diff --git "a/10/10359.json" "b/10/10359.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10359.json" @@ -0,0 +1,3074 @@ +{ + "letter_id": "10359", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10359", + "dominant_topic": 14, + "topic_dist": [ + 0.050839, + 0.052763, + 0.043091, + 0.043704, + 0.041495, + 0.056899, + 0.043676, + 0.063361, + 0.049855, + 0.043862, + 0.043517, + 0.042449, + 0.065426, + 0.057543, + 0.065928, + 0.061882, + 0.037149, + 0.045998, + 0.043567, + 0.046995 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.682719, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "diebus sacratissimis paschae tyrannico more saeuiens ducibus atque comitibus iunctus, quique propter ipsum aliquos in custodiam recludebant, aliquos uero uerberibus flagellisque uexabant, ceteros diuersis tormentis ad communionem eius sacrilegam adigebant — nec actuscommissiumquam ab innocentibus fuerant —, sperans hoc modo suos suamque posse pracualere factionem, ut per duces et iudices perque carcercscarceres ipsos, uerbera diuersaque tormenta inuitos ad communionem suam cogeret, nolentes adigeret, repugnantes atque resistentes sibi tyrannico more terreret. erant quidem illi grauia et acerba ab accusatoribus obiecta. 1 Ps. 74, 5 sq. 5 Prou. 22, 28 3 cornu Cy cornu Cy 5 salomini A 9 praedamnare A,Ca.c. 12 A in mg.: De sco athanasio falsa omnia dicitis 14 iusta A prophanus A 17 domum Cy donu A 18 praesbiterorum A, Ca. c. 19 Scyram Fed Ischyram Cou narcem A narchen C; de forma Scyras u. Studien 11 79 sq. 20 uiolentiae A episcoporum S2 ΓCou episcopū A episcopi", + "candidate_score": 0.682719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "haec etiam Orientalibus respondisse. quis fidem et sententiam non eommodauimuscommodauimus nostram, quod eodem tempore octoginta episcoporum Aegyptiorum de Athanasio sententia § 3 repugnabat, quam similiter recitauimus atque insinuauimus episcopis ltalis. unde contra unam legem usumuisum est etiam, cum episcoporum numerus pro Athanasio maior existeret, in parte aliqua conimodarecommodare consensum. haec scripta, si deo fidem debet Eusebius, qui missus fuerat, festinans ad Africam nobis reliquit. quae tamen postea omnia scripta, ne ad inpetrandum forte concilium deessent, Uincentius, qui cum ceteris missus fuerat, Arelatum pertulirpertulit. cap. 3 § 1 Uidet igitur pnidentiaprudentia tua nihil in animum meum introisse, quod deo seruientibus non dignum fuerat cogitare. testis autem \\\\ 3 fuisse A negotia Har (cf. p. 89, 19 Athanasi negotium) ne ACml nec UGCm2 Til Bar technae uel tunc uel dehinc sc. eorum causae susp. Cou 4 obseruantia A 5 cultori A 6 regetur A 9 confinxerunt UGC confixerunt A 11 quasi (=", + "candidate_score": 0.672283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.668866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.667472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.664984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.663453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_136", + "psc_text": "tenens baptizatus ad quietem dei commigrauit, nefas putamus inde aliquid mutilare et tot sanctos et confessores et successores martirum ipsius tractatus conscriptores in aliquo remouere, cum et ipsi praeteritorum eatholicorumcatholicorum secundum scripturas cuncta seniarunt. (quorum fides) mansit usque in haec tempora, quibus pietas tua (a) deo patre per deum et dominum nostrum Iesum Christum regendi orbis accepit (facultatem). ∗∗∗∗∗ 1 hoc sc. concilio Nicaeno; cf. p. 79, 8 3 militare Fab 5 conscribtores (alt. o ex e) A conscriptas res Cml praeteritorum catholicae ecclesiae scriptorum susp. Cou 6 scribturas A cunctas CFab seruauerunt CFab seruauerint Cou quorum fides add. Cou mansit usque coni. Cou mansisseque A 7 a add. Cm2 9 facultatem add. Fed potestatem add. Cou 9—82,1 lacunam indicaui, cf. textum graecum; Ualesius ita suppleuit: uerum miseri homines et infelici sensu praediti iterum ausu temerario se praecones impiae doctrinae renuntiarunt et σβυέϱων τη̄ς τω̃ν 'Ρωμαίων ϰϰλησίας - ἐγνωϰότες δὲ", + "candidate_score": 0.661349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_194", + "psc_text": "apud Athanas. de syn. 11 (p = cod. Parisinus graecus 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV ; Jlau = ed. 1777 24 ὰγενω̄ς s exhibuit iuxta Ursacium et Ualentem, Germinium, Gaium, qui totiens mutando, quod crediderant, omnes ecclesias turbauerunt et nunc conantur hereticum animum suum inserere animis ChristiunisChristianis, subuertere enim uolunt tractatum habitum apud Nicheam, qui positus est contra Arrianam heresim et ceteras. adtulerunt uobis praeterea conscriptam fidem a se, quam recipere nos non licebat. § 2 iam quidem heretici antehac nobis pronuntiati sunt et multis diebus est conprobatum. quos et ad nostram cominunionemcommunionem non admisimus uoce nostra damnantes eos praesentes. nunc iterum quid uobis placet, iterum dicite, ut singulorum suscriptione firmetur'. uniuersi episcopi dixerunt: 'Placet, ut heretici suprascripti damnentur, quo possit ecclesia fide inconcussa, quae ucreuere catholica est, in pace perpetua permanere'. EXPLICIT. 1 iuxta] erga Cou 6 a se fidem Cy", + "candidate_score": 0.659683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.658008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_156", + "psc_text": "pars episcoporum, quae sequebatur, Ursacium, Ualentem, Gcrminium et Gaium quasi in auctores mali intellectus sententiam promeremus, id est, ut a nostra communione segregarentur. § 2 Sed quia in comminus positi uniuersa tractauimus et uniuersa discussimus inuenimusque, quod nulli displicere debeat, id est fidem in his catholicam iuxta professionem suam, cui et nos subscripsimus omnes, neque umquam haeretieoshaereticos fuisse et ideo, quia pacis concordia apud deum rps est maxima, placuit, ut communi consensu nostro omnia, quae apud Ariminum tractata sunt, in irritum deducantur et communio eorum deo fauente integra conueniret nec quisquam in discidio remaneat, quod eos aut maculare possit aut debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex", + "candidate_score": 0.657862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_11", + "psc_text": "II. Domino sanctissimo fratri Gregorio episcopo EuscbiusEusebius in domino salutem. Epistula Eusebii ep. Ueroellensis (c. 360). Cou XI 5 cap. 1 § 1 (5). Litteras sinceritatis tuae accepi, quibus, ut decet episcopum et dei sacerdotem, transgressori te Ossio didici restitisse et cadentibus plurimis Arimino in communicatione l alentis, Ursacii et ceterorum, quos ipsi agnito blasphemiae crimine ante damnauerunt, tuum adsensum denegasse, fidem scilicet seruans, quam patres Nicheani scripserunt. gratulamur. tibi in hoc, gratulamur et nobis, quia hoc uiuis proposito et hac fide pollens nostri dignatus es meminisse. § 2 permanenti autem tibi in eadem confessione et nullam cum ypocritis retinenti socictatemsocietatem nostram tibi communicationem promitte. quibus potes tractatibus, quanto labore praeuales, transgressores obiurga, infideles increpa nihil metuens de regno saecuJarisaeculari, ut fecisti, quia potior est, qui in nobis est, quam qui in hoc mundo. 2 sqq. cf. Sulpic. Seuer. chron. 1145 14 cf. Libell. precum 34 (CSEL LIII 15) 1", + "candidate_score": 0.655165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "uel occultabat Cou illi∗∗∗A restite- bant A 27 longinquisque Cm2γ 30 negabat A ante damnarunt. his itaque communicare nefas duximus neque cum profanis uoluimusnoluimus sancta domini sacramenta miscere seruantcsseruantes et tenentes ccclcsiasticacecclesiasticae (regulae) disciplinam. nam ut non supradictos Ossium a se Protogencmque dimitterent. conscientia forte mala. qua sibi eorum unusquisque metuebant, nudari ab aliquo. quae adpalam fieri magnopere pprtimpscpbantpertimescebant. nec sic in coseos audebat eorum aliquis sententiam dicere, ne et se ipse damnaret, quod illis contra interdictum communicassent, quibus communicare nullo genere oporteret. § 17 Uerum nos iterum illos atque iterum rogabamus, ne firma solidaque concuterent, nc subuerterent legem nec iura diuina turbarent, ne cuncta confunderent atque traditionem ecclesiae ne quidem in modica parte frustrarent, sed necnouam sectam inducerent aut Orientalibus episcopis conciliisque sanctissimis de Occidente uenientes aliqua in parte praeponerent. at illi contra despicientes haec nobis minabantur et sese Athanasium et ceteros sceleratos uindicaturos pollicebantur, quasi uero aliud facere", + "candidate_score": 0.653544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_111", + "psc_text": "u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti II 742 sq., Mansi III 138 sq. el praeter hos Baronius ad a. 347 n. XCV el Le Quien, Oriens christiamis (Parisiis 1740), quorum coniecturas alxuius momenti inseruimus apparatui critico 3 lectoris commoditaii consulentes singulis episcoporum nominibus numeros continuos uncis rolundis inclusos addidimus sirae A Coelae Eng Coeles Cou cclt. edd. cylae A 6 Raphaniae Hardouin Coleti Le Quien II 921 lamphaniae ACy 6—7 n: 3 et 4 in A coniuncti sunt sub una jormula opto uos etc. de tormula post Geronlii nomen omissa et l. 2 falso addita cj. notam ad 1.2 9 ab Amasias (Helenoponti)] Fed ab amatias", + "candidate_score": 0.651013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_325", + "psc_text": "relationibus librorum manu scriptorum et de ordine uario, quo in diuersis collectionibus nomina traduntur, u. Prael. II A 3 et Studien II12 sqq. episcoporum omnium nomina, qui synodn. adjuerunt aut postea subscripserunt, reiiquit nobis graece A/hanas. in apol. c. Arian. 50 (p — cod. Parisinus graec. 474 s. XI; s = cod. Basileensis graee. A. III. 4 s. XIV). praeterea non pauca nomina episcoporum et sedium inueniuntur in duabus epislulis a synodo et ab Athanasio ad ecclesias Mareotae directis et latine traditis in cod. Ueronensi LX s. VII, cuius duo subscriptionum alba signijicamus siglis WI et WIl. apparatui critico praemisimus tres columnas, quarum prima continet numeros concordantes cod. A (+ C) et familiarum codicum canonisticorum, id est a — IIMJΦ, p — ΔΗR, P; in altera columna scripsimus nomina ab Athanasio tradita (u. Sludien II58 sq.) cum numeric correlatiuis uneinis rotundis inclusis,. lertia columna praebet eadem nomina (u. Studien II50", + "candidate_score": 0.638193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_326", + "psc_text": "tres columnas, quarum prima continet numeros concordantes cod. A (+ C) et familiarum codicum canonisticorum, id est a — IIMJΦ, p — ΔΗR, P; in altera columna scripsimus nomina ab Athanasio tradita (u. Sludien II58 sq.) cum numeric correlatiuis uneinis rotundis inclusis,. lertia columna praebet eadem nomina (u. Studien II50 sq.) eodem 9* (15) (1) Ossius ab Spania Cordobcnsi. (2) Annianus ab Spaniis de Castolona. (3) Florentius ab Spaniis de Emerita.' (4) Domitianus ab Spaniis de Asturica. (5) Castus ab Spaniis de Caesarea Augusta. AC = 1-5 a = 1. 2. 6—8 β (om. R praeler 1 = 1) = 1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4", + "candidate_score": 0.633651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_33_35", + "bdc_text": "er begab sich für mehrere Jahre ins Exil nach Heidelberg und Weinheim . Pfalz-Neuburg wurde im Schmalkaldischen Krieg von kaiserlichen Truppen besetzt . Der Passauer Friede von 1552 machte Ottheinrichs Rückkehr möglich .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.62653, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50_52", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "diebus sacratissimis paschae tyrannico more saeuiens ducibus atque comitibus iunctus, quique propter ipsum aliquos in custodiam recludebant, aliquos uero uerberibus flagellisque uexabant, ceteros diuersis tormentis ad communionem eius sacrilegam adigebant — nec actuscommissiumquam ab innocentibus fuerant —, sperans hoc modo suos suamque posse pracualere factionem, ut per duces et iudices perque carcercscarceres ipsos, uerbera diuersaque tormenta inuitos ad communionem suam cogeret, nolentes adigeret, repugnantes atque resistentes sibi tyrannico more terreret. erant quidem illi grauia et acerba ab accusatoribus obiecta. 1 Ps. 74, 5 sq. 5 Prou. 22, 28 3 cornu Cy cornu Cy 5 salomini A 9 praedamnare A,Ca.c. 12 A in mg.: De sco athanasio falsa omnia dicitis 14 iusta A prophanus A 17 domum Cy donu A 18 praesbiterorum A, Ca. c. 19 Scyram Fed Ischyram Cou narcem A narchen C; de forma Scyras u. Studien 11 79 sq. 20 uiolentiae A episcoporum S2 ΓCou episcopū A episcopi", + "candidate_score": 0.625422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57_59", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in : Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.613195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_37_39", + "bdc_text": "als Kurfürst von der Pfalz an. Auch dort führte er die Reformation durch und erneuerte die Universität Heidelberg . Der populäre Kurfürst starb nach nur dreijähriger Regierungszeit . Aus dem Briefwechsel mit Bullinger sind drei Briefe Ottheinrichs und zwei von Bullinger erhalten .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_420", + "psc_text": "nostris uniuersis per Orientem constitutis Liberius episcopus urbis Romae aeternam salutem. Studens paci et concordiae ecclesiarum, postcaquam litteras caritatis uestrae de noniinenomine Athanasi et ceterorum factas ad nomen luliiIulii bonae memoriae episcopi accepi, secutus traditionem maiorum presbyteros urbis Romae Lucium, Paulum et Helianum e latere meo ad Alexandriam ad supradictum Athanasium direxi, ut ad urbem Romam ueniret, ut in praesenti id, quod de ecclesiae disciplina cxtititextitit, in eum statueretur. § 2 litteras etiam ad eundem per supradictos presbyteros dedi, quibus continebatur, quod, si non ueniret, sciret se alienum esse ab ecclesiae Romanae communione. reuersi igitur presbyteri nuntiauerunt eum uenire noluisse. § 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum", + "candidate_score": 0.609799, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1", + "max_score": 0.682528, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "21 moysi B (0 8. u.) m..si P (oy m2 s. ras.. is ut uidetur eras.) 24 tanti in ras. B 26 calciamentorum 51x 28 eum et gaudio N' est: ipse est solus uir ecclesiae, hic est expectatio gentium, huic deferentes copulam gratiae nuptialis calciamentum suum solueruutsoluerunt prophetae. hic sponsus est, ego sponsi amicus: gaudeo, quia uenit, quia uocem audio nuptialem, quia iam non dura peccatorum supplicia, dura legis tormenta, sed remissionem criminum, uocem laetitiae, sonum iucunditatis, exultationem festi nuptialis audimus. § 23 hic est ille alligans ad uitem asinum suum et cilicio pullum asinae suae, B ut foruoremferuorem spiritus sancti congregatio habeat nationum ante remissa et neglegens, set iam deuota per Christum et uiti illi perpetuae, hoc est domino Iesu, qui ait: ego sum uitis, pater meus agricola, uelut fructuosi palmitis quibusdam ineisolubilis fidei uinculis alligemur. hoc est illud mystetiummysterium, quod pullum asinae solui iussit in euangelio et ipse", + "candidate_score": 0.682528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "ut uenturo tanti muneris gratiam et ipse seruaret. ideo dicit Iohannes: post me uenit uir, cuius non sum dignus soluere corrigiam calciamenti eius, ideo dicit: qui habet sponsam sponsus est; amicus autem sponsi, qui stat et audit eum, gaudio gaudet, hoc 7 Gen. 49, 10 9 in Lucam III 41 21 Exod. 3, 5 28 Iosue 5, 15 (16) 25 Ioh. 1, 27 27 Ioh. 3, 29 5 indigebit P auxilio DT 7 et ideo jVD 10 habito P (0 m2 ex u) 12 negarunt BPVPxOT' negauerunt ctt. 13 in uelP uel in T' 20 omnis B (i ex e) 21 moysi B (0 8. u.) m..si P (oy m2 s. ras.. is ut uidetur eras.) 24 tanti in ras. B 26 calciamentorum 51x 28 eum et gaudio N' est: ipse est solus uir ecclesiae, hic est expectatio gentium, huic deferentes copulam gratiae nuptialis calciamentum suum solueruutsoluerunt prophetae. hic sponsus", + "candidate_score": 0.681507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "21 moysi B (0 8. u.) m..si P (oy m2 s. ras.. is ut uidetur eras.) 24 tanti in ras. B 26 calciamentorum 51x 28 eum et gaudio N' est: ipse est solus uir ecclesiae, hic est expectatio gentium, huic deferentes copulam gratiae nuptialis calciamentum suum solueruutsoluerunt prophetae. hic sponsus est, ego sponsi amicus: gaudeo, quia uenit, quia uocem audio nuptialem, quia iam non dura peccatorum supplicia, dura legis tormenta, sed remissionem criminum, uocem laetitiae, sonum iucunditatis, exultationem festi nuptialis audimus. § 23 hic est ille alligans ad uitem asinum suum et cilicio pullum asinae suae, B ut foruoremferuorem spiritus sancti congregatio habeat nationum ante remissa et neglegens, set iam deuota per Christum et uiti illi perpetuae, hoc est domino Iesu, qui ait: ego sum uitis, pater meus agricola, uelut fructuosi palmitis quibusdam ineisolubilis fidei uinculis alligemur. hoc est illud mystetiummysterium, quod pullum asinae solui iussit in euangelio et ipse", + "candidate_score": 0.67328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1_window_42", + "psc_text": "ut uenturo tanti muneris gratiam et ipse seruaret. ideo dicit Iohannes: post me uenit uir, cuius non sum dignus soluere corrigiam calciamenti eius, ideo dicit: qui habet sponsam sponsus est; amicus autem sponsi, qui stat et audit eum, gaudio gaudet, hoc 7 Gen. 49, 10 9 in Lucam III 41 21 Exod. 3, 5 28 Iosue 5, 15 (16) 25 Ioh. 1, 27 27 Ioh. 3, 29 5 indigebit P auxilio DT 7 et ideo jVD 10 habito P (0 m2 ex u) 12 negarunt BPVPxOT' negauerunt ctt. 13 in uelP uel in T' 20 omnis B (i ex e) 21 moysi B (0 8. u.) m..si P (oy m2 s. ras.. is ut uidetur eras.) 24 tanti in ras. B 26 calciamentorum 51x 28 eum et gaudio N' est: ipse est solus uir ecclesiae, hic est expectatio gentium, huic deferentes copulam gratiae nuptialis calciamentum suum solueruutsoluerunt prophetae. hic sponsus", + "candidate_score": 0.646321, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa019.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "P (i tert. s. M.) 23 a principe N'V ad principes DT ut inuaderet seruulos Christi. quem tamquam lupum nocturnis tenebris oberrantem offusa Iesus luce caecauit. ideo Rachel cum pareret Beciamin, uocauit nomen eius filius doloris mei futurum prophetans ex ea tribu Paulum, qui adficeret filios ecclesiae persecutionis suae tempore et graui matrem dolore uexaret. sed tamen idem postea principibus escam posteriore diuisit tempore euangelizans gentibus dei uerbum et plurimos ad fidem prouocans, qui eo disputante sicut E legatus Pauli proconsulis et Publius princeps domini gratiam receperunt. § 58 pulchre autem etiam Moyses, cum benediceret Beniamin tribum, dixit: dilectus a domino habitabit fidens, et deus obumbrabit super eum omnibus diebus, et inter umeros requiescet dilectus a domino. qui etiam uas electionis est factus; neque enim aliter nisi domini est miseratione et amore conuersus. unde F et ipse nihil merito tribuens suo, sed totum deferens Christo ait: ego enim sum minimus", + "candidate_score": 0.605787, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1", + "max_score": 0.679854, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa007.opp-lat1_window_15", + "psc_text": "concilians auctoritatem coactam confitendi se aspematusaspernatus est uoluntatem. si ad fidem ueram istiusmodi uis adhibereturadhiberet, episcopalis doctrina obuiam pergeret diceretque: 'deus uniucrsitatis est dominus, obsequio non eget necessario, non requirit coactam confessionem; non fallendus est, sed promerendus; nostra potius, non sua causa uenerandus est; non possum nisi uolentem recipere, nisi orantem audire, nisi profitentem signare; simplicitate quae-. rendus est, confessione discendus est, caritate amandus est, timore uenerandus est, uuluntatisuoluntatis probitate retinendus est'. § 3 at uero quid istud est, quod sacerdotes timere deum uinculis coguntur, poenis iubentur? sacerdotes earceribuscarceribus continentur, plebs in custodia catenati ordinis eonstrictaconstricta disponitur, uirgines nudantur ad poenam et sacrata dco corpora publieopublico exposita conspectui ad fructum spectaculi et quarstionisquaestionis aptantur. cogunt nempe, non ut Christiani omnes sint, sed ut Arriani, et confessam in deo fidem ad consortium piaculi sui scelere conpellunt. § 4 auctoritate etiam nominis sui in errorem imperatorem transducunt rectum affirmantes, ut sub specie", + "candidate_score": 0.679854, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf011", + "work_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3", + "max_score": 0.675938, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_1_3", + "bdc_text": "Amen . Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_924", + "psc_text": "αἰνεῖτε τὸν κύριον. ὁμοίως δὲ καὶ ἡ πέμπτη ἔκδοσις αἰνεῖτε τὸν Ἴα ἰὰ ἐξέδωκεν. ὁ … κύριον] vgl. Nd 241v ὁ μὲν πρὸ…εὐηργέτησεν: anonym; vgl. Nh 634v: anonym ὁ μὲν οὖν πρὸ τούτου ψαλμὸς μιᾷ ψυχῇ αἰνεῖν αἰνεῖτε τὸν κύριον παρεκελεύετο παρακελεύεται , ἐνταῦθα δὲ πλήθεσι λέγεται τὸ αἰνεῖτε τὸν κύριον κύριον. παρεκελεύετο mit π auf κ . ἐπειδὴ οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ θεός, εἰκότως πᾶν τὸ εἰς αὐτοῦ δόξαν ἀναφερόμενον καὶ εἰς αὐτοῦ τιμὴν πραττόμενον ἀγαθὸν ἂν εἴη, ὥσπερ οὖν καὶ νῦν ἀγαθὸν ὁ ψαλμὸς ὡς ἂν εἰς ἀγαθὸν θεὸν ἀναπεμπόμενος. ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἀγαθὸν ἐγκώμιον ἡρμήνευσεν, ὁ δὲ Σύμμαχος ἀγαθὸν ᾠδή . Οὐ … καρπόν] vgl. Nd 241v καὶ παντὸς…ἀποδέχεται: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 634v: Chrysostomus fortgesetztΟὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ἡ αἴνεσις ἡ εἰς θεὸν ἀναπεμπομένη παντός τε εὐώδους θυμιάματος καὶ πάσης ἡδονῆς ἡδίων αὐτῷ τυγχάνει. καὶ ἀλλαχοῦ δὲ εἴρηται· ἡδυνθείη αὐτῷ t.r. (s.", + "candidate_score": 0.675938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_20", + "bdc_text": "Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_5", + "psc_text": "(12. / 13. Jh.) Die Handschrift,Zur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 23–24. die neben einer handschriftlichen Zählung am oberen Rand eine gestempelte am unteren Rand aufweist, beginnt mit der Katene zu Ps 83,4 und endet, in der modernen Zählung, auf 422v mitten in einem Auszug aus Didymus zu Ps 150,3ab. Eine jüngere Hand trug auf einem weiteren Blatt den Katenentext nach, aber auch sie bietet ihn nicht mehr vollständig und bricht im drittletzten Exzerpt nach vier Zeilen ab. Das Wenige, das noch fehlt, ist dem Patmiacus 215 zu entnehmen. Die im großen und ganzen zuverlässige Handschrift zeigt neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und,", + "candidate_score": 0.659323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_1_3", + "bdc_text": "Amen . Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_966", + "psc_text": "καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρίᾳ. Τοῦ … ψάλλουσι] vgl. PG 24 (69 C9–72 A15) Τοῦ … κύριος] A 416r–417r: anonym; P 351r–352r: anonym; vgl. V 354r: anonym Τοῦ καινοῦ ᾄσματος ἐν τῇ τῶν ὁσίων ἐκκλησίᾳ ᾀδομένου δηλαδὴ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καινῆς διαθήκης μηκέτι τῷ παλαιῷ προσέχων Ἰσραὴλ τῷ διὰ Μωυσέως μωυσέος μωσέως , τὸ καινὸν δὴ τοῦτο παραδεξάμενος εὐφραινέσθω· αὐτὸς γὰρ ἦν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος ὁ χρηματίσας τῷ Μωυσῇ καὶ τὸν Ἰσραὴλ ἐξαγαγὼν ἐκ τῆς Αἰγύπτου ποιήσας τε αὐτὸν ἑαυτῷ ἑαυτοῦ λαόν . Τοῖς μὲν οὖν υἱοῖς Σιὼν χαίρειν καὶ ἀγαλλιᾶν πρώτοις παρακελεύεται ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν. αὐτὸς δὲ ἦν αὐτὸς πάλιν ὁ τοῦ θεοῦ λόγος πάλαι μὲν αὐτῶν βασιλεὺς ὤν, ὕστερον δὲ παραιτηθεὶς ὑπ’ αὐτῶν. διὸ πρὸς τὸν προφήτην Σαμουήλ φησιν· οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν· ἀλλ’ ἐμὲ τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ’ αὐτῶν . ἐπεὶ δὲ μὴ ὑπήκουσαν τῇ κλήσει, εἰκότως τῆς χαρᾶς χάριτος καὶ τῆς εὐφροσύνης ἑαυτοὺς ἐστέρησαν.", + "candidate_score": 0.653717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.648077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61���66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.645325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", + "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", + "candidate_score": 0.644029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόνον μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.643901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_39_41", + "bdc_text": "Aus dem Briefwechsel mit Bullinger sind drei Briefe Ottheinrichs und zwei von Bullinger erhalten . - Lit. : R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_24", + "psc_text": "als Vermengung der ersten Palästinischen Katene mit einer zweiten Palästinischen Katene ansah. Die Tradition dieser Komposition teilt er in wiederum zwei Katenen, zu deren erster die von mir benutzten Handschriften gehören.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) I 232–248. Für Chrysostomus und Hesychius ist die ehemals so genannte Monophysitische Katene von enormer Bedeutung. Die Reste der anderweitig nicht bekannten Ausführungen zu Ps 101 bis 106 von Chrysostomus hat Anne-Marie Malingrey aus ihr ediert,Anne-Marie Malingrey, Fragments du commentaire de Jean Chrysostome sur les psaumes 103 à 106, in: Jürgen Dummer u. a. (Hrsg.), Texte und Textkritik = Texte und Untersuchungen 133 (Berlin 1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen.", + "candidate_score": 0.641509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124", + "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus", + "candidate_score": 0.640156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_1_3", + "bdc_text": "Amen . Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_965", + "psc_text": "αὐτοῦ· ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὴν δόξαν αὐτοῦ . καὶ καὶ πάλιν μὲν καὶ πάλιν ὁ ϛζʹ ψαλμὸς ᾄσατε τῷ κυρίῳ ᾆσμα καινὸν περιέχων ἐπάγει ὅτι θαυμαστὰ ἐποίησεν. καὶ τίνα τὰ θαυμαστά, ἐπισυνάπτει δηλῶν ἐν τῷ ἐγνώρισε κύριος τὸ σωτήριον αὐτοῦ ἐναντίον τῶν ἐθνῶν. τούτοις παραθεὶς τὰς ἐν τῷ παρόντι προκειμένας φωνὰς τὴν αὐτὴν εὑρήσεις εὑρήσεις τὴν αὐτὴν διάνοιαν, ὅτε καὶ σαφέστερον ὀνομαστὶ τὸ τῆς ἐκκλησίας παρείληπται ὄνομα. Εὐφρανθήτω Ἰσραὴλ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, καὶ υἱοὶ Σιὼν ἀγαλλιάσθωσαν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ αὐτῶν. αἰνεσάτωσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐν χορῷ, ἐν τυμπάνῳ καὶ ψαλτηρίῳ ψαλάτωσαν αὐτῷ, ὅτι εὐδοκεῖ κύριος ἐν λαῷ αὐτοῦ καὶ ὑψώσει πραεῖς ἐν σωτηρίᾳ. Τοῦ … ψάλλουσι] vgl. PG 24 (69 C9–72 A15) Τοῦ … κύριος] A 416r–417r: anonym; P 351r–352r: anonym; vgl. V 354r: anonym Τοῦ καινοῦ ᾄσματος ἐν τῇ τῶν ὁσίων ἐκκλησίᾳ ᾀδομένου δηλαδὴ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν καινῆς διαθήκης μηκέτι τῷ παλαιῷ προσέχων Ἰσραὴλ τῷ διὰ", + "candidate_score": 0.638291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_1_3", + "bdc_text": "Amen . Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_496", + "psc_text": "θεοῦ ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν , καὶ ὡς ἂν εἰδεῖεν ηδειεν , ὅτι ὥσπερ οἱ παλαιοὶ ἤλπισαν ἐπὶ κύριον καὶ εἶχον αὐτὸν βοηθόν, ὅτε καλῶς ���πραττον, οὕτω καὶ νῦν οἱ νέοι ἡμεῖς οἱ παῖδες οἱ ἐξ ἐθνῶν προσεληλυθότες καὶ τὸν φόβον ἀνειληφότες τοῦ αὐτοῦ τὸν τοῦ αὐτοῦ τοῦ κυρίου. Κύριος ἐμνήσθη ἡμῶν καὶ εὐλόγησεν ἡμᾶς, εὐλόγησε τὸν οἶκον Ἰσραήλ, εὐλόγησε τὸν οἶκον Ἀαρών, εὐλόγησε τοὺς φοβουμένους τὸν κύριον, τοὺς μικροὺς μετὰ τῶν μεγάλων. Ἐν … συνιστάμενον] A 201v–202r: anonym; P 183r: Eusebius; Ca 370r: Didymus; Cb 352r: Didymus; AS III 510,7–24; PG 39 (1549 B1–C1)Ἐν μὲν τῇ πρὸς τοὺς πολεμίους μάχῃ τὸν κύριον ἔχομεν ἡμεῖς οἱ φοβούμενοι τὸν κύριον ὑπερασπιστὴν καὶ βοηθόν . ἐν δὲ τοῖς οἰκείοις πράγμασι τοῖς τε κατὰ κατὰ τὴν ψυχὴν καὶ κατὰ κατὰ τὸ σῶμα πάλιν αὐτὸν ἔχομεν εὐλογοῦντα ἡμᾶς ὡς ἀπαρκεῖν ἡμῖν ἀντὶ τοῦ παντὸς καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ καὶ ἀντὶ παντὸς", + "candidate_score": 0.638148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_20", + "bdc_text": "Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_118", + "psc_text": "De laudibus Constantini ist zu lesen: (διὰ) σωμάτων ὥσπερ διὰ μουσικῶν ὀργάνων τοὺς πρέποντας ὕμνους αὐτῷ ... ἀναπέμπουσιν (10,5 = 223,3–5 Heikel). Ps 134,6a–c Das zweite, kurze Bruchstück empfiehlt sich durch die Zitat-Einleitung διὸ λέλεκται als eusebisch. Außer Origenes (fünf Belege im TLG) und an einigen fragwürdigen oder von Eusebius abhängigen Stellen (fünf Belege) scheint sie nur Eusebius (165 Belege) verwendet zu haben. Ps 134,7 Die drei Stücke mit den Nummern 8–10 sind, wie mir scheinen will, derselben Quelle entnommen. Gestik und Lexik sind bei Eusebius, wenn auch nicht ausschließlich, nachweisbar. Seine Hand exklusiv kennzeichnend aber ist der Imperativ καὶ θέα τίνα τρόπον, den laut TLG niemand sonst verwendet. Auf Eusebius weist auch die Wortverbindung ἀποκρύφων καὶ ἀπορρήτων ταμιείων hin (vgl. In psalmum 39,6–9 = PG 23, 356 D10–11). Ps 135,4ab Eusebius formuliert den Beginn des Argumentes wie im Kommentar zu Ps 95,2 (PG 23, 1220 A8–9: εἰ μὴ συνιέναι", + "candidate_score": 0.63802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_20", + "bdc_text": "Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124", + "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus", + "candidate_score": 0.637203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_47", + "psc_text": "von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro / Lietzmann (wie Anm. 1) 41. zum Katenentyp XIII, seit Marcel Richard dagegen zum Typ XIX gezählt wird,Vgl. Marie-Josèphe Rondeau / Paul Géhin / Matthieu Cassin, Évagre le Pontique. Scholies aux Psaumes. Tome I. Introduction, édition princeps du texte grec, traduction et notes = SC 614 (Paris 2021) 135–136. die pseudo-athanasianischen Expositiones in psalmos, den Psalmen-Kommentar des Evagrius und in einer eigenen Gruppe hexaplarische Lesarten. Der große Wert des Vaticanus besteht nicht so sehr in der Qualität – alle vier Quellen werden meiner Einschätzung nach durchgehend in sekundärer Textgestalt geboten – sondern in ihrer genauen Trennung des Materials in einem", + "candidate_score": 0.635715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.635023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_57", + "psc_text": "Ps 77 dürfte der Vorlage anzulasten sein.Vgl. Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 507–508. Der Coislinianus bietet nicht den originalen Text, wie ihn Niketas der Öffentlichkeit übergab. Denn die Abweichungen zwischen Nh und Nd weisen dort auf eine Bearbeitung des Textes in Nd hin, wo Nh mit der Palästinischen Katene übereinstimmt. Meist handelt es sich bei den Veränderungen nicht um Problemlösungen und Konjekturen, sondern um willkürliche Eingriffe. Aus einer Umwandlung zum Beispiel eines pronominal gebildeten Satzes in den Plural der dritten Person wie im ersten Satz im dritten Abschnitt des Fragmentes zu Ps 102,1a lässt sich keinerlei Motivation ersehen. Sinnentstellende Wortauffassungen wie σταυροῦ statt σωτῆρος im Fragment zu Ps 101,23a–25a oder λόγοις (durch Assoziierung mit dem vorausgehenden λόγος) statt ἔργοις im Fragment zu Ps 102,22a–c verraten ein geringes Interesse des Schreibers am Inhalt, doch kann eine Abweichung vom originalen Niketas-Text, besonders wenn sie keinen inhaltlichen Fehler darstellt, bereits traditionell", + "candidate_score": 0.634239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_22", + "psc_text": "origeneische Tradition und ist einem Auszug aus Chrysostomus unmittelbar angehängt: Οὐκ ἀγνοητέον δέ, ὡς Ὠριγένης καὶ Εὐσέβιος ὁ Καισαρεὺς καὶ Δίδυμος καὶ ἕτεροί τινες πολλοὺς εἶναι βούλονται τοὺς οὐρανοὺς ἐκ τῆς προκειμένης λέξεως καὶ ἐκ τοῦ τὸν ἀπόστολον Παῦλον ἕως τρίτου οὐρανοῦ ἁρπαγῆναι. βούλονται δὲ καὶ λογικοὺς εἶναι τοὺς ἀστέρας καὶ τὰ ὕδατα τὰ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν λογικὰς εἶναι δυνάμεις. Die Eklogentradition in der Monophysitischen Katene Als Typ III, dessen hier verwendete Zeugen mit C bezeichnet sind, haben Georg Karo und Hans Lietzmann eine Katene analysiert,Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 27. die Eklogen aus der Palästinischen Katene mit Texten von Johannes Chrysostomus (häufig auch Johannes, Bischof von Konstantinopel, genannt), Hesychius von Jerusalem und Kyrill von Alexandria verbindet (vgl. CPG C 16). Hauptzeuge ist der Parisinus gr. 139 (Ca).Zur Katene Typ III vgl. Leontien Vanderschelden, An Unconventional Catena on the Psalms. A Partial Edition of the Type III Catena and", + "candidate_score": 0.634197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_59", + "psc_text": "Der Grund für diesen Abschluß ist nicht erkennbar; es gab wahrscheinlich keine entsprechende Einteilung des zweiten Bandes der Katene.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 499–500. Ne bietet weniger Zuschreibungen am Rand, manchmal aber auch einige singuläre. Die Textqualität ist insgesamt besser als im Coislinianus. Der Autor zeigt keine Absicht auf eigene Textgestaltung. Abweichungen wie ein vereinfachendes συνεργοῦντα für συγγεωργοῦντα im zweiten Fragment zu Ps 103,13a–15c bleiben vereinzelte Eingriffe. Mitunter finden sich Erweiterungen gegenüber den anderen N-Handschriften, die jedoch für vorliegende Eusebius-Texte nicht relevant sind, beispielsweise im Eintrag zu Ps 110,10c (fol. 417v). (Nh) Harleianus 5791 (17. Jh.) Die junge Papierhandschrift wurde im (heute nicht mehr existierenden) Kloster zum heiligen Sabbas in Bukarest von einem Nikolaos angefertigt und am 26. Januar 1682 abgeschlossen. So möchte man jedenfalls die Schlußnotiz auf fol. 665r verstehen. Dorival nimmt eine Entstehung im 15. bis 16. Jahrhundert an.Dorival, Les Chaînes (wie Anm. 3) III 502.", + "candidate_score": 0.634072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_92", + "psc_text": "Ps 105,35a–36b Die Angabe „Chrysostomus“ in Nd und Nh ist verrutscht und bezieht sich auf den folgenden Eintrag. Für Eusebius als Verfasser sprechen gute Gründe: Die Wortverbindung τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἀθέων ἐθνῶν verweist deutlich auf den Lehrer in Cäsarea, ebenso die Art der Zitation von LXX:Wis:14:12: Wo Eusebius den verhältnismäßig selten zitierten Spruch anbringt, wird er durch Assoziierung von ἄσεμνος (Praeparatio I 9,18 = 39,2) oder ἀκόλαστος (Praeparatio VII 2,4 = 365,11) ausgelöst, beide Termini wie hier auf Götzenverehrung bezogen. Ps 106,2a–3b Zum ersten Stück (Fragment Nr. 3): Nomen und Attribute sind typisch für Eusebius. Es liegt inhaltlich nahe, den Satz im engen Kontext des folgenden Eusebius-Fragmentes zu vermuten. Zum zweiten Stück (Fragment Nr. 4): Die Ausdrucksweise deutet klar auf Eusebius: Den eröffnenden Imperativ τήρει δέ mit Konjunktion (ὡς, ὅπως, ὅτι) setzt Eusebius in Nachahmung des Origenes gerne ein, um eine Textbeobachtung mitzuteilen (was bei Chrysostomus nicht zu finden ist).", + "candidate_score": 0.634034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59_61", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . . Die verständigen vermainen , es werde noch vyl chlöster mer also gan . Gruͦtzend mir üwer gantzes hus .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615", + "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ ��εκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν", + "candidate_score": 0.632809, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_615", + "psc_text": "563r: Theodoret und Eusebius fortgesetztἩ τρίτη τῶν ἀναβαθμῶν ᾠδὴ κεκμηκότας τοὺς κατὰ τὴν ὁδὸν καὶ πολλοὺς ἱδρῶτας διανύσαντας τὴν ὅσον ὅσῳ οὔπω γενησομένην ἀποκατάστασιν εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ εὐαγγελίζεται, ὅπερ ἐπὶ τῇ αὐτῇ ὑπακοῇ ὑπερελαφρισθεὶς ὑπερελαφρυνθείς auf Rasur, wie es scheint ὅθεν ἐπὶ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ ὥσπερ ἐλαφρισθεὶς καὶ τῶν καμάτων καὶ τῶν πόνων ὑπαναπνεύσας ὁ τὴν πορείαν διανύων λαός φησιν· ηὐφράνθην ἐπὶ τοῖς εἰρηκόσι μοι· εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα . ἔπειτα ἀναλαβόντες τὴν μνήμην τὴν προτέραν οἴκησιν ἑαυτῶν τὴν ἐπὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ οἱ εὐαγγελιζόμενοι τὸν λαόν φασιν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς, Ἱερουσαλήμ · ὑπῆρχον γὰρ πάλαι πρότερον ἐν αὐτῇ πρὸ τῆς αἰχμαλωσίας. ἅτε οὖν ἀκριβῶς ἐπιστάμενοι, ὁποία τις ἦν, τὰ προκείμενά φασι διαγράφοντες ὁμοῦ καὶ τὸ σχῆμα καὶ τὸν τύπον τῶν οἰκοδομῶν αὐτῆς ἐν τῷ λέγειν· Ἱερουσαλὴμ οἰκοδομουμένη ᾠκοδομουμένη ὡς πόλις, ἧς ἡ μετοχὴ αὐτῆς ἐπὶ τὸ αὐτό . φασὶ δέ, ὅτι αὕτη ἐστὶν", + "candidate_score": 0.632738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_70", + "psc_text": "οἰκουμένην ἐσκεδασμένοι τυγχάνουσιν. Dieser Satz ist aus dem Kommentar von Theodoret genommen. Man ist also nicht befugt, Referate aus Eusebius dann für ursprünglicher als in der Palästinischen Katene vorliegend zu halten, wenn sie in eusebisch scheinender Manier erweitert sind. Im genannten Fall ist die Einfügung dank der Direktüberlieferung Theodorets einfach erkennbar, in anderen Fällen ist eine Identifikation nicht möglich. Dieselbe Vorsicht hat zu walten, wenn ein Fragment mit einem sicher eusebischen Gedanken erweitert ist: Er kann von Niketas aus einer anderen Stelle des Eusebius in den Katenen genommen und wiederholend versetzt worden sein. Der Katenist gibt nicht einfach ein unangetastetes Exzerpt wieder wie es die alten Katenenautoren gehandhabt hatten, sondern kontaminiert Eusebius mit Eusebius. Zum Beispiel übernimmt er in sein erstes Exzerpt aus dem Fragment zu Ps 106,13a–14b den Ausdruck τὰς λογικὰς τῆς ψυχῆς δυνάμεις aus dem vorausgehenden ersten Fragment zu Ps 106,10a–12b. Erweiterungen übernommener Fragmente können aber auch bedeuten,", + "candidate_score": 0.632544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.632237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_6", + "psc_text": "neben den üblichen Itazismen eine gewisse Unsicherheit in der Verwendung von ο und ω. Wo es sich nicht einfach um einen Fehler handelt, muss Eusebs Ausdrucksweise zur Entscheidung berücksichtigt werden: Im Fragment zu Ps 143,3ab lesen wir in A τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τῶν ἀνθρώπων, in P und, abgesehen von Wortumstellungen, in N τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τῆς περὶ τὸν ἄνθρωπον. Der Vorzug ist P und N zu geben. Erstens ist im Kontext vom Menschen im Singular die Rede. Vor allem konstruiert Eusebiusπρόνοια auch an anderen Stellen mit περί mit Akkusativ, wenn nicht mit dem bloßen Genetiv. Der falsche Genetiv Plural stand in der Vorlage. Denn P korrigiert während des Schreibens mit derselben schwarzen Tinte. (P) Patmiacus 215 (12. / 13. Jh.) Der mit dem Ambrosianus gleichaltrige Pergament-Codex aus dem Johannes-Kloster auf PatmosZur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 24. ist am Anfang ebenfalls beschädigt und", + "candidate_score": 0.632235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_65_67", + "bdc_text": "der herren ( und puren) fasnacht anno 34 jarZur Datierung s. oben Anm. I. . [ Maister]Ecke abgerissen. NasalKaspar Nasal. , verston ich , lyg etwas kranck. [ Bitt dic]hEcke abgerissen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_714", + "psc_text": "μεθ’ … παρουσίας] vgl. Nd 186r ἐκάκου…ἀνεγερθήσεται: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 582v: Eusebiusμεθ’ ὧν ἁπάντων μνήσθητι, ὦ κύριε, καὶ τοῦ Δαυὶδ καὶ τῆς κακώσεως αὐτοῦ, ἣν αὐτὸς ἑαυτὸν τιμωρούμενος, ἐφ’ οἷς ἥμαρτεν, ἐκάκωσε κατ’ ἐκεῖνο καιροῦ, ὁπότε κατὰ πρόσωπον τοῦ σοῦ ἁγιάσματος χαμαὶ ῥίψας ἑαυτὸν μεθ’ ὅρκου ἐβεβαιώσατο, μὴ πρότερον ἀναστήσεσθαι ἐκ τοῦ ἐδάφους μηδὲ ἀναχωρήσειν τοῦ τόπου καθ’ ὃν πεσὼν προσεκύνει ἢ πρὶν ἢ γνῶναι καὶ μαθεῖν, τίς ποτε ἄρα ἔσται ὁ τόπος τῆς τοῦ κυρίου εἰς ἀνθρώπους παρουσίας προεγνωσμένος καὶ προητοιμασμένος αὐτῷ, ὁπόθεν ἔσται τὸ σκήνωμα τοῦ θεοῦ Ἰακώβ · μαθὼν … ἑξῆς] vgl. V 323v: anonymμαθὼν γὰρ ἐξ ἁγίου πνεύματος καὶ τῆς προφητικῆς διδασκαλίας , ὡς ἄρα ἔσται ποτὲ αὐτοῦ τοῦ κυρίου εἰς ἀνθρώπους ἄφιξις, δι’ ἧς ἄφεσις πᾶσιν ἀνθρώποις τῶν προτέρων ἁμαρτημάτων προξενηθήσεται, διὰ ταύτης καὶ αὐτὸς σωθήσεσθαι ἐλπίσας ~ σπεύδει γνῶναι καὶ μαθεῖν, πότε ἔσται καὶ ποῦ γενήσεται καὶ τίνα τρόπον ἡ τοῦ κυρίου εἰς", + "candidate_score": 0.630917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_122", + "psc_text": "135,10a–12b Der zweite Abschnitt des Fragments, den die Palästinische Katene nicht enthält, schließt sich nahtlos an. Vokabular und Konnotationen sind vollständig in eusebischen Schriften nachweisbar. Ps 135,13ab Dieselbe Information, ebenfalls beginnend mit ἑβραίων παῖδες, teilt Eusebius im Kommentar zu Ps 77,13 unter Zitation von Ps 135,13 mit (PG 23, 913 A12–15). Die sprachliche Gestaltung ist jeweils selbständig, so dass sich die Annahme verbietet, der Katenist habe die Aussage von dort übernommen. Ps 138,14a Das Fragment trägt unverkennbar eusebisches Gepräge, ist also zu recht dem Eusebius zugewiesen. Die wichtigsten Merkmale sind: Für die Satzeröffnung καὶ θέα τίνα τρόπον gibt die Datenbank TLG ebenso allein Stellen aus Eusebius an wie für die Zitat-Einleitung εἰκότως ἐπιλέγει. Gut eusebisch ist außerdem die Verbindung von θαυμάσια und θεολογία. Ps 139,3a Die Zuschreibung an Eusebius bestätigt sich durch sprachliche Übereinstimmungen mit der Auslegung von Ps 57,4–6 (PG 23, 520B–521A); vgl. insbesondere κρύπτειν ἐν αὐτοῖς τὸν θανατηφόρον", + "candidate_score": 0.630749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_46", + "psc_text": "Wa hat versucht, die beiden Fenster zu Beginn des Fragmentes zu Ps 101,25b–29b zu schließen, zeigt dabei aber mit den Ausfüllungen αὐτοῦ ἀπό für das in C zu findende und wohl richtige μέχρι τῆς ἐκβάσεως und καιρῶν συνιδὼν τό für συνορᾷ τὸ ἀδύνατον διὰ τό wenig Geschick. Die beiden Fenster am Ende desselben Fragmentes, an deren Stelle in C kein Text vorliegt, werden dagegen sinnvoll ausgefüllt, wobei das zweite von ihnen durch einen Blick in die Bibel geschlossen werden konnte, das erste vielleicht nur glücklich geraten ist. Fraglich bleibt, ob die ältere Handschrift Wa hier einen älteren Text als den von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro", + "candidate_score": 0.62982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_48_50", + "bdc_text": "LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt . Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_28", + "psc_text": "Missgeschick. Ebenso kann die Zuordnung der Textstücke zu den Lemmata in C von den Hauptzeugen abweichen, zum Beispiel die Nr. 4 und 5 zu Ps 117. Neben der Epitomierung wird in C keine systematische Bearbeitung vorgenommen. Paraphrastische Verdrängungen des ursprünglichen Wortlauts wie gegen Ende des Fragmentes zu Ps 103,25a–26b sind selten. (Ca) Parisinus gr. 139 (10. Jh.) Der seit dem Jahr 1622 in Paris befindliche und wegen seiner prachtvollen Miniaturen als Psautier de Paris berühmt gewordene Codex aus dem zehnten JahrhundertZum Codex vgl. Vanderschelden (wie Anm. 9) 40–44. teilt mit der übrigen Katenenüberlieferung die unangenehme Eigenschaft der Unzuverlässigkeit in den Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius", + "candidate_score": 0.629697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_612", + "psc_text": "χώρα δέ τίς ἐστιν ἡ Κηδὰρ ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῆς πρὸς ἀνατολὰς κειμένη καὶ μέχρι τῆς Περσῶν γῆς παρατείνουσα παρατείνουση , ἣν γένος τι Σαρακηνῶν οἰκεῖ προπάτορα τὸν Κηδὰρ ἐπιγραφόμενον, παρ’ ὃν καὶ ἡ χώρα ὠνόμασται παρωνύμως· ἦν γὰρ ὁ Κηδὰρ εἷς τῶν υἱῶν Ἰσμαήλ. ἐπεὶ οὖν ἐν τῇ παροικίᾳ τῆς αἰχμαλωσίας εἴτε ὁ λαὸς εἴτε καὶ ὁ ἐν αὐτῷ δίκαιος καὶ θεοφιλὴς ἀνὴρ γεγονὼς οὐκ ἐπελάθετο τοῦ θεοῦ, ἀεὶ δὲ πρὸς τὸν θεὸν ἐβόα δι’ εὐχῶν καὶ ἱκετηρίων εἰκότως βοῶν, ἐπηκόου ἔτυχεν αὐτοῦ. τοῦτο δὲ αὐτὸ παρίστησιν ᾄδων καὶ λέγων· πρός κύριον ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐκέκραξα, καὶ εἰσήκουσέ με . β´ Τὴν … Ἱερουσαλήμ] vgl. Nd 164v–165r: anonym; vgl. Nh 561r: anonymΤὴν δευτέραν ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν εἰκότως προσφέρεται ὁ διὰ τῆς πρώτης ἐπακουσθείς. παρίστησι γοῦν τῆς μὲν παροικίας ἑαυτὸν ἀπηλλάχθαι ἐν δὲ τῇ ἐπανόδῳ τῇ εἰς τὰ οἰκεῖα τυγχάνων καὶ καθ’ ὁδὸν ὑπάρχων ἔτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων", + "candidate_score": 0.628016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_39_41", + "bdc_text": "Aus dem Briefwechsel mit Bullinger sind drei Briefe Ottheinrichs und zwei von Bullinger erhalten . - Lit. : R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_25", + "psc_text": "1987) 351–378. und die lückenhafte Direktüberlieferung des sogenannten Commentarius magnus (CPG 6554) von Hesychius kann mit ihr weitgehend ersetzt werden. Von Eusebius enthält sie keine neuen Bruchstücke. Die Eklogen bewahren den Text der Palästinischen Katene, soweit sie ihn übernommen haben, stehen aber nicht in der Tradition des Hyparchetyps der Hauptzeugen. Sie teilen nicht deren fenestrae. Neben der großen offenen Stelle im Kommentar zu Ps 104 lassen sich jedoch nur wenige der kleineren füllen, wie im Kommentar zu Ps 101,25b, da in C durch die Epitomierung sehr viel Material entfallen ist. Vor allem aber beendet C die Rezeption der Palästinischen Katene und damit auch die Wiedergabe von Fragmenten des Eusebius mit dem Schluß von Ps 118. Ab Ps 119 bis Ende wird ausschließlich gekürzter, aber immer noch reichlich viel Chrysostomus geboten. Wahrscheinlich steht damit in Zusammenhang, dass auch Hesychs Kommentar mit Ps 118 endete. Man möchte fast meinen, dass dadurch der", + "candidate_score": 0.627184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_39_41", + "bdc_text": "Aus dem Briefwechsel mit Bullinger sind drei Briefe Ottheinrichs und zwei von Bullinger erhalten . - Lit. : R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_1", + "psc_text": "auf besondere Hinweise zu den Handschriften, denen ich die Fragmente zu Ps 101–150 entnommen habe. Die Überlieferung Der Psalmen-Kommentar des Eusebius ist, wie in den vorangehenden Teilbänden unserer Edition im einzelnen dargelegt ist, uneinheitlich überliefert: von Ps 1 bis 50 auszugsweise in Katenen-Handschriften, von Ps 51 bis 95 ganz und direkt im Coislinianus 44 und der Rest wiederum fragmentiert in verschiedenen Katenen. Der weitaus größere Teil des erhaltenen Kommentars zu Ps 101 bis 150 ist in der sogenannten Palästinischen Katene (Siglen A P) und ihrer Verarbeitung in der Monophysitischen Katene (Sigle C) aufbewahrt. Einige darin nicht enthaltene Partien sind der Psalmen-Katene des Niketas von Herakleia (Sigle N) zu entnehmen. Die Palästinische Katene Nachdem die große und unübersichtliche Menge der Handschriften, die eine Psalmenkatene enthalten, von Georg Karo und Hans Lietzmann in siebenundzwanzig Typen geordnet worden war,Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902) 20–66. entdeckte Marcel Richard, ausgehend", + "candidate_score": 0.626149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_592", + "psc_text": "am Rand; P 232v: Eusebius; Ca 390v: Eusebius; Cb 372v: anonym; PG 23 (1384 A7–13); Harl 376Εἰπὼν ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι οἱ πονηρευόμενοι ἀκολούθως τὸν θεὸν καὶ εἰς τοῦτο βοηθὸν ἐπικαλεῖται , ὡς ἂν τῇ ἑαυτοῦ αὐτοῦ δυνάμει ἀπελαθεῖεν τῆς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ψυχῆς οἱ πονηρευόμενοι σχολῆς τε τυχὼν τῆς κατὰ θεὸν ζωῆς τε καὶ σωτηρίας τύχοι τυχη καὶ μὴ ἀποπέσοι ἀποπεση mit οι über η τῆς ἑαυτοῦ προσδοκίας. Καὶ πάλιν πολλῆς ἀξιοῖ βοηθείας τυχεῖν ἐπιτυχεῖν εἰς τὸ διασωθῆναι καί φησιν · βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι . αιν Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην. μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με. Ὁ … ἐπιλέγει] A 263r: anonym, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 234r: anonym; PG 23 (1384 B7–14); Harl 386 Ὁ κατὰ τὴν ἀρχὴν στοιχειούμενος, ὡς ἂν ἤδη προκόψας ἐπὶ πολὺ καὶ τὰ μεγάλα κατορθώσας, εὔχεται μὴ ἐκπεσεῖν τῆς προκοπῆς. εἶτα … ῥυσθῆναι] vgl. Nd 153v: anonym; vgl. Nh 550r: Basilius fortgesetzt (am", + "candidate_score": 0.626036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59_61", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . . Die verständigen vermainen , es werde noch vyl chlöster mer also gan . Gruͦtzend mir üwer gantzes hus .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_656", + "psc_text": "εἰς οἶκον κυρίου πορευσόμεθα , ἐπὶ δὲ τῇ τοιαύτῃ ἀκοῇ τὸν νέον λαὸν εὐφρανθέντα δεύτερον ἐξετάσαι πόθεν τοῖς λέγουσιν ἡ γνῶσις, τοὺς δὲ ἀποκρίνασθαι πρὸς αὐτοὺς καὶ εἰπεῖν· ἑστῶτες ἦσαν οἱ πόδες ἡμῶν ἐν ταῖς αὐλαῖς σου, Ἱερουσαλήμ · οὐ γὰρ ἐξ ἀκοῆς, φησίν, ταῦτα λέγειν, ἀλλ’ ἐξ αὐτοψίας· αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ἦμέν ποτε ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ οἱ πόδες οὗτοι οἱ νῦν ἐνταῦθα ἅμα ὑμῖν βαδίζοντες ἑστῶτες ποτὲ ἐτύγχανον ἐν ταῖς αὐλαῖς Ἱερουσαλήμ , ὅθεν ἀκριβῶς εἰδότες ταῦθ’ ὑμᾶς εὐαγγελιζόμεθα. καὶ τὸν τρόπον δὲ τῆς οἰκοδομῆς τῆς πόλεως καὶ τὸν τύπον αὐτῆς, ὡς ἂν εἴποι τις, καὶ τὸ σχῆμα ἀκριβῶς φέρομεν διὰ μνήμης ὁποῖά τις ἦν πάλαι πρότερον συνεστῶσα ἀναζωγραφοῦντες ταῖς ἑαυτῶν διανοίαις· ἦν γὰρ ὡς πόλις οὐ διεσπαρμένη ὧδε κἀκεῖσε οὐδὲ ἀπεσχοινισμένη ἀπεσχισμένη καὶ διεστῶσα εἰς μέρη πολλά, ἀλλ’ οὕτως ἦν ᾠκοδομημένη ὠκοδομουμένη , ὡς δοκεῖν ἕνα εἶναι οἶκον διὰ τὴν συνάφειαν καὶ ἁρμονίαν τῶν ἐν αὐτῇ οἰκοδομημάτων. διὸ", + "candidate_score": 0.625995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_611", + "psc_text": "τὴν τάξιν αὐτῶν καὶ τὴν ἀκολουθίαν κατανοήσωμεν, τῷ προχείρῳ τῆς ἱστορίας τὸν νοῦν ἐπιστῆσαι προσήκει. α´ Τὴν πρώτην ᾠδὴν τῶν ἀναβαθμῶν ᾄδειν οἶμαι τῷ θεῷ τὸν ἐν Βαβυλῶνι γενόμενον τὸν ἐκ περιτομὴς λαὸν ἢ καὶ μᾶλλον τὸν ἐν αὐτοῖς εὑρεθέντα δίκαιον καὶ θεοφιλῆ. τοῦτο δὲ παρίστασθαι ἡγοῦμαι διὰ τοῦ λέγεσθαι· οἴμοι ὅτι ἡ παροικία μου ἐμακρύνθη ἐμακρύνθην . κατεσκήνωσα μετὰ τῶν σκηνωμάτων Κηδάρ. πολλὰ παρῴκησεν ἡ ψυχή μου . σαφῶς γὰρ ὁ ταῦτα λέγων δῆλός ἐστιν οὐκ οἰκῶν ἐπὶ τῆς τὴν Ἱερουσαλήμ , ἐν παροικίᾳ δὲ ὑπάρχων καὶ μεταξὺ μὲν τῶν σκηνωμάτων Κηδὰρ οἰκῶν, οὐκ ἐν αὐτῇ δὲ τῇ Κηδάρ. χώρα δέ τίς ἐστιν ἡ Κηδὰρ ἐπὶ τῆς ἐρήμου τῆς πρὸς ἀνατολὰς κειμένη καὶ μέχρι τῆς Περσῶν γῆς παρατείνουσα παρατείνουση , ἣν γένος τι Σαρακηνῶν οἰκεῖ προπάτορα τὸν Κηδὰρ ἐπιγραφόμενον, παρ’ ὃν καὶ ἡ χώρα ὠνόμασται παρωνύμως· ἦν γὰρ ὁ Κηδὰρ εἷς τῶν υἱῶν Ἰσμαήλ. ἐπεὶ οὖν ἐν τῇ παροικίᾳ", + "candidate_score": 0.624731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_366", + "psc_text": "Nd 99r σφόδρα…ἡμῖν: anonym; vgl. Ne 360v–361r: anonym; vgl. Nh 494r: Theodoret fortgesetzt τούτων τοιγαροῦν καὶ τῶν ἅμα αὐτοῖς ἀποστόλων τοιγαροῦν τῶν ἀποστόλων καὶ τῶν ἅμα αὐτοῖς ἡ παροῦσα θεῖα γραφὴ (γραφὴ umpunktet) προφητεία τὴν μνήμην σφόδρα ἀκολούθως συνῆψε τῇ τοῦ θεοῦ λόγου εἰς ἀνθρώπους παρουσίᾳ. αὐτοῖς τοιγαροῦν τούτοις καὶ τὰ νέα μυστήρια τῆς καινῆς διαθήκης πράττειν παρεκελεύετο λέγων· καὶ θυσάτωσαν θυσίαν αἰνέσεως καὶ ἐξαγγειλάτωσαν τὰ ἔργα αὐτοῦ ἐν ἀγαλλιάσει · ζητουμένου γάρ, τίσιν εἴρηται τὰ λελεγμένα λέλεκται τὰ εἰρημένα , ἐπισυνῆψεν ἑξῆς σημαίνων, οἷς ὁ λόγος παρεκελεύσατο, διὰ τοῦ· οἱ καταβαίνοντες εἰς θάλασσαν ἐν πλοίοις πλείοις ποιοῦντες ἐργασίαν ἐν ὕδασι πολλοῖς , αὐτοὶ εἴδοσαν τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. Ταῦτα … λέξιν] vgl. Nd 99v: anonym; vgl. Ne 362v: anonym; vgl. Nh 494v: Theodoret fortgesetzt Ταῦτα … μεγάλη] Ca 354r: Eusebius; Cb 336r: Eusebius; PG 23 (1325 C7–D1)Ταῦτα δὲ προφητικῶς θεσπιζόμενα θεσπιζόμενος ἐπληροῦτο ῥητῶς", + "candidate_score": 0.624094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_47", + "psc_text": "von A P repräsentiert und das Fenster wirklich erst später entstanden ist. (V) Vaticanus gr. 754 (10. Jh.) Der Codex Vaticanus gr. 754 aus dem zehnten Jahrhundert, der in der Forschung bereits viel Aufmerksamkeit erfahren hat, gruppiert um den Psaltertext eine Bearbeitung der Palästinischen Katene, die von Karo und LietzmannKaro / Lietzmann (wie Anm. 1) 41. zum Katenentyp XIII, seit Marcel Richard dagegen zum Typ XIX gezählt wird,Vgl. Marie-Josèphe Rondeau / Paul Géhin / Matthieu Cassin, Évagre le Pontique. Scholies aux Psaumes. Tome I. Introduction, édition princeps du texte grec, traduction et notes = SC 614 (Paris 2021) 135–136. die pseudo-athanasianischen Expositiones in psalmos, den Psalmen-Kommentar des Evagrius und in einer eigenen Gruppe hexaplarische Lesarten. Der große Wert des Vaticanus besteht nicht so sehr in der Qualität – alle vier Quellen werden meiner Einschätzung nach durchgehend in sekundärer Textgestalt geboten – sondern in ihrer genauen Trennung des Materials in einem", + "candidate_score": 0.623996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_124", + "psc_text": "Kommentar zu Ps 93,3–4 (PG 23, 1196 C13–14). Ps 140,8ab Eusebisch ist in diesem Fragment vor allem der Ausdruck βασκαινόντων τῇ κατὰ θεὸν αὐτοῦ προκοπῇ (vgl. In psalmum 69,2–4 = PG 23, 769 B5–6 und In psalmum 85,11 = PG 23, 1037 B4). Ps 141,3a–4a Das zweite Fragment ist in N dem Exzerpt zu Vers 4a aus Theodoret hinzugefügt. Die Doppelzuweisung an Theodoret und Eusebius, die in Nd auf Eusebius verkürzt wurde, trägt dem Rechnung. Die Lexik des Satzes ist für Eusebius gewöhnlich, der Tonfall ähnelt dem ersten Satz des Bruchstückes aus der Palästinischen Katene. Ps 144,10a–12b Übereinstimmend mit der Palästinischen Katene bietet Niketas den Text von Beginn des Fragmentes bis τῆς ἐξομολογήσεως ἀποδιδόασιν, durchsetzt ihn jedoch mit Auszügen aus Chrysostomus, Theodoret und Euthymius. Die Texteinheit mit dem Fragment 6b, in den Handschriften nicht eigens kenntlich gemacht, schließt unmittelbar an den mit δημιουργικῆς δυνάμεως endenden ersten Abschnitt des Fragmentes aus", + "candidate_score": 0.62392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_41", + "bdc_text": "R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_143", + "psc_text": "TU 183 (Berlin / Boston 2019) 122–141. gesetzt. In dem von mir verarbeiteten Quellenmaterial begegnen sie nicht, waren aber wohl im ursprünglichen Werk angegeben.Vgl. hierzu Bandt, Eusebius (wie Anm. 46) 122–123. Der Kommentar des Eusebius enthielt, wie aus dem direkt überlieferten zweiten Teil seines Werkes zu ersehen ist, eine der Auslegung voranstehende Zitation der Lemmata. Deren Aufteilung kann jedoch für den dritten Teil nicht sicher aus den Fragmenten erschlossen werden; sie folgt deshalb der Präsentation in den Hauptzeugen. Ihr Text dagegen wurde aus der Göttinger Septuaginta von RahlfsAlfred Rahlfs, Psalmi cum Odis = Septuaginta X (Göttingen 21967). übernommen, da nicht davon ausgegangen werden kann, in der Palästinischen Katene habe der Bibeltext gestanden, den Eusebius kommentiert hat. Und selbst wenn in ihr Eusebs Psalmentext reproduziert gewesen wäre, könnte man ihn aus den rezenten Hauptzeugen A und P nicht rekonstruieren, da sie, wie schon Marguerite Harl festgestellt hat, nicht denselben Psalter benutzt", + "candidate_score": 0.623801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_11_13", + "bdc_text": "Heyd II 417-430 ; Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_745", + "psc_text": "A 329v: Eusebius am Rand, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 283r: Eusebius; vgl. Nd 191r: anonym; vgl. Nh 588r: anonym; Curti 214Εἰ καὶ μηδέπω τοῦ φωτίσματος κατηξιώθητε μηδὲ ἐν ἡμέρᾳ πως γεγένησθε, ἀλλ’ ἐπαγρύπνως ἱστάμενοι μὴ μόνον ἡμέρας, ἀλλὰ καὶ νύκτωρ ταῖς πρὸς θεὸν εὐλογίαις σχολάζοντες σχολάζειν ἀκούετε τοῦ φάσκοντος λόγου· μὴ δῷς ὕπνον σοῖς ὄμμασι μηδὲ νυσταγμὸν σοῖς βλεφάροις . ἐπάρατε δὲ τὰς χεῖρας ὑμῶν ἐν ταῖς νυξὶ καὶ εὐλογεῖτε τὸν κύριον ἵστασθε τὰς πράξεις ὑμῶν καὶ τὰ ἔργα τῷ θεῷ δεικνύντες δεικνύοντες πεπαρρησιασμένα πεπαρρησιασμένως . σωφροσύνης δέ ἐστι διδακτικὸν τὸ λόγιον· οὐδεὶς γὰρ ἐν νυξὶν ἀκολασταίνων δύναται τὰς χεῖρας ἐπαίρειν πρὸς τὸν θεόν. Εὐλογήσει σε κύριος ἐκ Σιὼν ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ἤδη … κύριος] A 329v: anonym; P 283v: anonym; PG 24 (29 A3–10); Curti 214–215 Ἤδη τῷ ἔδει τῷ τῷ Ἀβραὰμ εἴρηται· οἱ εὐλογοῦντές σε εὐλόγηνται εὐλόγεινται . δυνάμει δὲ αὑτὸν εὐλογεῖ", + "candidate_score": 0.623744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_467", + "psc_text": "vgl. Ne 422r: anonym; vgl. Nh 513v: Theodoret fortgesetzt Ὁ … εἰπών] A 193rv: Eusebius; P 176r: Eusebius; vgl. PG 23 (1348 B1–5) AS III 505,4–27Ὁ τοιοῦτος, φησί, καὶ τοιαῦτα πράττων οὔποτε πεσεῖται οὐδὲ σαλευθήσεται ἐκ erwägt τῆς ἐπὶ τὴν πέτραν στάσεως λέξων ἂν καὶ αὐτός· ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου · κἂν γὰρ πνεύσωσιν ἐν καιροῖς πειρασμῶν καὶ διωγμῶν κατ’ αὐτοῦ οἱ ἄνεμοι καὶ οἱ ποταμοὶ προσρήξωσι, κἂν λάβρος ὑετὸς κατέλθοι, οὐ σαλευθήσεται ἑστηκὼς καὶ τετελειωμένος ἐπὶ τὴν πέτραν . καὶ ἅτε τοιοῦτος ὢν εἰς μνημόσυνον αἰώνιον ἔσται δίκαιος, ἀνθ’ οὗ ὁ μὲν Ἀκύλας ἐποίησεν· εἰς μνημόσυνον αἰῶνος ἔσται δίκαιος , ὁ δὲ Σύμμαχος· εἰς μνήμην τὴν αἰωνίαν ἔσται δίκαιος . Καὶ πάλιν ἅτε μὴ σαλευόμενος ἀπὸ ἀκοῆς πονηρᾶς οὐ φοβηθήσεται· οὔτε … περιστατικοῖς] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὔτε γὰρ ἀπειλὰς ἀρχόντων πτήξει οὔτε τῶν θορυβεῖν καὶ ταράττειν αὐτὸν πειρωμένων ἐν καιροῖς περιστατικοῖς. καὶ ἄλλως δὲ οὐδ’", + "candidate_score": 0.623447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_41", + "bdc_text": "R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.623218, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_7_9", + "bdc_text": "Februar. der letst abschaid dess puntztag zuͦ Ougspurg geschicktZum Tag des Schwäbischen Bundes in Augsburg , welcher am 10 . Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_699", + "psc_text": "ὁ ἐν τῷ φανερῷ Ἰουδαῖος καὶ οὐδὲ ἡ ἐν τῷ φανερῷ ἐν σαρκὶ περιτομή t.r. περιτομῆ , ἀλλ’ ὁ ἐν τῷ κρυπτῷ Ἰουδαῖος καὶ περιτομὴ καρδίας, οὐ γράμματι, ἀλλὰ πνεύματι θεοῦ, οὗ ὁ ἔπαινος οὐκ ἐξ ἀνθρώπων, ἀλλ’ ἐκ τοῦ θεοῦ . ρκηʹ Νίκης θεοῦ στρατιᾶς Κύριος δίκαιος συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν. Διδάσκει … ἐπιχειρούντων] A 313v: Eusebius; P 270v: Eusebius; vgl. V 320v: Eusebius; PG 24 (24 A8–B2); Curti 139Διδάσκει δὲ ὁ λόγος μηδέποτε ἐφ’ ἑαυτῷ, ἀλλ’ ἐπὶ τῷ θεῷ μόνῳ μέγα φρονεῖν. ἀντὶ δὲ τοῦ συνέκοψεν αὐχένας ἁμαρτωλῶν Ἀκύλας κατέκοψε βρόχους ἀσεβῶν , ὁ δὲ Σύμμαχος κατέκοψε βρόχους παρανόμων , ἡ δὲ πέμπτη ἔκδοσις κλοιοὺς ἀνόμων ἐκδεδώκασι δηλοῦντος τοῦ λόγου τοὺς ὑπὸ τῶν ἀσεβῶν εἰς ἐπιβουλὴν τοῦ δικαίου κατεσκευασμένους. θεσπίζει … ἐπιχειρούντων] vgl. Nd 182r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 578v: Theodoret fortgesetztθεσπίζει δὲ καὶ διὰ τούτων ὁ λόγος τὰ ἔσχατα τέλη καὶ τὸν ὄλεθρον τῶν κατὰ καιροὺς τὴν ἐκκλησίαν", + "candidate_score": 0.62318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_42_44", + "bdc_text": "- Festschrift der Realschule in Heidelberg zur Fünfhundert j ährigen Jubelfeier der Universität . Beilage zum Jahresbericht der Realschule 1885 /1886 ; Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.623071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_65_67", + "bdc_text": "der herren ( und puren) fasnacht anno 34 jarZur Datierung s. oben Anm. I. . [ Maister]Ecke abgerissen. NasalKaspar Nasal. , verston ich , lyg etwas kranck. [ Bitt dic]hEcke abgerissen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_798", + "psc_text": "ἐξιχνίασας] A 348v–349v: anonym, bei ἡ γὰρ σχοῖνος Eusebius; P 299rv: EusebiusΠάντων μὲν θεὸς καὶ αὐτῶν τῶν μελλόντων καὶ τῶν κρυπτῶν τῆς καρδίας γνῶσιν ἔχει αὐτὸ τοῦτο νοῦς ἀκραιφνέστατος ὤν, δοκιμάζειν δὲ λέγεται τοὺς διὰ πειρασμῶν καὶ ἄλλων κακωτικῶν ἐπὶ πίστει καὶ δικαιοσύνῃ φανερουμένους. εἶπε γοῦν πρὸς τὸν Ἰὼβ μετὰ τοὺς πολλοὺς καὶ μεγάλους ἀγῶνας, οὓς πρὸς τὸν διάβολον διήθλησεν· οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος; ὅθεν καὶ καθόλου εἴρηται· μακάριος ἀνήρ, ὃς ὑπομένει ὑπομενεῖ πειρασμόν, ὅτι δόκιμος γενόμενος λήψεται τὸν στέφανον τῆς ζωῆς · μετὰ γὰρ τὴν ἐν τοῖς über der Zeile τοιούτοις πεῖραν ἑαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις λογικοῖς λογικοῖς, ÷ in der Zeile und am Rand, vielleicht das Fehlen eines Verbums vermutend , ὅ τι oder ὅτι ὅτε τὸ κρυπτὸν τῆς καρδίας , οὐχ ὅτι oder ὅ τι ὅτε ε auf Rasur? ὡσεὶ ὁσεὶ δόκιμός τις, ἀποδείκνυται. Ἀλλ’ εἰ καὶ λέγει κύριε ἐδοκίμασάς με", + "candidate_score": 0.622646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_41", + "psc_text": "Parisinus gr. 139 (Ca) hat ein Leser die Einträge, die der Katenist mit dem Namen des Eusebius versehen hatte, am Rand mit rotem Stift systematisch markiert. Vielleicht handelt es sich bei diesem Leser um den Verfasser des Codex Parisinus gr. 463, denn dieser Codex ist eine Papierhandschrift aus dem siebzehnten Jahrhundert, in der die wirklichen und vermeintlichen Fragmente von Eusebius aus dem Parisinus gr. 139 gesammelt sind.Zum Codex vgl. Institut de recherche et d’histoire des textes (Hrsg.), Pinakes | Πίνακες. Textes et manuscrits grecs, Numéro diktyon 50037. Die Eusebius-Einträge werden in denselben Abgrenzungen und mit denselben Irrtümern übernommen. Betitelt ist die Arbeit mit EUSEBII / PAMPHILI EPISCOPI / Caesareae Palaestinae / INTERPRETATIO / Psalmorum. Valde Erudita und auf dem folgenden Blatt griechisch wiederholt ΕΥΣΕΒΙΟΥ / ΤΟΥ ΠΑΜΦΙΛΟΥ / ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ / ΚΑΙΣΑΡΕΙΑΣ ΤΗΣ / ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ / ΕΧΗΓΗΣΙΣ ΤΩΝ ΨΑΛΜΩΝ ΠΑΝΥ / ΣΠΟΥΔΑΙΑ. Die Eigenheiten von Cb enthält er nicht, bespielsweise den", + "candidate_score": 0.621972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_65_67", + "bdc_text": "der herren ( und puren) fasnacht anno 34 jarZur Datierung s. oben Anm. I. . [ Maister]Ecke abgerissen. NasalKaspar Nasal. , verston ich , lyg etwas kranck. [ Bitt dic]hEcke abgerissen.", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_635", + "psc_text": "ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τὸν θρόνον τὸνοῦ θρόνον (?) τοῦ θρόνου auf Rasur σου . τούτων οὖν αὐτῶν μνήσθητι, ὦ κύριε , κατὰ τὸν καιρὸν τῆς εἰς πάντας ἀνθρώπους ὑπὸ σοῦ χυθησομένης σωτηρίου χάριτος. ιδ´ Ἡ … ἐπλήρωσεν] vgl. Nd 190r: anonym; vgl. Nh 585v: anonymἩ τεσσαρεσκαιδεκάτη ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν ἀκολούθως τῇ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιλάμψει τὸ auf Rasur τὼ ἐξ αὐτοῦ τῷ βίῳ τῶν ἀνθρώπων δεδωρημένον καλὸν καὶ τερπνὸν παρίστησι. τοῦτο δ’ ἐστὶ ἐστὶ τὸ κατοικεῖν ἀδελφοὺς ἐπὶ τὸ αὐτό . οὕτως δὲ αὐτὸ καλὸν καὶ τερπνὸν εἶναι διδάσκει ὡς μύρον μῦρον , οὐχ ὡς ἁπλῶς, ἀλλὰ τὸ ἐπὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν καταβαῖνον καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνα τὸν Ἀαρών . σημαίνει δὲ διὰ τούτου ἱερέα καὶ χριστὸν ἄντικρυς δηλοῦν τούτους διὰ τοῦ λόγου προφητεύεσθαι τοὺς ὠνομασμένους ἀδελφοὺς τοὺς τῷ χρίσματι τῷ ἱερατικῷ χρισθέντας, ἀφ’ οὗ τὸ Χριστιανῶν ὄνομα τῆς ἐνθέου εὐωδίας τὸν σύμπαντα κόσμον ἐπλήρωσεν. ιε´", + "candidate_score": 0.621008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόνον μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.61933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_401", + "psc_text": "Συχὲμ καὶ τὴν Σαμάρειαν, ἔνθα τὸ βασίλειον συνειστήκει τοῦ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο ἑαυτοῦ φησιν εἶναι καὶ τούτους, τὸν δὲ Ἐφραὶμ κατ’ ἐξαίρετον διὰ τὴν ἐξ αὐτοῦ συστᾶσαν βασιλείαν κραταίωσιν ὀνομάζει τῆς κεφαλῆς ἑαυτοῦ. ἀλλὰ καὶ τὸν … ἐξαπέστελλεν] Ca 357r: Eusebius; Cb 339r: Eusebiusτὸν Ἰούδαν ἰούδα βασιλέα ἑαυτοῦ εἶναι λέγει. πρόδηλον δὲ ὅτι, κατὰ τὸν ἀπόστολον, ἐξ Ἰούδα ἀνατέταλκεν ὁ σωτὴρ καὶ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ἐξ οὗ συνέστη τὸ βασίλειον γένος . συνάγει δ’ ἐν τούτοις ὁ λόγος τὸν Ἐφραὶμ καὶ τὸν Ἰούδαν ἰούδα , ἐπειδὴ τὸ παλαιὸν διῄρητο διηρεῖτο τὸ πᾶν Ἰουδαίων ἔθνος εἰς δύο βασιλείας, προφητεύων μηκέτ’ ἔσεσθαι τὴν διάστασιν ταύτην, ἀλλ’ ἕνωσιν τοῦ παντὸς ἔθνους. ἐπληροῦτο δὲ καὶ ταῦτα κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ κυρίου καὶ σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. ἥνωτο γοῦν κατ’ ἐκείνους τοὺς χρόνους τὸ πᾶν ἔθνος τῶν Ἰουδαίων οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας διῃρημένον ἐκ δύο βασιλειῶν διῃρειμένων (διῃρημένον . διὸ καὶ ὁμοίως ἐκήρυττεν ὁ", + "candidate_score": 0.618421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_114", + "psc_text": "Abgrenzung verhältnismäßig sicher. Bei Niketas kann jedoch nie ausgeschlossen werden, dass er einen weiteren, ungenannten Autor verschmolzen hat. Ps 119,7ab Sowohl in der Palästinischen Katene als auch bei Niketas wird das Fragment dem Eusebius zugewiesen, aber in der Palästinischen Katene beginnt der Text mitten im Satz. Niketas bietet einen vollständigeren und einfacher zu verstehenden Text. Bei dem Nachsatz ἅτε ἀλλότριον αὐτῶν ὄντα ist eine Eusebius-Imitation durch den Katenisten nicht auszuschließen. Ps 123,1b–3a Die Zuweisung in den Handschriften wird durch eusebische Formulierungen bestätigt: Vgl. εἰς βυθὸν κακῶν χωρήσας mit In psalmum 34,23–26 = PG 23, 313 C6 (im Kontext mit Tod und Verschlingen) und εἰς παντελῆ χωρήσας ἀποστασίαν mit In psalmum 17,20–21 = PG 23, 176 C9–10 und In psalmum 32,16–19 = PG 23, 288 C5–6 (im Kontext mit Tod und Sünde). Sehr häufig finden sich bei Eusebius die Wendungen κατὰ τοὺς τῶν διωγμῶν καιρούς und ἐν καιροῖς διωγμῶν. Ps 128,5ab", + "candidate_score": 0.617796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_40_42", + "bdc_text": "- Lit. : R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg . - Festschrift der Realschule in Heidelberg zur Fünfhundert j ährigen Jubelfeier der Universität .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_138", + "psc_text": "1847) 67–107. Mai hatte die von Montfaucon angemahnte Ergänzung der EditionVgl. Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 65. aus Codices Vaticani vorgenommen und nach eigenen Angaben fünf Codices benutzt: Reginae gr. 40, Vaticanus gr. 754, Vaticanus gr. 1685 sowie Vaticanus gr. 2057 und Ottoboniensis gr. 398.Mai, Patrum Bibliotheca nova IV 66; vgl. Karo / Lietzmann (wie Anm. 1) 20–21. Eine unkritische Sammlung aus vatikanischen Handschriften gibt Jean Baptiste Pitra, Analecta sacra et classica spicilegio solesmensi III (Paris 1883). Im besonderen hat die Forschungsgeschichte ein paar kleine Teil-Editionen gezeitigt: Die Hypothesen zu den Gradualpsalmen, von mir mit Ὑποθέσεις überschrieben, ließ Giovanni Mercati drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique", + "candidate_score": 0.617626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_296", + "psc_text": "ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐν ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ, καὶ οὐκ ἦν ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν ἀσθενῶν. εὐφράνθη Αἴγυπτος ἐν τῇ ἐξόδῳ αὐτῶν, ὅτι ἐπέπεσεν ὁ φόβος αὐτῶν ἐπ’ αὐτούς. Ὁ … κατεδουλώσαντο] Ca 346v: Eusebius; Cb 328v: Eusebius; PG 23 (1309 B12–C1) Ὁ … σῶμα] A 147r: ἄλλως P 140rv: anonym; vgl. V 261r: EusebiusὉ θεὸς προστάττει τῷ λαῷ διὰ Μωυσέως Μωυσέος σκυλεῦσαι τοὺς Αἰγυπτίους ὡς νενικημένους καὶ μισθὸν παρ’ αὐτῶν εἰσπράξασθαι τῆς μακροχρονίου δουλείας, ἧς αὐτοὺς κατεδουλώσαντο. ὅτι … σῶμα] AS III 491,41–492,7ὅτι δὲ ἐν ταῖς φυλαῖς αὐτῶν οὐδεὶς ἦν τότε ἀσθενῶν, ἡ μὲν Μωυσέως Μωυσέος γραφὴ οὐκ ἐσημειώσατο, διὰ δὲ τοῦ παρόντος λόγου διδασκόμεθα καὶ τούτου ὡς εἰκὸς παραδόξου ἐκ τοῦ θεοῦ αὐτοῖς ὑπάρξαντος, ὡς ἂν μή τις ἀπομείνῃ ἀπομένοι ἐν Αἰγύπτῳ ὑπὸ τῆς τοῦ σώματος ἀρρωστίας νικηθείς. ἦν … σῶμα] Ca 346v: Eusebius; Cb 328v: Eusebius; vgl. Nd 86v: anonym; vgl. Ne 320v: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 479v: Chrysostomus", + "candidate_score": 0.616798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_41", + "bdc_text": "R[obert ] Salzer , Beiträge zu einer Biographie Ottheinrichs von der Pfalz , Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_29", + "psc_text": "Namensangaben. Zum Beispiel ist die Theodoret-Passage zu Ps 103,2b (PG 80, 1696A) τὴν τῆς δημιουργίας εὐκολίαν – μόνῳ χρησάμενος, die Pitra in seinen Analecta als einen Origenes zu Ps 103,2 bringt und Migne als Chrysostomus spurius zu Ps 103 (PG 55, 647) druckt, in Ca als ein Text von Apolinarius wiedergegeben. Glücklicherweise sind solche Verwirrungen nicht die Regel. Malingrey scheint in ihrer Edition der Chrysostomus-Fragmente den Angaben durchgängig vertraut zu haben, und für die bevorstehende Edition des Hesychius dürfte sich der Parisinus ähnlich bewähren. Bietet aber Ca einen Eintrag unter dem Namen des Eusebius, ist immer Vorsicht geboten. So ist der in den Hauptzeugen anonyme Eintrag zu Ps 103,1bc zwar wohl richtig dem Kommentator aus Cäsarea zugeordnet, wenn aber kurz darauf, noch auf derselben Seite, wiederum ein Eusebius, diesmal zu Vers 2a, angekündigt wird, handelt es sich um einen Didymus, jedenfalls nach den Entscheidungen von Mühlenberg (Fragment 990 = 236,10–13).", + "candidate_score": 0.616539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_165", + "psc_text": "ταπεινούμενα καὶ παντοίαν τροπὴν καὶ μεταβολὴν ὑπομένοντα διὰ τὴν ἐν ἀνθρώποις πολιτευομένην κακίαν . σὺ δέ, κύριε, οὐδὲν ἔχων θνητὸν οὐδὲ ἐπίκηρον οὐδ’ ἐπίκαιρον εἰς τὸν αἰῶνα μένεις ἀεὶ κατὰ ταὐτὰ ταῦτα ταυτὰ τὰ αὐτὰ καὶ κατ’ αὐτὸν ὡσαύτως ἔχων, ἀλλὰ καὶ τὸ μνημόσυνόν σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν· ἅπαξ … ἐρχομένη] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v: Eusebiusἅπαξ γὰρ τὰ ὑπὸ σοῦ λαληθέντα καὶ ἐν ἐπαγγελίαις θεσπισθέντα μένει εἰς μνημόσυνον κἂν μὴ τῇ παρούσῃ γενεᾷ, ἀλλ’ εἰς ἑτέραν γενεάν, περὶ ἧς εἴρηται· ἀναγγελήσεται τῷ κυρίῳ γενεὰ ἡ ἐρχομένη · καὶ ἐν τῷ μετὰ χεῖρας γραφήτω γραφέντι αὕτη αὐτῶ εἰς γενεὰν ἑτέραν ἑτέραν· καὶ λαὸς ὁ κτιζόμενος · δεῖ γὰρ ἐξάπαντος πληρωθῆναί σου τῶν ἐπαγγελιῶν τὸ μνημόσυνον. διὸ θαρρῶν προφητεύω, ὅτι πάντως ἔσται τῇ τῆς Σιὼν ἀνάστασις, καὶ ὅτι σὺ ἀναστὰς οἰκτιρήσεις τὴν Σιών, ὅτι καιρὸς τοῦ οἰκτιρῆσαι αὐτήν, ὅτι ἥκει καιρός · οἰκτειρήσεις … κύριε] Ca 331v: Eusebius; Cb 313v:", + "candidate_score": 0.616317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_46_48", + "bdc_text": "ADB 24 , 713-719 ; A. Brück , Ottheinrich , in : LThK VII 1301 ( mit weiterer Lit. ). , pfaltzgraff , in das rych closter , haist Kayshaim , by Werd an der Thono wZisterzienser-Kloster Kaisheim , bei Donauwörth. , gefallen , das ingenomen und geplündertt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_7", + "psc_text": "falsche Genetiv Plural stand in der Vorlage. Denn P korrigiert während des Schreibens mit derselben schwarzen Tinte. (P) Patmiacus 215 (12. / 13. Jh.) Der mit dem Ambrosianus gleichaltrige Pergament-Codex aus dem Johannes-Kloster auf PatmosZur Handschrift vgl. Harl, La Chaîne (wie Anm. 2) 24. ist am Anfang ebenfalls beschädigt und beginnt mit der Katene zu Ps 78,3. Er endet auf fol. 356v mit einem anonym gebotenen Auszug aus Eusebius zu Ps 150,6. Dies dürfte auch das Ende der Katene gewesen sein. Ein Leser notiert nach einem größeren Abstand: πάνυ πέφυκεν ὠφέλιμος ἡ βίβλος. ταύτην μετελθὼν καλὸν εὑρήσεις πλοῦτον. Absicht des im Patmiacus vorliegenden Textes war es, den Kommentar des Theodoret mit der Katene zu verknüpfen. Zu diesem Zweck gibt der Katenist nach dem Lemma stets zuerst die Kommentierung von Theodoret wieder und fährt dann mit dem Katenentext fort, wie er sich auch im Ambrosianus findet, mit der Ausnahme, dass die", + "candidate_score": 0.615611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_784", + "psc_text": "Nd 204v: anonym; Nh 599r: anonym Διὰ … Ζαχαρίου] A 342rv: Eusebius; P 293rv: Eusebius; vgl. V 331r: anonym; vgl. PG 24 (36 D9–37 A6)Διὰ τῶν προτέρων ψαλμῶν ἡ χρηστότης τοῦ θεοῦ καὶ ἡ θαυματουργὸς αὐτοῦ καὶ εὐεργετικὴ δύναμις ἐδείκνυτο ~ , διὰ δὲ τῶν προκειμένων ἡ ἢ ὡς ἂν εἴποι τις ἀποτομία, μᾶλλον δὲ κριτικὴ καὶ τῶν πλημμελούντων ἐπιστρεπτικὴ δύναμις. Φασὶ … Ζαχαρίου] Nd 204v: Eusebius; Nh 599r: EusebiusΦασὶ γοῦν τὰ παρόντα προκείμενα οἱ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀποπεσόντες καὶ διὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν ἐν τῇ Βαβυλωνίων χώρᾳ βαβυλῶνι μετενηνεγμένοι μετηνεγμένοι , οὐ μὴν πάμπαν ἐπιλελησμένοι ἀπολελησμένοι τοῦ θεοῦ θεοῦ. οὐδ’ ἀνεπαισθήτως ἔχοντες οἷ κακῶν εἰσί . καί μοι δοκεῖ διδάσκειν ὁ λόγος τοὺς ἐν Βαβυλῶνι τὰ κατάλληλα πράττειν τῇ ἐν Βαβυλῶνι διατριβῇ, τουτέστι θρηνεῖν σφᾶς αὐτοὺς κα�� ἀποκλαίεσθαι τὴν ἀπὸ τῶν κρειττόνων ἐπὶ τὰ χείρω κατάπτωσιν, ἀλλὰ μὴ τρυφᾶν μηδὲ ἀναισθήτως ἔχειν τῆς ἑαυτῶν ταλαιπωρίας. τοιοῦτοι δὲ ἦσαν οἱ πλείους", + "candidate_score": 0.615291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_826", + "psc_text": ". θοῦ, κύριε, φυλακὴν τῷ στόματί μου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη μου. μὴ ἐκκλίνῃς τὴν καρδίαν μου εἰς λόγους πονηρίας τοῦ προφασίζεσθαι προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις σὺν ἀνθρώποις ἐργαζομένοις ἀνομίαν, καὶ οὐ μὴ συνδυάσω μετὰ τῶν ἐκλεκτῶν αὐτῶν. Ὡς … αἰτεῖσθαι] Nd 220v ὡς ἂν…στόματος: Kyrill fortgesetzt; Nh 613v: Eusebius Ὡς … διατηρήσῃς] A 363r: Eusebius; P 311r: Eusebius; vgl. PG 24 (44 C3–D1)Ὡς ἂν ἂν γὰρ καθαρὰν φωνὴν ἐσχηκὼς ἱκετεύει κελεύει τὸν θεὸν δίκην παραθήκης φυλάξαι αὐτῷ τὸ κατόρθωμα. ἀλλὰ καὶ θύραν περιοχῆς ἀξιοῖ τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ ἐπιβληθῆναι παραβληθῆναι περιβληθῆναι , ἵνα μὴ ὁ κατὰ διάνοιαν αὐτοῦ θησαυρὸς ἀποσυληθῇ συληθῇ ἢ ἀποπέσῃ προπετέστερόν ποτε φθεγξαμένου ἀπορρεύσῃ πρὸς ἕτερον αὐτοῦ φθεγγομένου , ἃ μὴ δεῖ δεῖ. καὶ τὰ ἐν αὐτῷ κρυπτὰ καὶ τίμια ἀπολλύντος διά τινος ἀθυρογλώσσου ὁμιλίας . οὕτω δὴ δὲ μέγα ἡγεῖτο τὸ δυνηθῆναι κρατεῖν γλώττης γλώσσης κρατεῖν , ὡς παρ’ αὐτοῦ τοῦ θεοῦ τὴν φυλακὴν αἰτεῖσθαι", + "candidate_score": 0.614818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_629", + "psc_text": "Theodoret fortgesetzt Ἡ δεκάτη ᾠδὴ τῶν ἀναβαθμῶν διὰ τὸ πολλοὺς διωγμοὺς ἐπανίστασθαι τῷ Χριστοῦ λαῷ διδάσκει τοὺς καθ’ ἕκαστον διωγμὸν ὑπὸ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δυνάμεως φυλαττομένους καὶ τῶν πολεμίων κρείττους ἀεὶ γινομένους λέγειν· πλεονάκις ἐπολέμησάν με ἐκ νεότητός μου, καὶ γὰρ οὐκ ἠδυνήθησάν μοι πολλοὶ δὲ διωγμοὶ καὶ τῷ χρισοτῦ λαῷ ἐπανέστησαν . ἀληθῶς γὰρ ἐξ ἀρχῆς τοῦ κηρύγματος καὶ ἀπὸ πρώτης ὡς εἰπεῖν τῆς συστάσεως στάσεως τῆς ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ τοῦ χριστοῦ ἐκκλησίας ~ οἱ πολεμοῦντες αὐτὴν οὐ διέλιπον. διὸ ἐκ νεότητός μου, φησίν, πλεονάκις πολλάκις ἐπολέμησάν με . ἀλλ’ ἐπεὶ τεθεμελίωτο τεθεμελείωτο ἐτεθεμελίωτο ἐπὶ τὴν πέτραν , ἑξῆς ἐπιλέγει τὸ καὶ γὰρ οὐκ γὰρ οὐκ οὐκ ἠδυνήθησάν μοι . οὐκ‌2 … ἐξηράνθη] Nd 181r: Eusebius; Nh 577v: Eusebius οὐκ ἂν δὲ ταῦτα εἶπον οὐκ ἂν δὲ τοῦτο ἀληθῶς εἴποιεν οἱ ἐκ περιτομῆς· μυρίοι γὰρ αὐτῶν πολλάκις κατεδυνάστευσαν. εἶτα ἐπειδὴ πάντες οἱ ἐπαναστάντες τῷ τοῦ Χριστοῦ λαῷ καὶ", + "candidate_score": 0.614389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_585", + "psc_text": "III 518,23–29; Harl 316Ἕως μὲν γὰρ ἀτελὴς τυγχάνει, πολλὴ φροντὶς καὶ ἀγωνία, μή πως τι πη ἄρα καὶ ἀσθενήσῃ καὶ auf Rasur διὰ χείρων verbessert vermutlich aus χειρῶν χειρῶν ἑαυτῆς γένηται. ὅτε δὲ εἰς ἄκρον φθάσει φθάσῃ τελειότητος τελειότητος λοιπὸν ὥσπερ ἐν ἕξει ἀρετῆς καταστᾶσα καταστὰς , ἔξω γενήσεται γένηται παντὸς φόβου οὐκέτι ἀμφιβάλλουσα οὐκέτι δέδοικε , μήποτε ἄρα καταισχυνθῇ. χαβ Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα. Σφόδρα … ἐστιν] A 249r: Eusebius; P 223v: Eusebius; Ca 386r: Eusebius; Cb 368r: anonym; vgl. V 301v: Eusebius; vgl. AS III 283,9–11; 518,32–33; Harl 318Σφόδρα ἀκολούθως ἑρμηνεύων τί τί ποτέ ἐστιν τὸ σωτήριον ἐπιλέγει ἑξῆς· εἰς τὸν λόγον λόχον σου ἐπήλπισα, σημαίνων, ὅτι τὸ σωτήριον ὁ υἱὸς λόγος τοῦ θεοῦ ἐστιν. Δηγήσαντό μοι παράνομοι ἀδολεσχίας, ἀλλ’ οὐχ ὡς ὁ νόμος σου, κύριε. Ἀντὶ … μοι] A 251r: anonym; P 224v: anonym; Harl 326Ἀντὶ τοῦ", + "candidate_score": 0.614285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_465", + "psc_text": "ἄλλος in der Zeile; vgl. PG 23 (1348 A2–11)Ὁ μακαριζόμενος τὸ οἰκεῖον φῶς οὐ διαλείπει ἐξανατέλλων οὐ πᾶσιν, ἀλλὰ τοῖς εὐθέσι τὴν διδασκαλίαν αὐτοῦ πᾶσιν τὴν διδασκαλίαν δὲ τοῖς εὐθέσι αὐτοῦ , καὶ τὸ τῷ τῆς γνώσεως φῶς ἔνδον ἐν τῇ τῶν εὐθείων εὐθέων γενεᾷ παρέχων καὶ τοὺς εὐθεῖς φωτίζων. ὁ αὐτὸς δὲ οὗτος ἅτε σπέρματα ἀγαθὰ σπέρματου (sic) ἀγαθοῦ κεκτημένος, ἀλλὰ καὶ ἅτε πλοῦτον πολὺν καὶ δόξαν ἔχων ἐν τῷ ἑαυτοῦ οἴκῳ οἴκῳ αὐτοῦ οὐκ … δεομένοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusοὐκ ἀποκλείει τὰ ἑαυτοῦ σπλάγχνα, ἀλλὰ μεταδίδωσι τῶν ὑπαρχόντων τοῖς δεομένοις καὶ οἰκονομῶν τοὺς λόγους αὐτοῦ ἐν κρίσει διὰ … συνδούλοις] Ca 366r: Eusebius; Cb 348r: Eusebiusδιὰ τὸ φυλάττειν ἐντολὴν τὴν λέγουσαν· τίς ἄρα ἄρα ὁ πιστὸς πιστὸς δοῦλος καὶ φρόνιμος οἰκονόμος, ὃς ἐν καιρῷ δώσει τὸ σιτομέτριον τοῖς συνδούλοις vgl. Mt τοῖς δούλοις ; οὐ γὰρ ἀκρίτως, φησίν, οὐδὲ τοῖς τυχοῦσιν οὐδὲ ἀκαίρως, ὅτε μὴ χρή,", + "candidate_score": 0.614213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_476", + "psc_text": "μέλλοντι] Wa 178v: Eusebius; εὐχὴ δὲ αὕτη ἐστὶν εὐχὴ ἐστὶν αὕτη ὑπὲρ ἡμῶν αὐτῶν τῶν παίδων ἀναπεμπομένη, ὡς … ψυχῇ] Nd 119v: Eusebius fortgesetzt; Ne 427v: anonym; Nh 515v: Eusebius; oder (ἢ) Theodoret fortgesetztὡς ἂν διαμένῃ διαμενεῖ διαμένει oder διαμένοι διαμένοι διαμένει διαμείνῃ ἡμῖν τὸ τοῦ κυρίου ὄνομα εἰς τὸ διηνεκὲς μὴ φεῦγον ἡμᾶς ἡμᾶς, μὴ δ’ ἀναχωροῦν καὶ καταλιμπάνειν πώποτε , ἀλλ’ ἀναπαυόμενον τῷ ἡμετέρῳ βίῳ καὶ εὐλογούμενον ἡμῖν ἐν ἡμῖν καὶ παραμένον τῇ ἡμετέρᾳ ψυχῇ ἔν τε τῷ παρόντι αἰῶνι καὶ ἐν τῷ μέλλοντι· ἐπὶ γὰρ τῶν οὐκ ἀξίως τοῦ θεοῦ βιούντων βλασφημεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ὥστε λέγεσθ��ι πρὸς αὐτούς· δι’ ὑμᾶς τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι . Τοιοῦτοι δὲ ἦσαν οἱ ἐκ περιτομῆς, πρὸς οὓς ἐλέγετο· οὐκ ἔστι μου θέλημα ἐν ὑμῖν, λέγει κύριος παντοκράτωρ, καὶ θυσίας οὐ προσδέξομαι ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν, διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν δεδόξασται τὸ ὄνομά μου ἐν", + "candidate_score": 0.614024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_155", + "psc_text": "κατατρύχει καὶ καταφρύγει. καὶ ἐπεὶ πᾶσα σὰρξ χόρτος , μαραίνων ἑαυτοῦ τὴν σάρκα φησίν· ἐπλήγην ὡσεὶ χόρτος. Ὡμοιώθην πελεκᾶνι ἐρημικῷ, ἐγενήθην ὡσεὶ νυκτικόραξ ἐν οἰκοπέδῳ, ἠγρύπνησα καὶ ἐγενήθην ὡσεὶ στρουθίον μονάζον ἐπὶ δώματι. Τὰς … καταστροφήν] Ca 331r: Eusebius; Cb 313r: Eusebius Τὰς … δώματι] A 112v–113r: Eusebius; P 114v–115r: Eusebius; Wa 163v: Eusebius; vgl. AS III 193,35–194,8Τὰς πολυάνδρους χώρας φεύγων καὶ τὸν πολὺν ὄχλον ἐρημίαν καὶ μόνωσιν μετήρχετο ὁ κατὰ θεὸν πτωχὸς διδάσκων καὶ ἡμᾶς, ὅπως δεῖ τὰς πρὸς τὸν θεὸν εὐχὰς ποιεῖσθαι μετὰ σχολαζούσης καὶ γαλήνου γαληνῆς εὐγαλήνου διανοίας. δοκεῖ δέ μοι τὸ βούλημα ἄλλως μὴ ἄλλως τὸ βούλημα μὴ ἄλλο ἢ τὸ βoύλημα διὰ τούτων τῆς προσευχῆς ἐμφαίνειν εὐφραίνειν καὶ τὴν πᾶσαν τὴν συμβᾶσαν ὑπόθεσιν τοῦ λόγου· σημαίνει γὰρ παντὸς μὲν τοῦ λαοῦ ἀπώλειαν, ἑαυτοῦ δὲ μόνωσιν καὶ ἐρημίαν τοῦ προτέρου λαοῦ σημαίνειν καὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ τὴν καταστροφήν. προϊὼν γοῦν ἑξῆς ἐπιλέγει· σὺ ἀναστὰς οἰκτειρήσεις τὴν Σιών,", + "candidate_score": 0.613854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_176", + "psc_text": "ἐπὶ τὴν γῆν ἐπέβλεψεν τοῦ ἀκοῦσαι τὸν στεναγμὸν τῶν πεπεδημένων, τοῦ λῦσαι τοὺς υἱοὺς τῶν τεθανατωμένων, τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐν Σιὼν τὸ ὄνομα κυρίου τὴν δόξαν αὐτοῦ καὶ τὴν αἴνεσιν αὐτοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ. Ἐν … κρίσιν] A 118rv: Eusebius; P 118r: anonym; vgl. V 249v: EusebiusἘν ταύτῃ γὰρ κηρύσσεται τὰ τῆς θεότητος αὐτοῦ μυστήρια τά τε τῆς πρὸ τῶν αἰώνων καὶ τὰ τῆς δευτέρας αὐτοῦ καὶ ἐνδόξου παρουσίας· ἀναγκαία γὰρ ἡ περὶ τούτων ἀπαγγελία τοῖς ἐν τῷ νῦν βίῳ διατρίβουσιν εἰς τὸ παρασκευάσασθαι πρὸς τὴν μέλλουσαν παραγίνεσθαι τοῦ κυρίου δόξαν , ὅτε ἐπιστὰς ἄξει ἕξει wie es scheint πᾶν τὸ ποίημα εἰς κρίσιν. Ἐν τῷ συναχθῆναι λαοὺς ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ βασιλείας τοῦ δουλεύειν τῷ κυρίῳ. ἀπεκρίθη αὐτῷ ἐν ὁδῷ ἰσχύος αὐτοῦ· τὴν ὀλιγότητα τῶν ἡμερῶν μου ἀνάγγειλόν μοι. μὴ ἀναγάγῃς με ἐν ἡμίσει ἡμερῶν μου. Καί … καιρόν Ca 332v: Eusebius; Cb 314v: Eusebius; Nd 62r: Eusebius; Ne 238v: Eusebius;", + "candidate_score": 0.613271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_795", + "psc_text": "γινώσκει. Μὴ … λήσεται] A 347v–348r: Eusebius am Rand; ἄλλως in der Zeile; P 298r: EusebiusΜὴ θαυμάσῃς, φησίν, εἰ ταῦτα γενήσεταί ποτε ἐν ἀνθρώποις· οὐ γὰρ ἀπηλλοτρίωται τῆς τοῦ θεοῦ προνοίας τὰ ἀνθρώπινα. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων· εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα αὐτὸς ὑψηλὸς καὶ ἐπέκεινα πάντων τυγχάνει, ἀλλὰ τὸ τῆς φιλανθρωπίας αὐτοῦ καὶ τῆς ὑπερβαλλούσης ἀγαθωσύνης ἔργον τοῦτό ἐστιν, ὅτι καίπερ ὑψηλότατος καὶ ἀνώτατος πάντων καὶ ὑπὲρ πάντα ὢν ὅμως οὐχ ὑπερφρονεῖ τὰ ταπεινά. μέλει μέλλει δὲ αὐτῷ καὶ τούτων. κἄν … γινώσκει] Nd 208v: anonym; Nh 603r: anonym κἄν τις ᾖ εἰ δέ τις ἐν ἀνθρώποις ὑψηλοκάρδιος, οὐδὲ οὗτος οὕτως αὐτὸν λήσεται. διὸ λέλεκται κατὰ τὸν Ἀκύλαν· καὶ τὸν μετέωρον ἀπὸ μακρόθεν γινώσκει . Ἐὰν πορευθῶ ἐν μέσῳ θλίψεως, ζήσεις με. ἐπ’ ὀργὴν ἐχθρῶν μου ἐξέτεινας χεῖρά σου, καὶ ἔσωσέ με ἡ δεξιά σου. κύριος ἀνταποδώσει ὑπὲρ ἐμοῦ. Τὰ … ἐμοῦ] A 348r: Eusebius; P 298rv:", + "candidate_score": 0.613001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_42_44", + "bdc_text": "- Festschrift der Realschule in Heidelberg zur Fünfhundert j ährigen Jubelfeier der Universität . Beilage zum Jahresbericht der Realschule 1885 /1886 ; Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_139", + "psc_text": "drucken: Alcune note di letteratura patristica, in: Opere minori II = Studi e testi 77 (1937) 61–66. Die Fragmente aus der Palästinischen Katene zu Ps 118 sind enthalten in Marguerite Harl (avec la collaboration de Gilles Dorival), La Chaîne Palestinienne sur le Psaume 118. Tome I. Introduction, texte grec critique et traduction = SC 189 (Paris 1972) Tome II. Catalogue des fragments, notes et indices = SC 190 (Paris 1972). Die Fragmente zu den Gradualpsalmen sind enthalten in Carmelo Curti, La catena palestinese sui Salmi graduali (Catania 2003). Einige parallele Passagen zur Psalmenkatene des Niketas sind wiedergegeben im achten Band von John Anthony Cramer, Catenae Graecorum Patrum in Novum Testamentum I–VIII (Oxford 1838–1844 = Hildesheim 1967). Die komplizierte Überlieferung ist durch mehrere wichtige Vorarbeiten, auf deren Ergebnisse ich mich stütze, weitgehend erhellt worden: Georg Karo / Hans Lietzmann, Catenarum Graecarum Catalogus (Göttingen 1902). Robert Devreesse, Les anciens commentateurs grecs des", + "candidate_score": 0.612343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_327", + "psc_text": "23 (1316 D8–13) Κεῖται ἐν Ἀριθμοῖς ἡ ἱστορία , ὅπως λαβὼν Φινεὲς τὸν σειρομάστην διέπειρε τὴν Μαδιανίτιν μαδιανήτην ἅμα τῷ σὺν αὐτῇ πεπορνευκότι καὶ ὡς ἐκόπασε παραχρῆμα ἡ vor ὀργὴ κατ’ αὐτῶν ὀργὴ ἅμα τῇ τοιαύτῃ πράξει. παρίστησι παριστήσει δὲ ὁ λόγος, ὅσον πόσον ἰσχύει παρὰ θεῷ ἑνὸς ἀνδρὸς δικαιοσύνη ὡς … θεοῦ] vgl. Nd 92v: anonym; vgl. Ne 339v: anonym; vgl. Nh 486v: Theodoret fortgesetztὡς κοπάσαι τὴν ὀργὴν καὶ ἀνακρουσθῆναι τὴν κατὰ τῶν ἡμαρτηκότων θραῦσιν διὰ τὸν τοῦ Φινεὲς ζῆλον τὸν ὑπὲρ τοῦ θεοῦ τοῦ φινεὲς ὑπὲρ τὸν τοῦ θεοῦ ζῆλον ? φινεὲς ὑπὲρ τοῦ θεοῦ ζῆλον . Καὶ παρώργισαν αὐτὸν ἐφ’ ὕδατος ἀντιλογίας. καὶ ἐκακώθη Μωυσῆς δι’ αὐτούς, ὅτι παρεπίκραναν τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ διέστειλεν ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτοῦ. Μετὰ … διέστειλεν] Nd 93r: anonym; Ne 340v: anonym; Nh 487r: anonym Μετὰ … αὐτῶν] A 154v–155r: Eusebius; P 147r: anonym; Wa 171v: anonym; vgl. V 265v: Eusebius; AS", + "candidate_score": 0.612005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_584", + "psc_text": "οἱ οἰκτιρμοί σου, οὐ καταποθήσομαι ὑπὸ τῆς ταπεινώσεως , ἀλλ’ ἐγκαρτερήσας διὰ τῆς ὑπομονῆς εὖ οἶδα, ὅτι ζήσομαι. τυχεῖν … μελετήσω] vgl. Nd 148v δικαίως…μελετῶν: Kyrill; vgl. Nh 545r: Kyrillτυχεῖν δὲ τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου ἀξιῶ, ἐπεὶ καὶ αὐτὸς τὰ παρ’ ἐμαυτοῦ πάντα πληρῶν οὐ διαλιμπάνω καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ταπεινώσει τὸν νόμον σου μελετήσω μελετῶν . Γενηθήτω ἡ καρδία μου ἄμωμος ἐν τοῖς δικαιώμασί σου, ὅπως ἂν μὴ αἰσχυνθῶ. Ἕως … καταισχυνθῇ] A 249r: anonym; P 223r: anonym; Ca 386r: Eusebius; Cb 368r: anonym; Nd 148v: anonym; Nh 545v: Theodoret fortgesetzt; PG 23 (1377 C12–D3); AS III 518,23–29; Harl 316Ἕως μὲν γὰρ ἀτελὴς τυγχάνει, πολλὴ φροντὶς καὶ ἀγωνία, μή πως τι πη ἄρα καὶ ἀσθενήσῃ καὶ auf Rasur διὰ χείρων verbessert vermutlich aus χειρῶν χειρῶν ἑαυτῆς γένηται. ὅτε δὲ εἰς ἄκρον φθάσει φθάσῃ τελειότητος τελειότητος λοιπὸν ὥσπερ ἐν ἕξει ἀρετῆς καταστᾶσα καταστὰς , ἔξω γενήσεται γένηται", + "candidate_score": 0.611785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_912", + "psc_text": "σώσει αὐτούς. φυλάσσει κύριος πάντας τοὺς ἀγαπῶντας αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἐξολεθρεύσει. Ἀναγκαίως … προκοπήν] Nd 238v: Theodoret fortgesetzt; Nh 632r: Chrysostomus fortgesetzt Ἀναγκαίως … παραδίδωσιν] A 392r: Eusebius; P 333v: EusebiusἈναγκαίως καὶ ταῦτα εἰς τὸν ὕμνον τοῦ θεοῦ παραλαμβάνεται προτρέποντα τοὺς ὑμοῦντας ἐπὶ τὴν ἐν θεῷ προκοπήν. διὸ καὶ ἀμειβόμενος τοὺς τοιούτους τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται καὶ σώσει αὐτούς· τῶν γὰρ μὴ τοιούτων οὔτε τὸ θέλημα ποιήσει, ἀλλ’ οὐδὲ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσας σώσει αὐτούς. ἔμπαλιν δὲ ὡς καταφρονητὰς καὶ ἀφόβους καὶ διὰ τοῦτο ἁμαρτωλοὺς γενομένους ὀλέθρῳ καὶ τῇ αἰωνίῳ τιμωρίᾳ παραδίδωσιν. Αἴνεσιν κυρίου λαλήσει τὸ στόμα μου, καὶ εὐλογείτω πᾶσα σάρξ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον αὐτοῦ εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος. Τέως … θεόν] vgl. Nd 239r: Theodoret fortgesetzt; vgl. Nh 632r: Theodoret fortgesetzt Τέως … σωθήσεται] A 392v: Eusebius; P 334r: Eusebius; vgl. PG 24 (61 B15–C5)Τέως μὲν οὖν τὸ ἐμὸν στόμα", + "candidate_score": 0.611489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_277", + "psc_text": "αὐτῶν βασιλεῖς· μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε. Δοκεῖ … προαιρέσεως] Ca 344r: Theodoret; Cb 326r: Theodoret; vgl. AS III 207,6–12 Δοκεῖ … πεπιστεύκαμεν] A 144rv: anonym; P 137v: anonymΔοκεῖ ἀπολογίαν ἔχειν τὴν ἐν τοῖς προκειμένοις διδασκαλίαν τοῦ μὴ ἀκρίτως ἀποδεδοκιμάσθαι mit δο über δε ἀποδοκιμᾶσθαι καὶ ἀποβεβλῆσθαι τὸν ἐκ περιτομῆς λαόν, εὐλόγως δὲ ταῦτα πεπονθέναι πεποιηθῆναι πεποιηθῆναι , ὅτι μυρίων καταξιωθέν��ες πρὸς τοῦ θεοῦ εὐεργεσιῶν αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἐναντίους κατέστησαν καὶ ἐχθροὺς τῆς τοῦ θεοῦ προαιρέσεως. εἴη δ’ ἂν ταῦτα ὠφέλιμα εἰς διδασκαλίαν τῶν ἐθνῶν. ἐν ἀρχῇ μὲν οὖν καταριθμεῖται ὁ λόγος τὰς τοῦ θεοῦ εἰς ἐκείνους εὐεργεσίας, προϊὼν δ’ ἑξῆς τὰς τῶν αὐτῶν καταλέγει δυσσεβείας. οἱ‌1 … ἀπανθρωπίας] Ca 343v: τοῦ αὐτοῦ (= Theodoret) Cb 325v: Theodoret οἱ‌1 … πεπιστεύκαμεν] AS III 488,13–489,15 οἱ οἱ γὰρ προπάτορες τοίνυν αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἀβραὰμ ὀλιγοστοὶ καὶ πάροικοι ὄντες ἐν τῇ γῇ τοσαύτης, φησίν, ἠξιώθησαν", + "candidate_score": 0.611441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_592", + "psc_text": "am Rand; P 232v: Eusebius; Ca 390v: Eusebius; Cb 372v: anonym; PG 23 (1384 A7–13); Harl 376Εἰπὼν ἐκκλίνατε ἀπ’ ἐμοῦ, πονηρευόμενοι οἱ πονηρευόμενοι ἀκολούθως τὸν θεὸν καὶ εἰς τοῦτο βοηθὸν ἐπικαλεῖται , ὡς ἂν τῇ ἑαυτοῦ αὐτοῦ δυνάμει ἀπελαθεῖεν τῆς ἑαυτοῦ αὐτοῦ ψυχῆς οἱ πονηρευόμενοι σχολῆς τε τυχὼν τῆς κατὰ θεὸν ζωῆς τε καὶ σωτηρίας τύχοι τυχη καὶ μὴ ἀποπέσοι ἀποπεση mit οι über η τῆς ἑαυτοῦ προσδοκίας. Καὶ πάλιν πολλῆς ἀξιοῖ βοηθείας τυχεῖν ἐπιτυχεῖν εἰς τὸ διασωθῆναι καί φησιν · βοήθησόν μοι, καὶ σωθήσομαι . αιν Ἐποίησα κρίμα καὶ δικαιοσύνην. μὴ παραδῷς με τοῖς ἀδικοῦσίν με. Ὁ … ἐπιλέγει] A 263r: anonym, ἄλλος φησίν in der Zeile; P 234r: anonym; PG 23 (1384 B7–14); Harl 386 Ὁ κατὰ τὴν ἀρχὴν στοιχειούμενος, ὡς ἂν ἤδη προκόψας ἐπὶ πολὺ καὶ τὰ μεγάλα κατορθώσας, εὔχεται μὴ ἐκπεσεῖν τῆς προκοπῆς. εἶτα … ῥυσθῆναι] vgl. Nd 153v: anonym; vgl. Nh 550r: Basilius fortgesetzt (am", + "candidate_score": 0.610805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44_46", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ; [ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in : ADB 24 , 713-719 ;", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_859", + "psc_text": "ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα. Ἐν … λέγειν] vgl. V 343r: anonym Ἐν … γενομένῳ] A 375r: Eusebius; P 320r: Eusebius; Nd 229v: anonym; Nh 622r: Eusebius Athanasius fortgesetzt vgl. PG 24 (49 C12–D2)Ἐν τοῖς πειρασμοῖς καὶ ταῖς θλίψεσι τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ δεόμεθα. τούτου δὲ τευξόμεθα, ἐὰν ἐγρηγορότως σχολάζωμεν σχολάζομεν σχολάζοιμεν σχολάζωμεν mit οι über ω ταῖς εὐχαῖς, καὶ μάλιστα κατὰ τὰς ἑωθινὰς ὥρας, ὥστε δύνασθαι λέγειν· ὁ θεός, ὁ θεός μου, πρὸς σὲ ὀρθρίζω, ἐδίψησέ σε ἡ ψυχή μου.τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου, τὸ πρωῒ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι . ἀναγκαῖον ἀναγκαίως δὲ συνιέναι συνεῖναι τὸν περὶ παρὰ τοῦ ἐλέους τοῦ θεοῦ λόγον ὄντα πολὺν ~ καὶ δυσερμήνευτον, ὃν ὁ μαθὼν εἴσεται, πῶς ὃν θέλει ἐλεεῖ, ὃν δὲ θέλει σκληρύνει . οὐδενὶ δὲ οὗτος οὕτως ἀκουστὸς ἔσται ἢ μόνῳ τῷ ἐπὶ τὸν θεὸν ἠλπικότι ἠλπικότι καὶ ἐν πρωῒ πρωΐᾳ καὶ ἀνατολῇ τοῦ νοητοῦ φωτὸς γενομένῳ. Γνώρισόν μοι, κύριε,", + "candidate_score": 0.610488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_434", + "psc_text": "Ne 399v: anonym; vgl. Nh 507r: anonym Ῥάβδον … σου] Ca 362r: Eusebius; Cb 344r: Eusebius; vgl. PG 23 (1341 C2–18) Ῥάβδον … ῥυόμενος] A 180rv: Eusebius, ἄλλως im Text P 166v: Eusebius; Wa 175rv: anonym Ῥάβδον δυνάμεως ἐν τούτοις ἡγοῦμαι τὸν εὐαγγελικὸν λόγον εἰρῆσθαι. ἐπίστησον δὲ μήποτε καθ’ ἕτερον τρόπον ῥάβδος δυνάμεως εἴρηται ἐνταῦθα ἡ ἐν ἐν τῷ δευτέρῳ ψαλμῷ κεκλημένη ῥάβδος ῥάβδον σιδηρᾶ . ὁ μὲν οὖν εὐαγγελικὸς λόγος ὁ τῆς τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δυνάμεως καὶ τῆς κατ’ αὐτὸν οἰκονομίας ἀπαγγελτικὸς ἀπελεγ κτικὸς ἡ παιδευτικὴ καὶ σωτήριος εἴη ἂν ἂν εἴη ῥάβδος, ἡ δὲ δὲ κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ πολεμίων τῆς αὐτοῦ ἐκκλησίας καθαιρετικὴ καλουμένη λεγομένη σιδηρᾶ , δι’ ἧς ὡς σκεῦος σκεύη κεραμέως συντρίψειν συντρίψει λέγεται τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ. ἐπεὶ τοίνυν ὁ Χριστὸς τὰς ἐκκλησίας αὐτοῦ ἐν … ἔθνεσι] Nd 111v: Chrysostomus fortgesetzt; Ne 400v: Chrysostomus fortgesetzt; Nh 507v: Chrysostomus fortgesetztἐν μέσαις ταῖς πόλεσι καὶ ἐν", + "candidate_score": 0.609829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_727", + "psc_text": "Nd 188v: Eusebius fortgesetzt; vgl. Nh 584v: Eusebius fortgesetzt; PG 24 (25 D6–28 A2); Curti 185Ἑνὶ μὲν τῷ ἀπὸ τῆς κοιλίας σου καρπῷ γενησομένῳ Χριστῷ δοθήσεται ὁ σοὶ ἐπηγγελμένος ὑπ’ ἐμοῦ θρόνος, καθεσθήσονται δ’ ἐπ’ αὐτόν, δηλαδὴ τὸν τοῦ Χριστοῦ θρόνον, οἱ αὐτοῦ μαθηταὶ καὶ διάδοχοι. πλὴν οὐδεὶς φθόνος καὶ τοῖς σοῖς υἱοῖς, ὦ Δαυίδ, τουτέστι τοῖς ἐκ περιτομῆς, καὶ εἰ παραδέξοιντο τὸν Χριστὸν καὶ εἰ φυλάξαιντο τὴν διαθήκην μου καὶ τά μαρτύριά μου, οὐ τὰ διὰ τῆς πρώτης νομοθεσίας δεδομένα, ἀλλὰ ταῦτα, ἃ διδάξω αὐτούς, μέλλοντα αὐτοῖς ὕστερόν ποτε παραδοθήσεσθαι διὰ τῆς καινῆς διαθήκης· εἰ γὰρ φυλάξοιντο ταῦτα, καὶ αὐτοὶ καθεδοῦνται καθευδοῦνται ἐπὶ τοῦ θρόνου σου τοῦ τὸν τῷ Χριστῷ ἡτοιμασμένου ἡτοιμασμένον . εἰ δὲ μὴ φυλάξοιντο, αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀλλοτρίους τῆς ἐπαγγελίας καταστήσουσιν. ὁπόσοι δὲ ἐπὶ τὸν Χριστοῦ θρόνον ἐκαθέσθησαν τῶν ἐκ περιτομῆς, διαγνῶναι ἔστιν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀποστόλων αὐτοῦ καὶ τῶν μετὰ τοὺς ἀποστόλους μαθητῶν, ἀφ’ ὧν", + "candidate_score": 0.609825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_662", + "psc_text": "565v: Eusebius Theodoret Ὁ … βλαβήσεται] A 296v–297r: anonym; P 258r: Eusebius (P2 ); vgl. V 315r: Eusebius; vgl. PG 24 (13 C14–D5); Curti 67Ὁ νέος λαὸς παρὰ τῶν πρεσβυτέρων εὐαγγελισθεὶς τὰ λελεγμένα λελεγμένα ἐν τῇ πρὸ mit Rasur eines letzten Buchstabens πρὸς ταύτης ᾠδῇ διὰ τῆς παρούσης εὐχὴν ἀναπέμπει λέγων καί φησιν · οὐκ ἐπ’ ἄλλο τί ἐλπίζω, ἀλλ’ ἐπὶ σὲ μόνον τὸν οὐκ ἐν τῇ κάτω Ἱερουσαλὴμ οἰκοῦντα θεόν, ἀλλὰ τὸν ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω. μόνον … βλαβήσεται] vgl. Nd 170r: Chrysostomus fortgesetzt; vgl. Nh 566r: Chrysostomus fortgesetzt μόν��ν μόνων aus μόνον δέ ἐστι τὸ δύνασθαι τοῦτο λέγειν τῶν ἠλευθερωμένων τῆς αἰχμαλωσίας καὶ τῶν τὸ τῆς ψυχῆς διορατικὸν ἐρρωμένων. ὥσπερ δὲ ἀπὸ τῶν αἰσθητῶς ὁρωμένων ἔστι μὲν aus ἔστιν ἐστὶν ὅτε βλάπτεται ὀφθαλμός, ἔστι δὲ ὅτε ὠφελεῖται, οὕτως ἀπὸ μὲν τοῦ ἐπαίρειν ἄνω πρὸς τὸν θεὸν τὴν ὅρασιν τὰ μεγάλα τις ὠφεληθήσεται, ἀπὸ δὲ τοῦ κάτω βλέπειν βλαβήσεται", + "candidate_score": 0.609597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_21_23", + "bdc_text": "vgl . auch Heyd II 430. . Haben ouch gar wenig verwilgettvor verwilgett gestrichen : bewilgt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_619", + "psc_text": "ὡς στρουθίον ἐρρύσθη das zweite ρ gelöscht ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων. ἡ παγὶς συνετρίβη, καὶ ἡμεῖς ἐρρύσθημεν das zweite ρ gelöscht · σαφῶς γὰρ ἤδη ῥυσθέντες καὶ ἀπαλλαγέντες τῶν πολεμίων ἔξω τε γενόμενοι παντὸς φόβου ταῦτα ᾄδουσιν. Ϛ´ Τὴν … τυγχάνοντες] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymΤὴν ἕκτην ᾠδὴν ἐπ’ αὐτὸ τὸ ποθούμενον αὐτοῖς καὶ προσδοκώμενον ὄρος ἤδη γενόμενοι καὶ ἐπιβάντες αὐτῷ αὐτοῦ mit gelöschtem ου αὐτῷ καὶ ὄντες ἐν τοῖς οἰκείοις ᾄδουσιν ἅτε ἐν ἀσφαλείᾳ τυγχάνοντες. διό φασιν φησιν · οἱ πεποιθότες ἐπὶ κύριον ὡς ὄρος Σιών. οὐ σαλευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα ὁ κατοικῶν Ἱερουσαλήμ. ὄρη κύκλῳ αὐτῆς, καὶ ὁ κύριος κύκλῳ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . οὔπω γὰρ τὴν οἰκοδομὴν ὁρῶντες, ἀλλὰ καὶ τὰ τείχη κατηριπωμένα aus κατερειπωμένα κατερειπωμένα τῆς πόλεως, ἐπ’ αὐτῷ τῷ κυρίῳ ὡς ἐποχυρωτάτῳ περιβόλῳ θαρσεῖν ὁμολογοῦσιν. ὁρῶντες … λαοῦ] Nd 173v: anonym; Nh 569r: anonymὁρῶντες δὲ καὶ γὰρ τοὺς ἐκ γειτόνων οἰκοῦντας ἀλλοφύλους καὶ", + "candidate_score": 0.609254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_21_23", + "bdc_text": "vgl . auch Heyd II 430. . Haben ouch gar wenig verwilgettvor verwilgett gestrichen : bewilgt .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_367", + "psc_text": "ὕδασι πολλοῖς , αὐτοὶ εἴδοσαν τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. Ταῦτα … λέξιν] vgl. Nd 99v: anonym; vgl. Ne 362v: anonym; vgl. Nh 494v: Theodoret fortgesetzt Ταῦτα … μεγάλη] Ca 354r: Eusebius; Cb 336r: Eusebius; PG 23 (1325 C7–D1)Ταῦτα δὲ προφητικῶς θεσπιζόμενα θεσπιζόμενος ἐπληροῦτο ῥητῶς καὶ πρὸς κατὰ λέξιν· τῶν γὰρ μαθητῶν τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐμπλεόντων σὺν αὐτῷ σεισμός, φησίν, ἐγένετο μέγας ἐν τῇ θαλάσσῃ, ὥστε τὸ πλοῖον καλύπτεσθαι ὑπὸ τῶν ὑδάτων κυμάτων am Rand t.r. κοιμάτων . οἱ δὲ προσπεσόντες εἶπον αὐτῷ· κύριε, σῶσον ἡμᾶς, ἀπολλύμεθα ἀπολύμεθα t.r. . ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς φήσας· τί δειλοί ἐστε, ὀλιγόπιστοι; ἐπετίμησε ἐπιτιμήσας τοῖς ἀνέμοις καὶ τῇ θαλάσσῃ, καὶ ἐγένετο γαλήνη μεγάλη εἰργασατο γαλήνην μεγάλην · αὐτοὶ γὰρ εἴδοσαν τότε τὰ ἔργα κυρίου καὶ τὰ θαυμάσια αὐτοῦ ἐν τῷ βυθῷ. καὶ πάλιν ἡνίκα ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον προῆγον αὐτὸν εἰς τὸ πέραν ἤδη τε ἀπέχον ἀπὸ ἀπὸ", + "candidate_score": 0.608447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_213", + "psc_text": "ἐπὶ τὴν εὐλογίαν καλεῖ. Ἀλλ��� … ἀξίας] Ca 335v: Eusebius; Cb 317v: Eusebius Ἀλλ’ … αὐτοῦ] vgl. Nd 66r: Eusebius; vgl. Ne 252v: Eusebius; vgl. Nh 455r: Eusebius Ἀλλ’ ἐπειδήπερ … εἰσίν] Wa 167r: Eusebius; vgl. PG 23 (1269 B12–C6)ἐπειδήπερ ἐπειδήπερ ἐπειδήπερ δὲ εἰσὶ καὶ ἀντικείμεναι δυνάμεις καὶ ἀρχαὶ καὶ ἐξουσίαι καὶ κοσμοκράτορες am Rande ohne Verweiszeichen τοῦ κόσμου ergänzt τοῦ σκότους τούτου καὶ πνευματικὰ τῆς πονηρίας κατὰ τὸν θεῖον ἀπόστολον , σφόδρα ἀναγκαίως ἐπιφέρει, τίνας βούλεται καὶ ὁποίας δυνάμεις εὐλογεῖν τὸν κύριον, ὅτι μὴ πάσας, μὴ δὴ δὲ τὰς ἐναντίας, ἀλλὰ μόνας τὰς ἀξίας τοὺς ἀξίους . διό φησιν· λειτουργοὶ αὐτοῦ ποιοῦντες τὸ θέλημα αὐτοῦ. εἰ δὲ καὶ ταύταις προστάττει τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον εὐλογεῖν, καὶ αὐτῶν αὐτὰς ἕτερόν ἐστιν ὡς καὶ τῶν ἀγγέλων braunes Verweiszeichen ohne Note in . δυνάμεις δὲ θεοῦ ἡγητέον λέγεσθαι ἤτοι ζῳὰ ζῶα λογικά τινα πνεύματα ταύτην τὴν προσηγορίαν διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτοῖς πληρεστάτην", + "candidate_score": 0.608404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_160", + "psc_text": "καὶ ὀλοφυρόμενος τὴν ἀπώλειαν τοῦ τοσούτου πλήθους, ἐπειδήπερ καὶ οἱ ἀλλότριοι τῆς τοῦ θεοῦ μερίδος ἐπὶ τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ τοῖς δαίμοσιν ἐπαιρόμενοι καὶ τοῖς ἡμετέροις κακοῖς ἐπεμβαίνοντες καὶ ἐπιτωθάζοντες ὠνείδιζόν με καθ’ ἐκάστην ἡμέραν ὡς … προφητευομένοις] Ca 331r: Eusebius; Cb 313r: Eusebius; PG 23 (1256 C7–14)ὡς μὴ ἔχοντα βοηθὸν τὸν θεόν. καὶ οὐ μόνον οἱ ἐχθροὶ τοῦ θεοῦ ταῦτ’ ἔπραττον, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀγαπῶντές με κατ’ ἐμοῦ ὤμνυον, τουτέστιν οἱ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ μοι τοῦ αὐτοῦ τοῦ ἔθνους καὶ γένους. καὶ οὗτοι γοῦν ἠπίστουν ταῖς αὐταῖς προφητείαις τάς τε παρακλήσεις καὶ τὰς τῶν μελλόντων ἐπαγγελίαις διασύροντες κατ’ ἐμοῦ ὤμνυον, ἦ μὴν ἤμην ἡμῖν πιστεύειν τοῖς ὑπ’ ἐμοῦ προφητευομένοις. δι’ οὓς ἔτι μᾶλλον σποδὸν ὡσεὶ ἄρτον ἤσθιον καὶ τὸ πόμα μου μετὰ κλαυθμοῦ ἐκίρνων, τὴν … συνορῶν] Ca 331r: Eusebius; Cb 313r: Eusebiusτὴν ἐπικειμένην αὐτοῖς ὀργὴν καὶ τὸν θυμόν σου τὸν κατ’ αὐτῶν αὔξοντα συνορῶν. Ὅτι ἐπάρας κατέρραξάς με.", + "candidate_score": 0.607327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_383", + "psc_text": "οἱ δ’ ἐν αὐτοῖς ἄρχοντες, πατριάρχαι τινὲς καὶ ἀρχιερεῖς καὶ νομοδιδάσκαλοι Σαδδουκαῖοί τε καὶ γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι , αἰσχύνην κατέχεαν τῇ κατέχεαν τὸ κατέχεάντο κατεχέαντο κατεχέοντο ἐξουδενώσει παραδοθέντες. τούτους δὲ αὐτοὺς ὁ θεὸς ἐπλάνησεν ἐπλάνησε ὁ θεὸς ἐν ἀβάτῳ καὶ οὐχ ὁδῷ ἅτε … αὐτήν] Ca 355v: Eusebius; Cb 337v: Eusebiusἅτε δὴ κληθέντας ἐπὶ τὴν εὐθεῖαν ὁδὸν ἀπὸ τῆς εὐθείας ὁδοῦ καὶ παραιτησαμένους αὐτήν. πάλιν … ἀνοδίας] vgl. AS III 219,20–22 πάλιν … ἑξῆς] vgl. V 273r: anonym πάλιν δὲ μελλητικῶς ὁ μὲν Ἀκύλας φησί· καὶ πλανήσει αὐτούς , ὁ δὲ Σύμμαχος ὁ δὲ ἀκύλας καὶ ὁ σύμμαχος · καὶ πλανήσει αὐτοὺς ἐν ματαίῳ δι’ ἀνοδίας . καὶ ταῦτα μὲν περὶ ἐκείνων. πάλιν δὲ περὶ τῶν δευτέρων ἐπιλέγει ἑξῆς προτέρων φησί es folgt ohne Paragraphierung Vers bis εὐθεῖς . Καὶ ἐβοήθησε πένητι ἐκ πτωχείας καὶ ἔθετο ὡς πρόβατα πατριάς. ὄψονται εὐθεῖς καὶ εὐφρανθήσονται, καὶ πᾶσα ἀνομία ἐμφράξει τὸ στόμα αὐτῆς.", + "candidate_score": 0.606952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_480", + "psc_text": "ἐκδεδώκασιν] A 197v–198r: Eusebius; P 179v–180r: EusebiusΚαὶ διὰ τῆς παραθέσεως τῶν παλαιῶν τὰ διὰ τῆς καινῆς μεγαλουργήματα τοῦ σωτῆρος ἡμῶν δείκνυνται · πάλαι … γέγονεν] Ca 368r: Eusebius; Cb 350r: Eusebius; Nd 121v: Chrysostomus fortgesetzt; Textausfall in Nh PG 23 (1353 B15–C8) πάλαι μὲν γὰρ ἀλλὰ πάλαι μὲν ὅτε διὰ Μωυσέως C μωσέως μωυσέος τὴν ἐξ Αἰγύπτου πορείαν ἐποιήσαντο οἱ ἀπὸ τοῦ προτέρου λαοῦ, βραχύ τι μόριον μωριῶν τῆς γῆς καὶ σφόδρα εὐτελὴς γωνία τῆς ἁπάσης οἰκουμένης Ἰουδαία ἐξείλεκτο τῷ θεῷ καὶ ἔθνος ἓν τὸ τῶν Ἰουδαίων. ἐπὶ ἐπεὶ δὲ τῆς σωτηρίου ἐπιφανείας τῆς χάριτος ἁπλωθείσης καθ’ ὅλης τῆς οἰκουμένης ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν αἰνετὸν τὸ ὄνομα κυρίου καὶ ὑψηλὸς οὐκ ἐπ’ ἔθνος ἓν τὸν Ἰσραήλ, ἀλλ’ ὑψηλὸς ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη ὁ κύριος γέγονεν. γέγονεν ὁ κύριος ~ πλὴν εἰ καὶ μείζονα τὰ παρόντα κατορθώματα, οὐκ ἀπόβλητα τὰ πρῶτα. διὸ ἀναγκαίως πρὸς τοῖς ἐν τῇ νέᾳ διαθήκῃ κατορθώμασι", + "candidate_score": 0.606711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_835", + "psc_text": "314v: Eusebius; vgl. V 340v: anonym; vgl. PG 24 (45 A6–10)Ὁ Σύμμαχος ἐξέδωκεν ἀντὶ τοῦ μὴ ἀντανέλῃς τὴν ψυχήν μου· μὴ ἀποκενώσῃς τὴν ψυχήν μου , τουτέστι μὴ συγχωρήσῃς τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ἀγαθὰ καὶ τὸν ἀποκείμενον ἐν αὐτῇ θησαυρὸν ἀποκενωθῆναι καὶ συληθῆναι συλληθῆναι · ταῦτα γὰρ ἔσται μοι, φησίν, εἰ μὴ φυλαχθείην ὑπὸ σοῦ. τότε δὲ ἀπελεύσομαι ἀφόβως καὶ ἀμερίμνως, φησίν, ὅταν αὐτοὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ τοῖς ἑαυτῶν περιπαρῶσι δικτύοις δεικτύοις . ρμαʹ Φωνὴ τοῦ κατὰ θεὸν πολεμουμένου Φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα, φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐδεήθην. Προσευχὴ … ἀναπεμπόμεθα] vgl. Nd 224r: anonym; vgl. Nh 616v–617r: anonym Προσευχὴ … ὑπηκόου] A 368v–369r: Eusebius; P 314v–315r: Eusebius Προσευχὴ μέν ἐστι καὶ οὐδὲν ἄλλο τὰ προκείμενα, πλὴν ἀλλὰ δεῖται συνέσεως τὰ ἐν αὐτοῖς λελεγμένα. Ἔχεται εἴρηται δὲ καὶ ἱστορίας ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν φερομένης κεῖται καὶ ἡ ἱστορία ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν · ἠλαύνετο μὲν γὰρ ὑπὸ", + "candidate_score": 0.606609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_45", + "bdc_text": "[ Robert ] Salzer , Otto Heinrich , in :", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_679", + "psc_text": ". ἐὰν auf Rasur ἔδει οὖν οἱ ἐν τῇ αἰχμαλωσίᾳ τυγχάνοντες τὴν κατὰ θεὸν λύπην λυπούμενοι ἀποκλαίοιντο τὰ ἑαυτῶν κακὰ μονονουχὶ τοῖς ἑαυτῶν δάκρυσιν ἀγαθὰς ἐλπίδας ἑαυτοῖς παρὰ τῷ θεῷ σπείροντες, εὖ ἴστε, ἐν ἀγαλλιάσει θεριοῦσιν, ὥστε εἰ καὶ πορευόμενοι ἔκλαιον, ἀλλ’ ἐπανιόντες ἀγαλλιάσονται· καὶ εἰ βραχέα σπέρματα εὐσεβείας τὰ ἀπὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ ἀπῆλθον ἐν ἑαυτοῖς ἔχοντες, ἀλλ’ ἐκεῖ γεωργήσαντες τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς καὶ ὧν ἔχουσι σπερμάτων ἐπιμεληθέντες καὶ πολὺν τὸν ἐν θεῷ καρπὸν συλλεξάμενοι οὐκέτι σπέρματα, ἀλλὰ δράγματα καὶ τελείους στάχυας φέροντες μεθ’ ἑαυτῶν ἐπανήξουσι. Καὶ τοῦτο τέλος τῆς ἑβδόμης ᾠδῆς περὶ τῆς ἐπανόδου τοῦ παντὸς Ἰσραὴλ καὶ τῆς ἐπὶ ταὐτὸν συναγωγῆς αὐτῶν προφητευούσης· ἔνθα συνάγειν μοι δοκεῖ τὰ περὶ τοῦ ἐκ περιτομῆς λαοῦ θεσπισθέντα. ρκϛʹ Οἰκοδομὴ ἐκκλησίας Ἐὰν μὴ κύριος οἰκοδομήσῃ οἶκον, εἰς μάτην ἐκοπίασαν οἱ οἰκοδομοῦντες αὐτόν. ἐὰν μὴ κύριος φυλάξῃ πόλιν, εἰς μάτην ἠγρύπνησεν ὁ φυλάσσων. Ἡ … θεόν] A 304rv: Eusebius; P 264r: Eusebius; vgl.", + "candidate_score": 0.606212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_340", + "psc_text": "συνήγαγεν αὐτούς, ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν καὶ βορρᾶ καὶ θαλάσσης. Εἰκότως … αὐτοῦ] Ca 351v: Eusebius; Cb 333v: Eusebius; Nd 98v ἐνταῦθα…αὐτοῦ: anonym; Ne 348rv: anonym; Nh 489v: Theodoret fortgesetzt Εἰκότως … προφητείαν] A 156v–157r: anonym; P 149r: anonym; Wa 172r: Eusebius; vgl. V 268r: anonym; PG 23 (1320 C9–1321 A6) Εἰκότως καὶ ἐπὶ τοῦ παρόντος ἐνταῦθα γὰρ ἡ κλῆσις τῶν ἐθνῶν τῶν ἐθνῶν κλῆσις ~ ἡ διὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἡμῖν εἰς ἔργον χωρήσασα προφητεύεται μετὰ τὴν ἀποβολὴν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους τὴν διὰ τοῦ τῶν πρὸ τούτου ψαλμοῦ δηλωθεῖσαν δηλωθεῖσα , ἐν ᾧ μετὰ τὸν τὸ μακρὸν κατάλογον τῶν ἀσεβειῶν ἀσεβῶν αὐτῶν ἐλέγετο· καὶ ὠργίσθη κύριος ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ ἐβδελύξατο τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ . ἀκολούθως τοίνυν διὰ τοῦ μετὰ χεῖρας ψαλμοῦ τὴν τῶν ἐθνῶν ἐπισυναγωγὴν ποιεῖται καὶ λυτροῦται μὲν πρότερον ἐκ χειρὸς ἐχθροῦ τοὺς … καταδεδουλωμένους] Ca 351v: τοῦ αὐτοῦ (= Eusebius) Cb 333v: τοῦ αὐτοῦ (=", + "candidate_score": 0.606069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_424", + "psc_text": "Eusebius, ἄλλως im Text; P 163v: EusebiusΦροντίζων περὶ τῆς ἀπωλείας τῶν ψυχῶν αὐτῶν αὐτοῦ τε ἐκείνου τοῦ προδότου καὶ τῶν τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συσκευασαμένων περί … ὁμολογεῖ] vgl. Nd 108r ταράττεσθαι…ἀπόπτωσιν: anonym; vgl. Ne 389v: anonym; vgl. Nh 503v: Theodoret fortgesetztπερί τε τῆς ἀποβολῆς καὶ τῆς ἀποπτώσεως τοῦ παντὸς Ἰουδαίων ἰουδαικοῦ ἔθνους ταράττεσθαι ὡς φιλάνθρωπος φιλανθρώπως ὑπὲρ αὐτῶν ὁμολογεῖ. διό φησι· καὶ ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου . διὰ … ἀπώλεια] vgl. AS III 502,9–13διὰ ταῦτα δὲ καὶ ἐν τοῖς εὐαγγελίοις κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους ἔλεγε· νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται , καί· περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου · ἐλύπει γὰρ ὡς εἰκὸς καὶ ἐτάραττεν αὐτὸν ἡ τῶν τοσούτων ἀπώλεια. Βοήθησόν μοι, κύριε, ὁ θεός μου, σῶσόν με κατὰ τὸ ἔλεός σου, καὶ γνώτωσαν, ὅτι ἡ χείρ σου αὕτη, καὶ σύ, κύριε, ἐποίησας αὐτήν. Ἐν … αὐτὴν] Ca 360v: Eusebius; Cb 342v: Eusebius Ἐν … λόγου]", + "candidate_score": 0.605385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_235", + "psc_text": "καὶ ἐν ταῖς μάνδραις αὐτῶν κοιτασθήσονται. ἐξελεύσεται ἄνθρωπος ἐπὶ τὸ ἔργον αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὴν ἐργασίαν αὐτοῦ ἕως ἑσπέρας. Τὰ … σύστασιν] Ca 339r: Eusebius; Cb 321r: Eusebius; Nd 73v: anonym; Ne 278v: Eusebius; Nh 464r: Eusebius; vgl. PG 23 (1280 B7–C9) Τὰ … ἑσπέρας] A 136r–137r: anonym; P 131v–132r: anonym; vgl. V 255r: EusebiusΤὰ δόξαντα ἐν τοῖς ἄνω παραλελεῖφθαι, ὅτε τὰ κατ’ οὐρανὸν καὶ τὰ περὶ νεφῶν καὶ νεφῶν γρ(άφε) τὰ περὶ νεφῶν am Rand καὶ ἀνέμων ἐλέγετο ἐλέγοντο , νῦν ὁ λόγος ἐπαναλαμβάνει οὐκ ἀσκόπως, οἶμαι οὐκ ἀσκόπως δὲ οἶμαι am Satzbeginn , μετὰ τοσαῦτα μεταξὺ λελεγμένα μνημονεύσας αὐτῶν, ὑπὲρ δὲ ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ διδάξαι, ὅτι καὶ ταῦτα χρείας ἕνεκεν ὑπέστη· τάχα γὰρ εἰ πρῶτον αὐτῶν ἐμνημόνευσεν, ἀφορμή τις κατελείπετο καταλελείπετο καταλέλειπτο τοῖς ὡς ἴσως ἴσως ὡς θεῖα δεῖν αὐτὰ σέβειν σέβειν ταῦτα ἡγουμένοις καὶ ὡς αἴτια αἰτία τῆς τις τῶν ἐπὶ γῆς ζῴων τε καὶ καρπῶν συστάσεως.", + "candidate_score": 0.605195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_906", + "psc_text": "Eusebius am Rand, ἄλλως in der Zeile; P 332r: EusebiusὉ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος, δι’ οὗ εἴρηται· πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς. Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται ὠφέλισται λισται . Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. Καὶ … ἀπολαύσεως] A 390v: Eusebius; P 332rv: EusebiusΚαὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ α- Rest zerstört παραλαμβάνονται παραλαμβάνεται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι περιέχουσα δείγματα· τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦς αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν ἀνεγείρει τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι", + "candidate_score": 0.604912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_423", + "psc_text": "καὶ πιστεύσαντες εἰς αὐτὸν τῆς ἐκ θεοῦ καταξιοῦνται εὐλογίας, ὡς πληθύνειν καὶ αὔξειν καὶ τὰ σύμπαντα πληροῦν τὴν Χριστοῦ ἐκκλησίαν, τοῖς πᾶσι τυγχάνει πρόδηλον πρόδηλον. das folgende ἀπὸ τοῦ μὴ ἄραι κεφαλὴν (also doppelt) . ὅπως δὲ Ἰουδαῖοι ἀρώμενοι αὐτὸν καὶ βλασφημοῦντες ἐφ’ ἑκάστης ἡμέρας τὴν ἐκ θεοῦ κατάραν εἰς ἑαυτοὺς ἐπισπῶνται, καὶ τοῦτο δῆλον ἀπὸ τοῦ μὴ ἄραι κεφαλὴν μηδὲ ἀνανεῦσαι αὐτοὺς ἀπὸ τῶν χρόνων τῆς κατὰ τοῦ σωτῆρος ἡμῶν ἐπιβουλῆς. Ὡσεὶ σκιὰ ἐν τῷ ἐκκλῖναι αὐτὴν ἀντανῃρέθην. ἐξετινάχθην ὡσεὶ ἀκρίδες. Φροντίζων … μου‌2] Ca 360r: Eusebius; Cb 342r: Eusebius; PG 23 (1340 A5–11) Φροντίζων … ἀπώλεια] A 175v–176r: Eusebius, ἄλλως im Text; P 163v: EusebiusΦροντίζων περὶ τῆς ἀπωλείας τῶν ψυχῶν αὐτῶν αὐτοῦ τε ἐκείνου τοῦ προδότου καὶ τῶν τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ συσκευασαμένων περί … ὁμολογεῖ] vgl. Nd 108r ταράττεσθαι…ἀπόπτωσιν: anonym; vgl. Ne 389v: anonym; vgl. Nh 503v: Theodoret fortgesetztπερί τε τῆς ἀποβολῆς καὶ τῆς ἀποπτώσεως τοῦ παντὸς Ἰουδαίων", + "candidate_score": 0.604645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_323", + "psc_text": "ἠδύνατο γὰρ ὁ θεὸς καὶ μηδὲν εἰρηκὼς τῷ Μωυσῇ ἐκτρίψαι τὸν λαὸν ἀσεβήσαντα. ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐ ποῖει, λέγει δὲ αὐτῷ τῷ μῶσει ἔασόν με ὡσπερεὶ ὥσπερ ἀεὶ ὡς κωλυόμενος ὑπὸ τῶν εὐχῶν εὐχῶν αὐτοῦ δηλαδὴ τῶν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ πρὸς αὐτὸν ἀναπεμπομένων. Καὶ ἐξουδένωσαν γῆν ἐπιθυμητήν, οὐκ ἐπίστευσαν τῷ λόγῳ αὐτοῦ. καὶ ἐγόγγυσαν ἐν τοῖς σκηνώμασιν αὐτῶν, οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς κυρίου. καὶ ἐπῆρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ αὐτοῖς τοῦ καταβαλεῖν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ τοῦ καταβαλεῖν τὸ σπέρμα αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν καὶ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις. Πρῶτον … ἀπήγγειλαν] A 153v: Eusebius; P 145v: Eusebius; Wa 171v: Eusebius; AS III 495,28–39Πρῶτον παρεπίκραναν ἀναβαίνοντες ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ Θαλάσσῃ . δεύτερον ἐπείρασαν τὸν θεὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ . τρίτον παρώργησαν Μωυσὴν ἐν τῇ παρεμβολῇ . τέταρτον ἐποίησαν μόσχον ἐν Χωρήβ . πέμπτον … ἀπήγγειλαν] vgl. V 265r: anonym; Nd 87v: anonym; Ne 324rv: anonym; Nh 481r: Theodoret fortgesetzt;", + "candidate_score": 0.604147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_906", + "psc_text": "Eusebius am Rand, ἄλλως in der Zeile; P 332r: EusebiusὉ δὲ μετὰ ταῦτα στίχος, δι’ οὗ εἴρηται· πιστὸς κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ καὶ ὅσιος ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτοῦ, οὐ φέρεται οὔτε ἐν τῷ Ἑβραικῷ οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς. Διόπερ ὡς περιττὸς ἀναγκαίως ὠβέλισται ὠφέλισται λισται . Ὑποστηρίζει κύριος πάντας τοὺς καταπίπτοντας καὶ ἀνορθοῖ πάντας τοὺς κατερραγμένους. οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ. ἀνοίγεις σὺ τὴν χεῖρά σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας. Καὶ … ἀπολαύσεως] A 390v: Eusebius; P 332rv: EusebiusΚαὶ αὐταὶ τοῦ θεοῦ αἱ εὐεργεσίαι εἰς τὸν ὕμνον αὐτοῦ α- Rest zerstört παραλαμβάνονται παραλαμβάνεται ? τῆς ὑπερβαλλούσης φιλανθρωπίας καὶ τῆς χρηστότητος αὐτοῦ περιέχουσαι περιέχουσα δείγματα· τὸ γὰρ τοὺς περιπείραντας ἑαυτοὺς ταῖς ἁμαρτίαις καὶ μακρύναντας ἑαυτοῦς αὐτοῦ καὶ διὰ τοῦτο πεσόντας ἀνεγείρειν ἀνεγείρει τοῦ πτώματος καὶ ὑποστηρίζειν μόνης ἔχεται τῆς αὐτοῦ ἀγαθότητος. Διδάσκουσι δὲ καὶ οἱ προφητικοὶ λόγοι", + "candidate_score": 0.603686, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_197", + "psc_text": "τῷ θανάτῳ τὸ τὸ ἴδιον αἵμα τοῦ ἰδίου παιδὸς ἐλυτρώσατό σε. λυτρωσάμενος δὲ τῆς φθορᾶς καιρῷ καιροῦ ποτε τὴν ἀφθαρσίαν ἐνδύσει σε, εἶτα … στέφανος] Ca 334r: Eusebius; Cb 316r: Eusebiusεἶτα καὶ στεφανώσει ὡς δεῖ δὴ δυναμένην λέγειν· τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα. λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος . Ἐπειδὴ δὲ καὶ μετὰ πάντα ταῦτα ἄλλη τις αὐτῇ περιλείπεται ἐλπὶς ἡ τῆς ἀναστάσεως, διὰ τοῦτο ἐπιφέρεται πᾶσι τὸ ἀνακαινισθήσεται ὡς ἀετοῦ ἡ νεότης σου, ὥστε … παρέβαλεν] Ca 334r: Eusebius; Cb 316r: Eusebius; PG 23 (1265 B9–C6)ὥστε ἀνακαινίζεσθαι αὐτὴν τὸν παλαιὸν ἀποτιθεμένην ἀποθεμένην ἄνθρωπον , τὸν δὲ νέον ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ κτίσαντος κτίσαντος αὐτὸν ἀναλαμβάνουσαν. οὕτως οὕτω δέ, φησίν, ἡ νεότης σου ἀνακαινισθήσεται ὡς … παρέβαλεν] vgl. Nd 64r ὡς μηκέτι…γενησόμενον: Athanasius und Eusebius fortgesetzt; vgl. Ne 245r: Theodoret fortgesetzt; vgl. Nh 452v: Athanasius und Eusebius fortgesetzt;ὡς μηδέποτε μηκέτι παλαιοῦσθαι μηδὲ εἰς", + "candidate_score": 0.603431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_625", + "psc_text": "ἐκείνων γενόμενοι υἱοί ~ . διὸ λέγονται υἱοὶ τῶν ἐκτετιναγμένων. ἐπιλέγει δὲ ἔτι περὶ αὐτῶν ὁ λόγος τὸ μακάριος ἄνθρωπος, ὃς πληρώσει τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοῦ ἐξ αὐτῶν μακαρίζων τοὺς ἐκ τῆς διδασκαλίας αὐτῶν ὠφεληθησομένους ὀφεληθησομένους auf Rasur καὶ ἐπισυνάπτει λέγων· οὐ καταισχυνθήσονται οὐκαισχυνθήσονται , ὅταν λαλῶσι τοῖς ἐχθροῖς αὐτοῦ αὐτῶν aus αὐτοῦ ἐν πύλαις , σαφῶς τὸ πεπαρρησιασμένον τοῦ κηρύγματος τοῦ ἀποστολικοῦ παριστῶν, ἐπεὶ καὶ τοῖς ἐχθροῖς αὐτῶν ἐκήρυττον, αὐτοῖς δὴ τοῖς ἀπὸ Ἰουδαίων καὶ πᾶσι τοῖς ἀλλοφύλοις ἔθνεσι. Ταῦτα δ’ ἐπεσκιασμένως ἐπισκιασμένως εἴρηται εἰς τὸ ὥστε μὴ συνεῖναι συνιέναι auf Rasur συνῆναι αὐτὰ τοὺς ἐκ περιτομῆς· ἦ γὰρ ἢ γὰρ ἂν οὐκέτ’ ἐχρήσαντο τῇ προφητείᾳ τῇ προφητείᾳ ἐχρήσαντο ~ οὐδ’ ἂν κατεδέξαντο τὴν ᾠδήν, εἰ συνῆκαν δι’ αὐτῆς τὴν οἰκείαν ἀποβολὴν θεσπιζομένην. εἰ γ���ρ αὐτοὺς ἀνῄρουν τοὺς προφήτας διὰ τοὺς κατ’ αὐτῶν αὐτὸν ἐλέγχους καὶ τὰς κατ’ αὐτῶν προρρήσεις, τί θαυμαστὸν εἰ καὶ τὰς βίβλους ἠφάνιζον, εἴπερ σαφέστερον καὶ", + "candidate_score": 0.603376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_50", + "bdc_text": "gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen .", + "psc_chunk_id": "pta0003.pta020.pta-grcBibex3_window_148", + "psc_text": "zwar ohne Klammern auf die folgende, mit Klammern auf die vorausgehende. ραʹ Ὀδυρμὸς ἐπὶ τῷ προτέρῳ λαῷ καὶ προφητεία νεοῦ λαοῦ καὶ κλῆσις ἐθνῶν Προσευχὴ τῷ πτωχῷ, ὅταν ἀκηδιάσῃ καὶ ἐναντίον κυρίου ἐκχέῃ τὴν δέησιν αὐτοῦ. Εἰσάκουσον, κύριε, τῆς προσευχῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου πρὸς σὲ ἐλθάτω. μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ’ ἐμοῦ. Νοήσεις … Σύμμαχον] A 110v–111r: Eusebius; P 113r: Eusebius; Ca 330r: Eusebius; Cb 312r: Eusebius; vgl. PG 23 (1249 C14–1252 A15)Νοήσεις τòν ἐνταῦθα λεγόμενον πτωχὸν συμβαλὼν συμβάλλων αὐτὸν τῷ μακαριζομένῳ κατὰ τό· μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι. ἁρμόσειε ἁρμόσει δ’ ἂν τῷ ἀκηδιῶντι πτωχῷ καὶ τό τῷ · μακάριοι οἱ κλαίοντες καὶ πενθοῦντες . πᾶς τοιγαροῦν τῷ θεῷ ἀνακείμενος πτωχεύων ἐν τοῖς τοῦ βίου πράγμασι, παρὰ δὲ θεῷ πλουτῶν ἀκηδιᾷ λυπούμενος ἢ ἀθυμεῖ ἀθυμίᾳ κατὰ τὴν τοῦ Συμμάχου ἑρμηνείαν ἑρμηνείαν κατέχεται ἐπὶ τῇ τῶν πολλῶν κακίᾳ τε καὶ ἀπωλείᾳ, οἷος ἦν ὁ λέγων· οἴμοι οἴμμοι", + "candidate_score": 0.603358, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.674797, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_629", + "psc_text": "7 Iesu] add. x C epistola codd. av 9 eius] add. ergo BCftav 12 est om. Bfiav et] sic {Jav aperuit (Jfluv 13 possit CmlEav mauult (i 14 uere om. a 15 dum A 17 uidetis B 18 uere] uir (ia is] uir DF 19 afectu B 22 . 23 motus codd. a 23 exire crimen F 24 eruditionis] adJI. ut sciam v 25 quando] quomodo v 26 obmutuisset et 27 obmutuit Cfiav t denique scripsit quod Christus exaudiret et uocem recepit quam § 6 Christus indulsit et gratiam adiunxit quam ante non habuit, ut prophetaret eum cuius mandatis ante non credidit. quid de domino omnium uirtutum loquar loquor , cum mulier Susanna nec sexus infirmitate turbata, quibus se ad periculum mortis cognouit addictam, uocem emiserit ? accusabatur et tacebat, ducebatur ad mortem et silentio se tegebat, ne nudaret pudorem. intra se tamen loquebatur deo, qui eam magis audiuit tacentem,", + "candidate_score": 0.674797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_798", + "psc_text": "cf. Hebr. 10, 18 21 Ps. 39, 8 25 cf. Gen. 2, 20 sqq. 29 *Gen. 2, 23-24 1 est om. BCml 3 uero Bm2 iesu BC(i(av) 4 undas] amnem BCmlfiav consumaret A 5 erat] est {J ille v 6 uerus] add. ei (iav offulsit B{J iesu AB{l(av) 7 quamuis in ras. A, om. BmlfJ,add. adquo B adhuc (huc in ras. m2) Cv adeo (i asisterat B asstiterat cet. av 15 cum] add. et {J 16 est om. B 21 tunc — uenio om. v dixit (i 27 ecclesiae om. fJ 28 libri om. ABml adhaerebit uxori suae, et erunt duo in carne u n a. quis iste sit qui locutus est aut de quo istud sit sacramentum, audi dicentem: sacramentum hoc magnum est, ego autem dico in Christo et in ecclesia. unde et ammonet, ut sic diligat homo uxorem suam quemadmodum ecclesiam Christus, quoniam membra sumus corporis eius, de", + "candidate_score": 0.661083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_431", + "psc_text": "omnia diuidens singulis prout uult. ille prout uult, tu prout potes, prout ingenio uales. diuide quando lex de pecunia dicat, quando de gratia. dixit enim tibi: faenerabis gentibus, cuius dominus usuras exigit, tu autem non mutuaberis. est et pecunia faenoris, est et gratia, cuius dominus usnras usuras exigit; pecunia faenoris aes habet, gratia fidem confcrt confert . faenerato ergo fidem gentibus, ut tibi abundet gratia; § 4 tu autem noli mutuari quasi indiguus, sed quasi diues et locuples faenerato. faenerauit Petrus, faenerauit Paulus, faenerauit Iohannes Euangelista uel uterque et non indiguit, hoc est: faenerarunt pecuniam Christi, non faenerarunt pecunias ad usuram. faenera ergo et noli desistere faenerare. audis quid dicat scriptura: tota die miseretur 1 . 26 *Ps. 36, 26 3 Ps. 11, 7 5 cf. Luc. 19, 13 sqq. 7 Deut. 23,19 8 *Gen. 4, 7 14 cf. I Cor. 12, 6 *J Cor. 12,11 17 *Deut. 15, 6", + "candidate_score": 0.650804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1250", + "psc_text": "cuius gratia Iacob primatus quos non habebat inuenit. cap. 15 § 1 In aliis quoque codicibus inuenitur: adiuuat eam deus uultu. quid hoc quoque significet, ipse propheta nos doceat; namque ipse in posterioribus dixit: ostende faciem tuam, et salui erimus. aspectus ergo dei salus nostra est atque in eius uultu nostrum est adiumentum. in quo quanta uis sit, diuina scriptura declarat, quae non otiose adtexuit, quod respexit deus super muneraAbel, super Cain autem non respexit; § 2 et ideo contristatus e?t Cain, quod sacrificium suum deo displicuisse cognouit, placuisse germani. unde et illud, quod hodie in psalmi responsorio decantatum est, plurimum nostrae conducit asseitioni: expectans expectaui dominum, et respexit m e. quem dominus respicit saluat. denique in domini passione cum titubaret Petrus sermone, non mente -licet ipse Petri sermo titubantif1 fidelior sit quam doctrina multorum —, respexit eum Christus et Petrus fleuit, quo proprium lauit errorem. ita quem uoce uisus", + "candidate_score": 0.647561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_0_2", + "bdc_text": "Die gnaud gottes syg mitt unns allen . Amen . Yn yl , geliepter herr und bruͦder .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.645771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_843", + "psc_text": "consumaret A perierant Cml 14 quia] quasi E 15 est finis DF 16 consumatio AB 20 cirografum A cyrographum cet. decreta BmlCml 21 suffixit BCftav renouaret a culpa, quasi sanctificatio, quomodo eum sanctificaret ad gratiam. hic ergo titulus, hoc principium. cap. 2 § 1 Beatus qui intellegit super eg enum et pauperem paupere . aperi aures tuas, qui incipis saoramenta sacramenta dominicae cognoscere passionis. ideo tibi dicitur: qui habet aures audiendi audiat. ideo surdo illi et muto aures et labia tetigit dominus in euangelio, ut sciret quid audiret in mysterio, quid etiam loqueretur et quando loqueretur. neque enim otiose scriptum est: dominus mihi dedit linguam eruditionis, ut scirem quando oporteat sermonem dicere. scire ergo debes quid audias, scire quid loqui debeas, scire etiam quando loqui debeas. cap. 3 § 1 Audi ergo dicentem: beatus qui intellegit super egenum et pauperem paupere . beatus quidem qui compatitur pauperi, qui haurit eius", + "candidate_score": 0.645528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_432", + "psc_text": "usuram. faenera ergo et noli desistere faenerare. audis quid dicat scriptura: tota die miseretur 1 . 26 *Ps. 36, 26 3 Ps. 11, 7 5 cf. Luc. 19, 13 sqq. 7 Deut. 23,19 8 *Gen. 4, 7 14 cf. I Cor. 12, 6 *J Cor. 12,11 17 *Deut. 15, 6 1 poterat ABml 2 fenerat codd. v foenerat a (passim) 5 post quinque del. michi B minas Fmla 6 in lege] intellege Bml 7 fenerauit Bm2 peccuniae C 9 quiesce del. C 10 moises A 12 Abel] add. egit fiav cayn fJ pr. erat om. fiav alt. erat] fecit fiav 13 diuidet B 14 diuisionibus BCml 16 peccunia C (saepe) dicat om. fJ 18 mutuaueris « 19 pr. et] ut B fenerantis B gratie Fml 20 fenebris, s. scr. uel fenerantis B fenerantis in ras. Cm2 21 habundet aF 22 indignus BmlDml indigus Dm2Fav locupex A locuplex BC 23 ioannes", + "candidate_score": 0.641386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1307", + "psc_text": "ipse b 13 et om. Cml consumationem B 19 gratiam intendimus Fml 21 u.oluptarium a uoluntarium codd. v 22 syoL codd. 23 dicit a 25 propheta. A 23* § 3 offensione ueniebant et eo ipse mittebat. habebat enim cum rege Hiram sacrae negotiationis spiritale commeroium commercium et mutuae gratiae concertantis affectum. has ergo naues hi, qui regali in se auctoritate potiuntur ad cohercendam ferociam corporalem, uidentes ex corruptibilibus incorruptas, ex maculosis summa gratiae luce fulgentes, ex dissolutis atque detritis esse renouatas, uiuere ex mortuis, ex sepultis resurgere celebri sermone commemorant. cap. 15 § 1 S icut audiuimus, ita et uidimus in ciuitate domini uirtutum, in ciuitate dei nostri; deus f undauit eam in aeternum. audiuimus extra ciuitatem, uiditnus uidimus in ciuitate, cui deus est lumen aeternum, fulget dies sine sole mundan?;, luna non quaeritur; fundamentum eius non temporale, sed aeternum est. cap. 16 § 1 Suscepimus, inquit, deus, misericordiam t", + "candidate_score": 0.640063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_226", + "psc_text": "av, correxi paradissum C quatuor BCfiav circueunt fl 21 etiam] enim flav 26 et] est C posterioribus dicitur: fluminis impetus laetificat ciuitatem dei. cap. 22 § 1 Aptissime itaque substituit: quoniam apud te est f ons uitae et in lumine tuo ui debimus lumen. praetende misericordiam tuam scientibus te et iustitiam tuam his qui recto sunt corde. etenim post commemorationem caelestium beneficiorum iure gratiae referuntur auctori domino nostro Iesu Christo, qui fons uitae inriguus aeternae descendit in terras, ut ariditates nostri pectoris inrigaret. § 2 idem splendor gloriae dei patris et imago substantiae eius, et ideo in lumine eius uero, quod mlummat inluminat omnem hommem hominem uenientem in hunc mun dum, uidebimus, inquit, patrem, quia deus lux est. recte etiam dicitur: i n lumine tuo uidebimus lumen secundum illud: quime qui uidet, uidet et patrem meum. apud te ergo, fons uitae, praesentem uidebimus patrem. § 3 sicut enim tu apud", + "candidate_score": 0.638275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_2_4", + "bdc_text": "Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) . nicht sonders , dannnur ( SI XIII 30 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1348", + "psc_text": "§ 1 Illiergosuntcalcaneumdequibusdicit: qui con f idunt in uirtute sua quique in abundantia diuitiarum suarum gloriantur; diuites enim eguerunt et esurierunt. quod de ludaeis Iudaeis dictum est; sed et omnes, qui luxuriose uiuunt et non tenent caput, calcaneum Christi sunt. sed haec generalia, quae late patent; ceterum specialiter de Iuda locutus est proditore, qui sibi ualidus et diues apostolatus gloria uidebatur. cap. 13 § 1 Denique de passione domini sermo contexitur: frater non r edimit redimet , r edimet homo. nec dabit deo pr opitiationem suam et pretium redemptionis dnimae suae. hoc est: ut quid timebo in die mala? quid enim potest mihi nocere, qui non solum non indigeo redemptore, sed ipse omnium sum redemptor? alios liberos faciam, et pro me ipso ipse trepidabo? § 2 ecce faciam noua omnia, qui supra ipsum germanitatis affectum sim atque pietatem. quem frater eodem matris utero effusus in lucem redimere non potest, quia", + "candidate_score": 0.636145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_2_4", + "bdc_text": "Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) . nicht sonders , dannnur ( SI XIII 30 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1327", + "psc_text": "ueritatis sit. § 2 unde respondit ei dominus: generatio nequam et adultera signum quaerit, et signum non dabitur ei nisilonae prophetae. ad arguendam itaque perfidiam Iudaeorum Ionae exemplum accersitur, eo quod Nineuitae signo crediderunt et praedicationem Ionae, qui fuerat in utero ceti, sequendam putarunt, Iudaei autem nec post resurrectionem domini Iesu crediderunt, qui de corda corde terrae post triduum resurrexit et uiuit ac regnat per omnia saecula. amen. EXPLANATIO PSALMI XLVIII. Huius titulus est: In finem; ftliis filiis Core psalmus Dauid. cap. 1 § 1 Audite haec, onines gentes, auribus perci- 1 sqq.] cf. I Cor. 2,1—7 7 cf. Ps. 47,14 12 *Matth. 12,39 15 cf. Ion. 3 1 dkputat BCmlfJ 4 cupiebat B 5 in om. F mistfrio DE ministerio F 6 ideo] add. enim a 7 ennarrent C enarrant F progcnie altera (iav 9 per infirmitatem (Jav 10 querebant fJ repudiabant 0 13 nisi] add. signum Bm2(i 14", + "candidate_score": 0.62293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_843", + "psc_text": "consumaret A perierant Cml 14 quia] quasi E 15 est finis DF 16 consumatio AB 20 cirografum A cyrographum cet. decreta BmlCml 21 suffixit BCftav renouaret a culpa, quasi sanctificatio, quomodo eum sanctificaret ad gratiam. hic ergo titulus, hoc principium. cap. 2 § 1 Beatus qui intellegit super eg enum et pauperem paupere . aperi aures tuas, qui incipis saoramenta sacramenta dominicae cognoscere passionis. ideo tibi dicitur: qui habet aures audiendi audiat. ideo surdo illi et muto aures et labia tetigit dominus in euangelio, ut sciret quid audiret in mysterio, quid etiam loqueretur et quando loqueretur. neque enim otiose scriptum est: dominus mihi dedit linguam eruditionis, ut scirem quando oporteat sermonem dicere. scire ergo debes quid audias, scire quid loqui debeas, scire etiam quando loqui debeas. cap. 3 § 1 Audi ergo dicentem: beatus qui intellegit super egenum et pauperem paupere . beatus quidem qui compatitur pauperi, qui haurit eius", + "candidate_score": 0.620108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_37", + "bdc_text": "als Kurfürst von der Pfalz an. Auch dort führte er die Reformation durch und erneuerte die Universität Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_982", + "psc_text": "dictum: ecce dedi uer uerba b a mea in os tuum et constitui te hodie super gentes et regna, eradicare et destruere et perdere 4et dedificare et plantare. nam licet frequentet deus locutus sit in prophetis, in quo tamen expressius quam suo locutus in filio est, qui uirtutem omnem exprimens patris ait: mea doctrina non cst est mea sed eius qui me misit? non ergo Hieremias, qui tempore captiuitatis suscepit exilium, sed dominus Iesus suis uerbis eradicauit ex intimis pectoribus uitia gentilium, perfidiam nationum et uersutarum cogitationum praua commenta destruxit atque omnia uestigia iniquitatis aboleuit. deinde infudit postea fidem et continentiae disciplinam, ne tamquam in uase corrupto confusione uitiorum coacescerent sacramenta uirtutum. cap. 11 § 1 Unde pulchre tibi apostolus dicit: sed regnauit mors ab Adam usque ad Moysen Moyse . quid est Moyses nisi lex, quoniam ipse interpres est legis ? finis autem legis Christus Iesus. regnauit ergo peccatum", + "candidate_score": 0.615126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_213", + "psc_text": "teneri? § 4 uix se exsoluit Paulus erroribus cotidiana decertatione luctando, ut uinculis captiuitatis exutus per Christi gratiam seruaretur; et tu putas, quod assistendo delictis possis ad caelestium repromissionum meritum peruenire? luctando corona quaeritur, non reluctando; studio, non refragio comparatur. certantibus quoque diuinae misericordiae suffragia postulanda sunt, ut corona iustitiae pro laborum meritis deferatur. cap. 18 § 1 Denique quid sequatur, consideremus: domine, inquit; in caelo misericordia tua et ueritas tua usque ad nubes; iustitia tua sicut montes dei, iudicia tua sicut ab yssus multa. nonne hunc locum secutus est Paulus, ut diceret: infelix ego homo! quis me liberabit de corpore mortis huius? gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum? § 2 ubi enim mens humana turbatur et certaminum dura atque aspera nos fatigant, domini auxilium postulandum est. ideoque conuersus ad dominum ipsum inuocat et implorat, ut laborantibus adiutor assistat. 1 Ps. 1,1 4 cf. Ps. 1, 1-2 9 Matth.", + "candidate_score": 0.614759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_897", + "psc_text": "et utique ei pedes lauerat Christus, audierat dicentem: qui lotus est non indiget nisi ut pedes lauet, sed est mundus totus. sed quod lauit gratia, inquinauerat perfidia. ludas ergo calcaneum leuauit ad uulnus. uere non tenuit caput qui calcaneum super Christum leuauit. § 3 -Adam super se leuauit, hic super Chnstum Christum , et ideo eum serpens grauius quam ceteros uulnerauit. leuauit calcaneum suum qui fraudulentum osculum porrigebat, quo subplantaret auctorem, ideoque scriptum est in propheta: ampliauit super me subplantationem. Esau quoque ait de fratre siro: bis me iam subplantauit. qui subplantat, dolum facit, quo aduersarium elidit aut uulnerat. ideo et ludas subplantasse dicitur, quja quia osculo suo uulnus infixit, quo inuadendi saluatons saluatoris signum persecutoribus demonstrauit. § 4 subplantauit ergo quasi serpens, qui suo ore uenenum mfundit infundit et 1 cf. Ps. 1, 2 5 *Ioh. 13,18 7 *Tit. 3, 3 11 Ps. 40, 10 16 loh. 13,10 19", + "candidate_score": 0.60965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_398", + "psc_text": "in regnum caelorum. § 4 ipsa quoque corporis fortitudine pueri plerumque uiros uincunt. et utique si aetatem pueritiae consideremus, non potest puer aut usum omnem scire aut uim subire luctandi; nouimus tamen, quod frequenter pueri quos non poterant portare uicerunt; adeo uigor animi infirmitatem excludit aetatis. cap. 53 § 1 Quales autem pueri, tales et ephebi, hoc est spiritales. nouit scriptura adulescentem Paulum iam proximum conuersioni, nouit et, Eutychum adulescentem, qui cum sermonibus Pauli intentus haereret, somno uictus de tritecto cecidit et resurrexit, nouit et Iohannem adulescentem in Christi pectore recumbentem, qui tam fortis fuit, ut persecutionem non timeret, malum uinceret. § 2 hic est 1 *I Ioh. 2, 14. 