, priusquam petamus ab eo, ut diceret, Oportet semper orare, et non deficere; viduae cujusdam proposito exemplo, quae de suo adversario cupiens vindicari, judicem iniquum saepe interpellando flexit ad audiendum, non justitia vel misericordia permotum, sed taedio superatum: ut hinc admoneremur, quam certius nos exaudiat misericors et justus Dominus Deus sine intermissione orantes, quando illa nec ab iniquo et impio judice potuit assidua interpellatione contemni; et quam libens atque placatus bona desideria impleat eorum, a quibus aliena peccata novit ignosci, si quo cupiebat illa pervenit quae voluit vindicari (Luc. XVIII, 1-8). Ille quoque", + "candidate_score": 0.648128, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1046", + "psc_text": "satanae. In his omnibus quid attenditur, nisi quis eorum pro veritate, quis pro iniquitate, quis nocendi causa, quis emendandi? CAPUT III. 9. Non invenitur exemplum in evangelicis et apostolicis Litteris, aliquid petitum a regibus terrae pro Ecclesia, contra inimicos Ecclesiae. Quis negat non inveniri? Sed nondum implebatur illa prophetia: Et nunc, reges, intelligite, erudimini qui judicatis terram; servite Domino in timore. Adhuc enim illud implebatur, quod in eodem psalmo paulo superius dicitur: Quare fremuerunt gentes, et populi meditati sunt inania? Astiterunt reges terrae, et principes convenerunt in unum, adversus Dominum, et adversus Christum ejus (Psal. II, 10, 11, 1, 2). Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et", + "candidate_score": 0.64715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.63024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4092", + "psc_text": "asseratur, lege etiam illud quod prolixius conscriptum misi Benignitati tuae. Si autem illud tibi non vacat legere, nec mihi vacat frustra verba jactare. Possum tamen, quantum Dominus dederit facultatis, vel dictanti tibi vel scribenti ego quoque vel dictando vel scribendo ad quod volueris respondere. Huic scripturae a me dictatae et relectae ego Augustinus subscripsi. EPISTOLA CCXL. Pascentius Augustinum contumeliose compellat, urgens ut proferat qui se tribus personis sit unus Deus, ad conflictum sub arbitris provocans. Optaveram te, frater dilectissime, pristini erroris tui consilium deponere; nunc miror te in ipso adhuc permanere, sicut epistola quam ad me misisti, clamat. Nam ita est Dignatio tua, sicut sitiens nimio calore accensus, si invenerit aquam coenosam et se inde ingurgitaverit; postea, etiamsi limpidam et frigidam reperiens biberit, non satis proficere potest, quandoquidem coeno semel ejus cor et anima obruitur. Denique, quod pace tua dicam, ita est consilium Praestantiae tuae, sicut arbor curva et nodosa,", + "candidate_score": 0.627173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4094", + "psc_text": "coepiscopis tuis puro ac pacifico animo et spiritu, et conferres de iis quae sunt Dei, et quae ad gloriam et gratiam spiritualem pertinent. Unde, quid opus est scribere et rescribere quod nos non aedificat? EPISTOLA CCXLI. Augustinus Deum unum profitetur, triformem negat, conflictum non detrectat, si excipiantur quae dicuntur. 1. Litterae tuae nec ad reddenda convicia me provocare, nec a reddendis litteris revocare potuerunt. Ea quippe quae scripsisti, moverent me, si a veritate Dei non a potestate hominis dicerentur. Dixisti consilium meum arborem curvam et nodosam, quae nihil in se rectum habet, et aciem pervertit oculorum. Quid in me diceres, si a placito quod inter nos mane statueramus, ego recessissem, et in refacillima quae recte placuerat, curvam refragationem et nodos difficultatis posuissem? Neque enim aqua coenosa ingurgitatum me judicares, sed perfidiae, quod multo pejus est, ebrietate submersum, si non talis post prandium rediissem, qualis ante prandium recessissem. Sed ecce numquid", + "candidate_score": 0.627073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_852", + "psc_text": "sancto, ut in magnis et laboriosis quaestionibus, non tanquam ludentem in campo Scripturarum, sed in montibus anhelantem adjuves. Si autem propter hilaritatem quam esse inter charissimos disserentes decet, putasti dicendum esse, Ludamus: sive illud apertum et planum sit, unde colloquimur, sive arduum atque difficile, hoc ipsum edoce, obsecro te, quonam modo assequi valeamus: ut cum forte aliquid nos movet, quod nobis, et si non cautius attendentibus, certe tardius intelligentibus, non probatum est, et quid nobis videatur, contra conamur asserere, si hoc aliquanto securiore libertate dicamus, non incidamus in suspicionem puerilis jactantiae, quasi nostro nomini famam, viros illustres accusando, quaeramus: si autem aliquid asperum, refellendi necessitate, depromptum fuerit; quo tolerabile fiat, leniore circumfundamus eloquio, ne litum melle gladium stringere judicemur. Nisi forte ille modus est, quo utrumque hoc vitium, vel vitii suspicionem caveamus, si cum doctiore amico sic disputemus, ut quidquid dixerit, necesse sit approbare, nec quaerendi saltem causa, liceat aliquantulum", + "candidate_score": 0.626126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.625372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2647", + "psc_text": "a Patre Filium, quia illi qui hoc putant, cum in reddenda ratione defecerint, possunt et ipsi dicere, Si ratio quaeritur, non erit mirabile: hoc enim dictum est, non quia non est ratio, sed quia latet. Illius autem non miraculi, sed erroris, demonstrare debet nullam esse rationem, quisquis id opinantes refellere aggreditur. Sicut enim nulla ratio est qua Dei natura moriatur, aut corrumpatur, aut peccet; et cum hoc Deum non posse dicimus, non derogamus potestati ejus, sed aeternitatem veritatemque laudamus: ita cum dicimus non posse videri oculis corporeis, non latet, sed patet ratio bene intelligentibus, qua perspicuum est Deum corpus non esse, nec aliquid corporeis oculis cerni posse, nisi quod alicujus intervalli interpositione cernatur: id autem nonnisi corpus esse, eamque substantiam quae minor sit in parte quam in toto; quod de Deo credere nefas esse debet etiam iis qui hoc intelligere nondum valent. 9. Latet ratio diversarum commutationum; et hinc est", + "candidate_score": 0.620976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "simul enim et ille notus erat, non ausi estis unquam de Optato judicare, ne temere de incognitis judicaretis; nos tandem possumus aut debemus de iis qui ante nos vixerunt, ad vestrum tantummodo testimonium, temerariam de incognitis ferre sententiam, ut parum sit quod vos ignota criminamini, nisi et nos ignota judicemus? Non enim Optatum, etiamsi forte falsa periclitatur invidia, sed te defendis, cum dicis: Ignoro qualis iste fuerit. Quanto magis ergo quales fuerint Afri, quos ignotiores arguis, Orientalis orbis ignorat? a quibus tamen Ecclesiis, quarum nomina habes in Libris et recitas, nefaria dissensione disjungeris. Si Thamugadensem episcopum vestrum famosissimum et pessime diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non", + "candidate_score": 0.617891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "diffamatum, non dico Caesariensis, sed Sitifensis collega ejus ejusdemque temporis ignorabat, quomodo traditores Afros, quicumque illi fuerint, Ecclesia Corinthiorum, Ephesiorum, Colossensium, Philippensium, Thessalonicensium, Antiochenorum, Ponti, Galatiae, Cappadociae, caeterarumque orbis partium ab Apostolis in Christo aedificatarum, aut nosse potuit, aut damnari a vobis meruit, quia non potuit? et tamen eis non communicatis, et dicitis non esse Christianos, et eos rebaptizare conamini. Quid dicam? quid querar? aut quid exciamem? Si cum homine cordato loquor, indignationis hujus aculeos tecum participo. Nam vides profecto quae dicerem, si vellem dicere. 6. An forte fecerunt inter se majores vestri concilium, et damnaverunt praeter se totum orbem christianum? Itane ad hoc perducta est rerum existimatio, ut concilium Maximianensium, qui de vestra praecisione praecisi sunt, quia vobis comparati paucissimi sunt, non valeat adversus vos; et vestrum concilium valeat adversus gentes haereditatem Christi, et possessionem ejus terminos terrae (Psal. II, 8.)? Miror si habet in corpore sanguinem, qui de", + "candidate_score": 0.616252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1115", + "psc_text": "etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis, exitum autem vestrum non abluitis? 43. Jam si velim et illa commemorare quae Tychonius, homo communionis vestrae, scriptis suis inserit, qui magis contra vos pro Ecclesia catholica scripsit, frustra se ab Afrorum, quasi traditorum communione secernens, quo uno eum Parmenianus suffocat; quid respondere poteritis, nisi quod de vobis idem Tychonius dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si", + "candidate_score": 0.613876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_971", + "psc_text": "mitterentur, quales et missae sunt. Quibus in Africam venientibus, cum utique non ad malum, sed ad bonum coepissetis urgeri, quid facere debebatis nisi et vos mittere ad episcopos nostros, ut quomodo vos ipsi convenerant, sic convenirentur a vobis, et potius collatione veritas appareret? 8. Non solum autem non fecistis, sed pejora mala nobis vestri nunc faciunt. Non tantum nos fustibus quassant ferroque concidunt; verum etiam in oculos exstinguendos calcem mixto aceto incredibili excogitatione sceleris mittunt. Domus insuper nostras compilantes, arma sibi ingentia et terribilia fabricarunt, quibus armati per diversa discurrunt, comminantes atque anhelantes caedes, rapinas, incendia, caecitates. Quibus rebus compulsi sumus tibi primitus conqueri, ut consideret Gravitas vestra quam multi vestrum, imo vos omnes, qui vos pati dicitis persecutionem, sub ipsis quasi terribilibus imperatorum catholicorum legibus in possessionibus vestris et alienis securi sedeatis, et nos a vestris tam inaudita mala patiamur. Vos dicitis pati persecutionem; et nos ab armatis vestris", + "candidate_score": 0.613622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_403", + "psc_text": "judici dimittamus: aut si aliqui in vobis sunt qui certa istorum crimina ita noverint, ut ea facile valeant edocere, negantesque convincere, et talibus communicare formidant, pergant ad fratres et collegas nostros transmarinarum Ecclesiarum episcopos, et ibi prius de istorum factis et contumacia conquerantur, quod ad judicium collegarum Afrorum male sibi conscii venire noluerunt, ut inde illis denuntietur ut veniant, ibique objectis respondeant. Quod si non fecerint, ibi etiam eorum pravitas et perversitas innotescet, missaque tractatoria super eorum nomine per totum orbem terrarum, quacumque jam Christi Ecclesia dilata est, ab omnibus Ecclesiis eorum communio praecidetur, ne aliquis error in Cathedra Ecclesiae Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque", + "candidate_score": 0.612087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_23_25", + "bdc_text": "Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1115", + "psc_text": "etiam peccatis alienis, in unitate Christi neminem posse maculari, non malorum factis consentientem, ne ipsis peccatis communicando polluatur, sed propter societatem bonorum, malos tanquam paleas usque ad ultimam ventilationem in area dominica tolerantem. Quae cum ita sint, ubi est praesumptio separationis vestrae? Nonne filii mali estis; ipsi vos justos dicitis, exitum autem vestrum non abluitis? 43. Jam si velim et illa commemorare quae Tychonius, homo communionis vestrae, scriptis suis inserit, qui magis contra vos pro Ecclesia catholica scripsit, frustra se ab Afrorum, quasi traditorum communione secernens, quo uno eum Parmenianus suffocat; quid respondere poteritis, nisi quod de vobis idem Tychonius dixit, et ego paulo ante recolui: Quod volumus sanctum est? Scribit enim ille Tychonius, homo, ut dixi, vestrae communionis, a ducentis et septuaginta episcopis vestris concilium Carthagini celebratum: in quo concilio per septuaginta et quinque dies postpositis omnibus praeteritis, limatam esse sententiam atque decretam, ut traditoribus immensi criminis reis, si", + "candidate_score": 0.610537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_0_2", + "bdc_text": "73 . Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.608585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_24", + "bdc_text": "Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2683", + "psc_text": "sunt: quomodo in illa evangelica similitudine de ovili, idem ipse Christus est et pastor et janua (Joan. X, 1, 2). CAPUT VI. 17. Nec moveat ad impediendum istum intellectum, quod eumdem Christum dixit apostolus Petrus praedicasse illis in carcere conclusis qui quondam non crediderant in diebus Noe, ut ideo non arbitremur hoc intelligendum quia illo tempore nondum venerat Christus. Nondum enim venerat scilicet in carne, sicut venit quando post haec in terra visus est, et cum hominibus conversatus est (Baruch III, 38): verumtamen ab initio generis humani, vel ad arguendos malos, sicut ad Cain, ac prius ad ipsum Adam uxoremque ejus; vel ad consolandos bonos, vel ad utrosque admonendos, ut alii ad salutem suam crederent, alii ad poenam suam non crederent, ipse utique non in carne, sed in spiritu veniebat, visis congruis alloquens, quos volebat, sicut volebat. Quod autem dixi, In spiritu veniebat, et ipse quidem Filius in substantia Deitatis,", + "candidate_score": 0.591361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.585128, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.695425, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_93", + "psc_text": "contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. » I. Cyprianus martyribus et confessoribus charissimis fratribus salutem. Sollicitudo loci nostri et timor Domini compellit, fortissimi ac beatissimi fratres, admonere vos litteris nostris ut a quibus tam devote et fortiter servatur fides Domini, ab iisdem lex quoque et disciplina Domini reservetur. Nam, cum omnes milites Christi custodire oporteat praecepta imperatoris20 sui, tum vos magis praeceptis ejus obtemperare plus convenit, qui exemplum caeteris facti estis et virtutis et timoris Dei. Et credideram quidem presbyteros et diaconos qui illic praesentes sunt monere vos et instruere plenissime circa Evangelii legem, sicut in praeteritum semper sub antecessoribus nostris factum est, ut diaconi, ad carcerem commeantes, martyrum desideria consiliis suis et Scripturarum praeceptis gubernarent. Sed nunc cum maximo animi dolore cognosco non tantum illic vobis non suggeri divina praecepta, sed adhuc potius impediri, ut ea quae a", + "candidate_score": 0.695425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.69244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.68954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.688701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.686748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_93", + "psc_text": "contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. » I. Cyprianus martyribus et confessoribus charissimis fratribus salutem. Sollicitudo loci nostri et timor Domini compellit, fortissimi ac beatissimi fratres, admonere vos litteris nostris ut a quibus tam devote et fortiter servatur fides Domini, ab iisdem lex quoque et disciplina Domini reservetur. Nam, cum omnes milites Christi custodire oporteat praecepta imperatoris20 sui, tum vos magis praeceptis ejus obtemperare plus convenit, qui exemplum caeteris facti estis et virtutis et timoris Dei. Et credideram quidem presbyteros et diaconos qui illic praesentes sunt monere vos et instruere plenissime circa Evangelii legem, sicut in praeteritum semper sub antecessoribus nostris factum est, ut diaconi, ad carcerem commeantes, martyrum desideria consiliis suis et Scripturarum praeceptis gubernarent. Sed nunc cum maximo animi dolore cognosco non tantum illic vobis non suggeri divina praecepta, sed adhuc potius impediri, ut ea quae a", + "candidate_score": 0.683705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.678429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.678202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.676375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.673339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.667846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.667486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.664755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.664516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.662419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.659749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_405", + "psc_text": "si Christum, qui arbitrio et nutu ac praesentia sua et praepositos ipsos et Ecclesiam cum praepositis gubernat, aliquando respexeris, si de innocentia sacerdotum, non humano odio, sed divino judicio credideris, si temeritatis et superbiae atque insolentiae tuae agere vel sero poenitentiam coeperis, si Deo et Christo ejus, quibus servio et quibus puro atque immaculato ore sacrificia et in persecutione pariter et in pace indesinenter offero, plenissime satisfeceris, communicationis tuae poterimus habere rationem, manente tamen apud nos divinae censurae respectu et metu, ut prius Dominum meum consulam an tibi pacem dari et te ad communicationem Ecclesiae suae admitti sua ostensione et admonitione permittat. X. Memini enim quid jam mihi sit ostensum, immo quid sit servo obsequenti et timenti de Dominica et Divina auctoritate praeceptum; qui, inter caetera quae ostendere et revelare dignatus est, et hoc addidit: « Itaque qui Christo non credit sacerdotem facienti, et postea credere incipiet sacerdotem vindicanti. »", + "candidate_score": 0.659741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_313", + "psc_text": "fieri et fratres nostros, Domini majestate protectos, ab ejusmodi periculis incolumes reservari. Si tamen, ad explorandam nostri animi charitatem et examinandam nostri pectoris fidem, tale aliquid acciderit, nolite cunctari nuntiare haec nobis litteris vestris, pro certo habentes ecclesiam nostram et fraternitatem istic universam ne haec ultra fiant precibus orare; si facta fuerint, libenter et largiter subsidia praestare. Ut autem fratres nostros ac sorores, qui ad hoc opus tam necessarium prompte ac libenter operati sunt, ut semper operentur, in mente habeatis in orationibus vestris, et eis vicem boni operis in sacrificiis et precibus repraesentetis, subdidi nomina singulorum, sed et collegarum quoque et consacerdotum nostrorum, qui et ipsi, cum praesentes essent, et suo et plebis suae nomine quaedam pro viribus contulerunt, nomina addidi; et praeter quantitatem propriam nostram, eorum quoque summulas significavi et misi, quorum omnium secundum quod fides et charitas 101 exigit, in orationibus et precibus vestris meminisse debetis. Optamus vos,", + "candidate_score": 0.658156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.656063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_378", + "psc_text": "contumelias et poenas superbum populum calcaret et premeret, ut contemptus sacerdos de superbo populo ultione divina vindicaretur. II. Sed et Salomon in Spiritu sancto constitutus testatur et docet quae sit sacerdotalis auctoritas et potestas, dicens: Ex tota anima tua time Deum, et sacerdotes ejus sanctifica. Et iterum: Honora Deum ex tota anima tua, et honorifica sacerdotes ejus (Eccli. VII, 29, 31) . Quorum praeceptorum memor beatus apostolus Paulus, secundum quod in Actibus Apostolorum legimus, cum ei diceretur: Sic insilis in sacerdotem Dei maledicendo, respondit et dixit: Nesciebam, fratres, quia pontifex est. Scriptum est enim: Principem populi tui non maledices (Act. XXIII, 4) . Dominus etiam noster ipse Jesus Christus, rex et judex et Deus noster, usque ad passionis diem servavit honorem pontificibus et sacerdotibus, quamvis illi nec timorem Dei nec agnitionem Christi servassent. Nam, cum leprosum emundasset, dixit illi: Vade, et monstra te sacerdoti, et offer donum (Matth. VIII, 4)", + "candidate_score": 0.652124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_67", + "psc_text": "olim per visionem, fratres charissimi, exprobratum sciatis, quod dormitemus in precibus, nec vigilanter oremus. Et Deusutique, qui quem corripit diligit (Prov. III, 12), quando corripit ad hoc corripit ut emendet, ad hoc emendat ut servet. Excutiamus itaque et abrumpamus somni vincula, et instanter ac vigilanter oremus, sicut Paulus apostolus praecipit dicens: Instate orationi vigilantes in ea (Coloss. IV, 2) . Nam et Apostoli orare diebus ac noctibus non destiterunt, et Dominus quoque ipse disciplinae magister et exempli nostri via frequenter et vigilanter oravit, sicut in Evangelio legimus: Exiit in montem orare, et fuit pernoctans in oratione Dei (Luc. VI, 12) . Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua", + "candidate_score": 0.65081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_367", + "psc_text": "Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis adorat bestiam et imaginem ejus, et accipit notam in fronte sua et in manu, bibet et ipse de vino irae Dei mixto in poculo irae ejus, et punietur igne et sulphure sub oculis sanctorum Angelorum et sub oculis Agni, et fumus de tormentis eorum in saecula saeculorum ascendet, nec habebunt requiem die ac nocte qui adorant bestiam et imaginem ejus (Apoc. XIV, 9-11) . II. Cum ergo haec tormenta, haec supplicia in die judicii Dominus comminetur iis qui diabolo obtemperant et idolis sacrificant, quomodo se putat posse agere pro Dei sacerdote qui obtemperavit et servivit diaboli sacerdotibus? aut quomodo putat", + "candidate_score": 0.643427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_33_35", + "bdc_text": "Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale . Datum Basileę 10 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_145", + "psc_text": "secundum praeceptum Pauli et nostrum tractatum, exposita causa apud episcopum et facta exomologesi, habeant pacem, non tantum hae, sed et quas scis ad animum nostrum pertinere. III. Salutant vos collegae mei universi, 31 Vos, salutate confessores Domini qui ibi vobiscum sunt, quorum nomina significasti; inter quos et Saturninus cum comitibus suis, sed et collega meus, et Maris, Collecta et Emerita, Calphurnius et Maria, Sabina, Spesina, et sorores, Januaria, Dativa, Donata. Salutamus cum suis Saturum, Bassianum, et universum clerum, Uranium, Alexium, Quintianum, Colonicam, et universos quorum nomina non scripsi, quia jam lassus eram. Ideo ignoscere debent. Opto vos bene valere, Alexium et Getulicum et argentarios et sorores. Salutant vos sorores meae Januaria et Sophia, quas vobis commendo. EPISTOLA XXII.(Pamel., XXIII. Rigalt., Baluz., Paris., XXII. Oxon., Lips., XXVII.) AD CLERUM ROMAE CONSISTENTEM, DE MULTIS CONFESSORIBUS ET DE LUCIANI INVERECUNDIA ET CELERINI CONFESSORIS MODESTIA. ARGUMENTUM.-- His litteris Cyprianus Clerum Romanum certiorem reddit de", + "candidate_score": 0.63399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_133", + "psc_text": "Domini praecepta, teneatur. Opto te, frater charissime, semper bene valere. EPISTOLA XX.(Pamel., XXI. Rigalt, Baluz., Paris., XX. Oxon., Lips., XXI.) CELERINI AD LUCIANUM. ARGUMENTUM.-- Celerinus pro sororibus suis Romae lapsis, pacem a confessoribus Carthaginiensibus petit. I. Celerinus Luciano salutem. Haec cum tibi scriberem, domine frater, gaudens et tristis eram: gaudens eo quod audierim te pro nomine Domini nostri Jesu Christi salvatoris nostri tantum et illius nomen penes magistratus hujus mundi confessum, tristis autem in eo quod ab eo ex quo te deduxi, numquam litteras tuas accipere potui. Et nunc modo duplex mihi tristitia incubuit, quod, cum Montanum fratrem nostrum communem abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim", + "candidate_score": 0.631008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_366", + "psc_text": "exorandum diebus ac noctibus lacrymis et111 orationibus et precibus incumbere, audet sibi adhuc sacerdotium quod prodidit vindicare, quasi post aras diaboli accedere ad altare Dei fas sit, aut non majorem in se iram et indignationem Domini in die judicii provocet, qui, cum fidei et virtutis dux fratribus esse non potuerit, perfidiae et audaciae et temeritatis magister existat, et qui non docuit fratres in praelio fortiter stare, doceat eos qui victi et prostrati sunt nec rogare, cum Dominus dicat: Illis fudistis libamina, et illis imposuistis sacrificia; super haec omnia ergo non indignabor? dicit Dominus (Isa. LVII, 6) . Et alio loco: Sacrificans diis eradicabitur, nisi Domino soli (Exod. XXII, 19) . Item Dominus denuo loquitur et dicit: Adoraverunt eos quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Isa. II, 8, 9) . In Apocalypsi quoque legimus iram Domini comminantis et dicentis: Si quis", + "candidate_score": 0.628591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_33_35", + "bdc_text": "Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale . Datum Basileę 10 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_187", + "psc_text": "Fraternitatem universam salutate, et valete. EPISTOLA XXIX.(Pamel., Rigalt., Baluz., XXIX. Paris., XXXIII. Oxon., Lips., XXXV.) AD PRESBYTEROS ET DIACONOS ROMAE CONSIS TENTES ARGUMENTUM.-- Clerus Romanus certior redditur de temeritate lapsorum qui pacem deposcebant. Cyprianus presbyteris et diaconibus Romae consistentibus fratribus salutem. Et dilectio communis et ratio exposcit, fratres charissimi, nihil conscientiae vestrae subtrahere de his quae apud nos geruntur, ut sit nobis circa utilitatem ecclesiasticae administrationis commune consilium. Nam, posteaquam ad vos litteras feci, quas misi per Saturum lectorem et Optatum hypodiaconum, quorumdam lapsorum conspirata temeritas, qui poenitentiam 40 agere et Deo satisfacere detrectant, litteras ad me fecerunt, pacem non dandam sibi postulantes, sed quasi jam datam sibi vindicantes, quod dicant Paulum omnibus pacem dedisse, sicut in litteris eorum, quarum exemplum ad vos transmisi, legetis, simulque quid ego eis breviter interim rescripserim; sed et quales postea ad clerum litteras fecerim ut scire possetis, hujus quoque rei exemplum vobis misi. Quod", + "candidate_score": 0.625859, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.694292, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_365", + "psc_text": "Et si quisquam quaerat in hac re auctoritatem diuinam, quamquam, quod uniuersa tenet ecclesia nec conciliis institutum, sed semper retentum est, non nisi auctoritate apostolica traditum. rectissime creditur, tamen ueraciter conicere possumus, quid ualeat in paruulis baptismi sacramentum, ex circumcisione carnis quam prior populus accepit, quam priusquam acciperet iustificatus est Abraham, sicut Cornelius etiam dono spiritus sancti priusquam baptizaretur ditatus est. dicit tamen apostolus de ipso Abraham: signum accepit circumcisionis, signaculum iustitiae fidei, qui iam corde crediderat, et deputatum illi erat ad iustitiam. cur ergo ei praeceptum est, ut omnem deinceps infantem masculum octauo die circumcideret, qui nondum poterat corde credere, ut ei deputaretur ad iustitiam, nisi quia et ipsum per se ipsum sacramentum multum ualebat? quod in filio Moysi per angelum manifestatum est, qui cum adhuc incircumcisus a matre ferretur, praesenti et euidenti periculo ut circumcideretur exactum est et, cum factum esset, depulsa pernicies. sicut ergo in Abraham praecessit", + "candidate_score": 0.694292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_179", + "psc_text": "expectemus uniuersi iudiciumindicium domini nostri Iesu Christi qui unus et solus habet potestatem et praeponendi nos in ecclesiae suae gubernatione et de actu nostro iudicandi. sub tanti ergo commemoratione iudicii uerum expectans audire a collegis prior eis mentiendi praeberet exemplum? auerterit deus hanc dementiam a quolibet christiano, quanto magis a Cypriano! habemus ergo quaerendi liberum arbitrium ipsius Cypriani nobis mitissimo et ueracissimo sermone concessum. § 6 Iam quidem incipiunt eius collegae proprias proferre sententias, sed ad Iubaianum datas litteras audierunt; recitatae sunt enim, sicut in exordio commemoratum est. et nobis ergo recitentur, ut nos. quoque inde, quid sentiri oporteat, quantum dominus adiuuat indagemus. dicit forsitan quispiam: lquid ergo? tu modo discis quid ad Iubaianum scripserit Cyprianus?' iam 10 cf. Eccli. 3, 20 14 Cypr. sentent. episc. praef. 2 -que del. N quaerendi faciebat N 4 suos om. Vv cogitabat} cupiebat N 5 prodidisset M 6 excommucandos L censerat L anime", + "candidate_score": 0.676905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_364", + "psc_text": "flendo et uagiendo, cum in eis mysterium celebratur, ipsis mysticis uocibus obstrepunt; et tamen nullus christianorumChristianorum dixerit eos inaniter baptizari. 1 cf. Matth. 3, 6. 