diff --git "a/7/7456.json" "b/7/7456.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/7/7456.json" @@ -0,0 +1,1330 @@ +{ + "letter_id": "7456", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/7456", + "dominant_topic": 6, + "topic_dist": [ + 0.058587, + 0.043971, + 0.051542, + 0.044073, + 0.04899, + 0.045459, + 0.063633, + 0.043347, + 0.048302, + 0.04885, + 0.058703, + 0.062043, + 0.043961, + 0.057991, + 0.045049, + 0.039132, + 0.054468, + 0.046024, + 0.044537, + 0.051336 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.680052, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.680052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", + "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", + "candidate_score": 0.674739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.674688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.674136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", + "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", + "candidate_score": 0.669513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", + "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", + "candidate_score": 0.66859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.666018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.660916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.660887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.659656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.65936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.65857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.657933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.657546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.657049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.656797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1912", + "psc_text": "terminavi: sicut epistolae duae non breves; una ad Dilectionem tuam, altera ad virum illustrem Volusianum, quas vos accepisse jam credo: sicut nunc in manibus habeo librum ad Honoratum nostrum de quaestionibus quibusdam quinque, quas mihi proposuit, et per litteras intimavit; cui non continuo respondere vides quam minime oporteat. Charitas enim quae tanquam nutrix fovet filios suos, non ordine amandi, sed ordine subveniendi, infirmiores fortioribus anteponit, quos tales vult esse, quales jam illi sunt, quos non contemnendo, sed de his confidendo interim praeterit. Tales ergo mihi necessitates dictandi aliquid, quod me ab eis dictationibus impediat quibus magis inardesco, deesse non possunt, cum paululum spatii vix datur inter acervos occupationum, quibus nos alienae vel cupiditates vel necessitates angariatos trahunt: et quid faciam prorsus nescio. 4. Audisti unde mecum Dominum depreceris: sed etiam quod tam instanter et tam crebro me admones, nolo cesses, non nihil agens. Commendo etiam ego Excellentiae tuae Ecclesiam in", + "candidate_score": 0.656414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_189", + "psc_text": "qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc Eximietati tuae ac praestantissimae Charitati epistolam apportat. Hujus nomen est in libro de Religione, quem tua Sanctitas, quantum litteris indicas, libentissime legit: factus est enim tibi etiam tanti viri, qui tibi eum misit, commendatione jucundior. Neque tamen huic tam familiari amico meo velim credas, quae de me forte laudans dixerit. Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet", + "candidate_score": 0.652625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.652422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_188", + "psc_text": "plus certe non habeo. Tu autem fecisti ut non mihi parum videatur, qui me in illa epistola tantis laudibus honorare dignatus es, ut cum tibi me refundo, si parum hoc putem, tibi non credidisse convincar. Pudet me quidem tantum boni de me credere, sed plus piget tibi non credere. Est quod faciam: non me credam talem qualem putas, quoniam non agnosco; et credam me abs te diligi, quoniam sentio et plane percipio: ita nec in me temerarius, nec in te ingratus extitero. Et cum me tibi totum offero, parum non est: offero enim quem vehementissime diligis; et offero, si non qualem me esse arbitraris, eum tamen pro quo, ut talis esse merear deprecaris. Hoc enim magis jam peto facias, ne minus optes mihi adjici ad id quod sum, dum me existimas jam esse quod non sum. 4. Ecce charissimus meus est, et ab ineunte adolescentia mihi familiariter amicissimus qui hanc", + "candidate_score": 0.651536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.649105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_910", + "psc_text": "ipsam epistolam, sed tibi miseram; et adversus te non esse arbitrabar, quod sinceritate amicitiae sive ad admonendum, sive ad te vel me abs te corrigendum fecisse me noveram. Exceptis autem familiaribus tuis, teipsum obsecro per gratiam qua redempti sumus, ut quaecumque tua bona, quae tibi bonitate Domini concessa sunt, in litteris meis posui, non me existimes insidioso blandiloquio posuisse. Si quid autem in te peccavi, dimittas mihi. Nec illud quod de nescio cujus poetae facto ineptius fortasse quam litteratius a me commemoratum est, amplius quam dixi, ad te trahas: cum continuo subjecerim non hoc ideo me dixisse, ut oculos cordis reciperes, quos absit unquam ut amiseris; sed ut adverteres quos sanos ac vigiles haberes. Propter solam ergo παλινῳδίαν, si aliquid scripserimus quod scripto posteriore destruere debeamus, imitandam, non propter Stesichori caecitatem, quam cordi tuo nec tribui, nec timui, attingendum illud existimavi; atque identidem rogo, ut me fidenter corrigas, ubi mihi", + "candidate_score": 0.649093, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.648866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.6478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.646308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.646268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_192", + "psc_text": "de azymo sinceritatis et veritatis dono Dei dixi, exsulto cum tremore. Quid enim habemus, quod non accepimus? At enim melior est qui majoribus et pluribus, quam qui minoribus et paucioribus donis Dei dives est. Quis negat? sed rursus melius est, vel de parvo Dei dono gratias ipsi agere, quam sibi agi velle de magno. Haec ut ex animo semper confitear, meumque cor a lingua mea non dissonet, ora pro me, frater. Ora, obsecro, ut non laudari volens, sed laudans invocem Dominum, et ab inimicis meis salvus ero. 5. Est etiam aliud quo istum fratrem amplius diligas: nam est cognatus venerabilis, et vere beati episcopi Alypii, quem toto pectore amplecteris, et merito; nam quisquis de illo viro benigne cogitat, de magna Dei misericordia, et de mirabilibus Dei muneribus cogitat. Itaque cum legisset petitionem tuam, qua desiderare te indicasti ut historiam suam tibi scribat, et volebat facere propter benevolentiam tuam, et nolebat", + "candidate_score": 0.645697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_850", + "psc_text": "pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, charitas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo Germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse non ausim dicere; sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua charitate retinendis, quantalibet illa sit, incerta permansio est. Verum illud malueram tuis nosse rescriptis, utrum mihi veniam quam poposceram dederis: quod apertius mihi intimari cupio; quamvis hilarior quidam vultus litterarum tuarum, etiam hoc me impetrasse, significare videatur: si tamen post lectam illam missae sunt; quod in eis minime apparet. 2. Petis, vel potius fiducia charitatis jubes, ut in Scripturarum campo sine nostro invicem", + "candidate_score": 0.644849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2290", + "psc_text": "fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque humana sunt, quantum existimo, suspicatus; a quo me longe abesse, tu illi fac fidem quantum potes, qui praesens facilius potes. Indica ei cum quanto et quam vero dolore de offensione animi ejus tecum fuerim collocutus. Noverit quam non eum contemnam, et quantum in illo Deum timeam, et cogitem caput nostrum in cujus corpore fratres sumus. Ad locum in quo habitat, ideo mihi putavi non esse veniendum, ne spectaculum faceremus ridendum alienis, nostris dolendum, nobis pudendum. Per tuam sanctitatem et charitatem totum recte agi potest: ab illo quippe agitur, qui per fidem suam habitat in corde tuo; quem credo quod non", + "candidate_score": 0.643895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.642054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2840", + "psc_text": "nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus vitam tuam moresque conformes, a religioso timore incipiens. Initium enim sapientiae timor Domini (Psal. CX, 10), ubi frangitur et debilitatur humana superbia. Deinde ut pietate mansuetus et mitis, etiam quae nondum intelligis, et quae imperitis videntur absurda sibique contraria in Scripturis sanctis, non oblucteris animosa contentione, nec superimponas sensum tuum sensibus divinorum Librorum; sed cedas potius, atque intellectum mitis differas, quam secretum immitis accuses. Tertio, cum tibi ad cognitionem tui aperiri coeperit infirmitas humana, et scieris ubi jaceas, quam penalia vincula mortalitatis de Adam propagatus tecum trahas, et quam longe peregrineris a Domino; atque pervideris aliam legem in membris tuis", + "candidate_score": 0.641994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.640755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.640119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.63902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.638387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.638325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_9", + "bdc_text": "Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4181", + "psc_text": "Gratias itaque Deo, quod te mihi amicum facere tandem aliquando dignatur. Nunc enim nobis est rerum humanarum et divinarum cum benevolentia et charitate consensio in Christo Jesu Domino nostro, verissima pace nostra. Qui duobus praeceptis cuncta praeconia divina conclusit, dicens: Diliges Dominum Deum tuum ex toto corde tuo, et ex tota anima tua, et ex tota mente tua; et, Diliges proximum tuum tanquam teipsum. In iis duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40). In illo primo rerum divinarum, in hoc secundo rerum humanarum est cum benevolentia et charitate consensio. Haec duo si mecum firmissime teneas, amicitia nostra vera ac sempiterna erit; et non solum nos invicem, sed ipsi etiam Domino sociabit. 