diff --git "a/11/12281.json" "b/11/12281.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/12281.json" @@ -0,0 +1,5354 @@ +{ + "letter_id": "12281", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/12281", + "dominant_topic": 1, + "topic_dist": [ + 0.050503, + 0.062087, + 0.052341, + 0.050684, + 0.050921, + 0.04516, + 0.045283, + 0.059607, + 0.044458, + 0.047462, + 0.046798, + 0.045225, + 0.049713, + 0.051023, + 0.047095, + 0.049521, + 0.047827, + 0.054661, + 0.050307, + 0.049322 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.689721, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81_83", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3785", + "psc_text": "A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet, ut intelligeremus ipsam voluntatem bonam qua incipimus velle credere (quoniam Dei via quid est, nisi fides recta?) illius esse donum qui gressus nostros propterea dirigit primitus ut velimus. Non enim ait Scriptura, A Domino gressus hominis diriguntur, quia viam ejus voluit; sed, diriguntur, inquit, et volet. Non igitur quia voluit, diriguntur; sed quia diriguntur, volet. CAPUT II. 4. Hic tu rursus fortasse dicturus es hoc fieri a Domino, dum doctrina ejus legitur vel auditur, si homo veritati quam legit vel audit, sua consentiat voluntate. Si enim lateret eum, inquis, doctrina Dei, non dirigerentur gressus ejus, quibus directis vellet viam Dei. Ac per hoc sic tantum putas a Domino gressus hominis dirigi ad eligendam viam Dei, quia sine doctrina Dei non ei potest innotescere veritas, cui propria voluntate consentiat. Cui si consentit, inquis ( quod in ejus libero arbitrio constitutum est), recte", + "candidate_score": 0.689721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_79_81", + "bdc_text": "\"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit . Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" . ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.679644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3729", + "psc_text": "qua direxi, et meminisse nostri in orationibus tuis. Portant sane secum reliquias beatissimi et gloriosissimi martyris Stephani, quas non ignorat Sanctitas vestra, sicut et nos fecimus, quam convenienter honorare debeatis. ACTA ECCLESIASTICA SEU EPISTOLA CCXIII. Ecclesiastica Gesta a B. Augustino confecta in designando ERACLIO qui ipsi in episcopatu succederet, atque interim senem aliqua parte curarum sublevaret. 1. Gloriosissimo Theodosio duodecies et Valentiniano Augusto iterum consulibus, sexto calendas octobris, cum Augustinus episcopus una cum Religiano et Martiniano coepiscopis suis consedisset in ecclesia Pacis Hipponensium Regiorum, praesentibus Saturnino, Leporio, Barnaba, Fortunatiano, Rustico, Lazaro, et Eraclio presbyteris, astante clero et frequenti populo, Augustinus episcopus dixit: Quod hesterno die promisi Charitati vestrae, propter quod vos volui frequentius convenire, et video frequentius convenisse, mora omni postposita hoc agendum est. Si enim aliud velim loqui, in illud suspensi minus auditis. Omnes in hac vita mortales sumus, et dies hujus vitae ultimus, omni homini est semper incertus:", + "candidate_score": 0.671587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1644", + "psc_text": "Domino Christo unanime, magister meus in fide veritatis, et susceptor meus in visceribus charitatis. EPISTOLA CXXII. Augustinus clero et populo Hipponensi excusat absentiam suam, adhortans ut in sublevandis pauperibus solito sint alacriores, ob afflictiones temporarias. Dilectissimis fratribus conclericis et universae plebi, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. In primis peto charitatem vestram, et per Christum obsecro, ne vos mea contristet absentia corporalis. Nam spiritu et cordis affectu puto vos non dubitare nullo modo me a vobis posse discedere; quamvis me amplius contristet, quam forte vos ipsos, quod infirmitas mea sufficere non potest omnibus curis, quas de me exigunt membra Christi, quibus me et timor ejus et charitas servire compellit. Illud enim noverit Dilectio vestra, nunquam me absentem fuisse licentiosa libertate, sed necessaria servitute, quae saepe sanctos fratres et collegas meos, etiam labores marinos et transmarinos compulit sustinere; a quibus me semper non indevotio mentis, sed minus idonea valetudo corporis excusavit. Proinde,", + "candidate_score": 0.670888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_62_64", + "bdc_text": "ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio . Edictum exiisse dicitur adversus Brunsvicensem Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_688", + "psc_text": "Si autem intelligunt, ambos, ut dixi, audiant, et quod voluerint faciant. Si quae etiam plebes a vobis ad nos transierunt, quas putas a dominis coactas, hoc et ibi fiat; ambos nos audiant, et eligant quod placuerit. Si autem non vis hoc fieri, cui non appareat non vos de veritate praesumere? Sed cavenda est ira Dei, et hic et in futuro saeculo. Adjuro te per Christum, ut ad ista respondeas. EPISTOLA LXVII. Augustinus Hieronymo: negans se scripsisse librum in eum; in hoc falsus, quod aliquis prolixam epistolam librum appellasset. Domino charissimo et desideratissimo, et honorando in Christo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum", + "candidate_score": 0.670732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.669944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.669551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88_90", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.664575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.664134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78_80", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) : \"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit . Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.663658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_616", + "psc_text": "ex Evangelio tamen, quia manifestum est, quo etiam die Dominus crucifixus sit, et in sepultura fuerit, et resurrexerit, adjuncta est etiam ipsorum dierum observatio per patrum concilia, et orbi universo christiano persuasum est eo modo Pascha celebrari oportere. 28. Quadragesima sane jejuniorum habet auctoritatem, et in veteribus Libris ex jejunio Moysi (Exod. XXXIV, 28) et Eliae (III Reg. XIX, 8); et ex Evangelio, quia totidem diebus Dominus jejunavit (Matth. IV, 2), demonstrans Evangelium non dissentire a Lege et Prophetis. In persona quippe Moysi, Lex; in persona Eliae, Prophetae accipiuntur, inter quos et in monte gloriosus apparuit; ut evidentius emineret quod de illo dicit Apostolus: Testimonium habens a Lege et Prophetis (Rom. III, 21). In qua ergo parte anni congruentius observatio Quadragesimae constitueretur, nisi confini atque contigua dominicae passioni? Quia in ea significatur haec vita laboriosa, cui opus est continentia, ut ab ipsius mundi amicitia jejunetur; quae utique fallaciter blandiri, et", + "candidate_score": 0.662999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.662375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_559", + "psc_text": "domi manducet, ut non ad judicium conveniatis; statim subtexuit: Caetera autem cum venero, ordinabo (I Cor. XI, 20, 34). Unde intelligi datur (quia multum erat, ut in Epistola totum illum agendi ordinem insinuaret, quem universa per orbem servat Ecclesia) ab ipso ordinatum esse quod nulla morum diversitate variatur. CAPUT VII. 9. Sed nonnullos probabilis quaedam ratio delectavit, ut uno certo die per annum, quo ipsam coenam Dominus dedit, tanquam ad insigniorem commemorationem post cibos offerri et accipi liceat corpus et sanguinem Domini. Honestius autem arbitror ea hora fieri, ut qui etiam jejunaverit, post refectionem quae hora nona fit, ad oblationem possit occurrere. Quapropter neminem cogimus ante dominicam illam coenam prandere, sed nulli etiam contradicere audemus. Hoc tamen non arbitror institutum, nisi quia plures et prope omnes in plerisque locis eo die lavare consueverunt. Et quia nonnulli etiam jejunium custodiunt, mane offertur propter prandentes, quia jejunia simul et lavacra tolerare non", + "candidate_score": 0.661662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1630", + "psc_text": "arbitror enim eum de abstinentia qualibet ficta vel inutili, qualis solet ab haereticis affectari, hoc dicere, « ad non parcendum corpori; » quod autem adjecit, « non in honore aliquo, » quia sancti operis speciem, non in fide veritatis exercentes, nullius gloriae honore vel fructu agunt, quod in magna erroris perversi reprehensione conficiunt, transfigurantes se in ministros justitiae. Sed quod adjecit, « ad saturitatem carnis, » contrarium mihi videtur illi quod dicit, « ad non parcendum corpori: » videtur enim mihi ille non parcere corpori, qui carnem jejuniis domat, sicut Apostolus dicit, « Lividum facio corpus meum, et in servitutem redigo » (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut", + "candidate_score": 0.660164, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1467", + "psc_text": "me officio salutes peto, et nos visere non graveris. Quod etiam propter rem tuam, quam hic habes, meliorem apud Deum faciendam, non impudenter exposco. Dei misericordia te circumplectatur, et ab omni iniquitate conservet. EPISTOLA CXIII. Cresconium rogat Augustinus ut suae pro Faventio petitionis adjutor sit. Domino dilectissimo, meritoque honorabili et suscipiendo fratri CRESCONIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Si ab ista causa dissimulavero, de qua tuae religioni ecce iterum scribo; non solum Eximietas tua, sed etiam ipse, quisquis ille est, in cujus causa Faventius sic raptus est, merito me culpabit, et recte reprehendet: judicans utique, si etiam ipse ad auxilium Ecclesiae confugisset, si ei simile aliquid accidisset, ita me fuisse ab ejus necessitate et tribulatione dissimulaturum. Deinde, si hominum existimatio contemnenda est, ipsi Domino Deo nostro quid dicam, et quam rationem reddam, si quantum possum non egero pro ejus salute, qui se Ecclesiae, cui servio, tuendum adjuvandumque commisit, domine dilectissime et", + "candidate_score": 0.659957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona nostra, quam consolantur mala. Nam ipsas causas et necessitates, et quantum valemus, devitare conamur, et tamen, nescio quomodo, credo pro meritis nostris, deesse non possunt: sed cum ad nos veniunt, et vident nos, fit quod scriptum est, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, exhortationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Proinde ad istam laetitiam qua vobiscum est frater Possidius, cum ex ipso audieritis quam tristis eum causa compulerit, hoc me verissime dicere cognoscetis: et tamen si quisquam nostrum propter hoc solum iret trans mare, ut vestra praesentia frueretur, quid hac causa justius, quid posset dignius inveniri? Sed id", + "candidate_score": 0.655874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3163", + "psc_text": "caetera quae de hac miseria multa connectis ingemiscendo, exspectans redemptionem corporis tui, et nondum re, sed spe salvum te esse cognoscens (Rom. VIII, 23, 24). 41. Sed fortassis tu alium in te transfigurasti, cum haec diceres, nec aliquas de carne concupiscente adversus spiritum, quamvis ei non consentias, molestias importunas pateris et odiosas: verumtamen et tu, et quisquis haec patitur, et gratiam Christi per quam de corpore mortis hujus liberetur exspectat, nondum quidem evidenter in seipso, sed in illo homine latenter ibi erat, quando cibus vetitus tangebatur, et concipiebatur longe lateque per cunctos itura perditio. De orando autem, et gemitibus flagitando proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem,", + "candidate_score": 0.655568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_635", + "psc_text": "gratiarum actione percipitur; sanctificatur enim per verbum Dei et orationem (I Tim. IV, 1-5). Et alio loco de his rebus loquitur: Omnia munda mundis; immundis autem et infidelibus nihil est mundum; sed polluta sunt eorum et mens et conscientia (Tit. I, 15). Tu ipse, lege caetera, et recita quibus potes, ut ne in se irritam faciant gratiam Dei, quia in libertatem vocati sunt; tantum ne libertatem in occasionem carnis assumant, et ideo jam nolint refrenandae carnis concupiscentiae causa a quibuslibet cibis temperare, quia non eis permittitur superstitiose atque infideliter facere. 37. Hi vero qui de paginis evangelicis sortes legunt, etsi optandum est ut hoc potius faciant, quam ad daemonia consulenda concurrant; tamen etiam ista mihi displicet consuetudo, ad negotia saecularia, et ad vitae hujus vanitatem, propter aliam vitam loquentia oracula divina velle convertere. CAPUT XXI. 38. Haec tibi si satis esse ad ea quae requisisti non putaveris, nimis ignoras et", + "candidate_score": 0.654709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1630", + "psc_text": "arbitror enim eum de abstinentia qualibet ficta vel inutili, qualis solet ab haereticis affectari, hoc dicere, « ad non parcendum corpori; » quod autem adjecit, « non in honore aliquo, » quia sancti operis speciem, non in fide veritatis exercentes, nullius gloriae honore vel fructu agunt, quod in magna erroris perversi reprehensione conficiunt, transfigurantes se in ministros justitiae. Sed quod adjecit, « ad saturitatem carnis, » contrarium mihi videtur illi quod dicit, « ad non parcendum corpori: » videtur enim mihi ille non parcere corpori, qui carnem jejuniis domat, sicut Apostolus dicit, « Lividum facio corpus meum, et in servitutem redigo » (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut", + "candidate_score": 0.653545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_70_72", + "bdc_text": "Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. . Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1062", + "psc_text": "ut amaretis vanissimam hominum gloriam, quam vos putatis perdere, si cognitae veritati consenseritis. CAPUT V. 16. Vides itaque jam, ut opinor, non esse considerandum quod quisque cogitur, sed quale sit illud quo cogitur, utrum bonum an malum: non quo quisque bonus possit esse invitus; sed timendo quod non vult pati, vel relinquit impedientem animositatem, vel ignoratam compellitur cognoscere veritatem, ut timens vel respuat falsum de quo contendebat, vel quaerat verum quod nesciebat, et volens teneat jam quod nolebat. Superfluo hoc fortasse diceretur quibuslibet verbis, si non tam multis ostenderetur exemplis. Non illos aut illos homines, sed multas civitates videmus fuisse donatistas, nunc esse catholicas, detestari vehementer diabolicam separationem, diligere ardenter unitatem: quae tamen timoris hujus qui tibi displicet occasionibus, catholicae factae sunt per leges imperatorum, a Constantino apud quem primum vestri ultro Caecilianum accusaverunt, usque ad praesentes imperatores, qui judicium illius quem vestri elegerunt, quem judicibus episcopis praetulerunt, justissime contra", + "candidate_score": 0.653411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_849", + "psc_text": "75 et 81, rescribit accuratius Augustinus de interpretatione loci Epistolae ad Galatas, confirmans quod Petrus merito veraciterque reprehensus fuerit a Paulo. Caeterum deprecatur veniam, si dictis quibusdam incautioribus Hieronymi animum offenderit, excusans quod nulla sua culpa per multorum manus obambularit epistola, priusquam ad eum cui scripta erat, pervenerat. Domino dilectissimo, et in Christi visceribus honorando, sancto fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Jam pridem tuae Charitati prolixam epistolam misi, respondens illi tuae quam per sanctum filium tuum Asterium, nunc jam non solum fratrem, verum etiam collegam meum, misisse te recolis. Quae utrum in manus tuas pervenire meruerit, adhuc nescio; nisi quod per fratrem sincerissimum Firmum scribis, si ille qui te primum gladio petiit, stilo repulsus est, ut sit humanitatis meae atque justitiae accusantem reprehendere, non respondentem. Hoc solo tenuissimo indicio, utcumque conjicio legisse te illam epistolam meam. In ea quippe deploravi tantam inter vos exstitisse", + "candidate_score": 0.652805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_80", + "psc_text": "invalidus subtraho, et in sententiam Mantuani rhetoris libenter pergo: Trahit sua quemque voluptas. (Virg. in Buc. Ecl. 2.) Post haec non dubito, vir eximie, qui a mea secta deviasti, hanc epistolam aliquorum furto detractam, flammis vel quolibet pacto perituram. Quod si acciderit, erit damnum chartulae, non nostri sermonis, cujus exemplar penes omnes religiosos perpetuo retinebo. Dii te servent, per quos et eorum atque cunctorum mortalium communem patrem, universi mortales, quos terra sustinet, mille modis concordi discordia veneramur et colimus. EPISTOLA XVII. Augustinus Maximo grammatico respondet ad superiora, sed sic ut ostendat indigna quibus respondeatur, digna quae rideantur. AD MAXIMUM MADAURENSEM. 1. Seriumne aliquid inter nos agimus an jocari libet? Nam sicut tua epistola loquitur, utrum causae ipsius infirmitate, an morum tuorum comitate sit factum, ut malles esse facetior quam paratior, incertum habeo. Primo enim Olympi montis et fori vestri comparatio facta est: quae nescio quo pertinuerit, nisi ut me commonefaceret", + "candidate_score": 0.652769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_559", + "psc_text": "domi manducet, ut non ad judicium conveniatis; statim subtexuit: Caetera autem cum venero, ordinabo (I Cor. XI, 20, 34). Unde intelligi datur (quia multum erat, ut in Epistola totum illum agendi ordinem insinuaret, quem universa per orbem servat Ecclesia) ab ipso ordinatum esse quod nulla morum diversitate variatur. CAPUT VII. 9. Sed nonnullos probabilis quaedam ratio delectavit, ut uno certo die per annum, quo ipsam coenam Dominus dedit, tanquam ad insigniorem commemorationem post cibos offerri et accipi liceat corpus et sanguinem Domini. Honestius autem arbitror ea hora fieri, ut qui etiam jejunaverit, post refectionem quae hora nona fit, ad oblationem possit occurrere. Quapropter neminem cogimus ante dominicam illam coenam prandere, sed nulli etiam contradicere audemus. Hoc tamen non arbitror institutum, nisi quia plures et prope omnes in plerisque locis eo die lavare consueverunt. Et quia nonnulli etiam jejunium custodiunt, mane offertur propter prandentes, quia jejunia simul et lavacra tolerare non", + "candidate_score": 0.652668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_635", + "psc_text": "gratiarum actione percipitur; sanctificatur enim per verbum Dei et orationem (I Tim. IV, 1-5). Et alio loco de his rebus loquitur: Omnia munda mundis; immundis autem et infidelibus nihil est mundum; sed polluta sunt eorum et mens et conscientia (Tit. I, 15). Tu ipse, lege caetera, et recita quibus potes, ut ne in se irritam faciant gratiam Dei, quia in libertatem vocati sunt; tantum ne libertatem in occasionem carnis assumant, et ideo jam nolint refrenandae carnis concupiscentiae causa a quibuslibet cibis temperare, quia non eis permittitur superstitiose atque infideliter facere. 37. Hi vero qui de paginis evangelicis sortes legunt, etsi optandum est ut hoc potius faciant, quam ad daemonia consulenda concurrant; tamen etiam ista mihi displicet consuetudo, ad negotia saecularia, et ad vitae hujus vanitatem, propter aliam vitam loquentia oracula divina velle convertere. CAPUT XXI. 38. Haec tibi si satis esse ad ea quae requisisti non putaveris, nimis ignoras et", + "candidate_score": 0.652588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_327", + "psc_text": "dico, sabbatis jejunare, sed nunquam omnino cibum ac potum sumere deberemus, ne de isto Dei regno unquam recederemus. Puto autem quia isto confitente, aliquanto religiosius die dominico ad Ecclesiam pertinemus, quando tamen et ipso concedente prandemus. CAP. VIII. 18. Cur, inquit, sacrificium potiori Domino charum murmuramus offerre, quod spiritus desiderat et angelus laudat? deinde adjungit angeli testimonium dicentis: Bona est oratio cum jejunio et eleemosyna (Tob. XII, 8). Quid dixerit, potiori Domino, nescio, nisi forte scriptor erravit, et te fugit, ut quod mihi legendum misisti non emendares. Sacrificium ergo Domino charum, jejunium vult intelligi, quasi de jejunio versetur haec quaestio, et non de jejunio sabbati. Neque enim dominicus dies sine sacrificio, quod Deo charum est, peragitur, quia non jejunatur. Sequitur adhuc et ingerit testimonia a causa, quam defendendam suscepit, penitus aliena. Immola, inquit, Deo sacrificium laudis (Psal. XLIX, 14); et istam vocem divini psalmi volens ad quod agitur nescio quomodo", + "candidate_score": 0.652471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_83_85", + "bdc_text": "Dominus id dirigat pro nutu suo . De concilio Tridentino dixit quidam Unbekannt. , qui rectaZu ergänzen : via .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3785", + "psc_text": "A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet, ut intelligeremus ipsam voluntatem bonam qua incipimus velle credere (quoniam Dei via quid est, nisi fides recta?) illius esse donum qui gressus nostros propterea dirigit primitus ut velimus. Non enim ait Scriptura, A Domino gressus hominis diriguntur, quia viam ejus voluit; sed, diriguntur, inquit, et volet. Non igitur quia voluit, diriguntur; sed quia diriguntur, volet. CAPUT II. 4. Hic tu rursus fortasse dicturus es hoc fieri a Domino, dum doctrina ejus legitur vel auditur, si homo veritati quam legit vel audit, sua consentiat voluntate. Si enim lateret eum, inquis, doctrina Dei, non dirigerentur gressus ejus, quibus directis vellet viam Dei. Ac per hoc sic tantum putas a Domino gressus hominis dirigi ad eligendam viam Dei, quia sine doctrina Dei non ei potest innotescere veritas, cui propria voluntate consentiat. Cui si consentit, inquis ( quod in ejus libero arbitrio constitutum est), recte", + "candidate_score": 0.651276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1630", + "psc_text": "arbitror enim eum de abstinentia qualibet ficta vel inutili, qualis solet ab haereticis affectari, hoc dicere, « ad non parcendum corpori; » quod autem adjecit, « non in honore aliquo, » quia sancti operis speciem, non in fide veritatis exercentes, nullius gloriae honore vel fructu agunt, quod in magna erroris perversi reprehensione conficiunt, transfigurantes se in ministros justitiae. Sed quod adjecit, « ad saturitatem carnis, » contrarium mihi videtur illi quod dicit, « ad non parcendum corpori: » videtur enim mihi ille non parcere corpori, qui carnem jejuniis domat, sicut Apostolus dicit, « Lividum facio corpus meum, et in servitutem redigo » (I Cor. IX, 27); a quo opere saturitas carnis aliena est: nisi forte et ipsam saturandae carnis curam, quae maxime observantiam religionis praetendentibus probrosa est, non parcere corpori dixit, secundum illud honestatis praeceptum, quod alibi dicit, ut unusquisque suum vas honorifice possidere noverit (I Thess. IV, 4), ut", + "candidate_score": 0.6502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.649148, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_75", + "bdc_text": "Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1888", + "psc_text": "respondit: Si male dixi, exprobra de malo; si autem bene, quid me caedis (Joan. XVIII, 23)? Nequaquam igitur praeceptum suum, si verba intueamur, implevit. Neque enim praebuit percutienti alteram partem, sed potius prohibuit, ne qui fecerat injuriam, augeret; et tamen paratus venerat non solum in faciem percuti, verum etiam pro his quoque a quibus haec patiebatur crucifixus occidi, pro quibus ait in cruce pendens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34). Nec Paulus apostolus praeceptum Domini et magistri sui videtur implesse, ubi etiam ipse percussus in faciem, dixit principi sacerdotum: Percutiet te Deus, paries dealbate. Sedes judicans me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim,", + "candidate_score": 0.648587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_6_8", + "bdc_text": "His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus . Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius '", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.648294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3174", + "psc_text": "oportuit subveniret: unde beatus Petrus eum dicit solvisse dolores inferni, in quibus impossibile erat teneri eum (Act. II, 24). Porro si utraque regio et dolentium et requiescentium, id est, et ubi dives ille torquebatur, et ubi pauper ille laetabatur, in inferno esse credenda est; quis audeat dicere Dominum Jesum ad poenales inferni partes venisse tantummodo, nec fuisse apud eos quid in Abrahae sinu requiescunt? Ubi si fuit, ipse est intelligendus paradisus quem latronis animae illo die dignatus est polliceri. Quae si ita sunt, generale paradisi nomen est, ubi feliciter vivitur. Neque enim quia paradisus est appellatus ubi Adam fuit ante peccatum, propterea Scriptura prohibita est etiam Ecclesiam vocare paradisum cum fructu pomorum. CAPUT III. 7. Est autem sensus multo expeditior, et ab his omnibus ambiguitatibus liber, si non secundum id quod homo erat, sed secundum id quod Deus erat Christus dixisse accipiatur, Hodie mecum eris in paradiso. Homo quippe Christus", + "candidate_score": 0.648209, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90_92", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1149", + "psc_text": "cum ipso sint (I Thess. IV, 16), sicut Apostolus ait, et cum ipso maneant sicut et ipse Dominus ad Patrem dixit: « Volo ut ubi ego sum, et illi sint mecum » (Joan. XVII, 24). 