diff --git "a/8/8691.json" "b/8/8691.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/8/8691.json" @@ -0,0 +1,3330 @@ +{ + "letter_id": "8691", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/8691", + "dominant_topic": 18, + "topic_dist": [ + 0.050015, + 0.04895, + 0.055635, + 0.058046, + 0.053872, + 0.042163, + 0.052822, + 0.041875, + 0.042267, + 0.053692, + 0.052103, + 0.05303, + 0.039996, + 0.0452, + 0.040354, + 0.043517, + 0.056722, + 0.053097, + 0.062046, + 0.054598 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1", + "max_score": 0.70855, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364", + "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri", + "candidate_score": 0.70855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17_19", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202", + "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo", + "candidate_score": 0.684531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_192", + "psc_text": "Quanquam etiam philosophi hujus mundi bene intelligantur inimici et defensores: quandoquidem Filius Dei Virtus et Sapientia Dei est, qua illustratur omnis quisquis veritate sapiens efficitur. Hujus illi se amatores esse profitentur, unde etiam philosophi nominantur: et propterea illam videntur defendere, cum inimici sint ejus; quoniam superstitiones noxias, ut colantur et venerentur hujus mundi elementa, suadere non cessant. 7. [vers. 4]. Quoniam videbo coelos tuos, opera digitorum tuorum. Legimus digito Dei scriptam Legem, et datam per Moysen sanctum servum ejus (Exod. XXXI, 18; Deut. IX, 10): quem digitum Dei multi intelligunt Spiritum sanctum. Quapropter si digitos Dei, eosdem ipsos ministros Spiritu sancto repletos, propter ipsum Spiritum qui in eis operatur, recte accipimus, quoniam per eosdem nobis omnis divina Scriptura confecta est; convenienter intelligimus hoc loco coelos dictos libros utriusque Testamenti. Dictum est autem etiam de ipso Moyse a magis regis Pharaonis, cum ab eo superati essent, Digitus Dei est hic (Exod.", + "candidate_score": 0.68231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_179", + "psc_text": "et errantes, potius quam confitentes Deo, ut eis ignoscat. Non enim oportet ignosci, nisi dicenti: Peccavi. Qui ergo videt merita animarum sec ordinari a Deo, ut dum sua cuique tribuuntur, pulchritudo universitatis nulla ex parte violetur, in omnibus laudat Deum: et ista est non peccatorum, sed justorum confessio. Non enim peccatorum confessio est, dum dicit Dominus: Confiteor tibi, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25) . Item in Ecclesiastico dicitur: Confitemini Domino in omnibus operibus ejus. Et haec dicetis in confessione, opera Domini universa quoniam bona valde (Eccli. XXXIX, 19-21) . Quod in isto psalmo intelligi potest, si quisque pia mente, Domino adjuvante, distinguat inter justorum praemia et supplicia peccatorum, quemadmodum his duobus universa creatura, quam Deus a se conditam regit, mirifica et paucis cognita pulchritudine decoratur. Ita ergo ait, Confitebor Domino secundum justitiam ejus, tanquam ille qui viderit non factas", + "candidate_score": 0.681673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36_38", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1279", + "psc_text": "Tunc autem secum concordant, quando in perniciem justi conspirant, non quia se amant, sed quia cum qui amandus erat simul oderunt. Contra hoc genus hominum indicit nobis Dominus Deus noster tolerantiam et affectum illum charitatis, quem novimus in Evangelio, praecipiente nobis Domino et dicente: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos (Matth. V, 44) . Sicut et Apostolus: Noli vinci a malo, sed vince in bono malum (Rom. XII, 21) . Contende cum malo, sed de bonitate. Ipsa est enim vera contentio, vel potius certamen salubre, ut sit bonus contra malum, non ut sint duo mali. 2. [vers. 12, 13.] Ergo ad Psalmum respicite. Primae partes jam tractatae sunt, sequuntur haec. Observabit peccator justum, et stridet super eum dentibus suis: Dominus autem irridebit eum. Quem? Utique peccatorem stridentem super justum dentibus suis. Unde autem Dominus irridebit eum? Quoniam prospicit quod veniet dies ejus. Acerbus videtur, cum minatur justo", + "candidate_score": 0.668737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3_5", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364", + "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri", + "candidate_score": 0.665792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3983", + "psc_text": "mundus eum non cognovit (Joan. I, 10) : talem mundum illi regunt, qui non cognoscit Christum. Contra hos habemus inimicitias perpetuas. Denique quaslibet habeas inimicitias adversus hominem, cogitas finire; sive illius satisfactione, si ipse te laesit; sive tua, si tu laesisti; sive alterutrius, si vos invicem laesistis; laboras satisfacere et concordare: cum diabolo autem et angelis ejus nulla concordia est. Ipsi nobis invident regnum coelorum. Mitescere omnino erga nos non possunt, quia anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Plus illi vigilaverunt ad decipiendum, quam ego ad custodiendum me: Anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Quomodo enim non anticipaverunt vigilias, qui ubique scandala, ubique muscipulas posuerunt? Taedium inest cordi; metuendum est ne absorbeat tristitia: in laetitia metuendum est ne garriendo deficiat spiritus tuus: Anticipaverunt vigilias omnes inimici mei. Denique in ipsa garrulitate, dum loqueris, et securus loqueris, quanta plerumque inveniuntur quae velint tenere inimici et reprehendere, unde velint etiam criminari et calumniari: Hoc", + "candidate_score": 0.661419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202", + "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo", + "candidate_score": 0.66119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37_39", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_610", + "psc_text": "unus in uno sumus, dicitur, Sustine Dominum, viriliter age; et confortetur cor tuum, et sustine Dominum. Quid aliud tibi dicat, quam ut hoc repetat quod audisti? Sustine Dominum, viriliter age. Ergo qui perdidit sustinentiam, effeminatus est, perdidit vigorem. Hoc viri, hoc feminae audiant, quia in uno viro vir et femina. Talis in Christo nec masculus nec femina est (Galat. III, 28). Sustine Dominum, viriliter age; et confortetur cor tuum, et sustine Dominum. Sustinendo Dominum habebis eum, habebis quem sustinebis. Aliud desidera, si majus, si melius, si suavius inveneris. IN PSALMUM XXVII ENARRATIO. Ipsius David. 1. [vers. 1, 2.] Ipsius mediatoris vox est, manu fortis in conflictu passionis. Quae autem videtur optare inimicis, non malevolentiae votum est, sed enuntiatio poenae illorum: sicut in Evangelio civitatibus in quibus miracula cum fecisset, neque credidissent ei, non malevolentia optat quae dicit, sed quid eis immineat praedicit (Matth. XI, 20). 2. Ad te, Domine, clamavi,", + "candidate_score": 0.657646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2967", + "psc_text": "Orate pro illo per Christum. Prorsus hodiernam precem pro illo fundite Domino Deo nostro. Scimus enim et certi sumus quia oratio vestra delet omnes impietates ejus. Dominus vobiscum. IN PSALMUM LXII ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. Propter eos qui forte rudes sunt adhuc ad nomen Christi, quia undique colligit qui pro omnibus dedit sanguinem suum, dicendum est paucis quod et illi libenter audiant qui noverunt, et discant qui non noverunt. Psalmi isti quos cantamus, antequam Dominus noster Jesus Christus natus esset ex virgine Maria, Spiritu Dei dictante dicti et conscripti sunt. Fuit enim David rex in Judaeorum gente; quae gens una colebat Deum unum, qui fecit coelum et terram, mare et omnia quae in ipsis sunt, sive quae videntur, sive quae non videntur. Caeterae autem gentes, aut idola colebant quae manibus suis fecerant, aut creaturam Dei, non ipsum Creatorem, id est, aut solem, aut lunam, aut stellas, aut mare, aut", + "candidate_score": 0.657166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_35_37", + "bdc_text": "Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1571", + "psc_text": "super lapidem non stabit (Matth. XXIV, 2)? Tantum autem valet junctura charitatis, ut quamvis multi lapides vivi in structura templi Dei conveniant, unus lapis ex omnibus fiat. Tu autem discidisti te; ab aedificatione revocas, ad ruinam vocas; et abundant hae insidiae, et non quiescunt: et videmus, et toleramus, et quantum possumus reprimere conamur, disputando, convincendo, conveniendo, terrendo, tamen in omnibus diligendo. Et cum haec nobis agentibus perseverant in malo, et cor nostrum de fraternis mortibus contabescit, cum eos qui foris sunt dolet, his qui intus sunt timet, per angustias multiformes et incessabiles tentationes, quibus abundat haec vita, quid facturi sumus? Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum.", + "candidate_score": 0.656812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2685", + "psc_text": "Non saeviunt. Molas leonum confregit Dominus. 15. Habemus et in haereticis hoc documentum et experimentum, quia et ipsos invenimus esse serpentes indignatione obsurdatos, nolentes audire medicamentum medicatum a sapiente: et in ore ipsorum contrivit Dominus dentes eorum. Quomodo saeviebant in nos, reprehendendo quod quasi persecutores essemus, excludendo illos de basilicis? Modo illos interroga: Debent excludi haeretici de basilicis, an non debent? Respondeant modo. Dicant non debere: repetunt Maximianistae basilicas. Ne autem repetant Maximianistae basilicas, dicunt debere. Quid est ergo quod dicebatis adversum nos? An contriti sunt dentes vestri in ore vestro? Quid nobis et regibus, inquiunt? quid nobis et imperatoribus? Vos de imperatoribus praesumitis. Quaero et ego: Quid vobis ad proconsules, quos miserunt imperatores? quid vobis ad leges, quas contra vos dederunt imperatores? Imperatores communionis nostrae leges adversus omnes haereticos dederunt: eos utique appellant haereticos, qui non sunt communionis eorum, inter quos utique et vos estis. Si verae sunt leges,", + "candidate_score": 0.656549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34_36", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3861", + "psc_text": "non insultatori: confitere securus. Audi aliam vocem psalmi adhortantem: Confitemini Domino, quoniam bonus est (Psal. CV, 1, et CVI, 1) . Quid est, quoniam bonus est? Quid timetis confiteri? bonus est; ignoscit confitenti. Time confiteri judici homini, ne forte confessum puniat; Deo noli: fac confitendo propitium, quem negando non facis nescium. Confitebimur tibi, Deus; confitebimur, et securi jam invocabimus nomen tuum. Exhausimus corda nostra confessione; terruisti, mundasti. Confessio nos humiles facit, propinqua humilibus, qui recedis ab excelsis. Firmamentum autem esse sententiae in repetitione, multis Scripturarum locis docemur. Inde est quod Dominus ait, Amen amen (Joan. I, 51) . Inde in aliquibus psalmis, Fiat, fiat (Psal. LXXI, 19, et LXXXVIII, 53) : ad significationem rei sufficeret unum fiat; ad significationem firmitatis accessit alterum fiat. Rex Aegypti Pharao, nostis quod cum ibi jam esset Joseph propter pudicitiae amorem inclusus in carcere, vidit somnium idem Pharao notum omnibus nobis: a septem macris consumptas", + "candidate_score": 0.65556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3202", + "psc_text": "Domini in Evangelio: Nemo ponens manum super aratrum et respiciens retro, aptus est regno Dei (Luc. IX, 62) . Quid ergo debeo facere? Quod ait Apostolus: Quae retro oblitus, in ea quae ante sunt extentus (Philipp. III, 13) . Retro enim nostra omnia quae transierunt, iniqua sunt. Nemo ex bono venit ad Christum: omnes peccaverunt: credendo justificantur (Rom. III, 22). Perfecta justitia non erit, nisi in illa vita; tamen ad provectum, et mores boni ab ipso inspirantur, ab ipso donantur. Noli ergo tua merita computare, noli. Et si suggerit iniquitas, noli consentire. Quid enim ait?] Iniquitatem si conspexi in corde meo, non exaudiat Dominus. 23. [vers. 19.] Propterea exaudivit me Deus. Quia iniquitatem non conspexi in corde meo. Et intendit voci orationis meae. 24. [vers. 20.] Benedictus Deus meus, qui non amovit deprecationem meam, et misericordiam suam a me. Tenet sensum ab eo loco, ubi ait, Venite, audite, et narrabo", + "candidate_score": 0.653617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_2_4", + "bdc_text": "Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3364", + "psc_text": "Scripturarum sanctarum sensus de Christo Deo asserti sunt contra Photinum! quam multi de homine Christo contra Manichaeum! quam multi de Trinitate contra Sabellium! quam multi de unitate Trinitatis contra Arianos, Eunomianos, Macedonianos! quam multi de catholica Ecclesia toto orbe diffusa, et de malorum commixtione usque in finem saeculi, quod bonis in sacramentorum ejus societate non obsint, adversus Donatistas et Luciferianos aliosque, si qui sunt, qui simili errore a veritate dissentiunt! quam multi contra caeteros haereticos, quos enumerare vel commemorare nimis longum est, et praesenti operi non necessarium! Quorum tamen sensuum probati assertores, aut prorsus laterent, aut non ita eminerent, ut eos eminere fecerunt superborum contradictiones, quos velut tauros, id est jugo disciplinae pacifico lenique non subditos, commemorat Apostolus, ubi talem dixit eligendum ad episcopatum, ut potens sit exhortari in doctrina sana, et contradicentes redarguere (Tit. I, 9) . Sunt enim multi non subditi; hi sunt tauri elatione cervicis impatientes aratri", + "candidate_score": 0.652859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3245", + "psc_text": "fructum suum; et ista seges jam implevit orbem terrarum. 9. [vers. 8.] Vide quid deinde dicatur: Benedicat nos Deus, Deus noster; benedicat nos Deus. Benedicat, sicut jam dixi; etiam atque etiam benedicat, multiplicet benedicendo. Attendat Charitas Vestra quoniam jam praecessit fructus terrae in Jerusalem. Inde enim coepit Ecclesia: venit ibi Spiritus sanctus, et implevit sanctos in unum congregatos; facta sunt miracula, linguis omnium locuti sunt (Act. II, 1-4). Impleti sunt Spiritu Dei, conversi sunt qui ibi erant; timentes, et suscipientes imbrem divinum, dederunt in confessione tantum fructum, ut omnia sua in commune conferrent, distribuentes pauperibus; ut nemo diceret aliquid proprium, sed essent illis omnia communia, et haberent animam unam et cor unum in Deum (Act. IV, 32). Donatus enim illis erat sanguis Domini quem fuderant; donatus erat ignoscente Domino, ut jam quod fuderant etiam bibere discerent. Magnus ibi fructus: terra dedit fructum suum, et magnum fructum, et optimum fructum. Numquid", + "candidate_score": 0.650129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2686", + "psc_text": "Vos de imperatoribus praesumitis. Quaero et ego: Quid vobis ad proconsules, quos miserunt imperatores? quid vobis ad leges, quas contra vos dederunt imperatores? Imperatores communionis nostrae leges adversus omnes haereticos dederunt: eos utique appellant haereticos, qui non sunt communionis eorum, inter quos utique et vos estis. Si verae sunt leges, valeant et in vos haereticos; si falsae sunt leges, quare valent contra vestros haereticos? Fratres, paululum advertite, et intelligite quod diximus: quando egerunt causas suas adversus Maximianistas, ut eos a se damnatos et schismaticos suis ejicerent de locis, quae illi loca tenebant antiquitus, et successerant episcopis decessoribus suis; volentes illos inde excludere, egerunt legibus publicis, ad judices venerunt, dixerunt se catholicos, ut possent excludere haereticos. Quare te dicis catholicum, ut excludatur haereticus, et non potius es catholicus, ne sis exclusus haereticus? Modo catholicus es, ut valeas ad excludendum haereticum. Judex enim non posset nisi legibus suis judicare. Dixerunt se catholicos;", + "candidate_score": 0.646645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1571", + "psc_text": "super lapidem non stabit (Matth. XXIV, 2)? Tantum autem valet junctura charitatis, ut quamvis multi lapides vivi in structura templi Dei conveniant, unus lapis ex omnibus fiat. Tu autem discidisti te; ab aedificatione revocas, ad ruinam vocas; et abundant hae insidiae, et non quiescunt: et videmus, et toleramus, et quantum possumus reprimere conamur, disputando, convincendo, conveniendo, terrendo, tamen in omnibus diligendo. Et cum haec nobis agentibus perseverant in malo, et cor nostrum de fraternis mortibus contabescit, cum eos qui foris sunt dolet, his qui intus sunt timet, per angustias multiformes et incessabiles tentationes, quibus abundat haec vita, quid facturi sumus? Ex abundantia enim iniquitatis fit quidam torpor charitatis: quoniam abundavit iniquitas, refrigescit charitas multorum. Et quid sumus facturi, nisi quod sequitur, si tamen ipso adjuvante possimus: Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Ibid., 12, 13) ? 2. [vers. 2, 3.] Ergo dicamus quod iste psalmus: Sustinens sustinui Dominum.", + "candidate_score": 0.645537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3698", + "psc_text": "moriens: quoniam sicut alius propheta dicit, Tolletur de terra vita ejus (Isai. LIII, 8. Vid. Act. VIII, 33) . Sed quid est, et dabitur ei de auro Arabiae? Nam quod inde aurum etiam ille Salomon accepit, in hoc psalmo figurate transjectum est in alium verum Salomonem, id est verum pacificum: non enim ille dominatus est a flumine usque ad terminos orbis terrae. Sic ergo prophetatum est, etiam sapientes hujus mundi in Christo fuisse credituros. Per Arabiam autem Gentes intelligimus: per aurum sapientiam, quae ita excellit inter omnes doctrinas, ut aurum inter metalla; unde scriptum est, Accipite prudentiam sicut argentum, et sapientiam sicut aurum probatum (Prov. VIII, 10, 11) . Et orabunt de ipso semper. Quod habet graecus, περὶ αὐτοῦ, aliqui interpretati sunt, de ipso; aliqui, pro ipso, vel pro eo. Quid est autem, de ipso, nisi forte quod oramus dicentes: Adveniat regnum tuum (Matth. VI, 10) ? Christi namque adventus", + "candidate_score": 0.640122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_20_22", + "bdc_text": "Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint . Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt . Summam duntaxat annotare volui .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1336", + "psc_text": "supra dictae plebis ad conjurationem impiae conspirationis impellens, hoc ab eis velut precario jure postulavit, ut ad damnandos quatuor diaconos, viros egregios, ac singularibus meritis approbatos, Maximianum scilicet, Rogatianum, Donatum, itemque Salgamium,--In his quatuor erat ille auctor schismatis, praecidens de frusto frustum, et non se dolens ab integritate praecisum.-- Incunctanter ei promitterent accommodare consensum. --Hoc cum illis egit: illi noluerunt ei promittere, sed tacuerunt: ille per seipsum cogitatum scelus non dubitavit implere.-- Cujus illi mala praesumptione stupefacti, cum rem silentio refellissent, per se cogitatum scelus non dubitavit implere, usque adeo ut in Maximianum diaconum, virum, sicut omnibus notum est, innocentem, sine causa, sine accusatore, sine teste, absentem ac lecto cubantem, sententiam putaret esse promendam. --Videte crimen!-- Qui jam pridem clericos non dissimili furore damnaret. Nam cum incestos contra legem decretaque omnium sacerdotum communioni sanctae adjungeret, cumque obsistente maxima parte plebis, etiam seniorum nobilissimorum litteris conveniretur, ut per se corrigeret quod", + "candidate_score": 0.636796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_28", + "bdc_text": "Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2434", + "psc_text": "Inimicos vestros. IN PSALMUM LIV ENARRATIO. SERMO AD PLEBEM. 1. [vers. 1.] Psalmi hujus titulus est: In finem, in hymnis, intellectus ipsi David. Quis sit finis commemoramus breviter, quia nostis. Finis enim Legis Christus est, ad justitiam omni credenti (Rom. X, 4) . Intentio ergo dirigatur in finem, dirigatur in Christum. Quare finis dicitur? Quoniam quidquid agimus, ad illum referimus; et cum ad eum pervenerimus, ultra quod quaeramus non habebimus. Dicitur enim finis qui consumit, dicitur finis qui perficit. Aliter quippe intelligimus cum audimus, Finitus est cibus qui manducabatur; et aliter intelligimus cum audimus, Finita est vestis quae texebatur: in utroque audimus, Finitum est; sed cibus ut jam non esset, vestis ut perfecta esset. Finis ergo noster perfectio nostra esse debet; perfectio nostra Christus. In illo enim perficimur, quia ipsius capitis membra sumus. Et dictus est finis Legis, quia sine illo nemo perficit Legem. Cum ergo auditis in Psalmis, In", + "candidate_score": 0.625659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_109", + "psc_text": "ossa nominat: neque enim credendum est, quod habeat ossa quae videmus in corpore. Quapropter ad expositionem pertinet quod subjicitur, Et anima mea turbata est valde; ne quod ossa appellavit, corporis intelligerentur. Et tu, Domine, usquequo? quis non intelligat significari animam luctantem cum morbis suis, diu autem dilatam a medico, ut ei persuaderetur in quae mala se peccando praecipitaverit? Quod enim facile sanatur, non multum cavetur; ex difficultate autem sanationis, erit diligentior custodia receptae sanitatis. Non ergo tanquam crudelis Deus aestimandus est, cui dicitur: Et tu, Domine, usquequo? sed tanquam bonus persuasor animae, quid mali sibi ipsa pepererit; nondum enim tam perfecte orat haec anima, ut ei dici possit: Adhuc loquente te dicam, Ecce adsum (Isai. LXV, 24) . Simul ut etiam illud agnoscat, quanta poena impiis praeparatur, qui se nolunt convertere ad Deum, si tantam difficultatem convertentes patiuntur; sicut alio loco scriptum est: Si justus vix salvus erit, peccator et", + "candidate_score": 0.619468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1739", + "psc_text": "Sustine Dominum, viriliter age, et confortetur cor tuum, et sustine Dominum (Psal. XXVI, 14) ; quoniam qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X, 22, et XXIV, 13) . Quare ergo tristis es anima mea, et quare conturbas me? Spera in Deum, quoniam confitebor illi. Haec est confessio mea, Salutare vultus mei, Deus meus. 12. Ad meipsum anima mea turbata est. Numquid ad Deum turbatur? Ad me turbata est. Ad incommutabile reficiebatur, ad mutabile perturbabatur. Novi quia justitia Dei mei manet: utrum mea maneat, nescio. Terret enim me Apostolus dicens: Qui se putat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Ergo quia non est in me firmitas mihi, nec est mihi spes de me, Ad meipsum turbata est anima mea. Vis non conturbetur? Non remaneat in teipso, et dic: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Hoc planius audi. Noli sperare de te,", + "candidate_score": 0.61702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_1442", + "psc_text": "Jam ergo quid opus est ut a me aut a quoquam quaeratis quae non licet homini loqui: si illi non licuit loqui, cui licuit audire? Plangamus tamen et gemamus in confessione, agnoscamus ubi simus, recordemur sabbatum, et patienter exspectemus quod ille promisit, qui nobis et in se ipso exemplum patientiae demonstravit. Infirmatus sum et humiliatus sum usque nimis. 13. Rugiebam a gemitu cordis mei. Attenditis plerumque interpellare gemitibus servos Dei, et quaeritur causa: et non apparet nisi gemitus alicujus servi Dei; si tamen ad aures hominis circa illum positi pervenerit. Est enim gemitus occultus qui ab homine non auditur: tamen si tanta occupaverit cor cogitatio desiderii cujusdam, ut voce clariore exprimatur vulnus interioris hominis, quaeritur causa; et dicit homo apud semetipsum, Forte illud est unde gemit, et forte illud illi factum est. Quis potest intelligere, nisi ille in cujus oculis et auribus gemit? Propterea rugiebam, inquit, a gemitu cordis mei:", + "candidate_score": 0.614818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_3853", + "psc_text": "Tota enim vita humana super terram, sicut scriptum est, tentatio est (Job VII, 1) . Nec quasi prospera eligenda est, et sola adversa devitanda: sed utraque cavenda est; illa ne corrumpat, ista ne frangat; ut unicuique hominum, in quocumque statu rerum in hac vita egerit, non sit refugium nisi Deus, nec ullum gaudium nisi in promissis ejus. Vita enim haec qualibet redundans felicitate multos fallit; Deus neminem. Quia ergo omni homini converso ad Deum mutatur delectatio, mutantur deliciae (non enim subtrahuntur, sed mutantur): omnes autem deliciae nostrae in hac vita, nondum sunt in re; sed ipsa spes tam certa est, ut omnibus hujus saeculi deliciis praeponenda sit, sicut scriptum est, Delectare in Domino. Et ne putares te jam habere quod promittit, subjecit statim, Et dabit tibi petitiones cordis tui (Psal. XXXVI, 4) . Si ergo nondum habes petitiones cordis tui, unde delectaris in Domino, nisi quia tenes certum promissorem, qui", + "candidate_score": 0.614199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2128", + "psc_text": "Itaque modo qui ad laetitias saeculares oculos aperiunt, et cor claudunt, transit quasi eorum, et venit verum ipsorum. Quasi ipsorum felicitas est saeculi, verum ipsorum poena est. Nostrum autem quasi, tristitia est; gaudium non est quasi. Non enim ait Apostolus, Quasi gaudentes, semper autem tristes; aut, Quasi tristes, et quasi gaudentes: sed ait, Quasi tristes, semper autem gaudentes. Sicut egeni: et ibi sicut, pro quasi, posuit Multos autem ditantes. Et cum hoc diceret, nihil habebat Apostolus: omnia sua dimiserat, divitias nullas possidebat. Et quid secutus ait? Quasi nihil habentes: et ipsum nihil habere quasi Apostoli erat. Et omnia possidentes (II Cor. VI, 10) : ibi non dixit quasi. Quasi egebat; non autem quasi, sed vere multos ditabat. Quasi nihil habebat: non autem quasi, sed vere omnia possidebat. Unde vere omnia possidebat? Quia omnium Conditori adhaerebat. Verumtamen, inquit, Deus redimet animam meam de manu inferni, cum acceperit me. 6. [vers. 17.]", + "candidate_score": 0.600287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_2127", + "psc_text": "gaudium? in spe futura. Nam dicit Apostolus, Semper gaudentes. In tantis tribulationibus, semper gaudentes, semper tristes: semper gaudentes, quia ipse dixit, Quasi tristes, semper autem gaudentes. Tristitia nostra habet quasi; gaudium nostrum non habet quasi, quia in spe certa est. Quare tristitia nostra quasi habet? Quia sicut somnus transiet, et dominabuntur recti mane. Novit enim Charitas Vestra, quia qui somnium indicat, addit quasi. Quasi sedebam, quasi loquebar, quasi prandebam, quasi equitabam, quasi disputabam. Totum quasi; quia cum evigilaverit, non invenit quod videbat. Quasi thesaurum inveneram, dicit mendicus. Si quasi non esset, mendicus non esset: sed quia quasi erat, mendicus est. Itaque modo qui ad laetitias saeculares oculos aperiunt, et cor claudunt, transit quasi eorum, et venit verum ipsorum. Quasi ipsorum felicitas est saeculi, verum ipsorum poena est. Nostrum autem quasi, tristitia est; gaudium non est quasi. Non enim ait Apostolus, Quasi gaudentes, semper autem tristes; aut, Quasi tristes, et quasi", + "candidate_score": 0.597672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "036_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-1_window_803", + "psc_text": "in corde? Qui divites esse vultis, tales divitias concupiscite, quas nec in naufragio potestis amittere. Ergo tales quando humiliantur, nolite eos putare miseros. Erratis, non scitis quid intus habeant. Ex vobis conjicitis, qui mundum diligitis, quia vos cum talia perditis, miseri remanetis. Prorsus nolite hoc putare; habent intus quo gaudeant. Interior est dominator eorum, interior est pastor et consolator ipsorum. Ipsi sunt qui male cadunt, qui spem suam in hoc saeculo ponunt. Aufertur quod nitebat foris, nihil remanet intus nisi fumus malae conscientiae. Unde se consolentur non habent, non habent quo foras exeant, non habent quo intro redeant, deserti pompa saeculari, inanes gratia spirituali, vere humiliantur. Et multis facit Deus ista in isto tempore, sed non omnibus. Si enim nemini faceret, quasi non videretur vigilare divina providentia: si omnibus faceret, non servaretur divina patientia. Tu tamen, christiane, tolerare didicisti, non vindictam retribuere. Vindicari vis, christiane? Nondum vindicatus est Christus. An", + "candidate_score": 0.593374, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.704444, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17_19", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.704444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.692259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1482", + "psc_text": "Sursum cor. Ecce figuras et lineamenta membrorum Dei a corpore humano duxisti. Sed forte subrepsit tibi, ut secundum corpus putares nos factos ad imaginem Dei. Interim accipio considerandum, discutiendum, requirendum, disputando excutiendum. Si placet, audi me: quia in eo quod tibi placuit, audivi te. Sedet Deus in coelo, et palmo metitur coelum. Idem coelum fit latum, cum sedet; et angustum, cum metitur? An ipse Deus tantus est in sedendo, quantus in palmo? Si hoc ita est, non ad similitudinem suam nos fecit Deus: nos enim palmum angustiorem valde habemus, quam partem corporis qua sedemus. Ille autem si tam latus est in palmo suo, quam latus in sessione sua, disparia membra nobis fecit. Non est ista similitudo. Erubescat ergo tale idolum in corde christiano. Proinde coelum accipe pro omnibus sanctis. Quia et terra dicitur pro omnibus qui sunt in terra: Omnis terra adoret te (Psal. LXV, 4) . Si bene dicimus", + "candidate_score": 0.691164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1919", + "psc_text": "Omnes, si fieri potest, ad Deum pertineamus: omnes malitiam saeculi hujus in illius misericordia evadamus. Quaeramus dies bonos, quia in diebus malis sumus: sed in diebus malis non blasphememus, ut ad bonos dies pervenire possimus. SERMO LXXIV. De verbis Evangelii Matthaei, cap. XIII, 52, Ideo omnis Scriba eruditus in regno Dei, etc. 1. Scribae Judaeis quinam. Evangelica lectio admonet nos quaerere et explicare, quantum Dominus dederit, Charitati vestrae, quis est Scriba eruditus in regno Dei, similis patrifamilias proferenti de thesauro suo nova et vetera. In hoc enim lectio ipsa conclusit: quae sunt nova et vetera eruditi Scribae. Quos autem veteres secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit,", + "candidate_score": 0.690712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1921", + "psc_text": "increpat, quod habeant claves regni coelorum, neque ipsi intrent, neque alios intrare permittant; reprehendens scilicet Pharisaeos et Scribas, doctores Legis Judaeorum. De quibus alio loco ait: Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 3) . Quare vobis dictum est, Dicunt enim, et non faciunt, nisi quia sunt quidam de quibus ostenditur quod ait Apostolus, Qui praedicas non furandum, furaris; qui dicis non adulterandum, adulteras; qui abominaris idola, sacrilegium facis; qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras. Nomen enim Dei per vos blasphematur in Gentibus (Rom. XI, 21-23) ? Certe de his manifestum est dicere Dominum, Dicunt enim, et non faciunt. Sunt ergo Scribae illi, sed non eruditi in regno Dei, 3. Praefecti mali quomodo bona loquantur, et a subditis audiendi. Fortassis dicat aliquis vestrum: Et quomodo potest malus homo bona loqui; cum scriptum sit, ipso Domino dicente, Bonus homo de", + "candidate_score": 0.677749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1583", + "psc_text": "14) ? Quia ergo quomodo credatur in Deum, et accepistis, et tenuistis, et reddidistis: accipite hodie quomodo invocetur Deus. Ipse Filius sicut audistis, cum Evangilium legeretur, docuit discipulos suos et fideles suos hanc Orationem. Spem habemus obtinendae causae nostrae, quando talis jurisperitus nobis Preces dictavit. Assessor Patris, sicut confessi estis, qui sedet ad dexteram Patris: ipse est advocatus noster, qui futurus est judex noster. Inde enim venturus est judicare vivos et mortuos. Tenete ergo et hanc Orationem, quam reddituri estis ad octo dies. Quicumque autem vestrum non bene Symbolum reddiderunt, habent spatium, teneant: quia die sabbati audientibus omnibus qui aderunt reddituri estis, die sabbati novissimo, quo die baptizandi estis. Ad octo autem dies ab hodierno die reddituri estis hanc Orationem, quam hodie accepistis. CAPUT II. 2. Omnium unus pater. Cujus caput est, Pater noster, qui es in coelis. Invenimus Patrem in coelis: attendamus quemadmodum vivamus in terris. Sic enim debet", + "candidate_score": 0.676252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3163", + "psc_text": "quis dicat nobis: Prorsus de Pharisaeis dixit, de Scribis dixit, de Judaeis dixit: nam tales non habet Ecclesia. Qui sunt ergo illi, de quibus omnibus Dominus dicit: Non omnis qui mihi dicit, Domine, Domine, intrabit in regnum coelorum? Et addidit: Multi dicent mihi in illa die, Domine, Domine, nonne in tuo nomine prophetavimus, et in nomine tuo virtutes multas fecimus, et in nomine tuo manducavimus et bibimus? Numquid in nomine Christi, Judaei faciunt ista? Certe manifestum est quia de his dicit qui nomen Christi habent. Sed quid sequitur? Tunc dicam illis: Nunquam vos cognovi. Recedite a me, omnes qui operamini iniquitatem (Id. VII, 21-23) . Audi Apostolum gementem de talibus. Dicit alios annuntiare Evangelium per charitatem, alios per occasionem: de quibus dicit, Annuntiant Evangelium non recte (Philipp. I, 17) . Rem rectam, sed ipsi non recti. Quod annuntiant, rectum est; sed qui annuntiant, non sunt recti. Quare non est rectus?", + "candidate_score": 0.672865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1758", + "psc_text": "Deum laudamus. Si pie nos accusamus, Deum utique laudamus. Quando Deum laudamus, tanquam eum qui sine peccato est praedicamus: quando autem nos ipsos accusamus, ei per quem resurreximus, gloriam damus. Hoc si feceris, nullam occasionem invenit inimicus, qua te circumveniat ante judicem. Cum enim tu ipse fueris accusator, et Dominus liberator; quid erit ille, nisi calumniator? Merito ille hinc sibi tutelam providit adversus inimicos, non conspicuos, carnem et sanguinem, miserandam potius, quam cavendam; sed adversus illos inimicos contra quos Apostolus nos hortatur ut armemur: Non est nobis colluctatio adversus carnem et sanguinem: id est, adversus homines quos videtis saevire in vos. Vasa sunt, alius utitur: organa sunt, alius tangit. Immisit se, inquit, diabolus in cor Judae, ut traderet Dominum (Id. XIII, 2) . Ait aliquis: Quid ergo ego feci? Audi Apostolum: Neque detis locum diabolo (Ephes. IV, 27) . Tu mala voluntate locum dedisti: intravit, possedit, utitur. Si locum non", + "candidate_score": 0.66733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1920", + "psc_text": "secundum consuetudinem Scripturarum nostrarum Scribas appellaverint, notum est, videlicet qui Legis scientiam profiterentur. Tales enim in illo populo Scribae appellabantur; non quales appellantur in officiis judicum, vel in consuetudine civitatum. Debemus enim non frustra intrare scholam, sed nosse in qua significatione Scripturarum verba teneamus: ne cum aliquid de Scripturis sonuerit, quod in alio saeculari usu intelligi solet, aberret auditor, et cogitando quod consuevit, non intelligat quod audivit. Scribae ergo erant qui Legis scientiam profitebantur, ad quos libri Legis pertinebant vel custodiendi, vel pertractandi, vel etiam scribendi et intelligendi. 2. Scribae non eruditi in regno Dei. Tales Dominus noster Jesus Christus increpat, quod habeant claves regni coelorum, neque ipsi intrent, neque alios intrare permittant; reprehendens scilicet Pharisaeos et Scribas, doctores Legis Judaeorum. De quibus alio loco ait: Quae dicunt, facite; quae autem faciunt, facere nolite: dicunt enim, et non faciunt (Matth. XXIII, 3) . Quare vobis dictum est, Dicunt enim, et", + "candidate_score": 0.665255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3176", + "psc_text": "Multi a nobis consilia mala petunt, consilia mentiendi, circumveniendi; putantes quia placent nobis. Sed in nomine Christi, si Domino placet quod dicimus, nullus talis nos tentavit, et invenit quod volebat in nobis. Quia si vult ipse qui nos vocavit, pastores sumus, non mercenarii. Sed quid ait Apostolus? Mihi minimum est ut a vobis judicer, aut ab humano die: sed neque ego meipsum judico. Nihil enim mihi conscius sum; sed non in hoc justificatus sum. Qui autem judicat me, Dominus est (I Cor. IV, 3, 4) . Non ideo bona est conscientia mea, quia vos illam laudatis. Quid enim laudatis, quod non videtis? ille laudet, qui videt: ille etiam corrigat, si quid ibi videt quod ejus oculos offendit. Quia et nos non dicimus perfecte nos sanos: sed tundimus pectus nostrum, et dicimus Deo, Propitius esto, ne peccem. Tamen puto, coram illo enim loquor, nihil aliud a vobis quaerens nisi salutem vestram;", + "candidate_score": 0.664035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_447", + "psc_text": "Deus nunc judicat quaedam, non omnia. Verumtamen etiam modo debet quisque attendere, quia quando vult Deus, respicit et judicat, et ad horam non differt: quando autem vult, differt. Et unde hoc? Quia si nunquam in praesenti judicaret, non esse Deus crederetur: si omnia in praesenti judicaret, nihil judicio reservaret. Ad hoc enim multa servantur judicio, et quaedam in praesentia judicantur, ut illi qui differuntur, timeant et convertantur. Non enim amat Deus damnare, sed salvare: et ideo patiens est in malos, ut de malis faciat bonos. Sed dicit Apostolus, quia revelabitur ira Dei super omnem impietatem (Rom. I, 18) , et reddet Deus unicuique secundum opera sua. Admonet autem et corripit hominem contemnentem; et dicit, An divitias bonitatis et longanimitatis ejus contemnis? Quia bonus est in te, quia longanimis est in te, quia patiens est in te, quia differt te et non aufert te, contemnis, et omnino nullum judicium Dei putas:", + "candidate_score": 0.661831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3569", + "psc_text": "Deus autem unus est. Inter quid et quid sit mediator, invenimus ipso Apostolo dicente; Unius enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si non jaceres, mediatorem necessarium non haberes: quia vero jaces, et surgere non potes, mediatorem quodam modo Deus tibi porrexit brachium suum. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1) ? Nemo ergo dicat: Quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia; ergo peccemus, ergo quod volumus faciamus. Qui hoc dicit, aegritudinem amat, non sanitatem. Gratia medicina est. Qui vult semper aegrotare, ingratus est medicinae. Ergo, fratres, accepto adjutorio, porrecto nobis desuper divino auxilio, brachio Domini, et ipso brachio Domini porrecto nobis auxilio Spiritu sancto, debitores sumus non carni, ut secundum carnem ambulemus. Quia fides bene operari non potest, nisi per dilectionem. Ipsa est enim fidelium fides, ne sit daemonum fides: quia et daemones credunt, et contremiscunt (Jacobi", + "candidate_score": 0.66012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37_39", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3569", + "psc_text": "Deus autem unus est. Inter quid et quid sit mediator, invenimus ipso Apostolo dicente; Unius enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5) . Si non jaceres, mediatorem necessarium non haberes: quia vero jaces, et surgere non potes, mediatorem quodam modo Deus tibi porrexit brachium suum. Et brachium Domini cui revelatum est (Isai. LIII, 1) ? Nemo ergo dicat: Quoniam non sumus sub lege, sed sub gratia; ergo peccemus, ergo quod volumus faciamus. Qui hoc dicit, aegritudinem amat, non sanitatem. Gratia medicina est. Qui vult semper aegrotare, ingratus est medicinae. Ergo, fratres, accepto adjutorio, porrecto nobis desuper divino auxilio, brachio Domini, et ipso brachio Domini porrecto nobis auxilio Spiritu sancto, debitores sumus non carni, ut secundum carnem ambulemus. Quia fides bene operari non potest, nisi per dilectionem. Ipsa est enim fidelium fides, ne sit daemonum fides: quia et daemones credunt, et contremiscunt (Jacobi", + "candidate_score": 0.657264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3485", + "psc_text": "Et quid ei prodest de se invento scientia, quam sauciat conscientia? CAPUT II. 2. De se ipso an hic loquatur Apostolus. Loquitur ergo et in ista lectione, quae hodie recitata est, ille qui invenit se. Scimus, inquit, quia lex spiritualis est; ego autem carnalis sum, venumdatus sub peccato. Quod enim operor, ignoro. Non enim quod volo, hoc ago; sed quod odi, illud facio. Quaeritur hoc loco magna diligentia quis intelligatur, utrum ipse Apostolus qui loquebatur; an alium aliquem in se transfiguravit, quem tangeret in se, sicut dixit quodam loco: Haec autem omnia transfiguravi in me et Apollo propter vos, ut in nobis discatis (I Cor. IV, 6) . Si ergo Apostolus loquitur (quod nemo dubitat), et cum dicit, Non quod volo ago; sed quod odi, illud facio, non de altero, sed de se ipso dicit: quid sumus intellecturi, fratres mei? Itane apostolus Paulus nolebat, verbi gratia, facere adulterium, et faciebat", + "candidate_score": 0.656019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32_34", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_702", + "psc_text": "tuus a carne contra concupiscente non dissentit, vide ne forte carni mens tota consentiat: vide ne forte ideo non sit bellum, quia pax perversa est. Forte in totum carni consentis, et nulla rixa est. Quam spem habes quod possis aliquando vincere, qui nondum coepisti pugnare? Si autem condelectaris legi Dei secundum interiorem hominem, vides autem aliam legem in membris tuis repugnantem legi mentis tuae (Rom. VII, 22, 23); si hac condelectaris, hac ligaris, liber es in mente, servus in carne: si jam ita est, compatere potius homini dicenti, Non quod volo ago. Tu enim non vis ut concupiscentia illa quae resistit menti tuae, omnino non sit in te? Mali voti homo es, si tali adversario non vis carere. Ego, fateor tibi, quidquid in me rebellat adversus mentem meam, et litigat mecum delectatione contraria, quidquid tale in me est, omnino interficere volo. Et si ei forte adjuvante Domino, non consentio; nolo", + "candidate_score": 0.654683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_27_29", + "bdc_text": "locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione . Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1248", + "psc_text": "Ecce possessio ipsius sumus. Dominus, inquit, pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Ecce possessio nostra est: sed tamen qua distinctione? Vos homines estis, ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus noster. SERMO XLVIII . De verbis Michaeae prophetae, cap. VI, 6-8, Quid dignum offeram Domino, etc. Deque Psalmo LXXII, Quam bonus Israel Deus. etc. Habitus in basilica Celerinae. CAPUT PRIMUM. 1. Praedicator verbi operatur in auribus, Deus in corde. Lectiones divinorum eloquiorum, cum recitarentur, audivimus. Ea nobis est materies loquendi proposita; inde sapere debemus, inde seminare quod sapimus, adjuvante illo, in cujus manu sunt, sicut scriptum est, et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16) . Nec frustra alio loco scriptum est, In Domino laudabo sermonem, in Domino laudabo verbum (Psal. LV, 11) . Hoc laudatur in Domino, quod dat Dominus. Quamvis ergo infirmi simus, vasa tamen sumus ejus: capimus quantum possumus, communicamus sine livore quod", + "candidate_score": 0.65402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32_34", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3416", + "psc_text": "Concupiscentias carnis ne perfeceritis; si eas ipse perficeret. Sed constituit tibi ante oculos pugnam suam, ne timeres tuam. Si enim hoc non dixisset beatus Apostolus, quando videres moveri concupiscentiam in membris tuis, cui tu non consentires; tamen cum eam moveri videres, forsitan de te desperares et diceres: Si ad Deum pertinerem, sic non moverer. Vide Apostolum pugnantem, et noli te facere desperantem. Video aliam legem, inquit, in membris meis repugnantem legi mentis meae. Et quia nolo ut repugnet: caro enim mea est, ego ipse sum, pars mea est: Non quod volo ago; sed quod odi malum, hoc ago; quia concupisco. CAPUT VII. 7. Agere nec perficere seu bonum seu malum, quid sit. Quod ergo bonum ago? Quia concupiscentiae malae non consentio: Ago bonum, et non perficio bonum: et concupiscentia hostis mea agit malum, et non perficit malum. Quomodo ago bonum et non perficio bonum? Ago bonum, cum malae concupiscentiae non", + "candidate_score": 0.653392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_2_4", + "bdc_text": "Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1810", + "psc_text": "ambo pertinent ad regnum diaboli. Arianus et Photinianus, ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Donatista et Maximianista ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Omnia vitia erroresque mortalium inter se contrarii, divisi sunt adversum se, et omnes pertinent ad regnum diaboli: ideo non stabit regnum ejus. Justus autem et impius, fidelis et incredulus, catholicus et haereticus, divisi quidem sunt adversum se, sed non ambo pertinent ad regnum Christi. Novit Dominus qui sunt ejus. Nemo sibi de vocabulo blandiatur. Si vult sibi prodesse nomen Domini, recedat ab iniquitate, qui invocat nomen Domini. CAPUT III. 5. Difficultas quaestionis tractandae. Sed ista verba evangelica etsi habebant aliquid obscuritatis, quod, adjuvante Domino, arbitror explanatum; non erant tamen tantae difficultatis, quantae apparet esse quod sequitur. Ideo dico vobis: omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus: Spiritus autem blasphemia non remittetur. Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum,", + "candidate_score": 0.648439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1669", + "psc_text": "Communicent, id est, pares suos mortales agnoscant. Communicent, thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum. Non enim quia dico, inquit, Facile tribuant, communicent, exspoliare illos volo, nudare illos volo, inanes relinquere volo. Doceo lucrum, cum ostendo, Thesaurizent sibi. Non enim volo ut pauperes remaneant. Thesaurizent sibi. Non ut perdant, dico: sed quo migrent, ostendo. Thesaurizent sibi fundamentum bonum in futurum, ut apprehendant veram vitam (I Tim. VI, 7-10, 17-19) . Haec ergo falsa vita est: apprehendant veram vitam. Vanitas enim vanitantium, et omnia vanitas. Quae abundantia tanta hominis in omni labore suo, quo ipse laborat sub sole (Eccle. I, 2, 3) ? Apprehendenda est ergo vera vita, migrandae sunt facultates nostrae ad locum verae vitae; ut hoc ibi inveniamus, quod hic damus. Mutat illa, qui mutat et nos. CAPUT XI. 12. Divites sic utantur superfluis suis, ut tribuant pauperibus necessaria. Date ergo pauperibus, fratres mei. Victum et tegumentum habentes, his contenti", + "candidate_score": 0.647142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2085", + "psc_text": "quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando illud, aliquando illud esse faciendum; aliquando corripiendum fratrem inter te et ipsum solum, aliquando corripiendum fratrem coram omnibus, ut et caeteri timorem habeant. Si aliquando illud, aliquando illud fecerimus; concordiam Scripturarum tenebimus, et in faciendo atque obtemperando non errabimus. Sed dicit mihi aliquis: Quando facio illud, quando illud: ne tunc corripiam inter me et ipsum solum, quando debeo coram omnibus corripere; aut tunc corripiam coram omnibus, quando debeo in secreto corripere? CAPUT VII. 10. Quando secreta esse debet, quando publica. Cito videbit Charitas vestra, quid quando facere debeamus: sed utinam facere pigri non simus. Intendite, et videte: Si peccaverit, inquit,", + "candidate_score": 0.646317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3577", + "psc_text": "sunt. Illi secundum carnem viventes, isti secundum animam viventes, nec illi nec isti secundum Deum viventes. Ideo cum ad urbem Atheniensium, ubi istae philosophorum disciplinae studio et contentione fervebant, venisset apostolus Paulus, sicut in Actibus Apostolorum legitur; ubi vos gaudeo nostrum agnoscendo et recolendo praevenire sermonem, sicut ibi scriptum est, Contulerunt cum illo quidam philosophorum Epicureorum et Stoicorum (Act. XVII, 18) : contulerunt cum illo secundum carnem viventes, contulerunt cum illo secundum animam viventes, contulit cum illis secundum Deum vivens. Dicebat Epicureus: Mihi frui carne, bonum est. Dicebat Stoicus: Mihi frui mea mente, bonum est. Dicebat Apostolus: Mihi autem adhaerere Deo, bonum est (Psal. LXXII, 28) . Dicebat Epicureus: Beatus cujus est in fructu voluptas carnis ejus. Dicebat Stoicus: Imo beatus cujus est in fructu virtus animae ejus. Dicebat Apostolus: Beatus cujus est nomen Domini spes ejus. Errat Epicureus: falsum est enim, esse hominem beatum, cujus est in fructu voluptas", + "candidate_score": 0.64539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_377", + "psc_text": "Voluit subveniri fratribus suis, semper vecors, sero misericors: nihil omnino quod postulavit, accepit (Luc. XVI, 19-31). CAPUT III. 4. Pauper et dives in eadem sorte felicitatis, si uterque humilis. Sinus Abrahae. Discernamus ergo, inquit mihi, pauperes et divites: quid me ad alia intelligenda exhortaris? Aperti sunt pauperes, aperti sunt divites. Audi ergo me de hoc quod proposuisti, domne pauper. Cum enim illum sanctum ulcerosum te esse dicis, timeo ne superbiendo non sis quod dicis. Noli contemnere divites misericordes, divites humiles; et ut citius dicam, quod paulo ante dixi, divites pauperes noli contemnere. O pauper, esto et tu pauper; pauper, id est, humilis. Si enim dives factus est humilis, quanto magis pauper esse debet humilis? Pauper non habet unde infletur, dives habet cum quo luctetur. Audi ergo me. Esto verus pauper, esto pius, esto humilis. Nam si de ista pannosa et ulcerosa paupertate gloriaris, quia talis fuit ille qui ante domum", + "candidate_score": 0.644956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1810", + "psc_text": "ambo pertinent ad regnum diaboli. Arianus et Photinianus, ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Donatista et Maximianista ambo haeretici, et adversum se ambo divisi. Omnia vitia erroresque mortalium inter se contrarii, divisi sunt adversum se, et omnes pertinent ad regnum diaboli: ideo non stabit regnum ejus. Justus autem et impius, fidelis et incredulus, catholicus et haereticus, divisi quidem sunt adversum se, sed non ambo pertinent ad regnum Christi. Novit Dominus qui sunt ejus. Nemo sibi de vocabulo blandiatur. Si vult sibi prodesse nomen Domini, recedat ab iniquitate, qui invocat nomen Domini. CAPUT III. 5. Difficultas quaestionis tractandae. Sed ista verba evangelica etsi habebant aliquid obscuritatis, quod, adjuvante Domino, arbitror explanatum; non erant tamen tantae difficultatis, quantae apparet esse quod sequitur. Ideo dico vobis: omne peccatum et blasphemia remittetur hominibus: Spiritus autem blasphemia non remittetur. Et quicumque dixerit verbum contra Filium hominis, remittetur ei: qui autem dixerit contra Spiritum sanctum,", + "candidate_score": 0.637991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2086", + "psc_text": "corripiam inter me et ipsum solum, quando debeo coram omnibus corripere; aut tunc corripiam coram omnibus, quando debeo in secreto corripere? CAPUT VII. 10. Quando secreta esse debet, quando publica. Cito videbit Charitas vestra, quid quando facere debeamus: sed utinam facere pigri non simus. Intendite, et videte: Si peccaverit, inquit, in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum. Quare? Quia peccavit in te. Quid est, in te peccavit? Tu scis quia peccavit. Quia enim secretum fuit, quando in te peccavit; secretum quaere, cum corrigis quod peccavit. Nam si solus nosti quia peccavit in te, et eum vis coram omnibus arguere; non es correptor, sed proditor. Attende quemadmodum vir justus, Joseph, tanto flagitio quod de uxore fuerat suspicatus, tanta benignitate pepercit, antequam sciret unde illa conceperat: quia gravidam senserat, et se ad illam non accessisse noverat. Restabat itaque certa adulterii suspicio: et tamen quia ipse solus senserat, ipse", + "candidate_score": 0.636959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2084", + "psc_text": "Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An vultis experimentum ejus accipere, qui in me loquitur Christus (II Cor. XIII, 3) ? Christus in Evangelio, Christus in Apostolo: Christus ergo utrumque dixit; unum ore suo, alterum ore praeconis sui. Quia quando praeco de tribunali aliquid dicit, non scribitur in Gestis, Praeco dixit: sed ille dixisse scribitur, qui praeconi quod diceret imperavit. CAPUT VI. 9. Correptio alias secreta, alias publica esse debet. Duo ergo ista praecepta, fratres, sic audiamus, ut intelligamus, et inter utraque praecepta pacati constituamur. Cum corde nostro nos concordemus, et Scriptura sancta in nulla parte discordat. Verum est omnino, utrumque verum est: sed discernere debemus, aliquando", + "candidate_score": 0.636473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2083", + "psc_text": "ipsum solum; non palam, sed in secreto et occulte. Vis nosse, quisquis talia cogitas, non sibi repugnare duo Testamenta, quia illud in libro Salomonis, hoc in Evangelio reperitur? Apostolum audi. Certe Apostolus minister est Novi Testamenti. Audi ergo apostolum Paulum Timotheo praecipientem et dicentem, Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant (I Tim. V, 20) . Jam non Salomonis liber cum Evangelio, sed Pauli apostoli Epistola videtur confligere. Salomonem paululum sine injuria seponamus: Christum Dominum et Paulum servum ejus audiamus. Quid dicis, Domine? Si peccaverit in te frater tuus, corripe illum inter te et ipsum solum. Quid dicis, Apostole? Peccantes coram omnibus argue, ut et caeteri timorem habeant. Quid facimus? Controversiam istam velut judices audimus? Absit. Imo sub judice constituti pulsemus, uti nobis aperiri impetremus: fugiamus sub alas Domini Dei nostri. Non enim Apostolo suo contrarium locutus est, quia et in illo ipse locutus est, sicut dicit: An", + "candidate_score": 0.636095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3830", + "psc_text": "Si autem didicisti quod ait et ipse Apostolus, Ut qui gloriatur, in Domino glorietur (I Cor. I, 31) ; confitere pacem, charitatem cum fide, non tibi esse nisi a Deo. Sed respondes mihi: Tu hoc dicis, proba quod dicis. Probo: ipsum Apostolum testem vocabo. Ecce habetis: Apostolus dixit, Pax fratribus, et charitas cum fide. Ipse dixit. Quid ipse dixit? Vide, sequitur, Pax fratribus, et charitas cum fide, a Deo Patre nostro et Domino Jesu Christo. Quid ergo habes quod non accepisti? Si autem accepisti, quid gloriaris quasi non acceperis (I Cor. IV, 7)? Nam si gloriatus est Abraham, ex fide gloriatus est. Quae est fides plena et perfecta? Quae credit ex Deo esse omnia bona nostra, et ipsam fidem. Iterum dicit Apostolus, Misericordiam consecutus sum. O confessio! Non ait, Misericordiam consecutus sum, quia fidelis eram; sed, ut fidelis essem, misericordiam consecutus sum (Id. VII, 25) . CAPUT IV. 4. Gratia", + "candidate_score": 0.632046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_132", + "psc_text": "1) . Ecclesia illud dicit gemens inter peccatores. Putatis, fratres, quia ad hoc vult se discerni Ecclesia, ut ab haeresibus tanquam sarmentis praecisis separetur? Jam ab ipsis separata est. Numquid ita dicit Ecclesia, Judica me, Deus, et discerne causam meam, ut a parte Donati, aut ab Arianis, vel a Manichaeis segregetur? Non se rogat discerni, nisi ab his qui ei mixti sunt, quos oportet ut toleret usque in finem. Sed hoc dicit, Judica me, Deus, et discerne causam meam: id est, ne cum ipsis judicer et perdar in die judicii. Nam nunc dictum est, Dimitte zizania crescere (Matth. XIII, 30) : et tolerantur modo mali a bonis, in die judicii separandi. 4. Jacob et Esau figurae populi Christiani et Judaici. Et ideo Jacob ille, qui modo lectus est, populum significat christianum: ipse est enim minor filius; quia populus Judaeorum Esau est. De Jacob quidem nata est gens Judaeorum, sed in", + "candidate_score": 0.630131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_41_43", + "bdc_text": "Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3784", + "psc_text": "unitatem. 15. Patientia in ipsos exhibenda. Nos tamen, fratres, patientes circa illos simus. In fervore sunt et tumore oculi quos curamus. Non dico ut curare cessemus; sed ut non insultationibus ad majores amaritudines provocemus; rationem leniter reddamus, non de victoria superbe exsultemus. Servum enim Domini litigare non oportet, Apostolus dicit, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes: ne forte det illis Deus poenitentiam, et resispiscant a diaboli laqueis, a quo captivi tenentur secundum ipsius voluntatem (II Tim. II, 24-26) . Patienter ergo ferte, si sani estis, patienter ferte, in quantum sani estis. Nam quis perfecte sanus? Cum Rex justus sederit in throno, quis gloriabitur mundum se habere cor, aut quis gloriabitur mundum se esse a peccato (Prov. XX, 8 et 9)? Ergo quamdiu tales sumus, hoc nobis debemus, ut invicem onera nostra portemus. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CLXV . De verbis Apostoli, Ephes. cap.", + "candidate_score": 0.62982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_28", + "bdc_text": "Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1248", + "psc_text": "Ecce possessio ipsius sumus. Dominus, inquit, pars haereditatis meae et calicis mei (Psal. XV, 5) . Ecce possessio nostra est: sed tamen qua distinctione? Vos homines estis, ego Dominus Deus vester, dicit Dominus Deus noster. SERMO XLVIII . De verbis Michaeae prophetae, cap. VI, 6-8, Quid dignum offeram Domino, etc. Deque Psalmo LXXII, Quam bonus Israel Deus. etc. Habitus in basilica Celerinae. CAPUT PRIMUM. 1. Praedicator verbi operatur in auribus, Deus in corde. Lectiones divinorum eloquiorum, cum recitarentur, audivimus. Ea nobis est materies loquendi proposita; inde sapere debemus, inde seminare quod sapimus, adjuvante illo, in cujus manu sunt, sicut scriptum est, et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16) . Nec frustra alio loco scriptum est, In Domino laudabo sermonem, in Domino laudabo verbum (Psal. LV, 11) . Hoc laudatur in Domino, quod dat Dominus. Quamvis ergo infirmi simus, vasa tamen sumus ejus: capimus quantum possumus, communicamus sine livore quod", + "candidate_score": 0.622084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_28", + "bdc_text": "Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1264", + "psc_text": "caput XX, de conductis in viuea. Habitus ad Mensam sancti Cypriani, in die dominico. CAPUT PRIMUM. NUM. 1. Superioris sermonis mentio. Lectiones sanctas plures, cum recitarentur, audivimus, et de his nos oportet dicere, quod Dominus fuerit donare dignatus. Sed lectionum omnis auditor quod recentius lectum est magis meminit, et ut inde aliquid a tractatore verbi dicatur exspectat. Cum ergo ultimum sit sanctum Evangelium recitatum, non dubito exspectare Charitatem vestram, ut de ista vinea, et de conductis, et de mercede denarii aliquid audiatis. Sed ego memini superiore Dominico quid promiserim. Cum enim de sancto Propheta quod lectum fuerat aliquid exponere voluissem; lectum autem fuerat, quaerenti homini quibus sacrificiis placaret Deum, renuntiatum esse, nihil ab illo Deum quaerere, nisi facere judicium et justitiam, et diligere misericordiam, paratumque esse ire cum Domino Deo suo: tractavi, quantum potui, de judicio; tantumque sermo productus est, ut non remaneret temporis spatium, quo possem de caeteris disputare.", + "candidate_score": 0.621214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_554", + "psc_text": "haereditatem exspectamus, vitam aeternam. Adhuc enim non totum corpus accepit; quia caput in coelo est, membra adhuc in terra sunt: nec caput solum accepturum est haereditatem, et corpus relinquetur: totus Christus accepturus est haereditatem; totus secundum hominem, id est caput et corpus. Membra ergo Christi sumus, speremus haereditatem: quia cum omnia ista transierint, hoc bonum accepturi sumus quod non transibit, et hoc malum evasuri quod non transibit; aeterna sunt enim utraque. Non enim aliquid aeternum promisit suis, et aliquid temporale minatus est impiis. Quomodo vitam, beatitudinem, regnum, haereditatem sempiternam sine fine promisit sanctis; sic ignem aeternum minatus est impiis. Si quod promisit nondum amamus, saltem quod minatus est timeamus. SERMO XXIII . De versu 24 Psalmi LXXII, Tenuisti manum dexterae meae: et de visione Dei. Habitus in basilica Fausti. CAPUT PRIMUM. 1. Doctorum officium periculosum, auditorum securior conditio. Quod cantavimus Domino, propositum nobis ad loquendum credamus: hinc vobis fiat sermo", + "candidate_score": 0.598922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3920", + "psc_text": "et erit in nobis cum gaudio impletum quod promissum est in Evangelio, Et ego resuscitabo eos in novissimo die. SERMO CLXXI . De verbis Apostoli, Gaudete in Domino semper, etc. Philipp., cap. IV, V\\. 4-6. CAPUT PRIMUM. 1. Gaudium sit in Domino, non in saeculo. Dominus nobis proximus. Gaudere nos Apostolus praecipit, sed in Domino, non in saeculo. Quicumque enim voluerit amicus esse hujus mundi, sicut Scriptura dicit, inimicus Dei reputabitur (Jacobi IV, 4) . Sicut autem non potest homo duobus dominis servire (Matth. VI, 24); sic nemo potest gaudere et in saeculo, et in Domino. Multum inter se haec duo gaudia differunt, suntque omnino contraria. Quando gaudetur in saeculo, non gaudetur in Domino: quando gaudetur in Domino, non gaudetur in saeculo. Vincat gaudium in Domino, donec finiatur gaudium in saeculo. Gaudium in Domino semper augeatur: gaudium in saeculo semper minuatur, donec finiatur. Non ideo ista dicuntur, quoniam in hoc", + "candidate_score": 0.595062, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.702981, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36_38", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.702981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_784", + "psc_text": "nulla carnis infirmitate deprimuntur; qua temeritate se homines in bono permanere constanter existimant, quos in eo quod intellectus ad summa evehit, carnalis infirmitas aggravans praepedit, ut per corruptionis vitium in semetipsis habeant unde ab intima novitate veterascant? [ Vet. XXVIII.] 69. Angeli doctores sunt, qui quamlibet sancti, non sunt sine culpa. Tinea sine sonitu damnum faciens, iniquos exhibet damna sua non attendentes. --Possunt quoque per angelos sancti doctores intelligi, sicut per prophetam dicitur: Labia sacerdotis custodiunt scientiam, et legem requirunt ex ore ejus, quia angelus Domini exercituum est (Mal. VII, 1) . Qui quantalibet virtute fulgeant, esse omnino sine culpa nequeunt, cum iter praesentis vitae gradiuntur, quia eorum nimirum gressus tangitur aut luto illiciti operis, aut pulvere cogitationis. Domos autem luteas habitant, qui de illecebrosa hac vita carnis exsultant. Hanc domum luteam Paulus habitare contempserat, cum dicebat: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III, 20, 21) . Dicat ergo:", + "candidate_score": 0.682819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2108", + "psc_text": "ex Isai. XL, 13) . Sed quemadmodum cum panis vel vestimentum egenti tribuitur, hoc se Dominus accepisse testatur (Matth. XXV, 40), ita cum nescienti cuilibet rectum consilium datur, hoc ipse accipit, cujus ille membrum est qui eruditur. Omnes etenim fideles membra nostri Redemptoris sumus; et sicut ipse in nobis per misericordiam largitatis pascitur, ita ipse in nobis per doctrinae consilium juvatur. Scribae itaque et legis doctores, qui erudire populos ad vitam consueverant, quid aliud quam venturi Redemptoris consiliarii fuerunt? Qui tamen dum incarnatum Dominum conspicerent, consiliis suis multos ab ejus fide diviserunt, quamvis prius ad credendum incarnationis ejus mysterium per prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore", + "candidate_score": 0.68131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33_35", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio :", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1243", + "psc_text": "ante incolumes admirando praeferebant, justumque esse judicium, quod suis moribus adversatur, negant, de divina aequitate disputant, ad resultationis verba prosiliunt, et correpti quia deliquerint, gravius delinquunt. Unde bene etiam per Psalmistam contra peccatoris confessionem dicitur: Confitebitur tibi, cum bene feceris ei (Psal. XLVIII, 19) . Despecta quippe vox confessionis est, quam format jucunditas prosperitatis. Sola autem confessio habet magni meritum ponderis, quam a veritate rectitudinis nequaquam separat vis doloris, quam usque ad judicium vocis exacuit adversitas testis cordis. Non ergo mirum quod Baldad divinam justitiam laudat, qui nihil adversi ab eadem justitia tolerat. 60. Haereticorum in Ecclesiam adversis pressam insania. --Sed quia amicos beati Job haereticorum tenere speciem diximus, libet ut paucis quomodo Baldad verba haereticorum subreptionibus congruant demonstremus. Hi quippe dum sanctam Ecclesiam temporali corripi animadversione conspiciunt in semetipsis, audacius in jactantiam perversae praedicationis intumescunt; et superni examinis rectitudinem praetendentes, prosperari se ex meritis asserunt, illam vero affligi dignis", + "candidate_score": 0.67507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_339", + "psc_text": "Isdem ergo in manu Dei, isdem in manu est diaboli. Nam dicens: In manu tua est; cum protinus adjungit: Verumtamen animam illius serva; patenter pius adjutor innotuit, quia tenuit quem concessit, et dando non dedit, quem adversarii sui 76 jaculis ejiciens abscondit. [ Vet. III.] Satan id servare dicitur, in quod irrumpere non sinitur. --Quid est autem hoc, quod ad Satan dicitur: Animam illius serva? Quo enim pacto ille custodit, qui custodita semper irrumpere appetit? Sed servare Satan dicitur, irrumpere non audere, sicut e contrario Patrem in oratione postulamus, dicentes: Ne nos inducas in tentationem (Matth. VI, 13) . Neque enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur,", + "candidate_score": 0.67143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2108", + "psc_text": "ex Isai. XL, 13) . Sed quemadmodum cum panis vel vestimentum egenti tribuitur, hoc se Dominus accepisse testatur (Matth. XXV, 40), ita cum nescienti cuilibet rectum consilium datur, hoc ipse accipit, cujus ille membrum est qui eruditur. Omnes etenim fideles membra nostri Redemptoris sumus; et sicut ipse in nobis per misericordiam largitatis pascitur, ita ipse in nobis per doctrinae consilium juvatur. Scribae itaque et legis doctores, qui erudire populos ad vitam consueverant, quid aliud quam venturi Redemptoris consiliarii fuerunt? Qui tamen dum incarnatum Dominum conspicerent, consiliis suis multos ab ejus fide diviserunt, quamvis prius ad credendum incarnationis ejus mysterium per prophetarum verba multos docuisse viderentur. Et quia ille apud Deum magis in amore est, qui ad ejus amorem plurimos trahit, adhuc de eodem legis doctorum atque Pharisaeorum ordine subditur: Et quem maxime diligebam aversatus est me. Ipse enim ordo, suadente perfidia, a fide veritatis aversus est, qui prius in labore", + "candidate_score": 0.662201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1594", + "psc_text": "infernusque redigitur cum mens, quae jam lucem patriae supernae considerat, etiam de carnis bello tenebras occultae tentationis portat. Certe jam Paulus tertii coeli culmen ascenderat, jam paradisi secreta cognoverat, et tamen adhuc carnis bella tolerans gemebat, dicens: Video aliam legem in membris meis repugnantem legi mentis meae, et captivum me ducentem in lege peccati, quae est in membris meis (Rom. VII, 23) . Quid ergo in hujus tanti praedicatoris pectore nisi coelum Deus infernumque coarctaverat, qui et visionis intimae jam lumen acceperat, et tamen adhuc tenebras de carne tolerabat? Super se viderat quod laetus appeteret, in se cernebat quod metuens doleret. Jam coelestis patriae lux irradiaverat, sed adhuc tentationis obscuritas animum confundebat. Cum coelo ergo infernum pertulit, quia et illuminatum securitas erexit, et tentatum gemitus stravit. 18. Terra et mare simul, fidei certitudo cum aliquantula dubietate. --Et saepe contingit ut fides in mente jam vigeat, sed tamen ex parte aliquantula", + "candidate_score": 0.661713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39_41", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", + "candidate_score": 0.649825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_942", + "psc_text": "namque uberes fructus praedicationis colligit, qui semina bonae operationis praemittit. Unde post pacem tabernaculi, et speciei nostrae visitationem, recte subjungitur: CAPUT XXXVI. VERS. 25.-- Et scies quoniam multiplex erit semen tuum, et progenies tua sicut herba terrae. 55. Semen justi multiplex. --Post pacem quippe tabernaculi, post speciei nostrae visitationem, semen justi multiplex surgit, quia nimirum post membrorum macerationem, ac morum magnitudinem, tanto ei fecundius praedicationis verbum tribuitur, quanto hoc in ejus pectore perfecti operis exaratione praevenitur. Ille namque bene loquendi facundiam accipit, qui sinum cordis per recte vivendi studia extendit. Nec loquentem conscientia praepedit, cum vita linguam antecedit. Hinc est quod Aegypti, servitio publico, Joseph dispensante, subjecti (Genes. XLVII, 20 seq.); cum juri regis semetipsos tradentes humiliant, frumenta etiam ad semen reportant. Frugem quippe ad esum etiam liberi accipimus, cum et sacro eloquio pascimur, et tamen ad quaedam, quae in hoc mundo appetimus in nostris voluptatibus vagamur. Sed servi facti,", + "candidate_score": 0.635881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2350", + "psc_text": "Dat etiam pro silice torrentes aureos, quia pro robusto opere doctrinam multiplicat clarae praedicationis, ut peccator quisque conversus, et ex infirmo fortis existere valeat, et in sua fortitudine usque ad proferenda verba intimae claritatis exsurgat, quatenus in eo et infirmitas actionis, in qua velut solvitur, bene vivendi fortitudine solidetur; et rursus cum sensus ex vita trahitur, ex ipsa fortitudine torrentes aurei defluant, quia in ore bene viventium doctrinae claritas inundat. Sequitur: CAPUT XVIII. VERS. 25. Eritque Omnipotens contra hostes tuos, et argentum coacervabitur tibi. 23. Deus, fugatis hostibus, divini eloquii argento nos ditat. --Quos magis alios hostes patimur quam malignos spiritus, qui in nostris nos cogitationibus obsident, ut civitatem valeant nostrae mentis irrumpere, eamque sub sui jugo dominii captam tenere? Argenti autem nomine sacra eloquia designati testatur Psalmista, qui ait: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum terrae (Psal. XI, 7) . Et saepe cum eloquiis sacris intendimus, malignorum spirituum", + "candidate_score": 0.631665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_599", + "psc_text": "sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti sapientiam? Serva mandata, et Dominus praebebit illam tibi (Eccli. I, 33) . Quid autem per domos, nisi conscientiae designantur? Unde sanato cuidam dicitur: Vade in domum tuam (Matth. IX, 6) . Ac si aperte audiat: Post exterius miraculum ad conscientiam revertere, et qualem te intrinsecus Deo debeas exhibere, perpende. Quid etiam per argentum, nisi eloquia divina figurantur? de quibus per Psalmistam dicitur: Eloquia Domini, eloquia casta, argentum igne examinatum (Psal. XI, 7) . Eloquium Domini argentum igne examinatum dicitur, quia sermo Dei si in corde figitur, tribulationibus probatur. [ Vet. XXXVI.] 62. Si Adam non peccasset, soli nascerentur, qui nunc", + "candidate_score": 0.631592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_340", + "psc_text": "enim in tentationem Dominus inducit, qui semper a tentatione subditos misericorditer protegit: sed tamen in tentationem quasi ejus inducere est, a tentationis nos illecebra non munire. Et tunc nos in tentationis laqueum non inducit, cum tentari nos ultra quam possumus non permittit. Sicut ergo Deus inducere nos in tentationem dicitur, si nos ab adversario induci patiatur; ita adversarius servare animam dicitur cum hanc tentando superare prohibetur. VERS. 7.-- Egressus igitur Satan a facie Domini. Quomodo Satan a facie Domini exeat, ea jam quae superius sunt dicta, manifestant. Sequitur: CAPUT VI. IBID.-- Percussit Job ulcere pessimo, a planta pedis usque ad verticem ejus. 8. In corpore Job nihil vacat a poena, ut in anima nihil vacet a gloria. --Duobus semper modis flagella pensanda sunt, ut scilicet perpendantur, aut qualia sint, aut quanta. Nam saepe multa ex qualitate, saepe gravia ex quantitate levigantur: si videlicet cum multa sunt, non sint gravia; cum", + "candidate_score": 0.629224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1188", + "psc_text": "Fabulabor in amaritudine animae meae, sed, Confabulabor cum amaritudine animae meae, quia vis doloris, quae peccata singula reputans, torpentem animum ad lamenta excitat, quasi ad eum verba confabulationis format, in quibus semetipsum correctus inveniat, et ad sui jam custodiam sollicitior exsurgat. Dicat itaque vir justus ex voce sua, et sanctae Ecclesiae typum tenens, dicat ex nostra: Confabulabor cum amaritudine animae meae. Ac si apertius insinuet, dicens: Intus contra me cum cordis mei dolore colloquor, et foris me a verbere judicis abscondo. Sed mens poenitentiae doloribus pressa in semetipsa constringitur, atque a cunctis delectationibus carnis forti cogitatione separatur, ad summa proficere appetit, et tamen adhuc de corruptione corporis contradictionem sentit. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXIII. VERS. 12.-- Nunquid mare sum ego, aut cetus, quia circumdedisti me carcere? 39. Carcere constringuntur homo, diabolus, carnales; cum quod volunt implere non valent. --Carcere homo circumdatur, quia plerumque et virtutum provectibus ad alta", + "candidate_score": 0.62514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2366", + "psc_text": "quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum. 31. Inordinata consolatio dolorem auget. --More suo beatus Job planioribus verbis inchoat, sed dicta sua alta mysterii prosecutione consummat. Mederi quippe dolor afflicti ex amicorum consolatione debuerat; sed quia consolatio ad blandimenta fallaciae erupit, afflicti dolor inhorruit. Quia, enim Eliphaz spondere converso meliora non timuit, quasi ex noxio medicamine vulnus crevit. Unde recte dicitur: Nunc quoque in amaritudine est sermo meus, et manus plagae meae aggravata est super gemitum meum, quia videlicet 513 inordinatae consolationis intentio percussionem quam minuere debuit multiplicavit. In quibus nimirum verbis per typum sanctae Ecclesiae etiam fidelium dolor exprimitur, qui eo amplius gemunt, quo malos blandiri conspiciunt, qui juxta Pauli vocem: Per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium (Rom. XVI, 18) . 