diff --git "a/10/10618.json" "b/10/10618.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10618.json" @@ -0,0 +1,922 @@ +{ + "letter_id": "10618", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10618", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.062572, + 0.053618, + 0.0465, + 0.05062, + 0.049302, + 0.047415, + 0.053194, + 0.052135, + 0.045954, + 0.048657, + 0.051142, + 0.05285, + 0.047007, + 0.060766, + 0.055766, + 0.045629, + 0.046306, + 0.041452, + 0.045223, + 0.043892 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.668483, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3751", + "psc_text": "potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus, non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125); neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45); nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I, 5). Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui", + "candidate_score": 0.668483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.655496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.654784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.654515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.652252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.651014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.649446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.645413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.638192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.637399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3751", + "psc_text": "potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus, non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125); neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45); nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei (Jacobi I, 5). Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA CCXV. Augustinus Valentine ejusque monachis, de eodem argumento, simul transmittens ipsis librum de Gratia et Libero Arbitrio. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui", + "candidate_score": 0.637075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.633238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2389", + "psc_text": "neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi. 4. Haec esset et nunc silentii mei causa apud te, quae fuit tunc discessionis meae, si te apud illum egisse crederem, ut tam nefarias ulcisceretur injurias. Credunt ista qui nesciunt quomodo, et quoties, et quae nobis dixeris, cum anxia cura perageremus ut quanto tibi familiarius inhaerebat, quanto ad eum crebrius ventitabas, quanto saepius cum solo colloquebaris, tanto magis curaret existimationem tuam; ne his qui tui dicebantur inimici talem exitum daret, ut nihil cum illo aliud egisse putareris. Quod quidem nec ego credo, nec fratres mei qui te in loquelis audierunt, et auditu atque omni nutu viderunt signa benigni pectoris tui.", + "candidate_score": 0.631595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.630788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.626986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.62416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_879", + "psc_text": "perniciosa his qui ea vellent, sicut a parentibus per Legem acceperant, custodire, minus me posuisse, Illo duntaxat tempore, quo primum fidei gratia revelata est: tunc enim hoc non erat perniciosum. Progressu vero temporis illae observationes ab omnibus Christianis desererentur; ne, si tunc fieret, non discerneretur quod Deus populo suo per Moysen praecepit, ab eo quod in templis daemoniorum spiritus immundus instituit. Proinde potius culpanda est negligentia mea, quia hoc non addidi, quam objurgatio tua. Verumtamen longe antequam litteras tuas accepissem, scribens contra Faustum manichaeum quomodo eumdem locum, quamvis breviter explicaverim, et hoc illic non praetermiserim, et legere poterit, si non dedignetur, Benignitas tua, et a charissimis nostris, per quos nunc haec scripta misi, quomodo volueris tibi fides fiet, illud me ante dictasse: mihique de animo meo crede, quod coram Deo loquens, jure charitatis exposco, nunquam mihi visum fuisse, etiam nunc Christianos ex Judaeis factos, sacramenta illa vetera quolibet affectu, quolibet", + "candidate_score": 0.623243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.620635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_251", + "psc_text": "mirabilis semper, ut scriptum est, in sanctis suis (Psal. LXVII, 36), vel primi, vel cum primis sciamus. 2. Non autem tantum hoc scribimus gratulandum, quod episcopatum Augustinus acceperit, sed quod hanc Dei curam meruerint Africanae Ecclesiae, ut verba coelestia Augustini ore perciperent, qui ad majorem Dominic. muneris gratiam novo more provectus, ita consecratus est, ut non succederet in cathedra episcopo, sed accederet. Nam incolumi Valerio Hipponensis Ecclesiae episcopo, coepiscopus Augustinus est. Et ille beatus senex, cui purissimam mentem nulla unquam liventis invidiae macula suffudit, dignos sui cordis pace nunc ab altissimo fructus capit, ut quem successorem sacerdotii sui simpliciter optabat, hunc mereatur tenere collegam. Credine hoc potuit antequam fieret? Sed in hoc quoque Omnipotentis opere dici evangelicum illud potest: Hominibus haec ardua; apud Deum autem omnia possibilia (Luc. XVIII, 27). Exsultemus itaque et laetemur in eo qui facit mirabilia solus, et qui facit unanimes habitare in domo, quoniam ipse respexit", + "candidate_score": 0.608639, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.665267, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.665267, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_353", + "psc_text": "fratrum multitudine vix abbas omnium spiritalibus necessitatibus sufficere possit, cum praesertim eas per se cognoscere sibi haudquaquam vacet. Signanter vero S. Benedictus dixit, gregis sibi commissi, quia, inquit Hildemarus, « non est suus ille grex, sed Domini et sibi commissus; unde quia suus non est, sed sibi commissus, ideo debet diligenti cura illum tractare. » Ante omnia ne dissimulans. ] Id est negligens; nam, ut dicit Boherius, in multis locis ponitur dissimulatio pro negligentia. Aut parvipendens. ] Hoc est contemnens. Magnum noveris esse quod sequitur; nam, ut aiunt Smaragdus et Hildemarus parvipendere 85 idem est ac magnum aliquid animo superbo despicere, seu parum aestimare. Salutem animarum sibi commissarum. ] Magnum utique salus animae, pro qua Christus mortuus est. Plus gerat sollicitudinem de rebus terrenis ac transitoriis, atque caducis. ] Supple, quam de animabus. Non omnem omnino curam rerum temporalium abbati S. Pater adimit, sed nimiam tantum ac superfluam; de qua", + "candidate_score": 0.653965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1842", + "psc_text": "quasi generaliter dixerat jam solita S. Pater discretione temperat, a coquinae officio aegrotos, et gravioribus utilitatibus occupatos eximens. Et certe inhumanum 442 foret infirmos huic officio deputare. Sed quaeret aliquis quaenam sit meritoque dici debeat causa gravis utilitatis? Respondet Hildemarus eam esse, quam agnoscentes fratres, dimissa concordia, haud murmurant; quod propter eam talis frater excusetur a coquina: quapropter « haec utilitas grandis sive magna ex Bernardo Cassinensi debet esse abbati manifesta, et fratribus non incognita, ne forte possit esse alicujus discordiae causa, videlicet quod hic excusaretur, alio laborante. » An vero inter hujusmodi gravioribus utilitatibus occupatos