6. Sine dubio hoc illud est quod in Psalmis habes: « Beati qui habitant in domo tua; in saecula saeculorum laudabunt te » (Psal. LXXXIII, 5). Puto autem hanc laudationem vocibus concinentium esse promendam: etsi immutabuntur sanctorum resurgentium corpora, ut sint sicut et Domini corpus post resurrectionem apparuit; in qua utique resurrectionis humanae viva imago praefulsit, ut Dominus ipse, qui in corpore ipso quo passus fuerat et resurrexerat, quasi speculum contemplationis omnibus fuerit. Qui utique cum in eadem carne, qua mortuus et sepultus fuerat, resurrexisset, omnium omnia officia membrorum expressa oculis et auribus hominum saepe collatus exhibuit. Quod si etiam Angeli, quorum simpliciter spiritualis est creatura, linguas habere dicuntur, quibus utique laudes Domino creatori cantant", + "candidate_score": 0.645635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_61_63", + "bdc_text": "von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_692", + "psc_text": "ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me scriptae, per fratrem nostrum Sysinnium diaconum huc exemplaria pervenerunt. In qua hortaris me, ut παλινῳδίαν super quodam Apostoli capitulo canam, et imiter Stesichorum, inter vituperationes et laudes Helenae fluctuantem; ut qui detrahendo oculos perdiderat, laudando receperit. Ego simpliciter fateor Dignationi tuae, licet stilus et ἐπιχειρήματα tua mihi viderentur, tamen non temere exemplaribus litterarum credendum putavi; ne forte, me respondente laesus, juste expostulares, quod probare ante debuissem tuum esse sermonem, et sic rescribere. Accessit ad moram sanctae et venerabilis Paulae longa infirmitas. Dum enim languenti multo tempore assidemus, pene epistolae tuae, vel ejus qui sub tuo nomine scripserat, obliti sumus, memores", + "candidate_score": 0.645413, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_74_76", + "bdc_text": "in nos iam fuisse collectum et non procul ab Alpibus consedisse . Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.643313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_61_63", + "bdc_text": "von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.642982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_52_54", + "bdc_text": "Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII . mittenda contra Gallum König Franz I .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.641177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_67", + "bdc_text": "graviter irritato literis non ferendis , quibus hic adpellatus est violator pacti , defensor hęreticorum et nescio quibus aliis titulis admodum turbulentisZu Mandaten des Kaisers gegen Herzog Heinrich , die offenbar auf Bitten der Schmalkaldener erlassen wurden , besonders zu einem kaiserlichen Pönalmandat , s. Ißleib 23 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_436", + "psc_text": "28): qui vero schisma facere voluerunt, hiatu terrae principes devorati, et turba consentiens igne consumpta est (Num. XVI, 31-35). Diversitate poenarum, diversitas agnoscitur meritorum. CAPUT IX. 25. Traduntur in persecutione sancti Codices, confitentur traditores, et Deo dimittuntur. Non interrogantur innocentes, et ab hominibus temerariis damnantur. Probatur integer certis judiciis, qui inter absentes damnatos multo vehementius caeteris criminatus est. Judicium episcoporum ad Imperatorem appellatur: judex eligitur Imperator; judicans contemnitur Imperator. Quae tunc acta sint legistis, quae nunc agantur videtis: si de illis in aliquo dubitatis, ista jam cernite. Certe non chartis veteribus, non archivis publicis, non Gestis forensibus aut ecclesiasticis agamus. Major liber noster orbis terrarum est; in eo lego completum quod in Libro Dei lego promissum: Dominus, inquit, dixit ad me, Filius meus es tu, ego hodie genui te: postula a me, et dabo tibi gentes haereditatem tuam, et possessionem tuam terminos terrae (Psal. II, 7, 8). Huic haereditati qui", + "candidate_score": 0.6411, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_75_77", + "bdc_text": "Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ; Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.639962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_35_37", + "bdc_text": "Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim . Pręterea de obitu Megandri Megander war am 17 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3078", + "psc_text": "ut de inventis gaudere possimus, dicentes, Mortuus erat frater, et revixit; perierat, et inventus est (Luc. XV, 32). Quare ergo me, inquit, non baptizas, ut abluas a peccatis? Respodeo: Quia non facio injuriam characteri imperatoris, cum errorem corrigo desertoris. Quare, inquit, apud te vel poenitentiam non ago? Imo nisi egeris, salvus esse non poteris: quomodo enim gaudebis te esse correctum, nisi doleas fuisse perversum? Quid ergo, inquit, apud vos, cum ad vos transimus, accipimus? Respondeo: Non quidem accipitis Baptismum, qui vobis extra compagem corporis Christi inesse potuit, prodesse non potuit; sed accipitis unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3), sine qua nemo poterit videre Deum, et charitatem, quae, sicut scriptum est, cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Quod tam magnum bonum, sine quo nec linguas hominum et Angelorum, nec scientiam omnium sacramentorum, nec prophetiam, nec tantam fidem qua montes transferantur, nec omnia quae possidet homo distributa pauperibus, nec", + "candidate_score": 0.639032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_21_23", + "bdc_text": "Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego : „Scribam , ni tempus prohibeat. “", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.638098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_75_77", + "bdc_text": "Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ; Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1888", + "psc_text": "respondit: Si male dixi, exprobra de malo; si autem bene, quid me caedis (Joan. XVIII, 23)? Nequaquam igitur praeceptum suum, si verba intueamur, implevit. Neque enim praebuit percutienti alteram partem, sed potius prohibuit, ne qui fecerat injuriam, augeret; et tamen paratus venerat non solum in faciem percuti, verum etiam pro his quoque a quibus haec patiebatur crucifixus occidi, pro quibus ait in cruce pendens: Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34). Nec Paulus apostolus praeceptum Domini et magistri sui videtur implesse, ubi etiam ipse percussus in faciem, dixit principi sacerdotum: Percutiet te Deus, paries dealbate. Sedes judicans me secundum Legem, et contra Legem jubes me percuti! Et cum a circumstantibus diceretur, Injuriam facis principi sacerdotum, irridenter eos admonere voluit quid dixerit, ut qui saperent, intelligerent jam destruendum esse adventu Christi parietem dealbatum, hoc est, hypocrisim sacerdotii Judaeorum: ait quippe, Nescivi, fratres, quia princeps est; scriptum est enim,", + "candidate_score": 0.638075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_49_51", + "bdc_text": "Varia fama est : quidam putant Lotharingiam a Caesare occupandam , priusquam ille de Gyss praeoccupet . Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_404", + "psc_text": "Carthaginis oriatur. Tum demum securi episcopum alium plebi Carthaginis ordinabimus, cum a tota Ecclesia isti fuerint separati: ne forte cum alius modo fuerit ordinatus, non ei communicetur ab Ecclesia transmarina, quia iste ab honore depositus non videbitur, quem jam ordinatum fama celebravit, et ad eum commeare communicatorias litteras fecit; atque ita magnum scandalum schismatis in unitate Christi jam pacatis temporibus oriatur, dum praepropere nostras volumus praecipitare sententias, et non contra Caecilianum, sed contra orbem terrarum, qui ei per ignorantiam communicat, altare alterum erigere audeamus. 9. Huic tam sano rectoque consilio quisquis infrenis obtemperare noluisset, quid esset facturus? aut quomodo aliquem absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae", + "candidate_score": 0.63676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_21_23", + "bdc_text": "Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego : „Scribam , ni tempus prohibeat. “", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3487", + "psc_text": "divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae ista, de quibus agitur, tempora docentes, non intelligerentur ab Apostolis, si intelliguntur a nobis? aut si eos Apostoli intellexerunt, istam mensuram temporis prophetantes; quomodo non docerent quod intellexerunt, quando per eorum praeconium et ipsi Prophetae innotescebant, qui eos suis Libris ista docuerunt? Et ideo per quas Litteras ea ipsi didicerant, per easdem poterant alii quoque in his gentibus discere, in quibus Apostoli auctoritatem propheticam commendabant. Cur ergo eis dictum est, Non est vestrum scire, vel si ita intelligendum est. Non est vestrum docere tempora, quae Pater posuit in sua potestate; quandoquidem sic ea docebant, cum hi in quorum Litteris discerentur,", + "candidate_score": 0.634566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_74_76", + "bdc_text": "in nos iam fuisse collectum et non procul ab Alpibus consedisse . Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_496", + "psc_text": "apostolus Paulus satis egit ut in tribuni notitiam perferretur, insidias sibi a quibusdam perditis praeparari, et ob hoc deductores accepit armatos (Act. XXIII, 17-24), si in illa arma scelerati homines incidissent, Paulus in effusione sanguinis eorum suum crimen agnosceret. Absit ut ea quae propter bonum ac licitum facimus, aut habemus, si quid per haec praeter nostram voluntatem cuiquam mali acciderit, nobis imputetur. Alioquin nec ferramenta domestica et agrestia sunt habenda, ne quis eis vel se vel alterum interimat; nec arbor aut restis, ne quis se inde suspendat; nec fenestra facienda est, ne per hanc se quisque praecipitet. Quid plura commemorem, cum ea commemoranda finire non possim? Quid enim est in usu hominum bono ac licito, unde non possit etiam pernicies irrogari? 6. Restat, ni fallor, ut dicamus aliquid de illo viatore christiano, quem commemorasti victum famis necessitate, si nihil uspiam invenerit nisi cibum in idolio positum, ubi nullus alius est", + "candidate_score": 0.634418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_894", + "psc_text": "horum quatuor auctoritatem tu quoque infringis. Nam Laodicenum, cujus nomen taces, de Ecclesia dicis nuper egressum; Alexandrum autem veterem haereticum; Origenem vero ac Didymum reprehensos abs te lego in recentioribus opusculis tuis, et non mediocriter, nec de mediocribus quaestionibus, quamvis Origenem mirabiliter ante laudaveris. Cum iis ergo errare puto quia nec te ipse patieris; quamvis hoc perinde dicatur, ac si in hac sententia non erraverint. Nam quis est qui se velit cum quolibet errare? Tres igitur restant, Eusebius Emisenus, Theodorus Heracleotes, et quem paulo post commemoras Joannes qui dudum in pontificali gradu Constantinopolitanam rexit ecclesiam. 24. Porro, si quaeras vel recolas quid hinc senserit noster Ambrosius, quid noster itidem Cyprianus; invenies fortasse nec nobis defuisse, quos in eo quod asserimus sequeremur. Quanquam, sicut paulo ante dixi, tantummodo Scripturis canonicis hanc ingenuam debeam servitutem, qua eas solas ita sequar, ut conscriptores earum nihil in eis omnino errasse, nihil fallaciter posuisse non", + "candidate_score": 0.634326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_71_73", + "bdc_text": "Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud : Militem a pontifice Romano Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1352", + "psc_text": "non quidem jam Constantinum christianum, quia veritati favit, contra nos interpellaretis, sed apostatam Julianum ab inferis excitaretis; quasi vero si aliquid tale contingeret, esset magnum malum nisi vobis. Quae est enim pejor mors animae, quam libertas erroris? CAPUT III. 11. Sed jam tollamus ista omnia de medio; amemus pacem, quam omnis doctus et indoctus intelligit praeponendam esse discordiae, diligamus et teneamus unitatem. Hoc jubent imperatores, quod jubet et Christus; quia cum bonum jubent, per illos non jubet nisi Christus. Et nos etiam per Apostolum obsecrat, ut idipsum dicamus omnes, et non sint in nobis schismata, neque dicamus, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae, ego autem Christi; sed simul omnes non simus nisi Christi, quia nec divisus est Christus, nec Paulus crucifixus est pro nobis; quanto minus Donatus? nec in nomine Pauli baptizati sumus (I Cor. I, 10 13); quanto minus in Donati? Hoc dicunt et Imperatores,", + "candidate_score": 0.633176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51_53", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" . Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3535", + "psc_text": "Non est vestrum scire tempora, quae Pater in sua potestate posuit; quoniam tempora quae per Danielis prophetiam scire poterant, non ad finem saeculi, de quo quaesierant, pertinebant. CAPUT X. 34. Signa vero de coelo et terra, numquid majora nos vidimus, quam qui fuerunt ante nos? Nonne si gentium legatur historia, tanta mira reperiuntur extitisse de coelo terraque, ut aliqua etiam non credantur? Sed, ut multa omittam quae persequi longum est, duos soles quando nos vidimus? quos visos litteris mandaverunt qui tunc fuerunt, antequam Dominus venisset in carne. Quando nos vidimus solem sic obscuratum, quemadmodum obscuratus est, cum Lumen mundi penderet in ligno? nisi forte defectus solis et lunae, quos consueverunt computatores siderum annotare atque praedicere, inter coelestia prodigia numerabimus, quia lunam saepius in sua plenitudine, solem vero rarius, sed tamen vidimus in fine lunae secundum eorum computum defecisse. Non erat talis solis ille defectus, quando crucifixus est Christus, et ideo", + "candidate_score": 0.632696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_103", + "psc_text": "et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut idonea valetudo animae meae, ad tam periculosa negotia tribuatur; quod ante non feci, quia et tempus non habui. Tunc enim ordinatus sum, cum de ipso vacationis tempore ad cognoscendas divinas Scripturas cogitaremus, et sic nos disponere vellemus, ut nobis otium ad hoc negotium posset esse. Et quod verum est, nondum sciebam quid mihi deesset ad tale opus, quale me nunc torquet et conterit. Quod si propterea in re ipsa didici quid sit homini necessarium, qui populo ministrat sacramentum et verbum Dei, ut jam non mihi liceat assequi quod me non habere cognovi: jubes ergo ut peream, pater Valeri! Ubi est", + "candidate_score": 0.63139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_21_23", + "bdc_text": "Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego : „Scribam , ni tempus prohibeat. “", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3485", + "psc_text": "viverent, Dominum esse venturum: et tamen quis dubitet eos praecipue vigilasse et servasse quod omnibus dixit, ne imparatos repente veniens inveniret? CAPUT II. 4. Nondum sane intelligo quonam modo accipi debeat quod scripsit Sanctitas tua, propterea dixisse Dominum Apostolis, Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate; quoniam secutus adjunxit, Sed eritis mihi testes in Jerusalem, et in Judaea, et in Samaria, et usque ad ultimum terrae (Act. I, 7, 8). Quem Scripturae sensum sic exponis, ut dicas: Non ergo Apostolos testes consummationis mundi, sed nominis et resurrectionis suae voluit intelligi. Non quidem ille ait, Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos", + "candidate_score": 0.63122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_12", + "bdc_text": "librum fert Buceri contra Cochlęum Martin Bucer , De concilio , et legitime iudicandis controversiis religionis criminum , quae in Mart . Bucerum Joh. Cochlaeus . . .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2097", + "psc_text": "29): nam etiam hoc ipse Apostolus scripsit. Cum autem dicit, judicium sibi manducat, satis ostendit, quia non alteri judicium manducat, sed sibi. Hoc nos egimus, et ostendimus, et obtinuimus, quia communio malorum non maculat aliquem participatione Sacramentorum, sed consensione factorum. Nam si in factis malis non eis quisque consentiat; portat malus causum suam et personam suam, nec praejudicat alteri quem in consensione mali operis socium non habet criminis. 6. Hoc etiam ipsi voce apertissima coacti sunt confiteri; non tunc quando ista dicebamus, sed postea cum aliud ageretur. Nam cum ventum fuisset ad causam etiam Caeciliani, quam nos ab Ecclesiae causa distinguebamus, ut si forte malus esset inventus, ipsum anathematizaremus, non tamen propter ipsum Ecclesiam Christi relinqueremus, cui per malam suam causam praejudicare non posset: cum ergo etiam ad ipsam Caeciliani causam ventum fuisset, et legi sent illi concilium Carthaginense, ubi recitabant septuaginta plus minus episcoporum sententias contra Caecilianum absentem prolatas;", + "candidate_score": 0.630362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_36", + "bdc_text": "Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3078", + "psc_text": "ut de inventis gaudere possimus, dicentes, Mortuus erat frater, et revixit; perierat, et inventus est (Luc. XV, 32). Quare ergo me, inquit, non baptizas, ut abluas a peccatis? Respodeo: Quia non facio injuriam characteri imperatoris, cum errorem corrigo desertoris. Quare, inquit, apud te vel poenitentiam non ago? Imo nisi egeris, salvus esse non poteris: quomodo enim gaudebis te esse correctum, nisi doleas fuisse perversum? Quid ergo, inquit, apud vos, cum ad vos transimus, accipimus? Respondeo: Non quidem accipitis Baptismum, qui vobis extra compagem corporis Christi inesse potuit, prodesse non potuit; sed accipitis unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3), sine qua nemo poterit videre Deum, et charitatem, quae, sicut scriptum est, cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Quod tam magnum bonum, sine quo nec linguas hominum et Angelorum, nec scientiam omnium sacramentorum, nec prophetiam, nec tantam fidem qua montes transferantur, nec omnia quae possidet homo distributa pauperibus, nec", + "candidate_score": 0.628186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_23_25", + "bdc_text": "„Scribam , ni tempus prohibeat. “ Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2586", + "psc_text": "proconsulis excipiebat, per meam eruit Deus humilitatem. Fuit quidem, ut puerilis aetas habet, promptus, aliquantulum inquietus, et accedente aetate (nam vigesimo et secundo anno solvitur), ita eum gravitas morum, et custos bona vita ornavit, ut satis delectet ejus habere memoriam. Erat autem strenuus in notis, et in scribendo bene laboriosus, studiosus quoque esse coeperat lectionis, ut ipse meam tarditatem causa legendi nocturnis horis exhortaretur; nam aliquanto tempore noctis mihi ipse legebat, cum omnia siluissent: nec volebat praeterire lectionem, nisi intellexisset, et tertio et quarto repetebat, et nec dimittebat, nisi sibi apparuisset quod quaerebat. Coeperam eum non quasi puerum et notarium habere, sed amicum quemdam satis necessarium et suavem. Delectabant enim me fabulae ipsius. 2. Optabat quoque, quod ei praestitum est, dissolvi et esse cum Christo (Philipp. I, 23). Nam aegrotavit sexdecim diebus apud parentes suos, et memoriae vi de Scripturis pene tota aegritudine loquebatur. Sed ut ad finem vitae proximus", + "candidate_score": 0.628121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_23_25", + "bdc_text": "„Scribam , ni tempus prohibeat. “ Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1484", + "psc_text": "Hoc loco vero exarsi ad rescribendum tibi: hoc enim languore animi tui penetrasti mihi pectus, et irrupisti in curas meas, ut dissimulare non possem, quantum me Deus adjuvaret, mederi tibi; non ut de tuis quaestionibus enodandis explicandisque cogitarem, sed ut felicitatem tuam pendentem ex linguis hominum atque nutantem a tam infelici retinaculo abrumperem, et cuidam sedi omnino inconcussae stabilique religarem. Tune, o Dioscore, nec Persium tuum respicis insultantem tibi contorto versiculo, sed plane puerile caput, si sensus adsit, idoneo colapho contundentem atque coercentem: Scire tuum nihil est, nisi te scire hoc sciat alter? (Persius Satyra 1.) Tot, ut superius dixi, legisti dialogos, tot philosophorum altercationibus cor inseruisti. Dic mihi quis eorum finem actionum suarum constituerit in fama vulgi, aut in lingua hominum vel bonorum atque sapientium. Tu autem, et quod magis pudendum est, jam navigaturus, satis praeclare te in Africa profecisse testaris, cum aliam ob causam te oneri non esse", + "candidate_score": 0.627113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_3", + "bdc_text": "nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1378", + "psc_text": "nostri estis, his qui vos oderunt et qui vos detestantur, ut nomen Domini honorificetur, et appareat illis in jucunditate, ipsi autem erubescant (Isai. LXVI, 5, secundum LXX). Revera enim si hominibus nomen Domini jucundius esset, quam nomina hominum, numquid Christus clamans, Pacem meam do vobis (Joan. XIV, 27), divideretur in membris suis per eos qui dicunt, Ego quidem sum Pauli, ego autem Apollo, ego vero Cephae (I Cor. III, 4) et per hominum nomina dilaniantur? numquid Christus exsufflaretur in baptismo suo, de quo dictum est, Hic est qui baptizat (Joan. I, 33); de quo dictum est, Christus dilexit Ecclesiam suam, et tradidit seipsum pro ea, ut eam sanctificaret, mundans eam lavacro aquae in verbo (Eph. V, 25, 26)? numquid ergo in ipso suo lavacro exsufflaretur, si nomen Domini esset jucundius, cujus est ipse baptismus, quam nomen hominum, de quibus dicitis: Sanctum est quod ille dat, non quod ille? CAPUT II.", + "candidate_score": 0.624837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_73_75", + "bdc_text": "Militem a pontifice Romano Papst Paul III . in nos iam fuisse collectum et non procul ab Alpibus consedisse . Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_952", + "psc_text": "gemitis, a potestatibus ordinatis tuitionem petunt, non qua vos persequantur, sed qua se defendant; sicut apostolus Paulus adversus Judaeos conjurantes ut eum necarent (Act. XXIII, 21), antequam esset Romanum imperium christianum, egit ut sibi tuitio etiam armatorum daretur. Sed illi principes qualibet occasione cognoscentes vestri schismatis nefas, constituunt adversus vos pro sua sollicitudine ac potestate quod volunt. Non enim frustra gladium portant; Dei enim ministri sunt, vindices in iram in eos qui male agunt. Postremo etiam si aliqui nostrorum non christiana moderatione ista faciunt, displicet nobis; sed tamen non propter eos relinquimus catholicam Ecclesiam, si eam ante ultimum tempus ventilationis a palea purgare non possumus, quando et vos propter Optatum, cum eum pellere non audebatis, partem Donati non reliquistis. 9. At enim dicitis: Quare nos adjungi vobis vultis, si scelerati sumus? Quia vivitis adhuc, et corrigi potestis si velitis. Cum enim nobis conjungimini, hoc est Ecclesiae Dei, haereditati Christi, cujus", + "candidate_score": 0.624303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_36_38", + "bdc_text": "Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim . Pręterea de obitu Megandri Megander war am 17 . August verstorben ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3078", + "psc_text": "ut de inventis gaudere possimus, dicentes, Mortuus erat frater, et revixit; perierat, et inventus est (Luc. XV, 32). Quare ergo me, inquit, non baptizas, ut abluas a peccatis? Respodeo: Quia non facio injuriam characteri imperatoris, cum errorem corrigo desertoris. Quare, inquit, apud te vel poenitentiam non ago? Imo nisi egeris, salvus esse non poteris: quomodo enim gaudebis te esse correctum, nisi doleas fuisse perversum? Quid ergo, inquit, apud vos, cum ad vos transimus, accipimus? Respondeo: Non quidem accipitis Baptismum, qui vobis extra compagem corporis Christi inesse potuit, prodesse non potuit; sed accipitis unitatem spiritus in vinculo pacis (Eph. IV, 3), sine qua nemo poterit videre Deum, et charitatem, quae, sicut scriptum est, cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Quod tam magnum bonum, sine quo nec linguas hominum et Angelorum, nec scientiam omnium sacramentorum, nec prophetiam, nec tantam fidem qua montes transferantur, nec omnia quae possidet homo distributa pauperibus, nec", + "candidate_score": 0.623985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24_26", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3785", + "psc_text": "A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet, ut intelligeremus ipsam voluntatem bonam qua incipimus velle credere (quoniam Dei via quid est, nisi fides recta?) illius esse donum qui gressus nostros propterea dirigit primitus ut velimus. Non enim ait Scriptura, A Domino gressus hominis diriguntur, quia viam ejus voluit; sed, diriguntur, inquit, et volet. Non igitur quia voluit, diriguntur; sed quia diriguntur, volet. CAPUT II. 4. Hic tu rursus fortasse dicturus es hoc fieri a Domino, dum doctrina ejus legitur vel auditur, si homo veritati quam legit vel audit, sua consentiat voluntate. Si enim lateret eum, inquis, doctrina Dei, non dirigerentur gressus ejus, quibus directis vellet viam Dei. Ac per hoc sic tantum putas a Domino gressus hominis dirigi ad eligendam viam Dei, quia sine doctrina Dei non ei potest innotescere veritas, cui propria voluntate consentiat. Cui si consentit, inquis ( quod in ejus libero arbitrio constitutum est), recte", + "candidate_score": 0.62378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_8", + "bdc_text": "Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius '", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_124", + "psc_text": "nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum ab eo petere atque impetrare digneris, tantis precibus posco, quantis verba nulla sufficiunt. Absentiam enim meam tantum longe Hipponenses vehementer nimisque formidant, neque ullo modo mihi sic volunt credere, ut et ego videam agrum quem fratribus datum provisione et liberalitate tua didicimus, ante epistolam tuam, per sanctum fratrem et conservum nostrum Parthenium, a quo multa alia, quae audire desiderabamus, audivimus. Praestabit Dominus ut etiam caetera, quae adhuc desideramus, impleantur. EPISTOLA XXIII. Augustinus Maximino episcopo donatistae, qui diaconum catholicum rebaptizasse dicebatur, ut aut fateatur factum, aut profiteatur se orthodoxum, invitans illum vel ad colloquium, vel ad rescribendum, ut concordia Ecclesiae sarciatur.", + "candidate_score": 0.623327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1731", + "psc_text": "damnatis, vel a sociis eorum, quamvis foris in schismate datum, rescindere atque iterare non ausi sunt; satis utique judicarunt ea quae contra nos dicebant, exemplo suo esse damnata: et credendum est quod jam intelligant quam sit indignum, quam intolerabile, ut cum sedeant in cathedris episcopalibus cum istis, et cum ipso simul Primiano damnatores ejus et damnati in causa ejus, ut sit pax in parte Donati, de Caeciliano infametur orbis christianus, ne in pace vivat unitas Christi. 