32. [ Vet. XIII.] Fidelium mentes sine amaritudine esse nesciunt. Quae etiam verba ad considerandam subtilius mentem fidelium", + "candidate_score": 0.62326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.615825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_529", + "psc_text": "judicii animadversione non increpet. 28. Poenitens solus locum invenit, quo se Deo judici abscondat. --Ipse autem judex venturus est, qui cuncta penetret, cuncta perstringat. Qui quia ubique est, locus quo fugiatur, non est. [ Vet. XIX. ] Sed quia correctionis nostrae fletibus placatur, solus ab illo locum fugae invenit, qui post perpetratam culpam nunc se ei in poenitentia abscondit. Unde et apte adhuc de hoc delectationis die subjungitur: CAPUT XVI [ Rec. XVII ]. VERS. 5.-- Obscurent eum tenebrae et umbra mortis. 29. Occulta Dei judicia, quaedam tenebrae sunt. --Diem profecto tenebrae obscurant, quando delectationem mentis inflicta poenitentiae lamenta transverberant. Possunt etiam per tenebras occulta judicia designari. In luce namque quod videmus agnoscimus; in tenebris vero aut omnino nihil cernimus, aut incerto visu caligamus. Occulta ergo judicia quasi quaedam ante oculos nostros tenebrae sunt, quia perscrutari nequaquam possunt. Unde et de Deo scriptum est: Posuit tenebras latibulum suum (Psal. XVII,", + "candidate_score": 0.611819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1145", + "psc_text": "diceretur, quia quanto verius ad Deum revertimur, tanto subtilius labores, quos per ignorantiam in hoc mundo pertulimus, dolendo pensamus. Nam quo unicuique plus dulce fit quod de aeternis desiderat, eo ei magis grave ostenditur quod pro praesentium amore tolerabat. Si vero ad solam historiam sequentia verba pensantur, per haec procul dubio animus dolentis exprimitur qualiter per diversos motus desiderii, moestitia impellente, variatur. Nam subditur. CAPUT IX. VERS. 4.-- Si dormiero, dicam: Quando surgam? et rursum exspectabo vesperam. 18. Dolens praesentia despicit, exspectat futura. --In nocte quippe dies quaeritur, in die vespera desideratur, quia nimirum dolor non permittit placere quae adsunt; cumque mentem per experimentum praesentium afficit, semper hanc quasi consolante desiderio ad alia per exspectationem tendit. Sed quia et afflicta mens per appetitum ducitur, et tamen dolor ejus etiam seductus desideriis non finitur, recte subjungitur,--IBID.:-- Replebor doloribus usque ad tenebras. Causa autem ejusdem doloris exprimitur, cum protinus subinfertur: CAPUT X", + "candidate_score": 0.594721, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.702644, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36_38", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.702644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.687655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3421", + "psc_text": "CXCVI. Augustinus Asellico episcopo, docens quae sit utilitas Mosaicae legis, quam Judaeorum more observare non licet Christianis: hos enim vere esse Israelitas juxta sensum spiritualem; attamen istud nomen vulgo ipsis imponendum non esse. Pelagianos obiter notat in damnabilem Judaismum incidisse. Domino beatissimo fratri et coepiscopo ASELLICO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litteras Sanctitatis tuae, quas ad venerabilem senem Donatianum de cavendi Judaismi disceptatione misisti, ad me ipse dignatus est mittere, atque ut eis responderem, petendo vehementius imperavit: quem veritus contemnere, ut possum Domino adjuvante respondeo; gratum existimans etiam Charitati tuae, quod ad te scribendo, illi jubenti, quem pro suis meritis ambo veneramur, obtemperare non renui. 2. Christianos, maxime ex Gentibus venientes, judaizare non oportere Paulus apostolus docet, ubi ait, Dixi Petro coram omnibus, Si tu, cum sis Judaeus, gentiliter et non judaice vivis, quemadmodum Gentes cogis judaizare? Et secutus adjunxit: Nos natura Judaei, et non ex Gentibus peccatores.", + "candidate_score": 0.68437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36_38", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3695", + "psc_text": "ergo non misericorditer praestatur hominibus a Domino Deo, a quo etiam tribulatio beneficium est? Nam res prospera donum est consolantis; res autem adversa donum est admonentis Dei: et si haec praestat, ut dixi, etiam malis, quid praeparat sustinentibus se? quorum in numero vos per illius gratiam congregatos esse gaudete, sustinentes invicem in dilectione, studentes servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3). Non enim deerit quod in vobis invicem sufferatis, nisi cum vos ita purgaverit Dominus, absorpta morte in victoriam, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 54, 28). 2. Dissensiones autem nunquam debent amari; sed aliquando tamen aut a charitate nascuntur, aut charitatem probant. Quis enim facile invenitur qui velit reprehendi? et ubi est ille sapiens de quo dictum est, Corripe sapientem, et amabit te? Numquid tamen ideo non debemus reprehendere et corripere fratrem, ne securus tendat in mortem? Solet enim fieri, et frequenter accidit ut", + "candidate_score": 0.682593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24_26", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097", + "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;", + "candidate_score": 0.68016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.679007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_36_38", + "bdc_text": "in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2931", + "psc_text": "Gratia Dei per Dominum nostrum Jesum Christum (Rom VII, 24, 25); et nullus locus divino adjutorio relinquatur, propter quod orantes dicere debeamus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13); sine causa etiam Dominus apostolo Petro dixisse videatur, Rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32), si hoc totum in nobis nullo auxilio Dei, sed potestate voluntatis impletur? 4. His itaque disputationibus perversis et impiis, non solum contradicitur orationibus nostris, quibus a Domino petimus quidquid sanctos petiisse legimus et tenemus; verum etiam benedictionibus nostris resistitur, quando super populum dicimus, optantes eis et poscentes a Domino, ut eos abundare faciat in charitate invicem, et in omnes (I Thess. III, 12), et det eis secundum divitias gloriae suae virtute corroborari per Spiritum ejus (Ephes. III, 16); et impleat eos omni gaudio, et pace in credendo, et abundent in spe, et potentia Spiritus sancti (Rom. XV, 13). Utquid eis ista petimus,", + "candidate_score": 0.678236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.67686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.67669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_662", + "psc_text": "salutem. 1. Cum Subsanam venissemus, et quae illic nobis absentibus contra nostram voluntatem gesta fuerant, quaereremus; quaedam sicut audieramus, quaedam vero aliter facta, omnia tamen dolenda et toleranda, quantum Dominus adjuvit, partim objurgando, partim monendo, partim orando correximus. Illud sane quod post tuae Sanctitatis profectionem nos plurimum contristavit, quod inde fratres sine itineris duce dimissi sunt, petimus ignoscas, et timidius quam malitiosius factum scias. Cum enim putarent eos a filio nostro Timotheo propterea mitti, ut in nos maxime Charitatem tuam ad iracundiam provocarent, vellent autem ipsi nostro adventui, quem tecum futurum sperabant, omnia integra reservare, putaverunt non eos profecturos, si ducem itineris non acciperent. Sed tamen peccatum esse, quis dubitet? Hinc etiam factum est ut et Fossori diceretur, jam Timotheum cum ipsis fratribus fuisse profectum; quod utique falsum erat: non tamen a presbytero dictum; et haec omnia fratrem Carcedonium penitus ignorasse, nobis manifestissime declaratum est, quantum ista manifestari solent. 2.", + "candidate_score": 0.675795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.675447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.675168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24_26", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.674442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.673508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17_19", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.6734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3774", + "psc_text": "nostra dari donum pietatis, sed per gratiam Redemptoris: nam de illo die, quis dubitet longe esse gratiam, cum coeperit irasci justitia? Hoc clamamus, pater, hoc te docente canimus, non securi, sed trepidi: « Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me » (Psal. VI, 2). Hoc dicimus: emenda nos, Domine, et de lege tua erudi nos, ut mitiges nos a diebus malis (Psal. XCIII, 12, 13). Hoc credimus docente te, venerabilis pater, quia Deus interrogat justum et impium, quia a dexteris et a sinistris positis bonis et malis, imputat remuneranda opera pietatis, enumerat puniendam tenacitatem impietatis. Ubi erit gratia, quando pro sui qualitate dispungentur opera, sive bona, sive mala? 5. Sed cur non directum non timet proferri mendacium? Liberum arbitrium Dei gratia curatum non negamus; sed per Christi quotidianam gratiam proficere credimus, et adjuvari confidimus. Quid homines dicunt, In mea est potestate ut faciam bonum?", + "candidate_score": 0.673235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.67276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.672731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.672319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.671823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3484", + "psc_text": "vita, aut quisquam dicturus est quod ad defunctos etiam pertineat quod ait, Vigilate, ne cum repente venerit, inveniat vos dormientes? Cur itaque omnibus dicit, quod ad eos solos pertineat qui tunc erunt, nisi quia eo modo ad omnes pertinet, quomodo dixi? Tunc enim unicuique veniet dies ille, cum venerit ei dies ut talis hinc exeat, qualis judicandus est illo die. Ac per hoc vigilare debet omnis christianus, ne imparatum inveniat eum Domini adventus. Imparatum autem inveniet ille dies, quem imparatum invenerit suae vitae hujus ultimus dies. Certe enim hoc saltem manifestum erat Apostolis, non eorum temporibus, cum hic in carne viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in", + "candidate_score": 0.671234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.670442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3485", + "psc_text": "viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate; quoniam secutus adjunxit, Sed eritis mihi testes in Jerusalem, et in Judaea, et in Samaria, et usque ad ultimum terrae (Act. I, 7, 8). Quem Scripturae sensum sic exponis, ut dicas: Non ergo Apostolos testes consummationis mundi, sed nominis et resurrectionis suae voluit intelligi. Non quidem ille ait, Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos", + "candidate_score": 0.669881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.668202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24_26", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.667559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1675", + "psc_text": "necessitatis insonuit, continuo reclamatum est, promissioque displicuit, tumultu recrudescente, et nihil aliud quam fraude secum agi populo existimante. Quod cum sanctus filius noster vidisset, jussit inde auferri nomen necessitatis, rursumque ad laetitiam populus remeavit. 5. Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus. Dixit ei quae a diacono audita erant se mandasse, se jurasse, eaque se esse facturum, continuoque omnia eo tenore quo dictaverat, prosecutus est. Responsum est, Deo gratias, et petitum ut totum scriptum subscriberetur. Dimisimus catechumenos, continuoque scriptum subscripsit. Deinde peti coepimus nos episcopi, non vocibus populi, sed tamen a populo per honestos fideles, ut nos quoque subscriberemus. At ubi coepi subscribere, sancta Melania contradixit. Miratus sum quare tam sero, quasi promissionem illam et jurationem nos, non subscribendo, facere possemus infectam: sed tamen obtemperavi; ac sic remansit mea non plena subscriptio, nec ultra nobis quisquam ut subscriberemus putavit instandum. 6. Qui autem alio die", + "candidate_score": 0.667419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_26_28", + "bdc_text": "Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.666473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.665013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_666", + "psc_text": "Hipponensis, adeoque sibi remittendum. Domino beatissimo, et venerabili, et sincerissima charitate amplectendo fratri et consacerdoti SEVERO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et fratres qui mecum sunt, in Domino salutem. 1. Si dicam quae me ipsa causa cogit dicere, ubi erit sollicitudo charitatis? Si autem non dicam, ubi erit libertas amicitiae? Verumtamen fluctuans interim, elegi me purgare potius quam te arguere. Scripsisti te mirari, nos cum dolore nostro tolerare voluisse, quod correctione emendari potuisset: quasi non sint dolenda quae male facta sunt, etiamsi quantum possunt, postea corriguntur; aut non id maxime tolerandum sit, quod cum manifestum sit perperam factum, fieri non possit infectum. Desine itaque mirari, frater sincerissime. Nam ordinatus est apud Subsanam subdiaconus Timotheus, praeter meum consilium et voluntatem; cum quid de illo agendum esset, adhuc inter nostras alternas sententias deliberatio nutaret. Ecce adhuc doleo, quamvis jam ad te redierit; in quo nos tuae voluntati paruisse non poenitet. 2.", + "candidate_score": 0.664468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3319", + "psc_text": "epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas ista tua prolixiora scripta vel exsultatione legisse, vel cura, ut legantur, quibus valuimus aliis obtulisse, atque adhuc quibus valemus offerre! Quid enim gratius legi vel audiri potest, quam gratiae Dei tam pura defensio adversus inimicos ejus, ex ore ejus, qui eorumdem inimicorum magni momenti patronus ante jactabatur? aut unde uberiores Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime", + "candidate_score": 0.663545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2088", + "psc_text": "17], id agit, ne simus ingrati; atque in ipsa gratiarum actione nihil aliud agitur, nisi ut qui gloriatur, in Domino glorietur. Habes librum, etsi prolixum, tamen, quantum existimo, non superfluum. Sed ama etiam ecclesiasticas legere litteras, et non multa invenies, quae requiras ex me; sed legendo et ruminando, si etiam pure Dominum largitorem bonorum omnium depreceris, omnia quae cognitione dogna sunt, aut certe plurima, ipso magis inspirante, quam hominum aliquo commonente perdisces. Quanquam eo ipso quo forinsecus bene admonentem judicio non errante approbamus, quid aliud quam internum lumen, magistrum nos habere testamur? EPISTOLA CXLI. Ad populum factionis donatianae, quomodo illorum episcopi in Carthaginensi collatione convicti sint. Itaque nunc demum redeant ad Ecclesiae catholicae communionem. SILVANUS Senex, VALENTINUS, AURELIUS, INNOCENTIUS, MAXIMINUS, OPTATUS, AUGUSTINUS, DONATUS, et caeteri episcopi de concilio Zertensi, ad Donatistas. 1. Cum in auribus nostris fama crebresceret, hoc vobis vestros episcopos dicere, Cognitorem praemio fuisse corruptum, ut contra eos", + "candidate_score": 0.663261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_720", + "psc_text": "materiam contendendi; haec scribo, quia te pure et christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis. Non enim convenit ut ab adolescentia usque ad hanc aetatem, in monasteriolo cum sanctis fratribus labore desudans, aliquid contra episcopum communionis meae scribere audeam, et eum episcopum quem ante coepi amare quam nosse, qui me prior ad amicitiam provocavit, quem post me orientem in Scripturarum eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti; aut si tuus est, ingenue confitere, ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me qui respondere compulsus sum. CAPUT III. 5. Addis praeterea te paratum esse ut, si quid me in tuis scriptis moverit, aut corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum, sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum", + "candidate_score": 0.663094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.662962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2860", + "psc_text": "considerationem, et sobriam cogitationem; attende diligenter utrum ad errorem et impietatem voceris, et patere pro veritate quaslibet molestias. Si autem tu potius in errore atque in impietate versaris, quo autem vocaris ibi est veritas et pietas, quia ibi est christiana unitas et sancti Spiritus charitas; quid adhuc tibi esse conaris inimicus? 7. Ideo praestitit misericordia Dei ut et nos et episcopi vestri tam frequenti numeroso que conventu Carthaginem veniremus, atque inter nos de ipsa dissensione ordinatissime conferremus. Gesta conscripta sunt, nostrae etiam subscriptiones tenentur; lege, vel patere ut tibi legantur, et tunc elige quod volueris. Audivi quod dixeris posse te nobiscum de ipsis Gestis aliquid agere, si omittamus verba episcoporum vestrorum, ubi dixerunt, Nec causa causae, nec persona personae praejudicat. Haec verba vis omittamus, ubi per eos nescientes veritas ipsa locuta est. Sed tu dicturus es hic eos errasse, et in falsam sententiam incautius cecidisse. Nos autem dicimus hoc eos", + "candidate_score": 0.662926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.662463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_26", + "bdc_text": "Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.662159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_909", + "psc_text": "avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si post hanc attestationem meam, si in notitiam eorum venerit, facere voluerint; quam non recte faciant, et tu vides. 33. Quod sane scripseram, nullum me librum adversus te Romam misisse, ideo scripseram, quia et libri nomen ab illa epistola discernebam, unde omnino nescio quid aliud te audisse existimaveram; et Romam nec ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in", + "candidate_score": 0.661635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.66058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38_40", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2934", + "psc_text": "gratiam Dei et adjutorium Dei, putatis hoc eum dicere quod et vos qui catholica regula sapitis, quoniam quid in libro suo scripserit ignoratis. Propter hoc, ipsum librum misi, et meum quo ei respondi; unde perspiciat Venerabilitas vestra, quam gratiam vel adjutorium Dei dicat, quando illi objicitur quod gratiae Dei et adjutorio contradicat. Proinde ostende illi docendo, et hortando, et pro ejus salute, quae in Christo esse debet, orando, ut eam Dei gratiam confiteatur, quam probantur sancti Dei fuisse confessi, cum a Domino ea ipsi peterent quae illis jubebat ut facerent: quoniam neque juberentur, nisi ut nostra voluntas ostenderetur; neque peterentur, nisi ut voluntatis infirmitas ab illo qui jusserat, juvaretur. 6. Aperte interrogetur utrum ei placeat orandum esse a Domino ne peccemus. Quod si ei displicet, legatur in auribus ejus Apostolus dicens, Oramus autem ad Deum, ne quid faciatis mali (II Cor. XIII, 7): si autem placet, aperte praedicet gratiam qua", + "candidate_score": 0.660218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.660104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.66006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.660036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.659293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12_14", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_909", + "psc_text": "avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si post hanc attestationem meam, si in notitiam eorum venerit, facere voluerint; quam non recte faciant, et tu vides. 33. Quod sane scripseram, nullum me librum adversus te Romam misisse, ideo scripseram, quia et libri nomen ab illa epistola discernebam, unde omnino nescio quid aliud te audisse existimaveram; et Romam nec ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in", + "candidate_score": 0.659213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3498", + "psc_text": "paucos annos fuerant transitura, et nunc novimus jam esse transacta, eversa scilicet civitate in qua regnum eorum fuerat constitutum. 13. Proinde quod ex Daniele de interfecta bestia posuit Venerabilitas tua, et de reliquarum bestiarum regno, et inter haec de filio hominis veniente cum nubibus coeli, manifestum esse dixisti intelligentibus Scripturam. Sed si dignatus fueris exponere quomodo ista pertineant ad cognoscendum temporis spatium post quod erit Salvatoris adventus, ita ut inveniantur sine ulla ambiguitate manifesta; fatebor etiam ipse cum magna actione gratiarum, illud quod ait Dominus, Non est vestrum scire tempora, tantummodo Apostolis esse dictum, non posteris eorum, qui ea fuerant cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed", + "candidate_score": 0.659119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.658893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.658832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34_36", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.658575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_26", + "bdc_text": "Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1675", + "psc_text": "necessitatis insonuit, continuo reclamatum est, promissioque displicuit, tumultu recrudescente, et nihil aliud quam fraude secum agi populo existimante. Quod cum sanctus filius noster vidisset, jussit inde auferri nomen necessitatis, rursumque ad laetitiam populus remeavit. 5. Et cum lassitudinem excusarem, sine me ad plebem accedere noluit; simul accessimus. Dixit ei quae a diacono audita erant se mandasse, se jurasse, eaque se esse facturum, continuoque omnia eo tenore quo dictaverat, prosecutus est. Responsum est, Deo gratias, et petitum ut totum scriptum subscriberetur. Dimisimus catechumenos, continuoque scriptum subscripsit. Deinde peti coepimus nos episcopi, non vocibus populi, sed tamen a populo per honestos fideles, ut nos quoque subscriberemus. At ubi coepi subscribere, sancta Melania contradixit. Miratus sum quare tam sero, quasi promissionem illam et jurationem nos, non subscribendo, facere possemus infectam: sed tamen obtemperavi; ac sic remansit mea non plena subscriptio, nec ultra nobis quisquam ut subscriberemus putavit instandum. 6. Qui autem alio die", + "candidate_score": 0.658386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.657288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_35_37", + "bdc_text": "Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3350", + "psc_text": "sermocinamur, admonentes ut docendis instes, quibus terrendis satis, quantum comperimus, institisti. Sunt enim quidam, qui justissime damnatas impietates adhuc liberius defendendas putant; et sunt qui occultius penetrant domos, et quod in aperto jam clamare metuunt, in secreto seminare non quiescunt: sunt autem qui omnino silverunt, magno timore compressi, sed adhuc corde retinent quod ore jam proferre non audent; qui tamen esse possunt fratribus ex priore ipsius dogmatis defensione notissimi. Proinde alii severius coercendi, alii vigilantius vestigandi, alii tractandi quidem lenius, sed non segnius sunt docendi, ut si non timentur ne perdant, non tamen negligantur ne pereant. CAPUT II. 3. Quod enim putant auferri sibi liberum arbitrium, si nec ipsam bonam voluntatem sine adjutorio Dei hominem habere consenserint; non intelligunt non se firmare humanum arbitrium, sed impellere, ut per inania feratur, non in Domino tanquam in petra stabili collocetur: paratur enim voluntas a Domino. 4. Quod autem personarum acceptorem Deum se", + "candidate_score": 0.657154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.65685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37_39", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.656636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10_12", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3954", + "psc_text": "quia me consuluisti, frater dilectissime, qua existimavi veritate et certa charitate rescripsi; sed ne meliorem, si inveneris, sequaris sententiam, non praescripsi. Melius tamen quod in his periculis faciamus, invenire non possumus, quam orationes ad Dominum Deum nostrum, ut misereatur nostri. Quod ipsum, ut scilicet Dei Ecclesias non desererent, Dei dono nonnulli prudentes et sancti viri et velle et facere meruerunt, et inter dentes obtrectantium a sui propositi intentione minime defecerunt. EPISTOLA CCXXIX. Augustinus Dario comiti, qui pacis conferendae causa missus sit, gratulatur, et provocat ad rescribendum. Domino merito illustri, et magnificentissimo atque in Christo charissimo filio DARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. A sanctis fratribus et coepiscopis meis Urbano et Novato, qualis sis vir et quantus, accepi: quorum alteri apud Carthaginem in Hilarensi oppido, et modo in Siccensi; alteri autem apud Sitifim te nosse provenit. Per hos ergo factum est, ut nec ego te habere incognitum possem. Neque enim quia", + "candidate_score": 0.656085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.655409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40_42", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.654928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32_34", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_269", + "psc_text": "quae origo, quae ratio in Ecclesia Christi, cui dixit, Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Joan. XIV, 27), tam lugendae atque plangendae discissionis extiterit. 3. Audivi quidem de memorato fratre te fuisse conquestum, quod nescio quid tibi contumeliose responderit: quod, quaeso te, ne illam contumeliam deputes; quam certum mihi est non de superbo animo processisse; novi enim fratrem meum, sed si quid in disputando pro fide sua, et pro Ecclesiae charitate dixit fortasse ferventius, quod tua gravitas nollet audire, non illa contumacia, sed fiducia nominanda est. Collatorem enim et disputatorem, non assentatorem et adulatorem se esse cupiebat. Nam hoc est oleum peccatoris, quo propheta non vult impinguari caput; ita enim dicit: Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5). Mavult enim severa misericordia justi emendari, quam leni adulationis unctione laudari. Unde etiam illud propheticum est: Qui vos felices", + "candidate_score": 0.654868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.654207, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.65393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.652774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3499", + "psc_text": "cognituri. CAPUT V. 14. Diligendus ergo est, et exspectandus Domini, sicut sancte hortaris, adventus; magnamque dicis esse beatitudinem diligentibus ejus adventum, et adhibes Apostoli testimonium, cujus verba sic ponis: De caetero reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus justus judex in illa die: non solum autem mihi, sed et his qui diligunt adventum Domini (II Tim IV, 8). Tunc enim, sicut ex Evangelio commemoras, Justi fulgebunt sicut sol in regno Patris sui (Matth. XIII, 43): et quod propheta dicit, Ecce enim caligo et tenebrae operient terram super gentes; in te vero apparebit Dominus, et majestas ejus in te videbitur (Isai. LX, 2): item quod scriptum est, Qui vero exspectant Dominum, exsultabunt cum virtute; producent pennas sicut aquilae, current et non laborabunt, ambulabunt et non esurient (Id. XL, 31). 15. Hoc plane piissime et verissime dicis, commendans eorum beatitudinem, qui diligunt adventum Domini. Sed et illi quibus dicebat Apostolus,", + "candidate_score": 0.652024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.652016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4000", + "psc_text": "prophetica jam praecesserat, praecipiens homini breviter et simul, non tantum ut se nihil malit esse quam bonum, verum etiam unde fiat bonus: Diliges, inquit, Dominum Deum tuum ex toto cordo tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua (Deut. VI, 5); et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum (Lev. XIX, 18). Hoc cui persuasum esset, non ei reliquam facilem, sed eam totam esse doctrinam duntaxat utilem ac salubrem. Multae enim doctrinae sunt, si tamen doctrinae dicendae sunt, vel superfluae, vel noxiae. Veterum Libris Christus attestans: In his, inquit, duobus praeceptis tota lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). Proinde, quia mihi videor inspexisse tanquam in speculo sermocinationis mecum tuae, nihil te esse malle quam virum bonum; Deum, quo nihil est melius, et unde humanus animus haurit ut bonus sit, quonam modo colendum credas, audeo percontari: nam quod eum colendum credas, jam teneo. Quaero etiam quid de Christo sentias.", + "candidate_score": 0.652013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.651044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "Maximianistis vos damnasse gloriamini. Pax Christi vincat in corde tuo. ΕΥΤΥΧΩΣ . EPISTOLA LII. Augustinus Severino consanguineo suo donatistae, ut deserat schisma scelestum et impudens. Domino multum desiderabili et valde charissimo fratri SEVERINO, AUGUSTINUS. 1. Litteras Fraternitatis tuae etsi valde sero, etsi praeter quod speraveram, tamen laetus accepi, maximeque ampliori gaudio perfusus sum, cum cognovissem hominem vestrum hac ipsa sola causa venisse Hipponem, ut ad me litteras tuae Fraternitatis afferret. Cogitavi enim non sine causa hoc exortum esse in animo tuo ut recoleres consanguinitatem nostram; nisi quia fortasse perspicis, sicut novi non leve pondus prudentiae tuae, quam sit dolendum, ut qui secundum carnem fratres sumus, in Christi corpore non una societate vivamus, praesertim quia facile tibi est attendere et videre civitatem super montem constitutam, de qua Dominus ait in Evangelio quod abscondi non possit (Matth 5, 14). Ipsa est enim Ecclesia catholica: unde καθολικὴ graece appellatur, quod per totum orbem", + "candidate_score": 0.65067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_35_37", + "bdc_text": "Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum . Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.650299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.649795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.649583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40_42", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.649098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1726", + "psc_text": "collationis cura suscepta diligentius perscrutati sunt Scripturas sacras; et quia in eis innumerabilia testimonia repererunt, quibus promissa est Ecclesia futura in omnibus gentibus, et toto orbe terrarum, sicut eam reddi et praesentari coepisse in Evangelio et Epistolis apostolicis, et in Actibus Apostolorum videmus, ubi et ipsa loca, et civitates, et provinciae leguntur, per quas crevit, incipiens ab Jerusalem, ut inde se etiam in Africam non migrando, sed crescendo diffunderet; non autem invenerunt aliquod testimonium divinorum eloquiorum, ubi dictum est eam perituram de caeteris partibus mundi, et in sola Africa Donati parte mansuram; et viderunt quam sit absurdum, pro illa, quae fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4.", + "candidate_score": 0.648372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.648116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_23_25", + "bdc_text": "Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia . Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_445", + "psc_text": "ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non desistentibus, et ut cuique facultas dabatur, multa dicentibus. Ex quibus omnibus verbis nostris, quantum recordari potui, causae totius actionem, Dilectionem vestram fraudare nolui. Potestis enim ei litteras meas legere, ut vel approbet vera me scripsisse; vel ipse vobis, si quid melius recolit, incunctanter insinuet. CAPUT II. 3. Primo enim vitam nostram, quam vobis benevolentius fortasse quam verius narrantibus, se comperisse dicebat, praedicare dignatus est: adjungens se dixisse vobis, nos omnia, quae de nobis insinuaveratis, bene facere potuisse, si in Ecclesia faceremus. Deinde quaerere coepimus quaenam illa esset Ecclesia, ubi vivere sic oporteret; utrum illa quae, sicut sancta tanto ante Scriptura", + "candidate_score": 0.647982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.647486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.646942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2089", + "psc_text": "episcopi in Carthaginensi collatione convicti sint. Itaque nunc demum redeant ad Ecclesiae catholicae communionem. SILVANUS Senex, VALENTINUS, AURELIUS, INNOCENTIUS, MAXIMINUS, OPTATUS, AUGUSTINUS, DONATUS, et caeteri episcopi de concilio Zertensi, ad Donatistas. 1. Cum in auribus nostris fama crebresceret, hoc vobis vestros episcopos dicere, Cognitorem praemio fuisse corruptum, ut contra eos sententia proferretur, vos autem ista facile credere, ac propterea multos vestrum adhuc nolle acquiescere veritati; placuit nobis, cogente Domini charitate, ex concilio nostro haec ad vos scripta dirigere, quibus primitus admoneremini illos vobis victos atque convictos haec mendacia jactare: qui etiam in suo Mandato, quod pro illa collatione fecerunt, et suis nominibus atque subscriptionibus firmaverunt, nos illic traditores et persecutores suos esse dicentes, in falsitate atque mendacio manifestissimo detecti atque convicti sunt; ita ut volentes gloriari de multitudine coepiscoporum suorum, inter aliquorum absentium nomina etiam mortui nomen insererent; et cum quaereretur ubi esset, subita perturbatione caecati, ipsi eum confiterentur in", + "candidate_score": 0.646697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21_23", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt . Summam duntaxat annotare volui . Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_753", + "psc_text": "qui id pollicear quod ille non potuit? Minime: quin potius in eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromatum suorum librum commatico super explanatione ejus sermone complevit; tractatus quoque varios, et excerpta, quae vesola possent sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem, qui et ipsi nonnullos super hac re commentariolos reliquerunt. E quibus vel si pauca decerperem, fieret aliquid quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter", + "candidate_score": 0.64562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3050", + "psc_text": "per priorum imperatorum leges ad communionem homines catholicam cogerentur; obtinuimus tamen ut illud potius quod dixi, ab imperatoribus peteretur: decretum est in concilio nostro, legati ad Comitatum missi sunt. 26. Sed Dei major misericordia, qui sciret harum legum terror et quaedam medicinalis molestia quam multorum esset pravis vel frigidis animis necessaria, et illi duritiae quae verbis emendari non potest, sed tamen aliquantula severitate disciplinae potest, id egit ut legati nostri quod susceperant, obtinere non possent. Jam enim nos praevenerant ex aliis locis quaedam episcoporum querelae gravissimae, qui mala fuerant ab ipsis multa perpessi, et a suis sedibus exturbati; praecipue horrenda et incredibilis caedes Maximiani episcopi catholici Ecclesiae Bagaiensis effecit ut nostra legatio jam quid ageret non haberet. Jam enim lex fuerat promulgata, ut tantae immanitatis haeresis Donatistarum, cui crudelius parci videbatur quam ipsa saeviebat, non tantum violenta esse, sed omnino esse non sineretur impune: non tamen supplicio capitali, propter servandam", + "candidate_score": 0.644561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3567", + "psc_text": "Ecclesia fructificante atque crescente universus omnino a mari usque ad mare orbis implebitur, procul dubio latet quando finis erit; ante quippe non erit. CAPUT XIII. 52. Ut autem tibi tanquam sancto homini Dei et sincerissimo fratri aperiam de hac quaestione quid sentiam: error quidem in utroque vitandus est, quantum ab homine vitari potest, sive citius sive tardius quam futurum est, Dominus venturus esse credatur; sed mihi quisquam non videtur errare, cum aliquid nescire se scit, sed cum se putat scire quod nescit. Removeamus itaque de medio servum illum malum, qui dicens in corde suo, Moram facit Dominus meus venire, dominatur conservis suis, et ebriosis convivando miscetur (Matth. XXIV, 48, 49, et Luc. XII, 45): iste quippe procul dubio Domini sui odit adventum. Quo servo malo remoto, constituamus ante oculos tres servos bonos, familiam dominicam diligenter sobrieque tractantes, adventum Domini sui sitienter desiderantes, vigilanter exspectantes, fideliter amantes: si unus eorum citius,", + "candidate_score": 0.644108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_122", + "psc_text": "etiam supersint, nequaquam tamen sunt laudabilia; velut sunt bona omnia quae vel cum pecoribus habemus communia, vel cum impiis hominibus. Si autem merito laudamur propter Deum, gratulemur eis quibus placet verum bonum; non tamen nobis quia placemus hominibus, sed si coram Deo tales sumus, quales nos esse credunt, et non tribuitur nobis, sed Deo, cujus dona sunt omnia quae vere meritoque laudantur. Haec mihi ipse canto quotidie, vel potius ille cujus salutaria praecepta sunt, quaecumque sive in divinis Lectionibus inveniuntur, sive quae intrinsecus animo suggeruntur; et tamen vehementer cum adversario dimicans, saepe ab eo vulnera capio, cum delectationem oblatae laudis mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime", + "candidate_score": 0.641723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1904", + "psc_text": "ingenio divina non valent assequi, vel eis quos, licet acute moveantur, contentiosum tamen studium et praeoccupatio diuturni erroris ab intelligendo impedit, sufficere utcumque possint. Verumtamen cognosce quid eos contra moveat, atque rescribe, ut vel epistolis vel libris, si adjuverit Deus, ad omnia respondere curemus. Sis in Domino felix, gratia et misericordia ejus, domine eximie et merito insignis, charissime ac desiderantissime fili. EPISTOLA CXXXIX. Ut Gesta quae adversus Donatistas confecta sunt publicentur, utque rei castigentur mitius et citra mortis poenam. Domino merito insigni, multumque charissimo ac desiderantissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Gesta quae promisit Praestantia tua, vehementer exspecto, et in ecclesia Hipponensi jamjamque cupio recitari, ac, si fieri potuerit, etiam per omnes ecclesias in dioecesi constitutas; ut audiant homines, pleneque agnoscant confessores iniquitatis, non Dei timore extorquente poenitentiam, sed judiciaria diligentia crudelissimorum pectorum aperiente duritiam; sive illorum qui de homicidio et de excaecato ac debilitato presbyteri corpore confessi;", + "candidate_score": 0.641634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.641433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.641404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.641272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40_42", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.6412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.641113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_41_43", + "bdc_text": "Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.640627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40_42", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.640112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3478", + "psc_text": "tuae, quibus valde salubriter exhortaris ut Salvatoris nostri diligatur et desideretur adventus. Facis hoc ut servus bonus ejusdem patrisfamilias, avidus lucrorum Domini tui, et volens habere plurimos socios dilectionis qua ipse praecipue et perseveranter accenderis. Intuentes igitur quod commemorasti de Apostolo, quia Dominum dixit redditurum coronam justitiae, non tantum sibi, sed et omnibus qui diligunt manifestationem ejus (II Tim. IV, 8), ita recte vivimus, et in hoc saeculo tanquam peregrini agimus, cum se in hac dilectione cor nostrum proficienter extendit; sive citius sive tardius veniat quam putatur, cujus manifestatio fideli charitate diligitur, et pio desideratur affectu. Servus quippe ille qui dicit, Moram facit dominus meus; et percutit conservos suos, manducat et bibit cum ebriosis (Luc. XII, 45), non utique diligit manifestationem ejus. Ex moribus enim apparet animus ejus; quos mores, licet breviter, ideo magister bonus curavit exprimere, id est superbiam atque luxuriam, ne quod dicebat, Moram facit dominus meus, desiderio", + "candidate_score": 0.639931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.638997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_909", + "psc_text": "avertat a nobis; sed, sine ullo nocendi animo, facile de homine humana vitia suspicari. Hoc me enim de illis aequum est credere, si vasa sunt Christi, non in contumeliam, sed in honorem facta, et disposita in domo magna a Deo, in opus bonum (II Tim. II, 20, 21). Quod si post hanc attestationem meam, si in notitiam eorum venerit, facere voluerint; quam non recte faciant, et tu vides. 33. Quod sane scripseram, nullum me librum adversus te Romam misisse, ideo scripseram, quia et libri nomen ab illa epistola discernebam, unde omnino nescio quid aliud te audisse existimaveram; et Romam nec ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in", + "candidate_score": 0.638097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_41_43", + "bdc_text": "Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_812", + "psc_text": "Dominis dilectissimis meritoque honorandis fratribus FELICI et HILARINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Non miror satanam fidelium animos perturbantem: cui resistite, permanentes in spe promissorum Dei qui fallere non potest; qui non solum nobis in se credentibus, et sperantibus, et in ejus charitate usque in finem perseverantibus polliceri praemia aeterna dignatus est, verum etiam temporalia scandala non defutura praedixit, quibus fidem nostram exerceri et probari oporteret: ait enim, Quoniam abundabit iniquitas, refrigescet charitas multorum; sed continuo subjecit, Qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. XXIV, 12, 13). Quid ergo mirum, si homines servis Dei detrahunt, et quia eorum vitam pervertere non possunt, famam decolorare conantur, cum ipsum Deum et Dominum eorum quotidie blasphemare non cessent, cum eis displicet quidquid contra eorum voluntatem justo et occulto judicio facit? Unde exhortor prudentiam vestram, domini dilectissimi meritoque honorandi fratres, ut Scripturam Dei, quae nobis haec omnia futura praenuntiavit, et adversus", + "candidate_score": 0.637194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.636785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.635323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.63412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.630361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.63018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.629749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.629536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.629412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4151", + "psc_text": "XXIV, 13): conjungere Domino, ut crescat in novissimis vita tua. Scio enim non deesse recreationem cordis de fratribus bonis. Huc adjunge promissiones Dei fideles, magnas, certas, sempiternas, ipsiusque tolerantiae imperturbabilem ineffabilemque mercedem: et vide quam verum Domino cantes, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, consolationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Mitte fratri Firmo litteras nostras. Sanctitatem tuam et familiam Dei, quae tuo ministerio gubernatur, fratres et sorores quae apud nos sunt nobiscum, in Domino resalutant. ( Et alia manu: ) Incolumes pro nobis oretis, dilectissimi et sancti fratres. Ego Alypius impensissime saluto Sinceritatem tuam, omnesque tibi in Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.629297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_41_43", + "bdc_text": "Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.629194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.629109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.628702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.628344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.628263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2089", + "psc_text": "episcopi in Carthaginensi collatione convicti sint. Itaque nunc demum redeant ad Ecclesiae catholicae communionem. SILVANUS Senex, VALENTINUS, AURELIUS, INNOCENTIUS, MAXIMINUS, OPTATUS, AUGUSTINUS, DONATUS, et caeteri episcopi de concilio Zertensi, ad Donatistas. 1. Cum in auribus nostris fama crebresceret, hoc vobis vestros episcopos dicere, Cognitorem praemio fuisse corruptum, ut contra eos sententia proferretur, vos autem ista facile credere, ac propterea multos vestrum adhuc nolle acquiescere veritati; placuit nobis, cogente Domini charitate, ex concilio nostro haec ad vos scripta dirigere, quibus primitus admoneremini illos vobis victos atque convictos haec mendacia jactare: qui etiam in suo Mandato, quod pro illa collatione fecerunt, et suis nominibus atque subscriptionibus firmaverunt, nos illic traditores et persecutores suos esse dicentes, in falsitate atque mendacio manifestissimo detecti atque convicti sunt; ita ut volentes gloriari de multitudine coepiscoporum suorum, inter aliquorum absentium nomina etiam mortui nomen insererent; et cum quaereretur ubi esset, subita perturbatione caecati, ipsi eum confiterentur in", + "candidate_score": 0.628051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.627881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2165", + "psc_text": "dicitur: Non est opus sanis medicus, sed male habentibus; non veni vocare justos, sed peccatores (Id. IX, 12, 13). Orate ergo pro nobis, ut justi simus; quod quidem homo non potest nisi norit et velit, et erit continuo qui plene voluerit: sed hoc ipsum in eo non erit, nisi gratia Spiritus sanetur, et adjuvetur ut possit. EPISTOLA CXLVI. Pelagium resalutat, et pro litteris ipsius officiosis gratiam habet. Domino dilectissimo, et desideratissimo fratri PELAGIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Gratias ago plurimum quod me litteris tuis exhilarare dignatus es, et certum facere de salute vestra. Retribuat tibi Dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino", + "candidate_score": 0.627822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.627634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.627596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.6274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_127", + "psc_text": "Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et jure naturae, si tamen intelligendo quae intelligenda sunt, servet honorem suum. Nam ita scriptum est: Homo in honore positus non intellexit; comparatus est jumentis insensatis, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 21). Cur ergo te honorabilem in quantum homo es non appellem, cum praesertim de tua salute atque correctione, quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae", + "candidate_score": 0.626166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.625801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.62563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4178", + "psc_text": "habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus, quam modus earum justissime postulat; nec eas in aliquo contemptu abjiciendo, creatori earum Domino rerum coelestium atque terrestrium faciamus injuriam. Ita fit ut inter quos amicos non est rerum consensio divinarum, nec humanarum plena esse possit ac vera. Necesse est enim ut aliter quam oportet humana aestimet qui divina contemnit, nec hominem recte diligere noverit quisquis eum non diligit qui hominem fecit. Proinde non dico, nunc mihi plenius amicus es, qui eras ex parte; sed quantum ratio indicat, nec ex parte eras, quando nec in rebus humanis mecum amicitiam veram tenebas. Rerum quippe divinarum, ex quibus recte humana pensantur, socius", + "candidate_score": 0.625386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2149", + "psc_text": "Christi societas per omnes transmarinas gentes, cujus societatis nos communione gaudemus, et ideo ab eis innocentibus utique sacrilega diremptione separantur: si vero acta est ibi ista causa, quis non intelligat, quis non sentiat, quis non videat, eos in ea victos, quorum inde communio separata est? Eligant ergo utrum malint credere, quod pronuntiaverunt ecclesiastici cognitores, an quod murmurant victi litigatores. Adversus istam complexionem dictu brevissimam, intellectu facillimam, attendite pro vestra prudentia diligenter, quam nihil sobrium responderi possit; et tamen malus Polemo magis ebrietate inveterati erroris evertitur. Date veniam prolixiori fortassis epistolae quam jucundiori; verumtamen, ut arbitror, utiliori quam blandiori, domini honorabiles et merito suscipiendi, charissimi ac desiderantissimi fratres. De adventu autem nostro ad vos, utrorumque desiderium Deus impleat. Quanto enim charitatis ardore accendamur ad visendos vos, verbis explicare non possumus; sed vos benigne credere minime dubitamus. EPISTOLA CXLV. Anastasio rescribens Augustinus, docet non per legem sed per gratiam, neque timore sed", + "candidate_score": 0.62069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_535", + "psc_text": "capitulatam argenteam, et lucernam argenteam, ita ut ei diceret Victor quidam: Mortuus fueras, si non illas invenisses. Hunc iste Sylvanum; manifestissimum traditorem, pro magno commemorat in epistola quam tibi scribit, a Secundo Tigisitano primae sedis episcopo episcopum tunc ordinatum. Quiescat ergo superba eorum lingua, et cognoscat crimina sua, ne delirans loquatur aliena. Recita illi etiam, si voluerit, Gesta ecclesiastica ejusdem Secundi Tigisitani in domo Urbani Donati habita, ubi confessos traditores judici Deo dimisit, Donatum Masculitanum, Marinum ab Aquis Tibilitanis, Donatum Calamensem, cum quibus confessis traditoribus memoratum traditorem Silvanum eis ordinavit episcopum. Recita illi Gesta apud Zenophilum consularem, ubi Nundinarius quidam diaconus iratus Silvano, quod ab eo fuerit excommunicatus, haec omnia judiciis prodidit, quae certis documentis et responsionibus testium, et recitatione Gestorum et multarum epistolarum, luce clarius constiterunt. 5. Multa sunt alia quae illi recites, si non contentiose agere, sed prudenter audire voluerit: preces Donatistarum ad Constantinum, ut propter ipsam causam", + "candidate_score": 0.620533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_20", + "bdc_text": "Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1400", + "psc_text": "alienis, Ecclesiae deserunt unitatem, ipsos esse potius iniquissimos. Vides foris esse zizania, eos qui noluerunt in unitate agri Domini zizania tolerare. Vides foris esse paleam, eos qui noluerunt in unitate domus magnae talia tolerare. Vides quam veraciter scriptum est, Filius malus ipse se justum dicit; exitum autem suum non abluit (Prov. XXIV, sec. LXX): exitum scilicet quo exit de Ecclesia, non purgat, non excusat, non defendit, non purum et sine crimine ostendit; hoc est enim, non abluit; quia si non seipsum justum diceret, sed vere ac legitime justus esset, non bonos propter malos impiissime desereret, sed malos propter bonos patientissime sustineret, donec ipse Dominus, sive per se, sive per Angelos suos, a tritico zizania, a frumentis paleas, a vasis misericordiae vasa irae, et haedos ab ovibus, pisces malos a bonis in fine saeculi separaret. CAPUT IV. 13. Sed si testimonia illa Scripturarum, quae majores vestri ad dividendum populum Dei, vel", + "candidate_score": 0.619946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2098", + "psc_text": "distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas; respondimus eis, sic non obesse illud episcoporum concilium absenti Caeciliano, quemadmodum non obfuit plurium episcoporum partis Donati concilium absenti Primiano, quando eum in Maximiani causa plus minus centum episcopi damnaverant. Tunc illi, nominata causa Maximiani, unde sciunt se etiam quos damnaverant, in honore integro suscepisse, et baptismum in sacrilego Maximiani schismate datum se confirmasse, et non destruxisse; et in sua Bagaitana sententia, qua eos damnaverunt, quibusdam qui in ipso schismate fuerunt, dilationem dedisse, et dixisse quod eos non polluerint sacrilegi surculi Maximiani plantaria: ista ergo causa posteaquam eorum aures percussit, expavescentes et perturbati, et obliti unde superius contra nos contendebant,", + "candidate_score": 0.617927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_8", + "psc_text": "Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me ausus est credere? Non usque adeo temeraria est laetitia gestiens, praesertim hominis cujus quanti ponderis consideratio sit, bene novimus. Illud igitur est: scripsit quod nobis putavit dulcissimum fore; quia et illi dulce factum est quidquid posuimus in illis litteris, et scripsit gaudens, nec curavit quid committendum gaudenti calamo esset. Quid, si Soliloquia legisset? Laetaretur multo exundantius, nec tamen reperiret plus aliquid, quod me appellaret, quam beatum. Cito ergo summum nomen effudit in me, nec sibi aliquid reservavit quod de me laetior asseveret. Vide laetitia quid faciat! 2. Sed ubi est ista beata vita? ubi? ubinam? O si ipsa esset, repelleret", + "candidate_score": 0.616788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.614712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_296", + "psc_text": "quibus nihil certi statuit Scriptura divina, mos populi Dei, vel instituta majorum pro lege tenenda sunt. De quibus si disputare voluerimus, et ex aliorum consuetudine alios improbare, orietur interminata luctatio, quae labore sermocinationis cum certa documenta nulla veritatis insinuet, utique cavendum est, ne tempestate contentionis serenitatem charitatis obnubilet. Quod periculum vitare neglexit, cujus mihi prolixam disputationem, ut ei responderem, cum tuis prioribus litteris existimasti esse mittendam. CAPUT II. 3. Non autem usque adeo mihi spatia temporum larga sunt, ut ea refellendis singulis sententiis ejus impendam, quae aliis operibus magis urgentibus explicandis habeo necessaria. Sed eo quo te mihi in tuis epistolis ostendis ingenio, quod in te donum Dei admodum diligo, eumdem sermonem cujusdam, ut scribis, Urbici, paulo diligentius ipse considera, et videbis eum pene universam Ecclesiam Christi, ab ortu solis usque ad occasum, verbis injuriosissimis nequaquam lacerare timuisse. Nec dixerim pene universam, sed plane universam. Nam neque ipsis, quorum consuetudinem", + "candidate_score": 0.612428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_751", + "psc_text": "vocaretur, si eorum tantum vel vitas vel scripta ibi legisses, qui jam defuncti essent; cum vero multorum, et eo tempore quo scrib batur, et nunc usque viventium commemorentur opuscula, mirari te cur ei hunc titulum imposuerim. Puto intelligere prudentiam tuam, quod ex opere ipso titulum potueris intelligere. Legisti enim et graecos et latinos, qui vitas virorum illustrium descripserunt, quod nunquam Epitaphium huic operi scripserint, sed de illustribus viris, verbi gratia, ducibus, philosophicis, oratoribus, historicis, poetis, epicis, tragicis, comicis. Epitaphium autem proprie scribitur mortuorunt: quod quidem in dormitione sanctae memoriae Nepotiani presbyteri olim fecisse me novi. Ergo hic liber vel de illustribus viris, vel proprie de scriptoribus ecclesiasticis appellandus est; licet a plerisque emendatoribus imperitis, de auctoribus, dicatur inscriptus. CAPUT III. 4. Secundo loco quaeris, cur dixerim in commentariis Epistolae ad Galatas, Paulum id in Petro non potuisse reprehendere quod ipse fecerat (Gal. II, 11), nec in alio arguere simulationem cujus", + "candidate_score": 0.61187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_40", + "bdc_text": "urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.611192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_915", + "psc_text": "unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem, quantum me adjuvat Dominus, ut litterae quas ad te scribo, prius ad te perveniant quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum charitas, verum etiam libertas amicitiae, ne apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet, eo scilicet animo qui oculis Dei in fraterna dilectione non displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim charitas quam tecum habere vellem, profecto major est; sed melius haec minor quam nulla est. EPISTOLA LXXXIII Augustinus Alypio significans aliam se de bonis, quae fuerunt Honorati ex Thagastensi monacho presbyteri Thiavensis, iniisse sententiam, sibique demum satius videri ut ea", + "candidate_score": 0.608281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.607892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4176", + "psc_text": "Christo dilectissimo ac desiderantissimo fratri MARTIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Abripui, vel potius obripui, et quodammodo furatus sum memetipsum multis occupationibus meis, ut tibi scriberem antiquissimo amico, quem tamen non habebam, quamdiu in Christo non tenebam. Nosti quippe ut definierit amicitiam Romani, ut ait quidam, maximus auctor Tullius eloquii (Lucanus, lib. 7). Dixit enim, et verissime dixit: Amicitia est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio (Cicero, Lael. 20). Tu autem, mi charissime, aliquando mihi consentiebas in rebus humanis, cum eis more vulgi frui cuperem; et mihi ad ea capessenda quorum me poenitet, favendo velificabas, imo vero vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam", + "candidate_score": 0.605754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.60324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.602686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4177", + "psc_text": "vela cupiditatum mearum, cum caeteris tunc dilectoribus meis, inter praecipuos aura laudis inflabas. Porro in rebus divinis, quarum mihi illo tempore nulla eluxerat veritas, utique in majore illius definitionis parte nostra amicitia claudicabat: erat enim rerum tantummodo humanarum, non etiam divinarum, quamvis cum benevolentia et charitate consensio. 2. Et posteaquam illa cupere destiti, tu quidem perseverante benevolentia, salvum me esse cupiebas salute mortali, et ea rerum prosperitate felicem, quam mundus optare consuevit. Et jam sic itaque aliquantum tibi erat mecum rerum humanarum benevola et chara consensio. Nunc vero quantum de te gaudeo, quibus explicem verbis, quando eum quem quoquo modo habui diu amicum, habeo jam verum amicum? Accessit enim etiam rerum consensio divinarum; quoniam qui mecum temporalem vitam quondam jucundissima benignitate duxisti, nunc spe vitae aeternae mecum esse coepisti. Modo vero etiam de rebus humanis inter nos nulla dissensio est, qui eas rerum divinarum cognitione pensamus, ne plus eis tribuamus,", + "candidate_score": 0.600061, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.701744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.701744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.682988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.676665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_530", + "psc_text": "dissidium, dum quod legitur, sensui potius coaptatur, quam lectioni sensus obtemperat: tamen dum sibi partes singulae adversantur, non solum suis, sed adversantium est intelligenda doctrinis; ut dum adversum unam eam omnes sunt, impiissimum tamen errorem omnium per id quod sola est atque una confutet. Haeretici igitur omnes contra Ecclesiam veniunt: sed dum haeretici omnes se invicem vincunt, nihil tamen sibi vincunt. Victoria enim eorum, Ecclesiae triumphus ex omnibus est, dum eo haeresis contra alteram pugnat, quod in haeresi altera Ecclesiae fides damnat (nihil enim est, quod haereticis commune est): et inter haec fidem nostram, dum sibi adversantur, affirmant. 5. Sabellii error ejusque confutatio. emdash;Unum Deum Sabellius praedicat Filii nativitate sublata, dum naturae Virtutem, quae operata in homine est, Deum esse non ambigit. Sacramento etenim filii ignorato, per gestorum admirationem fidem verae generationis amisit: et dum audit, Qui me vidit, et Patrem (Joan. XIV, 9) , indiscretae et indissimilis in Patre", + "candidate_score": 0.645069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_88", + "psc_text": "--Atque haec senserim potius de Patre, quam dixerim: nam me non fugit, quod ad ea quae ejus sunt eloquenda, sermo omnis infirmus sit. Sentiendus est invisibilis, incomprehensibilis, aeternus. Caeterum ipsum quod in semetipso et a semetipso sit, et ipse per se sit; quod invisibilis, et incomprehensibilis, et immortalis: in his quidem honoris confessio est, et sensus significatio, et quaedam circumscriptio opinandi, sed naturae sermo succumbit, et rem ut est verba non explicant. Namque quod in semetipso sit cum audias, rationi humanae absolutio non occurrit; habere enim haberique discernitur, et erit alterum quod est, alterum in quo est. Si rursum quod a semetipso sit accipias; nemo sibi ipse et munerator et munus est. Si quod immortalis est; ergo est aliquid non ab eo, cui alter non fiat obnoxius: nec solum id est, quod per enuntiationem verbi hujus vindicatur ab altero. Si quod incomprehensibilis est: nusquam ergo erit, quod negatur attingi. Si", + "candidate_score": 0.638533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_917", + "psc_text": "nescit, jam non omnes in eo scientiae thesauri sunt: diem non ignorat, omnes in se scientiae thesauros continens. Sed meminisse nos convenit, 307 occultos in eo istos scientiae thesauros esse, neque idcirco, quia occulti sint, non inesse: cum per id, quod Deus est, in eo insint; per id vero quod sacramentum est, occultantur. Non occultum autem, neque ignoratum nobis est sacramentum Dei Christi, in quo absconsi omnes scientiae thesauri sunt. Et quia sacramentum ipse est; videamus an in his, quae nescit, ignorans sit. Si enim in caeteris professio ignorandi non habet nesciendi intelligentiam; ne nunc quidem quod nescit ignorat. Nam cum ignoratio ejus, secundum quod omnes thesauri in eo scientiae latent, dispensatio potius quam ignoratio sit; habes causam ignorandi sine intelligentia nesciendi. 63. Deus qui nescire aut jam scire quid dicatur. --In omnibus enim, quae ignorare se Deus loquitur, ignorantiam quidem profitetur, sed ignoratione tamen non detinetur: dum ad id", + "candidate_score": 0.625131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_267", + "psc_text": "In potestate Dei vir locutus est: in effectu Dei Deus praestitit. Ita se Deum et loquendo et faciendo significat. Viri deinde de conspectis tribus duo abeunt: sed qui residet, et Dominus et Deus est. Neque solum Dominus et Deus est, sed et judex est. Stans enim ante Dominum Abraham dixit, Nullo modo tu facies hoc verbum, occidere justum cum impio, et erit justus sicut impius. Nequaquam, qui judicas omnem terram, facies hoc judicium (Gen. XVIII, 25) . Toto igitur sermone suo Abraham fidem, ob quam justificatus est, docet, Dominum suum ex tribus agnitum, et solum adoratum, et Dominum confessus et judicem. 28. Unum ex tribus, non tres in uno Abraham adorat. Discrimen inter visum Lot, et visum Abrahae. --Ac ne forte existimes in unius confessione, trium omnium virorum, qui simul videbantur, honorem contineri; contuere quid conspectis duobus qui discesserant Lot dixerit: Et ut vidit Lot, exsurrexit obviam illis, et adoravit", + "candidate_score": 0.622661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_334", + "psc_text": "Dominus et justus judex est, et pluit a Domino. Et inter haec, quem solum justum judicem dixeris, quaero. A Domino enim Dominus pluit: et hunc justum judicem non negabis, qui pluit a Domino. Abraham enim dixit, pater gentium, non utique infidelium: Nullo modo facies hoc verbum, ut occidas justum cum impio, et erit justus tamquam impius. Nullo modo, qui judicas terram, facies hoc judicium (Gen. XVIII, 25) . Hunc ergo Deum justum judicem, necesse est et verum Deum esse. Tuo te, impie, teneo mendacio. Nondum ex Evangeliis Deum judicem profero: lex mihi judicem Deum locuta est. Adime Filio quod judex est, ut auferas quod Deus verus est. Eum enim solum verum Deum, quem solum judicem justum, professus es: et quem justum judicem doces, hunc non potes secundum te verum Deum negare. Qui judex est, 113 Dominus est, potens ad omne verbum est, benedictionum aeternarum sponsor est, piorum impiorumque judex est,", + "candidate_score": 0.620806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1021", + "psc_text": "possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus ut homo vult calicem transire, et ut Dei ex Deo voluntas effectui paternae voluntatis unitur. Id autem quod ait, si possibile est, manifeste in eo docuit quod ait Petro: Ecce satanas expetivit, ut vos cerneret sicut triticum: ego autem rogavi pro te, ut non deficeret fides tua (Luc. XXII, 31 et 32). Per hunc enim calicem dominicae passionis tentandi omnes erant. Et pro Petro Pater rogatur, ne deficiat fides ejus: ut negantis infirmitati vel dolor saltem poenitentiae non abesset; quae fides in eo non deficeret, quod poeniteret. 39. Qui tristis usque ad mortem. --Tristitia igitur usque ad mortem Domino est:", + "candidate_score": 0.596914, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.700089, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_580", + "psc_text": "credit quod sanctorum praedicatorum ordo vera de futuris dicit. Prophetae namque officium est, et futura praedicere, et occulta revelare. Praedicatores autem sanctae Ecclesiae dum latentia quaeque vitia in mente deprehendunt, dum spiritalium virtutum secreta aperiunt, dum sanctarum Scripturarum latentes intellectus ad communem notitiam proferunt, dum futura coelestis patriae gaudia electis fidelibus repromittunt, prophetae ministerio utuntur. Ab universo igitur Israele propheta Domini fidelis Samuel esse cognoscitur, quia omnipotentem Dominum fide videre non potest, qui sanctae Ecclesiae doctoribus fidem non adhibet. Et quia eadem divinae cognitionis gloria in sancta Ecclesia remansit, quae se doctoribus primis aperuit, subditur: (Vers. 21.) Et addidit Dominus ut appareret in Silo. 29. Silo quippe missus interpretatur. Et quia usque in mundi finem in praedicationis ministerium mittit, in Silo Dominus apparet, quia se eis clarius ostendit per quos lucis suae gloriam aliis aperit. Bene autem dicitur Addidit ut appareret, quia incessanter eliguntur quibus claritas divinae lucis infunditur. Unde", + "candidate_score": 0.700089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_580", + "psc_text": "credit quod sanctorum praedicatorum ordo vera de futuris dicit. Prophetae namque officium est, et futura praedicere, et occulta revelare. Praedicatores autem sanctae Ecclesiae dum latentia quaeque vitia in mente deprehendunt, dum spiritalium virtutum secreta aperiunt, dum sanctarum Scripturarum latentes intellectus ad communem notitiam proferunt, dum futura coelestis patriae gaudia electis fidelibus repromittunt, prophetae ministerio utuntur. Ab universo igitur Israele propheta Domini fidelis Samuel esse cognoscitur, quia omnipotentem Dominum fide videre non potest, qui sanctae Ecclesiae doctoribus fidem non adhibet. Et quia eadem divinae cognitionis gloria in sancta Ecclesia remansit, quae se doctoribus primis aperuit, subditur: (Vers. 21.) Et addidit Dominus ut appareret in Silo. 29. Silo quippe missus interpretatur. Et quia usque in mundi finem in praedicationis ministerium mittit, in Silo Dominus apparet, quia se eis clarius ostendit per quos lucis suae gloriam aliis aperit. Bene autem dicitur Addidit ut appareret, quia incessanter eliguntur quibus claritas divinae lucis infunditur. Unde", + "candidate_score": 0.696769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1126", + "psc_text": "Doctores autem sanctae Ecclesiae dum occultos Scripturarum sensus ad communem scientiam trahunt, secreta, quae nesciuntur, aperiunt: et dum aeterna gaudia praedicant, futura revelant. Prophetae ergo nobis obviam veniunt: quia doctores sanctae Ecclesiae, Scripturae sanctae veritatem nobis ostendunt. Dum enim ea, quae de sacro eloquio scire volumus, nobis dicunt, per viam, qua ad collem Domini pergitur, euntibus occurrunt. Ibi ergo per occursum prophetarum securi sumus, ubi Philisthaei sunt: quia per auctoritatem sanctorum praedicatorum Scripturae intellectum agnoscimus, in qua Judaei, et haeretici errorum suorum gladio a daemonibus perimuntur. Ecce enim si ad Legem Moysi recurrimus, collem profecto Domini invenimus. Ibi certe de tabernaculo, ibi de magno pontifice, ibi de hircorum et vitulorum simul, et Agni paschalis sanguine legimus. Judaei hoc suo spiritu juxta litteram intelligunt, in quo quia nullum prophetarum secum habent, moriuntur. Ego si ad hunc montem ascendere volo, ante descendentes prophetas video, et securus ascendo. Et ut novos interim deseram,", + "candidate_score": 0.693267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_526", + "psc_text": "Domino, in laborem praedicationis pergere est. Quod profecto ministerium Samuel coram Heli Domino impendisse dicitur, quia quidquid de religione novae fidei, novus praedicatorum ordo asseruit, hoc Patrum veterum auctoritate roboravit. Domino quippe ministrabat Samuel, quando novus praedicator asserebat, dicens: Dico enim Christum Jesum ministrum fuisse circumcisionis propter veritatem Dei, gentes autem super misericordia honorare Deum (Rom. XV, 8) . Qui profecto ut ministerium, quod Domino exhibebat, coram Heli quoque impenderet, adjunxit, dicens: Sicut scriptum est: Laudate, omnes gentes, Dominum, et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Et ut se arctius coram Heli in ministerio Domini cohiberet, adjunxit: Isaias enim dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes, in eum gentes sperabunt (Rom. XV, 12; ex Isa. XI, 10) . Puer Samuel Domino ministrabat, cum dominicae Resurrectionis gloriam 113 Petrus assereret, dicens: Jesum Nazarenum virum approbatum a Deo in vobis signis et prodigiis, traditum per manus impiorum interemistis; hunc", + "candidate_score": 0.684569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_579", + "psc_text": "de praesentia Redemptoris Joannes insinuat, quia dicit: De plenitudine ejus omnes accepimus (Joan, I, 16). Samuel ergo cum crevisse dicitur, cum eo Dominus esse memoratur, quia doctorum ordo cum magnae sanctitatis atque doctrinae gratia omni mundo resplenduit, ex eo tam magnus apparere potuit qui eum in mundo positum non reliquit. Sequitur: 124 (Vers. 20.) Et cognovit universus Israel a Dan usque Bersabee quod fidelis Samuel propheta esset Domini. 28. Quibus profecto terrae nominibus Judaeae universitas designatur. Quid ergo in universa Judaea nisi omnis designatur Ecclesia? Universitas itaque Israel quia Samuel propheta est Domini recognoscit, quia profecto omnis qui fidelis est credit quod sanctorum praedicatorum ordo vera de futuris dicit. Prophetae namque officium est, et futura praedicere, et occulta revelare. Praedicatores autem sanctae Ecclesiae dum latentia quaeque vitia in mente deprehendunt, dum spiritalium virtutum secreta aperiunt, dum sanctarum Scripturarum latentes intellectus ad communem notitiam proferunt, dum futura coelestis patriae gaudia electis", + "candidate_score": 0.678314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_576", + "psc_text": "Deo se placere per veterem institutionem credit, sanctae Ecclesiae nequaquam minas expavescit. Quasi enim apertiori voce Judaica perfidia asserat, et comminantibus sibi sanctae Ecclesiae praedicatoribus dicat; Eo nobis minis vestris terrorem nullum incutitis, quo circa fidem ei nos ministrare credimus a cujus gratia nos decidisse praedicatis. Cum ergo adjungit: Faciat quod bonum est in oculis suis, sanctae Ecclesiae doctores subsannat potius quam se divinae sententiae offerat. Quasi alia intentione loquatur, et dicat: Eo nobis tale aliquid non facit, quo noster est Dominus ille quem nobis ad vindictam proponitis. Sequitur: (Vers. 19.) Crevit autem Samuel, et Dominus erat cum eo. 27. Quid est quod postquam Heli visionem exposuit, crevisse Samuel dicitur, nisi quia doctorum nostrorum ordo, postquam verbo Synagogae filios repulit, majoris reverentiae gloriam apud gentilitatem invenit? Crevit ergo, quia qui per verbi ministerium se prius in una gente cohibuit, postmodum sanctitatis atque doctrinae famam in universo mundo dilatavit. Unde et", + "candidate_score": 0.677105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17_19", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_196", + "psc_text": "Dominus. 