13 8 cf. Esai. 8, 4 10 *Esai. 9, 6 12 *Matth. 19,14 14 *Matth. 18, 3 22 cf. Act. 7, 58 23 cf. Act. 20, 9-12 25 cf. Ioh. 13, 23 1 ioannes BE (av) 2 scribo uobis iuuenes", + "candidate_score": 0.608763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_621", + "psc_text": "ne] nec Fml 5 dominum fJ 6 dicenti] dicatur « alt. et om. av 7 respondeat] add. tibi BC,'J 8 garulae B 12 insidiantes v dicesserunt DF 15 est s. ras. Cm2 Dauid] add. est ABml dum Bm2 est dum C ut ftav 16 queratur BCmlfiav inimicis ut uid. Amlv 17 misticus BmlCDF in misticum Bm2 19 possent aEv, fort. possint longe om. Fml 20 ad om. AmlCml 21 urguetur ABm2 urguentur Bml urgentur Om] proprios BCml 23 exspectent A adletam B adletham C gloriosns Cml' noceat. tunc enim potestas illis grauioris temptationis permittitur, cum culpa animae grauior repperitur. unde habes illud in libro Regnorum regis Achab ad Heliam dictum, quando eum propheta uehementer increpauit et mortem ei denuntiauit: § 3 inuenisti, inquit, m e ? et respondit Helias: inueni, quia fecisti malignum in conspectu domini. uides ergo, quia regibus non temere uel a prophetis dei uel a sacerdotibus facienda", + "candidate_score": 0.607428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_67", + "bdc_text": "[ Maister]Ecke abgerissen. NasalKaspar Nasal. , verston ich , lyg etwas kranck. [ Bitt dic]hEcke abgerissen.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_827", + "psc_text": "medicus minatur ut corrigat, tenet ut curet. aeger primo medici personam requirit, si sit idoneus a quo sanan sanari se posse praesumat; ubi medicinae audiuit auctorem, remedium poposcit, salutem inuenit. denique ab accedente non solum expulit caecitatem, 4 *Gen. 3, 9 8 *Gen. 3,8 11 cf. Eph. 1,20--21 12 cf. I loh. 1, 5 13 cf. Act. 9,3sqq. 18 Act. 9, 4-5 20 *Act. 9, 5-6 2 Christo] add. non Cm2av 3 requiret B 6 matutinus] add.entBCftav 7 omnes B hominis p peccata tenebrosa av ideoque fJav habes quia om. /3 9 . 10 uesperum fJ 9 misterium ABfi 10 liberaberis BCmlftav. 12 uespera {iav 13 Saulo in] in alio fJ 14 caecatus] add. est BCfJb 16 amisset A 17 innouerat BCml agnouerat jS agnouerit av quia scripsi qui coid. av 20 lesus] add. Nazarenus Cv 21 est tibi BC aduersum Bml 23 oportet tacere (iau utrumque Bml utrimque (tav", + "candidate_score": 0.603018, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1", + "max_score": 0.673613, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1_window_62", + "psc_text": "Dominum posse placari? ,. § 23 Accipe potius et admitte quae loquimur. quid surdae aures salutaria praecepta non audiunt quae monemus? quid caeci oculi paenitentiae iter non uident quod obtendimus? quid praeclusa et alienata mens remedia uitalia non conspicit quae de scripturis caelestibus et discimus et docemus ? aut si incredulis quibusdam minor fides est futurorum, uel praesentibus terreantur. ecce eorum qui negauerunt quae supplicia conspicimus, quos eorum tristes exitus flemus! nec hic esse sine poena possunt, quamuis necdum [poenae] dies uenerit. plectuntur interim quidam, quo ceteri dirigantur. exempla sunt omnium tormenta paucorum. § 24 Vnus ex his qui sponte Capitolium negaturus ascendit postquam Christum negauit obmutuit. poena inde coepit unde coepit et crimen, ut nec rogare iam posset qui uerba ad precum misericordiam non haberet. alia in balneis constituta – hoc enim crimini eius et malis deerat, ut et ad balneas statim pergeret quae lauacri uitalis gratiam perdidisset –", + "candidate_score": 0.673613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1_window_63", + "psc_text": "Capitolium negaturus ascendit postquam Christum negauit obmutuit. poena inde coepit unde coepit et crimen, ut nec rogare iam posset qui uerba ad precum misericordiam non haberet. alia in balneis constituta – hoc enim crimini eius et malis deerat, ut et ad balneas statim pergeret quae lauacri uitalis gratiam perdidisset – sed illic ab inmundo spiritu inmunda correpta laniauit dentibus linguam quae fuerat uel pasta inpie uel locuta. postquam sceleratus cibus sumptus est, in perniciem suam rabies oris armata est. ipsa sui camifexcarnifex extitit nec diu superesse postmodum potuit, dolore uentris et uiscerum cruciata defecit. 2 forsitan ipse WRv 3 sis ipse Wv implacabilis irasceris Oxon. 4 antestitesR deum S 5 cito posse V (cf. p. 262,20) 6 aures tuae 8 8 obtendimus S1, ..tendimus W1, ostendimus SaWRv praeclusa S, perclusa W, perculsa v, percussa R 9 alienata] aliena tamen R conspicit S, percipit WRv 10 discimus ex dicimus Wm. 2", + "candidate_score": 0.663642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa007.opp-lat1_window_69", + "psc_text": "25 aligenum W sed g deletum m. 2 26 ad S1 eaq. R 27 ultioribus R sacrificantibus nobis v cibum sed gladium sibi sumens et uelut quaedam uenena letalia intra fauces et pectus admittens angi et anima exaestnanteexaestuante concludi postmodum coepit et pressuram non iam persecutionis sed delicti sui passa palpitans et tremens concidit. mpunituminpunitum diu non fnitfuit nec occoltumoccultum dissimulatae conscientiae crimen. quae fefellerat hominem Deum sensit ultorem. et cum quaedam arcam suam in quo Domini sanctum fuit manibus inmundis temptasset aperire, igne inde surgente deterrita est ne auderet adtingere. et alius qui et ipse macnlatusmaculatus sacrificio a sacerdote oelebratocelebrato partem cum ceteris ausus est latenter accipere, sanctum Domini edere et contrectare non potuit, cinerem ferre se apertis manibus inuenit. documento unius ostensum est Dominum recedere cum negatur nec inmerenti ad salutem prodesse quod sumitur, quando gratia salutaris in cinerem sancto fugiente mutetur. quam multi cottidie inmundis spiritibus adinplentur,", + "candidate_score": 0.596094, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi", + "max_score": 0.673277, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_15", + "psc_text": "Hic enim causa reddita est cur illud a Moyse pro tempore bene permissum sit; ut hoc quod Christus praecipiebat, alia jam tempora demonstrare videretur. Horum autem temporum vices, atque ordinem mira quadam divinae providentiae dispositione digestum atque compositum, longum est explanare. 7. Jam porro analogiam, qua utriusque Testamenti congruentia perspicitur, quid ego dicam usos fuisse omnes quorum auctoritati illi cedunt; cum secum ipsi considerare possint, quam multa soleant dicere immissa esse Scripturis divinis a nescio quibus corruptoribus veritatis? Quae vox mihi semper quidem, etiam cum eos audirem, invalidissima visa est: nec mihi soli, sed etiam tibi (nam bene memini) et nobis omnibus, qui paulo majorem diligentiam in judicando habere conabamur, quam turba credentium. Nunc vero posteaquam mihi sunt exposita atque enodata multa, quae me maxime movebant, ea scilicet in quibus illorum plerumque se jactat, et quo securius sine adversario, eo effusius exsultat oratio; nihil mihi videtur ab eis impudentius dici,", + "candidate_score": 0.673277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschw��rden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-utilitate-credendi_window_15", + "psc_text": "Hic enim causa reddita est cur illud a Moyse pro tempore bene permissum sit; ut hoc quod Christus praecipiebat, alia jam tempora demonstrare videretur. Horum autem temporum vices, atque ordinem mira quadam divinae providentiae dispositione digestum atque compositum, longum est explanare. 7. Jam porro analogiam, qua utriusque Testamenti congruentia perspicitur, quid ego dicam usos fuisse omnes quorum auctoritati illi cedunt; cum secum ipsi considerare possint, quam multa soleant dicere immissa esse Scripturis divinis a nescio quibus corruptoribus veritatis? Quae vox mihi semper quidem, etiam cum eos audirem, invalidissima visa est: nec mihi soli, sed etiam tibi (nam bene memini) et nobis omnibus, qui paulo majorem diligentiam in judicando habere conabamur, quam turba credentium. Nunc vero posteaquam mihi sunt exposita atque enodata multa, quae me maxime movebant, ea scilicet in quibus illorum plerumque se jactat, et quo securius sine adversario, eo effusius exsultat oratio; nihil mihi videtur ab eis impudentius dici,", + "candidate_score": 0.655519, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.673116, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1811", + "psc_text": "enim propheta tantus precationem suam petebat corpnralitercorporaliter adpropinquare. nam qui ita putat, utique is deum certo aliquo loco ac sede concludit. ur diffusiorem locum in quo deus sit arbitretur, cum utique inuisibilis ineffabilis inconprehensibilis impleat omnia et diuinitatis ineoin habitet plenitudo. § 2 legi Moysen adpropinquasse cieo, cum legem 5 cf. Ps. 118, 105 15 cf. Ex. 2, 23-25 25 cf. Eph. 4, 10. Col. 1,19 26 cf. Ex. 24,18 1 mihi tribue intellectum v fecit Oml 2 ad deum sanctorum 0 3 et om.A ableuat M 4 commendit M commendat 3 5 ipse dauid post psalmi tr. 0 7 possit AGMOPRml 8 et processu positas v consammatio AmlG 9dirigetGM conspectum Nv, cj. p. 492,18 sqq- 10 illis GM11puri- dlef. A tasque Rm1 peccato—p. 494, 20 postea quaeris desunt tn U fit a deo Nav 13 impior N inprobabilior ex inprobilior ORm2,v uite M est uita Nav autem om.Ta 17", + "candidate_score": 0.673116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1811", + "psc_text": "enim propheta tantus precationem suam petebat corpnralitercorporaliter adpropinquare. nam qui ita putat, utique is deum certo aliquo loco ac sede concludit. ur diffusiorem locum in quo deus sit arbitretur, cum utique inuisibilis ineffabilis inconprehensibilis impleat omnia et diuinitatis ineoin habitet plenitudo. § 2 legi Moysen adpropinquasse cieo, cum legem 5 cf. Ps. 118, 105 15 cf. Ex. 2, 23-25 25 cf. Eph. 4, 10. Col. 1,19 26 cf. Ex. 24,18 1 mihi tribue intellectum v fecit Oml 2 ad deum sanctorum 0 3 et om.A ableuat M 4 commendit M commendat 3 5 ipse dauid post psalmi tr. 0 7 possit AGMOPRml 8 et processu positas v consammatio AmlG 9dirigetGM conspectum Nv, cj. p. 492,18 sqq- 10 illis GM11puri- dlef. A tasque Rm1 peccato—p. 494, 20 postea quaeris desunt tn U fit a deo Nav 13 impior N inprobabilior ex inprobilior ORm2,v uite M est uita Nav autem om.Ta 17", + "candidate_score": 0.669152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1519", + "psc_text": "O 12 iuueniore Bml ianiori GMNOv 18 da nobis semper av 21 pr. dat om.P cottidie MO quottidie P 22 accipias N accipiens Rml pene Pml 23 abs] a O si] add. te Mv 26 enim om.P 27 satiemim Oml inluminamini, quia lux est; accedite ad eum et liberamini, quia ubi spiritus domini, ibi libertas; accedite ad eum et absoluimini, quia remissio peccatorum est. quis sit iste quaeritis? audite ipsum dicentem: ego sum panis uitae; qui uenit ad me non esuriet et qui credit in me non sitiet umquam. audistis eum et uidistis eum et non credidistis ei, ideo mortui estis. uel nunc credite, ut possitis uiuere. cap. 29 § 1 Sed miramini Moysen, quia patres uestros per mare siccis duxit uestigiis. Moyses non imperauit, sed impetrauit, non iussit mari, sed seruiuit iubenti fluctibus. Moysen laudatis. quia regem Pharao cum exercitu suo mersit. Moyses orabat et alius imperabat, Moyses precabatur,", + "candidate_score": 0.666267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_402", + "psc_text": "m e dominus deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam et super sanctos suos et in eos qui conuertunt ad ipsum cor suum. uerumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra. § 2 totus hic locus IesimiIesum dominum sonat, qui uiuificauitmortuos, Lazarum ante passionem, plurimos tempore propriae passionis. ipse est misericordia, utpote remissio peccatorum. ideo dicit 'ostende', quem uidere possit in corpore; nam deum in maiestate sua uidere non poterat, quia deum nemo uidit umquam. auidus propheta desiderat uidere quem sperat tenere, quem si uiderit desiderat propriis manibus conprehendere. § 3 ideoque ait: et sa1utare tuum da 4 cf. Ps. 84, 8 5 cf. Ps. 84,2 7*Gen. 3. 19 12*Ps. 81, 7—10 21 cf. loh. 11, 43—44 22 cf. Matth. 27, 52 25 Ioh. 1,18 27 Ps. 84, 8 2 quem] quin Mm2 hoc est om. GmlMNOPB 3 pr. et] est 0, om. MNT ueniae 0", + "candidate_score": 0.665388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_195", + "psc_text": "et legis uideat sacramenta, nisi ei Christus demonstret? non Moyses tantus. denique iubente domino uirgam proiecit et facta est serpens et fugit ab ea; adprehendit caudam serpentis et facta est uirga, et adhuc non cognoscebat mysterium. quo declarabatur descensurum in terras ' dominum Iesum, qui eumcum se exinanisset, deponi in crucem et proici pateretur in tumulum, de quo secundum oracula legis resurgens in gloriam dei diuinaeque sedis regale consortium de serpente remearet. § 2 adprehendamus ergo et nos caudam serpentis illius crucifixi, ut potestatem eius regiam possimus agnoscere. et illa, quae in pedes eius misit unguentum, tenuit eum. caudam ergo serpentis adprehendit Moyses et apertum est os eius. non ergo locutus esset de eo, nisi ipse dominus os eius aperuisset.- cap. 25 § 1 Dauid adaperiri sibi oculos hiehic petit et in superioribus dixit: quis ostendit nobis bona? erat sub lege nutritus et sciebat, quia lex umbram habet futurommfuturorum bonorum;", + "candidate_score": 0.665362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_205", + "psc_text": "quanta autem quies illa, quae exlege conicitur, in euangelio reuelatur, dicente domino Iesu: uolo ut ubi ego sum et isti sint mecum! quam beatus, qui istius habitationis fructum quietis consortium illic potuerit promereri ! tunc intelleget, quid sit aperuisse oculos, ut uideret mirabilia de lege dei. cap. 29 § 1 Bene admonuit lectio euangelii quae decursa est, in qua sanatus est leprosus ille, qui dixit: si uis. potes me mundare, in noluntateuoluntate domini constituens potestatis effectunieffectum. cui respondit aimiliter: uolo, mundare. praemissa pietas uoluntatISuoluntatis, secuta potestatis auctoritas est. § 2 omnibus dicit Iesus uoio, qui non uult esse peccatum. uelle Christi commune in omnes est, aundarimundari fidei est credentis in Christum. et tetigit eum. 1 cf. Ps. 76, 6 5*Gen. 27, 40 19*Ioh. 17, 24 22 cf. Ps. 118, 18 24 Luc. 5, 12 26 Luc. 5. 13 29 Luc. 5, 13 GNOP2 uirum Aml PRT quia PR 3 obsequio", + "candidate_score": 0.665323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_206", + "psc_text": "Christi commune in omnes est, aundarimundari fidei est credentis in Christum. et tetigit eum. 1 cf. Ps. 76, 6 5*Gen. 27, 40 19*Ioh. 17, 24 22 cf. Ps. 118, 18 24 Luc. 5, 12 26 Luc. 5. 13 29 Luc. 5, 13 GNOP2 uirum Aml PRT quia PR 3 obsequio a 6 disposueris S 7 forte GNOPRT .9 exj sex: av. cf. tractat. 5. cap. 10 atquej add. ex O 11 ueri] serui 0 iugam seruitutis 0 13 decolorauit v 15 legitimum Mm2NT 18 quanta] hic incipit cap. 28 in v 19 reuelatur] add. et adhuc integra reseruatur Ov sum ego O 20 ipsi 0 sunt Rml 21 illius consortium (om. illic) MintellegitGPm1Rm1α intelligiturO 23 ammonuit N 24aita 25 dei O 27 est auctoritas (-tatem M) potestatis MN IesasI iohannes G 28 peccatorem Am2Rm2 peccaturem Rm1 inomneseoromuneO 29 mundare MN tangit eos, quorum fide tangitur. denique dicit: tetigit me aliquis;", + "candidate_score": 0.6622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_26_28", + "bdc_text": "Ittern ouch an dess pundtz volstrec kungErfüllung ( s. SI XI 2171f ) . nichtnichts . underlassen , das zum friden dienen hette mögen . Darin er verantwurttgerechtfertigt ( Grimm XII/I 80 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1415", + "psc_text": "Rm2 legitur eet. av 19.20 utrumque dDigis Rml et om-0 21 propheta perfectus O 23 merito] add. eigo v uerbaJ eloquia NOPav super me1 et fauum ori meo. sponsa Christi os suum sponso aperuit. percepit omni melle dulciora praecepta et ideo testata est dicens: fauces eius dulcedinis et totus desiderium. delectata igitur tenuit eum et non dimisit eum. et introduxi, inquit. eum in domum matris meae et min secretum eius quae me concepit. § 2 fortasse domus est min qua praefulget moralium disciplina, secretum autem illud in quo sunt altiora mysteria. merito ergo concupiscebat praecepta domini, in quibus diuinae gratiae mella redolebant. an non omm melle dulcior peccatorum remissio, non omni flore gratior resurrectio mortuorum? cap. 12 § 1 Quartus uersiculus: respice in me et mis er er e mei secundum iudicium diligentium nomen tuum. pulchre addidit: respice in me et miserere mei, quia respicit et iratus, ut respexit super", + "candidate_score": 0.62916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_6_8", + "bdc_text": "zuͦ Lindo w uff der herren fasnacht15 . Februar. der letst abschaid dess puntztag zuͦ Ougspurg geschicktZum Tag des Schwäbischen Bundes in Augsburg , welcher am 10 . Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_321", + "psc_text": "dies, dies tabernaculorum per octo dies. in umbra haec omnia; in umbra prima dies uocata et octaua dies uocata in umbra, quae in scenopegiis praescripta secundum legem. cap. 12 § 1 Constitue mihi aliquos ex circumcisione credentes in lege doctos obseruantiae sollicitae uiros et nunc euangelii agnitione inluminatos, spiritali saginatos gratia; dicit in his ecclesia, quae uidet Christum, quae sponsum recipit, quae cibo eius pascitur: i n umbra eius concupiui et sedi et fructus eius dulcis in faucibus meis. qui fructus eius dulcis nisi praedicatio dominicae passionis, ut ipse ait: § 2 ecce hereditas domini filii, merces fructus uentris? qui enim dulcior fructus potest esse in faucibus nostris quam remissio peccatoraumpeccatorum ? et bene flos est ecclesia, quae fructuinfructum adnuntiat, hoc est dominum Iesum Christum, de quo dictum est Mariae: benedicta tu inter mulieres et benedictus fructus uentris tui. cap. 13 § 1 Ergo ubi gustauit fructum suauitatis, inpatiens ad", + "candidate_score": 0.628223, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_62", + "bdc_text": "Der herr tröste üch etc. , LeonLeo Jud. , KarolstadAndreas Karlstadt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_836", + "psc_text": "qua et ipsi aduocamur a deo. quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita per Christum abundat etiam consolatio nostra. § 2 tanta ui apostolicae petitionis rogat, ut consolationem accipiat a domino in omni tribulatione, quo non solum ipse induat tolerantiam, uerum etiam alios consoletur, ut et ipsi possint propriae mentis angustias sustinere. si igitur ipse in omni tribulatione idcneusidoneus fueris adprobatus, tunc demum dignus eris qui 4 ef. Luc. 16, 22 15*11 Cor. 1,3-5 1 obdurauit N miseratur A miserator liml hortator Rml 2 execratur AO exsecretus Rml misericordiae N est om-Am1 5 consoIationes Mml 7 deus esset 0 9 flagellatar A inopia MRm2 10 amissione MORm2 11 tantum Om2, add. nunc 0 14 temptationis Rml roga] add. ut O at om.OPEml ut hortationem Rm2 15 et om-0 17 totias uel omnis (u. o. s.l.G) GM 18 hortatur nos 0 21 qua] quia PmlRml aduocantorMml 24aisa 26 et s.Z.4", + "candidate_score": 0.627309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_62", + "bdc_text": "Der herr tröste üch etc. , LeonLeo Jud. , KarolstadAndreas Karlstadt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_402", + "psc_text": "m e dominus deus, quoniam loquetur pacem in plebem suam et super sanctos suos et in eos qui conuertunt ad ipsum cor suum. uerumtamen prope timentes eum salutare ipsius, ut inhabitet gloria in terra nostra. § 2 totus hic locus IesimiIesum dominum sonat, qui uiuificauitmortuos, Lazarum ante passionem, plurimos tempore propriae passionis. ipse est misericordia, utpote remissio peccatorum. ideo dicit 'ostende', quem uidere possit in corpore; nam deum in maiestate sua uidere non poterat, quia deum nemo uidit umquam. auidus propheta desiderat uidere quem sperat tenere, quem si uiderit desiderat propriis manibus conprehendere. § 3 ideoque ait: et sa1utare tuum da 4 cf. Ps. 84, 8 5 cf. Ps. 84,2 7*Gen. 3. 19 12*Ps. 81, 7—10 21 cf. loh. 11, 43—44 22 cf. Matth. 27, 52 25 Ioh. 1,18 27 Ps. 84, 8 2 quem] quin Mm2 hoc est om. GmlMNOPB 3 pr. et] est 0, om. MNT ueniae 0", + "candidate_score": 0.62677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1028", + "psc_text": "0 14 intellectus nudus GM quemj sine quo PR 15 testantur] secuntur N16 super pauperemj super egenum et pauperem Na 19 uersus om.NP octauusj VIII GNOPR 20 amplificum] amplum 0 latum P ualde] add. aliter amplificum mandatuum (sic) nalde P 21 in om NPml 23 pr. et eras. M, om.N alt. etj ad Nml ant Nm2 24 est finisO est legis 0 § 2 est Christus ad iustitiam omni credenti. habes scriptum: ecce ego uobiscum sum usque ad consummationem saeculi. consummatio ergo saeculi finis saeculi est, finis autem omnium Christus. consummationes autem multae. est consummatio, quando et resurrectio ad salutem; consummatum quoque opus dicitur perfectum opus; consummata malitia dicitur, id estplena, cui nihil desit ad studium et artem nocendi; est consummatio hominis et multae consummationes, donec ad perfectum ueniat. cap. 46 § 1 Legimus ergo et consummationem saeculi, legimus et finem. de consummatione saeculi supra posuimus exemplum, quam sequitur resurrectio;", + "candidate_score": 0.621816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_26_28", + "bdc_text": "Ittern ouch an dess pundtz volstrec kungErfüllung ( s. SI XI 2171f ) . nichtnichts . underlassen , das zum friden dienen hette mögen . Darin er verantwurttgerechtfertigt ( Grimm XII/I 80 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_705", + "psc_text": "sensui sui sermonis uidetur offundere. cap. 2 § 1 Uocant merita prophetae, uocat eius gratia, uocat subiectorum series, ut altioris intellectus aliquid debeamus eruere. e t occurrit in tempretempore, quod interdum excludamus in bono. § 2 scriptum est enim: perfecta caritas timorem excludit foris. et generaliter quidem earitascaritas excludit timorem, ut miles, qui imperatorem diligit, bella pro imperatore suscepta non metuit, ut seruus amans dominum, quamuis per deuia et praerupta mittatur, tamen omnia pericula dominiamore contemnit ac. si quis dominum petat, se ipsum offerre non trepidat: ut, qui trans mare positos filios uidere desiderat, non metuit naufragia, liberorum caritate ingreditur maris fluctus, subit incerta nauigii, sed metum discriminis leuant desideria filiommfiliorum. quam pulchre etiam de martyribus dicitur, qui uere militant Christo, qui persecutiones ungnlasungulas gladios incendia non timentes infestis se regibus obtulerunt! timorem etenim quem poterant habere poenarum excluserunt amore martyrii. cap. 3 § 1 Hunc sensum autem esse interprptationisinterpretationis", + "candidate_score": 0.620956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_907", + "psc_text": "sub N 24 hoc AOMmlPml 25 dies uitae breaes Nav 36 quo] qui GMNP homines Pml_ aestu, libertatem ingemescat, potestatem sentiat. § 3 subiectus est igitur aduersanus secundum domini sententiam. etenim dominus Iesus ueniens in hunc mundum per uirginis partum subiecit animae nostrae omnes contrarias potestates, ut fide tua, uerbo tuo, conuersatione tua et operibus conterantur. si ergo non conteris aduersarium, tua culpa est, qui permissa non uteris potestate. in nobis est igitur, ut aut subiciatur aduersarius aut resultet. § 4 si enim actus noster tllspliceatdispliceat, incipit aduersarius superbire, si autem bonis inhaereamus operibus, exerceamus studia castitatis iustitiae continentiae, calcamus serpentem et scorpionem. calcamus enim illum pedibus castitatis, conterimus scorpionem, ne possit excutere, calcamus uestigiis continentiae, uerecundiae iustitiaeque gressibus. possumus ergo et in hac breui uita triumphum de aduersariis habere perpetuum. cap. 19 § 1 Sequitur uersus quintus: narrauerunt mihi inlusti exercitationes, sed non sicut lex tua, dom in e.", + "candidate_score": 0.620459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_998", + "psc_text": "periculis praestitisset. sed quia contumeliae uirum frangere nequiuemntnequiuerunt, mutata est temptatio, longe asperior specie prosperorum; § 4 plurimos enim subplantauemnt secundae res, quos supplicia acerba non fregerant. produeiturproducitur e carcere nutu regio, interpretatur somnium, eligitur ut honore praestantior esset omnibus Aegyptiis, regi secundus esurientibus populis alimenta diuideret. obiciuntur ei fratres, qui eum ad seruitutis iniuriam non fraterno amore uendiderant, ut uel contumeliae § 5 et adpetitae salutis dolore temptatus excuteret germanitatis affectum. sed uir rnstusiustus obiitusoblitus est contumeliam, cumulauit gratiam; eo se magis fratrem uoluit exhibere quo fratres ipse non fuisset expertus. denique hoc munere et patrem recepit et fratrem pia fraude quaesiuit. quid igitur aliud melius diceret sanctus Ioseph quam istud ad dominum: nisi quia lextua meditatio mea est, tunc forsitan perissem in humilitate mea? cap. 32 § 1 Fertur prophetae cuidam — et plerique ferunt quod Esaiae in carcere posito —, cum mole inminentis urgeretur exitii, dixisse diabolum:", + "candidate_score": 0.616159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_44", + "bdc_text": "Alexander von Reitzenstein , Ottheinrich von der Pfalz , Bremen 1938 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_811", + "psc_text": "Plin. Nat. hist. 8,34 2 cf. Piin. Nat. hist. 8, 21. Solin. 27 9 cf. Mattli. 9. 20-22 10 cf. Luc. 9.38.43 18 cf. Luc. 7, 37—38 1 xiidendum GMXPR (du in ras.m2) a prior Mm2X 2 si om.O 3 prior uiderit Nav alligatur AmlGXR alligatos Am2Pml 4 necare 0 6 pr. uei om.O 7 alter alterum AA av 8 uiri iusti 0 repletur Miu2 est] et 0,om.JI 9 alt. et] ut AR 11 auriret Nm1Pm1 12set Rml quod] quid ORav 13 uidet] uidit MPmlRml non patrimonio (om. in) A 14 ihaquam Aml 16 eius] add. potuerit a 17 prospexerit AR 18 audiuimus ORv iustum om.0 uedere JIml 19 farisaei AR et ingressa est om.0 20 ungaendo Rml imitatores illius 0 namque] quia a 21 ecclesiae Mm2XPTa figuram GXPTa sic ergo ubi P 22 festinamus N 23 uirum em-P uideas] add. eum Oav 25 paupeiem) in paupere a paupere, de", + "candidate_score": 0.616005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_62", + "bdc_text": "Der herr tröste üch etc. , LeonLeo Jud. , KarolstadAndreas Karlstadt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1694", + "psc_text": "salus, tamen nemo desperet. quia multae sunt misericordiae. qui suo peccato pereunt. misericordia domini liberantur: miserebor, inquit, cuius misertus e r o. palam apparuit non quaerentibus, uocauit refugientes, congregauit ignaros, pro omnibus se obtulit passioni. non ergo multum misericors ? misericordia enim hominis in proximum suum, misericordia domini in omnem carnem, ut omnis caro ad deum ascenderet illa domini miseratione donata. cap. 30 § 1 Sed quomodo, cum dixerit multas esse domini rniserationesmiserationes, secundum iudicia eius uiuificari petit, maxime cum ipse alibi dicat: e t non intres i n iudicium cumseruotuo ? sed aliud est illud iudiciimiiudicium beneficiorum Christi, cui respondere non possuniuspossumus — quis enim potest debitiundebitum referre naturae, debitum salutis et gratiae? —, aliud iudicium, quo fragilitatis nostrae aestimatione censemur. in hoc ipso tamen iudicium cum misericordia copulatum est, ut ueritas iudicii nuserationemiseratione domini temperetur. 1 cf. Ioh. 18, 40 5 Eph. 2,13 8 Matth. 3, 15 9*Ps.", + "candidate_score": 0.614245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_16_18", + "bdc_text": "für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen . So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "Rml 25 multo 0 praeclara] probata v 26 delatam OR 28 inprouisam 0 29 turbata N quaereret ANPR uerborum uices, sed statim quod desiderasset exigere. § 2 ita ergo et sancta ecclesia, quae in primordiis mundi desponsata in paradiso. praefigurata in diluuio, adnuntiata per legem, uocata per prophetas diu redemptionem hominum, euangelii decorem, dilecti expectasset aduentum. inpatiens morae in oscula ruit dicens: oscueturosculetur me ab osculo oris sui et delectata osculis adiecit: quoniam optima ubera tua super uinum. cap. 5 § 1 Et ut moralius dicamus, intellege mihi carnem illam, quae madefacta fuerat in Adam serpentis ueneno, quae criminum marcebat faetore, quae procedebat in filiabus Sion alta ceruice et nutibus oculorum et itinere pedum trahens tunicas et pedibus suis ludens, crinibus cincinnis et conpositis uultibus atque redimiculis et omni affectato decore plus dedecens, eandem tamen plurimis edoctam oraculis, quod uenturus esset qui serpentis inlecebris exclusis sancti spiritus infunderet gratiam, ut", + "candidate_score": 0.613933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1719", + "psc_text": "quis enim inoffense sibi prosperorum euentuum secundante successu fieret ingratus ? quis diuitiis § 2 adfluens, iugi salute robustus non ad dei gratiam referat quod sibi illa concessa sint ? denique cum sanctum Iob dominus praedicaret, ait aduersarius: num quid gratis colit Iobdominum?. nonne tu omnia dedisti ei? mitte manum tuam inomnia quae habet, si non in faciemte benedicet. tunc igitur plus probatus est, quando amissis opibus et filiis a domini cultu et gratia non recessit. § 3 sed non unus persecutor est, multos mmistrosministros habet. sed non te terreat. per multas enim tribulationes oportet nos introire in regnum dei. si multae persecutiones, multae probationes; ubi multae coronae. multa certamina. tibi ergo proficit quod multi persecutores sunt, ut inter multas persecutiones facilius inuenias quemadmoaumquemadmodum coroneris. cap. 44 § 1 Utamur exemplo Sebastiani martyris, cuius hodie natalis est. hic Mediolanensis oriundo est. fortasse aut iam discesserat persecutor aut adhuc non uenerat", + "candidate_score": 0.612849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_760", + "psc_text": "rex et summum patientiae insigne praestabat. etenim cum temptationis suae tempus intellegeret, ut ei parricidale proelium moueretur, magis humilem se uolebat uideri, quo domini mitigaret offensam, quam exasperandum eius arbitrabatur in sua temptatione iudicium, si forte suas iniurias ultum iret. § 3 unde et ad populi ducem Abisai uindicare cupientem ait: quid mihi et tibi est, fili Saruiae? ideo maledicit mihi, quoniam dominus dixit illi ut maledicat. ecce filius meus, qui exiuit de uentre meo, quaerit animam meam. si autem' modo extraneus maledicit mihi, dimitte illum, ut maledicat, quoniam dominus dixit illi, ut uideat humilitatem meam et retribuat mihi dominus bona pro maledicto hoc. quod et prophetico dixit spiritu et probauit euentu; § 4 cum enim repleta fuerit humilitas, peccatum soluitur. denique et in Esaiae libro habes, quia dicit dominus rsacerdotessacerdotes, loquimini in cor Hierusalem, consolamini eam, quia repleta est humiliatio eius; solutum est peccatum eius, quia accepit de manu", + "candidate_score": 0.609453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_759", + "psc_text": "et om. 0 iniuria N iniuriae T 7 nec dum OR ferire] add. potens iniuriam faceret, indicium humilitatis non exhiberet (-ent o) Tm2a est indicium T 8 destituta] add. eratO 9 inquid M percntienti inquitN 12 ut-13 percusserit om. N ut om. M illut Pml euangelium M cumpleatur Rml 14 profetiee R 15 seruandam GMOav 18 subderit Rml 21 subiuit Pwtl enim estO 22 sustinere] add. sed (ex si m2) M,v 23 dominus Mv 24quam plnrium 0 miserabOes Rtnl ex] de O 25 potest GMmlPmlR iera NT 26 ueram Mml sanguinumO sanguinarum Rm.1 27 absalon NOP Rm2a bella declinans, tacebat rex et summum patientiae insigne praestabat. etenim cum temptationis suae tempus intellegeret, ut ei parricidale proelium moueretur, magis humilem se uolebat uideri, quo domini mitigaret offensam, quam exasperandum eius arbitrabatur in sua temptatione iudicium, si forte suas iniurias ultum iret. § 3 unde et ad populi ducem Abisai uindicare cupientem", + "candidate_score": 0.608234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_62", + "bdc_text": "Der herr tröste üch etc. , LeonLeo Jud. , KarolstadAndreas Karlstadt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1464", + "psc_text": "aeterno salutem uestram. § 2 credentibus igitur in dominum est in domini misericordia consolatio. est etiam aliud consolationis genus his qui graues soluerint poenas, ut habes scriptum in Esaiae libro: consolamini consolamini populum meum, dicit dominus. sacerdotes. loquimini in cor Hierusalem, consolamini eam, quonianiquoniam repleta est humiliatio eius; so- § 3 lutum est peccatum eius, quoniam accepit de manu domini duplicia peccata sua. etiamsi 13*Bar. 4, 19—22 22*Esai. 40. 1—2 3 psalmi-decimi om.av octaui decimi om.M zadik a decima oetaua v, om.O 4 in morem 0 5 defiuentesa oportune ASPmlRT oportunam GM 6 eonsolationem-sunt OPs-l.mla (om. et) v. om. eel. consoiatione] eonsolationem GM cousolationis NT 7 quia AR 10 et om.AOv 12 clamabat 0 14 sum] add. et Rm2 exue Pml pr. stola GMNa 17 deum a extnhit ASml 19 uestrontm Mml 21 his genus G iis v 22 isaiae GMO(v) alt. consolamini om.AGNPR 24 corde M 26 quia 0", + "candidate_score": 0.606437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1153", + "psc_text": "quanta fecit dominus audeo dicere, et non flexi ei genu? sed flexi ei postquam se humiliauit; sic enim, hoc est per humilitatem. per crucem sibi ecclesiam congregauit. cap. 21 § 1 Dauid rex erat, incerta et occulta sapientiae sibi patefacta testatur, sed ideo se magis humiliabat. at uero Ezechias cecidit ab altitudine cordis sui. ille laudabilis rex, qui de obsidione, de aegritudine beneficiis domini et mirabilibus liberatur, cecidit per superbiam et gratiam meriti superioris inminuit. quid fuisset Ioseph, si humilis non fuisset ? sciuit sibi obfuisse quod praelatus erat fratribus; etiam pius amor miseriam praelationis inuenerat. § 2 praelatio armauit fratres. humilitas conciliauit extraneos; praelatio concitauit germanos. humilitas regem subditum fecit. ut uere quasi ex persona Ios/»ph dictum putemus quod hic ipse supra dixit: humiIiatushumiliatus sum, et sauumsaluum me fecit, quamquam, si consideremus quae iste tolerauit, ex persona sua eum dixisse repperiemus. 2 cf. Col. 2, 18 9 cf. Phil.", + "candidate_score": 0.605567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "Rml 25 multo 0 praeclara] probata v 26 delatam OR 28 inprouisam 0 29 turbata N quaereret ANPR uerborum uices, sed statim quod desiderasset exigere. § 2 ita ergo et sancta ecclesia, quae in primordiis mundi desponsata in paradiso. praefigurata in diluuio, adnuntiata per legem, uocata per prophetas diu redemptionem hominum, euangelii decorem, dilecti expectasset aduentum. inpatiens morae in oscula ruit dicens: oscueturosculetur me ab osculo oris sui et delectata osculis adiecit: quoniam optima ubera tua super uinum. cap. 5 § 1 Et ut moralius dicamus, intellege mihi carnem illam, quae madefacta fuerat in Adam serpentis ueneno, quae criminum marcebat faetore, quae procedebat in filiabus Sion alta ceruice et nutibus oculorum et itinere pedum trahens tunicas et pedibus suis ludens, crinibus cincinnis et conpositis uultibus atque redimiculis et omni affectato decore plus dedecens, eandem tamen plurimis edoctam oraculis, quod uenturus esset qui serpentis inlecebris exclusis sancti spiritus infunderet gratiam, ut", + "candidate_score": 0.601698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_444", + "psc_text": "ethice ista decursa sint; mystica autem illa, si possumus, uel linea intueamur extrema. cap. 24 § 1 Sedebat intra domum sponsa deuota domino intra parietem legis et prophetarum spiritalium lapidum exaedificatione fundatum, qui claudebat atque uallabat domum regiam plenam iucunditatis atque laetitiae. mirabatur thesauros regios et intuebatur sollicite, cupiens sapientiam. § 2 quae has sibi diuitias demonstraret, adsciscere. in secreto erat, sed secreti ipsius interpretem requirebat. uenit dominus Iesus salienssupermontes—nobissero uidebaturuenire.sed ille properabat—,saliebat denique et transiliebat, ut Iudaeorum corporalia et saxosa dogmata transiliret. adstitit post parietem domus quae erat in ueteri testamento, prospiciens per legis fenestram, per prophetarum cauernas. nondum erant domus illius aperta uestibnlauestibula, § 3 nondum claues scientiae portarum claustra patefecerant, quibus legis claudebantur interna. de superiore tamen, hoc est spiritali parte prospectans ecclesiam uocat, ut per legem et prophetas euangelii uertice sublimis adsurgens retia Iudaicae interpretationis et nodos intrepido calcet uestigio. ideoque proxima uocatur, ut 4 cf.", + "candidate_score": 0.597647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_7", + "bdc_text": "Februar. der letst abschaid dess puntztag zuͦ Ougspurg geschicktZum Tag des Schwäbischen Bundes in Augsburg , welcher am 10 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_320", + "psc_text": "Rm2 terra AORml in terra Rm2 19 proselitis AMNOP Ra 21 patrum fides requiescebat M et om. a 23eiusom.O alt. umbra] add. eiusaυ iabeleusMNPR 24pr. faciem PmlR agnoseat ad faciem 0 sunt dies festi secundum legem primo mense decima mensis usque ad quartam decimam et inde usque ad uicesimam primam mensis, [quae] umbra est celebritas illa inter primum et septimum mensem in tempore illo anonymo, umbra est sanctificata libertas in sabbato, § 2 umbra est dies festus septimi mensis neomeniae et memoriale tubarum septimi mensis dies decimus, dies propitiationis. uides, quia monas et decas duo festi dies, item quintus decimus dies, dies tabernaculorum per octo dies. in umbra haec omnia; in umbra prima dies uocata et octaua dies uocata in umbra, quae in scenopegiis praescripta secundum legem. cap. 12 § 1 Constitue mihi aliquos ex circumcisione credentes in lege doctos obseruantiae sollicitae uiros et nunc euangelii agnitione inluminatos, spiritali saginatos", + "candidate_score": 0.59735, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.671848, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1052", + "psc_text": "octava secundum ritum antiquum incipiebat paulo ante quadrantem post nostram horam primam, et desinebat paulo post quadrantem nostram horam secundam subsequentem. Mense Decembri, quo prolixiores noctes horas sexdecim habent, hora octava incipiebat paulo post quadrantem post horam nostram primam, et desinebat paulo ante tertium quadrantem post nostram horam secundam. Jam vero quia, ut ait Hildemarus, « dubium est an inchoante octava, an media, an prope finem ipsius horae octavae surgendum sit, » ut fixum aliquod tempus, quo diebus singulis regulariter surgatur (talem namque fuisse S. P. Benedicti voluntatem existimandum est) assignetur; cum eodem Hildemaro asserendum videtur, « quanto minores sunt noctes, tanto prope finem ipsius horae debere signum tangi, » 248 et econtra quanto majores, tanto prope initium; ita ut circa mensem Martium, quo octava noctis hora circiter hora nostra prima evoluta incipit, et elapsa secunda desinit, octava mediata surgendum sit ad signum vigiliarum primum, post quadrantem pulsetur signum secundum,", + "candidate_score": 0.671848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1046", + "psc_text": "medium Septembris mensis esse dignoscitur; et ita post illud aequinoctium Septembris, November habet in nocte horas 14. Considerato ergo quod November habet 14 horas in nocte, ut dixi, dividas noctem per medium, et remanent in qualibet parte noctis septem horae; facta autem jam hora octava modicum erit amplius de media nocte, quando surrexerit horologio excitante qui habet horologium custodire, et accensis lucernis ecclesiae, quae poterant propter prolixitatem noctis fuisse obscuratae, ac pulsatis campanis ad dormientium fratrum excitationem, potuit transire dimidia octavae horae antequam surrexerint fratres. Et secundum intellectum istum potest accipi quod dixit: Juxta considerationem rationis octava hora noctis surgendum est; et ideo sequitur, ut magis quod dixerat declaretur: ut modice amplius de media nocte pausetur: satis est modicum amplius hora dimidia, vel parum plus. » Hactenus Bernardus Cassinensis, ex cujus mente hora post nostram duodecimam media surgendum foret: vult enim ut facta sive incipiente hora octava noctis, quae mense", + "candidate_score": 0.665222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2015", + "psc_text": "ab octavo calendas Octobris manducent per singulos dies quatuor vices; ab octavo calendas Octobris usque ad calendas Decembris tres vices; a calendis Decembribus usque ad S. Pascha in potestate sit ipsius cellerarii. » Denique Regula Magistri (Cap. 28): « Infantuli quarta, sexta, et sabbato in diebus tamen minoribus, hoc est in hiemis tempore jejunent, aliis vero diebus ad sextam reficiant horam. In aestatis vero diebus quarta, sexta, et sabbato infantuli sexta hora reficiant; aliis vero diebus tertia recreentur. » De qualitate ciborum audiendus est iterum S. Fructuosus in Regula monastica communi (Cap. 8): « Eos vero senes quos quietos, simplices, humiles et obedientes, in oratione frequentes . . . . agnoscimus, pia miseratione sicut infantulos foveri, sicut patres honorari mandamus; ita 482 ut a pistrino, et coquinarum vice excusentur, et ab agro et duro labore quieti vacent, excepto quod aliqua leviora opera eis injungantur, ne fessa aetas ante tempus frangatur:", + "candidate_score": 0.659395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1045", + "psc_text": "concilio, mandaverat sub poena excommunicationis, reclamantibus licet Asianis, maxime Policrate Ephesino episcopo. Quod decretum de celebrando Pascha die dominico in concilio Antiocheno anno 341, can. 1, instauratum, plurimas in Hibernia turbas, quae saeculis secutis contigerant ea de causa, minime prohibuit, de quibus vide praefation. ad Saec. III Bened., parte I. Juxta considerationem rationis octava hora noctis surgendum est. ] Quaenam sit hora ista noctis octava non consentiunt commentatores. Bernardus Cassinensis respiciens ad usum sui temporis, diem naturalem in horas 24 dividendi, mentem suam ita explicat: « Istud quod dicit Pater, scilicet juxta considerationem rationis, tempus aequinoxii attendisse videtur, quod post medium Septembris mensis esse dignoscitur; et ita post illud aequinoctium Septembris, November habet in nocte horas 14. Considerato ergo quod November habet 14 horas in nocte, ut dixi, dividas noctem per medium, et remanent in qualibet parte noctis septem horae; facta autem jam hora octava modicum erit amplius de media", + "candidate_score": 0.656243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.656127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1056", + "psc_text": "insinuat ipsa Regula cap. 48, plura ad horas divini officii signa praescribens. Et sane modice amplius de media nocte duntaxat pausare debent monachi, quod modicum non jam modicum, sed jure maximum videbitur; si ultra integram horam cum dimidia extendatur, cum ad hoc sufficere mediam asserat Bernardus Cassinensis. Et haec nobis certior videtur de assignata a S. P. Benedicto hora surgendi sententia, quam confirmat Hildemarus iterum, cum sibi objiciens, quod Decembri et Januario nox horas decem et octo habeat; respondet S. Patrem ad aequinoctium, quo diebus pares sunt noctes, respexisse. Ut modice amplius de media nocte pausetur. ] Ex hoc loco manifestum est eos a praestituta Regulae hora recedere, qui media nocte surgunt, ut sunt Bursfeldenses in Allemania, Vallisoletani in Hispania: nam, quod ait Antonius Perez, modicum pro nihilo reputari; modicum est, et pro nihilo reputari debet. Et jam digesti surgant. ] Quod ait digesti, interpretantur nonnulli decoctis cibis, juxta illud", + "candidate_score": 0.654259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.653157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2569", + "psc_text": "Benedicti indulgentiam ad alia etiam tempora extendisse; in quorum numero reponi possent monachi Romani S. Andreae monasterii, de quibus S. Gregorius scribit (Lib. IX, epist. 