diff --git "a/3/3341.json" "b/3/3341.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3341.json" @@ -0,0 +1,2058 @@ +{ + "letter_id": "3341", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3341", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.053126, + 0.047314, + 0.055655, + 0.055676, + 0.062456, + 0.040142, + 0.053848, + 0.041182, + 0.048313, + 0.044392, + 0.049219, + 0.054469, + 0.037962, + 0.04715, + 0.040593, + 0.040015, + 0.072261, + 0.048919, + 0.054036, + 0.053273 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.713979, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.713979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.701431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.69442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.691806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.687683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.685287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.684942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.682879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.6825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.68221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.682167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.681564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.679902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.679846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.678693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.677724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1563", + "psc_text": "non solum relinquenda nobis, verum etiam intercludenda atque praecidenda est, ne forte etiam eos fallaci dilectionis simulatione frustretur. Tu enim non editorum jam a me librorum lector, sed probandorum emendator, ni fallor, electus es. Nam in illa epistola, quam in illis meis libellis velut praefatiunculam praetuli, hujusmodi verba conscripta sunt: « Placuit, inquam, fluctuantem fidei nostrae cymbam beati Augustini episcopi stabilire sententia. » Cur ergo, vir doctrinae hujus quae in Christo est, culmen, arguere palam corrigendum de caetero filium dubitas, cum sententiae tuae anchora nisi morsum altius presserit, nos certius stabilire non possit? Non enim levis aut culpata quaestio, in qua non solum nihil profecit, verum etiam post, ut a te fortissime dictum est, idololatriae crimen caecitas nostrae cogitationis incurrit. Hanc a te caute prudenterque discuti vellem, ut doctrinae tuae ingeniique serenitas ita nebulam nostrae mentis abstergat, ut quod nunc cogitare non possumus, intelligentiae a te lumine declaratum, oculis cordis", + "candidate_score": 0.675881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.675412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.674728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.674578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.674474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3587", + "psc_text": "et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso Reverentiam tuam, parum perpatiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos eruditionis causa disserimus. Caeterum aemuli, et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, suscipere,, colere, mirari, tuaque dicta quasi mea defendere. Certe et in dialogo quem nuper edidi, Beatitudinis tuae, ut dignum fuerat, recordatus sum: magisque demus operam, ut perniciosissima haeresis de Ecclesiis auferatur, quae semper simulat poenitentiam ut docendi in Ecclesiis habeat facultatem; ne, si aperta se luce prodiderit, foras expulsa moriatur. CAPUT II. 4. Cernis nempe,", + "candidate_score": 0.674286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.674211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.671703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.670727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.670594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.67032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.669769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.668114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.667345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.666807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.666142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_194", + "psc_text": "ne alicui minus intelligenti (non enim abs te solo illa legerentur), non divina munera concessa hominibus, sed ipsum praedicare videretur, et tu qui nosti quomodo haec legas, propter aliorum cavendam infirmitatem fraternae notitiae debito fraudareris: quod jam fecissem, jamque illum legeres, nisi profectio fratris improvisa repente placuisset. Quem sic commendo cordi et linguae tuae, ut ita comiter ei te praebeas, quasi non nunc illum, sed mecum ante didiceris. Si enim cordi tuo non dubitaverit aperire seipsum, aut ex omni, aut ex magna parte sanabitur per linguam tuam. Volo enim eum numerosius contundi eorum vocibus, qui amicum non seculariter diligunt. 6. Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania", + "candidate_score": 0.665515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.664747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1475", + "psc_text": "filio GENEROSO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Laus et praedicatio administrationis tuae et fama praeclara cum me pro dilectione quam tuis meritis benevolentiaeque debemus, plurimum delectaret, nunquam adhuc in aliquo beneficio postulando Eximietati tuae mea intercessio extitit onerosa, domine dilectissime et venerabilis fili. Sed nunc quid in civitate in qua Ecclesiae Dei servio, factum sit, cum ex litteris quas ad venerabilem fratrem et coepiscopum meum Fortunatum dedi, cognoverit Praestantia tua qua fuerim necessitate compulsus ut petitionem meam ingererem occupationibus tuis, tua benignitas pervidebit. Et profecto facies quod non solum integrum, verum etiam christianum judicem decet, eo circa nos animo, de quo in nomine Christi utique fuerat praesumendum. EPISTOLA CXVII. Dioscorus ad Augustinum mittit multas quaestiones ex libris Ciceronis, rogans ut mature ad eas respondeat. Prooemiari apud te non solum superfluum est, sed etiam molestum, qui rem, non verba desideras. Ideoque simpliciter audi. Senex Alypius rogatus a me, saepius pollicitus erat, tecum", + "candidate_score": 0.664181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.662236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.661757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2399", + "psc_text": "doctrina studium, in religione sinceritas, in conjugio pudicitia, in judicio continentia; erga inimicos patientia, erga amicos affabilitas, erga sanctos humilitas, erga omnes charitas; in beneficiis praestandis facilitas, in petendis pudor, in recte factis amor, in peccatis dolor! Quantum decus honestatis, qui splendor gratiae, quae cura pietatis; quae in subveniendo misericordia, in ignoscendo benevolentia, in orando fiducia! Quod salubriter sciebat, qua modestia loquebatur! quod inutiliter nesciebat, qua diligentia scrutabatur! Quantus in eo contemptus rerum praesentium! quanta spes et desiderium bonorum aeternorum! Ne relictis omnibus saecularibus actionibus susciperet cingulum militiae christianae, vinculum praepediebat uxorium, quo jam innodatus coeperat concupiscere meliora, quando jam non licebat illa, quamvis inferiora, disrumpere. 9. Quodam die frater ejus, cum jam pariter in custodia tenerentur, ait illi: Si ego haec pro meritis patior peccatorum meorum; tu, cujus vitam novimus, tam attente ferventerque christianam, quibus malis meritis ad ista perductus es? At ille: Parvumne, inquit, mihi existimas conferri divinitus", + "candidate_score": 0.661037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.660559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.660482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.652042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_9_11", + "bdc_text": "sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.65124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2488", + "psc_text": "tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas et adducas, nihilque aliud in eo quod per te securius vivunt, velis, nisi ut hinc illum promereantur, apud quem beate vivent; et verae illae virtutes erunt, et illius opitulatione, cujus largitate donatae sunt, ita crescent et perficientur, ut te ad vitam vere beatam, quae non nisi aeterna est, sine ulla dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi", + "candidate_score": 0.650593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.646999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.646514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.645585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.644754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3903", + "psc_text": "studiorum virum, sanctum Hilarium Arelatensem episcopum, sciat Beatitudo tua admiratorem sectatoremque in aliis omnibus tuae esse doctrinae; et de hoc quod in querelam trahit, jampridem apud Sanctitatem tuam sensum suum per litteras velle conferre. Sed quia utrum hoc facturus, aut quo fine sit facturus incertum est, et omnium nostrum fatigatio, providente hoc praesenti saeculo Dei gratia, in tuae charitatis et scientiae vigore respirat; adde eruditionem humilibus, adde increpationem superbis. Necessarium et utile est etiam quae scripta sunt scribere, ne leve existimetur quod non frequenter arguitur. Sanum enim putant esse quod non dolet, nec vulnus superducta cute sentiunt: sed intelligant perventurum ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando,", + "candidate_score": 0.644561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.6441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.643278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.643257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_640", + "psc_text": "suadebit. Quantum autem te diligam, salubribusque studiis in rerum divinarum atque humanarum cognitione oblectari atque exerceri velim, credo quod optime intelligas. 2. Charitatem officii mei si non aspernaris, spero in ipsa fide christiana, et in moribus jam ita constitutae personae tuae congruis, tales te provectus habiturum, ut hujus fumi vel vaporis temporalis, quae vita humana dicitur, ultimum diem, quem nulli mortalium evitare conceditur, vel avidus vel securus vel certe non desperate sollicitus, non in vanitate erroris, sed in soliditate veritatis exspectes. Quam certum est enim tibi vivere te, tam sit certum doctrina salutari istam vitam quae in deliciis temporalibus agitur, in comparatione vitae aeternae quae nobis per Christum atque in Christo promittitur, non vitam sed mortem esse deputandam. Nullo modo autem dubitaverim de indole tua, quod ista consuetudine Donatistarum facillime te extrahes, si religiosissime ipsam christianam puritatem non parvipenderis. Quam inconcussis enim documentorum firmamentis error ille convincatur, non magnum est", + "candidate_score": 0.64146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.641289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.638873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2049", + "psc_text": "in ejus charitate. Haec quippe nos admonens, et exemplo suo exhortans, in Evangelio suo locutus est (Joan. XV, 10). Si autem ipse cum in forma Dei aequalis esset Patri, tamen per formam servi, quam propter nos accepit, non suam voluntatem, sed Patris se facere commendavit; quanto magis nos, propria privataque nostra voluntate contempta qua tenebrati sumus, ad illud commune lumen, ut illuminemur et vultus nostri non erubescant, debemus accedere, quod illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Id. I, 9), ut anima nostra ipsi vivat! Hoc enim de nobis consequenter adjungit, cum dicit, Et semen meum serviet illi: quoniam qui seminat bonum semen, filius est hominis; bonum autem semen, hi sunt filii regni. CAPUT XXIX. 69. Haec porro omnia quae in psalmo isto dicta sunt, quia non ad praesens tempus, sed ad futurorum prophetiam pertinebant, sicut etiam ipsis rebus apparet; sic eum concludere voluit, ut ostenderet se non praesentia demonstrare,", + "candidate_score": 0.633576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.621552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_773", + "psc_text": "veterum sententiam reprobasti. CAPUT IV. 12. Scribis ad me in epistola tua « Neque enim a me docendus es, quomodo intelligatur quod idem Apostolus dicit, Factus sum Judaeis tanquam Judaeus, ut Judaeos lucrifacerem (I Cor. IX, 20). et caetera, quae ibi dicuntur compassione misericordiae, non simulatione fallaciae. Fit enim tanquam aeger, qui ministrat aegroto; non cum se febres habere mentitur, sed cum animo condolentis cogitat quemadmodum sibi serviri vellet, si ipse aegrotaret. Nam utique Judaeus erat; Christianus autem factus, non Judaeorum sacramenta reliquerat, quae convenienter ille populus, et legitimo tempore quo oportebat, acceperat: ideoque suscepit ea celebranda cum jam Christi esset apostolus, ut doceret non esse perniciosa his qui ea vellent, sicut a parentibus per Legem acceperant, custodire, etiam cum in Christum credidissent; non tamen in eis jam constituerent spem salutis, quoniam per Dominum Jesum salus ipsa quae illis sacramentis significabatur, advenerat. » Totius sermonis tui, quem disputatione longissima protraxisti,", + "candidate_score": 0.615744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.615735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_4", + "bdc_text": "Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4213", + "psc_text": "auctoritatem tanquam tui capitis sequereris obedienter; ut omnes qui sanum sapiunt, ad quos posset hoc bonum vestrum fama perferre, de domus vestrae fructu ac pace gauderent, et adversarius revereretur nihil habens de vobis dicere pravi. 9. Porro si de faciendis eleemosynis et in pauperes impendendis rebus tuis, de quo bono opere et magno tam evidentia praecepta sunt Domini, cum viro tuo fideli et tecum sancta continentiae pacta servante consilium communicare deberes, ejusdemque non spernere voluntatem; quanto magis de habitu atque vestitu nihil tibi praeter ejus arbitrium mutandum vel usurpandum fuit, unde nihil divinitus legimus imperatum? Scriptum est quidem, mulieres esse debere in habitu ornato; aurique circumpositio, et intortio crinium, et caetera hujusmodi quae vel ad inanem pompam vel ad illecebram formae adhiberi solent, merito reprehensa sunt (I Tim. II, 9). Sed est quidam pro modulo personae habitus matronalis a viduali veste distinctus, qui potest fidelibus conjugatis salva religionis observantia convenire.", + "candidate_score": 0.596798, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.699668, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", + "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", + "candidate_score": 0.699668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", + "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", + "candidate_score": 0.694287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", + "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", + "candidate_score": 0.691881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.682585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3063", + "psc_text": "soleat parere peccatum. Cujus dicti veritas, quanquam satis ad omnium intelligentiam ipsa sui luceat claritate, mihi tamen, nescio quomodo in praesenti causa propius innotuit. Provocatus enim ad scribendum litteris tuis, quae miris hoc a me obsecrationibus flagitabant, diu fateor de responsione dubitavi: silentium mihi imperante verecundia. Cui tamen fortissime resistebat, et vim faciebat precum tuarum fidelis ambitio. Pugnabatque acriter cum haesitatione mea humilitas obsecrantis, et magna quadam fidei violentia, oris claustra pulsabat. Cumque sic animum in utroque nutantem, cogitatio diversa libraret, pene pudor exclusit officium. Sed me illa, quam supra posui, sapientis sententia, armavit ad depellendam inutilem verecundiam, et damnosum silentium resolvendum, cum utique ipsam scribendi causam tam honestam viderem esse, tam sanctam, ut peccare me crederem, si tacerem: illud 1096 mecum Scripturae reputans: Tempus tacendi, et tempus loquendi (Eccl. 3. 7) . Et iterum: Ne retineas verbum in tempore salutis (Eccli. 4. 