diff --git "a/11/11100.json" "b/11/11100.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11100.json" @@ -0,0 +1,810 @@ +{ + "letter_id": "11100", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11100", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.060525, + 0.056505, + 0.05357, + 0.049126, + 0.048205, + 0.044977, + 0.051985, + 0.053832, + 0.047537, + 0.043457, + 0.049544, + 0.051153, + 0.048414, + 0.055148, + 0.049199, + 0.046396, + 0.049171, + 0.047212, + 0.047457, + 0.046586 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios", + "max_score": 0.726261, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_17", + "psc_text": "Jesu. (Vers. 2.) Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Sive ambo ad utrumque, hoc est, et gratia et 546 pax, tam ad Deum Patrem, quam ad Dominum nostrum Jesum Christum: sive ad singulos referenda sunt singula, ut gratia ad Deum Patrem, pax vero referatur ad Christum. Siquidem statim sequitur: In laudem gloriae gratiae suae: in qua glorificavit nos in dilecto; ut gratia Patris in eo sit, quod Filium pro salute nostra dignatus est mittere: Pax vero Filii in eo, quod per ipsum Patri reconciliati sumus, et destructo medio pariete, inimicitias in carne sua evacuans, fecerit utrumque unum. (Vers. 3.) Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus, in Christo. Quomodo secundum substantiam atque naturam Deus bonus, nos communione sui effecit bonos, et loquitur ad Israel: Sancti estote, quoniam ego sanctus sum (Levit. XX, 7) :", + "candidate_score": 0.726261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ;", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Ephesios_window_87", + "psc_text": "mendax est et ipse qui loquitur. Si autem mendax est et ipse qui loquitur, ne hoc quidem quod ait verum est, omnem hominem esse mendacem. Porro si vera sententia est, omnis sic accipiendi sunt, ut supra diximus, quod magna pars hominum mentiatur. Scribit, et alibi Apostolus: Docentes omnem hominem (Coloss. III, 16) . Et rursum, commonentes omnem hominem: non quod omnes homines docuerit: quanti enim sunt qui usque hodie nec doctrinam Apostoli audiere, nec nomen; sed quod eos omnes doceat et admoneat, qui in Ecclesia sunt, et cupiunt scire quae Dei sunt. Sequitur: Plenitudo ejus qui omnia in omnibus adimpletur. Quod quidem sic accipiendum, quemadmodum et illud: Tunc subjicietur ei qui sibi subjecit omnia, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . Nunc enim Deus per partes in singulis est, in alio justitia, in alio castitas, in alio temperantia, in alio sapientia, in alio fortitudo: et difficile", + "candidate_score": 0.622135, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium", + "max_score": 0.710219, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_Adversus-Arium_window_352", + "psc_text": "omnibus epistolis (Gal. I, 1): Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro et Domino nostro Jesu Christo. Item (Joan. X, 30): Non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum et per Deum Patrem. Item in Evangelio (Joan. XIV, 9): Ego et Pater unum sumus: ego in Patre, et Pater in me. XVIII. Nos quoque patrem et filium religiose semper usurpamus, et recte secundum rationem supradictam: etenim motus, ut supra docuimus, filius, atque ipse motus vita et scientia, vel sapientia. Certe Paulus plenissime expressit quod intelligi voluimus (I Cor. I, 4, 5): Gratias ago, inquit, Deo meo semper pro vobis in Christo Jesu, quod omnes locupletati estis in illo, in omni verbo et in omni scientia. Verbum Christum diximus, id est, vitam, scientiam Spiritum sanctum, ergo unum: In Christo enim, ait, locupletati estis. Quod cum ita sit, si Deus et Christus unum, cum Christus et Spiritus unum, jure", + "candidate_score": 0.710219, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.709407, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_291", + "psc_text": "Patri, gratias agendas Patri et Filio noverimus. Quia vero una gratia nobis est a sancta Trinitate collata, communiter est a nobis Patri, Filio et Spiritui sancto una gratiarum actio persolvenda. Sicut enim ab Apostolo fidelibus dicitur, Gratia vobis et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) : sic in Actibus apostolorum (Cap. X, 4) scriptum est: Quia et in gentibus gratia sancti Spiritus effusa est. Unam ergo gratiam sanctae Trinitatis accepimus. unde dignum est ut unam gratiarum actionem Patri et Filio et Spiritui sancto, in veritate fidei et cordis simplicitate solvamus. Unam quoque gloriam decantandam Patri et Filio et Spiritui sancto, sicut sancta Scriptura non desinit admonere, sic et omnis et nosse debet et persolvere Christianus. In apostolicis quippe litteris, non solum Patri, verum etiam Domino Jesu Christo, dictam gloriam nihilominus invenimus. Scimus quidem beatum Judam apostolum in Epistola sua dixisse: Ei autem qui potens", + "candidate_score": 0.709407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_287", + "psc_text": "ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia, pene hoc in cunctis invenies, in quibus duntaxat nomen ipsius Apostoli continetur, Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Proinde, sic nos necesse est gratias agere, sicut nos gratiam certum est accepisse. Nam quoniam accepimus gratiam a Deo per Jesum Christum Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio", + "candidate_score": 0.70833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_288", + "psc_text": "Dominum nostrum, ex ista regula veritatis agimus gratias Patri per Filium: quia vero accepimus gratiam et pacem a Deo Patre et Christo Jesu Domino nostro, ex ista rursus regula veritatis, agimus gratias Patri simul et Filio. Sicut enim non solum a Patre per Filium, verum etiam a Patre et Filio gratiam accepimus, ita non solum Patri per Filium, verum etiam Patri et Filio gratiarum actionem debitae necesse est servitutis humilitate solvamus. Hoc enim quod agimus gratias Patri per Filium, ad incarnationis pertinet sacramentum; in eo autem quod agimus gratias Patri et Filio, unius claret divinitatis agnitio. Sicut enim Filius ita nostram suscepit carnem, ut paternae unitatis naturalem non amitteret veritatem, sic nobis utrumque donavit, ut et per Filium gratias agamus Patri, et gratias Filio simul agamus et Patri. Gratiam enim quam nobis donavit Pater per Filium, simul nobis donante Patre donavit et Filius. Necesse est igitur ut sicut per ipsum", + "candidate_score": 0.691787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_286", + "psc_text": "id quod est ex Patribus Christus secundum carnem; et agit gratias Christo, secundum id quod est ipse Christus super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5). Agendas autem Patri et Filio gratias, evidentius idem beatus ostendit Apostolus, cum nobis gratiam Dei non solum a Deo Patre, sed et Christo Jesu Domino nostro dari, et orat et commemorat. Docens enim per Christum nobis a Deo gratiam dari, ait: Secundum spiritum sanctificationis, ex resurrectione mortuorum Jesu Christi Domini nostri. Per quem accepimus gratiam et apostolatum, ad obediendum fidei in omnibus gentibus pro nomine ejus (Rom. I, 4, 5) . Et rursus ait: Infelix ego homo, quis me liberabit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum (Rom. VII, 24, 25) . Sed idem apostolus, in omnibus suarum prooemiis litterarum, gratiam nobis a Deo Patre et Domino Jesu Christo postulare non desinit. Nam si apostolicarum Epistolarum velis recensere principia,", + "candidate_score": 0.685969, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto", + "max_score": 0.705061, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_106", + "psc_text": "[Alias cap. XI.] Ergo cum una vocatio sit, una etiam gratia est. Denique scriptum est: Gratia vobis et pax a Deo patre nostro et Domino Jesu Christo (Rom. I, 7) . Ecce habemus quia Patris et Filii una est gratia, et Patris et Filii una est pax: sed haec gratia et pax fructus est Spiritus, sicut ipse Apostolus docuit dicens: Fructus autem Spiritus est charitas, gaudium, pax, patientia (Galat. V, 22) . Et bona pax et necessaria, ut nemo disputationum turbetur incertis, neque passionum corporalium tempestate quatiatur: sed simplicitate fidei, et tranquillitate mentis quietus circa Dei cultum perseveret affectus. 127. De pace probavimus: de gratia autem propheta Zacharias dicit, quia promisit Deus effundere in Jerusalem Spiritum gratiae et misericordiae (Zach. XII, 10); et apostolus Petrus dicit: Poenitentiam agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini Jesu Christi, in remissionem peccatorum; et accipietis gratiam Spiritus sancti (Act. II, 38) . Ergo", + "candidate_score": 0.705061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-Spiritu-Sancto_window_107", + "psc_text": "De pace probavimus: de gratia autem propheta Zacharias dicit, quia promisit Deus effundere in Jerusalem Spiritum gratiae et misericordiae (Zach. XII, 10); et apostolus Petrus dicit: Poenitentiam agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Domini Jesu Christi, in remissionem peccatorum; et accipietis gratiam Spiritus sancti (Act. II, 38) . Ergo sicut Patris et Filii, ita et Spiritus sancti gratia est. Quomodo enim sine Spiritu potest esse gratia, cum gratia divina omnis in Spiritu sancto sit? 128. [Alias cap. XII.] Nec solum pacem et gratiam legimus Patris et Filii et Spiritus sancti; sed etiam charitatem, et communionem, fidelis Auguste. De charitate enim dictum est: Gratia Domini nostri Jesu Christi, et charitas Dei (II Cor. XIII, 13) . Accepimus charitatem Patris. Eadem charitas quae Patris, etiam Filii est. Ipse enim dixit: Qui me diligit, diligetur a Patre meo, et ego diligam eum (Joan. XIV, 21) . Quae est enim charitas Filii, nisi", + "candidate_score": 0.690065, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.700553, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1132", + "psc_text": "patrem esse etiam Deum Domini nostri Jesu Christi: sed haec pia nostra professio non patet ad impietatis occasionem. Deus ejus est: non idcirco, ut diversi ab eo generis Deus sit. Sed quia ex Patre Deus natus est, et ex dispensatione servus est; habeat et patrem, dum ex eo Deus est; et Deum suum, dum ex Virgine caro est. Quod brevi atque absoluto Apostolus sermone consignat, dicens: Commemorans in orationibus meis, ut Deus Domini nostri Jesu Christi, pater claritatis, det vobis spiritum sapientiae et revelationis (Ephes. I, 16 et 17) . Ubi enim Jesus Christus est, ibi Deus ejus est: ubi vero claritas est, ibi pater est. Qui itaque Christo secundum 386 claritatem pater est, idem Christo secundum Jesum Deus est. Jesum enim Angelus Christum Dominum, quem Maria esset paritura, cognominat (Matth. I, 21). Caeterum Christum Dominum Spiritum prophetia loquitur. Et plerisque secundum latinitatem obscurius hoc dictum videtur: quia latinitas pronominibus", + "candidate_score": 0.700553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_3_5", + "bdc_text": "fatentur omnia simul quantumvis contraria . Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1146", + "psc_text": "in omnibus intellectum (II Tim. II, 7) . Admonitio intelligendi ex difficultate intelligentiae est. Intelligentiae vero a Deo donum, fidei munus est, per quam infirmitas sensus gratiam revelationis meretur. Si ergo Timotheus apostolico testimonio homo Dei (l Tim. VI, 11), et legitimus Paulo secundum fidem filius, ut intelligat admonetur, quia ei Dominus intelligentiam in omnibus sit daturus; nos quoque admoneri per Apostolum ad intelligentiam meminerimus, scientes Dominum nobis intelligentiam omnium praestiturum. 24. Non pudeat pravum sensum veritate percepta demutare. --Et si forte humanae conditionis errore praesumptum aliquid sensu tenebimus, profectum intelligentiae per revelationis gratiam non recusemus: Ne intellexisse aliquid semel suo sensu ad id valeat, ut pudeat rectius aliquid demutando sentire. Ob quod prudenter consulteque moderandum haec ad Philippenses quoque idem beatus Apostolus scribit: Quotquot ergo perfecti sumus, haec sentiamus: et si quid aliter sentitis, 391 id quoque Deus vobis revelabit. Verum in quo festinavimus, in ipso ingrediamur (Philip. III,", + "candidate_score": 0.658161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4_6", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur . Hic neminem habet nisi matrem bis miseram .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1146", + "psc_text": "in omnibus intellectum (II Tim. II, 7) . Admonitio intelligendi ex difficultate intelligentiae est. Intelligentiae vero a Deo donum, fidei munus est, per quam infirmitas sensus gratiam revelationis meretur. Si ergo Timotheus apostolico testimonio homo Dei (l Tim. VI, 11), et legitimus Paulo secundum fidem filius, ut intelligat admonetur, quia ei Dominus intelligentiam in omnibus sit daturus; nos quoque admoneri per Apostolum ad intelligentiam meminerimus, scientes Dominum nobis intelligentiam omnium praestiturum. 24. Non pudeat pravum sensum veritate percepta demutare. --Et si forte humanae conditionis errore praesumptum aliquid sensu tenebimus, profectum intelligentiae per revelationis gratiam non recusemus: Ne intellexisse aliquid semel suo sensu ad id valeat, ut pudeat rectius aliquid demutando sentire. Ob quod prudenter consulteque moderandum haec ad Philippenses quoque idem beatus Apostolus scribit: Quotquot ergo perfecti sumus, haec sentiamus: et si quid aliter sentitis, 391 id quoque Deus vobis revelabit. Verum in quo festinavimus, in ipso ingrediamur (Philip. III,", + "candidate_score": 0.652489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4_6", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur . Hic neminem habet nisi matrem bis miseram .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1177", + "psc_text": "in defectione ita se carere, ne non sit. 41. Praedicta ex Evangeliis confirmantur. --Et quamquam ad intelligentiae hujus religiosam securitatem sufficiat nobis apostolica auctoritas, subjiciendum esse in tempore et per dispensationem Dominum Jesum Christum primitias dormientium, ut sit Deus omnia in omnibus: per quod non divinitatis infirmitas est, sed assumptionis profectus, dum homo et Deus, jam Deus totum est: tamen ne forte, quia et clarificatum in corpore dum in eo regnat, et postea subjiciendum ut Deus omnia in omnibus sit credimus, non etiam ex Evangeliis praesumpsisse existimemur; fidei nostrae testimonium non solum apostolicorum, sed etiam dominicorum dictorum professione est adstruendum; ut quod loquente Paulo Christus locutus est, id ante Paulum Christus ipse sit jam locutus. 42. De filii hominis gloria. --Dispensationem itaque gloriae hujus Apostolis suis absoluta verborum significatione demonstrans ait: Nunc glorificatus est filius hominis, et Deus glorificatus est in eo. Si Deus glorificatus est in eo, et Deus", + "candidate_score": 0.647701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem", + "max_score": 0.698632, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "026_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Epistolam-ad-Philemonem_window_26", + "psc_text": "Epistolis aequale principium est, ut gratiam eis et pacem a Deo Patre et Christo Domino imprecetur. Ex quo ostenditur unam Filii Patrisque esse naturam, cum id potest Filius praestare quod Pater, et dicitur id Pater praestare quod Filius. Gratia autem est, qua nullo merito nec opere salvamur. Pax, qua reconciliati Deo per Christum sumus ut ibi: Obsecramus pro Christo, reconciliamini Deo (II Cor. V, 20) . (Vers. 4 seqq.) Gratias ago Deo meo semper, memoriam tui faciens in orationibus meis, audiens charitatem tuam, et fidem quam habes in Domino Jesu, et omnes sanctos ejus: ut communicatio fidei tuae evidens fiat in agnitione omnis boni, quod in vobis est in Christo. Haec jam non ut Paulus et Timotheus, Philemoni et caeteris; sed ut solus Paulus, ad solum Philemonem loquitur: Gratias, inquiens, ago Deo meo semper [Al. addit et] memoriam tui faciens in orationibus meis. Ambigue vero dictum, utrum gratias agat Deo", + "candidate_score": 0.698632, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos", + "max_score": 0.695031, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-inchoata-Epistolae-ad-Romanos_window_21", + "psc_text": "personis aliqua cupiditate illecti, aut timore perterriti. Neque omnis pax Dei est, vel ab illo: unde ipse Dominus discernens ait, Pacem meam do vobis; adjungens etiam et dicens non se talem pacem dare, qualem dat hic mundus (Joan. XIV, 27). Gratia est ergo a Deo Patre, et Domino nostro Jesu Christo, qua nobis peccata remittuntur, quibus adversabamur Deo. Pax vero ipsa qua reconciliamur Deo. Cum enim per gratiam remissis peccatis absumptae fuerint inimicitiae, restat ut pace adhaereamus illi, a quo nos sola peccata dirimebant: sicut propheta dicit, Non gravabit aurem, ut non audiat; sed peccata vestra inter vos et Deum separant (Isai. LIX, 1 et 2) . Quibus remissis per fidem Domini nostri Jesu Christi, nulla separatione interveniente pax erit. 9. Fortasse autem quisque miretur quomodo intelligenda sit justitia judicis Dei, cum gratiam praebet ignoscendo peccatis. Sed hoc plane justum est apud Deum; quia vere justum est ut ii quos", + "candidate_score": 0.695031, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas", + "max_score": 0.693449, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_Expositio-Epistolae-ad-Galatas_window_5", + "psc_text": "Deum post resurrectionem ejus missus est. Priores sunt caeteri Apostoli per Christum adhuc ex parte hominem, id est mortalem: novissimus est Paulus apostolus, per Christum jam totum Deum, id est, omni ex parte immortalem. Sit ergo testimonii ejus aequalis auctoritas, in cujus honorem implet clarificatio Domini, si quid habebat ordo temporis minus. Ideo enim cum dixisset, Et Deum Patrem, addidit, qui suscitavit illum a mortuis; ut etiam ex hoc modo breviter jam a clarificato missum se esse commemoraret. 3. [Ib. I, 3-5.] Gratia vobis et pax a Deo Patre et Domino Jesu Christo. Gratia Dei est qua nobis donantur peccata, ut reconciliemur Deo; pax autem, qua reconciliamur Deo. Qui dedit semetipsum pro peccatis nostris, ut eximeret nos de praesenti saeculo maligno. Saeculum praesens malignum propter malignos homines, qui in eo sunt, intelligendum est: sicut dicimus et malignam domum, propter malignos inhabitantes in ea. Secundum voluntatem Dei et Patris nostri, cui", + "candidate_score": 0.693449, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios", + "max_score": 0.693047, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_8", + "psc_text": "est, ut non Christum laceret: non enim legem, sed intelligentiam vivendi acceptam a Judaeis repudiat, sicut post docebimus. Ergo gratia vobis, inquit, ut intelligatis Deum, et secundum Dei praecepta vivatis. Adjunxit et pax a Deo: quia qui dissentit, utique discordat: ergo et pax a Deo vobis, cum Deo patre, inquit, nostro. Vide quantum gratiae datur a Deo, quae optata est Ephesiis: siquidem Deus pater est noster. Deinde adjunxit (unum est enim sicuti supra diximus) et Domino nostro Jesu Christo. Ille enim Deus est, hic enim Dei potentia est; ille pater, hic filius. Maxime omnis Dei gratia et potentia in Christo Jesu est. Per illum enim cum impletum sit mysterium salvationis, in ipso est omnis salvatio. Nam et ante Christum idem Dei filius, id est λόγος, id est Christus, et fuit, et semper est, et erit, et per ipsum condita sunt omnia. Sed idem ipse in Christo fuit, idest Jesu; et", + "candidate_score": 0.693047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_245", + "psc_text": "24. Pax fratribus et charitas cum fide. Gratia cum his, qui diligunt Dominum nostrum Jesum Christum in aeternitate. Amen. Postrema pars epistolae precatio est, et precatur et optat pacem fratribus: item charitatem, deinde fidem. Supra enim ita dixerat, quod esset inter illos discordia. Deinde adjunxit gratiam his qui praestant fidem, et diligunt Dominum nostrum Jesum Christum. Ita omnia conclusa sunt; pax ad discordiam, charitas ad concordiam, fides ad Deum: et ex fide gratia praestatur, gratia Domini his qui charitatem inter se et pacem habent, et fidem in ipsum. In aeternitatem autem quod subjunxit, ne praesentis vitae tantum vota sint, sed et futurae, quae est in spe et promissione Christianis. Amen.", + "candidate_score": 0.69131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Ephesios_window_10", + "psc_text": "quo cognito, a Christi nomine non recederent. Etenim supra dixit gratia vobis et pax a Deo patre nostro. Et cum dixisset et Domino Jesu Christo, quid