5. Quod ut fiat, exhortor gravitatem et prudentiam tuam ut jam etiam fidelium Sacramenta percipias: decet enim aetatem, et congruit, quantum credo, moribus tuis. Memento quid mihi dixeris profecturo, comicum quidem de Terentio, si recolis, versum,", + "candidate_score": 0.638205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.638053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3966", + "psc_text": "(quanquam enim a parentibus, ab avis, et postrema usque gentis prole Christi jura percepimus, tamen aliquoties sensibus nostris superfluae superstitionis superba vanitas inerrabat); peto ut etiam Confessionum libros a te perscriptos, nobis mittere ac donare digneris. Si enim alii quoque, prono animo ac benigna mente, tua nobis scripta largiti sunt, quanto magis de tuis ipse excusare non debes? 5. Fertur satrapae, seu regis potius cujusdam epistola, Deum Dominum Christum deprecantis, cum intra Judaeae regiones adhuc versaretur, et necdum in coelum suum remeaverat, quoniam is ad eum ire ac pergere per aegritudinem praepediretur, et sanari aliter se posse non crederet, ad se, si dignaretur, mundi salus ac medicina decurreret; et ne tantae majestati, quam ignarus rex provida, sed non perfecta mente, conceperat, injuria fieri videretur, laudasse insuper suam dicitur civitatem, ut pulchritudine urbis et regis hospitio Deus illectus, preces supplicis non dedignaretur. Adfuit Deus regi; sanatus est: et amplificato petitionis munere,", + "candidate_score": 0.637984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.6369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_640", + "psc_text": "suadebit. Quantum autem te diligam, salubribusque studiis in rerum divinarum atque humanarum cognitione oblectari atque exerceri velim, credo quod optime intelligas. 2. Charitatem officii mei si non aspernaris, spero in ipsa fide christiana, et in moribus jam ita constitutae personae tuae congruis, tales te provectus habiturum, ut hujus fumi vel vaporis temporalis, quae vita humana dicitur, ultimum diem, quem nulli mortalium evitare conceditur, vel avidus vel securus vel certe non desperate sollicitus, non in vanitate erroris, sed in soliditate veritatis exspectes. Quam certum est enim tibi vivere te, tam sit certum doctrina salutari istam vitam quae in deliciis temporalibus agitur, in comparatione vitae aeternae quae nobis per Christum atque in Christo promittitur, non vitam sed mortem esse deputandam. Nullo modo autem dubitaverim de indole tua, quod ista consuetudine Donatistarum facillime te extrahes, si religiosissime ipsam christianam puritatem non parvipenderis. Quam inconcussis enim documentorum firmamentis error ille convincatur, non magnum est", + "candidate_score": 0.636506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.636373, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3968", + "psc_text": "peccatis intercedere ne cuncteris, ac pro me indefessus ores, ac petas quidquid ipse volueris. 6. Si tibi taedium affert longa epistola mea, hoc tuae magnanimitatis patientia moderare, et tibi imputa, quoniam ipse jussisti. Oramus tamen, atque identidem deprecamur, ut iterum scribas; sic enim fiet ut libenter suscepisse te scripta mea suspicari possimus. Deus donet nobis Beatitudinem tuam per multos annos pro nobis orantem, domine vere sancte pater. Filius noster Verimodus salutat Beatitudinem tuam, qui admodum gratulatus est quod in epistola ad nos tua ejus mentionem fecisse dignatus es. Nescio quae medicamenta ab archiatro, qui nobiscum est, accepta dedimus Lazapo sacro presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus", + "candidate_score": 0.635424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_9", + "bdc_text": "Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.633848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.633778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2460", + "psc_text": "vinceret, dedit; sicut non vult reddere quod ab adversario, cum male vicisset, accepit. Quis tandem advocatus, aut ex advocato ita vir optimus facile reperitur, qui suscepto suo dicat: Recipe quod mihi, cum tibi male adessem, dedisti; et redde adversario tuo quod, me agente, inique abstulisti? Et tamen quem prioris non rectae vitae rectissime poenitet, etiam hoc facere debet, ut si ille qui inique litigavit, non vult admonitus corrigere iniquitatem, ejus tamen iniquitatis nolit iste habere mercedem: nisi forte restituendum est alienum, quod per furtum clanculo aufertur, et restituendum non est quod in ipso foro ubi peccata puniuntur, decepto judice, et circumventis legibus obtinetur! Quid dicam de usuris, quas etiam ipsae leges et judices reddi jubent? An crudelior est qui subtrahit aliquid vel eripit diviti, quam qui trucidat pauperem fenore? Haec atque hujusmodi male utique possidentur, et vellem restituerentur; sed non est quo judice repetantur. 26. Jam ero si prudenter intueamur", + "candidate_score": 0.632103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1565", + "psc_text": "libris tuis valde sum tuo delectatus ingenio. Proinde volui ut quaedam nostra opuscula, quae arbitratus sum tibi esse necessaria, non procul a nobis positus, sed potius apud nos legeres, ut ea quae forte minus intellexisses, non difficulter praesens interrogares, atque ex nostra sermocinatione mutuoque colloquio, quantum Dominus et nobis promere, et tibi capere tribuisset, quid in libris tuis emendandum esset, ipse cognosceres, ipse emendares. Ejus quippe es facultatis, ut possis ea quae senseris explicare; ejus porro probitatis et humilitatis, ut merearis vera sentire. Et nunc in eadem sum, quae nec tibi debet displicere, sententia; unde te nuper admonui ut in his quae a nobis elaborata apud te legis, signa facias ad ea loca quae te movent, et cum his ad me venias, et de singulis quaeras. Nondum quae fecisti exhortor ut facias. Recte quippe verecundareris, ac te pigeret id agere, si vel semel voluisses, et me difficilem reperisses. Illud quoque", + "candidate_score": 0.60896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.608536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_854", + "psc_text": "offendero Litteris, quod videatur contrarium veritati; nihil aliud, quam vel mendosum esse codicem, vel interpretem non assecutum esse quod dictum est, vel me minime intellexisse, non ambigam. Alios autem ita lego, ut quantalibet sanctitate doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliud existimo: prorsus, inquam, non te arbitror sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum, vel Apostolorum; de quorum scriptis, quod omni errore careant, dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate et veraci de temetipso cogitatione; qua nisi esses praeditus, non utique diceres: Utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus. CAPUT II. 4. Quod si teipsum, consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate nec fallaciter dixisse credo; quanto magis aequum est me credere; apostolum Paulum non aliud sensisse", + "candidate_score": 0.606292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3576", + "psc_text": "plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas, facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit. EPISTOLA CCI. Imperatores nova in Pelagianos eorumque fautores", + "candidate_score": 0.601661, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.675397, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.675397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.66672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.651961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.638756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.636922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_9", + "bdc_text": "Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.635597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.627389, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine", + "max_score": 