abbas recenseri debeat, forte dubitabit aliquis: at mihi nullus videtur dubii locus, si vel minimum ad S. Benedicti mentem attendatur: quis enim in monasterio gravioribus causis occupetur illo, qui rerum omnium curam suscepit? Et certe si cellerarius solis temporalibus curis detentus excusetur, quidni excusabitur et abbas, ad quem et temporalium et spiritalium sollicitudo respicit?", + "candidate_score": 0.641552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1528", + "psc_text": "est. Cum igitur parum deliquerimus vel torpuerimus, ne spernamus illud parum, quoniam id quod neglectum est magnum fit: vestimentum frangi incipiens et neglectum, tandem scinditur; et tectum cum paucae regulae ceciderunt, neglectum integram domum pessumdat: haec igitur considerantes nunquam parva spernamus, ne in magna dilabamur. » Ut autem S. Benedicti mentem plenius attingamus, inquirendum est quaenam leves culpae censeri debeant; nam graviores sequenti capitulo investigabimus. Itaque « levioris culpae reus est, inquit S. Isidorus (Cap. 16), qui otiosus esse dilexerit, qui ad officium, vel ad collationem, vel ad mensam tardius venerit; qui in choro horis riserit fabulisve vacaverit; qui relicto officio vel opere, extra necessitatis 364 causam foras discesserit, qui torporem aut somnum amaverit, qui saepius juraverit, qui multiloquus fuerit, qui ministerium cujuslibet operis injunctum sibi sine benedictione susceperit, ac peracto opere benedictionem minime postulaverit, qui injunctum opus negligenter et tardius expleverit, qui casu vas aliquod fregerit, qui damnum rei", + "candidate_score": 0.636039, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.662949, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", + "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", + "candidate_score": 0.662949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.652841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_315", + "psc_text": "indigentes illuminans, nullo indigens lumine, qua mundus administratur usque ad arborum volatica folia? tu procurasti pervicaciae meae, qua obluctatus sum Vindiciano acuto seni, et Nebridio adolescenti mirabilis animae: illi vehementer affirmanti, huic cum dubitatione quidem aliqua, sed tamen crebro dicenti, non esse ullam artem futura praevidendi; conjecturas autem hominum habere saepe vim sortis, et multa dicendo dici pleraque ventura, nescientibus eis qui dicerent, sed in ea non tacendo incurrentibus: procurasti ergo tu hominem amicum, non quidem segnem consultorem mathematicorum, nec eas litteras bene callentem; sed, ut dixi, consultorem curiosum, et tamen scientem aliquid quod a patre suo se audisse dicebat, quod quantum valeret ad illius artis opinionem evertendam ignorabat. Is ergo vir nomine Firminus, liberaliter institutus et excultus eloquio, cum me tanquam charissimum, de quibusdam suis rebus, in quas saecularis spes ejus intumuerat, consuleret quid mihi secundum suas, quas constellationes appellant, videretur; ego autem, qui jam de hac re in", + "candidate_score": 0.640065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.636525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_441", + "psc_text": "tantum ingravesceret ut non valerem loqui, ascendit in cor meum admonere omnes meos qui aderant, ut deprecarentur te pro me, Deum salutis omnimodae. Et scripsi hoc in cera, et dedi ut eis legeretur. Mox ut genua supplici affectu fiximus, fugit dolor ille. Sed quis dolor? aut quomodo fugit? Expavi, fateor, Domine meus, Deus meus; nihil enim tale ab ineunte aetate expertus fueram. Et insinuati sunt mihi in profundo nutus tui; et gaudens in fide laudavi nomen tuum. Et ea fides me securum esse non sinebat de praeteritis peccatis meis, quae mihi per Baptismum tuum remissa nondum erant. CAPUT V Ambrosium consulit quid legendum. 13. Renuntiavi, peractis vindemialibus; ut scholasticis suis Mediolanenses venditorem verborum alium providerent, quod et tibi ego servire delegissem, et illi professioni, prae difficultate spirandi ac dolore pectoris, non sufficerem. Et insinuavi per litteras antistitituo, viro sancto Ambrosio pristinos errores meos, et praesens votum meum, ut moneret quid", + "candidate_score": 0.62603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_682", + "psc_text": "Et hoc utrumque magnum corpus non absurde terra est, ad illud nescio quale coelum quod Domino est, non filiis hominum. CAPUT III. Quid tenebrae super faciem abyssi. 3. Et nimirum haec terra erat invisibilis et incomposita, et nescio quae profunditas abyssi super quam non erat lux; quia nulla species erat illi; unde jussisti ut scriberetur, quod tenebrae erant super abyssum (Gen. 1, 2) ; quid aliud quam lucis absentia? Ubi enim lux esset, si esset, nisi superesset eminendo et illustrando? Ubi ergo lux nondum erat, quid erat adesse tenebras, nisi abesse lucem? Super itaque erant tenebrae, quia lux super aberat; sicut sonus ubi non est, silentium est. Et quid est esse ibi silentium, nisi sonum ibi non esse? Nonne tu, Domine, docuisti hanc animam quae tibi confitetur? Nonne tu, Domine, docuisti me, quod priusquam istam informem materiam formares atque distingueres, non erat aliquid; non color, non figura, non corpus, non", + "candidate_score": 0.608587, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.65722, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.65722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.650891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.650516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.648459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", + "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", + "candidate_score": 0.647227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1427", + "psc_text": "torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312", + "candidate_score": 0.646019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1231", + "psc_text": "ignorantiam superat, sed erudita, gravius contra scientiae gloriam pugnat. Vix carnis suae sibi tyrannidem subjicit, sed tamen adhuc intus culpae imagines tolerat, cujus jam foris opera vincendo restrinxit. In auctoris sui inquisitione se erigit, sed reverberatam hanc, corporearum rerum amica caligo confundit. Semetipsam qualiter incorporea corpus regat intueri vult, et non valet. Requirit mire quod sibi respondere non sufficit, et sub eo ignara deficit, quod prudenter requirit. 269 Amplam se simul et angustam considerans, qualem se veraciter aestimet, ignorat, quia si ampla non esset, nequaquam tam investiganda requireret, et rursum si angusta non esset, hoc ipsum saltem quod ipsa requirit inveniret. 55. Homo dum relicto Deo, se sibi sufficere credidit, nihil in se nisi tumultum perturbationis invenit. Hoc pressus Job misericordiam Dei postulat. --Bene ergo dicitur: Posuisti me contrarium tibi, et factus sum mihimetipsi gravis, quia dum repulsus homo, et a carne molestias, et a mente quaestiones tolerat, grave nimirum", + "candidate_score": 0.645455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", + "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", + "candidate_score": 0.645399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1921", + "psc_text": "David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis eruperat, et simulatus consolator apparebat, per patientiam suam typum servat Ecclesiae, quae novit talia audiendo tolerare, et, cum ejus sermo admittitur, ratiocinando destruere, et dicit: CAPUT II. [ Rec II ]. CAP. XVI, VERS. 2.