subjungit? Benedictus est pater Domini nostri Jesu Christi. Jam ergo si Deus et pater noster est, quanti sumus, et quanti gratiam accepimus? siquidem Christo cogniti sumus, et fratres Christi facti: siquidem unum Deum patrem habemus. Sed haec omnia non nisi per Christum. Denique sic subjungit, quia per Christum et nos Deum patrem habemus. Qui benedixit nos in omni benedictione spiritali in coelestibus in Christo Jesu. Ergo nos filii efficimur, sed in Christo filii; id est si Christum fateamur, si illum sequamur, si ipsum concipiamus animo, si ejus administrationem, qua complevit universa, et intelligamus et veneremur: et ipsum sequentes genere vivendi per praecepta data, filii efficimur. Ergo benedictus est pater. Quoniam et noster et Christi, adjunxit pater Domini nostri Jesu Christi. Deinde subjunxit causam, quomodo", + "candidate_score": 0.687722, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi", + "max_score": 0.691143, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "042_Origenes_De-incarnatione-Verbi_window_1", + "psc_text": "Pater Domini nostri Jesu Christi, Legem et Prophetas et Evangelia ipse dedit, qui et Apostolorum Deus est, et Veteris ac Novi Testamenti. Tum deinde quia Jesus Christus qui venit ante omnem creaturam, natus ex Patre est: qui cum in omni conditione Patri ministrasset ( per ipsum namque omnia facta sunt [Joan. I, 3] ), novissimis temporibus se ipsum exinaniens homo factus est, incarnatus est cum Deus esset, et homo factus mansit quod erat Deus. Corpus assumpsit nostro corpori simile, eo solo differens, quod natum ex virgine et Spiritu sancto est. Et quoniam hic Deus Jesus Christus natus et passus est in veritate, non per phantasiam, communem hanc mortem vere mortuus est. Vere enim et a mortuis resurrexit, et post resurrectionem conversatus cum discipulis suis assumptus est. Tum demum natura, honore ac dignitate Patri ac Filio sociatum tradidit Spiritum sanctum. Sane quod iste Spiritus sanctus unumquemque sanctorum vel Prophetarum vel Apostolorum", + "candidate_score": 0.691143, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae", + "max_score": 0.689676, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_De-unitate-ecclesiae_window_2", + "psc_text": "16), quid aliud, fratres dilectissimi, quam providere nos convenit, et sollicito corde vigilantes, subdoli hostis insidias intelligere pariter et cavere ne qui Christum sapientiam Dei Patris induimus, minus sapere in tuenda salute videamur? Neque enim persecutio sola metuenda est et ea quae subruendis ac dejiciendis Dei servis aperta impugnatione grassantur. Facilior cautio est ubi manifesta formido est, et ad certamen animus ante praestruitur quando se adversarius confitetur. Plus metuendus est et cavendus inimicus cum latenter obrepit, cum, per pacis imaginem fallens, occultis accessibus serpit; unde et nomen serpentis accepit. Ea est ejus semper astutia, ea est circumveniendi hominis caeca et latebrosa fallacia. Sic ab initio statim mundi fefellit, et, verbis 194 mendacibus blandiens, rudes animas incauta credulitate decepit. Dominum ipsum tentare conatus, quasi obreperet rursus et falleret, latenter accessit. Intellectus tamen est et retusus; et ideo prostratus, quia agnitus atque detectus. II. Unde nobis exemplum datum est veteris hominis viam", + "candidate_score": 0.689676, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1", + "max_score": 0.689496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa029a.opp-lat1_window_119", + "psc_text": "uocatus apostolus Christi Iesu per uoluntatem dei et Sosthenes frater ecclesiae dei quae est Corinthi, sanctificatis in Christo Iesu, uocatis sanctis, cum omnibus qui inuocant nomen domini nostri Iesu Christi in omni loco, ipsorum et nostro: gratia uobis et pax a deo patre nostro et domino Iesu Christo. gratias ago deo meo semper pro uobis in gratia dei quae data est uobis in Christo Iesu, quia in omnibus diuites facti estis in illo, in omni uerbo et in omni scientia, sicut testimonium Christi confirmatum est in uobis, ita ut nihiinihil uobis desit in ulla gratia. quis haec audiens credat in ecclesia Corinthiorum esse aliquos reprobos, quandoquidem uerba ista sic sonant, uelut ad omnes directa sit ista laudatio? et tamen paulo post dicit: obsecro autem, fratres, ut id ipsum dicatis omnes, et non sint in uobis schismata. rursus tamquam in hoc horrendo uitio uelut omnes arguens atque increpans dicit: diuisus estChristus?", + "candidate_score": 0.689496, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf009", + "work_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum", + "max_score": 0.68621, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_215", + "psc_text": "Deum tuum in Christo. Putas diversam habere posse in Patre et Filio charitatem? Simul dilige Dominum Christum. Dilige Patrem in Filio, Filium in Patre, ex toto corde, et ex tota anima, et ex tota virtute. Quod si aliquis sciscitatur, et dicit: hoc quod asseris de Scripturis proba, audiat apostolum Paulum, qui habebat rationabilem charitatem, loquentem: Certus enim sum, quia neque mors, neque vita, neque angeli, neque potestates, nec praesentia, nec futura, nec fortitudo, nec altitudo, nec profundum, nec alia creatura poterit nos separare a charitate Dei, quae est in Christo Jesu Domino Salvatore nostro (Rom. VIII) , cui est gloria et imperium in saecula saeculorum. Amen. HOMILIA XXVI. De eo quod scriptum est: Cujus ventilabrum in manu, et mundabit aream suam, usque ad eum locum ubi ait: Et congregabit triticum in horreum. Cap. III. Christus est Deus: et qui adorat eum, in spiritu et veritate oportet adorare (Joan. IV). Deus", + "candidate_score": 0.68621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_8", + "bdc_text": "post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "026_Origenes_-Hieronymus-Stridonensis_Translatio-XXXIX-Homiliarum_window_301", + "psc_text": "vectigal: cui honorem, honorem (Rom. XIII) . Si omnibus universa reddidero, venio ad exactorem, et intrepida mente respondeo, Nihil tibi debeo. Venit exactor ad deposcendum, resisto ei. Scio enim quod si nihil debuero, in me non habet potestatem. Quod si debitor fuero, mittet me exactor meus in carcerem, illo ordine qui praedictus est. Adversarius enim me ducit ad principem, princeps, ad judicem, et judex tradet me exactori, et exactor mittet in carcerem. Quae est lex carceris istius? Non egredior ex eo, neque me exactor patitur exire, nisi debitum omne persolvero. Non habet exactor potestatem, ut mihi saltem quadrantem, vel minimam portionem valeat concedere, unus est, qui debitoribus non habentibus unde persolvant, potest concedere. Accessit, inquit, ad eum unus qui debebat quingentos denarios, et alius quinquaginta: et cum non haberent unde redderent, ambobus donavit (Luc. VII) . Qui donavit, Dominus est: iste vero qui exactor est, non est dominus, sed a", + "candidate_score": 0.59777, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas", + "max_score": 0.685689, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Galatas_window_6", + "psc_text": "in multis locis probavimus Deum dictum etiam a Paulo. Etiam hic quoque intelligi licet: etenim si dictum est non per hominem, et subjunctum sed per Christum, intelligendum est quod et Christus Deus est. Quoniam tamen Deus quae facit, per Christum facit, sicuti multis ostendimus, idcirco dictum per Christum, et Deum Patrem qui excitavit illum a mortuis. Utique ne diceretur, quo modo per Christum didicisti qui Christum non secutus es, et Christus mortuus est? addidit, quod resuscitaverit Deus Christum a mortuis. Ergo Christus me docuit, qui resuscitatus est a mortuis; resuscitatus autem Dei Patris virtute. Quod sit hoc mysterium resuscitati Filii a mortuis saepe exposuimus; saepe, cum occasio erit, dicemus. Et qui mecum sunt omnes fratres, ordinem jam supra hujus sensus ostendit Paulus apostolus et qui mecum sunt omnes fratres. Quid subjungitur? ecclesiae Galatiae. VERS. 3, 4, 5.--Servata consuetudine qua addimus aut salutem aut aliquid tale, Gratia vobis et pax a", + "candidate_score": 0.685689, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios", + "max_score": 0.685524, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_0", + "bdc_text": "Gratiam et pacem a Deo patre per Iesum Christum .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Pauli-ad-Ephesios_window_0", + "psc_text": "Epistola Pauli ad Ephesios [ Cap. I.] Paulus apostolus Jesu Christi per voluntatem Dei, omnibus sanctis, qui sunt Ephesi, et fidelibus in Christo Jesu. Gratia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Domino Jesu Christo. Benedictus Deus et Pater Domini nostri Jesu Christi, qui benedixit nos in omni benedictione spirituali in coelestibus in Christo, sicut elegit nos in ipso ante mundi constitutionem, ut essemus sancti et immaculati in conspectu ejus in charitate. Qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum per Jesum Christum in ipsum, secundum propositum voluntatis suae, in laudem gloriae gratiae suae, in qua gratificavit nos in dilecto Filio suo. In quo habemus redemptionem per sanguinem ejus, remissionem peccatorum, secundum divitias gratiae ejus, quae superabundavit in nobis in omni sapientia et prudentia: ut notum faceret nobis sacramentum voluntatis suae, secundum beneplacitum ejus, quod proposuit in eo, in dispensatione plenitudinis temporum, instaurare omnia in Christo, quae in coelis, et quae", + "candidate_score": 0.685524, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.681216, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_422", + "psc_text": "16.) Eligitur et Judas, non per imprudentiam, sed per providentiam. Quanta est veritas, quam nec adversarius minister infirmat! Quanta moralitas Domini, qui periclitari magis apud nos judicium suum quam affectum maluit! Susceperat enim hominis fragilitatem; et ideo nec has partes recusavit infirmitatis humanae. Voluit deseri, voluit prodi, voluit ab apostolo suo tradi; ut tu a socio desertus, a socio proditus, moderate feras tuum errasse judicium, perisse beneficium. (Vers. 17.) Et descendit, inquit, cum illis, et stetit in loco pede plano. . 