0.668461, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.668461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.655564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_1", + "psc_text": "nobis amica diligentia demonstrasti, quod mihi duos libros, ejus quidem hominis quem penitus ignorabam, nec tamen ideo contemnendi, Vincentii Victoris (sic enim praenotatum ibi nomen ejus inveni), proxime praeterita aestate misisti; quamvis mihi, eo quod absens fuissem, in autumni fine sint redditi. Quomodo enim tu charissimus meus posses vel deberes in meam non perferre notitiam, cum in manus tuas venissent cujuslibet hominis qualescumque litterae, licet ad alium scribentis, ubi tamen nomen commemoraretur et legeretur meum, ita ut contradiceretur verbis meis, quae in quibusdam opusculis edidissem? Hoc itaque fecisti, quod sincerissimus et dilectissimus amicus meus facere debuisti. CAPUT II. 2. Sed hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego", + "candidate_score": 0.654172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_2", + "psc_text": "hinc angor paululum, quod adhuc tuae Sanctitati minus quam vellem cognitus sum: quandoquidem putasti me sic accepturum, quasi tu mihi injuriam feceris, notum faciendo quod alius fecit. Quantum autem hoc absit ab animo meo, vide, ut ne ab illo quidem me passum injuriam conquerar. Cum enim aliter quaedam quam ego saperet, numquidnam debuit reticere? Unde mihi gratum esse debet, quod ita non tacuit, ut id etiam legere possimus. Deberet quidem tantum scribere potius ad me, quam ad alterum de me: sed quod mihi esset ignotus, non est ausus se mihi ingerere in meorum refutatione dictorum. Nec consulendum me putavit, ubi sibi videtur minime dubitandum, sed plane cognitam et certam tenere sententiam. Obtemperavit autem amico suo, a quo se, ut scriberet, dicit esse compulsum. Et si quid inter disputandum, quod in meam contumeliam redundaret, expressit; non eum conviciantis voluntate crediderim, sed diversa sentientis necessitate fecisse. Ubi enim mihi animus erga me", + "candidate_score": 0.635112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-anima-et-ejus-origine_window_202", + "psc_text": "mentis inflectas, quam te inde minus erudite parumque consulte lubrico aetatis averteras. 21. Nimis longum est, omnia quae in tuis libris, vel potius in te ipso volo emendari, pertractare atque discutere, et saltem brevem tibi de singulis corrigendis reddere rationem. Nec ideo tamen te contemnas, ut arbitreris ingenium et eloquium tuum parvi esse pendendum. Nec sanctarum Sripturarum memoriam in te parvam esse cognovi: sed eruditio minor est, quam tantae indoli laborique congruebat. Itaque te nec amplius quam oportet tibi tribuendo vanescere volo, nec rursus te abjiciendo ac desperando frigescere. Utinam tua scripta tecum legere possem, et colloquendo potius, quam scribendo, quae sint emendanda monstrarem. Facilius hoc negotium perageretur nostra inter nos sermocinatione, quam litteris: quae si scribenda esset, multis voluminibus indigeret. Verumtamen ista capitalia, quae certo etiam numero comprehendere volui, instanter admoneo, ne corrigere differas, et ea prorsus a fide et praedicatione tua facias aliena: ut quanta tibi facultas est", + "candidate_score": 0.616011, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.666535, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.666535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.656572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.653864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recta linea discrepare videantur? Et hoc dico non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam: neque enim lectioni eorum umquam operam dedi, nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET", + "candidate_score": 0.653663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.650433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_434", + "psc_text": "scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas aliquid respondere, sed quod ab eloquentissimis viris, Tertulliano nostro scilicet, et Novatiano, latino sermone sint editae; et si nova voluerimus afferre, sit latius disputandum. 161 Certe exspecto quid placeat: utrumne epistolari brevitate sententias tibi velis digeri aut singulorum libros confici. Nam et Origenes in quarto Pauli ad Romanos ἐξηγήσεων tomo de circumcisione magnifice disputavit: et de mundis atque immundis animalibus in Levitico plura disseruit: ut si ipse invenire nihil possem, de ejus tamen fontibus mutuarer. Et ut verius loquar, Didymi de Spiritu sancto librum in manibus habeo, quem translatum tibi cupio dedicare: ne me existimes tantummodo dormitare, qui lectionem sine", + "candidate_score": 0.649755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1730", + "psc_text": "saltem vicino te in Domino perfrui ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici; et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, 632 et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gloriantur. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine carissime, et desideratissime, et honorande in Christo frater. » EPISTOLA CII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Acceptis Augustini epistolis quae continent quaestionem de mendacio officioso, dubitans etiamnum an ejus sit, negat se responsurum, nisi sit certius de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere Sancto, ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Domino salutem. 1. In ipso profectionis articulo sancti filii nostri Asterii Hypodiaconi, necessarii mei, beatitudinis tuae litterae ad me pervenerunt, quibus satisfacis, te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc", + "candidate_score": 0.648492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.648357, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.642694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "EPISTOLA CXI AUGUSTINI AD PRAESIDIUM. Praesidium rogat Augustinus, ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Sicut praesens rogavi sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit caritas tua, quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum et mearum ad ipsum, et ad me ipsius. Quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas [al. videbis ] et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, aut quomodo non debui, aliquid scripsi, non ad illum de me, sed ad meipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem; quo correctus petam, ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. » EPISTOLA CXII HIERONYMI AD AUGUSTINUM. Respondet tandem Hieronymus ad", + "candidate_score": 0.641361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2080", + "psc_text": "scripta erat, perveniret. Domino dilectissimo et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Jampridem caritati tuae prolixam epistolam misi, respondens illi tuae, quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio, nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis si ille qui te primum gladio petiit, stylo repulsus est; ut sit humanitatis meae atque justitiae, accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio utcumque conjicio, legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse discordiam, de quorum tanta amicitia, quaquaversum eam fama diffuderat, caritas fraterna gaudebat. Quod non feci reprehendendo in aliquo germanitatem tuam, cujus in ea re aliquam culpam me cognovisse, 762 non ausus sum dicere: sed dolendo humanam miseriam, cujus in amicitiis mutua caritate retinendis, quantalibet illa sit, incerta", + "candidate_score": 0.631724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.63106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1732", + "psc_text": "tuae, licet stylus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur: tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte me respondente, laesus juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assideremus [al. assidemus ], pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores illius versiculi: Musica in luctu importuna narratio (Eccli. 22. 6) . Itaque si tua est epistola, aperte scribe, vel mitte exemplaria veriora: ut absque ullo rancore stomachi in Scripturarum disputatione 633 versemur: et vel nostrum emendemus errorem, vel alium frustra reprehendisse doceamus. 2. Absit autem a me, ut quidquam de libris tuae beatitutidinis attingere audeam. Sufficit enim mihi probare mea, et aliena non carpere. Caeterum optime novit prudentia tua, unumquemque in suo sensu abundare, et puerilis esse jactantiae, quod olim adolescentuli facere consueverant, accusando illustres viros, suo", + "candidate_score": 0.601556, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.663644, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.663644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.659774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.656792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1385", + "psc_text": "tempore digna reddantur. Sciat autem dilectio tua ad aliquantos fratres et coepiscopos nostros metropolitanos litteras nos dedisse, quae ut confestim ad unumquemque perveniant, tua vel filii nostri Aetii presbyteri debet diligentia providere. Si enim episcopalis constantia a sanctae synodi Chalcedonensis definitionibus non recedit, certus sum quod clementissimus et Christianissimus princeps libenter tuebitur sententiam suam, et quod sponte jam praestitit, multo magis rogatus efficiet, ne bene finita atque composita aliqua possint novitate violari. Miror sane calumniantium vanitati aliquid adhuc in epistola mea, quae universo mundo placuit, obscurum videri, ut de ea putent apertius exponendum: cum illius praedicationis tam plana et solida sit assertio, ut nihil recipiat vel in sensu vel in sermone novitatis: quia quidquid tunc a nobis scriptum est, ex apostolica et evangelica probatur sumptum esse doctrina. Datum kalendis Septembris, Constantino et Rufo consulibus. 