38), quod « in die natalitio ejusdem apostoli jam meridianis horis fratres quiescerent; » ac proinde in mense Novembri: nisi forte quis dicat id peculiare illis fuisse hac die, propter labores solemnitatis, quos in praeveniendis vigiliis et celebrandis aliis officiis pertulerant. Tertio, plerosque praescriptum a S. Patre tempus praevenisse: nam ex communi passim ordinis nostri usu meridianae incipiebant dominica Palmarum. Nunc vero Cassinenses meridianas incipiunt a festo S. P. Benedicti, quando Pascha incidit in Aprili. Quarto, cum loci necessitas vel paupertas exigeret ut ad fruges colligendas per se occuparentur, ex toto dimissum fuisse meridianum somnum, juxta illum conc. Aquisgranensis canonem (Can. 17): « Si necessitas fuerit fratres occupari in frugibus colligendis, constitutum legendi et meridie pausandi tempus praetermittitur. » Huic tamen statuto haud parebant Cistercienses", + "candidate_score": 0.652122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1049", + "psc_text": "horae octavae, initio, an medio spatio, an vero in fine surgendum sit: Bernardus vero statim post mediatam octavam surgendum esse asserit. Neutri tamen S. Benedicti sensum attigisse videntur; quem etiam multo amplius fugit Hispana congregatio Vallisoletana, quae, referente et probante Antonio Perezio, horam noctis octavam ad mediam noctem statuit, eo quod a calendis novembris a quarta pomeridiana ad mediam noctem horae octo intercipiuntur. Quamvis haud improbet eorum praxim, qui duabus tantum post horis surgunt. Hos omnes decepit sui temporis usus, diem naturalem in horas viginti quatuor aequales dividendi; cum tamen veteres maxime Judaei, Romani, et Itali, ut historiae et mathematicorum libri testantur, artificialem diem, hoc est totum illud spatium temporis quod ab ortu solis ad occasum intercipitur et noctem, sive tempus illud quod solis inter occasum et ortum elabitur, in horas sive partes duodecim aequales partirentur, modo breviores, modo prolixiores, pro brevitate aut prolixitate noctis aut diei: nam aestate, qua", + "candidate_score": 0.651536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1048", + "psc_text": "illa verba: Ut modice amplius de media nocte pausetur, ubi ait: « Satis est modicum amplius hora dimidia, vel parum plus. » In eamdem abit sententiam Guido Juvenalis in versione Gallica Regulae S. Benedicti, horam noctis octavam tempore hiemis circiter intra mediam noctem et horam primam constituens. Sed neque multum ab ea recedere videtur Joannes de Turrecremata, qui etiam octavam noctis horam secundum proportionem ad tempus calendarum Novembris sumendam existimat; quo tempore, ut modo dicebat Bernardus Cassinensis, octava noctis hora a nostra duodecima incipiens ad nostram primam desinit. In hoc solum differt a Bernardo, 247 quod non assignet qua parte horae octavae, initio, an medio spatio, an vero in fine surgendum sit: Bernardus vero statim post mediatam octavam surgendum esse asserit. Neutri tamen S. Benedicti sensum attigisse videntur; quem etiam multo amplius fugit Hispana congregatio Vallisoletana, quae, referente et probante Antonio Perezio, horam noctis octavam ad mediam noctem statuit, eo", + "candidate_score": 0.651232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_383", + "psc_text": "neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii utilitatibus, seniorum tantum utatur consilio, sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis Eccli. XXXII . COMMENTARIUS. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur; et audiens consilium fratrum, tractet apud se, et quod utilius judicaverit esse, ei cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens", + "candidate_score": 0.649626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2687", + "psc_text": "ingressa, et ad probationem cum aliis novitiis admissa cum fuisset, domnus abbas Gothefridus, inquit Vitae scriptor et connovitius, « qui tunc praeerat monasterio Schonaugiensi 642, audiens Joseph inter fratres legentem et psallentem, intellexit quod in studio discendi non modicum neglectus fuerit. Ideoque nescio quo pacto, quo merito, cum ego nuper venissem de saeculo adolescens erudiendus et instituendus, ipsum mihi commendavit, ut infra domum probationis quoad possem erudirem, regerem, instruerem. Feci quod potui, etc. » Et certe si non studuissent, unde tot viros eruditissimos ad episcopales cathedras, et ad haereticos profligandos, maxime Albigenses, Ecclesiae subministrare potuissent? De subsequentibus saeculis supervacaneum est dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi", + "candidate_score": 0.649523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3653", + "psc_text": "abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et certe eam fuisse veterum monachorum disciplinam, patet ex Regula S. Antonii, n. 12; ex Regula tertia SS. Patrum, cap. 8; S. Macarii, c. 22; S. Pachomii, art. 34; Orientali, c. 22; S. Basilii fus., c. 39; incerti auctoris, c. 3; S. Augustini, c. 12; Tarnatensi, c. 2; S. Isidori, c. 22; ex Vita S. Benedicti, passim; ex Vita S. Samsonis, S. Eparchii, S. Gregorii papae, auctore Joanne Diacono, l. I, c. 1l, et ex Vita S. Cuthberti, c. 11. Hic tamen aliquando cum uno comite puero egressus fuisse dicitur in ejusdem Vitae c. 12. Hanc disciplinam singulari canone renovavit concilium", + "candidate_score": 0.648986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2366", + "psc_text": "legatur, bibant. » Vide Udalricum, lib. I, cap. 41; lib. Usuum Cisterc., cap. 80, de bibere post vesperas, et lib. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 2. Et quod faciunt fratres absque justa murmuratione faciant. ] Justa murmuratio ex Smaragdo illa dicitur quam non voluntarie, aut non sine causa, sed inviti et coacti monachi faciunt. Ab idibus autem Septembris, etc.] Hic non parum torquentur commentatorum ingenia in conciliendo hoc loco cum cap. 48, ubi S. P. Benedictus praescribit ut a Pascha usque ad calendas Octobris . . . . post sextam surgentes a mensa pausent in lectis suis. Nonnulli, ut refert Hildemarus, existimaverunt hunc a S. P. Benedicto locum scriptum esse pro non laborantibus in agris, qui ab idibus Septembris inchoare debent jejunia; caput vero 48 pro laborantibus in agris, quibus sanctus Pater permisit usque ad calendas Octobris perinde ac tota aestate reficere ad sextam. Ita inter alios Smaragdus: «", + "candidate_score": 0.648779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1055", + "psc_text": "capiendum est: Cum breviores sunt noctis horae, puta mense Martio; nam quando prolixiores existunt, ut mense Decembri, octava inchoante, aut saltem paulo post surgendum est, et elapsa media, quae in nostram horam secundam incidit, dato ultimo signo, incipienda nocturna laus; si tamen S. Benedictus media ante ultimum vigiliarum signum fratres surgere voluerit, quos vestitos dormire jubet, ut sint parati, et facto signo absque mora surgentes, festinent se praevenire ad opus Dei, quamvis id haud negaverim tum propter Smaragdi auctoritatem, tum quia id colligitur ex antiquo Ordine conversationis monasticae S. Benedicto perperam ascripto, sed tamen vetusto; tum quia id non obscure insinuat ipsa Regula cap. 48, plura ad horas divini officii signa praescribens. Et sane modice amplius de media nocte duntaxat pausare debent monachi, quod modicum non jam modicum, sed jure maximum videbitur; si ultra integram horam cum dimidia extendatur, cum ad hoc sufficere mediam asserat Bernardus Cassinensis. Et haec nobis", + "candidate_score": 0.648211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1051", + "psc_text": "Paulus Lefort, Cisterciensis monachus, eo in libello quem de antiquis et modernis horis conscripsit cap. 2, § 3 (De prima vivendi ratione Cisterc. part. III, cap. 1, § 1). Imo auctor est Julianus Parisius horis inaequalibus usos fuisse Cistercienses usque ad annum 1429, quo in generali capitulo constituerunt ut in singulis ordinis monasteriis feriatis diebus hora post mediam noctem secunda; solemnibus et dominicis diebus prima vigilias sacrista pulset. Quae cum ita se habeant, octava noctis hora modo citius, modo tardius incipiebat pro noctium diversitate. Et quidem mense Novembri, quo nox juxta praesentem nostrum horarum usum, horas habet quatuordecim, hora noctis octava secundum ritum antiquum incipiebat paulo ante quadrantem post nostram horam primam, et desinebat paulo post quadrantem nostram horam secundam subsequentem. Mense Decembri, quo prolixiores noctes horas sexdecim habent, hora octava incipiebat paulo post quadrantem post horam nostram primam, et desinebat paulo ante tertium quadrantem post nostram horam secundam. Jam", + "candidate_score": 0.647613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1040", + "psc_text": "agendi sunt, subsequantur. COMMENTARIUS Hiemis tempore, etc.] Licet annum quatuor in partes aequales sive tempestates dividere soleant, hiemem scilicet, quae juxta S. Isidorum VIII calendas Decembris incipit; juxta Graecos et Romanos, « quorum, inquit Hildemarus, in hujusmodi disciplinis potius 245 quam Hispanorum auctoritas sequi consuevit, » VII idus Novembris; ver, quod juxta praedictum Isidorum VIII calendas Martii, juxta Graecos et Romanos VII idus Februarii; aestatem quae juxta Isidorum VIII calendas Junii, juxta Graecos et Romanos VII idus Maii; et autumnum, qui juxta Isidorum VIII calendas septembris, juxta Graecos et Romanos VII idus Augusti, exordium ducit. Tamen ex justa rationis consideratione, convenientius existimavit S. P. Benedictus in ordinandis divinis officiis duas tantum in partes annum dividere, scilicet a calendis Novembris usque ad Pascha, et a Pascha usque ad praedictas calendas. Priorem partem hiemem vocat, hiemis tempore, inquit, licet in ea aliquid autumni verisque contineatur, vel quia aliarum tempestatum non nisi aliquae", + "candidate_score": 0.64652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3431", + "psc_text": "necessarium, sed honestum: manifestum est enim per sequentia quod adhuc remanet 822 in foro abbatis, judicandus ab eo; nam sequitur: Qui si nec sic emendaverit, clarescentibus culpis, etc. » Nicolaus de Fractura haec intelligit « in monasteriis non exemptis, ubi ad episcopos in defectum abbatum non corrigentium subditorum excessus spectat correptio. » Similiter Boherius sentit hoc locum habere in monasterio non exempto; ut deductus per septem gradus a dioecesano episcopo deponatur. Et certe olim monachi sacerdotes non minus episcopo quam abbati subjecti erant, ut probat Menardus, quod tamen improbasse videtur Glaber Radulfus in Vita S. Guillelmi, Luciacensis primum monasterii monachi, ac postea abbatis S. Benigni Divionensis, ubi haec scribit: « Insoleverat etiam malae arreptae consuetudinis usus, ut nullus fratrum loci illius (Luciaci) levitici ordinis gradum prius susciperet, quam sese assertione jurandi promitteret servaturum fidelitatem episcopo. Quod si nec sic emendaverit, etc.] Ubi Hildemarus: « Quod vero dicit: quod si nec", + "candidate_score": 0.6455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3732", + "psc_text": "Vit. Pat. cap. ult.) Vitas Patrum, et Institutiones monachorum Leobardo monacho, ad Majus monasterium recluso direxit, ut eum adversus tentationes praemuniret. Sed et Regula S. Patris nostri Basilii. ] Caesariensis nimirum in Cappadocia episcopi, cujus habemus regulas breviores, et fusius disputatas, et alteram ex utrisque conflatam, quam ex Graeco in Latinum Rufinus Aquileiensis presbyter convertit, cum monasticis Constitutionibus, quas omnes hoc in commentario non semel citavimus: unde miramur Boherium Basilii Regulam, de qua hic S. P. Benedictus, Basilio cuidam monacho a Caesariensi episcopo distincto ascripsisse: nam Regula illa Basilii monachi, quam observant, ut ait, Orientales coenobitae, quamque ipse multoties citat, haudquaquam est alia ab illis quas scripsit Caesariensis episcopus. Quod vero S. Benedictus eum vocat Patrem et suum, non inde sequitur eum militasse sub S. Basilii institutis; sed eum Patrem appellat, vel honoris gratia tanquam antiquiorem, juxta illud S. Augustini: « Honorificentiae causa Patres appellamus eos qui nos vel tempore", + "candidate_score": 0.644699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3732", + "psc_text": "Vit. Pat. cap. ult.) Vitas Patrum, et Institutiones monachorum Leobardo monacho, ad Majus monasterium recluso direxit, ut eum adversus tentationes praemuniret. Sed et Regula S. Patris nostri Basilii. ] Caesariensis nimirum in Cappadocia episcopi, cujus habemus regulas breviores, et fusius disputatas, et alteram ex utrisque conflatam, quam ex Graeco in Latinum Rufinus Aquileiensis presbyter convertit, cum monasticis Constitutionibus, quas omnes hoc in commentario non semel citavimus: unde miramur Boherium Basilii Regulam, de qua hic S. P. Benedictus, Basilio cuidam monacho a Caesariensi episcopo distincto ascripsisse: nam Regula illa Basilii monachi, quam observant, ut ait, Orientales coenobitae, quamque ipse multoties citat, haudquaquam est alia ab illis quas scripsit Caesariensis episcopus. Quod vero S. Benedictus eum vocat Patrem et suum, non inde sequitur eum militasse sub S. Basilii institutis; sed eum Patrem appellat, vel honoris gratia tanquam antiquiorem, juxta illud S. Augustini: « Honorificentiae causa Patres appellamus eos qui nos vel tempore", + "candidate_score": 0.644559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.643855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2513", + "psc_text": "abbatem vel congregationem. ] Particula vel, juxta Boherium, hic sumitur copulative pro et. Quod autem S. Pater ait ante abbatem vel congregationem, ita Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, et Boherius intelligunt, ut in minoribus et levioribus culpis ante abbatem; in gravioribus, unde fratres possent scandalizari, ante congregationem delinquens confiteatur culpam; quibus fere concinit Hildemarus, asserens culpas omnes primum abbati esse deferendas; tum, si judicaverit ille, congregationi. Verum, salvo saniori judicio, tam minores quam majores culpas ante abbatem et congregationem esse prodendas existimaverim; nullum enim hujus distinctionis 601 vestigium in Regula apparet: quod tamen non sic capiendum velim, quasi continuo, ut quid aliquis fregerit, aut perdiderit, etc., statim convocanda sit congregatio; sed statim abbati, deinde in proximo capitulo congregationi revelanda. Ita Cassinenses (Declarat. Cassin. in cap. 46) declarant « hoc esse servandum quando abbas ibi adesset, aut in loco propinquo, et hoc delinquens scierit; alias satisfaciat ante congregationem in sequenti capitulo.", + "candidate_score": 0.643547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_397", + "psc_text": "Cassianus Collat. 16, c. 12, admittebant: quamvis in nonnullis monachorum congregationibus soli sacris ordinibus initiati, ut minimum subdiaconi, capitularibus tractationibus intersint. Atque ita apud Carthusianos ex nova collectione statutorum, II parte, cap. 4. Sed et hoc apud eos recens est, nam Statuta Guigonis cap. 37, Antiqua Statuta, II parte, cap. 7, omnes monachos absolute convocari volunt. Sic autem dent consilium fratres cum omni humanitatis subjectione. ] Hactenus S. Pater abbatem docuit quo pacto fratres ad consilium adhibere debeat; jam vero qualiter ipsos proprium sensum exprimere deceat exponit, dicens: Sic autem dent consilium fratres: sub hac nimirum forma quam tradit Hildemarus hunc regulae textum, Dicat unde agitur, explicans: « Tunc debent respondere monachi hoc modo: Auctoritas vestra est interrogandi, et nobis data est licentia respondendi; nunc autem rogamus ut quod dicturi sumus non procaciter esse dictum recipiatis, quod respondebimus, quia cum vestra licentia dicimus. » Quibus abbas respondere debet: « Nostra", + "candidate_score": 0.643203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_383", + "psc_text": "neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii utilitatibus, seniorum tantum utatur consilio, sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis Eccli. XXXII . COMMENTARIUS. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur; et audiens consilium fratrum, tractet apud se, et quod utilius judicaverit esse, ei cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens", + "candidate_score": 0.642887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_835", + "psc_text": "destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter frigus convenerint omnes in unum ad calefaciendum se, silentium debet ibi esse, et nullus debet ibi loqui. » Et ex S. Dunstani Concordia: « A calendis Novembris concedatur fratribus accessus ad ignem dum necessitas compulerit, et frigoris nimietas incubuerit, quod tamen sub silentio fiat. » Quod spectat ad recentiores congregationes, Cassinenses volunt (Declar. Cassin. ad Reg., c. 52), ut « Servetur semper silentium in choro, in dormitorio et in refectorio, etiam extra horam refectionis, et in quadam parte claustri circa capitulum, excepto si in dictis locis oporteret aliqua loqui breviter, et submissa voce. Hujusmodi etiam silentium servetur ad ignem communem", + "candidate_score": 0.642286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.642229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.640289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2781", + "psc_text": "ibi, hoc est in itinere, quam lectionem probat Menardus. Et servitu is pensum non negligant reddere. ] Ideoque « debent a bibliotheca habere librum in quo sit officium ordinatum, » inquit Bernardus Cassinensis; idque juxta Gregorii papae IX constitutionem pro Benedictinis, praescribentem ut « ipsi dicant horas in via, et de libris provideatur eisdem: » cui concinit Benedictus XII in sua item pro monachis Benedictinis constitutione, in qua sic lego (Cap. 24): « Nullus monachus pernoctaturus extra ecclesiam, monasterium, et alium locum suum, permittatur abire sine cuculla regulari clausa, nec non breviario, in quo servitutis pensum possit exsolvere Creatori. » CAPUT LI. De fratribus qui non satis longe profiscuntur. Frater qui pro quovis responso dirigitur, et ea die speratur reverti ad monasterium, non praesumat foris manducare, etiamsi a quovis rogetur nisi forte ei ab abbate suo praecipiatur. Quod si aliter fecerit, excommunicetur. COMMENTARIUS. Frater qui pro quovis responso dirigitur. ]", + "candidate_score": 0.639463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2781", + "psc_text": "ibi, hoc est in itinere, quam lectionem probat Menardus. Et servitu is pensum non negligant reddere. ] Ideoque « debent a bibliotheca habere librum in quo sit officium ordinatum, » inquit Bernardus Cassinensis; idque juxta Gregorii papae IX constitutionem pro Benedictinis, praescribentem ut « ipsi dicant horas in via, et de libris provideatur eisdem: » cui concinit Benedictus XII in sua item pro monachis Benedictinis constitutione, in qua sic lego (Cap. 24): « Nullus monachus pernoctaturus extra ecclesiam, monasterium, et alium locum suum, permittatur abire sine cuculla regulari clausa, nec non breviario, in quo servitutis pensum possit exsolvere Creatori. » CAPUT LI. De fratribus qui non satis longe profiscuntur. Frater qui pro quovis responso dirigitur, et ea die speratur reverti ad monasterium, non praesumat foris manducare, etiamsi a quovis rogetur nisi forte ei ab abbate suo praecipiatur. Quod si aliter fecerit, excommunicetur. COMMENTARIUS. Frater qui pro quovis responso dirigitur. ]", + "candidate_score": 0.639329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.638702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3646", + "psc_text": "in capitulo 874 pronuntietur, ut videre est in concilio Aquisgranensi, canone 69, in libello Supplici monachorum Fuldensium, num. 1, in Vita S. Benedicti Animensis, in Vita S. Odonis, in mss. Germaniae Consuetudinibus, in Historia Relationis S. Walarici, et apud Bernardum Cassinensem, in hunc locum sic scribentem: « Hoc in consuetudinem est conversum apud nos, quod quolibet die unum Regulae capitulum legatur. Imo debet diligenter exponi ad ignorantiam crassam tollendam omnino. Novitii vero totiens debent ruminare legendo, ut totam ex integro sicut psalterium mente perfecte sciant. » Sed et Boherius: « Apud nos, inquit, in capitulo consuevit legi quotidie, et qualibet die infra capitulum istius Regulae, exceptis diebus XII lectionum, et vigiliis festivitatum, quibus pronuntiatur evangelium homiliae, ut in vigilia Paschae, Pentecostes, et similibus. Dividuntur tamen ad instar psalmorum prolixiorum, prooemium hujus Regulae, cap. 2, 43, 48, 63, 64, 65. Constitutiones vero papales bis in anno legi debent, et semel in", + "candidate_score": 0.636644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8_10", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ; Keller 28-41 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1056", + "psc_text": "insinuat ipsa Regula cap. 48, plura ad horas divini officii signa praescribens. Et sane modice amplius de media nocte duntaxat pausare debent monachi, quod modicum non jam modicum, sed jure maximum videbitur; si ultra integram horam cum dimidia extendatur, cum ad hoc sufficere mediam asserat Bernardus Cassinensis. Et haec nobis certior videtur de assignata a S. P. Benedicto hora surgendi sententia, quam confirmat Hildemarus iterum, cum sibi objiciens, quod Decembri et Januario nox horas decem et octo habeat; respondet S. Patrem ad aequinoctium, quo diebus pares sunt noctes, respexisse. Ut modice amplius de media nocte pausetur. ] Ex hoc loco manifestum est eos a praestituta Regulae hora recedere, qui media nocte surgunt, ut sunt Bursfeldenses in Allemania, Vallisoletani in Hispania: nam, quod ait Antonius Perez, modicum pro nihilo reputari; modicum est, et pro nihilo reputari debet. Et jam digesti surgant. ] Quod ait digesti, interpretantur nonnulli decoctis cibis, juxta illud", + "candidate_score": 0.636416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2687", + "psc_text": "ingressa, et ad probationem cum aliis novitiis admissa cum fuisset, domnus abbas Gothefridus, inquit Vitae scriptor et connovitius, « qui tunc praeerat monasterio Schonaugiensi 642, audiens Joseph inter fratres legentem et psallentem, intellexit quod in studio discendi non modicum neglectus fuerit. Ideoque nescio quo pacto, quo merito, cum ego nuper venissem de saeculo adolescens erudiendus et instituendus, ipsum mihi commendavit, ut infra domum probationis quoad possem erudirem, regerem, instruerem. Feci quod potui, etc. » Et certe si non studuissent, unde tot viros eruditissimos ad episcopales cathedras, et ad haereticos profligandos, maxime Albigenses, Ecclesiae subministrare potuissent? De subsequentibus saeculis supervacaneum est dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi", + "candidate_score": 0.636208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.636143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.636117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_388", + "psc_text": "Convocatis fratribus, abbas rem cujus causa congregavit eos, exponit; quia, ut ait Plato ( In Phaedro ), « in omni re consulendi principium, nosse id de quo consilium institutum; aut tota via aberrare necessum est. » Antequam vero tractandum negotium exponat, ex Hildemaro, « oculis corporeis fixis in terra, et oculo cordis in Deum, rogare debet Deum dicens: Domine, rogo clementiam tuam, ut per quem vis manifestare, dignare indicare. » Divino implorato auxilio, negotium explicet, allatis utrinque rationibus, sic tamen ut suam ipse non aperiat sententiam, ut omnis tollatur adulationi aut assentationi occasio, ut libera et integra etiam timidioribus quid sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne", + "candidate_score": 0.636045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3650", + "psc_text": "consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit animum colligere, et de sanctorum promptuariis mendicare, ut loquens habeam ad manum quod placeat audientibus. » His adde summorum pontificum constitutiones. Gregorius IX: « Quia, inquit, in multis monasteriis a paucis intelligitur Regula cum legitur, praecipimus ut lectio Regulae, quae legitur in capitulo, propter minores statim in vulgari exponatur ab ipso qui capitulum tenet, vel ab illo cui duxerit injungendum. » Idem habent Clemens V in sua decretali, et Benedictus XII in sua constitutione. Hinc Cistercienses Congregationis Reformatae in Hispania, in capitulo generali anni 1557, Ludovico de Estrada injunxerunt ut commentarios super Regulam S. Benedicti scriberet, « quibus abbates in", + "candidate_score": 0.635905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.635835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.635623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55_57", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_183", + "psc_text": "« De ludo monasteriorum hujusmodi volumus egredi milites, quos eremi dura rudimenta non terreant, » inquit S. Hieronymus ad Rusticum monachum scribens Epist. 4. Idem docet apud Cassianum abbas Piamon supra citatus. Idem statutum legitur in concilio Veneto anno 465, can. 7; in concilio Toletano VII, can. 5; in sexta synodo canone 41. Idem videre est in Vita S. Euthymii abbatis n. 89, tom. II Monumentorum Eccles. Graecae, et in Vita S. Theodosii Coenobiarchae, cap. 2, apud Boll. XI Januar. Et certe, ut pulchre quidam 45 dixit, sicut flos fructum, ita vita coenobitica anachoreticam praecedere debet. Sed quaeret aliquis quanta et qualis fuerit isthaec in coenobio probatio, quam diuturnam solum indefinite praescribit S. Benedictus? S. Isidorus in libro de Ecclesiasticis Officiis rem determinat his verbis: « Sed isti examinatione coenobiorum probati in omnibus disciplinis monasterii per triginta annos ad hanc contemplationem per obedientiam eliguntur. » At vero Franciscus Georgius in", + "candidate_score": 0.635604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1512", + "psc_text": "ordinem constitutum donec corrigantur. » Idem legitur in Regula Orientali cap. 19. Hic secundum Domini nostri praeceptum admoneatur semel et secundo secrete a senioribus suis. ] Si tamen honesto et intelligibili animo sit; nam duros corde in ipso initio peccati durius coercere oportet, ut ex Regulae cap. 2 hic observat Hildemarus. Si non emendaverit, objurgetur publice coram omnibus. ] A praelato scilicet, qui solus habet potestatem publice delinquentes corripiendi; aut etiam a senioribus cum ejus potestate. Regula Cujusdam ad virgines praescribit (Cap. 18), ut « secreto a senioribus semel vel bis corripiatur. Si non emendaverit, tunc simul ab omni congregatione objurgetur. » Si intelligit qualis poena sit. ] Sive, ut loquitur Regula Cujusdam ad virgines: Si ejus antea intellectus viguit, excommunicationi subjaceat. Igitur S. Benedictus post trinam admonitionem incorrigibilem excommunicationi subjicit. Eamdem disciplinam instituit S. Basilius in 360 Regulis brev. interrog. 3, in Constitut. Monast. c. 30; Regula Orientalis cap.", + "candidate_score": 0.635004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56_58", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ; M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.634783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19_21", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ; vgl . auch Heyd II 430. .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1903", + "psc_text": "sanctionem ( Cap. Ne in agro): « Singulis mensibus tam in monasteriis quam extra sublata occasione quacunque ad confessionem saltem semel accedant omnes et singuli monachi, et in prima dominica mensis cujuslibet in monasteriis semper communicent, nisi ex causa forte quam abbati, priori, aut poenitentiariis monasteriorum non differant intimare, eorumque judicio vel abstineant, vel accedant. » Eamdem constitutionem ediderat antea Gregorius papa IX, renovavitque postea Benedictus XII in suis pro monachis Benedictinis item Constitutionibus, saltem quoad communionem, quam in altari majori fieri praescribit. Atque eo respexisse videntur monachi Grandimontenses, in quorum mss. Consuetudinibus, auctore Guillelmo Pellicerii abbate, haec leguntur (Cap. 95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet", + "candidate_score": 0.634661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_605", + "psc_text": "exsequendo: quid enim prodest multa legere, multaque discere, nisi multa faciamus? Scienti bonum, et non facienti, peccatum est illi. Hic autem non quaslibet S. Benedictus monachis lectiones permittit, sed sanctas, hoc est sacram Scripturam, passiones SS. martyrum, vitas et collationes Patrum, scripta SS. doctorum, quae ad morum aedificationem conducunt, quorum omnium lectio monachis summae est utilitatis, maxime juvenibus, quibus eam commendat Guillelmus abbas S. Theoderici ad fratres de Monte Dei scribens in haec verba De Vit. solit. cap. 14: « Tutius proponuntur legenda et meditanda Redemptoris nostri exteriora, et ostenditur in eis exemplum humilitatis, provocatio charitatis, et affectus pietatis; et de Scripturis sanctis, et SS. tractatibus Patrum moralia quaeque et planiora. Proponenda sunt ei gesta et passiones sanctorum, ubi nec laborandum sit in planitie historiali, et semper aliquid occurrat, quod novitii animum excitet ad amorem Dei et contemptum sui. Porro aliae historiae delectant quidem dum leguntur, sed non aedificant, quin", + "candidate_score": 0.634438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2570", + "psc_text": "Quarto, cum loci necessitas vel paupertas exigeret ut ad fruges colligendas per se occuparentur, ex toto dimissum fuisse meridianum somnum, juxta illum conc. Aquisgranensis canonem (Can. 17): « Si necessitas fuerit fratres occupari in frugibus colligendis, constitutum legendi et meridie pausandi tempus praetermittitur. » Huic tamen statuto haud parebant Cistercienses monachi, etiam in agris dormientes, uti colligimus ex lib. Usuum, ubi de tempore secationis et messionis haec legimus (Cap. 84): « His temporibus solet conventus usque ad sextam laborare, et ante primam, si opus fuerit, exire, et extra monasterium prandere, et dormire, si necesse fuerit, cocus et lector mixtum sumere. » Idem permittit Regula SS. Pauli et Stephani his verbis (Cap. 11): « In campo vero quando messis colligitur, si meridie dormire licuerit, non divisi; sed in uno loco aut duobus locis dormiant. » Quinto, cum S. Benedictus dicat post sextam surgentes a mensa pausent in lectis suis, nullam videtur", + "candidate_score": 0.634429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660", + "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.", + "candidate_score": 0.633735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1658", + "psc_text": "397 vel ministris vagantes monachos repererit, aut si fas est, in propriis locis coenobio suis rectoribus eos reformet, aut si difficile est, pro sola honestate vigore suae potestatis erudiendos inclinet. » Constantinopolitanum II: « Si quis qui praeest monasterio, eos qui ei subjecti sunt monachos cum multa diligentia non requirat, vel inveniens non recipiat statuit synodus eum segregationi subjici. » Quem canonem de fugitivis intelligit Balsamon. Vide concilium Lambethense an. 1281, apud Spelmannum. His adde Gregorii papae IX constitutionem pro monachis Benedictinis: « Statuimus ut praesidentes capitulis celebrandis secundum statutum concilii generalis, seu Patres abbates, seu priores fugitivos et abjectos de ordine suo requirant sollicite annuatim. Qui si in monasterio suo recipi possunt, secundum ordinem regularem abbates seu priores eorum, monitione praemissa, ecclesiatica censura compellantur ad receptionem eorum, salva ordinis disciplina. Quod si hoc regularis ordo non patitur, auctoritate nostra provideatur ut apud idem monasterium in locis competentibus, si absque", + "candidate_score": 0.633356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3431", + "psc_text": "necessarium, sed honestum: manifestum est enim per sequentia quod adhuc remanet 822 in foro abbatis, judicandus ab eo; nam sequitur: Qui si nec sic emendaverit, clarescentibus culpis, etc. » Nicolaus de Fractura haec intelligit « in monasteriis non exemptis, ubi ad episcopos in defectum abbatum non corrigentium subditorum excessus spectat correptio. » Similiter Boherius sentit hoc locum habere in monasterio non exempto; ut deductus per septem gradus a dioecesano episcopo deponatur. Et certe olim monachi sacerdotes non minus episcopo quam abbati subjecti erant, ut probat Menardus, quod tamen improbasse videtur Glaber Radulfus in Vita S. Guillelmi, Luciacensis primum monasterii monachi, ac postea abbatis S. Benigni Divionensis, ubi haec scribit: « Insoleverat etiam malae arreptae consuetudinis usus, ut nullus fratrum loci illius (Luciaci) levitici ordinis gradum prius susciperet, quam sese assertione jurandi promitteret servaturum fidelitatem episcopo. Quod si nec sic emendaverit, etc.] Ubi Hildemarus: « Quod vero dicit: quod si nec", + "candidate_score": 0.633217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2644", + "psc_text": "essent codices trecenti, ut patet ex catalogo librorum ejusdem monasterii tempore Ludovici Pii confecto, et ab Hariulfo in Chronico Centulensi relato (In Chron. Centul. lib. III, cap. 3): unde etiam horis secundum Regulam lectioni deputatis, uno legente alii saepius auscultare cogebantur; eoque respexit S. Benedictus cum dicit (Cap. 4) lectiones sanctas libenter audire. Secundum, paucitas sacerdotum: nam cum in ipsis vitae monasticae cunabulis, haud ita multi monachorum in clerum asciscerentur, nec 632 a laicis fere distinguerentur; etsi perutilem scientiam existimarent, non tamen omnino necessariam: quapropter urgente victus sibi comparandi necessitate, longe plures laboribus manuum horas impendebant: alioqui quos sacris altaribus destinabant, scientiis informare omnino satagebant, Domini per prophetam comminationem formidantes: Quia repulisti scientiam, repellam te, ne sacerdotio fungaris mihi; et illud: Ignorans ignorabitur. Tertium, perversa Massalianorum haereticorum et quorumdam vagantium monachorum doctrina, qui aut orationis, aut praedicationis obtentu, laborem non solum tanquam inutilem, sed etiam ut malum, et evangelicis verbis", + "candidate_score": 0.632744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8_10", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ; Keller 28-41 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2237", + "psc_text": "carnibus causa rationabilis afferri nulla queat, manifestum est nec abbatem cum monachis circa esum carnium dispensare posse, nisi forte in certis quibusdam casibus extraordinariis, qui vix intra mille annos semel evenient. Caeterum necdum nobis reperire licuit summorum pontificum bullas monachis Benedictinis ter in hebdomada carnes edendi licentiam facientes; aut si quae sunt, certis quibusdam monasteriis pro causa rationabili, et hoc forte ad tempus, non vero omnibus et pro semper datae fuerunt. Imo non pauca occurrunt conciliorum decreta quibus intermissa in coenobiis a carnibus abstinentia restituatur. CAPUT XL. De mensura potus. Unusquisque proprium habet donum ex Deo: alius sic, alius vero sic. Et ideo cum aliqua scrupulositate a nobis mensura victus aliorum constituitur. Tamen infirmorum contuentes imbecillitatem, credimus heminam 534 vim per singulos sufficere per diem. Quibus autem donat Deus tolerantiam abstinentiae, propriam se habituros mercedem sciant. Quod si, aut loci necessitas, vel labor, aut ardor aestatis amplius poposcerit, in arbitrio", + "candidate_score": 0.632609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2513", + "psc_text": "abbatem vel congregationem. ] Particula vel, juxta Boherium, hic sumitur copulative pro et. Quod autem S. Pater ait ante abbatem vel congregationem, ita Bernardus Cassinensis, Nicolaus de Fractura, et Boherius intelligunt, ut in minoribus et levioribus culpis ante abbatem; in gravioribus, unde fratres possent scandalizari, ante congregationem delinquens confiteatur culpam; quibus fere concinit Hildemarus, asserens culpas omnes primum abbati esse deferendas; tum, si judicaverit ille, congregationi. Verum, salvo saniori judicio, tam minores quam majores culpas ante abbatem et congregationem esse prodendas existimaverim; nullum enim hujus distinctionis 601 vestigium in Regula apparet: quod tamen non sic capiendum velim, quasi continuo, ut quid aliquis fregerit, aut perdiderit, etc., statim convocanda sit congregatio; sed statim abbati, deinde in proximo capitulo congregationi revelanda. Ita Cassinenses (Declarat. Cassin. in cap. 46) declarant « hoc esse servandum quando abbas ibi adesset, aut in loco propinquo, et hoc delinquens scierit; alias satisfaciat ante congregationem in sequenti capitulo.", + "candidate_score": 0.632069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1903", + "psc_text": "sanctionem ( Cap. Ne in agro): « Singulis mensibus tam in monasteriis quam extra sublata occasione quacunque ad confessionem saltem semel accedant omnes et singuli monachi, et in prima dominica mensis cujuslibet in monasteriis semper communicent, nisi ex causa forte quam abbati, priori, aut poenitentiariis monasteriorum non differant intimare, eorumque judicio vel abstineant, vel accedant. » Eamdem constitutionem ediderat antea Gregorius papa IX, renovavitque postea Benedictus XII in suis pro monachis Benedictinis item Constitutionibus, saltem quoad communionem, quam in altari majori fieri praescribit. Atque eo respexisse videntur monachi Grandimontenses, in quorum mss. Consuetudinibus, auctore Guillelmo Pellicerii abbate, haec leguntur (Cap. 95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet", + "candidate_score": 0.631984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3459", + "psc_text": "Vita Caroli abbatis Villariensis (Bolland., 29 Januar.), cujus haec verba: « Cum videritis nonnum Conradum novitium Villariensem. » Et item: « Una cum nonno Walterio simplici monacho. » Perseveravit et apud Cassinenses usque ad tempora Bernardi Cassinensis, ut constat ex caeremonia pronuntiandi officiales ab eo instituta, quae est hoc modo: « Vicarius ordo postulat ut in hac futura hebdomada canat nonnus Amicus missam; coquinae servitium nonnus Remigius faciat; ad servitium ecclesiae nonnus Jacobus, etc. » Sed de hac voce videsis Menardum, Haeftenum, et Cangii Glossarium. Abbas autem quia vices Christi agere creditur, domnus et abbas vocetur. ] Ubi Bernardus Cassinensis: « Littera ultramontana non habet dominus, sicut littera Cassinensis, sed habet domnus; et sine dubio domnus videtur plus habere reverendae maturitatis, et dominus plus metuendae potestatis. » Bernardum sequitur Nicolaus de Fractura: dominus etiam legit Richardus de S. Angelo. Item Concordia Regularum, codices Victorini, editio Guidonis Juvenalis, Lovaniensis, et Joannes", + "candidate_score": 0.631771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1904", + "psc_text": "95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet mensis, et in omnibus diebus dominicis diaconatum et subdiaconatum facientes. » Similem 456 fere observantiam de Cassinensibus suis refert Bernardus Cassinensis, cum nunc Regulae locum exponens, sic loquitur: « Religiosi vero tenentur ad minus prima die mensis communicare secundum Statuta domini Gregorii papae IX; et confessionem facere generalem. Consuetudo tamen nostra est certis festivitatibus generaliter communicare, quae plures sunt quam sint menses in anno, ut servetur Statutum; et ultra hoc singulis diebus dominicis communicant ministri altaris; et quoties abbas celebrat in conventu ministri de consuetudine communicare debent, secundum quod etiam fit in Ecclesia Romana, quando scilicet habet summus pontifex celebrare.", + "candidate_score": 0.631517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_835", + "psc_text": "destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter frigus convenerint omnes in unum ad calefaciendum se, silentium debet ibi esse, et nullus debet ibi loqui. » Et ex S. Dunstani Concordia: « A calendis Novembris concedatur fratribus accessus ad ignem dum necessitas compulerit, et frigoris nimietas incubuerit, quod tamen sub silentio fiat. » Quod spectat ad recentiores congregationes, Cassinenses volunt (Declar. Cassin. ad Reg., c. 52), ut « Servetur semper silentium in choro, in dormitorio et in refectorio, etiam extra horam refectionis, et in quadam parte claustri circa capitulum, excepto si in dictis locis oporteret aliqua loqui breviter, et submissa voce. Hujusmodi etiam silentium servetur ad ignem communem", + "candidate_score": 0.630369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3368", + "psc_text": "dedisse per has dimissorias litteras ad aliud monasterium transeundi. Praeter has generales specialesque litterarum formulas quibus monachis indultum erat ad aliud transire monasterium, erant et aliae pro abbatibus seu monachis ad fundandum novum monasterium missis, a quibus absoluti ab obedientia sui abbatis futuro monasterii, ad quod mittebantur, abbatii subjiciebantur, ut patet ex Vita S. Germani abbatis Grandivallensis, n. 10 (Saec. II Ben.). Harum litterarum formulam ex Hildemaro habes in tomo II Analectorum, p. 81. Porro quod S. Benedictus commendatitias exigit litteras, hoc tantum venientes ex noto monasterio respicit, non peregrinos, qui, ut observant commentatores, in aliud monasterium stabilitatem sine dimissoriis litteris licite poterant firmare. Sed quia de monasterii mutatione hic agit S. Benedictus, quam etiam peregrinis monachis suadet, vicinis cum licentia abbatis permittit; celebris est quaestio an expediat monacho transire ab uno ad aliud monasterium: quam ut clarius resolvam, tribus modis eam proponi posse suppono. Primo enim fieri potest ut", + "candidate_score": 0.630191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2688", + "psc_text": "dicere; sufficient conciliorum summorumque pontificum decreta ad eos revincendos qui nullas asserunt exstare sanctiones ecclesiasticas quibus permittantur aut praecipiantur monachis studia. Concilii Aquisgranensis supra citata non revocamus statuta. Celebris est edita in concilio Viennensi Clementis V decretalis, in qua inter alia ad propositum nostrum legitur: « Ut ipsis monachis proficiendi in scientia via opportunior non desit, in singulis ipsorum monasteriis, quibus ad hoc suppetunt facultates, idoneus teneatur magister, qui eos in primitivis scientiis instruat diligenter. » Concilii Viennensis decretum amplius explicat Benedictus papa XII in sua pro monachis Benedictinis constitutione, ubi sic loquitur (Cap. 6): « Quia vero per exercitium lectionis acquiritur scientiae margarita, et per studium sacrae paginae ad cognitionem excellentiae divinae familiarius pervenitur, ac per cognitionem humani juris animus rationabilior efficitur, et ad justitiam certius informatur; nos cupientes, ut viri ejusdem ordinis seu religionis in agro dominico laborantes in primitivis, ac deinde in divini et humani, canonici videlicet", + "candidate_score": 0.630161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2685", + "psc_text": "Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo XII ineunte antiquum priscorum monachorum fervorem renovarunt Cistercienses, qui in ipsis ordinis sui cunabulis studiis litterarum operam dare coeperunt; vivente certe S. Bernardo, ut patet ex libro Institutorum capituli generalis Cisterciensis, qui liber complectitur varias definitiones ab initio ordinis in capitulis generalibus editas usque ad annum 1134, quo ipsa prodiit in lucem, hoc est annis circiter viginti ante S. Bernardi obitum. In eo siquidem exstat integrum caput de pueris litteras discentibus (Cap. 76) , quo praescribitur ut « nullus puerorum doceatur litteras intra monasterium, vel in locis monasterii, nisi sit monachus, vel receptus in probatione novitius; quibus tempore lectionis discere", + "candidate_score": 0.629581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2280", + "psc_text": "hoc mera conjectura est, quae aliquantuli potest esse ponderis, cum non occurrunt aliunde certae rationes oppositae. At superius demonstratum est heminam Benedictinam tribus constare calicibus, ut patet ex Regula Magistri, sancti Isidori, sancti Fructuosi, statutis sancti Adalardi, et ex Nicolao de Fractura, et insuper ex libro Usuum Cisterciensium, cap. 73, apud quos monachorum mixtum erat tertia pars heminae vini. Nam mixtum seu biber unum moderatum calicem capiebat; ac proinde non minus sesquilibra continuisse, ut habent codices Remensis et Augustanus, atque aliunde demonstrari potest. Verum, inquit, sufficit hemina unciarum duodecim ad praebendos tres illos calices; nam cum constet sex cyathis, si media dividatur, tres ad prandium cyathos, totidemque ad coenam habebimus. Nam tres illi calices, ex constanti omnium veterum traditione tam profana quam monastica, aliud nihil erant quam tres cyathi; quod patet ex Plinio (Plin. lib. XXVIII, cap. 62), istud probante auctoritate Democriti, quem librum composuisse ait, ut ostenderet quartum in", + "candidate_score": 0.629539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8_10", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ; Keller 28-41 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.629082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2569", + "psc_text": "Benedicti indulgentiam ad alia etiam tempora extendisse; in quorum numero reponi possent monachi Romani S. Andreae monasterii, de quibus S. Gregorius scribit (Lib. IX, epist. 