5. In descriptione Redemptoris omnia incomparabilia designantur. Inde enim verus Redemptor ostenditur, quod in omni quod ad ejus gloriam dicitur ei nemo comparatur. Ille enim omnes redemit qui omnibus excellit. Quod recte contra Judaeam dicitur, quae eo audacius Redemptorem despicit, quo multos se habuisse viros recolit, qui magna claruerunt laude sanctitatis. Hinc est enim quod illuminato caeco exprobrantes dicunt: Tu sis discipulus illius, nos autem Moysi discipuli sumus. Scimus, quia Moysi locutus est Deus, hunc nescimus unde sit (Joan. IX, 28, 29) . Hinc item gloriantur, et dicunt: Semen Abrahae sumus, et nemini servivimus unquam (Joan. VIII, 33) . Sed homo 44 fuit Moyses, homo Abraham, homo Christus. Verumtamen illi assumpti ad locutionem Dei, iste assumptus in divinitatem. Illi assumpti ad ministerium, iste ut unigenitus assumptus ad regnum. Unde et loquitur, dicens. Omnia quae habet Pater mea sunt (Joan. XVI, 15) . Non est sanctus ut est Dominus. Hoc", + "candidate_score": 0.674464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_14", + "psc_text": "quae novit vetera ea etiam ei quae non novit nova repraesentat. Ad quam profecto sententiarum pronuntiationem aliquando ex necessitate ducor, quia et Patres venerabiles si seriatim cuncta exponerent quae ex parte tetigerunt, eam seriem locutionis quam tenere visi sunt observare nequaquam potuissent. Dum igitur sanctorum Patrum intellectus praetereo, necessitate aliquando, aliquando commoditate utor, quia et fastidium lectori amoveo, et dum totum seriatim discutio, multa ex mediis contra me veniunt quae illorum sequi sententias non permittunt. In quo sane opere lectorem flagito, ut non verba ex eloquentium oratorum sanctae Ecclesiae comparatione consideret, sed sententiarum intellectus ex ecclesiasticae disciplinae rationibus penset, quia etsi juxta Dei prohibitionem in ejus domo nemus plantare nescio (Deut. XVI, 21), regulam tamen, qua sancta Scriptura fideliter exponitur, in nullo derelinquo. Sed et ubi 6 minus placet quod peritus lector invenerit, consideret quod dum spiritalem historiam et altis sensibus profundam, velut magni pelagi procellas nauta peregrinus aggredior, reprehensibile", + "candidate_score": 0.67396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.668607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_579", + "psc_text": "de praesentia Redemptoris Joannes insinuat, quia dicit: De plenitudine ejus omnes accepimus (Joan, I, 16). Samuel ergo cum crevisse dicitur, cum eo Dominus esse memoratur, quia doctorum ordo cum magnae sanctitatis atque doctrinae gratia omni mundo resplenduit, ex eo tam magnus apparere potuit qui eum in mundo positum non reliquit. Sequitur: 124 (Vers. 20.) Et cognovit universus Israel a Dan usque Bersabee quod fidelis Samuel propheta esset Domini. 28. Quibus profecto terrae nominibus Judaeae universitas designatur. Quid ergo in universa Judaea nisi omnis designatur Ecclesia? Universitas itaque Israel quia Samuel propheta est Domini recognoscit, quia profecto omnis qui fidelis est credit quod sanctorum praedicatorum ordo vera de futuris dicit. Prophetae namque officium est, et futura praedicere, et occulta revelare. Praedicatores autem sanctae Ecclesiae dum latentia quaeque vitia in mente deprehendunt, dum spiritalium virtutum secreta aperiunt, dum sanctarum Scripturarum latentes intellectus ad communem notitiam proferunt, dum futura coelestis patriae gaudia electis", + "candidate_score": 0.659397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_196", + "psc_text": "Dominus. 5. In descriptione Redemptoris omnia incomparabilia designantur. Inde enim verus Redemptor ostenditur, quod in omni quod ad ejus gloriam dicitur ei nemo comparatur. Ille enim omnes redemit qui omnibus excellit. Quod recte contra Judaeam dicitur, quae eo audacius Redemptorem despicit, quo multos se habuisse viros recolit, qui magna claruerunt laude sanctitatis. Hinc est enim quod illuminato caeco exprobrantes dicunt: Tu sis discipulus illius, nos autem Moysi discipuli sumus. Scimus, quia Moysi locutus est Deus, hunc nescimus unde sit (Joan. IX, 28, 29) . Hinc item gloriantur, et dicunt: Semen Abrahae sumus, et nemini servivimus unquam (Joan. VIII, 33) . Sed homo 44 fuit Moyses, homo Abraham, homo Christus. Verumtamen illi assumpti ad locutionem Dei, iste assumptus in divinitatem. Illi assumpti ad ministerium, iste ut unigenitus assumptus ad regnum. Unde et loquitur, dicens. Omnia quae habet Pater mea sunt (Joan. XVI, 15) . Non est sanctus ut est Dominus. Hoc", + "candidate_score": 0.658986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_306", + "psc_text": "videndum quod dicitur: Ante faciem Heli Samuel Domino ministravit, quia praedicatorum sanctae Ecclesiae ministerium gentilis populi conversionem, amorem et reverentiam circa Redemptoris obsequium, veterum ordo doctorum longe ante videndo cognovit, et prophetando praedicavit. Hunc namque pronum in Domini ministerio noverat, qui dicebat: Adorabunt eum omnes reges terrae, omnes gentes servient ei (Psal. LXXI, 11) . Hinc Aggaeus loquitur, dicens: Veniet desideratus cunctis gentibus, et replebitur gloria domus Domini (Aggaei II, 8). Hinc Isaias dicit: Erit radix Jesse, qui exsurget regere gentes; in ipsum gentes sperabunt (Isa. XI, 10; Rom. XV, 12) . Hinc Psalmista ait: Laudate, omnes gentes, Dominum et collaudate eum, omnes populi (Psal. CXVI, 1) . Hinc patriarcha Jacob ait: Ipse erit exspectatio gentium (Gen. LIX, 10) . Ante faciem ergo Heli minister Domini Samuel puer fuit, quia quod dignum Deo postmodum gentilis populus habuit, doctorum ordo veterum per prophetiae spiritum praevidit. Et statim de projectis subditur: (Vers.", + "candidate_score": 0.658842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43_45", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris . Tiguri 24 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1138", + "psc_text": "nota sit omnibus hominibus; Dominus prope est (Philip. IV, 4) . Citharam nobis sonat, qui civitatis nostrae bona annuntians, ait: Gaudium et laetitia invenietur in ea, gratiarum actio et vox laudis (Isa. LI, 3) . Quia ergo praedicatores sanctae Ecclesiae coeleste regnum annuntiant, et pro eodem regno adipiscendo, mortificare carnem, flere captivitatem, in spe futurae beatitudinis nos exsultare praecipiunt: prophetae ab excelso descendentes, ante se psalterium, tympanum, tibiam, et citharam habere perhibentur. Et grex quidem prophetarum dicitur, quia multi sunt pastores sanctae Ecclesiae, et pastorem unum habent Dominum Jesum Christum. 17. Et notandum quia psalterium, tympanum, tibiam, et citharam ante se habere prophetae perhibentur, ut electorum praedicatorum forma videatur. Reprobi namque post se, quae praedicant, habent: quia dicunt et non faciunt, negligunt bona agere, quae cognoscunt. Unde et adhuc regi Saul, jam Domini mandata contemnenti, dicitur: Quia projecisti sermonem Domini, projecit te Dominus, ne sis rex (I Reg. XV, 23)", + "candidate_score": 0.646819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_128", + "psc_text": "commendat. Et quia ab eisdem precibus nunquam desinit, cunctis diebus se commendare filium Deo dicit. Cunctis namque diebus Domino filium commendare est ei pro eorum salute quos generat omni hujus vitae tempore supplicare. Dies namque quibus Domino commendamur tempora praesentis vitae significant. In quibus profecto diebus tanto validioribus divinae protectionis auxiliis indigemus, quanto gravioribus spirituum malignorum tentamentis impetimur. Quia vero in plerisque Codicibus non commendatus, sed commodatus legitur, a bono intellectu non vacat. A matre quippe Ecclesia in hac vita filii commodantur. Quidquid vero commodamus, id reddi nobis in fide excipientis exspectamus. Dies vero virtutum spiritalium claritates sunt. Quibus profecto diebus Annae filius Domino commodatur, quia ei sancta Ecclesia electos offert in claritate virtutum, ut eos postmodum ad augmentum sui aeterni gaudii sibi omnipotens Deus exhibeat in splendoribus praemiorum. Et notandum quia omnibus diebus commendatus asseritur, ut ei de eo quod habendum est de spirituali conversatione nihil desit, quem praedicator", + "candidate_score": 0.646334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1187", + "psc_text": "Indicavit nobis, quia inventae sunt asinae. Sermonem autem regni non indicavit ei, quem locutus ei Samuel fuerat. 30. Sermo regni est honorabilis dignitas pastoralis. Ipsa enim repraesentatione sua loquitur: quia patruus non est qui tanto ordine sublimatur. Verbum ergo regni rex non indicat: quia pastor Ecclesiae magno divinitatis splendore loquitur, sed elatione non loquitur. Qui vero verbum non indicat illud celat quod loquitur. Verbum enim semper loquitur cui verbum est, alioquin verbum non est. Verbum ergo regni habet qui ea conversatione fulget, quae exempla coelestis itineris aliis quasi loquendo praebet. Verbum ergo non indicat qui magnitudinem sanctitatis per vanam gloriam non revelat. Habet quidem quod indicet, sed quod per seipsum ostenditur indicare non vult. Nam qui magna dignitate magnaque sanctitate radiat, multa vivendo ostendit quae loquendo non dicit. Hoc profecto regni verbum habere Dominus praedicatorem voluit, quando in veste pontificis tintinnabula poni mandavit (Exod. XXVIII, 34). Vestis quidem pontificis est", + "candidate_score": 0.645228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_89", + "psc_text": "nostrae veritati consensit? Nam de obsistentibus dicitur, qui caesis denuntiaverunt apostolis, dicentes ne ultra loquerentur in nomine Jesu (Act. V, 40). De consentientibus autem idem Lucas meminit, dicens: Plurima turba sacerdotum obediebat fidei (Ibid., VI, 7) . Tunc ergo Heli pro voto fecunditatis Annae precatus est, cum sacerdotum plurima illa turba, fidei obediens, per praedicationem sanctae Ecclesiae electorum numerum multiplicari desideravit. Quam certe in pace ire optavit, quia fructum praedicationis eam desideravit consequi, sine dolore passionis. Et quia in eorum voto sancta Ecclesia sibi complacuit, sequitur: (Vers. 18.) Utinam inveniat ancilla tua gratiam in oculis tuis. Quasi dicat: Juxta intuitum desiderii tui opus ministerii mei subsequatur gratia divinae dispensationis. Sequitur: (Vers. 18.) Et abiit mulier in viam suam, et comedit, et bibit, vultusque ejus non sunt amplius in diversa mutati. 36. In viam suam mulier abiit, quia sancta Ecclesia verbum fidei gentibus praedicavit. Quod et apostoli Judaeis comminantes dicunt: Quia", + "candidate_score": 0.641583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_28", + "bdc_text": "Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_469", + "psc_text": "gratiae suae praesentia Creator spiritus quae voluit indicavit. Vocans itaque voce, dum Heli putatus est, cognitione latuit, ut ad magistrum puer curreret, et dum se non fuisse vocatum audiret, deceptus ostenderet in quanto culmine virtutis staret. Puer ergo humiliter homini subjectus, atque obedientiae ardua arce sublimatus, dum vocatus accessit, jussus rediit, quid aliud nobis exemplo praebet, nisi altissimae formam obedientiae? 11. Vera namque obedientia nec praepositorum intentionem discutit, nec praecepta discernit, quia qui omne vitae suae judicium majori subdidit, in hoc solo gaudet, si quod sibi praecipitur operatur. Nescit enim judicare quisquis perfecte didicerit obedire, quia hoc tantum bonum putat, si praeceptis obediat. Sed in tanta perfectae conversationis ejus gloria vita nostra confunditur. Ecce etenim ad supernam patriam sub ducibus Christiani exercitus proficisci decrevimus, sed opera diversa etiamsi diversis temporibus jubemur agere, murmuramus. Quis enim sese a murmuratione compesceret, quis ab ira temperaret, si vocatum se bis et ter audiret,", + "candidate_score": 0.62337, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.697139, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_652", + "psc_text": "appareat, quia aequalis est Patri in Verbo. Noli ergo, inquit, modo tangere: quia nondum vides qui sim. Ecclesia ergo, cujus figuram Maria gerebat, audiat quod audivit Maria. Tangamus omnes, si credamus. Jam ascendit ad Patrem, sedet ad dexteram Patris. Confitetur hoc hodie universa Ecclesia: Ascendit in coelum, sedet ad dexteram Patris. Hoc audiunt qui baptizantur: hoc credunt antequam baptizentur. Quando ergo credunt, Maria tangit Christum. Intellectus obscurus, sed sanus: incredulis clausus, fide pulsanti est apertus. Ipse ergo Dominus Jesus Christus et ibi est, et nobiscum est; et cum Patre est, et in nobis est; et ab illo non recedit, et nos non deserit: et orare docet, ut magister; et cum Patre exaudit, ut Filius. SERMO CCXLVI. In diebus Paschalibus, XVII. De eadem lectione Evangelii Joannis, cap. XX, V\\. 1-18. 1. Evangelistarum sine falsitate varietas. Multis modis Dominus Jesus post resurrectionem apparuit fidelibus suis: habuerunt unde scriberent omnes Evangelistae, sicut eis", + "candidate_score": 0.697139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_652", + "psc_text": "appareat, quia aequalis est Patri in Verbo. Noli ergo, inquit, modo tangere: quia nondum vides qui sim. Ecclesia ergo, cujus figuram Maria gerebat, audiat quod audivit Maria. Tangamus omnes, si credamus. Jam ascendit ad Patrem, sedet ad dexteram Patris. Confitetur hoc hodie universa Ecclesia: Ascendit in coelum, sedet ad dexteram Patris. Hoc audiunt qui baptizantur: hoc credunt antequam baptizentur. Quando ergo credunt, Maria tangit Christum. Intellectus obscurus, sed sanus: incredulis clausus, fide pulsanti est apertus. Ipse ergo Dominus Jesus Christus et ibi est, et nobiscum est; et cum Patre est, et in nobis est; et ab illo non recedit, et nos non deserit: et orare docet, ut magister; et cum Patre exaudit, ut Filius. SERMO CCXLVI. In diebus Paschalibus, XVII. De eadem lectione Evangelii Joannis, cap. XX, V\\. 1-18. 1. Evangelistarum sine falsitate varietas. Multis modis Dominus Jesus post resurrectionem apparuit fidelibus suis: habuerunt unde scriberent omnes Evangelistae, sicut eis", + "candidate_score": 0.681404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_789", + "psc_text": "verax? Audi ipsam veritatem: Beatus es, Simon Bar-Jona. Unde beatus? de suo? Absit. Quia tibi non revelavit caro et sanguis, sed Pater meus qui in coelis est (Matth. XVI, 22, 23, 16, 17) . 8. Laudandus Deus nunc et semper. Laudemus ergo Dominum, charissimi, laudemus Deum, dicamus Alleluia. Significemus istis diebus diem sine fine; significemus locum immortalitatis, tempus immortalitatis; festinemus ad domum aeternam. Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te (Psal. LXXXIII, 5) . Lex dicit, Scriptura dicit, veritas dicit. Venturi sumus ad domum Dei, quae est in coelis. Ibi non quinquaginta diebus Deum laudabimus; sed quemadmodum scriptum est, in saecula saeculorum. Videbimus, amabimus, laudabimus. Nec quod videbimus deficiet, nec quod amabimus peribit, nec quod laudabimus tacebit; sempiternum totum erit, sine fine erit. Laudemus, laudemus; sed non solis vocibus, laudemus et moribus: laudet lingua, laudet vita; sed habeat charitatem infinitam. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCLV.", + "candidate_score": 0.654483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_790", + "psc_text": "quemadmodum scriptum est, in saecula saeculorum. Videbimus, amabimus, laudabimus. Nec quod videbimus deficiet, nec quod amabimus peribit, nec quod laudabimus tacebit; sempiternum totum erit, sine fine erit. Laudemus, laudemus; sed non solis vocibus, laudemus et moribus: laudet lingua, laudet vita; sed habeat charitatem infinitam. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCLV. In diebus Paschalibus, XXVI. De Alleluia. CAPUT PRIMUM. 1. Alleluia, piorum hic solatium, sola erit actio beatorum. Quoniam voluit Dominus, ut Charitatem vestram in Alleluia videremus, de Alleluia vobis verbum debemus. Non sim oneri, si commemoro quod nostis: quia et ipsum Alleluia quotidie dicimus, et quotidie delectamur. Nostis enim quia Alleluia, latine dicitur Laudate Deum: et in hoc verbo consonantes ore et consentientes corde, exhortamur nos invicem ad laudandum Deum. Eum tantum homo securus laudat, qui non habet unde displiceat. Et in hoc quidem tempore peregrinationis nostrae ad solatium viatici dicimus Alleluia; modo nobis Alleluia canticum est viatoris: tendimus autem", + "candidate_score": 0.652117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1009", + "psc_text": "cur die quinquagesimo post Pascha missus sit. Quoniam sanctam solemnitatem celebramus diei tam sanctae, ut hodie venerit ipse Spiritus sanctus, admonet nos tam festiva et grata solemnitas, de ipso dono Dei, gratia Dei, et abundantia misericordiae ejus in nos, id est de ipso Spiritu sancto aliquid loqui. In schola Domini condiscipulis loquimur. Magistrum enim habemus unum, in quo omnes sumus unum: qui nos, ne forte de magisterio superbire audeamus, admonuit, et ait, Nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8) . Sub hoc ergo magistro, cujus cathedra coelum est, quia erudiendi sumus Litteris ejus, advertite pauca quae dicam, donante ipso qui jubet ut dicam. Qui nostis, recolite; qui ignorabatis, accipite. Saepe movet animum pie curiosum, si tamen admittatur humana fragilitas et infirmitas talia perscrutari. Imo admittitur. Non enim quod in Scripturis sanctis tegitur, ideo clausum est ut negetur, et non potius ut pulsanti aperiatur,", + "candidate_score": 0.647069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_261", + "psc_text": "non aggravet animam (Sap. IX, 15), nec ullam quaerat refectionem, quia nullam patietur defectionem. 2. Symbolum memoria tenendum, quare. Hinc igitur brevem sermonem de universo Symbolo vobis debitum reddidi, in quo Symbolo quod audieritis, totum in isto sermone nostro breviter collectum agnoscetis. Nec ut eadem verba Symboli teneatis, ullo modo debetis scribere; sed audiendo perdiscere: nec cum didiceritis, scribere; sed memoria semper tenere atque recolere. Quidquid enim in Symbolo audituri estis, in divinis sacrarum Scripturarum litteris continetur. Sed quod ita collectum et in formam quamdam redactum non licet scribi, commemoratio fit promissionis Dei, ubi per prophetam praenuntians Testamentum novum dixit: Hoc est Testamentum quod ordinabo eis post dies illos, dicit Dominus, dando legem meam in mente eorum, et in corde eorum scribam eam (Jerem. XXXI, 33) . Hujus rei significandae causa, audiendo symbolum discitur: nec in tabulis, vel in aliqua materia, sed in corde scribitur. Praestabit ille qui vos vocavit", + "candidate_score": 0.632823, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.696512, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.696512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_24_26", + "bdc_text": "Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.684273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_977", + "psc_text": "data sit (Gen. XIX). Haec nobis merita in illis Libris laudanda proponuntur, non ebrietas, non incestus (Deut. II, 9): sed cum hominis ejusdem et recte factum et peccatum scriptum invenimus, aliud insinuatur imitandum, aliud praecavendum. Porro si peccatum Loth, cui perhibitum est, antequam peccaret, justitiae testimonium (Sap. X, 6), non modo non decolorat divinitatem Dei vel scripturae illius veritatem, verum etiam laudandam diligendamque commendat, quod tanquam speculi fidelis nitor, admotarum sibi personarum non solum quae pulchra atque integra, verum etiam quae deformia vitiosaque sint, indicat; quanto magis factum Judae, quod cum sua nuru concubuit (Gen. XXXVIII, 13-18), nihil omnino affert, unde auctoritas sancta culpetur: quae in illis Libris fundata persistens, non tantum paucissimorum Manichaeorum calumniosas argutias, verum etiam gentilium tot tantorumque populorum horrendas inimicitias divino jure contemnit, quos pene jam totos a nefaria superstitione simulacrorum, ad unius Dei veri cultum christiano imperio subjugavit, edomito orbe terrarum, non violentia bellici certaminis,", + "candidate_score": 0.673097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_23_25", + "bdc_text": "Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia . Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.672699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_491", + "psc_text": "quisquam quaesierit; respondebo, quia inimico, quia adverso animo legit; quia non ideo scrutatur ut sciat, sed quod nescit, scire se putat. Haec praesumptio tumidae arrogantiae oculum cordis vel claudit, ut omnino non videat; vel distorquet, ut perverse videat, et aliud pro alio probet aut improbet. Tu me, inquit, doce, quid est quod me forte legentem praeterierit de Deo ac Domino nostro memoratum in Scriptura Moysi. Et hic cito respondeam, Totum te praeteriit, quia totum ille de Christo scripsit. Sed quia totum discutere et pertractare non possumus, hoc tibi in isto opere, si potero Domino adjuvante, servabo, quod superius dixi, ut ea ipsa quae ad reprehendendum eligis, ostendam de Christo esse conscripta. Quin etiam petis ne dixerim, ut imperiti solent, hoc ipsum satis esse debere ad fidem, quia Christus dixerit de se scripsisse Moysen. Quod quidem si dico, non ut imperitus, sed ut fidelis dico: non valere autem hoc ad convincendum", + "candidate_score": 0.670857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12_14", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.662483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.650777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_555", + "psc_text": "hoc verbo scandalizati sunt? Hic certe a discipulis compellatus, debuit eos, sicut isti volunt, proprie docere ab omnibus carnibus abstinendum, ut illud quod supra dixit, Non quod intrat in os, communicat hominem; sed quod procedit de ore, turbis dixisse videretur. Sequatur ergo Evangelista, et dicat quid jam non turbis, sed discipulis responderit Dominus. At ille respondens ait: Omnis plantatio quam non plantavit Pater meus coelestis, eradicabitur. Sinite illos, caeci sunt duces caecorum. Caecus autem si caecum ducat, ambo in foveam cadunt. Hoc utique ideo, quia traditiones suas volentes statuere, mandata Dei non intelligebant. Sed nondum quaesierant discipuli a Magistro, quomodo ipsi quod turbis dixerat, accipere deberent. Ecce et hoc fit: nam contexit Evangelista, et dicit, Respondens autem Petrus, ait illi: Narra nobis parabolam istam. Hinc intelligimus Petrum putasse, non proprie, nec aperte Dominum locutum fuisse cum diceret, Non quod intrat in os, communicat hominem; sed quod procedit de ore: sed,", + "candidate_score": 0.638269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1231", + "psc_text": "Quo magis mihi videntur injuria gravi affecisse discipulos Christi: quia quae dissona iidem et repugnantia sibi scriberent, ea referrent ad ipsos, et secundum eos haec scribere se profiterentur Evangelia, quae tantis sint referta erroribus, tantis contrarietatibus narrationum simul ac sententiarum, ut nec sibi prorsus, nec inter se ipsa conveniant. Quid ergo aliud est, quam calumniari bonos, et Christi discipulorum concordem coetum in crimen devocare discordiae? Quae quia nos legentes, animadvertimus cordis obtutu sanissimo, aequissimum judicavimus utilibus acceptis ex iisdem, id est, iis quae et fidem nostram aedificent, et Christi Domini atque ejus Patris omnipotentis Dei propagent gloriam, caetera repudiare, quae nec ipsorum majestati, nec fidei nostrae conveniant. CAPUT III. Proinde nec vos, ut dicere coeperam, de Testamento Vetere circumcisionem creditis accipiendam carnaliter, quamvis ita sit scriptum (Gen. XVII, 9-14); neque sub otio ac vacatione colendum sabbatum, quamvis ita legatur (Exod. XXXI, 13); sed nec sacrificiis, ut Moysi videtur, et immolationibus", + "candidate_score": 0.616759, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos", + "max_score": 0.695591, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_57", + "psc_text": "Scripturis plerumque nominari, cum Deus insinuatur audientibus parvulis; et hoc non solum in Veteris Testamenti libris, sed etiam in Novi. Nam et oculi Dei commemorantur, et aures, et labia, et pedes, et ad dexteram Dei Patris sedere evangelizatur Filius. Et ipse Dominus dicit: Nolite per coelum jurare, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum pedum ejus est (Matth. V, 34, 35) . Item ipse dicit quod in digito Dei ejiciebat daemonia (Luc. XI, 20). Sed omnes qui spiritualiter intelligunt Scripturas, non membra corporea per ista nomina, sed spirituales potentias accipere didicerunt, sicut galeas, et scutum, et gladium (Ephes. VI, 16, 17), et alia multa. Primo ergo istis haereticis dicendum est, qua impudentia de talibus verbis Veteri Testamento calumnientur, cum etiam in Novo haec posita videant, aut fortasse non videant, sed cum litigant excaecentur. 28. Sed tamen noverint in catholica disciplina spirituales fideles non credere Deum forma corporea definitum;", + "candidate_score": 0.695591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-Genesi-contra-Manichaeos_window_57", + "psc_text": "Scripturis plerumque nominari, cum Deus insinuatur audientibus parvulis; et hoc non solum in Veteris Testamenti libris, sed etiam in Novi. Nam et oculi Dei commemorantur, et aures, et labia, et pedes, et ad dexteram Dei Patris sedere evangelizatur Filius. Et ipse Dominus dicit: Nolite per coelum jurare, quia sedes Dei est; neque per terram, quia scabellum pedum ejus est (Matth. V, 34, 35) . Item ipse dicit quod in digito Dei ejiciebat daemonia (Luc. XI, 20). Sed omnes qui spiritualiter intelligunt Scripturas, non membra corporea per ista nomina, sed spirituales potentias accipere didicerunt, sicut galeas, et scutum, et gladium (Ephes. VI, 16, 17), et alia multa. Primo ergo istis haereticis dicendum est, qua impudentia de talibus verbis Veteri Testamento calumnientur, cum etiam in Novo haec posita videant, aut fortasse non videant, sed cum litigant excaecentur. 28. Sed tamen noverint in catholica disciplina spirituales fideles non credere Deum forma corporea definitum;", + "candidate_score": 0.686035, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", + "max_score": 0.695254, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_298", + "psc_text": "dexteram Dei non videt. Confiteamur ergo Jesum ad dexteram, ut coelum et nobis aperiatur. Claudunt sibi coelum, qui aliter confitentur. 522 139. Quod si qui objiciunt quod Filius stabat, ostendant hoc loco quod Pater sedebat. Nam licet Filium hominis stare dixerit; tamen hoc loco nec Patrem sedere commemoravit. 140. Ut autem evidentius cognosceretur nulla esse stantis injuria, sed potestas, Filium Stephanus obsecrabat, ut se amplius commendaret Patri, dicens: Domine Jesu, recipe spiritum meum (Act. VII, 58) . Et ut eamdem Patris et Filii potestatem esse ostenderet, repetivit dicens: Domine, ne statuas illis hoc peccatum (Ibid., 59). Hoc Dominus in passione propria quasi Filius hominis Patri dicit: hoc et Stephanus Filium Dei in suo martyrio deprecatur. Cum eadem gratia a Patre Filioque deposcitur, eadem potentia declaratur. 141. Aut si volunt Stephanum Patri dixisse, videant quid propria testificatione significent. Licet nos ista non moveant, advertant tamen qui totum in littera constituunt et", + "candidate_score": 0.695254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_541", + "psc_text": "non erant omnia, quia nondum receperant sapientiam Dei, nondum habile jugum Verbi mentis quadam cervice portabant. Quotquot autem, sicut scriptum est, receperunt eum, dedit eis potestatem filios Dei fieri (Joan. I, 11) . 169. Dicet aliquis: Ergo jam subjectus est Christus; quia plurimi crediderunt? Minime; quia non in paucis est Christi subjectio, sed in omnibus. Sicut enim si in me concupiscat adhuc caro adversus spiritum, spiritus autem adversus carnem, non videor esse subjectus, etsi ex parte sim subditus: ita quia omnis Ecclesia unum corpus est Christi, quamdiu genus dissentit humanum, Christum dividimus. Nondum ergo subjectus est Christus, cujus non sunt adhuc membra subjecta. Cum autem fuerimus non multa membra, sed unus spiritus: tunc et ipse subjectus erit; ut per ipsius subjectionem sit Deus omnia et in omnibus. 170. Sicut autem nondum subjectus est Christus, ita nondum perfectum est opus Patris; quia dixit Filius Dei: Meus cibus est ut faciam 581", + "candidate_score": 0.692366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_27_29", + "bdc_text": "locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione . Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_347", + "psc_text": "veni foras. Imperantis utique vox ista est, non precantis. CAPUT VII. Proposita doctrina hinc confirmatur, quod Filius sit Patris Verbum, non quale nostrum, sed vivum et operatorium; atque adeo non possit negari ejusdem cum Patre voluntatis, potestatis ac substantiae. 72. Sed ut ad superiora redeamus, et proposita concludamus, facit quasi Verbum Filius voluntatem Patris. Verbum hoc nostrum utique prolativum est, syllabae sunt, sonus est; et tamen a sensu nostro, et mente non discrepat, et quae interiori tenemus affectu, ea tamquam operantis Verbi testificatione signamus. Sed non sermo noster operatur, solum est Verbum Dei, quod nec prolativum est, nec quod ἐνδιάθετον dicunt; sed quod operatur, et vivit, et sanat. 73. Vis scire quale Verbum? Audi dicentem: Vivum est enim Verbum Dei, et validum atque operatorium et acutum, et penetrabilius omni gladio acutissimo, penetrans usque ad divisionem animae et spiritus, artuumque et medullarum (Hebr. IV, 12) . 74. Verbum igitur audis Dei", + "candidate_score": 0.647285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_189", + "psc_text": "(Matth. XVI, 16) ; sat est enim generationem scire divinam, non divisam, non diminutam, non derivatoriam, non creatam. 494 130. Hoc etiam totis Scripturarum exponitur libris, nec adhuc ab impiis creditur: Incrassatum est enim, ut scriptum est, cor populi hujus, et auribus graviter audierunt, et oculos suos gravaverunt; ne quando oculis suis videant, et auribus audiant, et corde intelligant (Esai. 6, 10) . Namque, more Judaico, aures suas Ariani claudere solent, aut serere tumultus, quotiescumque verbum salutis auditur. 131. Et quid mirum si humanis vocibus credere non soleant infideles, qui non credunt divinis? Filius Dei dicebat, sicut habes in Evangelio: Pater, clarifica nomen tuum. Vox Patris de coelo audita est dicentis: Et clarificavi, et iterum clarificabo (Act. IX, 4) . Infideles haec audiebant, sed non credebant. Dicebat Filius, respondebat Pater; et dicebant Judaei: Tonitruum factum est illi (Ibid., 29) ; alii dicebant: Angelus locutus est ei (Joan. 12. 29) .", + "candidate_score": 0.619503, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.694936, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1549", + "psc_text": "coelum, sedet ad dexteram Patris; nec aliunde quam inde venturus est ad vivos et mortuos judicandos; et sic venturus est, illa angelica voce testante, quemadmodum est ire visus in coelum (Act. I, 11) , id est in eadem forma carnis atque substantia, cui profecto immortalitatem dedit, naturam non abstulit. Item in ejusdem epistola ad VOLUSIANUM, inter caetera (Num. 9) . Nunc vero ita inter Deum et homines mediator apparuit, ut in unitate personae copulans utramque naturam, et solita sublimaret insolitis, et insolita solitis temperaret. Item ejusdem in Expositione Evangelii secundum Joannem, inter caetera (Tract. 78, num. 2) . Quid igitur, haeretice? Cum Christus Deus sit et homo, loquitur ut homo, et calumniaris Deo? Ille in se naturam commendat humanam, tu in illo audes deformare divinam? Et iterum infra (Num. 3) . Agnoscamus geminam substantiam Christi, divinam scilicet, qua aequalis est Patri; humanam, qua major est Pater. Utrumque autem simul, non", + "candidate_score": 0.694936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.687717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.687058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1555", + "psc_text": "sicut me vides habere (Joan. XX, 27; Luc. XXIV, 39) ; sic et tunc ostendet vulnera, crucemque demonstrabit: ut ostendat illum se esse, qui fuerat crucifixus. Item ejusdem in homilia de Ascensione Domini. Nam sicut duobus jurgio separatis, unus in medio positus altercantium litem discordiamque dissolvit, ita et Christus fecit. Deus nobis juste irascebatur, et nos contemnebamus iratum, et clementem Dominum declinabamus; et se medium Christus ingessit, et sociavit utramque naturam, et nobis quod imminebat supplicium ipse sustinuit. Item ejusdem in eadem homilia, inter caetera. Christus igitur nostrae naturae primitias obtulit Patri, et oblatum donum miratus est Pater, quod et tanta dignitas offerebat, 1394 et quod offerebatur, nulla macula foedabatur. Nam et suis manibus suscepit oblatum, et suae sedis fecit esse participem, et quod plus est, ad partem suae dexterae collocavit. Cognoscamus quis est ille qui audivit: Sede ad dexteram meam (Ps. CIX, 1; Matth. XXII, 44) ; quae natura", + "candidate_score": 0.687004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1317", + "psc_text": "primum, ut ab hac intentione recederes, fraterno animo missis litteris admonerem? Ad quas cum non rescriberes, ipse te a colloquii mei consortio separasti. Denique inde jam tacui, sed clementissimo principi, custodi fidei, frequenti litterarum petitione suggessi, ut pro pace Ecclesiarum, quam tibi maxime prodesse 1278 cognoscis, haec quae nunc a tua dilectione facta sunt, implerentur. Cui ineffabiles gratias ago, quod secundum eruditionem Spiritus sancti, cujus est virtute plenissimus, sacerdotali dignatur studere concordiae, sciens sibi orationes supplicantium copiosius profuturas, si famuli unius Domini in nullo sint a verae pacis unitate divisi. CAP. II. Quod ergo in Constantinopolitana Ecclesia quaedam in officiis clericorum correcta significas, ut et Aetium presbyterum in gratiam tuam affectionemque revocaveris, et Andream ab archidiaconi actione submoveris, nobis placuisse rescribo: quia existimationem tuam, ut optabam, plurimum erigit atque commendat. Et merito post correctionem in oblivionem perducitur, quod reprehensioni obnoxium videbatur, cum haereticorum provectione, et discipulorum sanctae memoriae Flaviani injuria", + "candidate_score": 0.685646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_835", + "psc_text": "de sinceritate ipsius et copiosius et securius gaudeamus. Ne vero aliqua illum de nostro animo mordeat sinistra suspicio, occasionem totius difficultatis amoveo, nec aliquid exigo quod aut arduum videatur aut dubium; sed ad id quod nullus catholicorum refutet invito. Noti enim sunt per universum mundum atque manifesti, qui ante nos, sive Graeca, sive Latina lingua in catholicae veritatis praedicatione fulserunt, ad quorum scientiam atque doctrinam quidam etiam nostrae aetatis accedunt, de quorum scriptis par et multiplex profertur instructio. Quae sicut Nestorianam haeresim destruxit, ita etiam hunc, qui nunc repullulat, abscidit errorem. Relegat itaque sollicite quae a sanctis Patribus incarnationis Dominicae fides fuerit custodita, semperque similiter praedicata, et cum sanctae memoriae Cyrilli Alexandrini episcopi epistolam (qua Nestorium corrigere et sanare voluit, pravas praedicationes ipsius arguens, et evidentius fidem Nicaenae definitionis exponens, quamque ab eo missam apostolicae sedis scrinia susceperunt) praecedentium sensui perspexerit consonantem; Ephesinae etiam synodi gesta recenseat, quibus contra Nestorii", + "candidate_score": 0.682724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1549", + "psc_text": "coelum, sedet ad dexteram Patris; nec aliunde quam inde venturus est ad vivos et mortuos judicandos; et sic venturus est, illa angelica voce testante, quemadmodum est ire visus in coelum (Act. I, 11) , id est in eadem forma carnis atque substantia, cui profecto immortalitatem dedit, naturam non abstulit. Item in ejusdem epistola ad VOLUSIANUM, inter caetera (Num. 9) . Nunc vero ita inter Deum et homines mediator apparuit, ut in unitate personae copulans utramque naturam, et solita sublimaret insolitis, et insolita solitis temperaret. Item ejusdem in Expositione Evangelii secundum Joannem, inter caetera (Tract. 78, num. 2) . Quid igitur, haeretice? Cum Christus Deus sit et homo, loquitur ut homo, et calumniaris Deo? Ille in se naturam commendat humanam, tu in illo audes deformare divinam? Et iterum infra (Num. 3) . Agnoscamus geminam substantiam Christi, divinam scilicet, qua aequalis est Patri; humanam, qua major est Pater. Utrumque autem simul, non", + "candidate_score": 0.682584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.682009, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.680713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31_33", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινε�� ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.679173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_19_21", + "bdc_text": "verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint . Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.673543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.673208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33_35", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1164", + "psc_text": "EPISCOPOS, QUI IN SANCTA SYNODO CHALCEDONENSI CONGREGATI FUERUNT, DIRECTA. SYNOPSIS. I. Se consentire his quae Chalcedone circa fidem constituta sunt. --II. Numquam id a se ratum esse habendum, quod adversus Nicaenos canones ibidem actum est. LEO episcopus, sanctae SYNODO apud Chalcedonem habitae. CAP. I. Omnem quidem fraternitatem vestram nosse non ambigo, definitionem sanctae synodi, quae ob confirmationem fidei in Chalcedonensi civitate celebrata est, toto corde me fuisse complexum: quia nulla 1195 sinebat ratio ut qui unitatem catholicae fidei dolebam ab haereticis fuisse turbatam, non exsultanter in integrum rediisse gauderem. Hoc autem non solum ex ipso beatissimae consensionis effectu, sed etiam ex epistolis meis, quas post reditum meorum ad Constantinopolitanae urbis antistitem dedi, potuissetis agnoscere, si vobis responsionem sedis apostolicae manifestare voluisset. Ne ergo per malignos interpretes dubitabile videatur utrum quae in synodo Chalcedonensi per unanimitatem vestram de fide statuta sunt approbem, haec ad omnes fratres et coepiscopos nostros, qui praedicto", + "candidate_score": 0.671296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1317", + "psc_text": "primum, ut ab hac intentione recederes, fraterno animo missis litteris admonerem? Ad quas cum non rescriberes, ipse te a colloquii mei consortio separasti. Denique inde jam tacui, sed clementissimo principi, custodi fidei, frequenti litterarum petitione suggessi, ut pro pace Ecclesiarum, quam tibi maxime prodesse 1278 cognoscis, haec quae nunc a tua dilectione facta sunt, implerentur. Cui ineffabiles gratias ago, quod secundum eruditionem Spiritus sancti, cujus est virtute plenissimus, sacerdotali dignatur studere concordiae, sciens sibi orationes supplicantium copiosius profuturas, si famuli unius Domini in nullo sint a verae pacis unitate divisi. CAP. II. Quod ergo in Constantinopolitana Ecclesia quaedam in officiis clericorum correcta significas, ut et Aetium presbyterum in gratiam tuam affectionemque revocaveris, et Andream ab archidiaconi actione submoveris, nobis placuisse rescribo: quia existimationem tuam, ut optabam, plurimum erigit atque commendat. Et merito post correctionem in oblivionem perducitur, quod reprehensioni obnoxium videbatur, cum haereticorum provectione, et discipulorum sanctae memoriae Flaviani injuria", + "candidate_score": 0.669089, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33_35", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.668583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.668337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "monachorum Aegyptiorum et Palaestinorum. --IV. De epistola sua et de actis Chalcedonensis synodi in Latinum convertendis. 