diff --git "a/3/3906.json" "b/3/3906.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3906.json" @@ -0,0 +1,2138 @@ +{ + "letter_id": "3906", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3906", + "dominant_topic": 19, + "topic_dist": [ + 0.05039, + 0.045247, + 0.055359, + 0.051004, + 0.054662, + 0.040728, + 0.055069, + 0.043371, + 0.044031, + 0.051139, + 0.055758, + 0.054307, + 0.043262, + 0.049606, + 0.040075, + 0.039942, + 0.059124, + 0.055444, + 0.052021, + 0.059462 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.680255, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.680255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.663615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.652723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.646195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.64446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.639022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.638367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.6325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.627706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.61496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.609175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_147", + "psc_text": "audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus (laborio.-us s. I) F 10 aut] ac E 12 iungerem B 13 nouit familiarius P 15 Subscr. codd. uide in pag. sequ. LIBER SECVNDVS. § 1 Inter militiae tuae curas et inlustris personae quam pro meritis gestas actusque reipublicae necessarios, fili dilectissime et honorande Valeri, tanto studio te aduersus haereticos in eloquia diuina flagrare satis dici non potest quanta mentis iucunditate delecter. itaque posteaquam legi litteras sublimitatis tuae, quibus de libro quem ad te scripsi gratias agis sed admones, ut per fratrem et coepiscopum meum Alypium audiam quid de quibusdam locis eiusdem libri haeretici disputationis adsumant, ad hoc scribendum excitatus", + "candidate_score": 0.603467, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus", + "max_score": 0.677328, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_53", + "psc_text": "est: et videmus etiam caeteris animi partibus inesse appetitum, qui si menti rationique consentiat, in tali pace et tranquillitate vacabit mente contemplari quod aeternum est. Ergo etiam caeteris suis partibus amare animus debet hoc tam magnum quod mente cognoscendum est. Et quoniam id quod amatur, afficiat ex se amantem necesse est; fit ut sic amatum quod aeternum est, aeternitate animum afficiat. Quocirca ea demum vita beata, quae aeterna est. Quid vero aeternum est, quod aeternitate animum afficiat, nisi Deus? Amor autem rerum amandarum, charitas vel dilectio melius dicitur. Quare omnibus cogitationis viribus considerandum est saluberrimum illud praeceptum, Diliges Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua (Matth. XXII, 37) ; et illud quod ait Dominus Jesus, Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) . XXXVI. De nutrienda charitate. 1.", + "candidate_score": 0.677328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus_window_53", + "psc_text": "est: et videmus etiam caeteris animi partibus inesse appetitum, qui si menti rationique consentiat, in tali pace et tranquillitate vacabit mente contemplari quod aeternum est. Ergo etiam caeteris suis partibus amare animus debet hoc tam magnum quod mente cognoscendum est. Et quoniam id quod amatur, afficiat ex se amantem necesse est; fit ut sic amatum quod aeternum est, aeternitate animum afficiat. Quocirca ea demum vita beata, quae aeterna est. Quid vero aeternum est, quod aeternitate animum afficiat, nisi Deus? Amor autem rerum amandarum, charitas vel dilectio melius dicitur. Quare omnibus cogitationis viribus considerandum est saluberrimum illud praeceptum, Diliges Dominum Deum tuum in toto corde tuo, et in tota anima tua, et in tota mente tua (Matth. XXII, 37) ; et illud quod ait Dominus Jesus, Haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 3) . XXXVI. De nutrienda charitate. 1.", + "candidate_score": 0.654599, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat", + "max_score": 0.6731, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_127", + "psc_text": "sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum", + "candidate_score": 0.6731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_70", + "psc_text": "carnali delectatione tormenta aeterni cruciatus incurrant. 6.7 > 7.5 Non tamen pro hac re sacri corporis ac sanguinis Domini communione priuandi sunt, ne in eis illa ulcisci uideamur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo praeuaricare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 Octauo quoque capitulo requisisti si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeant [recte: debeat] sine aliorum episcoporum praesentia episcopus", + "candidate_score": 0.668865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_127", + "psc_text": "sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum", + "candidate_score": 0.662981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_86", + "psc_text": "et graue hoc esse peccatum cognoscant, tremendum Dei iudicium timeant, ne pro carnali delectatione tormenta aeterni cruciatus incurrant. 6.7 > 7.5 > 5.5 Non tamen pro hac re sacri corporis ac sanguinis Domini communione priuandi sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet", + "candidate_score": 0.658899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_70", + "psc_text": "carnali delectatione tormenta aeterni cruciatus incurrant. 6.7 > 7.5 Non tamen pro hac re sacri corporis ac sanguinis Domini communione priuandi sunt, ne in eis illa ulcisci uideamur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo praeuaricare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 Octauo quoque capitulo requisisti si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeant [recte: debeat] sine aliorum episcoporum praesentia episcopus", + "candidate_score": 0.65829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_86", + "psc_text": "et graue hoc esse peccatum cognoscant, tremendum Dei iudicium timeant, ne pro carnali delectatione tormenta aeterni cruciatus incurrant. 6.7 > 7.5 > 5.5 Non tamen pro hac re sacri corporis ac sanguinis Domini communione priuandi sunt, ne in eis illa ulcisci uideantur, in quibus se per ignorantiam ante lauacrum baptismatis adstrinxerunt. In hoc enim tempore sancta ecclesia quaedam per feruorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque ita portat et dissimulat, ut saepe malum quod aduersatur portando et dissimulando compescat. 6.8 > 7.6 > 5.6 Omnes autem qui ad fidem ueniunt admonendi sunt ne tale aliquid audeant perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet", + "candidate_score": 0.652146, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia", + "max_score": 0.672066, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_716", + "psc_text": "possessio animae in virtute patientiae ponitur, quia radix omnium custosque virtutum patientia est. Per patientiam vero possidemus animas nostras, quia dum nobis ipsis dominari discimus, hoc ipsum incipimus possidere quod sumus. Patientia vero est aliena mala aequanimiter perpeti, contra eum quoque qui mala irrogat nullo dolore morderi. Nam 1615 qui sic proximi mala portat, ut tamen tacitus doleat, et tempus dignae retributionis quaerat, patientiam non exhibet, sed ostendit. Scriptum quippe est: Charitas patiens est, benigna est (I Cor. XIII, 4) . Patiens namque est ut aliena mala toleret, benigna vero est ut ipsos etiam quos portat amet. Hinc namque per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos, orate pro persequentibus et calumniantibus vos (Matth. V, 44; Luc. VI, 27) . Virtus itaque est coram hominibus adversarios tolerare, sed virtus coram Deo diligere, quia hoc solum Deus sacrificium accipit, quod ante ejus oculos in altari boni operis", + "candidate_score": 0.672066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_63", + "psc_text": "Andreae dimissis retibus et navi (Matth. IV, 20), valuit viduae duobus minutis (Luc. XXI, 2), valuit alteri calice aquae frigidae (Matth. X, 42). Regnum itaque Dei, ut diximus, tantum valet quantum habes. 3. Pensate igitur, fratres, quid vilius cum emitur, quid charius cum possidetur. Sed fortasse nec calix aquae frigidae suppetit qui indigenti praebeatur, etiam tunc securitatem nobis promittit sermo divinus. Redemptore etenim nato, coeli cives ostensi sunt, qui clamarent: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Ante Dei namque oculos nunquam est vacua manus a munere, si fuerit arca cordis repleta bona voluntate. Hinc etenim Psalmista dicit: In me sunt, Deus, vota tua quae reddam, laudationes tibi (Psal. LV, 12) . Ac si aperte dicat: Etsi exterius munera offerenda non habeo, intra memetipsum tamen invenio quod in ara tuae laudis impono, quia qui nostra datione non pasceris, oblatione cordis melius placaris.", + "candidate_score": 0.643339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_801", + "psc_text": "filio suo. 3. Jam intelligit charitas vestra quis est iste rex, regis filii pater: ille nimirum cui Psalmista ait: Deus judicium tuum regi da, et justitiam tuam filio regis (Psal. LXXI, 1) . Qui fecit nuptias filio suo. Tunc enim Deus pater Deo Filio suo nuptias fecit, quando hunc in utero Virginis humanae naturae conjunxit, quando Deum ante saecula fieri voluit hominem in fine saeculorum. Sed quia ex duabus personis fieri solet ista conjunctio, absit hoc ab intellectibus nostris, ut personam Dei et hominis Redemptoris nostri Jesu Christi ex duabus personis credamus unitam. Ex duabus quippe atque in duabus hunc naturis existere dicimus; sed ex duabus personis compositum credi, ut nefas, vitamus. Apertius ergo atque securius dici potest quia in hoc Pater regi Filio nuptias fecit, quo ei per incarnationis mysterium sanctam Ecclesiam sociavit. Uterus autem genitricis Virginis hujus sponsi thalamus fuit. 1636 Unde et Psalmista dicit: In sole posuit", + "candidate_score": 0.629018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Evangelia_window_321", + "psc_text": "quo tempore praedicationis verbum acceperit, memorato Romanae reipublicae principe, et Judaeae regibus, designatur, cum dicitur: Anno quinto decimo imperii Tiberii Caesaris, procurante Pontio Pilato Judaeam, tetrarcha autem Galilaeae Herode, Philippo autem fratre ejus tetrarcha Ituraeae et Trachonitidis regionis, et Lysania Abilinae tetrarcha, sub principibus sacerdotum Anna et Caipha, factum est verbum Domini super Joannem, Zachariae filiunt in deserto. Quia enim illum praedicare veniebat, qui et ex Judaea quosdam, et multos ex gentibus redempturus erat, per regem gentium et principes Judaeorum praedicationis ejus tempora designantur. Quia autem Gentilitas colligenda erat, et Judaea pro culpa perfidiae dispergenda, ipsa quoque descriptio terreni principatus ostendit, quoniam et in Romana republica unus praefuisse describitur, et in Judaeae regno per quartam partem plurimi principabantur. Voce etenim Redemptoris nostri dicitur: Omne regnum in seipsum divisum desolabitur (Luc. XI, 17) . Liquet ergo quod ad finem regni Judaea pervenerat, quae tot regibus divisa subjacebat. Apte quoque non solum", + "candidate_score": 0.606465, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.670127, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_862", + "psc_text": "cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione sua, quia erant passuri post ipsum. Praecessit ipse, et secuti sunt multi. Valde enim erat aspera via; sed fecit ipsam lenem, quando ipse ante omnes transivit. Ideo caeteri non timuerunt transire, quia ipse prior transivit. Mortuus est enim, et terruit discipulos suos. Resurrexit, et abstulit illis timorem, et dedit amorem. Quando enim mortuus est Christus, trepidaverunt discipuli, et putaverunt quod periit. Quando secuti sunt, ibi videte gratiam Dei. Tunc latro credidit, quando discipuli trepidaverunt. Erat enim unus latro in cruce cum illo, sicque in illum credidit, ut diceret, Domine, in mente me habe, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII,", + "candidate_score": 0.670127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_861", + "psc_text": "Ille se differebat; sed Christus paradisum non petenti offerebat. Memento mei: sed quando? Cum veneris in regnum tuum. Et Dominus: Amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso (Luc. XXIII, 39, 43) . Discipuli mei dimiserunt me, discipuli mei desperaverunt de me; et tu in cruce cognovisti me, non contempsisti moriturum, sperasti regnaturum: Hodie mecum eris in paradiso. Non a te recedo. Discreta est causa; numquid poena? Bona ergo vox, Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta. Omnes qui vivimus in hoc saeculo, laboremus ut bonam causam habeamus: ut si quid nobis acciderit in hoc saeculo, cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione", + "candidate_score": 0.665008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_925", + "psc_text": "Illo ergo ipso adjuvante, ipsoque donante, et bonum agonem certasti, et cursum consummasti, et fidem servasti. Da veniam, Apostole, propria tua non novi, nisi mala. Da veniam, Apostole; dicimus, quia tu docuisti: audio confitentem, non invenio ingratum. Prorsus tua a te tibi parata non novimus, nisi mala. Cum ergo Deus coronat merita tua, nihil coronat nisi dona sua. CAPUT VI. 6. Contra praesumentes de libero arbitrio, probatur non inesse nobis quidquam boni, nisi a Deo. Spiritus hujus mundi facit superbos. Hanc fidem veramque pietatem, ne quis extollatur de libero arbitrio, in bonis operibus (quae quisquis accipit, sic accipiat, ut noverit dantem, ut quisquis datori non sit ingratus, medico non superbiat, vel adhuc insanus, vel non a se sanus): hanc, inquam, fidem veramque pietatem nullae argumentationes evellant de cordibus vestris. Servate quod accepistis. Quid enim habetis quod non accepistis? Hoc est Deo confiteri, dicere quod ait apostolus Paulus, Nos autem non", + "candidate_score": 0.645663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_734", + "psc_text": "II. 2. Cyprianus qualis ante conversionem ad fidem. In Domino ergo laudetur anima ejus, ut mites audiant et laetentur. In Domino laudetur anima bona, quo possidente fit bona, quo inspirante viget, quo illuminante fulget, quo formante pulchra, quo implente fecunda est. Hoc enim deserente, quondam mortua, tenebrosa, deformis, sterilis fluctuabat, antequam credidisset in Christum. Quid enim ei pagano proderat eloquentia, qua tanquam poculo pretioso et bibebat mortiferos, et propinabat errores? Cum autem benignitas et humanitas illuxit Salvatoris nostri Dei (Tit. III, 4), mundavit eum credentem sibi a saecularibus cupiditatibus, et fecit vas in honorem utile domui suae, ad omne opus bonum paratum (II Tim. II, 21). Nec ille tanquam ingratus haec tacuit. Absit enim ut cognoscens Deum non sicut Deum glorificaret: sed gratias egit, pristina sua non impie resorbens quae vomuerat, sed pie recolens quae mutaverat. Scribens enim ad amicum suum, ut et ipse ex tenebris, quod erat in se,", + "candidate_score": 0.642146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_925", + "psc_text": "Illo ergo ipso adjuvante, ipsoque donante, et bonum agonem certasti, et cursum consummasti, et fidem servasti. Da veniam, Apostole, propria tua non novi, nisi mala. Da veniam, Apostole; dicimus, quia tu docuisti: audio confitentem, non invenio ingratum. Prorsus tua a te tibi parata non novimus, nisi mala. Cum ergo Deus coronat merita tua, nihil coronat nisi dona sua. CAPUT VI. 6. Contra praesumentes de libero arbitrio, probatur non inesse nobis quidquam boni, nisi a Deo. Spiritus hujus mundi facit superbos. Hanc fidem veramque pietatem, ne quis extollatur de libero arbitrio, in bonis operibus (quae quisquis accipit, sic accipiat, ut noverit dantem, ut quisquis datori non sit ingratus, medico non superbiat, vel adhuc insanus, vel non a se sanus): hanc, inquam, fidem veramque pietatem nullae argumentationes evellant de cordibus vestris. Servate quod accepistis. Quid enim habetis quod non accepistis? Hoc est Deo confiteri, dicere quod ait apostolus Paulus, Nos autem non", + "candidate_score": 0.622691, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.66996, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.66996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_337", + "psc_text": "Aliquando abbas delinquentium peccata dissimulat, ne forte suis videatur 81 minus mansuetus aut dulcis; at in hoc maxime crudelem se demonstrat. « Crudelis est, inquit S. Basilius Reg. brev. interr. 4, qui tacet, et non arguit, quemadmodum qui venenum sineret in eo qui morsus est a venenata bestia, nec illud auferret; » et Augustinus Serm. 13, de Script.: « Scriptum est: Qui abjicit disciplinam infelix est. Bene potest addi ad istam sententiam: Sicut qui abjicit disciplinam infelix est, sic disciplinam qui negat crudelis est. » Vide S. Basil. Regul. fus. disp., cap. 24 et 25. Sed mox ut coeperint oriri, radicitus ea ut praevalet amputet. ] Apposite S. Joannes Climacus Grad. 5: « Dum vulnus recens est et adhuc calet, facilem habet curationem; ubi vero tempore inveteraverit, et neglectum corruptumque est, difficile curatur, multoque labore, igne, ferro, pharmaco et cauterio indiget. » Idipsum mira arte suos olim discipulos docuit unus", + "candidate_score": 0.666535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.6601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3513", + "psc_text": "Sed et S. Odilo ejusdem decessor ( Petrus Dam. in ejus Vita ) etiam eo nomine reprehensus respondebat, quod si damnandus foret, se malle ob clementiam quam ob severitatem damnari. Et certe tales decet esse pastores, qualem se supremus omnium et bonus pastor exhibuit, qui nusquam delictum aliquod ex condigno punivit. Plus enim aliquando obsunt praelati nimia severitate, quam si impunitum omnino peccatum reliquissent: exasperant animos, non corrigunt; et quos emendare debuerant, in pejus ruere faciunt. Quemadmodum enim qui debili dorso graviorem sarcinam imponit, aut sarcinam abjicere, aut sub ejus pondere infirmum succumbere cogit, haud secus abbates qui graviorem delinquentibus poenitentiam injungunt, aut detrectare judicium, aut illud subeundo gravius delinquere faciunt. Unde et Mabillonius noster (Praef. in Saec. IV Benedic., part. I) inter alias collapsae disciplinae regularis causas, primo loco quorumdam abbatum nimiam rigiditatem ponit; cum nonnulli errata monachorum suorum punirent orbatione oculorum, ac membrorum mutilatione: id quod prohibent Carolus", + "candidate_score": 0.659558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3688", + "psc_text": "« hi enim apud nos exercent hoc officium absente abbate potissime, inquit Boherius. » Praeterea decanis et senioribus. Idem cum S. Benedicto decernit S. Ferreolus cap. 21, et merito quidem; nam optime arguit S. Basilius (Regul. fus., cap. 53): « Si increpatio medicina est, non est cujusvis increpare delinquentem, quemadmodum neque curare aegrotum, nisi alicui ipse praepositus cum majore censura id muneris commiserit. » Peccantes autem coram omnibus arguantur. ] Hildemarus hic alium regulae locum objicit, ubi peccantes bina admonitione secreta corripi jubentur, non publica. Sed ipse etiam solvit objectionem distinguendo inter privata et publica peccata: illa secreto, haec publice coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de", + "candidate_score": 0.656757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3650", + "psc_text": "consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit animum colligere, et de sanctorum promptuariis mendicare, ut loquens habeam ad manum quod placeat audientibus. » His adde summorum pontificum constitutiones. Gregorius IX: « Quia, inquit, in multis monasteriis a paucis intelligitur Regula cum legitur, praecipimus ut lectio Regulae, quae legitur in capitulo, propter minores statim in vulgari exponatur ab ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in", + "candidate_score": 0.656644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1593", + "psc_text": "immittebantur ad consolandum excommunicatum seniores fratres, ita etiam aliquando ad increpandum, et probandum si vera esset ejus poenitentia, ut patet ex Regula S. Fructuosi episcopi, cap. 14. Magnopere enim debet sollicitudinem gerere abbas circa delinquentes fratres. ] Ut cognoscant abbates quanti redemptas pretioso Christi sanguine facere debeant animas, repetit quod hujus capitis initio dixerat: Omni sollicitudine curam gerat abbas circa delinquentes fratres. Et omni sagacitate et industria curare, ne aliquam de ovibus sibi creditis perdat. ] Ac proinde si de alicujus fuga timeat, eam in carcerem mittat, catenis, compedibus aut vinculis stringat, ut ex hoc loco infert Hildemarus. Notat autem Bernardus Cass. quosdam codices non curare, sed currere scribere; et revera ita legunt codex Anglicanus, Smaragdus Floriacensis, Hildemarus et Boherius, et quidem recte: nam proprium pastoris est post ovem errantem currere; debet autem « non corpore, sed mentis et intelligentiae gressibus currere, ne aliquam de ovibus suis perdat per suam", + "candidate_score": 0.655515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3513", + "psc_text": "Sed et S. Odilo ejusdem decessor ( Petrus Dam. in ejus Vita ) etiam eo nomine reprehensus respondebat, quod si damnandus foret, se malle ob clementiam quam ob severitatem damnari. Et certe tales decet esse pastores, qualem se supremus omnium et bonus pastor exhibuit, qui nusquam delictum aliquod ex condigno punivit. Plus enim aliquando obsunt praelati nimia severitate, quam si impunitum omnino peccatum reliquissent: exasperant animos, non corrigunt; et quos emendare debuerant, in pejus ruere faciunt. Quemadmodum enim qui debili dorso graviorem sarcinam imponit, aut sarcinam abjicere, aut sub ejus pondere infirmum succumbere cogit, haud secus abbates qui graviorem delinquentibus poenitentiam injungunt, aut detrectare judicium, aut illud subeundo gravius delinquere faciunt. Unde et Mabillonius noster (Praef. in Saec. IV Benedic., part. I) inter alias collapsae disciplinae regularis causas, primo loco quorumdam abbatum nimiam rigiditatem ponit; cum nonnulli errata monachorum suorum punirent orbatione oculorum, ac membrorum mutilatione: id quod prohibent Carolus", + "candidate_score": 0.653732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.65257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3689", + "psc_text": "coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de Script.) . « Ipsa, inquit, corripienda sunt coram omnibus, quae peccantur coram omnibus. Ipsa corripienda sunt secrete, quae peccantur secretius. Distribuite tempora, et concordat Scriptura. » Hunc etiam Regulae locum de peccatis publicis interpretantur Smaragdus, Richardus de S. Angelo, Boherius, Turrecremata, Matthias Lambertus. Atque ita in Regula Tarnatensi decernitur (Cap. 8), ut « quaecunque absque testibus admittuntur, si ad abbatis notitiam pervenerit, secretius emendetur; si omnibus innotuerit, coram omnibus est reus admissi criminis arguendus. » 886 Ejus rei praxim videre est in antiquis Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, auctore Udalrico, ubi haec leguntur: « Sunt adhuc apud nos alia genera correctionis, quae", + "candidate_score": 0.652539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_429", + "psc_text": "omni hora custodire Deut. IV. 49. In omni loco Deum se respicere, pro certo scire Prov. V. 50. Cogitationes malas cordi suo advenientes mox ad Christum allidere Psal. XXXVI. 