6. Haec omnia fortasse cogitantes, et Dei timore permoti, omnes collationis loco adesse voluerunt, non tumultus dispositione, sed pacis. Quod enim propterea se universos adesse dixerunt, ut eorum numerus appareat, quoniam eos paucos esse adversarii saepe sui mentiti sunt; hoc si aliquando a nostris dictum est, de his locis dici verissime potuit ubi nostrorum coepiscoporum et clericorum atque laicorum longe major est numerus, et maxime in proconsulari provincia: quanquam, excepta Numidia consulari, etiam in", + "candidate_score": 0.620975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_71_73", + "bdc_text": "Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud : Militem a pontifice Romano Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3267", + "psc_text": "decorem animarum quantumlibet justarum atque sanctarum; excedit omnem speciem supernorum Angelorum atque Virtutum; excedit quidquid de illo non solum dicitur, verum etiam cogitatur. Neque hanc tam magnam promissionem, quia valde magna est, ideo desperemus, sed potius, quia valde magnus eam promisit, accepturos nos esse credamus: sicut enim dicit beatus Joannes apostolus, Filii Dei sumus, et nondum apparuit quid erimus: scimus quia cum apparuerit, similes ei erimus, quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2). 4. Noli existimare neminem Deo placere posse, qui in armis bellicis militat. In his erat sanctus David, cui Dominus tam magnum perhibuit testimonium: in his etiam plurimi illius temporis justi. In his erat et ille Centurio qui Domino dixit, Non sum dignus ut intres sub tectum meum; sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus. Nam et ego homo sum sub potestate constitutus, habens sub me milites, et dico huic, Vade, et vadit; et alii,", + "candidate_score": 0.620395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_71_73", + "bdc_text": "Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud : Militem a pontifice Romano Papst Paul III .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3956", + "psc_text": "et in sancto Evangelio, et nos, et tu ipse, propitio Deo, tanquam in speculo laetissimus inspicis, ubi scriptum est a veritate dicente: Beati pacifici; quoniam filii Dei vocabuntur (Matth. V, 9). 2. Magni quidem sunt, et habent gloriam suam, non solum fortissimi, sed etiam, quod verioris genus est laudis, fidelissimi bellatores, quorum laboribus atque periculis, Dei protegentis atque opitulantis auxilio, hostis indomitus vincitur, et quies reipublicae pacatisque provinciis comparatur: sed majoris est gloriae, ipsa bella verbo occidere, quam homines ferro; et acquirere vel obtinere pacem pace, non bello. Nam et hi qui pugnant, si boni sunt, procul dubio pacem, sed tamen per sanguinem quaerunt; tu autem ne cujusquam sanguis quaereretur, es missus: est itaque aliis illa necessitas, tibi ista felicitas. Proinde, domine merito illustris et magnificentissime, atque in Christo charissime fili, gaude isto tuo tam magno et vere bono, et fruere in Deo unde sumpsisti, ut talis esses, et talia", + "candidate_score": 0.619943, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1727", + "psc_text": "fuerat peritura, tot testimonia divina recitari; pro ea vero, quae, sicut putant, fuerat Domino placitura, nullum ejus testimonium reperiri: haec forte cogitantes, ad finiendas vanas, et perniciosas, et saluti aeternae contrarias inimicitias, ad locum collationis nostrae omnes convenire voluerunt, non ut tumultus novus oriatur, sed ut vetusta discordia finiatur. 4. Nam et illud quo in nos solent graviter irritari, quod reges terrae, quos tanto ante praedictum est Christo domino servituros, leges contra haereticos et schismaticos pro catholica pace constituunt, credimus quod aliquando cogitaverint non esse culpandum: quia et antiqui reges non solum gentis Hebraicae, sed etiam alienigenae, ne quisquam contra Deum Israel, hoc est verum Deum, non tantum faceret, sed vel diceret aliquid, omnes regni sui populos praeceptis minacissimis terruerunt; et majores istorum ipsam Caeciliani causam, unde nata est ista dissensio, ad Constantinum imperatorem per Anulinum proconsulem accusando miserunt; quod utique non ob aliud videntur fecisse, nisi ut imperator Constantinus", + "candidate_score": 0.617853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_442", + "psc_text": "est, perficiatur conventu frequentiore. Dominis dilectissimis et praedicabilibus fratribus ELEUSIO, GLORIO et FELICIBUS, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Fortunium quem Tubursicum habetis episcopum, per eamdem civitatem, quanquam festinantissime, cum ad Cirtensem Ecclesiam pergeremus, experti sumus ita omnino ut de illo soletis benignissime polliceri. Eam ipsam quippe vestram de illo nobis sermocinationem cum ei renuntiaremus, volentes eum videre, non abnuit. Venimus itaque ad eum; quia aetati ejus id a nobis deferendum videbatur, potius quam exigendum ut ipse ad nos veniret prior. Perreximus ergo comitantibus non paucis, quos forte aggregatos nobis illud tempus invenerat. Cum autem apud eum consedissemus, rumore disperso non parva praeterea turba confluxit; sed nobis in tota illa multitudine perpauci apparebant, qui utiliter ac salubriter agi causam illam, et tantam reique tantae quaestionem prudenter et pie discuti cuperent. Caeteri vero magis ad spectaculum quasi altercationis nostrae prope theatrica consuetudine, quam ad instructionem salutis christiana devotione convenerant. Quapropter nec silentium nobis", + "candidate_score": 0.615855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "petitioni meae praestare digneris, et quod lex Imperatoris jubet, cujus reipublicae militas, meo quoque interventu et deprecatione accedente facere non graveris. EPISTOLA CXV. Ad Fortunatum Cirtensem episcopum, de eadem re. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo fratri et consacerdoti FORTUNATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Faventium bene novit Sanctitas tua, qui Paratianensis saltus conductor fuit. Is, cum ab ejusdem possessionis domino nescio quid sibi metueret, ad Hipponensem confugit ecclesiam; et ibi erat, ut confugientes solent, exspectans quomodo per intercessionem nostram sua negotia terminaret. Qui, ut saepe fit, per dies singulos minus minusque sollicitus, et quasi adversario cessante securus, cum ab amico suo de coena egrederetur, subito raptus est a Florentino quodam, ut dicunt, Comitis Officiali, per armatorum manum, quanta eis ad hoc factum sufficere visa est. Quod cum mihi nuntiatum, et adhuc a quo vel a quibus raptus fuerit ignoraretur, suspicio tamen esset de illo, quem metuens", + "candidate_score": 0.611491, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf031", + "work_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses", + "max_score": 0.687375, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_149", + "psc_text": "Christo Jesu, an in Christo Jesu salutate? Salutant vos qui mecum sunt fratres. Non, inquit, solus saluto vel mando ut salutetis, sed salutant vos et fratres. Adjecit qui mecum sunt. Hoc de plebe et de omni christiano, qui secum sit, accipi voluit. Denique aliud: salutant vos universi sancti, quos utique accepta fide sanctificavit: praecipue autem qui sunt ex Caesaris domo: ipsi vos praecipue salutant, qui sunt de domo Caesaris. Et virtutem evangelii ostendit, quod de domo Caesaris crediderunt multi: qui utique erecti esse debuerant, et nihil aliud quam de Caesare cogitare: et rursus humilitatem ipsorum, qui et humiles sint et hospitales, et omnes fratres salutent alibi positos. Quod autem dixit praecipue intelligi licet illos operam dare ut placeant in obsequio, et idcirco extra caeteros dixerit quod ipsi salutant. VERS. 23. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Qui ita sensit de Philippensibus ut illos non quomodo in caeteris epistolis", + "candidate_score": 0.687375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90_92", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum .", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_149", + "psc_text": "Christo Jesu, an in Christo Jesu salutate? Salutant vos qui mecum sunt fratres. Non, inquit, solus saluto vel mando ut salutetis, sed salutant vos et fratres. Adjecit qui mecum sunt. Hoc de plebe et de omni christiano, qui secum sit, accipi voluit. Denique aliud: salutant vos universi sancti, quos utique accepta fide sanctificavit: praecipue autem qui sunt ex Caesaris domo: ipsi vos praecipue salutant, qui sunt de domo Caesaris. Et virtutem evangelii ostendit, quod de domo Caesaris crediderunt multi: qui utique erecti esse debuerant, et nihil aliud quam de Caesare cogitare: et rursus humilitatem ipsorum, qui et humiles sint et hospitales, et omnes fratres salutent alibi positos. Quod autem dixit praecipue intelligi licet illos operam dare ut placeant in obsequio, et idcirco extra caeteros dixerit quod ipsi salutant. VERS. 23. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Qui ita sensit de Philippensibus ut illos non quomodo in caeteris epistolis", + "candidate_score": 0.679229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "008_Marius-Victorinus_In-epistolam-Pauli-ad-Philippenses_window_149", + "psc_text": "Christo Jesu, an in Christo Jesu salutate? Salutant vos qui mecum sunt fratres. Non, inquit, solus saluto vel mando ut salutetis, sed salutant vos et fratres. Adjecit qui mecum sunt. Hoc de plebe et de omni christiano, qui secum sit, accipi voluit. Denique aliud: salutant vos universi sancti, quos utique accepta fide sanctificavit: praecipue autem qui sunt ex Caesaris domo: ipsi vos praecipue salutant, qui sunt de domo Caesaris. Et virtutem evangelii ostendit, quod de domo Caesaris crediderunt multi: qui utique erecti esse debuerant, et nihil aliud quam de Caesare cogitare: et rursus humilitatem ipsorum, qui et humiles sint et hospitales, et omnes fratres salutent alibi positos. Quod autem dixit praecipue intelligi licet illos operam dare ut placeant in obsequio, et idcirco extra caeteros dixerit quod ipsi salutant. VERS. 23. Gratia Domini nostri Jesu Christi cum spiritu vestro. Qui ita sensit de Philippensibus ut illos non quomodo in caeteris epistolis", + "candidate_score": 0.675405, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.686733, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_185", + "psc_text": "non opus est sanis inquit medicus, sed infirmis. § 76 siue igitur ex persona illius qui gentes uocauit sine ex sua bene posuit: docebo iniquos, quia commutare intimos adfectus potest propositumque conuertere doctrina caelestis et operatio diuina sacrilegis pectoribus studia pietatis infundere, ut hi qui sine lege uiuebant conuertantur ad dominum uerum, qui ante B auertebantur, regalis quoque exemplo paenitentiae qui iniquitates et acerba exercent ftagitia corrigantur et fide atque opere conuersi doctrinae remedium salutaris accipiant, ingrediantur domini uias, in quibus nullos erroris anfractus, nulla deuerticula 7 Psalm. I 6 9 Matth. 9, 13 10 Matth. 9, 12 1 nauim Å (i ex e) BxLO 2 egregiua BPBxDiO gregius regius T (8. m2 i egregius) cd. 3 exploratis ex expoliatis P' 4 inftrma uirium (uirium in ras.) L infinnantium BPDiO infirmabilium B'i commoda CDLT corda BP'D'O 5 fidei praedicator qui Å (praedicator ex praecator), Px (ex fide praecator, qui 8.", + "candidate_score": 0.686733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_6", + "bdc_text": "His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa015.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "uoluit dominus nulla huiusmodi originis esse contagia, dicit illi dominus: priusquam te formarem in uterouter matris tuae, noui te et, priusquam c exires de uulua, sanctificaui te et prophetam in gentibus posui te. quis tantus, cui tam magna delata sunt? numquid Hieremias ? sed non ille utique in gentibus propheta propositus, sed in Iudaea tunc temporis, nunc autem etiam in nationibus, quae in Iesum dominum crediderunt. uide tamen ne illi dicatur, qui antequam nasceretur ex uirgine, iamdudum erat et erat semper et operabatur etiam in uterouter Mariae constitutus et ita sanctus erat, ut sanctificaret D prophetas suos. in quo solo et. conceptus uirginalis et partus sine ullo fuit mortalis originis inquinamento. dignum etenim 1 Augustinus contra Iul. Pelag. n 7, 20 (bonum coniugium... exercet) 2 I Cor. 7, 29 3 I Cor. 7, 5 6Leuit.l5,19sqq. 8 Leuit. 12, 2 sqq. 11 Hier. 1, 5. 22 Augustinus contra duaa epist. PeIag.", + "candidate_score": 0.633467, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.68574, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_331", + "psc_text": "Quamquam sciam, frater charissime, episcopos plurimos, ecclesiis Dominicis in toto mundo divina dignatione praepositos, evangelicae verita tis ac Dominicae traditionis tenere rationem, nec ab eo quod Christus magister et praecepit et gessit humana et novella institutione decedere; tamen, quoniam quidam, vel ignoranter vel simpliciter, in calice Dominico sanctificando et plebi ministrando non hoc faciunt quod Jesus Christus Dominus et Deus noster, sacrificii hujus auctor et doctor fecit et docuit, religiosum pariter ac necessarium duxi has ad vos litteras facere; ut, si quis in isto errore adhuc tenetur, veritatis luce perspecta, ad radicem atque originem traditionis Dominicae revertatur. Nec nos putes, frater charissime, nostra et humana conscribere aut ultronea voluntate hoc nobis audacter assumere, cum mediocritatem nostram semper humili et verecunda moderatione teneamus. Sed quando aliquid Deo inspirante et mandante praecipitur, necesse est Domino servus fidelis obtemperet, excusatus apud omnes quod nihil sibi arroganter assumat, qui offensam Domini timere compellitur, nisi", + "candidate_score": 0.68574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88_90", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_68", + "psc_text": ". Et utique quod orabat orabat ille pro nobis, cum peccator ipse non esset, sed aliena peccata portaret. Adeo autem pro nobis ille deprecabatur ut legamus alio loco: Dixit autem Dominus ad Petrum: Ecce Satanas postulavit ut vos vexaret quomodo triticum. Ego autem rogavi pro te ne deficiat fides tua (Luc. XXII, 31) . Quod si pro nobis ac pro delictis nostris ille et laborabat et vigilabat et precabatur, quanto nos magis insistere precibus et orare, et primo ipsum Dominum rogare, tum deinde per ipsum Deo Patri satisfacere15 debemus? Habemus advocatum et deprecatorem pro peccatis nostris Jesum Christum Dominum et Deum nostrum, si modo nos in praeteritum peccasse poeniteat, et confitentes atque intelligentes delicta nostra, quibus nunc Dominum offendimus, vel de caetero nos ambulare in viis ejus et praecepta ejus metuere spondeamus. Pater nos corrigit et tuetur, stantes tamen in fide et pressuris atque angustiis, scilicet Christo ejus firmiter adhaerentes,", + "candidate_score": 0.671309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_75_77", + "bdc_text": "Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ; Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.647282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_75_77", + "bdc_text": "Quo nunc pervenerit , ignoraturZu Nachrichten über Rüstungen des Papstes gegen die Protestanten s. oben Nr. 2232 , 32f ; Heidrich , Karl V. , Bd. 2 , S. 1031 ; Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_396", + "psc_text": "eos qui Dominum crucifixissent et qui jam Deum et Christum et templum et sacerdotium perdidissent; sed, quamvis in falsis et spoliatis sacerdotibus umbram tamen ipsam inanem sacerdotalis nominis cogitans dixerit: Nesciebam, fratres, quia pontifex est. Scriptum est enim: Principem populi tui non maledices (Exod. XXII, 23) . IV. Nisi si sacerdos tibi fui ante persecutionem, quando mecum communicabas, post persecutionem sacerdos esse desivi. Persecutio enim veniens te ad summam martyrii sublimitatem provexit, me autem proscriptionis onere depressit, cum publice legeretur: « Si quis tenet vel possidet de bonis Caecilii Cypriani episcopi Christianorum; » ut etiam qui non credebant Deo episcopum constituenti, vel diabolo crederent episcopum proscribenti. Nec haec jacto, sed dolens profero, cum te judicem Dei constituas et Christi, qui dicit ad Apostolos, ac per hoc ad omnes praepositos qui Apostolis vicaria ordinatione succedunt: Qui audit vos, me audit; et qui me audit, audit cum qui me misit. Et qui", + "candidate_score": 0.643036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_68", + "bdc_text": "Urkunden aus der Reformationszeit , hg. v. Ch[ristian] Gotthold Neudecker , Kassel 1836 , S. 738 ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_153", + "psc_text": "et nunc iterum dico, si quis vobis adnuntiaverit praeterquam quod accepistis, anathema sit (Gal. I, 6, 8) . IV. Opportune vero supervenerunt litterae vestrae, quas accepi, ad clerum factas, item quas beati confessores Moyses et Maximus, Nicostratus et caeteri Saturnino et Aurelio et caeteris miserunt, in quibus Evangelii plenus vigor et disciplina robusta legis Dominicae continentur. Laborantes hic nos et contra invidiae impetum totis fidei viribus resistentes multum sermo vester adjuvit ut divinitus compendium fieret, et priusquam venirent ad vos litterae quas vobis proxime misi, ut declararetis nobis quod secundum Evangelii legem nobiscum fortiter atque unanimiter etiam vestra sententia concurrat. Opto vos, fratres charissimi ac desiderantissimi, semper bene valere. NOTA. Quoniam opera sancti Cypriani vulgo citari solent secundum ordinem quem obtinent in editione Pamelii et in Rigaltiana, nosque hunc ordinem sequi decrevimus, typographus autem, ex cujus officina prodiit editio Rigaltiana, numerum XXIII omisit per saltum in edendis Epistolis, admonere visum", + "candidate_score": 0.63971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_50_52", + "bdc_text": "quidam putant Lotharingiam a Caesare occupandam , priusquam ille de Gyss praeoccupet . Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" . Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_191", + "psc_text": "utique non habent, putaverunt? Quod si aliunde praerogativam communicationis habere se credunt, cum Evangelio illam conferre conentur; ut ita demum firmiter valeat, si ab evangelica lege non dissonat. Caeterum, quo pacto evangelicam poterit praestare communicationem quod contra evangelicam decretum videtur veritatem? nam, cum omnis praerogativa ita demum ad indulgentiae privilegium spectet, si ab eo cui sociari quaerit non discrepet, quia ab eo cui sociari quaerit discrepat, necesse est indulgentiam et privilegium societatis amittat. II. Videant igitur quid in hoc negotio agere conentur. Nam, si aliud quidem Evangelium, aliud autem martyres dicunt posuisse decretum, collidentes contra Evangelium martyres utrobique periclitabuntur. Nam et Evangelii fracta jam et jacens videbitur esse majestas, si potuit alterius decreti novitate superari, et de martyrum capite gloriosa confessionis corona detracta, si non illam de Evangelii conservatione inveniantur consecuti unde martyres fiunt; ut merito nulli magis sit competens nihil contra Evangelium decernere quam qui martyris nomen ex Evangelio", + "candidate_score": 0.629773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.617047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_466", + "psc_text": "Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto velociter tollas ac praedamnes. Quod prius quidem te facere oportebat quam in mundo lethale virus aspersum simplicium et innocentium interficeret mentes. Non ergo dignum est rebaptizare. Ergo eradica et extrica, ut diximus, florulentis sermonibus atque dignis per posteriorem epistolam priora scripta, quae contra catholicam fidem servare censuerunt genimina viperarum. Non enim decet tantae urbis antistitem excellentissimumque doctorem ut, dum putas haeresis baptisma praedamnandum, verum Baptisma sermonibus maculare audias quae doles contra Apostolum scilicet repugnare dicentem: Unus Deus, una fides, unum Baptisma. AD PLEBEM CARTHAGINIS. Cyprianus plebi Carthagini consistenti aeternam in Domino salutem. Gratias quidem agimus Deo Patri et Domino Jesu", + "candidate_score": 0.616743, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1", + "max_score": 0.684866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.684866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_5_7", + "bdc_text": "tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_333", + "psc_text": "autem iustos dominus brachio aduersarii dissoluto, et ideo iustus dicit: et confirmasti superme super manumtuam, et Iob ait: manus domini tetigit me. misit ergo dominus manum suam in seruum suum et manum peccatoris, quam in eum accepta miserat potestate, brachiumque contriuit. ita diabolus suo sermone deceptus est, qui dixit: mitte manum tuam in eum et uideamus, si in faciem te non benedicit; § 2 non enim ausus est dicere 'maledicit', sed hoc intellegendum reliquit. misit dominus manum suam et confirmatus est Iob, coepit benedicere qui maledicere credebatur; sanat enim iustos cum tangit manus diuina, non uulnerat. misit manum suam et leprosi macula omnis abscessit, tetigit caecorum oculos et caecitate depulsa lumen refulsit oculorum. pete 2 *Proii. 10, 19 5 el. Uerg. Aen. 10, 630 sq. et Explan. ps. 37, cap. 44 extr. cf. Prou. 1,7 8 . 15 Ps. 36, 17 10 cf. Ps. 124, 3 11 *Rom. 16, 20", + "candidate_score": 0.677132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_723", + "psc_text": "C quam fia 8 (a fJa 9 dominus deus BOfJ 10 nouuam C lucem] add. in Bm2Cau reformans (ans in ras. m2) C 11 dei om. a dicet BCml, om. fla erit mihi] et erit inquit pa 13 dominus] add. illum F 14 desiderauit Cml 16 palestras Dm2F accepimus Fml 17 palestre DmlF ! 18 dicurtui- ia agone Fml 19 sed etiam BCfia 21 post dolore add. hoc est in labore uitae istius (uit. ist. in lab. B) ABml alt. et om. fJ ait] ut B 22 meditabuntur ACm2(iav 23 annis a eorum labor et dolor. unde et apostolus Paulus abundantius ceteris apostolis laborauit, ut legitime certando ad coronam quam cuperet perueniret. cap. 20 § 1 Sed tamen, quia et architectorum mensurae palaestae dici feruntur, quibus ad structurae numerum uel modum spatii colligendum aedificia metiuntur locumque eum, in quo aedificia sunt locanda, et quia per Esaiam locutus est deus: quis", + "candidate_score": 0.669959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_723", + "psc_text": "C quam fia 8 (a fJa 9 dominus deus BOfJ 10 nouuam C lucem] add. in Bm2Cau reformans (ans in ras. m2) C 11 dei om. a dicet BCml, om. fla erit mihi] et erit inquit pa 13 dominus] add. illum F 14 desiderauit Cml 16 palestras Dm2F accepimus Fml 17 palestre DmlF ! 18 dicurtui- ia agone Fml 19 sed etiam BCfia 21 post dolore add. hoc est in labore uitae istius (uit. ist. in lab. B) ABml alt. et om. fJ ait] ut B 22 meditabuntur ACm2(iav 23 annis a eorum labor et dolor. unde et apostolus Paulus abundantius ceteris apostolis laborauit, ut legitime certando ad coronam quam cuperet perueniret. cap. 20 § 1 Sed tamen, quia et architectorum mensurae palaestae dici feruntur, quibus ad structurae numerum uel modum spatii colligendum aedificia metiuntur locumque eum, in quo aedificia sunt locanda, et quia per Esaiam locutus est deus: quis", + "candidate_score": 0.66842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81_83", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "quem dirigit dominus fauore caelesti; a domino enim diriguntur gressus uiri et orationem suam in conspectu dei Dauid propheta dirigi postulauit. sed et ipse dominus direxit opera sua, ut nullo erroris curuarentur anfractu. cap. 44 § 1 Sequitur: non sic impii, non sic, sed tamquam puluis quem pr oicit uentus a f acie terrae, hoc est: non sic ut beatus uir, qui ideo beatus, quia non abiit in consilio impiorum, quia in peccato non stetit, in concilio pestilentium non sedit uolentium uel credentes pie uel uiuentes peruertere, qui uoluntatem habuit in lege et meditabitur in ea aut, sicut Aquilas posuit, resonabit in lege, ut praecepta legis resonet uita eius, mores resultent, sicut illorum quorum in omnem terram exiuit sonus. § 2 forte hic sonus doctrinae hominum exeat, illic autem, ubi facie ad faciem dabitur uidere, plenior quaedam uerbi fieri uideatur expressio. non ergo, sicut beatus iste qui haec fecerit, qui", + "candidate_score": 0.667315, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_82_84", + "bdc_text": "Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo . De concilio Tridentino dixit quidam Unbekannt. , qui rectaZu ergänzen :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_337", + "psc_text": "quis in uobis propheta est aut spiritalis, cognoscat quae scribo nubis uobis ; qui autem ignorat, ignorabitur, et alibi ita dictum est: cognouit dominus qui sunt eius. simus ergo domini, ut cognoscat nos dominus, et discedat ab iniquitate omnis qui nominat nomen domini. cap. 32 § 1 Graecus habet: nouit dominus dies inmaculatorum; sunt enim dies Heliae, sunt dies Nabuchodonosor. ideo euangelium habet: in diebus Heliae, quando clausum est caeum caelum . nox erat perfidis, sed Heliae lumen erat; clausum erat perfidis caelum, sed Heliae patebat; fames erat perfidis, sed Heliae ubertas. neque enim csuriie poterat cui cibum 1 cf. I Cor. 10, 12 6 *Ps. 3G, 18 8 Ps. 36, 19 10 *Matth. 7, 2 5 15 ei. 1 Ioh. 3, 4-6 17 *I Cor. 14, 37—38 20 . 21 11 Tim. 2, lV 23 P*. 36,18 25 Luc. 4, 25 3 ideo] deum$6 uias] dies F 8 quia", + "candidate_score": 0.661546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7_9", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus . Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius ' Gesundheitszustand s. oben Nr. 2214 , 24f;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_577", + "psc_text": "se DEm2F 20 cumque fJav 22 obstructas] add. enim B (in ras.) Cfiav ceno AC (s. l.) coeno av, om. Bft cap. 31 § 1 Inuenit ergo perpetuae salutis remedium etiam sanctus propheta Dauid, qui faetere sibi animae suae uulnera fatebatur et a facie insipientiae. suae conputruisse sibi cicatrices proprias loquebatur. sed est et insipientia, quae per stultitiam praedicationis ciadentibus dedentibus salutem afferat. refugit ergo propheta euangelieo iam spiritu § 2 sapientiam istius mundi qua non cognoscitur deus, quae tegit sua uulnera, non reuelat ad dominum melior igitur insipientia quae oculos habet, ut uideat ulcera sua, quam sapientia quae non habet. et ideo insipientiae suae obtutu ammonitus spiritali tantus rex afflictum se miseriis protestatur, ut remedium possit paenitentiae repperire, quod Indas ludas , aui agrum de iniquitatis mercede possedit, repperire non potuit. cap. 32 § 1 Miseriis, inquit, rt t t lie t use t curuatus sum usque ad finem,", + "candidate_score": 0.65891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_5_7", + "bdc_text": "tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.656408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_6", + "bdc_text": "His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_333", + "psc_text": "autem iustos dominus brachio aduersarii dissoluto, et ideo iustus dicit: et confirmasti superme super manumtuam, et Iob ait: manus domini tetigit me. misit ergo dominus manum suam in seruum suum et manum peccatoris, quam in eum accepta miserat potestate, brachiumque contriuit. ita diabolus suo sermone deceptus est, qui dixit: mitte manum tuam in eum et uideamus, si in faciem te non benedicit; § 2 non enim ausus est dicere 'maledicit', sed hoc intellegendum reliquit. misit dominus manum suam et confirmatus est Iob, coepit benedicere qui maledicere credebatur; sanat enim iustos cum tangit manus diuina, non uulnerat. misit manum suam et leprosi macula omnis abscessit, tetigit caecorum oculos et caecitate depulsa lumen refulsit oculorum. pete 2 *Proii. 10, 19 5 el. Uerg. Aen. 10, 630 sq. et Explan. ps. 37, cap. 44 extr. cf. Prou. 1,7 8 . 15 Ps. 36, 17 10 cf. Ps. 124, 3 11 *Rom. 16, 20", + "candidate_score": 0.656243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_5_7", + "bdc_text": "tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.65594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_87_89", + "bdc_text": "inde venerat , inter cives quosdam nostros : „Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1251", + "psc_text": "plurimum nostrae conducit asseitioni: expectans expectaui dominum, et respexit m e. quem dominus respicit saluat. denique in domini passione cum titubaret Petrus sermone, non mente -licet ipse Petri sermo titubantif1 fidelior sit quam doctrina multorum —, respexit eum Christus et Petrus fleuit, quo proprium lauit errorem. ita quem uoce uisus est denegare, lacrimis fatebatur. cap. 16 § 1 Conturbatae sunt gentes, inclinata sunt regna; dedit uocem suam altissimus et motaa mota est terra. aduentu domini saluatoris aduersariae potestates cum sua legione turbatae sunt iussae ab humanis exire corporibus et precatae, ut mitterentur in porcos. turbatis nequissimis 2 *Rom. 13, 12 6 cf. Gen. 25, 29 sqq. 8 *Ps. 45, 6 10 Ps. 79, 4 13 cf. Gen. 4, 4-5 18 *Ps. 39, 2 21 cf. Luc. 22,61—62 24 *Ps. 45, 7 26 cf. Matth. 8, 31 1 et (om. BC) dies resplenduit et a 2 euigilemns fi 4 amictum 0", + "candidate_score": 0.654981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_5_7", + "bdc_text": "tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1330", + "psc_text": "uocationis etiam in euangelio nos dominus adhortatur dicens:? u eni t e ad me omnes qui laboratis et onerati estis, et ego uos reficiam. tollite iugum meum super uos et discite a me, quia mitis sum et humilis corde. deinde iugum suum snaue suaue et onus leue esse commemorat, quoniam qui desperauerit medicinam sanus esse non poterit. et . ideo omnibus grata est mansuetudo.quae uulnera interiorum curat animorum. cap. 2 § 1 Uenturus igitur ad aegrotos, uenturu- ut medicus, qui grauia ulcera nostra curaret, medicamenta proponit, ut audiant homines et ad remedium salutis fida sedulitate concurrant. sic illa in euangelio meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et", + "candidate_score": 0.654432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_4_6", + "bdc_text": "vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 . tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_333", + "psc_text": "autem iustos dominus brachio aduersarii dissoluto, et ideo iustus dicit: et confirmasti superme super manumtuam, et Iob ait: manus domini tetigit me. misit ergo dominus manum suam in seruum suum et manum peccatoris, quam in eum accepta miserat potestate, brachiumque contriuit. ita diabolus suo sermone deceptus est, qui dixit: mitte manum tuam in eum et uideamus, si in faciem te non benedicit; § 2 non enim ausus est dicere 'maledicit', sed hoc intellegendum reliquit. misit dominus manum suam et confirmatus est Iob, coepit benedicere qui maledicere credebatur; sanat enim iustos cum tangit manus diuina, non uulnerat. misit manum suam et leprosi macula omnis abscessit, tetigit caecorum oculos et caecitate depulsa lumen refulsit oculorum. pete 2 *Proii. 10, 19 5 el. Uerg. Aen. 10, 630 sq. et Explan. ps. 37, cap. 44 extr. cf. Prou. 1,7 8 . 15 Ps. 36, 17 10 cf. Ps. 124, 3 11 *Rom. 16, 20", + "candidate_score": 0.653661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_87_89", + "bdc_text": "inde venerat , inter cives quosdam nostros : „Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_259", + "psc_text": "aliut Cml 21 parua C 22 et om. fl disciplinae] add. itinere Bjn2Cv deuia BCfiav cap. 6 § 1 Ergo quamuis deus noster ingratis Iudaeorum offenderetur frequenter affectibus et querelis, tamen adsumptum semel et electum sibi populum minime relinquebat; sed synagoga tamquam meretrix ptocax irritare eum coepit in aemulationis amaritudinem praeuaricationis se miscendo sacrilegiis. denique dixit ad sacerdotem Aaron: § 2 fac nobis deos, ut adoremus, et uituli caput adorare coeperunt. unde per canticum magnum Moysi dominus in ore ipsius resultauit dicens: ipsi excitauerunt me in aemulationem in non deo, irritauerunt me in simulacris simulacri suis; ego autem excitabo eos in aemulationem in non gente, in. § 3 natione insipienti irritabo eos. en quomodo dominus condemnauit synagogam propter meretricios mores, quo ipsorum in eos uersutiam retorqueret et suo afficerentur ingenio, qui dominum deum suum, a quo assumpti fuerant, grauibus sacrilegiis refutarunt deos sibi quos colerent eligentes, assumens e contrario sibi", + "candidate_score": 0.650079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_87_89", + "bdc_text": "inde venerat , inter cives quosdam nostros : „Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "in aemulationem in non gente, in. § 3 natione insipienti irritabo eos. en quomodo dominus condemnauit synagogam propter meretricios mores, quo ipsorum in eos uersutiam retorqueret et suo afficerentur ingenio, qui dominum deum suum, a quo assumpti fuerant, grauibus sacrilegiis refutarunt deos sibi quos colerent eligentes, assumens e contrario sibi ecclesiam de profanis, quos praelatos sibi sine lege, sine gratia Iudaeorum populus ingemesceret atque eo amplfus in aemulationem illorum excitaretur affectus, quo uiliorum facta esset electio; § 4 nam ante quo afficeretur populus non habebat, cum solum se a domino consideraret electum. ubi uero aduertit adscitam ex nationibus conuenam plebem, quae sibi legem domini, prophetarum oracula, testamentum nouum domini uindicaret, tunc demum excruciari nimio coepit affectu, posteaquam se repudiatum esse cognouit. denique si uideat gentilium caeremonias, non 6 *Ex. 32,1 8 *Deut. 32, 21 21 cf. conuemrutn plebs Liu. II 1, 4 3 sinagoga ADF tamquam scripsi tantum 'codd. v", + "candidate_score": 0.650007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_87_89", + "bdc_text": "inde venerat , inter cives quosdam nostros : „Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1096", + "psc_text": "ad cognitionem nostram profecisse apostolo auctore cognouimus. et uere in obprobrium positi sunt § 2 gentibus, quia gentes obprobrium crucis dominicae omnibus diuitiis saecularibus praetulerunt. qui autem crucem illam putauit obprobrium et quasi obprobrium refugit, is uere in diuturno mansit obprobrio. tamen quia non secundum carnem Israelitae uidentur qui potuerunt dicere: quia inique non egimus in testamento domini nec recessit retro cor eorum a domino, uide ne his se in circuitu positis inlusioni et derisui fuisse conunemorent commemorent , de quibus dicit dominus: circumdederunt me uituli multi; § 3 circumdederunt enim eum persecutores, quando secundum consilium uoluntatis suae subiit passionem. unde et 30 6 Matth. 15, 28 7 cf. Col. 4, 3 13 cf. Ps. 43, 14 16 *Ps. 43, 15 19 cf. I Cor. 10, 11 21 cf. Hebr. 11, 26 24 cf. I Cor. 10, 18 25 *Ps. 43, 18 26 cf. Ps. 43, 19 27 cf. Ps.", + "candidate_score": 0.649971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1246", + "psc_text": "autem aliquis gratfius peccat, commouetur in eo -deus, ut ab eo transeat. unde et Adae peccanti deambulare uisus est et Stephano stare, quia ille in praeuaricatione lapsus est, hic in martyrio coronatus. § 4 et in Zachariae libro ita scriptum est: ambulabit in commotone commotione mmitationis irae suae dominus. simile et in euangelio dictum est Iudaeis: ecce derelinquetur uobis domus uestra deserta; dereliquit enim dominus IudaeOs Iudaeos et statim secuta est ruina synagogam. quodsi eam Christus non deseruisset, numquam eam supremum secutum esset excidium. aperuimus ergo quod dictum est: deus in medio eius, non commouebitur. cap. 14 § 1 Sequitur: adiuuabit eam deus diluculo, quo significatur, quia resurrectio matutina adiumentorum nobis caelestium subsidia confert, quae noctem reppulit, diem refudit dicente scriptura surge qui dormis et exurge a mortuis, (31 inlucescet tibi Christus. uide autem mysterium. uespere passus est Christus; ideo et secundum legem ad uesperam agnus occiditui. mane resurrexit; sic", + "candidate_score": 0.647792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1_3", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_687", + "psc_text": "tacebat, cui dixit tacenti deus: quid clamas ad me?ut Susanna, quae tacuit in periculis suis et dominus exaudiuit eam. ergo etiamsi in te uerbum dei sit, et tacebis in dei uerbo et tacitus clamabis, ut audiaris a Christo. cap. 8 § 1 Meditare ergo quae Christi sunt, quae secum meditabatur propheta Dauid, in quo ea, quae secum in hoc psalmo meditatum esse se dicit, ante [in eo] locutus est Christus. sic enim scriptum est: ego autem, cum in aliquo molesti essent mihi, induebam me cilicio et humiliabam in ieiunio animam meam, et oratio mea in sinu meo conuertetur. quid est 'in aliquo'? § 2 quia tunc maxime aut sermo non oportunus elabitur aut affectus mouetur, quando uel in dolore aliquo aut tristitia sumus uel indignatione animus aegrescit uel aliquibus sollicitudinibus impeditur aut 4 *II Reg. 16, 7 13 cf. Matth. 27, 12 . 14 17 Ex. 14, 15 cf. Susanna", + "candidate_score": 0.646532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_10_12", + "bdc_text": "2228 , 18. . SaxoUnbekannt. , qui meas reddit , Argentina venit ; librum fert Buceri contra Cochlęum Martin Bucer , De concilio , et legitime iudicandis controversiis religionis criminum , quae in Mart . Bucerum Joh. Cochlaeus . . .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1124", + "psc_text": "add. ad fJ 28 est B LXIV. Ambros. pars 6. Petschenig. 20 § 6 solutus interpretationis corporalis impedimentis. alioquin adulterium est ueris falsa miscere, pudicitia autem spiritalis, si anima tua exuta omnibus impedimentis deuiae cognitionis sine ruga accedat ad dei uerbum. ergo sicut ecclesiae caput Christus, ita et synagogae caput lex, hoc est his qui sub lege sunt, propter quos apostolus fecit se esse sub lege, cum sub lege non esset, ut eos qui sub lege sunt lucri faceret. et iterum doctor gentiujn gentium factus est quasi esset ipse sine lege, ut eos qui erant sine lege adquireret Christo. pulchre autem ait, quod sine lege dei non esset et in lege Christi maneret. cap. 63 § 1 Lex autem synagogae caput non a principio, quia Christus erat caput ueteris synagogae quam Moyses fundauit et condidit. denique audi dicentem, quia uerbo domini fundata est: fide, inquit, Moyses grandis factus negauit se", + "candidate_score": 0.645948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_25_27", + "bdc_text": "in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "omnia post te fiunt, omnia in hac uia cernis et transis. uidisti amoenitatem arborum, herbarum uiriditatem, puritatem fontium et quodcumque huiusmodi, quo delectantur oculi, iuuit spectare: delectauit parumper attendere; dum attendis, pertransisti. iterum, dum ambulas, incidisti scopulosum et confragosum iter, concaua rupium, praerupta montium, densa siluarum: § 5 taediasti parum; iterum transisti. talis haec uita est, cuius nec prospera permanent nec aduersa diuturna sunt. ergo quasi in uia locatum neque secunda extollant neque aduersa te frangant nec plausibilia 1 cf. Ps. 1,1 3 Ps. 141,4 4*Matth. 5,25 8 nam sicut cet.] cf. Basil. homo in ps. 1, cap. 4 sub fin. 13 Eph. 5,14 14 cf. Cant. 5,2 1 beatus (add. uir C) qui codd. a et v et om. pa quoque om. v 2 dicit B 3 quam B 5 auersario B dum] cum fJ 6 quamdiu scripsi quoniam codd. av 7 ambulemus a 8 ire] sentire BCfJ 9", + "candidate_score": 0.64416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_4_6", + "bdc_text": "vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 . tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_175", + "psc_text": "A honorificentium B 15 conditionem codd. av asscriberet A ascriberet Bftv 16 ausisse ABCml 19 ipsos pav 20 fuisse tantis flav fuisse] suis ee (ee in ras.) B 21 hii C 22 acerbandam scripsi aceruandam codd. av 27 dixerit] add. et v certe illum diuitem dixisti; quomodo idem diues et pauper est? audiamus testimonium Pauli: scitis, inquit, gratiam domini nostri Iesu Christi, quia propter uos pauper factus est, cum diues esset, ut uos eius inopia ditarem i ni. § 2 ueni et tu, Esaias, interpretare nobis, quomodo se dolentem dixerit Christus, qui dolores uulnerum sanare consueuit. medicus uenit, ut curaret aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis:", + "candidate_score": 0.642929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_6_8", + "bdc_text": "His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent . Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus . Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius '", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_630", + "psc_text": "non credidit. quid de domino omnium uirtutum loquar loquor , cum mulier Susanna nec sexus infirmitate turbata, quibus se ad periculum mortis cognouit addictam, uocem emiserit ? accusabatur et tacebat, ducebatur ad mortem et silentio se tegebat, ne nudaret pudorem. intra se tamen loquebatur deo, qui eam magis audiuit tacentem, quae si uoluisset loqui forsitan non esset audita. cap. 46 § 1 Et tu ergo, qui proposuisti satisfacere pro delictis debetis domino ieo tuo, illi soli interiore corde te purga, illum contuere qui potest peccata diluere. adiuuat te qui putauerit arguendum. denique cum malediceretur Dauid et eius dux Abessa eius iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare", + "candidate_score": 0.642236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_63", + "bdc_text": "s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1325", + "psc_text": "proprio comprehendere. neque enim 2 cf, Ps. 47,13 ci Ps. 121, 7 4 *Prou. 1, 20—21 5 *Esai. 62, 6 8 cf. I Petr. 5, 8 lOcf. Ps. 57,7 12 *Ps. 47, 14-15 19 *Ps. 47,14 21 I Cor. 15, 23 22 cf. loh. 14, 2 1 ammouere BC{l posset BCml urbes BC 2 ieruaalem fJ(v), cm. a 3 habundantia a 6 ac] et BCft 8 circumit a 9 inueniat F querendus_ Dm2F 10 confringuat A 14 gradum {l ennarretis AC progenie altera fiav 16 deus.. A deus, deus av 17 bares A baris BC Barys 8 -dixit Bv hoc est] hodieque B{la cum propheta fJ 27 misteria AF omnibus Paulus eadem disputabat. aliis nihil praedicabat nisi Christum Iesum et hunc crucifixum, non in persuasione sapientiae uerbi, sed in ostensione spiritus atque uirtutis; inter perfectos autem sapientiam loquebatur, quia non capiebat uniuersus populus percipere sapientiam in mysterio quae abscondita est.", + "candidate_score": 0.64221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_687", + "psc_text": "tacebat, cui dixit tacenti deus: quid clamas ad me?ut Susanna, quae tacuit in periculis suis et dominus exaudiuit eam. ergo etiamsi in te uerbum dei sit, et tacebis in dei uerbo et tacitus clamabis, ut audiaris a Christo. cap. 8 § 1 Meditare ergo quae Christi sunt, quae secum meditabatur propheta Dauid, in quo ea, quae secum in hoc psalmo meditatum esse se dicit, ante [in eo] locutus est Christus. sic enim scriptum est: ego autem, cum in aliquo molesti essent mihi, induebam me cilicio et humiliabam in ieiunio animam meam, et oratio mea in sinu meo conuertetur. quid est 'in aliquo'? § 2 quia tunc maxime aut sermo non oportunus elabitur aut affectus mouetur, quando uel in dolore aliquo aut tristitia sumus uel indignatione animus aegrescit uel aliquibus sollicitudinibus impeditur aut 4 *II Reg. 16, 7 13 cf. Matth. 27, 12 . 14 17 Ex. 14, 15 cf. Susanna", + "candidate_score": 0.642077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_96_98", + "bdc_text": "[ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando . Z [ ürich] Teilweise auf das nicht mehr vorhandene Verschlussband geschrieben. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_914", + "psc_text": "om. « 5 impietatis] pietatis BCml 6 circiso B suauem] incircumscriptum BCv subtilem {J et in mg. a 9 quur AmlCml retrorsum] add. et non ante BCv ceciderit BCv, add. quia fia 12 humeros ACftav 13 in paradiso DmlFml 15 ceciderunt persecutores p 18 in terram] retrorsum B{l 19 super] sub B 26 et om. v 29 uide Fa habetur (iav cadet eques retrorsum salutem expectans a domino, hoc est ut oculos non auertat a deo, mentem propriam non reflectat, resurrectionis suae praerogatiuam uindicet et diuina se resuscitet potestate. hic autem habet: abierunt retrorsum et ceciderunt in terram. qui terrenus est in terram cadit, qui caelestis caelo inhaeret. etsi corpore cadit, uirtute non cadit, sed quae sursum sunt semper intendit; semper enim ad patrem respicit, ut eius circa nos impleat uoluntatem. § 4 utinam et isti non abissent retrorsum, sed Christum excepissent, sicut excepit Ioseph et sepeliuit eum in monumento", + "candidate_score": 0.640353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_25_27", + "bdc_text": "in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_475", + "psc_text": "aliquid esse, antequam dicas: transiens uidebo. sicut enim Moyses animo et mente transiuit materialia et deum uidit, ita et tu, si transeas hinc, ad dei gratiam uestigium tuae mentis attollens § 4 uidebis eum nihil esse, qui in hac terra sibi potentissimus uidebatur. ideo animae tuae dicit, menti tuae dicit deus uerbum: ades huc a Libano, sponsa, ades huc a Libano; transibis et pertransibis. si transeas saecularia, pertransies ad paradisum. audi transeuntem: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum; audi iterum pertranseuntem: am amen e n. amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. cap. 78 § 1 Quid est: ecce non erat?in principio utique uerbum )rat et qui uerbum uidet, qui particeps uerbi est, utique et ipse est, quia uerbum dei semper est et sermo qui de ipso est non est 'est' 2 cf. Gal. 6, 3 3 *Esai. 14,14 8 *Luc. 17, 6 10 cf. Matth. 17,", + "candidate_score": 0.640003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1366", + "psc_text": "caelo, sicut apostolus docuit dicens: § 2 nostra autem conuersatio in caelis est. ipsa est domus nostra quae domus Christi est, unde ait scriptura: et Moyses quidem fidelis in tota domo eius tamquam famulus in testimonium eorum quae dicenda essent, Christus uero tamquam filius in domo s u a. piis ergo dpmus ecclesia est, piis patria caelum est, ideoque iustus ait: § 3 aduena ego sum apud te in terra etis peregrinus sicut omnes patres mei. luxurioais luxuriosis domus sepulchrum est; denique tamquam in sepulchro uiuunt, qui possunt dicere: manducemus et bibamus, cras enim moriemur. resurrectionem ante oculos non habentes. ideoque tumulis suis affixi atque attumulati adhaerent, quia resuscitari se posse non crediderunt. habitaculum ergo illis in suo busto est et tabernaculum eorum in progenie et generatione terrena est, qui uermes sui corporis heredes relinquunt, ut hic tantum sit memoria eorum, in aeternum transire non possit. cap. 19 § 1", + "candidate_score": 0.63781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_4_6", + "bdc_text": "vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 . tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1331", + "psc_text": "meruit sanitatem, quae profluuio per duodecim annos sanguinis laborabat. audiuit medicum uenisse, festinauit contingere dicens: si tetigero fimbriam eius, salua ero. § 2 intra se hoc dixit et Christus audiuit, et tetigit fimbriam et uirtus de saluatore processit quae curauit aegram, firmauit inualidam, profluuium statuit, pietatem probauit. similiter ergo et hic omnes gentes uocat ad sapientiae fontem atque prudentiae, redemptionem omnibus pollicetur, ut nemo trepidet, nemo desperet, ubi nullus excipitur, sed omnis anima inuitatur ad gratiam, ut sine pretio redimatur a crimine et fructum uitae adipiscatur aeternae. cap. 3 § 1 Hic sensus est psalmi, quem suo ordine digeremus, cum exulicauerimus superiorum uim . qualitatemque uerborum. 11 *Matth. 11, 28-29 - 14 cf. Matth. 11, 30 23 *Matth. 9, 21 1 omnes om. {l 3 renountient C 8 exibeat C 12 honerati AjnlC 13 meum om. DF 14 mittis C 19 uideant a 20 fidei F 22 sanguinis (sanguini Bmi)", + "candidate_score": 0.636441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_4_6", + "bdc_text": "vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 . tempore nihilque scribis , nemo Tigurinorum me accedit , nemo salutat , nemo exceptis paucis amicus est , etiam eorum , de quibus scio me vel ipsis testibus bene meritum esse . His autem non obstantibus constitueram ante menses aliquot salutare te , cum dominus manu sua gravi me adfligit , ut medici quoque nonnihil de vita mea dubitare inciperent .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.634966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_14_16", + "bdc_text": "und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ; Druck in :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_932", + "psc_text": "meo dabit uobis. abundant duo exempla; reliqua uero, si quis quaerit, inueniet. cap. 37 § 1 Indicium quoque est libri finiti 'fiat, fiat'. nam in quinque libros diuisum uidetur esse psalterium. primus liber hoc 7 Matth. 6, 10 17 Matth. 6,16 21 Ioh. 3, 5 23 *Ioh. 16, 23 1 habetur Ev 2 hebreicis B hebracis Cml genesto bis (i geneto bis a yivoiTo bis av 3 quod est om. 7 illut Bm] 9.aliqui B alicui {l et iri mg. a populus om. DF 10 confirmatio magisDF 12 uidetis B exprae§ius (i del.) F 13 sacerdos cum fJ benedicit] add. et B respondit BCmlEml 17 dicit om. B amen] add. inquit Bm2C 18 est autem uis BC pr. est om. 0 19 Ioannem BEav . 20 misteriis CF 25 habundant C 26 uero] ero Bml crebro (i et in mg. a quaesierit fiav inuenit Cml 27 libri finiti est p", + "candidate_score": 0.633865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_34_36", + "bdc_text": "Munusculum fuit valde gratum . Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_177", + "psc_text": "aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non edendum. errauit Adam, mandata non tenuit, interdictum gustauit; § 5 per lignum coepimus esurire, quoad caro suum accepit alimentum. ideo dominus in Christo carnem iunxit et lignum, ut fames antiqua cessaret, uitae gratia redderetur. beatum lignum domini, quod omnium peccata crucifixit, beata caro domini, quae uictum omnibus ministrauit! 2 *II Cor. 8,9 8 *Esai. 53, 4 14 *Sap. 2,12 15 . 19 *Hier. 11, 19 22 cf. Gen. 2, 16-17 2 inquid Bml 5 ysay(-i-)as C(i Isaia v 7 aegros v 8 testimonium ysayae C 9 inquid C existimauimus a 11 quid au 12 uuinerantis Fml 15 pane a 16", + "candidate_score": 0.633671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_51_53", + "bdc_text": "Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" . Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1096", + "psc_text": "ad cognitionem nostram profecisse apostolo auctore cognouimus. et uere in obprobrium positi sunt § 2 gentibus, quia gentes obprobrium crucis dominicae omnibus diuitiis saecularibus praetulerunt. qui autem crucem illam putauit obprobrium et quasi obprobrium refugit, is uere in diuturno mansit obprobrio. tamen quia non secundum carnem Israelitae uidentur qui potuerunt dicere: quia inique non egimus in testamento domini nec recessit retro cor eorum a domino, uide ne his se in circuitu positis inlusioni et derisui fuisse conunemorent commemorent , de quibus dicit dominus: circumdederunt me uituli multi; § 3 circumdederunt enim eum persecutores, quando secundum consilium uoluntatis suae subiit passionem. unde et 30 6 Matth. 15, 28 7 cf. Col. 4, 3 13 cf. Ps. 43, 14 16 *Ps. 43, 15 19 cf. I Cor. 10, 11 21 cf. Hebr. 11, 26 24 cf. I Cor. 10, 18 25 *Ps. 43, 18 26 cf. Ps. 43, 19 27 cf. Ps.", + "candidate_score": 0.6333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_34_36", + "bdc_text": "Munusculum fuit valde gratum . Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1279", + "psc_text": "dei gratiam: § 3 dominus, inquit, meus et deus meus. tunc ergo plenissime diuinitatem eius dominationemque confessus est, ubi eum resurrexisge resurrexisse non dubitauit ab inferis. denique in Sion hymnus deum decet et uotum ei soluitur in Hierusalem. quid igitur mirum, si in ciuitate caelesti et in illo superno et aetherio loco potentia eius uehementius praedicatur? cap. 4 § 1 Addidit: dilatans exultationem uniuer s ae terrae. et uere magnus dicitur, qui istius terrae, in qua ante intolerabilium peccatorum germina pullulabant, ubi erat maeror, tristitia et gemitus, exultationem toto orbe diffudit. itaque hominum eonscientia, quae ante flagitiorum suorum gurgitibus 8»Ps. 47, 2 14*Ioh. 20, 25 18 Ioh. 20, 28 21 cf. Ps. 64, 2 24 *Ps. 47, 3 26 cf. Esai. 35,10 2 quasi] amoto quasi (sic) F recuso Bml 3 cantionis v misterium ÅF 5 iudaeos Bml apud iudaeos Bm2Cv et om. BCml 7 psallit] add. Explicit de titulo.", + "candidate_score": 0.632777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_34_36", + "bdc_text": "Munusculum fuit valde gratum . Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_885", + "psc_text": "quod addatur, deo autem addi nihil potest, quia scriptum est: non est adicere neque minuere in quo perfecta et plena sunt omnia. etsi Christus resurrexit, utique in eo quod assumpserat repurrexit resurrexit , in quo plenitudini diuinitatis eius nihil uel decedere potuit uel accedere. deus enim incorporeus et § 3 inmortalis est, cuius summa natura et plenitudo uirtutum sine ulla carnis accessione signatur. caro autem dispensationis in Christo est, quam miserationis titulo et pietatis iure suscepit, ut captiuam redimeret, ablueret contaminatam, mortuam resuscitaret. et pulchre ait:numquid qui dormit non adiciet ut resurgat repurgat ? non dixit 'non adicitur', sed 'non adiciet ut resurgat', eo quod ipse se dei filius resuscitauit, sicut supra diximus dixisse eum Iudaeis: § 4 soluite hoc templum, et iri triduo suscitabo illud. adiectionem accepit caro quasi sumpta de homine, suscepta de uirgine, sed quasi deus adiectionem ipsam operatus est, qui uirtute propria resurrexit, ut esset suae", + "candidate_score": 0.63173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_25_27", + "bdc_text": "in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1293", + "psc_text": "ei: si transeas per aquam, tecum s u m. cum transeunte est deus, non cum desistente. cap. 8 § 1 Hi ergo, qui intra semet ipsos erant ante discordes, ubi in unum mente et studio conuenerunt, recepta pace, quae fecit utraque unum et inimicitias in carne sua medii parietis destructione dissoluit, admirati sunt uel eum, qui in gradibus suis dinoscitur, uel ho- § 2 mines ita esse copuersos, ut, qui ante diabolo seruiebant, nunc dommo Iesu iusti pietate seruitn seruitii mancipati sint. et quia reges sui corporis, in semet ipsis non mediocris laboris experti — neque enim facile atque mediocre est animum uincere, resecare cupiditates, edomare carnis lasciuiam, auerruncare luxufiam, quae repugnabat et Paulo, ut captiuum sibi peccati lege constringeret —, sicut gratiam ip his qui uirtute processerant mirabantur, ita etiam, ne quis relaberetur in uitia de superiore uirtutum deiectus fastigio, commouebantur. procliuis enim et mutabilis in utrumque est humana", + "candidate_score": 0.631352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_687", + "psc_text": "tacebat, cui dixit tacenti deus: quid clamas ad me?ut Susanna, quae tacuit in periculis suis et dominus exaudiuit eam. ergo etiamsi in te uerbum dei sit, et tacebis in dei uerbo et tacitus clamabis, ut audiaris a Christo. cap. 8 § 1 Meditare ergo quae Christi sunt, quae secum meditabatur propheta Dauid, in quo ea, quae secum in hoc psalmo meditatum esse se dicit, ante [in eo] locutus est Christus. sic enim scriptum est: ego autem, cum in aliquo molesti essent mihi, induebam me cilicio et humiliabam in ieiunio animam meam, et oratio mea in sinu meo conuertetur. quid est 'in aliquo'? § 2 quia tunc maxime aut sermo non oportunus elabitur aut affectus mouetur, quando uel in dolore aliquo aut tristitia sumus uel indignatione animus aegrescit uel aliquibus sollicitudinibus impeditur aut 4 *II Reg. 16, 7 13 cf. Matth. 27, 12 . 14 17 Ex. 14, 15 cf. Susanna", + "candidate_score": 0.627102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1149", + "psc_text": "5 et] add. si B,3 6 si] sit fl persecutione] add. nec B 7 uincula Bav 11 in coelis est (iav 12 confusio ergo Fml 15 intellige av in cm. a 17 Christus om. a publicani D 18 quam geri Bfi 21 confundebat fla in] per B, om. fia confundebatur in eos in mg. a aput DFml 23 ideo] add. patcr v ludaeis] add. patrem BCml pater Cm2pa 25 qui etiam av supra nos adducat quae potest adducere gratiam uitae. est enim et confusionis gloria, ut si in multos gentiles incidas uel philosophos et illi tibi obiciant crucem Christi et uerbo respondere non possisnec quisquam audiat salutaria uerba referentem. § 2 est confusio, sed a uoce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis. et ideo noli respondere insipienti ad insipientiam eius; esto sicut homo mutus et tacens 3t quasi non audiens uerba insultantium et obloqueutium obloquentium , non quo", + "candidate_score": 0.626744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_25_27", + "bdc_text": "in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_382", + "psc_text": "uidi, inquit, impium superexaltatum et eleuatum super cedros Libani et transiui, et ecce non erat. uidens ergo impium superexaltatum qui non stetit, non offendit; si stetisset, miratus illum fuisset et secutus esset, offenderat et ceciderat sicut iinpius. ideo Moyses uidens rubum relucere et non ardere ait: transiens uidebo hoc uisum magnum. qui transit de hoc saeculo, magnum uisum uidet; qui soluit uincula istius nexus, quo ligamur huic corpori, uisum magnum uidet. § 3 Moyses [in Exodo legitur] multa uidet miracula in Exodo; non tanta alius uidet qui non est in exodo. idem Moyses transiuit; transiuit et populus patrum, quia de terra captiuitatis exibat. dirigebantur itaque a domino gressus eorum, quibus per noctem ignis columna lucebat, per diem nubis, ut nec diei ardor afficeret commeantes nec impedimentum uiantibus tenebrae noctis afferrent. cap. 48 § 1 Et tu merere factis uotisque deposce, ut gressus tui a domino dirigantur, ne moueantur pedes tui,", + "candidate_score": 0.626625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24_26", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_475", + "psc_text": "aliquid esse, antequam dicas: transiens uidebo. sicut enim Moyses animo et mente transiuit materialia et deum uidit, ita et tu, si transeas hinc, ad dei gratiam uestigium tuae mentis attollens § 4 uidebis eum nihil esse, qui in hac terra sibi potentissimus uidebatur. ideo animae tuae dicit, menti tuae dicit deus uerbum: ades huc a Libano, sponsa, ades huc a Libano; transibis et pertransibis. si transeas saecularia, pertransies ad paradisum. audi transeuntem: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum; audi iterum pertranseuntem: am amen e n. amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. cap. 78 § 1 Quid est: ecce non erat?in principio utique uerbum )rat et qui uerbum uidet, qui particeps uerbi est, utique et ipse est, quia uerbum dei semper est et sermo qui de ipso est non est 'est' 2 cf. Gal. 6, 3 3 *Esai. 14,14 8 *Luc. 17, 6 10 cf. Matth. 17,", + "candidate_score": 0.626346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_630", + "psc_text": "non credidit. quid de domino omnium uirtutum loquar loquor , cum mulier Susanna nec sexus infirmitate turbata, quibus se ad periculum mortis cognouit addictam, uocem emiserit ? accusabatur et tacebat, ducebatur ad mortem et silentio se tegebat, ne nudaret pudorem. intra se tamen loquebatur deo, qui eam magis audiuit tacentem, quae si uoluisset loqui forsitan non esset audita. cap. 46 § 1 Et tu ergo, qui proposuisti satisfacere pro delictis debetis domino ieo tuo, illi soli interiore corde te purga, illum contuere qui potest peccata diluere. adiuuat te qui putauerit arguendum. denique cum malediceretur Dauid et eius dux Abessa eius iniuriam nellet uellet ulcisci, dixit ad eum Dauid: dimitte illum, ut maledicat, quoniam dixit illi dominus, utuideatis humilitatem meam et retribuatmihidominus bona pro maledicto hoc. uides igitur, quod a conuiciantibus adiuueris, ut dominus audiat te et peccatum tuum remittat. § 2 nam cum ipse accusator tuus esse debeas et coacerbare", + "candidate_score": 0.62623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_616", + "psc_text": "loquamur! septem diebus tpcuit tacuit Iob, § 5 tacuerunt amici nec locuti essent, nisi Iob dolore prorupisset in uocem. quaerendum est enim unde incipias, ne m in ipso sermone offendat consolatio tua; etiam taciturnitas ipsa medicina est et uelox in sermonibus magis uulnerat. quid miraris si alterum uulnerat, cum frequenter ipse uulneretur, quia ex multiloquio peccatum non fugit ? etenim si medicus medendi tempus expectat, ut digestis aegritudinibus medicinae subsidia deferantur, ne acerba adhuc et inmatura, ut asserunt, aegritudo curationis remediis reluctetur et beneficium sentire non possit, quanto magis explorare nos con- § 6 uenit, ut oportune a nobis medicabilis sermo procedat, qui non accendere luctum, sed lenire uideatur! uis urget doloris, premitur 7 cf. Hiob 16, 2 sqq. 17 cf. Hiob 2, 13 20 cf. Prou. 29, 20 22 cf. Prou. 10, 19 1 homines BCmla 2 enim] etiam F 4 afectu B demestico A 8 ei om. ft", + "candidate_score": 0.625709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1096", + "psc_text": "ad cognitionem nostram profecisse apostolo auctore cognouimus. et uere in obprobrium positi sunt § 2 gentibus, quia gentes obprobrium crucis dominicae omnibus diuitiis saecularibus praetulerunt. qui autem crucem illam putauit obprobrium et quasi obprobrium refugit, is uere in diuturno mansit obprobrio. tamen quia non secundum carnem Israelitae uidentur qui potuerunt dicere: quia inique non egimus in testamento domini nec recessit retro cor eorum a domino, uide ne his se in circuitu positis inlusioni et derisui fuisse conunemorent commemorent , de quibus dicit dominus: circumdederunt me uituli multi; § 3 circumdederunt enim eum persecutores, quando secundum consilium uoluntatis suae subiit passionem. unde et 30 6 Matth. 15, 28 7 cf. Col. 4, 3 13 cf. Ps. 43, 14 16 *Ps. 43, 15 19 cf. I Cor. 10, 11 21 cf. Hebr. 11, 26 24 cf. I Cor. 10, 18 25 *Ps. 43, 18 26 cf. Ps. 43, 19 27 cf. Ps.", + "candidate_score": 0.625415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_935", + "psc_text": "in aeternum. fiat, fiat. quartus liber finitur centesimo quinto psalmo, et ibi habet: benedictus domi n.us deus Iprael Israel a saeculo et usque in saeculum; et dicet omris populus: fiat, fiat. quintus liber usque ad finem est, ubi pro hoc uerbo propheta dicit: omnis spiritus laudet dominum. cap. 38 § 1 Sed itetiim iterum forsitan moueat, quomodo libros quinque af'seram, cum unum psalterium sit. sed etiam euangelium unum est et quattuor libros esse negare non possumus. unum autem euangelium esse et alibi, ni fallor, intimauimus et, si iterum exigitur, facile possumus edocere, cum saluator dixerit: amen dico 6 *Ps. 41,2 7 cl. Ps. 41,5 9 cf. Ps. 41,8 10 cf. Act. 2,2 11 cf. Ps. 42, 4. 46,6. 44, 11 sqq. 16 Ps. 71,19 18 Ps. 88, 53 20 Ps. 105, 48 23 Ps. 150, 6 27 cf. Ambros. Expos. euang. sec. Lu6. I, prooem. 29 *Matth. 26,13 1 usque", + "candidate_score": 0.625347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_25_27", + "bdc_text": "in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1294", + "psc_text": "est animum uincere, resecare cupiditates, edomare carnis lasciuiam, auerruncare luxufiam, quae repugnabat et Paulo, ut captiuum sibi peccati lege constringeret —, sicut gratiam ip his qui uirtute processerant mirabantur, ita etiam, ne quis relaberetur in uitia de superiore uirtutum deiectus fastigio, commouebantur. procliuis enim et mutabilis in utrumque est humana condicio, ut quocumque intenderit eo propendat et uergat uel ad studia uirtutum uel ad inleccbram delictorum. cap. 9 § 1 Et ideo non mediocri quatiebantur affectu, ita ut ex formidine tremor adprehender et eos, considerantes illud quod gcriptum scriptum est, quia in locis impiorum ingemescunt iusti. denique uide mihi Petrum amarissime flentem, quod ei error obrepserit et uirtutem suae mentis prolapsione corporeae fragilitatis inflexerit, meritoque a Christo suppresse reprehensum, quod 1 Luc. 17, 7 6 *Esai. 43,2 9 cf. Eph. 2,14 16 cf. Rom. 7, 23 25 *Prou. 28, 28 26 cf. Luc. 22,61 3 terrenis] temporalibus /9 8 hii", + "candidate_score": 0.62497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_43_45", + "bdc_text": "Cogitur exercitus per Alsatiam , nescitur quo . Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass )", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1099", + "psc_text": "circuitu ambulant, angolus angelus autem praetendit in circuitu eorum qui non ambulant in circuitu, et ideo praetendit, ut eruat iustos ab insidiis persequentium. iusti ergo spiritales Israelitae uidentur esse qui haec locuntur, eo quod temptationibus saeculi subiacuerint et obprobrium fuerint uicinorum, hoc est eorum qui Hierusalem patriam non incolebant, inlusioni etiam fuerint spiritalibus nequitiis et potestatibus, contra quas iustis lucta esse consueuit. § 5 denique historia te doceat, quod abducti ludaei in Babyloniam, etsi propter peccata sua uidebantur esse subiecti, tamen multo meliores gentibus habebantur. peiores enim erant in circuitu eorum qui insultabant eis, cum ipsi peccatorum grauium essent mole curuati. cap. 55 § 1 Primus ergo intellectus de captiuis patribus usurpandus est, quibus insultauerunt Assyrii inludeiites inludentes eis in Babylonia, quibus etiam rex ille nequissimus dominabatur Nabuchodonosor. secundus intellectus ad altiora referendus, quod saeuissimus rex diabolus est. ipse est Assyrius Nabuchodonosor qui bonis insidiari solet, ut eos in peccatum", + "candidate_score": 0.620558, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_176", + "psc_text": "aegrotos: quid ipse habuit quod doleret ? audiamus etiam Esaiae testimonium: pro n o b 1 s, inquit, dolet, et nos aestimauimus eum esse in doloribus. § 3 expressit medici affectum, qui, etiamsi ipse nullum uulnus habuit quod doleret, tamen conpassus est uulneratis. hoc igitur in psalmo dominus exprobrat Iudaeis: 'ego propter uos pauper, ego pro uobis dolens, et uos mihi manus impias intulistis dicentes: tollamus iustum, quia inutilis est nobis. iniciamus lignum in panem eius'. bene panem dicit pro carne eius; ille alimentum detulit, isti pro beneficio retulere supplicium. § 4 non mirum ergo si esuriunt, qui sibi uitae aeternae alimoniam denegarunt. pulchre etiam duo ista iunxerunt: iniciamus lignum in panem eius; nesciebant quid loquerentur Iudaei et mysterium loquebantur. paradisum nobis crux reddidit Christi; hoc est lignum, quod Adae dominus demonstrauit dicens de ligno uitae, quod esset in medio paradisi, edendum, de ligno autem scientiae boni et mali non", + "candidate_score": 0.617396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_577", + "psc_text": "se DEm2F 20 cumque fJav 22 obstructas] add. enim B (in ras.) Cfiav ceno AC (s. l.) coeno av, om. Bft cap. 31 § 1 Inuenit ergo perpetuae salutis remedium etiam sanctus propheta Dauid, qui faetere sibi animae suae uulnera fatebatur et a facie insipientiae. suae conputruisse sibi cicatrices proprias loquebatur. sed est et insipientia, quae per stultitiam praedicationis ciadentibus dedentibus salutem afferat. refugit ergo propheta euangelieo iam spiritu § 2 sapientiam istius mundi qua non cognoscitur deus, quae tegit sua uulnera, non reuelat ad dominum melior igitur insipientia quae oculos habet, ut uideat ulcera sua, quam sapientia quae non habet. et ideo insipientiae suae obtutu ammonitus spiritali tantus rex afflictum se miseriis protestatur, ut remedium possit paenitentiae repperire, quod Indas ludas , aui agrum de iniquitatis mercede possedit, repperire non potuit. cap. 32 § 1 Miseriis, inquit, rt t t lie t use t curuatus sum usque ad finem,", + "candidate_score": 0.614869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_94_96", + "bdc_text": "septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_914", + "psc_text": "om. « 5 impietatis] pietatis BCml 6 circiso B suauem] incircumscriptum BCv subtilem {J et in mg. a 9 quur AmlCml retrorsum] add. et non ante BCv ceciderit BCv, add. quia fia 12 humeros ACftav 13 in paradiso DmlFml 15 ceciderunt persecutores p 18 in terram] retrorsum B{l 19 super] sub B 26 et om. v 29 uide Fa habetur (iav cadet eques retrorsum salutem expectans a domino, hoc est ut oculos non auertat a deo, mentem propriam non reflectat, resurrectionis suae praerogatiuam uindicet et diuina se resuscitet potestate. hic autem habet: abierunt retrorsum et ceciderunt in terram. qui terrenus est in terram cadit, qui caelestis caelo inhaeret. etsi corpore cadit, uirtute non cadit, sed quae sursum sunt semper intendit; semper enim ad patrem respicit, ut eius circa nos impleat uoluntatem. § 4 utinam et isti non abissent retrorsum, sed Christum excepissent, sicut excepit Ioseph et sepeliuit eum in monumento", + "candidate_score": 0.613501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_26_28", + "bdc_text": "Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri . et montem GothardiÜber den Gotthardpass. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "omnia post te fiunt, omnia in hac uia cernis et transis. uidisti amoenitatem arborum, herbarum uiriditatem, puritatem fontium et quodcumque huiusmodi, quo delectantur oculi, iuuit spectare: delectauit parumper attendere; dum attendis, pertransisti. iterum, dum ambulas, incidisti scopulosum et confragosum iter, concaua rupium, praerupta montium, densa siluarum: § 5 taediasti parum; iterum transisti. talis haec uita est, cuius nec prospera permanent nec aduersa diuturna sunt. ergo quasi in uia locatum neque secunda extollant neque aduersa te frangant nec plausibilia 1 cf. Ps. 1,1 3 Ps. 141,4 4*Matth. 5,25 8 nam sicut cet.] cf. Basil. homo in ps. 1, cap. 4 sub fin. 13 Eph. 5,14 14 cf. Cant. 5,2 1 beatus (add. uir C) qui codd. a et v et om. pa quoque om. v 2 dicit B 3 quam B 5 auersario B dum] cum fJ 6 quamdiu scripsi quoniam codd. av 7 ambulemus a 8 ire] sentire BCfJ 9", + "candidate_score": 0.611343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_26", + "bdc_text": "Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_56", + "psc_text": "omnia post te fiunt, omnia in hac uia cernis et transis. uidisti amoenitatem arborum, herbarum uiriditatem, puritatem fontium et quodcumque huiusmodi, quo delectantur oculi, iuuit spectare: delectauit parumper attendere; dum attendis, pertransisti. iterum, dum ambulas, incidisti scopulosum et confragosum iter, concaua rupium, praerupta montium, densa siluarum: § 5 taediasti parum; iterum transisti. talis haec uita est, cuius nec prospera permanent nec aduersa diuturna sunt. ergo quasi in uia locatum neque secunda extollant neque aduersa te frangant nec plausibilia 1 cf. Ps. 1,1 3 Ps. 141,4 4*Matth. 5,25 8 nam sicut cet.] cf. Basil. homo in ps. 1, cap. 4 sub fin. 13 Eph. 5,14 14 cf. Cant. 5,2 1 beatus (add. uir C) qui codd. a et v et om. pa quoque om. v 2 dicit B 3 quam B 5 auersario B dum] cum fJ 6 quamdiu scripsi quoniam codd. av 7 ambulemus a 8 ire] sentire BCfJ 9", + "candidate_score": 0.609033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_874", + "psc_text": "cum Iesu non erat qui de doctrina eius recesserat et institutiones eius reliquerat. uolebat intrare, sed penetrare non poterat, quia eum sua excludebat perfidia; omnis enim inpudicus aut auarus autinmundus, quodestidolorum seruitus, non habet hereditatem in regno Christi et dei. non solum ergo ingredi moliebatur et non ingrediebatur, sed etiam uolebat uidere et non uidebat. denique loquebatur Iesus in parabolis, sed non audiebat ludas. § 3 denique diuina non uidebat mysteria; non enim omnes audiunt uerbum dei qui sibi uidentur audire. nam si omnes audirent, non diceret Iesus: qui habet aures audiendi audiat. et ideo, quia non audiebat neque uidere poterat, loquebatur uana pro ueris et putabat quod Iesum falleret dicens: potuithocuenundari et dari pauperibus, cum furtis suis, non pauperibus prouideret, appellans rabbi atque doctorem a cuius magisterio deuiabat cuiusque cor, in quod se immiserat, diabolus congregabat sibi et augebat iniquitates. § 4 sibi enim erat iniquus, sibi iniustus, sibi", + "candidate_score": 0.604702, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_26_28", + "bdc_text": "Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri . et montem GothardiÜber den Gotthardpass. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_21", + "psc_text": "eruditionem. nam uiolentiora praecepta non permanent; quod autem cum suauitate perceperis, id infusum semel praecordiis non consneuit consueuit elabi. quid est quod non tibi occurrat psalmos legenti? § 2 in his lego canticum pro dilecto et sacrae desiderio caritatis inflammor, in his torcularia diuini mysterii recognosco, in his reuelationum gratiam, resurrectionis recenseo testimonia, repromissionis munera, in his disco uitare peccatum, dedisco erubescere paenitentiam delictorum. tantus rex, tantus propheta suo me prouocauit exemplo, ut aut commissum studeam extenuare peccatum aut non commissum cauere. cap. 11 § 1 Quid igitur psalmus nisi uirtutum est organum, quod sancti spiritus plectro pangens propheta uenerabilis caelestis sonitus fecit in terris dulcedinem resultare? simul, cum ille in fidibus et chordis, hoc est in reliquiis mortuis diuersarum uocum modulatus discrimina diuinae laudationis ad caelestia dirigeret cantilenam, docuit utique prius nobis peccato esse moriendum et tunc demum in hoc corpore diuersa opera discriminanda uirtutum, quibus ad do- ,", + "candidate_score": 0.604329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_26_28", + "bdc_text": "Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe . an per UriosDurch den Kanton Uri . et montem GothardiÜber den Gotthardpass. .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_475", + "psc_text": "aliquid esse, antequam dicas: transiens uidebo. sicut enim Moyses animo et mente transiuit materialia et deum uidit, ita et tu, si transeas hinc, ad dei gratiam uestigium tuae mentis attollens § 4 uidebis eum nihil esse, qui in hac terra sibi potentissimus uidebatur. ideo animae tuae dicit, menti tuae dicit deus uerbum: ades huc a Libano, sponsa, ades huc a Libano; transibis et pertransibis. si transeas saecularia, pertransies ad paradisum. audi transeuntem: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum; audi iterum pertranseuntem: am amen e n. amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. cap. 78 § 1 Quid est: ecce non erat?in principio utique uerbum )rat et qui uerbum uidet, qui particeps uerbi est, utique et ipse est, quia uerbum dei semper est et sermo qui de ipso est non est 'est' 2 cf. Gal. 6, 3 3 *Esai. 14,14 8 *Luc. 17, 6 10 cf. Matth. 17,", + "candidate_score": 0.603819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_94_96", + "bdc_text": "septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa048.opp-lat1_window_1053", + "psc_text": "oius BCfiav 22 uertitur ft 23 sunt DF 24 est om. Bmlfi 25 in] cura v numquam dominum maiestatis crucifixissent. § 3 ergo tu, etsi nouissimus es, noli inimicos tuos sequi, sed sequere dominum Iesum et crucem eius leua et insiste uestigiis eius. qui enim Christum stquitur sequitur , post se non respicit, id est ad luxurias atque inlecebras peccatorum, et ideo. potest dicere cum sanctis: non recessit retro cor nostrum. unde intellegitur, quod et is, qui ante inimicos suos est, corde fit nouissimus atque postremus, si ad illos respiciat et carnalibus potius quam spiritalibus affectu mentis intendat. § 4 potest etiam, qui nouissimus est, corde prior esse, si ea quae in caelo sunt consideret et non quae in terris. audi, quia nouissimus in saeculo inter primos sit apud Christum: puto quia deus nos apostolos nouissimos ostendit sicut morti destinatos, ut spectaculum simus huic mundo et angelis et hominibus. nouissimum", + "candidate_score": 0.602368, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL", + "max_score": 0.684266, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88_90", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_243", + "psc_text": "Vox ista Ecclesiae est, jam diligentis inimicos suos, et orantis pro persecutoribus suis (Matth. V, 44). Dicat itaque omnis Christianus, dicant omnia membra corporis Christi, Aufer a me opprobrium, quod ideo audio, et contemptum, quod ideo contemnor, quia testimonia tua, id est, martyria tua, exquisivi. Ut inimici nostri inde venerentur, unde contemnunt; cum quos persequendos putaverunt, intellexerint honorandos. (Vers. 23.) Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur. Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, id est, judiciariis sedibus eminentes principes decernebant: quod et in ipsum caput et in corpus ejus actum esse non dubium est. Servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus. Qualis exercitatio haec fuerit, sequentia docent. (Vers. 24.) Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae sunt. Sic ergo exercebatur servus Christi, ut contra persequentes dilectione certaret. Consilium sedentium principum fuit, inventos 440 martyres perdere; consiliam patientium martyrum fuit, inimicos perditos invenire. Reddebant illi", + "candidate_score": 0.684266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_87_89", + "bdc_text": "inde venerat , inter cives quosdam nostros : „Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ; pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_243", + "psc_text": "Vox ista Ecclesiae est, jam diligentis inimicos suos, et orantis pro persecutoribus suis (Matth. V, 44). Dicat itaque omnis Christianus, dicant omnia membra corporis Christi, Aufer a me opprobrium, quod ideo audio, et contemptum, quod ideo contemnor, quia testimonia tua, id est, martyria tua, exquisivi. Ut inimici nostri inde venerentur, unde contemnunt; cum quos persequendos putaverunt, intellexerint honorandos. (Vers. 23.) Etenim sederunt principes, et adversum me loquebantur. Inde persecutio gravis erat, quia eam sedentes, id est, judiciariis sedibus eminentes principes decernebant: quod et in ipsum caput et in corpus ejus actum esse non dubium est. Servus autem tuus exercebatur in tuis justificationibus. Qualis exercitatio haec fuerit, sequentia docent. (Vers. 24.) Nam et testimonia tua meditatio mea est, et consilium meum justificationes tuae sunt. Sic ergo exercebatur servus Christi, ut contra persequentes dilectione certaret. Consilium sedentium principum fuit, inventos 440 martyres perdere; consiliam patientium martyrum fuit, inimicos perditos invenire. Reddebant illi", + "candidate_score": 0.666397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_199", + "psc_text": "protector eorum est. Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. Omnes, inquit, timentes Dominum, et sperantes in Domino, auxilio ipsius perficiuntur. Non enim nostris meritis praevenimus misericordiam Domini, sed Dominus memor fuit nostri, et benedixit nos. (Vers. 12, 13.) Benedixit domum Israel, benedixit domum Aaron. Benedixit omnes timentes Dominum. Hoc est, et superiores et inferiores, quia utrique timent Dominum. Si ergo quaeris quos utrosque benedixerit, respondetur, pusillos cum majoribus: hoc est, domum Israel et domum Aaron. (Vers. 14.) Adjiciat Dominus super vos, super vos et super filios vestros. Et ita factum est. Accesserunt enim etiam de lapidibus suscitati filii Abraham (Matth. III, 9); accesserunt oves quae non erant de hoc ovili, ut fieret unus grex, et unus pastor (Joan. X, 16); accessit fides omnium gentium, et crevit numerus, non solum sapientium antistitum, sed etiam obedientium populorum, adjiciente Domino, non solum super patres, sed etiam super filios eorum qui patrum pie", + "candidate_score": 0.648889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_371", + "psc_text": "Ecce sic benedicetur omnis homo, qui timet Dominum. Caput et corpus, Christus et Ecclesia unus homo, unus est Christus: qui in suis atque in se habens benedictionem, et sumit et confert. (Vers. 5.) Benedicat te Dominus ex Sion, et videas quae bona sunt in Jerusalem omnibus diebus vitae tuae. Non humana haec, sed divina benedictio est; nec terrenae, sed coelestis Jerusalem bona incorruptibilia promittuntur. Quamvis enim etiam temporalia commoda dona sint Dei, non ea tamen spondet proprie sanctis, quae communiter largitur et reprobis. Aeternae igitur civitatis aeterna sunt gaudia, et stantium dierum perpes infinitas, nec variabitur, nec labetur. Ibi videbuntur filii filiorum, id est, fructus sanctorum operum, et perpetua justitiae praemia, quae pacis nomine universa iter exprimuntur: quia omnis illa beatitudo Jerusalem, incommutabili pace gaudebit, et erit bonum omnium, quod fuerit singulorum (Sent. 37). (Vers. 6.) Et videas filios filiorum tuorum, pax super Israel. 477 Omnis promissio aeternorum bonorum, pacis", + "candidate_score": 0.647355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Expositio-Psalmorum-a-C-usque-ad-CL_window_151", + "psc_text": "principio erat Verbum, et Verbum caro facium est (Joan. I, 1 et 14) . (Vers. 28.) Maledicent illi, et tu benedices. Vana est ergo maledictio filiorum hominum, diligentium vanitatem, et quaerentium mendacium (Psal. IV, 3). Deus autem cum benedicit, facit quod dicit. Qui insurgunt in me, confundantur. Qui se adversus me proficere arbitrantur, cum exaltatus fuero super coelos, et effusa fuerit super omnem terram gloria mea, confundentur. Servus autem tuus laetabitur; sive in dextera patris, sive in suis membris: et nunc in spe, et post in aeternum. (Vers. 29.) Induantur qui detrahunt mihi pudore; id est, pudeat eos detraxisse mihi. Sed hoc potest bonum esse correctis. Et operiantur, sicut diploide, confusione sua. Diplois pallium duplex est, per quod inimicis Christi duplex denuntiatur confusio: hoc est, intus et foris, coram Deo scilicet, et coram hominibus. (Vers. 30.) Confitebor Domino nimis in ore meo, et in medio multorum laudabo eum. In medio", + "candidate_score": 0.622017, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1", + "max_score": 0.682758, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81_83", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_103", + "psc_text": "in his audiatur apostolus in spiritu sancto monens et consulens, ut uel meliora capiantur uel ea, quae non expediunt, caueantur. ibi audiatur dicens: praeceptum domini non habeo, consilium autem do, et: ego dico, non dominus. ibi si meliora elegerit, qui audit: solutus est ab uxore, non quaerat uxorem, quia et si acceperit uxorem, non peccat, ibi uirgo non nubat. qui enim non dat nuptum, melius facit; et qui dat nuptum, bene facit. ibi beatior sit mulier sic permanendo, quae mortuo uiro suo in potestate habet, cui uult nubere, tantum in domino. quod duobus modis accipi potest: aut christiana permanens aut christiano nubens. non enim tempore reuelati testamenti noui in euangelio uel ullis apostolicis litteris sine ambiguitate declaratum esse recolo, utrum dominus prohibuerit fideles infidelibus iungi, quamuis beatissimus Cyprianus inde non dubitet nec in leuibus peccatis constituat, iungere cum infidelibus uinculum 3 Ps. 75, 12 6 I Tim. 5, 12 13", + "candidate_score": 0.682758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81_83", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_80", + "psc_text": "homines facere licita, quamuis non expediant, quanto pondere prohibentur inlicita. si autem alicubi apostolus etiam illa, quae iubenda sunt! monere dignatus est, hoc fecit parcendo infirmitati, non praeiudicando iussioni. unde si dixit: non ut confundam uos, haec scribo, sed ut filios meos carissimos moneo, quid habet quaestionis, ubi ait: ego dico, non dominus? item ubi ait: ecce ego Paulus dico uobis, quia si circumcidamini, Christus uobis nihil proderit, numquid etiam hic dixit: ego dico, non dominus? non sunt itaque ista similia, quia etiam illa, quae iubet dominus, non est indignum neque contrarium, si eadem monet apostolus. monemus enim, quos caros habemus, ut faciant domini praecepta uel iussa. cum uero ait: ego dico, non dominus, satis ostendit dominum non prohibere, quod ipse prohibebat; prohibuisset autem dominus, si esset inlicitum. ergo secundum ea, quae supra 15 I Cor. 4, 14 18 Gal. 5, 2 24 I Cor. 7, 12 2 non N1", + "candidate_score": 0.667193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_103", + "psc_text": "in his audiatur apostolus in spiritu sancto monens et consulens, ut uel meliora capiantur uel ea, quae non expediunt, caueantur. ibi audiatur dicens: praeceptum domini non habeo, consilium autem do, et: ego dico, non dominus. ibi si meliora elegerit, qui audit: solutus est ab uxore, non quaerat uxorem, quia et si acceperit uxorem, non peccat, ibi uirgo non nubat. qui enim non dat nuptum, melius facit; et qui dat nuptum, bene facit. ibi beatior sit mulier sic permanendo, quae mortuo uiro suo in potestate habet, cui uult nubere, tantum in domino. quod duobus modis accipi potest: aut christiana permanens aut christiano nubens. non enim tempore reuelati testamenti noui in euangelio uel ullis apostolicis litteris sine ambiguitate declaratum esse recolo, utrum dominus prohibuerit fideles infidelibus iungi, quamuis beatissimus Cyprianus inde non dubitet nec in leuibus peccatis constituat, iungere cum infidelibus uinculum 3 Ps. 75, 12 6 I Tim. 5, 12 13", + "candidate_score": 0.628011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa036.opp-lat1_window_77", + "psc_text": "nubendo uel non nubendo, altera de infideli coniuge dimittendo uel non dimittendo, aliquid simile est in uerbis apostoli, aliquid dissimile. simile quidem illudquod et ibi dicit: praeceptum domini non habeo, consilium autem do, et hic dicit: ego dico, non dominus. quale est enim 'praeceptum domini non habeo\\\\ tale est (non dicit dominus'; et quale est 'consilium do\\\\ tale est (e god i co), illud autem dissimile est, quia de nubendo et non nubendo potest dici, hoc bene fieri, illud melius, quoniam utrumque expedit, minus aliud, magis aliud; at uero de coniuge infideli dimittendo uel non dimittendo, quoniam unum horum non expedit, aliud expedit, dici non oportet: qui dimittit, bene facit; et qui non dimittit, melius facit, sed dici oportet: non dimittat, quia etsi licet, non expedit. sic ergo possumus dicere melius esse infidelem coniugem non dimittere, quamuis liceat et dimittere, quemadmodum recte 17 I Cor. 7, 25 18 I Cor.", + "candidate_score": 0.589125, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam", + "max_score": 0.681803, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_481", + "psc_text": "homo, qui confidit in Domino (Jerem. XVII, 7) . (Vers. 12.) Et haec erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes, quae pugnaverunt adversum Jerusalem. Tabescet caro uniuscujusque stantis super pedes suos, et oculi ejus contabescent in foraminibus suis, et lingua eorum contabescet in ore suo [Vulg. eorum ]. LXX: Et haec erit ruina qua percutiet Dominus omnes populos qui militaverunt contra Jerusalem. Tabescent carnes eorum stantium super pedes suos, et oculi illorum defluent de foraminibus eorum, et lingua eorum tabescet in ore eorum. Quae passurae sint gentes quae contra urbem Domini dimicabunt, praesens Scriptura testatur: Stabunt, inquit, super pedes suos, et caro eorum tabescet et defluet, et oculi eorum computrescent, et de suis 926 foraminibus excident; lingua magniloqua, quae Dei populum blasphemabat, solvetur in saniem, et intra vallum dentium computrescet. Haec passos non esse Romanos qui Jerusalem subverterunt, cunctis perspicuum est: nisi forte Judaei illas nationes asserunt [ Al. asserent]", + "candidate_score": 0.681803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_399", + "psc_text": "restituente tabernacula ejus sicut fuerant a principio, ut nequaquam domus regia contra populum glorietur, in illa die et in illo tempore, Dominus (cujus auxilio Judas a dextris et a sinistris adversarios devorabit) proteget etiam obsessos Jerusalem: et in tantam felicitatem ac beatitudinem omnia mutabuntur, ut qui vilissimus putabatur, sit quasi domus regia; et qui de domo regia erat, sit quasi de domo Dei, id est, quasi nuntius Domini et angelicae dignitatis in conspectu eorum, qui eo tempore fuerint resalvati. Juxta anagogen: Proteget Dominus habitatores Ecclesiae, pace Ecclesiarum post persecutionem gravissimam reddita, quando et sui nominis interpretatione decorabitur: Jerusalem enim visio pacis exprimitur. Et tam beati erunt qui pro Ecclesia militarunt, et in persecutione Dominum sunt confessi: ut qui minimus fuerit, et quasi homo in aliquo peccato dictoque offenderit, ponatur in ordine magistrorum: et magistri, qui suum servaverint gradum, sint quasi domus Dei, et quasi angelus Domini; quia hoc omni studio", + "candidate_score": 0.66854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_480", + "psc_text": "dicit et Apostolus: Si quis non amat Dominum, sit anathema (I Cor. XVI, 2) . Et in alio loco: Nemo in spiritu Dei loquens, dicit anathema Jesu (I Cor. XII) . Et pro fratrum salute anathema esse cupit, imitari volens Dominum suum, qui et ipse cum non esset maledictio, pro nobis factus est maledictio (Rom. IX). Ablato autem omni anathemate, habitabit Jerusalem secura atque confidens, et illud in se exprimens: Qui confidit in Domino, beatus est. Et: Melius est confidere in Domino, quam confidere in homine (Ps. CXVII, 8) : de qua securitate et confidentia Jeremias propheta commemorat: Benedictus erit homo, qui confidit in Domino (Jerem. XVII, 7) . (Vers. 12.) Et haec erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes, quae pugnaverunt adversum Jerusalem. Tabescet caro uniuscujusque stantis super pedes suos, et oculi ejus contabescent in foraminibus suis, et lingua eorum contabescet in ore suo [Vulg. eorum ]. LXX: Et", + "candidate_score": 0.667076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_481", + "psc_text": "homo, qui confidit in Domino (Jerem. XVII, 7) . (Vers. 12.) Et haec erit plaga qua percutiet Dominus omnes gentes, quae pugnaverunt adversum Jerusalem. Tabescet caro uniuscujusque stantis super pedes suos, et oculi ejus contabescent in foraminibus suis, et lingua eorum contabescet in ore suo [Vulg. eorum ]. LXX: Et haec erit ruina qua percutiet Dominus omnes populos qui militaverunt contra Jerusalem. Tabescent carnes eorum stantium super pedes suos, et oculi illorum defluent de foraminibus eorum, et lingua eorum tabescet in ore eorum. Quae passurae sint gentes quae contra urbem Domini dimicabunt, praesens Scriptura testatur: Stabunt, inquit, super pedes suos, et caro eorum tabescet et defluet, et oculi eorum computrescent, et de suis 926 foraminibus excident; lingua magniloqua, quae Dei populum blasphemabat, solvetur in saniem, et intra vallum dentium computrescet. Haec passos non esse Romanos qui Jerusalem subverterunt, cunctis perspicuum est: nisi forte Judaei illas nationes asserunt [ Al. asserent]", + "candidate_score": 0.666552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_95_97", + "bdc_text": "Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_510", + "psc_text": "mysticam, quam et David quasi equus optimus se habere jactabat, dicens: Incerta et occulta sapientiae tuae manifestasti mihi (Ps. L, 8) . Et Apostolus: O profundum divitiarum sapientiae et scientiae Dei! quam inscrutabilia sunt judicia ejus, et investigabiles viae ejus (Rom. XI, 33) ! De hoc profundo propheta 935 clamavit ad Dominum, et exaudivit eum. In his profundis et tenebris posuit Deus latibulum suum (Ps. XVII): has tenebras et sacramenta divina ingressus est Moyses in Sina montis caligine, ut videret Deum (Exod. XIX): de quibus et David in Psalmo alio loquebatur: Judicia Domini abyssus multa (Ps. XXXV, 9) . Haec arcana et ista mysteria sancta sunt Domino, quae noverat evangelista Joannes, qui ausus est dicere, quod angeli forsitan nesciebant: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. I, 1) . Et idcirco amatur a Domino, quia optimum habebat profundum; et recubuerat super pectus Jesu,", + "candidate_score": 0.654582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_95_97", + "bdc_text": "Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_94", + "psc_text": "Hoc autem quod sequitur: quia ecce lapis quem dedi coram Jesu, amatores historiae sic de Christo intelligunt, ut post Jesum filium Josedec Christum dicant venturum. Hoc enim esse coram Jesu, id est, in conspectu ejus, et ante faciem, ut futura significet, et appellari eum lapidem pro fortitudine, et robore, quo omnia regna contriverit, quem etiam in Daniele de monte sine manibus praecisum legimus (Dan. II). (Vers. 10.) Ecce ego caelabo sculpturam ejus, dicit Dominus exercituum, et auferam iniquitatem terrae illius in die una. In die illa dicit Dominus exercituum, vocabit vir amicum suum, subter vineam, et subter ficum. LXX: Ecce ego fodiam foveam, dicit Dominus omnipotens, et contrectabo omnem iniquitatem terrae illius in die uno. In die illo, dicit Dominus omnipotens, vocabit unusquisque proximum suum subter vitem et subter ficum. Supra dixerat: ecce lapis quem dedi coram Jesu, super lapidem unum septem oculi sunt. Nunc consequenter μεταφοράν servat a lapide,", + "candidate_score": 0.652871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_95_97", + "bdc_text": "Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_89", + "psc_text": "super lapidem unum septem oculi sunt. LXX: Audi ergo, Jesu sacerdos magne, et proximi tui qui sedent ante faciem tuam, quia viri τερατοσκόποι, id est, portentorum spectatores sunt, quia ecce ego adducam servum meum Orientem, quia lapis quem dedi ante faciem Jesu super lapidem unum, septem oculi sunt. Nostri in hoc loco arctantur a Judaeis, quod juxta consequentiam textumque sermonis magis debeant Jesum sacerdotem intelligere filium Josedec, quam Dominum Salvatorem. Si enim ad Dominum sermo est, et ad Christum dicitur: Audi, Jesu sacerdos magne: quis est de quo infertur: Ecce ego adducam servum meum Orientem, qui alio nomine lapis appellatur, et datus est coram Jesu, et super hoc lapide septem sunt oculi? Econtrario nostri nituntur asserere, et Jesum sacerdotem magnum, et Orientem, et lapidem, secundum diversas intelligentias Christum appellari. Sed hoc quomodo de ipso [ Al. seipso] dicatur ad eum quasi de altero, exponere difficillimum est. Qui igitur Jesum volunt", + "candidate_score": 0.651433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_444", + "psc_text": "vidit quisquam, praeter eum qui est de Patre (Ibidem, VI): sicut iram ejus et poenitentiam, et animam, et manus, et pedes, et ventrem, et oculos, et caetera corporis membra, pro varietate causarum et sensuum interpretationis accipimus: sic et hoc quod scriptum est, Egredietur Dominus, et praeliabitur, juxta illud accipiendum quod in Abacuc legimus: Egressus es in salutem populi tui, in salutem cum Christo tuo (Abac. III, 13) . Et in Michaea: Quia ecce Dominus egredietur de loco suo, et descendit et calcabit super excelsa terrae, et consumentu 915 montes subtus eum, vallesque scindentur (Mich. I, 3, 4) . In Isaia quoque: Dominus virtutum egredietur, et conteret bellum, et suscitabit zelum, et clamabit super hostes suos cum fortitudine (Isai. XLII, 13) . Egredietur ergo Deus de loco suo, quando quietem et mansuetudinem et clementiam suam pro emendatione peccantium rumpere cogitur: qui cum per naturam dulcis sit, vitio nostro παραπικραίνεται, id est,", + "candidate_score": 0.649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_90_92", + "bdc_text": "Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_500", + "psc_text": "anima mea in atria Domini (Ps. LXXXIII, 1). Et post paululum; Beati omnes qui habitant in domo tua, in saecula saeculorum laudabunt te (Ibid., 5) . Vox enim exsultationis et salutis in tabernaculis justorum (Ps. CXVII, 15) . Et in Proverbiis scriptum reperimus: Domus justorum permanent, et tabernacula eorum, qui recte agunt, stabunt (Prov. II, 21) . De domibus, quod permaneant; de tabernaculis, quod statura sint, pollicetur. Dicit et in alio loco sanctus vir: Unum petivi a Domino, hoc requiram, ut inhabitem in domo Domini omnibus diebus vitae meae, et videam delectationem Domini, et visitem templum ejus (Ps. XXVI, 4) . Qui in istiusmodi habitat tabernaculis, et de tabernaculis ad atria, et de atriis ad domum, et de domo ad templum Domini ire festinat, debet celebrare solemnia tabernaculorum in ligno sapientiae pulcherrimo, 932 de quo in Proverbiis dicitur: Lignum vitae est omnibus qui appropinquant ei, et qui reclinantur super eum,", + "candidate_score": 0.643815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_60_62", + "bdc_text": "Noch im Februar 1546 werden 36 Fähnlein Knechte ( und 4000 Reiter ) erwähnt , die von Graf Otto IV . von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_19", + "psc_text": "austeritatem et correptionem sonat, juxta illud Apostoli: Quid vultis? 783 in virga veniam ad vos (I Cor. IV, 21) ? Et Psalmistae dicentis: Virga tua et baculus tuus, ipsa me consolata sunt (Psal. XXII, 5) . Et est in acerrimo tempore hyemis, qui ab Aegyptiis Mechir, a Macedonibus περίτιος, a Romanis Februarius appellatur. Vicesima quoque quarta mensis dies illustrem noctis umbram significat, deficiente luna in tenebras, et caeco ac perpetuo noctis horrore crescente. Unde congrue qui adhuc in captivitate erant, et majore sui parte in Medis atque Chaldaeis, et Assyriis exsulabant, in secundo anno et undecimi mensis gravissimo frigore, et in vicesima quarta die ejusdem mensis, cernunt Judaico populo quae sequuntur. (Vers. 8 seqq.) Vidi per noctem: et ecce vir ascendens super equum rufum, et ipse stabat inter myrteta, quae erant in profundo, et post eum equi rufi, varii et albi, et dixi: Quid sunt isti, domine mi? Et dixit", + "candidate_score": 0.629952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_60_62", + "bdc_text": "Noch im Februar 1546 werden 36 Fähnlein Knechte ( und 4000 Reiter ) erwähnt , die von Graf Otto IV . von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_148", + "psc_text": "perambulaverunt terram. Et vocavit me, et locutus est ad me, dicens: Ecce qui egrediuntur in terram Aquilonis, requiescere fecerunt spiritum meum in terra Aquilonis. LXX: Et conversus sum, et levavi oculos meos, et vidi: Et ecce quatuor quadrigae egredientes de medio duorum montium, et montes erant montes aenei. In quadriga prima equi rufi, et in quadriga secunda equi nigri, et in quadriga tertia equi albi, et in quadriga quarta equi varii sturnini. Et respondi, et dixi ad angelum qui loquebatur in me: Quid sunt haec, domine? et respondit angelus qui loquebatur in me, et dixit: Hi sunt quatuor venti coeli, qui egrediuntur ut assistant Domino omnis terrae. In quo erant equi nigri, egrediebantur super terram Aquilonis, et albi egrediebantur post eos, et varii exibant in terram Austri, et sturnini egrediebantur, et considerabant ut circuirent terram. Et dixit: Ite et circuite terram, et circuierunt terram: et clamavit, et locutus est ad", + "candidate_score": 0.629595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_19_21", + "bdc_text": "August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum . Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_51", + "psc_text": "Et de quo Pater loquitur: Hic aedificavit civitatem meam (Heb. XI) , cujus artifex et conditor, Deus est. Hic et ab Ezechiele cernitur, habens funiculum in manu, et calamum 793 ad mensuram cubiti virilis, ut metiatur Jerusalem, cujus descriptionem, id est, latitudinem, et longitudinem, idem propheta mystico sermone prosequitur (Ezech. XL). Quidam putant hoc ex parte completum sub Zorobabel, et Jesu, et Esdra, et Nehemia, et caeteris ducibus sive regibus, qui usque ad adventum Domini Salvatoris populum rexerunt Israel. Alii vero, et maxime Judaei in mille annorum regno interpretantur, corporales corporalia requirentes. Nostrorum autem plerique referunt ad coelestem Jerusalem, et hanc dicunt iterum exstruendam, quae ruina animarum peccatricum fuerat destituta. Hoc haeretici suspicentur. Caeterum nos montem Sion, et matrem primitivorum atque sanctorum interpretemur Ecclesiam, quae aedificata est in passione Domini et resurrectione, et quotidie aedificatur ab eo qui novit mensuras, et merita singulorum. Quod de Ecclesia diximus, potest et de", + "candidate_score": 0.624998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_92_94", + "bdc_text": "et Pellicanum . Basileę , 4 . septembris anno 1545 .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_151", + "psc_text": "Aquila κρατεροὺς, Septuaginta ψαροὺς transtulerunt, in Hebraico scriptum est AMASIM ( ). Et quaedam exemplaria male habent πυῤῥοὺς, confundentia colorum differentias atque regnorum, cum πυῤῥοὶ, id est, rufi, non AMASIM, sed ADAMIM ( ) appellentur. Propheta ergo quaerente quid sibi vellent significare quae cerneret, Angelus qui loquebatur in eo, respondet, et narrat quatuor esse ventos coeli, id est, quatuor plagas mundi, quae Graeci vocant κλίματα, qui assistant et pareant Domini voluntati. Nihil enim haec quatuor regna, quae diximus, absque Domini voluntate fecerunt. In qua erant equi nigri, egrediebantur, inquit, in terram Aquilonis. Quam pulchre quadriga prima in qua erant equi rufi praetermittitur, quid et secunda et tertia fecerint quartaque describitur. Jam enim eo tempore, quo haec propheta referebat, regnum praeterierat Babylonium, et omnem Asiam Medorum potentia possidebat: sub quorum rege Dario, anno ejus secundo, mense undecimo ( Al. decimo), qui appellatur SABAT ( ), vicesima quarta die mensis, omnia quae", + "candidate_score": 0.607864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_74", + "bdc_text": "in nos iam fuisse collectum et non procul ab Alpibus consedisse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Zachariam_window_450", + "psc_text": "montium meorum: quoniam conjungetur vallis montium usque ad proximum, et fugietis sicut fugistis a facie terraemotus in diebus Osiae regis Juda, et veniet Dominus Deus meus: omnesque sancti cum eo. LXX: Et inclinabit media pars montis ad Aquilonem, et media pars ejus ad Austrum. Et obturabitur vallis montium meorum, et adjungetur vallis montium usque ad Asael: et replebitur sicut repleta est a facie terraemotus in diebus Osiae regis Juda, et aderit Dominus Deus meus, et omnes sancti cum eo. Pro eo quod nos diximus, fugietis, LXX et reliqui interpretes ἐμφραχθήσεται, id est, obturabitur, sive replebitur, transtulerunt. Et pro eo quod nos posuimus, quoniam conjungetur vallis montium usque ad proximum; pro proximo, LXX Asael transtulerunt: Aquila ipsum verbum Hebraicum posuit ASEL ( ) per e bre vem litteram ( ἀζέλ), Theodotio per extensam ( ἀζὴλ); solus 917 Symmachus proximum interpretatus est, quem et nos secuti sumus. Dicamus παραφραστικῶς ut possint patere", + "candidate_score": 0.593684, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.68167, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.68167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "Leo. Hac autem in re vetusti catalogi episcoporum Ecclesiae Ravennatis difficultatem afferent: vetusti, inquam, qui apud Agnellum a Bacchinio primum editum legi possunt; nam recentiores apud Rubeum et Ughellum etsi in re praesenti non obsint, antiquum tamen ordinem deseruere ex arbitrio, ut cum quibusdam praejudiciis nonnulla posterius detecta monumenta conciliarentur. In antiquis autem illis catalogis nullus quidem Leo hujus aevi episcopus reperitur; at Neo praecessor fit S. Petro Chrysologo, cum ex hac epistola posterior esse deberet. Ut autem haec difficultas tollatur, duo in his catalogis distinguenda sunt, ordo episcoporum, et tempus at gesta quae iisdem tribuuntur. Ordo catalogorum veterum, quoad priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis", + "candidate_score": 0.678323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_69_71", + "bdc_text": "Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 . Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. . Quod si verum est , ego quidem admiror .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.670341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_70_72", + "bdc_text": "Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. . Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_930", + "psc_text": "constat agitatum; quodque vestra clementia amore veritatis catholicis adfutura, aliud statuendo cassavit, gloriosissime imperator. CAP. II. Unde per ipsum Dominum nostrum Jesum Christum, qui regni vestri est auctor et rector, obtestor et obsecro clementiam vestram ut in praesenti synodo fidem quam beati Patres nostri ab apostolis sibi traditam praedicarunt, non patiamini quasi dubiam retractari; et quae olim majorum sunt auctoritate damnata, redivivis non permittatis conatibus excitari; illudque potius jubeatis ut antiquae Nicaenae synodi constituta, remota haereticorum interpretatione, permaneant. Nec me quoque, ut voluit vestra clementia, ab illo credatis abesse concilio, cum in his fratribus quos direxi, id est Paschasino et Lucentio episcopis, 1065 Bonifacio et Basilio presbyteris, sed et in fratre meo Juliano, quem eorum volui esse participem, etiam mea sit aestimanda praesentia. Quos, auxiliante Christo, ita acturos esse confido, ut ea quae Domino nostro placeant, decernantur, accedente pietatis vestrae studio, quod et paci prosit, et religioni, et custodiae veritatis.", + "candidate_score": 0.663262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78_80", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) : \"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit . Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_748", + "psc_text": "Leo habuit illum tractatum, cujus gratia Petronium et Regulum Gallicanos diu se retinuisse scribit epist. 67, ad Ravennium, in quam vide annot. 