-- Audivi frequenter talia. 2. Job typus Ecclesiae a fictis amicis oppressae, consolatores simulantibus. A consolatoriis verbis ad increpatoria amici Job eruperant. --Electi quippe frequenter aliena mala quasi sua audiunt, et ab his eis crimen impingitur a quibus crimina impacta perpetrantur. Hac autem responsione beatus Job illud Ecclesiae tempus significat quo, oppressa ab adversariis, temporali eorum potentia quasi dejecta creditur. Unde sequitur:--IBID.-- Consolatores onerosi omnes vos", + "candidate_score": 0.642194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1427", + "psc_text": "torqueor. Nequaquam quippe ita nos debere loqui dicimus cum, nostrae infirmitatis modum ex inquisitione transeuntes, nosmetipsos pavore reprehendimus, et supernae reverentiae consideratione refrenamus. In qua refrenatione scilicet mentis nostrae facies commutatur, quia quae prius non capiens audenter summa requirebat, infirmitatem suam postmodum agnoscens, venerari inchoat quod ignorat. Sed in ipsa commutatione dolor est, quia valde affligitur, quoniam primae culpae merito ad intelligenda ea quae de ipsa sunt caecatur. Quae patitur, justa esse considerat; pavet, ne in dolore per licentiam locutionis excedat; ori silentium indicit, sed excitatus dolor eo ipso quo restringitur augetur. Dicat ergo: Cum dixero, Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312", + "candidate_score": 0.642169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1183", + "psc_text": "cum consideratione districti judicii per pavorem spiritus angustatur. Unde et apte mox subditur: CAPUT XXI [ Rec. XI ]. IBID.-- Loquar in tribulatione spiritus mei. 37. Peccatorum confessionem comitari debet poenitentiae luctus. --Tribulatio quippe spiritus linguam commovet, ut reatum pravi operis vox confessionis impugnet. Sciendum quoque est quia saepe et reprobi peccata confitentur, sed deflere contemnunt. Electi autem culpas suas, quas vocibus confessionis aperiunt, districtae animadversionis fletibus insequuntur. Unde bene beatus Job postquam se ori suo non parcere spopondit, tribulationem mox spiritus subdidit. Ac si aperte fateretur, dicens: Sic reatum lingua loquitur, ut nequaquam expers a moeroris stimulo per alia spiritus vagetur: sed culpas loquens, vulnus aperio; culpas vero ad correctionem cogitans, salutem vulneris ex medicamine moeroris quaero. Qui enim mala quidem quae perpetravit insinuat, sed flere quae insinuaverit recusat, quasi subducta veste vulnus detegit, sed torpenti mente medicamentum vulneri non apponit. Confessionis igitur vocem solus necesse est ut moeror", + "candidate_score": 0.64153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1428", + "psc_text": "faciem meam, et dolore torqueor, quia tunc gravius plerumque affligimur, cum quasi per consolationis studium afflictionis nostrae nobis conamur mala levigare. Sed quisquis, jam subtiliter parentis primi damnatione propagata, humani generis damna considerat, superest ut his adjungere propria metuat. Unde vir sanctus postquam communia intulit, repente specialia subjungit, dicens: 312 CAPUT XXXIV [ Rec. XVII ]. VERS. 28.-- Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti. 52. Operibus etiam bonis timendum Job docet. --Quae beatus Job opera exercuit, sacrae hujus historiae textus ostendit. Holocaustis quippe multiplicibus auctorem placare studuit, quia juxta filiorum numerum, ut scriptum est, consurgens diluculo, offerebat holocausta per singulos; eosque non solum ab immundis actibus, sed a prava quoque cogitatione mundabat. De quo, Scriptura teste, perhibetur: Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis (Job. I, 5) . Affectum ergo compassionis exercuit, quia ipse de se amicorum quaestionibus exactus dicit: Flebam", + "candidate_score": 0.639859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1228", + "psc_text": "carnis, et post pondera mentis exprimamus. 53. Quot modis homo sibi gravis sit, propter corpus. Et propter mentem. Mens nostra ampla et angusta. --Ut enim taceamus hoc, quod dolores tolerat, quod febribus anhelat, sua quadam aegritudine constringitur ipsa haec nostri corporis quae salus vocatur. Nam otio tabescit, opere deficit; inedia deficiens, cibo reficitur ut subsistat; refectione lassescens, abstinentia relevatur ut vigeat; aqua perfunditur, ne arescat; linteis tergitur, ne ipsa nimis perfusione liquefiat; labore vegetatur, ne quiete torpeat; quiete refovetur, ne laboris exercitatione succumbat; fatigata vigiliis, somno reparatur; oppressa somno, vigiliis excutitur, ne sua pejus quiete lassetur; vestibus tegitur, ne frigoris adversitate penetretur; quaesito calore deficiens, aurarum flatu refovetur. Cumque inde molestias invenit, unde vitare molestias quaesivit, male sauciata, ut ita dixerim, de ipso suo medicamine languescit. Remotis ergo febribus, cessantibusque doloribus, ipsa nostra salus aegritudo est, cui curandi necessitas nunquam deest. Quot enim solatia ad vivendi usum quaerimus, quasi tot", + "candidate_score": 0.637474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.636947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", + "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", + "candidate_score": 0.636939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1512", + "psc_text": "nobis polluerunt opera, diluant lamenta; et si quid adhuc culpa delectationis inquinat, poena moeroris tergat. Beatus igitur Job, 330 quia vitam patrum praecedentium conspicit, quid in se gemere debeat subtilius agnoscit. Sed magni doloris magisterio, dum sua plangit, ad lamenta nos instruit: ut quo virtutes in aliis cernimus, eo apud districtum judicem nostra sollicite delicta timeamus. Sequitur: CAPUT LX. VERS. 18.-- Quare de vulva eduxisti me? Qui utinam consumptus essem, ne oculus me videret. 91. Quod nimirum prima oratione jam protulit, dicens: Quare non in vulva mortuus sum? Qui hoc quoque quod hic adjicit, subdens,--VERS. 19.-- Fuissem quasi non essem, de utero translatus ad tumulum, illic verbis aliis non aliter adjungit, dicens: Sicut abortivum absconditum non subsisterem, vel qui concepti non viderunt lucem (Job. III, 16) . Quia vero haec superius late digessimus (Lib. IV, n. 48 et seq.), pro vitando lectoris fastidio, exposita replicare declinamus. Sequitur: CAPUT LXI [", + "candidate_score": 0.636121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1933", + "psc_text": "Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV ]. VERS. 8.-- Nunc autem oppressit me dolor meus, et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. 9. Dolor Ecclesiae dum ad malorum exempla infirmos pertrahi conspicit. --Dolore suo sancta Ecclesia premitur quando in malitia sua crescere perversos intuetur. Et quia dum pravi crescunt etiam infirmi qui in ea sunt ad sequenda studia pravitatis irritantur, recte additur: Et in nihilum redacti sunt omnes artus mei. Sicut enim per ossa fortes, sic per artus infirmi quique designari solent. Membra ergo Ecclesiae ad nihilum rediguntur quando ex imitatione pravorum in hoc mundo crescentium infirmi quique deterius infirmantur. Videntes etenim felicitatem malorum, saepe", + "candidate_score": 0.635304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.63462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1420", + "psc_text": "se sequentibus praenuntiando declaravit. Unde et apte protinus per compassionem ad eorum quoque duritiam sermo convertitur, atque ab eis quomodo prophetiae gratia subtrahitur, indicatur. Nam subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 27.