1315 EPISTOLA CLIII. AD AETIUM PRESBYTERUM CP. SYNOPSIS. I. ut litteras in Orientem scriptas unicuique dirigat.", + "candidate_score": 0.653226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_800", + "psc_text": "Deum: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) ; et secundum hominem: Pater major me est (Joan. XIV, 28) . Hanc fidem, dilectissimi, veram et indissolubilem, quae sola veros efficit Christianos, quamque, ut intelligimus et probamus, pio studio et laudabili amore defenditis, perseveranter tenete et constanter asserite. 981 Et quoniam oportet vos post divinum auxilium etiam catholicorum principum gratiam promereri, humiliter ac sapienter exposcite ut petitioni nostrae, qua plenariam indici synodum postulavimus, clementissimus imperator dignetur annuere: qua citius, adjuvante misericordia Dei, et sanis fortitudo augeatur, et morbidis, si curari acquiescant, medicina praestetur. EPISTOLA LX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. Per Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae", + "candidate_score": 0.644452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", + "candidate_score": 0.638449, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.663545, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_429", + "psc_text": "ligno. Sacramentum salutis suae Christi servus agnovit. Redemptus ligno ad vitam aeternam ligno provectus est ad coronam. Quid vero mirum si vasa aurea et argentea in metallum, id est auri et argenti domicilium, dati estis, nisi quod nunc metallorum natura conversa est, locaque quae aurum et argentum dare ante consueverant, accipere coeperunt. Imposuerunt quoque compedes pedibus vestris, et membra felicia ac Dei templa infamibus vinculis ligaverunt, quasi cum corpore ligetur et spiritus, aut aurum vestrum ferri contagione maculetur. Dicatis Deo hominibus et fidem suam religiosa virtute testantibus ornamenta sunt ista, non vincula; nec Christianorum pedes ad infamiam copulant, sed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vincti, qui non a fabro sed a Domino resolvuntur! o pedes feliciter vincti, qui in itinere salutari ad paradisum diriguntur! o pedes in saeculo ad praesens legati, ut sint semper apud Dominum liberi! o pedes compedibus et traversariis interim cunctabundi, sed celeriter ad Christum glorioso", + "candidate_score": 0.663545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_429", + "psc_text": "ligno. Sacramentum salutis suae Christi servus agnovit. Redemptus ligno ad vitam aeternam ligno provectus est ad coronam. Quid vero mirum si vasa aurea et argentea in metallum, id est auri et argenti domicilium, dati estis, nisi quod nunc metallorum natura conversa est, locaque quae aurum et argentum dare ante consueverant, accipere coeperunt. Imposuerunt quoque compedes pedibus vestris, et membra felicia ac Dei templa infamibus vinculis ligaverunt, quasi cum corpore ligetur et spiritus, aut aurum vestrum ferri contagione maculetur. Dicatis Deo hominibus et fidem suam religiosa virtute testantibus ornamenta sunt ista, non vincula; nec Christianorum pedes ad infamiam copulant, sed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vincti, qui non a fabro sed a Domino resolvuntur! o pedes feliciter vincti, qui in itinere salutari ad paradisum diriguntur! o pedes in saeculo ad praesens legati, ut sint semper apud Dominum liberi! o pedes compedibus et traversariis interim cunctabundi, sed celeriter ad Christum glorioso", + "candidate_score": 0.641212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_429", + "psc_text": "ligno. Sacramentum salutis suae Christi servus agnovit. Redemptus ligno ad vitam aeternam ligno provectus est ad coronam. Quid vero mirum si vasa aurea et argentea in metallum, id est auri et argenti domicilium, dati estis, nisi quod nunc metallorum natura conversa est, locaque quae aurum et argentum dare ante consueverant, accipere coeperunt. Imposuerunt quoque compedes pedibus vestris, et membra felicia ac Dei templa infamibus vinculis ligaverunt, quasi cum corpore ligetur et spiritus, aut aurum vestrum ferri contagione maculetur. Dicatis Deo hominibus et fidem suam religiosa virtute testantibus ornamenta sunt ista, non vincula; nec Christianorum pedes ad infamiam copulant, sed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vincti, qui non a fabro sed a Domino resolvuntur! o pedes feliciter vincti, qui in itinere salutari ad paradisum diriguntur! o pedes in saeculo ad praesens legati, ut sint semper apud Dominum liberi! o pedes compedibus et traversariis interim cunctabundi, sed celeriter ad Christum glorioso", + "candidate_score": 0.635168, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.662423, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non edendum. errauit Adam, mandata non tenuit, interdictum gustauit; § 5 per lignum coepimus esurire, quoad caro suum accepit alimentum. ideo dominus in Christo carnem iunxit et lignum, ut fames antiqua cessaret, uitae gratia redderetur. beatum lignum domini, quod omnium peccata crucifixit, beata caro domini, quae uictum omnibus ministrauit! 2 *II Cor. 8,9 8 *Esai. 53, 4 14 *Sap. 2,12 15 . 19 *Hier. 11, 19 22 cf. Gen. 2, 16-17 2 inquid Bml 5 ysay(-i-)as C(i Isaia v 7 aegros v 8 testimonium ysayae C 9 inquid C existimauimus a 11 quid au 12 uuinerantis Fml 15 pane a 16", + "candidate_score": 0.662423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.6533, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non edendum. errauit Adam, mandata non tenuit, interdictum gustauit; § 5 per lignum coepimus esurire, quoad caro suum accepit alimentum. ideo dominus in Christo carnem iunxit et lignum, ut fames antiqua cessaret, uitae gratia redderetur. beatum lignum domini, quod omnium peccata crucifixit, beata caro domini, quae uictum omnibus ministrauit! 2 *II Cor. 8,9 8 *Esai. 53, 4 14 *Sap. 2,12 15 . 19 *Hier. 11, 19 22 cf. Gen. 2, 16-17 2 inquid Bml 5 ysay(-i-)as C(i Isaia v 7 aegros v 8 testimonium ysayae C 9 inquid C existimauimus a 11 quid au 12 uuinerantis Fml 15 pane a 16", + "candidate_score": 0.651318, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.640855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non edendum. errauit Adam, mandata non tenuit, interdictum gustauit; § 5 per lignum coepimus esurire, quoad caro suum accepit alimentum. ideo dominus in Christo carnem iunxit et lignum, ut fames antiqua cessaret, uitae gratia redderetur. beatum lignum domini, quod omnium peccata crucifixit, beata caro domini, quae uictum omnibus ministrauit! 2 *II Cor. 8,9 8 *Esai. 53, 4 14 *Sap. 2,12 15 . 19 *Hier. 11, 19 22 cf. Gen. 2, 16-17 2 inquid Bml 5 ysay(-i-)as C(i Isaia v 7 aegros v 8 testimonium ysayae C 9 inquid C existimauimus a 11 quid au 12 uuinerantis Fml 15 pane a 16", + "candidate_score": 0.640173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.627865, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1", + "max_score": 0.661098, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_405", + "psc_text": "Item in Deuteronomio: Si autem uonerisuoueris uotum Domino Deo tuo, non tardabis reddere illud: quia inquirens requiret illud Dominus Deus tuus a te, et erit in peccatum. ea quae egredientur per labia tua obseruabis et facies donum quod locutus es ore tuo. Item in psalmo XLVIIII: Immola Deo sacrificium laudis et redde altissimo uota tua. inuoca me in die tribulationis tuae et eripiam te et glorificabis me. 1 Bar. ? ? 16 Eccl. 5, 8. 17 Deut. 23, 22 et 24. 21 Ps. 49,14 sq. 1 senros maior B dno suo sermls M 2 itcm...1.14 alieno solus exhibet W; ea nec inueniuntur in scripturae sanctae archetypo nec in uersione graeca barach W 3 uenerint] fuerint v 4 praedicantem om. v 5 continget v 8 et in cordibus snis meditantes om. v 9 ut] ut mebunt ut W 10 credent] credunt W credentibus] credent et contradicentes v 12 erant W1 15", + "candidate_score": 0.661098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa014.opp-lat1_window_405", + "psc_text": "Item in Deuteronomio: Si autem uonerisuoueris uotum Domino Deo tuo, non tardabis reddere illud: quia inquirens requiret illud Dominus Deus tuus a te, et erit in peccatum. ea quae egredientur per labia tua obseruabis et facies donum quod locutus es ore tuo. Item in psalmo XLVIIII: Immola Deo sacrificium laudis et redde altissimo uota tua. inuoca me in die tribulationis tuae et eripiam te et glorificabis me. 1 Bar. ? ? 16 Eccl. 5, 8. 17 Deut. 23, 22 et 24. 