51. Et seniori spirituali patefacere Eccl. IX. 52. Os suum a malo vel pravo eloquio custodire Psal. XXXV. 53. Multum loqui non amare Prov. X. 54. Verba vana aut risui apta non loqui Matth. XII . 61. Non velle dici sanctum antequam sit; sed prius esse quod verius. 59.. 55. Risum multum aut excussum non amare Eccle. VII . 56. Lectiones sanctas libenter audire Luc. IV. 57. Orationi frequenter incumbere Luc. XVIII. 58. Mala sua praeterita cum lacrymis vel gemitu quotidie in oratione Deo confiteri, de ipsis malis de caetero emendare Psal. VI. Desideria carnis non perficere; voluntatem propriam odire Gal. V. 60. Praeceptis abbatis in omnibus obedire Hebr. XIII , etiamsi ipse aliter 104 (quod absit) agat, memores illud dominicum", + "candidate_score": 0.650196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3688", + "psc_text": "« hi enim apud nos exercent hoc officium absente abbate potissime, inquit Boherius. » Praeterea decanis et senioribus. Idem cum S. Benedicto decernit S. Ferreolus cap. 21, et merito quidem; nam optime arguit S. Basilius (Regul. fus., cap. 53): « Si increpatio medicina est, non est cujusvis increpare delinquentem, quemadmodum neque curare aegrotum, nisi alicui ipse praepositus cum majore censura id muneris commiserit. » Peccantes autem coram omnibus arguantur. ] Hildemarus hic alium regulae locum objicit, ubi peccantes bina admonitione secreta corripi jubentur, non publica. Sed ipse etiam solvit objectionem distinguendo inter privata et publica peccata: illa secreto, haec publice coram omnibus emendanda: unde et hanc periodum cum hac interpunctione scribit: Peccantes coram omnibus, arguantur, supple: coram omnibus. Ita quoque S. Augustinus hunc Apostoli locum: Peccantes coram omnibus arguantur, conciliat cum illa Matthaei sententia: Si peccaverit in te frater tuus, corripe eum inter te et ipsum solum (Serm. 82, de", + "candidate_score": 0.649312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.649201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1429", + "psc_text": "charitate? Nam et Moyses divinae virga virtutis commisso sibi populo per profundum maris salutis viam ostendit. » Ubi observare licet antiquum morem ordinandi decanos per virgae traditionem; quo modo etiam ipsi abbates et praepositi omnes atque praelati ordinabantur, sicuti observat Menardus in Conc. Regul. c. 28, § 2. Qui sollicitudinem gerant super decanias suas. ] Id est super decem fratres quibus praeponuntur: quamvis secundum usum etiam quindecim fratribus unus decanus praefici possit juxta Hildemarum; imo etiam paucioribus quam decem, uti observant etiam nunc Cassinenses. Magister duos decem fratribus praeponit in Regul. cap. 11. In omnibus. ] Non solum quae placent, sed etiam quae propriis repugnant affectibus. Secundum mandata Dei, et praecepta abbatis sui. ] Ne forte exutos se credant ab ejus potestate, a quo quidquid habent potestatis obtinent; cui semper subjiciuntur, quem in arduis consulere, et ei suae sollicitudinis rationem debent reddere. Sicut ergo superius abbati frenum imposuit, ne quoslibet", + "candidate_score": 0.648668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_573", + "psc_text": "frater murmurans inventus fuerit, hic ipse mittendus est in carcerem, et opus ejus abjiciatur: poenitentiam agat secundum examen senioris: si permittatur, ei satisfaciet; si autem hoc frequenter facit, ejiciendus est de monasterio. » Adeo illi grave peccatum murmurium reputabant. Certe si vel debitas peccatis nostris poenas pensaremus, non esset quod quereremur aliquando. « Quis ergo grunniet amplius, inquiebat olim S. Bernardus Serm. 22, de Divers. , dicens: Nimium laboramus, nimium jejunamus, nimium vigilamus, cum nec millesimae, imo nec minimae parti debitorum suorum valeat respondere? » Et S. Odo abbas Cluniac. Lib. III Collat., n. 37 : « Si aequitas judicii consideretur, murmuratio cessabit, quia valde injustum est, ut reus judicem incuset, cum digna factis aeque receperit. » Et Grimlaicus in Regula Solitariorum cap. 65: « Discat non murmurare qui mala patitur, etiamsi ignorat cur mala patitur; et per hoc juste se pati arbitretur, quod ab illo judicatur, cujus nunquam judicia", + "candidate_score": 0.64798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1673", + "psc_text": "Isthaec autem electio singulis olim annis apud nostros celebrabatur, ut docet nos Mabillonius his verbis (Praef. ad saec. IV Ben., part. I, n. 126): « Officium istud ( obedientiam vocabant veteres) in annum committi antiquus mos est in ordine nostro usitatus. » Cujus sententiam confirmat anonymus in Vita S. Salabergae (Saec. II Ben.): « Famulaque Christi, cui obedientiae causa eodem anno juxta tenorem Regulae ad cellarium custodiendum sororibusque ministrandum ordo evenerat. » Idem colligitur ex Vita S. Joannis Gorziensis n. 73. Auctor est tamen Hildemarus, decanos et cellerarios plures in annos continuari debere: « Cellerarius, inquit (In cap. 32), et decanus non dicit ut per vicem sibi succedant, sed usque dum non potest meliorem invenire, semper ille debet esse in decania sua, aut ille in cellario suo, etiamsi per decem annos meliorem non potest invenire, ille solus agat illud ministerium. » Bernardus etiam Cassinensis et Boherius docent cellerarios, decanos praepositosque", + "candidate_score": 0.645648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.645132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1422", + "psc_text": "Statutis Lanfranci, aut Cluniacensis monasterii Consuetudinibus, quae agunt tantum de abbate, priore majore, decanis villarum provisoribus, priore claustrali, circatoribus, et puerorum magistris. In ordine etiam Cisterciensi decani nomen inauditum fuit, inquit Joannes Craesbeeck; officium tamen quod in priore conventuali residere videtur non inusitatum. Apud Cassinenses olim unus duntaxat post abbatem erat decanus: et post hunc vicedecanus, ut scribit Nicolaus de Fractura; sed cum Coelestinus papa V suos in Cassinensi monasterio introduxisset, « mutavit nomen decani, qui post ipsorum adventum vocatus est prior, » inquit Richardus a Paulo Augustino a Janua citatus ad Regulae c. 55. Et certe in Fossatensi S. Mauri monasterio priores etiam appellabantur decani, ut patet ex lib. Mirac. S. Baboleni abbatis c. 5 (Saec. II Bened., p. 595), ubi Robertus ejusdem monasterii modo prior, modo decanus appellatur. Sed hi proprie non erant decani prout a S. P. Benedicto ordinati sunt, quos tandem restituerunt Cassinenses edito hoc 339", + "candidate_score": 0.643783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3650", + "psc_text": "consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit animum colligere, et de sanctorum promptuariis mendicare, ut loquens habeam ad manum quod placeat audientibus. » His adde summorum pontificum constitutiones. Gregorius IX: « Quia, inquit, in multis monasteriis a paucis intelligitur Regula cum legitur, praecipimus ut lectio Regulae, quae legitur in capitulo, propter minores statim in vulgari exponatur ab ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in", + "candidate_score": 0.64314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3553", + "psc_text": "ad eum respiciunt omnes; et si tale quid praecipuum acturi sunt, nequaquam agunt absque consilio ejus et nutu. In choro sinistro stat supremus, et in refectorio ad supremam mensam, quae est ad dextram D. abbatis, et si ille non aderit, sedet in ejus sede, etc. » : quae fere iisdem verbis exstant in mss. S. Benigni Divionensis Consuetudinibus, c. 2. Vide, si lube, Lanfranci Statuta, cap. 3; lib. Usuum Cisterc., cap. 111, et Caeremoniale Bursfeldensium, dist. 2, c. 2, ubi prioris officium fuse describitur. Hic tantum adnotare sufficiat, praecipuum praepositi officium fuisse exteriora monasterii negotia procurare, ut patet tum ex citatis Regulis S. Isidori et S. Fructuosi, atque ex Udalrico, tum ex Fausto in Vita S. Mauri (Saec. I Ben.), in cujus n. 15 ita habet: « B. Maurus, qui, imperio Patris nostri, in monasterio tunc praepositi, ac totius coenobii procuratoris, post ipsum fungebatur officio; » tum denique ex his", + "candidate_score": 0.641007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3560", + "psc_text": "decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia: si grammatici erant qui 854 discebant, unus decanus erat super illos fratres qui erant deputati ad illam obedientiam: et isti decani habebant curam de eorum necessitate corporali, et illi necessitatem eorum quaerebant ab abbate, et illi erant solliciti de eorum negligentia, sicut legitur in Instituta Patrum, quando ad mensam sedebant; quomodo illi decani faciebant signum, si qua necessitas quaerenda erat fratribus. Deinde forte quando quaerebant ( forte coquebant) panes, ibant quatuor aut tres decant, prout necesse erat, cum fratribus. Quando vero in horto ibant, quatuor decani cum decania sua ibant. Deinde non audebat ire de istius decania quis, et ire", + "candidate_score": 0.640698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_180", + "psc_text": "fuerant, abbati subjecti remanebant, ut inter alia colligitur ex Vita S. Ayberti monachi Crispiniensis n. 1 Boll. 7 April., qui, accepta a Lamberto abbate licentia, « reclusionem ingressus est, in qua, quandiu vixit, sub imperio Crispiniensis abbatis Domino militavit. » Qui autem perpetuae reclusioni haud erant addicti, hi certis temporibus ad suum monasterium accedere solebant, cujus rei luculentum habemus exemplum Adhegrini Cluniacensis monachi apud Joannem monachum in Vita S. Odonis Lib. I, n. 22, saec. V Bened., qui ex licentia abbatis per triginta et amplius annos in eremo degens, « dominicis tantum diebus, aut praecipuis festivitatibus ad monasterium S. Petri, quod Cluniacum dicitur, quia duobus fere millibus prope est, descendere consueverat. » Denique perpetuo reclusis solitariorum regulam scripsit Grimlaicus, in cujus cap. 15 agit de modo et ordine recludendi solitarii. Horum qui non conversionis fervore novitio. ] Quod « est dicere, inquit Hildemarus, non tantum vadunt ad eremum quando incidit", + "candidate_score": 0.637693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1815", + "psc_text": "quae poenae a nemine remitti possint. » Constitutiones Coelestinorum (Tract. I, c. 20, § 16): Si quis proprietarius repertus fuerit, videlicet si officialis in tribus tarenis in pecunia, vel sex in valore; si vero subditus fuerit, ab uno parvo denario usque ad Carolenum, tot diebus poenam sustineat gravis culpae, in quot denariis proprietarius invenitur. Si vero ultra excedens summa fuerit, ad abbatis arbitrium infra tres menses poenam sustineat gravis culpae, omnique actu legitimo sit privatus, et proprio careat officio, et per triennium ad officia quaecunque sit inhabilis; praeter poenas a sacro Tridentino concilio injunctas. » Denique Constitutiones Fuliensium (Cap. 33): « Qui monachus in proprietatis crimen lapsus esse deprehensus fuerit, cum aliis poenis gravissimis puniatur, tum monasterium pro carcere per annum habeat, ita ut ex eo pedem non efferat. » CAPUT XXXIV. 435 Si omnes aequaliter debeant necessaria accipere. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat: ubi non", + "candidate_score": 0.63482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.632109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.629103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3226", + "psc_text": "Macarii, Paphnutii, et alterius Macarii, Regula tertia SS. Patrum, S. Caesarii, S. Aureliani Tarnatensis, S. Isidori, et Magistri: imo S. Caesarius parentibus, S. Aurelianus cui novitio placuerit bona ejus distribui permittunt, id quod olim magna animi constantia facere recusavit S. Filibertus (In ejus Vita, saec. II Ben.), qui ad S. Agilum Resbacum veniens, « quidquid habere potuit in eleemosynam erogavit, nec quidquam exinde amicis vel parentibus gratis aliquid tribuit; sed totum ac si regalia negotia sibi credita caute et fideliter dispensavit. » Sed ex his omnibus constat quam longe a veteri monachorum disciplina dissideant ii qui novitios ad professionem ante non admittunt, quam pacto pretio, summa constituta solvatur, ita ut si vel unus deficiat nummus, ad saeculum forte perituri reverti cogantur. Certe nullum hujus corruptionis vestigium in antiquis deprehendimus regulis, quae aut omnino pauperibus erogatis facultatibus, quidquam dari monasterio vetant; aut si quid tribui permittant, ita plane permittunt, ut prius", + "candidate_score": 0.629099, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.668883, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_163", + "psc_text": "accipimus, non nisi Deo custodiente servamus. Quaecunque sint enim bonae vitae munera in homine, tunc ab illo custodiuntur, si bona in eo perseveret voluntas. Sed voluntas ipsa, cujus bonitate caetera bona bene habentur, riteque servantur, tunc in homine bona justaque perseverat, si eam custodiens gratia divina non deserat. Sicut enim nihil potest in se habere bonae cogitationis, nisi subveniente gratia fiat bona, sic ad custodienda quae accipit, nullatenus potest sua virtute sufficere, nisi ille qui eam gratis bonam facit, gratiae suae opitulatione servaverit. Ille vero certus est bonae voluntatis profectus, si ea quae accipit a Deo ita vigilanter solliciteque custodiat, ut custodiae divinae adjutorium frequentia orationis et studio bonae operationis exposcat. Ita fiet ut dum oranti auxilium tribuitur, laborans retributione boni operis non privetur. 29. Verumtamen et orandi et operandi quod bonum est illis Deus tribuet perseverantiam, quos praedestinavit ad vitam. Omne quippe datum optimum et omne donum perfectum desursum", + "candidate_score": 0.668883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_69", + "psc_text": "bona voluntas datur, ut homo in Deum credat Deumque fideliter diligat, a quo ipsa voluntas jugiter gubernatur et regitur, ut nec fides hominis deficiat, nec caritas refrigescat. Unde Salvator Petro dicit: Ego rogavi pro te, ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 32) . 451 Fides autem ipsa est sanctorum, quae per caritatem operatur. Sicut ergo bonae voluntatis initium nemo potest habere, nisi fuerit misericordia Dei praeveniente illuminatus, quia praeparatur voluntas a Domino, et rursum scriptum est: Deus meus, misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) : ita eamdem voluntatem bonam nemo usque in finem poterit obtinere nisi fuerit jugiter eadem misericordia subsequente servatus. Dicit enim Deo beatus David: Misericordia tua subsequetur me omnibus diebus vitae meae (Psal. XXII, 6) . Misericordia igitur, quae gratis malum hominem praevenit, ut mutetur in melius, et ipsa quem bonum facit subsequendo regit, ne mutetur in pejus. 35. Omne igitur bonum voluntatis et operis tunc", + "candidate_score": 0.667768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_160", + "psc_text": "enim: Omni custodia serva cor tuum; ex hoc enim exitus vitae (Prov. IV, 23) . CAP. XVII.--28. Servamus autem cor nostrum, si nos ille servaverit cui dicitur: Conserva me, Domine, quoniam in te speravi (Psal. XV, 1) . Hinc est quod ipse Unigenitus Deus, carnis humilitate suscepta, compatiens infirmitatibus nostris, Patrem pro nobis exorare dignatus est, dicens: Pater, serva eos in nomine tuo, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 11) ; et iterum: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex malo (Ibid., 15) . Nunquam igitur homo congrua custodia servat cor suum, nisi fuerit ipsum cor Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) .", + "candidate_score": 0.660915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_71", + "psc_text": "gratis accepit. Praevenit ergo dirigendo cor hominis pravum, quia scriptum est: Dirigit autem corda Dominus (Prov. XXI, 2) . Subsequitur autem, custodiendo correctum, quia similiter scriptum est: Justum adjutorium meum a Domino, qui salvos facit rectos corde (Psal. VII, 11) . Gratia igitur in utroque operatur: scilicet, et in errante, ut correctus vivat, et in correcto, ne depravatus abcedat. CAP. XVII.--36. Non omnibus autem istam gratiam dari, et quibus datur, non omnibus aequaliter dari, quisquis pie quaerit, eloquiorum sanctorum attestatione cognoscit. Quid enim prius in homine bonum potest esse, quo ad aeternam vitam tendat, quam bona voluntas? de qua tamen in Proverbiis dicitur: Praeparatur voluntas a Domino (Prov. VIII, 35, juxta LXX) . Dominus ergo, qui in nobis bonam voluntatem praeparat, ipse nobis bonae voluntatis initium donat. Deum quoque in nobis operari non solum ut velimus, verum etiam ut quod bene volumus faciamus, Apostolus docet, dicens: Cum timore et tremore", + "candidate_score": 0.660767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_160", + "psc_text": "enim: Omni custodia serva cor tuum; ex hoc enim exitus vitae (Prov. IV, 23) . CAP. XVII.--28. Servamus autem cor nostrum, si nos ille servaverit cui dicitur: Conserva me, Domine, quoniam in te speravi (Psal. XV, 1) . Hinc est quod ipse Unigenitus Deus, carnis humilitate suscepta, compatiens infirmitatibus nostris, Patrem pro nobis exorare dignatus est, dicens: Pater, serva eos in nomine tuo, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 11) ; et iterum: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex malo (Ibid., 15) . Nunquam igitur homo congrua custodia servat cor suum, nisi fuerit ipsum cor Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) .", + "candidate_score": 0.649179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_160", + "psc_text": "enim: Omni custodia serva cor tuum; ex hoc enim exitus vitae (Prov. IV, 23) . CAP. XVII.--28. Servamus autem cor nostrum, si nos ille servaverit cui dicitur: Conserva me, Domine, quoniam in te speravi (Psal. XV, 1) . Hinc est quod ipse Unigenitus Deus, carnis humilitate suscepta, compatiens infirmitatibus nostris, Patrem pro nobis exorare dignatus est, dicens: Pater, serva eos in nomine tuo, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 11) ; et iterum: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex malo (Ibid., 15) . Nunquam igitur homo congrua custodia servat cor suum, nisi fuerit ipsum cor Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) .", + "candidate_score": 0.646514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_163", + "psc_text": "accipimus, non nisi Deo custodiente servamus. Quaecunque sint enim bonae vitae munera in homine, tunc ab illo custodiuntur, si bona in eo perseveret voluntas. Sed voluntas ipsa, cujus bonitate caetera bona bene habentur, riteque servantur, tunc in homine bona justaque perseverat, si eam custodiens gratia divina non deserat. Sicut enim nihil potest in se habere bonae cogitationis, nisi subveniente gratia fiat bona, sic ad custodienda quae accipit, nullatenus potest sua virtute sufficere, nisi ille qui eam gratis bonam facit, gratiae suae opitulatione servaverit. Ille vero certus est bonae voluntatis profectus, si ea quae accipit a Deo ita vigilanter solliciteque custodiat, ut custodiae divinae adjutorium frequentia orationis et studio bonae operationis exposcat. Ita fiet ut dum oranti auxilium tribuitur, laborans retributione boni operis non privetur. 29. Verumtamen et orandi et operandi quod bonum est illis Deus tribuet perseverantiam, quos praedestinavit ad vitam. Omne quippe datum optimum et omne donum perfectum desursum", + "candidate_score": 0.642753, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.667041, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2506", + "psc_text": "enim omnium credentium cor et anima una, adsensu eadem, uoluntate non dissonans. fide sociaamoris ac sententiassententiae unanimitate perfecta. et hoc testatur ille gentium doctor dicens: ut sitis omnes perfecti, eodem sensu, eadem sententia. et rursum: inplete gaudium meum, ut idipsum sapiatis eandem caritatem habentes, unanimes, unum sentientes, nihil per aemulationem siue per inanem gloriam agentes, sed in humilitate inuicem arbitrantes prsecellerepraecellere super inuicem, non sua, sed aliorum unusquisque uestrum contemplantes. hoc apostoli 8 I Tim. 3, 15. 