-- Cum dixero: Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. 49. Judaeorum perfidia et reprobatio. --Plebs quippe Judaica loqui ut prius noluit, quae eum quem praedixerat negavit. Sed commutata facie dolore torquetur, quia dum interni sui hominis aspectum, quo agnosci a conditore potuerat, foeditate perfidiae polluit, a praesentibus malis incipiens, sub aeterna se ultione damnavit. Quasi enim commutata facie, ab auctore non cognoscitur, quae perdita bonae conscientiae fide reprobatur. Sed nimirum restat ut suppliciorum dolor torqueat, quam suus non cognoscens conditor ignorat. Quia igitur haec sub Redemptoris nostri significatione transcurrimus, nunc moraliter discutiendo replicemus. SENSUS MORALIS.--50. CAP. IX, VERS. 25.-- Dies mei velociores fuerunt cursore; fugerunt, et non viderunt bonum.--Quibus bonis homo peccando spoliatus, quibus malis obnoxius. --Sicut saepe", + "candidate_score": 0.630479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1950", + "psc_text": "Unde et praedicator egregius cum persecutionum mala toleraret, atque sub persecutione adversariorum gemeret, teneram discipulorum mentem de suis afflictionibus consolans, ait: Ipsi enim scitis quod in hoc positi sumus (I Thess. III, 3) . Ac si eis aperte dicat: Quid in hoc tempore vulnera nostra miramini, qui si aeterna gaudia quaerimus, huc ad hoc venimus, ut feriamur? Sequitur: CAPUT XVI. VERS. 14.-- Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, et effudit in terram viscera mea. 19. Hostis tentationum jaculis ab omni parte nos impetit. --Haec juxta litteram beato Job congruere posse videbantur, per hoc quod dicitur: Circumdedit me lanceis suis, convulneravit lumbos meos, non pepercit, nisi subderetur quod de eo minime scriptum legitur: Effudit in terram viscera mea. Ex qua re necesse est ut dum hoc juxta litteram invenire non possumus, ea quae in verbis ejus secundum historiam sonant juxta spiritum inquiramus. Sancta Ecclesia lanceis ab hoste suo", + "candidate_score": 0.627783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1419", + "psc_text": "ab alto volatu celsitudinis ad terras veniat, escam cadaveris inferius inquirat. Paulo post etenim subdit, dicens: Disciplina pacis nostrae super eum, et livore ejus sanati sumus (Isai. LIII, 5) . Et rursum: Et homo est, et quis cognoscet eum (Jer. XVII, 10, sec. LXX) ? Sublevata ergo in divinitatem mens justi, cum dispensationis gratiam ex ejus carne considerat, quasi a summis repente, ut aquila ad escam volat. Sed ecce ille Israeliticus populus immenso dudum prophetiae spiritu infusus ejusdem prophetiae dona perdidit, atque in ea fide quam praevidendo nuntiaverat non permansit; 310 et a se Redemptoris praesentiam negando repulit, quam cunctis se sequentibus praenuntiando declaravit. Unde et apte protinus per compassionem ad eorum quoque duritiam sermo convertitur, atque ab eis quomodo prophetiae gratia subtrahitur, indicatur. Nam subditur: CAPUT XXXIII. VERS. 27.-- Cum dixero: Nequaquam ita loquar, commuto faciem meam, et dolore torqueor. 49. Judaeorum perfidia et reprobatio. --Plebs quippe Judaica loqui", + "candidate_score": 0.624943, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.656579, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.656579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.649109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_867", + "psc_text": "πεδίον ἀδολεσχῆσαι, veniente Rebecca futurae Ecclesiae animo videns mysteria: malo, inquam, hallucinari tecum verbis senilibus, ne videar artem deseruisse, quam concitatioribus deflare aliquid jam nec studiis nostris aptum nec viribus. Vale, et nos dilige; quia ego te diligo. EPISTOLA LI. Adventum ejus non ingrato affectu se declinare, sed ne tacere cogeretur, aut offensionis causam praeberet. Iracundum esse Theodosium, sed ex se placabilem: ne igitur eum commoveret, valetudinem excusasse. Ingemuisse episcopos caedem Thessalonicensem, proinde in eluenda illa sanctorum imitandam poenitentiam, sine qua peccatum non tollitur. Diabolum qui ei inviderit, vincendum. Non audere se, illo praesente, offerre sacrificium, a quo etiam divinitus fuerit deterritus: at ipsam poenitentiam sacrificium esse. Quod factum ejus non praeverterit, dolere se, quippe qui eum vere diligat. Augustissimo imperatori THEODOSIO AMBROSIUS episcopus. 1. Et veteris amicitiae dulcis mihi recordatio est, et beneficiorum, quae crebris meis intercessionibus summa gratia in alios contulisti, gratiae memini. Unde colligi potest quod non", + "candidate_score": 0.643466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.635971, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.656126, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1322", + "psc_text": "ego non negligentia, sed venalitate ejus factum arbitror. Unde miror quia in eo culpam hanc minime vestra excellentia vindicavit. Sed tamen quia hoc miratus sum, memetipsum citius reprehendi. Nam ubi domnus Justinus consilium praebet, qui pacem cum catholica Ecclesia non habet, ibi non possunt haeretici addici. Praeterea sancti Petri apostolorum principis natalitium diem in Romana civitate vos facere velle perhibetis. Et oramus omnipotentem Dominum ut sua vos misericordia protegat, et vota vestra implere concedat. Sed praedictus vir eloquentissimus, peto ut simul veniat; qui si non venerit, a vestris obsequiis recedat. Vel certe si vestra excellentia fortasse emergentibus causis venire nequiverit, ipse aut sanctae Ecclesiae unitati communicet, aut peto ut vestrorum consiliorum particeps non sit. Bonum enim virum audio, si pessimi non esset erroris. De causa vero Maximi, quia importunitatem dulcedinis vestrae jam ferre non possumus, quid decrevimus, Castorio notario suggerente cognoscetis. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 44). EPISTOLA X.", + "candidate_score": 0.656126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.648439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.645195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_304", + "psc_text": "Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis firmam statuimus illibatamque servari, ut et tua Ecclesia, juvante Domino, suo tantummodo sit jure contenta et monasterium illud, nulli ulterius alii quam generali canonicaeve jurisdictioni deserviens, remotis vexationibus ac cunctis gravaminibus, divinum opus cum summa animi devotione perficiat. (Vide ep. 12.) Gregorius Castorio episcopo de Arimino. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei", + "candidate_score": 0.639923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.639805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_85", + "psc_text": "vobis claves transmisi, quae super aegros positae multis solent miraculis coruscare. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 23; l. IV, c. 25.) EPISTOLA XXVII. AD ANASTASIUM ARCHIEPISCOPUM CORINTHI. Ordinationem suam gemens indicat, et Bonifacium defensorem commendat. Gregorius Anastasio archiepiscopo Corinthi. Judicia Dei quanto sunt investigabilia, tanto debent humanis sensibus esse metuenda; ut quia ea ratio mortalis comprehendere non valet, his se necesse est humilis cordis cervice substernat, quatenus quo eam regentis voluntas duxerit, illuc obedientibus mentis gressibus prosequatur. Ego autem considerans infirmitatem meam ad apostolicae sedis culmen non posse pertingere, onus hoc malui declinare, ne in pastorali regimine imparis administrationis actione succumberem. Sed quia contraire non est Domini disponentis arbitrio, obedienter secutus sum quod misericors de me regentis manus voluit operari. Nam fraternitati vestrae, etsi praesens non eveniret occasio, necessario fuerat indicandum quod licet indignum me apostolicae sedi Dominus praeesse dignatus est. Cum ego fieri hoc et causa posceret, et", + "candidate_score": 0.638243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1322", + "psc_text": "ego non negligentia, sed venalitate ejus factum arbitror. Unde miror quia in eo culpam hanc minime vestra excellentia vindicavit. Sed tamen quia hoc miratus sum, memetipsum citius reprehendi. Nam ubi domnus Justinus consilium praebet, qui pacem cum catholica Ecclesia non habet, ibi non possunt haeretici addici. Praeterea sancti Petri apostolorum principis natalitium diem in Romana civitate vos facere velle perhibetis. Et oramus omnipotentem Dominum ut sua vos misericordia protegat, et vota vestra implere concedat. Sed praedictus vir eloquentissimus, peto ut simul veniat; qui si non venerit, a vestris obsequiis recedat. Vel certe si vestra excellentia fortasse emergentibus causis venire nequiverit, ipse aut sanctae Ecclesiae unitati communicet, aut peto ut vestrorum consiliorum particeps non sit. Bonum enim virum audio, si pessimi non esset erroris. De causa vero Maximi, quia importunitatem dulcedinis vestrae jam ferre non possumus, quid decrevimus, Castorio notario suggerente cognoscetis. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 44). EPISTOLA X.", + "candidate_score": 0.627293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_7_9", + "bdc_text": "Bernę , ipso ascensionis die 35 . Tuus Bert. H. [ Adresse auf der Rückseite : ] Heinrico Bullingero , fratri suo charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1611", + "psc_text": "vestra magis mercede poscimus gratias referamus, et excellentiae vestrae beatus Petrus apostolorum princeps, quem in nobis, concedendo quae petimus, Christiana devotione veneramini, recompenset. EPISTOLA CXVIII. AD VANTILONUM ET ARIGIUM. Hilarium commendat, ut illi suum patrocinium impendant. Gregorius Vantilono et Arigio. Ad magnam gloriae vestrae laudem accedit, quod Hilarius, praesentium lator, valido se fidit praesidio relevari, si assequi favorem tuitionis vestrae meruerit. Quod adeo, sicut est, magnum existimat, 1025 ut ad hoc obtinendum etiam nostram sui commendationem adhibere studuerit adjutricem. Hunc igitur quoniam ad vestrum videmus patrocinium desideranter velle confugere, scribere pro eo non judicavimus differendum: confidentes tanto vos defensionem petentibus libenter impertiri, quanto et eam in tristitia et in stricto positos cognoscitis suppliciter exspectare. Ea de re gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, petimus ut quia praedictus portitor aliquorum inimicitiis se contra rationem asserit subjacere, patrocinium vestrum, quod magnopere cupit, inveniat, et nullam illum contra aequitatem molestiam, nullam vexationem patiamini sustinere;", + "candidate_score": 0.627151, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.65457, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_134", + "psc_text": "abs te de carcere ad me esse venturum sciebas, de salute tua vel quid penes te agatur mihi non significaveris. Sed hoc solet contingere servis Dei, maxime eis qui in confessione Christi sunt constituti. Scio enim quoniam unusquisque jam quae sunt saeculi non attendit, quoniam coronam coelestem sperat. Ego enim dixi fortasse oblitum te esse mihi scribere. Nam, ut tibi quoque de infimo tuus vel frater dicar, si fuero dignus Celerinus audire, tamen cum essem et ego in tam florida confessione, fratres meos vetustissimos memorabam, et eos litteris meis memoravi charitatem pristinam eorum penes me meosque nunc esse. Peto tamen, charissime, a Domino ut, si ante cruore illo sancto laveris, si prius passus fueris pro nomine Domini nostri Jesu Christi quam litterae meae te in hoc mundo apprehendant, 29 vel nunc si apprehenderint, mihi ad haec rescribas. Sic coronet te cujus nomen confessus es. Credo enim quoniam, etsi in hoc", + "candidate_score": 0.65457, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum", + "max_score": 0.653644, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Libri-ad-Trasimundum_window_144", + "psc_text": "potes me mundare (Matth. VIII, 2) ; cum dicit, si vis, potes, ostendit divinam voluntatem ipsam esse plenissimam potestatem. Denique etiam Dominus hoc misericorditer effectu curationis ostendit, quod crediderat fideliter qui poposcit; ait enim: Volo, mundare; et confestim mundata est lepra ejus. Sicut faciens ergo mundum, non cujusquam sensit laboris incommodum, ut vires labore operationis exhaustas, quietis posset instaurare successu; sed cum se requievisse dicit, nos post bona opera requieturos ostendit: ita cum venisse, vel descendisse dicitur, divinae revelationis erga nos gratia commendatur; et cum non descendere, sed ascendere dicitur, profectus nostrae illuminationis agnitionisque monstratur. CAPUT XIII. De sensu dicti: Noli me tangere, etc. Dissolutio contrarietatis quae videtur inter Evangelia. Talem Dominus Jesus ascensum significavit, quando tangendi se facultatem Mariae Magdalenae prohibuit. Post resurrectionem namque cum flenti misericorditer appareret, Joannes eum dixisse commemorat: Noli me tangere, nondum enim ascendi ad Patrem meum (Joan. XX, 17) . Hic tactus, de quo", + "candidate_score": 0.653644, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum", + "max_score": 0.65175, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10", + "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in", + "candidate_score": 0.65175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10", + "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in", + "candidate_score": 0.622709, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.649383, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.649383, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.637719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_330", + "psc_text": "sed totos episcopos esse non posse; et, cum singuli diversorum charismatum proprietate potiantur, sufficere omnes sibi, omnibus neminem. si militarem dixero forte personam, protinus in haec verba consurgitur: Sidonius ad clericatum quia de saeculari professione translatus est, ideo sibi assumere metropolitanum de religiosa congregatione dissimulat; natalibus turget, dignitatum fastigaturinsignibus, contemnit pauperes Christi. quapropter in praesentiarum solvam quam non tam bonorum caritati quam maledicorum suspicioni debeo fidem (vivit 1 Spiritus Sanctus, omnipotens Deus noster, qui Petri voce damnavit in Simone mago cur opinaretur gratiam benedictionis pretio sese posse mercari) me in eo, quem vobis opportunum censui, nec pecuniae favere nec gratiae, sed statu satis superque trutinato personae temporis, provinciae civitatis, virum, cuius in consequentibus raptim vita replicabitur, competentissimum credidisse. benedictus Simplicius, hactenus vestri iamque abhinc nostri, modo per vos deus annuat, habendus ordinis comes, ita utrique parti vel actu vel professione respondet, ut et respublica in eo quod admiretur et ecclesia", + "candidate_score": 0.636632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_3_5", + "bdc_text": "Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_442", + "psc_text": "non sine labore transgredi queat ac supervadere. unde et prope suspicor, domine papa, propter eloquium exundans atque ineffabile (venia sit dicto) te superbire. sed licet bono fulgeas ut conscientiae sic dictionis