46. Adverte omnia diligenter, quomodo et cum apostolis ascendat, et descendat ad turbas. Quomodo enim turba nisi in humili Christum videret? Non sequitur ad excelsa, non ascendit ad sublimia. Denique ubi descendit, invenit infirmos; in excelsis enim infirmi esse non possunt. Sic etiam Matthaeus docet, (Matth. VIII, 1), in inferioribus debiles esse sanatos; prius enim unusquisque sanatus est; ut paulatim virtutibus procedentibus, ascendere posset ad montem. Et ideo unumquemque", + "candidate_score": 0.681216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_3_5", + "bdc_text": "fatentur omnia simul quantumvis contraria . Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.675866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4_6", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur . Hic neminem habet nisi matrem bis miseram .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.664863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_13_15", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 . Vindemiarum", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_898", + "psc_text": "meum, soror mea sponsa: vindemiavi myrrham meam (Cant. V, 1) . Quae enim melior quam fidei vindemia, qua resurrectionis fructus reconditur, qua perpetuae laetitiae fons rigatur? . 44. Itaque cum respicere prohibearis, multo magis redire prohiberis, et tollere tunicam; comperisti enim quod ei qui tunicam te petierit, remittere debeas et pallium (Matth. V, 40). Ergo directus ad Dei regnum, opes et patrimonium non requiras. Novit et aliam Scriptura tunicam, de qua nos hortatur Apostolus dicens: Ut exspoliantes veterem hominem cum actibus ejus, induti novum (Coloss. III, 9 et 10) , superioris tunicam non requiramus erroris. Unde et illa, ait: Nocte exui me tunicam meam, quomodo induar eam (Cant. V, 3) ? quod non solum renuntiare peccatis, sed etiam memoriam omnem debeas actus superioris abolere. Denique Paulus superiora obliviscens, culpam exuit, poenitentiam non omisit (Philip. III, 13). . 45. Et ideo Dominus: Memores, inquit, estote uxoris Lot: quae ideo quia respexit", + "candidate_score": 0.637212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_7_9", + "bdc_text": "Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum . Corcyram , quam vulgo Corfunam vocant , Venetorum portum nobilem , Turca invaserat , suburbana coeperat , sed abactis multis hominibus iterum reliquit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_63", + "psc_text": "ad Dominum Deum ipsorum. . 35. Non egemus testimonio quod plurimorum sanctus Joannes corda converterit, in quo nobis propheticae Scripturae et evangelicae suffragantur. Vox enim clamantis in deserto: Parate viam Domino, rectas facite semitas ejus (Esai. XL, 3; Matth. III, 6) : et baptismata 1278 populis frequentata declarant conversae plebis non mediocres factos esse processus; quia dum creditur Joanni, creditur Christo. Non enim de se, sed de Domino praedicabat praenuntius Christi. Et ideo (Vers. 17.) Praeibit in conspectu Domini in spiritu et virtute Eliae. . 36. Bene ista junguntur; numquam enim sine virtute spiritus, nec sine spiritu virtus est. Et ideo fortasse in spiritu et virtute Eliae; quia sanctus Elias et virtutem magnam habuit et gratiam: virtutem, ut ad fidem animos populorum a perfidia retorqueret: virtutem abstinentiae atque patientiae, et spiritum prophetandi. In deserto Elias, in deserto Joannes: ille corvis pascebatur, hic dumis; et calcata omni voluptatis illecebra, parcimoniam praetulit,", + "candidate_score": 0.630496, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.67584, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1703", + "psc_text": "Nam plerumque plus virium habet discreta in correctione remissio, quam in exsequenda ultione districtio; adeo ut nonnunquam haec fideliorem atque subjectum, illa vero obstinatum faciat et aemulum. Et quidem haec non ad hoc dicimus, ut a zelo vos rectitudinis subtrahatis, sed ne tales sitis in minimis, quales esse debetis in maximis. Nam si quando severitatem excessus qualitas exigit, agendum est ut et culpam ultio corrigat, et correctis post gratia non negetur. Haec igitur quia paterna suadente dilectione pro vestra vos anima commonemus, cum ea qua dicuntur charitate suscipite, atque ea ad gloriae vestrae utilitatem assumite, ut bona vestra et apud homines clariora, et apud omnipotentem Dominum 1052 possint esse purissima. De nobis autem sicut re vera, charissima filia, fiducialiter in cunctis praesumite; et quia de vestra cupimus prosperitate semper audire, discurrentibus nos saepius epistolis relevate. EPISTOLA XVI. AD TURRITANOS ET TAURIANENSES. Venerio episcopo visitatori obediant, idoneumque sibi eligant sacerdotem. Gregorius", + "candidate_score": 0.67584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_13_15", + "bdc_text": "Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 . Vindemiarum", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1109", + "psc_text": "Et si revera ita est, atque manifesta tibi veritate constiterit quia neque ipsi unde se redimant, neque suprascriptus portitor habet, eos studii tui sit redimere, sciens quia quidquid in eis dederis, tuis sine dubio rationibus imputabitur. Mense Junio, indictione 15. (Cf. Joan. Diac. l. VI, n. 44.) EPISTOLA XXV. AD GREGORIAM. Peccata sua confessam, at de illorum remissione anxiam, consolatur, allato peccatricis, quam Marthae sororem putat, exemplo. Divinam veniae revelationem frustra postulari ostendit. Gregorius Gregoriae cubiculariae Augustae. Desiderata dulcedinis vestrae scripta suscepi, in quibus vos omnino de peccatorum multitudine studuistis accusare; sed scio quia omnipotentem 869 Dominum ferventer diligitis, atque in ejus misericordia confido quia illa de vobis sententia ex ore Veritatis procedit, quae de quadam sancta muliere dicta est: Dimissa sunt ei peccata multa, quoniam dilexit multum (Luc. VII, 47) . Quomodo autem fuerint dimissa, in hoc etiam monstratum est quod postmodum est secutum, quia ad pedes Domini sedebat,", + "candidate_score": 0.63951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1386", + "psc_text": "Anthemio subdiacono. Maurus praesentium portitor in quadringentis solidis quasdam merces a Felice viro magnifico se asserit suscepisse, atque promisisse sex siliquas per solidum lucri causa persolvere pretii. Qua lucri quantitate in uno congesta, duas se cautiones, id est unam de quadringentis quinquaginta, et alteram de quinquaginta solidis emisisse, spondens certo tempore quod debeat exsolvere. Sed quia, ut perhibet, in eisdem mercibus passus est non leve dispendium, et restitutis quadringentis decem solidis, quod reliquum lucri est implere compellitur, atque ex hoc majori se necessitati ac potius desperationi ingemit subjacere, et propterea aliquo sibi subveniri petit auxilio; experientia tua, si ita est, apud praedictum magnificum filium nostrum una 956 cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Fortunato, ac glorioso filio nostro Maurentio magistro militum, quia et ipsi scribimus, agere studeat ut hac in re, sicut Christianum decet et nobilem, plus benignus quam rigidus, plus misericors esse debeat quam districtus, et lucrum de damno", + "candidate_score": 0.634391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": "lacrymis ejus attestantibus verum esse credidimus. Et quia CL solidos debebat, volui ut creditores illius cum eo aliquid paciscerentur, quoniam et lex habet, ut homo liber pro debito nullatenus teneatur, si res defuerint quae possint eidem debito addici. Creditores ergo suos, ut asserit, ad LXXX solidos consentire possibile est. Sed quia multum est ut a nil habente homine LXXX solidos petant, LX solidos per notarium tuum tibi transmisimus, ut cum eisdem creditoribus subtiliter loquaris, rationem reddas, quia filium ejus quem tenere dicuntur, secundum leges tenere non possunt. Et si potest fieri, ad aliquid minus quam nos dedimus condescendant. Et quidquid de eisdem LX solidis remanserit, ipsi trade, ut cum filio sue exinde vivere valeat. Si autem nil remanet, vel ad eamdem summam debitum ejus incidere stude, ut possit sibi libere postmodum laborare. Hoc tamen solerter age, ut, acceptis solidis, ei plenariam munitionem scripto faciant. (Cf. Joan. Diac. l. II, n.", + "candidate_score": 0.631641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_321", + "psc_text": "idcirco vestra fraternitas sentit, quia quae contra nos praemia in palatium mittat ignorat. Quae etsi non transmitteret, nobis considerandum fuit quia misericordia prius fidelibus ac postea Ecclesiae hostibus est facienda. Juxta quippe est civitas Fanum, in qua multi captivati sunt, ad quam ego jam transacto anno transmittere volui, sed inter hostes medios non praesumpsi. Videtur ergo mihi ut Claudium abbatem cum aliquanta pecunia illuc transmittere debeatis, ut liberos quos illic pro pretio in servitio teneri invenerit, vel si qui adhuc sunt captivi, redimat. De summa vero ejusdem pecuniae transmittenda, vobis certum sit quia quidquid vos decernitis, mihi placet. Sin autem cum excellentissimo viro Romano Patricio agitis ut pacem facere cum Ariulpho debeamus, ego ad vos personam aliam transmittere paratus sum, cum qua mercedis causae melius fiant. De fratre autem et coepiscopo nostro Natali valde contristabar, quod de illo quaedam superba cognoveram; sed quia mores suos ipse correxit, meam tristitiam simul", + "candidate_score": 0.625432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_5", + "bdc_text": "Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.624535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_182", + "psc_text": "qui nimia visus imbecillitate laborat, habentem conjugem, duoque mancipia, qui et cum Jonatha quondam gloriosa fuerat, plurimis cognovimus necessitatibus subjacere. Propterea experientiam tuam per praesentis praecepti paginam admonemus, uti pro sustentatione ejus annuos tritici modios trecentos, necnon et fabae modios totidem dare non differas, quae postmodum possint tuis rationibus imputari. Ita ergo fac ut et tu bene ministrans mercedis commodum percipias, et nostra ad effectum praecepta perducas. Mense Augusto. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA LXVIII AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Sacram supellectilem Venafranae Ecclesiae, quam clerici Judaeo vendiderant, restitui curet, ac reos ad poenitentiam compellat. Gregorius Anthemio subdiacono. Fuscus archiater, ardore fidei provocatus, preces effudit, dicens Opilionem diaconum servum Dei, et Crescentium, clericos, Venafranae 555 Ecclesiae, oblitos timorem futuri judicii, ministeria antefatae Ecclesiae Hebraeo cuidam, quod dici nefas est, vendidisse: id est, in argento calices duos, coronas cum delphinis duas, et de aliis coronis lilios, pallia majora sex, et", + "candidate_score": 0.622254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_181", + "psc_text": "dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti, quatenus nos alterna obsecratione juvantes, susceptum officium venturo integrum judici resignemus. (Cf. Joan. Diac. l. III, c. 24.) EPISTOLA LXVII AD PETRUM SUBDIACONUM. Ut Pastori oculis infirmo annuum praestet alimentum. Gregorius Petro subdiacono. Si proximorum necessitatibus habita compassione benigna mente concurrimus, nostris procul dubio petitionibus Dominum clementem reperimus. Pastorem siquidem, qui nimia visus imbecillitate laborat, habentem conjugem, duoque mancipia, qui et cum Jonatha quondam gloriosa fuerat, plurimis cognovimus necessitatibus subjacere. Propterea experientiam tuam per praesentis praecepti paginam admonemus, uti pro sustentatione ejus annuos tritici modios trecentos, necnon et fabae modios totidem dare non differas, quae postmodum possint tuis rationibus imputari.", + "candidate_score": 0.615661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_8", + "bdc_text": "post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1386", + "psc_text": "Anthemio subdiacono. Maurus praesentium portitor in quadringentis solidis quasdam merces a Felice viro magnifico se asserit suscepisse, atque promisisse sex siliquas per solidum lucri causa persolvere pretii. Qua lucri quantitate in uno congesta, duas se cautiones, id est unam de quadringentis quinquaginta, et alteram de quinquaginta solidis emisisse, spondens certo tempore quod debeat exsolvere. Sed quia, ut perhibet, in eisdem mercibus passus est non leve dispendium, et restitutis quadringentis decem solidis, quod reliquum lucri est implere compellitur, atque ex hoc majori se necessitati ac potius desperationi ingemit subjacere, et propterea aliquo sibi subveniri petit auxilio; experientia tua, si ita est, apud praedictum magnificum filium nostrum una 956 cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Fortunato, ac glorioso filio nostro Maurentio magistro militum, quia et ipsi scribimus, agere studeat ut hac in re, sicut Christianum decet et nobilem, plus benignus quam rigidus, plus misericors esse debeat quam districtus, et lucrum de damno", + "candidate_score": 0.609752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_8", + "bdc_text": "post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_653", + "psc_text": "lacrymis ejus attestantibus verum esse credidimus. Et quia CL solidos debebat, volui ut creditores illius cum eo aliquid paciscerentur, quoniam et lex habet, ut homo liber pro debito nullatenus teneatur, si res defuerint quae possint eidem debito addici. Creditores ergo suos, ut asserit, ad LXXX solidos consentire possibile est. Sed quia multum est ut a nil habente homine LXXX solidos petant, LX solidos per notarium tuum tibi transmisimus, ut cum eisdem creditoribus subtiliter loquaris, rationem reddas, quia filium ejus quem tenere dicuntur, secundum leges tenere non possunt. Et si potest fieri, ad aliquid minus quam nos dedimus condescendant. Et quidquid de eisdem LX solidis remanserit, ipsi trade, ut cum filio sue exinde vivere valeat. Si autem nil remanet, vel ad eamdem summam debitum ejus incidere stude, ut possit sibi libere postmodum laborare. Hoc tamen solerter age, ut, acceptis solidis, ei plenariam munitionem scripto faciant. (Cf. Joan. Diac. l. II, n.", + "candidate_score": 0.609698, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.673982, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_910", + "psc_text": "XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto nec damnum suae caecitatis intelligit. Unde fit plerumque divini muneris largitate, ut culpam poena subsequatur, et flagella oculos delinquentis aperiant, quos inter vitia securitas caecabat. Torpens quippe animus percussione tangitur, ut excitetur; quatenus qui statum suae rectitudinis securus perdidit, afflictus consideret quo jacet. Hinc itaque ipsa asperitas correptionis origo fit luminis. Unde et per Paulum dicitur: Omne quod arguitur, a lumine manifestatur (Ephes. V, 13) , argumentum enim salutis est vis doloris. Hinc est enim quod Salomon ait: Curatio cessare faciet peccata maxima (Eccle. X, 4) . Hinc iterum dicit: Quem enim diligit Dominus, castigat; flagellat autem omnem filium quem", + "candidate_score": 0.673982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_292", + "psc_text": "discunt quomodo stare debuerint, aliquando melius concussa solidantur. Sed antiquus hostis, dum tolerantiae cogitationes vel ad momentum turbat, quasi abstulisse se ab agro cordis asinas exsultat. In his autem quae agere disponimus, rationabili custodia quid quibus rebus congruat, sollicite 66 pensamus. Sed plerumque hostis, dum subita ad nos perturbatione tentationis irruit, circumspectiones cordis inopinate praeveniens, quasi ipsos custodes pueros gladio occidit. Sed tamen unus fugit, qui alia periisse nuntiet, quia in eo quod mens ab hoste patitur, rationis discretio semper ad animum redit; et quasi solam se evasisse indicat, quae apud semetipsam fortiter quidquid pertulerit pensat. Aliis ergo pereuntibus unus ad domum redit, dum turbatis in tentatione motibus discretio ad conscientiam recurrit; ut quod repentinis incursibus praeoccupata mens perdidisse se pensat, hoc compunctionis studio afflicta recipiat. CAPUT XLVII. VERS. 16.-- Cumque adhuc ille loqueretur, venit alter, et dixit: Ignis Dei cecidit de coelo, et tactas oves puerosque consumpsit; et effugi", + "candidate_score": 0.65986, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1882", + "psc_text": "venit exquirere contraria creditur. Cui ergo tranquillitas securitatis deest, huic procul dubio terroris sonitus semper in auribus est. Et saepe contingit ut illi quilibet proximus suus simpliciter loquatur, nil adversum cogitet. Sed cum pax sit, ille insidias suspicatur, quia qui semper dolose agit, simpliciter erga se agi non aestimat. Et quia scriptum est: Impius cum in profundum venerit peccatorum, contemnit (Prov. XVIII, 3) , involutus iniquitatis suae tenebris jam de luce desperat. Unde et sequitur: CAPUT XL [ Vet. XX ]. VERS. 22.-- Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium. 45. Impius desperata salute, ad nequitiam semper excrescit. --Quia dum feriri se undique insidiis credit, salute desperata, semper ad nequitiam excrescit. Aliquando vero iste perversus etiam superna judicia attendit, et super se haec venire metuit. Sed cum stipendium vitae praesentis quaerit, haec eadem judicia quae metuere coeperat avaritiae devictus insania contemnit. Et quidem mori se", + "candidate_score": 0.642347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_909", + "psc_text": "aliis obtrectando lacerare non cessat. Sed tunc iniquitas os suum contrahit, cum justis quanta suppetat gloria retributionis agnoscit. Tunc enim ei loqui contra bonos non vacat, quia malorum suorum digna retributione linguam tormenta ligant. Unde bene, Anna prophetante, dicitur: Pedes sanctorum suorum servabit, et impii in tenebris conticescent (I Reg. II, 9) . Sed ut electus quisque aeterna supplicia evadat, et ad perennem gloriam pauper ascendat, debet hic assiduis flagellis atteri, quatenus in judicio valeat purgatus inveniri. Ipso namque infirmitatis nostrae pondere deorsum quotidie ducimur, nisi mira manu artificis per subvenientia flagella relevemur. Unde et subditur: CAPUT XXIII [ Vet. XVII ]. VERS. 17.-- Beatus homo qui corripitur a Domino. 40. Assiduis flagellis hic atteri electus debet. --Prima virtus est, ne perpetrari debeant, vitare peccata; secunda autem, saltem perpetrata corrigere. Sed plerumque culpas non solum imminentes minime vitamus, verum etiam nec commissas agnoscimus. Et peccatorum mens tanto altius tenebrescit, quanto", + "candidate_score": 0.633114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_360", + "psc_text": "Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, quae eum contigit accepisse, consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur; quatenus et flagelli poenam memoria temperet doni, et doni laetitiam mordeat suspicio ac formido flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est,", + "candidate_score": 0.63304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2402", + "psc_text": "qui semper est pavidus, qui vero mentis est durae corruet in malum (Prov. XXVIII, 14) . Virtutem ergo suae formidinis non sibi, sed auctori tribuit, qui ait: Deus mollivit cor meum, et Omnipotens conturbavit me. Non autem secura, sed perturbata sunt corda bonorum, quia dum futuri examinis pondus considerant, quietem hic habere non appetunt, securitatem suam districtionis intimae consideratione perturbant. Qui tamen inter ipsa timoris supplicia saepe animum revocant ad dona, et ut semetipsos consolatione refoveant, inter hoc quod metuunt reducunt oculum ad dona quae acceperunt, ut spes sublevet quem timor premit. Unde et sequitur: CAPUT XLII [ Rec XIX ]. VERS. 17.-- Non enim perii propter imminentes tenebras, nec faciem meam operuit caligo. 52. Flagella justorum aut mala perpetrata purgant, aut futura devitant. --Ille enim in flagello positus a salute corporis propter imminentes tenebras perit, qui idcirco pro transactis percutitur, ut a futuris suppliciis abscondatur. Flagella quippe bonorum aut", + "candidate_score": 0.632835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1972", + "psc_text": "--Omne quod transit breve est, etiam si tardius terminari videatur. In mortis autem semita, per quam non revertimur, ambulamus, non quod ad vitam carnis minime resurgendo reducimur, sed quod ad labores hujus vitae mortalis, vel ad conquirenda laboribus praemia, iterum non venimus. CAPUT XXVIII [ Vet. XV, Rec. X ]. CAP. XVII, VERS. 1.-- Spiritus meus attenuabitur. 