28) . Et illud B. Petri: Parati", + "candidate_score": 0.682211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.679537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.676148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.675786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.673899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3085", + "psc_text": "Nihil omnino agimus, qui nos per multitudinis exempla defendimus, et ad consolationem nostram, aliena saepe numerantes vitia, deesse nobis dicimus, quos debeamus sequi. Ad illius exemplum mittimur, quem omnes fatemur imitandum. Atque ideo praecipua tibi cura sit, legem nosse divinam: per quam possis, quasi praesentia cernere exempla sanctorum: quid faciendum sit, quidve vitandum, illius consilio disce [al. discere ]. Maximum enim ad justitiam auxilium, est implere divinis eloquiis animum, et quod opere exequi cupias, semper corde meditari. Rudi adhuc populo, et hominibus ad obedientiam insuetis, per Moysen imperatur a Domino, ut in signum memoriae, qua praecepta Domini recordentur: per singulas vestimentorum fimbrias, habeant cum cocco hiacynthini coloris insignia, ut etiam casu huc illucque respicientibus oculis, mandatorum coelestium memoria nascatur. De quibus fimbriis Pharisaei redarguuntur a Domino (Matth. 23. 5), 1103 quod eas perverso usu, non ad commonitionem praeceptorum dei, sed ad ostentationem sui habere coeperint, ut scilicet quasi de majoris", + "candidate_score": 0.671418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.6703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.668476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3125", + "psc_text": "Qui etsi secundum litteram Legis observari 1115 cuncta contendunt, velamine posito super faciem Moysi, spiritus veritatis luce illuminari nequeunt, quos etsi veritati non acquieverint, hirci tamen more emissarii, humero nostrae patientiae parati ad satisfactionem de ea quae in nobis est fide (1. Pet. 3. 15) , ad eremum suae perditionis, et lavare postea vestimenta, ne contagione haeretici sensus polluti remaneant. Nos autem in initio hujus opusculi exemplo Jeremiae docti, evellere prius, destruere, et postea plantare et aedificare proponimus. 2. De Scripturis prius ostendere cupientes, quomodo hae feriae Domini, quae praecipiuntur Loge servari, non umbra, sed spirituali observantia celebrantur. Et siqui imbecillitatis nostrae auctoritatem parvipendere voluerint, Prophetas audiant, qui provido patrocinio providentes harum reprobationum Evangelii tempore aperta voce praedixerunt. Imo in eis Domino proloquente: Dies festos vestros, et Neomenias, et Sabbatha audit anima mea. Et haec se Dominus non mandasse pronuntiat, cum ipsum in Lege haec praecepisse manifestum est. In quibus", + "candidate_score": 0.66611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.665374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3134", + "psc_text": "contumacibus denegata est, pervenire mereamur Domino per David dicente: Si intrabunt in requiem meam (Ps. 49. 11) . De quinquagesimo ab altero die Sabbati VII. hebdomadas plenas numerare nobis lege praecipitur usque ad alteram diem expletionis hebdomadae VII. id est quinquagesimum diem in quo primitiae offeruntur, quae denumeratio perfectionis plena per septenarium numerum et quinquedecies et X. quinquies in hoc significare puto, ut per 1118 quinquagenarium, qui remissionem in se continet, per caritatem, quae septiformi spiritu gratiae superveniente diffusa est in cordibus nostris, et quinque nostri corporis sensus legi Dei subditos habeamus. Quae verba Decalogum in se continent et per caritatem, ut dixi, quae caritas operit multitudinem peccatorum (I. Pet. 4. 8) , et sic sacrificium novum Domino ex omnibus habitationibus nostris in usum nostri Sacerdotis cum pacificis nostris victimis cedentes offerimus, si cum Domino pacem fecerimus offerentes spirituales hostias acceptabiles Deo per Jesum Christum, qui panes primitiarum terrae nostrae", + "candidate_score": 0.660352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.659118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.657806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.654682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1189", + "psc_text": "tam Epistola tua, quam ipsius poenitudine didicimus. Et 426 mirum in modum plus correptus placuit, quam errans laeserat. Certaverunt inter se indulgentia parentis, et filii pietas: dum alter praeteritorum non meminit, alter in futurum quoque officia pollicetur. Unde et mutuo nobis tibique gaudendum est: quia nos filium recepimus, tu discipulum comprobasti. 2. Quod autem quaeris in calce Epistolae tuae, cur in opusculis nostris saecularium (al. scholarium litterarum interdum ponamus exempla, et candorem Ecclesiae, Ethnicorum sordibus polluamus; breviter responsum habeto. Nunquam hoc quaereres, nisi te totum Tullius possideret; si Scripturas sanctas legeres, si Interpretes earum, omisso Volcatio, evolveres. Quis enim nesciat et in Moyse, et in Prophetarum voluminibus quaedam assumpta de Gentilium libris, et Salomonem Philosophis Tyri et nonnulla proposuisse, et aliqua respondisse? Unde in exordio Proverbiorum commonet, ut intelligamus sermones prudentiae, versutiasque verborum, parabolas, et obscurum sermonem, dicta sapientum, et aenigmata (Prov. 1), quae proprie dialecticorum et philosophorum sunt. Sed", + "candidate_score": 0.648425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.641908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "in saecula saeculorum. Amen. 18. Salutate invicem in osculo sancto. Salutant vos fratres qui nobiscum sunt. Et hoc nosse debetis: Pro defunctis Episcopis in locis singulorum constitutos. In urbe Nichium pro Theopempto, Theodosium: In Terenuthide Arsinthium: In oppido Geras pro Eudemone Pirozum: In Achaeis pro Apolline Musaeum: In Athrividi pro Isidoro Athanasium: In Cleopatride Offellum: In oppido Laton pro Timotheo Apellen. His ergo scribite, et ab eis, juxta morem, Ecclesiasticas suscipite litteras. 631 EPISTOLA CI AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Negat se in Hieronymum librum scripsisse, in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino carissimo, et desideratissimo, et honorando in Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam", + "candidate_score": 0.615039, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.696178, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.696178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.689041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.688935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.68499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.684956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.681536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.679939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.678414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.672971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.663566, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.689741, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.689741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.687019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.684491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.683462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.682398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.676424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.675958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.673943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.672396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.66937, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.685224, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_324", + "psc_text": "discipulis advenientibus prius tacendi patientiam quam loquendi monstrasse doctrinam et sic incipientes quosque inter disputantium consectaneorum cathedras mutum sustinuisse quinquennium, ut etiam celeriora quorumpiam ingenia non liceret ante laudari quam deceret agnosci. ita fiebat, ut eosdem post longam taciturnitatem locutos quisque audire coeperat, non taceret 2 quia, donec scientiam natura combiberit, non maior est gloria dixisse quod noveris quam siluisse quod nescias. at nunc mediocritatem meam manet longe diversa condicio, cui per suspiriosas voragines et flagitiorum volutabra gradienti professionis huiusce pondus impactum est; et prius quam ulli bonorum reddam discentis obsequium, cogor debere ceteris docentis officium, adicitur huic inpossibilitati pondus pudoris, quod mihi peculiariter paginae decretalis oblatu pontificis eligendi mandastis arbitrium coram sacrosancto et pontificatu maximo dignissimo papa; qui cum sit suae provinciae caput, sit etiam mihi usu institutione, facundia privilegio, tempore aetate praestantior, ego deque coramque metropolitano verba facturus, et provincialis et iunior, pariter fero inmeriti verecundiam, procacis invidiam.", + "candidate_score": 0.685224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.684072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.680322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_123", + "psc_text": "genus reor esse virtutis tanto te otio non posse lassari. ecquid numquamne 1 respectu movebere familiaritatis antiquae, ut tandem a continuandi 2 silentii proposito pedem referas? aut 3 nescis quia garrulo non respondere convicium est? tu retices vel bybliothecarum medius vel togarum et a me officium paupertini sermonis exspectas, cui scribendi, si bene perspicis, magis est facilitas quam facultas. certe vel metus noster materiam stilo tuo faciat, mementoque viatorum manus gravare chartis, quatinus amicorum cura relevetur, et indicare festina, si quam praevio deo quaestor Licinianus trepidationi mutuae ianuam securitatis aperuerit, persona siquidem est, ut perhibent, magna exspectatione maior adventu, relatu sublimis inspectione sublimior et ob omnia felicitatis naturaeque dona monstrabilis. summa censura, par comitas et prudentia fidesque misso mittentique conveniens; nihil adfectatum simulatumque, ponderique sermonum vera potius severitas quam severitatis imitatio; et nec, ut plurimi, qui cum credita diffidenter allegant, volunt videri egisse se 1 cautius, sed neque ex illo,", + "candidate_score": 0.676473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.673048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.67134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_152", + "psc_text": "quam dicere, denique et quondam, nec iniuria, haec principalis facundia computabatur, cui paucis multa cohibenti curae fuit causam potius implere quam paginam. at vero in libris tuis iam illud quale est, quod et teneritudinem quamquam 1 continuata maturitas admittit interseritque tempestivam censura dulcedinem, ut lectoris intentionem per eventilata disciplinarum philosophiae membra lassatam repente voluptuosis excessibus quasi quibusdam pelagi sui portibus foveat? o liber multifariam pollens, o eloquium non exilis sed subtilis ingenii, quod nec per scaturrigines hypeiholicas intumescit nec per tapinomata depressa tenuatur! ad hoc unica singularis-que doctrina et in diversarum rerum assertione monstrabilis, cui moris est de singulis artibus cum singulis artificibus philosophari, quaeque, si fors exigit, tenere non abnuit cum Orpheo plectrum cum Aesculapio baculum, cum Archimede radium cum Euphrate horoscopium, 2 cum Perdice circinum cum Vitruvio perpendiculum quaeque numquam investigare destiterit cum Thalete tempora, cum Atlante sidera, cum Zeto 3 pondera, cum Chrysippo numeros, cum Euclide mensuras.", + "candidate_score": 0.670993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361", + "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,", + "candidate_score": 0.670514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", + "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", + "candidate_score": 0.662889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.662794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_345", + "psc_text": "ecclesia servat, in foro serpentis astutiam; bonis prudens, malis cautus, neutris callidus iudicatur. quid plura? totum te nobis ille iam reddidit; totam tuam temperantiam religionem, libertatem verecundiam et illam delicatae mentis pudicissimam teneritudinem iucunda similitudine exscripsit. quapropter quantum volueris deinceps frui secreto, indulgere secessui, licebit indulgeas; quandoquidem nos in fratre meo Himerio avum nomine, patrem facie, utrumque prudentia iam tenemus. vale. Sidonius Philagrio suo salutem Proxime inter summates viros (erat et frequens ordo) vestri mentio fuit. omnes de te boni in commune senserunt omnia bona, cum tamen singuli quique varia virtutum genera dixissent, sane cum sibi quipiam de praesentia tua, quasi te magis nossent, praeter aequum gloriarentur, incandui, quippe cum dici non aequanimiter admitterem virum omnium litterarum vicinantibus rusticis quam institutis fieri remotioribus notiorem. processit in ulteriora contentio; et cum aliqui super hoc errore pervicaciter controversarentur (idiotarum siquidem est, sicut facile convinci, ita difficile compesci), con- stanter asserui, si eloquentibus", + "candidate_score": 0.661175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_374", + "psc_text": "merito inlustris et hominum patriae nostrae prudentia peritiaque iuxta maxumus, praeconio, quantum comperi, immenso praesentis opusculi volumina extollit, insuper praedicans, quod plurimos iuvenum nec senum paucos vario genere dictandi militandique, quippe adhuc aevo viridis, ipse sim supergressus. equidem, in quantum fieri praeter iactantiam potest, gaudeo de praestantissimi viri auctoritate, si certus est, amore, si fallitur: licet quis provocatus nunc ad facta maiorum non inertissimus, quis quoque ad verba non infantissimus erit? namque virtutes artium istarum saeculis potius priscis saeculorum rector ingenuit, quae per aetatem mundi iam senescentis lassatis veluti seminibus emedullatae parum aliquid hoc tempore in quibuscumque, atque id in paucis, mirandum ac memorabile ostentant. huius tamen ego, etsi studiorum omnium caput est litterarumque, quia personam semper excolui, vereor sententiam supra quam veritas habet affectu ponderatiore prolatam. neque ob hoc infitias ierim me saepe luculentis eius actionibus adstitisse, quarum me, etsi reddere mutuum videor, vel ex parte cursimque fieri memorem", + "candidate_score": 0.653823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_320", + "psc_text": "scrupulo incursae ambiguitatis expedias et, quia Simplicium, spectabilem virum, episcopum sibi flagitat populus Biturix ordinari, quid super tanto debeam negotio facere, decernas. huius es namque vel erga me dignationis vel erga reliquos auctoritatis, ut si quid fieri voles (voles autem quicquid aequissimum est), non suadere tam debeas quam iubere. de quo tamen Simplicio scitote narrari plurima bona, atque ea quidem a plurimis bonis, quae testimonia mihi prima fronte conloquii non satis grata, quia satis gratiosa, iudicabantur. at postquam aemulos eius nihil vidi amplius quam silere, atque eos maxume, qui fidem fovent Arianorum, neque quippiam nominato, licet necdum nostrae professions, inlicitum opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum,", + "candidate_score": 0.650719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_321", + "psc_text": "opponi, animum adverti exactis-simum virum posse censeri, de quo civis malus loqui, bonus tacere non posset. sed cur ego istaec 1 ineptus adieci, tamquam darem consilium qui poposci? quin potius omnia ex vestro nutu arbitrio litterisque disponentur sacerdotibus, popularibus manifestabuntur. neque enim ita desipimus in totum, ut evocandum te primum, si venire possibile est, deinde, si quid sequius, 2 certe consulendum decerneremus, nisi in omnibus obsecuturi. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Perpetuo salutem Desiderio spiritalium lectionum, quarum 3 tibi tam per authenticos quam per disputatores byblio-theca fidei catholicae 4 perfamiliaris est, etiam illa, quae maxume 5 tuarum scilicet aurium minime digna sunt occupare censuram, noscere cupis; siquidem iniungis, ut orationem, quam 1 videor 2 ad plebem Biturigis in ecclesia sermocinatus, tibi dirigam; cui non rhetorica partitio, non oratoriae minae,3 non grammaticales figurae congruentem decorem disciplinamque suppeditaverunt. neque enim illic, ut exacte perorantibus mos est, aut pondera", + "candidate_score": 0.649763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_440", + "psc_text": "salutem. Quidam ab Arvernis Belgicam petens (persona mihi cognita est, causa ignota; nec refert), postquam Remos advenerat, scribam tuum sive bybliopolam pretio fors fuat officione demeritum copiosissimo velis nolis declamationum tuarum schedio emunxit. qui redux nobis atque oppido gloriabundus, quippe perceptis tot voluminibus, quaecumque detulerat, quamquam mercari paratis, quod tamen civis (nec erat iniustum), pro munere ingessit. curae mihi e vestigio fuit hisque qui student, cum merito lecturiremus, plurima tenere, cuncta transcribere. omnium assensu pronuntiatum pauca nunc posse similia dictari. etenim rarus aut nullus est, cui meditaturo par affatim assistat dispositio per causas, positio per litteras, compositio per syllabas, ad hoc opportunitas in exemplis fides in testimoniis, proprietas in epithetis urbanitas in figuris, virtus in argumentis pondus in sensibus, flumen in verbis fulmen in clausulis. structura vero fortis et firma coniunctionumque perfacetarum nexa caesuris insolubilibus sed nec hinc minus lubrica et levis ac modis omnibus erotundata quaeque lectoris linguam inoffensam", + "candidate_score": 0.649459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_344", + "psc_text": "faciat non quietum. ieiuniis delectatur, edulibus 1 adquiescit; illis adhaeret propter consuetudinem crucis, istis flectitur propter gratiam caritatis: summo utrumque moderamine, quia comprimit, quotiens prandere statuit, gulam, quotiens abstinere, iactantiam, officia multiplicat propria, vitat aliena; cumque ipsi vicissim deceat occurri, gratius habet, si sibi mutuus honos debeatur mage quam rependatur. in convivio itinere consessu inferioribus cedit; quo fit, ut se illi voluptuosius turba postponat superiorum, sermonem maximo temperamento cum conloquente dispensat, in quo non patitur ullam aut verecundiam externus aut familiaris iniuriam, aut credulus invidiam aut curiosus repulsam aut suspiciosus nequitiam, aut peritus calumniam aut imperitus infamiam, simplicitatem columbae in ecclesia servat, in foro serpentis astutiam; bonis prudens, malis cautus, neutris callidus iudicatur. quid plura? totum te nobis ille iam reddidit; totam tuam temperantiam religionem, libertatem verecundiam et illam delicatae mentis pudicissimam teneritudinem iucunda similitudine exscripsit. quapropter quantum volueris deinceps frui secreto, indulgere secessui, licebit indulgeas; quandoquidem nos in fratre", + "candidate_score": 0.649367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_361", + "psc_text": "hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno satis illius iacere personam, cuius necesse est latere sententiam. ad propositum redeo, interea tu, si quid a lectionis sacrae continuatione respiras, his licebit neniis avocere. nec faciet materia ut immensa fastidium, quia cum singulae causae singulis ferme epistulis finiantur, cito cognitis in quae oculum intendens ante legere cessabis quam lecturire desistas. vale. LIBER 8 Sidonius Petronio suo salutem. Tu quidem pulchre (mos hic tuus, et persevera), vir omnium bonorum, qui uspiam degunt, laude dignissime, quod amicorum gloriae, sicubi locus, lenocinaris. hinc est quod etiam scrinia Arverna petis eventilari, cui sufficere suspicabamur, si quid superiore vulgatu protulissemus. itaque morem geremus iniunctis,", + "candidate_score": 0.647357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_440", + "psc_text": "salutem. Quidam ab Arvernis Belgicam petens (persona mihi cognita est, causa ignota; nec refert), postquam Remos advenerat, scribam tuum sive bybliopolam pretio fors fuat officione demeritum copiosissimo velis nolis declamationum tuarum schedio emunxit. qui redux nobis atque oppido gloriabundus, quippe perceptis tot voluminibus, quaecumque detulerat, quamquam mercari paratis, quod tamen civis (nec erat iniustum), pro munere ingessit. curae mihi e vestigio fuit hisque qui student, cum merito lecturiremus, plurima tenere, cuncta transcribere. omnium assensu pronuntiatum pauca nunc posse similia dictari. etenim rarus aut nullus est, cui meditaturo par affatim assistat dispositio per causas, positio per litteras, compositio per syllabas, ad hoc opportunitas in exemplis fides in testimoniis, proprietas in epithetis urbanitas in figuris, virtus in argumentis pondus in sensibus, flumen in verbis fulmen in clausulis. structura vero fortis et firma coniunctionumque perfacetarum nexa caesuris insolubilibus sed nec hinc minus lubrica et levis ac modis omnibus erotundata quaeque lectoris linguam inoffensam", + "candidate_score": 0.640741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.640026, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine", + "max_score": 0.684428, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_315", + "psc_text": "mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut et tu recte sapias, et alios non tantummodo delectare possit, verum etiam aedificare, quod loqueris; curam te oportet gerere de sermonibus tuis, remotis plausibus alienis.", + "candidate_score": 0.684428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.678455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.674951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_315", + "psc_text": "mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut et tu recte sapias, et alios non tantummodo delectare possit, verum etiam aedificare, quod loqueris; curam te oportet gerere de sermonibus tuis, remotis plausibus alienis.", + "candidate_score": 0.666447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_315", + "psc_text": "mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut et tu recte sapias, et alios non tantummodo delectare possit, verum etiam aedificare, quod loqueris; curam te oportet gerere de sermonibus tuis, remotis plausibus alienis.", + "candidate_score": 0.664747, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.664185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_314", + "psc_text": "persuaserim Charitati tuae. Si autem persuadere non potui, utrum tamen ea dixerim quae persuadere debuerint, qui legent potius judicabunt. 39. Si qua sane alia, quae plurima in tuis libris emendanda mihi videntur, scire fortasse desideras, venire tibi non sit onerosum, non tanquam discipulo ad magistrum, sed primaevo ad grandaevum, forti ad infirmum. Etsi enim non eos edere debuisti, majore tamen et veriore gloria quisque correctus sua confessione reprehenditur, quam cujuslibet errantis ore laudatur. Quamvis in eorumdem recitatione librorum auditores et laudatores tuos non omnes ista quae sana doctrina improbat, vel ante sensisse, vel ad ea tibi consensisse crediderim: sed acie mentis ipso tuae recitationis impetu cursuque perstricta, haec parum advertere potuisse; aut certe etiam illos qui advertere potuerunt, non in te rerum liquidissimam veritatem, sed verborum affluentiam et ingenii facultatem indolemque laudasse. Plerumque enim laudatur, praedicatur et amatur eloquium in spe juvenis; etsi nondum habeat maturitatem fidemque doctoris. Quapropter ut", + "candidate_score": 0.647151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_213", + "psc_text": "purgo, in te ipso disce quae purges. Recole verba libri tui, ubi me primitus nominasti. « Scio, » inquis, « plerosque et facile peritissimos viros, insuper et consultos tenuisse silentium, aut nihil expressius elocutos, cum definitionem disputationibus suis inchoata expositione subtraherent; sicuti nuper apud te Augustini doctissimi viri praedicatique episcopi comprehensum litteris lectitavi: modestius quidem, ut reor, ac verecundius hujusce rei arcana rimantes, intra se ipsos tractatus sui devorasse judicium, neque se posse ex hinc aliquid determinare professos. Sed mihi, crede, satis superque videtur absurdum atque incongruum rationi, ut homo ipse expers sui sit, aut is qui rerum omnium creditur adeptus esse notitiam, sibi ipsi habeatur ignotus. Quid autem differt homo a pecore, si nescit de sua qualitate naturaque disquirere atque disserere; ut merito in illum conveniat quod scriptum est, Homo cum esset in honore, non intellexit; assimilatus est jumentis, et comparatus est eis (Psal. XLVIII, 13) . Nam cum", + "candidate_score": 0.638043, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.684297, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.684297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_4", + "psc_text": "calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus coarctati, omnibusque veritatis telorum generibus circumacti, etiam uno multiformi jaculo repente prostrati, morticinos spiritus non audeant anhelare. 4. Video quam onerosus existam meliora cogitanti, et disponenti majora sancto seni, et querelas corporis sustinenti. Sed per Christum Dominum rogo, qui te participem sapientiae suae sine invidia esse concessit, ut hanc gratiam dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18) . Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere: sed malui jam audire dictantem, quam occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi", + "candidate_score": 0.671832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.669441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.665364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA CCXXI. Domino merito venerabili, et vere beatissimo patri AUGUSTINO episcopo, QUODVULTDEUS diaconus. 1. Diu trepidus fui, et ausus hos meos aliquoties distuli: sed me principaliter, ut dici assolet, animavit Beatitudinis tuae benevolentia omnibus comprobata; quam dum considero, magis timui, ne non petendo superbus, non quaerendo desidiosus, non pulsando piger a Domino judicarer. Sufficere autem mihi crederem hujusmodi tantummodo voluntatem, si fructum adipisci non possem: cum autem pro certo noverim, ostium divini sermonis, quod Venerationi tuae coelestis gratia patefecit, paratam esse mentem tuam sanctam, quam possidet Christus, non solum cunctis volentibus pandere, verum etiam nolentibus, ut introire non pigeat, persuadere; occupationi Reverentiae tuae multiloquio superfluo moram non faciam, sed desiderium obsecrationis meae breviter indicabo. 2. Nonnullos in clero hujusce etiam amplissimae civitatis esse imperitos, ex me ipso conjicio; et quantum universo illi ordini profuturum sit quod expeto, considerationi Sanctitatis tuae discutiendum offero. Privilegio namque cunctorum qui hoc de spiritualibus tuis", + "candidate_score": 0.662955, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_4", + "psc_text": "calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus coarctati, omnibusque veritatis telorum generibus circumacti, etiam uno multiformi jaculo repente prostrati, morticinos spiritus non audeant anhelare. 4. Video quam onerosus existam meliora cogitanti, et disponenti majora sancto seni, et querelas corporis sustinenti. Sed per Christum Dominum rogo, qui te participem sapientiae suae sine invidia esse concessit, ut hanc gratiam dones indoctis Ecclesiae, qui te agnoscis sapientibus atque insipientibus debitorem (Rom. I, 14), merito ac jure dicturus: Videte quoniam non mihi soli laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem (Eccli. XXIV, 47, et XXXIII, 18) . Potui adhuc offerre supplices et multiplices preces, et mecum imperitorum classes adsciscere: sed malui jam audire dictantem, quam occupare legentem. EPISTOLA CCXXII. Dilectissimo filio et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Acceptis litteris Charitatis tuae, ubi", + "candidate_score": 0.641262, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2", + "max_score": 0.682271, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. Domno semper proprio atque apostolica sede colendo domno Desiderio Cadurcae urbis Pontifici Sulpicius Bitoricae [ F. Bituricae] urbis episcopus. Excitavit animum parvitatis meae nimia dulcedo magnitudinis tuae, et pontificalem sacerdotii vestri laudem insignem, vel ex parte tenuem praesumam disserere sermonem. Sed universa subito virtus defecit in verbis, quem exsuperavit tantae materia dictionis, ut rudimenta tantarum augustiarum [ Ms., anagnusticorum] studia animo librante pensaram, ipsius magnitudinis mole, victus succubui. Unde meo saltem voto satisfeci, etsi [ Ms., ac si] vestro implere suffragio non valui, libens tamen qui aliud nihil dominationi vestrae prodesse appareo. Sed vos semper pietate consueta tanti habetis inquisitionem nos velle frequenter visitare. Unde imprimis incolumitatem vestram inquirentes, quod optamus potius tam motu [ Ms., motum] corporis quam linguae mutuo sermone complere, dum regionum longinquitas non discrepat aspectum, nisi tantummodo fraudat interjectionis spatium, et ipsum tamen dilectio cernit intuitum cum figurat animos [ F., animus] recordatum. Ergo", + "candidate_score": 0.682271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. Domno semper proprio atque apostolica sede colendo domno Desiderio Cadurcae urbis Pontifici Sulpicius Bitoricae [ F. Bituricae] urbis episcopus. Excitavit animum parvitatis meae nimia dulcedo magnitudinis tuae, et pontificalem sacerdotii vestri laudem insignem, vel ex parte tenuem praesumam disserere sermonem. Sed universa subito virtus defecit in verbis, quem exsuperavit tantae materia dictionis, ut rudimenta tantarum augustiarum [ Ms., anagnusticorum] studia animo librante pensaram, ipsius magnitudinis mole, victus succubui. Unde meo saltem voto satisfeci, etsi [ Ms., ac si] vestro implere suffragio non valui, libens tamen qui aliud nihil dominationi vestrae prodesse appareo. Sed vos semper pietate consueta tanti habetis inquisitionem nos velle frequenter visitare. Unde imprimis incolumitatem vestram inquirentes, quod optamus potius tam motu [ Ms., motum] corporis quam linguae mutuo sermone complere, dum regionum longinquitas non discrepat aspectum, nisi tantummodo fraudat interjectionis spatium, et ipsum tamen dilectio cernit intuitum cum figurat animos [ F., animus] recordatum. Ergo", + "candidate_score": 0.679723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. Domno semper proprio atque apostolica sede colendo domno Desiderio Cadurcae urbis Pontifici Sulpicius Bitoricae [ F. Bituricae] urbis episcopus. Excitavit animum parvitatis meae nimia dulcedo magnitudinis tuae, et pontificalem sacerdotii vestri laudem insignem, vel ex parte tenuem praesumam disserere sermonem. Sed universa subito virtus defecit in verbis, quem exsuperavit tantae materia dictionis, ut rudimenta tantarum augustiarum [ Ms., anagnusticorum] studia animo librante pensaram, ipsius magnitudinis mole, victus succubui. Unde meo saltem voto satisfeci, etsi [ Ms., ac si] vestro implere suffragio non valui, libens tamen qui aliud nihil dominationi vestrae prodesse appareo. Sed vos semper pietate consueta tanti habetis inquisitionem nos velle frequenter visitare. Unde imprimis incolumitatem vestram inquirentes, quod optamus potius tam motu [ Ms., motum] corporis quam linguae mutuo sermone complere, dum regionum longinquitas non discrepat aspectum, nisi tantummodo fraudat interjectionis spatium, et ipsum tamen dilectio cernit intuitum cum figurat animos [ F., animus] recordatum. Ergo", + "candidate_score": 0.675061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA PRIMA. Domno semper proprio atque apostolica sede colendo domno Desiderio Cadurcae urbis Pontifici Sulpicius Bitoricae [ F. Bituricae] urbis episcopus. Excitavit animum parvitatis meae nimia dulcedo magnitudinis tuae, et pontificalem sacerdotii vestri laudem insignem, vel ex parte tenuem praesumam disserere sermonem. Sed universa subito virtus defecit in verbis, quem exsuperavit tantae materia dictionis, ut rudimenta tantarum augustiarum [ Ms., anagnusticorum] studia animo librante pensaram, ipsius magnitudinis mole, victus succubui. Unde meo saltem voto satisfeci, etsi [ Ms., ac si] vestro implere suffragio non valui, libens tamen qui aliud nihil dominationi vestrae prodesse appareo. Sed vos semper pietate consueta tanti habetis inquisitionem nos velle frequenter visitare. Unde imprimis incolumitatem vestram inquirentes, quod optamus potius tam motu [ Ms., motum] corporis quam linguae mutuo sermone complere, dum regionum longinquitas non discrepat aspectum, nisi tantummodo fraudat interjectionis spatium, et ipsum tamen dilectio cernit intuitum cum figurat animos [ F., animus] recordatum. Ergo", + "candidate_score": 0.672809, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos", + "max_score": 0.681504, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_97", + "psc_text": "Audiam patienter, non enim dicam libenter; et magis mirabor ingenium, cujus stupeo falsitatem. A. Utrum falsa sint an vera quae dicturus sum, cum audieris tunc probabis. C. Loquere ut vis, mihi decretum est si respondere non potuero, magis silere, quam mendacio acquiescere. A. Quid interest utrum te tacentem, an loquentem superem, et juxta Protei fabulam vigilantem capiam, an dormientem? C. Cum dixeris quae volueris, audies quae nequaquam velis. Veritas enim laborare potest, vinci non potest. A. Libet sententias tuas parumper discutere, ut intelligant sectatores tui, quam divinum in te mirentur ingenium. Dicis, Sine peccato esse non posse, nisi qui scientiam legis habuerit, per quod magnam partem Christianorum excludis a justitia, et qui praedicator es impeccantiae, omnes prope peccatores esse pronuntias. Quotus enim quisque Christianorum habet legis scientiam, quam in multis Doctoribus Ecclesiae; aut raro, aut difficulter invenias? Verum tu tantae es liberalitatis, 722 ut favorem tibi apud Amazonas tuas concilies,", + "candidate_score": 0.681504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Pelagianos_window_235", + "psc_text": "Si de cunctis operibus Dei et homines sunt, ergo omnes homines sua peccata confiteantur. Legimus in Samuele dictum de Salomone: Ipse aedificabit domum nomini meo, et firmabo regnum ejus usque in sempiternum. Ego ero ei in patrem, et ipse erit mihi in filium (II Reg. VII, 14) . Et iterum: Si inique egerit, corripiam eum in virga hominum, misericordiam autem meam non auferam ab eo (Ibid., 19) . Cum egisset David gratias Deo, ad extremum intulit: Et haec est lex hominis: Domine Deus, semper respice ad clementiam tuam, et infirmitatem carnis, divino auxilio sustenta. Quid mihi, inquit, et vobis filii Sarviae? Maledicat Semei. Dominus praecepit ei ut maledicat David. Et quis respondebit ei, quare hoc fecisti (II Reg. XVI, 10) ? Voluntas enim Dei non discutienda, sed cum gratiarum actione patienda est. Et in alio loco: Dominus 767 mandavit, ut dissiparet consilium Achitophel bonum, ut adduceret super Absalon malum (III", + "candidate_score": 0.62827, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.681257, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2809", + "psc_text": "qui ista cantant ex corde, quorum etiam cor ardens invenitur in moribus, in bona conversatione, in operibus secundum praecepta Dei, in contemptu temporalium, in charitate aeternorum. Sed quare sit additum, «Salomonis,» quantum inspiraverit Dominus, dicam Charitati vestrae. 