ordinatissimae, nos tibi tamen minime sumus refugiendi, qui bene scripta laudamus, etsi laudanda non scribimus. quocirca desine in posterum nostra declinare iudicia, quae nihil mordax nihil quoque minantur increpatorium. alioquin, si distuleris nostram sterilitatem facundis fecundare colloquiis, aucupabimus nundinas involantum et ultro scrinia tua coniventibus nobis ac subornantibus effractorum manus arguta populabitur inchoabisque tunc frustra moveri spoliatus furto, si nunc rogatus non moveris officio. memor nostri esse dignare, domine papa. Sidonius domino papae Principio salutem. Quamquam nobis non opinantibus, desiderantibus tamen litteras tuas reddidit gerulus antiquus, idoneus inventus, cui iure repetita credantur officia, quandoquidem prima sic detulit. igitur affatu secundo vel potius benedictione donatus ipse quoque rependo alterum salve, obsequia combinans numeris aequata, non meritis. et quia, domine papa,", + "candidate_score": 0.635865, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.649288, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", + "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.649288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_482", + "psc_text": "transeat. Dicam, dicam, ut etiam contra me sermo Dei sonet per me. Ego reum me esse non abnego, torporem meum atque negligentiam video. Erit fortasse apud pium judicem impetratio veniae ipsa cognitio culpae. 6. Et quidem in monasterio positus, valebam et ab otiosis linguam restringere, et in intentione orationis pene continue mentem tenere. At postquam cordis humerum sarcinae pastorali supposui, colligere se ad semetipsum assidue non potest animus, quia ad multa partitur. Cogor namque modo Ecclesiarum, modo monasteriorum causas discutere, saepe singulorum vitas actusque pensare; modo quaedam civium negotia sustinere, modo de irruentibus barbarorum gladiis gemere, et commisso gregi insidiantes lupos timere; modo rerum curam sumere, ne desint subsidia eis ipsis quibus disciplinae regula tenetur, modo raptores quosdam aequanimiter perpeti, modo eis sub studio servatae charitatis obviare. Cum itaque ad tot et tanta cogitanda scissa ac dilaniata mens ducitur, quando ad semetipsam redeat, ut totam se in praedicatione colligat, et", + "candidate_score": 0.640806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_7_9", + "bdc_text": "Bernę , ipso ascensionis die 35 . Tuus Bert. H. [ Adresse auf der Rückseite : ] Heinrico Bullingero , fratri suo charissimo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_949", + "psc_text": "superius dicta atque exposita esse meministis ( Maxime hom. superiori ). Necdum vero est dictum quod de eodem vestibulo subditur: VERS. 30, 31.-- Longitudine viginti et quinque cubitorum, et latitudine quinque cubitorum, et vestibulum ejus ad atrium exterius. Atque iterum hoc quod jam superius dictum fuerat 1390 replicatur, cum dicitur: Et palmas ejus in fronte (Ibid.) . Et statim quod adhuc dictum non fuerat subditur: Et octo gradus erant in quibus ascendebatur ad eam (Ibid.) . Hoc quoque quod de Australi porta scriptum est, de Orientali quoque porta in eodem ordine narratur. Nam protinus subinfertur: VERS. 32-34.-- Et introduxit me in atrium interius per portam Orientalem, et mensus est portam secundum mensuras superiores, thalamum ejus, et frontem ejus, et vestibulum ejus sicut supra, et fenestras ejus, et vestibula ejus in circuitum longitudine quinquaginta cubitorum, et latitudine viginti quinque cubitorum. Et vestibulum ejus, id est atrii interioris, et palmae caelatae in", + "candidate_score": 0.621972, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas", + "max_score": 0.64908, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_353", + "psc_text": "XXXVII, 5) . De virtutibus, doctrinaque virtutum Salvator ait: Jugum enim meum suave est, et onus meum leve est (Matth. XI, 30) . Quod autem et doctrina pro onere accipiatur, perspicuum fit in Evangelio. Alligant quippe Pharisaei onera gravia, et quae portari non possunt, et superponunt [ Al. ponunt] ea super humeros hominum, ipsi autem uno ea digito nolunt contingere (Ibid., XXIII). Quam 491 grave sit aliquem de tranquillitate turbare, et serena corda hominum quibusdam quasi fluctibus concitare, Salvatoris ad apostolos verba testantur, dicentis: Ne conturbetur cor vestrum, neque timeatis (Joan. XIV) . Expedit quippe ei qui conturbat et scandalizat quempiam in Ecclesia, ut lapis molaris circumdetur collo ejus, et mittatur cum eo in mare, quam ut scandalizet unum de his minimis, qui a Salvatore monstrantur (Luc. XVII). Turbati ergo fuerant Galatae inter spiritum et litteram, circumcisionem et concisionem, Judaismum occultum et manifestum, quid agerent ignorantes. Brevius autem et sic", + "candidate_score": 0.64908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_7_9", + "bdc_text": "Bernę , ipso ascensionis die 35 . Tuus Bert. H. [ Adresse auf der Rückseite : ] Heinrico Bullingero , fratri suo charissimo .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Galatas_window_69", + "psc_text": "Nam et quod visus [ Al. jussus] sit ire Jerosolymam, ad hoc isse ut videret apostolum, non discendi studio, quia et ipse eumdem praedicationis haberet auctorem; sed honoris priori apostolo deferendi. Et mansi apud eum diebus quindecim. Non grandi indiguit magisterio qui tanto se ad videndum Petrum tempore praeparavit. Et licet quibusdam superfluum videatur, numeros quoque qui in Scripturis sunt observare: tamen non abs re arbitror quindecim dies, quibus apud Petrum Paulus habitavit, plenam significare scientiam, consummatamque doctrinam. Siquidem quindecim sunt carmina in Psalterio, et quindecim gradus per quos ad canendum ascendunt Deo, et in atriis ejus consistendum justus ascendit. Ezechias quoque quindecim annorum spatio sibi ad vitam dato, signum accipere meretur in gradibus (Isa. XXXVIII): et solemnitates Dei a quinto decimo die incipiunt (Exod. XII). Necnon (quia duplicem intelligentiam sequamur) propterea quindecim ponit dies, ut ostendat non fuisse grande tempus, quo potuerit aliquid a Petro discere; ut ad illum", + "candidate_score": 0.617205, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1", + "max_score": 0.648911, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033.opp-lat1_window_3", + "psc_text": "om. G sincari simus C § 2 Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae sanctitati minus quam nellemuellem cognitus sum, quando quidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi iniuriam feceris notum faciendo quod alius fecit. quantum autem hoc absit ab animo meo, uide, ut ne ab illo quidem me passum iniuriam conquerar. cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticercreticere ? unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. debuisse quis dixerit eum scribere potius ad me quam ad alterum de me; sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. nec consulendum me putauit, ubi sibi uidetur minime dubitandam, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. obtemperauit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse conpulsum. et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit, non eum conuiciantis uoluntate crediderim,", + "candidate_score": 0.648911, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.648813, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.648813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_205", + "psc_text": "An Idatius in Chronico, qui alias episcoporum clades descripsit, hanc unam de Turribii exsilio