38), quod « in die natalitio ejusdem apostoli jam meridianis horis fratres quiescerent; » ac proinde in mense Novembri: nisi forte quis dicat id peculiare illis fuisse hac die, propter labores solemnitatis, quos in praeveniendis vigiliis et celebrandis aliis officiis pertulerant. Tertio, plerosque praescriptum a S. Patre tempus praevenisse: nam ex communi passim ordinis nostri usu meridianae incipiebant dominica Palmarum. Nunc vero Cassinenses meridianas incipiunt a festo S. P. Benedicti, quando Pascha incidit in Aprili. Quarto, cum loci necessitas vel paupertas exigeret ut ad fruges colligendas per se occuparentur, ex toto dimissum fuisse meridianum somnum, juxta illum conc. Aquisgranensis canonem (Can. 17): « Si necessitas fuerit fratres occupari in frugibus colligendis, constitutum legendi et meridie pausandi tempus praetermittitur. » Huic tamen statuto haud parebant Cistercienses", + "candidate_score": 0.628831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2892", + "psc_text": "calle quo venerat repedavit » ut scribit Jonas in ejus Vita, n. 14. CAPUT LIV. Si debeat monachus litteras vel aliquid suscipere. Nullatenus liceat monacho nec a parentibus suis, nec a quoquam hominum, nec sibi invicem 691 litteras, eulogias, vel quaelibet munuscula accipere aut dare, sine praecepto abbatis. Quod si etiam a parentibus suis ei quidquam directum fuerit, non praesumat suscipere illud, nisi prius indicatum fuerit abbati. Quod si jusserit suscipi, in abbatis sit potestate cui illud jubeat dari: et non contristetur frater cui forte directum fuerat; ut non detur occasio diabolo. Qui autem aliter praesumpserit, disciplinae regulari subjaceat. COMMENTARIUS. Nullatenus liceat monacho nec a parentibus suis, nec a quoquam hominum, nec sibi invicem litteras, aut eulogias, vel quaelibet munuscula accipere, aut dare sine praecepto abbatis sui. ] Acute hic Bernardus Cassinensis: S. Benedictus, inquit, « in hac prohibitione tria genera personarum, et tria genera nominat rerum: personae sunt parentes,", + "candidate_score": 0.62818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3502", + "psc_text": "« Usus quidem rectae conversationis est, ut praeesse non audeat, qui subesse non didicerit; nec obedientiam subjectis imperet, quam praelatis non novit exhibere. » Quod si etiam omnis congregatio, etc. Prohibeant pravorum praevalere consensum. ] Et quidem episcopus, coercendo pravos sua auctoritate; abbates, fratres dirigendo consilii sanitate; vicini Christiani, manuali, si necesse sit, adjuvando exsecutione, ut cum Bernardo Cassinensi loquar. Scientes pro hoc se recepturos mercedem bonam, si illud caste et zelo Dei faciant. ] Caste, id est sine corruptione vanae gloriae aut praemiorum; et zelo Dei, id est amore perficiendi Dei praecepta, ut exponit Hildemarus. Sicut e diverso peccatum si negligant. ] Ex hoc loco patet olim abbates eorumque monasteria, sub episcoporum jurisdictione fuisse; licet postea, ad consulendum monasteriorum quieti, et compescendas quorumdam episcoporum exactiones, prudenter sit provisum ut ab hujuscemodi episcoporum subjectione eximerentur monachi. Verumtamen hujus exemptiones valde improbavit Richardus archiepiscopus Cantuariensis ad Alexandrum III summum pontificem ita", + "candidate_score": 0.6279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3653", + "psc_text": "abbatis jussione facere COMMENTARIUS. 876 Dirigendi fratres in via. ] Acute Petrus Boherius in utroque commentario hunc locum exponens, et post eum Haeftenus observant, non sine causa pluralem hic a S. Benedicto usurpatum esse numerum, quo tacite saltem innueret solos extra coenobium monachos sine socio fratre progredi non debere. Et certe eam fuisse veterum monachorum disciplinam, patet ex Regula S. Antonii, n. 12; ex Regula tertia SS. Patrum, cap. 8; S. Macarii, c. 22; S. Pachomii, art. 34; Orientali, c. 22; S. Basilii fus., c. 39; incerti auctoris, c. 3; S. Augustini, c. 12; Tarnatensi, c. 2; S. Isidori, c. 22; ex Vita S. Benedicti, passim; ex Vita S. Samsonis, S. Eparchii, S. Gregorii papae, auctore Joanne Diacono, l. I, c. 1l, et ex Vita S. Cuthberti, c. 11. Hic tamen aliquando cum uno comite puero egressus fuisse dicitur in ejusdem Vitae c. 12. Hanc disciplinam singulari canone renovavit concilium", + "candidate_score": 0.627628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3143", + "psc_text": "Regula per ordinem. ] Juxta priscorum monachorum instituta, quae venientibus ad conversionem, ut sciant ad quid ingrediuntur, legi Regulam mandant, ut videre est in Regula tertia SS. Patrum, cap. 1; in Regula S. Caesarii ad virgines in recapitulatione, cap. 8; in Regula S. Aureliani, cap. 1; S. Ferreoli, cap. 5; Tarnatensis monasterii, cap. 1, et Magistri. A quibus, si S. Caesarium excipias, in hoc rantum differt S. Benedictus, quod illi semel tantum introeunti sive admisso legendam decernunt Regulam; S. Benedictus vero ter in ipso probationis anno; cujus statutum renovavit Gregorius papa IX in Constitutione pro monachis Benedictinis, decernens, ut admittendis « novitiis dura praedicentur et aspera; et eisdem admissis legatur, et exponatur regula ter in anno, probationis terminis a B. Benedicto constitutis. » Hanc lectionem fieri per ordinem S. Pater instituit, quod Bernardus Cassinensis exponit, ut non sit « superficialis, sed diligens, et expositiva, et intelligibilis. Et hoc est, inquit,", + "candidate_score": 0.627456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8_10", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ; Keller 28-41 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1040", + "psc_text": "agendi sunt, subsequantur. COMMENTARIUS Hiemis tempore, etc.] Licet annum quatuor in partes aequales sive tempestates dividere soleant, hiemem scilicet, quae juxta S. Isidorum VIII calendas Decembris incipit; juxta Graecos et Romanos, « quorum, inquit Hildemarus, in hujusmodi disciplinis potius 245 quam Hispanorum auctoritas sequi consuevit, » VII idus Novembris; ver, quod juxta praedictum Isidorum VIII calendas Martii, juxta Graecos et Romanos VII idus Februarii; aestatem quae juxta Isidorum VIII calendas Junii, juxta Graecos et Romanos VII idus Maii; et autumnum, qui juxta Isidorum VIII calendas septembris, juxta Graecos et Romanos VII idus Augusti, exordium ducit. Tamen ex justa rationis consideratione, convenientius existimavit S. P. Benedictus in ordinandis divinis officiis duas tantum in partes annum dividere, scilicet a calendis Novembris usque ad Pascha, et a Pascha usque ad praedictas calendas. Priorem partem hiemem vocat, hiemis tempore, inquit, licet in ea aliquid autumni verisque contineatur, vel quia aliarum tempestatum non nisi aliquae", + "candidate_score": 0.627365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_397", + "psc_text": "Cassianus Collat. 16, c. 12, admittebant: quamvis in nonnullis monachorum congregationibus soli sacris ordinibus initiati, ut minimum subdiaconi, capitularibus tractationibus intersint. Atque ita apud Carthusianos ex nova collectione statutorum, II parte, cap. 4. Sed et hoc apud eos recens est, nam Statuta Guigonis cap. 37, Antiqua Statuta, II parte, cap. 7, omnes monachos absolute convocari volunt. Sic autem dent consilium fratres cum omni humanitatis subjectione. ] Hactenus S. Pater abbatem docuit quo pacto fratres ad consilium adhibere debeat; jam vero qualiter ipsos proprium sensum exprimere deceat exponit, dicens: Sic autem dent consilium fratres: sub hac nimirum forma quam tradit Hildemarus hunc regulae textum, Dicat unde agitur, explicans: « Tunc debent respondere monachi hoc modo: Auctoritas vestra est interrogandi, et nobis data est licentia respondendi; nunc autem rogamus ut quod dicturi sumus non procaciter esse dictum recipiatis, quod respondebimus, quia cum vestra licentia dicimus. » Quibus abbas respondere debet: « Nostra", + "candidate_score": 0.62716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.627039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1688", + "psc_text": "de omnibus quae accipit et expondit, abbati vel quibus jusserit computet. » Cassinenses vero volunt ut quilibet cellerarius computa, rationes, debita, et credita monasterii quater in anno, hoc est per singulos quosque tres menses ostendat praelato et superioribus, qui omnes eadem manu sua subscribant. Idque juxta Gregorii papae IX constitutionem, in qua haec lego: « Ut domorum status certior habeatur, singulis tribus mensibus coram abbate seu priore, si ibi non est abbas, et senioribus reddant officia es de suis officiis rationabilem computationem de omnibus expensis, et fideliter facientes abbates et priores bis in anno, scilicet in calendis Octobris, collectis annuis fructibus; et in calendis Aprilis, statum domus suae in capitulo, vel coram senioribus, et etiam coram visitatoribus cum venerint plenarie manifestent. Abbas autem, vel prior, sive praepositus, qui in praedictis ratiociniis gravia debita suppresserit fraudulenter, ab administratione quam obtinet penitus repellatur. » Ex constitutione etiam Benedicti papae XII, cap. 3,", + "candidate_score": 0.626402, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1817", + "psc_text": "verbo vel significatione appareat. Quod si deprehensus fuerit, districtiori disciplinae subdatur. COMMENTARIUS. Sicut scriptum est: Dividebatur singulis prout cuique opus erat, etc.] Eamdem Regulam ducem sequuntur S. Basilius in Regulis brevior., interrog. 135, S. Augustinus in Regula cap. 1, Regula Tarnatensis, c. 14, et S. Leander in lib. de Institut. Virg., cap. 13. Ubi non dicimus ut personarum, quod absit, acceptio sit, sed infirmitatum consideratio. ] Huc respexit Gregorius IX in sua pro monachis Benedictinis Constitutione praescribens, ut « abbas det singulis et unicuique prout opus fuerit, ut non sit personarum acceptio, sed infirmitatis consideratio habeatur. » Isthaec vero consideratio, ut scribit Boherius, debet attendi in omni infirmitate naturae, juventutis, senectutis, vitae, morum. Et recte quidem. Nam, ut dicit Grimlaicus (In reg. Solit., c. 47), « habenda est inter nobiles et ignobiles, inter sanos et infirmos, inter senes et juvenes magna discretio: non enim possunt hi qui de deliciis veniunt,", + "candidate_score": 0.625864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_8_10", + "bdc_text": "Dezember 1533 begann und mit Unterbrüchen bis zum 8 . Februar 1534 dauerte , s. Wille 127-144 ; Keller 28-41 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2015", + "psc_text": "ab octavo calendas Octobris manducent per singulos dies quatuor vices; ab octavo calendas Octobris usque ad calendas Decembris tres vices; a calendis Decembribus usque ad S. Pascha in potestate sit ipsius cellerarii. » Denique Regula Magistri (Cap. 28): « Infantuli quarta, sexta, et sabbato in diebus tamen minoribus, hoc est in hiemis tempore jejunent, aliis vero diebus ad sextam reficiant horam. In aestatis vero diebus quarta, sexta, et sabbato infantuli sexta hora reficiant; aliis vero diebus tertia recreentur. » De qualitate ciborum audiendus est iterum S. Fructuosus in Regula monastica communi (Cap. 8): « Eos vero senes quos quietos, simplices, humiles et obedientes, in oratione frequentes . . . . agnoscimus, pia miseratione sicut infantulos foveri, sicut patres honorari mandamus; ita 482 ut a pistrino, et coquinarum vice excusentur, et ab agro et duro labore quieti vacent, excepto quod aliqua leviora opera eis injungantur, ne fessa aetas ante tempus frangatur:", + "candidate_score": 0.62585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3392", + "psc_text": "sacerdotii obliviscatur regulae obedientiam et disciplinam, sed magis ac magis in Deum proficiat. Locum vero illum semper attendat, quo ingressus est in monasterio, praeter officium altaris, et si forte electio congregationis et voluntas abbatis pro vitae merito eum 813 promovere voluerit. Qui tamen regulam a decanis vel praepositis constitutam sibi servare sciat: quod si aliter praesumpserit, non sacerdos, sed rebellio judicetur: et saepe admonitus si non correxerit, etiam episcopus adhibeatur in testimonium. Quod si nec sic emendaverit, clarescentibus culpis projiciatur de monasterio; si tamen talis fuerit ejus contumacia, ut subdi aut obedire regulae nolit. COMMENTARIUS. Si quis abbas sibi.] Sibi, hoc est suo monasterio. Ubi observat Menardus duplici olim nomine sacerdotes ordinatos fuisse: vel pro monasteriis suis, ut ex hoc capite constat; vel pro saecularibus ecclesiis seu parochiis, ut habetur 16, quaest. 1, cap. Si quis, cap. In parochia tua, cap. Cum pro utilitate Ecclesiae, cap. Monachi, et cap. Ne", + "candidate_score": 0.625072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.624683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1256", + "psc_text": "psalmodiae haud mutare voluerint, ut docet Walfridus Strabo lib. de Reb. eccl. c. 23, nullo tamen probari potest exemplo aut facto psalmos feriales in aliquo ordinis Benedictini monasterio ad vigilias nocturnas sanctorum aliquando fuisse decantatos. Ad vigilias dico, nam de solis vigiliis agitur hoc capite, non de horis diurnis, in quibus feriales psalmos cantant Cistercienses. Isthaec argumenta alicujus mihi videntur esse ponderis, quae nihilominus libero cujusque judicio, haud gravatim committo. Modus autem suprascriptus teneatur. ] In numero scilicet rerum dicendarum. Ex quo patet ad mentem Regulae nulla de sanctis trium lectionum festa celebrari debere, sed tantum duodecim. Recte ergo Boherius in secundo commentario scripsit: « Quidam faciunt tres de quibusdam sanctis, et licet lectiones et responsoria recitentur de sanctis, psalmi tamen feriales dicuntur; sed talis quidem mixtura huic non concordat Regulae; nec etiam probatur sanctorum festivitas nisi dicantur duodecim lectiones, ut in dominica, ad quam hic magister notanter remittit, qui", + "candidate_score": 0.624574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2202", + "psc_text": "Eccles. Graec., pag. 428), ad quem aliquando in prandio S. Epiphanius avem apposuit; quam ille recusavit dicens: Ignosce mihi, pater, quia ex qua accepi istum habitum, non manducavi quidquam necisum: non dixit quia hoc monachis vetitum est. Et certe S. Epiphanium non latebant monachorum vivendi leges, ut eas a viro sanctissimo violari vellet. Jam vero post S. Benedictum innumera proferunt monasteriorum bene ordinatorum exempla, in quibus volatilium esus erat in usu: unde si praxis optima sit legum interpres, concludunt permissas a S. Benedicto volatilium carnes. Hujuscemodi exempla habemus in Vita S. Bertulfi abbatis Bobiensis auctore Jona monacho ejus discipulo, num. 21 (Saec. II Ben.), in quo praepositus monasterii triginta fratribus vineae custodibus anatem divisisse legitur; in Vita S. Judoci (Saec. II Ben.), qui, ut scribit anonymus in ejus Vita num. 10, gallinas SIBI nutrire consueverat; in Vita S. Cuthberti (Saec. II Ben.) auctore Beda cap. 36, qui aliquando hospitibus monachis", + "candidate_score": 0.624399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.624203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2643", + "psc_text": "sapit cantare, doceat alium cantum, vel etiam si scit grammaticam, tradat aliis, aut alias artes quae sunt utiles in monasterio; si sapit, doceat alios. » Tandem fratres suos ad sanctorum Patrum doctrinam remittit Regulae cap. 73. Quod autem tam ipse S. Benedictus quam alii veteres monachi laborem prae litterarum studiis commendare visi sunt, tria potissimum faciebant. Primum librorum raritas, quae temporibus illis, quibus nulli nisi manu exarati habebantur, tanta erat, ut aliquando monachorum numerus in coenobiis numerum excederet voluminum; qua in re exemplo esse potest Centulense monasterium, in quo trecenti olim cum pueris centum degebant monachi; cum tamen ibidem non essent codices trecenti, ut patet ex catalogo librorum ejusdem monasterii tempore Ludovici Pii confecto, et ab Hariulfo in Chronico Centulensi relato (In Chron. Centul. lib. III, cap. 3): unde etiam horis secundum Regulam lectioni deputatis, uno legente alii saepius auscultare cogebantur; eoque respexit S. Benedictus cum dicit (Cap. 4) lectiones", + "candidate_score": 0.624174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_56", + "bdc_text": "Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1312", + "psc_text": "de Aegyptiis constat ex Cassiano l. II, c. 7; de Pachomianis ex Palladio Lausi. c. 38 (Vide vitam S. Pach. c. 22, et Reg. cap. 121 et 126), quibus angelus « constituit ut per totum diem facerent duodecim orationes, et cum ad vespertinum lumen venirent, et in nocturnis vigiliis duodecim, et hora nona tres, » tot scilicet quot psalmos. Orationes etiam praescribit S. Caesarius in Regul. ad Monachos cap. 20; S. Aurelianus in Ordine psallendi; S. Isidorus in Reg. c. 7; S. Fructuosus cap. 3; Magister in Reg. cap. 33, 35, 36, 37; S. Columbanus in Poenitentiali; S. Macarius in Regula c. 15. Vide concil. Milevit. c. 12; Carthag. II, c. 25, et Agathense can. 30, in quibus agitur de Collectis quae proinde ante S. Benedicti tempora in Ecclesia erant in usu Hactenus dicat confirmare possem ex lectione quae reperitur in vetustissimis Regulae S. Benedicti manuscriptis codicibus, Oxoniensi ante annos", + "candidate_score": 0.623706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1106", + "psc_text": "(Tom. I Monum. Eccles. Graecae), dicens ei sufficere unam horam dormire, modo is pugilis nomen mereatur. Cujus rei vestigium aliquod in Cluniacensi monasterio 260 olim advertimus, ubi in die natali SS. Petri et Pauli vigiliae nocturnae pridie clara adhuc die incipiebantur, nec nisi postridie orto jam sole absolvebantur (Udalr. l. I, c. 41). A Pascha autem usque ad supradictas calendas Novembris sic temperetur hora vigiliarum agenda: parvissimo intervallo, quo fratres ad necessaria naturae exeant custodito, mox matutini, qui incipiente luce agendi sunt, subsequantur. Hiemis tempore octavam noctis horam ad surgendum S. Benedictus assignat; quod vero aestatem spectat nullum tempus fixum determinat; sed sic horam temperari imperat, ut parvissimo custodito intervallo, mox incipiantur matutini. Verum cum breviores sint aestatis vigiliae, nec nisi breve praescribat intervallum, in eamdem circiter horam omni tempore incidebant. Quantum vero esse debeat illud intervallum, S. Pater non dicit, brevissimum tantum requirens. Porro in cap. 6 monachorum Sangallensium", + "candidate_score": 0.623029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_202", + "psc_text": "] Qui « ab eo quod semetipsos a coenobiorum congregationibus sequestrarent, ac sigillatim suas curarent necessitates, Aegyptiacae linguae proprietate, sarabaitae nuncupati sunt. » inquit Cassianus Coll. 18, c. 7; cui concinere videtur illa lectio quam ex Apologia Henrici IV imperatoris, ubi hic locus citatur, profert Menardus: « Sarabaitarum, id est sibi viventium; » et Smaragdus: « Sarabaitae autem interpretantur renuitae, eo quod majorum exempla et virtutem sequi renuant: » Hinc S. Odo abbas Cluniacensis Collat. 3, n. 22: « Nos miseri, aiebat; non sumus monachi, ut falso nominamur; sed sarabaitae, id est renuitae, qui jugum regularis disciplinae renuimus; » et Bernardus Cassinensis: « Sarabaitae quasi renuitae dicuntur, quoniam gloriam sanctam respuentes militare renuunt sub pastore » Qui nulla regula approbati. ] Ut pote qui nullam approbant, sed potius ne arguantur eam fugiunt, ut tradit Boherius. Experientia magistri. ] Nam et ipsi sine pastore vivunt, in quo omnem coenobitarum, qui sub", + "candidate_score": 0.622863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2579", + "psc_text": "Petrus Boherius, et Joannes de Turrecremata. Et sic horam integram cum dimidia, hoc est septimam totam et mediam octavam somno impendebant. Regulae Tarnatensis, S. Isidori et S. Fructuosi tres quieti meridianae horas concedunt. Cassinenses a Pascha (Declarat. Cassin., cap. 48), sive a festo S. Benedicti ad medium Aprilem una hora, a medio Aprili ad medium Augustum duabus horis, inde ad idus Septembris una hora dormiunt et silent. Ad silentium quod spectat, scribit Hildemarus quod incipi debet ad tertiam, quamvis id Regula non dicat; sed loquitur haud dubium secundum usum sui monasterii. Si autem necessitas loci vel paupertas exegerit, ut ad fruges colligendas per se occupentur. ] Etiam omissa lectione, ut praescribit supra citatus canon 17 concilii Aquisgranensis, et antea Regula secunda et tertia SS. Patrum cap. 5, et Regula S. Macarii cap. 10, atque ut S. Maurum fecisse docet Faustus (In ejus Vita num. 15), scribens eum cum fratribus ad", + "candidate_score": 0.622638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1781", + "psc_text": "aestimet abbas quod super habenda aliqua proprietate possit cum aliquo monacho dispensare, quia abdicatio proprietatis, sicut et custodia castitatis, adeo est annexa regulae monachali, ut contra eam nec summus pontifex possit licentiam indulgere. » Idem videre est in Conciliis passim, praesertim in Aurelianensi I, can. 21; Autissiodorensi can. 23, Lateranensi sub Alexandro III, et aliis plurimis. Sed de his satis. Ad textum revertor. Nullam omnino rem, neque codicem, neque tabulas, neque graphium, sed nihil omnino. ] Nullam omnino rem, « quasi diceret: dummodo sit res, istam tibi excludo; et omnino, id est omnibus modis, hoc est per nullum modum habeas: » inquit Bernardus Cassinensis. Quippe quibus nec corpora sua, nec voluntates licet habere in propria potestate. ] Reddit his verbis rationem cur monachus possidere proprium haud debeat: nam si nec voluntatis propriae, nec sui corporis potestatem habere liceat, multo minus rerum temporalium: Quod vero nec voluntas, nec corpora, nostra sint", + "candidate_score": 0.622631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2718", + "psc_text": "assignentur. Et tamen Cistercienses (Lib. Usuum Cisterc., cap. 15) statim post praedictorum librorum distributionem fratres in capitulo designant, qui juxta Regulam circumeant monasterium. Deputentur unus aut duo seniores. ] Non tam aetate quam virtute et sapientia. Qui circumeant. ] Unde et in Concordia Dunstani, c. 7, circae dicuntur; in Statutis Lanfranci, c. 4, circumitores et circae; in Consuetudinibus S. Benedicti Anianensis tom. IV Analect., et apud Udalricum l. III, c. 7, circatores; apud Petrum Vener. l. I Mir., c. 20, circuitores; denique in Statutis S. Adalardi lib., II cap. 6, circinnatores. Monasterium. ] Id est monasterii officinas: « Providentes officinis, inquit liber Usuum Cisterciensium (Cap. 15), claustro, oratorio, capitulo, dormitorio, calefactorio, refectorio, coquina, auditoriis, ne forte aliquis inconvenienter se habere inveniatur, et propter hoc officinas praedictas ingredi poterunt, exceptis auditoriis. » Et tamen ex Lanfranci Statutis (Cap. IV): « Officinas monasterii nunquam pro hac cura ingrediantur; sed ostia eorum prospiciant,", + "candidate_score": 0.621708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_774", + "psc_text": "observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro I de Vita S. Bernardi, cap. 7. « Denique in valle illa plena hominum, in qua nemini otiosum esse licebat, omnibus laborantibus, et singulis circa injuncta occupatis, media die mediae noctis silentium a supervenientibus inveniebatur praeter laborum sonitus, vel si fratres in laudibus Dei occuparentur. Porro silentii ipsius ordo et fama tantam etiam apud saeculares homines supervenientes sui faciebat reverentiam, ut et ipsi non dicam prava, vel otiosa, sed aliquid etiam quod ad rem non attineret, ibi loqui vererentur. » Haec confirmat ipse S. Bernardus cum suos hortatur, ut bonum sibi invicem darent consilium; et hac sibi proposita objectione: «", + "candidate_score": 0.621024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_666", + "psc_text": "quandiu ibidem fuerint 156 mulieres: faciens autem, vel consentiens, et procurans per litteras apostolicas, vel quoquo modo, si abbas fuerit, omni feria sexta sit in pane et aqua usque ad sequens capitulum generale, ibidem veniam petiturus, et graviter puniendus; si vero prior. vel subprior, vel cellerarius fuerit, ab officio deponatur, et tribus diebus uno eorum in pane et aqua peragat levem culpam; alii vero monachii et conversi poenam similem sortiantur, et ultimi omnium sint per annum. » Hujus decreti praxim Exstat in Nomastico Cister., p. 500 saltem aliqua ex parte videre est in capitulo generali Cisterciensis ordinis anni 1205, in quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione", + "candidate_score": 0.620448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2395", + "psc_text": "] Id est simul, sive, ut alii legunt, in unum locum, seu in uno loco. De loco ubi facienda sit collatio, diximus in lib. I de Antiq. monach. Ritibus, cap. 11. Et legat unus collationes. ] Quales descripsit Cassianus. Vel vitas Patrum, aut certe aliquid quod aedificet audientes. ] Quod Smaragdus explicat « de homiliis Patrum, in quibus aedificationes pleniter scriptae sunt audientium; vel certe de expositionibus librorum catholicorum, quae ab orthodoxis factae sunt viris, in quibus sancta sufficienter sanctis doctrina redundat monachis. » Similiter Bernardus Cassinensis: « De homiliis sanctorum doctorum, et aliis moralibus et aedificationis documentis. » Et Nicolaus de Fractura: « De homiliis sanctorum Patrum, et aliis moralibus, et de lib. Dialog. B. Gregorii, de vitis Patrum, et aliis similibus. » Ita sanctus Benedictus abbas Anianensis unum « ex sanctorum doctorum homiliis, quae in exhortationem monachorum sunt prolatae conjunxit librum; eumque omni tempore in vespertinis collectis legere", + "candidate_score": 0.619989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1051", + "psc_text": "Paulus Lefort, Cisterciensis monachus, eo in libello quem de antiquis et modernis horis conscripsit cap. 2, § 3 (De prima vivendi ratione Cisterc. part. III, cap. 1, § 1). Imo auctor est Julianus Parisius horis inaequalibus usos fuisse Cistercienses usque ad annum 1429, quo in generali capitulo constituerunt ut in singulis ordinis monasteriis feriatis diebus hora post mediam noctem secunda; solemnibus et dominicis diebus prima vigilias sacrista pulset. Quae cum ita se habeant, octava noctis hora modo citius, modo tardius incipiebat pro noctium diversitate. Et quidem mense Novembri, quo nox juxta praesentem nostrum horarum usum, horas habet quatuordecim, hora noctis octava secundum ritum antiquum incipiebat paulo ante quadrantem post nostram horam primam, et desinebat paulo post quadrantem nostram horam secundam subsequentem. Mense Decembri, quo prolixiores noctes horas sexdecim habent, hora octava incipiebat paulo post quadrantem post horam nostram primam, et desinebat paulo ante tertium quadrantem post nostram horam secundam. Jam", + "candidate_score": 0.61959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_701", + "psc_text": ", quae « quia non facile apud nos nisi certa ex causa feminae admittuntur, ante fores coenobii deponitur, » inquit anonymus scriptor. Alterum de Andaginensi coenobio eruitur ex lib. Mirac. S. Hucherti, cap. 6, ubi haec lego Saec. IV, part. I, p. 298: « Tunc temporis sub venerabili Sevoldo tanta in loco erat religionis reverentia, ut quibusque saecularibus difficilis esset ibi conveniendi licentia, nullusque ingrediendi aditus concederetur feminis, nisi in annuali festo ipsius pontificis. » Sevoldus porro Andaginense monasterium rexit annis 19 ab an. 836. Ex dictis hactenus satis demonstratum puto, non singularem quorumdam, sed generalem pene omnium monasteriorum fuisse consuetudinem feminas a templis monachorum arcendi; quam in ipso nascentis ordinis sui exordio arripuerunt Carthusienses Cisterciensesque monachi, retinentque etiam nunc summa cum laude ubique Carthusienses, 164 in ipso vero Cisterciensi coenobio, aliisque forsitan nonnullis Cistercienses; nam passim nunc eorum ecclesiae patent feminis, quas in Pontiniacensi solis Anglicanis mulieribus ob reverentiam", + "candidate_score": 0.61894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1590", + "psc_text": "sic: Frater, ego multum compatior tibi, et multum desiderarem salutem animae tuae, et diligo te in Christo Jesu; et ideo compatiendo tibi ego obtinui a domno abbate quod liceat me loqui tibi. Haec autem quae dicturus sum dico ex me, et rogo te quod si tu aliquando loquaris abbati reconciliatus, sibi non dicas quod tibi dixerim verba ista; et tunc incipiat suas consolationes et alia verba ad animam lucrandam apta. » Hanc autem sollicitudinem cellerario, si prudens sit, committi posse asserit Hildemarus, in cujus monasterio illius erat excommunicatis cibum ministrare. Et consolentur eum, ne forte abundantiori tristitia absorbeatur. ] Ne sic desperans in aeternum pereat. Sed, sicut ait Apostolus, confirmetur in eo charitas. ] Quod Bernardus Cassinensis exponit eum charitate firmare. Similiter Haeftenus (Lib. VIII, tract. 4, disq. 5): « Ita, inquit, in charitate confirmetur, ut non vacillet circa statum suum immutandum, aut a bono proposito deficiat, et praefracte rebellis", + "candidate_score": 0.618939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.618934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1988", + "psc_text": "aquis, et lacrymis. » Atque ad has consuetudines referre oportet quod de balneatoriis reperitur apud Cassiodorum in lib. Divin. Lect. c. 29, in Ingulfi Histor. Croylandensi, in antiqua monasterii S. Galli Delineatione, in antiquis Farfensis monasterii Consuet., et alibi passim. Vide Haeft. lib. II, tract. 5, disq. 7. Sed et carnium esus infirmis omninoque debilibus pro reparatione concedatur. ] Idem praescribunt S. Athanasius in Syntagmate doctrinae ad monachos, etc.; S. Caesarius in utraque Regula ad monachos, cap. 24, et ad virgines in recapitulatione, cap. 17; S. Aurelianus in utraque item ad monachos cap. 51, et ad virgines, cap. 35; S. Fructuosus in Regula, cap. 5, et alii nonnulli. Ubi etiam quaedam observanda sunt circa carnium esum. Primo, auctor est Hildemarus hanc fuisse in Francia consuetudinem, ut ante infirmis carnes non praeberentur, quam ipsi ab aegritudine surgerent; tantumque illis postea ministratas usque dum pristinas vires recuperassent: quas ubi restaurassent, revertentibus ad", + "candidate_score": 0.61847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_660", + "psc_text": "Similiter Romanum sub S. Gregorio Apud Baron. ann. 601 cavet « ne in servorum Dei recessibus et eorum receptaculis illa popularis conventus praebeatur occasio, vel mulierum fiat novus introitus, quod omnino non expedit animabus eorum. » Idem jubet S. pontifex ad Castorium Ariminensem episcopum scribens Lib. IV Reg., cap. 43; et ad Valentinum abbatem Ibid. lib. III, cap. 40, qui feminas in suo admiserat monasterio: « Hujus te praecepti serie, inquit, commonemus, ut neque mulieres in monasterio tuo deinceps qualibet occasione permittas ascendere, neque monachos tuos commatres sibi facere; nam si hoc denuo ad aures nostras pervenerit, sic te severissimae noveris ultioni subdendum, ut emendationis tuae qualitate, caeteri sine dubio corrigantur. » In antiqua etiam formula condendi privilegii statuitur Exstat Saec. IV Bened., part. I, pag. 744 , ut « mulierum accessus intra portas monasterii nullatenus fiat. » His omnibus accedunt civiles imperatorum leges, Justiniani novella 133: « Non ingredientur", + "candidate_score": 0.618438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_55", + "bdc_text": "Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3395", + "psc_text": "est pronuntietur. Contrarium morem induxit Mendicantium (ut conjicimus) exemplum, et instabilitas monachorum. Hujus loci occasione observandum venit id quod in Actis S. Dunstani ad num. 29 notamus, eum primo ordinatum fuisse episcopum sine titulo, ea maxime ratione ut regali praesentiae, propter sua provida consilia jugiter adesset. » Vide ejusdem S. Dunstani Vitam auctore Osberno, num. 12, saec. V Benedictino. Secundos respicit id quod scribit sanctus Gregorius papa Mariniano Ravennati episcopo in gratiam monasterii SS. Joannis et Stephani (Lib. VII, epist. 18): « Ad ecclesiasticum officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit. Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam 814 potestatem, nec licentiam habeat habitandi. » Econtra vero qui sub titulo monasterii ordinabantur, ei ita alligabantur, ut in eo perpetuo manere cogerentur, ut patet ex eodem S. Gregorio scribente (Lib. VII, epist. 92) Victori Panormitano episcopo, ut unum in Praecoritano", + "candidate_score": 0.618432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1207", + "psc_text": "vero evenerit ut tardius ad vigilias consurgant, singulas paginas, aut quantum visum fuerit abbatissae legant, in cujus potestate erit ut, quando signum fecerit, quae legit sine mora consurgat, ut canonicus missarum numerus possit impleri. » Quae totidem pene verbis etiam exstant in Regula S. Aureliani in ordine psallendi. Sed sicut lectiones breviabant, si quando tardius surrexissent, ita e converso, cum citius, prolongabant; unde liber Usuum Cisterciensium: « Solet sacrista, cum se viderit temporius quam debuerant surrexisse, cantorem signo praemonere, ut duodecimam lectionem faciat prolongare. » Atque inde facile colligas, lectiones olim sicuti nunc exstant in nostris breviariis distinctas non fuisse; sed neque earum prolixitatem aut brevitatem definitam; verum proferebatur sacrae Scripturae, aut alicujus S. Patris codex, in quo continuatim ita legebant, ut ubi unus desivisset, alter legere inciperet. Ita antiquae Germaniae Consuetudines mss.: « A calendis Novembris, inquiunt, privatis diebus, ad nocturnos, tres lectiones continuatim agant ex prophetis et caeteris", + "candidate_score": 0.618104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3537", + "psc_text": "materia ei datur superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis exutum eum esse a potestate abbatis sui, quia ab ipsis est ordinatus a quibus et abbas. Hinc suscitantur invidiae, rixae, detractiones, aemulationes, dissensiones, exordinationes. Et dum contraria 848 sibi invicem abbas praepositusque sentiunt, et ipsorum necesse est sub hac dissensione animas periclitari; et ii qui sub ipsis sunt, dum adulantur partibus, eunt in perditionem. Cujus periculi malum illos respicit in capite, qui talibus in ordinatione se fecerunt auctores. Ideoque nos praevidemus expedire, propter pacis charitatisque custodiam, in abbatis pendere arbitrio ordinationem monasterii sui. Et, si potest fieri, per decanos ordinetur, ut antea disposuimus, omnis utilitas monasterii, prout abbas disposuerit, ut dum pluribus committitur, unus non superbiat. Quod si aut locus expetit, aut congregatio petierit, rationabiliter cum humilitate, et quemcunque elegerit abbas cum consilio fratrum timentium Deum, ordinet ipse sibi praepositum. Qui tamen praepositus illa agat cum reverentia quae ab abbate", + "candidate_score": 0.618092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1459", + "psc_text": "Fausto, n. 8; S. Placidi auctore Gordiano, n. 5; S. Marculfi, n. 13; S. Paterni, S. Samsonis, S. Radegundis auctore Fortunato, n. 22; S. Severi, n. 13; et S. Fidoli, n. 10, saec. 1 Bened.; S. Bavonis, n. 11; S. Vandregesili, n. 8; S. Tillonis, n. 8, saec. II, et aliorum prope infinitorum. Atque ita suadet Syntagma doctrinae S. Athanasii ad monachos et clericos: « Te monachum, te sacerdotem adhortor humi ut dormias, si vales. » Vide infra, c. 55. Si potest fieri omnes in uno loco dormiant. ] Juxta veterum monachorum morem, quem in omnibus pene eorum regulis advertere licet. Ita Regula S. Posthumio ab angelo tradita, quae refertur in ejus Vita, c. 8 (Lib. I de Vit. Pat.): « Procul ab invicem contextas vites sternite, cum ad dormiendum seceditis: interstitium unius habeatur cubitus, nedum ad invicem proximant corpora, nutriantur libidinis incentiva. » S. Caesarius Arelatensis episcopus (Regul. ad", + "candidate_score": 0.617884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2556", + "psc_text": "ab antiquis Patribus sancita sententia, operantem monachum uno daemone pulsari, otiosum vero innumeris spiritibus devastari (Cassian. lib. X, c. 23) . Adversus pestiferum hoc virus, cujus varia referunt incommoda cardinalis de Turrecremata in hunc locum, et Haeftenus lib. IX, tract. 