2. Salomon erat tempore suo filius David, magnus ille, per quem multa sancta praecepta et salubria monita et divina sacramenta Spiritus sanctus in divinis Litteris operatus est. Nam ipse Salomon mulierum amator fuit, et reprobatus est a Deo: et usque adeo laqueus illi fuit illa cupiditas, ut a mulieribus etiam idolis sacrificare cogeretur, sicut de illo Scriptura testis est (III Reg. XI) . Sed si illo cadente, quae per illum dicta sunt, delerentur; judicaretur quia ipse dixerat, non per illum dicta erant. Optime igitur etiam hoc egit misericordia Dei et Spiritus ejus, ut quidquid boni per Salomonem dictum est, Deo tribueretur; peccatum autem hominis homini. Quid mirum quia in populo Dei cecidit Salomon?", + "candidate_score": 0.681257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2197", + "psc_text": "Domino acceperit intellectum: unde iste adjungit et dicit, «Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam, et custodiam illam in toto corde meo.» Cum enim quisque legem scrutatus fuerit, et ad ejus alta pervenerit, in quibus tota pendet; profecto debet Deum diligere ex toto corde, ex tota anima, ex tota mente; et proximum suum tanquam seipsum. In his enim duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) . Hoc videtur promisisse, cum dixit, «Et custodiam illam in toto corde meo.» 5. [«vers.» 35.] Sed quia et hoc minus valet viribus propriis, nisi adjuvetur ab illo qui jubet, ut faciat quod jubet, «Deduc me,» inquit, «in semita mandatorum tuorum, quia ipsam volui.» Parum est mihi voluntas mea, nisi in eo quod volui, me ipse deducas. Et certe ipsa est semita; hoc est via mandatorum Dei, quam se, dilatato ab illo corde suo, cucurrisse jam dixerat. Quam propterea etiam semitam vocat,", + "candidate_score": 0.673443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2108", + "psc_text": "A quo enim optandum est, nisi ab illo, a quo «Patre luminum omne datum optimum et omne donum perfectum,» sancta Scriptura teste, «descendit» (Jacobi. I, 17) ? Propter eos autem qui putant hoc solo nos ad faciendam justitiam divinitus adjuvari, quod Dei praecepta nobis in notitiam proferuntur, ut ea cognita, jam sine ulla Dei gratia, solis nostrae voluntatis viribus impleantur; non optat hic dirigi vias suas ad custodiendas justificationes Dei, nisi jam ejus acceptis ipso praecipiente mandatis. Ad hoc enim pertinet quod praemisit, «Tu praecepisti mandata tua custodiri nimis.» Tanquam diceret: Jam legem accepi, jam novi; tu enim praecepisti mandata tua custodiri nimis: et mandata tua sancta, et justa, et bona; sed peccatum per bonum mihi operatur mortem (Rom. VII, 12, 13) , nisi adjuvet tua gratia. «Utinam» ergo «dirigantur viae meae ad custodiendas justificationes tuas.» 3. [«vers.» 6.] «Tunc non confundar, dum inspicio in omnia mandata tua.» Mandata Dei", + "candidate_score": 0.666212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_4_6", + "bdc_text": "Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2809", + "psc_text": "qui ista cantant ex corde, quorum etiam cor ardens invenitur in moribus, in bona conversatione, in operibus secundum praecepta Dei, in contemptu temporalium, in charitate aeternorum. Sed quare sit additum, «Salomonis,» quantum inspiraverit Dominus, dicam Charitati vestrae. 2. Salomon erat tempore suo filius David, magnus ille, per quem multa sancta praecepta et salubria monita et divina sacramenta Spiritus sanctus in divinis Litteris operatus est. Nam ipse Salomon mulierum amator fuit, et reprobatus est a Deo: et usque adeo laqueus illi fuit illa cupiditas, ut a mulieribus etiam idolis sacrificare cogeretur, sicut de illo Scriptura testis est (III Reg. XI) . Sed si illo cadente, quae per illum dicta sunt, delerentur; judicaretur quia ipse dixerat, non per illum dicta erant. Optime igitur etiam hoc egit misericordia Dei et Spiritus ejus, ut quidquid boni per Salomonem dictum est, Deo tribueretur; peccatum autem hominis homini. Quid mirum quia in populo Dei cecidit Salomon?", + "candidate_score": 0.658317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2483", + "psc_text": "Si avertisses a me faciem tuam, fierem conturbatus, nec tua mandata et testimonia custodirem. Custodivi ergo, «quia omnes viae meae in conspectu tuo.» Propitio quippe et adjuvante conspectu, voluit intelligi Deum videre vias suas; sicut oravit qui dixit, «Ne avertas faciem tuam a me» (Psal. XXVI, 9) . Nam utique facies Domini est et super facientes mala, sed ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Non sic profecto iste dixit vias suas ab illo videri; sed sicut novit Dominus vias justorum (Psal. I, 6) , et sicut ait Moysi, «Scio te prae omnibus» (Exod. XXXIII, 17) . Nam si hoc cum non adjuvaret gradientem, quod ejus viae sunt in conspectu Dei, non diceret ideo se custodisse mandata et testimonia ejus, quia omnes viae suae sunt in conspectu Domini. Novit enim audire, «Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore: apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus, et pereatis", + "candidate_score": 0.648124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3286", + "psc_text": "toto corde meo.» Totum cor meum in aram tuae confessionis impono, holocaustum laudis tibi offero. Holocaustum enim dicitur sacrificium ubi totum incenditur: graece quippe ὅλον, latine totum dicitur. Vide quemadmodum offerat holocaustum spirituale, qui dicit, «Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo.» Totum, inquit, cor meum flamma tui amoris accendat: nihil in me relinquatur mihi, nec quo respiciam ad meipsum; sed totus in te aestuem, totus in te ardeam, totus diligam te, tanquam inflammatus abs te. «Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo; quoniam audisti verba oris mei.» Cujus «oris mei,» nisi cordis mei? Ibi enim habemus vocem, quam Deus exaudit, quam prorsus auris humana non novit. Clamabant certe qui Susannam accusabant, et ad coelum oculos non levabant; illa tacebat, et corde clamabat: unde illa meruit exaudiri, inde isti puniri (Dan. XIII) . Est ergo os intus; ibi rogamus, inde rogamus: et si hospitium vel domum Deo praeparavimus, ibi loquimur,", + "candidate_score": 0.644835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_9_11", + "bdc_text": "sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1491", + "psc_text": "Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium» (Psal. XXI, 29) . Tanta est enim ejus gratia, ut multi qui in eum non credunt, laudent eum, et propterea dicant nolle se in eum credere, quia nemo potest implere quod jubet. Laudando impediuntur, qui in illum vituperando saeviebant. Amatur tamen ab omnibus, praedicatur ab omnibus; quia excellenter unctus, ideo Christus. Christus enim unctus, a chrismate dictus Christus. Messias hebraice, graece Christus, latine Unctus: sed corpus suum totum perunguit. Omnes ergo venientes accipiunt gratiam, ut exhilaretur facies in oleo. 14. «Et panis cor hominis confirmat.» Quid est hoc, fratres? Quasi coegit intelligi de", + "candidate_score": 0.641489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2809", + "psc_text": "qui ista cantant ex corde, quorum etiam cor ardens invenitur in moribus, in bona conversatione, in operibus secundum praecepta Dei, in contemptu temporalium, in charitate aeternorum. Sed quare sit additum, «Salomonis,» quantum inspiraverit Dominus, dicam Charitati vestrae. 2. Salomon erat tempore suo filius David, magnus ille, per quem multa sancta praecepta et salubria monita et divina sacramenta Spiritus sanctus in divinis Litteris operatus est. Nam ipse Salomon mulierum amator fuit, et reprobatus est a Deo: et usque adeo laqueus illi fuit illa cupiditas, ut a mulieribus etiam idolis sacrificare cogeretur, sicut de illo Scriptura testis est (III Reg. XI) . Sed si illo cadente, quae per illum dicta sunt, delerentur; judicaretur quia ipse dixerat, non per illum dicta erant. Optime igitur etiam hoc egit misericordia Dei et Spiritus ejus, ut quidquid boni per Salomonem dictum est, Deo tribueretur; peccatum autem hominis homini. Quid mirum quia in populo Dei cecidit Salomon?", + "candidate_score": 0.629151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_1491", + "psc_text": "Apostolus: «Unicuique autem datur Spiritus ad manifestationem» (I Cor. XII, 7) . Gratia quaedam quae est hominum ad homines perspicua, ad conciliandum sanctum amorem, oleum dicitur, in nitore divino; et quoniam excellentissima in Christo apparuit, totus orbis eum diligit: qui cum contemptus hic esset, adoratur modo ab omni gente: «Quoniam ipsius est regnum, et ipse dominabitur gentium» (Psal. XXI, 29) . Tanta est enim ejus gratia, ut multi qui in eum non credunt, laudent eum, et propterea dicant nolle se in eum credere, quia nemo potest implere quod jubet. Laudando impediuntur, qui in illum vituperando saeviebant. Amatur tamen ab omnibus, praedicatur ab omnibus; quia excellenter unctus, ideo Christus. Christus enim unctus, a chrismate dictus Christus. Messias hebraice, graece Christus, latine Unctus: sed corpus suum totum perunguit. Omnes ergo venientes accipiunt gratiam, ut exhilaretur facies in oleo. 14. «Et panis cor hominis confirmat.» Quid est hoc, fratres? Quasi coegit intelligi de", + "candidate_score": 0.6227, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.680426, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.680426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.665352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.660187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.659116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", + "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", + "candidate_score": 0.655319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_227", + "psc_text": "mihi cogitatio, prudentiores caeteris fuisse illos philosophos, quos Academicos appellant, quod de omnibus dubitandum esse censuerant, nec aliquid veri ab homine comprehendi posse decreverant. Ita enim et mihi liquido sensisse videbantur, ut vulgo habentur, etiam illorum intentionem nondum intelligenti. Nec dissimulavi eumdem hospitem meum reprimere a nimia fiducia, quam sensi eum habere de rebus fabulosis, quibus manichaei libri pleni sunt. Amicitia tamen eorum familiarius utebar, quam caeterorum hominum qui in illa haeresi non fuissent. Nec eam defendebam pristina animositate; sed tamen familiaritas eorum, plures enim eos Roma occultat, pigrius me faciebat aliud quaerere; praesertim desperantem in Ecclesia tua, Domine coeli et terrae, creator omnium visibilium et invisibilium, posse inveniri verum, unde me illi averterant: multumque mihi turpe videbatur, credere figuram te habere humanae carnis, et membrorum nostrorum lineamentis corporalibus terminari. Et quoniam cum de Deo meo cogitare vellem, cogitare nisi moles corporum non noveram, neque enim videbatur mihi esse quidquam", + "candidate_score": 0.648065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_350", + "psc_text": "Tantum cognoveram ex iis quae de illo scripta traderentur, quia manducavit et bibit, dormivit, ambulavit, exhilaratus est, contristatus est, sermocinatus est; non haesisse carnem illam Verbo tuo, nisi cum anima et mente humana. Novit hoc omnis qui novit incommutabilitatem Verbi tui, quam ego jam noveram, quantum poteram; nec omnino quidquam inde dubitabam. Etenim nunc movere membra corporis per voluntatem, nunc non movere; nunc aliquo affectu affici, nunc non affici; nunc proferre per signa sapientes sententias, nunc esse in silentio: propria sunt mutabilitatis animae et mentis. Quae si falsa de illo scripta essent, etiam omnia periclitarentur mendacio, neque in illis Litteris ulla fidei salus generi humano remaneret. Quia itaque vera scripta sunt, totum hominem in Christo agnoscebam; non corpus tantum hominis, aut cum corpore sine mente animum sed ipsum hominem: non persona Veritatis, sed magna quadam naturae humanae excellentia, et perfectiore participatione sapientiae praeferri caeteris arbitrabar. Alypius autem Deum carne indutum", + "candidate_score": 0.642893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.639287, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.680197, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.680197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.674004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.672246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.667711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.654333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.63972, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.677235, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_85", + "psc_text": "XXI.) AD CLERUM, DE QUIBUSDAM PRESBYTERIS QUI TEMERE PACEM LAPSIS DEDERUNT, NECDUM SEDATA PERSECUTIONE ET CITRA CONSCIENTIAM EPISCOPORUM. ARGUMENTUM-- hujus Epistolae habes infra in haec verba, Epistola XIV: « Presbyteris, inquit, et diaconibus non defuit sacerdotii vigor, ut quidam, minus disciplinae memores et temeraria festinatione praecipites, qui cum lapsis communicare jam coeperant, comprimerentur. » I. Cyprianus presbyteris et diaconibus fratribus salutem. Diu patientiam meam tenui, fratres charissimi, quasi verecundum silentium nostrum proficeret ad quietem: sed, cum quorumdam immoderata et abrupta praesumptio temeritate sua et honorem martyrum et confessorum pudorem et plebis universae tranquillitatem turbare conetur, tacere ultra non oportet, ne ad periculum et plebis pariter et nostrum taciturnitas nimia procedat. Quod enim non periculum metuere debemus de offensa Domini quando aliqui de presbyteris, nec Evangelii nec loci sui memores, sed neque futurum Domini judicium neque nunc sibi praepositum episcopum cogitantes, quod numquam omnino sub antecessoribus factum est, cum contumelia et", + "candidate_score": 0.677235, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.676181, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_1_3", + "bdc_text": "D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1356", + "psc_text": "non conpetit dicere: delicta iuuentutis mesemeae, domine, ne memineris. silebit etiam congruam fidei et iuuentuti existimans taciturnitatem: non tumultibus negotiorum saecularium admixtus, sed per modestiam tacens, sola diuina sacramentorum cognitione occupatus et sermones dei tacita rerum atque operum obseruatione custodiens. § 3 Redit deinde ad personam suam propheta, ut id, quod superius dixerat. significasse de se nosceretur, dicens: in toto corde exquisiui te: ne repellas me a mandatis tuis. conpetere bonitati dei non uidetur, ut a mandatis suis quemquam repellat; sed sermonum adiectio et uirtus uerborum, qusequae ex perfecta caelestis doctrinae ratione disposita est, nihil dubium, nihil contrarium in se habet qui ergo secundum prophetam mauult peccatorum psenitentiampaenitentiam quam mortem, numquid existimaodusexistimandus est a mandatis suis quemquam repellere? procul sit 9 Pa. XXIV, 7. 