reticuisset? Denique, cur et caeteri omnes Hispaniae Galliciaeque scriptores tanto silentio laborassent in maximi momenti re? Non itaque ad hocce effugium recurrendum est. 9. Neque quidem tam longam plurium annorum peregrinationem, antequam ad episcopatum eveheretur, Turribius peragere potuit. Post Dictinii quippe mortem, quae ante Christi annum 420 contigit, ut ex Augustino 254 vidimus, jam Asturicensem Ecclesiam Turribius est assecutus. Sed tunc non Leo Magnus, sed Zosimus, aut Bonifacius, catholicae Ecclesiae praeerat. Quare cum in exordio secundi capitis illius epistolae Turribius de seipso tamquam de homine jamjam ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem", + "candidate_score": 0.6372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_206", + "psc_text": "ex peregrinatione adveniente loquatur, inde fit quod quae de Asturicensi concilio ex Idatii Chronico narrant Baluzius et Aguirre minime in Leonis aevum, videlicet in annum 446, rejici possint. Quod si tandem confingamus non statim post adeptum episcopatum Turribium ad Idatium et Ceponium scripsisse, nec Leonem veluti supremum magistrum et judicem interpellasse, sed totum illud 27 aut 28 annorum spatium effluxisse, statim culpandus esset Turribius, quod tam sero gravissimis illis malis recrudescentibus, medicinam quaerere et afferre distulerit, et contra sacrorum canonum statuta, sua relicta Ecclesia, peregrinari voluerit. Fateri ergo oportet ea in epistola talia saltem obscura contineri, quae cum Turribii pietate et sanctitate, cum Ecclesiae disciplina, sacris canonibus et Christianis rebus minime cohaerere et conciliari possunt. Ita profecto mecum reputavi, postquam saepius epistolam perlegi. In qua et alia offendi quae apertam scriptoris oscitantiam saltem redolent. Ejusmodi quidem mihi visa sunt, vel quae capite 4, leguntur, quod ne ultra jam faciant usque", + "candidate_score": 0.630165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_331", + "psc_text": "rei studiis versantur, praesentem hunc meum qualemcumque laborem ingratum futurum, cum in istis Exercitationibus conscribendis jam alia et alia tractaverim quae strictissimum illud cum Romana Ecclesia foedus, conjunctionem societatemque certissime patefaciunt, alia vero quae ad antiquum illarum Ecclesiarum statum, dignitates et praerogativas cognoscendas non infirma et dubia argumenta suppeditare possunt, prout rerum ordo et ipsa scribendi ratio postulabat, explicaverim. Cum igitur tandem quae ad Priscillianistarum causam, errores, concilia contra eosdem coacta pertinere videbantur, quaeque in hac maximi momenti re apostolicae sedis jura auctoritatemque ab invidorum calumniis vindicare poterant, ad exitum perduxerim, duas dumtaxat in sequenti et ultimo capite levissimas difficultates eripere conabor, quae ex hujus concilii textu et narrationibus depromptae sunt, quaeque maximam disceptandi libidinem in Paschasii Quesnelli aliorumque animos excitarunt, ut mox videmus. CAPUT XIX ET ULTIMUM. Duos Leonis tempore exstitisse Turribios perperam Paschasius Quesnellus arbitratus est. Ad quem potissimum Christi annum Bracarense concilium de quo egimus sit revocandum.", + "candidate_score": 0.629552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa009.opp-lat1", + "max_score": 0.647773, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa009.opp-lat1_window_70", + "psc_text": "deposueris iugum ipsius a collo tuo. cap. 26 § 1 Unde igitur haec conuersio uoluntatis est? et cur dissentit a se hominis affectus, nisi quod sermo scripturae et ad rerum efficientiam et ad spei expectationem temperatur? sollicitudinem f. 7v interrogantis! de affectu patrio habuit, demutationem benedictionis de spiritali scientia abnegauit. § 2 illic rem naturae egit, hic praeformationis ordinem tenuit; illic pater in primogeniti sanctificatione sollicitus est, hic in benedictione populi iunioris prophetae spiritu perseuerat. § 3 et rem gestam historia loquitur et spem praefiguratam suus ordo non deserit. sed ne in eo quidem prophetica ratio cessauit; quin peccator et prior populus benedictionem populi iunioris posset 30 sperare, si crederet. § 4 omnibus enim patet aditus ad salutem et iter 1 Gen. 27, 21 5 Gen. 27, 22 11 Gen. 27,37 15 Gen. 27, 39 sq. 1 si tu si tu tduae priorcs uoces eras.)A 3 esset del. Lin 8", + "candidate_score": 0.647773, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1", + "max_score": 0.647546, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_254", + "psc_text": "A ac percipere non posset v posset Cp.c. 17 audii (s. 1. i u) R uirum om. V 18 exponantem Ra.c. hystoriae A 19 quo] quoniam v quidem om. V fuga V 20 pone Oa.c. imponam v beato Cp.c.,v ione Av in om. R iopen VCv iopem A discenderet 0,Ra.c. iope VCv 21 tarsis (J quasi] ut in ras. V deum ignorare v ignoraret 0 ignore Ca.c. deum] iam V quod agebat, aut hoc esset fugere a facie dei, mari se et fluctibus dare. non dicam hoc propheticae scientiae, cui etiam profunda innotescunt et obscura inluminantur, sed ne cuiusquam quidem hominis quamuis ignari et inperiti esse arbitror, quin immo et e contrario, quicumque ille ingressus fuerit mare, tunc uero maxime salutem suam in manus dei 2 commisisse se dicit. non ergo ignorabat Ionas adesse et in mari et ubique praesto esse ualidissimam dei manum, quam etiam aliis praedicaturus mittebatur, neque", + "candidate_score": 0.647546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui.", + "psc_chunk_id": "stoa0244d.stoa005.opp-lat1_window_287", + "psc_text": "ergo nunc inuidere boni sermonis gratiam, etiamsi breuis sit. nosti breuiter multa proferre. quod si minus, certe uel spiritali uoce proclama illa, quam etiam tacente Moyse audiebat deus dicens ad eum: quid clamas \") ad me? scilicet cum eum lnterpellaret ln spiritu. conpone et praepara populum mihi oui et alumno tuo et post hoc etiam pastori, nunc uero etiam tecum summo sacerdoti. edoce me quoque aliquid ex disciplina pastorali et populum hunc de oboedientia, de praesenti certe hac plaga et uastatione nobis aliquid philosophare: de iustissimis dei iudiciis, siue conpre­ hendimus nos siue etiam ignoramus abyssum multam, quo­ modo etiam misericordia eius statera est secundum sanctum Esaiam. neque enim bonitas eius sine iudicio est, licet his qui in uinea tota die laborauerant non uideretur aequum quod 3 cum posterioribus facti fuerant aequales. sed et ira secundum peccatorum mensuram calix in manu domini appellatur et poculum ruinae cum bibitur auferri quid", + "candidate_score": 0.620023, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1", + "max_score": 0.64744, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_5_7", + "bdc_text": "Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale . Bernę , ipso ascensionis die 35 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa037c.opp-lat1_window_135", + "psc_text": "commendans eum etiam martyrum patrocinio affectus pro illo supplicationis augeatur. § 23 Habes ad ea, quae a me putasti esse quaerenda, qualem reddere potui responsionem meam: quae si ultra quam sat est prolixa est, da ueniam; id enim factum est amore diutius loquendi tecum. hunc ergo librum quemadmodum acceperit uenerabilis dilectio tua, rescriptis tuis nouerim, quem tibi perlator eius faciet sine dubio gratiorem, frater scilicet et conpresbyter noster Candidianus, quem per tuas litteras cognitum toto corde suscepi inuitusque dimisi. multum enim nos in caritate Christi sua praesentia consolatus est et, quod fatendum est, eius tibi parui instantia. nam cor meum tanta distendunt, ut, nisi ipso assidue commonente me non sineret obliuisci, profecto interrogationi tuae mea responsio defuisset. 