1190 LEO episcopus Romae JULIANO episcopo Coensi. CAP. I. Agnovi in dilectionis tuae litteris fraternae charitatis affectum: quod de malis, quae multa et saeva pertulimus, pio nobiscum dolore compateris. Sed utinam haec, quae nos perpeti Dominus aut permisit aut voluit, ad correctionem proficiant servatorum, et ut desinant adversitates, finiantur offensae. Quod utrumque de magna erit misericordia Dei, si et flagella removeat, et ad se suorum corda convertat. Sicut autem fraternitatem tuam ea quae apud nos desaeviit contristavit hostilitas, ita me anxium facit, quod in Constantinopolitana Ecclesia, quantum tuae indicant litterae, haereticorum insidiae non quiescunt, et exquisitis occasionibus, hi qui catholicae fidei defensores fuere, vexantur. Nam dum Aetius ab officio archidiaconatus per speciem provectionis amovetur, et in locum ejus Andreas, qui ob haereticorum societatem fuerat abjectus, assumitur; dum beatae memoriae Flaviani accusatoribus honor redditur, et", + "candidate_score": 0.66819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.667495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_617", + "psc_text": "Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus synodum voluit congregari, quamvis evidenter appareat, rem, de qua agitur, nequaquam synodali indigere tractatu; tamen, frater charissime, subsecutos esse significo, quos in hac re placuit destinare. Nec necessarium fuit nunc amplius scribi, cum, propitio Deo, de his quae causae credimus convenire per ea quae ipsi portabunt scripta sis plenius instruendus. Data duodecimo kalendas Julii, Asturio et Protogene viris clarissimis consulibus. 886 EPISTOLA XXXVII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. Fidei et confessionis unitatem esse servandum. Legatos ad synodum Ephesinam missos, ad quam ut se conferret, necessitas non sinit. LEO THEODOSIO Augusto. Acceptis clementiae vestrae litteris, multum universali Ecclesiae gaudendum esse perspexi, quod", + "candidate_score": 0.667374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Φλαυιανὸν τὰ ἀρκοῦντα ἀπεστάλκαμεν γράμματα, πρὸς τὸ μὴ μόνον τοὺς τῶν ἱερέων βεβαιοτέρους ἐράσασθαι λογισμοὺς, ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν λαϊκῶν. Παράσχοι δὲ, ὥσπερ πιστεύομεν, ὁ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, ὥστε δίχα τοῦ γενέσθαι ζημίαν ψυχῆς τινος δυνηθῆναι κατὰ τῶν τοῦ διαβόλου βελῶν καὶ τὰ ὑγιῆ διαφυλαχθῆναι, καὶ τὰ τραυματισθέντα θεραπευθῆναι. Ὀ Θεὸς ὑγιαίνοντά σε διαφυλάξοι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. 885 EPISTOLA XXXVI. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. SYNOPSIS Litteras et gesta synodi adversus Eutychem se accepisse monet. FLAVIANO charissimo fratri LEO papa. Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Et quia clementissimus imperator pro Ecclesiae pace sollicitus", + "candidate_score": 0.665966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_30_32", + "bdc_text": "Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo . Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1317", + "psc_text": "primum, ut ab hac intentione recederes, fraterno animo missis litteris admonerem? Ad quas cum non rescriberes, ipse te a colloquii mei consortio separasti. Denique inde jam tacui, sed clementissimo principi, custodi fidei, frequenti litterarum petitione suggessi, ut pro pace Ecclesiarum, quam tibi maxime prodesse 1278 cognoscis, haec quae nunc a tua dilectione facta sunt, implerentur. Cui ineffabiles gratias ago, quod secundum eruditionem Spiritus sancti, cujus est virtute plenissimus, sacerdotali dignatur studere concordiae, sciens sibi orationes supplicantium copiosius profuturas, si famuli unius Domini in nullo sint a verae pacis unitate divisi. CAP. II. Quod ergo in Constantinopolitana Ecclesia quaedam in officiis clericorum correcta significas, ut et Aetium presbyterum in gratiam tuam affectionemque revocaveris, et Andream ab archidiaconi actione submoveris, nobis placuisse rescribo: quia existimationem tuam, ut optabam, plurimum erigit atque commendat. Et merito post correctionem in oblivionem perducitur, quod reprehensioni obnoxium videbatur, cum haereticorum provectione, et discipulorum sanctae memoriae Flaviani injuria", + "candidate_score": 0.665781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25_27", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_996", + "psc_text": "Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia, quae sicut propriam confessionem fidei a nobis suscipiens definitionem, suo sponso per piissimum principem et amatricem Dei imperatricem obtulit, omnem quidem adversariorum perturbationem sepiens, veritatis autem ut amicam confessionem confirmans, et manu et lingua omnium sententis assignans ad manifestationem. Haec sunt quae tecum praesenti spiritu, et ut fratribus favere scienti, qui nobis in tuorum pene comparuit sapientia, operati sumus. CAP. IV. Innotescimus autem quod et alia quaedam de ordine rerum et regularum ecclesiasticarum constantiae causa statuimus, scientes et vestram sanctitatem, si agnoverit, probaturam haec et confirmaturam. Qui enim ante multa tempora mos fuit, quem tenuit Constantinopolitana sancta Dei Ecclesia ad", + "candidate_score": 0.665418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.664728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_64", + "psc_text": "clerici, qui de Pelagianorum Coelestianorumque consortio in communionem catholicam ea imprudentia sunt recepti, ut non prius ad damnationem sui coarctarentur erroris, nunc saltem, posteaquam hypocrisis eorum ex quadam parte detegitur, ad veram correctionem, 591 quae et ipsis prodesse, et nullis possit nocere, cogantur. Damnent apertis professionibus suis superbi erroris auctores, et quidquid in doctrina eorum universalis Ecclesia exhorruit, detestentur; omniaque decreta synodalia, quae ad excisionem hujus haereseos apostolicae sedis confirmavit auctoritas, amplecti se et in omnibus approbare, plenis et apertis, ac propria manu subscriptis protestationibus eloquantur. Nihil in verbis eorum obscurum, nihil inveniatur ambiguum. Quoniam novimus hanc istorum esse versutiam, ut in quacumque particula dogmatis exsecrandi, quam a damnandorum soliditate discreverint, nihil sibi sensuum suorum aestiment esse non salvum. CAP. III. Cumque omnes definitiones suas ad subrependi facilitatem, improbare se simulent atque deponere, hoc sibi tota arte fallendi, nisi intelligantur, excipiunt, ut gratia Dei secundum merita dari accipientium sentiatur. Quae", + "candidate_score": 0.664422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_935", + "psc_text": "POSTEA VERO CHALCEDONE CONGREGATA EST. SYNOPSIS. I. Necessitatem temporis et consuetudinem vetare ne intersit synodo; se tamen per legatos quos mittit, praesentem futurum. --II. Disputandi contra fidem audaciam esse comprimendam. --III. Episcopos propter fidem ejectos esse restituendos, manentibus contra Nestorium in Epheso decretis. LEO episcopus S. SYNODO apud Nicaeam constitutae. Dilectissimis fratribus in Domino salutem. CAP. I. Optaveram quidem, dilectissimi, pro nostri charitate collegii, omnes Domini sacerdotes in una catholicae fidei devotione persistere, nec quemquam gratia aut formidine potestatum saecularium 1069 depravari, ut a via veritatis abscederet. Sed quia multa saepe, quae poenitudinem possint generare, proveniunt, et superat culpas delinquentium misericordia Dei, atque ideo suspenditur ultio, ut possit locum habere correctio, amplectendum est clementissimi principis plenum religione consilium, quo sanctam fraternitatem vestram ad destruendas insidias diaboli, et ad reformandam ecclesiasticam pacem voluit convenire, beatissimi Petri apostoli jure atque honore servato, adeo ut nos quoque suis ad hoc litteris invitaret, ut", + "candidate_score": 0.664319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1037", + "psc_text": "Quoniam vero post judicium de illo opus erat (quem in finem diligentissime pius imperator sanctam synodum congregavit) ut in rectae vestrae fidei sensum omnium conveniret intelligentia, cum oratione et lacrymis, astante nobis in spiritu et cooperante per isthinc missos Deo charissimos viros tua sanctitate, habentes protectricem sanctissimam et speciosissimam Euphemiam martyrem, salutari huic operi nos ipsos omnes reliquis depositis curis dedidimus; et cum tempus postularet ut 1128 omnes congregati sanctissimi episcopi concordem definitionem ederent ad explicationem, et clariorem intelligentiam confessionis in Dominum nostrum Jesum Christum; Dominus Deus inventus, et non quaerentibus apparens, apparens autem etiam non interrogantibus eum, etsi quidam ab initio contentiose obstare conati sunt, ostendit tamen suam veritatem, et disposuit, ut unanime et contradictionis expers ab omnibus publicaretur scriptum, quod tum confirmaret constantium animos, tum invitaret ad viam veritatis omnes qui a veritate declinabant. Et quidem cum subscripsissemus unanimi consensu hujusmodi libello, qui conveneramus in consessu universalis nostrae", + "candidate_score": 0.663603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25_27", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_995", + "psc_text": "ad cognitionem veritatis (I Tim. II, 4) , hanc opere in eo firmare misericordiam festinavimus, et in judicium fraterne convocavimus, non tamquam resecare tentantes, sed satisfactionis ei locum ad med cinam praebentes; et orabamus superiorem eum existere variis incusationibus quae adversus ipsum scriptae sunt, quatenus clari cum celebritate conventum dimittentes, in nihilo a Satana laederemur. Iste autem inscriptum in se ipso conscientiae habens testem recusatione judicii, accusationibus consensit, et legitimas circa eum tres factas vocationes repudiavit. Ideo ergo quam ipse contra suas culpas protulit sententiam, hanc, ut possibile erat, mediocriter firmavimus, pastorali lupum pelle nudantes, quo pridem habitu convincebatur indutus. Huc usque nobis constabat tristitia, 1102 et statim bonorum gratia resplenduit; et unum zizanium revellentes, totum mundum tritico puro cum voluptate replevimus; et tamquam evellendi et plantandi potestatem suscipientes, sectionem quidem usque ad unum coarctavimus, bonorum autem fertilitatem diligenter plantavimus. Deus enim operabatur, et quae conventum thalami coronabat venerabilis Euphemia,", + "candidate_score": 0.662729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_38", + "bdc_text": "Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "concilium sedes beati Petri direxit, agnovimus dilectionem tuam, superno adjutorio, nobiscum tam Nestorianae impietatis 1219 quam Eutychianae vesaniae, exstitisse victricem. Unde gloriamur in Domino, cum propheta canentes: Adjutorium nostrum in nomine Domini, qui fecit coelum et terram (Ps. CXXIII, 8) : qui nullum nos in nostris fratribus detrimentum sustinere permisit, sed quae nostro prius ministerio definierat, universae fraternitatis irretractabili firmavit assensu: ut vere a se prodiisse ostenderet, quod prius a prima omnium sede formatum, totius Christiani orbis judicium recepisset: ut in hoc quoque capiti membra concordent. In quo amplior nobis accrescit gaudendi materia, dum tanto magis se perculit inimicus, quanto contra Christi ministros saevius insurrexit. Nam ne aliarum sedium ad eam quam caeteris omnium Dominus statuit praesidere, consensus assentatio videretur, 1220 aut alia quaelibet subrepere posset adversa suspicio; inventi prius sunt qui de judiciis nostris ambigerent. Et dum nonnulli a dissensionis incitati auctore ad contradictionum bella prosiliunt, ad majus bonum,", + "candidate_score": 0.66265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.662308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "monachorum Aegyptiorum et Palaestinorum. --IV. De epistola sua et de actis Chalcedonensis synodi in Latinum convertendis. 1190 LEO episcopus Romae JULIANO episcopo Coensi. CAP. I. Agnovi in dilectionis tuae litteris fraternae charitatis affectum: quod de malis, quae multa et saeva pertulimus, pio nobiscum dolore compateris. Sed utinam haec, quae nos perpeti Dominus aut permisit aut voluit, ad correctionem proficiant servatorum, et ut desinant adversitates, finiantur offensae. Quod utrumque de magna erit misericordia Dei, si et flagella removeat, et ad se suorum corda convertat. Sicut autem fraternitatem tuam ea quae apud nos desaeviit contristavit hostilitas, ita me anxium facit, quod in Constantinopolitana Ecclesia, quantum tuae indicant litterae, haereticorum insidiae non quiescunt, et exquisitis occasionibus, hi qui catholicae fidei defensores fuere, vexantur. Nam dum Aetius ab officio archidiaconatus per speciem provectionis amovetur, et in locum ejus Andreas, qui ob haereticorum societatem fuerat abjectus, assumitur; dum beatae memoriae Flaviani accusatoribus honor redditur, et", + "candidate_score": 0.662144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_31", + "bdc_text": "Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_707", + "psc_text": "sancta SYNODUS quae in urbe Roma convenit, clero, honoratis, et plebi consistenti Constantinopoli, dilectissimis filiis in Domino salutem. CAP. I. In notitiam nostram, quae Ephesi contra opinionem omnium sunt acta, perlatis, magno animum nostrum fatemur moerore confusum: nec tantum licuisse iniquitati, 933 facile potuissemus credere, nisi filius noster Hilarus diaconus, qui a nobis vice nostra cum aliis ut interesset synodo missus fuerat, fugiens revertisset, declinans, ne injustae particeps esset sententiae. Quippe cum vox illic a nostris contradictionis emissa sit, quam Alexandrinus antistes, qui totum solus impotentiae suae vindicavit, audire contempsit, in consortium suae voluntatis invitos pertrahens sacerdotes, ut per vim coacti subscriberent, qui nullam damnationis causam idoneam reperissent. Sed hos ausus pio et Christiano principi confidimus minime placituros. Nunc quia Ecclesiam vestram hac ratione cognovimus dissipatam, consolandos adhortandosque vos esse credidimus nostris epistolis, ut pro catholicae fidei defensione perfidorum nequitiae resistatis. Nolumus enim dilectionem vestram hoc moerore percelli, cum major", + "candidate_score": 0.66191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_367", + "psc_text": "ad orthodoxum vel per litteras, vel per aliquam conjunctionem loquantur; haec statim ab initio scripta produnt. Inopportunum enim fuisset Leonem rogare, ut promulgaret Eutychis condemnationem eo tempore, quo notissima erat, seu post epist. 26, cum jam generale concilium ea de causa habendum vulgatum fuerat. 4. Sed evidentius argumentum producamus. S. Leo duas Flaviani litteras cum gestis se accepisse tradit. Primum ep. 28, ad eumdem Flavianum scripta Idibus Junii an. 449, his verbis cap. 1: Lectis dilectionis tuae litteris, quas miramur fuisse tam seras, et gestorum episcopalium ordine recensito, tandem quid apud vos scandali contra integritatem fidei exortum fuisset, agnovimus. Hanc eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII", + "candidate_score": 0.661148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29_31", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia . Ea enim de re superiore et hoc anno dilectus affinis et frater Gvaltherus , et ego ad te amicas scripsimus literas . Rogamus itaque propter nostram amicitiam , fraternitatem et concordiam , ut fideliter nobis exponat , quid factum sit in Rupellana synodo , et an res ita habeat , ut ad nos est perlata atque scripta , et sicut antea paucis exposui rogamus item , ut apud te negotium hoc diligenter et pie expendas curesque me implicemur concordiam conditioni odiose et dissidio , quo cursum evangelii impediamus , ut ecclesias Christi nostris alterum rationibus discrepamus magno cum hostium gaudio et piorum offendiculo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμίας ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.660332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_897", + "psc_text": "olim damnati erroris redivivus assertor locum in Christi Ecclesia non haberet: ut catholici episcopi, quos nuper haereticorum persecutio depravare non potuit, ab injustis revocarentur exsiliis; utque reliquiis beatae memoriae Flaviani digno honore susceptis, impietatem suam condemnator ejus agnosceret: vestrae virtutis titulus, vestrae pietatis est fructus. Cui confido etiam aliarum insignia accumulanda palmarum: ut sicut Constantinopolitana Ecclesia, recepta apostolicae fidei libertate, laetatur, ita omnes regni vestri provinciae emundatas se esse a diabolici dogmatis contagio glorientur. Ut ergo praecedentibus litteris indicavi, fratres meos Lucentium episcopum et Basilium presbyterum, qui sollicitudinis meae partes possint implere, direxi: favori eos pietatis vestrae in omnibus quae sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed", + "candidate_score": 0.660039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25_27", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_926", + "psc_text": "compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel Eutychianae impietatis vestigium relinquatur: quoniam catholica fides, quam instruente nos Spiritu Dei per sanctos Patres a beatis apostolis didicimus et docemus, neutrum subrepere permittit errorem gloriosissime 1062 imperator. Si quid ergo morborum, si quid est vulnerum quod sincera possit correctione curari, ut ad veram sanitatem revocetur optamus. Quae tunc utique non erit dubia, nec cujusquam simplicitati deinceps nocitura, si nullis se excusationibus voluerit obumbrare; cum abolitionem peccati non obtineat nisi vera confessio. Quia vero quidam de fratribus, quod sine dolore non dicimus, contra turbines falsitatis non valuere catholicam tenere constantiam, praedictum fratrem et coepiscopum meum vice mea synodo convenit praesidere.", + "candidate_score": 0.659535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25_27", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius . Interim tamen veritatis ecclesiarumque nostrarum patrocinium deserere non poterimus , neque atque fratribus nos nos nos interogantibus , aliud respondere , quam quod bona conscientia sentimus et scripsimus hactenus dum appens negotium Consensionis nostrae d. Calvinus , B. M. Interternerat substantiae vocem , multis et iustis rationibus refutavimus , ita ut sponte cesserit , Calvinus et expunxerit . locabulum illud intelix .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_973", + "psc_text": "convictionem conscientiae habens, refutatione judicii accusationibus suis assensit, et legitimas ad se factas tres evocationes abjecit. Propterea ergo decretum quod ipse contra semetipsum peccando protulerat, hoc (prout potuimus levigando) firmavimus, lupum pastorali pelle nudantes, qua prius quoque figura tantummodo convincebatur obtectus. Usque ad haec nobis tristia provenientia cessaverunt, et bonorum gratia mox effulsit; et unum zizaniorum evellentes, mundo tritico universum mundum cum voluptate complevimus. Et tamquam evellendi ac plantandi potestatem sumentes, incisione quidem unius tantummodo ingemuimus, bonorum vero ubertatem diligenter plantavimus. Deus enim erat qui operabatur, et quae suo sponso concilium coronavit ornata decore victoriae Euphemia: quae tamquam propriam confessionem, fidei definitionem suscipiens a nobis, suo sponso per piissimum imperatorem et amicam Christi Augustam obtulit, omnem quidem perturbationem contrariorum sedans, veritatis autem confessionem roborans,ut amicam, et manu ac lingua universorum decretis 1096 pro demonstratione subscriptam. Haec sunt quae tecum, qui spiritu praesens eras, et complacere tamquam fratribus deliberasti, et qui", + "candidate_score": 0.658766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.65867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34_36", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu . Extat nostra confessio : in hac obsecro simus et periculo severemus nec cedamus Satanae locum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_858", + "psc_text": "nec deerit, donec omnipotentis dextera Dei omnia diaboli arma confringat: cui ob hoc aliquid audere permittitur, ut a fidelibus Christi gloria majore vincatur. Si quid autem aut difficultatum intervenit aut morarum, cum aequanimitate tolerandum est: quoniam ubi veritas est magistra, numquam desunt divina solatia, fratres charissimi. Quamvis ergo magna locorum intervalla nos dividant, unitate tamen fidei vobiscum sumus, et toto corde Jesum Christum Dominum nostrum verum Deum et verum hominem confitentes, nulla in vobis detrimenta perpetimur, cum de vestrae professionis concordia gloriamur: tantum ut sit auxiliante Domino constantia perseverans, dicente Apostolo: 1021 Vobis enim donatum est pro Christo, non solum ut in eum credatis, sed etiam ut pro illo patiamini (Philip. I, 29) . Ad quam fortitudinem sanctarum mentium roborandam, fratres nostros atque legatos, quos pro apostolicae fidei libertate direximus, et quos dudum apud vos esse confidimus, plurimum credimus profuturos: cum totius actionis nostrae didiceritis affectum, et curam vestram atque", + "candidate_score": 0.65862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_1_3", + "bdc_text": "S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.658536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13_15", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.658358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.658283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3_5", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.658141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12_14", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.657106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.65665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3_5", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_670", + "psc_text": "sanctam synodum, vel ad Flavianum episcopum detulerunt, episcoporum publicari auribus Alexandrinus permisisset antistes, ita manifestatione purissimae fidei, quam divinitus inspiratam et accepimus, et tenemus, omnium concertationum strepitus quievisset, ut nec imperitia ultra desiperet, nec occasionem nocendi aemulatio reperiret. Sed dum privatae causae religionis exercentur obtentu, commissum est impietate paucorum, quod universam Ecclesiam vulneraret. Comperimus enim, non incerto nuntio, sed fidelissimo rerum, quae gestae sunt, narratore Hilaro diacono nostro, qui vix, ne subscribere per vim cogeretur, effugit, convenisse ad synodum plurimos sacerdotes, quorum utique frequentia consultationi et judicio profuisset, si is qui sibi locum principem vindicabat, sacerdotalem moderationem custodire voluisset; ut, sicut moris est, omnium sententiis ex libertate prolatis, id tranquillo et aequo constitueretur examine, quod et fidei congrueret, congreret, et errantibus subveniret. In ipso autem judicio non omnes qui convenerant, interfuisse cognovimus. Nam alios rejectos, alios didicimus intromissos, qui pro supradicti 913 sacerdotis arbitrio, impiis subscriptionibus captivas manus dederent, et", + "candidate_score": 0.655956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12_14", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.654811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12_14", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc . Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "vicem sanctorum Evangeliorum legunt, continentur, ignoret, maximi facinoris reum me esse credo, si taceam. Itaque haec non adhortatio auctoritatis alicujus est, sed potius suggestionis instructio. CAP. IV. Primum ergo est ut illa patefaciam quae in plurimorum fide, vel magis perfidia, esse cognovi: quae cum a multis publico pene magisterio doceantur, si catholicorum aliquis paulo constantius, destructionis causa, assertioni resistat, continuo inficias, eunt, et perfidiam perfidia occulunt. Quod ne ultra jam faciant, et apocryphis scripturis, quas canonicis libris, veluti secretas et arcanas, praeferunt, et quas maxima veneratione suscipiunt, et ex his quas legunt traditionibus, dictisque auctorum suorum, ea quae in ipsis arguuntur vera esse docentes; aliqua autem ex his quae in istorum doctrina sunt, in illis quos legere potui apocryphis codicibus non tenentur. Quare unde prolata sint nescio, nisi forte ubi scriptum est per cavillationes illas, per quas loqui sanctos apostolos mentiuntur, aliquid interius indicatur. quod disputandum sit potius quam legendum,", + "candidate_score": 0.654402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.652811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_832", + "psc_text": "oracula reserentur. CAP. II. Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum, quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur; vel, si salutarem lecturis omnibus paginam aliquo studii vestri accumulastis augmento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Gallias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos, et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. In rem missos, si dignum ducitis, redire mox cupimus: ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris.", + "candidate_score": 0.652046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1272", + "psc_text": "emendavimus, ex quibus colligitur omnes has epistolas eodem die VI idus Martias signatas fuisse. 2. Quoad ordinem vero, cum ex laudato testimonio epistolae 131 liquet S. pontificem scripsisse litteras ad Marcianum et Proterium antequam ad Julianum scriberet, tum vero ex initio cap. 2 epistolae 130, ad Marcianum, ubi Leo se Proterio rescripsisse testatur, palam fit litteras ad Proterium epistolae ad Marcianum praecessisse. Itaque licet omnes hae epistolae eodem die notentur, ex ipsarum tamen contextu Leo scripsit primum ad Proterium, dein ad Marcianum, ac tandem ad Julianum, et hunc ordinem in editione servabimus. 1253 EPISTOLA CXXIX. AD PROTERIUM EPISCOPUM ALEXANDRINUM. SYNOPSIS. I. Episcoporum esse vigilare ne fidei unitas violetur, quod vel litterulae immutatione fieri potest. --II. Ex traditione SS. PP. et suam epistolam catholicam, et docendos esse populus, asserit. --III. Fidem, disciplinam et privilegia Ecclesiarum ex norma vetustatis esse servanda. LEO PROTERIO episcopo Alexandrino. CAP. I. Laetificaverunt me litterae dilectionis tuae,", + "candidate_score": 0.652013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_0_2", + "bdc_text": "1553 . S. D . Accepi tuas literas , domine , honorande et frater charissime , una cum illis , quas Wittemberga acceptas mecum fraterne communicas . Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1470", + "psc_text": "21 Martii anni 458, cum per Philoxenum agentem in rebus misit epistolas 160, 161 et 162. Poterat his hanc quoque epistolam annectere. Cum vero per eumdem Philoxenum imperator petiisset, ut S. Leo aliquos de suis fratribus optime instructos dirigeret, quos quidem dirigendos pollicetur ep. 162, c. 3, in hoc tempus harum litterarum transmissionem differendam censuit: et Domitianus ac Geminianus legati, sunt ea fidelis occasio cujus initio epistolae meminit. Cum vero hi legati discesserint cum praecedentibus litteris signatis die XVI kal. Septembris; hanc eamdem diem ex Leonis more huic quoque epistolae jure affixam agnoscimus. Hinc ex duobus diebus XIII vel XVI kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro", + "candidate_score": 0.651426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1161", + "psc_text": "adhuc animo moveantur ignoro. Neque cujusquam sermone mihi patefactum est quas causas videantur antefatae praeferre discordiae: utrum scilicet Eutychianae perversitati tali furore famulentur, an implacabiliter doleant episcopum suum in hanc impietatem potuisse traduci, quod contra ipsorum locorum sanctorum testimonia, quibus totus mundus instruitur, ab incarnationis Dominicae veritate desciverit, et quod in aliis per indulgentiam curari placuit, in illo putent non esse veniale. Unde cupio me super his plenius edoceri, ut etiam talium correctioni congrue studeatur: quia aliud est contra fidem impie armari, aliud pro fide immoderatius commoveri. Chartas etiam quas Aetius presbyter ante indicavit esse directas, et Breviarum fidei, quod te misisse significas, necdum ad me noveris pervenisse. Unde, si expeditioris occasio se praebuerit perlatoris, libenter habeo, ut si qua est, quae utilis videatur, quam primum ad me mittatur instructio. De Aegyptiis monachis quam quieti, aut cujus sint fidei, scire desidero, et de Alexandrinae Ecclesiae pace quid ad vos veris", + "candidate_score": 0.651016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_2_4", + "bdc_text": "Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_685", + "psc_text": "Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non pervenerunt, exempla subjecimus; amplioribus vos obtestationibus obsecrantes, ut 921 quanto acerbiora facta sunt quibus pro fide regia vos convenit contraire, tanto majore gloria curam ejus in qua excellitis religionis habeatis; ne catholicae fidei integritas ulla humanarum concertationum occasione violetur. Quae enim, congregata apud Ephesum synodo, sopienda et sananda pacis remedio credebantur, haec non solum in majora pacis dispendia, sed, quod nimis dolendum est, etiam in ipsius fidei qua Christiani sumus excidia processerunt. CAP. II. Et hi quidem qui missi sunt, quorumque unus vim Alexandrini episcopi sibi omnia vindicantis effugiens, rerum gestarum nobis ordinem fideliter nuntiavit, reclamarunt in synodo, sicut oportuit,", + "candidate_score": 0.650288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21_23", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt . Summam duntaxat annotare volui . Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1141", + "psc_text": "misericors et pacifica ipsius magnificentia omnia fausta et optabilia nostro regno concedere dignetur. Miramur supra modum quod post Chalcedonensem synodum, et litteras venerabilium episcoporum ad tuam sanctitatem missas, quibus omnia in ipsa synodo acta significabant, nullo prorsus pacto a tua clementia ejusmodi epistolae remissae sint, quas videlicet in sanctissimis Ecclesiis perlectas, in omnium oportebat notitiam venire. Quod nonnullorum animis qui Eutychetis etiam nunc pravam opinionem et perversitatem sectantur, ambiguitatem multam injecit, utrum tua beatitudo quae in sancta synodo decreta sunt confirmaverit. Et ob eam rem tua pietas litteras mittere dignabitur, 1184 per quas omnibus Ecclesiis et populis manifestum fiat in sancta synodo peracta, a tua beatitudine rata haberi. Illud profecto, ut decebat episcopum apostolicae sedis, excellenter tua sanctitas praestitit, ut ecclesiasticos canones custodiendo, nihil antiqui moris et ordinis olim constituti et ad hanc usque diem inviolabiliter observati passa sit innovari. Propter litteras autem tuae beatitudinis quae et quanta ab aliquibus", + "candidate_score": 0.64691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_2_4", + "bdc_text": "Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina . Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile . Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1402", + "psc_text": "--V. Omnia Christianae religionis officia et mysteria apud Alexandriam esse intercepta. --VI. Scripta de fide prolixiora promittit, Anatolii incuriam taxat, catholicos commendat. LEO episcopus LEONI Augusto. CAP. I. Litteras clementiae tuae plenas virtute dei et lumine veritatis veneranter accepi: quibus cuperem, etiam in eo quod praesentiam meam pietas vestra necessariam existimat, obedire, ut majorem fructum conspectu vestri splendoris assequerer. Sed magis id vobis arbitror placiturum, quod eligendum ratio demonstravit. Nam cum sancto et spiritali studio in universum pacem Ecclesiae muniatis, nihilque sit convenientius 1322 fidei defendendae, quam his quae per omnia instruente Spiritu sancto, irreprehensibiliter definita sunt, inhaerere: ipsi videbimur bene statuta convellere, et auctoritates quas Ecclesia universalis amplexa est, ad arbitrium haereticae petitionis infringere, atque ita nullum collidendis collidendis Ecclesiis modum ponere, sed data licentia rebellandi, dilatare magis quam sopire certamina. Unde quia post illas Ephesinae synodi impietates, quibus Dioscori scelere fides catholica refutata et perversitas Eutychiana suscepta est,", + "candidate_score": 0.646264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43_45", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris . Tiguri 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.64601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1276", + "psc_text": "Patribus in nos manavit, amplecteris. CAP. II. Non enim novae praedicationis est epistola mea, qua ad relationem sanctae memoriae Flaviani contra Eutychen de Domini nostri Jesu Christi incarnatione respondi, in nullo discedens ab ejus fidei regula, quae evidenter a nostris vestrisque est defensa majoribus. Quos si Dioscorus sequi imitarique voluisset, in Christi corpore permaneret, habens et in beatae memoriae Athanasii opusculis unde instrueretur, et in sanctae recordationis Theophili et Cyrilli sermonibus, unde damnato olim dogmati laudabiliter contrairet, potius quam consortium Eutychianae impietatis eligeret. Hoc igitur, frater charissime, pro sollicitudine fidei communis admoneo, ut quia inimici crucis Christi omnibus et verbis nostris insidiantur et syllabis, nullam illis vel tenuem occasionem demus, qua Nestoriano nos sensui congruere mentiantur. Plebem autem et clerum, omnemque fraternitatem ita debet diligentia tua ad profectum fidei cohortari, ut nihil te novum docere demonstres, sed ea omnium insinuare pectoribus quae venerandae memoriae Patres consona praedicatione docuerunt, cum quibus", + "candidate_score": 0.640277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_713", + "psc_text": "ἐκείνους οἵ τινες τὴν ἀλήθειαν τῆς σάρκοθς ἡμῶν ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ 936 ἀρνοῦνται, ὁμοίᾳ ἀφοσιώσει καταδικάζομεν. Στήκετε τοίνυν ἐν τῷ πνεύματι τῆς (καθολικῆς) ἀληθείας, καὶ τὴν ἀποστολικὴν προτροπὴν τῇ διακονίᾳ τοῦ ἡμετέρου στόματος δέξασθε· ἐπειδὴ ὑμῖν κεχάρισθαι ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ, οὐ μόνον ἵνα εἰς αὐτόν πιστεύητε, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν. Μὴ θέλητε ὑπολαμβάνειν, ἀγαπητοὶ, ὅτι τῇ ἁγίᾳ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ ἀπολειφθήσεται ἢ ὑστερήσει ποτὲ ἡ θεῖα Ἐκκλησία [Forte ἐκδικία]. Ἐκλάμπει γὰρ τῆς πίστεως τὸ καθαρὸν, ὅταν ἀπ' οὐτῆς ὁ ῥύπος τῆς πλάνης χωρισθῇ. Ὅθεν πάλιν καὶ πάλιν ὑμᾶς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διάμαρτυρόμεθα ὁμοῦ καὶ ὑπομιμνήσκομεν, ἵνα ἀπό τῆς πίστεως ἐν ᾗ τεθεμελιωμένοι ἐστὲ, καὶ ἐν ᾗ τὸν Χριστιανικώτατον βασιλέα οἴδαμεν παραμένειν, μήτε ἑνέδραις, μήτε τισὶν ἀπάταις μετακινηθείητε· ἀλλ' εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ ἐπισκόπου ὑμῶν ἐκεῖνον τοῖς ὀφθαλμοῖς κατέχητε, ὑπὲρ οὗ αὐτὸς πάντα παθεῖν ἅπερ ἐπηνέχθη οὐκ ἐφοβήθη· οὗτινος ἐν πᾶσι μιμητὰς ὑμᾶς γενέσθαι ἐπιθυμοῦμεν, ἵνα κοινὸν μετ' αὐτοῦ", + "candidate_score": 0.639652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_777", + "psc_text": "causa fidei et Christianae religionis, quae mota est, in partibus Italiae congregato concilio, perquiratur. Scriptum est enim hic omnem contentionem motam, quatenus Flavianus episcopus ex humanis rebus potuisset auferri. Δεσπότῃ Θεοδοσίῳ τροπαιούχῳ, ἀεὶ βασιλεῖ, καὶ πατρὶ. Λικιννία Εὐδοξία ἡ εὐσεβεστάτη, καὶ ἀνθοῦσα, αἰωνια βασιλὶς θυγὰτηρ. Πᾶσιν ἔγωσται τὴν σὴν ἐπιείκειαν μέριμναν, καὶ φροντίδα ποιεῖσθαι τῶν χριστιανῶν, καὶ τῆς καθολικῆς πίστεως ἐπὶ τοσοῦτον, ὡς ἐπιτρέπειν ἐφ' ὕβρει ταύτης μηδὲν παντάπασι γίνεσθαι. Ὁπηνίκα τοίνυν εὐτυχῶς ἐν τῇ Ῥώμῃ εἰσεληλύθαμεν, καὶ τοῖς οὐδοῖς τοῦ εὔκτηρίου τοῦ ἁγιωτάτου ἀποστόλου Πέτρου παραγεγόναμεν, Λὲων, ὁ μακαριώτατος ἐπίσκοπος τῆς Ῥωμαίων πόλεως, μετὰ καὶ ἑτέρων πλειόνων ἐπισκὸπων, ἀξίωσιν ἡμῖν προσήγαγε, 969 φάσκων, ὅλον τὸ δόγμα τῆς θρησκείας κατὰ τὴν ἀνατολὴν τεθορυβῆσθαι, καὶ τοῦτο συμβέβηκεν, ὥστε πᾶσαν τῶν χριστιανῶν τὴν πίστιν εἰς σύγχυσιν ἐλάσαι, καὶ γὰρ Φλαυιανὸν τὸν ἐπίσκοπον τῆς Κωνσταντινουπόλεως Ἐκκλησίας, διὰ τὰς ἔχθρας τοῦ Ἀλεξανδρέων ἐπισκόπου, ἀπωδύρατο ἐκβεβλῆσθαι, καὶ τοῦτο μετὰ τῶν ἄλλων ἐπισκόπων ᾔτησεν, ἐπιμαρτυρόμενος αὐτῶν", + "candidate_score": 0.635927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_29", + "bdc_text": "Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.635442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.634902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "3 Adventus habetur: Deinde episcopi legunt quartam et quintam lectionem de epistola S. Leonis papae missa Flaviano episcopo de Incarnatione Domini contra Eutychen haereticum. Idipsum in aliis Italiae Ecclesiis receptum didicimus ex quampluribus mss. Lectionariis aliarum urbium, quae eamdem epistolam aliis atque aliis diebus eodem Adventus tempore exhibent. Ex ms. bibliothecae Regiae Quesnellus collegit (Diss. 1 ad an. 449, n. 9), idem olim factitatum esse in Galliarum Ecclesiis, quod confirmari potest ex Lectionario S. Benigni Divionensis, quo Chiffletius usus est, cum eamdem epistolam edidit in calce operum Vigilii Tapsensis, nec non ex monumentis Gallicanis, quae a P. Martene laudantur De Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem", + "candidate_score": 0.63345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_3", + "bdc_text": "Flaccioni omnia fere capita religionis et doctrinae syncerae trahunt in divinum et contentionem bellum susceperunt contra Wittenbergenses implacabile .