17 Act. ap. IV, 32. 20 I Cor. 1, 10. 22 Phil. II, 2. 1 illud sit GPT sit illud E 4 propheta laudauit acripsi profeta laud*** G propheta Dauid dicit PTE I ob Pe sub Tb (de G h. I. non constat cf. Acad. p. 2.5) 9 oporteat te G te oporteat PT deuersari PT diuersari G ned cf. p. 237, 14 11 habitare fratres GPT fratres habitare V 12 cum (supr.", + "candidate_score": 0.667041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353", + "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14", + "candidate_score": 0.651154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1638", + "psc_text": "loquamini. non enim uos estis, qui loquimini, sed spiritus patris uestri, qui loquitur in uobis. et hoc quidem, quantum ad praesens pertinet tempus. § 15 Futurae autem spei propheta non inmemor est dicens: ueniant miserationes tutetuae, et uiuam: quia lex tua meditatio mea est. naturae corporalis infirmitas eget miserationibus dei. neque enim beatae illius uitae seternitatemaeternitatem 9 II Cor. 1, 3 sq. 17 Matth. X, 19 sq. It 2 sed ut bi corr. m. 1 R sed tibi V 3 obtat (' diuino Ce 4 optat ergo longo V adueraum VCJ) mundi huius CE 5 adbortatione V hortationg p ortationem C 6 auxilium Fl 7 omni ee C 8 perfunctil C uti diuinae B 10 miseratiorium ex miserationi m. 2 V a misericordiarfi C 11 exhortationia add. m. 2 V quin r q; C 13 ab eo patre cpmissS & dfio miserationQ p(A) promissam habena patrem et dominum (dJñ V)", + "candidate_score": 0.645976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1110", + "psc_text": "principes eorum, qui in ecclesiis congregarentur, ostendens. nam cum ex omnibus tribubus singulis quibusque populis secundum legem sint principes instituti. nunc tamen, ubi euangelicae dispensationis principes declarabantur, earum tantum tribuum, ex quibus uocandi essent, commemorata sunt nomina. orta enim in finibus Zabulon et Nepthalim luce magna post umbram mortis piscatores ex his sunt hominum constituti. solum ergo id sub prophetiae significatione ex illa principum uniuersitate memoratum est, quod ad enangeliieuangelii confirmationem ipsis rerum effectibus et apostolorum electione esset explendum. § 29 Et quia tantae expectationis spe detinentur — quia noBnon ambiguum est omnes sanctos et prophetas cgelesticaelesti desiderio euangelicae beatitudinis tempus optasse, domino dicente: amen dico uobis, quia multi prophetae et sancti cupierunt uidere, quae uos uidetis, et audire, quae auditis — consummari id, quod tantopere concupiscit, precatur dicens: manda, deus, uirtuti tuae, confirma, deus, quod operatus es in nobis. a templo tuo in Hierusalem tibi 18 Matth. XIII, 17.", + "candidate_score": 0.640006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "maxime tribus linguis sacramentum uoluntatis dei et beati regni expectatio praedicatur: ex quo illud Pilati fuit, ut his tribus linguis regem Iudaeoram dominum Iesum Christum esse praescriberet. nam quamuis multaemulta barbarae gentes dei cognitionem secundum apostolorum praedicationem et nlanentiummanentium hodie illic ecclesiarum fidem adeptae sint, tamen specialiter euangelica doctrina in Romano imperio, sub quo Hebraei et Graeci continentur, consistit. § 16 Consequens autem est, secundum octonarium hunc nigintiuiginti et duarum ogdoadum numerum eum, qui subiectus est in quindecim canticis graduum, psalmorum numerum 2 deputetur ex deputemtur m. 2 V 3 moysei V (cj. Neue Forment. J, 333) moysi (mosi R) rE 6 octauus Vr in octauum E 7 hesdrae V duodecimus sit Vr in duodecimum E solomonis r 8 aecclesiastea V ecclesiasten r 9 quartum decimum ex quartum decim V duodecim ex duodecimum V 10 minores scripiri Bened. adnotalione usus, ones V omnes rt, om. E (cf. Stud. 1886, 332)", + "candidate_score": 0.636563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1534", + "psc_text": "ostii 7 exercitatio (om. et) CpE 8 frequentem CpE haec semper R et semper pE semper C 11 et ea futuris C amen add. C Explicit littera sexta incipit littera VII. V Finit R Finit Vau lit. VI. Lit. VII C Finit Vau lit. VI. incip. Zain lita VII. p 12 Zai VR 18 memor esto uerbi tui pE 15 in spem nos bonorum VR'b 18 uerborum tuorum R 19 istut V aliqua (a in ras. 3) R subripere V 21 dl promissis V 22 desiderium R 24 inter seruo et suo eras. 3 liit. R 25 in quo da d3 uerbi sui C in quo deus uerbi sui pb in quo uerbi sui t ipsis doceri, ut, si quando incidant infirmitates, persecutiones, damna, orbitates, contumeliae, has praesentis sseculisaeculi minas ac potestates spe aeternorum promissorum consolemur. § 2 Et ad hsechaec quidem omnia nos docemur; sed iam ipsis omoibusomnibus propheta", + "candidate_score": 0.631967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_123", + "psc_text": "6 peccatorum e (5 ex ae ? post ė 2-3 litt. eras.,fortasse lilt. rit.) R 12 inter cognoscit et cognoscit autem eras. dñs R 16 aliquit r e 16 ab eo cognoscentem V 19 cognosoetur R' E 20 quia quae R 21 cognouerit V 24 adque YR 27 in paradyso R 80 dei iam E. Isaac fidelem domino probasset, tali in diuinam familiaritatem dignatione suscipitur: nunc cognoui, quia times dominurndominum deum tuum et non pepercisti filio tuo dilecto propter me. non ignorabat utique AbrahseAbrahae fidem, quam ei de generando Isaac credenti et ad iustitiam deputauerat: sed quia magnum timoris sui dederat filium offerendo docimentum, nunc cognoscitur, nunc probatur, nunc dignus est. qui non ignoretur. sic itaque deus et agnoscit et nescit, cum Adam peccator nescitur et Abraham fidelis agnoscitur, dignus scilicet, qui a deo nihil utique ignorante noscatur. cognita ergo est deo iustorum non iudicandorum uia: et idcirco peccatores, qui", + "candidate_score": 0.630586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1428", + "psc_text": "4 qua cum E 6 tametn corr. m. 2 V bonorum add. m. 2 V 7 quadam ex quiaiam m. 2 V ib ■ 9 iuatificationis R1 10 diuersosque mores V 11 iustifaicationum V in xpo ihs V cui gloria est in VC cui gta in p cui gloria et honor in E amen om. V Explicit littera III incipit littera IIII feliciter Delth V, spatium 10-12 litterarum uacuum R, Finit Gimel lit. tertia inoipit Deleth lit. Im Cp 18 in primae R in principio V quantae V 20 istut V id istud C de assiduitate (e in ras. 3) orationis R de suauitate orationis C de sue uite ratione peA) 22 profeta ex profete V i adeserit pauimento V adhaeait pauimento anima mea R altus corr. m. 2 V. uerborum uirtute necessarium ducimus. non enim ait: adhaesi panimento, sed ait: adhsesitadhaesit pauimento anima mea, et admonemur intellegere hic eum", + "candidate_score": 0.630059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "maxime tribus linguis sacramentum uoluntatis dei et beati regni expectatio praedicatur: ex quo illud Pilati fuit, ut his tribus linguis regem Iudaeoram dominum Iesum Christum esse praescriberet. nam quamuis multaemulta barbarae gentes dei cognitionem secundum apostolorum praedicationem et nlanentiummanentium hodie illic ecclesiarum fidem adeptae sint, tamen specialiter euangelica doctrina in Romano imperio, sub quo Hebraei et Graeci continentur, consistit. § 16 Consequens autem est, secundum octonarium hunc nigintiuiginti et duarum ogdoadum numerum eum, qui subiectus est in quindecim canticis graduum, psalmorum numerum 2 deputetur ex deputemtur m. 2 V 3 moysei V (cj. Neue Forment. J, 333) moysi (mosi R) rE 6 octauus Vr in octauum E 7 hesdrae V duodecimus sit Vr in duodecimum E solomonis r 8 aecclesiastea V ecclesiasten r 9 quartum decimum ex quartum decim V duodecim ex duodecimum V 10 minores scripiri Bened. adnotalione usus, ones V omnes rt, om. E (cf. Stud. 1886, 332)", + "candidate_score": 0.614912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3150", + "psc_text": "suae laudandus sit firmamento, quia firmamentum aeternae uirtutis inuexerit absorpta in contentione morte, cum corruptionem incorruptio deuorauerit. et idcirco firmamentum uirtutis laus sequitur potestatum, quia mortem inmortalitas consumpserit tribuens, quod oculus non uidit, nec cor cogitauit, nec auris audiuit. ***** in sanctis et ad laudem *** suas ******* deus secundum apostolum nos ante mundi constitutionem in caelestibus spiritali benedictione benedixit; ad cuius laudis gloriam omnia et uocis et operum officia incitant diuersitate habitationum et claritate. laudamus idcirco in cymbalis bene sonantibus; in cymbalis exultationis 28 Ephes. I, 3. 10 hac sic R continetur R 18 resurrectione it resurrectio b(R?) 14 et add. Bened. 17 a proximo R proximo nb 22 firmamento acripsi firmamentum nb (Rt) 26 inmortalitatem R 27 fugientibus cod. R litteris uersua quinque prorstts jere euanuerunt. laus ista perficitur. quse laus omnis in sanctis est, quod ab his corruptionem carnis sanguinisque depulerit, quod ad imaginem creatoris sui sint", + "candidate_score": 0.612081, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.666807, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.647269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.646032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.643449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.640935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.639649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.637274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.630125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.627643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.608242, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.66636, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.66636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.665315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_807", + "psc_text": "Ipse dixit, Messis est finis saeculi; non dixit, messis est tempus Donati. Ipse dixit, Messores Angeli sunt (Matth. XIII, 30, 38, 39); non dixit, Messores principes Circumcellionum sunt. Sed quia pro zizaniis triticum accusastis, vos esse zizania demonstrastis, et quod est gravius, ante tempus vos a tritico separastis. Majores enim vestri in quorum sacrilega praecisione perseveratis, quidam Gestis municipalibus Codices sanctos et instrumenta Ecclesiae persecutoribus tradiderunt, quidam eos fatentes dimiserunt et eis communicaverunt, et utrique Carthaginem furiosa factione convenerunt, de crimine traditionis de quo ipsi inter se jam consenserant, inauditos damnaverunt, episcopum contra episcopum ordinaverunt, altare contra altare erexerunt. Postea litteras ad imperatorem Constantinum, ut inter Afros episcopi transmarini judicarent, miserunt; datis judicibus quos postulaverant et Romae judicantibus non obtemperaverunt, episcopos apud Imperatorem tanquam male judicaverint arguerunt. Ab aliis rursus episcopis ad Arelatum missis ad ipsum Imperatorem appellaverunt; ab ipso auditi et calumniatores inventi, in eodem scelere permanserunt. Evigilate ad", + "candidate_score": 0.656924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_537", + "psc_text": "est episcoporum quos ad urbem Romam miserat, fuisse conquestos; ubi etiam alios episcopos voluit apud Arelatum judicare; ubi isti et ab ipsorum judicio ad eumdem Imperatorem appellaverunt; ubi postremo causam inter partes ipse cognovit; ubi eos vehementissime detestatur innocentia Caeciliani fuisse superatos. Quae si voluerit, audiet, et tacebit, et desinet insidiari veritati. CAPUT III. 6. Quanquam nos non tam de istis documentis praesumamus, quam de Scripturis sanctis, ubi haereditas Christi usque ad terminos terrae promissa est in omnibus gentibus: unde isti nefario schismate separati, jactant crimina in paleam messis dominicae; quae necesse est usque ad finem permixta toleretur, donec ultimo judicio tota area ventiletur. Unde manifestum est ista crimina seu vera seu falsa non pertinere ad frumenta dominica, quae per totum agrum, id est istum mundum usque in finem seculi oportet crescere, sicut non falsus angelus in hujus errore, sed Dominus in Evangelio loquitur (Matth. XIII, 30). Ideoque in christianos", + "candidate_score": 0.653188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.650425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.648864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.648385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.647192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3912", + "psc_text": "4. Caeterum praescientiam, et praedestinationem, vel propositum, ad id valere contendunt, ut eos praescierit, vel praedestinaverit, vel proposuerit eligere qui fuerant credituri: nec de hac fide posse dici, « Quid habes quod non accepisti » (I Cor. IV, 7)? cum in eadem natura remanserit, licet vitiata, quae prius sana ac perfecta donata sit. Quod autem dicit Sanctitas tua, neminem perseverare, nisi perseverandi virtute percepta; hactenus accipiunt, ut quibus datur, inerti licet, praecedenti tamen proprio arbitrio tribuatur: quod ad hoc tantum liberum asserunt, ut velit vel nolit admittere medicinam. Caeterum et ipsi abominari se et damnare testantur, si quis quidquam virium in aliquo remansisse, quo ad sanitatem progredi possit, existimet. Nolunt autem ita hanc perseverantiam praedicari, ut non vel suppliciter emereri, vel amitti contumaciter possit. Nec ad incertum voluntatis Dei deduci se volunt, ubi eis quantum putant ad obtinendum vel admittendum, evidens est qualecumque initium voluntatis. Illud etiam testimonium quod posuisti,", + "candidate_score": 0.646294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2489", + "psc_text": "dubitatione perducant: ubi jam nec prudenter discernantur a bonis mala, quae non erunt; nec fortiter tolerentur adversa, quia non ibi erit nisi quod amemus, non etiam quod toleremus; nec temperanter libido trenetur, ubi nulla ejus incitamenta sentiemus; nec juste subveniatur ope indigentibus, ubi inopem atque indigum non habebimus. Una ibi virtus erit, et idipsum erit virtus praemiumque virtutis, quod dicit in sanctis eloquiis homo qui hoc amat: Mihi autem adhaerere Deo bonum est (Psal. LXXII, 28). Haec ibi erit plena et sempiterna sapientia, eademque veraciter vita jam beata: perventio quippe est ad aeternum ac summum bonum, cui adhaerere in aeternum est finis nostri boni. Dicatur haec et prudentia, quia prospectissime adhaerebit bono quod non amittatur; et fortitudo, quia firmissime adhaerebit bono unde non avellatur; et temperantia, quia castissime adhaerebit bono ubi non corrumpatur; et justitia, quia rectissime adhaerebit bono cui merito subjiciatur. CAPUT IV. 13. Quanquam et in hac vita", + "candidate_score": 0.646122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.646044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.645778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.645716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.645476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.64532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.644881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.644626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.642371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.641563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_449", + "psc_text": "esset eos propter injustitiam potius quam propter justitiam passos persecutionem; et ideo numero beatorum adjungi non posse, de quibus dictum est: Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam. Ibi commemorata est famosior quam certior Codicum illa traditio. Sed respondebatur a partibus nostris, principes illorum potius fuisse traditores: quod si de hac re nostrorum litteris nollent credere, nec nos cogi oportere ut litteris credamus ipsorum. CAPUT III. 5. Sed tamen sequestrata ista dubia quaestione, quaerebam quomodo se isti juste separassent ab innocentia caeterorum Christianorum, qui per orbem terrarum successionis ordinem custodientes, in antiquissimis Ecclesiis constituti, penitus ignorarent qui fuerint in Africa traditores; qui certe non possent communicare, nisi eis quos sedere in sedibus episcopalibus audiebant. Respondit, tamdiu transmarinarum partium Ecclesias mansisse innocentes, donec consensissent in eorum sanguinem, quos Macarianam persecutionem pertulisse dicebat. Ubi ego possem quidem dicere, nec invidia Macariani temporis innocentiam transmarinarum Ecclesiarum contaminari potuisse; quandoquidem nullo modo probaretur illis auctoribus", + "candidate_score": 0.641533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3971", + "psc_text": "2. Hic si quaerat aliquis, quid me tandem in tuis tam valde litteris delectaverit; utrum eloquium? respondebo, Non: et ille forsitan respondebit, Ergo laudes tuae; sed de his quoque respondebo, Non: nec ideo, quia non sint ista in illa epistola; nam et eloquium ibi tantum est, ut et optimo te natum ingenio, et talibus disciplinis satis eruditum praeclarissime luceat, et prorsus plena est meis laudibus. Ergone, ait quispiam, non te ista delectant? Imo vero. Neque enim mihi, ut ait quidam, cornea fibra est (Pers. Satyra 1), ut haec non sentiam, vel sine delectatione sentiam. Delectant et ista; sed ad illud quo me valde dixi esse delectatum, quid sunt ista? Nam eloquium tuum me delectat, quoniam graviter suave est, vel suaviter grave: meis autem laudibus, cum profecto nec omnibus delecter, nec ab omnibus, sed eis qualibus me dignum esse arbitratus es, et ab eis qualis es, id est qui propter Christum", + "candidate_score": 0.640941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_146", + "psc_text": "dum nos illi per te, et de imperitia excusandos, et ad charitatem commendandos praesumimus; sicut et omnibus sanctis, quorum nos et absentium officiis sospitare dignatus es, pari procul dubio curaturus affectu, ut per Sanctitatem tuam, nostris invicem salutentur obsequiis, et in clero Sanctitatis tuae comites, et in monasteriis fidei ac virtutis tuae aemulatores. Nam etsi in populis ac super populum agas, oves pascuae Domini regens sollicitis vigil pastor excubiis: tamen abdicatione saeculi, et repulsa carnis ac sanguinis, desertum tibi ipse fecisti, secretus a multis, vocatus in paucis. 3. Sane vicario aliquatenus munere, licet per omnia tibi impar, ut jusseras, providi illam Eusebii venerabilis episcopi Constantinopolitani de cunctis temporibus historiam. Sed in hoc fuit obtemperandi mora, quod instructu tuo, quia ipse non haberem hunc codicem, Romae reperi apud parentem nostrum vere sanctissimum Domnionem, qui procul dubio promptius mihi paruit in hoc beneficio, quod tibi deferendum indicavi. Verumtamen quia et loca tua", + "candidate_score": 0.638818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3317", + "psc_text": "multo uberius, Deo gratias. Memor nostri, Domino semper vivas, domine beatissime, et sincera dilectione desiderabilis frater. EPISTOLA CXCI. Sixto presbytero (postea pontifici Romano) qui contra Pelagianos, quibus favisse rumor fuerat, defensionem gratiae Dei suscepisset, gratulatur; exhortans ut pergat impudentes cohibere, dissimulantibus mederi. Domino venerabili et in Christi charitate suscipiendo sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Ex quo Hipponem litterae Benignitatis tuae per sanctum fratrem nostrum Firmum presbyterum directae me absente venerunt, posteaquam illas cum remeassem, quamvis jam inde profecto earum perlatore, legere potui, haec prima eademque gratissima rescribendi occurrit occasio per dilectissimum filium nostrum Albinum acolythum. Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas", + "candidate_score": 0.638553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.63734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.636902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.63616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1366", + "psc_text": "spiritu mansuetudinis et diligentia charitatis; quos autem corrigere non valemus, etiamsi necessitas cogit pro salute caeterorum ut Dei Sacramenta nobiscum communicent, peccatis tamen eorum non communicemus, quod non fit nisi consentiendo et favendo. Sic enim eos in isto mundo, in quo Ecclesia catholica per omnes gentes diffunditur, quem agrum suum Dominus dicit, tanquam zizania inter triticum, vel in hac unitatis area tanquam paleam permixtam frumento, vel intra retia verbi et Sacramenti tanquam malos pisces cum bonis inclusos, usque ad tempus messis (Matth. XIII, 24-43), aut ventilationis (Id. III, 12) aut littoris (Id. XIII, 47-50, toleramus, ne propter illos eradicemus et triticum, aut grana nuda ante tempus de area separata, non in horreum mittenda purgemus, sed volatilibus colligenda projiciamus; aut disruptis per schismata retibus, dum quasi malos pisces cavemus, in mare perniciosae libertatis exeamus. Propter hoc enim his atque aliis similitudinibus Dominus servorum suorum tolerantiam confirmavit, ne dum se boni putant", + "candidate_score": 0.636119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.635216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.634739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.63195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.630125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.628199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.627927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.62753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.627265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.62714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3958", + "psc_text": "multum displicent, quantum existimo, si propensiore charitate, quam severitate legisti. Non est multum; sed multum gratum, si pro litteris nostris, et his et illis, unam nobis epistolam reddas. Saluto et pignus pacis, quod Domino Deo nostro adjuvante feliciter accepisti, ea dilectione qua debeo. EPISTOLA CCXXX. Darius Augustino, pro litteris ab eo acceptis gratiam referens, et petens mitti sibi libros Confessionum, seque ipsius apud Deum precibus commendatum cupiens. DARIUS AUGUSTINO domino suo salutem. 