1, disq. 1, tria potissimum remedia adhibuerunt patres nostri: orationem, lectionem et laborem, ut videre est in Vita S. Marculfi abbatis num. 11, in Vita S. Wallarici et in Regula Solitariorum cap. 32. Iisdem quoque remediis hoc capite utitur S. Benedictus; unde subjungit: Et ideo certis temporibus occupari debent fratres in labore manuum; certis iterum horis in 612 lectione divina. ] Occupari debent, inquit: si debent, ergo legitime non excusantur ab opere manuum quotidiano. Ita censet Petrus Boherius in secundo commentario hunc ad locum sic scribens: « Debent, id est tenentur, quoniam monachis necessitatem importat, ut dicetur infra. Sed nonne enim qui sub Regula Pachomii, Basilii, Augustini, et Francisci militant,", + "candidate_score": 0.617774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2104", + "psc_text": "Cassinensi testimonium habeamus in epistola Theodemari ad Carolum imperatorem, cujus haec verba: « Beatus Pater noster instituit duo cocta pulmentaria in quotidiana refectione fratribus praeparari, et tertium de leguminibus crudis aqua infusis; nos vero ex institutione majorum tria cocta pulmentaria aliis diebus; quarta et sexta feria duo tantum reficiendis fratribus praeparamus, excepto quod plures ex fratribus nostris pane tantum his diebus, herbisque hortensibus vescuntur; quorum plerique etiam nec vinum bibunt. Die vero dominica et in festivitatibus praecipuis etiam quartum addimus pulmentum, exceptis secunda, quarta et sexta feriis. » Ubi quod quatuor festivis diebus pulmenta ministrata dicuntur, intelligendum est tam pro prandio quam pro coena, ut duo ad prandium duoque ad coenam unicuique praeberentur. Neque enim credibile est faustis illis temporibus octo diebus festis pulmenta uno die concessa fuisse. Caeterum istam opinionem confirmat veterum monachorum praxis, qui non plus edebant solvendo jejunium quam illud servando, contenti hoc casu aut refectionis tempus", + "candidate_score": 0.617336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1809", + "psc_text": "praeterire factum S. Stephani, abbatis Obazinensis, ordinis Cisterciensis (Tom. IV, Miscel. Baluz.), cujus cum Petrus prior aliquos solidos ex simplicitate potius quam ex cupiditate occultasset: « hoc cum abbati compertum esset, in tantum commotus est, ut eum ab officio suo deponeret, et in quadam cella remotiore habitare praeciperet; ubi per aliquos annos in multa afflictione degens, tandem vocante Domino a terrenis ad coelestia, a labore ad requiem, a peregrinatione ad patriam feliciter emigravit. » Haec quoad Cistercienses, quorum antiquas Definitiones dist. 7, cap. 7, videsis. Antiqua Carthusiensium statuta adversus proprietarios ita definiunt (Part. II, cap. 22, § 19): « Singulis annis a Circumcisione usque ad Quinquagesimam conversi et redditi: monachi vero a Quinquagesima usque ad Ramos palmarum quidquid habent ostendant et exponant voluntati prioris; et in ipsa dominica Ramis palmarum omnes tam monachi quam conversi et redditi conveniant in capitulo monachorum, ibique, non praemisso alio sermone, tractetur de consuetudinibus ordinis,", + "candidate_score": 0.617234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_384", + "psc_text": "cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens consilium fratrum. 4. Audito fratrum consilio, ipse secum deliberet, tractet apud se. 5. Quod melius judicaverit, opere exsequatur: quae quidem omnia sigillatim expendenda sunt. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio. Praecipua vocant ea quae majoris sunt momenti, spectantque ad totam congregationem, ex quibus quinque potissimum recenset Hildemarus, suntque: 1. Susceptio novitiorum. 2. Ejectio e monasterio. 3. Poenitentia sive excommunicatio pro graviori culpa injungenda, qualis aut quandiu durare oporteat. 4. Donum rei cujuscunque, quae sit alicujus pretii. 5. Mutatio gravis alicujus rei. Quibus addi possunt collationes beneficiorum, venditiones rerum monasterii, conductiones sive locationes immobilium bonorum, et alia hujusmodi bene multa.", + "candidate_score": 0.616784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_383", + "psc_text": "neque praesumat quisquam cum abbate suo proterve vel foris monasterium contendere. Quod si praesumpserit, regulari disciplinae subjaceat. Ipse tamen abbas cum timore Dei et observatione regulae omnia faciat, sciens se procul dubio de omnibus 92 judiciis suis aequissimo judici Deo rationem redditurum. Si qua vero minora agenda sunt in monasterii utilitatibus, seniorum tantum utatur consilio, sicut scriptum est: Omnia fac cum consilio, et post factum non poenitebis Eccli. XXXII . COMMENTARIUS. Quotiens aliqua praecipua agenda sunt in monasterio, convocet abbas omnem congregationem, et dicat ipse unde agitur; et audiens consilium fratrum, tractet apud se, et quod utilius judicaverit esse, ei cuncti obediant. ] His in verbis, ut notat Boherius, quinque praesertim complectitur S. legislator: 1. Ut in rebus dubiis majorisque momenti congreget abbas omnes monachos, convocet abbas omnem congregationem. 2. Ut tractandas res ipse exponat, et dicat ipse unde agitur. 3. Ut fratrum de re proposita sententiam deposcat, et audiens", + "candidate_score": 0.616623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3302", + "psc_text": "cap. Cum simus, eodem titulo, idque propter abusum nonnullorum qui non tam devotionis quam sublevandae familiae gratia, si quos gibbosos, deformes, aut saeculo ineptos habebant filios, hos in monasteria intrudebant, id quod non solum ipsis pueris, sed etiam in disciplinae regularis ruinam vergebat. Unde nonnulli abbates, etiam antea, pueros in monasteriis haudquaquam recipere volebant. Qua de re S. Udalricus in praefatione ad Consuetudines Cluniacenses (Spicil. tom. IV), quam Willelmo Hirsaugien i abbati nuncupat; eumdem laudat quod lege lata providisset ne pueri in monasterio admitterentur, « ut opus sit, inquit, praefatis saecularibus alium sibi nidum providere, ubi reponant pullos suos abortivos velut exhaeredatos. » De qua re, addit paulo post, sentiat quisque quod voluerit; ego certus sum illam te radicem funditus exstirpasse, ex qua sola praecipue omnia sunt monasteria destructa, quae destructa sunt vel in Teutonica, vel in Romana lingua. » Idem quoque animadverterat Guigo Carthusiae Majoris prior quintus, uti ipse", + "candidate_score": 0.615611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1086", + "psc_text": "subsequentibus SS. commemorationibus primam subjiciunt, sic ut clarescente die omnia finiantur; si vero quid noctis superfuerit, nullus, praeter sanguine minutos, ad lectum revertatur; sed sicut primo intervallo vigilias inter et matutinas laudes ita se gerant. Eadem forte disciplina vigebat apud Cluniacenses, quorum antiquae Consuetudines de tempore hiemis apud Udalricum ita habent (Lib. I, cap. 41): « In privatis diebus, et si nullae fiant octavae, postquam semel surgimus, non redimus ad lecta. » Denique liber Usuum Cisterciensium decernit (Cap. 74) hieme, ut « si forte post matutinas dies nondum claruerit, accenso lumine a fratribus, fiat intervallum; et fratres qui voluerint sedeant in claustro, sed non legant: » aestate vero (Cap. 84) « post matutinas dicant laudes pro defunctis, quibus dictis, et facto intervallo sicut festis diebus, calcent se diurnalibus, et sumant cultellos, quod et faciant quoties calceant se diurnalibus consuete; deinde aspersi aqua, et facta oratione, secundum tempus dicant primam. »", + "candidate_score": 0.615447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_835", + "psc_text": "destinatis Cistercienses addunt scriptoria (Lib. antiq. Definit., dist. 7, cap. 5), ubicunque ex consuetudine scribunt monachi. Addendus insuper focus communis, in quo, ex antiquo ordinis nostri more, inviolabile silentium servabatur, ut patet ex Hildemaro, antiquissimo Regulae commentatore in 195 hoc caput ita scribente: « Si hiemis tempus fuerit, et propter frigus convenerint omnes in unum ad calefaciendum se, silentium debet ibi esse, et nullus debet ibi loqui. » Et ex S. Dunstani Concordia: « A calendis Novembris concedatur fratribus accessus ad ignem dum necessitas compulerit, et frigoris nimietas incubuerit, quod tamen sub silentio fiat. » Quod spectat ad recentiores congregationes, Cassinenses volunt (Declar. Cassin. ad Reg., c. 52), ut « Servetur semper silentium in choro, in dormitorio et in refectorio, etiam extra horam refectionis, et in quadam parte claustri circa capitulum, excepto si in dictis locis oporteret aliqua loqui breviter, et submissa voce. Hujusmodi etiam silentium servetur ad ignem communem", + "candidate_score": 0.615383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1909", + "psc_text": "de consuetudine licet. » Postulantes pro se orari. ] Idem post coenam convenientes in unum ad concinendos ex more ante quietem hymnos, praestabant in Oriente veteres monachi, quemadmodum scribit Cassianus (Lib. IV, c. 19). Egredientes autem de septimana dicant hunc versum: Benedictus es, Domine Deus, qui adjuvisti me et consolatus es me. ] Idque ad gradum presbyterii et incurvi, uti diximus ex Udalrico l. II, cap. 35; libro Usuum Cisterc. cap. 108, et Caeremoniali Bursfeld. dist. 2, cap. 15. Quo dicto tertio. ] Scilicet ab egrediente, et ter repetito integraliter a choristis, inquit Boherius. Recipiat benedictionem ingrediens. ] Benedictionem cap. 11 S. Benedictus appellat orationem seu collectam, quae nocturnas vigilias terminat: ita hic benedictionem vocat preces et orationes quae super hebdomadarios recitantur, quaeque ex Boherio proferri debent ab abbate, priore, vel hebdomadario: ex Udalrico. lib. II, cap. 35, Consuet. S. Germani a Pratis, Nicolao de Fractura, et Caerem. Bursfeldensium, a", + "candidate_score": 0.614877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_20", + "psc_text": "faciendum didiceris; non enim auditores legis justi erunt, sed factores legis justificabuntur; » et S. Benedictus: efficaciter comple. At forte movebit aliquem quod omnes hic S. P. Benedictus alloquens, qui exstiterunt Regulae sanctae profitentes, quasi tamen ad unum duntaxat sermonem dirigeret, dicit: Ausculta, o fili, praecepta magistri, etc. Sed individuam hac loquendi ratione sanctos inter monachos commendat unitatem, quorum cor unum et anima una, quorum, inquam, etsi multa sint corpora, non tamen multa sunt corda; et de quibus, ut dicit S. Augustinus In Psal. CXXXII, egregie Psaltes regius cecinit: Ecce quam bonum et quam jucundum habitare fratres in unum! et S. Basilius Const. monast. cap. 19 : « Homines ex variis generibus et locis moti ad tantam similitudinis perfectionem conglutinati sunt, ut anima una in multis corporibus consideretur, et multa corpora unius animi organa spectanda exhibeantur. » Atque hanc nobis expositionem subministrat S. Odo Cluniacensis abbas, cujus haec verba (", + "candidate_score": 0.614818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3660", + "psc_text": "collectam intelligunt, non ultimam cujuscunque horae canonicae orationem. Econtra Petrus Boherius hunc locum exponens ad verbum semper, « id est, inquit, in omnibus horis canonicis. » Et ita usus obtinuit non solum apud nos, sed etiam apud Camaldulenses et tenacissimos Regulae ad litteram observatores Cistercienses, teste Juliano Parisio in libro de prima vivendi ratione Cisterciensium, parte III, cap. 4, § I. Et ratio est quod sicut absentium ministerium omnibus in claustro remanentibus proficit, par quoque erat, ut totius congregationis orationes absentibus prodessent. Qualis autem esset illa commemoratio, S. Pater non explicat: unde et varius ubique usus obtinuit: de quo vide Haeftenum, in lib. II, tract. 4, disq. 3, et Menardum hic. Revertentes autem de via fratres, ipso die quo redeunt, etc.] Ex hoc loco recte inferunt commentatores, sic omnia a viatoribus peragenda esse negotia, ut multa adhuc hora revertentes, monasterium ingrediantur saltem ante completorium. Ita 878 Hildemarus, Bernardus Cassinensis et", + "candidate_score": 0.614629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3559", + "psc_text": "praevidemus expedire, propter pacis charitatisque custodiam, in abbatis pendere arbitrio ordinationem sui monasterii. ] Quod de ordinatione locorum, negotiorum et officialium interpretatur Boherius, de sola officialium ordinatione Bernardus Cassinensis, et rectius; nam S. Pater agit de praepositi ordinatione. Et si potest fieri, per decanos ordinetur, ut antea disposuimus, omnis utilitas monasterii, prout abbas disposuerit. ] Quod ita intelligit Carolus Cointius, ut nullo praeposito constituto, soli instituantur ordinenturque decani, qui monasterium sub abbate regant. Consentit Hildemarus S. Benedictum ita explicans, « ac si diceret: Quidquid ordinandum est in monasterio, decani debent ordinare; et decani debent disponere, sicut abbas disposuerit. » Per decanos autem hic Bernardus Cassinensis et Boherius in utroque commentario officiales intelligunt. Ego vero decem monachis praefectos, inter quos et ipsi officiales reperiri poterant: unde et Hildemarus: « Prout intelligo, antiqua consuetudo fuit ut in omni officio et obedientia monasterii semper esset unus decanus super illos decem monachos, verbi gratia:", + "candidate_score": 0.61433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_59", + "bdc_text": "Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.614114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57_59", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in : Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1475", + "psc_text": "agat occulta inspectione perquirere. » S. Gallus oratorium construxisse dicitur (Walfrid. in Vit. S. Galli, c. 26) « mansiunculis per gyrum dispositis ad commanendum fratribus. » S. Willibrordus « venit ad suum gratia visitandi monasterium, et post orationes et salutationes fraternas, et admonitiones pacificas, circuiens singula fratrum habitacula, si quid in illis emendandum fuisset, pius pastor explorare voluit, » inquit Alcuinus in ejus Vita (Num. 18). Denique Trithemius de prima Hirsaugiensis monasterii fundatione anno 830 facta, de cellis agens (Chron. Hirsaugiense): « Monachorum tabernacula, inquit, per gyrum claustri disposita, quantum ad consuetudinem istius temporis attinebat, satis pulchra et ordinata fuerunt; quanquam si nostri monachi similibus includerentur cellulis, se mancipatos vinculis et tenebris clamitarent. Factum hoc autem priscorum imitatione. » Hujusmodi cellas habent nostra aetate Carthusienses monachi, quibus illi forte non tam ad dormiendum quam ad legendum utebantur. Vide Menardi notas ad Concord. Regul. cap. 55, § 1. Nihil dico de", + "candidate_score": 0.613887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51_53", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog . Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.613241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51_53", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog . Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3381", + "psc_text": "itaque, meo consilio, quod tenes, mane in quo es, et stude prodesse quibus praees: nec praeesse refuge, dum prodesse potes; quia vae quidem tibi, si praees, et non prodes; sed vae gravius si quia praeesse metuis, prodesse refugis. » Denique ad abbatem Praemonstratensem (Epist. 253): « Inveni ego in claustris vestris, qui ad verbum praedicationis nostrae compuncti et conversi, ad nos venire disposuerant, cum ecce sollicitantibus vestris, retrahentes pedem recepti et retenti sunt in ordine et habitu vestro. Postmodum vero remordente eos conscientia exire voluerunt, et, ni fallor, exissent, nisi nostro firmarentur, non assensu tantum, sed et hortatu. » Et certe solebat S. doctor ex alienis monasteriis ad se venire cupientes monachos repellere, venientes remittere, ut ex hac epistola, et ex 67 et 293 patet. Unde si quosdam aliquando admisit, aut ex non noto monasterio, aut de consensu sui abbatis admisit, aut sane hi pauci sunt recepti, et contra communem", + "candidate_score": 0.612078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1809", + "psc_text": "praeterire factum S. Stephani, abbatis Obazinensis, ordinis Cisterciensis (Tom. IV, Miscel. Baluz.), cujus cum Petrus prior aliquos solidos ex simplicitate potius quam ex cupiditate occultasset: « hoc cum abbati compertum esset, in tantum commotus est, ut eum ab officio suo deponeret, et in quadam cella remotiore habitare praeciperet; ubi per aliquos annos in multa afflictione degens, tandem vocante Domino a terrenis ad coelestia, a labore ad requiem, a peregrinatione ad patriam feliciter emigravit. » Haec quoad Cistercienses, quorum antiquas Definitiones dist. 7, cap. 7, videsis. Antiqua Carthusiensium statuta adversus proprietarios ita definiunt (Part. II, cap. 22, § 19): « Singulis annis a Circumcisione usque ad Quinquagesimam conversi et redditi: monachi vero a Quinquagesima usque ad Ramos palmarum quidquid habent ostendant et exponant voluntati prioris; et in ipsa dominica Ramis palmarum omnes tam monachi quam conversi et redditi conveniant in capitulo monachorum, ibique, non praemisso alio sermone, tractetur de consuetudinibus ordinis,", + "candidate_score": 0.61184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51_53", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog . Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2701", + "psc_text": "Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim effugarunt, ut vix ullum exstiterit in universo Francorum regno coenobium, quod eorum potuerit evadere furorem. Veram et unicam hancce causam agnovit Adso Dervensis abbas, qui saeculo X libellum de miraculis et translatione S. Basoli describebat, ubi aperte docet quod in S. Basoli coenobio « partim propter incursus barbaricos, partim vero propter frequentes et perpetes in regno principum discordias, omnis antiquorum Patrum deperit instituta traditio (Cap. 1 saec. IV Bened.). » Additque: « Tunc etiam et alia monasteria sunt suo honore privata, nudatae rebus ecclesiae, et plurimae subversae. » Nec magis eis favet quem citant truncatus concilii Vernensis canon; quem, ut", + "candidate_score": 0.610892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51_53", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog . Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3641", + "psc_text": "enervata torpescat. » Et infra: « Expedit enim parvo incommodo a strepitu causarum servos Dei quietos existere, ut et utilitates cellae per negligentiam non pereant, et servorum Dei memes ad opus dominicum liberiores existant. » Haec eadem etiam erat mens S. Dunstani, qui Wlfinum germanum fratrem suum « sibi forinsecus in villarum suarum negotiis potentem praepositum, ne vel ipse, vel quispiam ex monastica 873 professione foris vaga etur inepta rei saecularis discursione, constituit. » Imo non defuerunt ex monachis qui, ut omnem foras discurrendi locum amputarent, possessiones extra monasteria habere recusarunt, ut de Carthusianis constat ex Statutis Guigonis, cap. 41; ex antiquis Statutis, parte II, cap. 19; et ex tertia compilatione Statutorum, c. 3, num. 7; atque de Grandimontensibus, ex Regula S. Stephani, et ex ejus Vita, apud Labbeum, tom. II Bibliot. novae. Denique, una excepta charitatis causa, indecorum omnino judicabant monachos prodire foras: unde S. Bernardus monachos dentibus sponsae", + "candidate_score": 0.610865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3356", + "psc_text": "epist. 40): « Neque monacho ulterius de monasterio in monasterium liceat migrare, neque eorum aliquando peculiare quidquam habere permittas. Sed si quilibet hoc praesumpserit, in monasterio in quo ab initio conversatus est, et sub abbatis sui regula de qua fugerat, cum competenti coercitione reddatur. » Capitula selecta ex antiqua canonum collectione saeculo circiter VIII in Hibernia facta (Spicil. tom. II, pag. 28): Illos vero monachos quorum abbatem de mensa sanctorum propter infamiam non arcemus, non debemus illo nolente suscipere; quanto magis venientes de sanctis abbatibus et nullo alio modo suspectis! » S. Basilius (Constit. monast., c. 31): « Oportet autem spiritualium congregationum praeceptores, mutuam inter se benevolentiam colentes, et curam sui vicissim gerentes, non alios aliorum conatus ac studia demoliri, neque temere et sine judicio deficientes alterius congregationis fratres suscipere; hoc enim ad omnimodam spiritalis aedificii confusionem, dissolutionem, imo et destructionem vergit. » Neque vero hoc sine causa a SS.", + "candidate_score": 0.609388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1649", + "psc_text": "faciendum esset? Rem definit Justinianus ad monasterium pertinere; sed Petri abbatis Cavensis exemplum proponere malumus. Hic, ut scribit Venusinus abbas in ejus Vita, n. 24, monachum apostatam revertentem 395 cum magno gaudio recepit; ea vero omnia, quae attulit, contempsit; ingentem foveam fieri jussit, in qua delata omnia igne concremavit. » Sed de his satis: ad Regulae textum revertor. Quod si denuo exierit, usque tertio recipiatur; jam vero postea sciat sibi omnem reversionis aditum denegari. Idem habetur in Regula Cujusdam ad virgines, cap. 21. Haec lex fugitivum quidem constringit, non abbatem; ita ut ille quartam receptionem exigere non possit, licet illam ei misericorditer concedere iste queat. Atque ita docent explicantque sanctum Benedictum Hildemarus, Bernardus Cass., Boherius in secundo comm., Turrecremata, Theobaldus Artaldus, Matthias Lambertus, Joannes Craesbeeck, Nicolaus Bravus, quibus accensendus est Petrus Venerabilis, qui ad sanctum Bernardum scribens idem argumentum fuse et eleganter prosequitur, ac tandem relato Regulae textu, Sciat sibi", + "candidate_score": 0.609213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57_59", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in : Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.609101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57_59", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in : Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.607867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_51_53", + "bdc_text": "Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten . Innerer Widerstand und Klagen gegen ihn hatten aber 1533 dazu geführt , daß die Pfalzgrafen das Kloster besetzen ließen , worauf Konrad zu Ende des Jahres mit einigen Getreuen nach Nördlingen zog . Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3302", + "psc_text": "cap. Cum simus, eodem titulo, idque propter abusum nonnullorum qui non tam devotionis quam sublevandae familiae gratia, si quos gibbosos, deformes, aut saeculo ineptos habebant filios, hos in monasteria intrudebant, id quod non solum ipsis pueris, sed etiam in disciplinae regularis ruinam vergebat. Unde nonnulli abbates, etiam antea, pueros in monasteriis haudquaquam recipere volebant. Qua de re S. Udalricus in praefatione ad Consuetudines Cluniacenses (Spicil. tom. IV), quam Willelmo Hirsaugien i abbati nuncupat; eumdem laudat quod lege lata providisset ne pueri in monasterio admitterentur, « ut opus sit, inquit, praefatis saecularibus alium sibi nidum providere, ubi reponant pullos suos abortivos velut exhaeredatos. » De qua re, addit paulo post, sentiat quisque quod voluerit; ego certus sum illam te radicem funditus exstirpasse, ex qua sola praecipue omnia sunt monasteria destructa, quae destructa sunt vel in Teutonica, vel in Romana lingua. » Idem quoque animadverterat Guigo Carthusiae Majoris prior quintus, uti ipse", + "candidate_score": 0.607735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_57_59", + "bdc_text": "M. Wieland , Das Kloster Kaisheim und die Pfalzgrafen bei Rhein und Herzoge in Bayern Ottheinrich und Philipp in den Jahren 1519-1533 , in : Cistercienser- Chronik 20 , 1908 , S. 65-76 . .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1988", + "psc_text": "aquis, et lacrymis. » Atque ad has consuetudines referre oportet quod de balneatoriis reperitur apud Cassiodorum in lib. Divin. Lect. c. 29, in Ingulfi Histor. Croylandensi, in antiqua monasterii S. Galli Delineatione, in antiquis Farfensis monasterii Consuet., et alibi passim. Vide Haeft. lib. II, tract. 5, disq. 7. Sed et carnium esus infirmis omninoque debilibus pro reparatione concedatur. ] Idem praescribunt S. Athanasius in Syntagmate doctrinae ad monachos, etc.; S. Caesarius in utraque Regula ad monachos, cap. 24, et ad virgines in recapitulatione, cap. 17; S. Aurelianus in utraque item ad monachos cap. 51, et ad virgines, cap. 35; S. Fructuosus in Regula, cap. 5, et alii nonnulli. Ubi etiam quaedam observanda sunt circa carnium esum. Primo, auctor est Hildemarus hanc fuisse in Francia consuetudinem, ut ante infirmis carnes non praeberentur, quam ipsi ab aegritudine surgerent; tantumque illis postea ministratas usque dum pristinas vires recuperassent: quas ubi restaurassent, revertentibus ad", + "candidate_score": 0.606823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2701", + "psc_text": "Nam primo litteras longe ante saeculum octavum in monasteriis floruisse supra luce clarius demonstratum est. Secundo, nec verum est, quod lapsum observantiae ex studiis litterarum provenisse docent; qui si legissent historias, non studiis, hujusce rei causam attribuissent, sed bellis civilibus et incursionibus Normannorum, qui spoliatis incensisque monasteriis, monachos omnes sparsim effugarunt, ut vix ullum exstiterit in universo Francorum regno coenobium, quod eorum potuerit evadere furorem. Veram et unicam hancce causam agnovit Adso Dervensis abbas, qui saeculo X libellum de miraculis et translatione S. Basoli describebat, ubi aperte docet quod in S. Basoli coenobio « partim propter incursus barbaricos, partim vero propter frequentes et perpetes in regno principum discordias, omnis antiquorum Patrum deperit instituta traditio (Cap. 1 saec. IV Bened.). » Additque: « Tunc etiam et alia monasteria sunt suo honore privata, nudatae rebus ecclesiae, et plurimae subversae. » Nec magis eis favet quem citant truncatus concilii Vernensis canon; quem, ut", + "candidate_score": 0.60633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3352", + "psc_text": "remordente, ut assolet, conscientia, incipiat denuo de rupta stabilitate causari, inquit S. Bernardus (De Praec. et disp., c. 16), generalem super hujuscemodi scrupulo consolatoriam profert sententiam, dicens: Ubique enim uni Deo servitur, et uni Regi militatur. » Quem etiam si talem esse perspexerit abbas, liceat eum in superiore aliquantulum constituere loco. ] Atque ita Guillelmum Luciacensem monachum in Cluniacensi monasterio S. Majolus (Bolland., 1 Januar.) « promovit honorifice cum consilio fratrum, » teste Glabro Rodulfo in Vita S. Guillelmi. Ita in Virdunensi S. Vitoni monasterio S. Popponem (Bolland., 25 Januar.) « in sublimiori quam fuerat loco » promovit Richardus abbas. Ita Petrum Abaelardum in Cluniacensi stabilitate firmata, ad altiorem gradum Petrus Venerabilis extulit, ut ipse docet ad Eloysam scribens. Ex hoc tamen loco Haeftenus recte infert (Lib. IV, tract. 2, disq. 5) communi jure peregrinum hunc monachum ultimo collocandum loco. Et certe in Regula SS. Serapionis, Macarii, Paphnutii, et alterius", + "candidate_score": 0.604956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2909", + "psc_text": "Catellus monachus, et eum postea Urbicus abbas praepositum monasterii Lucusiani sub Bono abbate fieri petiisset, negavit S. pontifex, quia, inquit (Lib. IX, epist. 42), « quod monachus non sit agnovimus: ex parva enim eulogia quam Bonus monachus accepit, partem petendo contentionem facere in itinere minime timuit, quod ex quanta amaritudine cordis descenderit, poterit tua dilectio scire, si Regulam monachorum nosse voluisset. » Antiquiores etiam monachi (Cassian. lib. IV, cap. 16) scribentes aut recipientes absque permissione litteras, congregatis in synaxi fratribus, prostratos in terram veniam postulare jubebant, quandiu culpam abbas indulsisset. Poenae incerti auctoris, apud S. Basilium, num. 49, eos excommunicant; S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. »", + "candidate_score": 0.604728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_213", + "psc_text": "Nicolaus IV. decernit ut « nec in prioratu aliquo unus solus monachus commoretur; sed ei qui solus est unus vel plures socii adjungantur, si loci suppeditant facultates: alioquin monachus revocetur ad claustrum, proviso quod in eo divina celebrentur honeste; » et iterum post eos Benedictus XII in sua Constitutione: « Ordinamus etiam et volumus, Lateranensis concilii de monachis singulis per villas, vel oppida, et parochiales ecclesias non ponendis, et supradictam Clementis praedecessoris editam in concilio Viennensi constitutionem, ne ipsi singuli monachi in singulis sibi commissis administrationibus vel prioratibus habitare praesumant, firmiter observari. » Idem habet concilium Londonense anno 1200. Idem constitutiones Richardi episcopi Sarum anno 1217, et Constitutiones Richardi Dunelmensis episcopi anno 1220, apud Spelmannum tom. II Conc. Angl. Sine Pastore. ] Eo utique qui dicit: Ego sum Pastor bonus, a quo se carnaliter vivendo segregant. Vel sine pastore, « id est sine abbate, qui in monasterio Christi vicem videtur", + "candidate_score": 0.604675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1647", + "psc_text": "at Pater monasterii, videns ejus humilitatem, a Domino cor ejus intellexit visitatum, et ad portam eum collocavit, praebendo victum quotidianum. » Postea vero, probata ejus poenitentia sinceraque virtute ex miraculo sancti Bertini, fratres « statim sine mora eum in priorem revocavere locum. Porro licet habitu monastico statim ut redierant revestitos fuisse appareat, aliquibus tamen saltem in locis eis denegabatur, ut patet ex praefato lib. Mir. S. Bercharii, ubi praedictus Hugo, Dervensis monachus, tandem morbo correptus, « auxilium fratrum statim revocare coepit, ut eum quam citissime habitu monastico renovarent. » Antiqua etiam Cartusiensium statuta decernunt (Part. II, cap. 31, n. 41), ut « omnibus expulsis et fugitivis, si fieri potest commode, habitus auferatur, vel ad minus detruncetur, exceptis fugitivis, qui ad alium ordinem litteras accipiunt de non repetendo: clericus ergo cucullam, laicus caputium deponat et barbam. » Sed ex tertia statutorum compilatione (Cap. 10, n. 6) « apostatae ante omnia ad", + "candidate_score": 0.604439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1638", + "psc_text": "Sufficiat. Injungatur ei satisfactio gravis culpae, et in ipsa satisfactione habeat se, sicut superius dictum est, cum de gravi culpa ageretur. Si abjectis monachi vestimentis in saeculari habitu ad monasterium redit, servatis circa eum caeteris, quae superius dicta sunt, saeculari veste, in qua reversus est, circumcinctus, sicut supra de staminia dictum est, et non portans cucullam, capitulum ingrediatur, et post susceptam disciplinam, cuculla a camerario ante ipsum posita ab eo suscipiatur, et ibi statim induatur. Ex Constitutione Benedicti papae XII, cap. 24. 392 Ad ecclesias etiam, vel monasteria, seu loca hujusmodi redeuntes, ad communionem aliorum monachorum seu fratrum donec satisfactionem hujusmodi fecerint, nullatenus admittantur; quae subjicitur esse talis, videlicet quod a porta regulari, parlatorio, seu alio loco consueto per claustrum cum magistro novitiorum, vel alio ad hoc deputato, ad capitulum veniat in staminia, vel nudus, secundum quarumdam ecclesiarum, monasteriorum, et locorum religiosorum morem, femoralia et caligas sine pedalibus tantum habens;", + "candidate_score": 0.603567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_53_55", + "bdc_text": "Seine Lage verschlechterte sich zudem durch die Auflösung des Schwäbischen Bundes 1534 . Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3355", + "psc_text": "ad locum, hoc est de monasterio ad monasterium, nisi per dimissionem proprii abbatis, sed in ea permaneant obedientia quam tempore suae conversionis promiserunt. » Hic locus citatur in excerptis Egberti Eboracensis episcopi, cap. 66, circa quem notandum in quibusdam Bedae exemplaribus legi: Ut episcopi monachi, etc.; unde si episcopis monachis non licuit, multo minus aliis. Septima synodus: « Non oportet monachum vel monacham proprium relinquere monasterium, et ad aliud se conferre. Si autem hoc contigerit, ipsum ut hospitem accipi est necessarium; sed eum recipere sine mente monasterii perfecti non convenit. » S. Gregorius papa ad Anthemium Subdiaconum scribens (Lib. I, epist. 40): « Neque monacho ulterius de monasterio in monasterium liceat migrare, neque eorum aliquando peculiare quidquam habere permittas. Sed si quilibet hoc praesumpserit, in monasterio in quo ab initio conversatus est, et sub abbatis sui regula de qua fugerat, cum competenti coercitione reddatur. » Capitula selecta ex antiqua canonum", + "candidate_score": 0.603235, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.669464, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1320", + "psc_text": "tamen, si adiutorium dei desit, non ideo esse excusabile hominis uitium, quoniam iudicia dei quamuis occulta tamen iusta sunt. 5 cf. Gen. 17, 4 6 cf. Gen. 9, 9; Ios. 24, 25 7 Deut. 29, 2-4 27 cf. Apoc. 16, 7 6 adJ a PU 7 Et uos psrUTbd; cf. Loc. LXIIII fecit om. V 8 aegypti PSVUTbd faraoni PU 9 terrae] tempore Sl illius fecit V 11 ri;v yslpa ir,v y.patatotv cod. Alex. et Lag. 12 deus om. S 13 audire aures PVUT audire om. 8 die ista PUN 14 magnas em. r 15 si om. N 16 et-audire om. N 19 pertinet PU 23 ei hoc ont. S cap. 51 Et duxit uos quadraginta annis in deserto; non inueterauerunt uestimenta uestra et calciamenta uestra non sunt adtrita a pedibus uestris; panem non manducastis, uinum et siceram non bibistis, ut sciretis quia iste dominus deus uester. hinc adparet tantum", + "candidate_score": 0.669464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1164", + "psc_text": "V1 24 impones d 25 eleazari bd 28 iesns PSNV 30 haberet S iussus est tamen Moyses ei manus inponere, ne quisquam homo qualibet praepollens gratia sacramenta c-onsecrationis audeat recusare. cap. 55 Quid est quod, cum deus Moysi praeciperet de Iesu Naue, ait inter cetera: et dabis de gloria tua super eum? nam graeca locutione τῆς δόξης habet, quod tantundem ualet, ac si diceret \"de gloria\", id est τῆς δόξης. latini autem nonnulli interpretati sunt: dabis gloriam tuam, non: de gloria tua. sed siue illud esset, ut gloriam tuam diceret, non ideo eam non habiturus erat Moyses; nec, quia dixit \"de gloria\", ideo minutum est quod habebat. sic enim accipiendum est, ac si diceret: facies eum socium gloriae tuae; non autem huius modi res quasi partiliter diuisae minuuntur, sed totae sunt omnibus, totae singulis qui earum habent societatem. cap. 56 Homo homo quicumque uouerit uotum domino aut iurauerit iuramentum aut", + "candidate_score": 0.667486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_604", + "psc_text": "12 autem exp. m. 2 P 16 nisi V auertit] aduertit CNTd 17 pereunt CNd 21 dixisti mihi CPSVTbd et-inueni om. N 23 ut uideam Vbd 26 gnostos CPSNVT 27 faneros C phaneros PSN VT aptius] appotius P1 an potius SV dici: si inueni gratiam in conspectu tuo, ostende mihi temet ipsum, scienter uideam te. quibus uerbis satis ostendit Moyses, quod non ita uidebat deum in illa tanta familiaritate conspectus, ut desiderabat uidere, quoniam illae omnes uisiones dei, quae mortalium praebebantur aspectibus et ex quibus fiebat sonus, quo mortalis adtingeretur auditus, sic exhibebantur adsumpta, sicut deus uolebat, specie qua uolebat, ut non in eis ipsa ullo sensu corporis sentiretur diuina natura, quae inuisibilis ubique tota est et nullo continetur loco. et quia in duobus praeceptis, hoc est dilectionis dei et proximi, tota lex pendet, ideo Moyses in utroque suum desiderium demonstrabat: in dilectione scilicet dei, ubi ait: si inueni gratiam", + "candidate_score": 0.665447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_634", + "psc_text": "ecce dixit iterum quod quemadmodum intellegi possit ignoro. magna tamen est de Christo prophetia, etiam si fieri ad litteram possit, quanto magis si non potest! in sermonibus enim dei non sunt ad proprietatem operum omnia reuocanda, sicut nec illud de petra et cauerna eius et manus superpositione. sed plane de fide narratoris hoc exigendum est, ut quae dicit facta esse uere facta sint et quae dicit dicta esse uere dicta sint. quod exigitur etiam a narratoribus euangelii; cum enim Christum narrent quaedam dixisse quae in parabolis dixit, tamen haec eum dixisse non parabola, sed historica narratio est. cap. 165 Et erat ibi Moyses in conspectu domini quadraginta diebus et quadraginta noctibus; panem non manducauit et aquam non bibit. quod et ante dixerat, quando tabulas accepit, quas fregit, hoc etiam modo repetit, non recapitulando quod factum est, sed iterum factum esse commendans. repetitio quippe legis iam quid significet diximus. quod autem", + "candidate_score": 0.661281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_313", + "psc_text": "de Moyse accipere quisquam uoluerit, non est magno opere resistendum. illud potius quod sequitur, si fieri potest, intellegatur, quid sibi uelit ideo recessisse angelum ab interfectione cuiuslibet eorum, quia dixit mulier: stetit sanguis circumcisionis infantis. non enim ait: . recessit ab eo\", propter quod circumcidit infantem, sed quia stetit sanguis circumcisionis: non quia cucurrit, sed quia stetit, magno, nisi fallor, sacramento. cap. 12 Quod superius dictum est, quod Moyses uxorem et infantes suos inposuit uebiculisuehiculis, ut cum eis in Aegyptum pergeret, postea uero Iothor socer eius illi cum eis occurrit. posteaquam eduxit. populum ex Aegypto, quaeri potest quomodo utrumque sit uerum. sed intellegendum est post illam, quae ab angelo futura erat, interfectionem Moysi uel infantis reuersam fuisse cum paruulis. nam quidam putauerunt propter hoc angelum terruisse, ne ad inpedimentum millisteriiministerii, quod diuinitus inpositum Moyses gerebat, femineus sexus comitaretur. 7 Ps. 146, 2 20 cr. Ex. 4, 20 22 cr. Ex.", + "candidate_score": 0.652295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18_20", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_286", + "psc_text": "PSVT per numerum bd 22 pertineret PSNVTbdKug interpretationes CPl 23 prophetica T 25 alius C 26 probent-interpretantur om. PV 28 ecclesia P firmatur C cap. 170 Quod mandauit Ioseph, potentes Aegypti ut dicerent Pharaoni nomine eius: pater meus adiurauit me dicens: in monumento quod ego fodi mihi in terra ChanaauChanaan. ibi me sepelies, quaeri potest quomodo uerum sit, cum haec uerba patris eius. quando de sua sepultura mandauit. non legantur. sed ad sententiam uerba referre debemus, sicut in aliis supra similiter iteratis uerbis uel narrationibus admonuimus. uoluntati enim enuntiandae et in notitiam perferendae oportet uerba seruire. fodisse autem sibi Iacob sepulenimsepulcrum nusquam superius in scripturis legitur. sed nisi fieret, cum in eisdem terris essent, modo non diceretur. cap. 171 Quid sibi uult quod cum pergerent ad sepeliendum Iacob scriptura dicit: et aduenerunt ad aream Atad, quae est trans Iordanem? praetergressi sunt enim locum in quo erat mortuus sepeliendus milia —r-", + "candidate_score": 0.649028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18_20", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_423", + "psc_text": "est sua sede expunctum post potuit adå. dici bd etJ etiam bd 17 arguens dicit C 19 partam C 20 contra om. C enim om. T 21 prius et om. b xal Aapwv cod. Alex et Lag 24 enantion to theu C enantion tu theu PSNVT 9* quae postea sunt instituta. neque enim et hic de futuro dictum accipere possumus. sicut dictum est de manna quod positum est in uase aureo. ergo ante deum id accipere debemus factum, quod in honorem dei factum est: ubi enim non deus ? cap. 67 Moyses socero dicit quia uenit ad me populus inquirere iudicium a deo; cum eis contigerit disceptatio et uenerint ad me. iudico unumquemque et moneo eos praecepta dei et legem eius. quaeri potest quomodo ista Moyses dixerit. cum lex dei adhuc nulla conscripta esset. nisi quia lex dei sempiterna est, quam consulunt omnes piae mentes, ut quod in ea", + "candidate_score": 0.645645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18_20", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken . Siehe Hortleder I /3 650 und Datt 423 ( Titel s. oben [Nr. 317 ] S. 45 , Anm. 13 ) ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1054", + "psc_text": "ad uerbum praeteriti temporis, ut diceret \"custodierunt\". quod uero in fine posuit: in manu Moysi, usitatissima in scripturis locutio est, quia per Moysen haec deus praecipiebat. cap. 17 Et cum congregaueritis synagogam, tuba canetis et non in signo. non ergo ad hoc canendum praecipit, ut congregetur synagoga — nam si hoc fit, signum est — sed iam congregata synagoga praecipit tuba canere, tamquam ad cantum iam pertineat, non ad dandum signum, quo dato fieri aliquid admoneat. proinde cum hoc quod iam congregata synagoga tubis canebant quisquam homo noui testamenti ad aliquid spiritale interpretatur, illi signum est, qui intellegit quare fiat, non illis, qui non intellegebant, nisi quando ad hoc fiebat, ut aliquod opus indiceretur. cap. 18 Et auferam de spiritu qui est in te et superponam super eos; et sustinebunt tecum inpetum populi, et non portabis illos tu solus. plerique latini 18 Nuni. 10, 7 28 Num. 11, 17 2", + "candidate_score": 0.643624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_12_14", + "bdc_text": "Fabian , Städtetage III 114-117 ; vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_163", + "psc_text": "in his uerbis et humana infirmitas et fides pietatis adparet. cap. 103 Quod latini codices habent de Iacob: dixit enim: placabo uultum eius in muneribus praecedentibus eum, scriptor libri qui narrans ait de Iacob: dixit enim: placabo uultuinuultum eius, huc usque uerba Iacob dixisse intellegitur, cetera uero sua intulisse quod ait: in muneribus praecedentibus eum, tamquam diceret: in muneribus, quae praecedebant Iacob, placabo uultum fratris mei. ordo est ergo uerborum IacohIacob: placabo uultum eius et post hoc uidehouidebo faciem eius; forsitan enim suscipiet faciem meam. interposita autem sunt uerba scriptoris: in muneribus praecedentibus eum. cap. 104 Quod ab illo angelo desiderat benedici Iacob, cui luctando praeualuit, magna est de Christo prophetia. nam eo ipso admonet mysticum aliquid sapere, quia omnis homo a maiore uult benedici. quomodo ergo ab eo iste uoluit, quem : luctando superauit? praeualuit enim lacobIacob Christo uel potius praeualere uisus est per eos Israhelitas, a quibus crucifixus", + "candidate_score": 0.640181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1238", + "psc_text": "ipsi non operabantur, quomodo eis dicebat: cum timore et tremore uestram ipsorum salutem operamini? operatur ergo ille, cooperamur nos; non enim aufert, sed adiuuat bonae uoluntatis arbitrium. cap. 16 In illo tempore distinxit dominus tribum Leui portare arcam testamenti domini, adsistere coram domino, ministrare et orare in nomine eius usque in hunc diem. propter hoc non est Leuitis pars et sors cum fratribus suis; dominus ipse pars eius est, sicut dixit ei. nisi per hanc tribum significaretur uniuersum regale sacerdotium, quod ad nouum pertinet testamentum, nullo modo ausus esset dicere homo, qui ex eadem tribu non erat: pars mea dominus, et in alio psalmo: dominus pars hereditatis meae. cap. 17 Quid est quod praecepit Moyses commendans uerba domini et ait: scribetis ea super limina domorum uestrarum et ianuarum uestrarum, cum hoc secundum proprietatem nemo fecisse Israhelitarum commemoretur uel legatur, quia nec quisquam potest, nisi forte diuidat ea per multas", + "candidate_score": 0.633541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_17_19", + "bdc_text": "Aber es ist im abgeschlagen . So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1054", + "psc_text": "ad uerbum praeteriti temporis, ut diceret \"custodierunt\". quod uero in fine posuit: in manu Moysi, usitatissima in scripturis locutio est, quia per Moysen haec deus praecipiebat. cap. 17 Et cum congregaueritis synagogam, tuba canetis et non in signo. non ergo ad hoc canendum praecipit, ut congregetur synagoga — nam si hoc fit, signum est — sed iam congregata synagoga praecipit tuba canere, tamquam ad cantum iam pertineat, non ad dandum signum, quo dato fieri aliquid admoneat. proinde cum hoc quod iam congregata synagoga tubis canebant quisquam homo noui testamenti ad aliquid spiritale interpretatur, illi signum est, qui intellegit quare fiat, non illis, qui non intellegebant, nisi quando ad hoc fiebat, ut aliquod opus indiceretur. cap. 18 Et auferam de spiritu qui est in te et superponam super eos; et sustinebunt tecum inpetum populi, et non portabis illos tu solus. plerique latini 18 Nuni. 10, 7 28 Num. 11, 17 2", + "candidate_score": 0.632683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_17_19", + "bdc_text": "Aber es ist im abgeschlagen . So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_423", + "psc_text": "est sua sede expunctum post potuit adå. dici bd etJ etiam bd 17 arguens dicit C 19 partam C 20 contra om. C enim om. T 21 prius et om. b xal Aapwv cod. Alex et Lag 24 enantion to theu C enantion tu theu PSNVT 9* quae postea sunt instituta. neque enim et hic de futuro dictum accipere possumus. sicut dictum est de manna quod positum est in uase aureo. ergo ante deum id accipere debemus factum, quod in honorem dei factum est: ubi enim non deus ? cap. 67 Moyses socero dicit quia uenit ad me populus inquirere iudicium a deo; cum eis contigerit disceptatio et uenerint ad me. iudico unumquemque et moneo eos praecepta dei et legem eius. quaeri potest quomodo ista Moyses dixerit. cum lex dei adhuc nulla conscripta esset. nisi quia lex dei sempiterna est, quam consulunt omnes piae mentes, ut quod in ea", + "candidate_score": 0.632535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_17_19", + "bdc_text": "Aber es ist im abgeschlagen . So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 . may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_286", + "psc_text": "PSVT per numerum bd 22 pertineret PSNVTbdKug interpretationes CPl 23 prophetica T 25 alius C 26 probent-interpretantur om. PV 28 ecclesia P firmatur C cap. 170 Quod mandauit Ioseph, potentes Aegypti ut dicerent Pharaoni nomine eius: pater meus adiurauit me dicens: in monumento quod ego fodi mihi in terra ChanaauChanaan. ibi me sepelies, quaeri potest quomodo uerum sit, cum haec uerba patris eius. quando de sua sepultura mandauit. non legantur. sed ad sententiam uerba referre debemus, sicut in aliis supra similiter iteratis uerbis uel narrationibus admonuimus. uoluntati enim enuntiandae et in notitiam perferendae oportet uerba seruire. fodisse autem sibi Iacob sepulenimsepulcrum nusquam superius in scripturis legitur. sed nisi fieret, cum in eisdem terris essent, modo non diceretur. cap. 171 Quid sibi uult quod cum pergerent ad sepeliendum Iacob scriptura dicit: et aduenerunt ad aream Atad, quae est trans Iordanem? praetergressi sunt enim locum in quo erat mortuus sepeliendus milia —r-", + "candidate_score": 0.631351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_49_51", + "bdc_text": "Der aptt ist im kumknapp , mit Mühe und Not ( SI III 288f) . gen Werd entrunnenDas Kloster Kaisheim hatte seine Reichsfreiheit zunehmend gegen die Ansprüche und Übergriffe der jungen Herzöge von Pfalz-Neuburg , Ottheinrich und Philipp , verteidigen müssen . Abt Konrad Reuter war mit Hilfe des Schwäbischen Bundes energisch für die Rechte des Klosters eingetreten .