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_667", + "psc_text": "nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum; convenientibus utique Orientalium provinciarum episcopis, quorum si qui superati minis atque injuriis a veritatis tramite deviarunt, salutaribus remediis in integrum revocentur: ipsique, quorum est causa durior, si consiliis melioribus acquiescant, ab Ecclesiae unitate non excidant. Quam autem post appellationem interpositam hoc necessario postuletur, canonum 910 Nicaeae habitorum decreta testantur, quae a totius mundi sunt sacerdotibus constituta. Favete catholicis vestro more parentumque vestrorum, date defendendae fidei libertatem. Cum enim Ecclesiae causas, tum regni vestri agimus et salutis, ut provinciarum vestrarum quieto jure potiamini. Defendite contra haereticos inconcussum Ecclesiae statum: ut et vestrum Christi", + "candidate_score": 0.632576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_331", + "psc_text": "causa fuit quod etsi nullum ejus exemplar manuscriptum nancisci potuit (unde potissimum motus fuit ad dubitandum), pannus tamen ejus, inquit in notis, legitur apud Gratianum 12, q. 2, cap. 52, ubi et Leoni tribuitur, et missa inscribitur universis episcopis per Siciliam constitutis. Sed cujus Leonis sit, an primi an secundi, nec antiquae editiones Gratiani aperiunt, nec recentiores. Tillemontius not. 9, tom. XV, p. 894, in Leonem singulas Quesnelli conjecturas ad calculum revocavit, et ineptas ostendit; sed de codicibus ne verbum quidem. Nos autem, qui potiora ejus argumenta diluemus in annotationibus ipsi epistolae subjiciendis, praestantissimos et vetustos codices reperimus, qui supra omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio", + "candidate_score": 0.629506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.624453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_2", + "bdc_text": "Eas , uti in literis tuis palinisti , remitto meis adiunctas , dudum Meroberga et aliunde accepi , quae ut quanta inter Saxones sint certamina .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1581", + "psc_text": "Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni epistolae Leonis subjicere, contra omnium codicum fidem pugnat. Non solae Galliae vastatae fuerunt ab Attila, sed is in ipsa Italia ad Padum usque pervenit, ultra quod flumen Ravennatis provincia, et pars etiam dioeceseos extendebatur. Quid quod haec epistola ex contextu encyclica videtur ad plures, ut ne peculiaris ratio pro Ravennate requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum", + "candidate_score": 0.621436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.619778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_13", + "bdc_text": "Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_402", + "psc_text": "διαφυλαχθείη· καὶ τούτων οἵ τινες τὰ φαῦλα ἐκδικοῦσιν, ἀπὸ τῆς πλάνης ἀνακληθέντων, τῇ ἡμετέρᾳ αὐθεντίᾳ, ὧν ἂν δοκιμασθῇ ἡ πίστις, ὀχυρωθῶσι. Καὶ μηδεμία δυσχέρεια ἐχ τούτου τοῦ μέρους προσαχθῇ· ὁπότε ὁ μνημονευθεὶς πρεσβύτερος ἐν τῷ ἰδίῳ λιβέλλῳ ὡμολόγησεν ἕτοιμον ἑαυτὸν εἶναι πρός διόρθωσιν, εἴ τι εἰς αὐτὸν εὑρεθείη ὅπερ ἐστὶν ἄξιον ἐπιλήψεως, πρέπει γὰρ ἐπὶ τῶν τοιούτων αἰτιῶν τούτου μάλιστα φροντίζειν, ὥστε ἐκτὸς θορύβου καὶ φιλονεικίας καὶ τὴν ἀγάπην φυλάττεσθαι, καὶ τὴν ἀλήθειαν ἐκδικεῖσθαι, ἀδελφὲ τιμιώτατε. Καὶ διὰ τοῦτο, ἐπειδὴ ἡ σὴ ἀγάπη περὶ τῆς τοσαύτης αἰτίας συνορᾷ ἡμᾶς ἀναγκαίως εἶναι ἐμφροντίδας, πληρέστατα καὶ τηλαυγέστατα σύμπαντα ἡμῖν, ὅπερ ἤδη ποιῆσαι ὤφειλε, δηλῶσαι σπουδάσει· ἵνα μὴ μεταξὺ τῆς διδασκαλίας τῶν μέρων, ἀμφιβολίᾳ τινὶ ἀπατηθῶμεν, καὶ διχονοίᾳ τραφῇ, ἥτις ἐν ταῖς ἰδίαις ἀρχαῖς ἐξαλειπτέα ἐστίν· ἐστι γὰρ ἡμῖν καταθύμιον καὶ παραφυλακτέον, τοῦ Θεοῦ ἐμπνέοντος, ἵνα μὴ αἱ διατυπώσεις τῶν προσκυνητῶν πατέρων, αἱ θεόθεν τὴν ἰσχὺν ἔχουσαι, καὶ εἰς τὴν τελειότητα τῆς πίστεως", + "candidate_score": 0.612838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_582", + "psc_text": "ἐν σαρκί· καὶ σωζομένης τῆς ἐν 866 τῇ διττῇ φύσει τυγχανούσης ἰδιότητος, εἷς ὑπάρχων ἑκάτερον· ὡς εἴγε Εὐτυχὴς νοητῶς, καὶ ἐκτενῶς ἐπεπιστεύκει, οὐδαμῶς ἂν ἀπὸ τῆς εὐθείας τῆς πίστεως τῆς τοιαύτης ἀπέκλινε· δι' ἣν ἀπόκρισις αὐτῷ τῷ ἀποστόλῶ παρ' αὐτοῦ γίνεται τοῦ Δεσπότου· Μακάριος εἶ, Σίμων Βὰρ Ἰωνᾶ, ὅτι σὰρξ, καὶ αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι, ἀλλ' ὁ πατήρ μου ἐν τοῖς οὐρανοῖς· κᾀγὼ δὲ σοι λέγω, ὅτι σὺ εἶ Πέτρος, καὶ ἐπὶ ταύτῃ τῇ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τὴν Ἑκκλησίαν, καὶ πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς· σφόδρα οὖν τῆς ἁρμονίας τῆς τοιαύτης οἱκοδομῆς ἐστιν ἀλλότριος, ὅς τις καὶ τὴν τοῦ μακαρίου Πέτρου ὁμολογίαν οὐ δέχεται, καὶ τῷ Εὐαγγελίῷ τοῦ Χριστοῦ ἀντιλέγει· δεικνὺς ἑαυτὸν μηδεμίαν πώποτε σπουδὴν ἐσχηκέναι πρὸς τὸ γνῶναι τὸ ἀληθές· μάτην τε τιμῆς ἄξιος ὤφθη, ὅς τις οὐδενὶ τῆς καρδίας τῷ ἀκμαίῷ τὴν τοῦ γήρως ἐκόσμησε πολιάν. Ἀλλ' ἐπειδή περ, ἀδελφοὶ τιμιώτατοι, καὶ τῆς τῶν τοιούτων θεραπείας οὐκ ἔστι", + "candidate_score": 0.607846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.605817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.603655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego FRATERNUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego AMANDUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego GERONTIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego PROCULEIANUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego DYNAMIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego JULIANUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego ARMENTARIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego HONORATUS episcopus coronam vestram venerans saluto. EPARCHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego EUSTATHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. 1112 Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego YNANTIUS coronam vestram venerans saluto. EPISTOLA C. MARCIANI IMPERATORIS AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De fide apud Chalcedonem roborata et", + "candidate_score": 0.6035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Theodosiopolis magnae Armeniae. Valere me ora in Domino, Deo amantissime pater. AURELIUS episcopus. Ora pro nobis, pater beatissime. 1106 RESTITUTIANUS episcopus. Ora pro nobis, sancte ac venerabilis papa. AMACIUS episcopus civitatis Sotorum. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELETIUS episcopus Larissae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. FONTEIANUS episcopus Sagalassi. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THEODORUS misericordia Dei episcopus Antifelli Lyciae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MELIPHTONGUS misericordia Dei episcopus Heliopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. THALASSIUS episcopus civitatis Parii. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. ALEXANDER episcopus civitatis Seleuciae Pisidiae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. MUSIANUS episcopus Limenorum. Valere me in Domino, Deo amantissime pater. FLORENTIUS episcopus Lesbitereae h . . . . et litteris. Valere me ora Deo amantissime pater. EPIPHANIUS episcopus civitatis Midai. Valere me ora, Deo amantissime pater. CYRUS", + "candidate_score": 0.602247, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis", + "max_score": 0.694777, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.694777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_132", + "psc_text": "doctores velut imputribilia ligna quaerendi sunt, qui instructioni sacrorum voluminum semper inhaerentes, sanctae Ecclesiae unitatem denuntient, et quasi intromissi circulis arcam portent. Vectibus quippe arcam portare, est bonis doctoribus sanctam Ecclesiam ad rudes infidelium mentes praedicando deducere. Qui auro quoque jubentur operiri, ut dum sermone aliis insonant, ipsi etiam vitae splendore fulgescant. De quibus apte subditur: Qui semper erunt in circulis, nec unquam extrahentur ab eis. Quia nimirum necesse est ut qui ad officium praedicationis excubant, a sacrae lectionis studio non recedant. Ad hoc namque vectes esse in circulis semper jubentur, ut cum portari arcam opportunitas exigit, de intromittendis vectibus portandi tarditas nulla generetur; quia videlicet cum spiritale aliquid a subditis Pastor inquiritur, ignominiosum valde est si tunc quaerat discere, cum quaestionem debet enodare. Sed circulis vectes inhaereant, ut doctores semper in suis cordibus eloquia sacra meditantes, testamenti arcam sine mora elevent, si quidquid necesse est, protinus docent. Unde bene", + "candidate_score": 0.689056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_37_39", + "bdc_text": "Per nos certe non stabit , quominus amicitia , ut consensio nostra aeternum manere possit . Dominus concedat nobis gratiam , ne qua parte vel suspicionem dissentire et mutuum adversari videamur . Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.663119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_304", + "psc_text": "queritur, dicens: Dedi eis frumentum, vinum et oleum, et argentum multiplicavi eis et aurum, quae fecerunt Baal (Oseae II, 8). Frumentum quippe a Domino accipimus, quando in dictis obscurioribus subducto tegmine litterae per medullam spiritus legis interna sentimus. Vinum suum Dominus nobis praestat, cum Scripturae suae alta praedicatione nos debriat. Oleum quoque suum nobis tribuit, cum praeceptis apertioribus vitam nostram blanda lenitate disponit. Argentum multiplicat cum nobis luce veritatis plena eloquia subministrat. Auro quoque nos ditat, quando cor nostrum intellectu summi fulgoris irradiat. Quae cuncta haeretici Baal offerunt, quia apud auditorum suorum corda corrupte omnia intelligendo pervertunt. Et de frumento Dei, vino atque oleo, argento pariter et auro, Satanae sacrificium immolant, quia ad errorem discordiae verba pacis inclinant. Unde admonendi sunt ut perpendant, quia dum perversa mente de praeceptis pacis discordiam faciunt, justo Dei examine ipsi de verbis vitae moriuntur. At contra admonendi sunt qui recte quidem verba legis intelligunt,", + "candidate_score": 0.654012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_157", + "psc_text": "6.) Aliter admonendi sunt servi, atque aliter domini. Servi scilicet, ut in se semper humilitatem conditionis aspiciant; domini vero, ut naturae suae qua aequaliter sunt cum servis conditi, memoriam non amittant. Servi admonendi sunt ne dominos despiciant, ne Deum offendant si ordinationi illius superbiendo contradicunt; domini quoque admonendi sunt, quia contra Deum de munere ejus superbiunt, si eos quos per conditionem tenent subditos, aequales sibi per naturae consortium non agnoscunt. Isti admonendi sunt ut sciant se servos esse dominorum: illi admonendi sunt ut cognoscant se conservos esse servorum. Istis namque dicitur: Servi, obedite dominis carnalibus (Coloss. III, 22) . Et rursum: Quicunque sunt sub jugo servi, dominos suos omni honore dignos arbitrentur (I Tim. VI, 1) ; illis autem dicitur: Et vos domini eadem facite illis, remittentes minas, scientes quod et illorum et vester Dominus est in coelis (Ephes. VI, 2) . CAPUT VI [ Al. XXX]. Quomodo admonendi sapientes", + "candidate_score": 0.64442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_9_11", + "bdc_text": "Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus . Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_167", + "psc_text": "enim: Gratias agere debemus Deo semper pro vobis, fratres, ita ut dignum est, quoniam supercrescit fides vestra, et abundat charitas uniuscujusque vestrum in invicem; ita ut et nos ipsi in vobis gloriemur in ecclesiis Dei, pro patientia vestra et fide (II Thes. I, 3, 4) . Qui cum blanda haec vitae eorum praeconia praemisisset, paulo post subdidit, dicens: Rogamus autem vos, fratres, per adventum Domini nostri Jesu Christi, et nostrae congregationis in ipsum, ut non cito moveamini a vestro sensu, neque terreamini, neque per spiritum, neque per sermonem, neque per epistolam tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (Ibid. II, 1) . Egit enim verus doctor, ut prius audirent laudati quod recognoscerent, et postmodum quod exhortati sequerentur; quatenus eorum mentem ne admonitio subjuncta concuteret, laus praemissa solidaret; et qui commotos eos vicini finis suspicione cognoverat, non jam redarguebat motos, sed quasi transacta nesciens, adhuc commoveri prohibebat; ut dum de", + "candidate_score": 0.643351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_280", + "psc_text": "siccatur. Occasio ergo rapiendi subtrahitur, si bene prius jus possidendi disponatur. Tunc vero admoniti audiant, quomodo quae habent misericorditer tribuant, quando nimirum didicerunt ut bona misericordiae per interjectam rapinae nequitiam non confundant. Violenter enim exquirunt quae misericorditer largiuntur. Sed aliud est pro peccatis misericordiam facere, aliud pro misericordia facienda peccare: quae jam nequaquam misericordia nuncupari potest, quia ad dulcem fructum non proficit quae per virus pestilerae radicis amarescit. Hinc est enim quod ipsa etiam sacrificia per prophetam Dominus reprobat, dicens: Ego Dominus diligens judicium, et odio habens rapinam in holocausto (Isai. LXI, 8) . Hinc iterum dixit: Hostiae impiorum abominabiles, quae 68 offeruntur ex scelere (Prov. XXI, 27) . Qui saepe quoque et indigentibus subtrahunt quae Deo largiuntur. Sed quanta eos animadversione renuat per quemdam sapientem Dominus demonstrat, dicens: Qui offert sacrificium de substantia pauperis, quasi qui victimat filium in conspectu patris sui (Eccli. XXXIV. 24) . Quid namque esse", + "candidate_score": 0.617954, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.693965, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1752", + "psc_text": "Pauperes semper habebitis vobiscum, me autem non semper habebitis. Accipiant hoc et boni, sed non sint solliciti: loquebatur enim de praesentia corporis sui. Nam secundum majestatem suam, secundum providentiam, secundum ineffabilem et invisibilem gratiam, impletur quod ab eo dictum est, Ecce ego vobiscum sum usque in consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Secundum carnem vero quam Verbum assumpsit, secundum id quod de Virgine natus est, secundum id quod a Judaeis prehensus est, quod ligno confixus, quod de cruce depositus, quod linteis involutus, quod in sepulcro conditus, quod in resurrectione manifestatus, non semper habebitis vobiscum. Quare? Quoniam conversatus est secundum corporis praesentiam quadraginta diebus cum discipulis suis, et eis deducentibus videndo non sequendo, ascendit in coelum (Act. I, 3, 9, 10), et non est hic. Ibi est enim, sedet ad dexteram Patris: et hic est, non enim recessit praesentia majestatis. Aliter: secundum praesentiam majestatis semper habemus Christum; secundum praesentiam carnis, recte", + "candidate_score": 0.693965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1736", + "psc_text": "sit Christus, et apprehendant eum. A nobis audiant, ex Evangelio audiant. Occisus est a parentibus eorum, sepultus est, resurrexit, a discipulis agnitus, ante oculos eorum ascendit in coelum, ibi sedet ad dexteram Patris; qui judicatus est, venturus est judex: audiant, et teneant. Respondent: Quomodo tenebo absentem; quomodo in coelum manum mittam, ut ibi sedentem teneam? Fidem mitte, et tenuisti. Parentes tui tenuerunt carne, tu tene corde: quoniam Christus absens etiam praesens est. Nisi praesens esset, a nobis ipsis teneri non posset. Sed quoniam verum est, quod ait, Ecce ego vobiscum sum usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; et abiit, et hic est; et rediit, et nos non deserit: corpus enim suum intulit coelo, majestatem non abstulit mundo. 5. Jesus ergo ante sex dies Paschae venit Bethaniam, ubi fuerat Lazarus mortuus, quem suscitavit Jesus. Fecerunt autem ei ibi coenam, et Martha ministrabat: Lazarus vero unus erat ex discumbentibus. Ne", + "candidate_score": 0.693076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2338", + "psc_text": "ejusdem lectionis verba postrema. Cap. XVI, V\\. 13-15. 1. Cum promitteret Dominus venturum Spiritum sanctum, Docebit vos, inquit, omnem veritatem; vel, quod in nonnullis codicibus legitur, Deducet vos in omni veritate. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. De quibus evangelicis verbis jam quod donavit Dominus disputavimus: nunc ea quae sequuntur attendite. Et quae ventura sunt, inquit, annuntiabit vobis. Neque hic est, quoniam planum est, immorandum: nihil enim habet quaestionis, cujus a nobis expositio flagitetur. Sed quod adjungit, Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis, non negligenter est transeundum. Quod enim ait, Ille me clarificabit, potest intelligi, quia diffundendo in cordibus credentium charitatem, spiritualesque faciendo, declaravit eis quomodo Filius Patri esset aequalis, quem secundum carnem prius tantummodo noverant, et hominem sicut homines cogitabant. Vel certe, quia per ipsam charitatem fiducia repleti, et timore depulso, annuntiaverunt hominibus Christum; ac sic fama ejus diffusa est toto orbe", + "candidate_score": 0.663115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2180", + "psc_text": "omnia facient vobis propter nomen meum, vel ita dictum est, propter quod vos patimini; vel ita, propter quod et ipsi faciunt: quia et hoc in vobis dum persequuntur, oderunt. Et addidit: Quia nesciunt eum qui misit me. Hoc secundum eam scientiam dictum intelligendum est, de qua et alibi scriptum est, Scire autem te, sensus est consummatus (Sap. VI, 16) . Hac quippe scientia qui sciunt Patrem a quo missus est Christus, nullo modo persequuntur eos quos colligit Christus; quia et ipsi cum eis colliguntur a Christo. TRACTATUS LXXXIX. De eo quod dicit Dominus, Si non venissem, et locutus eis fuissem; usque ad id, Qui me odit, et Patrem meum odit. Cap. XV, V\\ V\\. 22, 23. 1. Superius dixerat Dominus ad discipulos suos: Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt: sed haec omnia facient vobis propter nomen meum, quia nesciunt eum qui misit", + "candidate_score": 0.658853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_15_17", + "bdc_text": "nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_120", + "psc_text": "digito ostendere. Sicut enim ignorabatur Christus ab his qui Prophetis non crediderunt antequam veniret, sic ab eis ignorabatur et praesens. Venerat enim humiliter primo et occultus; tanto occultior, quanto humilior: populi autem spernentes per superbiam suam humilitatem Dei, crucifixerunt Salvatorem suum, et fecerunt damnatorem suum. 2. Sed qui primo venit occultus, quia venit humilis, numquid deinceps non est venturus manifestus, quia excelsus? Audistis modo Psalmum: Deus manifestus veniet, Deus noster et non silebit. Siluit ut judicaretur, non silebit cum coeperit judicare. Non diceretur, manifestus veniet, nisi primo venisset occultus; nec diceretur, non silebit, nisi quia primo siluit. Quomodo siluit? Interroga Isaiam: Sicut ovis ad occisionem ductus est, et sicut agnus coram eo qui se tonderet, fuit sine voce, sic non aperuit os suum (Isai. LIII, 7) . Veniet autem manifestus, et non silebit. Quomodo manifestus? ignis ante eum praeibit, et in circuitu ejus tempestas valida (Psal. XLIX, 3) . Tempestas", + "candidate_score": 0.65753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_14_16", + "bdc_text": "Odio alioqui laborant maximo adversando Wittenbergenses factos esse Zvinglianos et Calvinianos ; nunc enim saniorum , qui clamant si intelligerentur , quae illi ad nos scripserunt , clamarent apparere nunc tandem Wittenbergenses factos esse Zvinglianos . Praestat ergo adversarios haec nescire .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2190", + "psc_text": "inscrutabilia sunt judicia, sive acceptaretur, et si non ut ab omni damnatione liberarentur, certe ut aliquanto lenius damnarentur. 5. Qui me odit, inquit, et Patrem meum edit. Hic nobis fortasse dicatur: Quis potest odisse quem nescit? Et utique antequam diceret, Si non venissem, et locutus eis fuissem, peccatum non haberent, dixerat discipulis suis, Haec facient vobis, quia nesciunt eum qui misit me. Quomodo ergo nesciunt et oderunt? Si enim non quod est ipse, sed nescio quid aliud de illo opinantur; non utique ipsum, sed illud inveniuntur odisse quod fingunt, aut errando potius suspicantur. Et tamen nisi possent homines odisse quod nesciunt, non veritas utrumque dixisset, quia ejus Patrem et nesciunt et oderunt. Sed quomodo id fieri possit, si adjuvante Domino per nos demonstrari potest; quia haec disputatio est jam claudenda, nunc non potest. TRACTATUS XC. In illud, Qui me odit, et Patrem meum odit. Cap. XV, V\\. 23. 1. Audistis", + "candidate_score": 0.650768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_27_29", + "bdc_text": "locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione . Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1139", + "psc_text": "Dominus respondit eis admirantibus quomodo sciret litteras quas non didicerat? Mea, inquit, doctrina non est mea, sed ejus qui misit me. Haec est profunditas prima: videtur enim paucis verbis quasi contraria locutus. Non enim ait, Ista doctrina non est mea; sed, Mea doctrina non est mea. Si non tua, quomodo tua? Si tua, quomodo non tua? Tu enim dicis utrumque: et, mea doctrina; et, non mea. Nam si dixisset, Ista doctrina non est mea, nulla esset quaestio. Nunc vero, fratres, primitus intendite quaestionem, et sic ordine exspectate solutionem. Nam qui non videt quaestionem quae proponitur, quomodo intelligit quod exponitur? Hoc est ergo in quaestione, quod ait, mea non mea: hoc videtur esse contrarium, quomodo mea, quomodo non mea. Si ergo intueamur diligenter quod ipse in exordio dicit sanctus Evangelista, In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat verbum (Joan. I, 1) ; inde pendet hujus solutio", + "candidate_score": 0.64532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_10", + "bdc_text": "Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1893", + "psc_text": "est haec commendatio humilitatis: et faciunt sibi hoc invicem fratres, etiam opere ipso visibili, cum se invicem hospitio recipiunt; est enim apud plerosque consuetudo hujus humilitatis, usque ad factum quo cernatur expressa. Unde Apostolus cum viduam bene meritam commendaret, Si hospitio, inquit, recepit, si sanctorum pedes lavit (I Tim. V, 10) . Et apud sanctos ubicumque haec consuetudo non est, quod manu non faciunt, corde faciunt, si in illorum numero sunt quibus dicitur in hymno beatorum trium virorum, Benedicite, sancti et humiles corde, Domino (Dan. III, 87) . Multo autem est melius, et sine controversia verius, ut etiam manibus fiat; nec dedignetur quod fecit Christus, facere christianus. Cum enim ad pedes fratris inclinatur corpus, etiam in corde ipso vel excitatur, vel si jam inerat, confirmatur ipsius humilitatis affectus. 5. Sed excepto isto morali intellectu, ita nos hujus dominici facti altitudinem commendasse meminimus, quod lavando pedes jam lotorum atque mundorum discipulorum,", + "candidate_score": 0.641672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_17", + "bdc_text": "Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_980", + "psc_text": "3. Dominus in monte: multo magis intelligamus quia Dominus in monte Verbum est in alto. Proinde non quasi humiliter jacet quod in monte factum est; nec transeunter praetereundum est, sed suspiciendum. Turbas vidit, esurientes agnovit, misericorditer pavit: non solum pro bonitate, verum etiam pro potestate. Quid enim sola prodesset bonitas, ubi non erat panis, unde turba esuriens pasceretur? Nisi bonitati adesset potestas, jejuna illa turba et esuriens remaneret. Denique et discipuli qui erant cum Domino in fame, et ipsi turbas volebant pascere, ut non remanerent inanes, sed unde pascerent non habebant. Interrogavit Dominus unde emerentur panes ad turbas pascendas. Et ait Scriptura, Hoc autem dicebat tentans eum: discipulum scilicet Philippum, quem interrogaverat. Ipse enim sciebat quid esset facturus. Cui ergo bono tentabat, nisi quia ignorantiam discipuli demonstrabat? Et forte in demonstratione ignorantiae discipuli aliquid significavit. Apparebit ergo, cum ipsum sacramentum de quinque panibus coeperit nobis loqui, et quid significet indicare:", + "candidate_score": 0.637717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_21", + "bdc_text": "Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1332", + "psc_text": "Verbum (Joan. I, 1) . Apud teipsum, o homo, cum est in corde tuo verbum, aliud est quam sonus: sed verbum quod est apud te, ut transeat ad me, sonum quasi vehiculum quaerit. Assumit ergo sonum, imponit se quodammodo in vehiculum, transcurrit aerem, venit ad me, nec recedit a te. Sonus autem ut veniret ad me, recessit a te, nec perstitit apud me. Verbum ergo quod erat in corde tuo, numquid sono praetereunte praeteriit? Quod cogitabas dixisti; et ut ad me perveniret quod apud te latebat, syllabas sonuisti: sonus syllabarum perduxit ad aurem meam cogitationem tuam; per aurem meam descendit in cor meum cogitatio tua, sonus medius transvolavit: verbum vero illud quod assumpsit sonum, antequam sonares, erat apud te; quia sonuisti, est apud me, et non recessit a te. Hoc attende, quisquis es examinator sonorum. Verbum Dei contemnis, qui verbum hominis non comprehendis! 5. Scit ergo omnia per quem facta", + "candidate_score": 0.633486, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.693094, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_391", + "psc_text": "licet, detesteris licet, frater meus es. Agnosce in te signum patris mei. Sermo patris nostri. Male frater, litigiose frater, frater meus es tu. Dicis etenim tu, quomodo et ego, Pater noster qui es in coelis (Matth. VI, 9) . Unum dicimus: quare in uno non sumus? Rogo te, frater, agnosce quod mecum dicis, et damna quod contra me facis. Adverte verba exeuntia de ore tuo. Audi, non me, sed te. Vide cui dicimus, Pater noster qui es in coelis. Non amicus, non vicinus; sed ipse cui dicimus, concordare nos jubet. Simul habemus apud Patrem unam vocem: quare non simul habemus unam pacem? 5. Pia opera pro Ecclesiae obtinenda pace. Jejunium solemne post Pentecosten. Hospitalitas in eos qui Carthaginem veniunt collationis causa. Talia dicite ardenter, dicite leniter. Dicite ardentes fervore charitatis, non tumore dissensionis, et deprecamini nobiscum Dominum solemnibus jejuniis. Quae jam reddimus Deo, reddamus et pro causa. Jam enim jejunamus", + "candidate_score": 0.693094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32_34", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat . Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum . Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_390", + "psc_text": "Deus, Fratres nostri estis: quibus? eis qui vos oderunt. Nam quid mirum si dicitis eis qui vos diligunt? His qui vos oderunt, et qui vos detestantur. Utquid hoc? Audi, et causae aspice fructum. Velut interrogaveris Dominum Deum tuum, et dixeris, Domine, quomodo dicam, Frater meus es, qui odit, qui detestatur? Dic quare. Ut nomen Domini honorificetur. Appareat vel in jucunditate: ipsi autem erubescant (Isai. LXVI, 5, sec. LXX) . Vide, obsecro, fructum patientiae, tantae mansuetudinis. Dicite, Fratres nostri estis. Quare? Ut nomen Domini honorificetur. Quare autem non te agnoscit fratrem? Quia nomen hominis homines honorificavit. Ergo dic, frater meus: oderis licet, detesteris licet, frater meus es. Agnosce in te signum patris mei. Sermo patris nostri. Male frater, litigiose frater, frater meus es tu. Dicis etenim tu, quomodo et ego, Pater noster qui es in coelis (Matth. VI, 9) . Unum dicimus: quare in uno non sumus? Rogo te, frater, agnosce", + "candidate_score": 0.658064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_41_43", + "bdc_text": "Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus . Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_393", + "psc_text": "Domino pietatem, fratribus charitatem. Crescant enim eleemosynae nostrae, quibus exaudiantur facilius orationes nostrae. Hospitalitatem sectamini. Tempus est: servi Dei veniunt. Tempus est, occasio est, quare perit? Attende quid habes in coenaculo domus tuae. Attende et sursum quid reponas, quid tibi serves, de quo thesauro solo securus es. Pone sursum, commenda non servo tuo, sed Domino tuo. Numquid illic times ne fur obrepat, ne effractor invadat, ne hostis turbulentus eripiat? Fac ut habeas quod tibi reddatur. Nec hoc tibi redditur, quod posueris. Feneratorem te vult Dominus, sed suum, non proximi tui. SERMO CCCLVIII . De pace et charitate. Carthagine habitus, ante collationem cum Donatistis, II. 1. Pacis conciliandae cura catholicis episcopis. Vinci nolens a veritate, vincitur ab errore. Curam nostram pro vobis, et pro inimicis nostris et vestris, et pro salute omnium, pro quiete, pro pace communi, pro unitate quam Dominus jussit, Dominus diligit, adjuvent preces Sanctitatis vestrae, ut de illa", + "candidate_score": 0.629773, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.692587, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.692587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18_20", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia . verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_124", + "psc_text": "Christum relinquit: relinquens autem Filium, reliquit et Patrem. Injustus a justitia longe est, pollutus a sanctimonia, bellator a pace, et qui sub potestate inimici esse incipit, a redemptione fit alienus, et qui extra sapientiam 790 Dei est, sapientiam Dei derelinquit. Docens itaque nos propheta, quid de omnibus, qui Dominum deserunt, sit futurum, ait: Universi qui te derelinquunt, confundantur discedentes, hoc est, quantum deserunt, tantum confundantur discedentes. Super terram scribantur. Omnes homines describuntur, sancti in coelo, peccatores super terram. Dicit ad discipulos Jesus: Gaudete autem, quia nomina vestra scripta sunt in coelis (Luc. X, 1) . Igitur oportet laetari si talis quis fuerit, ut nomen ejus scribatur in coelis. Et quomodo justorum nomina in superioribus conscribuntur, sic econtrario eorum qui conversantur terrene, qui non pertranseunt terram Edom, sed agros terrae Edom et vineas possident, scribuntur nomina quasi relinquentium Deum super terram. Confundantur discedentes, super terram scribantur. Quo enim metro mensi sunt,", + "candidate_score": 0.674066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5_7", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.673681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_441", + "psc_text": "diligenter 899 observent quando falsus sim magister, quando vero praedicem quae sunt pietatis ac veritatis. Si itaque invenio in Moyse, et in Prophetis sensum Christi, non de corde proprio, sed de spiritu sancto loquor. Si autem nihil congruum inveniens, mihimetipsi confingor quae loquar, fluctuans in sermonibus, qui sunt alieni a Deo, de meo potius corde, quam de Dei sensibus loquor: Propheta, et dices prophetis, qui prophetant de corde suo. Non ait simpliciter de corde; sed de corde suo. Et prophetabis, et dices ad eos: Audite verbum Domini. Haec ad me, haec ad eum dicuntur, qui doctorem se esse promittit, ut timor Dei major oriatur in nobis, ne periclitemur quasi sub commentario scripto non ab hominibus, sed ab Angelis Dei, sic proferre sermonem. Novi quippe quia cum in judicio illo ordo consederit, de quo prophetavit Daniel (Dan. VII): et libri fuerint aperti, omnes mei conatus, omnes meae expositiones proferentur in medium,", + "candidate_score": 0.665953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_11_13", + "bdc_text": "Rescribimus ergo ad illos , quam possimus honorifice et humaniter et vicissim illis offerimus nostram amicitiam et amicitia officia . Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae . Cave vero , mi frater , ne spargas hanc .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_99", + "psc_text": "Ergone potero de Scripturis approbare, nec misericordiae eum esse vas, nec irae: ut et secunda expositio aliquid nobis utile in praesenti loco interponat, et sane rursus audeat in id, quod jamdudum conatur, sermo prorumpere? Ait Apostolus: In domo autem magna non sunt tantum vasa aurea et argentea, sed et lignea, et fictilia: alia quidem in honorem, alia porro in contumeliam (II Tim. II) . Si igitur quis mundaverit semetipsum ab his, erit vas in honorem, et sanctificatum, utile Domino, ad omne bonum opus praeparatum. Putasne, magna domus in praesenti est, et in ea sunt vasa in honorem, et alia in contumeliam? An in illa quae futura est domo, vasa quidem aurea et argentea, quae sunt in honorem, invenientur vasa esse misericordiae: reliqua autem, id est, mediocres homines, qui extra thesaurum sunt, ne sint vasa irae, seu misericordiae, hi poterunt juxta dispensationem quamdam profundam Dei vasa esse in magna domo, quae", + "candidate_score": 0.649614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_192", + "psc_text": "parcet, si eum dereliquerit, si non fuerit digna lumbo ejus, si non adhaerens Domino, unus spiritus fuerit in Christo Jesu, cui est gloria, et imperium in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA OCTAVA. De eo quod scriptum est: Notum fac mihi, Domine, et cognoscam (Jer. XI, 18) , usque ad eum locum in quo ait: Ite, congregate omnes bestias agri (Jer. XII, 9) . 813 Si Dei eloquia sunt in Lege et Prophetis, Evangeliis et Apostolis, oportet discipulum Dei divinorum sermonum magistrum Deum ascribere. Qui enim docet hominem scientiam (Ps. XCIII, 10) , secundum Psalmistam, Deus est. Salvator quoque perhibet testimonium, nullum debere super terras magistrum nuncupari, dicens: Et vos, nolite vocare magistrum super terram. Unus quippe est magister vester, Pater qui in coelis est (Matth. XXIII, 8) : Pater autem qui est in coelis, erudiet [ Al. erudit] homines sive per se, sive per Filium, sive per Spiritum sanctum: et ut", + "candidate_score": 0.645922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_20_22", + "bdc_text": "Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint . Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt . Summam duntaxat annotare volui .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_650", + "psc_text": "ea, quae de Sodomorum subversione conscripta sunt, non dicamus, miserabiles Sodomitae, quorum ulterius fructus terra non affert: miserabiles multumque plangendi, qui tam lugubria et tam dira perpessi sunt; quin potius convertamus hunc in corda nostra sermonem, scrutemur renes et cogitationes nostras, et tunc videbimus eos quos plangimus, in nobis intrinsecus contineri, et quia Sodomitica, et Aegyptia, et Assyria, et alia universa peccata, quae castigans Scriptura enumerat, versentur in nobis. Polliciti supra sumus majus aliquid de Scriptura dicturos. Sodomae in saturitate panis, et in abundantia, atque deliciis, et istius modi peccatis delinquenti lex loquitur: Attende tibi, ne comedens et bibens repletus, et domos bonas aedificans, ovibus tuis et bobus tuis multiplicatus tibi, argento et auro 968 multiplicatus obliviscaris Dominum Deum. Et in alio loco: Manducavit et bibit, et saturatus est et incrassatus, recalcitravit dilectus (Deut. XXXII) . Similia his Salomon in Proverbiis ait: Constitute [Al. constituite] mihi autem necessaria et sufficientia,", + "candidate_score": 0.637353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_12", + "bdc_text": "Mitto tibi copiam quam vocant epistolae Wittenbergensem ad nos sub sigillo universitatis magno designatae et ad nos missae .