1. Utinam, domine sancte pater, ut meum nomen ad aures tuas, coepiscoporum, ut ais, tuorum Urbani et Novati benigna erga me gratia faciente, perlatum est; ita memetipsum Deus omnium, Deus tuus, manibus tuis atque oculis obtulisset: non quo majorem, aut forsitan talem, qualem tantorum virorum apud te benevolus sermo, et litterarum mentio fecerat, tui me probasset melior lima judicii; sed ut coelestis sapientiae tuae verissimos atque immortales fructus, ore tuo potius, veluti cujusdam purae aquae dulcedinem, ab ipso", + "candidate_score": 0.626913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.626836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.626397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.625411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.620661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.618921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.612351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.609646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_238", + "psc_text": "possemus exigere, ut nos de vobis tanta scribendo doceretis, quanta eorum ore didicimus? Aderat etiam, quod nulli chartae adesse potest, tantum in narrantibus gaudium, ut per ipsum etiam vultum oculosque loquentium, vos in cordibus eorum scriptos cum ineffabili laetitia legeremus. Hoc quoque amplius erat, quod pagina quaelibet quantacumque bona scripta contineat, nihil ipsa proficit, quamvis ad profectum explicetur aliorum: hanc autem epistolam vestram, fraternam scilicet animam, sic in eorum colloquio legebamus, ut tanto beatior appareret nobis, quanto uberius conscripta esset ex vobis. Itaque illam ad ejusdem beatitatis imitationem, studiosissime de vobis omnia percunctando, in nostra corda transcripsimus. 3. Nec ideo tamen eos tam cito a nobis, licet ad vos remeantes, sine molestia passi sumus. Videte enim, quaeso vos, quibus qualiebamur affectibus. Tanto utique dimittendi erant velocius, quanto vobis impensius obedire cupiebant; sed quanto id cupiebant magis, tanto vos nobis praesentius exhibebant: eo quippe indicabant quam chara vestra viscera essent; tanto", + "candidate_score": 0.608327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.605781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.60539, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.665942, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_78", + "psc_text": "Quia iustitia vestra iure fit universitati per complura recti experimenta venerabilis, idcirco singulas quasque personas id ipsum efflagitantes in examen vestrum libens et avidus emitto, quam primum ambiens me discussionis, illos simultatis onere laxari; quod demum ita sequetur, si non ex solido querimonias partium verecundus censor excludas; quamquam et hoc ipsum, quod copiam tui iurgantibus difficile concedis, indicium sit bene iudicaturi: quis enim se non ambiat arbitrum legi aut pretio aliquid indulturus aut gratiae? igitur ignosce ad tam sanctae conscientiae praerogativam raptim perniciterque properantibus, quandoquidem sententiam tuam nec victus ut stolidus accusat nec victor ut argutus inridet, veritatisque respectu dependunt tibi addicti reverentiam, gratiam liberati, proinde impense obsecro ut inter Alethium et Paulum quae veniunt in disceptationem, mox ut utrimque fuerint opposita, discingas. namque, ni fallor, supra decemvirales pontificalesque sententias aegritudini huius prope interminabilis iurgii sola morum tuorum temperantia solita iudicandi salubritate medicabitur. vale. Sidonius Desiderato suo salutem Maestissimus haec", + "candidate_score": 0.665942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_345", + "psc_text": "ecclesia servat, in foro serpentis astutiam; bonis prudens, malis cautus, neutris callidus iudicatur. quid plura? totum te nobis ille iam reddidit; totam tuam temperantiam religionem, libertatem verecundiam et illam delicatae mentis pudicissimam teneritudinem iucunda similitudine exscripsit. quapropter quantum volueris deinceps frui secreto, indulgere secessui, licebit indulgeas; quandoquidem nos in fratre meo Himerio avum nomine, patrem facie, utrumque prudentia iam tenemus. vale. Sidonius Philagrio suo salutem Proxime inter summates viros (erat et frequens ordo) vestri mentio fuit. omnes de te boni in commune senserunt omnia bona, cum tamen singuli quique varia virtutum genera dixissent, sane cum sibi quipiam de praesentia tua, quasi te magis nossent, praeter aequum gloriarentur, incandui, quippe cum dici non aequanimiter admitterem virum omnium litterarum vicinantibus rusticis quam institutis fieri remotioribus notiorem. processit in ulteriora contentio; et cum aliqui super hoc errore pervicaciter controversarentur (idiotarum siquidem est, sicut facile convinci, ita difficile compesci), con- stanter asserui, si eloquentibus", + "candidate_score": 0.646419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_277", + "psc_text": "status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat esuriem. est enim tibi nimis usui, ut exhortationibus tuis interioris hominis maciem saepenumero mysticus adeps et spiritalis arvina distendat. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius Domino Papae Fonteio salutem Si aliquid ad inchoandam gratiam compendii posteris tribuit necessitudo praemissa seniorum, ego quoque ad apostolatus tui notitiam pleniorem cum praerogativa domesticae familiaritatis accedo, nam sic te familiae meae validissimum in Christo semper patronum fuisse reminiscor, ut amicitias tuas non tam expetendas mihi quam repetendas putem, his adicitur, quod indignissimo mihi impositum sacerdotalis nomen officii confligere me ad precum vestrarum praesidia compellit, ut adhuc ulcerosae conscientiae nimis hiulca vulnera vestro saltim", + "candidate_score": 0.644777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_450", + "psc_text": "frustra superbis, utpote intellegens tibi inesse virtutem sic perorandi, ut lectori tuo seu reluctanti seu voluntario vis voluptatis excudat praeconii necessitatem. proinde accipe, quid super scriptis tuis et iniuriam passi censeamus. legimus opus operosissimum multiplex, acre sublime, digestum titulis exemplisque congestum, bipertitum sub dialogi schemate, sub causarum themate quadripertitum. scripseras autem plurima ardenter plura pompose; simpliciter ista nec rustice; argute illa nec callide; gravia mature profunda sollicite, dubia constanter argumentosa disputatorie, quaedam severe quaepiam blande, cuncta moraliter lecte, potenter eloquentissime. itaque per tanta te genera narrandi toto latissimae dictationis campo secutus nil in facundia ceterorum, nil in ingeniis facile perspexi iuxta politum. quae me vera sentire satis approbas, cum nec offensus aliter iudico. denique absentis oratio, quantum opinamur, plus nequit crescere, nisi forsitan aliquid his addat coram loquentis auctoris vox manus, motus pudor. artifex igitur his animi litterarumque dotibus praeditus mulierem pulchram sed illam deuteronomio astipulante nubentem, domine papa, tibi", + "candidate_score": 0.630044, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.665575, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_92", + "psc_text": ". Haec virtus omnes facit utiles esse virtutes, quae ipsam quoque fidem, ex qua justus vivit (Habac. II, 4; Rom. I, 17; Galat. III, 11), et quae sine operibus mortua nominatur (Jac. II, 26), sui admixtione vivificat: quia sicut in fide est operum ratio, ita in operibus fidei fortitudo. Dum ergo tempus habemus, sicut ait Apostolus, operemur quod bonum est ad omnes, maxime autem ad domesticos fide (Galat. VI, 10) . Bonum autem facientes non deficiamus, tempore enim suo metemus (Ibid., 9) . Praesens itaque vita tempus est sationis, et dies retributionis tempus est messis, quando unusquisque seminum fructus secundum sationis suae percipiet quantitatem. De proventu autem istius segetis nemo falletur, quia animorum ibi magis quam impendiorum mensura taxabitur; et tantum reddent exigua de exiguis, quantum magna de magnis. Et ideo, dilectissimi, satisfiat apostolicis institutis. Et quia die Dominica prima est futura collectio, omnes vos 37 devotioni voluntariae praeparate, ut", + "candidate_score": 0.665575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_92", + "psc_text": ". Haec virtus omnes facit utiles esse virtutes, quae ipsam quoque fidem, ex qua justus vivit (Habac. II, 4; Rom. I, 17; Galat. III, 11), et quae sine operibus mortua nominatur (Jac. II, 26), sui admixtione vivificat: quia sicut in fide est operum ratio, ita in operibus fidei fortitudo. Dum ergo tempus habemus, sicut ait Apostolus, operemur quod bonum est ad omnes, maxime autem ad domesticos fide (Galat. VI, 10) . Bonum autem facientes non deficiamus, tempore enim suo metemus (Ibid., 9) . Praesens itaque vita tempus est sationis, et dies retributionis tempus est messis, quando unusquisque seminum fructus secundum sationis suae percipiet quantitatem. De proventu autem istius segetis nemo falletur, quia animorum ibi magis quam impendiorum mensura taxabitur; et tantum reddent exigua de exiguis, quantum magna de magnis. Et ideo, dilectissimi, satisfiat apostolicis institutis. Et quia die Dominica prima est futura collectio, omnes vos 37 devotioni voluntariae praeparate, ut", + "candidate_score": 0.645689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_28", + "psc_text": "festivitas, ut in persona humilitatis meae ille intelligatur, ille honoretur, in quo et omnium pastorum sollicitudo cum commendatarum sibi ovium custodia perseverat, et cujus dignitas etiam in indigno haerede non deficit. Unde venerabilium quoque fratrum et consacerdotum meorum desiderata mihi et honoranda praesentia hinc sacratior est atque devotior, si pietatem hujus officii in quo adesse dignati sunt, ei principaliter deferunt, quem non solum hujus sedis praesulem, sed et omnium episcoporum noverunt esse primatem. Cum ergo cohortationes nostras auribus vestrae sanctitatis adhibemus, ipsum vobis, cujus vice fungimur, loqui credite: quia et illius vos affectu monemus, et non aliud vobis, quam quod docuit, praedicamus: obsecrantes, ut succincti lumbos mentis vestrae castam et sobriam vitam in timore Dei ducatis, nec concupiscentiis carnis mens principatus sui oblita, consentiat. Brevia et caduca sunt terrenarum gaudia voluptatum, quae ad aeternitatem vocatos, a semitis vitae conantur avertere. Fidelis ergo et religiosus animus, ea quae sunt coelestia, concupiscat,", + "candidate_score": 0.643846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_28", + "psc_text": "festivitas, ut in persona humilitatis meae ille intelligatur, ille honoretur, in quo et omnium pastorum sollicitudo cum commendatarum sibi ovium custodia perseverat, et cujus dignitas etiam in indigno haerede non deficit. Unde venerabilium quoque fratrum et consacerdotum meorum desiderata mihi et honoranda praesentia hinc sacratior est atque devotior, si pietatem hujus officii in quo adesse dignati sunt, ei principaliter deferunt, quem non solum hujus sedis praesulem, sed et omnium episcoporum noverunt esse primatem. Cum ergo cohortationes nostras auribus vestrae sanctitatis adhibemus, ipsum vobis, cujus vice fungimur, loqui credite: quia et illius vos affectu monemus, et non aliud vobis, quam quod docuit, praedicamus: obsecrantes, ut succincti lumbos mentis vestrae castam et sobriam vitam in timore Dei ducatis, nec concupiscentiis carnis mens principatus sui oblita, consentiat. Brevia et caduca sunt terrenarum gaudia voluptatum, quae ad aeternitatem vocatos, a semitis vitae conantur avertere. Fidelis ergo et religiosus animus, ea quae sunt coelestia, concupiscat,", + "candidate_score": 0.634847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_936", + "psc_text": "majoris meriti et efficaciae. --III. Innumera esse tela diaboli, quae ab eo solo vitantur qui Deum super omnia diligit. --IV. Quaedam tempora electa, ut ad divina respiremus. -- 348 V. Jejunio subjungendam eleemosynam, maxime erga fideles. --VI. Pauperes patientia, divites misericordia salvandos. CAP. I. Praedicationem nostram, dilectissimi, familiaris vobis adjuvat consuetudo, et ratio temporis commendat officium sacerdotis, ne aut onerosum videatur aut arduum, quod et praeceptum exigit legis, et devotio temperat voluntatis: quae cum in unum, gratia Dei auxiliante, conveniunt, non littera occidit, sed spiritus vivificat (I Cor. VIII, 1) . Ubi autem spiritus Dei, ibi libertas (II Cor. III, 17) , quae legem non timore exsequitur, sed amore. Obedientia enim mollit imperium, nec dura ibi necessitate servitur, ubi diligitur quod jubetur. Cum ergo vos, dilectissimi, ad quaedam quae etiam in veteri Testamento instituta sunt cohortamur, non Judaicae vos observantiae jugo subdimus, nec consuetudinem vobis populi carnalis indicimus. Excellit super", + "candidate_score": 0.621432, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.665527, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.665527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1150", + "psc_text": "Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda quae inter patrem monasterii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta erat. Gregorius Anastasio presbytero. Quia bonus homo de bono thesauro cordis sui bona proferat (Matth. XII, 35; Luc. VI, 45), hoc tua charitas et semper vivendo, et modo mihi in epistola sua loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro charitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus, quamvis Graecae linguae nescius, in contentione tamen vestra judex resedi; sed, requisita veritate, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicisti per apostolicam sententiam, quam vobis contendentibus protuli: Quia timor", + "candidate_score": 0.66551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.654558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1097", + "psc_text": "eo videlicet quo fuisti loco et ordine, per omnia statuimus remeare, et nullam te a quoquam contradictionem vel inquietudinem de his quae ad nos perlata fuerant sustinere: admonentes ut ita te de caetero cautum sollicitumque debeas exhibere, quatenus et officio tuo moribus et actione respondeas ut omnis contra te penitus adversae opinionis dicendi subtrahatur occasio. Mense Maio, indictione 15. 865 EPISTOLA XIX. AD MARINIANUM ARCHIEPISCOPUM. Deprecante onus episcopale ob infirmitatem Castorio, alium Ariminensibus ordinandum episcopum. Hunc a clero et plebe eligi, a Ravennate episcopo examinari, atque, ut consecretur, Romam mitti jubet. Gregorius Mariniano archiepiscopo Ravennae. Qualiter (Grat. 7, q. 1, c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam,", + "candidate_score": 0.654169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "dum ejus regimini vestra fuerit obedientia commodata, et Ecclesiae vestrae in nullo negligatur utilitas, et ejus sit cura propensior. EPISTOLA XV. AD JOANNEM EPISCOPUM. Quinque in illo carpit. Ravennatem Ecclesiam honorare desiderat, sed honorem ex superbia arripi non patitur Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Primum me hoc contristat, quia mihi fraternitas tua duplici corde scribit, et alia blandimenta in epistolis suis exhibet, alia in lingua sua saeculariter ostendit. Deinde grave mihi est, quia irrisiones illas, quas habere notarii adhuc pueri solent, usque hodie frater meus Joannes in lingua sua retinet. Mordenter loquitur, et quasi de tali astutia laetatur. Amicis praesentibus blanditur, de absentibus obloquitur. Tertio grave mihi et omnino exsecrabile est, quia servis suis, quaelibet hora fuerit, turpia crimina imponit, ut effeminati, et adhuc graviter hoc apertius vocentur. Post hoc accessit quod disciplina ad vitam 739 clericorum custodiendam nulla est, sed tantummodo solum se clericis suis dominum exhibet. Ultimum vero est,", + "candidate_score": 0.654166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2043", + "psc_text": "in eis illa ulcisci videamur, in quibus se per ignorantiam ante lavacrum baptismatis astrinxerunt. In hoc enim tempore sancta Ecclesia quaedam per fervorem corrigit, quaedam per mansuetudinem tolerat, quaedam per considerationem dissimulat atque portat, ut saepe malum quod adversatur portando et dissimulando compescat. Omnes autem qui ad fidem veniunt admonendi sunt ne aliquid tale audeant perpetrare. Si qui autem perpetraverint, corporis et sanguinis Domini communione privandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita est in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. Octava interrogatio Augustini. Peto si longinquitas itineris magna interjacet, ut episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent.", + "candidate_score": 0.65318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1074", + "psc_text": "quia et ante Deum ille prioris obtinet locum, qui in ejusdem oculis, etiamsi hic abjectus sit, bonae actionis instrumento placuerit. Circa fratres namque sollicita vos, sicut confidimus, decet invigilare custodia, ne a recto conversationis itinere per illicitas evagando cogitationes exorbitent, atque inimico per inertem custodiam irruptionis aditum praestent. Sed eos orationi decet instantius adhaerere, quatenus pia coepta eorum suae propitiationis Dominus dono perficiat, et imperfecta eorum ad cumulum faciat perfectionis accedere. EPISTOLA XI. AD RUFINUM EPHESINUM EPISCOPUM. Commendat clericum quemdam litteras nescientem. Gregorius Rufino episcopo Ephesi. Amicitiarum vestrarum antiqua nos charitas movit fraternitatem vestram scriptis praesentibus visitare. Magno etenim sumus gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique", + "candidate_score": 0.648611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1150", + "psc_text": "Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda quae inter patrem monasterii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta erat. Gregorius Anastasio presbytero. Quia bonus homo de bono thesauro cordis sui bona proferat (Matth. XII, 35; Luc. VI, 45), hoc tua charitas et semper vivendo, et modo mihi in epistola sua loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro charitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus, quamvis Graecae linguae nescius, in contentione tamen vestra judex resedi; sed, requisita veritate, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicisti per apostolicam sententiam, quam vobis contendentibus protuli: Quia timor", + "candidate_score": 0.648259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_264", + "psc_text": "visitationem Ecclesiae Nepesinae non desistat assumere, quatenus, exigente Paschali festivitate, quidquid sacrorum solemnitas poscit, te operante, modis omnibus impleatur. Donec igitur quid de persona praedicti fratris et coepiscopi nostri agendum sit, 589 deliberare possimus, ita in cunctis te fraternitas tua solertem vigilantemque studeat exhibere, ut praedictus vir absens nullo modo sentiatur. Mense aprili, indictione decima. EPISTOLA XXVII. AD RUSTICIANAM PATRICIAM. Bonum quod dono Conditoris in corde concipitur, celeri ac firma devotione complendum. Si quis contra nos calumnias molitur, ad Deum tota spes mentis inflectenda. Gregorius Rusticianae patriciae. Epistolam excellentiae vestrae suscipiens, votivo sum incolumitatis ejus nuntio relevatus, optans ut vitam actusque vestros sua Dominus misericordia protegat et disponat. Valde autem miratus sum cur deliberatae viae eundi ad loca sancta intentionem et votum boni operis deflexistis, dum si quando bonum aliquod dono Conditoris in corde concipitur, celeri necesse est devotione compleri, ne dum callidus insidiator animum irretire nititur, subinde impedimenta suggerat,", + "candidate_score": 0.648245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.647906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.647315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.646374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "dum ejus regimini vestra fuerit obedientia commodata, et Ecclesiae vestrae in nullo negligatur utilitas, et ejus sit cura propensior. EPISTOLA XV. AD JOANNEM EPISCOPUM. Quinque in illo carpit. Ravennatem Ecclesiam honorare desiderat, sed honorem ex superbia arripi non patitur Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Primum me hoc contristat, quia mihi fraternitas tua duplici corde scribit, et alia blandimenta in epistolis suis exhibet, alia in lingua sua saeculariter ostendit. Deinde grave mihi est, quia irrisiones illas, quas habere notarii adhuc pueri solent, usque hodie frater meus Joannes in lingua sua retinet. Mordenter loquitur, et quasi de tali astutia laetatur. Amicis praesentibus blanditur, de absentibus obloquitur. Tertio grave mihi et omnino exsecrabile est, quia servis suis, quaelibet hora fuerit, turpia crimina imponit, ut effeminati, et adhuc graviter hoc apertius vocentur. Post hoc accessit quod disciplina ad vitam 739 clericorum custodiendam nulla est, sed tantummodo solum se clericis suis dominum exhibet. Ultimum vero est,", + "candidate_score": 0.645532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2003", + "psc_text": "26, q. 5, c. 8) quod quosdam incantatores atque sortilegos fueris insecutus. Et omnino nobis sollicitudinem zelumque tuum gratum fuisse cognoscas; sed moleste tulimus quod te dubitare ne ab eis nobis contra experientiam tuam subripi potuisset didicimus, cum certus esse ac scire debueris hoc tibi apud nos ad commendationem magis proficere, non ad culpam ascribi. Et ideo studii tui sit sollicite quaerere, et quoscunque hujusmodi inimicos Christi inveneris, ita districta ultione corrigere, ut et nos de experientia tua melius debeamus habere judicium, et Deo nostro te, quod maxime studendum est, valeas commendare. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM GALLIAE EPISCOPUM. Quod episcopus grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime", + "candidate_score": 0.645457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1284", + "psc_text": "decet dominicum sacerdotem moribus et vita clarescere, quatenus in eo tanquam in vitae suae speculo plebs commissa et eligere quod sequatur, et videre possit quod corrigat. Scientes praeterea unde in Africanis partibus sumpserit ordinatio sacerdotalis exordium, laudabiliter agitis quos sedem apostolicam diligendo ad officii vestri originem prudenti recordatione recurritis, et probabili in ejus affectu constantia permanetis. Certum quippe est quia vestro honori additis quidquid ei reverentiae ac devotionis sacerdotaliter exhibetis, quia per hoc ut vicaria erga vos dilectione astringi debeat, invitatis. Quod superest, charissime frater, omnipotentem Dominum assidua oratione poscamus, quatenus cordis nostri gressus in veritatis suae tramitem dirigat; et ut ad coelestia regna perducat, nominis officium protectionis suae gratia operibus nos exhibere concedat. Mense Augusto, indictione prima. EPISTOLA XXXIV. AD JOANNEM EPISCOPUM SCILLITANUM. Castelliensis monasterii privilegia servet illaesa. Quaedam sub xenii specie ablata reddat. Monachorum actibus invigilet. Monasterii jura tueatur. Donatum sibi ab Abbate agrum restituat. (Vide sup. ep.", + "candidate_score": 0.645237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_992", + "psc_text": "quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid inde pauperum alimoniis sanctitate vestra valeat adjuvante proficere. Quia igitur patrimoniolum ipsum per annos plurimos praedecessor vester tenuit, et collectas apud se pensiones servavit, fraternitas vestra cujus sint res vel quibus erogentur consideret, atque eas animae suae respectu supra scripto filio nostro Candido presbytero nobis restituat dirigendas. Nam valde est exsecrabile ut quod a regibus gentium servatum est, ab episcopis dicatur ablatum. EPISTOLA LIV. AD DESIDERIUM ET SYAGRIUM EPISCOPOS. Augustinum et Candidum commendat. Gregorius Desiderio Viennensi, et Syagrio Augustodunensi, episcopis Galliae a paribus. De fraternitatis vestrae sincera charitate bene confidimus quod amore beati Petri apostolorum principis hominibus nostris vestra devote", + "candidate_score": 0.644473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1775", + "psc_text": "Si quam magna sit, frater charissime, pacis virtus attendimus, quo a nobis studio sit colenda 1073 agnoscimus. Hanc quippe Dominus et Redemptor noster in magno munere discipulis suis relinquere ac dare dignatus est, ut eos qui firmitate ei fidei cohaerebant, per hanc sibi pia faceret participatione consortes. Scriptum namque est: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9) . Quisquis ergo patris haeres esse desiderat, filius existere hanc custodiendo non renuat. Nam qui locum praebet discordiae, ipse profecto tanti se muneris exsortem esse constituit. Cum igitur fidei tuae sinceritas catholica nobis, ut oportuit, Deo propitio sit rectitudine declarata, magna nimis admiratione suspendimur, ut eos quos bene credere, et recte sentire cognoscis, frustra quorumdam scandalizari vitio patiaris, ut aliorum culpa fraternitatis tuae fuscetur opinio. Nam quomodo sine erroris suspicione sit, qui patientiam praestat erranti? Aut quam de se aestimationem praebeat, si ea quae fervor fidei postulat, aperta purgari satisfactione non", + "candidate_score": 0.641251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_91", + "psc_text": "me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI. AD JOANNEM EXCONSULEM, ATQUE PATRICIUM ET QUAESTOREM. Clavem sancti Petri, et de catenis ejus transmittit. Gregorius Joanni exconsuli, atque patricio, et quaestori. Bonitatem excellentiae vestrae expertus, tanto erga vos amore constringor, ut vestra memoria de meo pectore aboleri nullatenus possit. Sed contra amorem non modice contristor, quia quietem me quaerere cognovistis, et ad inquietudinem perduxistis. Vobis quidem omnipotens Deus, quia hoc bono animo fecistis, bona aeterna retribuat; sed me a tanto loci hujus periculo qualiter voluerit absolvat, quia sicut peccata mea merebantur, non Romanorum, sed Langobardorum episcopus factus sum, quorum synthiciae spathae sunt, et gratia poena. Ecce ubi me patrocinia", + "candidate_score": 0.638957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2326", + "psc_text": "omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib. IV, c. 52.) EPISTOLA XLIII. AD JOANNEM PANORMITANUM. Quem videre peroptabat, manere in Sicilia concedit, ob navigii periculum. Gregorius Joanni Panormitano. Amorem circa nos vestrum, quem corporali nobis visione voluimus exhibere, scriptis et 1249 operibus assidue demonstratis. Sed quid aliud haec exhibendo agitis, nisi ut plus quaeramus videre, quem docemur amplius amare? Et paulo minus jam etiam murmur accepimus, quia non possumus videre quem amamus. Sed adfuit qui mihi impossibilitatem navigii de vestra gloria narraret, atque ideo quod amavi retinui, et quod iratus fueram peperci. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, et a malis omnibus gratia continua defendat. EPISTOLA XLIV.", + "candidate_score": 0.637501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_10", + "bdc_text": "De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1150", + "psc_text": "Hoc ergo vestra sanctitas agat, ut bona quae dicitis nos in cordis medulla sentiamus quatenus dum in unanimitate corda fuerint sacerdotum, pro piissimorum dominorum vita deprecantes, tanto citius exaudiri mereamur, quanto et orationes vestras ante Dei oculos pax illuminat, et discordiae macula non obscurat. EPISTOLA XXXII. AD ANASTASIUM PRESBYTERUM. De contentione tollenda quae inter patrem monasterii, quod Neas dicitur, et Jerosolymorum episcopum exorta erat. Gregorius Anastasio presbytero. Quia bonus homo de bono thesauro cordis sui bona proferat (Matth. XII, 35; Luc. VI, 45), hoc tua charitas et semper vivendo, et modo mihi in epistola sua loquendo monstravit; in qua inveni duos quosdam de virtutibus litigantes, te videlicet pro charitate, atque alium pro timore et humilitate contendere. Et quamvis in multis occupatus, quamvis Graecae linguae nescius, in contentione tamen vestra judex resedi; sed, requisita veritate, in meo judicio contradictorem tuum ipse vicisti per apostolicam sententiam, quam vobis contendentibus protuli: Quia timor", + "candidate_score": 0.63621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1358", + "psc_text": "vobiscum debeat quae sunt recta disponere. EPISTOLA XXIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Neglectam per plurimos annos Rusticae testatricis voluntatem tandem adimpleri curet. Gregorius Romano defensori. Filius noster Theodosius, abbas monasterii a Liberio quondam patricio in Campaniae parte constructi, nobis noscitur intimasse Rusticam quondam illustrem feminam ante annos fere viginti et unum, primum condito testamento, Felicem jugalem suum haeredem instituisse, eique de construendo illic in Sicilia monasterio hac conditione interposita delegasse, ut si intra anni spatium omnia libertis dimissa legata non solveret, vel praedictum monasterium ita ut voluti 947 minime ordinaret, tunc sancta Romana Ecclesia portionem quam in fundo Cumas habere visa est, sibi deberet sine dubio vindicare, et ipsa ad persolvenda eadem legata, vel in constructionem ipsius monasterii solatia commodaret. Unde quia, quantum dicitur, dimissa res hactenus minime ipsi monasterio est completa, atque ab ejus nuncusque haeredibus possessionis pars aliqua detinetur, cum omni subtilitate experientia tua causam exquirat atque discutiat. Et", + "candidate_score": 0.635169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1711", + "psc_text": "diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si Joannis decessoris vestri non fuissent tempore ministratae. Si igitur haec ille, cujus cunctis notum est quam fuerit gravis actio, non negavit, quale sit sapientia vestra consideret, si vel in aliquo bono opere malus homo vos superet. Nulla enim occasione hoc subtrahere vos decuit. Quod etsi forte nullus vestris voluisset rationibus imputare, hoc de proprio vos impendere non debuit gravare precario, ut hujusmodi pietas in vestro esset patrona juvamine, quae ministra fuisset in opere. Haec itaque debet eminentia vestra potentia qua pollet inspicere, atque hoc quod a decessoribus ejus non est ademptum, ut solite valeat ministrari, largitatem bonitatis suae debeat magis", + "candidate_score": 0.631632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "sacramentorum divinorum dispensator insistere, quatenus et pro filiis Ecclesiae vestrae purae quotidie mentis holocaustum offerat, et viam gregi, quomodo ad supernam patriam gradiatur, ostendat. EPISTOLA LXI. AD GENNADIUM PATRICIUM ET EXARCHUM AFRICAE. Ut Theodorum magistrum militum a pauperum et Ecclesiae vexatione abstinere jubeat. Gregorius Gennadio patricio et exarcho Africae. Dei prae oculis vos indesinenter habere timorem, ac sectari justitiam submissa hostium colla testantur; sed ut gloriam vestram in eadem prosperitate gratia Christi custodiat, quaecunque perperam committi cognoscitis, celeri, sicut consuevistis, prohibitione compescite, ut armis justitiae praemuniti, hostiles impetus fidei virtute, quod est tutius culmen virtutis, superetis. Marinianus siquidem Turritanae civitatis frater et coepiscopus noster nobis lacrymabiliter indicavit civitatis suae pauperes omnino vexari, et 551 commodalibus affligi dispendiis. Insuper et religiosos ecclesiae suae homines gravem ab hominibus Theodori magistri militum sustinere molestiam, ac pati corporales injurias; et quod ad hoc usque prorumpitur, ut in carcerem, quod dici nefas est, retrudantur, se", + "candidate_score": 0.631457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.631409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1791", + "psc_text": "Commissam eidem ac Joanni episcopo Theodori episcopi causam. Gregorius Domitiano episcopo metropolitano. Quam magnae charitatis sit in mente vestra sinceritas, etiam res ipsa testatur, quod dilectionis affectum 1078 quem coram positis exhibetis servare absentibus non cessatis. Proinde multum nos ad diligendum gloriosum Leontium communem filium epistolarum vestrarum testificatio provocavit, quia dum illum sanctitati vestrae in amicitiis indicastis esse conjunctum, qualis jam sit ostenditur, scilicet quia bono viro nisi bonus homo placere non potuit. Et ideo non immerito diligendus est, qui vobis invenitur familiariter conjunctus. Idem autem gloriosus vir in Sicilia se retinuit, et ad Romanam urbem necdum venit. In his tamen quae ei pro publica utilitate serenissimorum dominorum jussione mandata sunt, in quantum ratio sinit, minime suffragari distulimus. Gloriosum enim Gregorium expraefectum, vel alios qui in septis ecclesiasticis residebant, hortari studiose curavimus, ut exire et rationes suas exponere debuissent. Qui egredientes cum Marco viro magnifico Scribone, qui ad exhibitionem eorum", + "candidate_score": 0.630236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1698", + "psc_text": "interest, dilationem non debeat sustinere, experientiae tuae sibi petit adesse solatium. Proinde hujus tibi serie praeceptionis injungimus ut ei concurrere atque in omnibus solatiari festines, quatenus massa ipsa secundum portiones competentes sine mora aliqua dividatur. Sed ne forte dicatur quia a praedicto monasterio possessiones quae hic communes sunt detinentur, esse ex hoc excusatio non debet, quia et ipsas paratus est sine difficultate dividere. Quia vero legatum quod praedictae Alexandrae a Pompeio relictum dicitur, ab eodem quippe xenodochio, quod ei in octo unciis jure perhibetur haereditario successisse, memoratus abbas suo inquit monasterio redhiberi, et hoc quoque experientia tua curet addiscere; et si ita est, agere studeat ut quod relictum est modis omnibus exsolvatur. Ita ergo sollicitudo tua in hac se re exhibeat, ut suffragante justitia, praedicti abbatis labor, quem ad nos veniendo assumpsit, vacuus esse non debeat. EPISTOLA XIV. AD FANTINUM DEFENSOREM. Fusco abbati, monasterii sui Codices et vela restitui faciat.", + "candidate_score": 0.62986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.629613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2301", + "psc_text": "senserint amore terribiles. Praeterea duas ad Cillanem epistolas misimus, si pacem quae ab excellentia vestra in triginta diebus facta est custodiret; et rescripsit eam se servaturum, si tamen ipsi a reipublicae partibus fuerit custodita. Homines autem illos quos tenuerat omnes cum rebus suis relaxavit. Sed de occisis hominibus suis valde dolet, atque de vobis vehementer suspectus est, quia si, quod Deus avertat, locum invenerit, etiam in pace eum non est dubium excessurum. Ad Pisanos autem hominem nostrum dudum qualem debuimus, et quomodo debuimus, transmisimus; sed obtinere nil potuit. Unde et dromones eorum jam parati ad egrediendum nuntiati sunt. EPISTOLA XXXIV. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam", + "candidate_score": 0.62914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_17", + "bdc_text": "] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.626762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7_9", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur . Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "archidiaconum commendamus. De quo si ita est, sicut per Castorium chartularium nostrum didicimus, quia per eum jam tres antea archidiaconi servare consuetudinem ecclesiasticam, quinquennio expleto exeundo compulsi sunt, tuae quidem volumus ut charitatem sanctitatis inveniat. Nam flagitari judicium non debet de causa quam ipse judicavit. Sin vero ita non est, omni mentis tumore depresso, omnique odio postposito, debet in charitate recipi, et nullatenus a loco in quo inventus est amoveri. Messianum quoque clericum, qui ad nos confugerat; communi filio Stephano diacono fiducialiter dedimus, certi quia quem nos vestrae fraternitati transmittimus, vos in eo non odium, sed gratiam potestatis ostendere debeatis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, detque nobis ita agere, ut post hujus temporalis fluctus, ad aeterna valeamus simul cum gaudio pervenire. EPISTOLA CXXVI. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Ne Philagrium, aut ab Ecclesiae suae hominibus, aut a collectae exactoribus, aut a Dertonensi episcopo, injuste gravari patiatur. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi.", + "candidate_score": 0.624683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2135", + "psc_text": "duos solidos annis singulis ecclesiasticae rationi persolveret; et post ejus obitum solum ipsum cum imposito aedificio ad jus Ecclesiae sine dubitatione aliqua remaneret. Sed quia asserit se in tantam pauperiem pervenisse, ut eosdem duos solidos, sicut promiserat, singulis non possit annis impendere, et ob hoc unum sibi petiit relaxari, experientia tua curet addiscere. Et si pauper ita ut asserit manifeste est, nostra praestatione partem mediam relaxatam volumus, ut annis singulis non amplius quam unum solidum exsolvat, quia et aetatis senium et pauperies ejus indicat ut onus quod petit ei debeat relaxari. Ita ergo hoc servari 1187 studii tui sit, ut tamen proprietatem soli atque impositi aedificii post obitum ipsius Ecclesiae sollicitudine et vigilanti cura conserves. EPISTOLA X. AD FANTINUM DEFENSOREM. Isidori haeredibus instet ut xenodochium construant, aut jam constructo tribuant legatum. Gregorius Fantino defensori. Ea quae fienda mandat piae voluntatis intentio, ut ad effectum valeant pervenire, curae debet sacerdotalis existere.", + "candidate_score": 0.624481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.622864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1763", + "psc_text": "ad Abraham dicit: Nunc cognovi quia times Deum (Genes. XXII, 12) . Non quia se Deus tunc timeri cognoverit, sed quia 1070 tunc eumdem Abraham fecit agnoscere quia Deum timeret. Sicut enim nos diem laetum dicimus, non quod ipse dies laetus sit, sed quia nos laetos facit, ita et omnipotens filius nescire se dicit diem quem nesciri facit, non quod ipse nesciat, sed quia hunc sciri minime permittat. Unde et pater solus dicitur scire, quia consubstantialis ei filius, ex ejus natura qua est super angelos, habet ut hoc sciat quod angeli ignorant. Unde et hoc intelligi subtilius potest, quia incarnatus unigenitus, factusque pro nobis homo perfectus, in natura quidem humanitatis novit diem et horam judicii, sed tamen hunc non ex natura humanitatis novit. Quod ergo in ipsa novit, non ex ipsa novit, quia Deus homo factus diem et horam judicii per deitatis suae potentiam novit; sicut et in nuptiis, cum", + "candidate_score": 0.62097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1710", + "psc_text": "studio ac vigilantia possessiones ad comparandum exquire. Ex quarum fructibus servi Dei alimoniam consequentes, nec acceptos solidos incassum expendere, noc ipsi valeant victus necessitatem incurrere. Ita ergo omni vigilantia, omnique intentione in hoc te exhibere festina, ut efficacia tua et ab illis periculum, et a nobis omnem possit curam sollicitudinis amovere. EPISTOLA XXI. AD JOANNEM ITALIAE PRAEPOSITUM. Conqueritur de subtracta Neapolitanae diaconiae annona. Gregorius Joanni praeposito Italiae. Quidquid tribuitur pauperi, si subtili consideratione pensetur, non est donum, sed mutuum, quia quod datur multiplicato sine dubio fructu recipitur. Scripsistis autem nobis ut Dulcitio agenti vices vestras dicere deberemus ne quid super diatyposim auderet expendere. Et quanquam sit laudabile futura prospicere, quia tamen infirma omnino cautela est quae pietatis adjutorio non munitur, in hac sollicitudine vestra est quod nos pro vobis contristare invenimus. Fertur itaque quod annonas atque consuetudines diaconiae, quae Neapoli exhibetur, eminentia vestra subtraxerit. Quod minus fortasse fuerat obstupendum, si", + "candidate_score": 0.617884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2138", + "psc_text": "PASSIVUM FIRMANUM EPISCOPUM. Mandat oratorium consecrare, percepta prius donatione legitima, atque illic presbyterum cardinalem constituere. Gregorius Passivo episcopo Firmano. Anio comes castri Aprutiensis, Firmensis territorii, petitoria nobis insinuatione suggessit, quae habetur in subditis, in suprascripto castro oratorium se sumptu proprio pro sua devotione fundasse, quod in honorem beati Petri apostolorum principis desiderat consecrari. Et ideo, frater charissime, si in tuae dioeceseos, in qua visitationis impendis officium, memorata constructio jure consistit, et nullum corpus ibidem 1188 constat humatum, percepta primitus donatione legitima, id est fundos campulos cum conduma una, boves domitos parium unum, vaccas duas, argenti libras quatuor, lectum stratum unum, in peculio capita quindecim, aeramenti capita duo, ferramenta numero quinque, praesentes liberos a tributis fiscalibus solidos sex, gestisque municipalibus alligata, praedictum oratorium solemniter consecrabis. Presbyterum quoque te illic constituere volumus cardinalem, ut quoties praefatus conditor fieri sibi missas fortasse voluerit, vel fidelium concursus exegerit, nihil sit quod ad missarum sacra", + "candidate_score": 0.617487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1207", + "psc_text": "pater ejus quondam Peltrasius aliqua vestrae Ecclesiae sepulturae suae gratia juris alieni reliquerit. Et quidem quid de hac re saeculi leges habeant et ipse novit, et nos audivimus, quia haeres ad solvendum cogitur, si auctor ejus aliena legaverit ( Vide Leg. CUM ALIENAM, de Legatis. ) Sed quia fraternitatem vestram lege Dei, non autem lege saeculi novimus vivere, valde mihi injustum videtur ut calix electrinus, et puer qui cujusdam Ecclesiae in possessione ejus positae dioeceseos Consentinae Ecclesiae esse perhibetur, a tua fraternitate teneatur. Cum enim et vir reverendissimus Palumbus, nunc episcopus, tunc vero archidiaconus, ita fuisse testatus est, vos omnino ejus fidei credere, et aliena restituere debuistis. Fibulam vero auream, quam praedictus vir moriens pariter reliquit, considerare, ut arbitror, debuistis, quae esset summa ejus substantiae, si quid esset unde hi quos reliquerat sustentari 897 debuissent, et tunc pro sepultura ejus accipere. Quamvis nostrum institutum noveris, nos antiquam consuetudinem nostram a", + "candidate_score": 0.613851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_135", + "psc_text": "in duplo exacti sint. Quod ideo factum est, quia ejus substantia ad debitum Ecclesiae non sufficiebat. Sed quoniam per filium nostrum servum Dei Diaconum edocti sumus quod ex rebus substantiae ejus possit hoc ipsum damnum sufficienter resarciri, volumus quingentos septem solidos eisdem rusticis sine aliqua imminutione restitui, ne in duplo videantur exacti. Si autem supra damnum rusticorum etiam quadraginta solidi de rebus Theodosii remanent, quos et apud te diceris habere, volumus ut filiae ejus reddantur, ut res suas, quas in pignore dederat, recipere debeat. Cui etiam batiolam patris sui restitui volumus. Campanianus gloriosus magister militum duodecim 537 solidos annuos Joanni notario suo reliquerat ex massa Varroniana: quos dare te annis singulis sine aliqua dubitatione praecipimus nepti Eupli conductoris, quamvis omne mobile ejusdem Eupli perceperit, exceptis duntaxat solidis; dare etiam de solidis illius te volumus solidos viginti quinque. Suppostorium aliquod argenteum, pro uno solido dicitur esse appositum, et calix pro sex", + "candidate_score": 0.612965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "Fabio apud Serenum diaconum tuum pro temporis qualitate esse depositum. Cujus parte aliqua restituta, partem apud eum asserit rejacere, et restituere eam quadam excusatione differre. Proinde his fraternitatem tuam hortamur affatibus ut eum admonere studeat, quatenus quae accepit sine contentione restituat. Aut si forte ab ejus restitutione aliqua se excusari ratione confidit, necesse est ut inter eum et actores Firmanae Ecclesiae, una cum Armenio fratre et coepiscopo nostro cognoscere debeatis, et, subtiliter veritate discussa, ita huic causae finem imponere, ut nec ante dictus diaconus pati praejudicium, nec praefata injustedamnum videatur Ecclesia sustinere. EPISTOLA XVII. AD DEMETRIANUM ET VALERIANUM. Statuit ne impensa in illorum redemptionem Ecclesiae pecunia ab illis aliquando repetatur. Gregorius Demetriano et Valeriano clericis Firmanis. Et sacrorum canonum (Grat. 12, q. 2, c. 15) statuta et legalis permittit auctoritas, licite res ecclesiasticas in redemptionem captivorum impendi. Et ideo quia edocti a vobis sumus, ante annos fere decem et octo,", + "candidate_score": 0.612468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1782", + "psc_text": "XLIV. AD VENANTIUM LUNENSEM EPISCOPUM. Fesulanis solidos viginti, vel etiam plures, in Ecclesiarum reparationem tribuat. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Quid petitio Agrippini presbyteri et Servandi diaconi contineat Ecclesiae Fesulanae, 1075 subjecta vobis pagina patefacit. Et ideo si ea quae illic continentur veritate subsistunt, atque tales personae ad vos venerint quibus credi aliquid debeat, usque ad viginti solidos, aut si plus vobis visum fuerit, in reparationem Ecclesiarum quae in ruinis esse perhibentur sub testamenti pagina dare vos convenit, quatenus et illic remedium sit, et vestra debeat esse munitio. De caeteris vero rebus quae apud vos sunt, pro memoria futuri temporis ex eisdem desusceptum emittite, ut dum Deus pacem donaverit, res ipsae juri Ecclesiae cujus sunt sine aliqua valeant dilatione vel controversia reparari. EPISTOLA XLV. AD ECCLESIUM CLUSINUM EPISCOPUM. De infirmitate condolet. Gratulatur de prudenti episcopi electione. Equum mittit. Baptizatos consignaturus ad Ecclesias accedat. Gregorius Ecclesio episcopo Clusino. Scripta fraternitatis vestrae suscipientes,", + "candidate_score": 0.611325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": "Veneris 951 in provincia Campania sitam, territorio Minturnensi, quam ei beatae memoriae decessoris nostri Benedicti redditam praeceptione cognovimus, ab Ecclesia nostra nunc indebite detineri: idcirco hac tibi auctoritate praecipimus, ut si manifeste ab Ecclesiae nostrae hominibus detinetur, in jus eam praedicti monasterii sine aliqua mora vel altercatione restituas. Si vero non a nostris, sed a quibusdam forsitan extraneis detinetur, strenua te agere sollicitudine volumus, ut in jus modis omnibus memorati debeat monasterii reformari, quatenus et ipse quod suum est, te solatiante, sine aliqua fatigatione recipiat, et alter de dispendio monasterii injuste lucrum non habeat. EPISTOLA XXXI. AD FAUSTUM. Ecclesiae Vulturnae ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit,", + "candidate_score": 0.611116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1648", + "psc_text": "archidiaconum commendamus. De quo si ita est, sicut per Castorium chartularium nostrum didicimus, quia per eum jam tres antea archidiaconi servare consuetudinem ecclesiasticam, quinquennio expleto exeundo compulsi sunt, tuae quidem volumus ut charitatem sanctitatis inveniat. Nam flagitari judicium non debet de causa quam ipse judicavit. Sin vero ita non est, omni mentis tumore depresso, omnique odio postposito, debet in charitate recipi, et nullatenus a loco in quo inventus est amoveri. Messianum quoque clericum, qui ad nos confugerat; communi filio Stephano diacono fiducialiter dedimus, certi quia quem nos vestrae fraternitati transmittimus, vos in eo non odium, sed gratiam potestatis ostendere debeatis. Omnipotens Deus sua vos protectione custodiat, detque nobis ita agere, ut post hujus temporalis fluctus, ad aeterna valeamus simul cum gaudio pervenire. EPISTOLA CXXVI. AD CONSTANTIUM MEDIOLANENSEM EPISCOPUM. Ne Philagrium, aut ab Ecclesiae suae hominibus, aut a collectae exactoribus, aut a Dertonensi episcopo, injuste gravari patiatur. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi.", + "candidate_score": 0.609893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1358", + "psc_text": "vobiscum debeat quae sunt recta disponere. EPISTOLA XXIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Neglectam per plurimos annos Rusticae testatricis voluntatem tandem adimpleri curet. Gregorius Romano defensori. Filius noster Theodosius, abbas monasterii a Liberio quondam patricio in Campaniae parte constructi, nobis noscitur intimasse Rusticam quondam illustrem feminam ante annos fere viginti et unum, primum condito testamento, Felicem jugalem suum haeredem instituisse, eique de construendo illic in Sicilia monasterio hac conditione interposita delegasse, ut si intra anni spatium omnia libertis dimissa legata non solveret, vel praedictum monasterium ita ut voluti 947 minime ordinaret, tunc sancta Romana Ecclesia portionem quam in fundo Cumas habere visa est, sibi deberet sine dubio vindicare, et ipsa ad persolvenda eadem legata, vel in constructionem ipsius monasterii solatia commodaret. Unde quia, quantum dicitur, dimissa res hactenus minime ipsi monasterio est completa, atque ab ejus nuncusque haeredibus possessionis pars aliqua detinetur, cum omni subtilitate experientia tua causam exquirat atque discutiat. Et", + "candidate_score": 0.60885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1386", + "psc_text": "Anthemio subdiacono. Maurus praesentium portitor in quadringentis solidis quasdam merces a Felice viro magnifico se asserit suscepisse, atque promisisse sex siliquas per solidum lucri causa persolvere pretii. Qua lucri quantitate in uno congesta, duas se cautiones, id est unam de quadringentis quinquaginta, et alteram de quinquaginta solidis emisisse, spondens certo tempore quod debeat exsolvere. Sed quia, ut perhibet, in eisdem mercibus passus est non leve dispendium, et restitutis quadringentis decem solidis, quod reliquum lucri est implere compellitur, atque ex hoc majori se necessitati ac potius desperationi ingemit subjacere, et propterea aliquo sibi subveniri petit auxilio; experientia tua, si ita est, apud praedictum magnificum filium nostrum una 956 cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Fortunato, ac glorioso filio nostro Maurentio magistro militum, quia et ipsi scribimus, agere studeat ut hac in re, sicut Christianum decet et nobilem, plus benignus quam rigidus, plus misericors esse debeat quam districtus, et lucrum de damno", + "candidate_score": 0.607827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_439", + "psc_text": "autem cum talibus res agitur, in quos ecclesiasticae vigor non possit jurisdictionis extendi, de singulis quibusque capitulis probationes inter publica gesta depositas ad nos absque ulla dilatione transmittat, ut instructi subtiliter sciamus quid de his debeamus, Christo auxiliante, disponere. (Vide l. I, ep. 19 et 20, l. II, ep. 17 et 52. Cf. Joan. Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXXIII. AD DYNAMIUM PATRICIUM. Quadringentos solidos de reditibus Ecclesiae Romanae se accepisse significat. Mittit crucem sacris reliquiis refertam. Gregorius Dynamio patricio Galliarum, etc. Monstrat quam bene dispenset propria, qui fideliter administrat aliena. Quod vestra 648 nobis gloria ostendit, quae perenni muneri intenta, beato Petro apostolorum principi suorum redituum fructus intulit. Cui dum sua fideliter impenditis, haec apud eum vestra munera fecistis. Sic quippe agere hujus terrae gloriosos de aeterna gloria cogitantes decet, ut in eo quod temporaliter praevalent, mercedem sibi non temporalem parent. Proinde debitum salutationis alloquium persolventes, omnipotentem Dominum", + "candidate_score": 0.605488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2208", + "psc_text": "redituum perceptione sustineat. 1210 EPISTOLA XLIV. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Accello, qui ab hostibus captivum Stephanum solidis octo redemerat, restituat pretium. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Stephanus, praesentium portitor, qui uxorem se Ecclesiae nostrae ancillam habere perhibet, octo se solidis ab Accello seniore de hostibus comparatum innotuit. Et quia ad eorum restitutionem se inopem esse commemorat, experientia tua diligenter inquirat; et si ita esse cognoverit, nec habere unde suum possit pretium reddere, cum praedicto seniore ad quantum potueris ordina, et pretium ei quod tibi statuerit restitue securus, quia tempore quo rationes tuas positurus adveneris, de captivorum redemptione quod dederis tibi restitui faciemus. EPISTOLA XLV. AD EUGENIUM DIACONUM. Servis Dei egentibus duas terrae portiones ad annos triginta sex concedit. Gregorius Eugenio diacono. Servi Dei monasterii quod in Blerana civitate est constitutum, de terris suggesserunt necessitatem se gravissimam sustinere. Et quia talibus nos personis oportet ferre consultum, experientiae tuae hac auctoritate praecipimus, quatenus appendicem", + "candidate_score": 0.605391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_144", + "psc_text": "Pensiones Xenodochii de via nova, quantas mihi indicasti, quia apud te habes, nobis dirige. Actionario autem, quem in eodem patrimonio deputasti, prout tibi videtur, ei aliquid largire. De ancilla Dei quae cum Theodosio fuit, Extranea nomine, videtur mihi ut ei continentiam facias, si utile conspicis, aut certe donationem, quam fecit reddas. Domum monasterii, quam Antoninus datis triginta solidis a monasterio tulerat, receptis solidis omni postposita tarditate restitue. Amulas onychinas, requisita subtiliter veritate, restitue, quas per portitorem praesentium retransmisi. Saturninum, si vacat, et occupatus apud te non est, ad nos dirige. Felix conductor Domnae Campanae, quem liberum reliquerat, atque esse indiscussum jusserat, dixit sibi a Maximo subdiacono septuaginta duos solidos ablatos, pro quibus dandis asseruit quia omnes res suas quas in Sicilia habuit, vel venundedit, vel apposuit. Sed scholastici dixerunt quod de fraudibus indiscussus esse non potest. Dum tamen ad nos de Campania reverteretur, facta tempestate mortuus est: cujus te volumus", + "candidate_score": 0.603806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_768", + "psc_text": "qui pro suis excessibus a dilectissimo filio nostro diacono 761 Petro, tunc autem subdiacono et rectore patrimonii nostri, est in poenitentia deputatus, juris Ecclesiae suae famulum esse perhibet, eumque sibi cum rebus suis postulat debere restitui. Necesse est ergo ut dilectio tua studiose perquirat. Et si ita verum esse constiterit, suprascriptum Ciceronem cum rebus suis, quae apud Fantinum defensorem dicuntur esse depositae, dominio Misenatis Ecclesiae sine aliqua dilatione restitue, ut postquam a monachica conversatione culpae lapsu se abripuit, jugum dominii, quod evadere in conversatione permanens poterat, recognoscat. Mense Maio, indictione 13. EPISTOLA XXXV. AD CYPRIANUM DIACONUM. Monachos tres ad monasterium sancti Martini cogat redire; faveat ejusdem monasterii procuratoribus; eidem reddat mancipia. Gregorius Cypriano diacono. Pervenit ad nos, insinuante Theodosio abbate monasterii sancti Martini, tres se illic in Sicilia monachos, quos pro utilitate monasterii sui transmiserat, retinuisse, et petiit a nobis ut cum tuo eos solatio in suum debeat monasterium revocare.", + "candidate_score": 0.602835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_7", + "bdc_text": "cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_578", + "psc_text": "Ecclesiae pecuniis. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Qualiter succurrendum sit redemptionibus captivorum, et sanctorum canonum et mundanarum legum sanctio evidenter edocuit. Quod cum omnibus notum sit, mirati sumus ut fraternitas tua in redemptionem Tribuni clerici tui praesentium latoris nulla mota misericordia subveniret. Quod ergo sponte facere distulisti, nostra saltem facere festina adhortatione commonitus, ne si, quod non credimus, negligendum putaveris, incipiat tibi necessitas quod voluntas fugit imponere. Quia igitur supradictus Tribunus ab hostibus se praedatum ac centum duodecim solidis se perhibet comparatum, ad quorum se deflet restitutionem urgeri, haec te oportet diligenter inquirere. Et si ita est, nec eum unde pretium in se datum reddere possit habere cognoveris, supradictos solidos de Ecclesia redemptori ejus restitue. Nam valde durum est si de Ecclesia cui militat remedium nullum inveniat. Omissa itaque excusatione, pretium quod in eo datum manifesta veritate patuerit, sine aliqua mora, sicut sumus praefati, restitue, quatenus nec creditorem ejus tempore necessitatis", + "candidate_score": 0.601775, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.665319, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_904", + "psc_text": "magnum philosophiae culmen evectus est. Hoc tempore Epiphanius, qui postea Cypri fuit episcopus, inter eremitas maximus habebatur. Fuit etiam in Carris Protogenes episcopus post Vitum, qui, ut ferunt, sibi professus est in Domini Epiphania revelatum: quia vidisset imperatorem Constantinum, quemadmodum ei Deus futura monstraret, et juberet ut quod ei diceret, obediret. Apud hunc [ Ed., hos] itaque tanta abstinentia vigebat, ut propter multa jejunia dentes ejus vermibus ebullirent [ ms. Lyr., caderent et evellerentur]. Alios vero quosdam usque ad octoginta annos panem ferunt penitus non gustasse: Heliodorum plurimas insomnes duxisse noctes; jejunioque septenos continuasse dies. Multi quoque apud Palaestinam et Syriam, atque Persas, fuere monachorum, quorum si vel nomina conscribere quispiam voluerit, multos libros implebit. SOZOMEN., lib. VI, cap. 28. p. 677. CAPUT II. Quod Ariani Constantinopoli comprehendentes orthodoxos, multos in navi concremaverint. Eo siquidem tempore in Constantinopolitana urbe comprehendentes Ariani quosdam religionis piae presbyteros, eosque mittentes in navem inermem,", + "candidate_score": 0.665319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_303", + "psc_text": "quos omnes imperator posita lege sancivit auferri eorum oratoria et ecclesiis applicari; et neque in domibus privatorum eos congregationes patiebatur, nec publice celebrare. Melius enim judicabat in ecclesia catholica communicandum, et in eam cunctis convenire suadebat. Propter quam legem arbitror haeresis memoriam fuisse destructam. Nam priorum principum temporibus Christi cultores licet sectarum diversitate differrent, apud paganos tamen Christiani esse putabantur, et similiter passionibus subjacebant, ac semetipsos propter communes persecutiones examinaro non poterant, et propterea facile inter se convenientes missas celebrabant. Et licet essent pauci, non tamen videbantur esse divisi. Post hanc vero legem neque publice in ecclesias poterant convenire, neque latenter, dum episcopi civitatum et clerici observantes talia prohiberent. Hinc ergo plurimi metuentes ad Ecclesiam se catholicam contulerunt. Alii vero manserunt in sua sententia, non tamen successores haeresis reliquerunt. SOZOMEN., lib. II, cap. 30. Edit. Christ. Vales. cap. 32, p. 492. CAPUT XII. Quomodo et ubi imperator Constantinus imperatores tres", + "candidate_score": 0.654512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_8_10", + "bdc_text": "Amicos hostesque alterius Ferdinandus pro amicis hostibusque habebit ; Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_959", + "psc_text": "sola erat Ariano plena contagio; nam Occidens liber ab hujusmodi languore permansit. Constantinus enim senior, filius Constantini majoris, et Constans junior, paternam fidem integram servaverunt. Rursus etiam Valentinianus imperator Hesperiae inviolatam custodivit fidei pietatem. Orientis autem tractus multifariam hujusmodi labe completus est. Arius enim Alexandrinae presbyter civitatis hanc ibi genuit blasphemiam. Post quem Eusebius, Patrophilus et Aetius, Palaestini, et Paulinus atque Gregorius, Phoenices, et Laodicensis Theodotus [ Ms. Santheod., Theodolus], cumque his Georgius, post quos etiam Athanasius et Narcissus, Cilices, et alii plurimi male jactata semina nutriverunt. His igitur nequissimis cultoribus fuit cooperator Constantius atque Valens. Pro hac ergo solummodo causa, Theodosius suo subjacentes imperio Constantinopolim congregari praecepit episcopos. THEODORETUS, lib. V, cap. 6, p. 205. CAPUT V. Quomodo Macedoniani denuo ab orthodoxis divisi sint. Interea Macedoniani, post legationem ad Liberium destinatam, aliquanto tempore sine discretione communicabant ipsi et iis qui ab initio definitionem fidei Nicaenae susceperant. Cumque lex principis", + "candidate_score": 0.637499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_4_6", + "bdc_text": "die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ; solvet Ferdinandus annua 30 m olim pacta pro eo , quod Pannoniae possidet , et quaedam aulae dona vel portae , ut vocant ipsi , castrumque a Turcis captum ipsis remanebit , non tamen gratuitum ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1086", + "psc_text": "purpura thecam in qua caput Baptistae jacebat, eamque portans venit, et ante civitatem Constantinopolitanam recondidit in septimo milliario, ibique magnam et pulcherrimam Deo aedificavit ecclesiam; crebroque deprecatus est matronam, promisitque dona gratissima si reconciliari vellet. Nec passa est, erat enim Macedoniana haeresi violata, licet presbyter Vincentius consectator ejus, qui prophetae sepulcrum aequaliter observabat, conversus fuisset, et catholicae communicasset Ecclesiae. Ferunt enim quia conjurationem habeant Macedoniani nunquam se a sua secta recedere. Verum is presbyter, dum ageretur de migratione sacri capitis, apud se definivit, quia si sequeretur Baptista imperatorem, et ipse communicaret ei. Quo facto, conversus est. SOZOMEN., lib. VII, cap. 21, p. 737. CAPUT XLIV. Quemadmodum Flavianus Antiochenum solus acceperit episcopatum. Igitur in Antiochia Meletii maximi successionem Flavianus accepit, qui cum Diodoro plurima pro ovibus certamina passus est. Voluerat enim Paulinus Ecclesiae suscipere praesulatum: sed pontificum restitit chorus, dicens non oportere eum qui Meletii consilium non receperat, post illius mortem", + "candidate_score": 0.631313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_4_6", + "bdc_text": "die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ; solvet Ferdinandus annua 30 m olim pacta pro eo , quod Pannoniae possidet , et quaedam aulae dona vel portae , ut vocant ipsi , castrumque a Turcis captum ipsis remanebit , non tamen gratuitum ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.627818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_5_7", + "bdc_text": "februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ; solvet Ferdinandus annua 30 m olim pacta pro eo , quod Pannoniae possidet , et quaedam aulae dona vel portae , ut vocant ipsi , castrumque a Turcis captum ipsis remanebit , non tamen gratuitum ; cum enim deberet Ferdinandus quinquennii tributum , duas ex eo partes infra tres menses solvet , reliquum ei pro castro acceptum referetur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_229", + "psc_text": "clamaverat propheta, dicens (Cap. XIV, 20): Et erit quod in freno est sanctum Domino omnipotenti. Salutaris vero crucis partem quidem aliquam regalibus distribuit. THEODORETUS, lib. I, cap. 18, p. 48. Quam Constantinus suscipiens, et credens salvari civitatem ubi haec particula servaretur, in sua statua, sicut fertur, in foro Constantini posita super columnam porphyreticam devote condidit. SOCRATES, lib. I, cap. 13; edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 47 Reliquam vero partem in argentea theca clausam civitatis tradidit sacerdoti. Et undique congregans artifices, maximas illic ornatasque aedificavit ecclesias. His ita gestis, convivio exhibito virginibus sacris, et ipsa ministerium ancillae gerens, ultra octogesimum annum aetatis agens, et his similia faciens rediit ad filium. Et cum laetitia transivit e saeculo, multa filio pietatis mandata committens, novissimis benedictionibus adimpleto. THEODORETUS, lib. I, cap. 18, p. 48. Post haec igitur imperator curam maximam Christianorum habens, paganorum superstitiones aversabatur; removitque monomachias, et suas imagines in templis poni", + "candidate_score": 0.625709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_4_6", + "bdc_text": "die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ; solvet Ferdinandus annua 30 m olim pacta pro eo , quod Pannoniae possidet , et quaedam aulae dona vel portae , ut vocant ipsi , castrumque a Turcis captum ipsis remanebit , non tamen gratuitum ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_229", + "psc_text": "clamaverat propheta, dicens (Cap. XIV, 20): Et erit quod in freno est sanctum Domino omnipotenti. Salutaris vero crucis partem quidem aliquam regalibus distribuit. THEODORETUS, lib. I, cap. 18, p. 48. Quam Constantinus suscipiens, et credens salvari civitatem ubi haec particula servaretur, in sua statua, sicut fertur, in foro Constantini posita super columnam porphyreticam devote condidit. SOCRATES, lib. I, cap. 13; edit. Christ. Vales. cap. 17, p. 47 Reliquam vero partem in argentea theca clausam civitatis tradidit sacerdoti. Et undique congregans artifices, maximas illic ornatasque aedificavit ecclesias. His ita gestis, convivio exhibito virginibus sacris, et ipsa ministerium ancillae gerens, ultra octogesimum annum aetatis agens, et his similia faciens rediit ad filium. Et cum laetitia transivit e saeculo, multa filio pietatis mandata committens, novissimis benedictionibus adimpleto. THEODORETUS, lib. I, cap. 18, p. 48. Post haec igitur imperator curam maximam Christianorum habens, paganorum superstitiones aversabatur; removitque monomachias, et suas imagines in templis poni", + "candidate_score": 0.618892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_4_6", + "bdc_text": "die 6 . februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ; solvet Ferdinandus annua 30 m olim pacta pro eo , quod Pannoniae possidet , et quaedam aulae dona vel portae , ut vocant ipsi , castrumque a Turcis captum ipsis remanebit , non tamen gratuitum ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_954", + "psc_text": "parva civitas vesaniam tunc obtinuerat Arianam. Ubi dum accessisset Eusebius, ut Marin, virum plurimis virtutibus decoratum, in sede collocaret episcopali, quaedam mulier Ariana peste completa, tegulam de tecto demisit, qua ejus caput valde contrivit, isque post paululum ad vitam meliorem de hac luce migravit. Qui moriens, praesentes jurejurando construnxit ut ab ea quae hoc fecisset nullo modo poenas exigerent, imitatus Dominum suum, qui pro crucifigentibus ait: Pater, dimitte eis; non enim sciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) ; simul et conservum Stephanum, qui post multos lapidum jactus clamabat: Domine, ne eis statuas hoc peccatum (Act. VII, 59) . Hoc ergo modo magnus Eusebius est defunctus. Et qui Thraciae barbaros evitavit, impiorum haereticorum manus declinare non potuit; sed martyrii coronam illorum ferocitate suscepit. Haec ergo gesta sunt post reversionem episcoporum. THEODORETUS, lib. V, cap. 3. Edit. Christ. Vales. cap. 2 et 3, p. 200. 