13. Phil. 2, 7 26 cf. Eora. 10, 10 1 cum serui] conserui V 2 sperneret (in mg. ml spreuisset) L 3 quanti] quinta Nml 5 peritissimus v 'quorumdam N 6 defuturo Mml probabilius L 7 proficissent Mq adque om. L 9 illam J se peruenisse] superuenisse L 13 athibita K 14 ille latro v 15 affuit Jm2N 17 ipsam Mm2 18 athibetur K 24 de adfuit L affuit Jm2N 28 obstrepuit L § 31 Et si quisquam quaerat in hac re auctoritatem diuinam, quamquam, quod uniuersa tenet ecclesia nec conciliis institutum, sed semper retentum est, non nisi auctoritate apostolica traditum. rectissime creditur, tamen ueraciter conicere possumus, quid ualeat in paruulis baptismi sacramentum, ex circumcisione carnis quam prior populus accepit, quam priusquam acciperet iustificatus est", + "candidate_score": 0.675419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_364", + "psc_text": "flendo et uagiendo, cum in eis mysterium celebratur, ipsis mysticis uocibus obstrepunt; et tamen nullus christianorumChristianorum dixerit eos inaniter baptizari. 1 cf. Matth. 3, 6. 13. Phil. 2, 7 26 cf. Eora. 10, 10 1 cum serui] conserui V 2 sperneret (in mg. ml spreuisset) L 3 quanti] quinta Nml 5 peritissimus v 'quorumdam N 6 defuturo Mml probabilius L 7 proficissent Mq adque om. L 9 illam J se peruenisse] superuenisse L 13 athibita K 14 ille latro v 15 affuit Jm2N 17 ipsam Mm2 18 athibetur K 24 de adfuit L affuit Jm2N 28 obstrepuit L § 31 Et si quisquam quaerat in hac re auctoritatem diuinam, quamquam, quod uniuersa tenet ecclesia nec conciliis institutum, sed semper retentum est, non nisi auctoritate apostolica traditum. rectissime creditur, tamen ueraciter conicere possumus, quid ualeat in paruulis baptismi sacramentum, ex circumcisione carnis quam prior populus accepit, quam priusquam acciperet iustificatus est", + "candidate_score": 0.674847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "uobis et aliae Iubaiani litterae quibus pro sua sincera et religiosa dcuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. his uerbis beati Cypriani accepimus eum a Iubaiano esse consultum et quod responderit consulenti et quod ille instructum se esse gratias egit. numquid iam pertinaces existimari debemus, si considerare uoluerimus eandem ipsam epistulam qua hoc Iubaiano persuasum est? donec enim persuadeatur et nobis, si hoc persuaderi ueris rationibus potest, securos nos de iure catholicae communionis facit ipse Cyprianus. § 5 Sequitur enim et dicit: superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus, neminem iudicantes aut a iure communionis aliquem si diuersum senserit amouentes. non solum ergo mihi saluo iure communionis adhuc uerum quaerere sed etiam diuersum sentire concedit. neque enim quisquam nostrum, inquit, episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegas suos adigit. quid mansuetius, quid humilius? nulla nos", + "candidate_score": 0.67179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "cum ipse rationem domino suo reddens tanti numeri debito solueretur, nec dimiserat conseruo suo quod ei debebat et sic accesserat, ut ei dominus dimitteret. hoc indicant uerba conserui dicentis: patientiam habe in me et reddam tibi. alioquin diceret: (iam mihi hoc dimiseras; cur iterum repetis?' hoc et ipsius domini uerba manifestius aperiunt. ait enim: egressusautem seruus ille inuenit unum de conseruis suis qui debebat ei centum denarios. non dixit: ccui debitum iam centum denariorum dimiserat'; si enim dimiserat, non ei debebat. quia ergo dixit: debebat ei, manifestum est quod non dimiserat. et melius quidem fuerat adque hoc potius congruebat tanto debitori reddituro rationem et expectanti misericordiam domini sui, ut prior ipse conseruo dimitteret quod ei debebatur et sic ad rationem reddendam, ubi misericordia domini imploranda erat, accederet. nec tamen illud quod nondum conseruo dimiserat impediuit domino eius, quominus in 4 cf. Matth. 18, 23-34 17 Matth. 18, 26 19 Matth.", + "candidate_score": 0.66764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_180", + "psc_text": "dominus adiuuat indagemus. dicit forsitan quispiam: lquid ergo? tu modo discis quid ad Iubaianum scripserit Cyprianus?' iam 10 cf. Eccli. 3, 20 14 Cypr. sentent. episc. praef. 2 -que del. N quaerendi faciebat N 4 suos om. Vv cogitabat} cupiebat N 5 prodidisset M 6 excommucandos L censerat L anime Nml 11 humiliantem Jm2LNm2$v 12 concilio praesertim p 14 exspectemus LNp, 16 gubernationtm Jffxe 17 exspectans Lp, 19 deus om. Nml 26 quod J sentire Kv 28 tua modo Jml tu amodo Jm2 discis KmlVm2G dicis cet. v tam J legi, fateor, et profecto issem in eandem sententiam, nisi me ad diligentiorem considerationem reuocaret tanta auctoritas aliorum, quos uel pares gratia doctrinae uel etiam fortasse doctiores per tot gentes Latinas Graecas barbaras et ipsam Hebraeam ecclesia toto orbe diffusa parere potuit, quae ipsum quoque pepererat, qui mihi nullo modo uideri potuerunt frustra noluisse istam tenere sententiam, non quia fieri non", + "candidate_score": 0.666981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "obscuritate quam lux in transitu excusserat. § 20 Nam redire dimissa peccata, ubi fraterna caritas non est, apertissime dominus in euangelio docet de illo seruo, quem cum inuenisset debitorem decem milium talentorum deprecanti omnia dimisit, ille autem conseruum suum qui ei debebat centum denarios cum miseratus non fuisset, iussit eum dominus reddere quae ei dimiserat. tempus ergo quo accipitur indulgentia per baptismum tamquam tempus est reddendae rationis, ut omnia debita quae inuenta fuerint dimittantur. non tamen ille seruus postea dedit conseruo suo mutuam pecuniam, quam cum ille non posset reddere non eius misertus est, sed iam ei debebat conseruus eius, cum ipse rationem domino suo reddens tanti numeri debito solueretur, nec dimiserat conseruo suo quod ei debebat et sic accesserat, ut ei dominus dimitteret. hoc indicant uerba conserui dicentis: patientiam habe in me et reddam tibi. alioquin diceret: (iam mihi hoc dimiseras; cur iterum repetis?' hoc et ipsius domini uerba", + "candidate_score": 0.665911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_366", + "psc_text": "credere, ut ei deputaretur ad iustitiam, nisi quia et ipsum per se ipsum sacramentum multum ualebat? quod in filio Moysi per angelum manifestatum est, qui cum adhuc incircumcisus a matre ferretur, praesenti et euidenti periculo ut circumcideretur exactum est et, cum factum esset, depulsa pernicies. sicut ergo in Abraham praecessit iustitia fidei et accessit circumcisio signaculum iustitiae fidei, ita in Cornelio praecessit sanctificatio spiritalis in dono spiritus sancti et accessit sacramentum regenerationis in lauacro baptismi. et sicut in Isaac, qui octauo suae natiuitatis die circumcisus est, praecessit signaculum iustitiae fidei et, quoniam patris fidem imitatus est, secuta est in crescente ipsa iustitia cuius signaculum in infante praecesserat, ita in baptizatis infantibus praecedit regenerationis sacramentum et, si christianamChristianam tenuerint pietatem, sequetur etiam in corde conuersio cuius mysterium praecessit in corpore. et sicut in 7 cf. Iac. 2, 21 9 Rom. 4, 11 11 cf. Rom. 4, 3 13 cf. Gen. 17,", + "candidate_score": 0.66517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_24_26", + "bdc_text": "Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere. Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "Iam quidem in supra memoratis libris dictum est ita posse extra catholicam communionem dari baptismum, quemadmodum et extra eam potest et haberi. nullus autem illorum negat habere baptismum etiam apostatas, quibus utique redeuntibus et per paenitentiam conuersis dum non redditur, amitti non potuisse iudicatur. sic et illi, qui per sacrilegium schismatis ab ecclesiae communione discedunt, habent utique baptismum, quem priusquam discederent acceperuhtacceperunt. nam si et ipsi redeant, non eis iterum datur; unde ostenduntur illud, quod acceperant in unitate positi, non potuisse amittere separati. quod si haberi foris potest, etiam dari cur non potest? si dicis: 3 cf. Parm. II 14, 32, pag. 86, 4 14 cf. Parm. II, 13, 27 sqq. De codicum praescriptionibus cf. Praefatio 3 tychonium sic JKG, per i cet. scriptimus Jml 4 ibi om. N 8 de om. N 13 per .om. N 14 super Nml 16 pr. et om. Vm2G ea JL 18 per om.", + "candidate_score": 0.619431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_23_25", + "bdc_text": "Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere.", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_597", + "psc_text": "transfugurans L 26 sacramentum c 27 inquid F;., caelestia mandata seruamus. fecit dominus noster uoluntatem patris, et nos non facimus domini uoluntatem patrimonio et lucro studentes, superb i a m sectantes et cetera. at si isti baptismum et habere et tradere poterant, cur negatur esse posse in filiis alienis? quos tamen hortatur, ut caelestia mandata seruando missa sibi per unicum filium fratres eius et filii dei esse mereantur. § 61 Uictoriciis a Tabraca dixit: Si licet haereticis baptixarebaptizare et remissam peccatorum dare, quid illos infalnalllltS, ut haerel/cosillos appellemus? § 62 Quid si alius diceret: 'si licet iniquis baptizare et remissam peccatorum dare, quid illos infamamus, ut iniquos illos appellemus?' quod huic respoudereturresponderetur de iniquis, hoc et illi respondeatur de haereticis, id est neque eorum esse baptismum quo baptizant et non esse consequens, ut quisquis habet baptismum Christi etiam de peccatorum remissione securus sit, si hoc in sacramento tantum habet nec", + "candidate_score": 0.618843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_24_26", + "bdc_text": "Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere. Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_68", + "psc_text": "26 siue apud nos siue apud illos L 27 hae j tici N adprobamus. in quibus enim non dissentiunt a nobis, in eis non disiunguntur a nobis. sed tamen quia nibil eis prosunt, quamdiu schismatici uel haeretici sunt, propter alia in quibus a ueritate dissentiunt et propter ipsum separationis inmanissimum scelus, siue permanserint in eis peccata siue continuo dimissa redierint, ut ad salutem pacis adque caritatis ueniant adhortamur, non solum ut aliquid habeant quod non habebant, sed ut eis etiam illud prodesse incipiat quod habebant. § 22 Frustra ergo nobis dicunt: 'si baptismum nostrum acceptatis, quid minus habemus, ut nobis de uestra communione consulendum putetis?' respondemus enim: non baptismum uestrum aceeptamus, quia non est baptismus ille schismaticorum uel haereticorum sed dei et ecclesiae, ubicumque fuerit inuentum et quocumque translatum. uestrum autem non est nisi quod praue sentitis et sacrilege agitis et impie separamini. nam si. cetera omnia uera uel habeatis", + "candidate_score": 0.607772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_24_26", + "bdc_text": "Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere. Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_7", + "psc_text": "isti in quibusdam rebus nobiscum sunt, in quibusdam uero a nobis exierunt. proinde illa in quibus nobiscum sunt eos agere non uetamus; in quibus autem nobiscum non sunt, ut ueniendo accipiant uel redeundo recipiant adhortamur et quibus modis possumus, ut id eligant emendati adque correcti, cum caritate satagimus. non eis itaque dicimus: 'nolite dare', sed: 'nolite in schismate dare\\\\ nec eis quos uidentur baptizaturi dicimus: 'nolite accipere', sed: 'nolite in schismate accipere'. nam si quem forte coegerit extrema necessitas, ubi catholicum per quem accipiat non inuenerit et in animo pace catholica custodita per aliquem extra unitatem catholicam positum acceperit quod erat in ipsa catholicae unitate accepturus, si statim etiam de hac uita emigrauerit, non eum nisi catholicum deputamus. si autem fuerit a corporali morte liberatus, cum se catholicae congregationi etiam praesentia corporali reddiderit unde numquam corde discesserat, non solum non inprobamus quod fecit, sed etiam securissime uerissimeque laudamus, quia praesentem", + "candidate_score": 0.604439, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.693766, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.693766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3195", + "psc_text": "hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora uideantur, interrogemus. deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. sed in corde quidem secretum animae, in renibus uero secretum carnis est: quas subinde inter se diuersitates interioris et eIteriorisexterioris hominis etiam apostolus docet, cum ait: consentio legi secundum interiorem hominem; sed uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur;", + "candidate_score": 0.683372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_458", + "psc_text": "uel certe si qui in ecclesia positi dei plebem obtrectatione, insectatione, sumptu comedunt ut cibum panis, etiamsi dominum inuocare se credunt, audient dictum in enangelioeuangelio fuisse: scimus enim, quia peccatores deus nonaudit. hi ergo dominum non inuocauerunt, quia oratio non uerborum sit professio, sed fidei. § 14 Sed qui deum non inuocant, et illud impietati suae addunt, ut timeant non timenda: illic enim trepidauerunt., ubi non erat timor, saxa, metalla, robora, ignem, aquam, aethera., reges mortuos atque morituros, uel cetera religionum superstitiosa commenta nenerantesuenerantes et hoc ipso impio inanium metu contemptuque necessarii timoris ex conparatione condemnandi: cum non tam oblinisciobliuisci timorem dei impium sit, quam impietate praeceilatpraecellat, timori eius metum inanium prsetulissepraetulisse. docuit autem dominus, solum in nobis metum eorum, quae uere timenda sunt. oportere 7 Matth. XXm, 14. 14 Ioh. IX, 81. 1 moysterium V inputant R 2 ditantorum oSuinia V ditando conuiuia PT 3 religionis — inutili om.", + "candidate_score": 0.681707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_30_32", + "bdc_text": "Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_784", + "psc_text": "absolutae VR iudaeioae V. alter ostenditur. eam enim fidem esse subdendae deo animae susdsuae testatus est, quia ab ipso esset salutaris eius. et salutarem Iesum esse saepe tractatum est. semel autem deo loquente duo intellecta sunt et audita, sicut illud: pater, manifestaui nomen tuum hominibus in patre significauit et filium, uti Duae semel loquente deo duo hsechaec audiuit: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia, quia tu reddiereddis unicuique secundum opera eius. nouit Paulus in UDO utrumque, id est neutrum sine altero confiteri dicens: unus deus est, et unus dominus, quia et in deo dominus, et deus significetur in domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio.", + "candidate_score": 0.679971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2412", + "psc_text": "ante inmensum supr. scr. P in sctm saeculfl acti P. 42* sperandum est: per spem praesentis saeculi spem futuri sfficali consequentes in domino nostro Iesu Christo, qui est benedictus in saecula sa'culorum. amen. PSALMUS CXXXI. Memento, domine, Dauid et omnis mansuetudinis eius. sicut iurauit domino, uotum uouit deolacob. § 1 Omnes quidem anteriores psalmi graduum in profectum nos spei celsioris extollunt et per doctrinam fidei, spei, confessionis, humilitatis, orationis in sublime gradibus suis pronehunt. sed hic praecipue psalmus nos ad cognitionem filii dei edocet et sacramento adsumptseadsumptae ab eo carnis instituit. coepit enim ita: memento, domine, Dauid et omnis mansnetudinismansuetudinis eius. audent Iudaei aduentum domini nostri, quoinquo corpore salutem humano generi reddidit, abnegantes hunc psalmum ad Dauid referre, ut in passione domini impii, ita et in prophetiseprophetiae scientia inperiti; legentes et non intellegentes, habentes et nescientes, uenerantes et non obcedientesoboedientes. qua enim religionis simulatione prophetarum libros uenerentorueherentur, multis cognitum est.", + "candidate_score": 0.677912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_784", + "psc_text": "absolutae VR iudaeioae V. alter ostenditur. eam enim fidem esse subdendae deo animae susdsuae testatus est, quia ab ipso esset salutaris eius. et salutarem Iesum esse saepe tractatum est. semel autem deo loquente duo intellecta sunt et audita, sicut illud: pater, manifestaui nomen tuum hominibus in patre significauit et filium, uti Duae semel loquente deo duo hsechaec audiuit: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia, quia tu reddiereddis unicuique secundum opera eius. nouit Paulus in UDO utrumque, id est neutrum sine altero confiteri dicens: unus deus est, et unus dominus, quia et in deo dominus, et deus significetur in domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio.", + "candidate_score": 0.67681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_820", + "psc_text": "iurans in eum iurabit in deum uerum. obstructum enim est osloquentiuminiqua, quia praedicetorpraedicetur ex lege et ex prophetis atque ab apostolo in eo nos ante constitutionem mundi et elegisse pater et benediiisse doceatur et ipse nos coexcitauerit et conlocauerit a dextris dei in eselestibuscaelestibus, cum uidebunt eum in maiestate sua iudicare de uinis et mortuis. per haec itaque obstruetur os loquentium iniqua. ipse enim est rex in seternumaeternum et in nomine domini Iesu omne genu flectet cae elestium et terrestrium et inferorum, et omnis lingua confitebitur, quia dominus Ie su sin gloria deipatris, qui est benedietusbenedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS LXIII. In finem psalmus Dauid. Exaudideus, orationem meam, dum deprecor ad te: a timore inimici eripe animam meam et reliqua. § 1 Psalmi superscriptio historiam non continet. simplex est et prophetali spiritu editus: tantum per id, quod in finem 3 Esai. LXV, 16. 10 Phil. II, 10 sq. 1", + "candidate_score": 0.67619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_30_32", + "bdc_text": "Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_785", + "psc_text": "domino. in semel itaque loquente deo baec duo audiuntur: quia potestas dei est, et tibi, domine, misericordia. ab ipso enim salutare eius est; et filius omnia accepit a patre: et idcirco in eo dei potestas oeluel accepta uel nata est. pater enim non iudicat quemquam, sed omne iudicium dedit filio. retributor ergo uniuscuiusque est ille, qui iudex est. sed potestas eius est, a quo unigenitus deus est natus in iudicem; et potestas eius a deo est, qui iudicium accepit a patre: atque ita nec caret potestate qui iudex est, nec miseratione qui deus est. certe necesse est aeterni iudicii reus maneat in uno utrumque non eonfitensconfitens, cum tamen non unus intellegendus sit esse, qui uterque sit, dicens: pater in me et ego in patre, dominus noster Ieaus Christus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. 4 Ioh. XVII, 6. 10 I Cor. 8, 6. 16 Ioh. V, 28. 28 Ioh.", + "candidate_score": 0.67613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1960", + "psc_text": "meo, qui est in cseliscaelis: qui autem negauerit me coram hominibus, et ego negabo eum coram patre meo, qui in cseliscaelis est. sine igitarigitur dedicatus ex lege, siue etiam in euangelii gloriam praeparataspraeparatus, qui neque Saul populoque eius causam insectandi se reliquisset et per multa principum et gentium odia sciret caelorum regnum saeculo nuntiandum, confidenter haec deoloquitur: principes persecuti sunt me gratis: et a uerbis tuis formidauit cor meum. metuit enim negari se, si negaret. § 2 Sed cum beatae huius insectationis praemia non ignoret domino dicente: beati estis, cum uos persequentur et dicent omne malum aduersum uos propter iustitiam; gaudete et exultate, quoniam mercis uestra copiosa est in caelo, post principum odia formidinem uerborum dei ita consequentibus temperauit: 1 setaborlaetabor ego super eloquia tua, sicut qui inuenit spolia multa. fuit ergo formidinis, ne persecutionibus principum aut indigne subderetur aut cederet, quia et causam odiorum praebuisse non sancti est, et", + "candidate_score": 0.675351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2894", + "psc_text": "est, quamdiu illis beneplacitum sit non peccare. § 11 Idcirco absorti sunt continuati petrajpetra iudices eorum. petram non nouimus nisi Christum et quia dictum est de eo: petra autem erat Christus. quo adueniente, cum se hi peccatorum electi et iudices ipsi continuabunt, absorbebuntur. mors enim tunc et corruptio et peccatum absorbebitur, ut scriptum est: absorpta est mors in contentionem. ubi est mors aculeus tuus? ubi est contentio? aculeus enim mortis peccatum. absorbentur autem continuati petrae horum iudices cum illo suo principe, de quo dictum est: et tunc reuelabitur ille impius, quem dominus Iesus interficiet spiritu oris sui et euacuabit eum praesentia aduentus sui. per hanc ergo aduentus domini praesentiam euacuabuntur absorpti et absorpti iudicio sanctorum. sequitur enim: audient uerba mea, quia potuerunt. potuerunt uel absorbere uel audiri. in praesentia enim domini absorbentur propheticae ueritatis arguitione et impiseimpiae suae falsitatis obprobrio. 14 I Cor. 10, 4. 17 I Cor. 15, 54", + "candidate_score": 0.674254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3196", + "psc_text": "legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur; secundum exteriorem autem, ut ipSł' testatur, in carne trepidabat. itaque quia renes secreta continent carnis, quae infirmabatur in tempore passionis, eruditum se renibus suis ait, ut intelligeret ipse, licet esset filius, sperare in deum. quod similiter de eo et epistola, quse scribitur ad Hebrseos, sentit. quamquam enim, ait, esset filius dei. didicit ex his, quae passus est, obaudientiam: et perfectus factus est omnibus obaudientibus causa salutisalutis s seternse. sic enim renes erudierunt eum, ut prouideret deum a dextris suis semper, ut non moueatur. scilicet de uoluntate spiritus promptus est, sed caro infirma. et proprie 6 qui a sed cf. p.", + "candidate_score": 0.672335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "indignatione sua conturbabit eos. postea enim quam resurgente a mortuis deo, in quem mors per speciem corporis, quod adsumpsit, ineideratinciderat, teiueritastemeritas infnietuosu1 inipietatisimpietatis inrisa est, deus ad eos, quos subsannauerat, loquitur eosque in indignatione conturbat. ac priusquam, qui iste me sermo ot qumqua haec indignationis perturbatio sit, ostendimus, admoneri legentes naqueatque audientes oportet, ne aliquas demutationes passionum perturbationesque motuum cadere in deum credant. nihil enim in aeternam illam et perfectam naturam nouum incidit: neque qui ita est, ut qualis, est, talis et semper sit, ne aliquando non idem sit, potest effici aliquid aliud esse, quam semper est. terrenae istud imperfechvque causaecausa habent generis, ut demutabiles fiant conuersione naturae, cum laetitiam maeror, plaeabilitateni ira. beniuolontiambeniuolentiam offensa, ajquanimitatemaequanimitatem inuidia, securitatem sollieitudosollicitudo perturbat: sumusque per haec aliud aliquando, quam fuimus, cum eam, quae praesens sit, mentis adfectionem subrepens per inconstantiam infirmitatemque nostrumnostram motus adpetitionis alterius inquietet et ex eo, quod fuimus, in id,", + "candidate_score": 0.66891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3195", + "psc_text": "hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora uideantur, interrogemus. deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. sed in corde quidem secretum animae, in renibus uero secretum carnis est: quas subinde inter se diuersitates interioris et eIteriorisexterioris hominis etiam apostolus docet, cum ait: consentio legi secundum interiorem hominem; sed uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur;", + "candidate_score": 0.665191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_289", + "psc_text": "enimEsaias: et reuelauit dominus brachium suum sanctum in conspectu omnium gentium, et cognoscent omnes fines terrre salutare dei nostri. omnibus igitur gentibus reuelatum est et ab omnibus cognitum est. et rursum in psalmis spiritus sanctus exclamat: cantate domino canticum nouum, quia mirabilia fecit. ostendit dominus salutare suum, in conspectu gentium reuelauit iustitiam suam. et rursum: adnuntiate in gentibus gloriam eius et in omnibus populis salutare eius. et rursum: ostende nobis, domine, misericordiam tuam et salutare tuum d-a nobis. cuius spei desiderium dominus in euangelio ostendit, dicens: multi prophetaeprophetas et iusti concupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, qusequas auditis. hoc salutare Simeon et exspectauit diu et, cum in manibus accepisset, agnouit et inter uagitus infantiseinfantiae, inter cunarum sordes per fidem deum uidit. in talibus et agnoscens adorauit, dicens: nunc dimitte seruum 1 Philipp. ITI, 8. 10 Esai. LII, 10. 14 Ps. XCVll, 1. 17 Ps. XCV, 3. 19 PB. LXXXIV,", + "candidate_score": 0.664886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18_20", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3195", + "psc_text": "hoc iucundatum est cor meum, et exultauit lingua mea, insuper et caro mea habitabit in spe: quia non derelinques animam meam in infernum neque dabis sanctum tuum uidere corruptionem. et textus quidem hic et ordo manifestus est; sed quod renes nominauit, et quasi in nocte, ait, erudierunt me, ne obscuriora uideantur, interrogemus. deus scrutator dicitur renum et cordis, in quibus quasi duobus locis hominis secreta teneantur. sed in corde quidem secretum animae, in renibus uero secretum carnis est: quas subinde inter se diuersitates interioris et eIteriorisexterioris hominis etiam apostolus docet, cum ait: consentio legi secundum interiorem hominem; sed uideo aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae. et alio loco: igitur ego ipse quidem mente seruio legi dei; carne autem legi peccati. talem ergo quandam et dominus noster Iesus sentire se refert dissensionem, ubi ait: spiritus promptus, caro autem infirma: secundum interiorem enim hominem consentiebat legi patris, ut pateretur;", + "candidate_score": 0.664695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2894", + "psc_text": "est, quamdiu illis beneplacitum sit non peccare. § 11 Idcirco absorti sunt continuati petrajpetra iudices eorum. petram non nouimus nisi Christum et quia dictum est de eo: petra autem erat Christus. quo adueniente, cum se hi peccatorum electi et iudices ipsi continuabunt, absorbebuntur. mors enim tunc et corruptio et peccatum absorbebitur, ut scriptum est: absorpta est mors in contentionem. ubi est mors aculeus tuus? ubi est contentio? aculeus enim mortis peccatum. absorbentur autem continuati petrae horum iudices cum illo suo principe, de quo dictum est: et tunc reuelabitur ille impius, quem dominus Iesus interficiet spiritu oris sui et euacuabit eum praesentia aduentus sui. per hanc ergo aduentus domini praesentiam euacuabuntur absorpti et absorpti iudicio sanctorum. sequitur enim: audient uerba mea, quia potuerunt. potuerunt uel absorbere uel audiri. in praesentia enim domini absorbentur propheticae ueritatis arguitione et impiseimpiae suae falsitatis obprobrio. 14 I Cor. 10, 4. 17 I Cor. 15, 54", + "candidate_score": 0.663743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2103", + "psc_text": "remissorem falsi peccati reum arguit, emit ad mortem, in crucem sustulit; testes resurreetionisresurrectionis ad silentium corrupit; apostolos morte intercepit. in hoc sceleris sui testimonium tribus domini ascendunt. illi promissum est, hae obtinent. illi testamentum, sed harum hereditas est. hanchunc eius cruciarium deum suum tribus conStenturconfitentur. in hoc itaque testimonio agnoscit Israhel, quem conpunxit, et ab accessu eius inhibetur, quem resurrexisse non credidit. hunc archangeli adorant, huic omnes uirtutes caelestes ministrant, hic tribus suas conformes gloriae corporis sui praestat. confitentur ergo nomini domini, quia deus est, quia filius unigenitus ingeniti est. in hoc itaque testimonium Israhel in domum domini tribus domini conscendunt confitentes nomini domini. § 9 Sed confessio ista iudicium est. iudicatur enim per eos, quibus dictum est: sedebitis super duodecim tribunalia iudicantes duodecim tribus Israhel. non solum hi iudicabunt. sed et regina austri condemnabit et Niniuitse 28 Matth. XIX, 28. 1 in farao GR ablutua RE ablatua PT 4", + "candidate_score": 0.663441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.662994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1301", + "psc_text": "enim domini inmaculata, conuertens animam. testimonium domini fidele, erudiens paruulos. iustitiseiustitiae domini rectae, laetificantes corda. praeceptum domini lucidum, inluminans oculos. timor domini sanctus, permanens in sseculumsaeculum saeculi. iudicia domini uera, iustificata in ipsum. sunt ergo distantiae in singulis quibusque rebus et prudentis atque intellegentis uiri est in his, quae scripta sunt, discernere, - ubi lex, ubi praeceptum, ubi testimonia, ubi iustificationes, ubi iudicia constituta sint: ne illa, qUID sermo propheticus mirabili uniuscuiusque rei proprietate distinxit, ea ignorantiae nostrsenostrae infirmitas indocta inperitueinperitiae opinione confundat. itaque per litteras singulas haec omnia maximus et ultra ceteros copiosissimoscopiosissimus psalmus iste discreuit, ut per haec uerborum elementa credendi 14 Ps. XVIII, 8 eq.. 1 nominibus ex omnibus C uerba in nominibus nihil om. V 2 iatnt r õ et om. Cp credimus RCpE 6 ut distinctionum R nesciertmt V 8 uniuBCuiueque (uniusc i. ras.) R 9 adque VR exietimant CpE 10 aliut V aliud iuBtificationem", + "candidate_score": 0.660329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_580", + "psc_text": "contaminauerunt testamentum eius: diuisi sunt ab ira uultus eius. et idcirco demutatio his non relicta est, quia pro peccato semel mortuus et resurgens eos tantum demutatione donauit, qui secum per fidem et commortui sunt et resurgent. hos autem ab ira uoltas sui eoersaeuersa ciuitate diuisit partemque eorum cum infidelibus ponens eos uel dispersit in omnia, uel diuisit a sanctis. § 17 Dehinc de generali querella ad significationem eius, qui et dox et unanimus et notus fuerat, sermo se rettulit: et adpropiauit cor eius. mollierunt sermones eius super oleum, et ipsi sunt iacula. admixtus apostolis et curam pauperum agens, maximum scilicet ministerii opus curans, adpropiauit cor suum — ab adpropiantibus enim liberari animam suam gratulatus est —, non utique ministerio fidei adpropians, sed iraeiras dei et contaminationi testamenti eius. ceterum ipse 8 I Cor. 35, 61. 