32. Boni brevem vitam, longam vero mali sibi pollicentur. --Attenuatur spiritus timore judicii, quia electorum mentes quo amplius extremo judicio propinquare se sentiunt, eo ad discutiendas semetipsas terribilius contremiscunt, et si quas in se carnales unquam cogitationes inveniunt, poenitentiae ardore consumunt, nec cogitationes suas dilatari carnali voluptate permittunt, quia eo semetipsos dijudicantes subtilius feriunt, quo districtum judicem praestolantur vicinum. Unde fit ut propinquum sibi semper exitum suspicentur. Nam reproborum mentes idcirco multa nequiter agunt, quia hic se vivere diutius arbitrantur. Justorum ergo attenuatur spiritus, sed crassescit iniquorum. Quo enim per elationem tument, eo", + "candidate_score": 0.632517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1102", + "psc_text": "linguae vitia incaute fugimus, occulte deterioribus implicamur. Nam saepe dum ab eloquio immoderate compescimur, grave multiloquium in corde toleramus, ut eo plus cogitationes in mente ferveant, quo illas violenta custodia indiscreti silentii angustat; et plerumque tanto latius diffluunt, quanto se esse securiores aestimant, quia foris a reprehensoribus non videntur. Unde mens nonnunquam in superbiam tollitur, eosque quos loquentes audit quasi infirmos conspicit. Cumque os corporis claudit, quantum se vitiis superbiendo aperiat non agnoscit. Linguam etenim premit, cogitationem erigit; et cum se per negligentiam minime considerat, tanto apud se cunctos liberius, quanto et secretius accusat. [ Vet. XXVI. ] Plerumque autem nimis taciti cum nonnulla injusta patiuntur, eo in acriorem dolorem prodeunt, quo ea quae sustinent non loquuntur. Nam si illatas molestias lingua tranquille diceret, a conscientia dolor emanaret. Vulnera enim clausa plus cruciant, quia cum putredo, quae intrinsecus fervet, ejicitur, ad salutem dolor aperitur. Plerumque nimis taciti dum quorumdam mala", + "candidate_score": 0.631536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_607", + "psc_text": "a mundo mors interveniens rapuit, quam manifesta mundum Veritas illustravit. [ Vet. XXXVIII.] 65. Job praeterita cernens et futura, ad aeterna anhelat. --Vir igitur sanctus spiritu aeternitatis plenus, manu cordis cuncta labentia ad memoriam astringit; et quia angusta est omnis creatura creatori, per eumdem spiritum, qui nihil in se vel juxta se aliud, nisi semper esse habet, hoc quod erit, hoc quod praeteriit, conspicit; ac infra supraque mentis oculum tendit, et venientia velut transacta considerans, ad aeternum esse medullitus inardescit, dicens: Nunc enim dormiens silerem. Nunc enim praesentis est temporis. Et quid est stantem semper in praesenti quietem quaerere, nisi ad illud, cui nihil venit, nihil praeterit, gaudium aeternitatis anhelare? Quod nimirum Veritas semper esse suum, ut nobis utcunque infunderet, Moyse mediante insinuat, dicens: Ego sum qui sum. Et dices filiis Israel: Qui est, misit me ad vos (Exod. III, 14) . Sed ecce, quia labentia conspicit, quia semper praesens", + "candidate_score": 0.619506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_8", + "bdc_text": "post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_625", + "psc_text": "sociat, ut quod in se quisque non acceperit, hoc se accepisse in alio exsultet. Unde et non aeque laborantes in vinea (Matth. XX, 10), aeque 137 cuncti denarium sortiuntur. Et quidem apud Patrem mansiones multae sunt, et tamen eumdem denarium dispares laboratores accipiunt; quia una cunctis erit beatitudo laetitiae, quamvis non una sit omnibus sublimitas vitae. Parvum et magnum in hac luce conspexerat, qui ex voce capitis dicebat: Imperfectum meum viderunt oculi tui, et in libro tuo omnes scribentur (Psal. CXXXVIII, 16) . Parvum et magnum conspexerat, cum dicebat: Benedixit omnes timentes se Dominus, pusillos cum majoribus (Psal. CXIII, 13) . 71. Quis peccati servus, quis ab eo liber, et quod hic nemo ab eo liber. --Bene autem subditur: Et servus liber a domino suo. Scriptum quippe est, Omnis qui peccat, servus est peccati (Joan. VIII, 34) ; quia nimirum quisquis se pravo desiderio subjicit, iniquitatis dominio dudum libera mentis", + "candidate_score": 0.598496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2079", + "psc_text": "quia injustos florere conspiciunt, et justos interire, hoc justum esse nullatenus suspicantur. Bene autem beati viri voce subditur: CAPUT XXXII [ Vet. XVIII ]. IBID.-- Et flagellis suis me cinxerit. 39. Infirma Ecclesiae membra ex assiduis flagellis turbantur. --Aliud quippe est flagellis percuti, aliud cingi. Flagellis namque percutimur cum consolationem et in doloribus ex rebus aliis habemus. Nam cum tanta nos afflictio depremit, ut ex nullius rei consolatione respirare animus possit, non jam flagellis solummodo ferimur, sed etiam cingimur, quia tribulationum verbere ex omni parte circumdamur. Cinctus enim flagellis Paulus fuerat, cum dicebat: Foris pugnae, intus timores (II Cor. VII, 5) . Cinctus flagellis fuerat, cum dicebat: Periculis ex genere, periculis ex gentibus, periculis in civitate, periculis in solitudine (II Cor. XI, 26) , et caetera, quae ita enumerat, ut nusquam se habuisse requiem ostendat. Sancta vero Ecclesia cum tribulationum suarum flagellis cingitur, in ea infirmi quique in pusillanimitatis casu", + "candidate_score": 0.595695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2254", + "psc_text": "qui idcirco hunc injustum esse crediderunt, quia flagellatum viderunt, recte ejusdem sancti viri voce de iniquorum flore et perditione ostensum est quia praesentis vitae prosperitas innocentiae testis non est, quia multi ad perennem vitam per flagella redeunt, et plerique ad infinita supplicia perducendi sine flagello moriuntur. De quibus adhuc subditur: CAPUT XLIV [ Rec. XXV ]. VERS. 14.-- Qui dixerunt Deo: Recede a nobis. 50. Qui Dei mandatis non obsequuntur, eum a se abigunt. --Haec verbis dicere vel stulti minime praesumunt; sed tamen perversi omnes Deo Recede, non verbis, sed moribus dicunt. Qui enim illa agunt quae Deus omnipotens prohibet, quid aliud faciunt quam suum animum contra Omnipotentem claudunt? Sicut enim ejus praecepta cogitare eum ad se introducere est, ita ejus mandatis obsistere eum a cordis inhabitatione repellere est. Dicunt ergo: Recede a nobis, qui ei ad se aditum praebere recusant, eumque pravis actibus impugnant, etiam si verbis laudare videantur.", + "candidate_score": 0.593536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_359", + "psc_text": "pacem illius per flagella redeamus; ut cum unaquaeque res bene condita nobis in dolorem vertitur, correcti 80 mens ad auctoris pacem humiliter reformetur. Haec itaque flagella beatus Job mala nominat; quia salutis et tranquillitatis bonum, qua perturbatione feriant, pensat. 16. Flagelli poena memoria doni, laetitia metu flagelli temperanda. Sensus pravis, non sexus in vitio. --Sed illud valde in ejus verbis intuendum est, contra persuasionem conjugis quanta considerationis arte se colligat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? [ Vet. VII. ] Magna quippe consolatio tribulationis est, si cum adversa patimur, auctoris nostri ad memoriam dona revocemus. Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in", + "candidate_score": 0.591699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_215", + "psc_text": "Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli magnae constantiae philosophiam putant, si disciplinae asperitate correpti, ictus verberum doloresque non sentiant. Nonnulli vero tam nimis percussionum flagella sentiunt, ut immoderato dolore commoti, etiam in excessum linguae dilabantur. Sed quisquis veram tenere philosophiam 50 nititur, necesse est ut inter utraque gradiatur. Non est enim pondus verae virtutis, insensibilitas cordis: quia et valde insana per stuporem membra sunt, quae et incisa dolore nequaquam possunt. Rursus virtutis custodiam deserit, qui dolorem verberum ultra quam necesse est sentit; quia dum nimia afflictione cor tangitur, usque ad impatientiae contumelias excitatur, et qui per flagella corrigere malefacta debuerat, agit ut nequitia per flagellum crescat.", + "candidate_score": 0.590303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_360", + "psc_text": "Nec frangit quod ex dolore obviat, si menti citius hoc, quod ex munere sublevat, occurrat. Hinc namque scriptum est: In die bonorum ne immemor sis malorum, et in die malorum ne immemor sis bonorum (Eccli. XI, 27) . Quisquis enim dona percipit, sed donorum tempore nequaquam etiam flagella pertimescit, in elatione per laetitiam corruit. Quisquis autem flagellis atteritur, sed flagellorum tempore nequaquam se ex donis, quae eum contigit accepisse, consolatur, ab statu mentis omnimoda desperatione destruitur. Sic ergo utraque jungenda sunt, ut unum semper ex altero fulciatur; quatenus et flagelli poenam memoria temperet doni, et doni laetitiam mordeat suspicio ac formido flagelli. Sanctus igitur vir, ut oppressam mentem inter vulnera mulceat, in flagellorum doloribus blandimenta donorum pensat, dicens: Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? Ubi et bene praemittit, Locuta es quasi una ex insipientibus mulieribus. Quia enim sensus pravae mulieris, non autem sexus in vitio est,", + "candidate_score": 0.586635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_214", + "psc_text": "nos hostis vehementius vires accipit, quando et ipsos qui pro custodia disciplinae praelati sunt laetitiae servire cognoscit. Tanto enim licentius ad feriendum occupat, quanto et hi qui intercedere pro culpis poterant voluptati vacant. Absit autem ne tanti viri filios per conviviorum studia ingurgitando ventri vacasse suspicemur; sed tamen veraciter novimus quia etsi per disciplinae quisque custodiam necessitatis metas edendo non transit, accensa tamen mentis intentio inter convivia torpescit; et minus in quanto sit tentationum bello considerat, quae se per securitatem relaxat. In die ergo primi fratris filios obruit, quia antiquus hostis in minorum morte subversionis aditum per negligentiam majorum quaerit. Sed quia quantis nuntiorum jaculis sit percussus, agnovimus; vir fortis noster, qualis inter vulnera consistat, audiamus. Sequitur: CAPUT XVI [ Rec. XI ]. VERS. 20.-- Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua, et tonso capite corruens in terram adoravit. 