333 CAPUT IV. De Theodosii ducatu, et", + "candidate_score": 0.618212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_5", + "bdc_text": "februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1037", + "psc_text": "Quibus medicaminibus incurabilia vulnera plagasque curasti? At imperator: Tuum, inquit, opus est et docere, et medicamina temperare; meum vero oblata suscipere. Tunc sanctus Ambrosius: Quoniam furori, inquit, tuum judicium commisisti, et non ratio protulit sententiam, sed potius iracundia: scribe legem quae decreta furoris evacuet, ut triginta diebus sententia necis atque proscriptionis in litteris tantummodo maneat, et judicium rationis exspectet; quibus transactis diebus, ira videlicet jam cessante, ratio causam judicans, apud semetipsam quae cognoverit sub veritate disponat. In his enim diebus agnoscetur an justa sit quam protuleris, an injusta sententia. Et siquidem ratio probaverit injusta quae sunt prolata, disrumpet; si vero justa, firmabit. Dierum vero numerus ad haec examinanda sufficiet. Hanc admonitionem imperator animo lubenti suscipiens, et optimam esse confitens, legem conscribi repente praecepit, et propriae manus litteris confirmavit. Quo facto, vinculum ejus solvit Ambrosius. Quae lex hactenus observatur. Est enim hujusmodi. Impp. Gratianus, Valentinianus, et Theodosius Augg. Flaviano praefecto praetorio", + "candidate_score": 0.605601, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf024", + "work_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3", + "max_score": 0.665312, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_89", + "psc_text": "Nam si omne cuiusque bonum eo. cuius est, constat esse pretiosius, cum vilissima rerum vestra 16 Gell. IX 8: verum est profecto, quod observato rerum usu sapientes viri dixere, multis egere, qui multa habeat; XIII 24 PTLVDKE 3 sint P 6 inest om. P 7 vel prius om. P quodsi (sui) Schepss EngS 8 haec s. r. P 12 (in) tanto Kluss. , cf. Eng. 14 ab opus tnctptt D 17 minimo V* suae L 28 (quod) c. bonum (est) Laud1 E2 (quod) c. b. (id) VI DLaud2 (quod) c. b. (est id) TiLE1; cf. Eng. bona esse iudicatis, eisdem vosmet ipsos vestra existimatione summittitis, quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est, ut tum tantum ceteris rebus, cum se cognoscit. excellat. eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est. hominibus vitio venit. Quam vero late patet vestor hiehic", + "candidate_score": 0.665312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_124", + "psc_text": "Quod quidem est naniumomnium summum bonorum cunctaque intra se bona continens, cui si quid aforet, summum esse non posset, quoniam relinqueretur extrinsecus, quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diverso tramite mortales omnes conantur adipisci; est enim mentibus hominum veri boni naturaliter inserta cupiditas, sed a falsa devius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes, ut divitiis affluant, elaborant, alii vero, bonum quod sit dignissimum, veneratione iudicantes adeptis honoribus reverendi civibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituant: hi vel regnare ipsi volunt vel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas I9 Plat. Euth. 27se: ἀ̃ρά γε πάντες ἄνϑρωποι βουλόμεϑα tv πράττειν; (Iambl. V 24, 22; r. Jaeger 62). Cic. Hort. 26/36: beati certe omnes esse volumus, unde disputationis (alteritls partis iudice Byicatero 56) sumptum esse initium August. Trin. XIII4, 7 testatur;", + "candidate_score": 0.665139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_89", + "psc_text": "Nam si omne cuiusque bonum eo. cuius est, constat esse pretiosius, cum vilissima rerum vestra 16 Gell. IX 8: verum est profecto, quod observato rerum usu sapientes viri dixere, multis egere, qui multa habeat; XIII 24 PTLVDKE 3 sint P 6 inest om. P 7 vel prius om. P quodsi (sui) Schepss EngS 8 haec s. r. P 12 (in) tanto Kluss. , cf. Eng. 14 ab opus tnctptt D 17 minimo V* suae L 28 (quod) c. bonum (est) Laud1 E2 (quod) c. b. (id) VI DLaud2 (quod) c. b. (est id) TiLE1; cf. Eng. bona esse iudicatis, eisdem vosmet ipsos vestra existimatione summittitis, quod quidem haud immerito cadit. Humanae quippe naturae ista condicio est, ut tum tantum ceteris rebus, cum se cognoscit. excellat. eadem tamen infra bestias redigatur, si se nosse desierit; nam ceteris animantibus sese ignorare naturae est. hominibus vitio venit. Quam vero late patet vestor hiehic", + "candidate_score": 0.664943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_229", + "psc_text": "decidat et obduret et arescat. Prov. 14, 24: Corona sapientium dhitiae eorum. Ier. 13,18 5 nitentes aeptos PTl 11 captos T2V2 Aur.2 (probat Peip.2) PTLVDKE 19 ut em c. (ni in ras. P currenti T2V2 21 id∗∗ T idem L2E2 Peip. id est rel.; cf. 32, 20. 23 accepto laetaretur, poterat hoc vel alius quispiam vel ipse ‹ etiam, qui contulisset, auferre; sed quoniam id sua cuique I probitas confert, tum suo praemio carebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur, quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique; memento etenim corollarii illius, quod paulo ante praecipuum dedi, ac sic collige. Cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso, quod boni sint, fieri beatos liquet. Sed qui beati sint, deos esse convemt, est igitur praemium bonorum, quod nullus deterat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fienfieri.", + "candidate_score": 0.663007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_192", + "psc_text": "voluntas ampleetituramplectitur, contraque illud, quo solo mortalium rerum durat diuturnitas, gignendi opus, quod natura semper appetit, interdum co- -ercet voluntas. Adeo haec sui caritas non ex animali motione, sed ex naturali intentione procedit; dedit enim providentia creatis a se rebus hanc vel maximam manendi causam, ut. Quoad Dossuntpossunt. naturaliter manere desiderent. Quare nihil est, quod ullo modo queas dubitare cuncfca, .1 secuti T1V1 7 permanendi verum generatum P 19 a- PTL VDKM scissa V1 20 cognoscentes P 30sq. dedit ei providentia P quae sunt, appetere naturaliter constantiam permanendi, devitare perniciem. — Confiteor, inquam, nunc me indubitato cernere, quae dudum incerta videbantur. - Quod autem, inquit, subsistere ac permanere petit, id unum esse desiderat; hoc enim sublato ne esse quidem cuiquam per- manebit. — Verum est, inquam. — Omnia igitur, mquu, unum desiderant. — Consensi. — Sed unum id ipsum mon- stravimus esse, quod bonum. — ita quemquidem. — Cuncta igitur", + "candidate_score": 0.656786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_124", + "psc_text": "Quod quidem est naniumomnium summum bonorum cunctaque intra se bona continens, cui si quid aforet, summum esse non posset, quoniam relinqueretur extrinsecus, quod posset optari. Liquet igitur esse beatitudinem statum bonorum omnium congregatione perfectum. Hunc, uti diximus, diverso tramite mortales omnes conantur adipisci; est enim mentibus hominum veri boni naturaliter inserta cupiditas, sed a falsa devius error abducit. Quorum quidem alii summum bonum esse nihilo indigere credentes, ut divitiis affluant, elaborant, alii vero, bonum quod sit dignissimum, veneratione iudicantes adeptis honoribus reverendi civibus suis esse nituntur. Sunt qui summum bonum in summa potentia esse constituant: hi vel regnare ipsi volunt vel regnantibus adhaerere conantur. At quibus optimum quiddam claritas I9 Plat. Euth. 27se: ἀ̃ρά γε πάντες ἄνϑρωποι βουλόμεϑα tv πράττειν; (Iambl. V 24, 22; r. Jaeger 62). Cic. Hort. 26/36: beati certe omnes esse volumus, unde disputationis (alteritls partis iudice Byicatero 56) sumptum esse initium August. Trin. XIII4, 7 testatur;", + "candidate_score": 0.650171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_229", + "psc_text": "decidat et obduret et arescat. Prov. 14, 24: Corona sapientium dhitiae eorum. Ier. 13,18 5 nitentes aeptos PTl 11 captos T2V2 Aur.2 (probat Peip.2) PTLVDKE 19 ut em c. (ni in ras. P currenti T2V2 21 id∗∗ T idem L2E2 Peip. id est rel.; cf. 32, 20. 23 accepto laetaretur, poterat hoc vel alius quispiam vel ipse ‹ etiam, qui contulisset, auferre; sed quoniam id sua cuique I probitas confert, tum suo praemio carebit, cum probus esse desierit. Postremo cum omne praemium idcirco appetatur, quoniam bonum esse creditur, quis boni compotem praemii iudicet expertem? At cuius praemii? Omnium pulcherrimi maximique; memento etenim corollarii illius, quod paulo ante praecipuum dedi, ac sic collige. Cum ipsum bonum beatitudo sit, bonos omnes eo ipso, quod boni sint, fieri beatos liquet. Sed qui beati sint, deos esse convemt, est igitur praemium bonorum, quod nullus deterat dies, nullius minuat potestas, nullius fuscet improbitas, deos fienfieri.", + "candidate_score": 0.649996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_269", + "psc_text": "quoque excellentior: ἀνδϱὸς δὴ ἱεϱοῦ δέμας αἰϑέϱες οἰϰοδόμησαν. Fit autem saepe, uti bonis summa rerum regenda. deiera.tur, ut exuberans retundatur improbitas. Aliis mixta quaedam pro a.nimorum qualitate distribuit, quosdam ... remordet, ne longa, felicitate luxurient, alios duris (sinit) agitari, ut virtutes animi patientiae usu atque exercitatione confirment. Alii plus aequo metuunt, quod ferre possunt, alii plus aequo despiciunt, quod ferre non possunt; hos in experimentum sui tristibus ducit. Nonnulli venerandum saeculi nomen gloriosae pretio mortis emerunt, quidam suppliciis inexpugnabiles exemplum ceteris praetulerunt invictam malis esse virtutem; quae quam recte atque dispo- site et ex eorum bono, quibus accedere videntur, Rant, nulla dubitatio est. Nam illud quoque, quod improbis nunc tristia., nunc optata. proveniunt, ex eisdem ducitur causis. Ac de tristibus quidem nemo miratur, quod eos malo meritos omnes existimant — quorum quidem supplicia. tum ceteros 6 ParmeMtdt tribuebat Peip. (coll. 8,56 << 1C, 1 Diels) PTLVDK 6 AKAPOC V Aur.", + "candidate_score": 0.64917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_258", + "psc_text": "omnium principe constituta. quae cuncta disponit. fatum vero inhaerens rebus mobihbusmobilibus dispositio, per Quam providentia suis quaeque nectit ordinibus. Providentia namque cuncta pariter quamvis diversa, quamvis infinita complectitur, fatum vero singula digerit min motum locis, formis ac temporibus distributa,, ut haec tem- 25 poralis ordinis explicatio in divinae mentis adunata. 9 hinc alio fonte toque Neoplatonico usum esse Boethium putat Usener 52, r. Kiingner 4e, 3 (Plotin. I 7,1. II 2,1 sqq. III 1, 7sq.; 3, 4 sq. VI 8,18; 9, 8), 8ssq. Muller 26 (ProcLProv. 5sqq.; lolsqq. Tim. 30b'. Rand 17,1 confert Cic. De divin. II 101: tum ego rursus quasi ab alio principio sum exorsus dicere 12 Schundelen, Theol. Lit.-Bl. 1870, 809 coll. Ang. De tria. III 4, 9 probasse non ridetur singulas Consolationis sententias, si minus ex Augustino fluϰerint, at tamen M eo explicari posse PTLVDKE lpraedist.TZr'Z) 5 delibare Pulman 8 orationes T1LV 9 tum T1KE Pctp.", + "candidate_score": 0.648854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_228", + "psc_text": "potest, uti currendi in stadio, propter quam curritur, iacet praemium corona. Sed beatitudinem esse i ipsum bonum, propter quod omnia geruntur, ostendimus; est igitur humanis actibus ipsum bonum veluti praemumpraemium commune propositum. Atqui hoc a bonis non potest separari — neque enim bonus ultra iure vocabitur, qui careat bono - quare probos mores sua praemia non relinquunt. ua-ntumlibet igitur saeviant mali, sapienti tamen corona non decidet, non arescet: neQue enim probis animis proprium decus aliena decerpit improbitas. Quodsi extrinsecus 4-11 Mart. Cap. 16, 1 (9, 25): spes incerta fatigat 21sq. 11. supra 47, 7 sqq. 26sq. Ps. 89, 6: vespere decidat et obduret et arescat. Prov. 14, 24: Corona sapientium dhitiae eorum. Ier. 13,18 5 nitentes aeptos PTl 11 captos T2V2 Aur.2 (probat Peip.2) PTLVDKE 19 ut em c. (ni in ras. P currenti T2V2 21 id∗∗ T idem L2E2 Peip. id est rel.; cf. 32, 20. 23 accepto laetaretur,", + "candidate_score": 0.645554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0058.stoa001.opp-lat3_window_88", + "psc_text": "tuendam pretiosae supellectilis varietatem verumque illud est permultis eos indigere, qui permulta possideant, contraque minimum, qui abundantiam suam naturae necessitate. non ambitus superfluitate metiantur. Itane autem nullum est proprium vobis atque insitum bonum, ut in externis ac sepositis rebus bona vestra quaeratis? Sic rerum versa condicio est, ut divinum merito rationis animal non aliter sibi splendere nisi inanimatae supellectilis possessione videatur? Et alia quidem suis contenta sunt, vos autem deo mente consimiles ab rebus infimis excellentis naturae ornamenta captatis nec intellegitis, quantam conditori vestro faciatis iniuriam. Ille genus humanum terrenis omnibus praestare voluit, vos diffnitatem vestram infra infima quaeque detruditis. Nam si omne cuiusque bonum eo. cuius est, constat esse pretiosius, cum vilissima rerum vestra 16 Gell. IX 8: verum est profecto, quod observato rerum usu sapientes viri dixere, multis egere, qui multa habeat; XIII 24 PTLVDKE 3 sint P 6 inest om. P 7 vel prius om. P quodsi", + "candidate_score": 0.644353, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.664232, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_938", + "psc_text": "turbatum, plurimosque episcopos, quia haeresim non reciperent, sedibus suis pulsos, et in exsilia deportatos, atque in locum superstitum alios substitutos: his primitus vulneribus adhibeatur medicina justitiae, nec quisquam ita careat propriis, 1073 ut alter utatur alienis: cum si, ut cupimus, errorem omnes relinquunt, nemini quidem perire suus honor debeat; sed illis qui pro fide laboraverunt cum omni privilegio suo oporteat jus proprium reformari. Prioris autem Ephesinae synodi, cui sanctae memoriae Cyrillus episcopus tunc praesedit, contra Nestorium specialiter statuta permaneant: ne tunc damnata impietas ideo sibi in aliquo blandiatur, quia Eutyches justa exsecratione percellitur. Puritas enim fidei atque doctrinae, quam eodem quo sancti Patres nostri spiritu praedicamus, et Nestorianam et Eutychianam cum suis auctoribus condemnat pariter et persequitur pravitatem. Bene valete in Domine, fratres charissimi. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. Λέων ἐπίσκοπος τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῇ ἐν Νικαίᾳ, ἀγαπητοῖς ἀδελφοῖς, ἐν κυρίῳ χαίρειν. Ἐμοὶ μὲν ἦν εὐκταϊον, ἀγαπητοὶ,", + "candidate_score": 0.664232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_10_12", + "bdc_text": "De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.660737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.659826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.655154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_124", + "psc_text": "coss. EPISTOLA VII. AD EPISCOPOS PER ITALIAM. SYNOPSIS. Plurimos Manichaeorum vigilantia sua in urbe Roma detectos esse, et pari ab eis sollicitudine investigandos admonet. LEO universis episcopis per Italiae provincias constitutis in Domino salutem. CAP. I. In consortium vos nostrae sollicitudinis advocamus, ut vigilantia pastorali, ne quid diabolicae licere possit astutiae, commissis vobis gregibus diligentius consulatis: ne is qui Domini misericordia revelante per nostram curam a nostris ovibus morbus abigitur, necdum vobis praemonitis, et adhuc quid agatur ignaris, per vestras se dispergat Ecclesias, et suarum furtim cuniculos inveniat latebrarum, 624 ut quod a nobis in Urbe exstinguitur, tenebrosis apud vos radicibus seminetur. Plurimos impietatis Manichaeae sequaces et doctores in Urbe investigatio nostra reperit, vigilantia divulgavit, auctoritas et censura coercuit: quos potuimus emendare, correximus; et ut damnarent Manichaeum cum praedicationibus et disciplinis suis publica in Ecclesia professione, et manus suae subscriptione, compulimus; et ita de voragine impietatis suae confessos, poenitentiam concedendo,", + "candidate_score": 0.655087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_33", + "psc_text": "eadem epistola non inficiatur hoc beneficium solis Novatianis decretum, nedum ad alios schismaticos, sed etiam ad haereticos posse extendi, ubi pacis bonum et necessitas hanc indulgentiam requirant: ac propterea approbandum censuit judicium Anisii et sociorum ejus, qui ordinatos a Bonoso haeretico in suos gradus receperant; et similiter epistola 3 ad synodum Toletanam eodem consilio non solum probavit ejusdem synodi moderationem, dum Priscillianistas conversos in suos gradus recipiendos statuerat, verum etiam illos reprehendit, a quibus haec indulgentia canonibus contraria ferebatur. Hoc autem exemplo indulgentia ejusmodi sensim invaluisse videtur, ita ut Leonis tempore Ecclesiae bonum et necessitas idipsum de omnibus schismaticis et haereticis intelligendum postularent, dummodo iterato baptismate non essent polluti (hos enim omnes canones et constans Ecclesiae disciplina ab ordinibus et clero arcebant), nec alia ratione invaluisse, vel ab Innocentio probata fuisse credenda est, nisi in eam disciplinam, quam ante Innocentium obtinuisse ex Ambrosio ostendimus. Hunc itaque canonem in hanc disciplinam", + "candidate_score": 0.65482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_938", + "psc_text": "turbatum, plurimosque episcopos, quia haeresim non reciperent, sedibus suis pulsos, et in exsilia deportatos, atque in locum superstitum alios substitutos: his primitus vulneribus adhibeatur medicina justitiae, nec quisquam ita careat propriis, 1073 ut alter utatur alienis: cum si, ut cupimus, errorem omnes relinquunt, nemini quidem perire suus honor debeat; sed illis qui pro fide laboraverunt cum omni privilegio suo oporteat jus proprium reformari. Prioris autem Ephesinae synodi, cui sanctae memoriae Cyrillus episcopus tunc praesedit, contra Nestorium specialiter statuta permaneant: ne tunc damnata impietas ideo sibi in aliquo blandiatur, quia Eutyches justa exsecratione percellitur. Puritas enim fidei atque doctrinae, quam eodem quo sancti Patres nostri spiritu praedicamus, et Nestorianam et Eutychianam cum suis auctoribus condemnat pariter et persequitur pravitatem. Bene valete in Domine, fratres charissimi. Data sexto kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. Λέων ἐπίσκοπος τῇ ἁγίᾳ συνόδῳ τῇ ἐν Νικαίᾳ, ἀγαπητοῖς ἀδελφοῖς, ἐν κυρίῳ χαίρειν. Ἐμοὶ μὲν ἦν εὐκταϊον, ἀγαπητοὶ,", + "candidate_score": 0.653844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_9_11", + "bdc_text": "Pannonia autem regnum in tria distributum apertis limitibus disterminabitur , ut omnis belli tollatur occasio et regulo Transylvaniae suum maneat inoffensum . De pace autem inter maximos christianorum reges , quod nec praestantia tua potest ignorare , certus fere rumor affertur et res in portu esse videtur . Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.653766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_311", + "psc_text": "Romam sociandi, synodo indissimulanter occurrant. LEO episcopus, universis episcopis per Siciliam constitutis in Domino salutem. Divinis praeceptis et apostolicis monitis incitamur ut pro omnium Ecclesiarum statu impigro vigilemus affectu, ac si quid usquam reprehensioni invenitur 716 obnoxium, celeri sollicitudine, aut ab ignorantiae imperitia, aut a praesumptionis usurpatione revocemus. Manente enim Dominicae vocis imperio, quo beatissimus apostolus Petrus trina repetitione mysticae sanctionis imbuitur, ut Christi oves, qui Christum diligit, pascat; ipsius sedis, cui per abundantiam divinae gratiae praesumus, reverentia coarctamur, ut periculum desidiae, quantum possumus, declinemus: ne professio summi Apostoli, qua se amatorem Domini esse testatus est, non inveniatur in nobis; qui NEGLIGENTER pascens toties commendatum gregem, convincitur summum non amare pastorem (Joan. XXI, 17). CAP. I. De baptismo non in Epiphania, sed in festo paschali celebrando. Cum ergo mihi de charitatis vestrae actibus fraterna affectione sollicito certis indiciis innotuerit, vos in eo quod inter sacramenta Ecclesiae principale est, ab apostolicae", + "candidate_score": 0.65279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_15_17", + "bdc_text": "martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1151", + "psc_text": "debuit, non praeponi. Illud quoque clementiae vestrae benevolentiam peto, ut veneratorem vestrum fratrem meum Julianum episcopum, in vestro, sicut facere dignamini, habeatis affectu; cujus obsequiis praesentiae meae vobis imago reddatur. Nam et de fidei ejus sinceritate confidens, vicem ipsi meam contra temporis nostri haereticos delegavi; atque propter Ecclesiarum pacisque custodiam, ut a comitatu vestro non abesset, exegi. Cujus suggestiones, pro concordia catholicae unitatis, tamquam meas audire dignemini, placentes Deo, qui vobis praeter regiam coronam etiam sacerdotalem conferat palmam. Data sexto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. 