1 interiecto ex interieotio m. 1 V 51 recidit (i prior. loco in ras.) R", + "candidate_score": 0.659689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1212", + "psc_text": "opera. et ne per singula, quae sunt multa, discurram, cum et apostolus in interitum carnis ad salutem spiritus tradat, dominus ipse, quid percutiens proficiat, ostendit dicens: uidete, uidete, quia ego sum, et non est deus praeter me. ego interimam et ego uiuificabo; percutiam et ego sanabo, ut percutiendi causam proficisci ex causa sanationis ostenderet. § 23 Percussus ergo et dominus peccata nostra suscipiens et pro nobis dolens, ut in eo usque ad infirmitatem crucis mortisque percusso sanitas nobis per resurrectionem ex mortuis redderetur. percussum autem se ipse testatus est, commonefaciens discipulos dicti huius: percutiam pastorem, et dispargentur oues gregis. sed et. apostolus dicti huius signiScationemsignificationem haud dissimiliter confirmat dicens: qui filio suo dilecto non pepercit. non pepercit itaque dilecto filio suo, quem et colonis uinese non ignarus, quod occisuri eum essent, destinauit. non pepercerat autem primo illi de terra 3 Gen. XIX, 24. 6 Matth. X, 15. 8 Num. XVI,", + "candidate_score": 0.651764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2527", + "psc_text": "uento circumferatur, cuius cogitatio et uoluotasuoluntas in recordationem peccaminum et in curas uoluptatum euagetur. etidcircocum dixisset: ecce nunc benedicite dominum omnes serniserui eius, adiecit: qui statis in domo domini, in atriis domus domini. qui stat, loco non mouetur. iam cucurrit, iam ascendit, iam immobilis manet, iam auide bibit beatam illam prophetae uocem: statuitsuperpetram pedes meos; et rursum: in petra exaltasti me; et audiet tamquam Moysi sibi dici: tu autem sta hic mecum. de peccatoribus autem italegimus: dilexerunt mouere pedes suos. standum ergo est in domo domini, quia benedictio stantium placeat et stantium in domo illa sancta et caelesti Hierusalem et angelorum frequentium, ad quam per hanc ecclesiae et conuentus nostri domum scanditur. § 3 Et quia plures apud patrem mansiones sunt, benedicunt dominum non solum in domo stantes, sed etiam in atriis eius. non omnis domus atrium est. domus est etiam, quidquid extra 6 Ioh. VIII, 34. 17 Ps. XXXIX,", + "candidate_score": 0.650223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1915", + "psc_text": "sit magnisque rebus, clamore cordis, exauditionis merito, inquisitionis officio. § 3 Sed qui clamauit, ut audiretur et inquireret iustificationes dei, nunc clamat, ut saluus fiat et custodiat testimonia dei. quantae autem modestiae ordinem tenuit! non statim clamorem suum sperare ausus est proficere ip salutem. prius fuit, ut auditione dignus esset; prius fuit, ut iustificationes inquireret. merenda fuit auditio, adhibenda inquisitio: et salus post 1 Exod. XIV, 15. 4 Gal. IV, 6. 11 Gal. VI, 11. 2 silebat ur (corr. m. 2) ille V silebat uir ille (at uir in ras.) R silebat ille Cpb 3 erat (pb, orn. e 4 enim om. (' 6 isq. V1 7 et n5 gloriam V 8 moriatura V moritur <' daudia C praecetur VR 9 epistulas V epistolas RCpE in litteris V 10 cummunis (' ei supr. scr. m. 1 R aelementorum R 11 has ingentes pb 12 uobis ex nobis 1 m. 2", + "candidate_score": 0.644861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472", + "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.", + "candidate_score": 0.641145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1321", + "psc_text": "3 custodiri to ex custodire R custodire C 4 derigantur V 5 in VI R 7 in omnia mandata tua Cp 9 de iustificationibuB V 11 aliut lex ad praeceptom V 12 est ex aest m. 2 V 14 totum autem hoc ex totum hoc autem n- 2 V 16 se om. V 18 aoriptum nequaquam est C scilicet ut E 20 in lege properium est C 21 litterae — secundum add. m. 2 V 22 in eam V 25 annon RCpE scriptaque om. RCp in hoc quoque folio (90) codicis R interdum nonnullae litterae in textu euanuerunt, quas manus saec. XI. in margine rccte suppleuit 26 legentes ex legentis (gen euan., in marg. legentes) R habraham RC. duos filios habuit, unum ex ancilla et unum ex libera? sed qui ex ancilla, secundum carnem natus est; qui autem ex libera, secundum repromissionem. et quia lex futurorum umbra est, adiecit: quse", + "candidate_score": 0.636401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1720", + "psc_text": "ignorat. § 7 Consequens autem est, ut, qui super seniores et doctores intellegit, fructum intellegentiseintellegentiae susesuae reddat, scilicet, ut ea, quae cognita et perfecta habere ccepitcoepit, exerceat. et uideamus, an hoc ipsum in consequentibus sit. ait enim: ab omni uia mala prohibui pedes meos, ut custodiam uerbum tuum. perfecta haec et euangelici uiri uox est, ab omni se malitisemalitiae uia abstinere et, tot ubique occurrentibus erroris semitis, nulla earum, per quam nequitia adeatur, incedere. § 8 Sed altius nescio quid in eo propheta significat, cum dicit: prohibui pedes meos. natura corporis nostri 1 quia Cpb testimonio V 8 mirabilis Rb 4 profeta V om. R 8 esse eum pb se om. R 10 et quia et interdum V accedere C 12 suae istud esse ex suae essestud esse m. 2 V 18 quia ex qua 1n. 2 V 14 intellexit V et super seniores intellegit om. V intollegensuiae officium V", + "candidate_score": 0.630244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1107", + "psc_text": "diaboli suorumque clade et populorum omnium salute perfecta sunt, non ad synaaogsesynagogae confessionem, sed ad eeelesiae benedictionem nos cohortatur propheta, ut, quibus dei et regis in sancto itinera essent uisa, firmaret, dicens: in ecclesiis benedicite dominum de fontibus Israhel, ei initiis scilicet legis atque adumbratione gestorum doctrinam eeclense defluxisse commemorans. ac ne quid benedicentibus ecclesiis ambiguitatis existeret, quis hic maximus euangelica1 spei praedicator futurus esset, ostendit dicens : ibi Beniamin iunior in pauore, in ecclesiae scilicet fontibus Beniamin iunior in pauore mansunIsmansurus; post consternationem enim pauoris in euangelium Christi de tribu Beniamin Paulus electus est, matutino denoratasdeuoratas carnes ad uesperum diuidens in salutem. 5 Ps. XXIII, 9 aq. 23 Gen. XLIX, 27. 1 tymphanistriarum V 2 iuuenis psalentes V gloriosae VRP1 3 sed nouiseimi = a (is ex us ras. corr.) R itinerae ex itinera R t & part. eras. R 4 iner eius V 5 primae sahbatis P primus", + "candidate_score": 0.628293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378", + "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders", + "candidate_score": 0.628041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2513", + "psc_text": "nostrorum fcetorefoetore deterso deo iam quod est suaue spiramus. nouit hunc suaueolentise spiritum beatus apostolus Paulus dicens ita: Christi bonus odor sumus deo in omni loco, in his, qui saluantur, et in his, qui pereunt; et in istis quidem odor ex morte in mortem, istis autem odor ex uita in uitam: ut odorem uitae nos esse ujuentibusuiuentibus, ita odorem esse mortis his, qui in peccatis suis morerentur, ostendens. ipse autem Christi odor ex nobis bonus deo est. ut igitur placitum hoc in primo, id est Aaron, sacerdote unguentum deo extitit, quo in exemplum olei exsultationis perungebatur gratum deo ex se fidei et innocentiae odorem praebens, ita bonum et iucundum est habitare fratres in unum, per quod unanimitas uoluntatis eiusdem primis et maximis sacramentis bonorum caelestium conparatur. § 5 Descendit autem unguentum a capite in barbam. barba uirilis aetatis ornatus est. neque enim nos paruulos esse in 18 II Cor. 2,", + "candidate_score": 0.627294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_24", + "psc_text": "ipso DE 14 in forma rDe in formam b 19 numerum om. r fort. et sine 21 praenotantur r die praenotatur d'b sed eine discrimine aliquo rb sed sine prescriptione aliqua De 26 ad custodiam legis doctrinae scripsi (if. Ps. 11 cap. 2) ad custodiam legis et doctrinae d't» ad custodiam legis et doctrinam r ad custodiendam legis doctrinam dIe 27 illis om. r a rege Antiocho rd1 28 spirituali r. redegerunt, singulis quibusque numeris pro efficientia snasua et absolutione perfectis perfectorum et efficientium psalmorum ordinem depntantesdeputantes. § 9 Et quamquam id ipsum ex singulorum psalmorum uirtutibosuirtutibus intellegi possit, tamen absolutissime in gestoromgestorum et temporum historia edocemur, psalmorampsalmorum scilicet conlocationes secundamsecundum perfectorum numerorum esse efficientias ordinatas. psalmus enim tertius secundum historiam quinquagesimo psalmo posterior est; inscriptio namque utriusque multo interuallo temporis aetatisque diuersa est. nam ille, quaequas sub Uria et Dauid sunt gesta, eonplectiturconplectitur: ille autem fugam Dauid Abessalon filio", + "candidate_score": 0.626574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_161", + "psc_text": "poscit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quae ego praecipio tibi, ut bene sit tibi? nullum a nobis, nisi innocentiae et 21 Deut. X, 12 sq. 1 caret ex carunt m. 2 V 8 totum om. R reliquid R 4 beneuola c i ut om. R 8 indiget ex indicet m. 3 R 10 profectum ex profectam m. 2 V quia ea — profectum om. V 11 nulla ex nullu R 13 gignentur ex tignentur m. 2 V 14 inco hetur corr. m. 2 r 15 prophetia (profetia V) psalmi Vx 17 sed quia corr. m. 2 V sed qui Re condidit ex condit m. 2 V 18 suae aeternitatia. uita sensutque VR uitae. senausque a", + "candidate_score": 0.624233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3162", + "psc_text": "5 specula 8 corda stipr. scr. m. 2 12 et add. m. 2 fl add. m. 2 xpm add. m. 2 Explicit psalmua LXIII incipit psalmus LXIIII postea dõ gra? a man. rec. 19 eclesiae congraegantur V 26 iucundum V iocundum r et sic infr. 27 conparatione V comparationem r. sicut unguentum de capite, quod descendit in barbam Aaron, quod descendit in oram uestimenti eius. Aaron unguentum conpositum fuit ex odoribus, unde unguitur in sacerdotem. hanc consecrationem primum sacerdoti suo deo esse conplacuit; dominum quoque nostrum inuisibiliter unctum esse a consortibus suis. unctio ista terrena non est; non cornu, ut reges ungebantur, sed oleo laetitiae unctus est. denique post hanc unctionem Aaron secundum legem Christus est nuncupatus. ut igitur hoc unguentum immundos cordium spiritus, quocumque infusum fuerit, extingnitextinguit, ita et per unctionem caritatis, concordiam, deo iam quod est suaue spiramus apostolo dicente: Christi bonus odor sumus. ut ergo placitum hoc", + "candidate_score": 0.613231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_529", + "psc_text": "V alio conmonet in r 17 perfecisti RPE 18 respuente (efin. add. m. 3) R 19 oblationes P apostolus ex apostulus m. 2 V 20 semel supr. scr. m. 1 R 21 oblationem V 24 est om. P 26 eripuisti noe h. 1. V sed cf. irifr. p. 146, 7. reddit Pb 26 propria V absolutiones ex oblationes m. 1 R.' XXII. HUar. PlcU para I. 10 dixerat: deus, in uominenomine tuo saluifica me; post precum uero satisfactionem congruam gratulationis esse oportuit professionem, ut eius Domininomini confiteretur, in cuius nomine saluari sese fuerat deprecatus, et, quia auxilium contra alienos insurgentes in se poposcerat, idipsum adeptum se fuisse professi per hoc gaudii exsultatione memoraret: quia ex omni tribulatione eripuisti me. ad id uero, quod, cum fortes qusesieruntquaesierunt animam eius. deum non proposuerunt in conspectu suo, praeclare indemutabilis diuinitatis suae docuit seternitatemaeternitatem in eo, quod dictum est: et super inimicos meos respexit", + "candidate_score": 0.610876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2516", + "psc_text": "unguentum hoc ergo in Aaron barbam. id est in consummatae fidei uirum descendit a capite. caput secundum apostolum uiri Christus est. MojsesMoyses unguentum hoc composuit et confudit; sed componendum et confundendum deus docuit, et deus mediator in lege. de capite ergo, id est de Christo descendit in barbam: et ab eo descendit, cui dictum est: unguentum exinanitum nomen tuum. descendit autem in eum, qui per aetatis firmitatem indemutabilis esset fidei iirmitatefirmitate mansurus. descendit autem etiam in ora uestimenti. ora uestimenti ea sunt, quae usque ad pedes defluunt, per quod ad omne corpus hic unguenti odor a capite in barbam et deinde ad uestimenti ora descendit. in his autem mulieribus, quae ungentes dominum typum ecclesiae in euangelio praetuleront. ita docemur, quod una caput, alia pedes unxerit; per quod unaqusequeunaquaeque earum significatur in parte corporis omne corpus unxisse. media itaque corporis praetermissa sunt. nam dum ora uestimenti et barba memorantur, omne in", + "candidate_score": 0.610324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1108", + "psc_text": "diuidens in salutem. 5 Ps. XXIII, 9 aq. 23 Gen. XLIX, 27. 1 tymphanistriarum V 2 iuuenis psalentes V gloriosae VRP1 3 sed nouiseimi = a (is ex us ras. corr.) R itinerae ex itinera R t & part. eras. R 4 iner eius V 5 primae sahbatis P primus sabbatis V est add. m. 2 V cantatus V om. PT 6 principes V2R uestras R 7 quia est — gloriae part. in marg. P dominus — gloriae om. R 10 tantae P coetn gaudia P gaudia coetuum V 11 atea r in- aferone et istrahel V 18 non a V sed da eoclesiae benedictionem corr. m. 2 V sed ad oaelest = e benedictionem R om. PT 14 choartatur R ut om. PTb 15 esse PTb firmarent Pa 16 dominum deum 2 de sanctis israhel (israel T) PT 18 commemorans om. V 19 ambiguitatis er ambiguitatib. V quis hic", + "candidate_score": 0.609761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2851", + "psc_text": "dictum sit: eripe me, domine, ab homine malo et: custodi me de manu peccatoris, domine, nunc rursum securus de omnibus dicat: obumbrasti super caput meum in die belli? et cum superius ex metu fuerit oratio, nunc sit gratulatio ex securitate? hoc autem totum dici ab eo ex ratione poterit, qui gerens hominis deique naturam habebat 15 Ps. XV, 10. 1 inaurire Rb in hau**** G inauri (in hauri a) e 3 ac dtYl G et u deum RE dicit G dicit ex dioet (t in ras.) R 5 sequitr G 8 praen cemur GR et sic in seqq. in quiba G 12 sed ei GRb sed et e 18 corpus dominos in se gerebat R corpus dni********* G per corpus quod dominus in ee gerebat E 18 infirmis Rb infirmae e 19 solum GR solam E 20 quia u ait R 21 capud R 23 domine ante ab om. R", + "candidate_score": 0.609239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3163", + "psc_text": "reges ungebantur, sed oleo laetitiae unctus est. denique post hanc unctionem Aaron secundum legem Christus est nuncupatus. ut igitur hoc unguentum immundos cordium spiritus, quocumque infusum fuerit, extingnitextinguit, ita et per unctionem caritatis, concordiam, deo iam quod est suaue spiramus apostolo dicente: Christi bonus odor sumus. ut ergo placitum hoc in primo deo est Aaron sacerdote unguentum, ita bonum et iucundum est habitare fratres in unum. descendit autem unctio a capite in barbam. barba autem uirilis aetatis ornatus est. neque enim nos paruulos esse in Christo oportet, nisi ad id tantum, quod dictum est, ut simus paruutiparuuli malitia, non sensu. infideles autem omnes apostolus paruulos esse dicit, quod infirmi sint ad cibum firmum, adhuc lacte egeant apostolo dicente: lacte uos potaui, non cibo; nondum enim poteratis, sed nec adhuc potestis. de se autem ita dicit: cum factus sum uir, dereliqui qusequae sunt paruuli. unguentum ergo hoc descendit a capite in", + "candidate_score": 0.60736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_776", + "psc_text": "V 16 auxiliu mei R in deo e Re inpellant quidem insiti R 17 et benedicentes T 21 mazellas V potandum ex putandum m. 2 V putandum P fel Y 29 rennuere RP colafos VPT 28 adque VRP1 patientia R 24 fiduoia ex fiduciae m. 2 V mutus supr. scr. m. 1 R aemigret P 25 salus (s in ras. m. 1, postea is eras.) R et spes ex est apes m. 2 V 26 post suae 3-4 litt. eras. R. § 6 Et quia spei huius ipse etiam ceteris, ut propheta, sit prsedieatorpraedicator, subiecit: sperate in eum omnis coetus plebis et effundite coram illo corda uestra, quia deus adiator noster est. nihil occultum, nihil clausum, nihil obligatum sub dei confessione in corde retinendum est. effundendas coram eo omnis adiectusadfectus est, ut nihil de nobismetipsis fiduciae sit, sed ut per eum, ante quem nos tamquam pro peccato effimdimuseffundimus, adiuuemor. effundenda", + "candidate_score": 0.605659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2939", + "psc_text": "tempore quidem ipse antenoranterior, sed in spiritu apostolici gaudii particeps, qui resurrectionem domini contuentes seternitateinaeternitatem caducorum corporum crediderunt. id enim consequenti ait: auditam fac mihi mane misericordiam tuam: quia in te speraui, domine. matutinae autem huius misericorduemisericordiae gaudium locis plurimis demonstratur, uel tum cum ait: ad uesperam demorabitur fletus, et 2 Phil. I, 23. 8 Rom. VII, 24. 5 II Cor. 6, 2. 14 Ps. XXIX, 4. 26 Pa. XXIX, 6.' 2 me om. p 3 ego om. R 4 liberauit R 6 congemesoimus R cf. Stolz L. 366, Sittl Arch. It 492 congemiscimus pE 6 taedia & ipse R taedium et ipse e taedium ipse pb 10 excedat GRE recedat p corpore G e corpore RpE 14 ab infero GR ab inferis p ab inferno E ' 15 seruasti GE saluasti Rp a descendentibl G a descendibus p 18 ex uita scripsi et uita G e uita Rpb cf.", + "candidate_score": 0.605434, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1245", + "psc_text": "sui ad salutem commemorationem fieri desideret aut eorum ad poenam, qui sibi semper infesti sunt. et quidem in anteriore superscriptionis ipsius psalmo de uenia et salute tractatum est, qui totus ex persona dolentis domini pro nobis portantisque peccata nostra consistit. in hoc uero necessitas poscendae ueniseueniae non relicta est, quia iam superior et contiguus huic psalmus in salnifieatae Sion sedificatarumque ciuitatum Iudseae laude conclusus est. sed est in eo rememoratio in impios ultionis et retributionis in sanctos. et quia non illi Dauid, sed in illum Dauid psalmus in finem est, secundum editam in anterioribus ex nominis proprietate rationem ex persona domini tractabitur, ut ipso psalmi fine noscetur. § 2 Domine deus, in adiutorium meum intende. piae confessionis hsechaec uox est, adiutorium a domino et deo sperare; sed plus hic nunc, quam in deprecationibus sperandi auxilii solet, sermo significat. uideri enim id potest, qui in adiotoriumadiutorium positus sit super potentem, nunc", + "candidate_score": 0.604002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1641", + "psc_text": "ait: et conplacebodeo in regione uiuorum. atque ideo u in a m dixit, quia non in usu uitae istius uiuit, sed in dei sit miseratione uieturusuicturus. sed sperat istud, quia lex dei meditatio eius est. uacemus igitur diuinae lectioni, uacemus praeceptis dei et opera legis uitSB nostrae officiis exequamur: quia propter meditationem legis ueniente in se domini miseratione sperat se propheta uicturum. § 16 Non est uero sufficiens huic 'prophetee, ut sibi tantum sollicitus sit ac solum sui memor sit. oportet eum curam humani generis sumere et publicae sollicitudinis adfectum subire et orare pro his, qui in peccatis et in inreligiositate uersantur. huius itaque adfectus sui sollicitudinem consequenti uersu docet dicens: confundantur superbi, qui iniquitatem fecerunt super me. non est hic maledicti oratio. neque retributionem iniuriae sibi inlatse deprecatur. et absit, ut propheta euangelii prsedicatorpraedicator rationem euangelicse caritatis excesserit domino enim dicente: diligite inimicos uestros et orate pro calumniantibus uobis", + "candidate_score": 0.598283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1867", + "psc_text": "uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei misericordia; sed promerenda est haec a nobis studio innocentiseinnocentiae, ut respiciat in nos, qualiter respexit in Abraham, qualiter in Isaac, qualiter in Iacob, qualiter in Ioseph, qualiter in Iob, qualiter in Moysen. scit enim ad haec misericordisemisericordiae suae opera deum solere respicere, cum dicitur: dominus de caelo respexit in terram, ut audiret gemitum uinculatorum et soluat filios interemptorum, et rursum: et respexit super filios pauperum et non spreuit deprecationem eorum. 9 Exod. XIV, 24. 11 Gen. XVIII, 16. 18 Ps. Cm, 82. 28 Ps. CI, 20. 25 Ibid. 18. 1 per hos R cibos VCpE 2 ita per Cpe animam", + "candidate_score": 0.597793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1796", + "psc_text": "honerati p 26 moech SH e C furnicationes V 27 blasfemiae ex balaefemiae m. 2 Jx blasfemiae R 28 cummunem C hominem om. V. ut a se declinent, aduersantes fidei suae postulat. obsistunt enim inuocentipe studiis, obsistunt doctrinse spiritali; atque his per consiliorum suorum adsiduam familiaritatem se ingerentibus non uacat animo dei mandata scrutari, quia maligni uiri praesentia multum eum, qui mandata dei scrutari uelit, inpediat. § 7 Et quia dei opus est misericordia, ut in familiam eius recepti a dominatu malignommmalignorum horum liberemur, propheta orat dicens: suscipe me secundum eloquium tuum, et uiuam, et non confundas meab exspectatione mea. propheta exspectat et sperat: nihil praesens, nihil temporarium sectatur. plures autem sunt, qui hanc exspectationem fidei nostrae arguunt et inrident dicentes talia: quid ieiunia, quid continentia, quid castitas, quid iactura patrimoniorum utilitatis adferet? ubi spes uestra est, Christiani? mors aequaliter dominatur uniuersorum: in omnium corporum naturas commune ius illi est.", + "candidate_score": 0.597351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1869", + "psc_text": "V 18 ad terram VR aspicies CpE in terra r et faoies VCpE 15 sed cum miseratione respiciat in marg. add. p om. R respiciat supr. scr. C respiciat neque cum miseratione add. M. 2 V 19 est om. V a om. V in nos respiciat E 20 isac Ix isabao C qualiter in ante ioseph om. R et m. 3 supr. scr. & 21 iosef V in moyse VR 22 dfio V 28 in terra V 24 et ex ex V solueret E 25 respexit (om. et) RCpE. secundum ergo hoc iudicium timentium dominum orat, ut deus super se aspiciat et misereatur: ut, si ieiunantem uidet, si miserantem contuetur, si pium ac religiosum in omni opere conspiciet, tunc secundum iudicium eorum, qui diligunt nomen suum, ipse quoque dei miseratione sit dignus. § 8 Dehinc sequitur: gressus meos dirige secundum eloquiumtuum, etnedominetur mei omnis iniustitia. incedit quidem propheta ex uoluntate", + "candidate_score": 0.596826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.692825, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_154", + "psc_text": "PSALMUS CIX. (Vers. 1.) Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: Donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum. Dominus noster Jesus Christus cum a Judaeis quaereret cujus filium esse dicerent Christum, et respondissent, David: continuo illis respondentibus ait, Quomodo ergo David in spiritu dicit eum Dominum, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis? Si ergo in spiritu vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est (Matth. XXII, 43) ? Judaei sub hac interrogatione tacuerunt; ipsum quoque esse Dominum et filium David non agnoverunt, nec agnoscere voluerunt; et maluerunt inflata taciturnitate disrumpi, quam humili confessione eruditionem mereri. Nos autem Evangelio ipsius veritatis edocti, novimus Jesum Christum et Dominum esse David, secundum quod In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan.", + "candidate_score": 0.692825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_30_32", + "bdc_text": "Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_154", + "psc_text": "PSALMUS CIX. (Vers. 1.) Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: Donec ponam inimicos tuos, scabellum pedum tuorum. Dominus noster Jesus Christus cum a Judaeis quaereret cujus filium esse dicerent Christum, et respondissent, David: continuo illis respondentibus ait, Quomodo ergo David in spiritu dicit eum Dominum, Dixit Dominus Domino meo, Sede a dextris meis: donec ponam inimicos tuos sub pedibus tuis? Si ergo in spiritu vocat eum Dominum, quomodo filius ejus est (Matth. XXII, 43) ? Judaei sub hac interrogatione tacuerunt; ipsum quoque esse Dominum et filium David non agnoverunt, nec agnoscere voluerunt; et maluerunt inflata taciturnitate disrumpi, quam humili confessione eruditionem mereri. Nos autem Evangelio ipsius veritatis edocti, novimus Jesum Christum et Dominum esse David, secundum quod In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum: hoc erat in principio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil (Joan.", + "candidate_score": 0.676355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_519", + "psc_text": "Si non blandiretur, 519 nulla esset correctio (Sent. 70). Ministri igitur eloquiorum Dei et misericordiam ejus, et justitiam praedicabunt; et sicut regnum aeternum, ita ignem perpetuum non tacebunt: ut in via qua ad retributionem tenditur constituti, sciant quid eligere debeant, quid cavere. Magnitudinem autem Dei, quae non habet finem, quomodo enarrabunt, nisi quia semper hoc praedicabunt, quod finis ejus nequeat inveniri? Ineffabilium enim nullus eloquentior est narrator quam qui fatetur inexplicabilia esse quae loquitur. Hi ergo, inquit, narratores magnitudinis tuae memoriam abundantiae suavitatis tuae eructabunt, quia non es oblitus nostri, nosque tui meminisse facis. Doctrina itaque sana hoc de abundantia suavitatis divinae ructat, facitque eructari, ut omnes boni Dei gratia se regi, Dei gratia noverint custodiri, et per ipsam sibi, ut de illa possint gaudere, praestari. (Vers. 8-9.) Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors. Suavis Dominus universis, et miserationes ejus super omnia opera ejus. Misericordia et gratia, bonitas", + "candidate_score": 0.671466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_354", + "psc_text": "(Vers. 1, 2.) Qui confidunt in Domino, sicut mons Sion, non commovebitur in aeternum, qui habitat in Jerusalem. Inter mundi scandala et rerum temporalium varietates non discedere a Domino, sed in charitate ejus ac proximi stabilem permanere, tam clarum atque sublime est, ut qui in hac firmitate consistunt, montis Sion instar obtineant. Ipsi enim fide et spe habitant in Jerusalem, non hac terrena, sed in ista coelesti et aeterna quae aedificatur ut civitas (Psal. CXXII, 3). Montes in circuitu ejus: montium nomine significantur praedicatores veritatis, sive angeli, sive apostoli, sive prophetae, qui splendorem veritatis, quem de supernis accipiunt, in inferiora diffundunt. Et Dominus in circuitu plebis suae; quidquid ergo est lucis in montibus, ipse est qui splendere montes facit; et quidquid per ministros auxilii venit, illius est qui operatur omnia in omnibus (I Cor. XII, 6) . Ex hoc nunc et usque in saeculum; ut a temporalibus transferantur ad aeterna.", + "candidate_score": 0.637746, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1", + "max_score": 0.691998, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "quia conseruus tuus sum et fratrum tuorum. Iesum Dominum adora. qualis Iesus Dominus et quanta patientia ut qui in caelis adoratur necdum uindicetur in terris. huius patientiam, fratres dilectissimi, in persecutionibus et passionibus nostris cogitemus. huius aduentui plenum expectationis obsequium praebeamus nec defendi ante Dominum serui inreligiosa et inuerecunda festinatione properemus. insistamus potius et elaboremus et toto corde uigilantes adque ad omnem tolerantiam stabiles dominica praecepta seruemus, ut cum ille irae et uindictae dies uenerit non cum impiis et peccatoribus puniamur, sed cum iustis et Deum timentibus honoremur. 2 PhiL 2, 9 sq. 6 Apoc. 22, 9. 2 quod est] ad hoc ut sit V, ut sit Cyprianus test. II13, III 39 3 omnes V I omne v 4 curuent V teste Bigaltio, flectant V teste libro Goetting., flectatur v 5 nolenti iohanni G se adorare V 8 iesus dns W, hic dns G, iesu domini V patientia eius v", + "candidate_score": 0.691998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "quia conseruus tuus sum et fratrum tuorum. Iesum Dominum adora. qualis Iesus Dominus et quanta patientia ut qui in caelis adoratur necdum uindicetur in terris. huius patientiam, fratres dilectissimi, in persecutionibus et passionibus nostris cogitemus. huius aduentui plenum expectationis obsequium praebeamus nec defendi ante Dominum serui inreligiosa et inuerecunda festinatione properemus. insistamus potius et elaboremus et toto corde uigilantes adque ad omnem tolerantiam stabiles dominica praecepta seruemus, ut cum ille irae et uindictae dies uenerit non cum impiis et peccatoribus puniamur, sed cum iustis et Deum timentibus honoremur. 