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_99", + "psc_text": "Ergone potero de Scripturis approbare, nec misericordiae eum esse vas, nec irae: ut et secunda expositio aliquid nobis utile in praesenti loco interponat, et sane rursus audeat in id, quod jamdudum conatur, sermo prorumpere? Ait Apostolus: In domo autem magna non sunt tantum vasa aurea et argentea, sed et lignea, et fictilia: alia quidem in honorem, alia porro in contumeliam (II Tim. II) . Si igitur quis mundaverit semetipsum ab his, erit vas in honorem, et sanctificatum, utile Domino, ad omne bonum opus praeparatum. Putasne, magna domus in praesenti est, et in ea sunt vasa in honorem, et alia in contumeliam? An in illa quae futura est domo, vasa quidem aurea et argentea, quae sunt in honorem, invenientur vasa esse misericordiae: reliqua autem, id est, mediocres homines, qui extra thesaurum sunt, ne sint vasa irae, seu misericordiae, hi poterunt juxta dispensationem quamdam profundam Dei vasa esse in magna domo, quae", + "candidate_score": 0.628731, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum", + "max_score": 0.692121, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_89", + "psc_text": "ejus est (Matth. 22.) ? Per quod ostendit se secundum spiritum Dominum, secundum carnem filium esse David. Unde et ipse Dominus iterum dicit: Veruntamen dico vobis, Amodo videbitis filium hominis sedentem ad dexteram virtutis Dei (Ibid. 26.) . Et Petrus Apostolus dicit de Christo, Qui [Al. quod] est in dextera Dei sedens in coelis (1. Pet. 3.) . Sed et Paulus ad Ephesios scribens, Secundum operationem, inquit, potentiae virtutis ejus, quam operatus est in Christo, suscitans eum a mortuis, et sedere faciens in dextera sua (Ephes. 2.) . 33. Quod autem veniat judicaturus vivos et mortuos, multis quidem divinarum Scripturarum testimoniis edocemur. Sed prius quam propheticis 95 haec eloquiis praedicta doceamus, illud necessarie arbitror admonendum, quod ista fidei traditio quotidie nos vult de adventu judicis esse sollicitos, ut actus nostros ita praeparemus, tanquam reddituri imminenti judici rationem. Hoc enim erat quod et Propheta dicebat de viro beato: Quia disponit sermones", + "candidate_score": 0.692121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Commentarius-in-Symbolum-apostolorum_window_88", + "psc_text": "et dicitur de eo: Parata est sedes tua, Deus, ex tunc, a seculo tu es (Psal. 92.) . Parata igitur a seculo sedes est, in qua Dominus Jesus sessurus erat: in cujus nomine omne genu flectatur, coelestium, terrestrium, et infernorum, et omnis lingua confiteatur ei, quia Dominus Jesus est in gloria Dei Patris (Phil. 2.) . De quo et David ita refert: Dixit Dominus Domino meo, sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum (Psal. 109.) . Quae tamen dicta Dominus in Evangelio disserens, dicebat ad Pharisaeos: Si ergo David in spiritu Dominum vocat eum, quomodo Filius ejus est (Matth. 22.) ? Per quod ostendit se secundum spiritum Dominum, secundum carnem filium esse David. Unde et ipse Dominus iterum dicit: Veruntamen dico vobis, Amodo videbitis filium hominis sedentem ad dexteram virtutis Dei (Ibid. 26.) . Et Petrus Apostolus dicit de Christo, Qui [Al. quod] est in dextera", + "candidate_score": 0.674864, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.691812, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1052", + "psc_text": "eram pacificus (Psal. CXIX, 7) . 65. Et signo dato, inquit, ab iis qui cum fustibus venerant, comprehenditur (Matth. XXVI, 50): sed Dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. Denique locutus est, et ceciderunt retrorsum (Joan. XVIII, 6). Quo mihi legiones angelorum, quo coelestis exercitus? Vox Domini sola plus terret. Hanc ille ad demonstrandum divinae majestatis indicium, qui in pectore Christi recumbebat, eligit. Volenti ergo injicit manus turba, nectuntur vincula. O amentes! O perfidi! non sic comprehenditur sapientia, non sic tenetur justitia. 66. (Vers. 49-51.) Nec discipulorum studia defuerunt. Denique Petrus eruditus in Lege, promptus affectu, qui sciret Phineae reputatum ad justitiam quod sacrilegos peremisset, percussit principis servum (Psal. CV, 31). Sed Dominus vulnera cruenta detersit, mysteria divina subjecit; ut servus principis mundi, hoc est, non naturae conditione, sed culpae, saecularium famulus potestatum, auris suae vulnus exciperet; quia non audisset verba sapientiae: Omnis denique qui facit peccatum, servus est peccati (Joan.", + "candidate_score": 0.691812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit . Est itaque , unde domino gratias agamus , neque committendum videtur , ut scholam illam eximiam et tot viros bonos et doctos negligamus aut contemnamus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_388", + "psc_text": "Domino posse concedi, Deum utique eum confitentur, suoque judicio perfidiam suam produnt; ut opus astruant, personam negent. Itaque ab ipsis et operis sui Dei Filius accipit testimonium, et vocis suffragium non requirit; perfidia enim confiteri potest, credere non potest. Itaque testimonium non deest divinitati, fides deest saluti. Nam et validius est ad fidem quod confitentur inviti: et perniciosius ad culpam quod negant, qui suis assertionibus revincuntur. Magna itaque infidae plebis amentia; ut cum confessa fuerit solius Dei esse donare peccata, non credat Deo peccata donanti. Dominus autem salvos volens facere peccatores, et occultorum cognitione Deum se esse demonstrat, et admiratione factorum, adjiciens: (Vers. 23.) Quid est facilius dicere: Dimissa sunt tibi peccata tua; aut dicere: Surge, et ambula? . 13. Quo loco plenam speciem resurrectionis ostendit, qui mentis vulneribus corporisque sanatis, peccata donat animorum, debilitatem carnis excludit; hoc est enim totum hominem esse curatum. Quamvis igitur magnum sit hominibus peccata", + "candidate_score": 0.671857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1052", + "psc_text": "eram pacificus (Psal. CXIX, 7) . 65. Et signo dato, inquit, ab iis qui cum fustibus venerant, comprehenditur (Matth. XXVI, 50): sed Dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. Denique locutus est, et ceciderunt retrorsum (Joan. XVIII, 6). Quo mihi legiones angelorum, quo coelestis exercitus? Vox Domini sola plus terret. Hanc ille ad demonstrandum divinae majestatis indicium, qui in pectore Christi recumbebat, eligit. Volenti ergo injicit manus turba, nectuntur vincula. O amentes! O perfidi! non sic comprehenditur sapientia, non sic tenetur justitia. 66. (Vers. 49-51.) Nec discipulorum studia defuerunt. Denique Petrus eruditus in Lege, promptus affectu, qui sciret Phineae reputatum ad justitiam quod sacrilegos peremisset, percussit principis servum (Psal. CV, 31). Sed Dominus vulnera cruenta detersit, mysteria divina subjecit; ut servus principis mundi, hoc est, non naturae conditione, sed culpae, saecularium famulus potestatum, auris suae vulnus exciperet; quia non audisset verba sapientiae: Omnis denique qui facit peccatum, servus est peccati (Joan.", + "candidate_score": 0.665918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_7_9", + "bdc_text": "Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus . Quod Lutherus nunquam facere voluit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_799", + "psc_text": "cum per Ecclesiae velut quoddam fermentantis officium, Scripturarumque doctrinam, quae velut coelestium collatione sermonum et ubertate concrescit, infusus toti homini atque permixtus usus inoleverit, ut fiant unum etiam ipsa fermentum. Quod utique tunc fit, cum sibi tria haec pari quadam cupiditatum lance consentiunt, et aequalis aspirat concordia voluptatum. 191. Hoc igitur Ecclesiae opus non tumultuarium, nec fortuitum, sed diuturna meditatione collatum; ut haec tria unum sint, integra a lege peccati. Cujus sententiae assertorem habemus Apostolum dicentem: Ipse autem Dominus sanctificet vos per omnia; ut integer spiritus, et anima, et corpus sine querela in die Domini nostri Jesu Christi servetur (I Thess. V, 23) . Quod per saecularia quidem tentamenta non provenit, nisi fermentum illud cui comparatur regnum coelorum, mulier illa Evangelica abscondat in farinae mensuris tribus, donec fermentetur totum (Matth. XIII, 33); tres enim mensurae sunt, ut dixi, carnis, animae, et spiritus, sed spiritus quo vivimus omnes in hoc corpore", + "candidate_score": 0.66477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4_6", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma . Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur . Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", + "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", + "candidate_score": 0.664366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestat ergo adversarios haec nescire . Dabit dominus , ut alio tempore commodius , se plenius apperiant , sicut fecit , etiam victorini . Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_186", + "psc_text": "accipis signum; nunc enim post ad ventum Domini fides exigitur, signa conduntur. Time Deum, et praesume de Domino: Immittit enim angelos Dominus in circuitu timentium eum, et cripiet eos (Psal. XXXIII, 8) . Vides itaque quia ubique Domini virtus studiis cooperatur humanis; ut nemo possit aedificare sine Domino, nemo custodire sine Domino, nemo quidquam incipere sine Domino (Conf. S. August. lib. de Gratia Christi, cap. 44). Et ideo juxta Apostolum: Sive manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis, omnia in gloriam Dei facite, in nomine Domini nostri Jesu Christi (I Cor. X, 31) . In duabus enim epistolis: alibi in nomine Domini nostri Jesu Christi (Coloss. III, 17) ; alibi in gloriam Dei facere te praecepit; ut scias eamdem esse Patris et Filii gloriam, eamdemque virtutem: nec in aliquo circa sui divinitatem Patrem et Filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. Docuit igitur me David quod nemo sine Domino", + "candidate_score": 0.661243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39_41", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ; urgemur enim , ut piis , ut doctis viris Lutatiam et in Galliam rescribamus , quas certe negligere non possumus . Interim tamen te inconsulto nihil agere et praecipites ferri voluimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_655", + "psc_text": "4.) Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta. . 54. Quid sit, sacculum non esse portandum, alibi evidenter expressit; scripsit enim Matthaeus quoniam dixit ad discipulos Dominus: Nolite possidere aurum, neque argentum (Matth. X, 9) . Si prohibemur aurum possidere, quid eripere, quid auferre? Si quod habeas, donare praeceperis, quemadmodum congeris quod non habebas? Qui praedicas non furandum, furaris? Qui dicis non maechandum, moecharis? Qui exsecraris idola, sacrilegium facis? Qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras? Nomen enim Dei per vos blasphematur (Rom. II, 21-24) . 55. Non sic apostolus Petrus, qui primus Dominicae exsecutor sententiae, ut ostenderet non in vacuum Domini effusa mandata; cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: Argentum atque aurum non habeo (Act. III, 6) . Ille gloriatur quod non habeat argentum neque aurum: vobis pudori est minus adhuc habere quam cupitis? Est ergo et pauperies gloriosa; quia est et beata,", + "candidate_score": 0.657924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_5", + "bdc_text": "Wittenbergenses multa pro causas sua ediderunt scripta , quaedam vidi et legi , nondum tamen omnia , quae partim Noraburga partim nunc ex nundinis accepi. Prodositiones , quibus totam doctrinae suae summam praehendunt mihi non improbantur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_16", + "psc_text": "ut non egeat, sed redundet scriptoris ingenium. Non conatus est Matthaeus, non conatus est Marcus, non conatus est Joannes, non conatus est Lucas: sed divino Spiritu ubertatem dictorum rerumque omnium ministrante, sine ullo molimine coepta complerunt. Et ideo dicit: Quoniam multi conati sunt ordinare narrationem rerum, quae in nobis, completae sunt, vel quae in nobis redundant. . 4. Quod enim redundat, nulli deficit: et de completo nemo dubitat, cum fidem effectus adstruat, exitus prodat. Itaque Evangelium completum est, et redundat omnibus per universum orbem fidelibus, et mentes omnium rigat, animumque confirmat. Ergo fundatus in petra, et qui omnem fidei sumpserit plenitudinem, firmamentumque constantiae, recte dicit: Quae in nobis completae sunt; quoniam non signis et prodigiis, sed verbo vera et falsa discriminant, qui salutaria Domini gesta describunt, vel qui animum mirabilibus ejus intendunt. Quid enim tam rationabile, quam ut credas, quod legis ea gesta quae supra hominem sunt, potioris esse naturae;", + "candidate_score": 0.649437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.6485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_27_29", + "bdc_text": "locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione . Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_18", + "psc_text": "auditum esse credamus. Sed quia non prolativum verbum, sed substantiale signatur Verbum illud quod caro factum est, et habitavit in nobis: non vulgare verbum, sed illud coeleste intelligamus, cui Apostoli ministrarunt. Et tamen in Exodo lectum est, quia populus videbat vocem Domini (Exod. XX, 18): et utique vox non videtur, sed auditur. Vox enim quid est, nisi sonus qui non oculis cernitur, sed aure percipitur? Verum altissimo ingenio voluit declarare Moyses, quia vox videtur Dei; interioris enim mentis videtur obtutu; in Evangelio autem non vox, sed illud quod voce praestantius est, Verbum videtur. Unde et Joannes sanctus Evangelista: Quod erat, inquit, ab initio, quod audivimus, et quod vidimus, et oculis nostris perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae: et vita apparuit, et vidimus, et testamur, et annuntiamus vobis de vita, quae erat apud Patrem, et apparuit nobis (I Joan. I, 1 et 2) . Vides ergo quod Verbum", + "candidate_score": 0.646869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_27_29", + "bdc_text": "locabulum illud intelix . Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione . Deinde , quod in excommunicationem quae sit nostra et nostrae ecclesiae sententia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_470", + "psc_text": "1 et 2) . Quando apparuit? Quando vidimus. Non sic apparebat antequam videretur. Gratias ergo Domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. Mens mea in illo crucifixa est. 97. Itaque et nunc qui vetus Testamentum recensent, antequam cognoscant Evangelium, et quasi quaedam Dominici corporis legunt vestigia, venturum putant, et requirunt utrum ipse sit Christus Dei Filius, qui venturus est. Et cum legunt quando cum Abraham locutus est (Gen. XVIII, 20 et seq., et XXII, 1), vel quando se dux militiae coelestis ostendit (Josue V, 14), dicunt utique: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus? Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si", + "candidate_score": 0.646515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_18", + "bdc_text": "Scripsitius B. H . vir doctus et dili gens Addis tu in tuis literis , quo nomine gratias agimus domino nihil nisi faustum adherri ex Gallia .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_186", + "psc_text": "accipis signum; nunc enim post ad ventum Domini fides exigitur, signa conduntur. Time Deum, et praesume de Domino: Immittit enim angelos Dominus in circuitu timentium eum, et cripiet eos (Psal. XXXIII, 8) . Vides itaque quia ubique Domini virtus studiis cooperatur humanis; ut nemo possit aedificare sine Domino, nemo custodire sine Domino, nemo quidquam incipere sine Domino (Conf. S. August. lib. de Gratia Christi, cap. 44). Et ideo juxta Apostolum: Sive manducatis, sive bibitis, sive aliud quid facitis, omnia in gloriam Dei facite, in nomine Domini nostri Jesu Christi (I Cor. X, 31) . In duabus enim epistolis: alibi in nomine Domini nostri Jesu Christi (Coloss. III, 17) ; alibi in gloriam Dei facere te praecepit; ut scias eamdem esse Patris et Filii gloriam, eamdemque virtutem: nec in aliquo circa sui divinitatem Patrem et Filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. Docuit igitur me David quod nemo sine Domino", + "candidate_score": 0.632368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_4", + "bdc_text": "Quod nisi deus raverterit , rapiunt etiam magistratus ad dissidia et arma .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_760", + "psc_text": "(Psal. XLI, 3) ? Hic enim magistratus tradet reum judici, ei scilicet cui vivorum et mortuorum tribuit potestatem: et tribuit per naturam, non per gratiam; non enim 1448 quam non habebat accepit, sed quam ex substantia Patris cum generaretur, assumpsit. Hunc magistratum tibi et judicem monstrat, qui monstravit accusatorem, et ostendit quando sit revelandus: In die, inquit, qua judicabit Deus occulta hominum secundum Evangelium meum per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. II, 16) . Hic igitur est judex Jesus Christus, per quem occulta redarguuntur, et improbi operis poena mandatur. 155. Vis scire Christum esse judicem qui exactori tradit, et in carcerem mittit? Ipsum interroga, immo ipsum lege in Evangelio dicentem: Tollite et mittite illum in tenebras exteriores (Matth. XXII, 13) . Exactores quoque suos ipse monstravit alio loco ubi dicit: Sic erit in consummatione saeculi, exibunt Angeli, et separabunt malos de medio justorum, et mittent eos in caminum ignis: ibi", + "candidate_score": 0.628903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_32", + "bdc_text": "Non possum satis dignem explicare tibi , quam haec res animum meum vestrat ad excruciat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", + "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", + "candidate_score": 0.626389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_28", + "bdc_text": "Praeterea vidisti , quem in ultima nostra ad Brentii in officiosum testar , ventum de voce substantialiter scripserimus responsione .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_18", + "psc_text": "auditum esse credamus. Sed quia non prolativum verbum, sed substantiale signatur Verbum illud quod caro factum est, et habitavit in nobis: non vulgare verbum, sed illud coeleste intelligamus, cui Apostoli ministrarunt. Et tamen in Exodo lectum est, quia populus videbat vocem Domini (Exod. XX, 18): et utique vox non videtur, sed auditur. Vox enim quid est, nisi sonus qui non oculis cernitur, sed aure percipitur? Verum altissimo ingenio voluit declarare Moyses, quia vox videtur Dei; interioris enim mentis videtur obtutu; in Evangelio autem non vox, sed illud quod voce praestantius est, Verbum videtur. Unde et Joannes sanctus Evangelista: Quod erat, inquit, ab initio, quod audivimus, et quod vidimus, et oculis nostris perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae: et vita apparuit, et vidimus, et testamur, et annuntiamus vobis de vita, quae erat apud Patrem, et apparuit nobis (I Joan. I, 1 et 2) . Vides ergo quod Verbum", + "candidate_score": 0.618439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_25", + "bdc_text": "Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_736", + "psc_text": "dicentes: Nonne cor nostrum ardens erat in via, cum aperiret nobis Scripturas (Luc. XXIV, 32) ? Evidenter itaque docuerunt qualis istius ignis sit operatio, qui secreta cordis illuminat. Ideo fortasse Dominus in igne venturus est; ut resurrectionis tempore vitia universa consumat, suique conspectu desideria compleat singulorum, meritorumque et mysteriorum lumen accendat. 133. Tanta itaque Domini dignatio est, ut infundendae nobis devotionis, et consummandae perfectionis in nobis, et maturandae pro nobis studium passionis sibi inesse testetur: qui cum in se nihil habuerit quod doleret, nostris tamen angebatur aerumnis, et sub tempore mortis moestitiam praetendebat, quam non ex metu mortis suae, sed ex mora nostrae redemptionis assumpserat, juxta quod scriptum est: Et quomodo angor usque dum perficiatur? Utique qui usque ad perfectionem angitur, de perfectione securus est. Et ait alibi: Tristis est, inquit, anima mea usque ad mortem (Matth. XXVI, 38) . Non propter mortem, sed usque ad mortem tristis est Dominus;", + "candidate_score": 0.597036, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.691637, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_422", + "psc_text": "videantur. Hodierno tamen fortuita lectione patuit qui coeli enarrant gloriam Dei. Aspicite ad dextram meam, aspicite ad sinistram reliquias sacrosanctas: videte coelestis conversationis viros, spectate animi sublimis tropaea. Isti sunt coeli, qui enarrant gloriam Dei: haec opera manuum ejus quae annuntiat firmamentum. Non enim eos saecularis illecebra, sed divini operis gratia, ad firmamentum sacratissimae passionis evexit: multoque ante morum virtutumque documentis annuntiavit in his martyrium, quod adversus lubricum saeculi hujus stabiles permanserunt. 5. Coelum erat Paulus, qui ait: Nostra conversatio in coelis est (Phil. III, 20) . Coeli erant Jacobus et Joannes: denique filii tonitrui nuncupantur (Marc. III, 17); et ideo quasi coelum Joannes Verbum apud Deum vidit (Joan. I, 1). Ipse Dominus Jesus perpetui luminis erat coelum, cum enarraret Dei gloriam, sed eam quam nemo ante conspexerat. Et ideo dixit: Deum nemo vidit umquam, nisi unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse enarravit (Joan. I, 18) . Opera", + "candidate_score": 0.691637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_19_21", + "bdc_text": "verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter . Deinde palam illos quoque non damnatos , qui disciplinam est , excommunicationem a coena recipere noluerint . Non est quod de verba synodi in forma conscribam , quae tibi ignota esse non possunt .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_183", + "psc_text": "perpetuum esse remotum. 57. Abundantius episcopus Tridentinus dixit: « Cum evidentes blasphemias Palladius defendat, damnatum se ex concilio Aquileiensi cognoscat. » Eusebius episcopus Bononiensis dixit: « Quia impietates Arii diabolico stylo conscriptas, quas non licebat nec ad aures admittere, Palladius non solum noluit condemnare; sed et earum exstitit assertor, negando Filium Dei Dominum verum, Dominum bonum, Dominum sapientem, Domicum sempiternum, hunc a coetu sacerdotali, et mea sententia et omnium catholicorum judicio arbitror jure esse damnatum. » 58. Sabinus episcopus Placentinus dixit: « Quoniam cunctis patefactum est, Palladium, qui Arianae perfidiae auctor est, etiam ejus impietatem tenere, quae contra evangelica et apostolica instituta venit, justa in eum totius concilii illata sententia est, qui meae licet parvitatis sententia sacerdotio denuo privatus, ex hoc sacrosancto coetu jure pellatur. » Felix et Numidius legati Afrorum dixerunt: « Arianae heresis sectae in qua in Aquileiensi synodo Palladius declaratus est, anathema. Sed et eos qui contra", + "candidate_score": 0.674941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_23_25", + "bdc_text": "Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia . Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.667181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_42_44", + "bdc_text": "Vale aeternum , domine honorande et frater charissime . Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_894", + "psc_text": "Sem (Ibid., 27) . Unde et in enumeratione generationum (Gen. X, 1 et seq.) praefertur seniori fratri, in benedictione substituitur: praefertur propter honorem nominis, substituitur propter praerogativam senioris aetatis, et honorificentiam naturae debitam. 4. Sem autem dicitur latine nomen. Et bene hic noster Ambrosius bonum nomen, in cujus domibus dilatetur Japhet; quia potius est nomen bonum super multas divitiarum copias (Prov. XXII, 1) . Sit ergo et iste benedictus, et gratia ejus super aurum et argentum, sit in portione ejus semen Abrahae, sit benedictio omnis in posteritate et omni familia justi viri. Sed maledictus nemo, benedicti omnes; benedictus enim Sarae fructus. 5. Salutant te Ambrosii, salutat Parthenius dulcissimus, salutat Valentinianus paratus ad humilitatem; quod Hebraice Chanaan dicitur, quasi puer fratris sui, cui et nomine suo cessit. Et ideo tamquam Nembroth gemini gigas nominis, venator egregius super terram, de quo dictum est: Tamquam Nembroth gigas venator ante Dominum (Gen. X, 9)", + "candidate_score": 0.659614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_43_45", + "bdc_text": "Salutant te fratres et fidelissimi symmystae nostri d. Gvaltherus , Wolphius , Lavaterus , Simlerus , Hallerus , ut caeteri . Dominus benedicat tibi caeterisque fratribus tuis et nostris . Tiguri 24 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_894", + "psc_text": "Sem (Ibid., 27) . Unde et in enumeratione generationum (Gen. X, 1 et seq.) praefertur seniori fratri, in benedictione substituitur: praefertur propter honorem nominis, substituitur propter praerogativam senioris aetatis, et honorificentiam naturae debitam. 4. Sem autem dicitur latine nomen. Et bene hic noster Ambrosius bonum nomen, in cujus domibus dilatetur Japhet; quia potius est nomen bonum super multas divitiarum copias (Prov. XXII, 1) . Sit ergo et iste benedictus, et gratia ejus super aurum et argentum, sit in portione ejus semen Abrahae, sit benedictio omnis in posteritate et omni familia justi viri. Sed maledictus nemo, benedicti omnes; benedictus enim Sarae fructus. 5. Salutant te Ambrosii, salutat Parthenius dulcissimus, salutat Valentinianus paratus ad humilitatem; quod Hebraice Chanaan dicitur, quasi puer fratris sui, cui et nomine suo cessit. Et ideo tamquam Nembroth gemini gigas nominis, venator egregius super terram, de quo dictum est: Tamquam Nembroth gigas venator ante Dominum (Gen. X, 9)", + "candidate_score": 0.65574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_23_25", + "bdc_text": "Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia . Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_228", + "psc_text": "ut ubi una communio est, commune velit esse judicium, concordantemque consensum. EPISTOLA XIV. THEODOSIO quod restituendae inter orientalem atque occidentalem Ecclesiam unitati operam dedisset, commendato, episcopi cur de ea re superiorem scripserint epistolam, exponunt: addunt curae etiam sibi fuisse ut fautores Apollinaris condemnarentur: postremo nec se Concilium petendo injuriam cuipiam intulisse, nec a majorum instituto usquam defecisse asserunt. Beatissimo imperatori, et clementissimo principi THEODOSIO, AMBROSIUS et caeteri episcopi Italiae. 1. Fidei tuae diffusa toto orbe cognitio intimum nostrae mentis demulsit affectum; eoque, ut haec quoque gloria tuo imperio crearetur, quod unitatem reddidisse Occidentalium juxta atque Orientalium Ecclesiis videreris, clementiam tuam obsecrandam pariter, ac super Ecclesiasticis negotiis instruendam nostris litteris aestimavimus, Imperator tranquillissime ac fidelissime. Dolori enim erat inter Orientales atque Occidentales interrupta sacrae communionis esse consortia. 2. Silemus jam quorum errore, quorumve delicto, ne serere fabulas et alloquia cassa videamur. Nec nos tentasse poenitet, quod intentatum caderet in culpam. Isto", + "candidate_score": 0.652757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_19", + "bdc_text": "verum audi , mi domine , quam infausta ad nos scribantur ab hominibus doctis et piis ex ipsa urbe Lutatia in Ruptiana synodo palam damnatos esse , qui in numotio coenae dominicae respuere perrexerint vocabulum substantialiter .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_183", + "psc_text": "perpetuum esse remotum. 57. Abundantius episcopus Tridentinus dixit: « Cum evidentes blasphemias Palladius defendat, damnatum se ex concilio Aquileiensi cognoscat. » Eusebius episcopus Bononiensis dixit: « Quia impietates Arii diabolico stylo conscriptas, quas non licebat nec ad aures admittere, Palladius non solum noluit condemnare; sed et earum exstitit assertor, negando Filium Dei Dominum verum, Dominum bonum, Dominum sapientem, Domicum sempiternum, hunc a coetu sacerdotali, et mea sententia et omnium catholicorum judicio arbitror jure esse damnatum. » 58. Sabinus episcopus Placentinus dixit: « Quoniam cunctis patefactum est, Palladium, qui Arianae perfidiae auctor est, etiam ejus impietatem tenere, quae contra evangelica et apostolica instituta venit, justa in eum totius concilii illata sententia est, qui meae licet parvitatis sententia sacerdotio denuo privatus, ex hoc sacrosancto coetu jure pellatur. » Felix et Numidius legati Afrorum dixerunt: « Arianae heresis sectae in qua in Aquileiensi synodo Palladius declaratus est, anathema. Sed et eos qui contra", + "candidate_score": 0.65138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_23_25", + "bdc_text": "Adiicitur his his his tuis his his aliud , aliquanto ingantivit , Tigurinos scripta ad synodum epistola approbasse haec omnia . Unde ecclesias aliquot ad vos scripturas ea de re rogaturasque antea re ipsa nostra sit sententia , Haec si vera sunt , committimus inter nos ipsos non mitius eciam dolamus Saxones inter se esse commissos . Quod si divellemur , nobis quidem in mundo nihil potuisset evenire tristius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_217", + "psc_text": "licet per singulas quasque ecclesias quotidianas apud Deum nostrum pro imperio vestro celebremus excubias; tamen conducti in unum, quo munere 813 nihil esse pulchrius opinamur, Deo nostro omnipotenti et pro imperio, et pro pace ac salute vestra gratias agimus, quod per vos nobis pax et concordia ita sit refusa. 3. Equidem per Occidentales partes duobus in angulis tantum, hoc est, in latere Daciae Ripensis, ac Moesiae, fidei obstrepi videbatur: quibus tandem nunc post concilii sententiam, vestrae favore clementiae opinamur illico consulendum. Per omnes autem tractus atque regiones, et vicorum claustra usque ad oceanum manet una et intemerata fidelium communio. In Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc,", + "candidate_score": 0.647605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_39", + "bdc_text": "Oro autem , ut mature respondeat , ad haec ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_45", + "psc_text": "adoles aureum illud thymiamaterium, nos ne intermiseris; ipsum est enim quod in secundo tabernaculo est, de quo plena sapientiae oratio tua sicut incensum dirigitur ad coelestia. 4. Ibi arca Testamenti undique auro tecta, 764 id est, doctrina Christi, doctrina sapientiae Dei. Ibi dolium aureum habens manna; receptaculum scilicet spiritalis alimoniae, et divinae promptuarium cognitionis. Ibi virga Aaron insigne sacerdotalis gratiae. Aruerat ante, sed in Christo refloruit. Ibi Cherubim super tabulas Testamenti, lectionis cognitio sacrae. Ibi propitiatorium, supra quod in excelsis Deus Verbum est, imago invisibilis Dei (Coloss. I, 15), quod tibi dicit: Loquar tecum desuper propitiatorium de medio duorum Cherubim (Exod. XXV, 22) ; sic enim loquitur nobiscum, ut nos ejus sermonem intelligamus: vel quia non mundana, sed intelligibilia loquitur, sicut ait: Aperiam in parabolis os meum (Psal. LXXVII, 2) . Ubi enim Christus, ibi omnia, ibi doctrina ejus, ibi peccatorum remissio, ibi gratia, ibi separatio mortuorum ac viventium. 5.", + "candidate_score": 0.645597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_34", + "bdc_text": "Hactenus consensionis fraterne , concorditer et multo cum fructu .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_892", + "psc_text": "invenit gratiam apud Dominum nostrum. Tecum is qui inter mundi hujus procellas spiritalem nutrivit columbam, quae ei fructus afferat pacis (Gen. VIII, 11 et seq.), uncta olivo integritatis. Tecum is qui aedificavit aram Deo, quem benedixit Deus et filios ejus, dicens: Crescite, et multiplicamini (Gen. IX, 9) ; cum quo testamentum pacis statuit suae; ut sit ei et filiis ejus in progeniem aeternam. 2. Habes igitur haeredem divinae benedictionis, consortem gratiae, participem justitiae. Sed vide, quaeso, ne iste noster Noe agricola, bonus plantator feracis vineae, cum fuerit amoris 1005 et gratiae tuae inebriatus poculo, tamquam crapulatus a vino, diutius quieti indulgeat: ac si forte indormierit, excitet eum Sem nostri desiderium. 3. Est et ibi Japhet junior ex fratribus (Gen. IX, 23), qui pietatis reverentia patrem induat, quem pater et dormiens videat, nec umquam de pectore dimittat suo, quin semper oculis et complexu teneat, atque evigilans intelligat, quae ei fecerit filius", + "candidate_score": 0.644419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_33", + "bdc_text": "Plus nocebimus hac contentione Gallicum ecclesiam quam nec merit eis bellum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_218", + "psc_text": "Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc, quos oportuit adjuvari, qui in nostra semper communione durabant. Denique Alexandrinae Ecclesiae Timotheus episcopus, sed et Antiochenae Paulinus, qui semper communionis nobiscum intemeratam habuere concordiam, dissensionibus aliorum, quorum fides superioribus temporibus haesitabat, feruntur urgeri. Quos quidem, si fieri potest, et fides plena commendat, ad consortia nostra optamus adjungi: sed ita ut vetustae communionis sociis sua praerogativa servetur, quorum nobis non superflua cura est: primo omnium, quia communionis societas nullam debet habere offensam: deinde, quia utriusque partis dudum accepimus litteras, praecipueque illorum, qui in Antiochena Ecclesia dissidebant. 5. Et quidem nisi hostilis impedimento fuisset irruptio, aliquos etiam de nostro numero disposueramus", + "candidate_score": 0.624301, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1", + "max_score": 0.691415, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1_window_37", + "psc_text": "nunc coepimus Christi similitudinem praebeamus. § 15 Hoc est enim mutasse quod fueras et coepisse esse quod non eras, ut in te diuina natiuitas luceat, ut ad patrem Deum deifica disciplina respondeat, ut honore et laude uiuendi Deus in homine clarescat ipso exhortante et monente et eis qui se clarificant uicem mutuam pollicente. eos, inquit, qui clarificant me clarificabo, et qui spernit me spernetur. ad quam clariifcationem formans nos ac praeparans Dominus et filius Dei similitudinem Dei patris insinuans in euangelio suo dicit: audistis quia dictum est: diliges proximum tibi et odibis inimicum tibi. ego autem dico uobis: diligite inimicos uestros et orate pro his qui uos 7 I Cor. 15, 47 sq. 18 I Sam. 2, 30. 22 Matth. 5,43 sq. 1 in deo om. D cum autem MBv 2 apparebitis cum eo (ipso v) WDVv, cum eo app. MB; cf. test. l. c. 3 gloria sempiterna SP in", + "candidate_score": 0.691415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa011.opp-lat1_window_41", + "psc_text": "benedicti patris mei, percipite regnum quod uobis paratum est ab origine mundi. § 16 His meditationibus conroborandus est animus, fratres dilectissimi, eiusmodi exercitationibus contra omnia diaboli iacula firmandus. sit in manibus diuina lectio, in sensibus dominica cogitatio, oratio iugis omnino non cesset, salutaris operatio perseueret. spiritalibus semper actibus occupemur, ut quotienscumque inimicus accesserit, quotiens adire temptauerit, et clausum aduersum se pectus inueniateet armatum. non enim christiani hominis corona una est quae tempore persecutionis accipitur. habet et pax coronas suas, quibus de uaria et multiplici congressione uictores prostrato et subacto aduersario coronamur. libidinem subegisse continentiae palma est. contra iram, contra iniuriam repugnasse corona patientiae est. de auaritia triumphus 9 Es. 1, 2. 11 Matth. 25, 34. 1 simelis D, filii v; cf. test. III 49 patri uro M 2 supra D 5 patrumilf1 paria M soboles Wv, soboli. M subseciua M1, subcisiua uel successiua v 6 respondeant M 7 quis sic]", + "candidate_score": 0.691332, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum", + "max_score": 0.69137, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "8691_sent_6_8", + "bdc_text": "Has adversarii oppugnantur sicuti et catechesim eorum videntur illi mihi parte sentire de persona Christi , utraque nactura nonaturarumque proprietate , et idiomatum communicatione , de assensione item et sessione Christi ad dexteram patris , ut deinde coelo . Sententiam suam de coena non diserte exprimunt , forte quod non ausint referentes se adhuc ad Lutheri doctrinam et ad corpus doctrinae , cuius quidem doctrina non consanitio cum nostra per omnia . Verum hoc hactenus dissimulandum videtur , donec se planius declaraverint , Illi offerunt nobis suam convicitiam et syncerae amicitiae omnia officia , agnoscunt nos pro fratribus pro fidelibus in ecclesia doctoribus .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_124", + "psc_text": "accepta potestate, ut filii Dei vocemur, et simus. Neque enim gratiam hanc de Synagoga matre Christi secundum carnem, sed de Deo patre percepimus. 6. Hanc vero cognationem terrenam vocans in aliam vitam, ubi nemo moritur, negare nos Christus docuit, non fateri, cum discipulis ait: Ne vobis dicatis patrem in terra, unus est enim pater vester, qui in coelis est (Matth. XXIII, 9) . Quod autem Ecclesia cujus uxor sit occultatur alienigenis, cujus autem soror non tacetur, haec interim causa facile non occurrit, quia occultum est et difficile ad intelligendum, quomodo anima humana verbo Dei copuletur, sive misceatur, sive quid melius et aptius dici potest, cum sit illud Deus, ista creatura; secundum hoc enim sponsus et sponsa, vel vir et uxor, Christus et Ecclesia dicuntur. 7. Qua vero cognatione sint fratres Christus et omnes sancti, gratia divina, non consanguinitate terrena, hoc est, de patre, non de matre, et effabilius dicitur, et", + "candidate_score": 0.69137, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file