21 Ps. 49,14 sq. 1 senros maior B dno suo sermls M 2 itcm...1.14 alieno solus exhibet W; ea nec inueniuntur in scripturae sanctae archetypo nec in uersione graeca barach W 3 uenerint] fuerint v 4 praedicantem om. v 5 continget v 8 et in cordibus snis meditantes om. v 9 ut] ut mebunt ut W 10 credent] credunt W credentibus] credent et contradicentes v 12 erant W1 15", + "candidate_score": 0.647382, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.66014, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.66014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.652291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.650106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.637013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.625916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.609256, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.660041, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_10", + "psc_text": "nostrum animum, et pallium pro amicitiarum nostrarum amictu, unde antiquitas hoc traxit vocabulum. Ora igitur pro me, inspiret tibi Dominus ut merear adhuc in vita videre te. Et quem moestificasti abeundo, aliquando iterum laetifices te praesentando. Quaternionem regularum per Maurentionem primicerium direximus. De caetero autem opto tuam semper cognoscere salutem, dilectissime mi domine, et charissime fili. EPISTOLA III. ISIDORI BRAULIONI ARCHIDIACONO. 562 In Christo charissimo et dilectissimo fratri Braulioni archidiacono Isidorus. 1. Quia non valeo te frui oculis carnis, perfruar saltem alloquiis, ut ipsa amici sit consolatio incolumem litteris cognoscere quem cupio videre. Utrumque bonum esset, si liceret; sed vel mente de te reficiar, si corporali obtutu non valeo. Dum pariter essemus, postulavi te, ut mihi decadem sextam sancti Augustini transmitteres; posco ut quoquomodo me cognitum ei facias. 2. Misimus vobis Synonymorum libellum, non pro id quod alicujus utilitatis sit, sed quia eum volueras. Commendo autem hunc puerum, commendo et", + "candidate_score": 0.660041, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum", + "max_score": 0.659562, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186", + "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.", + "candidate_score": 0.659562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186", + "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.", + "candidate_score": 0.656905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-diversis-quaestionibus-ad-Simplicianum_window_186", + "psc_text": "non satisfecerint exspectationi, et taedio fuerint gravitati tuae; quandoquidem cum tu ex omnibus quae interrogasti, unum a me libellum mitti velles, ego duos libros eosdemque longissimos misi, et fortasse quaestionibus tuis nequaquam diligenter expediteque respondi. Quamobrem preces tuas pro erratis meis multas et assiduas peto fieri: sententiam vero de hoc opere tuam brevissimam, sed gravissimam flagito; et dum sit verissima, severissimam non recuso.", + "candidate_score": 0.612475, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.659407, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1263", + "psc_text": "αὐτὸς καὶ τὴν ἐπὶ τῷ πράγματι τούτῳ ὑπόνοιαν ἄφες, καὶ τοῦ λοιποῦ πάσης διαβολῆς ὑψηλοτέραν ποιοῦ τὴν ἐμὴν περὶπρὸς E. Harl. σὲ διάθεσιν, τὸν Ἀλέξανδρον μιμούμενος, ὅς, ἐπιστολὴν κατὰ τοῦ ἰατροῦ δεξάμενος ὡς ἐπιβουλεύοντος, ἐπειδὴ ἔτυχεν ἐν αὐτῷ τῷ καιρῷ φάρμακον λαβὼν ὥστε πιεῖν, τοσοῦτον ἀπέσχε πιστεῦσαι τῷ διαβάλλοντι, ὥστε ὁμοῦ τε τὴν ἐπιστολὴν ἀνεγίνωσκε, καὶ τὸ φάρμακον ἔπινεν. οὐδενὸς γὰρ τῶν ἐπὶ φιλίᾳ γνωρίμων ἀτιμότερον ἐμαυτὸν ἀξιῶ τίθεσθαι, τῷ μήτε ἁλῶναί ποτε εἰςπρὸς E. φιλίαν ἐξαμαρτών, καὶ ἔτι παρὰ τοῦ Θεοῦ μου λαβεῖν τὴν ἐντολὴν τῆς ἀγάπης, ἧς χρεώστης εἰμὶ οὐ μόνον κατὰ τὴν κοινὴν τῶν ἀνθρώπων φύσιν, ἀλλʼ ὅτι καὶ ἰδίως εὐεργέτην σε γνωρίζω ἐμαυτοῦ τε καὶ τῆς πατρίδος. Ἀνεπίγραφος, περὶ Ἥρα Ἀκριβῶς πεπεισμένος οὕτως ἡμᾶς ἀγαπᾷν τὴν σὴν τιμιότητα, ὥστε τὰ ἡμῖν διαφέροντα οἰκεῖα λογίζεσθαι, τὸ αἰδεσιμώτατον ἀδελφὸν ἡμῶν Ἥραν, ὃν οὐ κατὰ συνήθειάν τινα ἀδελφὸν ἡμῶν προσαγορεύομεν, ἀλλὰ κατὰ ἀκριβεστάτην καὶ οὐδεμίαν ἔχουσανom. E. ὑπερβολὴνκαὶ add", + "candidate_score": 0.659407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.657915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1116", + "psc_text": "κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν), ἀπορίᾳ δὲ καὶ ἀμηχανίᾳ καὶ τῷ μὴ ἔχειν εἰπεῖν τι τῆς λύπης ἄξιον. Ἕως ἐν τούτοις ἦμεν, ἐπικατέλαβεν ἡμᾶς ἕτερα γράμματα πρὸς Δαζίζαν τινὰ γεγραμμένα δῆθεν, τῇ δὲ ἀληθείᾳ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπεσταλμένα, ὡς δηλοῖ αὐτῶν ἡ οὕτως ὀξεῖα διάδοσις, ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἐν παντὶ μὲν τῷ Πόντῳ κατασπαρῆναι καὶ τὴν Γαλατίαν ἐπιδραμεῖν. φασὶ δέ τινες, ὅτι καὶ Βιθυνοὺς διεξελθόντες οἱ τῶν ἀγαθῶν τούτων ἄγγελοι μέχρις αὐτοῦ ἔφθασαν Ἑλλησπόντου. τίνα δὲ ἦν τὰ καθʼ ἡμῶν πρὸς Δαζίζαν ἐπεσταλμένα, πάντως μὲν οἶδας. οὐ γὰρ οὕτω σε μακρὰν τῆς ἑαυτῶν φιλίας τίθενται, ὥστε σε μόνον ἀγέραστον τῆς τιμῆς ἐκείνης καταλιπεῖν. εἰ δὲ οὐκ ἦλθεν εἰς σὲ τὰ γράμματα, ἀλλʼ ἐγώ σοι ἀποστέλλω. ἐν οἷς εὑρήσεις ἡμᾶς κατηγορουμένους, δόλον καὶ ῥᾳδιουργίαν, φθορὰν ἐκκλησιῶν καὶ ψυχῶν ἀπώλειαν, καὶ τὸ πάντων, ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν, ἀληθέστερον, ὅτι ἐγκάθετον ἐκείνην τὴν προβολὴν τῆς πίστεως ἐποιησάμεθα, οὐ Νικοπολίταις διακονούμενοι, ἀλλʼ αὐτοὶ λαβεῖν", + "candidate_score": 0.653132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_543", + "psc_text": "ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς ἡμῶν ΣαγκτίσσιμοςΣαγκτήσιμος E. editi antiqi. ὁ συμπρεσβύτερος τὴν μέχρις ὑμῶν ὁδοιπορίαν ὑπέστη, δι’ αὐτοῦ καὶ προσφθέγγομαίπροσφθεγγόμεθα E. Med. σου τὴν κοσμιότητα,τιμιότητα E. καὶ παρακαλῶ προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ χρῆσαι τὴν ἀκοὴν τῷ προειρημένῳ,εἰρημένῳ E. ὥστε παρʼ αὐτοῦ διδαχθῆναι τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἐν οἵοιςοἷς E. ἐστὶ καὶ τὴν δυνατὴν σπουδὴν εἰσενέγκασθαι εἰς τὰ προκείμενα. Γίνωσκε δὲ ὅτι Φαῦστος γράμματα ἔχων ἧκε πρὸς ἡμᾶς παρὰτοῦ add. E. πάπα, ἀξιοῦντα αὐτὸν γενέσθαι ἐπίσκοπον. ἐπειδὴ δὲ ᾐτήσαμεν ἡμεῖς,ᾐτησάμην ἡμεῖς om. E Med. μαρτυρίαν τῆς σῆς εὐλαβείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐπισκόπων, καταφρονήσας ἡμῶν πρὸς Ἄνθιμον ᾤχετο, καὶ παρʼ αὐτοῦ λαβὼν τὴν χειροτονίαν χωρὶς ἡμετέρας ὑπομνήσεως ἐπανῆκε. Ποιμενίῳ, ἐπισκόπῳ Σατάλων Πάντως ἐπεζήτησαςἐπιζητήσας editi antiqi. γράμματα παρὰ τῶν Ἀρμενίων, ὅτε ἐπανῆκαν διὰ σοῦ, καὶ τὴν αἰτίαν ἔμαθες, δι’ ἣν οὐκ ἔδωκα αὐτοῖς τὴν ἐπιστολήν. εἰ μὲν οὖν εἶπον φιλαλήθως, ἔδωκας ἡμῖν αὐτόθεν τὴν συγγνώμην· εἰ δὲ ἀπεκρύψαντο ἐκεῖνοι, ὅπερ οὐκοὖν E. εἰκάζω—ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.651499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_989", + "psc_text": "ἐμά, διὰ τί κρίνομαι ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων; ἀλλʼ ἐροῦσιν, ὅτι κοινωνὸς Ἀπολλιναρίου ἐγώ, καὶ τῶν τοιούτων δογμάτων τὴν διαστροφὴν ἔχων ἐν ἐμαυτῷ. ἀπαιτηθήτωσαν τὰς ἀποδείξεις. εἰ μὲν γὰρ καρδίαν ἀνθρώπου διερευνᾷν ἴσασι, τοῦτο ὁμολογησάτωσαν, καὶ γνωρίσατε αὐτῶν τὴν περὶ πάντα ἀλήθειαν· εἰ δὲ ἐκ τῶν φαινομένων καὶ πᾶσι προδήλων ἐλέγχουσί μου τὴν κοινωνίαν, δειξάτωσαν ἢ κανονικὰ γράμματα παρʼ ἐμοῦ πρὸς αὐτὸν διαπεμπόμενα, ἢ παρʼ ἐκείνου πρὸς ἐμέ, ἢ τῶν κληρικῶν τὰς πρὸς ἡμᾶς ἐπιμιξίας, ἢ εἴ τινα αὐτῶν εἰς κοινωνίαν εὐχῆς ἐδεξάμεθά ποτε. εἰ δὲ ἐπιστολὴν προφέρουσι τὴν λοιπὸν πρὸ κέ ἐτῶν γραφεῖσαν αὐτῷ, παρὰ λαϊκοῦ πρὸς λαϊκόν, καὶ οὐδὲ ταύτην ὡς γέγραπται παρʼ ἐμοῦ, ἀλλὰ μεταποιηθεῖσαν, ὑπὸ τίνων δὲ ὁ Θεὸς οἶδε· γνωρίσατε αὐτόθεν τὴν ἀδικίαν, ὅτι οὐδεὶς ἐν ἐπισκοπῇ ὢν ἐγκαλεῖται, εἴ τι κατὰ ἀδιαφορίαν ἐν τῷ λαϊκῷ βίῳ ἀπαρατηρήτως ἔγραψε, καὶ τοῦτο μηδὲ περὶ πίστεως, ἀλλὰ ψιλὸν γράμμα φιλικὴν ἔχον προσηγορίαν. τάχα δὲ κἀκεῖνοι φαίνονται καὶ Ἕλλησι", + "candidate_score": 0.651054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1294", + "psc_text": "ἀπὸ τῶν καλλίστων ἡμῖν γνωρισθέντος, νῦν δὲ ἐκ παντοίας ἀρετῆς εἰς τοσοῦτον περιφανείας ἀναδραμόντος; ὥστε μοι φίλων ἁπάντων φίλτατος ὁ σά μοι γράμματα διαφέρων. Περὶ μέντοι τῆς τῶν προστησομένων τῆς συμμορίας ἐκλογῆς, εἰ μὲν ἀνθρώποις χαριζόμενος, ἢ ἱκεσίαις ἐνδιδούς, ἢ φόβῳ εἴκων ποιῶ τι, μήτε ταῦταταυτί editi antiqui. ποιήσαιμι. οὐ γὰρ οἰκονόμος, ἀλλὰ κάπηλος ἔσομαι, τὴν δωρεὰν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἀνθρωπίνας φιλίας διαμειβόμενος. εἰ δὲ αἱ μὲν διδόμεναι ψῆφοι παρὰ ἀνθρώπων δίδονται ἐκ τῆς ἔξωθεν ἐπιφανείας μαρτυρεῖν ἐχόντων, ἅπερ ἂν μαρτυρῶσιν, αἱ δὲ κρίσεις τῶν ἐπιτηδειοτέρων τῷ εἰδότι τὰ ἀπόρρητα τῶν καρδιῶν παρὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ἐπιτρέπονται, τάχα τῷ παντὶ βέλτιον καταθέμενον τὴν μαρτυρίαν σπουδῆς μὲν καὶ διαστάσεως πάσης ὡς ὑπὲρὡς ὑπὲρ editi antiqui; ὥσπερ MSS. et editi recentiores. οἰκείων τῶν μαρτυρηθέντων ἀφίστασθαι, προσεύχεσθαι δὲ τῷ Θεῷ μὴ λαθεῖν τὸ συμφέρον. οὕτω γὰρ οὐκέτι ἄνθρωπον τῆς ἐφʼ ἑκάτερα ἐκβάσεως αἰτιασόμεθα, ἀλλὰ τῷ Θεῷ τὴν χάριν τῶν γινομένων εἰσόμεθα. καίτοι εἰ", + "candidate_score": 0.649175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1349", + "psc_text": "ἐπιτυχεῖν, ἀκριβῶς ἐγὼ πέπεισμαι. ἔχω δὲ οὐ Γαλάτας μακαρίζειν τῆς σῆς ἐπιστασίας μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐμαυτόν.ἑαυτὸν editi antiqui. ἔστι γὰρ κἀμοὶ οἶκος ἐν Γαλατίᾳ, καὶ οἴκων γε ὁ λαμπρότατος σὺν Θεῷ, εἰς ὃν εἰ τύχοιμι παρὰ σοῦ τινος βοηθείας (τεύξομαι δὲ ἕως ἂν ἡ φιλία τὴν οἰκείαν ἰσχὺν ἔχη), μεγάλην εἴσομαι τῷ Θεῷ τὴν χάριν. Εἰ οὖν τις λόγος παρὰ τῇ σῇ τιμιότητι τῆς ἐμῆς φιλίας, ὁμολογουμένην τινὰ ὠφέλειαν παρασχέσθαι τῷ οἴκῳ τοῦ θαυμασιωτάτου ἄρχοντος ΣουλπικίουΟὐλπικίου editi antiqui. ἡμῶν ἕνεκεν παρακλήθητι, ὥστε ὑφελεῖν τι τῆς νῦν οὔσης ἀπογραφῆς, μάλιστα μὲν ἀξιόλογον καὶ τῆς σῆς μεγαλονοίας ἄξιον, προσθήσω δὲ ὅτι καὶ τῆς ἡμετέρας πρεσβείας τῶν ἀγαπώντων σε· εἰ δὲ μή, ἀλλʼ ὅσον οἵ τε καιροὶχρόνοι editi antiqui. συγχωροῦσι καὶ ἡ τῶν πραγμάτων ἐπιδέχεται φύσις· πάντως δὲ ὑφελεῖν καὶ μὴ ἐᾶσαι ἐπὶ τῆς ταυτότητος· ὥστεὡς E. et Med. ἡμᾶς μυρίων ὧν ἔχομεν παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἄρχοντος εὐεργεσιῶν μίαν χάριν ταύτην διὰ", + "candidate_score": 0.646926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_718", + "psc_text": "εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου. τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον, τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον, τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές, τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν om. E τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν add. E. τὸ τῆς πίστεως ὑγιές, τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν, μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες, μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι. Πρὸς ἐλευθέραν Ἐγώ, καὶ πάνυ βουλόμενος συνεχῶς ἐπιστέλλειν τῇ εὐγενείᾳ ὑμῶν, ἐπέσχονἀπέσχον editi antiqi. ἐμαυτὸν ἀεί, μήπως δόξω τινὰς ὑμῖν πειρασμοὺς ἐπεγείρειν διὰ τοὺς φιλέχθρωςφιλεχθῶς editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην", + "candidate_score": 0.64625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1345", + "psc_text": "τῶν εἰς αὐτὸν ὀφειλομένων, καὶ ἐπέστειλα, εἰδὼς ὅτι ἡ ἡμέρα αὐτῷ, ἐν ᾗ ἂν πρῶτον ἴδῃ σου τὴν σεμνότητα, ἀρχὴ εὐθύμου βίου πρὸς τὸν μετὰ ταῦτα χρόνον γενήσεται, καὶ δώσει τινὰ βελτίονα τῶν πραγμάτων αὐτοῦαὐτῷ editi antiqui. μεταβολήν. Ἀνεπίγραφος, ὑπὲρ συγγενῶν Αὐτῷ μοι περισπούδαστον ἦν συντυχεῖν σου τῇ λογιότητι πολλῶν ἕνεκεν· πρῶτον μέν, ὥστε ἀπολαῦσαι τῶν ἐν σοὶ καλῶν διὰ πολλοῦ τοῦ ἐν τῷ μεταξὺ χρόνου, ἔπειτα δέ, καὶ περὶ τῶν κατὰ Ἀριαραθίαν ἀνθρώπων παρακαλέσαι σε· οἷς ἐκ παλαιοῦ θλιβομένοις ἔδωκεν ὁ Κύριος ἀξίαν παραμυθίαν, τῆς σῆς ὀρθότητος τὴν ἐπιστασίαν αὐτοῖς χαρισάμενος. ἔστι δέ τι καὶ ἕτερον τῶν συγγενῶν τῶν ἐμῶν πάνυ βεβαρημένον, καὶ σχεδὸν τὸ καιριώτατον τῆς Ἀριαραθικῆς ἀπορίας ὑπάρχον· ὃ καὶom. Med., Coisl. sec., Regius sec. παρακαλῶ κατὰ τὸ ἐνδεχόμενον ἰατρευθῆναι παρὰ τῆς σῆς χρηστότητος, ὥστε φορητὸν τοῦ λοιποῦ γενέσθαι τοῖς κεκτημένοις. Πρωτεύοντι Πολλὰς ἡμῖν ποιοῦσι τὰς ἐπιστολὰς πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα οἱ ταῖς διαβεβαιώσεσιν ἡμῶν μὴ προσέχοντες,", + "candidate_score": 0.636984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_6_8", + "bdc_text": "Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1055", + "psc_text": "ἡ δὲ τοῦ Μαρκου· Περὶ δὲ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ὥρας οὐδεὶς οἶδεν, οὐδὲ οἱ ἄγγελοι οἱ ἐν οὐρανῷ, οὐδὲ ὁ Υἱός, εἰ μὴ ὁ Πατήρ. τί τοίνυν ἐστὶν ἐν τούτοις ἐπισημήνασθαι ἄξιον; ὅτι ὁ μὲν Ματθαῖος οὐδὲν εἶπε περὶ τῆς τοῦ Υἱοῦ ἀγνωσίας, δοκεῖ δὲ τῷ Μάρκῳ συμφέρεσθαι κατὰ τὴν ἔννοιαν, ἐκ τοῦ φάναι, Εἰ μὴ ὁ Πατὴρ μόνος. ἡμεῖς δὲ ἡγούμεθα τὸ μόνος πρὸς τὴν τῶν ἀγγέλων ἀντιδιαστολὴν εἰρῆσθαι· τὸν δὲ Υἱὸν μὴ συμπαραλαμβάνεσθαι τοῖς ἑαυτοῦ δούλοις κατὰ τὴν ἄγνοιαν. Ἀψευδὴς γὰρ ὁ εἰπών, ὅτι Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ ἐμά ἐστιν. ἓν δὲ ὧν ἔχει καὶ ἡ γνῶσίς ἐστι τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ τῆς ὥρας. παρασιωπήσας τοίνυν, ὡς ὁμολογούμενον, τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον ἐν τῇ λέξει τοῦ Ματθαίου ὁ Κύριος τοὺς ἀγγέλους εἶπεν ἀγνοεῖν, εἰδέναι δὲ τὸν Πατέρα μόνον, τὴν τοῦ Πατρὸς γνῶσιν κατὰ τὸ σιωπώμενον καὶ ἑαυτοῦ εἶναι λέγων, διὰ τὸ καὶ ἐν ἄλλοις εἰρηκέναι· Καθὼς γινώσκει", + "candidate_score": 0.620466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf039", + "work_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae", + "max_score": 0.656561, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "042_Quodvultdeus_Epistolae_window_13", + "psc_text": "ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me at ab eo, quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor, quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse missurum, et multum instans ne respondere differrem. Cujus instantia coactus sum remissius agere quod agebam; ut operi utrique non deessem, uni diebus, alteri noctibus, quando mihi ab aliis occupationibus hinc atque hinc venire non desistentibus parceretur. Agebam vero rem plurimum necessariam: nam retractabam opuscula mea, et si quid in eis me offenderet, vel alios offendere posset, partim reprehendendo, partim defendendo, quod legi deberet et posset, operabar.", + "candidate_score": 0.656561, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.655893, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.655893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "debitori reddituro rationem et expectanti misericordiam domini sui, ut prior ipse conseruo dimitteret quod ei debebatur et sic ad rationem reddendam, ubi misericordia domini imploranda erat, accederet. nec tamen illud quod nondum conseruo dimiserat impediuit domino eius, quominus in 4 cf. Matth. 18, 23-34 17 Matth. 18, 26 19 Matth. 18, 28 2 redeunde te Nml 4 in euangelio om. v 8 ei quae Kml 16 dimitteret dominus Km2N$v dicentes Nml 17 et omnia (s. l.) red- dam N 18 et] est del. J 19 egressus est J 21 iam debitum v 22 si enim dimiserat om. Kml 26 ipse om. V 27 misericordiam Nml 29 seruo Nm1 dominum Mv illo tempore accipiendae rationis dimitteret ei omnia quae debebat. sed quid profuit, quandoquidem in caput eius propter odiorum perseuerantiam rursus omnia continuo replicata sunt? sic non impeditur baptismi gratia quominus omnia peccata dimittat, etiamsi odium fraternum in eius cui dimittuntur", + "candidate_score": 0.634866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_433", + "psc_text": "iam ad illa eloquia pacifica Cypriani, hoc est ad epistulae finem omnibus consideratis pertractatisque peruentum est, quae me legentem et saepe repetentem non satiant. tanta ex eis iucunditas frateruifraterni amoris exhalat, tanta dulcedo caritatis exuberat. haec tibi, inquit, breuiterpro nostra mediocritate rescripsimus, frater carissime, nemini praescribentes aut praeiudicantes quominusunusquisqueepiscoporumquodputatfaciat, habens arbitrii sui liberam potestatem. nos, quantum in nobis est, propter haereticos cum collegis et coepiscopis nostris non contendimus, cum quibus (diuinam) concordiam et dominicam pacem tenemus, maxime cum et apostolus dicat: 'si quis autem putauerit contentiosus esse, nos talem consuetudinem non habemus neque ecclesia dei.' seruatur a nobis patienter et leniter caritas animi, collegii honor, uinculum fidei, concordia sacerdotii. propter hoc etiam libellum de bono patien-tiae quantum ualuit nostra mediocritas permittente domino et inspirante conscripsimus, quem ad te pro mutua dilectione transmisimus. § 23 In his uerbis multa consideranda sunt, quibus in hoc uiro, qui dilexit decorem domus domini et", + "candidate_score": 0.602983, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.655327, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.655327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.639667, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.654871, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1_3", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.654871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1459", + "psc_text": "corporis infirmitate detentus, nullatenus ad regni nostri solium valuit peraccedere. Sed quia certissime cognovimus eum a tua sanctitate fuisse directum, calicem aureum desuper gemmis ornatum direximus, quem, ut de tua confidimus sanctitate, illa [ Ita in ms. ] dignam apostolo, qui primus fulget honore, offerre dignemini. Nam et peto tuam celsitudinem nos sacris tuis litteris aureis opportunitate reperta exquirere. Nam quantum te veraciter diligam, tu ipse, pectoris fecunditatem, inspirante Domino, latere non credo. Nonnunquam solet ut quos spatia terrarum sive maria dividunt, Christi gratia ceu visibiliter glutinare. Nam qui te minime praesentialiter cernunt, bonum tuum illis fama patescit. Leandrum vero Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae", + "candidate_score": 0.652448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.65136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_623", + "psc_text": "Quod autem scripsit mihi charitas vestra, ut filio meo domno Theodoro archiatro et expraefecto pro vobis gratias agerem, feci, et quantum potui commendare minime cessavi. Peto autem mihi ignoscas quod epistolis tuis sub brevitate respondeo, quia tantis tribulationibus premor, ut mihi neque legere, neque per epistolas multa loqui liceat. Hoc solum tibi breviter dico: Quia oblitus sum manducare panem meum a voce 714 gemitus mei (Ps. CI, 5) . Omnes qui vobiscum sunt mea peto vice salutari. Domnae Dominicae salutes meas dicite, cui minime respondi, quia cum sit Latina, Graece mihi scripsit. EPISTOLA XXXIII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Judaeis conversis tribus det solidos singulis annis. Gregorius Anthemio subdiacono. His quos de Judaica perditione Redemptor noster ad se dignatur convertere, rationabili nos oportet