2 PhiL 2, 9 sq. 6 Apoc. 22, 9. 2 quod est] ad hoc ut sit V, ut sit Cyprianus test. II13, III 39 3 omnes V I omne v 4 curuent V teste Bigaltio, flectant V teste libro Goetting., flectatur v 5 nolenti iohanni G se adorare V 8 iesus dns W, hic dns G, iesu domini V patientia eius v", + "candidate_score": 0.679082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa003.opp-lat1_window_19", + "psc_text": "dom S 7 collegere Sl 10 ut] aut W 11 spumatamina G exciperet SWGV, patienter exciperet v 12 in cuius v et Wcorr. in margine nunc eius WGv 14 marturas W, martyres Gv coronaret 81 17 putaretur 81 Balubri S, salutari WV, salutare Gv poculo SWV, poculum Gv 18 ipsa et ipsa s 19 facinerosos W 21 et W 8. 1. m. 2 crucem S, uictimam WGv; cf. p. 414, 11., test. II15 p. 80 confundatur S 22 nox] non S 23 ne] et ne S (et s. I. m.2) 25 saltem Sv perseuerantur Gl 26 consumetur W, consum- matur 82 § 8 Et post ista adhuc interfectores suos, si conuersi ad eum uenerint, suscipit et patientia salutari ad conseruandum benignus ecclesiam suam nemini cluditeludit. illos aduersarios, illos blasphemos, illos nominis sui semper inimicos, si paenitentiam delicti agant, si admissum facinus agnoscant, non solum ad indulgentiam criminis sed ad praemium", + "candidate_score": 0.604285, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.691226, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1751", + "psc_text": "silentium restringit, ut ea quae illi mens suggesserit dicat. Ac si aperte dicat: Non ego carnaliter, sed spiritaliter loquor, quia per sensum spiritus 382 audio quae per ministerium corporis profero. Unde mox ad alta conscendit, seque in mysteriis elevat, et increpationem quam protulerat ad mystica verba permutat, dicens: CAPUT XXXIII [ Vet. XVIII, Rec. XV ]. VERS. 14.-- Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? 45. Justi leviora delicta magnis cruciatibus in se puniunt. --In Scriptura sacra dentes aliquando sancti praedicatores, aliquando vero interni accipi sensus solent. De sanctis enim praedicatoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro (Cant. IV, 2) . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca (Act. X, 13) ; id est, vetustatem earum contere, et in corpus Ecclesiae, videlicet in tua membra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent", + "candidate_score": 0.691226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18_20", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1751", + "psc_text": "silentium restringit, ut ea quae illi mens suggesserit dicat. Ac si aperte dicat: Non ego carnaliter, sed spiritaliter loquor, quia per sensum spiritus 382 audio quae per ministerium corporis profero. Unde mox ad alta conscendit, seque in mysteriis elevat, et increpationem quam protulerat ad mystica verba permutat, dicens: CAPUT XXXIII [ Vet. XVIII, Rec. XV ]. VERS. 14.-- Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? 45. Justi leviora delicta magnis cruciatibus in se puniunt. --In Scriptura sacra dentes aliquando sancti praedicatores, aliquando vero interni accipi sensus solent. De sanctis enim praedicatoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro (Cant. IV, 2) . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca (Act. X, 13) ; id est, vetustatem earum contere, et in corpus Ecclesiae, videlicet in tua membra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent", + "candidate_score": 0.690681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.681553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1751", + "psc_text": "silentium restringit, ut ea quae illi mens suggesserit dicat. Ac si aperte dicat: Non ego carnaliter, sed spiritaliter loquor, quia per sensum spiritus 382 audio quae per ministerium corporis profero. Unde mox ad alta conscendit, seque in mysteriis elevat, et increpationem quam protulerat ad mystica verba permutat, dicens: CAPUT XXXIII [ Vet. XVIII, Rec. XV ]. VERS. 14.-- Quare lacero carnes meas dentibus meis, et animam meam porto in manibus meis? 45. Justi leviora delicta magnis cruciatibus in se puniunt. --In Scriptura sacra dentes aliquando sancti praedicatores, aliquando vero interni accipi sensus solent. De sanctis enim praedicatoribus, sponsae dictum est: Dentes tui sicut greges tonsarum, quae ascenderunt de lavacro (Cant. IV, 2) . Unde et uni eorum ostensis in figura gentibus dicitur: Macta et manduca (Act. X, 13) ; id est, vetustatem earum contere, et in corpus Ecclesiae, videlicet in tua membra, converte. Rursum quia dentes interiores sensus accipi solent", + "candidate_score": 0.68149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_19", + "psc_text": "studiose compescitur, dum in templo Dei nemus plantari prohibetur (Deut. XVI, 21). Et cuncti procul dubio scimus, quia quoties in foliis male laetae segetis culmi proficiunt, minori plenitudine spicarum grana turgescunt. Unde et ipsam loquendi artem, quam magisteria disciplinae exterioris insinuant, servare despexi. Nam sicut hujus quoque epistolae tenor enuntiat, non metacismi collisionem fugio, non barbarismi confusionem devito, situs motusque et praepositionum casus servare contemno, quia indignum (Dist. 38, c. Indignum) vehementer existimo, ut verba coelestis oraculi restringam sub regulis Donati. Neque enim haec ab ulus interpretibus, in Scripturae sacrae auctoritate servata sunt. Ex qua nimirum quia nostra expositio oritur, dignum profecto est ut quasi edita soboles speciem suae matris imitetur. Novam vero translationem dissero; sed cum probationis causa exigit, nunc novam, nunc veterem per testimonia assumo; ut quia sedes apostolica, cui Deo auctore praesideo, utraque utitur, mei quoque labor studii ex utraque fulciatur. Praefatio In qua quae toto opere", + "candidate_score": 0.67487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1746", + "psc_text": "ei et cum praesentes fiunt blandiuntur fletibus, et cum quasi a conspectu illius recedunt moribus detrahunt. Qui tanto amplius de malis suis 381 feriendi sunt, quanto et in occulto cogitationis recta Dei judicia cognoscunt. [ Vet. XVII. ] Unde et subditur: Statim ut se commoverit, turbabit vos; et terror ejus irruet super vos. 41. Justi Deum metuunt antequam iratum experiantur. --Cum sit naturae incommutabilis omnipotens Deus, in ira judicii perturbabilis non est. Sed humano verbo motus Dei dicitur ipsa rectitudinis ejus districtio, qua humana pravitas feritur. Justi autem viri ante Deum metuunt quam ejus contra eos ira moveatur; et ne commotum sentiant, tranquillum timent. At contra perversi, tunc jam feriri pertimescunt, cum feriuntur; eosque tunc terror ejus a somno sui torporis exsuscitat, cum vindicta perturbat. Unde et per prophetam dicitur: Et tantum sola vexatio intellectum dabit auditui (Isai. XXVIII, 19) . Cum enim de praeceptis Dei contemptis atque despectis verberari", + "candidate_score": 0.67357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_203", + "psc_text": "unus idemque totus ubique praesidendo sustinens, sustinendo praesidens, circumdando penetrans, penetrando circumdans; unde superius praesidens, inde inferius sustinens; et unde exterius ambiens, inde interius replens: sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior et superior sine loco; est amplior sine latitudine, est subtilior sine extenuatione. 21. A facie Domini exit Satan, cum ad desiderii sui effectum venit. --Quo igitur exitur ab eo, qui dum per molem corporis nusquam est, per incircumscriptam substantiam nusquam deest? Sed quandiu Satan pressus majestatis potentia, appetitum suae malitiae exercere non valuit, quasi ante faciem Domini stetit. [ Vet. XIII. ] A facie autem Domini exiit; quia relaxatus divinitus ab internae retentionis angustia, ad sui desiderii effectum venit. A facie Domini exiit, quia diu vinculis disciplinae religata quandoque voluntas noxia ad opus processit. Cum enim, sicut dictum est, id quod voluit implere non valuit, quasi", + "candidate_score": 0.667635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_386", + "psc_text": "animam illius serva. 29. Satanae membra, omnes male viventes. Satanae manus, potestas ejus. Illi se tradens Dominus, eum sibi servire cogit. --Conditorem omnium Satanae manui traditum quis vel disipiens credat? sed tamen edoctus veritate, quis nesciat quod ejusdem Satanae membra sunt omnes, qui ei perverse vivendo junguntur? Membrum quippe ejus Pilatus exstitit, qui, usque ad mortis extrema, venientem in redemptionem nostram Dominum non cognovit. Corpus ejus sacerdotum principes exstiterunt, qui Redemptorem mundi a mundo repellere, usque ad crucem persequendo, conati sunt. Cum ergo se pro nostra redemptione Dominus membrorum Satanae manibus tradidit, quid aliud quam ejusdem Satanae manum in se saevire permisit; ut unde ipse exterius occumberet, inde nos exterius interiusque liberaret? Si igitur Satanae manus, ejus potestas accipitur, ejus manum juxta carnem pertulit, cujus potestatem corporis usque ad sputa, colaphos, flagella, crucem lanceamque toleravit. Unde et Pilato, ejus videlicet corpori, ad passionem veniens dicit: Non haberes in me potestatem,", + "candidate_score": 0.667023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.664659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6_8", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_455", + "psc_text": "Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum possunt famulari. --Si enim cor veraciter dolet, linguam contra nos vitia non habent. Nam cum plene vita rectitudinis quaeritur, supervacua suggestio pravitatis obturatur. Saepe autem si forti nos studio contra vitiorum incentiva stringimus, ipsa etiam vitia ad usum virtutis immutamus. Nonnullos namque ira possidet: sed hanc, dum rationi subjiciunt, in sancti zeli ministerium vertunt. Nonnullos superbia erigit; sed dum divinae formidini animum inclinant, hanc ad defensionem justitiae in vocem liberae auctoritatis immutant. Nonnullos fortitudo carnis illecebrat; sed dum exercendis piis operibus corpus subdunt, unde iniquitatis stimulum passi sunt, inde pietatis lucra mercantur. Unde et bene isdem beatus Job post multa", + "candidate_score": 0.664066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1011", + "psc_text": "feriri paterna correptione desiderant, et dolorem vulneris medicamina salutis putant. Recte ergo nunc dicitur: Haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore non parcat. Ac si aperte diceretur: Qui ideo hic quibusdam parcit, ut eos in perpetuum feriat; ideo hic me feriat, ut non parcendo, in perpetuum parcat. Ex afflictione enim me consolor, quia corruptionis humanae putredinem sciens, ad spem salutis ex vulnere certus reddor. Quod quia non tumenti sed humili mente edidit, subjungendo, ut praediximus, patefacit, dicens: CAPUT XX. IBID.-- Nec contradicam sermonibus sancti. 23. Deus saepe tacitus loquitur operibus. --Plerumque ad nos verba Dei non sunt dictorum sonitus, sed effectus operationum. In eo enim nobis loquitur quod erga nos tacitus operatur. Beatus igitur Job sermonibus Dei contradiceret, si de ejus percussionibus murmuraret. Sed quid de percussore suo sentiat, indicat, qui (sicut jam diximus) quem ferientem tolerat, sanctum vocat. Sequitur: CAPUT XXI [ Vet. IX, Rec. VIII ]. VERS.", + "candidate_score": 0.663931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6_8", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1550", + "psc_text": "illud est forte quod ferit. [ Vet. et Rec. III. ]? Quia autem pravi audire bona patienter nequeunt, et cum vitae emendationem negligunt, ad verba se responsionis accingunt, aperte Sophar insinuat, qui subjungit: CAPUT III. VERS. 3.-- Tibi soli tacebunt homines, et cum caeteros irriseris, a nullo confutaberis? 3. Ad correptionem quam diverse affecti pravi et recti. --Imperita mens, ut diximus, veritatis sententias graviter tolerat, et silentium poenam putat atque omne quod rectum dicitur dedecus suae irrisionis arbitratur, quia cum vera vox pravorum se auribus admovet, memoriam culpa mordet, et in redargutione vitiorum quo intus cognitione mens tangitur, foras ad studium contradictionis excitatur. Ferre vocem non valet, quia tacta in vulnere sui reatus dolet, et per hoc quod generaliter contra perversos dicitur, se impeti specialiter suspicatur. Quod enim intus egisse se meminit, audire foris erubescit. Unde mox se ad defensionem praeparat, ut reatus sui verecundiam per verba pravae refutationis tegat.", + "candidate_score": 0.66374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_153", + "psc_text": "Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. Ac si aperte diceretur: Nullum est bonum, quod foris agitur, si non pro eo intus ante Dei oculos innocentiae victima in ara cordis immolatur. [ Vet. XXXIX ]. Tota itaque virtute perspiciendus est fluvius operis, si purus emanat ex fonte cogitationis. Omni cura servandus est a malitiae pulvere oculus cordis; ne hoc, quod in actione rectum hominibus ostentat, apud semetipsum per vitium pravae intentionis intorqueat. 54. Ideo curandum, ne bona opera nostra pauca sint, aut indiscussa. --Curandum itaque est ne bona nostra pauca sint; curandum ne indiscussa; ne aut pauca agentes, inveniamur steriles; aut indiscussa relinquentes, vecordes. Neque enim unaquaeque vere virtus est, si mista aliis virtutibus non est. Unde recte ad Moysen dicitur: Sume tibi aromata, stacten et onycha, galbanum boni odoris, et thus lucidissimum; aequalis ponderis erunt omnia, faciesque thymiama compositum opere unguentarii, mistum diligenter et purum", + "candidate_score": 0.662965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6_8", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1746", + "psc_text": "ei et cum praesentes fiunt blandiuntur fletibus, et cum quasi a conspectu illius recedunt moribus detrahunt. Qui tanto amplius de malis suis 381 feriendi sunt, quanto et in occulto cogitationis recta Dei judicia cognoscunt. [ Vet. XVII. ] Unde et subditur: Statim ut se commoverit, turbabit vos; et terror ejus irruet super vos. 41. Justi Deum metuunt antequam iratum experiantur. --Cum sit naturae incommutabilis omnipotens Deus, in ira judicii perturbabilis non est. Sed humano verbo motus Dei dicitur ipsa rectitudinis ejus districtio, qua humana pravitas feritur. Justi autem viri ante Deum metuunt quam ejus contra eos ira moveatur; et ne commotum sentiant, tranquillum timent. At contra perversi, tunc jam feriri pertimescunt, cum feriuntur; eosque tunc terror ejus a somno sui torporis exsuscitat, cum vindicta perturbat. Unde et per prophetam dicitur: Et tantum sola vexatio intellectum dabit auditui (Isai. XXVIII, 19) . Cum enim de praeceptis Dei contemptis atque despectis verberari", + "candidate_score": 0.661808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6_8", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1552", + "psc_text": "ira temperatur; isti cum se impeti redargutione conspiciunt, gladium percussionis credunt, quia dum per correptionis vocem culpa detegitur, praesentis gloriae opinio foedatur. Hinc quippe in laude justi per Salomonem dicit Veritas: Doce justum, et festinabit accipere (Prov. IX, 10) . Hinc pravorum contumaciam despicit, dicens: Qui erudit derisorem, ipse sibi facit injuriam (Ibid., 7) . Nam fit plerumque ut cum correpta in se mala defendere nequeunt, ex verecundia pejores fiant; ac sic in sua defensione superbiant, ut quaedam vitia contra vitam corripientis exquirant; et eo se criminosos non aestimant, si crimina et aliis imponant. Quae cum vera invenire nequeunt, fingunt, ut ipsi quoque habeant quod non impari justitia increpare videantur. Unde et Sophar, quia quasi irrideri se per increpationem doluit, protinus mentiendo subjungit: CAPUT IV. VERS. 4.-- Dixisti enim, Purus est sermo meus, et mundus sum in conspectu tuo. 4. Pravi vera in se mala flere renuunt, et aliis falsa", + "candidate_score": 0.661581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18_20", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_439", + "psc_text": "super petram poni, et jus carnium desuper fundi. Quem alium signat petra, nisi eum, de quo per Paulum dicitur: Petra autem erat Christus (I Cor. X, 4) . Carnes ergo super petram ponimus, cum corpus nostrum in Christi imitatione cruciamus. Jus etiam carnium desuper fundit, qui in conversatione Christi ipsas a se etiam carnales cogitationes exinanit. Quasi enim jus ex carne liquida in petram funditur, quando mens et a cogitationum carnalium fluxu vacuatur. Quae tamen mox angelus 97 virga tangit, quia intentionem nostram nequaquam potestas divini adjutorii deserit. De petra autem ignis exit, et jus carnesque consumit, quia afflatus a Redemptore spiritus, tanta cor nostrum flamma compunctionis concremat, ut omne quod in eo est illicitum et operis et cogitationis exurat. Quod ergo illic est jus in petram fundere, hoc est hic saniem testa mundare. Perfecta enim mens solerter invigilat, ut non solum perversa agere renuat, sed omne etiam quod in", + "candidate_score": 0.660805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_805", + "psc_text": "XVIII, 14.) Quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas. Et vir iracundus effodit peccata (Prov. XV, 18) . Iracundus quippe peccata effodit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, pejores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram (Ephes. IV, 26) ; quia cum menti iracundia confusionis tenebras incutit, huic Deus radium suae cognitionis abscondit. Per iram sancti Spiritus splendor excluditur; quo contra, juxta vetustam translationem scriptum est: Super quem 176 requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem sermones meos (Isa. LXVI, 2) ? Cum enim humilem diceret, quietum protinus adjunxit. Si ergo ira quietem mentis subtrahit, suam sancto Spiritui habitationem claudit, cujus recessione animus vacuus, ad apertam mox insaniam ducitur, et usque ad superficiem ab intimo cogitationum fundamento dissipatur. 79.", + "candidate_score": 0.659878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1184", + "psc_text": "spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excutiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo (Psal. XXXVII, 19) . Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? [ Vet. XVI. ] Sed afflictae menti, et sua sollicite damna cogitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. 259 Unde et apte mox subditur: CAPUT XXII. IBID.-- Confabulabor cum amaritudine animae meae. 38.", + "candidate_score": 0.658822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1367", + "psc_text": "consilio quaerere nihil est aliud quam contra ejus consilium superbire. Cum ergo factorum causa non deprehenditur, restat ut sub factis illius cum humilitate taceatur, quia nequaquam sufficit sensus carnis, ut secreta penetret majestatis. Qui ergo in factis Dei rationem non videt, infirmitatem suam considerans, cur non videat rationem videt. Unde et per Paulum quoque subsequenter adjungitur: Nunquid dicet figmentum ei qui se finxit: Quare me fecisti sic (Ibid.) ? Quo enim se cernit figmentum divini operis, eo semetipsum redarguit, ne contra manum resultet operantis, quia qui benigne quod non erat fecit, quod est, injuste non deserit. Ad semetipsam ergo in percussione mens redeat, et quod apprehendere non valet, non requirat, ne si divinae irae causa discutitur, amplius discussa 299 provocetur; et quam placare humilitas poterat, inexstinguibiliter superbia accendat. Unde apte quoque de hac eadem ira protinus subditur: CAPUT XVI [ Rec. IX ]. VERS. 13.-- Deus, cujus resistere irae nemo", + "candidate_score": 0.658317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.657802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1004", + "psc_text": "8-10.-- Quis det ut veniat petitio mea, et quod exspecto tribuat mihi Dominus; et qui coepit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me, et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat? 19. Exemplum Job suum percussorem benedicentis. Conterit nos Deus, conterit et diabolus, diversis exitibus. --Sed fortasse haec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virga ferrea, et tanquam vas figuli conteres eos (Psal. II, 9) . In virga nos ferrea Dominus", + "candidate_score": 0.657208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_203", + "psc_text": "unus idemque totus ubique praesidendo sustinens, sustinendo praesidens, circumdando penetrans, penetrando circumdans; unde superius praesidens, inde inferius sustinens; et unde exterius ambiens, inde interius replens: sine inquietudine superius regens, sine labore inferius sustinens; interius sine extenuatione penetrans, exterius sine extensione circumdans. Est itaque inferior et superior sine loco; est amplior sine latitudine, est subtilior sine extenuatione. 21. A facie Domini exit Satan, cum ad desiderii sui effectum venit. --Quo igitur exitur ab eo, qui dum per molem corporis nusquam est, per incircumscriptam substantiam nusquam deest? Sed quandiu Satan pressus majestatis potentia, appetitum suae malitiae exercere non valuit, quasi ante faciem Domini stetit. [ Vet. XIII. ] A facie autem Domini exiit; quia relaxatus divinitus ab internae retentionis angustia, ad sui desiderii effectum venit. A facie Domini exiit, quia diu vinculis disciplinae religata quandoque voluntas noxia ad opus processit. Cum enim, sicut dictum est, id quod voluit implere non valuit, quasi", + "candidate_score": 0.643844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1184", + "psc_text": "spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror excutiat, ne vulnus proditum, sed neglectum, quo licentius jam per humanam notitiam tangitur, deterius putrescat. Quo contra Psalmista plagam cordis non solum detexerat, sed detectae etiam medicamentum moeroris adhibebat, dicens: Iniquitatem meam ego pronuntio, et cogitabo pro peccato meo (Psal. XXXVII, 19) . Pronuntiando enim occultum vulnus detegit, cogitando autem quid aliud quam medicamentum vulneri apponit? [ Vet. XVI. ] Sed afflictae menti, et sua sollicite damna cogitanti, rixa pro semetipsa oritur contra semetipsam. Nam cum se ad lamenta poenitentiae instigat, occulta se increpatione dilaniat. 259 Unde et apte mox subditur: CAPUT XXII. IBID.-- Confabulabor cum amaritudine animae meae. 38.", + "candidate_score": 0.642674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_27_29", + "bdc_text": "Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_377", + "psc_text": "Qui nos conresuscitavit, et consedere fecit in coelestibus (Ephes. II, 6) . Nempe hunc in terra persecutionum tormenta constrinxerant; sed poenarum suarum ponderibus pressus, ecce jam per gloriam capitis in coelo residebat. Quia ergo in omnibus unitum caput et corpus novimus, sic a percussione capitis incipimus, ut subsequenter tamen ad corporis flagella veniamus. Sed hoc, quod quadam die Satan coram Domino astitisse dicitur, quod unde veniat 84 percontatur, quod beatus Job magnis conditoris praeconiis praefertur, quia jam saepe discussimus, replicare devitamus. Si enim diu mens rebus discussis involvitur, pervenire ad indiscussa praepeditur. Ibi ergo allegoriae nunc initium ponimus, ubi post verba saepe repetita, adjunctum novi aliquid scimus. Itaque ait: CAPUT XIV. Commovisti me adversus eum, ut affligerem illum frustra. 26. Christus pro se frustra, pro nobis non frustra afflictus. --Si beatus Job Redemptoris nostri in passione positi speciem tenet, quomodo ad Satan a Domino dicitur: Commovisti me adversus eum? Mediator", + "candidate_score": 0.642598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_784", + "psc_text": "nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in semetipsis habeant unde ab intima novitate veterascant? [ Vet. XXVIII.] 69. Angeli doctores sunt, qui quamlibet sancti, non sunt sine culpa. Tinea sine sonitu damnum faciens, iniquos exhibet damna sua non attendentes. --Possunt quoque per angelos sancti doctores intelligi, sicut per prophetam dicitur: Labia sacerdotis custodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est (Mal. VII, 1) . Qui quantalibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, cum iter praesentis vitae gradiuntur, quia eorum nimirum gressus tangitur aut luto illiciti operis, aut pulvere cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 20, 21) . Dicat ergo:", + "candidate_score": 0.636574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_822", + "psc_text": "cordis; putredo ossium invidia (Prov. XIV, 30) . Quid enim per carnes, nisi infirma quaedam ac tenera; et quid per ossa, nisi fortia acta signantur? Et plerumque contingit ut quidam cum vera cordis innocentia in nonnullis suis actibus infirmi videantur; quidam vero jam quaedam ante humanos oculos robusta exerceant, sed tamen erga aliorum bona, 180 intus invidiae pestilentia tabescant. Bene ergo dicitur: Vita carnium, sanitas, cordis, quia si mentis innocentia custoditur, etiam si qua foris infirma sunt, quandoque roborantur. Et recte subditur: Putredo ossium invidia, quia per livoris vitium, ante Dei oculos pereunt etiam fortia acta virtutum. Ossa quippe per invidiam putrescere, est quaedam etiam robusta deperire. 86. Invidiae imminutio et mors, inchoatus aut perfectus amor aeternitatis. --Sed cur haec de invidia dicimus, si non etiam qualiter eruatur intimemus? Difficile namque est ut hoc alteri non invideat, quod adipisci alter exoptat; quia quidquid temporale percipitur, tanto fit minus singulis, quanto", + "candidate_score": 0.633703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_170", + "psc_text": "quia eo intuitu, quo omnipotens Deus cuncta spiritalia conspicit, etiam Satan in ordine naturae subtilioris videt, attestante Scriptura, quae dicit: Oculi Domini contemplantur malos et bonos (Prov. XV, 3) . Sed hoc, quod adfuisse Satan coram Domino dicitur, in gravi nobis quaestione versatur. Scriptum quippe est: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8). Satan vero, qui mundo corde esse non potest, quomodo ad videndum Dominum adfuisse potest. 5. Deo adest, quia ab eo videtur. --Sed intuendum est quia adfuisse coram Domino, non autem Dominum vidisse perhibetur. Venit quippe, ut videretur, non ut videret. Ipse in conspectu Domini, non autem in conspectu ejus Dominus fuit: sicut caecus cum in sole consistit, ipse quidem radiis solis perfunditur, sed tamen lumen non videt quo illustratur. Ita ergo etiam inter angelos in conspectu Domini Satan adfuit; quia vis divina, quae intuendo penetrat omnia, non se videntem immundum spiritum vidit. Quia enim", + "candidate_score": 0.632152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_200", + "psc_text": "tua sunt, tantum in eum ne extendas manum tuam, intelligi et aliter potest, quia fortem quidem pugnatorem suum Dominus noverat, sed tamen dividere ei certamina contra hostem volebat; ut quamvis robusto bellatori victoria in cunctis suppeteret, prius tamen de uno certamine hostis ad Dominum victus rediret: tuncque ei aliud iterum vincendo concederet, quatenus fidelis famulus eo mirabilius victor existeret, quo victus hostis se contra illum iterum ad nova bella repararet. Sequitur: CAPUT XII [ Vet. XII, Rec. VIII ]. IBID.-- Egressusque est Satan a facie Domini. 20. Deus est intra et extra omnia, supra et infra omnia. --Quid est quod Satan a facie Domini egressus dicitur? Quo enim exitur ab eo qui ubique est? Hinc namque ait: Coelum et terram ego impleo (Jer. XXIII, 24) . Hinc est, quod Sapientia illius dicit: Gyrum coeli circuivi sola (Eccli. XXIV, 8) . Hinc de ejus Spiritu scriptum est: Spiritus Domini implevit orbem", + "candidate_score": 0.631004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2117", + "psc_text": "II, 5) . Sciebat quippe vir sanctus quia et per hoc ipsum quod perversa voluntate contra se Satan egerat, potestatem non a semetipso, sed a Domino habebat. Sequitur: CAPUT LII [ Vet. XXV, Rec. XXIV ]. VERS. 22.-- Quare persequimini me sicut Deus, et carnibus meis saturamini? 