1 recordationem C post iuueni una liti. eras. R auferre ex auferri m. 2 V 2 iugum gratiae R istud crudi r ietute rudi V istud", + "candidate_score": 0.676181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_755", + "psc_text": "uestrum et gaudium uestrum nemo auferet a uobis. in illa die me non rogabitis quicquam, quia iam gaudium nemo ablaturus ab his sit. § 7 In hanc igitur seternitatisaeternitatis spem sese propheta confirmat dicens: siesic psallam nomini tuo, deus, in sseculumsaeculum ssculisaeculi. ut reddam uota mea de die in diem. psallet in sfeeulumsaeculum saeculi et uota de die in diem reddet nullo temporum fine conclusus, hymnis aeternis seternorumaeternorum uotorum gaudia redditurus, cum absoluta omni terrenorum corporum infirmitate cselestemcaelestem atque angelorum agat uitam de die in diem uota reddendo secundum illud: uota mea domino 11 loh. XVI, 22. 23 Ps. CXV, 18 sq. 9 1 qui P qui V 2 requirit V eum PT inopia ex opis m. 1 V iam om. V 8 hae ex heae m. 1 V hae (ae in ras. a m. 1) R hae ex e haec P 4 regenerabit PTE qua in spe V 5", + "candidate_score": 0.675343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1356", + "psc_text": "non conpetit dicere: delicta iuuentutis mesemeae, domine, ne memineris. silebit etiam congruam fidei et iuuentuti existimans taciturnitatem: non tumultibus negotiorum saecularium admixtus, sed per modestiam tacens, sola diuina sacramentorum cognitione occupatus et sermones dei tacita rerum atque operum obseruatione custodiens. § 3 Redit deinde ad personam suam propheta, ut id, quod superius dixerat. significasse de se nosceretur, dicens: in toto corde exquisiui te: ne repellas me a mandatis tuis. conpetere bonitati dei non uidetur, ut a mandatis suis quemquam repellat; sed sermonum adiectio et uirtus uerborum, qusequae ex perfecta caelestis doctrinae ratione disposita est, nihil dubium, nihil contrarium in se habet qui ergo secundum prophetam mauult peccatorum psenitentiampaenitentiam quam mortem, numquid existimaodusexistimandus est a mandatis suis quemquam repellere? procul sit 9 Pa. XXIV, 7. 1 recordationem C post iuueni una liti. eras. R auferre ex auferri m. 2 V 2 iugum gratiae R istud crudi r ietute rudi V istud", + "candidate_score": 0.672767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1322", + "psc_text": "saec. XI. in margine rccte suppleuit 26 legentes ex legentis (gen euan., in marg. legentes) R habraham RC. duos filios habuit, unum ex ancilla et unum ex libera? sed qui ex ancilla, secundum carnem natus est; qui autem ex libera, secundum repromissionem. et quia lex futurorum umbra est, adiecit: quse sunt allegorumena, hsec enim sunt duo testamenta. ergo quaecumque doctrinarum spiritalium umbram conplexabunt, hsec lex esse dicenda est: quia lex et spiritalis est et umbra est futurorum. § 6 Mandatum autem domini est, in quo obseruatio prseceptorum et custodia continetur, ut illud: non occides, non moechaberis, et cetera horum similia. et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. §", + "candidate_score": 0.672671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1260", + "psc_text": "domino et psallere nomini too, altissime, et reliqua. post legis tempora et cognitionem ueritatis conuenit corpus ipsum potius quam umbram corporis contueri. lex enim eorum, quaquae* in domino nostro Iesu Christo inplenda erant, speciem conplectitur; non ipsa ueritas, sed in ea meditatio ueritatis, utilis fide potius quam effectu, imitatione quam genere. ea enim, quae obserunriobseruari praecepta sunt, non uirtute efttcientifeefficientia ipsius utilia erant, sed obseruantium fide salutaria, ut sacrificionimsacrificiorum diuersitates et holocaustomatum religiones et circumcisionis cura et sabbati otium. hsec enim omnia et praetermissa culpam habebant et gesta sub futurorum fide proderant, sicut ait beatus apostolus: prius autem, quam ueniret fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est", + "candidate_score": 0.671768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1472", + "psc_text": "perfectam custodisecustodiae diligentiam in toto esse cordis officio consummauit omnem sermonis sui ordinem dicens: da mihi intellectum et scrutabo legem tuam et seruabo eam in toto corde meo. . 1 Prov. XVII, 28 (LXX). 6 Phil. III, 5. 1 solomonia V inintellegenti sapientiam scripsi ἀνοήτῳ ἐπεϱωτήϭαπι ØOIpls. LXX) inintellegentia pientiam V inintellegendo sapientiam Rb inintellegendum sapientiam C intelligendo sapientiam p ignorando ... int sapientiam e 2 roganti C sapient roganti p(A) sapienter interrogantibus e sapientia deputatur ex sapientiam corr. m. 2 V 8 quod ex quid V 4 sapere credatur in marg. infer. add. C profecit r 6 octaua die E octaui diei VC circumciso C circumcisio V 7 gratii V gratia R 8 et sacramejito Cpe 9 lhs xps V christus R 11 sorutabor RCpE 12 inter ergo et seruat 4-5 litt. eras. R 14 in qua eruditus est V profetat VR 15 ut quisque V non add. m.", + "candidate_score": 0.667924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1972", + "psc_text": "salutare domini exspectet, declarans omnia legis mandata aduentu dei unigeniti contineri. § 8 Testimonia quoque dei custodiuit uehementerque dilexit dicens: custodiuit anima mea testimonia tua et dilexi ea uehementer. custodiui mandata tua et testimonia tua, quia omnes uise meae in conspectu tuo. agens propheta sub iudice et scrutatore cordium deo in custodia mandatorum testimoniorumque dei permanet, non in. uias saeculi neque uias uitiorum et impietatis incedit. nam quodcumque uite sure iter egerit. adeo tam probabile tamque 1 nommen V 2 in illis p( A) 3 si C abstinuturum R abstineturum C in saeculo VR (tlt rdv alÕJm I Cor. 8, 13) 5 ubi ab V dddomo C 6 abscederet V uoces temperarot — retinenda est supra male insertas h. 1. om. C 7 et non ex non m. 2 V quid uniouique VCe sed quid VRCe 8 expendendum eat e 9 in uita C 12 quia oni. C uel quis", + "candidate_score": 0.667595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.666564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1323", + "psc_text": "et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. § 7 Ergo quia beati sunt scrutantes testimonia dei, et aliud legem, aliud mandatum, aliud testimonia esse sicut cetera diximus, quae haec dei sint testimonia, noscendum est. legis etenim totius liber sub testimoniis datus est. caelum namque et terram Moyses librum testamenti traditurus in testimonium aduocauit. sunt et plurima in causam testimoniorum constituta, 4 Gal. IV, 24. 7 Rom. VII, 14. 10 Exod. XX, 18. 13 Ps. XVIII, 9. 1 habuit duos filios R (iVou. Testam. Vat. 460 viovs ltJX.) 2 sed qui — ex libera in mQrg. add. m. 1 p 8 rempromiseionem V 4 umbra esset p 5 allegoramina", + "candidate_score": 0.665318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1356", + "psc_text": "non conpetit dicere: delicta iuuentutis mesemeae, domine, ne memineris. silebit etiam congruam fidei et iuuentuti existimans taciturnitatem: non tumultibus negotiorum saecularium admixtus, sed per modestiam tacens, sola diuina sacramentorum cognitione occupatus et sermones dei tacita rerum atque operum obseruatione custodiens. § 3 Redit deinde ad personam suam propheta, ut id, quod superius dixerat. significasse de se nosceretur, dicens: in toto corde exquisiui te: ne repellas me a mandatis tuis. conpetere bonitati dei non uidetur, ut a mandatis suis quemquam repellat; sed sermonum adiectio et uirtus uerborum, qusequae ex perfecta caelestis doctrinae ratione disposita est, nihil dubium, nihil contrarium in se habet qui ergo secundum prophetam mauult peccatorum psenitentiampaenitentiam quam mortem, numquid existimaodusexistimandus est a mandatis suis quemquam repellere? procul sit 9 Pa. XXIV, 7. 1 recordationem C post iuueni una liti. eras. R auferre ex auferri m. 2 V 2 iugum gratiae R istud crudi r ietute rudi V istud", + "candidate_score": 0.663209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1342", + "psc_text": "dei ordinem. religiosus in. dominum, si oderit sacerdotem, quam iustificationis obseruantiam in religione dei explebit, odia in ipsa ministeria diuinsediuinae iustificationis exercens? iam uero in ipsa fidei ueritate, id est de dei patris et domini intellegentia, pł'r quam maxime iustificatio nobis erit prompta, quanta opus est nobis dei gratia, ut recta sapiamus, ut ex propheticis atque euangelicis auctoritatibus nnum idemque teneamus, nN in uno aut altero opinio nostra et sermo dissideat, sed uniuersas dei iustificationes aequa ac pari operum ac doctrinae obseruantia dirigamus! § 13 Quod cum consequemur, tum dicere id. quod consequenti uersnuersu continetur, licebit: tunc nonconfundar, cumrespicio in omnia mandata tua. nisi enim attenti in omnibus mandatis eius erimus ac deuersabimur, eruntque alia praeterita, 1 diuersae ex dimerse m. 2 V 2 quorum ex quodrum corr. m. 1 V infirmi = (i in ras., postea eras. s) R infirmi Ce 3 nostram om. ('p(A) 4 eiusdem p(A) dirigendique", + "candidate_score": 0.662274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2696", + "psc_text": "17 in corda uestro R (cf. text. grate. iv rfj xaQdia) in corda uestra PTE 18 manus meas et pedes meos RP et manus meas et pedes PT 20 habentem PT habere R 24 uerbum quod caro factum sit confitetur GR quod uerbum caro factum sit confitetur T nerbum caro factum sit conStetur quod P 27 non uni tantum genti ex non uni tantum unigeniti R non tantum unigeniti TP1 (non tantum unigenito pi). 47* tantum genti dei nomen est cognitum: super omnia magnificatum est et in omnes se magnitudo sanctitatis extendit. non barbarus, non Scytha, non seruus, non liber, non mulier, non uir, non aetas ulla secernitur: super omnia enim magnificatum dei nomen est. templa conlapsa sunt, simulacra muta sunt, haruspices interuentu sanctorum siientsilent, augurium fides fallit: unum dei nomen in omnibus gentibus sanctum est. adest enim semper in ae sperantibus sanctis suis et, ubieumqueubicumque inuocatum fuerit, praesentem opem", + "candidate_score": 0.660254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1323", + "psc_text": "et quia haec simplicia et splendida sunt nosque in uerum lumen per obseruantiam suorum dirigentia, idcirco ita dictum est: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. de lege autem non conuenerat ista dixisse, quia per umbram futurorum sancta est et animas per futurorum cognitionem conuertens; mandatum autem per obseruantiam sui inluminans. § 7 Ergo quia beati sunt scrutantes testimonia dei, et aliud legem, aliud mandatum, aliud testimonia esse sicut cetera diximus, quae haec dei sint testimonia, noscendum est. legis etenim totius liber sub testimoniis datus est. caelum namque et terram Moyses librum testamenti traditurus in testimonium aduocauit. sunt et plurima in causam testimoniorum constituta, 4 Gal. IV, 24. 7 Rom. VII, 14. 10 Exod. XX, 18. 13 Ps. XVIII, 9. 1 habuit duos filios R (iVou. Testam. Vat. 460 viovs ltJX.) 2 sed qui — ex libera in mQrg. add. m. 1 p 8 rempromiseionem V 4 umbra esset p 5 allegoramina", + "candidate_score": 0.653232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2637", + "psc_text": "R) 21 tantum RPe tupo tantum Tb 22 legit RPT elegit E 26 abeorpait RE absorbsit T in marg. absorbuit P assfipsit T m text. 88 cohercentur RPT nos RTE om. P. dedit, redemit nos per sanguinem suum, per passionem suam, per mortem suam, per resurrectionem suam. hsec magna uitae nostrae pretia sunt. magno enim, ait apostolus, redempti estis, et redempti ab inimicis, a diabolo, ab angelis eius, a filio perdilionisperditionis, a principibus rorisseris, a mundi potentibus, ab inimica morte. et redemit dando escam omni carni: qui dat escam omni carni. omni carni, id est quse redemptnredempta est, dat escam incorruptam, aeternam, panis uiui, panis cselestis. et in his singulis, quod humilitatis nostrae memor est, quod redempti sumus, quod omnis redemptorum caro escam accipit, ea causa est: quoniam in saeculum est misericordia eius; obquodeiconfitendum: confitemini deo cselicaeli, quoniam in sseculum misericordia eius. quod caelum, quod terra, quod cetera sunt, et", + "candidate_score": 0.652421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2696", + "psc_text": "17 in corda uestro R (cf. text. grate. iv rfj xaQdia) in corda uestra PTE 18 manus meas et pedes meos RP et manus meas et pedes PT 20 habentem PT habere R 24 uerbum quod caro factum sit confitetur GR quod uerbum caro factum sit confitetur T nerbum caro factum sit conStetur quod P 27 non uni tantum genti ex non uni tantum unigeniti R non tantum unigeniti TP1 (non tantum unigenito pi). 47* tantum genti dei nomen est cognitum: super omnia magnificatum est et in omnes se magnitudo sanctitatis extendit. non barbarus, non Scytha, non seruus, non liber, non mulier, non uir, non aetas ulla secernitur: super omnia enim magnificatum dei nomen est. templa conlapsa sunt, simulacra muta sunt, haruspices interuentu sanctorum siientsilent, augurium fides fallit: unum dei nomen in omnibus gentibus sanctum est. adest enim semper in ae sperantibus sanctis suis et, ubieumqueubicumque inuocatum fuerit, praesentem opem", + "candidate_score": 0.650118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_432", + "psc_text": "§ 5 Ac ne indiligens dei erga homines uoluntas esse existimaretur, adiecit: dominus de caelo prospexit super filios hominum, ut uideret, si est intellegens aut requirens deum. prospectio domini de caelo frequens fuisse cognoscitur, quotiensque peccatis humani generis commotus salutis nostrae causa aut Noe ante diluuium eligit, aut Abraham iustificat per fidem, aut Isaac sponsionis suae promittit heredem, aut in Iacob posterioris populi primogenita preefigurat, aut Moysen prophetam et ducem praeficit et latorem legis instituit, aut dum. prophetas in omni tempore legis inspirat. per has igitur uirtutis susesuae et istius modi efficientias ad filios hominum prospexit, ut uideret, si quis esset intellegens et requirens deum. 1 pro eo quod est T 2 iniquitate (om. in) P in iniquitate — facti sunt om. V 3 sensus (us sup. lin. a m. 2) V 4 sunt placita ex eunt placita sunt m. 2 V 6 quaerella VRl quEierela PR* 7 Pl post", + "candidate_score": 0.650018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_14", + "bdc_text": "Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.649288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2709", + "psc_text": "ultionem prsesentispraesentis iniuriae reseruassent. § 17 Concludit deinde fidelissimae spei uoce: domine, misericordia tua in saeculum. opera manuum tuarum non omittas: ut, quia dei misericordia in saeculum est extendens super iram inimicorum manum suam et fideles suos protegens dextera sua et pro his retribuens, opera manuum suarum non omittat, hominem scilicet, qui ait: manus tusetuae fecerunt meetme cetera. nonnunquam manu dei facta commemorari solent: homo uero semper manibus effectus, 3 I Pet. 5, 8. 18 Matth. V, 40. 24 Ps. CXVIII, 73. 1 nos extensa (tranapositionis signa eras.) R extensa noa PT 6 ira I trUpr. add. m. 2 P inimcorum R 9 nuncupatur & cognominatur R cognominatur PT 10 in omni R in omnium PT bella P protegemur R protegimur PT 19 persecuntur R persequuntur PT 14 uestis RlPT nestes R' (?) e pallium ex palleum P 17 adepturis his R adeptnris PT 19 fidelissime di uoce PT (T", + "candidate_score": 0.647198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2709", + "psc_text": "ultionem prsesentispraesentis iniuriae reseruassent. § 17 Concludit deinde fidelissimae spei uoce: domine, misericordia tua in saeculum. opera manuum tuarum non omittas: ut, quia dei misericordia in saeculum est extendens super iram inimicorum manum suam et fideles suos protegens dextera sua et pro his retribuens, opera manuum suarum non omittat, hominem scilicet, qui ait: manus tusetuae fecerunt meetme cetera. nonnunquam manu dei facta commemorari solent: homo uero semper manibus effectus, 3 I Pet. 5, 8. 