1 inde] in Y om. BMAFT$decesserit X om. T gerebat] regebat BTZMAEF faciunt om. K 4 aeternitatem NVbd 5 quodadmodo Z 6 memoria BAEFMEug mihi om. MA prodesse uidetur N 7 ut-patrocinio om.", + "candidate_score": 0.64744, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.646714, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_2_4", + "bdc_text": "Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna . officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_131", + "psc_text": "769 ille occisus Deo loquebatur in voce sanguinis sui, hic vivus a facie Domini repellebatur; et cum adhuc a Domino poenae cessarent, torquebat eum suorum conscientia peccatorum. Latebat miser tremens et timens; et cum adhuc percussor deesset, ipsa sese injusti vita cruciabat. Acceperat signum, ne eum aliquis occideret: non ut vitae suavitate frueretur, sed ne mors auferret aerumnam: ut percussorem suum quotidie timendo pateretur. Meruerat quidem ut percussor inhiberetur; sed sine ulla intermissione ipse sibi suus carnifex erat, ipse percussor. 8. Quae poena major quam timere quod vitare non possis, nec quod timueris, evadere? Unde praeclare David exprimens conventionem gravissimam conscientiae peccatricis ait: Quoniam iniquitatem meam ego agnosco, et delictum meum contra me est semper (Psal. L, 4) . Offunditur enim nobis ultrix nostri imago peccati; nec quietum reum suum esse permittit, inferens miseram servitutem: atque in sua vincula trahit, ut enodare se non queat; quoniam volens ipse se vendidit,", + "candidate_score": 0.646714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_427", + "psc_text": "Inveni; quia fecisti malignum in conspectu Domini (III Reg. XXI, 20) . Vides ergo quia regibus non temere vel a prophetis Dei, vel a sacerdotibus facienda injuria sit; si nulla sint graviora peccata, in quibus debeant argui: ubi autem peccata graviora sunt, ibi non videtur a sacerdote parcendum; ut justis increpationibus corrigantur. 44. Tamen David in hoc loco dicit quod nihil invenisse videantur; et ideo inimici ejus vanitatem locuti sunt, quoniam nihil quod pro veritate loquerentur, invenerint. Aut certe, quia etsi peccavi, tamen peccata mea poenitendi dolore purgabam. In quo illi cum dolo mecum loquebantur: ut me objurgatione confunderent, et a conversione revocarent. Et vide ne hoc magis senserit, quaesisse illos mala ejus: sed cum vellent accusare, praeventos; quoniam vulnera sua ipse patefecerat, sui accusator existens; et ideo vim accusationis eorum esse annulatam: locutos autem fuisse vana, quae confesso culpam nocere jam non possent. 45. Exclusi igitur a criminationis invidia,", + "candidate_score": 0.642039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_1_3", + "bdc_text": "Non eram dignus , ut vestrum aliquis Zofingę me conveniret Wegen plötzlich aufgebrochener Spannungen zwischen Zürich und den V Orten war Leo Jud nicht zum verabredeten Treffen erschienen , vgl . oben Nr. 569 , 1-8. , qui non sine periculo valetudinarii corporis illuc redintegrandę amicicię gratia concesseram , nec ab eo tempore dignus fui vel a te unicum accipere iota . Si mea culpa id factum scirem , dolorem certe mihi gravissimum adferret , at cum mihi bene conscius sim de utroque vestrum , cogor tam absentiam quam silentium susque deque ferre et in angulo meo meos exanclare labores . Franciscus Franz Kolb. amplius prae ingenti strumain der Vorlage strunna .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_553", + "psc_text": "coelo? Sic enim scriptum est: Filius hominis qui est in coelo, ipse est qui descendit e coelo (Joan. III, 13) . Filium hominis tradis, qui te ex peccatore apostolum fecit: Filium hominis tradis, qui venit, ut in sanguine suo omnium peccata dilueret? Ego osculum non nego: ipse videris, qui violaveris osculi sanctitatem. An non legisti quod utiliora sunt vulnera amici, quam voluntaria oscula inimici (Prov. XXVII, 6)? Nec immerito graviore telo tantae dignationis percussus est Judas, quam si eum fulmine perculisset. Denique patientiam Domini ferre non potuit, 864 qui majestatem prodidit; adeo ut sibi ipsi tanti sceleris reatus non posset ablui. Itaque abiit, pecuniam refudit; hoc est, condemnavit avaritiam suam tantae impietatis auctorem, pretium perfidiae synagogae reddidit. Non excusatur proditor, qui poenitentiae locum invenire non potuit; sed acervatur sacrilegium Judaeorum, qui etiam proditoris vocibus arguuntur. Ille suum crimen agnovit dicens, quod tradiderit sanguinem justum: isti et pretium sceleris receperunt, et", + "candidate_score": 0.638802, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani", + "max_score": 0.646414, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "045_Augustinus-Hipponensis_Opus-imperfectum-contra-secundam-responsionem-Juliani_window_1217", + "psc_text": "Visus ergo sensus carnis est bonus: concupiscentia vero carnis motus est malus. Quo malo si bene utitur conjugatus, non eum bonum facit; sed operi bono servire compellit. Facit enim nonnisi boni aliquid et per ipsum, si nihil faciat propter ipsum: si autem faciat aliquid, sed tamen in conjuge, propter ipsum, non ei veniam daret Apostolus gratia nuptiarum (I Cor. VII, 6), si non agnosceret esse peccatum. XXX. JUL. Oporteret quidem nihil post primum opus, quod ad sanctum Turbantium edidi, super necessario naturalium pudore disserere; quia ibi ita plene actum est, ut nisi depositis omnino mentibus, nihil hinc possit ambiguitatis oboriri. AUG. Sanctus forte Turbantius, ipso opere tuo lecto, quod ad eum te scripsisse commemoras, etiam propterea in catholicam fidem respiravit, quoniam te in tali causa defecisse cognovit. XXXI. JUL. Tamen cum defensor traducis ne tenui quidem possit ab eo ungue deflectere, meumque rhetorica elegantia fatiget pudorem, cur diversis hominibus negotium", + "candidate_score": 0.646414, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II", + "max_score": 0.646298, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10618_sent_4_6", + "bdc_text": "officio fungi facile non potest , unde alio symmista indigebimus . Cuius gratia vestro consilio cum opus esset , non potui nec meum communicare nec a vobis exigere , nisi prius animo excident in universum , quod occasione neglecta votis meis erga te imprimis potin non potui. Vale .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-II_window_216", + "psc_text": "in me onera suscepi, et avo neptem, ut opinor, refudi. Quam nescio plane qua opinione nurum sibi fieri desiderabat, ut avum socero mutaret. Plura non opus est, ne hoc quoque accedat ad verecundiam. Vale, fili, et nos dilige; quia nos quoque te diligimus. EPISTOLA LXXXV. SYRICIO gratiis actis, quod litteras ad se miserit per Syrum presbyterum, celerem hujus reditum laudat, et de sequendo Christo quaedam subjungit. AMBROSIUS SYRICIO. 1. Gratum est mihi cum litteras accipio tuas. At cum de conservitio nostro 1106 aliquos dirigis, ut fratrem nostrum et compresbyterum Syrum tuis es prosecutus litteris, geminatur laetitia. Sed utinam fructus fuisset iste diuturnior! Nam statim ut venit, recurrendum putavit: quod quidem desiderium meum plurimum minuit, ad sui gratiam multum addidit. 2. Nam ego diligo eos vel presbyteros vel diaconos, qui cum aliquo processerint, nequaquam se patiuntur a suo diutius abesse munere. Dicit enim propheta: Non laboravi sequens post te (Jerem. XVII,", + "candidate_score": 0.646298, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file