60. Deus non saeviendo nos persequitur. --Non abhorret a locutione pietatis quod a Deo se perhibet persequi. Est namque persecutor bonus, sicut de semetipso ore prophetico Dominus dicit: Detrahentem occulte adversus proximum suum, hunc persequebar. Cum vero sanctus quisque flagellari permittitur, scit quod persecutionem contra commissa vitia ex interna dispensatione patiatur. Crudeles autem persecutorum mentes cum potestatem feriendi appetunt, contra bonorum vitam non studio purgationis, sed livoris facibus accenduntur. Et quidem hoc faciunt quod Deus omnipotens fieri permittit. Sed dum una causa cum Deo etiam per eos agitur, non tamen voluntas una in eadem causa servatur, quia cum omnipotens Deus amando purgationem exhibet,", + "candidate_score": 0.627966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14_16", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_98", + "psc_text": "illi qui praevalet obsistas. Immoderata quoque petulantium luxuria asinorum appellatione exprimitur, ut propheta testatur, qui ait: Quorum carnes sunt ut carnes asinorum (Ezech. XXIII, 20) . Asinorum rursus nomine, simplicitas gentilitatis ostenditur. Unde Jerusalem tendens Dominus, asellum sedisse perhibetur (Matth. XXI, 5). Quid est enim sedendo asinum Jerusalem venire, nisi gentilitatis simplicia corda possidendo, ea ad visionem pacis regendo et praesidendo perducere? Quod uno et facili testimonio ostenditur: quia et per boves Judaeae 25 operarii, et per asinum gentiles populi designantur, cum per prophetam dicitur: Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3) . Quis enim bos, nisi Judaicus populus exstitit, cujus cervicem jugum legis attrivit? Et quis asinus, nisi gentilitas fuit, quam quilibet seductor reperit quasi brutum animal, et nulla ratione renitens, quo voluit errore substravit? Bos ergo possessorem, et asinus Domini praesepe cognovit, quia et Hebraicus populus Deum, quem colebat, sed ignorabat, reperit; et", + "candidate_score": 0.624555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_805", + "psc_text": "XVIII, 14.) Quia qui se ex humana ratione non temperat, necesse est, ut bestialiter solus vivat. Per iram concordia rumpitur, sicut scriptum est: Vir animosus parit rixas. Et vir iracundus effodit peccata (Prov. XV, 18) . Iracundus quippe peccata effodit, quia etiam malos, quos incaute ad discordiam provocat, pejores facit. Per iram lux veritatis amittitur, sicut scriptum est: Sol non occidat super iracundiam vestram (Ephes. IV, 26) ; quia cum menti iracundia confusionis tenebras incutit, huic Deus radium suae cognitionis abscondit. Per iram sancti Spiritus splendor excluditur; quo contra, juxta vetustam translationem scriptum est: Super quem 176 requiescet spiritus meus, nisi super humilem et quietum et trementem sermones meos (Isa. LXVI, 2) ? Cum enim humilem diceret, quietum protinus adjunxit. Si ergo ira quietem mentis subtrahit, suam sancto Spiritui habitationem claudit, cujus recessione animus vacuus, ad apertam mox insaniam ducitur, et usque ad superficiem ab intimo cogitationum fundamento dissipatur. 79.", + "candidate_score": 0.622836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1112", + "psc_text": "ostendi sapientes appetunt, intus per stultitiam elationis suae vinculis ligantur. Unde fit ut contentionum certamina exquirant, et de Deo, qui pax nostra est, loqui pacfice nesciant, atque ex pacis negotio rixae inventores fiant. Quibus bene per Paulum dicitur: Si quis autem videtur esse contentiosus, nos talem consuetudinem non habemus, neque Ecclesia Dei (I Cor. XI, 16) . Recte autem subditur: CAPUT IV. IBID.-- Et loquentes id quod justum est, judicate. 5. Nil inconsulte loquendum. --Is namque qui loquitur, dum de verbis suis auditoris sententiam exspectat, quasi ejus judicio supponitur a quo auditur. Qui igitur in dictis suis reprobari metuit, ipse prius debet examinare quod dicit, quatenus inter cor et linguam aequus quidam discretusque arbiter sedeat, subtiliter pensans, si recta verba cor offerat, quae, utiliter suscipiens, ad auditorum judicium lingua perducat. Beatus igitur Job sua contra amicos agens, sed contra haereticos nostra denuntians, praecipitationem loquentium reprehendat, atque ad eorum mentem verba", + "candidate_score": 0.622289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2092", + "psc_text": "feriunt cogitationes noxias in mentibus fundant, post furorem Domini recte subjungitur: CAPUT XXXVIII [ Rec. XVIII ]. VERS. 12.-- Simul venerunt latrones ejus, et fecerunt sibi viam per me. 46. Afflictos maligni spiritus irrumpentes obsident. In eis voluntas injuste est, et potestas justa. --Latrones namque ejus maligni sunt spiritus, qui exquirendis hominum mortibus occupantur. Quia viam sibi in afflictorum cordibus faciunt, quando inter adversa quae exterius tolerantur cogitationes quoque pravas immittere non desistunt. De quibus adhuc dicitur: Et obsederunt in gyro tabernaculum meum. In gyro enim tabernaculum obsident quando 454 ex omni latere suis tentationibus mentem cingunt. Quam modo lugere de temporalibus, modo desperare de aeternis, modo in impatientiam ruere, atque in Deum blasphemiae verba jaculari, pessima suggestione persuadent. Quae tamen verba, ut jam praediximus, beato Job etiam juxta historiam congruunt, qui dum mala quae pertulit ante oculos congessit, non quasi corrigendum filium, sed quasi hostem percussum se esse judicavit.", + "candidate_score": 0.621083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_440", + "psc_text": "Redemptore spiritus, tanta cor nostrum flamma compunctionis concremat, ut omne quod in eo est illicitum et operis et cogitationis exurat. Quod ergo illic est jus in petram fundere, hoc est hic saniem testa mundare. Perfecta enim mens solerter invigilat, ut non solum perversa agere renuat, sed omne etiam quod in se per cogitationes turpiter liquatur tergat. [ Vet. XXIII. ] Sed saepe de ipsa victoria bellum oritur, ut cum immunda cogitatio vincitur, victoris animus elatione pulsetur. Sic ergo mentem necesse est per munditiam erigi, ut tamen sollicite debeat in humilitate substerni. [ Rec. XXVIII. ] Unde et cum de sancto viro diceretur, Testa saniem radebat, protinus apte subjungitur, CAPUT XXXI. IBID.-- Sedens in sterquilinio. 60. Tentationis victor humilitatem servet. Elatio parva agentium, et magna de se sentientium. Elatio iniquorum, ubi alii peccant in quibus ipsi non peccent. --In sterquilinio quippe sedere, est vilia de se quempiam et abjecta sentire. In", + "candidate_score": 0.618754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam . Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1044", + "psc_text": "sed tenere vitam sanctitatis ignorat. In perversa igitur mente draco cubat, et struthio pascitur, quia et latens malitia callide tegitur, et intuentium oculis simulatio bonitatis antefertur. Quid vero onocentaurorum nomine, nisi et lubrici figurantur et elati? Graeco quippe eloquio ὄνος asinus dicitur, et appellatione asini luxuria designatur, propheta attestante, qui ait: Ut carnes asinorum, carnes eorum (Ezech. XXIII, 20). Tauri autem vocabulo cervix superbiae demonstratur, sicut voce Dominica de Judaeis superbientibus per Psalmistam dicitur: Tauri pinques obsederunt me (Psal. XXI, 13) . Onocentauri ergo sunt qui, subjecti luxuriae vitiis, inde cervicem erigunt, unde humiliari debuerunt. Qui, carnis suae voluptatibus servientes, expulsa longe verecundia, non solum se amittere rectitudinem non dolent, sed adhuc etiam de opere confusionis gaudent. Onocentauris autem daemonia occurrunt, quia maligni spiritus valde eis ad votum deserviunt quos de his gaudere conspiciunt quae flere debuerunt. Ubi apte subjungitur: Et pilosus clamabit alter ad alterum Qui namque alii pilosi", + "candidate_score": 0.607193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam . Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1043", + "psc_text": "commisso vitio superbitur. 228 Nam quamvis de virtute nasci elatio soleat, nonnunquam tamen stulta mens de perpetrata se nequitia exaltat. Sed cum culpa culpae adjungitur, quid aliud quam involutis semitis atque innodatis vinculis pravorum gressus ligantur? Unde bene contra perversam mentem sub Judaeae specie per Isaiam dicitur: Erit cubile draconum, et pascua struthionum, et occurrent daemonia onocentauris, et pilosus clamabit alter ad alterum (Isai. XXXIV, 13) . Quid namque per dracones nisi malitia, quid vero struthionum nomine nisi hypocrisis designatur? Struthio quippe speciem volandi habet, sed usum volandi non habet, quia et hypocrisis cunctis intuentibus imaginem de se sanctitatis insinuat, sed tenere vitam sanctitatis ignorat. In perversa igitur mente draco cubat, et struthio pascitur, quia et latens malitia callide tegitur, et intuentium oculis simulatio bonitatis antefertur. Quid vero onocentaurorum nomine, nisi et lubrici figurantur et elati? Graeco quippe eloquio ὄνος asinus dicitur, et appellatione asini luxuria designatur, propheta attestante, qui", + "candidate_score": 0.606004, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.690877, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_495", + "psc_text": "Dominus autem mecum est quasi bellator fortis. Idcirco qui me persequuntur, cadent et infirmi erunt (sive ideo persecuti sunt, et intelligere non potuerunt). Confundantur [Vulg. confundentur] vehementer, quia non intellexerunt opprobrium (sive ignominiam) sempiternum, quod numquam delebitur. Quia persecuti sunt, ideo propheticum non potuerunt intelligere sermonem, et ignorantiam confusio vehemens consecuta est, nec intellexerunt ignominiam sempiternam, quae obtinebit eos, et nulla oblivione delebitur. Dicant igitur quod volunt viri quondam 981 pacifici, et qui custodiebant latus meum, et decipere cupiebant, dummodo justum virum atque doctorem Ecclesiae post persecutionem tanta vindicta, tantaque praemia consequantur. (Vers. 12.) Et tu, Domine, exercituum probator justi (sive qui probas justa) qui vides renes et cor, videam quaeso ultionem tuam ex eis, tibi enim revelavi causam meam (Luc. VI) . Solus est Dominus, qui noverit probare justitiam, quomodo solus est, qui cordis interna conspiciat. Unde et Jesus sciens cogitationes hominum, non ex profectu, ut quidam putant, sed", + "candidate_score": 0.690877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_585", + "psc_text": "Furor ejus, haud dubium quin Dei, consumet principatus: et petrae conterentur ab eo (Nahum, I, 6). Hoc contra haereticos. Caeterum de Ecclesiasticis viris scriptum est, quod malleus et securis non sint audita in domo Domini (III Reg. VI). (Vers. 30 seqq.) Propterea ecce ego ad Prophetas, dicit Dominus, qui furantur verba mea unusquisque a proximo suo [Al. ad proximum suum]. Ecce ego ad Prophetas, dicit Dominus, qui assumunt linguas suas et aiunt, dicit (sive dormitant dormitationem). Ecce ego ad Prophetas somniantes mendacium, ait Dominus, qui narrant ea, et seducunt [Al. narraverunt et seduxerunt] populum meum in mendaciis suis et in miraculis (sive stuporibus atque terroribus suis), cum ego non misissem eos, nec mandassem eis, qui nihil profuerunt populo huic, dicit Dominus. Semper imitatur mendacium veritatem: et nisi habuerit aliquam similitudinem recti, decipere non potest innocentes. Quomodo igitur in priori populo mentiebantur Prophetae atque dicebant: Haec dicit Dominus. Et, Vidi Dominum;", + "candidate_score": 0.676006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_107", + "psc_text": "ille vastat Ecclesiam et terram Juda, et Jerusalem quoque populatur, Dei ira perspicua est. (Vers. 9.) Et erit in die illa, dicit Dominus: peribit cor regis, et cor principum, et obstupescent Sacerdotes, et Prophetae consternabuntur. Vastante praedone Ecclesiam Domini, et ira contra nos Domini permanente, omne auxilium inutile erit. Peribit cor regis, cujus cor debet esse in manu Dei, et cor principum, qui putabantur esse sapientes. Stultam enim fecit Deus sapientiam mundi, quia per illam non cognoverunt Deum (I Cor. I). Ipsi quoque sacerdotes, qui legem Domini docere debuerant, et subjectos sibi populos a leonis furore defendere, quodam stupore infatuati, vertentur in amentiam: sic enim LXX transtulerunt, pro stupore, excessum mentis exprimentes. Et Prophetae consternabuntur, sive, ut Aquila transtulit verbum Hebraicum IETHMAU ( ), amentes erunt. Quis enim non insaniat, non perdat cor: quando principes, et reges, et Sacerdotes, et Prophetas quondam suos sub leone conspexerit? (Vers. 10.) Et dixi:", + "candidate_score": 0.674882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_495", + "psc_text": "Dominus autem mecum est quasi bellator fortis. Idcirco qui me persequuntur, cadent et infirmi erunt (sive ideo persecuti sunt, et intelligere non potuerunt). Confundantur [Vulg. confundentur] vehementer, quia non intellexerunt opprobrium (sive ignominiam) sempiternum, quod numquam delebitur. Quia persecuti sunt, ideo propheticum non potuerunt intelligere sermonem, et ignorantiam confusio vehemens consecuta est, nec intellexerunt ignominiam sempiternam, quae obtinebit eos, et nulla oblivione delebitur. Dicant igitur quod volunt viri quondam 981 pacifici, et qui custodiebant latus meum, et decipere cupiebant, dummodo justum virum atque doctorem Ecclesiae post persecutionem tanta vindicta, tantaque praemia consequantur. (Vers. 12.) Et tu, Domine, exercituum probator justi (sive qui probas justa) qui vides renes et cor, videam quaeso ultionem tuam ex eis, tibi enim revelavi causam meam (Luc. VI) . Solus est Dominus, qui noverit probare justitiam, quomodo solus est, qui cordis interna conspiciat. Unde et Jesus sciens cogitationes hominum, non ex profectu, ut quidam putant, sed", + "candidate_score": 0.662289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28_30", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari . Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_447", + "psc_text": "Judaei quaerebant eum interficere, non solum quia solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18) . LIBER QUARTUS. 965-966 Semper diabolus bono operi imminet [ Forte invidet] et ubique gradientibus ponit laqueos, narrante Propheta de satellitum ejus insidiis: Juxta semitam scandalum posuerunt mihi (Psal. CXXXIX, 6) , et Evangelio (Matth. XIII, Marc. IV et Luc. VIII) hoc ipsum plenius instruente, quod volatilia coeli juxta viam jacta Al. jactata semina diripiant atque disperdant. Cur hoc principio, frater Eusebi, usus sim, sequens sermo monstrabit. Multis et de toto huc orbe confluentium turbis, et Sanctorum Fratrum monasteriique curis occupatus, Commentarios in Jeremiam per intervalla dictabam; ut quod deerat otio, superesset industriae; cum subito haeresis Pythagorae et Zenonis, ἀπαθείας, et ἀναμαρτησίας, id est, impassibilitatis et impeccantiae, quae olim in Origene, et dudum in discipulis ejus Grunnio, Evagrioque Pontico, et Joviniano jugulata est, coepit reviviscere, et non solum", + "candidate_score": 0.659044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_239", + "psc_text": "vulnerans lingua eorum, dolum locuta est: in ore suo pacem cum amico suo loquitur, et occulte ponit ei insidias. Numquid super his non visitabo, dicit Dominus: aut in gente hujuscemodi non ulciscetur anima mea? Omnis haereticus qui corda vulnerat audientium et nescientium scriptum: Omni custodia serva cor tuum (Prov. IV, 23) , sagittam possidet vulnerantem, et in dolo loquitur. Cumque ore suo pacem proximo repromittat, occulte tendit insidias. 906 Sequentibus autem versiculis, in quibus dicit: Numquid super his non visitabo, dicit Dominus: aut in gente hujuscemodi non ulciscetur anima mea? crebro in hoc Propheta abutitur, ut cum singula malorum operum enumerarit, inferat se juste facere quod facit Al. faciat. (Vers. 10.) Super montes assumam (sive assumile) fletum et lamentum, et super speciosa (sive semitas) deserti planctum: quoniam incensa sunt (sive defecerunt) eo quod non sit vir (sive homo) pertransiens, et non audierunt vocem possidentis (sive substantiae), a volucre coeli usque", + "candidate_score": 0.64372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_447", + "psc_text": "Judaei quaerebant eum interficere, non solum quia solvebat sabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo (Joan. V, 18) . LIBER QUARTUS. 965-966 Semper diabolus bono operi imminet [ Forte invidet] et ubique gradientibus ponit laqueos, narrante Propheta de satellitum ejus insidiis: Juxta semitam scandalum posuerunt mihi (Psal. CXXXIX, 6) , et Evangelio (Matth. XIII, Marc. IV et Luc. VIII) hoc ipsum plenius instruente, quod volatilia coeli juxta viam jacta Al. jactata semina diripiant atque disperdant. Cur hoc principio, frater Eusebi, usus sim, sequens sermo monstrabit. Multis et de toto huc orbe confluentium turbis, et Sanctorum Fratrum monasteriique curis occupatus, Commentarios in Jeremiam per intervalla dictabam; ut quod deerat otio, superesset industriae; cum subito haeresis Pythagorae et Zenonis, ἀπαθείας, et ἀναμαρτησίας, id est, impassibilitatis et impeccantiae, quae olim in Origene, et dudum in discipulis ejus Grunnio, Evagrioque Pontico, et Joviniano jugulata est, coepit reviviscere, et non solum", + "candidate_score": 0.641431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_620", + "psc_text": "et secundum facta manuum suarum. Hoc in Septuaginta non habetur. Significat autem quod non solum contra Babylonem prophetaverit Jeremias, sed contra caeteras gentes, quae in Babylonio fuerant exercitu, et contra Domini populum dimicarunt. Denique in sequentibus dicitur contra Aegyptum, et Philisthiim, et Moab, et Ammon, et Idumaeam, et Damascum, et Cedar, et regna Asor, et Elam, et ad extremum contra Babylonem terramque Chaldaeam. (Vers. 15 seqq.) Quia sic ait Dominus Deus Israel ad me [Vulg. addit exercituum, et silet ad me]: sume calicem vini furoris (sive meri) hujus de manu mea, et propinabis de illo cunctis gentibus, ad quas ego mittam te, et bibent, et inebriabuntur [Vulg. turbabuntur ] (sive voment); et insanient a facie gladii, quem ego mittam inter eos. Et accepi calicem de manu Domini, et propinavi cunctis gentibus ad quas misit me Dominus. Propinatio calicis, et 1017 calicis meri, sive non mixti Al. commixti, quae Graece dicitur", + "candidate_score": 0.612602, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi", + "max_score": 0.689554, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_30_32", + "bdc_text": "Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat .", + "psc_chunk_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi_window_31", + "psc_text": "Dominus; audi hoc modo Joannem in Apocalypsi dicentem, Haec dicit Dominus Deus, qui est, qui erat, et qui venturus est, Omnipotens (Apoc. I, 8) . Qui enim venturus est, quis est alius nisi Christus? Et sicut nemo debet offendi cum Deus sit Pater, quod etiam Salvator Deus est: ita et cum omnipotens dicitur, Pater, nullus debet offendi quod etiam Filius Dei omnipotens dicitur. Hoc namque modo verum erit illud quod ipse dicit ad Patrem, quia Omnia mea tua sunt, et tua mea, et glorificatus sum in eis (Joan. XVII, 10) . Si ergo omnia quae Patris sunt Christi sunt, inter omnia vero quae est Pater, est etiam omnipotens; sine dubio etiam unigenitus Dei Filius esse debet omnipotens, ut omnia quae habet Pater, etiam Filius habeat. Et glorificatus sum, inquit, in eis: in nomine enim Jesu omne genu flectetur, coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confitebitur, quia Dominus Jesus in", + "candidate_score": 0.689554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi_window_31", + "psc_text": "Dominus; audi hoc modo Joannem in Apocalypsi dicentem, Haec dicit Dominus Deus, qui est, qui erat, et qui venturus est, Omnipotens (Apoc. I, 8) . Qui enim venturus est, quis est alius nisi Christus? Et sicut nemo debet offendi cum Deus sit Pater, quod etiam Salvator Deus est: ita et cum omnipotens dicitur, Pater, nullus debet offendi quod etiam Filius Dei omnipotens dicitur. Hoc namque modo verum erit illud quod ipse dicit ad Patrem, quia Omnia mea tua sunt, et tua mea, et glorificatus sum in eis (Joan. XVII, 10) . Si ergo omnia quae Patris sunt Christi sunt, inter omnia vero quae est Pater, est etiam omnipotens; sine dubio etiam unigenitus Dei Filius esse debet omnipotens, ut omnia quae habet Pater, etiam Filius habeat. Et glorificatus sum, inquit, in eis: in nomine enim Jesu omne genu flectetur, coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confitebitur, quia Dominus Jesus in", + "candidate_score": 0.681949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi_window_31", + "psc_text": "Dominus; audi hoc modo Joannem in Apocalypsi dicentem, Haec dicit Dominus Deus, qui est, qui erat, et qui venturus est, Omnipotens (Apoc. I, 8) . Qui enim venturus est, quis est alius nisi Christus? Et sicut nemo debet offendi cum Deus sit Pater, quod etiam Salvator Deus est: ita et cum omnipotens dicitur, Pater, nullus debet offendi quod etiam Filius Dei omnipotens dicitur. Hoc namque modo verum erit illud quod ipse dicit ad Patrem, quia Omnia mea tua sunt, et tua mea, et glorificatus sum in eis (Joan. XVII, 10) . Si ergo omnia quae Patris sunt Christi sunt, inter omnia vero quae est Pater, est etiam omnipotens; sine dubio etiam unigenitus Dei Filius esse debet omnipotens, ut omnia quae habet Pater, etiam Filius habeat. Et glorificatus sum, inquit, in eis: in nomine enim Jesu omne genu flectetur, coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confitebitur, quia Dominus Jesus in", + "candidate_score": 0.666655, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.688757, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.688757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.684268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.68164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1944", + "psc_text": "omnia venerunt super nos, nec sumus obliti tui, nec inique egimus in testamento tuo, nec aversum est retrorsum cor nostrum (Psal. 43. 18 et 19) . Et, Propter te mortificati sumus tota die, reputati sumus ut oves occisionis (Rom. 8. 36) . Sed Dominus auxiliator meus, non timebo quid faciat mihi homo (Psal. 117. 6) . Legit enim: Fili honora Dominum, et confortaberis, et extra Dominum nullum timueris (Prov. 7. 1. juxt. LXX) . His et talibus testimoniis, quasi armatura Dei, et adversus omnia quidem vitia, sed praecipue instruebat se contra invidiam saevientem; et patiendo injurias, furorem rabidi pectoris mitigabat. Denique usque ad diem mortis, et 712 hujus patientia, et aliorum zelus omnibus patuit: qui suum rodit auctorem, et dum aemulum laedere nititur, in semetipsum proprio furore bacchatur. 19. Dicam et de ordine monasterii, quomodo Sanctorum continentiam in suum verterit lucrum. Seminabat carnalia, ut meteret spiritualia (1. Cor. 9): dabat", + "candidate_score": 0.679496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.679171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3_5", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2870", + "psc_text": "judicis perveniat, et eam quam non fecit misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. » 21. « Multa dixi quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec tamen quae approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet: nam quali eloquio explicata sint, 1025 non nimis curo. Si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam", + "candidate_score": 0.676538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_20_22", + "bdc_text": "Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2632", + "psc_text": "Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres esse compactam, juxta illud poeticum: Prima leo, postrema draco, media ipsa chimaera. 19. Nunquam ergo tales videas, nec hujusmodi hominibus appliceris, nec declines cor tuum in verba malitiae, et audias: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. Et iterum: Filii hominum, 946 dentes eorum arma et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere", + "candidate_score": 0.673614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.66832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_2_4", + "bdc_text": "S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico . Remitto ergo , quod amicissime commisisti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.668108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1_3", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem . Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1739", + "psc_text": "mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut expecto. Primas etiam, quas ad te adhuc Presbyter litteras praeparaveram mittendas, per quemdam fratrem nostrum Profuturum, qui postea nobis collega factus, jam ex hac vita migravit, nec eas tunc ipse perferre potuit, quia continuo dum proficisci disponit, Episcopatus sarcina detentus, ac deinde in brevi defunctus est, etiam nunc mittere volui, ut scias in tua colloquia quam olim inardescam, et quam vim patiar quod a me tam longe absunt sensus corporis tui: per quos adire possit ad animum tuum animus meus, mi frater dulcissime, et in Domini membris honorande. 636 3. In hac autem epistola hoc addo, quod postea didicimus, ex", + "candidate_score": 0.667315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_3", + "bdc_text": "Dominus venerandam , ut frater in Christo charissime mecum deliberabam , num vacuum literis hunc nuntium dimitterem , ne plus negotii quam officii incultis meis literis tibi tuisque occupationibus infinitis ac seriis pręstarem Verum cum schedam hanc a te repetitam cogitabam , ęquissimam arbitrabar cito pręstandum esse , quod tanto debebam , amico .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.665054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_19_21", + "bdc_text": "ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam . hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1493", + "psc_text": "te tantum meorum dictorum, non judicem considerem. 2. Duas quaestiunculas tuae litterae praeferebant. Unam, Quare sit a Deo induratum cor Pharaonis (Exod. 4. 7. 10. 14); et Apostolus dixerit: Non volentis, neque currentis; sed miserentis est Dei (Rom. 9. 16) , et caetera, quae liberum videntur tollere arbitrium. Alteram, Quomodo sancti sint, qui de fidelibus, id est, baptizatis nascuntur: cum sine dono gratiae postea acceptae et custoditae, salvi esse non possint. 3. Libri περὶ Ἀρχῶν Latine redditi. --Primae in libris περὶ Ἀρχῶν, quos nuper, Pammachio nostro jubente, interpretatus sum, Origenes fortissime respondet: quo detentus opere, implere non potui quod promiseram tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est:", + "candidate_score": 0.664142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18_20", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2555", + "psc_text": "Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum legisset, exhorruit, et reclusit scrinio, ne prolati in vulgus, multorum animos vulnerarent. A quodam fratre qui habebat zelum Dei, sed non secundum scientiam, rogatus ut traderet ad legendum, quasi statim reddituro, propter angustiam temporis, fraudem non potuit suspicari. Qui acceperat legendos, adhibitis notariis opus omne descripsit, et multo celerius quam promiserat, codicem reddidit. Eademque temeritate, et (ut levius dicam) ineptia, quod male surripuerat, pejus aliis credidit. Et quia difficile grandes libri de 917 rebus mysticis disputantes, notarum possunt servare compendia, praesertim qui furtim celeriterque dictantur; ita in illis confusa sunt omnia, ut et ordine in plerisque, et sensu careant. Quamobrem", + "candidate_score": 0.65898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1553", + "psc_text": "et iniqui, ut ultra non subsistant (Psal. 103) . 566 6. Equidem scire non possum, qua temeritate Origenes tanta confingens, et non Scripturarum auctoritatem, sed suum errorem sequens, ausus sit cunctis in medium nocitura proferre, nec aestimaverit unquam ullum hominum fore, qui suis assertionibus contrairet, si philosophorum argutias propriis tractatibus miscuisset, et a malo exordio in fabulas quasdam et deliramenta procedens, Christianum dogma ludum et jocum faceret, nequaquam divinae doctrinae veritate utens [al. nitens ], sed humanae mentis arbitrio, et in tantam, seipso magistro, intumescens superbiam, ut non imitaretur humilitatem Pauli, qui plenus Spiritu Sancto contulit cum prioribus apostolis evangelium, Ne forte in vacuum curreret, aut cucurrisset (Gal. 2. 2) : ignorans quod daemoniaci spiritus esset instinctus, sophismata humanarum mentium sequi, et aliquid extra Scripturarum auctoritatem putare divinum. Quiescant ergo aliquando, qui regni Christi finem somniantes, verbositatis Origenis cupiunt esse parasiti, nec cum fidelibus ambulantes, fidem quam non habent, simulent.", + "candidate_score": 0.65866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22_24", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2632", + "psc_text": "Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres esse compactam, juxta illud poeticum: Prima leo, postrema draco, media ipsa chimaera. 19. Nunquam ergo tales videas, nec hujusmodi hominibus appliceris, nec declines cor tuum in verba malitiae, et audias: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. Et iterum: Filii hominum, 946 dentes eorum arma et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere", + "candidate_score": 0.644498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2626", + "psc_text": "de majorum sententia judices, cujus officii est obedire, et implere quae jussa sunt, dicente Moyse: Audi Israel, et tace (Deut. 27. 9. juxta LXX) . Tantis negotiis occupatus, nullis vacabis cogitationibus, et dum ab alio transis ad aliud, opusque succedit operi, illud solum mente tenebis, quod agere compelleris. 16. Falsi Monachi. --Vidi ego quosdam, qui postquam renuntiavere saeculo, vestimentis duntaxat, et vocis professione, non rebus, nihil de pristina conversatione mutarunt. Res familiaris magis aucta quam imminuta. Eadem ministeria servulorum, idem apparatus convivii. In vitro, et patella fictili aurum comeditur, et inter turbas et examina ministrorum, nomen sibi vindicant solitarii. Qui vero pauperes sunt, et tenui substantiola, videnturque sibi scioli; pomparum ferculis similes procedunt in publicum, ut caninam exerceant facundiam. Alii sublatis in altum humeris, et intra se nescio quid cornicantes, stupentibusque in terram oculis, tumentia verba trutinantur, ut si Praeconem addideris, putes incedere Praefecturam. Sunt qui humore cellarum, immoderatisque jejuniis,", + "candidate_score": 0.641751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_649", + "psc_text": "1. Litterae tuae et amorem pariter sonant, et querelam. Amorem tuum, quo sedulo monens, etiam quae tuta sunt in nobis pertimescis: querelam eorum qui non amant, et quaerentes occasionem in peccatis, garriunt adversus fratrem suum, et contra filium matris suae ponunt scandalum (Ps. 39. 