moderatione concurrere, ne victus, quod absit, inopiam patiantur. Ideoque tibi hujus praecepti auctoritate mandamus quatenus filiis Justae ex Hebraeis, id est Juliano, Redempto, et Fortunae, a tertia decima succedenti", + "candidate_score": 0.650182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2394", + "psc_text": "sedem apostolicam vel catholicam Ecclesiam audierat. Absit enim nos cujuslibet sensum haeretici recipere, vel a tomo sanctae memoriae Leonis praedecessoris nostri, in aliquo deviare; sed quaecunque a sanctis quatuor synodis sunt definita recipimus, et quaecunque reprobata sunt condemnamus. Excellentissimo autem filio nostro Adulouvaldo regi transmittere phylacteria curavimus, id est crucem cum ligno sanctae crucis Domini, et lectionem sancti Evangelii theca Persica inclusam. Filiae quoque meae sorori ejus tres annulos transmisi, duos cum hyacinthis, et unum cum albula, quae eis per vos peto dari, ut apud eos nostra charitas ex vestra excellentia condiatur. Paterna praeterea charitate persolventes salutationis officium, petimus ut excellentissimo filio nostro regi conjugi vestro pro nobis de facta pace 1271 gratias referatis atque ejus animum, sicut consuevistis, ad pacem de futuro per omnia provocetis, quatenus mercedem populi innocentis, qui in scandalo perire poterat, ante conspectum Dei, inter multa bona quae agitis, invenire possitis. EPISTOLA XIII. AD ALCYSONEM CORCYRAEUM", + "candidate_score": 0.650046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1372", + "psc_text": "ministeria apud Anthemium absque dubitatione deponat. Gregorius Fausto. Sicut res ecclesiasticae competentibus personis sine aliqua sunt dilatione reddendae, ita restituentis attendenda cautela est, ut nulla ei possit postmodum ex ipsa nasci restitutione molestia. Et ideo, quoniam tempore quo quondam Constantius defensor, pater gloriae vestrae, commissi sibi patrimonii Campaniae curam gessit, ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae erat pro peccatis clero et pontifice destituta, apud se propter injunctam sibi sollicitudinem tulisse dignoscitur, quae vos nunc reddere sine nostro consensu dubitare cognovimus; eapropter his vos hortamur epistolis ut ea Anthemio subdiacono sub desuscepti emissione restituere sine aliqua difficultate debeatis, quatenus et res Ecclesiae in toto apud eos quos convenit habeantur, et gloria vestra ab omni dubitatione sit libera. EPISTOLA XXXII. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. A Fausto Ecclesiae Vulturnae ministeria suscipiat, in tuto habeat, et describat. Gregorius Anthemio subdiacono. Comperimus ministeria Ecclesiae Vulturnae, quae, Constantius defensor propter injunctam sibi sollicitudinem, deficiente clero vel episcopo ejusdem Ecclesiae,", + "candidate_score": 0.64985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1348", + "psc_text": "Fabio apud Serenum diaconum tuum pro temporis qualitate esse depositum. Cujus parte aliqua restituta, partem apud eum asserit rejacere, et restituere eam quadam excusatione differre. Proinde his fraternitatem tuam hortamur affatibus ut eum admonere studeat, quatenus quae accepit sine contentione restituat. Aut si forte ab ejus restitutione aliqua se excusari ratione confidit, necesse est ut inter eum et actores Firmanae Ecclesiae, una cum Armenio fratre et coepiscopo nostro cognoscere debeatis, et, subtiliter veritate discussa, ita huic causae finem imponere, ut nec ante dictus diaconus pati praejudicium, nec praefata injustedamnum videatur Ecclesia sustinere. EPISTOLA XVII. AD DEMETRIANUM ET VALERIANUM. Statuit ne impensa in illorum redemptionem Ecclesiae pecunia ab illis aliquando repetatur. Gregorius Demetriano et Valeriano clericis Firmanis. Et sacrorum canonum (Grat. 12, q. 2, c. 15) statuta et legalis permittit auctoritas, licite res ecclesiasticas in redemptionem captivorum impendi. Et ideo quia edocti a vobis sumus, ante annos fere decem et octo,", + "candidate_score": 0.649045, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.648893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.648843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2_4", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam . Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_271", + "psc_text": "scripto mandavimus. Undecimo autem die mensis Januarii Ariulphus hanc epistolam quam vobis direximus transmisit. Et ideo relegentes eam, videte si in fide sua Suanenses quam reipublicae promisere perstiterunt. Obsidesque dignos de quibus possitis confidere ab eis percipite; et insuper eos denuo Sacramentis obstringite, reddentes eis quod loco pignoris sustulistis, et sermonibus vestris eos sanantes. Si autem manifestissime cognoveritis eos cum Ariulpho de sua subditione locutos fuisse, vel certe obsides ei dedisse, sicut nos Ariulphi epistola quam vobis direximus dubios reddidit, salubri consilio pertractantes ne in aliquo anima vestra vel nostra de sacramentis gravetur, quidquid utile reipublicae judicaveritis peragite. Sed ita faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum", + "candidate_score": 0.646284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_2", + "bdc_text": "Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.646107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_5_7", + "bdc_text": "A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S . Augustae postridie nonas maias 1568 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1596", + "psc_text": "desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis reformari, in Ecclesiae nostrae scrinio requiri fecimus, et inveniri nil potuit. Sed quoniam quanto studiosius ista cupitis adipisci, tanto vos arbitramur esse sollicitos, in requirendis chartis Ecclesiae vestrae vigilantius curam impendite; et si qua exinde scripta inveniri potuerint, quae nos valeant informare, huc curae vestrae sit transmittere. Nam qui nova concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere", + "candidate_score": 0.633534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "Unde omnino studendum est ut res aspera fiat mercedis occasio. Nam, sicut nostis, de terra plena carduis frumentum egreditur, et de spinis rosa producitur. Dum ergo seminandi vobis congruum tempus est, bonorum operum serere semina non cessetis, ut majores in die messis laetitiae manipulos reportetis, atque ad aeternam gloriam ex transitorii honoris merito veniatis. Cognoscentes igitur quale studium in praeparandis dromonibus gesseritis, sollicitudinem vestram, desiderato nuntio, relevamus, indicantes cum Langobardorum rege usque ad mensem Martium futurae quartae indictionis, de pace, propitiante Domino, convenisse. Quae si retineatur ignoramus, quia idem rex obiisse postea nuntiatus est, licet adhuc habeatur incertum. De Anamundaro autem quae scripsistis fecimus, sed voluntatem utinam sequatur effectus quia quantum ad nos pertinet, afflictis intercessionis nostrae solatium non negamus. Quod vero in expositionem sancti Job transmitti vobis codicem voluistis, de vestro omnino studio gaudemus: quoniam illi rei eminentiam vestram studere conspicimus, quae nec totos foras vos exire permittat, et", + "candidate_score": 0.631107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1459", + "psc_text": "corporis infirmitate detentus, nullatenus ad regni nostri solium valuit peraccedere. Sed quia certissime cognovimus eum a tua sanctitate fuisse directum, calicem aureum desuper gemmis ornatum direximus, quem, ut de tua confidimus sanctitate, illa [ Ita in ms. ] dignam apostolo, qui primus fulget honore, offerre dignemini. Nam et peto tuam celsitudinem nos sacris tuis litteris aureis opportunitate reperta exquirere. Nam quantum te veraciter diligam, tu ipse, pectoris fecunditatem, inspirante Domino, latere non credo. Nonnunquam solet ut quos spatia terrarum sive maria dividunt, Christi gratia ceu visibiliter glutinare. Nam qui te minime praesentialiter cernunt, bonum tuum illis fama patescit. Leandrum vero Spalensis Ecclesiae sacerdotem tuae in Christo sanctitati cum omni veneratione commendo, quia per ipsum tua benevolentia nobis est lucidata; et dum cum eodem antistite de tua vita loquimur, in bonis actibus vestris nos minores esse censemus. Salutem vero tuam, reverentissime et sanctissime vir, audire delector, et peto tuae Christianitatis prudentiae", + "candidate_score": 0.629412, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-prima", + "max_score": 0.652879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_7_9", + "bdc_text": "Augustae postridie nonas maias 1568 . M [atthias ] Schenckius t[uus ] . Humanissimo simul et doctissimo viro Heinricho Bullingero , ecclesiastae Tigurino , domino atque amico primario .