18 Matth. V, 40. 24 Ps. CXVIII, 73. 1 nos extensa (tranapositionis signa eras.) R extensa noa PT 6 ira I trUpr. add. m. 2 P inimcorum R 9 nuncupatur & cognominatur R cognominatur PT 10 in omni R in omnium PT bella P protegemur R protegimur PT 19 persecuntur R persequuntur PT 14 uestis RlPT nestes R' (?) e pallium ex palleum P 17 adepturis his R adeptnris PT 19 fidelissime di uoce PT (T", + "candidate_score": 0.646915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2963", + "psc_text": "palmis: uetus scilicet chirographum secundum apostolum delens et adfigens illud croci etiam eas partes manuum commemorat in praelio, cum quibus omnia ueterum criminum peccata confixa sunt. § 5 Dehinc sequitur: misericordia mea et refugium meum, susceptor meus et liberator meus es t U, protector ineusmeus et in ipso speraui. carent ista difficultate. omnia enim in euangeliis ista gesta ab eo atque dicta sunt, ut honorem maiestatis paternsepaternae per humilitatis nostrsenostrae confessionem, quorum habitum adsumpserat, prsedicaretpraedicaret § 6 Illud autem, quod ait: subiciens populum meum • sub me, non ex persona unius Iudaici populi dictum exisiimandumexistimandum est, cum uniuersitatem ecclesiae unum populum in psaimopsalmo alio nuncupauerit dicens: populus, quem non cognoui, seruiuit mihi. quod autem etiam hic, qui eum * 2 Ioh. XVI, 33. 6 Coloas. II, 16. 8 Coloss. I, 20. 29 Ps. XVII, 45. 3 passionibus R introitar (?) G? 4 braccia(?) G 5 trophaeo RE tropea G 6", + "candidate_score": 0.646447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1615", + "psc_text": "in aliquibus codicibus ita scriptum deprehendimus: manus tuae fecerunt me et finxerunt me: da mihi intellectum, etdiscaramandata tua. et sine dubio non otiosum esse existimandum est, quod non satis erat prophetam dixisse: manus tuse fecerunt me, nisi adiecisset finxerunt uel prseparauerunt; sed honorem condicionis sumsuae propheta intellegens specialem originis suae in hoc significare uoluit dignitatem. primum dicens: manus tuae fecerunt me. § 4 In creatione mundi omnia uerbo effecta esse accepimus, cum dicitur: fiat lux, cum dicitur: fiat firmamentum, cum dicitur: et pareat arida, cum dicitur: germinet terra herbam pabuli seminantem semen secundum Buumsuum genus, cum dicitur: fiant luminaria in firmamento, cum dicitur: eiciant aquae reptilia animarum uiuarum. ergo omne, ex quo uel in quo mundi totius corpus creatamcreatum est, originem sumit ex dicto et subsistere in id, quod est, ex uerbo dei ccepitcoepit. uerum de homine ita deus locutus est: faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. differt itaque", + "candidate_score": 0.643514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.642978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_9_11", + "bdc_text": "sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3015", + "psc_text": "prima et praecipua laudatio rstest, quod nihil in se mediocre, nihil circumscriptum, nihil emensum et magnitudinis susesuae habeat et laudis. uirtus eius opinione non clauditur, locis non continetur, nominibus non enuntiatur, temporibus non subditur: artus ad id sensus noster est, ingenium hebes est, sermo mutus est. 1 quisquam II quisquis a quisque e 3 loco ex lucu m. H R 10 bene loqui E 12 etiam om. R 13 gloria R beneficum R beneficium E 15 beniuolentia Ra cf. Acad. p. 11 beneuolentia e 23 cum benedicit cum laudat 11 cum benedictum laudat et laudat E 27 ualde 11 (tfqpoMpa LXX) cf. Sabatier 11, 278 odn. nimis E. finem magnificentinmagnificentia. ipsius nescit, et aliquam emetiendi se opinionem inmensa magnitudo non patitur. extenta ubique. extenta semper est, hanc habens infinitatis susesuae laudem. ceterum omnem intellegentiam infinitae huius in se qualitatis excedens. § 7 Et quia haec uel inmensar magnitudinis cognitio uel", + "candidate_score": 0.639671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1140", + "psc_text": "ipse dabit uirtutem et fortitudinem plebi suae, benedictus est deus. dat itaque uirtutem plebi suae et fortitudinem deus, qusequae inmortalis effecta intra se uitam uirtutemque contineat despoliatoque corpore superinduta sit honore caelesti, ut omni corruptione et infirmitate depulsa deum aeternitatis suae laude 1 Ioh. XVII, 24. 2 Ibid. 21; 28. 2 et hi E inter omnes et tinum del. in omni m. 2 V 3 mirabiles I'1 a 4 quod oum P quos (om. cum) V 6 in unitatem PE paterne corr. m m. 2 V 8 Ste constitutione corr. m. 2 V obtinendam r 9 absorbta I' abaorta RP 12 cunctis q V cunctis q R 13 quae (ae add. m. 2) secundum ipsa V donabitur E 14 sempiternos quod non E aliumde V1 a 15 contineantur E conseruentur V 16 maneunt et aeterni V maneant aeterni R 18 suis om. V dš istrael V israel R 19 plebi", + "candidate_score": 0.63575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.633544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2966", + "psc_text": "§ 7 Subditi autem ei sunt, cum dicitur: sicut dedisti ei potestatem omnis carnis, ut omne quod dedisti ei, detilli uitam ae t ern a m et illud: omnia data sunt mihi in caelo et in terra. data autem non tum ei primum, quia iam in mundo erat, per quem mundus erat factus, qui gloriam repetit, quam ante constitutionem mundi habuerat apud patrem; sed data post hominis adsumptionem, quia ita dictum est: qui cum in forma dei esset, formam serui accepit: propter quod exaltauit illum deus et donauit illi nomen, quod est super omne nomen. quid ergo uel cui donatur? non ei utique, qui in forma dei erat, donatur, ut dei forma sit; erat enim et, quia erat, iam non egebat hoc dono. sed fuit causa donandi, quia, qui in forma dei erat, formam serui accepit et se de forma dei euacuans, formam serui adsumens usque ad mortem obcediensoboediens fuit.", + "candidate_score": 0.632046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_682", + "psc_text": "misericordia eum praeueniet, ut etiam ante resurrectionem dei filius intellegatur, cum moriente eo, obscurato sole, luilux deperit, cum pendente eo in cruce tremit terra, cum descendente eo ad inferos sanctos eius inferi non tenent, cum emittente eo spiritum uelum templi tamquam custodia iilincillinc spiritali erumpente discinditur, cum postremo centurio proclamat: uere dei filius erat iste. custodita igitorigitur ad deum fortitudine sua, quia lux lucet in tenebris et tenebrae eam non conprehenderunt, et praeaenientepraeueniente eum misericordia sua ostendit ei inter inimicos eius, quia susceptor . eius esset, cum id etiam inimici confessione patuisset: uere eum dei filium esse centurio proclamat. et haec tum quidem ita cognita sunt. § 11 Sed quia secundum illud: et uidebunt in quem conpunxerunt etiam in futurum inter inimicos eius ostendet deus, quod eius sit susceptor, quippe cum secundum apostolum introgressa gentium plenitudine id, quod Israhel sit relicum. saluabitur, ut quod scriptum est inpleatur: ueniet ex Sion.", + "candidate_score": 0.63148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1139", + "psc_text": "societatem carnis in nobis est: quos in regnum prseparatumpraeparatum illis ante constitutionem mundi obtinendum loonueritlocauerit, quibus absorpta morte inmortalem uitam aeternamque reddiderit. non enim iam incrementis corporum escarumque alimentis infirmi. tatumque casibus uitseuitae hnmanaehumanae demutatio laborque tolerabitur, sed seternitasaeternitas cunctis, quae naturae suae uirtute ipsa se continens, id est quae se ipsam alat conseruetque, donetur: certique omnes fore se sempiternos non aliunde iam, id est non extrinsecus continentur ad uitam, sed ex deo, per quem resurrexerint . et inmortales maneant et aeterni. et ideo haec humanae spei sacramenta tali confessionis fide propheta conclusit: mirabilis deus in sanctis suis, deus Israhel ipse dabit uirtutem et fortitudinem plebi suae, benedictus est deus. dat itaque uirtutem plebi suae et fortitudinem deus, qusequae inmortalis effecta intra se uitam uirtutemque contineat despoliatoque corpore superinduta sit honore caelesti, ut omni corruptione et infirmitate depulsa deum aeternitatis suae laude 1 Ioh. XVII, 24. 2 Ibid. 21; 28.", + "candidate_score": 0.628489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3019", + "psc_text": "Rb exequatur e 23 & magnificentiam in Ra magnificentiam e 28 - = ptia corr. m. 1 R. admiratione praestabit, si sibi sola sit. at uero hoc proprium est et admirabile sanctitatis, cum hoc, quod in se est, in usum aliorum, quibus est sancta, concedat, ipsa aliquo non egens, nisi forte per beniuolentiam eo tantum, ut se alius utatur. ad id ergoquod dictum est: et sanctitatem tuam loquentur, merito subiecit: et mirabilia tua narrabunt. § 11 Et mirabile quidem est sanctitatem nihil sibi proficientem in usum alienae beatitudinis exuberare; sed mirabilius est sanctitatem plenam esse terroris; ne, si non indiscretam se utentibus aut abundantibus praestet, dum bonis ac malis promiscua est, tamquam ex naturae necessitate se praebens, admirationem non habeat sanctitatis. et idcirco mox subdidit: et uirtutem terribilium tuorum dicent: utsanctitatem loquentes et mirabilia narrantes dicant quoque terribilium nirtutemuirtutem, media admiratione inter sanctitatem atque terrorem, dum et terror suauis et", + "candidate_score": 0.627309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3150", + "psc_text": "suae laudandus sit firmamento, quia firmamentum aeternae uirtutis inuexerit absorpta in contentione morte, cum corruptionem incorruptio deuorauerit. et idcirco firmamentum uirtutis laus sequitur potestatum, quia mortem inmortalitas consumpserit tribuens, quod oculus non uidit, nec cor cogitauit, nec auris audiuit. ***** in sanctis et ad laudem *** suas ******* deus secundum apostolum nos ante mundi constitutionem in caelestibus spiritali benedictione benedixit; ad cuius laudis gloriam omnia et uocis et operum officia incitant diuersitate habitationum et claritate. laudamus idcirco in cymbalis bene sonantibus; in cymbalis exultationis 28 Ephes. I, 3. 10 hac sic R continetur R 18 resurrectione it resurrectio b(R?) 14 et add. Bened. 17 a proximo R proximo nb 22 firmamento acripsi firmamentum nb (Rt) 26 inmortalitatem R 27 fugientibus cod. R litteris uersua quinque prorstts jere euanuerunt. laus ista perficitur. quse laus omnis in sanctis est, quod ab his corruptionem carnis sanguinisque depulerit, quod ad imaginem creatoris sui sint", + "candidate_score": 0.62522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3014", + "psc_text": "benedicuntur, sed ueri iudicio non praedicantur. perfectio autem dei nihil in se esse patitur pro parte. nam ut benedictus, ita et laudabilis est hnbenshabens et ex his, quibus beneficentia in nos Juasua utimur, benedictionis nostrae confessionem et ex perfectarum in se uirtutum admiratione praeconium. ob quod benedicturus per dies singulos propheta etiam id adiecit: et laudabo nomen tuum in Sifculum et in saeculum saeculi. cum benedicit, cum' laudat in saeculum saeculi, in nullo prophetae officium infirmum est nec benedictione nec laude nec tempore. § 6 Dehinc sequitur: magnus dominus et laudabilis ualde, et magnitudinis eius non est finis. hsec dei prima et praecipua laudatio rstest, quod nihil in se mediocre, nihil circumscriptum, nihil emensum et magnitudinis susesuae habeat et laudis. uirtus eius opinione non clauditur, locis non continetur, nominibus non enuntiatur, temporibus non subditur: artus ad id sensus noster est, ingenium hebes est, sermo mutus est. 1 quisquam II quisquis", + "candidate_score": 0.623237, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.676016, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_230", + "psc_text": "dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et plagis litteras docere contendo; sed quia fulmen [ Al. flumen] eloquentiae tuae, atque doctrinae omnes tractatores ferre non possumus, et ingenii acumine perstringis oculos nostros, intantum ut omnes 537 tuos invidos putes, certatim opprimere te cupimus: ne si semel in scribendo obtinueris principatum, et in eloquentiae arce steteris, cunctis nobis qui aliquid scire volumus, mutire non liceat. Ego philosophus, rhetor, grammaticus, dialecticus, Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis. Hoc modo et tu bilinguis eris, qui tantam habes Graeci Latinique sermonis scientiam, ut et Graeci te Latinum, et Latini te Graecum putent: et papa Epiphanius πεντάγλωττος [Mss. πεντάγλωσσος] quia quinque linguis contra te", + "candidate_score": 0.676016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_230", + "psc_text": "dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et plagis litteras docere contendo; sed quia fulmen [ Al. flumen] eloquentiae tuae, atque doctrinae omnes tractatores ferre non possumus, et ingenii acumine perstringis oculos nostros, intantum ut omnes 537 tuos invidos putes, certatim opprimere te cupimus: ne si semel in scribendo obtinueris principatum, et in eloquentiae arce steteris, cunctis nobis qui aliquid scire volumus, mutire non liceat. Ego philosophus, rhetor, grammaticus, dialecticus, Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis. Hoc modo et tu bilinguis eris, qui tantam habes Graeci Latinique sermonis scientiam, ut et Graeci te Latinum, et Latini te Graecum putent: et papa Epiphanius πεντάγλωττος [Mss. πεντάγλωσσος] quia quinque linguis contra te", + "candidate_score": 0.667412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_276", + "psc_text": "quantum te timeam: Si vel parvam schedulam contra me Romani episcopi, aut alterius Ecclesiae protuleris, omnia quae in te scripta sunt, mea crimina confitebor. Numquid et ego non possem profectionem tuam discutere? Cujus aetatis fueris, unde, quo tempore navigaris? ubi vixeris? quibus interfueris? Sed absit, ut quod in te reprehendo, faciam: et in ecclesiastica disputatione, anilium jurgiorum deliramenta compingam. Hoc solum prudentiae tuae dixisse sufficiat, ut caveas in alterum dicere, quidquid in te statim retorqueri potest. 23. Maledicta Rufini in Epiphanium. Epiphanii epist. ad Joannem. --In sancti Epiphanii nomine mira tua tergiversatio, ut post osculum, post orationem, neges eum contra te potuisse scribere: quomodo si contendas non potuisse eum mori, qui paulo ante vixerat, aut certior sit tui reprehensio, quam post pacem excommunicatio. Ex nobis, inquit, exierunt: sed non fuerunt ex nobis, mansissent utique nobiscum (I Joan. II, 19). Haereticum post unam et alteram commonitionem vitandum Apostolus praecipit, qui utique", + "candidate_score": 0.667159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_212", + "psc_text": "non sua, sed divina volumina transtulerunt, et familiarem meum id a Christiano et amico debere suscipere, quod magno sumptu sibi a Judaeis describere festinavit. Excessi Epistolae modum, et qui contra nefariam haeresim jam stylum fixeram, pro me respondere compulsus sum, exspectans tria amici volumina, et ad congeriem criminum ejus tota mente suspensus: nisi quod levius est, professum inimicum cavere, quam hostem latentem sub amici nomine sustinere. LIBER TERTIUS, VEL ULTIMA RESPONSIO S. HIERONYMI ADVERSUS SCRIPTA RUFINI. 