28. Flagella Dei aut non sentire, aut nimis, vitium est. --Nonnulli", + "candidate_score": 0.586246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1969", + "psc_text": "erigat, quanto et per exteriora opprobria repulsa intus redire cogitur, ne foras evanescat. Sequitur. CAPUT XXVI. VERS. 22.-- Atque utinam sic judicaretur vir cum Deo, quomodo judicatur filius hominis cum collega suo! 30. Quoa peccatum in nobis flagellis suis puniat Deus incertum. --Peccatores quidem nos esse semper agnoscimus; sed tamen saepe in flagello positi, pro quo magis peccato flagellemur ignoramus; et nos ipsos 428 subtili inquisitione discutimus, ut, si quo modo possimus, causam percussionis nostrae investigare valeamus. Quae dum plerumque nos latet, fit nobis oneri caecitas nostra, et de eo quod patimur plus dolemus. Quisquis vero cum collega suo ad judicium accedit, et quod sentit dicit, et quidquid contradicitur agnoscit, et quo voluerit pulsat, et novit unde pulsatur. Qui autem divina animadversione percutitur, dum novit quidem quia vapulat, sed cur vapulet ignorat, quasi dicit ipse quod sentit, sed quid contra se dicatur nescit, quia ipse quidem ingemiscit in verbere, sed", + "candidate_score": 0.585806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.667334, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_772", + "psc_text": "R 16 oucurri ex ourri m. 1 V in sitim eanrles Ye 17 in sitim VRe, sed cf. infra etenim sitis PT 18 et spiritalis in scis = (cis in rax. et postea eras. s) corr. m. 1R et spiritalis in sanctis Ve eat spiritalis in sanctis (in sanctis in ras. T) PT 19 esuriunt ex erarient m. 2 V iustitiam ex iustitiae m. 2 V 20 sciens VRPe ipsa ex ipsu m. 2 V 21 a add. m. 2 V 22 testimonii ex testimonium m. 2 V 28 laudetur P cum dioitur om. V luceat P 25 placens per omnia omnibus Te. 14* neque IudseisIudaeis neque Graecis neque ecclesiae scandalum est, ne habeat aduersarius male de se quid loqui, illo quidem obtrectandi studium uoluntatemque retinente, quamuis se ille liberum ab omni obtrectationis occasione praestaret; quod et in boc sancto in siti currente cognoscimus. sequitur enim: ore suo benedicebant et", + "candidate_score": 0.667334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_528", + "psc_text": "27. 1 uoluutariae VR 2 q. in holocautomatis V et in oblationib. P hyr coram R 4 lege R quisque V 5 a om. V 6 aaorificii ex sacrificia m. 2 V 7 a om. P maledicto ex maledicti in. 2 V 8 lesus Chr. om. V 9 nos redemit RPE (in P supr. scr. m. 2) ex maledicto R 10 scribtum V 11 pendit P ex pendet corr. tn. 3 R 12 ergo om. V optulit R mortui V 18 uoluntariae VR ostiam V 14 quod hostiae necessariae ob intermissae V 15 reatn P erat ex erout m. 2 V alio conmonet in r 17 perfecisti RPE 18 respuente (efin. add. m. 3) R 19 oblationes P apostolus ex apostulus m. 2 V 20 semel supr. scr. m. 1 R 21 oblationem V 24 est om. P 26 eripuisti noe h. 1. V sed cf. irifr. p. 146, 7.", + "candidate_score": 0.656244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_5_7", + "bdc_text": "Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur . Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_773", + "psc_text": "omnia omnibus Te. 14* neque IudseisIudaeis neque Graecis neque ecclesiae scandalum est, ne habeat aduersarius male de se quid loqui, illo quidem obtrectandi studium uoluntatemque retinente, quamuis se ille liberum ab omni obtrectationis occasione praestaret; quod et in boc sancto in siti currente cognoscimus. sequitur enim: ore suo benedicebant et corde suo maledicebant, cum et conseruantes honorem suum probabilis uitae confessione benedicerent et interioris odii malignitate maledicerent. § 5 Sed id. quod sibi maxime salutare est, sanctus iste etiam diapsalma interueniente congeminat, indefessse in nobis confessionis perseuerantiam oportere esse demonstrans. sequitur enim: uerumtamen deo subiecta est anima mea, quoniam ab ipso est patientia mea. quia ipse est deus meus et saluator meus, adiutor meus, non emigrabo. in deo salutare meum et gloria mea. deus auxilii mei, et spes mea in deo meo. inpellant quidem isti inclinatum parietem maceriamque iam quassam et, benedicente licet ore, corde maledicant, scit tamen subiectam animam", + "candidate_score": 0.649891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_3_5", + "bdc_text": "fatentur omnia simul quantumvis contraria . Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1261", + "psc_text": "fides, sub lege conclusi eustodiebamurcustodiebamur in ea fide, quae incipiebat. reuelari. itaque lex psedagoga nostra facta est in Christo, uti ex fide iustificemur. at ubi uenit fides, iam non sumus sub psedagogo; omnes enim filii estis fidei. ergo quotienscumque aliquid ex lege relegitur, in opere praesentium mandatorum speculum futurorum est contuendum. et erat quidem congruum de singulis superius conprehensis adferre rationem, ut secundum apostoli doctrinam uniuersa intellegerentur fide futurorum potius quam uirtute ipsius efficienthe profuisse; tamen in unum congesta omnia audientibus ne non tam cognitionem potius quam onus adferant, unam ex superioribus partem retractemus et eam scilicet, quaquae; tempori lo Gal. ill, 23 sq. 1 de titulo psalmi XCI om. V 3 bonum — reliqua om. V 7 ltm xpo spemciem corr. m. 2 V 8 utilis coni. Bened. et illis Vr 11 obseruantiaum corr. m. 1 V fide ex fidelium m. 2 V 12 holocaustumatum V1 .13 otium ex", + "candidate_score": 0.649344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2492", + "psc_text": "esurit et sitit et alget et infirmatur et clauditur quique ait: amen, dico uobis, quia, qusefecistisuniexminimisistis, mihifecistis. per hanc ergo dictorum eius fidelem professionem pauperes panibus saturat. saturat autem et eos panibus, qui per humilitatem eordiscordis contemptumque saeculi se ipsos in paupertate 3 Rom. VII, 1 sq. 28 Matth. XXV, 40. 4 quonia V homini ex homi m. 2 V hominis R 6 uincta VRPT iuncta e 7 fuerit maritue V fuerit uir eius PT fuerit R euacuata eat svpr. scr. P 9 si autem R (iity rfe cf. Sabatier 111,616) si ante V si uero e si autem — coniuncta alii uiro om. PT 11 alii VE alio R mi fratres VRP cf. Neue Forment 11, 188 mei fratres T fratres mei E 12 legi VPT ex lege corr. m. 1 R 13 eius VRT om. P 14 nuptiia sit VRe nuptiis iungitur PTb 19 esurire RPT ex esuriri", + "candidate_score": 0.648522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_1_3", + "bdc_text": "Literas tuas una cum Bernatum actione accepi , Heinrice doctissime , feria tertia ante Galli hora meridiana , quum mercatores iam omnes abiissent , ut copiam eodem die remittere non potuerim . Nequeo satis mirari hominum inconstantiam : fatentur omnia simul quantumvis contraria .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_576", + "psc_text": "talis autem temporum ordo non nisi ex prophetica scientia distributus est, ut uespere et maneetmeridie nuntiet, quia secundum legem et obseruantiam legis a uespere dies caepta eadem ipsa usque ad meridiem deputatur, cum inchoationem diei non mane luslux reddita, sed uespere nox facta perficiat. narrat ergo et renuntiat ea, quae psalmo continentur, quod uocem eius audiet et in pace animam suam liberet — pacificauit enim omnia in caelo et in terra — et liberet ab adpropiantibus sibi. superior enim querella de proximis, cum etiam unianimus et dux et notus hffic ageret cum apostolis ceteris et ipse electus in apostolum. deus ergo, qui est ante ssecula, id est, per quem omnia sunt. quia ante omnia sit, exaadietexaudiet eum et humiliauit eos, cum indigni gloria aeternae resurrectionis effecti sint. e e 1 spιs ≡R praecatio V R ad deum PTE 2 me om. T ueaper corr. m. 2 V3 narrabo supr. scr.", + "candidate_score": 0.630091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_7", + "bdc_text": "Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1427", + "psc_text": "iustificationibus confitens dei in Christo Iesu, cui est gloria in saecula sseculorumsaeculorum. amen. DALETH. Adhaesit pauimento anima mea: uiuifica me secundum uerbum tuum et reliqua. § 1 Multiplex intellegentia non potest in se habere dictorum 'difficultatem, cum amota omni obscuritate intellegendi magis abundet electio, ut in primo quartae littergelitterae uersu contuemur. ait enim: adhsesitadhaesit pauimento anima mea: uiuifica me secundum uerbum tuum. potest istud et de adsiduitate orationis intellegi, tamquam ex peccatorum confessione in terram propheta prostratus adhseseritadhaeserit pauimento. sed ut altius aliquid sub his dictis intellegamus, perspecta diligentius 2 dei om. Cp spfl V seruus in adn. coni. Bened. 4 qua cum E 6 tametn corr. m. 2 V bonorum add. m. 2 V 7 quadam ex quiaiam m. 2 V ib ■ 9 iuatificationis R1 10 diuersosque mores V 11 iustifaicationum V in xpo ihs V cui gloria est in VC cui gta in p cui gloria et", + "candidate_score": 0.618077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_7", + "bdc_text": "Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_777", + "psc_text": "plebis et effundite coram illo corda uestra, quia deus adiator noster est. nihil occultum, nihil clausum, nihil obligatum sub dei confessione in corde retinendum est. effundendas coram eo omnis adiectusadfectus est, ut nihil de nobismetipsis fiduciae sit, sed ut per eum, ante quem nos tamquam pro peccato effimdimuseffundimus, adiuuemor. effundenda autem coram eo corda nostra lacrimis et fletibus sunt secundum illud : fuerunt mihi lacrimselacrimae meae panis die ac nocte, dum dicitur mihi cotidie: ubi est deus tuus? hsechaec recordatus sum et effudi in me animam meam; effusionem animae in lacrimarum profusione esse demonstrans, quia per eas rogandus est, qui est solus fidelis adiutor. § 7 Sed officio suo functus propheta admonitionem suam parui apud impios scit esse momenti; nam continuo diapsalma intercedente subiecit: uerumtamen uani filii hominum, mendaces filii hominum in stateriestateris; ut decipiant ipsi de uanitatein idipsum. uani homines, quia aut ipsi uana sperentaut in eos sperare sit", + "candidate_score": 0.617862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_7", + "bdc_text": "Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1345", + "psc_text": "Sequitur deinde hic septimus uersus: confitebor tibi indirectione cordis mei, in eo, quod didici iudicia iustitiae tuae. iustificationes tuas custodiam. abicienda ergo est omnis animae peruersitas et directo atque in nullam aliam partem deflexo corde est confitendum, ne