2 (885 d). Haec quidem Anatolii causa adeo magnum pontifici negotium facessivit, ut quatuor legatos eligendos, instruendos, atque Constantinopolim transmittendos crediderit, quod non exiguam in respondendo dilationem flagitabat: unde nihil mirum si epistolae 69, 70 et 71 quibus hac de ordinatione respondet, datae fuerint mense Julio anni 450. Interim hoc fragmentum excerptum ex Anatolii epistola, quae statim post ejus ordinationem ante finem anni 449 exarata fuit, cum certa dies ac mensis lateat, praemittendum censuimus epistolae Leonis ad Theodosium, quae die 25 Decembris signatur. EPISTOLA LIII, seu EPISTOLAE ANATOLII CONSTANTINOPOLITANI EPISCOPI AD S. LEONEM FRAGMENTUM. De ordinatione sua. 954 Ex epistola ANATOLII Constantinopolitani ad LEONEM Romanum. Etenim piissimus et Christi amans noster imperator Theodosius, qui cuncta in secundis post res ad Deum pertinentes ponit, cum sanctissima Constantinopolitana Ecclesia pastore", + "candidate_score": 0.66323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum se post orationem retinens, propter catholicam fidem apud nos deflevit, ipsum similiter 966 summum apostolorum, quem nuper adieramus, testem objiciens, episcoporum multitudine circumseptus, quos ex innumerabilibus civitatibus Italiae pro principatu proprii loci seu dignitate collegit; et verbis permiscens lacrymas, ad communionem sui fletus nostros quoque gemitus provocavit. Non enim modicum detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis", + "candidate_score": 0.661607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_70_72", + "bdc_text": "Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. . Quod si verum est , ego quidem admiror . Certum illud :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "imperatoris religiosissima pietate, quam evidenter apparet ad universalis Ecclesiae firmamentum a Domino praeparatam; ut dum sancto studio pro fide agunt Christiani principes, fidenter pro eorum regno supplicent Domini sacerdotes. Quod ergo necessarium credidit clementissimus imperator, libenter implevi, ut ad omnes fratres, qui Chalcedonensi synodo interfuerunt, scripta dirigerem, quibus placuisse mihi, quae a sanctis fratribus nostris de regula fidei confirmata sunt, demonstrarem: propter eos scilicet, qui ad occasionem velandae perfidiae suae, infirma vel dubia videri volunt statuta concilii, quae nulla sunt consensus mei sententia roborata; cum tamen post reversionem fratrum, quos vice mea miseram, ad Constantinopolitanum episcopum epistolas dederim: ut, si eas publicare voluisset, abunde ex ipsis potuisset agnosci quanto gaudio ea quae de fide synodus sanxerat approbarem. Sed quia in eisdem continebatur quale responsum accepisset ambitio, ignorari voluit quod de fraternis constitutionibus sentiebam, ne simul cognosceretur quod pro inviolabili Nicaenorum canonum auctoritate rescripseram. Unde studeat dilectio tua piissimum principem crebris", + "candidate_score": 0.661027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80_82", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" . ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_651", + "psc_text": "editores Romani notarunt: Hunc canonem simul cum epistola interpres illius temporis Graece reddidit satis deprava um, et mancum, sicut et caeteras etiam ejusdem B. Leonis epistolas, quae in hoc Chalcedonensi concilio sunt insertae. Jam vero Graecam interpretationem cum Latina ejusdem versione primum exhibeamus; dein subjiciemus antiquam editionem Latinam, quae ex mss. collectionis Chalcedonensis prodiit, licet haec pro originali Leonis epistola haberi non possit. EPISTOLA XLIII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 902 Epistola Leonis ad Theodosium divae memoriae, per quam rogavit specialem synodum in partibus Italiae fieri, et nullo alio in loco; propterea quod sit contraria canonibus secunda synodus Ephesina. Gloriosissimo et serenissimo THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium", + "candidate_score": 0.658803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1230", + "psc_text": "ad notitiam meam gloriosissimus imperator jubeat pervenire: quia et ad ipsius et ad omnium salutem pertinet ut Dei cultus nullo errore laedatur. Data XVII kalendas Julii, Opilione viro clarissimo consule. 1234 EPISTOLA CXXIII. AD EUDOCIAM AUGUSTAM. De monachis Palaestinis. SYNOPSIS. I. Rogat ut curam suam reducendis ad fidem et quietem monachis Palaestinis impendat. -- II. Recepta Chalcedonensi synodo tam Eutychen quam Nestorium exsecrentur, si catholici videri volunt. Quid autem profecerit exhortatio Eudociae, ipsius litteris instrui cupit. LEO episcopus EUDOCIAE Augustae. CAP. I. Quanta mihi catholicae cura sit fidei, et qua sollicitudine, in quantum Dominus adjuvat, debeam praecavere ne umquam ab imperitis aut impiis veritatis Evangelio resistatur, pietatem vestram scire non dubito. Et ideo cum salutationis officio, quo semper mihi est vestra honoranda clementia, obsecro Dominum ut me de tua incolumitate laetificet, et causam fidei, in qua quorumdam intra provinciam Palaestinam monachorum fuerant corda turbata, magis magisque per vos faciat adjuvari:", + "candidate_score": 0.657799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_79_81", + "bdc_text": "\"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit . Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" . ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ?", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.65736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80_82", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" . ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.656932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "SYNOPSIS. Gaudet Augustum synodi Chalcedonensis esse custodem, et ab eodem pertinacem et insidiosam haereticorum contentionem compesci postulat. LEO episcopus Romae, LEONI semper Augusto. Licet proxime ad clementiam vestram gemina scripta direxerim, quorum unum debitum salutationis impleret, aliud pro statu Ecclesiae supplicaret, tamen 1306 occasione, quae Deo providente se praebuit, iterari utramque convenit, gloriosissime imperator. Secundum illam ergo fiduciam, quam ex Dei inspiratione universali Ecclesiae praestitistis, ante cujusquam preces constituendo, quod maxime ab omnibus fuerat expetendum, non desinimus gratias agere, et providentiam Dei in fidei vestrae fervore benedicere, qui sancto et catholico spiritu, sicut fratris et coepiscopi mei Anatolii sermone cognovi, ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et", + "candidate_score": 0.656848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.656071, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1574", + "psc_text": "hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes Ravennatem conveniant cum omnibus mss. alterius fontis, de Ravennatensi sede dubitandum non est. Id autem vel maxime ex eo confirmatur, quod codices duo Vindebonenses, qui dissentiunt, aperto errore laborant. Nam Arbonensis episcopatus, qui in ms. Vindeb. Hisp. legitur, ignotus est; Narbonensis vero per hoc tempus non a Leone tenebatur, sed a Rustico, ad quem aliam posteriorem epistolam datam videbimus. Neque moveat quod primus codex Vindebon. puriorem Hispanicam complectatur. Nam licet eatenus sit purior, quod emendationes in Gallicanos codices inductas non recepit, mendosissimus tamen est, mendumque satis prodit in eadem inscriptione episcopatus Arbonensis, quem nemo inveniet. Hoc autem mendum evidentius demonstrant", + "candidate_score": 0.654548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_68_70", + "bdc_text": "Urkunden aus der Reformationszeit , hg. v. Ch[ristian] Gotthold Neudecker , Kassel 1836 , S. 738 ; Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 . Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_168", + "psc_text": "verius Hadrianea appellanda est, cum omnes hi codices ad Hadrianeam collectionem 7 vere pertineant, ad eam scilicet quam aliquot additamentis Dionysiana auctiorem, Hadrianus I pontifex Carolo Magno in usum Occidentalium Ecclesiarum tradidit. Hinc plurima hujus collectionis inveniuntur ubique exemplaria, quae hanc epistolae formam tuentur. Duos tantum codices Thuaneos Gallicanos laudavit Quesnellus; sed multo plures in Galliis diffusos memorat P. Coustantius in praefatione laudata num. 128, inter quos unus est anni 805. Multos item antiquos ipsi Romae vidimus, quos nominavimus in praefat. ad epistolas num. 16. His addi possunt etiam codices collectionis 8, num. 17 indicati, qui Hadrianeam collectionem initio exhibent. 4. Tertia editionis forma ex utraque anteriori conflata, quam editionem mixtam nuncupabimus, aliter in mss., aliter in editis invenitur. In codicibus enim quos vidimus, omissis capitibus 6, 7, 8, et dimidio noni, tota Hadrianea editio primum exhibetur, fere cum chronica notatione Dat. IV idus Augusti. Dein subjiciuntur velut appendix memorata", + "candidate_score": 0.65419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_68_70", + "bdc_text": "Urkunden aus der Reformationszeit , hg. v. Ch[ristian] Gotthold Neudecker , Kassel 1836 , S. 738 ; Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 . Zu dem Pönalmandat als Antwort des Kaisers auf den Protest des Herzogs gegen die Sequestration sowie dessen Reaktion darauf s. ebd. , S. 478 und Anm. 61. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_10", + "psc_text": "describantur, solas tamen antiquas collectiones urgebimus, quae sexto circiter saeculo compactae, majori auctoritate potiuntur, et ex quibus caeterae profectae sunt. 10. Epistola ad Septimum legitur in ms. Vat. Reginae collectionis primae ineunte VI saeculo lucubratae, quae nihil apocryphum praefert; in perantiqua collectione 4 codicum Lucensis et Corbertini; in vetusta collectione 5 et in collectione 8; ac tandem in codice Jesuitarum Parisiensium, qui licet in Conciliis perveniat ad an. 615, cum tamen Catalogum pontificum exhibeat desinentem in Felice successore Hormisdae, haec collectio in ipsa origine sub hoc tempus concinnata, videri potest, cui posteriora documenta subinde accesserint. Mirum autem videtur, Quesnellum hanc Leonis epistolam veluti spuriam repudiasse, nulla habita ratione codicum saltem collectionis 5, quam codicis Romanae Ecclesiae nomine edidit. Is quidem se ab hac objectione subducere potest, eo quod hunc codicem non totum simul compactum putavit, Leonis autem epistolas inter additamenta posterioris temporis retulit. Sed hoc commentitium effugium est, quod nulla", + "candidate_score": 0.653971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80_82", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" . ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ? Mihi nugę videntur .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_172", + "psc_text": "Quesnellus sollicitus de corrigendis ex fide codicum vulgatae S. Leonis editionis erroribus, hanc impressam editionem, quae nullis mss. nititur, repudiavit. Cum vero in ipsis codicibus tantam varietatem perspiceret, nec unum codicem nancisci potuisset, qui aptum omnia conciliandi modum suggereret; primam editionis rationem, quam in antiquioribus collectionibus, et mss. descriptam vidit, retinendam et vindicandam putavit. Secundam vero rationem editionis Hadrianeae eo libentius rejecit, quod in ea nonnullae Romanae sedis praerogativae praeferantur, in quas cum non bene esset animatus, apertam interpolationem, pluresque imposturae gradus in ejus editionis, ut vocat, additamentis videre sibi visus est, quos in notis latissime exposuit. 6. Qui vero non perinde in Romanorum pontificum privilegia infensi, etsi Gallicanis principiis imbuti, Quesnelli notas ad calculos revocarunt, approbandam quidem censuerunt editionem decurtatam primae formae, at non idcirco repudianda credidere Hadrianeae editionis additamenta, nec efficacia et convincentia existimarunt quae contra haec a Quesnello afferuntur. Inter hos Stephanus Baluzius, tom. II Capitularium pag.", + "candidate_score": 0.652118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.651953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_62_64", + "bdc_text": "ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio . Edictum exiisse dicitur adversus Brunsvicensem Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_19", + "psc_text": "epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius agentes serpenti haeresi conniverent. § IV. Diluuntur objecta contra epistolam ad Januarium. 15. Antelmius (Ep. 1, n. 13 et seqq.) opponit epistolae ad Januarium, alienum a disciplina ejus temporis fuisse quod ibidem ex canonibus decernitur, nimirum clericis ab haeresi vel schismate revertentibus ex indulgentia concedi ut in eodem gradu permaneant, nec tamen ad altiora promoveantur. Circa quos, inquit S. Leo, etiam illam canonum constitutionem praecipimus custodiri, ut in magno habeant beneficio, si, adempta sibi omni spe promotionis, in quo inveniuntur ordine stabilitate perpetua maneant, si tamen iterata tinctione non fuerint maculati. Nullam id genus generalem de omnibus haereticis et schismaticis", + "candidate_score": 0.651421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_62_64", + "bdc_text": "ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio . Edictum exiisse dicitur adversus Brunsvicensem Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_52", + "psc_text": "Si enim de praeteritis litteris et de re olim insinuata loqueretur, vi verbi duximus commonendam, omnis rectae syntaxeos ratio posset et haberet exigeret. Id autem si evidens judicetur, epistolam primam ad Januarium traditam non fuisse consequens fit. Ita enim Leo indicat se duxisse eum nunc monere, ac si antea de eadem re numquam monuerit. Igitur epistola prima, in qua eadem monitio fusius ingeritur, non ad Januarium, sed ad aliquem ejus praedecessorem tradita dici debet. 25. Ex his porro tempus duarum sequentium epistolarum elicitur, et cur ab his initium duxerimus, manifestum fiet. Annus 444, cui has epistolas auctoritate libri de Promissionibus adjudicavit Quesnellus, explicato eodem testimonio et auctoritate Photii satis revincitur. Multo autem magis repellitur opinio Antelmii, qui easdem epistolas attribuit anno 447. Non leve in speciem videri potest illud cui potissimum insistit Antelmius epist. 1 num. 11 pag. 7, nimirum in epistola ad Aquileiensem episcopum, c. 1 mentionem fieri decretorum", + "candidate_score": 0.650954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les r��gnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.649717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_65_67", + "bdc_text": "von Braunschweig- Wolfenbüttel . a cęsareKarl V . graviter irritato literis non ferendis , quibus hic adpellatus est violator pacti , defensor hęreticorum et nescio quibus aliis titulis admodum turbulentisZu Mandaten des Kaisers gegen Herzog Heinrich , die offenbar auf Bitten der Schmalkaldener erlassen wurden , besonders zu einem kaiserlichen Pönalmandat , s. Ißleib 23 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_422", + "psc_text": "ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. I. Jam olim praescriptum esse docet contra errores incarnationem Verbi impugnantes; nec discatiendam esse, sed cum honore et timore credendam. --II. Suadet Eutychi ut Romani pontificis scriptis obedienter attendat, quia Petrus suae sedis rectores dirigens, praestat quaerentibus fidei veritatem. 775 Dilectissimo filio et merito honorabili EUTYCHI presbytero PETRUS episcopus. CAP. I. Tristis legi tristes litteras tuas, et scripta moesta moerore debito percurri; quia sicut nos pax Ecclesiarum, sacerdotum concordia, tranquillitas plebis, gaudere facit gaudio coelesti, ita nos affligit et dejicit fraterna dissensio, praesertim cum talibus oriatur ex causis. Triginta annis humanae leges humanas adimunt quaestiones, et Christi generatio, quae", + "candidate_score": 0.647458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.647038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77_79", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 . Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) : \"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1580", + "psc_text": "successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem missam, sed ad Ravennium Arelatensem, cui aliae ejusdem pontificis epistolae per hoc tempus datae fuerunt; cum de Galliis vastatis ab Attila constet, et de captivis inde deductis, qui ad patriam rediere, ut in hac epistola traditur. Dein ut duobus aliis monumentis satisfaceret, duos episcopos laudatis catalogis adjiciendos credidit, nimirum alterum Joannem, qui sub Simplicio, et tertium Petrum, qui sub Symmacho vixerit; ac si Agnellus et alii veterum catalogorum scriptores in Joanne Angellopte et Petro secundo duos Joannes et duos Petros confuderint. Haec omnino arbitraria inducat oportet, qui de rebus ac temporibus perperam attributis non suspicatur. 5. Ravennium quidem Arelatensem inscriptioni", + "candidate_score": 0.646185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_66_68", + "bdc_text": "a cęsareKarl V . graviter irritato literis non ferendis , quibus hic adpellatus est violator pacti , defensor hęreticorum et nescio quibus aliis titulis admodum turbulentisZu Mandaten des Kaisers gegen Herzog Heinrich , die offenbar auf Bitten der Schmalkaldener erlassen wurden , besonders zu einem kaiserlichen Pönalmandat , s. Ißleib 23 ; Urkunden aus der Reformationszeit , hg. v. Ch[ristian] Gotthold Neudecker , Kassel 1836 , S. 738 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_422", + "psc_text": "ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM. SYNOPSIS. I. Jam olim praescriptum esse docet contra errores incarnationem Verbi impugnantes; nec discatiendam esse, sed cum honore et timore credendam. --II. Suadet Eutychi ut Romani pontificis scriptis obedienter attendat, quia Petrus suae sedis rectores dirigens, praestat quaerentibus fidei veritatem. 775 Dilectissimo filio et merito honorabili EUTYCHI presbytero PETRUS episcopus. CAP. I. Tristis legi tristes litteras tuas, et scripta moesta moerore debito percurri; quia sicut nos pax Ecclesiarum, sacerdotum concordia, tranquillitas plebis, gaudere facit gaudio coelesti, ita nos affligit et dejicit fraterna dissensio, praesertim cum talibus oriatur ex causis. Triginta annis humanae leges humanas adimunt quaestiones, et Christi generatio, quae", + "candidate_score": 0.646135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_12_14", + "bdc_text": "librum fert Buceri contra Cochlęum Martin Bucer , De concilio , et legitime iudicandis controversiis religionis criminum , quae in Mart . Bucerum Joh. Cochlaeus . . . perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.645993, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.645597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77_79", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 . Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) : \"XVI milia peditum , equitum vero 500 conscribit pontifex , quibus Octavium [Ottavio Farnese ] nepotem , Camerti [ Camerino , Prov. Macerata , Italien] ducem , prefecit , Allexandrum ( sic ) Vitellum [ Alessandro Vitelli]peditibus , Baptistam vero Savellum [ Giovanni Battista Savelli ] equitibus preposuit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.644997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_23_25", + "bdc_text": "„Scribam , ni tempus prohibeat. “ Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_954", + "psc_text": "Se cum suis Eutychianorum damnationi subscribere profitetur. Domino sancto et beatissimo Patri LEONI EUSEBIUS Mediolanensis episcopus. CAP. I. Reversis, Domino annuente, fratribus nostris, quos ad Orientem fidei causa sollicite provida beatitudo vestra direxerat, decursisque litteris quas per eos tua sanctitas destinavit, omni exsultatione in Christo relevatus sum, quod effectum commissae sibi legationis eosdem reportasse vestra pagina designavit. Nec mirum quod Dominus noster Jesus Christus catholicae fidei, quam tenemus, majestatis sua gratiam custodiamque praestiterit: quando vos idoneos cultus sui assertores in apostoli sui sede praesulem collocavit, qui et recta sentire de incarnationis Dominicae sacramento, et eadem potestis rectius custodire. CAP. II. Admonitis ergo fratribus et coepiscopis meis, habitoque conventu, vestrarum formam 1081 tenuimus litterarum. Nam recensita epistola beatitudinis vestrae in sacerdotum Domini concilio, quam sanctus frater et coepiscopus noster Abundantius, et compresbyter meus Senator detulerant, agnitaque eorum narratione, sicut scripta vestra signaverant, rerum gestarum ordine continuo requisita est recitataque epistola, quam", + "candidate_score": 0.644403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_49_51", + "bdc_text": "Varia fama est : quidam putant Lotharingiam a Caesare occupandam , priusquam ille de Gyss praeoccupet . Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.643387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_8_10", + "bdc_text": "Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius ' Gesundheitszustand s. oben Nr. 2214 , 24f; 2228 , 18. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1128", + "psc_text": "baptismi gratiam, sed etiam per poenitentiae medicinam spes vitae reparetur aeternae, ut qui regenerationis dona violassent, proprio se judicio condemnantes, ad remissionem criminum pervenirent: sic divinae bonitatis praesidiis ordinatis, ut indulgentia Dei nisi supplicationibus sacerdotum nequeat obtineri. Mediator enim Dei et hominum homo Christus Jesus hanc praepositis Ecclesiae tradidit potestatem, ut et confitentibus actionem poenitentiae darent, et eosdem salubri satisfactione purgatos, ad communionem sacramentorum per januam reconciliationis admitterent. Cui utique operi incessabiliter ipse Salvator intervenit, nec umquam ab his abest quae ministris suis exsequenda commisit, dicens: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) : ut si quid per servitutem nostram bono ordine et gratulando impletur effectu; non ambigamus per Spiritum sanctum fuisse donatum. CAP. III. Si autem aliquis eorum pro quibus Domino supplicamus, quocumque interceptus obstaculo, a munere indulgentiae praesentis exciderit, et priusquam ad constituta remedia perveniat, temporalem vitam humana conditione finierit, quod manens", + "candidate_score": 0.639734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed ea separatim edita et inserta occurrant in nonnullis antiquis Latinorum collectionibus, nimirum in collect. 5 Quesnelliana cap. 41, ubi ea descripta reperies tomo tertio, et in mss. collect. 3 cap. 82, nec non in codice Veronensi 38 cap. 37, satis probabile est solos Graecos, qui ea simul allata et allegata acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia", + "candidate_score": 0.638727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13_15", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1371", + "psc_text": ". . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam Dyrrachenum, qui accuratius in inscriptione nostri codicis Ratisponensis nominantur. Ex Grimanico vero codice illud elicimus, in exemplo epistolae 150 ad Euxitheum caeterosque metropolitas Illyrici postremae periodo insertas fuisse voces per Illyricum; quae cum Juvenali Jerosolymitano nequaquam conveniant, in epistola ad eumdem certissime defuerunt, et idcirco Juvenalis nomen in inscriptione ejusdem epistolae delendum credidimus. 2. Eaedem duae epistolae suspectae fidei fuerunt Pagio ad an. 457, n. 7, sicut etiam epistola 153, ob imploratum auxilium Patricii Asparis, quae duo nomina separatim posita in epist. 149 et 150 pro duabus personis accepit, primum filii, alterum patris, cum tamen unum Asparem significent, qui patricii", + "candidate_score": 0.637851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_10_12", + "bdc_text": "2228 , 18. . SaxoUnbekannt. , qui meas reddit , Argentina venit ; librum fert Buceri contra Cochlęum Martin Bucer , De concilio , et legitime iudicandis controversiis religionis criminum , quae in Mart . Bucerum Joh. Cochlaeus . . .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_472", + "psc_text": "acceperant in Constantinopolitano conventu exemplaria scripsisse, in quibus ea epistola una cum testimoniis legeretur, ac exinde in Graecos codices ante gesta Chalcedonensia utraque simul traduxisse. Ex his autem apparet quam perperam P. Garnerius horum testimoniorum collectionem Theodoreto tribuerit, de quo tamen plura in observationibus ad notam ultimam Quesnelli. Inter testimonia autem a Leone collecta primo loco occurrunt tria satis prolixa sumpta ex Hilario; et hunc quidem Latinum scriptorem Graecis antea incognitum, ex notitia testimoniorum Leonis inter Patres catholicae fidei assertores praecipuo honore in Chalcedonensi synodo a Cecropio Sebastopolitano episcopo allegatum credimus (Act. 2, tom. IV Concil. pag. 1207). EPISTOLA XXVIII. AD FLAVIANUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM CONTRA EUTYCHIS PERFIDIAM ET HAERESIM, SYNOPSIS ( Ex collectione Hispanica ). Quod ignorantia sanctarum Scripturarum Eutychen haereticum fecerit. --II. Contra eos qui in duos filios dispensationis Dominicae mysterium scindere moliuntur. --III. Contra eos qui passibilem Divinitatem unigeniti Filii Dei audent asserere. --IV. Contra eos qui in", + "candidate_score": 0.637203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_69", + "bdc_text": "Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_30", + "psc_text": "nonne certam praesumit constitutionem expressam in epistola 18 ad Januarium, ne ejusdem generis clerici suis ordinibus reformati ad altiorem ordinem sinantur ascendere? Specialis vero dispensatio, ubi peculiaris incidit causa, generali constitutioni non derogat. Si quae alia similia exempla proferrentur, ad dispensationem similiter revocanda essent. Quae vero Antelmius producit, sunt de receptis in eodem ordine, non autem de promotis ad altiorem; uti illa duo de Maximo et Donato episcopis, quorum est mentio apud Leonem epist. 12, num 12, cap. 6, nec non alterum de Donatistis apud Augustinum epist. 