20). Scribis enim eos, imo nescio quem de trivio, de compitis, de plateis circumforaneum Monachum rumigerulum, rabulam, vafrum tantum ad detrahendum, qui per trabem oculi sui festucam alterius nitatur eruere, concionari adversum me, et libros, quos contra Jovinianum scripsi, canino dente rodere, lacerare, convellere. Hunc Dialecticum urbis vestrae, et Plautinae familiae columen, non legisse quidem κατηγορίας Aristotelis, non περὶ ἑρμηνείας ( Praedicamenta De Interpretatione ), non ἀναλυτικὰ ( Resolutiones ), non saltem Ciceronis τόπους, sed per imperitorum circulos, muliercularumque συμπόσια ( Compotationes ), syllogismos ἀσυλλογίστους texere, et quasi sophismata nostra callida argumentatione dissolvere. Stultus ego qui me putaverim haec absque Philosophis scire non posse; qui meliorem", + "candidate_score": 0.640851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2632", + "psc_text": "Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres esse compactam, juxta illud poeticum: Prima leo, postrema draco, media ipsa chimaera. 19. Nunquam ergo tales videas, nec hujusmodi hominibus appliceris, nec declines cor tuum in verba malitiae, et audias: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. Et iterum: Filii hominum, 946 dentes eorum arma et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere", + "candidate_score": 0.63835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.633568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22_24", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2631", + "psc_text": "respexeris, aut ciconiarum deprehendes post te colla curvari, aut manu auriculas agitari asini, aut aestuantem canis protendi linguam. Nulli detrahas nec in eo te sanctum putes, si caeteros laceres. Accusamus saepe quod facimus, et contra nosmetipsos diserti, in nostra vitia invehimur, muti de eloquentibus judicantes. Testudineo Grunnius incedebat ad loquendum gradu, et per intervalla quaedam, vix pauca verba carpebat, ut eum putares singultire, non proloqui. Et tamen cum mensa posita, librorum exposuisset struem, adducto supercilio, contractisque naribus, ac fronte rugata, duobus digitulis concrepabat, hoc signo ad audiendum discipulos provocans. Tum nugas meras fundere, et adversum singulos declamare: criticum diceres esse Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres", + "candidate_score": 0.631776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14_16", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "si anima vitiis sordidata carne circumdatur? Et culpae subjacebit Anna uxor Helcanae semen virile postulans, ut propter desiderium mulierculae, animae in coelis periclitentur, et una earum peccato gravis labatur in terram, ac pristinam beatitudinem deserat. Nec Moyses imprecans, et dicens: Dominus Deus vester multiplicet vos, et ecce estis hodie sicut stellae caeli in multitudine. Dominus Deus patrum vestrorum addat vobis sicut estis, millies, et benedicat, ut locutus est (Deuter. 1. 10. et seq) : hoc petebat ut animarum in coelo catervae peccantes Israelitici populi gentem conderent. Quod esse discrepans, apertissime patet, ut qui pro delicto populi precabatur: Si dimittas peccatum hoc populo, dimitte; sin autem, dele me de libro quem scripsisti (Exod. 32. 32. juxta Graecum) , postulet multiplicari filios Israel, quos si noverat animarum ruinis crescere, non e contrario precaretur, ne propter vitia melioris substantiae natura vilior conderetur. Cur David imprecatur in Psalmo: Benedicat te Dominus ex Sion, et", + "candidate_score": 0.624052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1495", + "psc_text": "tam divinis Scripturis, quam saeculi litteris erudito, illud dignationem tuam admonitam volo, ne me putes in modum rustici Balatronis cuncta Origenis reprobare quae scripsit: quod in me criminantur ἀκαιροσπουδασταὶ ejus: et quasi Dionysium Philosophum arguant, subito mutasse sententiam: sed tantum prava dogmata repudiare. Scio enim aequali maledicto eos subjacere, qui bona mala dicunt; et illos qui mala bona judicant: qui faciunt amarum dulce, et dulce amarum (Isai. 5). Aut quae est tanta pertinacia, sic laudare alicujus doctrinam, ut sequare blasphemiam? 5. De secundo problemate tuo, Tertullianus in libris de Monogamia disseruit, 535 asserens, sanctos dici fidelium filios, quod quasi candidati sint fidei, et nullis idololatriae sordibus polluantur. Simulque considera, quod et vasa sacra in tabernaculo legimus, et caetera quae ad ritum caeremoniarum pertinent: cum utique sancta esse non possint, nisi ea quae sentiunt et venerantur Deum. Idioma igitur Scripturarum est, ut interdum sanctos pro mundis et purificatis atque expiatis nominent:", + "candidate_score": 0.621622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1200", + "psc_text": "mortuis, vel viventibus taceo: quorum in scriptis suis et vires manifestae sunt et voluntas. 6. Nec statim prava opinione fallaris, contra Gentes hoc esse licitum, in aliis disputationibus dissimulandum, quia omnes pene omnium libri, exceptis his qui cum Epicuro litteras non didicerunt, eruditionis doctrinaeque plenissimi sunt. Quanquam ego illud magis reor, quod dictanti venit in mentem, non te ignorare quod semper a doctis viris usurpatum est; sed per te mihi proponi ab alio quaestionem, qui forte propter amorem historiarum Sallustii, Calpurnius cognomento Lanarius sit. Cui quaeso ut suadeas, ne vescentium dentibus edentulus invideat, et oculos caprearum, talpa contemnat. Dives, ut cernis, ad disputandum materia; sed jam epistolaris angustia finienda est. EPISTOLA LXXI AD LUCINIUM. Lucinium Boeticum genere, qui cum uxore sua Theodora castam ducebat vitam, et Jerosolymam navigare constituerat, hortatur ut in proposito perstet et adnaviget. Interea opera quaedam sua, quae ille postulaverat, una cum quatuor ciliciolis, et Isaiae codice,", + "candidate_score": 0.621442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.620889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_852", + "psc_text": "supercilio et concrepantibus digitis, eructare et dicere: Quid enim, si redemit, si sollicitavit? fecit quod sibi profuit. MIRA SCELERIS defensio; quasi non et latrones et fures et piratae faciant, quod sibi prodest. Certe Annas et Caiphas seducentes infelicem Judam fecerunt quod sibi utile existimabant. 4. Volo in chartulis meis quaslibet ineptias scribere; commentari de Scripturis, remordere laedentes, digerere stomachum, in locis me exercere communibus, et quasi limatas ad pugnandum (al. expugnandum ) sagittas reponere. Quamdiu non profero cogitata, maledicta, non crimina sunt: imo ne maledicta quidem, quae aures publicae nesciant. Tu corrumpas servulos, sollicites clientes: et, ut in fabulis legimus (Metam. l. 4), auro ad Danaen penetres, dissimulatoque quod feceris, me falsarium voces: cum multo pejus crimen accusando in te confitearis, quam in me arguis. Alius te haereticum, alius insimulat dogmatum perversorem. Taces ipse: respondere non audes: interpretem laceras; de syllabis calumniaris; et totam defensionem tui putas, si tacenti detrahas.", + "candidate_score": 0.620291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_0_2", + "bdc_text": "73 . Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.619013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_23_25", + "bdc_text": "Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1498", + "psc_text": "vexillum crucis, et adversus haeresim trophaea fulgentia, gaudens populorum turba prospectet. Macte virtute, macte zelo fidei: OSTENDISTI, quod hucusque taciturnitas dispensatio fuit, non consensus. Libere enim Reverentiae tuae loquor. Dolebamus te nimium esse patientem, et ignorantes magistri gubernacula, gestiebamus in interitum perditorum. Sed, ut video, exaltasti manum diu, et suspendisti plagam, ut ferires fortius. Super susceptione cujusdam non debes contra urbis hujus dolere Pontificem: quia nihil tuis litteris praecepisti, et temerarium fuit de eo quod nesciebat, ferre sententiam: tamen reor illum, nec audere, nec velle te in aliquo laedere. EPISTOLA LXXXVII THEOPHILI AD HIERONYMUM. Nuntiat expulsos e Nitriae monasteriis Origenistas, hortaturque, si qui alii decepti sunt, ut emendet. Dilectissimo et amantissimo fratri HIERONYMO Presbytero THEOPHILUS Episcopus. « Sanctus Episcopus Agatho, cum dilectissimo Diacono Athanasio in ecclesiastica directus est causa: quam cum didiceris, non ambigo quin nostrum studium probes, et in Ecclesiae victoria glorieris. Namque Origenis haeresim in monasteriis Nitriae quidam", + "candidate_score": 0.614035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam . Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2632", + "psc_text": "Longinum, Censoremque Romanae facundiae, notare quem vellet, et de Senatu doctorum excludere. Hic bene nummatus, plus placebat in prandiis. Nec mirum, si qui multos inescare solitus erat, facto cuneo circumstrepentium garrulorum, procedebat in publicum: intus Nero, foris Cato. Totus ambiguus, ut ex contrariis diversisque naturis, unum monstrum novamque bestiam diceres esse compactam, juxta illud poeticum: Prima leo, postrema draco, media ipsa chimaera. 19. Nunquam ergo tales videas, nec hujusmodi hominibus appliceris, nec declines cor tuum in verba malitiae, et audias: Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuae ponebas scandalum. Et iterum: Filii hominum, 946 dentes eorum arma et sagittae (Psal. 56. 5) . Et alibi: Molliti sunt sermones ejus super oleum, et ipsi sunt jacula (Ps. 54. 22) . Et apertius in Ecclesiaste: Sicut mordet serpens in silentio, sic qui fratri suo occulte detrahit (Eccl. 10. 11) . Sed dices: Ipse non detraho, aliis loquentibus quid facere", + "candidate_score": 0.612623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_23_25", + "bdc_text": "Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis . Postulareque iis , ut Francofurtus discenderitis , liberos suos reliquerat , repetere.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1502", + "psc_text": "Christo ora reserare. Vincentius Presbyter ante biduum, quam hanc Epistolam darem, de Urbe venit, et suppliciter te salutat, crebroque sermone concelebrat, Romam et totam pene Italiam tuis post Christum Epistolis liberatam. Adnitere ergo, Papa amantissime atque beatissime, et per omnem occasionem ad Occidentales Episcopos scribe, ut mala germina, acuta, ut ipse significas, succidere falce non cessent. EPISTOLA LXXXIX THEOPHILI AD HIERONYMUM. Monet, explosos Origenistas, ut occultos, si qui sunt Palaestinae, insectetur. Domino dilectissimo et amantissimo fratri HIERONYMO, presbytero THEOPHILUS Episcopus. « Didici, quod et sanctitas tua noverit, Theodorum Monachum, ejusque studium 538 comprobavi: quia cum a nobis Romam navigaturus exiret, noluit ante proficisci, nisi te sanctos fratres qui tecum sunt in Monasterio, quasi sua viscera amplexaretur et inviseret. Quem cum susceperis, pro Ecclesiae tranquillitate laetare. Vidit enim cuncta Nitriae Monasteria, et referre potest continentiam et mansuetudinem Monachorum: quomodo extinctis et fugatis Origenis secta toribus, pax Ecclesiae reddita sit, et disciplina", + "candidate_score": 0.612206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_0_2", + "bdc_text": "73 . Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 . S. responderem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1996", + "psc_text": "talem crederes, qui litterarum mearum exemplaribus etiam cum stylum meum nosses, temere credere noluisti. Si enim non immerito vidisti, me juste expostulaturum fuisse, si temere crederes esse litteras meas, quae non essent meae: quanto justius expostularem, meipsum temere putatum talem, qualem me expertus non esset, qui putavisset? Nequaquam ergo ita prolabereris, ut te non rescribente, quo laederer, me tamen existimares nimis insipientem, etiam tali tuo rescripto laedi potuisse. 3. « Restat igitur, ut laedere me rescribendo disponeres, si certo documento meas esse illas litteras nosses. Atque ita, quia non credo quod injuste me laedendum putares, superest ut agnoscam peccatum meum, quod prior te illis litteris laeserim, quas meas esse negare non possum. Cur itaque conor contra fluminis tractum, ac non potius veniam peto? Obsecro ergo te per mansuetudinem Christi, ut si te laesi, dimittas mihi, nec me 731 vicissim laedendo, malum pro malo reddas. Laedes autem me, si mihi tacueris", + "candidate_score": 0.609809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.586749, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.688323, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_390", + "psc_text": "EJUSDEM EPISTOLAE FLAVIANI CONSTANTINOPOLITANI EPISC. AD LEONEM PAPAM alia versio antiquior. SYNOPSIS (ex collectione Hispanica). I. De subdoli hostis insidiis. --II. De fraudolentia et subtilitate haereticorum. --III. De blasphemiis Eutychetis. --IV. De excommunicatione ejus justissima. Domino Beatissimo et Deo amabili Patri LEONI FLAVIANUS in Domino aeternam salutem. CAP. I. Nulla res diaboli venena compescit, nec continet mortiferas ejus sagittas. Sursum enim atque deorsum pervolans, quaerit quos possit occidere, quos possit superare, quos possit devorare. Propter quam rem vigilandum est et orationibus a Deo obtinendum, ut fatuas inquisitiones 759 evitare possimus. Decet enim sequi patres nostros, neque commutare definitionem eorum perpetuam, quam secundum sacras Scripturas didicimus regulariter definitam. Depositis ergo fletibus et lacrymis, quas incessanter fundo, quia sub me clericus degens invasus est a fero daemone, et non potui eum liberare, nec auferre a tali lupo, qui animam meam pro illo paratus eram ponere; quomodo raptus sit, quomodo resiliit a proposito", + "candidate_score": 0.688323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in duas naturas Christi temperamentum vel confusionem argumentantur. --V. Contra eos qui coelestem aut alterius cujusque substantiae existere formam servi, quam ex nobis assumpsit, insaniendo asserunt. --VI. Contra eos qui duas quidem ante adunationem naturas Domini delirant, unam vero post adunationem confingunt. 801 LEO episcopus, dilectissimo fratri FLAVIANO Constantinopolitano episcopo. CAP. I. Praesumptio et imperitia Eutychen in errorem impulerunt. Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset agnovimus; et quae prius videbantur occulta, nunc nobis reserata patuerunt. Quibus Eutyches, qui presbyterii nomine honorabilis videbatur, multum", + "candidate_score": 0.667949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_924", + "psc_text": "his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula ecclesiastica penitus invenimus alienum; in nostris autem paschalibus cyclis, quod bene nosse dignaris, decimo quinto kalend. Maii ejusdem anni Pascha celebrandum esse sit scriptum. Et ideo, ut nobis omnibus ambiguitas auferatur, cum peritis quibusque diligentius hoc tua sollicitudo pertractet, ut in futurum hujusmodi caveamus errorem. Data octavo kalend. Julii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis:", + "candidate_score": 0.664386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_18_20", + "bdc_text": "ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent . Principio etenim Perna quod supererat ex dialogibus cuidam ex nostris senatoribus obtulit , sic certe Gręca fide et fraude Italica sacramento , quo a magistratu nostro strictus erat , ut in curia , quotquot hic vel alibi haberet reliquos refferet , sic obligationi suę satis fecisse sibi persuadens , mox dominus inquam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.661721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_953", + "psc_text": "paschali nulla sit toto orbe diversitas. Et quia hoc divina institutio et paterna traditio ad nostram sollicitudinem voluit pertinere, fraternitatem tuam solemniter admonemus ut Pascha Domini celebrandum nobis die decima kalendarum Aprilium recognoscas; quod manifesta ratio patefecit sacrae observantiae hunc diem esse legitimum: cujus notitiam per dilectionem quoque tuam, frater charissime, omnibus voluimus 1080 declarari; ut quorum in fide est una confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. EPISTOLA XCVII. SYNODICA EUSEBII MEDIOLANENSIS EPISCOPI AD S. LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. Gaudet de reditu fratrum suorum ex Oriente. --II. Epistolam ad Flavianum in synodo Mediolanensi lectam esse et approbatam. --III. Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae", + "candidate_score": 0.659813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_923", + "psc_text": "dilectionem tuam scripta transmisi, quae nostri quoque apud Constantinopolim cum mea epistola allegarunt. Et totam Constantinopolitanam Ecclesiam cum monasteriis omnibus et multis episcopis noveris praebuisse consensum, et subscriptionibus suis Nestorium atque Eutychen cum suis anathematizasse dogmatibus. Noveris etiam proxime me epistolam Constantinopolitani episcopi accepisse, quae refert Antiochenum episcopum missis per provincias suas tractoriis universos episcopos et epistolae meae praebuisse consensum, et Nestorium et Eutychen pari subscriptione damnasse. CAP. IV. Illud quoque curae tuae credimus injungendum, ut quia ratio paschalis festi experientiam tuam non latet, de eo quod in Theophili annotatione invenimus, quodque nos permovet, diligentius inquiras illic, atque pertractes cum his qui possunt supputationis et regulae istius habere peritiam: qualiter quarti anni futuri Dominicae resurrectionis dies sit tenendus. Nam cum venturum Pascha propitio Deo, decimo kalendarum aprilium die sit tenendum, 1060 sequenti autem pridie idus April. Tertio pridie nonas Aprilis; quarto sanctae memoriae Theophilus kalendas Maii constituit observandum: quod regula", + "candidate_score": 0.650496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_78", + "psc_text": "occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim Pascha celebrandum apud Alexandrinos IX kal. Maii propter rationem embolismi anni, Latinos autem meditari celebrare illud VII kal. Aprilis luna XXII, ita ut communem annum facerent de embolismo. Hi omnes characteres conveniunt soli Paschati an. 444, quales quidem etiam in Paschasini epistola dein subjicienda deprehenduntur; ac proinde haec Cyrilli, uti et Paschasini epistola, pertinet ad an. 443. 6. Petavius in notis ad hanc additionem tom. II de Doctrin. temp. hic innui affirmat Pascha ann. 607, et inde concludit hanc non esse Cyrilli epistolam, sed auctoris qui duobus ferme saeculis posterior fuit. Sed tota ejus ratiocinatio nititur fictitio cyclo decemnovennali, quem", + "candidate_score": 0.644159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_914", + "psc_text": "et annis quinque constabat, Pascha an. 455 affigebatur VIII kal. Maias. Ex cyclo autem Latinorum annorum LXXXIV ascribebatur XV kal. ejusdem mensis, ac propterea octo dierum discrimen intercedebat. Hoc autem discrimen oriebatur ex lunae saltibus, quos Latini crebriores, Alexandrini autem rariores admittebant. Cum enim Alexandrini ex suo cyclo decemnovennali lunae saltus, quibus aetati lunae una dies per saltum augetur, decimo nono quoque anno astruerent, Latini vero ex suo cyclo annorum LXXXIV usque ad emendationem Prosperi eos saltus admitterent quovis anno duodecimo, post emendationem autem Prosperi singulis quatuordecim annis: aetas lunae, ex qua paschalis dies decernitur, apud Romanos ob crebriores quam apud Alexandrinos saltus anno 455 triduo crescebat, adeo ut quae Alexandrinis eo anno XV kal. Maii die Dominico erat luna 14, Romanis esset luna 17. Cum vero luna 14 nequeat celebrari Pascha, ne cum Hebraeis conveniamus, hinc Alexandrini in Dominicam sequente VIII kal. Maii Pascha protrahere cogebantur. Apud Latinos vero", + "candidate_score": 0.639064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_35_37", + "bdc_text": "Datum Basileę 10 . aprilis . Salutis anno 1564 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_74", + "psc_text": "dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur verba paucis vocibus exceptis, quas librarius mutavit; ut nihil dubii sit quin ea prima pars pertineat ad Pascha an. 420. Ita sane cum ibidem optime dicatur inscripta Aurelio, et Valentino, sed et omni S. congregationi in Carthaginensi synodo congregatae, et in ea Cyrillus affirmet se mittere exemplaria concilii Nicaeni (quae innuunt concilium Carthaginense an. 419), perperam, ubi agitur de Paschate, subjicitur celebrandum IX kal. Maii. Haec enim chronica notatio indicat Pascha an. 444, quod toto tempore episcopatus Cyrilli apud Alexandrinos hoc solo anno in eam diem incidit; ac propterea haec epistola scripta fuisset an. 443, cum quo nequaquam cohaeret concilium", + "candidate_score": 0.637307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_33_35", + "bdc_text": "Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale . Datum Basileę 10 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.634675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1175", + "psc_text": "II. Quamvis autem de praeclaro fidei vestrae opere nihil vestra pietas indicarit, mihi tamen per veneratorem una mecum specialiter vestrum, fratrem meum Julianum episcopum innotuisse significo, quam pio dignati fueritis responso imperitorum monachorum animos et cohibere pariter et docere: ut, si illos non penitus deseruit divina miseratio, sentiant se et didicisse quod credant, et agnovisse quod timeant. Quia vero omnibus modis obediendum est pietatis vestrae religiosissimae voluntati, constitutionibus synodalibus, quae mihi de confirmatione fidei catholicae, et de haereticorum 1205 damnatione placuerunt, libens adjeci sententiam meam; quae ut ad notitiam omnium sacerdotum Ecclesiarumque perveniat, vestrae clementiae praeceptio ordinare dignabitur. Affuturam credo et spero gratiam Dei, quae tam sanctam tanti principis curam plenissimum desiderii sui fructum faciat obtinere, ut omnibus dissentiendi occasionibus amputatis, apostolicae ubique doctrinae pax regnet et veritas. Fratri autem meo Juliano episcopo noverit vestra clementia hoc me proprie delegasse, ut quidquid illic ad custodiam fidei pertinere probaverit, meo nomine", + "candidate_score": 0.634259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se immiscens mensuram propriam videretur excedere. --V. Anatolium ab Illyricianis subscriptionem in sui ambitus patrocinium elicere voluisse. De epistola ad Chalcedonenses episcopos scripta. 1208 LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Quam vigilanter, quamque devote pro catholica fide fraternitas tua excubet, litterarum tuarum textus ostendit, quibus instruentibus multum mea sollicitudo relevatur; accedente religiosi imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi,", + "candidate_score": 0.629884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.627587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.627409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1184", + "psc_text": "ad omnes episcopos, qui Chalcedonensi synodo interfuere, voluit me scripta dirigere, quibus ea quae illic de fidei regula sunt definita firmarem libenter implevi, ne fallax cujusquam simulatio sententiam meam haberi vellet incertam, cum per Constantinopolitanum episcopum, cui laetitiam meam largiter indicavi, in omnium potuerit notitiam pervenire, quod scripseram, nisi maluisset meum gaudium tacere, quam repulsam sui ambitus, publicare. Fratri et coepiscopo meo Juliano, cui sollicitudinem meam in causa fidei delegavi, rogo ut eam fiduciam praebere dignemini, qua pietati vestrae possit quae universali Ecclesiae sint profutura, suggerere. Data duodecimo kalendas Aprilis, Opilione viro clarissimo consule. EPISTOLA CXVII. AD JULIANUM EPISCOPUM COENSEM. SYNOPSIS. I. Se ut imperatori satisfaceret et occasionem haereticis auferret, ad episcopos Chalcedonenses de consensu suo litteras dedisse. --II. De monachis edicto Marciani repressis, et archimandritis Pulcheriae responsione increpatis. --III. De Eudocia a Leone monita ex secreto imperatoris mandato. --IV. Aetii dejectionem patienter habendam esse, ne aliarum Ecclesiarum regimini se", + "candidate_score": 0.626756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_11", + "bdc_text": "sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1165", + "psc_text": "ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto concilio interfuerunt, scripta direxi, quae gloriosissimus et clementissimus princeps, sicut poposci, in notitiam vestram mittere pro catholicae fidei amore dignabitur: ut et fraterna universitas, et omnium fidelium corda cognoscant me non solum per fratres, qui vicem meam exsecuti sunt, sed etiam per approbationem gestorum synodalium, propriam vobiscum unisse sententiam: in sola 1197 videlicet causa fidei, quod saepe dicendum est, propter quam generale concilium, et ex praecepto Christianorum principum, et ex consensu apostolicae sedis placuit congregari; ut damnatis haereticis, qui corrigi noluissent, nulla penitus resideret de vera Domini nostri Jesu Christi incarnatione dubitatio. Unde si quis umquam ausus fuerit vel Nestorii", + "candidate_score": 0.6262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1", + "max_score": 0.68767, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9_11", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "ipse dominus, exemplum singulare patientiae, qui etiam in duodecim apostolis usque ad passionem diabolum pertulit et qui ait: sinite utraque crescere usque ad messem, ne forte, dum uultis colligere zizania, simul eradicetis et triticum, retiaque illainilla similitudine ecclesiae usque ad litus, hoc est usque ad saeculi finem, bonos et malos pisces habitura praedixit et cetera, si qua de permixtione bonorum et malorum siue aperte siue per similitudines est locutus, non ideo tamen omittendam censuit ecclesiae disciplinam; immo uero admonuit adhibendam, quando ait: adtendite uobis; si peccauerit in te frater tuus, uade corripe eum inter te et ipsum solum. si te audierit, lucratus eris fratrem tuum. si autem non audierit, adsume tecum unum uel duos, ut in ore testium duorum uel trium stet omne uerbum. quodsi non audientaudierit eos, dic ecclesiae. si autem nec ecclesiam audierit, sit tibi tamquam ethnicus et publicanus. deinde ipsius seueritatis terrorem grauissimum adiecit etiam eo loco", + "candidate_score": 0.68767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa041.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "ipse dominus, exemplum singulare patientiae, qui etiam in duodecim apostolis usque ad passionem diabolum pertulit et qui ait: sinite utraque crescere usque ad messem, ne forte, dum uultis colligere zizania, simul eradicetis et triticum, retiaque illainilla similitudine ecclesiae usque ad litus, hoc est usque ad saeculi finem, bonos et malos pisces habitura praedixit et cetera, si qua de permixtione bonorum et malorum siue aperte siue per similitudines est locutus, non ideo tamen omittendam censuit ecclesiae disciplinam; immo uero admonuit adhibendam, quando ait: adtendite uobis; si peccauerit in te frater tuus, uade corripe eum inter te et ipsum solum. si te audierit, lucratus eris fratrem tuum. si autem non audierit, adsume tecum unum uel duos, ut in ore testium duorum uel trium stet omne uerbum. quodsi non audientaudierit eos, dic ecclesiae. si autem nec ecclesiam audierit, sit tibi tamquam ethnicus et publicanus. deinde ipsius seueritatis terrorem grauissimum adiecit etiam eo loco", + "candidate_score": 0.666273, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.687456, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_13", + "psc_text": "irridebit eos: coelos si animas sanctas accipiamus, per has eos, utique praesciens quid futurum sit, deridebit Deus et subsannabit. 4. [vers. 5.] Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos: planius enim ostendens quomodo ad eos loquetur, dixit, conturbabit eos; ut in ira sua, hoc sit, in furore suo. Iram autem et furorem Domini Dei non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim qua justissime vindicat, subjecta sibi ad ministerium universa creatura. Praecipue namque pervidendum est et tenendum illud quod scriptum est in Salomone: Tu autem, Domine virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos (Sap. XII, 18) . Ira ergo Dei est motus qui fit in anima quae legem Dei novit, cum eamdem legem videt a peccatore praeteriri; per hunc enim motum justarum animarum multa vindicantur. Quanquam possit ira Dei recte intelligi etiam ipsa mentis obscuratio, quae consequitur eos qui legem Dei transgrediuntur.", + "candidate_score": 0.687456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1624", + "psc_text": ". Salutare autem Dei in omnibus gentibus: quia cum dixisset quodam loco, Deus misereatur nobis, et benedicat nos, illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam, adjecit: In omnibus gentibus salutare tuum. Primo dixit, Ut cognoscamus in terra viam tuam, et secutus est: In omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) . Quasi diceretur ei, Quae est via quam cupis agnoscere? Homines ad viam veniunt, numquid via venit ad homines? Via nostra venit ad homines, invenit errantes, vocavit ad se extra ambulantes. In me, inquit, ambulate, et non errabitis: Ego sum via, et veritas, et vita (Joan. XIV, 6) . Ne diceres, Ubi est via Dei? ad quam regionem ibo? quem montem ascendam? quos campos inquiram? Viam Dei inquiris? Salutare Dei est via Dei, et ubique haec est: quia in omnibus gentibus salutare tuum. Veritatem tuam et salutare tuum dixi. 19. Non celavi misericordiam tuam et", + "candidate_score": 0.669813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2711", + "psc_text": "Neque enim vivunt, sed vivere sibi videntur. Et quare non, in ira, sed, tanquam in ira, nisi quia tranquillus hoc facit Deus? Nam et hoc scriptum est: Tu autem Domine virtutum cum tranquillitate judicas (Sap. XII, 18) . Ille ergo et cum minatur, non irascitur. Neque enim perturbatur, sed tanquam irascitur, quia punit et vindicat. Et qui corrigi nolunt, tanquam vivunt, sed non vivunt. Vindicta enim primi peccati, et eorum quae addiderunt, manet super eos: et ipsa vocatur ira Dei, quia de judicio Dei venit. Unde Dominus de non credente ait: Sed ira Dei manet super eum (Joan. III, 36) . Cum ira enim Dei mortales nascimur. Unde dicit Apostolus: Fuimus et nos aliquando natura filii irae, sicut et caeteri (Ephes. II, 3) . Quid est, natura filii irae, nisi quia portamus nobiscum poenam primi peccati? Sed si convertamus nos, aufertur ira, praebetur gratia. Non vis converti, addis etiam super", + "candidate_score": 0.66942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10_12", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ; sperabam et conciliis Tridentini recusationem principum cerniam me accepturum ab amico quodam quam statim ad te misissem . Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_916", + "psc_text": "superiora dona Dei, quid tibi contulerit praeceptorum, qua doctrina coelesti te imbuerit, quid tibi desuper ex illius veritatis fonte praeceperit, convertere et ad psalterium, psalle Domino in psalterio decem chordarum. Praecepta enim legis decem sunt: in decem praeceptis Legis habes psalterium. Perfecta res est. Habes ibi dilectionem Dei in tribus, et dilectionem proximi in septem. Et utique nosti, Domino dicente, quia in his duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40) . Dicit tibi Deus desuper, quia Dominus Deus tuus, Deus unus est: habes unam chordam. Non accipias in vanum nomen Domini Dei tui: habes alteram chordam. Observa diem sabbati, non carnaliter, non judaicis deliciis, qui otio abutuntur ad nequitiam. Melius enim utique tota die foderent, quam tota die saltarent. Sed tu cogitans requiem in Deo tuo et propter ipsam requiem omnia faciens, abstine ab opere servili. Omnis enim qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34):", + "candidate_score": 0.668359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29_31", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat . Hęc sunt , quęo cum audivissem , vos patere respondiat semper , quid factu opus sit deliberare possitis . Dominus a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1090", + "psc_text": "Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant, Domini ossa non fregerunt, latronum autem fregerunt (Joan. XIX, 32): sic fracta sunt latronis ossa qui blasphemavit, quomodo latronis qui credidit. Ubi est ergo quod dictum est, Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur? Ecce cui dixit, hodie mecum eris in paradiso, non potuit omnia ossa ejus custodire? Respondet tibi Dominus: Imo custodivi; nam firmamentum fidei ipsius frangi non potuit illis ictibus quibus crura sunt fracta. 25. [vers. 22, 23.] Mors peccatorum pessima. Attendite, fratres, propter illa quae dicebamus. Vere magnus Dominus, et misericordia ejus, vere qui nobis dedit manducare corpus suum in quo tanta perpessus est,", + "candidate_score": 0.666746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1089", + "psc_text": "Sed promisit illud et caeteris Christianis: Dominus custodit omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Ergo fratres, si viderimus aliquem sanctum tribulationes pati, et forte vel a medico sic secari, vel ab aliquo persecutore sic caedi, ut ejus ossa frangantur; non dicamus, Non erat justus iste, nam Dominus hoc promisit justis suis, de quibus ait, Custodit Dominus omnia ossa eorum, unum ex his non conteretur. Vis videre quia alia ossa dixit, quae diximus firmamenta fidei, id est patientiam et tolerantiam in omnibus tribulationibus? Ipsa enim sunt ossa quae non franguntur. Audite, et in ipsa passione Domini inspicite quod dico. Dominus erat in medio crucifixus; juxta illum duo latrones erant: unus insultavit, alter credidit; unus damnatus est, alter justificatus est; unus habuit poenam suam et hic et in futurum, alteri autem dixit Dominus, Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 43) : et tamen illi qui venerant,", + "candidate_score": 0.658447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1279", + "psc_text": "Tunc autem secum concordant, quando in perniciem justi conspirant, non quia se amant, sed quia cum qui amandus erat simul oderunt. Contra hoc genus hominum indicit nobis Dominus Deus noster tolerantiam et affectum illum charitatis, quem novimus in Evangelio, praecipiente nobis Domino et dicente: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos (Matth. V, 44) . Sicut et Apostolus: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21) . Contende cum malo, sed de bonitate. Ipsa est enim vera contentio, vel potius certamen salubre, ut sit bonus contra malum, non ut sint duo mali. 2. [vers. 12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo", + "candidate_score": 0.657092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_31_33", + "bdc_text": "Dominus a nobis omnibus . quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3581", + "psc_text": "Injuste fecisti? Esses plane etiam sic justus, et omnis esset ista laus tua; sed quia liberasti et ipsum peccatorem justificando impium, adjiciam super omnem laudem tuam. 16. [vers. 15.] Os meum enuntiabit justitiam tuam: non meam. Inde adjiciam super omnem laudem tuam, quia et quod justus sum, si justus sum, justitia tua est in me, non mea; tu enim justificas impium (Rom. IV, 5). Os meum enuntiabit justitiam tuam; tota die salutem tuam. Quid est, salutem tuam? Domini est salus (Psal. III, 9). Nemo sibi usurpet quia se salvum facit: Domini est salus. Non se salvum per se quisquam facit: Domini est salus, vana salus hominis (Psal. LIX, 13). Tota die salutem tuam: toto tempore. Aliquid adversi est; praedica salutem Domini: aliquid prosperi est; praedica salutem Domini. Ne praedices in prosperis, et obmutescas in adversis; alioquin non erit quod dictum est, tota die. Tota enim dies cum sua nocte est.", + "candidate_score": 0.656648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1624", + "psc_text": ". Salutare autem Dei in omnibus gentibus: quia cum dixisset quodam loco, Deus misereatur nobis, et benedicat nos, illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam, adjecit: In omnibus gentibus salutare tuum. Primo dixit, Ut cognoscamus in terra viam tuam, et secutus est: In omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) . Quasi diceretur ei, Quae est via quam cupis agnoscere? Homines ad viam veniunt, numquid via venit ad homines? Via nostra venit ad homines, invenit errantes, vocavit ad se extra ambulantes. In me, inquit, ambulate, et non errabitis: Ego sum via, et veritas, et vita (Joan. XIV, 6) . Ne diceres, Ubi est via Dei? ad quam regionem ibo? quem montem ascendam? quos campos inquiram? Viam Dei inquiris? Salutare Dei est via Dei, et ubique haec est: quia in omnibus gentibus salutare tuum. Veritatem tuam et salutare tuum dixi. 19. Non celavi misericordiam tuam et", + "candidate_score": 0.654669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_13", + "psc_text": "irridebit eos: coelos si animas sanctas accipiamus, per has eos, utique praesciens quid futurum sit, deridebit Deus et subsannabit. 4. [vers. 5.] Tunc loquetur ad eos in ira sua, et in furore suo conturbabit eos: planius enim ostendens quomodo ad eos loquetur, dixit, conturbabit eos; ut in ira sua, hoc sit, in furore suo. Iram autem et furorem Domini Dei non perturbationem mentis oportet intelligi, sed vim qua justissime vindicat, subjecta sibi ad ministerium universa creatura. Praecipue namque pervidendum est et tenendum illud quod scriptum est in Salomone: Tu autem, Domine virtutis, cum tranquillitate judicas, et cum magna reverentia disponis nos (Sap. XII, 18) . Ira ergo Dei est motus qui fit in anima quae legem Dei novit, cum eamdem legem videt a peccatore praeteriri; per hunc enim motum justarum animarum multa vindicantur. Quanquam possit ira Dei recte intelligi etiam ipsa mentis obscuratio, quae consequitur eos qui legem Dei transgrediuntur.", + "candidate_score": 0.650897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1194", + "psc_text": "Si autem patitur foris inimicos, intus forte malam uxorem; procedit in publicum: cum vult requiescere ab his quae foris sunt, intrat in domum: quando vero nec ibi requiescit, nec foris requiescit, ubi erit requies? Saltem in cubiculo cordis, ut tollas te ad interiora conscientiae tuae. Si ibi invenisti forte conjugem, quae tibi non faciat amaritudinem, sapientiam Dei; cum ipsa conjungere, quiesce intus in cubiculo tuo, non inde te ejiciat fumus malae conscientiae. At ille ut meditaretur dolos, illuc se tollebat, de quo loquitur ista Scriptura, ubi homines non vident; et talia ibi meditabatur, ut nec in ipso corde requiesceret. Iniquitatem meditatus est in cubili suo. 6. Astitit omni viae non bonae. Quid est, astitit? Perseveranter peccavit. Unde et de quodam pio et bono dicitur: Et in via peccatorum non stetit (Psal. I, 1) . Quomodo ille non stetit, sic iste astitit. Malitiam autem non odio habuit. Ibi est finis, ibi", + "candidate_score": 0.645604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3231", + "psc_text": "Apostolus ait. Erat ergo in manibus senis. Et quid ait senex ille? quid ait, gratulans quod jam solvendus hinc esset, videns suis manibus contineri a quo et in quo salus ejus continebatur? « Jam dimittis, » inquit, « Domine, servum tuum in pace; quoniam viderunt oculi mei salutare tuum » (Luc. II, 29, 30). Ergo, « Benedicat nos Deus, et misereatur nostri: illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam. » In qua terra? « In omnibus gentibus. » Quam viam? « Salutare tuum. » 6. [vers. 4.] Quid sequitur; quia cognoscitur in terra via Dei, quia cognoscitur in omnibus gentibus salutare Dei? Confiteantur tibi populi, Deus; confiteantur tibi, inquit, populi omnes. Existit haereticus, et dicit, Ego in Africa populos habeo: et alius ex alia parte, Et ego in Galatia populos habeo. Tu in Africa, ille in Galatia: ego illum quaero qui ubique habet. Certe ad istam", + "candidate_score": 0.640334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3656", + "psc_text": "dedisti nobis (Isai. XXVI, 12, sec. LXX) . Pax erit plane illa perfecta, quando novissima inimica destruetur mors. Et in quo erit hoc, nisi in pacifico illo reconciliatore nostro? Sicut enim in Adam omnes moriuntur; sic et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 26, 22) . Quoniam ergo invenimus verum Salomonem, hoc est verum pacificum; quid deinde psalmus ipse de illo doceat attendamus. 2. [vers. 2.] Deus, judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis. Dominus ipse in Evangelio dicit, Pater non judicat quemquam; sed omne judicium dedit Filio (Joan. V, 22) : hoc est ergo, Deus, judicium tuum regi da. Qui rex etiam filius est regis, quia et Deus Pater utique rex est. Ita scriptum est, quod rex fecit nuptias filio suo (Matth. XXII, 2). More autem Scripturae idem repetitur. Nam quod dixit, judicium tuum; hoc aliter dixit: justitiam tuam: et quod dixit, regi; hoc aliter dixit,", + "candidate_score": 0.626731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_4011", + "psc_text": "via tua. Jamdudum in Sancto via tua, modo in mari est via tua, quia ipse Sanctus in mari, et merito etiam super aquas maris ambulavit (Matth. XIV, 25). In mari est via tua: id est in Gentibus praedicatur Christus tuus. In alio quippe psalmo ita dicitur: Deus misereatur nostri, et benedicat nos; illuminet vultum suum super nos, ut cognoscamus in terra viam tuam. Ubi in terra? In omnibus gentibus salutare tuum (Psal. LXVI, 2, 3) : hoc est, In mari est via tua. Et semitae tuae in aquis multis: hoc est, in populis multis. Et vestigia tua non cognoscentur. Nescio quos tetigit, et mirum nisi et ipsos Judaeos. Ecce jam sic propalata est Gentibus misericordia Christi, ut in mari sit via tua, et semitae tuae in aquis multis; et vestigia tua non cognoscentur. Unde, a quibus non cognoscentur, nisi ab his qui adhuc dicunt: Nondum venit Christus? Quare dicunt: Nondum", + "candidate_score": 0.625159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1321", + "psc_text": "Conspiratum est adversus illum (Id. IX, 22). Non potes ostendere forte conscientiam tuam bonam in aliqua accusatione, et vim pateris quod adversus te falsi testes audiuntur. Contra ipsum primum falsum testimonium dixerunt, non solum ante mortem, sed etiam post resurrectionem. Inducti sunt falsi testes, ut a judicibus damnaretur (Matth. XXVI, 60): accesserunt falsi testes custodes ad sepulcrum. Resurrexit ille cum tanto miraculo; commota terra prodidit Dominum resurgentem. Erat illic et terra custodiens terram; sed terra durior mutari non potuit. Nuntiavit vera, sed seducta est a falsa. Dixerunt enim illi custodes Judaeis quae viderint, et quid factum sit: acceperunt pecuniam, et dictum est eis: Dicite quod vobis dormientibus venerunt discipuli ejus, et abstulerunt eum (Id. XXVIII, 12) . Ecce falsi testes, et contra resurgentem. Quanta autem caecitas in falsis testibus, quanta caecitas, fratres! Solent hoc enim pati falsi testes, ut excaecentur, et contra se dicant nescientes unde appareat quia falsi sunt", + "candidate_score": 0.625088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3230", + "psc_text": "Christus salutare ipsius? Et quid est quod dixit senex ille Simeon; senex ille, inquam, in Evangelio, servatus annosus usque ad infantiam Verbi? Accepit enim senex ille in manibus suis infantem Verbum Dei. Qui et in utero esse dignatus est, in manibus senis esse dedignaretur? Ille in utero virginis, qui in manibus senis; infirmus infans, et intra viscera, et in manibus senis, ad dandam nobis firmitatem, per quem facta sunt omnia; et si omnia, et ipsa mater; venit humilis, venit infirmus, sed indutus infirmitate mutanda: quia etsi crucifixus est ex infirmitate; sed vivit ex virtute Dei (II Cor. XIII, 4) . Apostolus ait. Erat ergo in manibus senis. Et quid ait senex ille? quid ait, gratulans quod jam solvendus hinc esset, videns suis manibus contineri a quo et in quo salus ejus continebatur? « Jam dimittis, » inquit, « Domine, servum tuum in pace; quoniam viderunt oculi mei salutare tuum »", + "candidate_score": 0.613026, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.687366, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.687366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.674981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_668", + "psc_text": "est Christus, qui est uirtus dei atque sapientia, ueritas uia iustitia resurrectio. ad quem igitur contendas nisi ad perfectionem cmnium summamque uirtutum ? et ideo tibi dicit: ueni sequere me, hoc est, ut ad consummationem uirtutum peruenire merearis. ergo qui sequitur Christum, ipsum pro possibilitate sua debet imitari, ut praecepta eius secum ipse meditetur et diuinorum exempla factorum. cap. 2 § 1 Et ideo Dauid secum ipse meditabatur, quod Christum in se locutum esse retinebat, ut, cum aliqui ei essent molesti et eum ad contentionem lacessere conarentur, patientiam indueret, certandi studia declinaret, ex quibus inanis strepitus et iurgia frequenter oriuntur. ideoque cum sancto Dauid plerique eius uirtutibus inuidentes, qui eum de proposito mansuetudinis et humilitatis affectu crederent deducendum, frequenter ingruerent, ipsae quoque praecipue nequitiae in caelestibus spiritales, aduersus quas graue luctamen est iustis, ad commouendum eum ministros suae inprobitatis inpellerent, ne inter obstrepentium crebra certamina et § 2 disceptationis tumultus", + "candidate_score": 0.671615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1331", + "psc_text": "meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et hic omnes gentes uocat ad sapientiae fontem atque prudentiae, redemptionem omnibus pollicetur, ut nemo trepidet, nemo desperet, ubi nullus excipitur, sed omnis anima inuitatur ad gratiam, ut sine pretio redimatur a crimine et fructum uitae adipiscatur aeternae. cap. 3 § 1 Hic sensus est psalmi, quem suo ordine digeremus, cum exulicauerimus superiorum uim . qualitatemque uerborum. 11 *Matth. 11, 28-29 - 14 cf. Matth. 11, 30 23 *Matth. 9, 21 1 omnes om. {l 3 renountient C 8 exibeat C 12 honerati AjnlC 13 meum om. DF 14 mittis C 19 uideant a 20 fidei F 22 sanguinis (sanguini Bmi)", + "candidate_score": 0.666117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.659529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.652889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_615", + "psc_text": "inpugnari debuit, sed iuuari. quod utique cum sancti Iob querimonia concurrit, quia et ipse arguebat tres illos reges consolatores malorum, qui maiora ei inferebant certamina, cum ad consolandum eum amicitiae gratia conuenissent; quod utique cauendum est nobis. consolatio enim mitis debet esse, non § 4 aspera, quae magis dolorem leniat, feruorem mitiget quam commotionem excitet. certe ipsius corporis medicina nos doceat, quae feruentibus uulneribus molliora medicamenta consueuit adhibere, quibus dolorem alleuet. ideoque fouentur primo uulnera, post secantur, ne offendat ipsa durities et incisio uulnus exasperet. quanto igitur magis cauere nos conuenit, ut, cum uenerimus ad consolandum, non facile, non perfunctorie loquamur! septem diebus tpcuit tacuit Iob, § 5 tacuerunt amici nec locuti essent, nisi Iob dolore prorupisset in uocem. quaerendum est enim unde incipias, ne m in ipso sermone offendat consolatio tua; etiam taciturnitas ipsa medicina est et uelox in sermonibus magis uulnerat. quid miraris si alterum uulnerat, cum frequenter", + "candidate_score": 0.649212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_957", + "psc_text": "factum. qua quasi ? § 3 i superior ergo — superior enim qui antiquior — et gubernator et rector huius corporis animae uigor dicit: auribus nostris audiuimus. quis iste est nisi cui dicitur: qui habet aures audiendi audiat? sunt enim qui aures habent et mysteria audire non possunt, de quibus dicit Iesus in Reuelatione Iohannis: foras canes et ueneficos et inpudicos, quibus flajitiorum cupiditas et aerugo pecuniae aurem obstruit audiendi. consideremus igitur, quae audisse se dicant uel a quibus audisse commemorent. 6 Ps. 43, 2 Symmachus et Theodotion Ps. 43, 2 13 Ps. 55, 5 14 *Ps. 76, 2 18 cf. Gen. 1,.27. 2, 7 21 Ps. 43, 2 22 Matth. 11, 15 25 *Apoc. 22,15 26 aerugo pecuniae] cf. Hor. Epist. 2, 3, 330 2 pr. et (m. fJ disciplinae om. BCml 4 exsequuntur av 5 tytulo F adoriamur] add. Explicit de titulo. Incipit de psalmo C 6 symachus", + "candidate_score": 0.640566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_10", + "bdc_text": "Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1282", + "psc_text": "perpetua autem laetitia eius qui gaudet in domino. cap. 5 § 1 M ons Sion S ion, latera aquiloni aquilonis s, ciuitas regis magni. deus in gradibus eius dinoscitur, cum sus cipiet eam. cur sit exultatio uniuersae terrae, euidenter expressit, quoniam dominus Iesus ecclesiam sibi ex peccatoribus congregauit. itaque qui erant ante latera aquilonis, id est eocii socii et inhaerentes diabolo, cui dicitur: exurge, aquilo, ut ueniat auster, facti sunt Christo fideles. ipsi sunt enim de quibus dicitur: qui confidunt in domino sicut mons Sion. § 2 facti sunt itaque mons Sion per gratiam Christi et baptismatis sacramentum. aquilonis lntellegibihs intellegibilis graues flatus, quibus tempestates asperrimas et procellas humanis mouebat affectibus. coepit suos amittere qui uexabat alienos. gentem omnem euerterat Iudaeoium, nationes omnes suo reuictas tenebat imperio, ipsius 8 cf. loh. 15, 1 14 *Ps. 47, 3-4 19 *Cant. 4, 16 21 Ps. 124,1 1 dimersa F omnium om. Fa", + "candidate_score": 0.636705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_21_23", + "bdc_text": "hos interdicto eos obstrinxit magistratus transpositionem . Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_881", + "psc_text": "apostolus ludas, qui missus erat fidem gentibus pleno auctoritatis praeconio praedicare, ut in aurem insusurraret insidiatoribus magistri sui quod timeret audiri. nonne iudicio suo se ipse damnauit? § 2 sed erubescebat audiri quod facere non timebat; erubescebat, quiaaduersus uitae suae: saIlctificationis sanctificationis et honoris auctorem cogitabat mala nec gratiam beneficiis rependebat, sed mala pro bonis bono referebat magistro, quod etiam saeculi homines damnare consuerunt; erubescebat ingratus deprehendi, erubescebat auarus uideri, cum pro pecunia auctoris sui salutem proderet; erubescebat uideri perfidus. § 3 similiter et Iudaei, qui aduersus fidei magistrum falsos testes perfidi subornabant, ut dicerent, eo quod praedicasset templum dei quod Salomon condidit destruendum, cum ille de templo sui corporis significasset: soluite hoc templum, et in triduo suscitabo illud, uere foris erant, qui a cognitione erant uerbi caelestis exclusi. cap. 19 § 1 U erbum, inquit, iniquum proposuerunt aduer sum m e, id est: inlicitum et contra ius et fas", + "candidate_score": 0.634068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_22_24", + "bdc_text": "Interim cętera , conscio , quibus interioribus obstineat , ut audio , suo cepisit proposito . Inter cętera illorum maximis vobis Tigurinis . Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_634", + "psc_text": "legeris in euangelio pro omni sermone otioso iudicium esse subeundum? etsi alius lcquitur, tace, etsi alius conuiciatur, aurem tuam obstrue. cap. 47 § 1 Dauid tacendo uicit aduersarios suos et, quia sicut mutus factus est, uocem recepit, quia conuersus ad dominum loquebatur dicens: quoniam in te, domine, speraui; tu e xaudies me, domine deus meus. quia dixi: ne aliquando exultent in me inimici mei. uide singula. tacebat Dauid, loquebantur inimici, prouocabant ut aliquid et ipse loqueretur. § 2 dicebant: audiamus uocem tuam, intra se ille tacitus loquebatur. quid opus est ut ista audiant quibus prodesse non possunt ? in te, domine, speraui, tibi soli loquor, tu audi qui exaudire potes. a te semper poposci, ne aliquando exultent in me inimici mei, quia, etsi peccaui, tu peccatum dimittis, etsi ego cecidi, tu resuscitas, ne habeant unde exultare possint qui peccatis laetantur alienis'. § 3 plus enim adquisiuimus qui plus peccauimus, quia", + "candidate_score": 0.631156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14_16", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1329", + "psc_text": "48, 2 21 Huius — 22 Danid om. (i cuius BC chorae A corae (7 Chore a 23 percite F pite, omnes qui habitatis orbem terrae, in principio ipso uocem domini salutaris agnoscimus gentes uocantis ad ecclesiam, ut errori renuntient, ueritatem sequantur et pii cultus munus agnoscant. sed -quia serpentis uencnis uenenis infecta erant corda successionis humanae et peccatis obnoxia conscientia, dum desperat ueniam, se reuocare non poterat, remedium pollicetur, indulgentiam sponte pietatis suae largitate promittit, ut reus non timeat, bene conscius gratuletur, quod bono domino exhibeat ministerium seruitutis, qui nouerit peccata donare, honorare uirtutes. § 2 denique eadem serie uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam", + "candidate_score": 0.628338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_29", + "bdc_text": "Dominus tandem Satanos satendos illic pessurum , ut nihil parum compescat .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1222", + "psc_text": "a Iuda, postquam se diabolus in. cor eius inmersit, ettuergodic: ab occultis meis mundame munda , domine, ne diabolus insidietur in occultis, sicut leo in cubili suo. quodsi Christi occulta pie fideliterque seruaueris, insidiandi diabolo locus esse non poterit. ideoque in psalmo nono Dauid de occultis scribens domini sacramentis, quod est conuersio peccatorum, uocatio gentium, dei regnum, praeparatio cordis, iudicium pauperum, refectio inopum, ante de occultis pectoris tui § 4 atque secretis exterminandum aduersarium dicit, ne sedeat in occuitis occultis mteriicere interficere cupiens mnocentem innocentem . ideoque tibi UlCltur dicitur : intra in cubiculum tuum et clauso ostio ora 3 Ioh. 15, 3 12 *Prou. 20, 5 14 *Deut. 15, 9 16 *Matth. 9r 4 17 ci. Ps. 106,20 18 cf. Rom. 10, 8 19 . 23 cf. Ps. 9, 30 (10, 9) 21 cf. Luc. 22,3 - 22 *Ps. 18,13 29 cf. Ps. 9; 29 (10, 8) 31 Matth.", + "candidate_score": 0.628335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_28", + "bdc_text": "Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_84", + "psc_text": "docemur a sancto propheta uoluntatem in lege habere, meditationem secundum legem. uoluntas in lege non solum in studio, sed etiam in facto est; prior uoluntas, secunda operatio. denique et dominus dicenti sibi: si uis, potes me mundare respondit: uolo, mundare, quo ostenderet operationibus nostris uoluntatem praeuiam esse debere. denique lex uoluntarios quaerit, quia lex domini inreprehensibilis, conuertens a n i m a m, nemo autem conuertitur nisi qui uoluntate conuertitur. uoluntarius autem abscondit et sensum furatur laboris. cap. 31 § 1 Ideoque die et nocte in lege meditatur, in quo non tam continua legendi postulatur intentio quam seruandae legis affectus; ille enim plene meditatur, qui ipse sibi lex est, scriptum in corde suo opus legis intendens. Aquilas tamen diem tantummodo posuit, non etiam noctem; quod non tam a ceteris discrepans quam alio § 2 referens posuit, quoniam qui legem meditatur semper in luce est, noctem non habet. etenim cuius lucent", + "candidate_score": 0.620224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_37_39", + "bdc_text": "Salutis anno 1564 . Wolfg. Wissenburgius S. S. S. D. S. S. S. S. S. 1546 . S. S. d.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "14 Ps. 44, 2 16 cf. Rom. 2,2 17 *Ioh. 5, 29 25 cf. Ps. 142, 2 2 ibi] tibi DF 4 epistola codd. av 5 inscripta estis B 8 scriptura] tabula (ia, in mg. scriptura a 10 uenias in die (s. scr. m2 ueniat dies 0) bCft 12 q (del.) cur A quur B et om. fJau 14 »os B 19 male fJau 20. 21 daniel (t (av) 20 uita aeterna AB alt. in om. BC 21 daniehl C 23 unde om. DFa 24 pr. aut del. C, alt. om. tc 25 uitiorum] add. et Cm2 27 timere domini f3 28 prodent BC pudor, quae confusio erit, cum, qui alios profitebar docere, ipse in eo deprehendar in quo alios arguebam! cap. 54 § 1 Et ideo quoniam et saluator duo genera resurrectionis posuit et Iohannes in Apocalypsi dicens: beatus qui habet partem in prima resurrectione — isti enim sine", + "candidate_score": 0.607289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_1", + "bdc_text": "Cum nihil haberem , quod dulcissimis tuis literis 1 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.585491, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1", + "max_score": 0.68733, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1_window_41", + "psc_text": "benedicti patris mei, percipite regnum quod uobis paratum est ab origine mundi. § 16 His meditationibus conroborandus est animus, fratres dilectissimi, eiusmodi exercitationibus contra omnia diaboli iacula firmandus. sit in manibus diuina lectio, in sensibus dominica cogitatio, oratio iugis omnino non cesset, salutaris operatio perseueret. spiritalibus semper actibus occupemur, ut quotienscumque inimicus accesserit, quotiens adire temptauerit, et clausum aduersum se pectus inueniateet armatum. non enim christiani hominis corona una est quae tempore persecutionis accipitur. habet et pax coronas suas, quibus de uaria et multiplici congressione uictores prostrato et subacto aduersario coronamur. libidinem subegisse continentiae palma est. contra iram, contra iniuriam repugnasse corona patientiae est. de auaritia triumphus 9 Es. 1, 2. 11 Matth. 25, 34. 1 simelis D, filii v; cf. test. III 49 patri uro M 2 supra D 5 patrumilf1 paria M soboles Wv, soboli. M subseciua M1, subcisiua uel successiua v 6 respondeant M 7 quis sic]", + "candidate_score": 0.68733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_9", + "bdc_text": "Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1_window_41", + "psc_text": "benedicti patris mei, percipite regnum quod uobis paratum est ab origine mundi. § 16 His meditationibus conroborandus est animus, fratres dilectissimi, eiusmodi exercitationibus contra omnia diaboli iacula firmandus. sit in manibus diuina lectio, in sensibus dominica cogitatio, oratio iugis omnino non cesset, salutaris operatio perseueret. spiritalibus semper actibus occupemur, ut quotienscumque inimicus accesserit, quotiens adire temptauerit, et clausum aduersum se pectus inueniateet armatum. non enim christiani hominis corona una est quae tempore persecutionis accipitur. habet et pax coronas suas, quibus de uaria et multiplici congressione uictores prostrato et subacto aduersario coronamur. libidinem subegisse continentiae palma est. contra iram, contra iniuriam repugnasse corona patientiae est. de auaritia triumphus 9 Es. 1, 2. 