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-prima_window_68", + "psc_text": "in vetusto codice XIX monachorum S. Basilii Romae pag. 54. Ex his quid et unde tres isti addititii canones sint, perspicue cognoscitur. EPISTOLA IX, SEU ACTIO XVI CHALCEDONENSIS. Nunc primum edita ex mss. Graecis bibliothecae Venetae S. Marci 555, saeculi XII, et 164 saeculi XIV, in qua lecta fuit epistola 93 S. Leonis ad ipsam synodum. Consulatu domini nostri Marciani semper Augusti, et qui erit nuntiandus, pridie kalendas Novembris Chalcedone juxta mandatum divinissimi et piissimi domini nostri Marciani semper Augusti congregatis in sanctissima Ecclesia sanctae martyris Euphemiae, magnificentissimo et gloriosissimo magistro militum, exconsule, et Patricio Anatolio, et magnificentissimo ac gloriosissimo praefecto sacrorum praeteriorum Palladio, et magnificentissimo atque gloriosissimo magistro divinorum officiorum Vincomalo; convenientibus quoque reverendissimis episcopis Paschasino et Lucentio, et reverendissimo presbytero Bonifacio locum habentibus sanctissimi archiepiscopi senioris Romae Leonis, et Anatolio reverendissimo archiepiscopo magni nominis Constantinopolis, et Maximo reverendissimo episcopo Antiochiae Syriae, et Juvenali reverendissimo episcopo Jerosolymorum, et Quintillo", + "candidate_score": 0.652879, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job", + "max_score": 0.652817, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_267", + "psc_text": "Non sit in recordatione. Id est, ad veniam misericordiae non perveniat, quod diabolo, et suis haereticis et impiis futurum, de Scripturis sanctis ita didicimus. Sed conteratur quasi lignum infructuosum. Secundum illud: Omnis arbor quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur. Vel lignum, peccatum intelligamus quod per lignum accidit: per quod lignum diabolus addidit ad cumulum criminis, quod adversum Deum rebellis exstiterit, ut et hominem praecipitaret in mortem: unde jam et in aeternum interitum condemnatus est: propter quod ipse diabolus lignum insanabile, et infructuosum potest dici: quia numquam erit poenitentiae medicatione sanandus. De ligno autem vitae, id est cruce, vel de Christo dicitur: Secundum dies ligni, erunt dies populi mei. Pavit enim sterilem. Id est, nutrivit et fovit animas steriles, et infructuosas virtutibus. Et quae non parit. Eas quoque animas assensionis suae delectationibus pavit, quae cum possint de utero cordis bona parturire, noluerunt, sicut de hujusmodi ait David:", + "candidate_score": 0.652817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Job_window_267", + "psc_text": "Non sit in recordatione. Id est, ad veniam misericordiae non perveniat, quod diabolo, et suis haereticis et impiis futurum, de Scripturis sanctis ita didicimus. Sed conteratur quasi lignum infructuosum. Secundum illud: Omnis arbor quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur. Vel lignum, peccatum intelligamus quod per lignum accidit: per quod lignum diabolus addidit ad cumulum criminis, quod adversum Deum rebellis exstiterit, ut et hominem praecipitaret in mortem: unde jam et in aeternum interitum condemnatus est: propter quod ipse diabolus lignum insanabile, et infructuosum potest dici: quia numquam erit poenitentiae medicatione sanandus. De ligno autem vitae, id est cruce, vel de Christo dicitur: Secundum dies ligni, erunt dies populi mei. Pavit enim sterilem. Id est, nutrivit et fovit animas steriles, et infructuosas virtutibus. Et quae non parit. Eas quoque animas assensionis suae delectationibus pavit, quae cum possint de utero cordis bona parturire, noluerunt, sicut de hujusmodi ait David:", + "candidate_score": 0.636303, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem", + "max_score": 0.651639, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4_6", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi . Quod reliquum est , bene vale et d. Gvalthero nec non generis suavissimis tuis filioque meis verbis S .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_541", + "psc_text": "Quomodo enim praecellunt ligna silvarum vineas inferaces, eodem modo, intra quamdam dispensationem sapientiae divinae, ex lignis vilioribus aliqua domui necessaria fabricantur. Neque vero turberis, putans nos extra Scripturas affirmare quod dicimus futurum esse, ut de lignis silvae aliquid utile fiat, id est, de me ipso si non attulero proprios naturae meae fructus. Siquidem et Apostolus imaginem quamdam eorum vasorum, quae sunt in humana conversatione, assumit dicens: In magna autem domo, non sunt tantum [Al. autem] vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia (nota quia vasa lignea nuncupaverit); et alia quidem in honorem, alia vero in contumeliam (II Tim. II) . Ista vasa lignea, quae esse in magna domo Apostolus praedicat, non sunt facta de vitibus, non de palmitibus vinearum, sed ex aliis lignis, quae vilioris ordinis in nemoribus fructificaverunt. Quantum ergo malum est, et quale discrimen, ut ligna quondam vilia inveniantur in magna patrisfamilias domo, et palmes vitis", + "candidate_score": 0.651639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_3_5", + "bdc_text": "Tantum igitur scito , quas ad me Hallerumque scripsisti 20 . aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi . A d. Hallero si quid accepero , faciam , ut quam primum reddatur tibi .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_541", + "psc_text": "Quomodo enim praecellunt ligna silvarum vineas inferaces, eodem modo, intra quamdam dispensationem sapientiae divinae, ex lignis vilioribus aliqua domui necessaria fabricantur. Neque vero turberis, putans nos extra Scripturas affirmare quod dicimus futurum esse, ut de lignis silvae aliquid utile fiat, id est, de me ipso si non attulero proprios naturae meae fructus. Siquidem et Apostolus imaginem quamdam eorum vasorum, quae sunt in humana conversatione, assumit dicens: In magna autem domo, non sunt tantum [Al. autem] vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia (nota quia vasa lignea nuncupaverit); et alia quidem in honorem, alia vero in contumeliam (II Tim. II) . Ista vasa lignea, quae esse in magna domo Apostolus praedicat, non sunt facta de vitibus, non de palmitibus vinearum, sed ex aliis lignis, quae vilioris ordinis in nemoribus fructificaverunt. Quantum ergo malum est, et quale discrimen, ut ligna quondam vilia inveniantur in magna patrisfamilias domo, et palmes vitis", + "candidate_score": 0.636155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_4", + "bdc_text": "aprilis , eas mihi postridie calendas maias esse redditas meque Hallero suam iam misisse ex d. Stettensi , quae de rebus Gallicis scripsisti , me adhuc cognoscere non potuisse , quod in arce cum familia vivens commeare ad nos rarius solet egoque , quod decocto ligni Guaiaci sum mense hoc proximo usus , domo non exivi .", + "psc_chunk_id": "025_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-Homiliarum-in-Jeremiam-et-Ezechielem_window_541", + "psc_text": "Quomodo enim praecellunt ligna silvarum vineas inferaces, eodem modo, intra quamdam dispensationem sapientiae divinae, ex lignis vilioribus aliqua domui necessaria fabricantur. Neque vero turberis, putans nos extra Scripturas affirmare quod dicimus futurum esse, ut de lignis silvae aliquid utile fiat, id est, de me ipso si non attulero proprios naturae meae fructus. Siquidem et Apostolus imaginem quamdam eorum vasorum, quae sunt in humana conversatione, assumit dicens: In magna autem domo, non sunt tantum [Al. autem] vasa aurea et argentea, sed et lignea et fictilia (nota quia vasa lignea nuncupaverit); et alia quidem in honorem, alia vero in contumeliam (II Tim. II) . Ista vasa lignea, quae esse in magna domo Apostolus praedicat, non sunt facta de vitibus, non de palmitibus vinearum, sed ex aliis lignis, quae vilioris ordinis in nemoribus fructificaverunt. Quantum ergo malum est, et quale discrimen, ut ligna quondam vilia inveniantur in magna patrisfamilias domo, et palmes vitis", + "candidate_score": 0.630473, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.651388, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes . Quia vero me id ipsum impetrasse vicissim ab humanitate tua confido , non sum veritus iuveni huic , Io[anni ] Conradi Maiori Schafhusiano , ad te dare perferendam epistolam valde etiam pusillam .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.651388, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "7456_sent_1", + "bdc_text": "Iam dudum hac te cura liberavi , d. Bullingere charissime , ne me offendi literarum tuarum vel raritate vel brevitate putes .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_360", + "psc_text": "quae ob hoc in manus pauca venerunt, quia mihi nil de libelli huiusce conscriptione meditanti hactenus incustodita nequeunt inveniri, sane ista pauca, quae quidem et levia sunt, celeriter absolvi, quamquam incitatus semel animus necdum scripturire desineret, servans hoc sedulo genus temperamenti, ut epistularum [non]1 produceretur textus, si numerus breviaretur. pariter et censui librum, quem lector delicatissimus desiderares, et satis habilem nec parum excusabilem fore, si, quoniam te sensuum structurarumque levitas poterat offendere, membranarum certe fascibus minus onerarere. commendo igitur varios iudicio tuo nostri pectoris motus, minime ignarus, quod ita mens pateat in libro velut vultus in speculo, dictavi enim quae-piam hortando, laudando plurima et aliqua suadendo, maerendo pauca iocandoque nonnulla. et si me uspiam lectitavisti in aliquos concitatiorem, scias volo Christi dextera opitulante numquam me toleraturum animi servitutem, compertissimum tenens bipertitam super his moribus hominum esse censuram, nam ut timidi me temerarium, ita constantes liberum appellant, inter quae ipse decerno", + "candidate_score": 0.631076, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file