decidat animus in saeculi curam, ne ex illis doctrinae dei semitis in deuia euagetur. sed directae huius confessionis ea causa est, quae consequenti uersu continetur: in eo, quod didici iudicia ius tit i ae tuae. primum igitur orauit, ut ad custodiendas iustificationes directae uiae ipsius fierent. secundo in nullo confundendum se esse subiecit, cum in omnia dei mandata respiceret. tertio quoque in directione cordis sui deo se confessurum spopondit ob id, quia iudicia iustitireiustitiae eius didicisset, per doctrinam scilicet directi cordis cognitaeque iustitimiustitia laudem deo reddens. sed iustitiae cognitae hic fructus est, ut iustificationes dei retineantur; et idcirco subiecit: iustificationes tuas custodiam. qui enim didicisse iudicia dei fructus est, nisi cognitionem nostram", + "candidate_score": 0.617259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_7", + "bdc_text": "Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_333", + "psc_text": "dem V 23 sanas R 24 reuereamur ex reruereamur m. IV 25 ut talis sit ex ia (?) talis sit R talis (om. ut et sit) V da V. § 14 Et quia in regenerationis nostrae natiuitate in hsechaec sacramenta iuramus, renuntiantes diabolo, saeculo, peccatis, cum interrogantibus respondemus, retinendam usque in finem confessionis huius fidem statuitdicens: qui iurat proximo suo et non decipit. quamuis enim quis in mandatis dei diu manserit. tamen, si aliquando fefellerit, iam non manet, cum fefellit, et iustitia anterior iniustitiae tempore amittitur. et idcirco in euangelio: beati, qui manserint usque in finem, idcirco apud Salomonem omnis laus in exitu canitur, quia in his, quae promissa sunt deo, non est aliquando fallendum. § 15 Sed tendit usque ad consummationem perfectam admonitio caelestis. nam cui uitium omne detersit, cupiditatem quoque eius, quae nimium nos detinet, pecuniae auertit dicens: qui pecuniam suam non dedit ad usuram. fallaxhoc beneficium et", + "candidate_score": 0.61615, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.667118, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_11_13", + "bdc_text": "sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2441", + "psc_text": "se homini pepercisse, non hominis culpam sibi placuisse monstraret. Jam vides igitur de religione descendere, nec nos societate criminum obstringi, quod intercedimus plerumque etiam pro sceleratis, etsi non scelerati, tamen pro peccatoribus peccatores, et quod veraciter potius quam injuriose dictum accipias, puto quod apud peccatores. CAPUT VI. 16. Nec ideo sane frustra instituta sunt potestas regis, jus gladii cognitoris, ungulae carnificis, arma militis, disciplina dominantis, severitas etiam boni patris. Habent ista omnia modos suos, causas, rationes, utilitates. Haec cum timentur, et coercentur mali, et quietius inter malos vivunt boni: non quia boni pronuntiandi sunt qui talia metuendo non peccant, non enim bonus est quispiam timore poenae, sed amore justitiae; verumtamen non inutiliter etiam metu legum humana coercetur audacia, ut et tuta sit inter improbos innocentia, et in ipsis improbis dum formidato supplicio frenatur facultas, invocato Deo sanetur voluntas. Sed huic ordinationi rerum humanarum contrariae non sunt intercessiones episcoporum; imo vero", + "candidate_score": 0.667118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_4_6", + "bdc_text": "Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ; Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur . Hic neminem habet nisi matrem bis miseram .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2425", + "psc_text": "Apostolus ait, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit? aut istis exceptis esse definitum quod scriptum est, Beati omnes qui confidunt in eum (Psal. II, 13)? aut ad istos non pertinere quod dicitur, Viriliter agite, et confortetur cor vestrum, omnes qui speratis in Dominum (Psal. XXX, 25)? 8. Cum igitur super peccatores tanta sit patientia, tanta misericordia Dei, ut in hac temporali vita moribus emendatis, non damnentur in aeternum; qui nullius quae sibi praebeatur exspectat misericordiam, quoniam nemo est illo beatior, nemo potentior, nemo justior: quales non esse oportet homines erga homines, qui hanc vitam nostram quantacumque laude cumulemus, eam sine peccato esse non dicimus? quod si dixerimus, nos ipsos, sicut scriptum est, decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Proinde licet accusatoris alia persona sit, alia defensoris, alia intercessoris, alia judicis, de quorum propriis officiis nimis longum est, et non necessarium hoc sermone disserere;", + "candidate_score": 0.664697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_12_14", + "bdc_text": "Vale , vir candide . Ex Curia Rhetiae , 16 . Octobris 37 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4005", + "psc_text": "scias. Quia tunc, fateor, hujus boni in sedem profecturus sufficiens, ut mea expetunt sacerdotia, minime necdum, et si tamen potuero, viaticum colligo. Verum quid traditum sancte atque antiquitus teneam atque custodiam, ut potuero paucis edicam. Via est in Deum melior, qua vir bonus, piis, puris, justis, castis, veris dictis factisque, sine ulla temporum mutatorum captata jactatione probatus, et deorum comitatu vallatus, Dei utique potestatibus emeritus; id est, ejus unius, et universi, et incomprehensibilis, et ineffabilis, infatigabilisque Creatoris impletus virtutibus, quos, ut verum est, Angelos dicitis, vel quid alterum post Deum vel cum Deo, aut a Deo, aut in Deum intentione animi mentisque ire festinat. Via est, inquam, qua purgati antiquorum sacrorum piis praeceptis expiationibusque purissimis, et abstemiis observationibus decocti, anima et corpore constantes deproperant. 3. De Christo autem tuae jam credulitatis carnali et spiritu Deo, per quem in illum summum, beatum, verum, et patrem omnium ire securus es, domine pater", + "candidate_score": 0.654096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_2_4", + "bdc_text": "Nequeo satis mirari hominum inconstantiam : fatentur omnia simul quantumvis contraria . Credo firmiter , quod omnes , quotquot nunc vivimus , lucida veritate indigni simus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_577", + "psc_text": "justitiae lumen non luxit nobis, et sol non ortus est nobis? (Sap. V, 6.) Nam istum carnis oculis visibilem solem oriri facit super bonos et malos Deus, qui etiam pluit super justos et injustos (Matth. V, 45). Ducuntur autem saepe ex rebus visibilibus ad invisibilia congruae similitudines. Quis est ergo ille stultus, qui tanquam luna mutatur, nisi Adam in quo omnes peccaverunt? Anima quippe humana recedens a sole justitiae, ab illa scilicet interna contemplatione incommutabilis veritatis, omnes vires suas in externa convertit, et eo magis magisque obscuratur in interioribus ac superioribus suis: sed cum redire coeperit ad illam incommutabilem sapientiam, quanto magis ei appropinquat affectu pietatis, tanto magis exterior homo corrumpitur, sed interior renovatur de die in diem, omnisque lux illa ingenii, quae ad inferiora vergebat, ad superiora convertitur, et a terrenis quodammodo aufertur, ut magis magisque huic saeculo moriatur, et vita ejus abscondatur cum Christo in Deo. 9. Mutatur", + "candidate_score": 0.639311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_10_12", + "bdc_text": "Horrenda undique nobis imminent ; sed parum terrent nos , ut a flagitiis recedamus . Vale , vir candide .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3514", + "psc_text": "autem de signis evangelicis et propheticis, quae fieri cernimus, propinquum Domini adventum sperare debeamus, quis negat? quotidie quippe magis magisque fit proximus. Sed quanto intervallo propinquet, hoc, dictum est, non est vestrum scire. Vide quando dixit Apostolus, Nunc enim propior est nostra salus, quam cum credidimus. Nox praecessit, dies autem appropinquavit (Rom. XIII, 11, 12): et ecce quot anni transierunt! nec tamen quod dixit falsum est. Quanto magis nunc dicendum est propinquare Domini adventum; quando tantus est ad finem factus accessus! Apostolus certe, Spiritus, inquit, manifeste dicit quia in novissimis temporibus recedent quidam a fide (I Tim. IV, 1). Nondum utique erant eadem tempora, haereticorum scilicet et talium, quales eodem sermone describit; sed jam venerunt: ac per hoc in novissimis temporibus videmur etiam per ipsos de fine saeculi commoneri. Itemque alibi dicens, Hoc autem scitote, quoniam in novissimis diebus instabunt tempora saeva, vel, sicut alii codices habent, periculosa: deinde qualia", + "candidate_score": 0.633952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_6_8", + "bdc_text": "Hic neminem habet nisi matrem bis miseram . Ego tamen , quod pollicitus sum , illi fideliter praestabo ; post vindemiam mittam illi Lucianum et aliquantulum pecuniae , quantum corradere possum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.62905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11100_sent_5", + "bdc_text": "Deus optimus sua nobis ope subvenire dignetur ! Adulescentulo Pontasellae adfuturum te spopondisti , de quo permultum gratulor , ne literarum studium relinquere cogatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3274", + "psc_text": "Scripturis sanctis inveneris, quod tibi ad bonam vitam adhuc minus est, insta ut acquiras et agendo et orando; et ex iis quae habes gratias age Deo tanquam fonti bonitatis unde habes; atque in omnibus bonis actibus tuis illi da claritatem, tibi humilitatem. Sicut enim scriptum est, Omne datum optimum, et omne donum perfectum desursum est, descendens a Patre luminum (Jacobi I, 17). Quantumcumque autem in Dei et proximi charitate atque in vera pietate profeceris, quamdiu in hac vita conversaris, sine peccato te esse non credas: de ipsa quippe legitur in Litteris sanctis, Numquid non tentatio est vita humana super terram (Job. VII, 1)? Proinde quoniam semper, quamdiu es in hoc corpore, necessarium est tibi in oratione dicere quod Dominus docuit, Dimitte nobis debita nostra, sicut et nos dimittimus debitoribus nostris (Matth. VI, 12); memento cito ignoscere, si quis in te peccaverit, et a te veniam postulaverit, ut veraciter possis orare,", + "candidate_score": 0.627242, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file