11 Matth. 25, 34. 1 simelis D, filii v; cf. test. III 49 patri uro M 2 supra D 5 patrumilf1 paria M soboles Wv, soboli. M subseciua M1, subcisiua uel successiua v 6 respondeant M 7 quis sic]", + "candidate_score": 0.6747, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Deuteronomii", + "max_score": 0.685855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5_7", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ; est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Deuteronomii_window_226", + "psc_text": "Vidit Dominus, et ad iracundiam concitatus est: quia provocaverunt eum filii sui et filiae. Et ait: Abscondam faciem meam ab eis, et considerabo novissima eorum: Generatio enim perversa est, et infideles filii. Ipsi me provocaverunt in eo, qui non erat Deus, et irritaverunt in vanitatibus suis: Et ego provocabo eos in eo qui non est populus, et in gente stulta irritabo illos. Ignis succensus est in furore meo, et ardebit usque ad inferni novissima: Devorabitque terram cum germine suo, et montium fundamenta comburet. Congregabo super eos mala, et sagittas meas complebo in eis. Consumentur fame, et devorabunt eos aves morsu amarissimo. Dentes bestiarum immittam in eos, cum furore trahentium super terram, atque serpentium. Foris vastabit eos gladius, et intus pavor: juvenem simul ac virginem, lactentem cum homine sene. Dixi: Ubinam sunt? cessare faciam [h. Exter minabo eos in furore meo et cesssare faciam] ex hominibus memoriam eorum. Sed propter iram", + "candidate_score": 0.685855, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.685281, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.685281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_429", + "psc_text": "eos praedices abundare: quanto, inquam, satius haec ipsa in eis dona Dei esse fatereris, sub cujus occulto judicio, nec injusto, alii fatui, alii tardissimi ingenii et ad intelligendum quodam modo plumbei, alii obliviosi, alii acuti memoresve nascuntur, alii utroque munere praediti, et acute intelligentes et tenacissimae memoriae thesauro cognita recondentes; alii natura lenes, alii levissimis causis ira facillima ardentes, alii ad vindictae cupiditatem inter utrosque mediocres; alii spadones, alii in concubitu ita frigidi ut vix omnino moveantur, alii libidinosissimi ut vix omnino teneantur, alii inter utrosque et moveri faciles et teneri; alii timidissimi, alii audacissimi, alii neutrum; alii hilares, alii tristes, alii ad nihil horum proclives: nec eorum quae commemoravi aliquid instituto ac proposito, sed natura; unde medici audent ista tribuere temperationibus corporum? Quod etsi probari, vel nulla existente, vel omni finita quaestione potuisset; numquid sibi quisque corpus condidit, et hoc ejus tribuendum est voluntati, quod mala ista naturalia magis", + "candidate_score": 0.669238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_429", + "psc_text": "eos praedices abundare: quanto, inquam, satius haec ipsa in eis dona Dei esse fatereris, sub cujus occulto judicio, nec injusto, alii fatui, alii tardissimi ingenii et ad intelligendum quodam modo plumbei, alii obliviosi, alii acuti memoresve nascuntur, alii utroque munere praediti, et acute intelligentes et tenacissimae memoriae thesauro cognita recondentes; alii natura lenes, alii levissimis causis ira facillima ardentes, alii ad vindictae cupiditatem inter utrosque mediocres; alii spadones, alii in concubitu ita frigidi ut vix omnino moveantur, alii libidinosissimi ut vix omnino teneantur, alii inter utrosque et moveri faciles et teneri; alii timidissimi, alii audacissimi, alii neutrum; alii hilares, alii tristes, alii ad nihil horum proclives: nec eorum quae commemoravi aliquid instituto ac proposito, sed natura; unde medici audent ista tribuere temperationibus corporum? Quod etsi probari, vel nulla existente, vel omni finita quaestione potuisset; numquid sibi quisque corpus condidit, et hoc ejus tribuendum est voluntati, quod mala ista naturalia magis", + "candidate_score": 0.662493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_4_6", + "bdc_text": "Remitto ergo , quod amicissime commisisti . Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito . Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_585", + "psc_text": "contineat deinde videamus: et respondeamus pestilentiosis laboribus tuis, quantum Dominus opitulatur, salubribus laboribus nostris; tenentes institutum modum, ut ea quae non habent ad rem quae inter nos agitur pertinentem controversiam, transeamus; ne qui haec nostra nosse voluerint, plus laboris et temporis in opere legendi, quam in discendi utilitate consumant. Quid ergo opus est, ut aliquid adversus ea dicam, quae in principio posuisti libri hujus solita et vana, « de invidia quam vos sustinere pro veritate jactatis, et de paucitate velut prudentium quibus vos placere gaudetis? » Haec enim et veterum et novorum omnium vox est haereticorum, ipsa consuetudine jam sordidata atque protrita. Et tamen necessitate compellitur talibus pannis indui tam magna etiam vestra superbia, quae sic tenditur et inflatur, ut eos deformius dum gestit ostentare, disrumpat. Tuas etiam calumniosissimas contumelias non est necesse saepius refutare, quibus me unum nominatim videris appetere; et in tot ac tanta catholica lumina, tacitis eorum", + "candidate_score": 0.659143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.657441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_6", + "bdc_text": "Atque ideo in priori persisto sententia , tibi potius et bonis omnibus , quorum animos tam acerba contentione non plurimum offendi ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.653616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_17_19", + "bdc_text": "Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare . ad quem cum venisset Bernam noster miris artibus collusisse agunt . ut dialogorum libros interacto liberarent .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.619264, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.68421, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_8_10", + "bdc_text": "Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant . Sed faciet illis dominus , sicut Median et Sysarę et sicut Ibin in terrente Cyson , modo nos vera fide et precibus dignos deo hactenus Novi apud nos nihil est ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3508", + "psc_text": "Dei, et animarum salutem. » Et alibi: « Improbe satis praeesse affectas, quibus prodesse non curas; et 841 quorum non zelas salutem, subjectionem nimis ambitiose vindicas tibi. » Et iterum ad Eugenium papam (Lib. III de Consid., c. 1): « Ita et tu praesis, ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves; praesis, ut prosis; praesis ut fidelis servus et prudens, quem constituit Dominus super familiam suam: ad quid? ut des illis escam in tempore, hoc est ut dispenses, non imperes. Hoc fac, et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. » Oportet ergo eum esse doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate,", + "candidate_score": 0.68421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13_15", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1926", + "psc_text": "plaga corporis tui; summa enim religio est ut in infirmitate quis agat Deo gratias. Si ferrum es, aeruginem amittis: si vero aurum es, per ignem probatus a magnis ad majora procedis. Ne anxieris ergo, frater; si enim Deus te vult in corpore torqueri, tu qui sis, qui moleste feras? Sustine ergo, et roga Deum, ut quae ipse vult, illa concedat. » Neque vero hic necesse est S. Theodori Siceotae exemplum proponere (In ejus Vit., num. 93; apud Boll., 22 April.), qui vulnere afflictus in corpore, « illud sibi a Deo datum fuisse dicebat ut ei assidue gratias ageret. » Secundo superfluitate querelarum, cum morbi impatientes, etiam tristitiae addunt murmurium, quandoque etiam injurias. « Hi tanta sollicitudine admoneantur, inquit S. Fructuosus (Cap. 7), ut de ore eorum nec quantuluscunque vel levis sermo murmurationis procedat; sed in sua infirmitate cum hilari mente sine intermissione, et tulta ( sic ) murmurationis occasione, et", + "candidate_score": 0.667732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1927", + "psc_text": "superfluitate querelarum, cum morbi impatientes, etiam tristitiae addunt murmurium, quandoque etiam injurias. « Hi tanta sollicitudine admoneantur, inquit S. Fructuosus (Cap. 7), ut de ore eorum nec quantuluscunque vel levis sermo murmurationis procedat; sed in sua infirmitate cum hilari mente sine intermissione, et tulta ( sic ) murmurationis occasione, et vera cordis compunctione semper Deo gratias agant; et frater qui eis ministrat nullo pacto offendere audeat. Quod si aliquis, ut diximus, ex ore eorum murmurationis processerit scrupulus, ab abbate increpentur, et ne talia supradicta facere praesumant admoneantur, ita ut ille eos accuset qui hoc ministerium injunctum habet. » Acute vero notat Hugo Victorinus, seu quivis alius, aegrotantes religiosos, tam perfectos quam imperfectos, quatuor de causis solere conqueri: scilicet de infirmitate, de medicina, de cibo, et de ordine. Et quidem imperfecti conqueruntur de infirmitate, « quia pondus infirmitatis inviti portant (Lib. I de Claust. animae, cap. 12); de medicina, quod non", + "candidate_score": 0.667265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1605", + "psc_text": "Qui ad obediendum mandatis Dei segniter est affectus, principio tanquam infirmo membro condolendum est ab omnibus, et a praeposito tentandum an suis ipsum laudibus ab ea infirmitate restituere valeat; perdurantem vero in ea inobedientia emendationemque respuentem severius coram omnibus fratribus arguere oportet, et cum omni adhortatione ut medelam suscipiat inducere. Quod si post multam correptionem nec pudorem induerit, nec seipsum curaverit, tanquam (ut in proverbio est) sui ipsius corruptorem, et veluti corruptum, ac prorsus inutile membrum multis cum lacrymis ac lamentis ad exemplum medicorum a communi corpore amputetur; etenim illi si 384 quod membrum incurabili morbo corruptum invenerint, ne ad ulteriora malum illius proserpat, propter vicinitatem proxima quaeque corrumpens, incisionibus illud et ustionibus auferre solent; quod et nobis erga eos necessario faciendum est, qui inimico animo praediti, ut impedimento sint mandatis Domini, juxta mandatum Domini dicentis: Si oculus dexter tibi obstaculo fuerit, erue cum et projice abs te. » Ut", + "candidate_score": 0.664202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_7_9", + "bdc_text": "est impossibile , parcendum esse , quam ut illum veritatis obiectione non aliter quam in alioqui satis concitatum lapidis iactu magis irritos . Sed tu pro tua prudentia quid sequendum quidque fugiendum sit , optime nosti enim mea exiguitate tibi volo pręscriptum . Hispani regis erga pontificem animus satis multis exemplis est exploratus , cui nunquam deerunt , quotquot adversus dominum et Christum eius conspirant .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3508", + "psc_text": "Dei, et animarum salutem. » Et alibi: « Improbe satis praeesse affectas, quibus prodesse non curas; et 841 quorum non zelas salutem, subjectionem nimis ambitiose vindicas tibi. » Et iterum ad Eugenium papam (Lib. III de Consid., c. 1): « Ita et tu praesis, ut provideas, ut consulas, ut procures, ut serves; praesis, ut prosis; praesis ut fidelis servus et prudens, quem constituit Dominus super familiam suam: ad quid? ut des illis escam in tempore, hoc est ut dispenses, non imperes. Hoc fac, et dominari ne affectes hominum homo, ut non dominetur tui omnis injustitia. » Oportet ergo eum esse doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate,", + "candidate_score": 0.659943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_12_14", + "bdc_text": "Sed te frustratus enim ipse , quod volui . pręstare possum . Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus . per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1926", + "psc_text": "plaga corporis tui; summa enim religio est ut in infirmitate quis agat Deo gratias. Si ferrum es, aeruginem amittis: si vero aurum es, per ignem probatus a magnis ad majora procedis. Ne anxieris ergo, frater; si enim Deus te vult in corpore torqueri, tu qui sis, qui moleste feras? Sustine ergo, et roga Deum, ut quae ipse vult, illa concedat. » Neque vero hic necesse est S. Theodori Siceotae exemplum proponere (In ejus Vit., num. 93; apud Boll., 22 April.), qui vulnere afflictus in corpore, « illud sibi a Deo datum fuisse dicebat ut ei assidue gratias ageret. » Secundo superfluitate querelarum, cum morbi impatientes, etiam tristitiae addunt murmurium, quandoque etiam injurias. « Hi tanta sollicitudine admoneantur, inquit S. Fructuosus (Cap. 7), ut de ore eorum nec quantuluscunque vel levis sermo murmurationis procedat; sed in sua infirmitate cum hilari mente sine intermissione, et tulta ( sic ) murmurationis occasione, et", + "candidate_score": 0.658957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_14_16", + "bdc_text": "per quam officiosissime te resalutare iussit , plurimum rogans , ut in tuis se precibus commendatum habeas . Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_894", + "psc_text": "Odo abbas Cluniac., explicans illud Scripturae (Lib. I Collat., n. 33): Quasi pullum onagri liberum se putat: « Onager, inquit, dicitur asinus agrestis; agrestia autem animalia libertatem amant, et ire quo volunt, et quiescere quando volunt: qui ergo implere mala quae desiderat per effrenatam libertatem quaerit, pullo onagri similis esse concupiscit; talis videlicet, quia ad aliud non reservatur, sub disciplina quasi agrestis bestia non restringitur. » Porro ad odium propriae voluntatis triplici nos stimulo excitat S. P. Benedictus: exemplo Christi, comminatione poenae propriam voluntatem sequentis, et corona quam illius abnegandae felix parit necessitas. Sed vocem illam Domini factis imitetur dicentis: Non veni facere voluntatem meam, sed ejus qui misit me. ] « Idcirco enim, ut ait apud Cassianum (Coll. 24, c. ultimo) Abbas Abraham, Dominus noster ac Salvator, ut nobis amputandarum voluntatum nostrarum formam traderet. Non veni, inquit, facere voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me; et iterum: Non", + "candidate_score": 0.651981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_5", + "bdc_text": "Nova quidem sunt , et si scitu non indigna , non tamen admodum leta nec mihi improvisa , quod hactenus non pauca eiusmodi imbecillitatis , ne dicam inconstantię exemplaria sparsa sunt Dominus illius misereatur atque erectum suę fortitudinis spiritu illum confortet , ne hominum favore ( quem fortassis huiusmodi necessibus venatur ) fascinatus , maiestatis divinę obliviscatur etc. Brentii librum nondum vidi , sed eiusdem esse farinę , cuius fuere priores non dubito .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3509", + "psc_text": "doctum lege divina. ] Etsi « constet neminem prorsus ob imperitiam litterarum a perfectione cordis excludi, nec rusticitatem obesse ad capessendam cordis atque animae puritatem, » ut loquitur Cassianus (Collat. 10, cap. 14); imo cum saepe « scientia saecularis, teste S. Bernardo (Serm. 9, in Cant.), inebriet curiositate, non charitate, impleus, non nutriens, inflans, non aedificans, ingurgitans, non confortans; » necessariam esse nihilominus abbati, et omni animarum pastori, si non saecularem, saltem divinae legis scientiam nemo jure dubitaverit: quin et saecularem, si ea recte utatur, omnino perutilem. Divinae vero legis scientiam Hildemarus interpretatur Veteris et Novi Testamenti cognitionem: ego autem praeterea sanctiones tam ecclesiasticas quam monasticas, sanctorumque Patrum scripta. Ut sciat et sit unde proferat nova et vetera. ] Quod Richardus de S. Angelo exponit dicta Novi et Veteris Testamenti. Verum Hildemaro « ille scit nova et vetera proferre, qui cognoscit dicere poenam perpetuam, et gaudium patriae coelestis. Quid enim,", + "candidate_score": 0.651244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_33_35", + "bdc_text": "Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale . Datum Basileę 10 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2831", + "psc_text": "suos, et dabant eis pacem, et sic eos recipiebant in domum suam. « Cistercienses 677 vero statuunt (Lib. Usuum Cist., c. 87) ut post orationem egressi ab ecclesia « dicat Benedicite qui sententiam debet legere; deinde flectant semel coram omnibus genua, et erecti osculentur eos, et postmodum resideant. » In ipsa autem salutatione omnis exhibeatur humilitas.] Omnis, id est tam mentis quam corporis, ut loquuntur commentatores. Salutatio autem, juxta Boherium, « fit communiter verbo, manu et osculo; quandoque fit solo verbo: unde Hispanorum salutatio est Humiliamus nos, ad quod facit verbum sequens Francorum, Deus vos salvet; Lombardorum, Benevehau; Sarracenorum, Ey ylla Melaac. Multi tamen salutant hodie inclinando caput, pileumque, sive caputium a capite in totum vel in partem amovendo. » Omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus inclinato capite, vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. ] Quem in locum Hildemarus: « Reges, inquit, et episcopos,", + "candidate_score": 0.638197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_13", + "bdc_text": "Vincentius noster morbo laborat ventriculari , sine periculo in hac ętate , cui cum salutem tuam mentionem Ochinus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2555", + "psc_text": "lectioni vacent omnes: exceptis his qui variis officiis deputati sunt. Si quis vero ita negligens et desidiosus fuerit, ut non velit aut non possit meditari aut legere, injungatur ei opus quod faciat, ut non vacet. Fratribus infirmis vel delicatis talis opera aut ars injungatur, ut nec otiosi sint, nec violentia laboris opprimantur, ut effugentur. Quorum imbecillitas ab abbate consideranda est. COMMENTARIUS Otiositas inimica est animae. ] Quia in desideriis est omnis otiosus; et qui sectatur otium implebitur paupertate (Prov. XXI et XXVIII) ; et quia multa mala docuit otiositas (Eccles. 33) : unde haec erat apud Aegyptios monachos fixa et ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem,", + "candidate_score": 0.632343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_32_34", + "bdc_text": "quisquam tuos in pace dirigat . Salutabis omnes tuos a nobis omnibus . Vale .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3652", + "psc_text": "Dirigendi fratres in viam, omnium fratrum, vel abbatis orationi se commendent: et semper ad orationem ultimam operis Dei, commemoratio omnium absentium fiat. Revertentes autem de via fratres in ipso die quo redeunt, per omnes canonicas horas, dum expletur opus Dei, prostrati solo oratorii ab omnibus petant orationem, propter excessus: ne quid forte subripuerit in via visus, aut auditus malae rei, aut otiosi sermonis. Nec praesumat quisquam alio referre quaecunque foris monasterium viderit aut audierit: quia plurima destructio est. Quod si quis praesumpserit, vindictae regulari subjaceat. Similiter et qui praesumpserit claustra monasterii egredi, vel quocunque ire, vel quidpiam quamvis parvum sine abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et", + "candidate_score": 0.627974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1478", + "psc_text": "ad austrum ducentorum nonaginta pedum longitudine, quinquaginta in latitudine, eminebat domus quiescendi obtentu. » Cum senioribus. ] Id est decanis, inquit Richardus de S. Angelo: id quod confirmat Nicolaus Bravus ex Regula S. Isidori c. 14. Qui super eos solliciti sint. ] Vigilias noctis custodientes, uti exponunt Hildemarus Bernardus Cass. et Boherius; quia « cum dicit solliciti sint, inquit Hildemarus, praecipit illos vigilare in dormitorio; quia nemo potest esse sollicitus in nocte, nisi vigilaverit; quia nos cum solliciti esse volumus pro aliqua re, vigilamus. » Cui concinit Justinianus imperator (Novel. 133): « Neque enim semper omnes dormiunt, sed manifestarium est, quod dum hi dormiendo occupati sunt, illi vigilant, et prorsus quidam dormientes inspiciunt. » Sed Nicolaus de Fractura (Vide l. I de Antiq. mon. Rit., cap. 1) 352 hanc sollicitudinem in eo constituit, « ut surgant de nocte videre si vestiti, cincti cingulis et funibus, vel alias regulariter dormiant fratres.", + "candidate_score": 0.627125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1477", + "psc_text": "in Regula ab angelo tradita (Apud Boll. 14 Maii): « Facies autem diversas cellulas, et ternos per unam cellulam habitare constituas. » Caeterum variis incommodis quae ex cellarum separatione nasci possunt, ac periculis satis occurrunt quae eas novissimis temporibus invexerunt monasticae congregationes, de quibus vide Haeften. lib. XII, tract. 3, disq. 3, 4 et 5. Sin autem multitudo non sinit, deni aut viceni. ] Idem habet Regula S. Isidori, c. 14, et Justiniani novella 5. Sed multo plures in Gemmeticensi monasterio sub S. Filiberto abbate capiebant dormitoria (Vita S. Filib. n. 7, saec. II Bened.): ibi enim « duplex vergens ad austrum ducentorum nonaginta pedum longitudine, quinquaginta in latitudine, eminebat domus quiescendi obtentu. » Cum senioribus. ] Id est decanis, inquit Richardus de S. Angelo: id quod confirmat Nicolaus Bravus ex Regula S. Isidori c. 14. Qui super eos solliciti sint. ] Vigilias noctis custodientes, uti exponunt Hildemarus Bernardus Cass.", + "candidate_score": 0.624194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2779", + "psc_text": "S. Mauri, saec. I Bened.), in itinere nocturnum nocte peragebat officium, testante Fausto itineris socio, quia « ea nocte celebrantibus nobis nocturnale officium, advenerunt illuc duo nihilominus ex fratribus nostris. » Ita S. Bertulfus (Saec. II Ben.) Roma Bobium rediens, cum jam atra nox irruisset, Jonam itineris socium accersivit, ac de nocturnis vigiliis sciscitavit, ut scribit idem Jonas in ejus Vita, n. 8. Ita S. Fructuosus postea Bracarensis episcopus (In ejus Vita, num. 13, saec. II Bened., Bolland., 1 Martii), constitutus in itinere « officium sacrum cum suis fratribus » in navi celebrasse dicitur. Ita denique Germanus monachus in hospitio « pro suo more, postquam acquievisset aliquantum, intempesta hora consurgens, 664 psalmodia nocturna perfunctus est, » uti legimus in Vita S. Eudociae, n. 3. Sed ut possunt agant sibi. ] Quod ait ut possunt, Bernardus Cassinensis intelligit « quod hoc in loco non possunt facere aeque prolixas orationes, nec officium", + "candidate_score": 0.623729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2886", + "psc_text": "mattam vel nattam dicimus: in his autem solis antiqui monachi dormire solebant, et his solis lectulos suos sternebant. » Eodem modo loquitur Petrus Diaconus, sed Bernardus Cassinensis et Boherius lectos stratos intelligunt lectos « ordinatos cum suis stramentis, id est omnibus ad quiescendum necessariis praeparatos. » Similiter Richardus de S. Angelo lectos ordinatos quos etiam molles vult esse S. Fructuosus, c. 10. Vide Regulam Magistri, cap. 79. Et domus Dei a sapientibus sapienter administretur. ] S. Pachomius « sollicitudinem totius dispensationis erga fratres et peregrinos eisdem commisit, qui se in ordine sequebantur, » ut legimus in ejus Vita, cap. 25 (Apud Rosweid, lib. I de Vit. Patr.). Hospitibus autem, cui non praecipitur, nullatenus societur neque colloquatur. ] Haec fuit communis veterum monachorum praxis, quam videre est in omnibus pene antiquis Regulis, Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii (Cap. 8): « Nec licebit aliqua fratri eum superveniente sermocinari, non", + "candidate_score": 0.623113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_26_28", + "bdc_text": "Nostinbergę , ut aiunt , apud illi mittantur , quod fortassis aut illic aut Norinbergę , ut aiunt . Norum domicilium se sperat Bernhardum Italum , qui , dum mercessorum , summe , qui suspicantur , libellum Berge audit , apud vos familiam homine fertur . Sunt , qui suspicantur , liberaliter nacturum composeris contra nos meditari .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_238", + "psc_text": "mea pudicit a tutior erit in eremo, ubi in pace cum paucis, aut sola conversans soli placeam cui me probavi? Nequaquam: nam volenti perperam agere, et desertum abundantiam habet, et nemus umbram, et silentium solitudo; malum quippe, quod nemo videt, nemo arguit; ubi autem non timetur reprehensor, securius accedit tentator, licentius perpetratur iniquitas. In conventu vero bona, si qua facis, nemo prohibet; malum vero facere si vis, non licet; mox etenim a pluribus comperitur, arguitur, emendatur. » Accedit quod jam notavit Petrus Venerabilis Lib. I epist. 20: « Non enim ut in acie fieri solet, multi contra multos, nec ut in duello unus contra unum, sed inusitato praeliandi more solus contra plurimos et numero et virtute praestantes dubia sub sorte contendit » anachoreta. Hac ratione Victorianus abbas Assanensis in Hispania In ejus Vita, n. 19, Boll. 12 Januar. , cum quosdam videret monachos, qui « foris vitam solitariam degebant in", + "candidate_score": 0.621761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam . Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_894", + "psc_text": "Odo abbas Cluniac., explicans illud Scripturae (Lib. I Collat., n. 33): Quasi pullum onagri liberum se putat: « Onager, inquit, dicitur asinus agrestis; agrestia autem animalia libertatem amant, et ire quo volunt, et quiescere quando volunt: qui ergo implere mala quae desiderat per effrenatam libertatem quaerit, pullo onagri similis esse concupiscit; talis videlicet, quia ad aliud non reservatur, sub disciplina quasi agrestis bestia non restringitur. » Porro ad odium propriae voluntatis triplici nos stimulo excitat S. P. Benedictus: exemplo Christi, comminatione poenae propriam voluntatem sequentis, et corona quam illius abnegandae felix parit necessitas. Sed vocem illam Domini factis imitetur dicentis: Non veni facere voluntatem meam, sed ejus qui misit me. ] « Idcirco enim, ut ait apud Cassianum (Coll. 24, c. ultimo) Abbas Abraham, Dominus noster ac Salvator, ut nobis amputandarum voluntatum nostrarum formam traderet. Non veni, inquit, facere voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me; et iterum: Non", + "candidate_score": 0.61306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_15_17", + "bdc_text": "Sed ecce , dum hasce clautius Tigurius eram . Venit , qui diceret , Ochinum sevissimam bestiam . Francofordiam esse ac nescio quas minas contra vos ac magistratum vestrum spirare mirisque calumniis et vos et urbem Tigurinam conspurcare .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_142", + "psc_text": "quorum insultus egregie admodum, et more suo eloquenter describit S. Hieronymus ad Heliodorum his verbis Epist. 1: « Neque vero nescio qua redicas nunc compede praepediri: non est nobis ferreum pectus, nec dura praecordia; non ex silice natos Hyrcanae nutriere tigres; et nos per ista transivimus. Nunc tibi blandis vidua soror haeret lacertis; nunc illi cum quibus adolevisti vernulae aiunt: Cui nos servituros relinquis? Nunc gerula quondam jam anus, et nutritius secundus post naturalem pietatem pater clamitat: Morituros exspecta paulisper, et sepeli. Forsitan et laxis uberum pellibus mater arata rugis fronte antiquum referens mammae lallare congeminet: dicant si volunt et grammatici: In te omnis domus inclinata recumbit. Facile rumpit haec vincula amor Dei, et gehennae timor. » Tales fuere olim, cum fugit ad monasterium, S. Blaitmaici principis, et postea abbatis Hiiensis et martyris labores; nam, ut scribit Walfridus Strabus ejus vitam metrice referens: 35 Fama ut forte volans patris pervenit", + "candidate_score": 0.607211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6101_sent_24", + "bdc_text": "Ochinum non insultare fuerunt , ab iis , quibus hinc diverseritis , si has tantum in illorum habueritis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2981", + "psc_text": "(Lib. IV, epist. 17), oro te, frater, si ovis Christi esse cupis, vario de vellere causari, quia nullum de ovili suo pastor ille projicit, nisi quem non coloris varietas, sed fidei vel charitatis laesio ab ovium suarum grege secernit: non, inquam, secernit quemquam ab ovili suo propter colorem, qui de tam semotis regionibus, de tam diversis regionibus in uno fidei Christianae ovili Judaeum congregavit pariter et gentilem. » Et alter Petrus, Blesensis scilicet (Epist. 97): « Sive in alba, sive in pulla veste in omni professione et ordine, in omni gente quicunque operatur voluntatem Domini acceptus 712 est illi: inter album et nigrum habitum non distinguit ille, apud quem non est distinctio Judaei et Graeci. Attendit Dominus mentem, non vestem; merita, non colorem. In monte Cassino schema monasticum quo B. Benedictus usus est, usque hodie, sicut dicitur, perseverat. Quis audeat tanti Patris habitum blasphemare in filiis? Nam si delibatio sancta,", + "candidate_score": 0.597164, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file