531 1. Acceptis ab ipso Rufino libris Invectivar. respondet. --Lectis litteris prudentiae tuae, quibus in me inveheris, et laudatum, quondam tuum, quem verum collegam loquebaris et fratrem, nunc libris ad respondendum provocas, terresque criminibus, intellexi illud Salomonis in te esse completum: In ore stulti baculus contumeliae (Prov. XIV, 3) . Et, non recipit fatuus verba prudentiae: nisi ea dixeris, quae versantur in corde ejus (Prov. XVIII, 2) . Et Isaias: Fatuus, inquit, fatua loquetur,", + "candidate_score": 0.649017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_193", + "psc_text": "Septuaginta nescierunt; cur me non suscipiant Latini mei, qui inviolata editione veteri, ita novam condidi, ut laborem meum Hebraeis, et (quod his majus est) Apostolis auctoribus probem? Scripsi nuper librum de Optimo genere interpretandi, ostendens illa de Evangelio: Ex Aegypto vocavi filium meum (Ose. XI, 1) ; et: Quoniam Nazaraeus vocabitur (Matth. II, 15, 23) ; et: Videbunt in quem compunxerunt (Zach. XII, 10) ; et illud Apostoli: quae oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascenderunt, quae praeparavit Dominus diligentibus se (Cor. I, 19) ; caeteraque his similia, in Hebraeorum libris inveniri. Certe Apostolus et Evangelistae, Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum", + "candidate_score": 0.624438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_194", + "psc_text": "Septuaginta interpretes noverant. Et unde eis hoc dicere, quod in Septuaginta non habetur? Et Christus Dominus noster, utriusque Testamenti conditor, in Evangelio secundum Joannem: Qui credit, 523 inquit, in me sicut dicit Scriptura, flumina de ventre ejus fluent aquae vivae (Joan. VII, 38) . Utique scriptum est, quod Salvator scriptum esse testatur. Ubi scriptum est? Septuaginta non habent, apocrypha nescit Ecclesia. Ad Hebraeos igitur revertendum: unde et Dominus loquitur, et discipuli exempla praesumunt. Haec pace veterum loquor, et obtrectatoribus meis tantum respondeo, qui canino dente me rodunt, in publico detrahentes, legentes in angulis, iidem et accusatores et defensores, cum in aliis probent, quod in me reprobant, quasi virtus et vitium non in rebus sit, sed cum auctore mutetur. Caeterum memini editionem Septuaginta translatorum olim de Graeco emendatam tribuisse me nostris, nec inimicum debere existimari eorum, quos in conventu fratrum semper edissero. Et quod nunc DABRE JAMIM id est, Verba Dierum,", + "candidate_score": 0.615618, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.674879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_265", + "psc_text": "actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat, quibus ad effectum minime desideria sua mens occupationibus debilitata perducat. Unde necesse est excellentiam vestram omnibus impedimentis piis causis obviantibus anteire, et ad fructum boni operis totis cordis nisibus inhiare; ut et in praesenti saeculo tranquille vivere, et in futuro coeleste regnum valeat possidere. Illud autem quod scripsistis, Passivum contra vos aliquas molitum fuisse calumnias, piissimos vero imperatores non solum libenter non audisse, sed etiam aspere suscepisse, cujus hoc fuerit donum, perpendite; et ad eum qui hominibus in hoc saeculo ne quantum appetunt nocere valeant, potenter obviat, totam spem mentis inflectite, quatenus pravas hominum voluntates brachii sui oppositione reverberet, conatusque", + "candidate_score": 0.674879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.67483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1810", + "psc_text": "impenditis. Sed ne postulantium desideria, qui bonorum filiorum studium paterna crescere adhortatione confidunt, postponere videamur; idcirco illa apud gloriam vestram agere quae ultro exhibetis omnibus modis invitamur. Eapropter paterna dilectione vos salutantes, petimus ut glorioso viro filio nostro Gregorio expraefecto charitatis gratiam, qua estis praediti, largius tribuatis; quatenus ille et quidquid aequitatis in vestra benignitate confidit, veris possit effectibus experiri, et nos bona quae de vobis multipliciter praedicantur addiscentes, assidue pro gloriae vestrae incolumitate omnipotentem valeamus Dominum deprecari. EPISTOLA LVI. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Amandino domestico. Confidentes quod gloria vestra se in amicorum suorum solatiis devotam semper exhibeat, eorum vobis causas commendare quos diligitis studemus. Atque ideo salutantes petimus ut gloriosus filius noster Gregorius, quales vos hic habuit, illic tales inveniat; et tam apud gloriosum filium nostrum Leontium, quam alibi quocunque necesse fuerit, gloriae vestrae solatia consequatur, ac magnam in vobis consolationem inveniat; et quantum possibile est,", + "candidate_score": 0.674025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.673831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7_9", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.672751, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1906", + "psc_text": "postquam, sicut diximus, et recta fide gloria vestra munita et litteris docta est, hoc vobis nec tardum nec debuit esse difficile. Et quoniam, Deo volente, aptum nunc tempus est, agite ut, divina gratia cooperante, cum augmento possitis quod neglectum est reparare. Itaque mentem gloriosi conjugis vestri in dilectione Christianae fidei adhortatione assidua roborate, vestra illi sollicitudo augmentum in Deum amoris infundat, atque ita animos ejus, etiam pro subjectae sibi gentis plenissima conversione succendat, ut et magnum omnipotenti Domino de devotionis vestrae studio sacrificium offerat, et ea quae de vobis narrata sunt et crescant et vera esse modis omnibus approbentur; quia bona vestra non solum jam apud Romanos, qui pro vita vestra fortius oraverunt, sed etiam per diversa loca, et usque Constantinopolim ad serenissimum principem pervenerunt. Unde sicut nobis de Christianitatis vestrae solatiis laetitia facta est, ita quoque de perfecta operatione vestra angelis fiat gaudium in coelis. Sic vos in adjutorio", + "candidate_score": 0.670953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_0_2", + "bdc_text": "S. D. P . Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1333", + "psc_text": "cura ante oculos Creatoris nostri in fructu sit, Christianitatis vestrae sollicitudo diligenter invigilet; et nullum qui sub regno vestro est ad sacrum ordinem ex datione pecuniae, vel quarumlibet patrocinio personarum seu proximitatis jure patiatur accedere; sed ille ad episcopatus vel alterius sacri ordinis officium eligatur, quem dignum et vita et mores ostenderint; ne si, quod non optamus, honor venalis fuerit sacerdotii, simoniaca in illis paribus haeresis, quae prima in Ecclesia prodiit, et Patrum sententia damnata est, consurgat, et regni vestri, quod absit, vires imminuat. Nam grave omnino et ultra quam dici potest facinus est, Spiritum sanctum, qui omnia redemit, venundari. Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo", + "candidate_score": 0.669461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1415", + "psc_text": "Scripta illius laudat, veritatem, charitatem atque humilitatem spirantia. Solitarios quasi monomachos ab antiquo hos e singularius impeti. Orientales Ecclesias uno sensu integram sancti Leonis et Chalcedonensis synodi fidem sequi. In defensores trium capitulorum invehitur. Epistolam Ibae definitioni sanctae synodi adversari probat. In certam animae originem; at illam originali peccato donec baptizetur certissime obstringi. Mittit imagines carumque legitimum usum exponit. Gregorius Secundino servo Dei incluso. Dilectionis tuae scripta suscepi, quae in meo sensu amoris melle condita sapuerunt. O quanta aspiratione vitae plena sunt, quae per gratiam spiritus 965 proferuntur! Non in eis cultus eloquentiae, non verborum typus apparebat, sed solam veritatis atque charitatis radicem tenentia, per omne quod locuta sunt, coelestis patriae amorem fragrabant. In eis vero tua a me dilectio petere studuit ut ad hanc libellum exhortatorium scribere deberem. Sed scire te necesse est, fili charissime, quia tantis podagrae doloribus, tantisque curarum tumultibus premor, ut quamvis nunquam me aliquid fuisse", + "candidate_score": 0.668297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.664996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5_7", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Sed quoniam paterna commendatio boni filii mentem solet semper accendere, paterna dulcedine salutantes, petimus ut memorato filio nostro, atque memoratae filiae nostrae gloriosae matri ipsius, patrocinii vestri gratiam o tendatis, eosque et illic positos tuitionis vestrae remedio foveatis, et venientes ad nos vestris subsidiis adjuvetis, quatenus dum ea quae gloria vestra ex se solet impendere, nostra benignius epistola interveniente, praestiterit, et ipsam rem consuetam videatur laudabiliter exhibere, et nos sibi pro sua bonitate gratiarum esse per omnia faciat debitores. LIBER DECIMUS QUARTUS. Indictione septima. 1259 EPISTOLA PRIMA. AD PAULUM SCHOLASTICUM. Gratulatur tum de illius cum Leone episcopo reconciliatione, tum de zelo in maleficos. Gregorius Paulo scholastico Siciliae. Quanto nos gloria vestra tristes dudum effecerat, propter quod se adversus reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Leonem querelas habere aliquas perhibebat, tanto eodem fratre nostro ad nos modo veniente cor nostrum gavisum est, quia in pristinam vos concordiam, Deo propitio, ad invicem rediisse", + "candidate_score": 0.66466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_616", + "psc_text": "Ad sacrae Scripturae lectionem hortatur. Commendat Narsetem. Mittit munera tabulas. Gregorius Theodoro medico imperatoris. Ego omnipotenti Deo gratias ago, quia eorum qui se vicissim veraciter diligunt loca animum non dividunt. Ecce enim, dulcissime et gloriosissime fili, longe nobis distamus corpore, et tamen praesentes nobis existimus charitate. Hoc vestra opera, hoc scripta testantur, hoc de praesenti expertus sum, hoc de absenti vestra gloria recognosco. Hoc vos et hominibus amabiles, et omnipotenti Deo dignos in perpetuum faciat. Quia enim virtutum mater est charitas, idcirco bonorum operum fructus profertis, quia ipsam eorum fructuum in mente radicem tenetis. Ea autem quae in redemptionem captivorum, Deo vobis aspirante transmisistis, laetus, fateor, et tristis accepi. Laetus videlicet vobis, quos de praeparanda mansione 712 coelestis patriae cogitare cognovi; tristis vero vehementer mihi, qui super curam rerum sancti Petri apostoli adhuc etiam de rebus dulcissimi filii mei domni Theodori rationes positurus sum, sollicite an negligenter eas expenderim, requirendus", + "candidate_score": 0.660929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1810", + "psc_text": "impenditis. Sed ne postulantium desideria, qui bonorum filiorum studium paterna crescere adhortatione confidunt, postponere videamur; idcirco illa apud gloriam vestram agere quae ultro exhibetis omnibus modis invitamur. Eapropter paterna dilectione vos salutantes, petimus ut glorioso viro filio nostro Gregorio expraefecto charitatis gratiam, qua estis praediti, largius tribuatis; quatenus ille et quidquid aequitatis in vestra benignitate confidit, veris possit effectibus experiri, et nos bona quae de vobis multipliciter praedicantur addiscentes, assidue pro gloriae vestrae incolumitate omnipotentem valeamus Dominum deprecari. EPISTOLA LVI. AD AMANDINUM DOMESTICUM. Gregorium expraefectum commendat. Gregorius Amandino domestico. Confidentes quod gloria vestra se in amicorum suorum solatiis devotam semper exhibeat, eorum vobis causas commendare quos diligitis studemus. Atque ideo salutantes petimus ut gloriosus filius noster Gregorius, quales vos hic habuit, illic tales inveniat; et tam apud gloriosum filium nostrum Leontium, quam alibi quocunque necesse fuerit, gloriae vestrae solatia consequatur, ac magnam in vobis consolationem inveniat; et quantum possibile est,", + "candidate_score": 0.660686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1755", + "psc_text": "autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et ad cor iterum saecularibus curis dispersos recolligat. Sed si delicioso cupitis pabulo saginari, beati Augustini patriotae vestri opuscula legite, et ad comparationem siliginis illius nostrum furfurem non quaeratis. Quale praeterea patrocinium, qualemque affectum in utilitatibus pauperum beati Petri apostolorum principis 1068 amatoris sui gloria vestra praebuerit, Hilaro chartulario nostro testificante didicimus. Ex qua re uberes gratias exsolventes omnipotentis Dei misericordiam exoramus, ut gratiae suae protectione vos muniat, et nec malos contra vos homines exterius, nec malignos spiritus interius praevalere permittat; sed ita actiones vestras in suo propitius timore disponat, ut sicut fecit inter homines, ita quoque post longaevae aetatis discursus", + "candidate_score": 0.659902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.657664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris . Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim . Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_467", + "psc_text": "ecclesiae Salonitanae. Dilectionis vestrae scripta relegentes, electionem vos in Honoratum archidiaconum vestrum fecisse didicimus, et omnino nobis gratum fuisse 658 cognoscite quod olim expertum virum et gravem moribus ad episcopatus ordinem elegistis. Cujus etiam et nos personam, quia dudum est nobis bene cognita, comprobamus, eumque vobis juxta desiderium vestrum et nos ordinari voluimus sacerdotem. Pro qua re hortamur vos in ejus electione sine aliqua ambiguitate persistere. Nec quaedam vos res ab ejus debet persona deflectere, quia sicut ista laudabilis nunc probatur electio, ita si, quod absit, dilectionem vestram ab eo quisquam deviare seduxerit, et animae vestrae gravamen, et opinioni maculam infidelitatis imponet. Eos vero qui ab electionis vestrae unitate desideratae discordant, ut vobiscum sentire possint, ab Antonino subdiacono nostro fecimus admoneri. Cui etiam de persona Malchi fratris et coepiscopi nostri quid oporteat fieri, jam pridem injunximus. Sed quoniam et ipsi scripsimus, credimus eum ab inquietudine vestra sine mora quiescere. Qui", + "candidate_score": 0.657618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_4_6", + "bdc_text": "Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare . Quamobrem te obnixe rogatum volo , vir clarissime , ut hunc Salomonem tanquam filium amplecti , fovere et iuvare digneris .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1557", + "psc_text": "ex scelere offertur, omnipotentis Dei non placat iracundiam, sed irritat. Hinc rursus scriptum est: Honora Dominum de tuis justis laboribus (Prov. III, 9) . Qui ergo male tollit ut quasi bene praebeat, constat sine dubio quia Dominum non honorat. Hinc quoque per Salomonem dicitur: Qui offert sacrificium de substantia pauperis, ac si victimet filium in conspectu patris (Eccli. XXXIV, 24) . Quantus autem dolor patris sit perpendamus, si in ejus conspectu filius victimetur. Et hinc facile cognoscimus quantus apud Deum dolor exasperatur, quando ei sacrificium ex rapina tribuitur. Nimis ergo declinandum est, dilectissimi fratres, sub obtentu eleemosynae, peccata simoniacae haereseos perpetrare. Nam aliud est propter peccata eleemosynas facere, aliud propter eleemosynas peccata committere. Hoc quoque (Grat. dist. 59, c. 3) ad nos pervenisse non dissimili dignum detestatione complectimur, quod quidam, desiderio honoris inflati, defunctis episcopis tonsurantur, et fiunt repente ex laicis sacerdotes, atque inverecunde religiosi propositi ducatum arripiunt, qui nec", + "candidate_score": 0.65443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_5", + "bdc_text": "Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "qui in vicino sunt, pastoralem erga eos sollicitudinem non habere. Quorum ne animae in aeterna damnatione valeant deperire, curae nobis fuit praesentium portitorem Augustinum servum Dei, cujus zelus et studium bene nobis est cognitum, cum aliis servis Dei illuc dirigere, ut per eos potuissemus ipsorum voluntates addiscere, et de eorum conversione, vobis quoque annitentibus, in quantum est possibile, cogitare. Quibus etiam injunximus ut ad agenda haec e vicino secum debeant presbyteros ducere. Excellentia ergo vestra, quae prona in bonis consuevit esse operibus, tam pro nostra petitione, quam etiam divini timoris consideratione, eum dignetur in omnibus habere commendatum, atque ei tuitionis suae gratiam vehementer impendat, et labori ejus patrocinii sui ferat auxilium; et ut plenissime possit habere mercedem, ad supra scriptam Anglorum gentem sua tuitione securum ire provideat, quatenus Deus noster qui in hoc saeculo vos bonis sibi placitis decoravit, hic et in aeterna requie cum suis vos sanctis faciat gratulari.", + "candidate_score": 0.653507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_7", + "bdc_text": "Quia vero mihi omnino persuasum habeo et scio te pro singulari benevolentia ac humanitate , qua literarum studiosos prosequeris , huic adolescenti nequaquam defuturum , pluribus verbis in eo commendando uti nolo , ne tibi homini occupatissimo molestus sim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_620", + "psc_text": "epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad haec agenda infundat vobis omnipotens Deus consolatorem spiritum. Ipse mentem vestram sua praesentia impleat, et implendo levet. De me autem cognoscite quia multas hic et innumeras amaritudines patior. Sed ago omnipotenti Deo gratias, quia minus affligor valde quam mereor. Charissimum autem filium meum susceptum vestrum domnum Narsetem gloriae vestrae commendo. Quem quidem scio commendatum in omnibus habetis, sed facere vos rogo quod facitis, ut dum peto quod fieri video, mercedi vestrae me petendo subjungam. Praeterea excellentiae vestrae benedictionem ea qua transmissa est charitate suscepi. Unam vero anatem cum duobus parvulis anaticis pro vestri amoris gratia transmittere 713 praesumpsi, ut quoties", + "candidate_score": 0.643086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.635039, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1", + "max_score": 0.674647, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "qui custodiunt eam. uides illos laborare qui in operis sunt aedificationisque processu, istos uero uigilare qui iam custodiam perfecti operis E receperunt. unde et dominus apostolis quasi iam perfectioribus uigilate inquit et orate, ne intretis in temptationem, docens perfectae naturae munus et plenae uirtutis gratiam esse seruandam nec quemquam etiam perfectiorem nisi uigilauerit sui debere esse securum. § 26 Et praecepit dominus deus Adae dicens: ex F omni ligno quod est in paradiso ad escam edes, de ligno autem quod est scientiae boni et mali non edetis. qua die autem manducaueritis ex eo morte moriemini. qua ratione, ubi praecepit ex omni ligno edendum, singulariter dixerit: edes, ubi autem de ligno scientiae boni et mali, pluraliter non edetis dixerit, non 7 Psalm. CXXVI 1 14 Matth. 