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1599", + "psc_text": "conuersuri SNV 22 eis om. K 23 qua] quo S 25 sec. cod. Alex. 26 modoJ quo modo N 29 respondit S noluissent. respondit quippe illis: princeps uester dominus erit. rex enim nomine principis significatur: quod nondum habebat gens illa tempore iudicum. coeperunt autem habere Saulem et deinceps alios eius successores, qui in libris Regnorum leguntur. nam in Deuteronomio cum eis praecipitur qualem debeant habere regem, si hoc eis placuerit, non ibi rex. sed princeps appellatur. sed quia iste Iephte illum figurabat. qui uerus est rex — quod etiam in titulo scriptum fuit, qui cruci eius adfixus est, quem Pilatus delere uel emendare non ausus est — ideo credendum est esse dictum: ero uobis in principem. illi autem dixerant: eris nobis in caput, quoniam caput uiri Christus et ipse est caput corporis ecclesiae. denique posteaquam eos liberauit Iephte ab omnibus inimicis, non eis factus est rex, ut intellegeremus illud quod", + "candidate_score": 0.625677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1284", + "psc_text": "Ephes. 4, 22. 28 15 Deut. 24, 10 (8) 18 Deut. 24, 12—15 (to-13) 1 autem] etiam S 2 TO poneron PSNVUT sed-malignum om. PVT 4 quia S 5 ait P 6 et om. PVT 7 utj et S 9 nonmalignum om. N 11 interlegi N 15 iuiauerint non conuenit sententiae; haud dubie legendum: annuntiauerint 17 omnes V1 18 debitum pr. exp. V 19 pignorare S pignarare N 20 apud quem homo T 21 tuum tuum P profert SNU1 profer P1 22 aijtoSiuasis xo tjJLaTto auxou cod. Alex. debitorem admonet pignus foras proferre creditori. quod uero iubet egenti pignus eodem die restitui, ut in eo dormiat qui non habet ubi dormiat, merito mouet. ut requiratur cur non potius creditori praeceperit, ut non auferat pignus, quod . eodem die oportet ut restituat. quod si ad conpellendum debitorem fieri uoluerit, quomodo se urgeat ad reddendum, cum sciat pignus eodem die se recepturum?", + "candidate_score": 0.625398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_64_66", + "bdc_text": "Actum S. Gallen , --- [ tag na]chEcke abgerissen. der herren ( und puren) fasnacht anno 34 jarZur Datierung s. oben Anm. I. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_284", + "psc_text": "quadraginta in hebraeis codicibus legerentur, ut in domini Iesu Christi clarificatione intellegerentur dissolui abolerique peccata, de quo dictum est: qui traditus est propter delicta nostra et resurrexit propter iustificationem nostram. clarificatio autem domini in resurrectione et in caelum ascensione cognoscitur. unde et bis numero quamuis unum et eundem spiritum sanctum dedit: primo. posteaquam resurrexit, iterum, posteaquam ascendit in caelum. et quoniam post triduum resurrexit, post quadraginta autem dies ascendit, unum horum, quod posterius factum est. numero dierum codices hebraei significant; alterum autem de triduo, quod ad eandem etiam rem pertinet, Septuaginta commemorare non interpretationis seruitute sed prophetiae auctoritate uoluerunt. non ergo dicamus unum horum falsum esse et pro aliis interpretibus aduersus alios litigemus, cum et illi, qui ex hebraeo interpretantur, probent nobis hoc scriptum esse quod interpretantur, et septuaginta interpretum auctoritas, quae tanto etiam diuinitus facto miraculo commendatur, tanta in ecclesiis uetustate firmetur. 1 cf. Act. 1, 8 sq. 13", + "candidate_score": 0.617956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_54_56", + "bdc_text": "Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1349", + "psc_text": "crucis cornua de domino intellegitur figuratum. LIBER SEXTVS. QVAEST. DE IESV XAVE. cap. 1 QVAEST. I. Dominus dicit ad Iesum XaueNaue: et sicut eram cum Moyse, ita ero et tecum. non solum autem hoc testimonio sed etiam in Deuteronomio multis documentis probatur Moyses ita defunctus ut dei famulus et deo placens, quamuis in eo illa uindicta completa sit, ne terram promissionis intraret. ex quo datur intellegi dominum etiam bonis seruis suis in aliquo suscensentem et temporaliter uindicare et tamen in eorum habere numero, quae sunt in domo eius uasa in honorem utilia domino, quibus daturus est promissa sanctorum. cap. 2 Quaestio est, quomodo posteaquam locutus est dominus ad legum Naue exhortans et confirmans eum seque promittens cum illo futurum mandauerit idem Iesus populo per scribusscribas, ut praepararent cihariacibaria, quod post tres dies Iordanem fuerant 1 Rom. 15, 10: 11, 25. 26 5 Deut. 33, 17 11 Ios. 1,5 13 cf.", + "candidate_score": 0.613385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_64_66", + "bdc_text": "Actum S. Gallen , --- [ tag na]chEcke abgerissen. der herren ( und puren) fasnacht anno 34 jarZur Datierung s. oben Anm. I. .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_434", + "psc_text": "scripta est digito dei, sicut consequentia docent. dies autem iste tertius adparet tertii mensis ab exitu Israhel ex Aegypto. ex die ergo quo pascha fecerunt, id est agnum immolauerunt et ederunt, qui fuit quartus decimus primi mensis, usque ad istum, quo lex datur, dies quinquaginta numerantur: decem et septem scilicet primi mensis, reliqui ab ipso quarto decimo; deinde omnes triginta secundi mensis, qui fiunt quadraginta septem, et tertius tertii mensis, qui est a sollemnitate occisi agni quinquagesimus. ac per hoc in ista umbra futuri secundum agni immolati diem festum, sicut quinquagesimo die lex data est, quae conscripta est digito dei, ita in ipsa ueritate noui testamenti a festiuitate agni immaculati Christi Iesu quinquaginta dies numerantur, ut spiritus sanctus de altissimis datus est. digitum dei autem esse spiritum sanctum et supra iam diximus teste euangelio. cap. 71 Quaeritur decem praecepta legis quemadmodum diuidenda sint: utrum quattuor sint usque ad praeceptum de", + "candidate_score": 0.612431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_522", + "psc_text": "Ex. 25, 13 23 cf. Ex. 25, 16 27 cf. Ei. 25, 17—19 1 quomodo pi Y 2 hiesus S om. C 4 existant CN 8 strepta CPSNVT 10 autem om. S 11 anulus C angulos N 13 unumj secundum P'STT 15 lateribus om. C 16 ponitur-lateribus om. N 19 intellegimus PSXVTtd 21 quod PV uel gestatoria om. N 22 a om. pi V portetur PSNYTbd 23 propiatorium C 24 fieri iobeat PSNVTbdEug 25 tantaml tamquam C 27 praecepit PTVEug (ed Knoell p. 393) XXVIII Aug. aect. III I'ara 3 11 propitiatorio essent duo cherubin, hinc atque inde alterutrum adtendentes, ita ut uultus eorum in propitiatorium essent et pinnis suis obumbrarent propitiatorium: quod magnum est sacramentum. aurumauram quippe significat sapientiam, arca significat secretum dei. in areaarca iussa sunt poni lex et manna et uirga Aaron: in lege praecepta sunt, uirga potestas significatur, manna gratia, quia nisi cum gratia non est", + "candidate_score": 0.606142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_818", + "psc_text": "adipem N columborum N 24 praecepit PYST addidit PSVT 27 fecisset et SN, (et eras.) P 28 narrabit N quemadmodum ea quae praecepit dominus gesta sunt erga Aaron et filios eius dicitur oblatus uitulus pro peccato. sed superius de sanguine uituli cornua tangi praecepit altaris incensi, aspergendum etiam ex ipso sanguine contra uelum sanctum, reliquum uero sanguinem fundendum ad basem altaris holocaustomatum. postea uero, quando sanctificatur Aaron, de aspersione sanguinis contra uelum nihil dictum est, de cornibus autem altaris dictum est, sed non additum est \"incensi\": additum est autem effundendum sanguinem \"ad basem altaris\"; non dixit, ad basem eius, tamquam necesse fuisset illud altare accipere, cuius cornua sanguine tetigisset. proinde quamuis ambigue sit positum, libemmliberum est tamen ita intellegere factum, ut fuerat ante praeceptum de uitulo pro peccato, ut non eius altaris cornua tacta intellegamus, ad cuius basem fusus est sanguis, sed tacta cornua altaris incensi, fusum autem sanguinem ad", + "candidate_score": 0.603707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_684", + "psc_text": "16 in (sup. exp. ad m. :2) P 21 et-seras om. 01 auro otia. C 24 fixi PSVT ansulisI a singulis PSVT 26 erigis C 28 yacinto C iacyntho PV iacinctho S T bisso VT 14* opus textile facies illud Cherubin. et superinpones illud super quattuor columnas inputribiles inauratas auro; et capita eaium aurea et bases earum quattuor argenteae. et pones nelamenuelamen super columnas et induces illuc interius quam uelamen est aream testimonii: et diuidet uelamen uobis inter medium sancti et inter medium sancti sanctorum. et operies de uelamine aream testimonii in sancto sanctorum. haec omnia manifesta sunt interius intra uelamen hoc quattuor columnis inpositam fuisse arcam testimonii: quam non sic operiri iussit uelamine, ut super arcae cooperculum iaceret uelamen. sed ut contra statueretur. deinde dicit: et pones mensam foris extra uelamen et candelabrum contra mensam in parte tabernaculi quae respicit ad austrum; et mensam pones in parte tabernaculi quae", + "candidate_score": 0.595476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_18", + "bdc_text": "So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1442", + "psc_text": "cf. Ex. 24, 3 sqq. 28 los. 24, 25 2 cum om. N 3 'jfiwv Lag. 6 inaniniatum T 10 et,si-audiunt om. S sint om. P 11 fluit N 14 angeli P1 15 perfudit N 16 sequenti eos N 20 quamuis T 24 iam om. N 29 quippe testamentum P testamentum significat; quod significat et Deuteronomium, quod interpretatur secunda lex; quod significant et prioribus confractis tabulae renouatae. multis enim modis significandum quod uno modo inplendum fuit. iam uero quod sub terehinthoterebintho statutus est lapis, hoc significat quod uirga ad petram, ut aqua proflueret. quia neque hic sine ligno statutus est lapis. ideo autem subter. quia non fuisset in cruce exaltatus nisi humilitate subiectus, uel quod illo tempore, quo id faciebat Iesus Naue, adhuc obumbrandum mysterium fuit. terebinthi etiam lignum medicinalem lacrimam exsudat, quae arbor a septuaginta interpretibus hoc loco posita est quamuis secundum alios interpretes quercus legatur. Mirum est sane,", + "candidate_score": 0.595161, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf029", + "work_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum", + "max_score": 0.669426, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "012_Julius-Firmicus-Maternus_De-errore-profanarum-religionum_window_141", + "psc_text": "quem colis; cum Dei et Christi ejus nomen audierit, contremiscit, et ut interrogantibus nobis respondeat trepidantia verba, vix se colligit: adhaerens homini laceratur, uritur, vapulat, et statim de commissis sceleribus confitetur. Ne hunc colas, ne huic supplices, ne prostratus huic flectas genua, interdicto venerandae legis juberis. Hinc severitatis poena, hinc animadversionis metu metuenda sententia. Quid, Dei indulgentia libertate concessa, jugum potius eligis servitutis?. . . . . . . . . . . . Non desinit Deus summus crimen hoc salutari voce pulsare, sed misericordia ejus errantes homines corrigere frequenti comminatione festinat. Audi per Esaiam prophetam vox divina quid dicat: Adoraverunt deos, quos fecerunt digiti eorum, et curvatus est homo, et humiliatus est vir, et non laxabo illis (Esai. II, 8, 9) . Et jam vos, o profani homines, iratum numen alloquitur, et adhuc errores vestros sacra convenit voce; ait enim in sequentibus per eumdem prophetam: Illis fudistis libamina, et", + "candidate_score": 0.669426, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum", + "max_score": 0.668485, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_134", + "psc_text": "dum in solitudine delitesco, a tanto pontifice repente truncatus, presbyteri nomen amisi. Et tamen iste Hieronymus, cum pannosa turba et sordidatis gregibus, quid Isidoro illi fulmineo [ Al. fulmine] ausus est respondere? At ne forte ille non cederet, et opprimeret eos praesentia, et mole corporis sui, non semel, non tertio, sed frequentissime juraverunt, se eum de quo quaestio erat, scire orthodoxum, nec umquam in suspicione habuisse haereseos. O apertum impudensque mendacium! O testimonium pro se, nec Catoni creditum! In ore enim duorum, vel trium testium stat omne verbum (Deut. XXVII, 6; et Matth. XVIII, 16; et II Cor. XVI, 1). Alicubi [ Al. aliquando] ne dictum, aut tibi alicubi mandatum est, quod sine satisfactione fidei communionem tuam subiremus? Quando per virum disertissimum, et christianissimum Archelaum comitem, qui sequester pacis era, condictus locus foederis fuit, nonne hoc in primis postulatum est, ut futurae concordiae fides jaceret fundamenta? Pollicitus est esse se", + "candidate_score": 0.668485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_134", + "psc_text": "dum in solitudine delitesco, a tanto pontifice repente truncatus, presbyteri nomen amisi. Et tamen iste Hieronymus, cum pannosa turba et sordidatis gregibus, quid Isidoro illi fulmineo [ Al. fulmine] ausus est respondere? At ne forte ille non cederet, et opprimeret eos praesentia, et mole corporis sui, non semel, non tertio, sed frequentissime juraverunt, se eum de quo quaestio erat, scire orthodoxum, nec umquam in suspicione habuisse haereseos. O apertum impudensque mendacium! O testimonium pro se, nec Catoni creditum! In ore enim duorum, vel trium testium stat omne verbum (Deut. XXVII, 6; et Matth. XVIII, 16; et II Cor. XVI, 1). Alicubi [ Al. aliquando] ne dictum, aut tibi alicubi mandatum est, quod sine satisfactione fidei communionem tuam subiremus? Quando per virum disertissimum, et christianissimum Archelaum comitem, qui sequester pacis era, condictus locus foederis fuit, nonne hoc in primis postulatum est, ut futurae concordiae fides jaceret fundamenta? Pollicitus est esse se", + "candidate_score": 0.662224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_3_5", + "bdc_text": "Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) . nicht sonders , dannnur ( SI XIII 30 ) . die tag schript mir Thoman Thomas Gaßner. , der prediger von Lindow , die mainungDer Brief ist nicht erhalten. etc. , wie irm stattschriberAnton Schmölz ( Schmeltz) .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_97", + "psc_text": "contra futurum Origenem scribere. --Tonet Job tormentorum victor, et testa radens putridae carnis saniem, miserias suas resurrectionis spe et veritate soletur: Quis mihi det, inquit, ut scribantur sermones mei? Quis mihi det, ut exarentur in libro stylo ferreo, et plumbi lamina, vel celte sculpantur in silice? Scio enim quod Redemptor meus vivit, et in novissimo 438 die de terra surrecturus sum, et rursum circumdabor pelle mea, et in carne mea videbo Deum: quem visurus sum ego ipse, et oculi mei conspecturi sunt, et non alius. Reposita est haec spes mea in sinu meo (Job. XIX, 23 et seqq.). Quid hac prophetia manifestius? Nullus tam aperte post Christum, quam iste ante Christum de resurrectione loquitur. Vult verba sua in perpetuum durare: et ut nulla possint vetustate deleri, exarari ea vult in plumbi lamina, et sculpi in silice. Sperat resurrectionem, immo novit et vidit, quod vivit Christus redemptor ejus, et in novissimo", + "candidate_score": 0.628463, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.668269, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1012", + "psc_text": "quidem hoc faciendo, quod vel jusserat vel permiserat Deus, sed tamen talia fortasse cupiendo peccaverunt. Quod autem hoc facere divina dispensatione permissi sunt, illius judicio justo bonoque permissi sunt, qui novit et poenis vel coercere improbos, vel erudire subjectos; et praecepta validiora dare sanioribus, et quosdam medicinales gradus infirmioribus ordinare. Moyses vero nec cupiditatis arguendus est in illis rebus desideratis, nec contumaciae in divinis imperiis quibuscumque contemptis. CAPUT LXXIII. Quaedam enim facta, lex illa aeterna quae ordinem naturalem conservari jubet, perturbari vetat, ita medio quodam loco posuit hominibus, ut in eis usurpandis merito reprehendatur audacia, in exsequendis autem obedientia jure laudetur. Tantum interest in ordine naturali, quid a quo agatur, et sub quo quisque agat. Abraham si filium sponte immolaret, quid, nisi horribilis et insanus? Deo autem jubente, quid, nisi fidelis et devotus apparuit (Gen. XXII, 10)? Quod usque adeo ipsa veritas clamat, ut ejus voce deterritus Faustus, cum in", + "candidate_score": 0.668269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_525", + "psc_text": "sciens dixit. Erat enim fidelissimus dispensator prophetici sacramenti, id est, illius sacerdotalis chrismatis, unde Christi nomen agnoscimus: in quo sacramento, quamvis homo pessimus, Caiphas etiam nesciens potuit prophetare. Hoc quippe in eo egit propheticum chrisma, ut prophetaret: hoc autem vita impia, ut nesciens prophetaret. Quo itaque ore dicitur nihil de Christo prophetasse Moyses, a quo illud chrisma coepit, unde Christi nomen innotuit, et unde Christum etiam persecutor Christi vel nesciens prophetavit? CAPUT XXIV. Nam de maledicto pendentis in ligno, jam quantum satis visum est, supra diximus. Interficiendum autem esse prophetam sive principem populi, qui filios Israel a Deo suo vellet avertere, aliquodve infringere mandatorum, non adversus Christum praecepisse Moysen, et ex his quae jam multa egimus, satis clarum est, et magis magisque consideranti dicta et facta Domini nostri Jesu Christi, magis magisque clarebit: quia nec a suo Deo voluit quemquam eorum Christus avertere. Deus quippe, quem illis Moyses diligendum colendumque", + "candidate_score": 0.660253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_5", + "bdc_text": "die tag schript mir Thoman Thomas Gaßner. , der prediger von Lindow , die mainungDer Brief ist nicht erhalten. etc. , wie irm stattschriberAnton Schmölz ( Schmeltz) .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1037", + "psc_text": "spiritus salvus sit in die Domini Jesu (I Cor. V, 5). Tradidit et alios, ut discerent non blasphemare (I Tim. I, 20). Legunt scripturas apocryphas Manichaei, a nescio quibus sutoribus fabularum sub Apostolorum nomine scriptas: quae suorum scriptorum temporibus in auctoritatem sanctae Ecclesiae recipi mererentur, si sancti et docti homines, qui tunc in hac vita erant et examinare talia poterant, eos vera locutos esse cognoscerent. Ibi tamen legunt apostolum Thomam, cum esset in quodam nuptiarum convivio peregrinus et prorsus incognitus, a quodam ministro palma percussum, imprecatum fuisse homini continuam saevamque vindictam. Nam cum egressus fuisset ad fontem, unde aquam convivantibus ministraret, eum leo irruens interemit, manumque ejus, qua caput Apostoli levi ictu percusserat, a corpore avulsam, secundum verbum ejusdem apostoli id optantis atque imprecantis, canis intulit mensis, in quibus ipse discumbebat Apostolus. Quid hoc videri crudelius potest? Verum quia ibi, nisi tamen fallor, hoc etiam scriptum est, quod ei veniam", + "candidate_score": 0.634432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_19", + "bdc_text": "may gen Ougspurg khomen sollen , mit in zuͦ handlenNach Artikel 91 des Bundes vertrages , der 1522 für die Jahre 1523 bis 1534 erneuert worden war , hatte jedes Mitglied die Pflicht , in der Rechtssache eines Bundesgenossen , die während der Vertragsdauer in Gang gekommen war , auch nach deren Ablauf noch mitzuwirken .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_468", + "psc_text": "dederit insuper, ut qui idem solveret, occideretur (Exod. XX, 8-11, et XXXI, 13-17). Hoc igitur Judaei vehementer credebant, docente Moyse: idcircoque Christo ne aures quidem accommodandas putabant, asseveranti Deum semper operari, nec ullum sibi cessationis statuisse diem, quia sit jugis et infatigabilis virtus; seque adeo idcirco nunquam debere cessare, ne sabbatis quidem: Pater enim, inquit, meus semper operatur, et me oportet operari (Joan. V, 17, et IX, 4) . Item Moyses carnis peritomen in sacris et Deo amabilibus numerat, jubetque circumcidi masculinum omne, carne praeputii ipsorum: esseque hoc docet necessarium signum testamenti illius, quod Deus suus disposuerit ad Abraham, affirmatque quod virorum quisquis hoc non gestaverit, exterminabitur ille de tribu sua, et haereditatis quae Abrahae repromissa sit ac semini ejus, non veniet in consortium (Gen. XVII, 9-14). Et hoc ergo Judaei valde crediderant, asseverante Moyse: idcircoque fidem Christo habere non poterant infirmanti ea, et insuper asseveranti quod dupliciter gehennae filius", + "candidate_score": 0.629275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_35_37", + "bdc_text": "Der Passauer Friede von 1552 machte Ottheinrichs Rückkehr möglich . Vier Jahre später trat er die Nachfolge seines kinderlos gestorbenen Onkels Friedrich II . als Kurfürst von der Pfalz an. Auch dort führte er die Reformation durch und erneuerte die Universität Heidelberg .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1056", + "psc_text": "Non deficiet princeps ex Juda, neque dux de femoribus ejus, donec veniat cui repositum est: et ipse exspectatio gentium (Gen. XLIX, 10) . Jam isto tempore omne quoque magisterium Judaeorum, et mystica, unde christi vocabantur, unctio ipsa defecerat secundum prophetiam Danielis. Tunc venit cui repositum erat, exspectatio gentium, et unctus est Sanctus santorum (Dan. IX, 24-27) oleo exsultationis prae participibus suis (Psal. XLIV, 8). Natus est enim Herodis majoris tempore (Matth. II, 1), passus est autem minoris Herodis tetrarchae (Luc. XXIII, 7, 46). Hujus itaque venientis ad oves quae perierant domus Israel (Matth. XV, 24), figuram gessit ipse Judas cum iret ad tondendas oves suas in Thamna, quod interpretatur Deficiens. Jam enim defecerat princeps ex Juda, et omne magisterium atque unctio Judaeorum, ut veniret cui repositum erat. Venit autem cum suo pastore Odollamite, cui nomen erat Iras; et interpretatur Odollamites, Testimonium in aqua. Cum hoc plane testimonio Dominus venit, habens", + "candidate_score": 0.626782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_26_28", + "bdc_text": "Ittern ouch an dess pundtz volstrec kungErfüllung ( s. SI XI 2171f ) . nichtnichts . underlassen , das zum friden dienen hette mögen . Darin er verantwurttgerechtfertigt ( Grimm XII/I 80 ) .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_579", + "psc_text": "in cordibus nostris per Spiritum sanctum qui datus est nobis (Id. V, 5) . Et ipse Dominus: In hoc scient omnes quia discipuli mei estis, si vos invicem diligatis. (Joan. XIII, 35) . Impletur ergo Lex, vel cum fiunt quae ibi praecepta sunt, vel cum exhibentur quae ibi prophetata sunt. Lex enim per Moysen data est, gratia et veritas per Jesum Christum facta est (Id. I, 17). Ipsa Lex cum impleta est, gratia et veritas facta est. Gratia pertinet ad charitatis plenitudinem, veritas ad prophetiarum impletionem. Et quia utrumque per Christum, ideo non venit solvere Legem aut Prophetas, sed adimplere: non ut Legi adderentur quae deerant, sed ut fierent quae scripta erant: quod ipsa ejus verba testantur. Non enim ait, Iota unum, aut unus apex non transiet a Lege, donec addantur quae desunt; sed, donec omnia fiant. LIBER DECIMUS OCTAVUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Non veni Legem solvere, sed adimplere", + "candidate_score": 0.617144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_54_56", + "bdc_text": "Nachdem sich das Reichsstift mit den Herzögen geeinigt hatte , kehrte er ins Kloster zurück . Siehe dazu Marian Gloning , Konrad Reuter , Abt von Kaisheim 1509-1540 , in : Studien und Mitteilungen zur Geschichte des Benediktiner-Ordens und seiner Zweige , Bd. 33 , N. F. 2 . Jg. , 1912 , S. 459-473 ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_1282", + "psc_text": "dixit: Scriptum est in Evangelio, Quia multi venient ab oriente et occidente, et recumbent cum Abraham, et Isaac, et Jacob in regno coelorum (Matth. VIII, 11) . Vos ergo quare non accipitis Patriarchas? Absit nos quidem cuiquam invidere mortalium, quem Deus forte miseratione respiciens sua, de perditione unquam reduxerit ad salutem: sed hoc sane nos ejus esse jam clementiae ponimus qui misertus sit, non illius meriti cujus fuisse negare non possis improbabilem vitam: ac per hoc et Judaeorum patres, Abraham scilicet, et Isaac, et Jacob, si est hoc pro certo de iisdem Christi testimonium quod affertis, quanquam fuerunt ipsi quidem flagitiosissimi, ut fere Moyses indicat eorum pronepos, sive quis alius historiae hujus conditor est, quae dicitur Geneseos, qui eorum vitas nobis odio omni fastidioque dignissimas scripsit; sint tamen et ipsi jam in regno coelorum, sint in loco quem nec crediderant unquam, nec speraverant, ut fere ex eorum liquido libris apparet:", + "candidate_score": 0.612173, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_De-verbis-Scripturae", + "max_score": 0.668177, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zu�� verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_De-verbis-Scripturae_window_1", + "psc_text": "Dico autem cum sint omnes habitabiles, quomodo probari mihi potest unam horam non omnes homines possidere? Sed dico, cum hic dies sit, ostendite mihi in qua parte noctem esse asseveretis, quando totae plagae coeli per diem inlucidentur. Nec enim Moyses aliter nos docuit libro Geneseos, quam ut dies, dies toto mundo esset, et nox, nox orbem universum tenebris obtineret. » Itaque, amice, si sufficiunt ad quaestionem haec quae a te dicta sunt, peto ut concedas patienter, et audias a nobis quae vera sunt. Sed non quo deprehendas humana commenta, quam magis approbes divina esse dicta. Unde si auctoritatis inventa fuerit lectio, locum nobis concedere habes dicendi, ut possis planius ediscere, qualiter beatissimus Moyses breviter de die ac nocte significaverit. Namque et Salomon docet nos dicens: Bonus spiritus tuus est in omnibus; propter quod quicumque errant, partibus corripis: de quibus autem peccant, admones alloquendo, ut relicta imperitia credant in Dei verba", + "candidate_score": 0.668177, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf037", + "work_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus", + "max_score": 0.667767, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "058_Gennadius-Massiliensis_De-ecclesiasticis-dogmatibus_window_49", + "psc_text": "qui ad nos venerint, non requirendum ab iis utrum baptizati sint an non, sed hoc tantum, si credant Ecclesiae fidem, et baptizentur ecclesiastico baptismate. CAPUT LIII. Quotidie eucharistiae communionem percipere nec laudo, nec vitupero. Omnibus tamen dominicis diebus communicandum suadeo et hortor, si tamen mens sine affectu peccandi sit. Nam habentem adhuc voluntatem peccandi, gravari magis dico eucharistiae perceptione quam purificari. Et ideo quamvis quis peccato mordeatur, peccandi non habeat de caetero voluntatem, et communicaturus satisfaciat lacrymis et orationibus; et confidens de Domini miseratione, qui peccata piae confessioni donare consuevit, accedat ad eucharistiam intrepidus et securus. Sed hoc de illo dico quem capitalia et mortalia peccata non gravant; nam quem mortalia crimina post baptismum commissa premunt, hortor prius publica poenitentia satisfacere, et ita sacerdotis judicio reconciliatum communioni sociari, si vult non ad judicium et condemnationem sui eucharistiam 32 percipere. Sed et secreta satisfactione solvi mortalia crimina non negamus, sed mutato", + "candidate_score": 0.667767, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1", + "max_score": 0.667763, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_59", + "psc_text": "prima non doluit insidiatur, ut capiat. § 24 Denique officii sui et commissi muneris ingressum gratia remotis arbitris ac domesticis adprehendit eum dicens: dormi mecum. excusatur Ioseph scripturae testimonio, quia commissum a domino deserere nequibat obsequium. non enim satis est quod securus sui domus interiora quasi qui capi non posset ingressus est: iustus debuit prouidere, ne furenti copiam E daret et eius illa peccato periret. sed qui aduersari sibi domini sui uidebat uxorem neclecti officii etiam a domino cauere debebat offensam. simul adhuc sermonis, non conprehensionis putabat audaciam. § 25 excusatur quod ingressus est, praedicatur 13 Gen. 39, 10 18 Gen. 39, 11 sq. 1 Mori (i eras.) P uxor D 2 impetrare Px imperare cet. 3 affectum 91' (corr. m2) WET 6 lenocenantis B uincla PVUxD 10 cauit B et (corr. m2) P 12 horescit B 13 interpellandi B (i alt. s. u.) P (a ex e m2) adsiduitate", + "candidate_score": 0.667763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_128", + "psc_text": "fides Pauli. ante caecus erat, postea coepit lumen uidere iustitiae, quoniam qui reuelat ad dominum uiam suam et sperat in eum, dominus quoque educet tamquam lumen iustitiam eius et iudicium eius sicut meridiem. et Abrae quando deus apparuit ad ilicem Mambrae, meres erat, cui de praesentia domini lux aeterna fulgebat. F meridies est, quando Ioseph uerus in domum suam intrat, ut prandeat. tunc enim plus dies lucet, quando sacramenta celebramus. § 53 et intulerunt inquit ei munera. nos munera inferimus, ille instaurat conuiuium. ille dicit: adponite panes, quos soli Hebraei sumunt, Aegyptii manducare non possunt. sed ante conuiuium quanta dignatio! quam usus istius et sedulitatis et gratiae morale magisterium! adhuc de .508 A calumnia, quam sibi a Ioseph fieri putabant, fratres suspecti erant. ille inuitabat ad prandium: horum nutabat adfectus, illius perseuerat gratia. primus adpellat, primus interrogat: quomodo habetis? § 54 et iterum ait: recte est pater 2 Gen. 43,", + "candidate_score": 0.66642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_59", + "psc_text": "prima non doluit insidiatur, ut capiat. § 24 Denique officii sui et commissi muneris ingressum gratia remotis arbitris ac domesticis adprehendit eum dicens: dormi mecum. excusatur Ioseph scripturae testimonio, quia commissum a domino deserere nequibat obsequium. non enim satis est quod securus sui domus interiora quasi qui capi non posset ingressus est: iustus debuit prouidere, ne furenti copiam E daret et eius illa peccato periret. sed qui aduersari sibi domini sui uidebat uxorem neclecti officii etiam a domino cauere debebat offensam. simul adhuc sermonis, non conprehensionis putabat audaciam. § 25 excusatur quod ingressus est, praedicatur 13 Gen. 39, 10 18 Gen. 39, 11 sq. 1 Mori (i eras.) P uxor D 2 impetrare Px imperare cet. 3 affectum 91' (corr. m2) WET 6 lenocenantis B uincla PVUxD 10 cauit B et (corr. m2) P 12 horescit B 13 interpellandi B (i alt. s. u.) P (a ex e m2) adsiduitate", + "candidate_score": 0.658647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_15_17", + "bdc_text": "bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_59", + "psc_text": "prima non doluit insidiatur, ut capiat. § 24 Denique officii sui et commissi muneris ingressum gratia remotis arbitris ac domesticis adprehendit eum dicens: dormi mecum. excusatur Ioseph scripturae testimonio, quia commissum a domino deserere nequibat obsequium. non enim satis est quod securus sui domus interiora quasi qui capi non posset ingressus est: iustus debuit prouidere, ne furenti copiam E daret et eius illa peccato periret. sed qui aduersari sibi domini sui uidebat uxorem neclecti officii etiam a domino cauere debebat offensam. simul adhuc sermonis, non conprehensionis putabat audaciam. § 25 excusatur quod ingressus est, praedicatur 13 Gen. 39, 10 18 Gen. 39, 11 sq. 1 Mori (i eras.) P uxor D 2 impetrare Px imperare cet. 3 affectum 91' (corr. m2) WET 6 lenocenantis B uincla PVUxD 10 cauit B et (corr. m2) P 12 horescit B 13 interpellandi B (i alt. s. u.) P (a ex e m2) adsiduitate", + "candidate_score": 0.655427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_2_4", + "bdc_text": "Yn yl , geliepter herr und bruͦder . Nüwe zittungNachrichten ( Grimm XV 591-593 ) . nicht sonders , dannnur ( SI XIII 30 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_140", + "psc_text": "33 13 Act. 9, 15 16 Psalm. XXII 5 17 Gen. 44, 2 19 Rom. 13, 12 20 Gen. 44, 12 22 Gen. 43, 32 2 habes B (e ex i) habes et VT uides et N' spus P (s alt. eras.) 3 resuscitaret N' 4 intra se U'Ux J'T et (se s. u. m2) E intro Px 5 lauit B m3 WoxE lauat B ml cet. 6 lauat PP'PxD 7 dominus Iesns om. N' 8 et om. N'V quinqurpliciter P (i eras.) quincupliciter P m2 in mg. D 10 gratia m2 ex gaudea P 11 biberunt P (bi ex be) illo P 13 annaniam PD 15 ebrietatae P (et a. u.) 16 di.ceret B (s eras) et om. PP'D 17 praeclarQ (Q m2 ex us) PIx scyfus BU' 18 infallebatur PD 19 praecesserat P (prae e.c pro- m2) NVDO 20 singulorum B (n s. u.) 23 uides B (es", + "candidate_score": 0.636271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_26_28", + "bdc_text": "Ittern ouch an dess pundtz volstrec kungErfüllung ( s. SI XI 2171f ) . nichtnichts . underlassen , das zum friden dienen hette mögen . Darin er verantwurttgerechtfertigt ( Grimm XII/I 80 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_164", + "psc_text": "omnes apostoli, non omnes prophetae. non omnes pastores, non omnes uirtutes, non omnes habent gratiam curationum, non omnes linguis loquuntur. ubi diuersa praemia, merita diuersa. § 77 et praemittuntur et patri munera. filius honorat patrem, Christus populum suum inuitat promissis, inuitat D muneribus. portant haec munera illi asini inutiles et laboriosi ante, nunc utiles, portant in typo Christi munera portaturi in euangelio munerammunerum largitorem. § 78 Dimisit autem fratres suos et abierunt. et dixit illis Ioseph: nolite irasci in uia. quam bene docet ab iracundia praecauendum, quod ea possit etiam amantes sui separare germanos, et maxime in uia fugiendam esse discordiam, ubi ipse uiandi comitatus debet inuiolabilis gratiae habere consortium. quid aliud autem ait dominus noster Iesus E ex hoc corpore recessurus, cum discipulos dimitteret suos, nisi ne irascerentur in uia, dicens: pacem relinquo uobis, pacem meam do uobis? ubi enim pax est, iracundia locum 5 Prouerb. 29, 40 (31,", + "candidate_score": 0.617717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_16_18", + "bdc_text": "für den kayser bringen . Aber es ist im abgeschlagen . So hat er die stend erpetten , nach lut ains artickels der vorigen püntnus , daß sy wider uff 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa035.opp-lat1_window_61", + "psc_text": "c) cet. 26 sermonis B (i ex e) 27 praedicatur B (r pr. 8. tc.) quod elapsus est nec pluris fecit uestimenta corporis quam animi castimoniam. reliquit tamquam non sua quae adultera suis manibus detinebat et aliena iudicauit quae tactu inpudicae potuerant conprehendi. magnus tamen uir, qui uenditus seruile F nesciuit ingenium, adamatus non redamauit, rogatus non adquieuit, conprehensus aufugit, qui cum ab uxore domini conueniretur, teneri ueste potuit, non potuit animo capi ac ne ipsa uerba diu quidem passus contagium iudicauit, si diutius moraretur, ne per manus adulterae libidinis incentiua transirent. itaque uestem exuit, crimen excussit et relictis quibus tenebatur exuuiis spoliatus quidem, sed non nudus aufugit, quia erat tectior indumento pudoris; non est enirnenim 493 A nudus nisi quem culpa nudauerit. denique in superioribus habemus quod Adam, posteaquam dei mandata praeuaricatione deseruit et peccati grauis aera contracxit, nudus erat. unde et ipse ait: uocem tuam audiui in paradiso", + "candidate_score": 0.60991, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1", + "max_score": 0.667406, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_13_15", + "bdc_text": "vgl . auch Ambrosius Blarer an Bullinger , 20 . Jan. 1534 , oben S. 44 f, 18-26. , den er gelesen hab. Der pundt ist usaus , zu Ende , vgl . oben S. 44 , Anm. 12 . von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057a.opp-lat1_window_22", + "psc_text": "non se ipse ut sit bonus reficit, dum uolentem, credentem, inuocantem liberat a malo, quod sibi ipse fecit. hoc autem fit, dum gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum renouatur homo interior de die in diem, ut ad sempiternam non poenam sed uitam resnrgatresurgat homo exterior nouissimo die. § 11 'Iterum', ait, 'quaerendum est, quot modis constet omne peccatum. duobus, nisi fallor: si aut illa fiant quae prohibentur aut illa non fiant quae iubentur. tam certe omnia illa quae prohibita sunt uitari possunt quam quae praecepta sunt perfici. nam frustra aut prohiberetur aut iuberetur, quod uel caueri uel impleri non posset. et quomodo negabimus posse 1 Ps. 30, 8 17 Rom. 7, 25; II Cor. 4, 16 1 ei er. P om. m. 1 V eis b saluasti b 3 pertna»sisset V 4 sequuta LP 7 ut om. BNb sic B 9 et-fecit om. N 10 ei om. m. 1", + "candidate_score": 0.667406, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.667358, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_14_16", + "bdc_text": "von gottes gnauden , und hat inanihnen . bischoff von OugspurgChristoph von Stadion. , baider küngklicher und k [aiserlicher ] m[ajestet ] comissarius , treffenlich angehaltenangetragen , nahegelegt ( SI II 1227f). , nur noc h ain zitt lang in den pundt zuͦ verwilgeneinwilligen , die Zustimmung geben ( Grimm XII/I 2275 ) . , so welle er diewil alle ir beschwärden und ausredtEinwände ( Deutsches Rechts wörterbuch I 1072 ) . für den kayser bringen .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_287", + "psc_text": "ergo nunc inuidere boni sermonis gratiam, etiamsi breuis sit. nosti breuiter multa proferre. quod si minus, certe uel spiritali uoce proclama illa, quam etiam tacente Moyse audiebat deus dicens ad eum: quid clamas \") ad me? scilicet cum eum lnterpellaret ln spiritu. conpone et praepara populum mihi oui et alumno tuo et post hoc etiam pastori, nunc uero etiam tecum summo sacerdoti. edoce me quoque aliquid ex disciplina pastorali et populum hunc de oboedientia, de praesenti certe hac plaga et uastatione nobis aliquid philosophare: de iustissimis dei iudiciis, siue conpre­ hendimus nos siue etiam ignoramus abyssum multam, quo­ modo etiam misericordia eius statera est secundum sanctum Esaiam. neque enim bonitas eius sine iudicio est, licet his qui in uinea tota die laborauerant non uideretur aequum quod 3 cum posterioribus facti fuerant aequales. sed et ira secundum peccatorum mensuram calix in manu domini appellatur et poculum ruinae cum bibitur auferri quid", + "candidate_score": 0.667358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10359_sent_29", + "bdc_text": "und on schuld sin welle , wachse darus unfrid unratUnheil , Schaden ( SI VI 1577-1579 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_292", + "psc_text": "unde pestes et morbi? unde terrarum motus et maris terroresque de caelo? uel quo­ modo terra, quae ministerio hominum a creatore formata est. cuius bonis perfrui omnes aequaliter deberemus, ad inpiorum conuertitur poenas, ut, in quibus concessis et indultis nobis ingrati extitimus, in his ipsis poenas luamus et agnoscamus uirtutem eorum per supplicia, quorum gratiam non cognonimus ex beneficiis? quomodo aliis quidem de manu domini dupli- 3 citer peccata redduntur et gemina malitiae mensura retribuitur, aliis uero cum corripiuntur septuplum in sinum eorum defundi dicitur ultio peccatorum? uel quid illud est quod nondum 4 cf. Rom. 9,17 21 cf. Esai. 40, 2 23 cf. Ps. 78, 12 24 cf. Gen. 15,16 g- 1 effundet A 2 quin nimo R 3 faraonetn ROC 4 inpiis (xolt