1188 EPISTOLA CXII. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Andream ecclesiasticis rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae", + "candidate_score": 0.649147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.647058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_2_4", + "bdc_text": "Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit : die 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_368", + "psc_text": "eamdem Flaviani epistolam se jam tunc accepisse indicat, cum scripsit epistolam 27, datam die 21 Maii anni ejusdem. Si epistola Flaviani sub hunc diem accepta valde erat sera; ergo multo ante scripta fuerat. Haec de primis Flaviani litteris procul dubio intelligenda sunt. Rursum epistola 36 ad eumdem Flavianum, data XII vel XV kal. Julii anni ejusdem aliae hujus litterae tunc acceptae una cum gestis nominantur sic: Litteras tuae dilectionis accepi cum gestis, quae apud vos de fidei quaestione confecta sunt. Haec de secundis litteris ejusdem Flaviani, quibus acta in Eutychem aeque ac primis annexa fuerant. Porro in hac epistola 36 respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum", + "candidate_score": 0.639968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_954", + "psc_text": "Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae sibi legationis eosdem reportasse vestra pagina designavit. Nec mirum quod Dominus noster Jesus Christus catholicae fidei, quam tenemus, majestatis sua gratiam custodiamque praestiterit: quando vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit, qui et recta sentire de incarnationis Dominicae sacramento, et eadem potestis rectius custodire. CAP. II. Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam", + "candidate_score": 0.637842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_955", + "psc_text": "Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam fidei assertione plene digestam, ad Orientem dudum sanctitas vestra transmiserat, quae ad nos ex vestra admonitione, sancto fratre et coepiscopo nostro Ceretio mutuante pervenit. Claruit eam plena fidei simplicitate fulgere, prophetarum etiam assertionibus, evangelicis auctoritatibus, et apostolicae doctrinae testimoniis, nitore quodam lucis ac veritatis splendore radiare, omnibusque sensibus convenire, quos beatus Ambrosius. de incarnationis Dominicae mysterio suis libris Spiritu sancto excitatus inseruit. CAP. III. Et quia omnia majorum fidei nobis antiquitus traditae tota puritate conveniunt, Domine sancte et beatissime pater, placuit omnibus, quorum subscriptio subter annexa nomina poterit declarare, ut eos qui impie de incarnationis Dominicae sacramento sentiunt, quamvis intellectus", + "candidate_score": 0.618644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_5", + "bdc_text": "februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_893", + "psc_text": "per Constantinopolitanos clericos ad pietatem tuam ante rescripserim, sumptis tamen clementiae vestrae litteris per virum illustrem praefectum 1044 urbis filium meum Tatianum, magnam materiam gratulationis accepi: quia studiosissimos vos ecclesiasticae pacis agnovi. Cui sancto desiderio digna equitate confertur, ut quem statum esse cupitis religionis, eumdem habeatis et regni. Nam inter principes Christianos Spiritu Dei confirmante concordiam, gemina per totum mundum fiducia roboratur: quia profectus charitatis et fidei utrorumque armorum potentiam insuperabilem facit, ut propitiato per unam confessionem Deo, simul et haeretica falsitas et barbara destruatur hostilitas, gloriosissime imperator. Aucta igitur per imperialem amicitiam spe coelestis auxilii, confidentius pietatem vestram pro sacramento salutis humanae incitare praesumo: ne cujusquam procaci impudentique versutia quasi de incerto quid sequendum sit sinatis inquiri. Et cum ab evangelica apostolicaque doctrina ne uno quidem verbo liceat dissidere, aut aliter de Scripturis divinis sapere, quam beati apostoli et patres nostri didicerunt atque docuerunt, nunc demum indisciplinatae moventur et", + "candidate_score": 0.600531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_5", + "bdc_text": "februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1039", + "psc_text": "supra sanctum altare posuissemus, ipsam eorum pietati tradidimus, sic eam ut acciperent, cum ipsi rogavissent: qui accipientes gloriam dederunt nobiscum Christo Domino, qui expulit quidem obscuritatem pravae opinionis, et illustravit summa consensione verbum veritatis. Et quae quidem ad ecclesiasticam pacem concordiamque sacerdotum in fide pura spectant, per gratiam Salvatoris hoc pacto contigerunt. CAP. IV. Quoniam vero etiam de aliis rebus oportebat nos considerare, ut tanta synodus omnia videretur agere sine ulla omissione, quae correctionis indigent, atque approbationis tum in canonicis, tum in ecclesiasticis capitibus, cura adhibita est et ab iis qui omnia moderantur, et a magnificentissimis gloriosissimisque judicibus et illustri et glorioso senatu et clero universo et populo, ut afficeretur aliquo honoris additamento sanctissima sedes hujus regiae urbis Constantinopolis per consensum hujus sanctae synodi circa canonem centum quinquaginta sanctorum Patrum, qui congregati fuerant sub magno Theodosio piae recordationis, qui fuit Constantinopolis imperator, praesidente tunc Nectario quidem Constantinopoli, Timotheo vero Alexandriae,", + "candidate_score": 0.597005, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis", + "max_score": 0.664187, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_112", + "psc_text": "placere appetit, non se, sed per se hominibus placere veritatem quaerit. CAPUT IX [ Al. XX]. Quod scire sollicite rector debet, quia plerumque vitia virtutes se esse mentiuntur. Scire etiam rector debet quod plerumque vitia virtutes se esse mentiuntur. Nam saepe sub parcimoniae nomine se tenacia palliat, contraque se effusio sub appellatione largitatis occultat. Saepe inordinata remissio pietas creditur, et effrenata ira spiritalis zeli virtus aestimatur. Saepe praecipitata actio velocitatis efficacia, atque agendi tarditas 29 gravitatis consilium putatur. Unde necesse est ut rector animarum virtutes ac vitia vigilanti cura discernat, ne aut cor tenacia occupet, et parcum se videri in dispensationibus exsultet; aut cum effuse quid perditur, largum se quasi miserando glorietur; aut remittendo quod ferire debuit, ad aeterna supplicia subditos pertrahat; aut immaniter feriendo quod delinquitur, ipse gravius delinquat; aut hoc quod agi recte ac graviter potuit, immature praeveniens leviget; aut bonae actionis meritum differendo, ad deteriora permutet. CAPUT", + "candidate_score": 0.664187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Regula-pastoralis_window_176", + "psc_text": "ex patientia tolerat, amare etiam ex benignitate non cessat. Unde idem doctor egregius cum patientiam discipulis suaderet, dicens: Omnis amaritudo, et ira, et indignatio, et clamor, et blasphemia tollatur a vobis (Ephes. IV, 31) , quasi cunctis exterius jam bene compositis ad interiora convertitur, dum subjungit: Cum omni malitia (Ibid.) ; quia nimirum frustra indignatio, clamor et blasphemia ab exterioribus tollitur, si in interioribus vitiorum mater malitia dominatur; et incassum foras nequitia ex ramis inciditur, si surrectura multiplicius intus in radice servatur. Unde et per semetipsam Veritas dicit: Diligite inimicos vestros, benefacite his qui oderunt vos, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos (Luc. VI, 27) . Virtus itaque est coram hominibus, adversarios tolerare; sed virtus coram Deo, diligere; quia hoc solum Deus sacrificium accipit, quod ante ejus oculos in altari boni operis flamma charitatis incendit. Hinc est quod rursum quibusdam patientibus, nec tamen diligentibus dicit: Quid autem vides festucam", + "candidate_score": 0.661999, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.663905, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3123", + "psc_text": "anteriora sunt, me extendens, ad destinatum persequor bravium supernae vocationis, sciens scriptum esse cordis inspectorem Deum (Phil. 3. 15. et Prov. 24. 12) . Et idcirco satagit, ut animam mundam habeat a peccato. Propter quod scriptum est, omni custodia serva cor tuum (Prov. 4. 23) . Et iterum: Diligit Dominus munda corda. Accepti autem sunt ei omnes immaculati (Prov. 11. 20. juxta LXX) . Idcirco age, ut ordines reliquum tempus vitae tuae sine offensa, ut possis secure canere cum Propheta: Perambulam in innocentia cordis mei, in medio domus meae (Psal. 100. 2) . Et iterum: Introibo ad altare Dei, ad Deum, qui laetificat juventutem meam (Psal. 42. 4) . Quia inchoasse non sufficit; sed perfecisse justitia est. EPISTOLA CXLIX. S. HIERONYMI. De solemnitatibus Paschae. Hebraeorum dies festos edisserit, eosque minime observari debere post Evangelium docet. 1. De solemnitatibus et Sabbatis, Neomeniis, quae in Lege a Domino praecipiuntur observari, tuae caritatis", + "candidate_score": 0.663905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_11_13", + "bdc_text": "Papa crysipelate in crure laborat , quod lethale arbitrantur , non tamen offensiones contra suos deponit nec aliquid de inventione curarum remittit edixitque , ut ad sextum aprilis omnes episcopi suis in sedibus reperiantur eo perpetuo commoraturi , nisi pernecessaria causa bimestrem absentiam concesserit , idque sub gravissimis poenis . Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2430", + "psc_text": "in omnibus mandatis et justificationibus Domini absque querela (Luc. 1. 6) . Et praeceptum est Apostolis: Estote perfecti, sicut Pater vester coelestis perfectus est (Matth. 5. 46) . Nunquam autem hoc Apostolis imperaret, nisi sciret hominem posse esse perfectum. Nisi forte hoc dicamus, quod recedens ab omni malo, emendationem significet, et de erroribus pueritiae, et de vitiis lascivientis aetatis, transitum ad correctionem atque virtutes; justitiam quoque quae in Zacharia, et Elizabeth praedicatur, foris esse; concupiscentiam vero quae nunc habitare in membris nostris dicitur, versari intrinsecus. Sed et Apostolis non pueris praecipitur, verum jam aetatis robustae, ut assumant perfectionem, quam et nos confitemur in aetate esse perfecta. Nec haec dicentes, adulamur vitiis; sed auctoritatem sequimur Scripturarum, 875 quod nullus homo sit absque peccato, sed conclusit Deus omnes sub peccato; ut omnium misereatur (Gal. 3. 22): absque eo solo, qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus (Isai. 53)", + "candidate_score": 0.654186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16_18", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 : ] Clarissimo viro domino Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae ministro dignissimo . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1537", + "psc_text": "continuo laudat, quod ejus opera damnata sit haeresis Origeniana, quam ut persequi ad finem usque non desinat, vehementer hortatur. Domino Beatissimo THEOPHILO DIONYSIUS Liddensis Episcopus. « Bonus Deus noster, qui in conciliis sanctorum glorificatur (Ps. 88. 2), et amicos sibi, ac Prophetas singulis temporibus praeparat, si ordinem nostrae generationis aspicias, te, Domine frater beatissime, aemulatorem rectae fidei suscitavit ut et superstitionem haereticam de Gentilium fonte manantem Apostolico rigore contereres, et humanum genus, quod multis trahitur erroribus, ac dispersum gregem Christi ad suum Pastorem reduceres; qui tempore passionis idcirco pro cunctis dedit animam suam, ut nunc possimus credentes dicere, Vere Deus in nobis est (1. Cor. 14. 25) . Quis enim ita aut stultus, aut impius est, ut non confiteatur, te maximum orbi dedisse munus, deletis sceleratissimis blasphemis [fort. blasphemi ] Origenis discipulis, ne Ecclesia Christi ab his polluatur, quorum cancer, et insanabilis 557 lepra sic multorum corda pervasit, ut et", + "candidate_score": 0.642511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_14_16", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 . Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1539", + "psc_text": "Omnes enim qui sapiunt, quae sursum sunt, te Patrem, et spem, et coronam fidei alacres profitentur, quod Arii Magistrum, et discipulum ejus Evangelico mucrone confoderis. Fratres cellulae meae oppido te salutant, et fratres qui tecum sunt. » EPISTOLA XCV 558 ANASTASII PAPAE AD SIMPLICIANUM. Studium Theophili, ac vigilantiam laudat, cujus litteris conventus, Simpliciano Mediolanensi Episcopo denuntiat, a se quoque Origenianae haeresi inflictum esse anathema. Domino Fratri SIMPLICIANO, ANASTASIUS. 1. « Grandem sollicitudinem atque excubias super gregem suum pastor habere approbatur. Similiter et ex alta turre causa civitatis diu noctuque cautus speculator observat. Magister providus navis 559 hora tempestatis, et periculi magnam patitur animi jactationem, ne procellis, atque asperrimis fluctibus navis elidatur in saxa. Pari animo vir sanctus et honorabilis Theophilus, frater et coepiscopus noster, circa salutis commoda non desinit vigilare, ne Dei populus per diversas Ecclesias, Origenem legendo, in magnas incurrat blasphemias. » 2. « Conventus litteris memorati, convenio Sanctitatem", + "candidate_score": 0.641103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.631964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_1_3", + "bdc_text": "aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio . Nunc , quod tuo scitu dignum arbitrer , hoc occurrit :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.629723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_16", + "bdc_text": "Praestantiae tuae obsequentissimus amicus Io[annes ] Ia [cobus ] Decambray. [vor 538 :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_909", + "psc_text": "sodalem meum, et amicum, amicum, inquam, meum, antequam notum; et precabor, ne assentationem in necessitudine [al. necessitudinem ] suspiceris: quin potius vel errare [al. errore ] me aestimato, vel amore labi, quam amicum adulatione decipere. Magnum habes ingenium, et infinitam sermonis supellectilem: et facile loqueris et pure, facilitasque ipsa et puritas mixta prudentiae est. Capite quippe sano omnes sensus vigent. Huic prudentiae et eloquentiae si accederet vel studium, vel intelligentia Scripturarum, viderem te brevi arcem tenere nostrorum: et ascendentem cum Joab tectum Sion (1. Paral. 11), canere in domatibus, quod in cubilibus cognovisses. Accingere, quaeso, te, accingere. « Nihil sine magno labore vita dedit mortalibus (Ex Hor. l. 1. Sat. 9), Nobilem te Ecclesia habeat, ut prius Senatus habuit. Praepara tibi divitias, quas quotidie eroges: et nunquam deficiant, dum viget aetas, dum nondum canis spargitur caput: antequam « subeant morbi, tristisque senectus, 327 Et labor, et durae » rapiat «", + "candidate_score": 0.628913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_0_2", + "bdc_text": "Ornatissime vir , accepi iamdudum literas praestantiae tuae 3 . aprilis scriptas nec quod ad e m prius scriberem , hactenus habui . Extremis postea praestantiae tuae literis ad Fabritium Gallitiumque datis ascriptae mihi salutis rerumque in eis narratarum periucunda mihi fuit lectio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.625061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_5", + "bdc_text": "februarii resutam pacem inter Turcam et imperatorem Ferdinandum conciliante maxime rege nostro ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_183", + "psc_text": "retributa, sed ex donante concessa est. Pax vero qua reconciliati Deo sumus, habentes propitiatorem Dominum nostrum Jesum Christum, qui donavit nobis delicta nostra; et delevit chirographum mortis, quod erat contra nos, affigens illud cruci: et principatus et potestates fecit ostentui, triumphans eas in ligno. Quae autem major potest esse clementia, quam ut Filius Dei, hominis Filius nasceretur? decem mensium fastidia sustineret? partus exspectaret adventum? involveretur pannis? subjiceretur parentibus? per singulas adoleret aetates? Et post contumelias vocum, alapas et flagella, crucis quoque pro nobis fieret maledictum, ut nos a maledicto legis absolveret, Patri factus obediens usque ad mortem: et id opere compleret, quod ante ex persona mediatoris fuerat deprecatus, dicens: « Pater volo, ut quomodo ego et tu unum [al. idem ] sumus, ita et isti in nobis unum sint » (Joan. 17. 22). Ergo 71 quia ad hoc venerat, ut quod erat, impossibile Legis, quia nemo ex ea justificabatur, ineffabili", + "candidate_score": 0.603625, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1", + "max_score": 0.662943, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_44", + "psc_text": "idcirco satis agit ut omni modo etiam animum cum corpore mundum habeat a peccato, sciens scriptum esse: Omni custodia custodi cor tuum (Prov. IV, 23) . Et: Ita enim diligit Dominus sancta corda, accepti sunt autem ei immaculati (Prov. XI, 20) . Et alibi: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Quod de illis dici arbitror, quos conscientia in nulla redarguit culpa peccati; de quibus et Joannem in epistola dixisse reor: Si cor nostrum nos non reprehendit, fiduciam habemus ad Deum; et quaecumque petierimus accipiemus ab eo (I Joan. III, 21) . Nolo existimes te peccati crimen fugisse, si voluntatem non sequatur effectus, cum scriptum sit: Quicumque viderit mulierem ad concupiscendum, jam moechatus est eam in corde suo (Matt. V, 28). Ne dicas: Cogitavi quidem, sed non perfeci; quoniam etiam concupiscere nefas est, quod fieri crimen est. Unde et beatus Petrus praecipit dicens: Animas vestras castificate", + "candidate_score": 0.662943, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1", + "max_score": 0.662479, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13_15", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 . martii 1559 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_122", + "psc_text": "sancto eius? innocens manibus et mundus corde — innocens manibus ascendet et mundus corde stabit: illud in opere est, illud in fine — et illic magis intellegendum quod dictum est: bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia. tunc enim erit uere bona substantia, id est uerae diuitiae, cum transierit tota paupertas, id est consummata fuerit omnis infirmitas. nunc uero auertat se homo a delicto, cum proficiendo inde discedit et renouatur de die in diem, et dirigat manus in opere misericordiae et ab omni delicto mundet cor suum, misereatur, ut quod restat per ueniam dimittatur. hoc enim salubriter et sine uana inanique iactantia bene intellegitur in eo quod dixit sanctus Iohannes: si cor nostrum nos non reprehendat, fiduciam habemus ad deum et quaecumque petierimus accipiemus ab eo. hoc enim uidetur isto loco ammonuisse, ne cor nostrum nos in ipsa oratione et petitione reprehendat, hoc est ne forte cum coeperimus", + "candidate_score": 0.662479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_12_14", + "bdc_text": "Addunt nonnulli et papae senectuti hydropisim . Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto . Ex Curia Rhetorum 30 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_51", + "psc_text": "in qua plenitudine caritatis praeceptum illud implebitur: diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo et ex totaanimatua 7 Hab. 2, 4 9 Matth. 6, 12 10 Phi1. 3, 12--1.5 18 I Cor. 13, 10 22 cf. I Cor. 13, 13 25 Deut. 6, 5; Matth. 22, 37 1 etiam ipsi N 3 faciat b 4 agnoscat L operationem C 6 nolumua OCbd nolemus (s. e add. v) N 10 hic N 11 non me b 13 sunt obliuiscentes b sint L 14 sequor om. β 15 dni B 16 id—sapiamus om. β quodquot V quod N 18 perfectae C curremus B 20 sit] est B 21 et speretur om. B 22 succedit N Eug. his om. N 23 auferetur bd augebitur bd implebitur bd 24 intepta m. 1 L 25 diligis m. 1 L XXXXII Aug. Sect. VIII pars II. 2 et ex tota mente tua. nam cum est", + "candidate_score": 0.644828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3906_sent_13", + "bdc_text": "Praestantia tua interim bene valebit , cui ex animo bona omnia opto .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_122", + "psc_text": "sancto eius? innocens manibus et mundus corde — innocens manibus ascendet et mundus corde stabit: illud in opere est, illud in fine — et illic magis intellegendum quod dictum est: bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia. tunc enim erit uere bona substantia, id est uerae diuitiae, cum transierit tota paupertas, id est consummata fuerit omnis infirmitas. nunc uero auertat se homo a delicto, cum proficiendo inde discedit et renouatur de die in diem, et dirigat manus in opere misericordiae et ab omni delicto mundet cor suum, misereatur, ut quod restat per ueniam dimittatur. hoc enim salubriter et sine uana inanique iactantia bene intellegitur in eo quod dixit sanctus Iohannes: si cor nostrum nos non reprehendat, fiduciam habemus ad deum et quaecumque petierimus accipiemus ab eo. hoc enim uidetur isto loco ammonuisse, ne cor nostrum nos in ipsa oratione et petitione reprehendat, hoc est ne forte cum coeperimus", + "candidate_score": 0.644733, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file