26, 41 18 Gen. 2, 16 sq. 22 Philo Legg. alleg. I 32 (64, 13; I 87, 22 C.); Quaest. I 15 1 inquit om.", + "candidate_score": 0.674647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa042.opp-lat1_window_66", + "psc_text": "uigilauerunt R (uigil in ras.) V laborauerunt PYBC uigilant M et (m2 ex uigilauerunt) SP1. verba nisi dominus custodierit... custodiunt eam om. C' custodierunt B 11 operis PV operibnB cet. 12 perfecti om. PV, s. u. fill M 13 quasi iam (ex quia iam) P' quibusdam BY' 15 perrectae PV 16 peruigilauerit (per 8. u.) B 21 autem die M, autem om. B - 22 praecipit BC 24 non add. Uindob. 779, om. cet., cf. p. 283, u. 19, o5 ϕάγεσϑε Philo otiosa quaestio. uerum si diligenter intendas, scripturarum auctoritate absolui potest. quod enim bonum hoc et faciendum, quod autem bonum et faciendum consonans et adhaerens, quod uero turpe hoc dissonans, inconpositum atque 155 A discretum est. et ideo dominus unitatem semper intendens secundum unitatem praecepit. denique unitatem operatur qui fecit utraque unum, nec solum utraque, sed etiam omnes unum fecit; omnes enim unum corpus et unum spiritum esse nos", + "candidate_score": 0.674417, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium", + "max_score": 0.673993, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_2_4", + "bdc_text": "Cum aetatem tuam venerandam , eruditionis foecunditatem atque copiam ingeniique tui flumen ac magnitudinem specto , contra vero meam adolescentiam , doctrinae sterilitatem et tenues ingenioli vires altius considero , episcope vigilantissime , non possum non a scribendi officio deterreri , ac quamvis excellentia tua mihi Tiguro discessuro iniunxerit , ut vos de rebus nostris oblata occasione certiores redderem et de reipublicae nostrae ac ecclesiae statu interdum scriberem , tamen , ut verum fatear , hactenus saepenumero dubitavi , scribendumne mihi an vero perpetuo silendum esset . Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_111", + "psc_text": "loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei professio: gratulandum enim videtur in tanta blasphemantium episcoporum haeretica pertinacia, aliquem ex his suscipi poenitentem. Sed inter haec, o beatos vos in Domino et gloriosos, qui perfectam atque apostolicam fidem conscientiae 499 professione retinentes, conscriptas fides huc usque nescitis! Non enim eguistis littera, qui spiritu abundabatis. Neque officium manus ad scribendum desiderastis, qui quod corde a vobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere, quod regenerati neophyti tenebatis. Sed necessitas consuetudinem intulit, exponi fides, et expositis subscribi. Ubi enim sensus conscientiae periclitatur, illic littera postulatur. Nec sane scribi impedit, quod salutare est confiteri. 64. Hilarii fides de", + "candidate_score": 0.673993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_3_5", + "bdc_text": "Tandem vero , cum te omni humanitatis genere perpolitum ac ea facilitate praeditum esse cogitarem , ut quivis bonarum literarum studiosi ad te literas dare et te libere convenire possint , animum recepi ac silentium mihi semel rumpendum arbitratus sum , praesertim cum certa et digna scribendi caussa esset . Enim vero cum Salomon Rappensteinius Tigurum reversurus esset a me vehementer petiit , ut se tuae humanitati commendarem . Quoniam igitur ipsum honestis moribus donatum ac indole praeditum esse satis bona et ad omnem virtutis formam sequaci animadverti , non potui illi iustam petitionem denegare .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_Liber-de-synodis-seu-fide-orientalium_window_111", + "psc_text": "loquor, qui idcirco est reservatus, ne judicio humano ignoraretur qualis ante vixisset. Ubique autem scandala, ubique schismata, ubique perfidiae sunt. Hinc illud est, ut ad professionem subscribendae fidei aliqui eorum, qui ante aliud scripserant, cogerentur. Nec queror de patientissimis viris Orientalibus episcopis, quibus suffecit post blasphemiae voluntatem coactae saltem fidei professio: gratulandum enim videtur in tanta blasphemantium episcoporum haeretica pertinacia, aliquem ex his suscipi poenitentem. Sed inter haec, o beatos vos in Domino et gloriosos, qui perfectam atque apostolicam fidem conscientiae 499 professione retinentes, conscriptas fides huc usque nescitis! Non enim eguistis littera, qui spiritu abundabatis. Neque officium manus ad scribendum desiderastis, qui quod corde a vobis credebatur, ore ad salutem profitebamini. Nec necessarium habuistis episcopi legere, quod regenerati neophyti tenebatis. Sed necessitas consuetudinem intulit, exponi fides, et expositis subscribi. Ubi enim sensus conscientiae periclitatur, illic littera postulatur. Nec sane scribi impedit, quod salutare est confiteri. 64. Hilarii fides de", + "candidate_score": 0.648191, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.673339, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1741", + "psc_text": "domini. aliqui enim codices habent άσυντούντας, hoc est insipientes, non intellegentes. ergo qui non intellegunt non sapiunt hique non custodiunt. qui autem perfectus est intellectu, perfectus sapientia, diligit, quod est amplius quam custodire; § 3 custodire enim necessitatis plerumque est et timoris, diligere caritatis. custodit qui euangelizat, sed qui uolens euangelizat mercedem accipit; quanto magis qui diligit mercede donatur! possumus enim non amare quod uolumus, non possumus nolle quod amamus. sed quamuis mercedem perfectae caritatis expectet, et miserationis diuinae suffragium poscit, ut in ea uiuificetur a domino. non ergo adrogans debitae mercedis exactor, sed uerecundus misericordiae diuinae est deprecator. cap. 56 § 1 Sequitur ultimus uersus litterae huius: principium uerborum tuorum uer itas, in aeternum omnia iudieiaiudicia iustitiae tuae. cum principium uerborum dei ueritas sit, ueritas utique fidei fundamentum est. primum etenim oportet ut credamus uera esse dei summi quae in diuinis scripturis legimus § 2 oracula, secundum est, ut", + "candidate_score": 0.673339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_10_12", + "bdc_text": "Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo . Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_764", + "psc_text": "est: manus tuae f ecerunt me et jparauerunt me,. da mihi intellectum, ut discam mandata tua. magno commendationis usus exordio est, ut opus dei esse se diceret, quo facilius circa operis sui gratiam fauor inclinaretur auctoris. grandis enim praerogatiua est etiam in rebus humanis, ut aliquis operibus et beneficiis faueat § 2 suis nec meritum spectet alienum, sed in suae gratiae munus intendat, ne uideatur abrogare quod ipse donauit. itaque etsi de iutoluto corporis nostri substantia sit, carne induamur et corpus ossibus intexatur et nenus, tamen quod simus pretiosissimum opus dei nemo dubitauerit. nam et fabricam ipsam humani corporis si quis considerare uelit, nihil poterit in terra pretiosius iudicare. est enim homo statu celsus, uultu decorus, caesarie gratus, non in aluum ceterarum more curuatus animantium, sed ipso naturae iure sublimis, qui in caelum libero spectet obtutu nulla captiuae seruitute ceruicis adpressus in terram, sed tamquam propriae conscius libertatis et locuples", + "candidate_score": 0.653353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_8_10", + "bdc_text": "Antequam autem epistolam claudam , essent tuae excellentiae a me agendae gratiae , quod me tam humaniter amplexus sis et nullis non beneficiis , cum adhuc Tiguri essem , cumulaveris ; sed quibus id verbis faciam , non invenio . Pro gratiarum actione igitur me totum meaque omnia tibi offero ac dedo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_764", + "psc_text": "est: manus tuae f ecerunt me et jparauerunt me,. da mihi intellectum, ut discam mandata tua. magno commendationis usus exordio est, ut opus dei esse se diceret, quo facilius circa operis sui gratiam fauor inclinaretur auctoris. grandis enim praerogatiua est etiam in rebus humanis, ut aliquis operibus et beneficiis faueat § 2 suis nec meritum spectet alienum, sed in suae gratiae munus intendat, ne uideatur abrogare quod ipse donauit. itaque etsi de iutoluto corporis nostri substantia sit, carne induamur et corpus ossibus intexatur et nenus, tamen quod simus pretiosissimum opus dei nemo dubitauerit. nam et fabricam ipsam humani corporis si quis considerare uelit, nihil poterit in terra pretiosius iudicare. est enim homo statu celsus, uultu decorus, caesarie gratus, non in aluum ceterarum more curuatus animantium, sed ipso naturae iure sublimis, qui in caelum libero spectet obtutu nulla captiuae seruitute ceruicis adpressus in terram, sed tamquam propriae conscius libertatis et locuples", + "candidate_score": 0.649568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1273", + "psc_text": "a Christo! quomodo enim potest non in aeternum uiuere quem sempitemasempiterna uita suscepit, quem totum sibi Christus § 2 adsumpsit, qui totus uerbi est, cuius uita abscondita est in Christo Iesu ? sed et qui in sinu Abrahae sedet susceptus a Christo est. mtolerandaeintolerandae autem praesumptionis uideretur dicere deo: 'suscipe me', nisi promissum eius adiungeret, hoc est: 'ut auderemus ipse fecisti, tuo te chirographo conuenimus qui nostrum chirographum sustulisti. nos fecimus chirographum mortis, tu scripsisti chirographum uitae'. cap. 27 § 1 Ergo non confundas ab expectatione sua seraulumseruulum tuum, quia in te spero; spes enim non confundit. etsiet tribulamur, patientiam subministra, ut ferre possimus, ut, quia te expecto, non obprimar infirmitatibus, non subcumbam temptationibus, non adfligar procellis in quibus est probanda patientia, ut probatio consequatur, quae spem confirmat et roborat, quae non confundit; hoc est: frangimur frequenter laboribus, fatigamur; § 2 si spes desit, confundimur et tota mente turbamur. sed", + "candidate_score": 0.618682, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta017.pta-grc1", + "max_score": 0.672185, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12_14", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis . Clarissimo viro domino Heinrycho Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro et episcopo vigilantissimo , domino suo unice observando .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_718", + "psc_text": "ὁ κύριος, ἀκοῇ ἀκούοντες αὐτοῦ, οὐ συνίεσαν καὶ βλέποντες αὐτὸν ὀφθαλμοῖς τῇ ὁράσει τῆς ψυχῆς οὐχ ἑώρων, ἀλλ’ ἐκάμμυσαν τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ μὴ βλέπειν καὶ τὰ ὦτα αὐτ���ν ἐβάρυναν τοῦ μὴ ἀκούσεσθαι. εἰ τοίνυν αὐτοὶ πρῶτοι τοὺς ἑαυτῶν ἐκάμμυσαν ὀφθαλμούς, τούτου χάριν καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ταῦτα ποιήσει ὁ κύριος καὶ τοῖς προφήταις αὐτῶν ἀντὶ τοῦ τοῖς διδασκάλοις καὶ τοῖς ἄρχουσιν αὐτῶν, οἳ ἐπηγγέλλοντο τὰ κρυπτὰ θεωρεῖν καὶ τὸν ἀπόρρητον νοῦν ἐγκεκρυμμένον τοῖς ἱεροῖς γράμμασι μόνοι διορᾶν καὶ διερμηνεύειν. οὕτω δὲ αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐφέξει τοῦ μὴ βλέπειν, ὡς ἐοικέναι τοὺς λόγους καὶ τῶν μὲν ἄλλων θείων γραφῶν οὐ μήν, ἀλλὰ καὶ τῆς μετὰ χεῖρας βίβλου τῆς αὐτῆς τοῦ Ἠσαΐου προφητείας κατεσφραγισμένῳ βιβλίῳ καὶ μὴ ἐπιτρέποντι τὰ ἐγγεγραμμένα γινώσκειν, μήτε ἐμπείρῳ γραμμάτων μήτε ἀπείρῳ. ὁ μὲν γὰρ τῆς ἀναγνώσεως ἐπιστήμων διὰ τὸ ἐσφραγίσθαι τὴν βίβλον οὐ δυνήσεται τὰ ἐν αὐτῇ διαγνῶναι, ὁ δὲ διὰ τὸ πάντῃ ἄπειρος εἶναι ἀδυνάτως ἔχειν, εἰ", + "candidate_score": 0.672185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11_13", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_1391", + "psc_text": "ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ἀλλὰ καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν· φραγμοὺς δὲ οἰκοδομεῖ ὁ περιφράττων καὶ περιτειχίζων διαλεκτικαῖς ἀποδείξεσι τὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα· ὁ δὲ τὰ δοκοῦντα προσκόμματα ἐκ τῶν θείων ἀναγνωσμάτων περιαιρῶν διὰ τοῦ σαφηνίζειν τὰ λεγόμενα, οὗτός ἐστιν ὁ τοὺς ἀνὰ μέσον τῶν τρίβων λίθους περιαιρῶν. Πρὸς τούτοις φησὶν ἅπασιν· ἐὰν ἀποστρέψῃς ἀπὸ τῶν σαββάτων τὸν πόδα σου τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσῃς τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ θεῷ, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ’ ἔργῳ οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου, καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον. εἰ γὰρ μετὰ πάντων ἐκείνων καὶ τὰ σάββατα φυλάττοις, οὕτως ὡς ὁ λόγος ὑπαγορεύει, τότε σοὶ ἔσται καὶ αὐτὰ ἀναγκαῖα. ὑποβάλλει δὲ ὁ λόγος μὴ τὰ θελήματα πράττειν ἑαυτῶν μέθαις καὶ κραιπάλῃ σχολάζοντας, ἐν ἁγιασμῷ δὲ καὶ καθαρότητι διάγοντας, οὕτω καὶ τὴν ἡμέραν ἁγιάζειν, τρυφεράν τε αὐτὴν καὶ ἄλυπον διὰ τῆς ἐν αὐτῇ", + "candidate_score": 0.646964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_11_13", + "bdc_text": "Valeat excellentia tua per eum , qui solus salutem atque immortalitatem donare potest . Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 . Tuae excellentiae perpetuo obstrictus Hendrichus Victor Fridbergensis .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_1392", + "psc_text": "πάντων ἐκείνων καὶ τὰ σάββατα φυλάττοις, οὕτως ὡς ὁ λόγος ὑπαγορεύει, τότε σοὶ ἔσται καὶ αὐτὰ ἀναγκαῖα. ὑποβάλλει δὲ ὁ λόγος μὴ τὰ θελήματα πράττειν ἑαυτῶν μέθαις καὶ κραιπάλῃ σχολάζοντας, ἐν ἁγιασμῷ δὲ καὶ καθαρότητι διάγοντας, οὕτω καὶ τὴν ἡμέραν ἁγιάζειν, τρυφεράν τε αὐτὴν καὶ ἄλυπον διὰ τῆς ἐν αὐτῇ κατὰ θεὸν ἐπιτελουμένης σχολῆς φυλάττειν μηδὲ μέχρι τοῦ τυχόντος κινοῦντα τὸν πόδα ἐπὶ ��ράξεσιν ἑτέραις μηδὲ μέχρι λόγου μολύνειν τὰ χείλη· μόνῃ δὲ τῇ σχολῇ τῶν θείων διὰ πάσης προσανέχειν τῆς ἡμέρας. Ὁμοῦ δὴ ταῦτα πάντα συναγόμενα καὶ τὸ σάββατόν σοι οὐκ ἀνωφελὲς κατασκευάσει καὶ τὴν νηστείαν σοι δεκτὴν ποιήσει· οὕτω τε ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον θαρσῶν εἰς τὸν ἐπίλοιπον βίον ὡς ἀνέχων αὐτοῦ ἀψευδεῖς τὰς ἐπαγγελίας, πρὸς αἷς καὶ τοῦτο δώσειν ὑπισχνεῖται, λέγω δὲ τὸ ἀπὸ τῆς ἐνταῦθα διατριβῆς ἐπί τινα τὴν ἄνω λεγομένην γῆν ἀναβιβάσειν σε κἀκεῖνά σοι παρασχεῖν τὰ ἀγαθά, ἃ ὁ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε καὶ οὖς", + "candidate_score": 0.638187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3341_sent_12", + "bdc_text": "Scriptum Fridbergae raptim καὶ αὐτοσχεδιαστὶ pridie calendas octobris anno 1557 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta017.pta-grc1_window_1391", + "psc_text": "ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ἀλλὰ καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν· φραγμοὺς δὲ οἰκοδομεῖ ὁ περιφράττων καὶ περιτειχίζων διαλεκτικαῖς ἀποδείξεσι τὰ ἐκκλησιαστικὰ δόγματα· ὁ δὲ τὰ δοκοῦντα προσκόμματα ἐκ τῶν θείων ἀναγνωσμάτων περιαιρῶν διὰ τοῦ σαφηνίζειν τὰ λεγόμενα, οὗτός ἐστιν ὁ τοὺς ἀνὰ μέσον τῶν τρίβων λίθους περιαιρῶν. Πρὸς τούτοις φησὶν ἅπασιν· ἐὰν ἀποστρέψῃς ἀπὸ τῶν σαββάτων τὸν πόδα σου τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσῃς τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ θεῷ, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ’ ἔργῳ οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου, καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ κύριον. εἰ γὰρ μετὰ πάντων ἐκείνων καὶ τὰ σάββατα φυλάττοις, οὕτως ὡς ὁ λόγος ὑπαγορεύει, τότε σοὶ ἔσται καὶ αὐτὰ ἀναγκαῖα. ὑποβάλλει δὲ ὁ λόγος μὴ τὰ θελήματα πράττειν ἑαυτῶν μέθαις καὶ κραιπάλῃ σχολάζοντας, ἐν ἁγιασμῷ δὲ καὶ καθαρότητι διάγοντας, οὕτω καὶ τὴν ἡμέραν ἁγιάζειν, τρυφεράν τε αὐτὴν καὶ ἄλυπον διὰ τῆς ἐν αὐτῇ", + "candidate_score": 0.634843, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file