43, n. 16. Quod autem de Meletianis ingerit ex epistola synodi Nicaenae apud Theodoretum lib. I c. 8 et 9, id solum probat, clericos a Meletio ordinatos, qui in suum gradum ita fuerant recepti, ut post clericos ordinatos a legitimo episcopo, omni auctoritate his reservata, infimum locum tenerent, post illorum mortem in ipsorum locum et auctoritatem subrogari potuisse, si quaedam circumstantiae id flagitarent:", + "candidate_score": 0.636256, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.635868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_69", + "bdc_text": "Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1578", + "psc_text": "priorum saeculorum episcopos cum derivatus fuerit ex antiquissimis diptychis quae in quibusque Ecclesiis jamdiu custodita fuere, nisi quid omnino evidens cogat, retinendus est. Tempus autem et gesta singulis episcopis ascripta, cum ex diptychis, in quibus sola episcoporum nomina describebantur, sumi nequiverint, ex auctorum medii aevi arbitrio, vel etiam ex vulgatis quibusdam praejudiciis pendent, quae in rebus antiquis minimi habenda sunt. Hinc plures fabellae ejusmodi catalogis inveniuntur nonnumquam insertae, quae eruditorum calculis reprobantur; et alia incerta vel contradictoria identidem deteguntur, cum certiora antiqua monumenta in lucem prodeunt. Id cum exploratum sit in catalogis aliarum Ecclesiarum, tum praesertim in Ravennatibus evidentissimum probavimus lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in", + "candidate_score": 0.6358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_69", + "bdc_text": "Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.635762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13_15", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.635507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.635417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1572", + "psc_text": "episcopi, et in episcopalis sedis nomine variat. Nam exemplaria Vat. Hisp. et Isid. cum mss. collect. 12, 20, 21, 22 et 23, Leonem Ravennatem, vel Ravennensem, aut Ravennatensem episcopum praeferunt. Codices vero collect. 11 et 24 cum exemplaribus Merlini atque Sichardi, Neonem, Neonium, vel Neoniam, itidem Ravennatem exhibent. Tres codices a Quesnello allegati not. 1, in quibus Neonae, vel Neoniae legitur, ad collectionem 24 pertinere cognovimus. Isidori autem editio ab eodem laudata Merlini exemplum innuit, quod in hac epistola, ut et in nonnullis aliis, accedit ad lectiones collectionis 24. Cum porro codices hactenus cogniti istis essent similes, qui in Ravennati sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem.", + "candidate_score": 0.635004, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.634447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13_15", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.634165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.63279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1591", + "psc_text": "rectissime insculptam probat an. 445. Porro idem Hermes in exordio epistolae Leonis ad Rusticum Archidiaconus dicitur. Haec ergo epistola post eam inscriptionem seu post an. 445 exarata fuit, cum Hermes a diaconatu ad archidiaconatum provectus fuisset. 3. Dein licet Africana Vandalorum persecutio efferbuerit post an. 439, Mauritania tamen in Romanorum potestate perstitit usque ad Valentiniani mortem, quae incidit in an. 455. Igitur si ii qui de Mauritania in Gallias venerunt, persecutionis causa, ut opinatur Quesnellus, transmisere, id post an. 455 statuendum esset. 4. Verum ad exsufflandam Quesnelli conjectationem, et ad statuendum verum tempus hujus epistolae, alia apertiora et luculentiora ex ipsis Rustici Inquisitionibus suppetunt. Non solum enim inquisit. 18 de his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt sermo est, sed etiam inquisit. 17 de his qui parvuli ab hostibus capti sunt, et postea ad Romaniam venerint; et inquisit. 19 de his qui parvuli . . . . a gentilibus", + "candidate_score": 0.632407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13_15", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua", + "candidate_score": 0.632406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_13_15", + "bdc_text": "perscripsit , confutatio , Straßburg , Johann Knobloch d.J . und Georg Messerschmidt , 1545 ( BucerBibl , Nr. 151 ; VD 16 B 8858 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_459", + "psc_text": "Antiquis monachorum Ritibus, lib. III, c. 2. Ex hujusmodi autem Lectionariis traducta fuit in aliquot collectiones Sermonum S. Leonis, quae ex Lectionariis originem ducunt. 4. Cum Gennadius, c. 70, Leonem inter ecclesiasticos scriptores retulit, hujus tantum epistolae fecit mentionem, eo quod haec super omnia ejus opera vulgatissima esset. Hinc autem eum certum ejusdem epistolae auctorem procul dubio existimavit. Quod si vulgatae ejusdem editiones Miraei, Fabricii atque Vallarsii, c. 84, in Prospero habent: Epistolae quoque papae Leonis adversus Eutychen de vera Christi Incarnatione ad diversos datae, et ab ipso dictatae dicuntur, corruptam lectionem et fucum facere, et legendum ei, id est Prospero, ab ipso scilicet Leone dictatae, Quesnellus contendit; Prosperum enim Leonis notarium fuisse Ado in Chronico scripsit. At emendatiores editiones et mss. nec et, nec ei praeferre, sed tantum ab ipso dictatae creduntur, pronuntiat Antelmius, epist. 2, n. 28 et 30. In ms. quidem antiquissimo capituli Veronensis, signato num. 46,", + "candidate_score": 0.632173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.631387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_912", + "psc_text": "et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu, et didicimus, et docemus. Per hos ergo, frater charissime, cum testimonio nostro ad propria revertentes, dilectioni tuae nostra scripta direximus, fidenter hortantes ut qui gratia apostolicae communionis ornantur, etiam tuo favore per omnia se gaudeant adjuvari. Data decimo tertio kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. ADMONITIO in epistolam sequentem, et in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit,", + "candidate_score": 0.629738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.629661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1375", + "psc_text": "ad Basilium Antiochenum dirigeret, haec proculdubio una cum ipsis ad Aetium litteris transmissa fuit, ac proinde eodem die ex Leonis more signata, nimirum kalendis Septembris. Praeterea ex eadem ad Aetium epistola discimus alias litteras simul missas fuisse ad imperatorem, ad Asparem et alios. Habemus autem epistolam 148 ad imperatorem Leonem, epist. 151 ad Anatolium, et 152 ad Julianum; cumque hae omnes kal. Septembris notentur, nihil dubium est quin duae etiam sequentes eadem die signatae fuerint, uti sane ex Ratisponensi emendavimus. 1309 EPISTOLA CXLIX. AD BASILIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. SYNOPSIS. I. Praemissa de non misso ordinationis nuntio querela, hortatur ut resistat Eutychianorum furori, qui caeso apud Alexandriam Proterio episcopo, synodum novam, posthabita Chalcedonensi, instaurari poscebant. --II. Leone imper. laudato, omnia in episcoporum constantia posita esse asserit, ne novi tractatus ineantur. LEO BASILIO episcopo Antiocheno. CAP. I. Ordinationem quidem dilectionis tuae secundum ecclesiasticum morem tuo vel fratrum nostrorum provincialium episcoporum debueramus sermone cognoscere;", + "candidate_score": 0.628878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1573", + "psc_text": "sede conveniunt, de solo nomine episcopi dubitari potuit. Nos vero duos Vindebonenses vetustos libros invenimus, in quibus Leonis quidem nomen retinetur, at episcopalis sedes maxime discrepat. Nam exemplum Vindebonense, quod puriorem Hispanicam collectionem continere alibi diximus, ad Leonem Arbonensem in titulo prodit, et in inscriptione, Leo Leoni episcopo Arbonensi salutem. Aliud vero exemplum Vindebon. collect. 5 signatum num. 42, cui aliquot epistolae insertae fuerunt ex collectione Hispanica, hunc titulum suggerit: Ad Leonem Narbonensem episcopum. 2. Ut autem in tanta varietate codicum et collectionum facilior solutio sit, animadvertimus duplicem esse fontem unde haec epistola sumpta fuit, nimirum collectionem Hispanicam, ex qua hanc epistolam derivarunt auctores collect. Isid. 12, 20, 21, 22 et 23, et exemplum aliud, ex quo eamdem sumpsere auctor collect. 24, Merlinus atque Sichardus. Variantes enim quas relegentes ipsam epistolam in iisdem mss. invenimus, hanc duplicem originem ostenderunt. Cum vero quoad episcopalis sedis nomen plures codices prioris originis signantes", + "candidate_score": 0.628523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_23_25", + "bdc_text": "„Scribam , ni tempus prohibeat. “ Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1089", + "psc_text": "ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέρως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ ἐμοῦ πράττοντες, ἀντέβησαν, ἀπὸ τῆς παρανόμου τόλμης κᾂν ἐκ τῆς αὐτῶν ὤφειλεν ἀργῆσαι ἀντιλογίας· καὶ γὰρ καὶ της ὑμετέρας εὐσεβείας αἱ συλλαβαὶ, καὶ τὰ αὺτοῦ γράμματα σημαίνει τοὺς πρεσβευτὰς τῆς ἀποστολικῆς καθέδρας, καθῶς ἐχρῆν, δικαιοτάτῃ ἀντιῤῥήσει ἀντιβεβηκέναι, ὥστε μὴ παραίτησιν ἔχειν τὴν ἐπιχείρησιν, ἥτις ἑαυτὴν οὐδὲ ἐκτυπωθεῖσα ἐπέσχεν. Ὅθεν ἐπειδὴ ἁρμόζει τῇ ἡμετέρᾳ πίστει καὶ δόξῃ, ἵνα καθ' ὃν τρόπον αἱ αἱρέσεις δι' ὑμῶν, τοῦ Θεοῦ πράττοντος οὕτω καὶ πᾶσα ἀμβιτίων ἐκκοπείη· ὅπερ καὶ τῆς Χριστιανῶν ἐστιν εὐδοκιμήσεως, καὶ τῆς βασιλικῆς. Καὶ ὁ προλεχθεὶς ἐπίσκοπος φειδέσθω τέρων προνοήσει τῆς εἰρήνης, καὶ μὴ ἐξεῖναι ἑαυτῷ πάντα ἀπολαμβανέτω. Ἐπειδήπερ τῆ Ἀντιοχέων ἐκκλησίᾳ", + "candidate_score": 0.627234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.626985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_828", + "psc_text": "Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te cupimus ad omnium fratrum et consacerdotum nostrorum notitiam pervenire, charissime; hoc dilectioni tuae specialiter delegantes, ut sollicitudine vigilantiae tuae epistola 1001 nostra, quam ad Orientem pro fidei defensione direximus,) vel sanctae memoriae Cyrilli, quae nostris sensibus tota concordat, universis fratribus innotescat: ut certiores effecti contra eos qui incarnationem Domini pravis persuasionibus aestimant temerandam, spirituali se virtute praemuniant. Habes probabilem facultatem, qua cunctis Ecclesiis et Deo nostro episcopatus tui possis commendare primordia, si haec ita, ut credimus atque mandavimus, impleveris, frater charissime. Quae autem committenda litteris non fuerunt, cum praedictorum filiorum nostrorum insinuatione didiceris, Domini fretus auxilio efficaciter, 1002 ut diximus,", + "candidate_score": 0.626699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_43", + "psc_text": "collectionem 8 referentibus haec epistola legitur, nullum Januarii vestigium apparet. Hinc ergo cognoscimus in mss. hujus collectionis Januarii nomen omnino defuisse, ut in Vat. 5845; dein fuisse superadditum, ut in Vallicellano; tandem in textum irrepsisse, ut in Vercellensi, ac in Vat. 1353. Cum vero auctor collectionis 23, quae continetur in Ottoboniano 297, priores epistolas 15 ex codicibus collectionis 8 eodem ordine ad verbum descripserit; dum Januarii nomen inseruit, codice usus fuit laudatae collectionis 8 qui hoc nomen insertum vel superadditum habebat: unde tota hujus nominis auctoritas revocatur ad solam collectionis 8, quam tamen in ipsa origine hoc nomine caruisse ostendimus, ut eodem sane carent caeteri codices ac praesertim vetustis simarum omnium collectionum. Hinc ms. Florentin. S. Marci collectionis 13, ob Leoninas epistolas aliis nominibus insignis, ut videbimus in Admonit. ad epist. 12, sic epistolam, de qua agimus, inscribit: Leo Urbis Romae episcopus . . . . . Aquileiensi episcopo; ubi", + "candidate_score": 0.626201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_644", + "psc_text": "testatur. At hoc in hypothesi ejusdem chronicae notationis in utraque epistola satis ingeniose dictum videri potest, non tamen probabiliter, verisimillimum enim est Leonem ad Pulcheriam misisse exemplar, quod originali ad Theodosium tradito responderet. Hypothesim vero ejusdem diei in epistola signati, ex Latino textu pendet, quod non esse proprium hujus epistolae, sed ex epist. 44 sumptum jam demonstravimus. Repudiata vero hac hypothesi id ita evenisse conjici potest. S. pontifex primo scripsit epistolam 43. Haec sane in omnibus tum Venetis, tum Vaticanis Graecis codicibus, nec non in illis quos vetus interpres Latinus, seu Rusticus vidit, primo loco constanter describitur ante epistolam 44, quod anterioris temporis indicium est; at post aliquot dies; cum jam discessissent ii quibus epist. 43 tradita fuerat, eamdem S. Leo aliquibus mutatis, ac pluribus additis, renovavit, aliisque tradidit perferendam, ita ut, priori, si fieri posset, revocata vel suppressa, hanc Theodosio offerrent; ejusdemque exemplum litteris ad Pulcheriam scriptis junxit. Ita", + "candidate_score": 0.625624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_58_60", + "bdc_text": "PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 . Noch im Februar 1546 werden 36 Fähnlein Knechte ( und 4000 Reiter ) erwähnt , die von Graf Otto IV .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1594", + "psc_text": "circa an. 442 haud scripsisset, ut videtur, Rusticus inquisit. 19, quod ad Romaniam adhuc juvenes venerint. Hunni pariter adversus Gothos pugnarunt in Galliis an. 437 et 439. Sed tum auxiliares fuerunt Romanorum, non hostes. De gentilibus autem hostibus Rusticus loquitur, et de captivis qui adhuc juvenes ex hostibus in Romaniam redierunt. Aequius igitur intelligitur Hunnorum irruptio in Gallias an. 451, cum non auxiliares, sed hostes adversus Aetium Romanorum ducem dimicarunt. Si vero de parvulis hoc bello captis inquisitiones Rustici accipiendae credantur, ut congruum tempus relinquatur quo iidem parvuli a gentilibus capti juvenes in patriam remeaverint, haec epistola alfigi nequit an. 452. 5. Probabilius autem anno circiter 458 collocanda videtur. In primis enim in duabus epistolis anni 458, altera 159, ad Nicetam Aquileiensem cap. 5, altera 166, ad Neonem Ravennatem, cap. 1, mentio occurrit de Romanis ab infidelium captivitate ad sua redeuntibus, quorum alii dubium injecerant de baptismate, de idolothytis alii,", + "candidate_score": 0.625371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_64", + "bdc_text": "Edictum exiisse dicitur adversus Brunsvicensem Herzog Heinrich d. J .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_19", + "psc_text": "epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius agentes serpenti haeresi conniverent. § IV. Diluuntur objecta contra epistolam ad Januarium. 15. Antelmius (Ep. 1, n. 13 et seqq.) opponit epistolae ad Januarium, alienum a disciplina ejus temporis fuisse quod ibidem ex canonibus decernitur, nimirum clericis ab haeresi vel schismate revertentibus ex indulgentia concedi ut in eodem gradu permaneant, nec tamen ad altiora promoveantur. Circa quos, inquit S. Leo, etiam illam canonum constitutionem praecipimus custodiri, ut in magno habeant beneficio, si, adempta sibi omni spe promotionis, in quo inveniuntur ordine stabilitate perpetua maneant, si tamen iterata tinctione non fuerint maculati. Nullam id genus generalem de omnibus haereticis et schismaticis", + "candidate_score": 0.624299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.62375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_651", + "psc_text": "editores Romani notarunt: Hunc canonem simul cum epistola interpres illius temporis Graece reddidit satis deprava um, et mancum, sicut et caeteras etiam ejusdem B. Leonis epistolas, quae in hoc Chalcedonensi concilio sunt insertae. Jam vero Graecam interpretationem cum Latina ejusdem versione primum exhibeamus; dein subjiciemus antiquam editionem Latinam, quae ex mss. collectionis Chalcedonensis prodiit, licet haec pro originali Leonis epistola haberi non possit. EPISTOLA XLIII. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 902 Epistola Leonis ad Theodosium divae memoriae, per quam rogavit specialem synodum in partibus Italiae fieri, et nullo alio in loco; propterea quod sit contraria canonibus secunda synodus Ephesina. Gloriosissimo et serenissimo THEODOSIO imperatori LEO episcopus. Antea et ab initio in iis quae factae sunt synodis tantam nos accepimus fiduciam a sanctissimo Petro et principe apostolorum, ut potestatem habeamus et veritatis vindicandae pro nostra pace, et nemini ipsam liceat, cum munita adeo sit, concutere, dum sine mora laesio removetur. Quoniam igitur concilium", + "candidate_score": 0.623451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_913", + "psc_text": "in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit, in hanc diem unanimi consensu statuendam studium intendit. Novem praeterea ejusdem pontificis epistolas subsequentibus annis in eamdem rem exaratas habemus, praeter alias non paucas, quae desiderantur; et unam Proterii Alexandrini ad eumdem pontificem, quas suis locis dabimus. 2. Ex laterculo Paschali Theophili Alexandrini annorum centum, quod ex cyclis quinque decemnovennalibus, et annis quinque constabat, Pascha an. 455 affigebatur VIII kal. Maias. Ex cyclo autem Latinorum annorum LXXXIV ascribebatur XV kal. ejusdem mensis, ac propterea octo dierum discrimen intercedebat. Hoc autem discrimen oriebatur ex lunae saltibus, quos Latini crebriores, Alexandrini autem rariores admittebant. Cum enim Alexandrini ex suo cyclo decemnovennali lunae", + "candidate_score": 0.622782, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1370", + "psc_text": "cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia, Cognitis quae apud Alexandriam, etc., ad Basilium aeque ac ad caeteros in inscriptione nominatos scripta fuisse a pari. Haec Ratisponensis codicis inscriptio atque notatio maxime congruit cum iis quae S. Leo scribit epist. 153: Placuit etiam nobis ut ad metropolitanos episcopos generales litteras mitteremus, quae animum eorum firment et roborent . . . De quibus epistolis unam ad Antiochenum, alteram ad Jerosolymitanum . . . dirigetis. Nos autem ad Illyrios episcopos similia jam scripta transmisimus. Hic tria similis epistolae exempla indicantur, ad Basilium Antiochenum, ad Juvenalem Jerosolymitanum, et ad Illyrios episcopos, id est ad Euxitheum Thessalonicensem, Petrum Corinthium, et Lucam", + "candidate_score": 0.622471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_878", + "psc_text": "quae ad curam meam pro statu Ecclesiarum et concordia pertinent Domini sacerdotum, per legatos nostros scripta direximus. Data idibus Aprilis, 1035 Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXIX. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. De repressis ejus auctoritate Nestorio et Eutychete gratias agit. --II. De legatis adjutis, reductis ad sedes suas sacerdotibus, revocatis in urbem Flaviani reliquiis, et lapsis, si subscribant fidei, recipiendis. --III. De Eusebio communione sedis apostolicae fruente, et Juliano Coensi; et de clericis CP. Flaviano faventibus. LEO episcopus urbis Romae, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quod semper de sancta pietatis vestrae mente praesumpsimus, id plenissime experiendo cognovimus, Christianam fidem, quamvis diversis pravorum appeteretur insidiis, vobis tamen praesentibus et in defensionem ejus a Domino praeparatis, non posse turbari. Non enim Deus aut suae misericordiae sacramentum, aut vestri laboris deserit meritum, quo dudum subdolum sanctae religionis hostem ab ipsis visceribus Ecclesiae depulistis; cum haeresim suam tueri impietas Nestoriana non potuit, quia non", + "candidate_score": 0.622338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_364", + "psc_text": "epistolam acceperat Leo a Flaviano? Cumque Flavianus deinde memoret Leonis litteras sibi traditas a Pansophio (est epistola 23) quibus edoctus fuerat, eumdem Eutychem libellos direxisse ad Leonem plenos omni fallacia et calliditate; ex his liquet pariter, subdit Quesnellus, non ante Flavianum de litteris ad Leonem ea de re scribendis cogitasse, quam cum didicit pontificem improbis artibus deceptum, falsam de judicio Constantinopolitano cepisse opinionem. 2. Si epistola 23 legatur attente, Leonem non deceptum, sed cautum et necessaria documenta postulantem ac exspectantem invenies. Ad argumentum vero quod pertinet, etiam in epistola 22, Eutychis erroribus expositis, quae πάλαι dudum seu pridem in eum gesta fuerant, a Flaviano ad Leonem directa traduntur cap. 4, et eodem quidem Graeco verbo ἀπεστείλαμεν, direximus, idem Flavianus utitur, quod adhibuit epist. 26. Qua in re ne vox direximus difficultatem moveat, vide annot. 17 (col. 727, n. b) in eamdem epistolam 22. Cum ergo bis Flavianus de eadem damnatione", + "candidate_score": 0.622033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_75", + "psc_text": "innuunt concilium Carthaginense an. 419), perperam, ubi agitur de Paschate, subjicitur celebrandum IX kal. Maii. Haec enim chronica notatio indicat Pascha an. 444, quod toto tempore episcopatus Cyrilli apud Alexandrinos hoc solo anno in eam diem incidit; ac propterea haec epistola scripta fuisset an. 443, cum quo nequaquam cohaeret concilium Carthaginense, quod a Cyrillo exemplaria postulavit concilii Nicaeni, nec cum aetate Aurelii, qui hujus concilii praeses jamdiu ante an. 443 e vivis excesserat. Itaque recte Petavius hanc epistolam scriptam tradiderat an. 419, et agere de Paschate anni 420, ac proinde loco IX kal. Maii legendum XIV kal. Maii, quo die Pascha celebratum fuit an. 420. 4. Apud Dionysium quidem legitur XVII kal. Maii, in quem diem incidit Pascha an. 423. Sed praeterquam quod frequentius de Paschate anni sequentis, rarius de Paschate post aliquot annos celebrandum petebatur, ipsa Cyrilli epistola, quae Pascha futurae indictionis, id est anni sequentis indicit, apud Dionysium", + "candidate_score": 0.621908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_912", + "psc_text": "et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu, et didicimus, et docemus. Per hos ergo, frater charissime, cum testimonio nostro ad propria revertentes, dilectioni tuae nostra scripta direximus, fidenter hortantes ut qui gratia apostolicae communionis ornantur, etiam tuo favore per omnia se gaudeant adjuvari. Data decimo tertio kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. ADMONITIO in epistolam sequentem, et in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit,", + "candidate_score": 0.621787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_78", + "bdc_text": "Juli 1545 ( Rhenanus BW 534 , Nr. 395 ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.621637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.621391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_17", + "psc_text": "nomine propositas ex hoc exemplo suspectas reddi. Praecipuas tamen sine aliqua responsione nolumus praeterire. § III. Objectiones adversus epistolam ad Septimum solutae. 13. Quesnellus, in notis epistolae ad Septimum, objicit Aquileiensem in ea appellari Metropolitanum provinciae Venetiae, cum olim haec vocaretur provincia Istriae, ut ex Pelagio, Gregorio, aliisque posterioribus documentis ostendit. Quo tamen argumento statuit hanc provinciam ante Pelagium Istriae, et non Venetiae vocatum fuisse? Certe S. Ambrosius in epistola ad Vercellenses Liguriae, Aemiliae, Venetiarumque partes vocat: et in concilio Romano an. 501, tom. V Concil. Ven. edit. pag. 457, similiter appellantur episcopi Liguriae, Aemiliae et Venetiarum. S. Leo inter Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent", + "candidate_score": 0.621186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_80", + "bdc_text": "Ex urbe [ Rom ] palam scribitur Caesari huiusmodi auxiliares copias in Germaniam contra Lutheranos velle mittere et cardinalem Farnesium denuo ob rem bene gestam legatum missurum in Germaniam . \" .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "voluit eas litteras quas Leonem melius instructum plenius reddidisse aut brevi redditurum praesumebat. Enim vero si has dogmaticas Leonis litteras ille legisset, non videtur scripturus fuisse: Extra consensum Romanae civitatis episcopi causas fidei audire (seu ex Graeco cognoscere, aut dijudicare) non possumus; quae verba nondum sibi notam Romani episcopi sententiam declarant. Igitur haec Chrysologi epistola sub idem tempus data videtur, quo Leo scripsit epistolas 23 et 24, id est circa Februarium an. 449. Forte idem ille vir, qui Theodosii atque Eutychis litteras ad S. Leonem attulit, Ravennam etiam cum ejusdem Theodosii litteris ad Valentinianum transivit, et hac occasione epistolam Eutychis ad Chrysologum detulit. Huic autem Constantinopolim revertenti, dum Valentiniani responsa referret, Chrysologus tradidit hanc epistolam ad Eutychem, ut citius ac tutius traderetur. Certe autem non scripsit post notitiam actorum in Eutychem, aut definitivo Leonis epistolae, ut in Quesnelli sententia praesumendum est. EPISTOLA XXV, PETRI CHRYSOLOGI EPISCOPI RAVENNATIS AD EUTYCHEM PRESBYTERUM.", + "candidate_score": 0.62113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.620952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.620767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_371", + "psc_text": "collectionibus Latinis 2, 3 et 8, nec non in Hispanica et Isidoriana aliisque posterioribus, quae a vetustis illis fontibus prodeunt, sola Flaviani ad Leonem epistola 22 praemittitur epist. 28, Leonis ad Flavianum. Cumque haec prior Leoni tradita, statim etiam in Latinum versa, et ubique in Occidente divulgata fuerit; idcirco in tot distinctis et antiquis collectionibus insertam putamus: quod confirmabitur ex dicendis in fine annotationis 5 (col. 886, n. g), in epist. 67. Id non accidit epistolae 26, quae cum posterius fuerit scripta, re satis cognita per priores litteras, non perinde spargi debuit in vulgum: unde in solis codicibus collectionis 17 Chalcedonensis, ubi quamplurima documenta ad Eutychem pertinentia diligentius collecta fuerunt, reperitur, et ordine quidem post epistolam 22, ut apud Baluzium videre licet tom. IV Concilior. Venetae editionis pag. 1981, quod ipsum hanc priorem, illam posteriorem confirmat. 6. Hinc pariter conjicere licet, interpretationem epistolae 22, incipientem Nulla res diaboli, quae in", + "candidate_score": 0.620144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.619741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_77", + "bdc_text": "Pietro Merbelli aus Mailand an Beatus Rhenanus vom 22 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.619406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_8", + "bdc_text": "Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius '", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1088", + "psc_text": "παρασαλευθεῖεν. Καὶ μείζων εἴη παρ' ἐμοὶ ἑνὸς ἀδελφοῦ γνώμη, ἥπερ ἁπάσης τῆς οἰκίας τἰκίας τοῦ δεσπότου ἡ κοινὴ λυσιτέλεια. Καὶ διὰ τοῦτο γινώσκων τὴν ἔνδοξόν σου γαληνότητα τῇ ἐκκλησιαστικῇ σπουδάζειν ὁμονοίᾳ, 1152 καὶ τοῖς τῇ εἰρηνοποιῷ ἑνώσει ἁρμόζουσιν εὐσεβῆ παρασχεῖν σύναισιν, δέομαι, καὶ σπουδαιοτάτῃ αἰτήσει ὑμᾶς παρακαλῶ, ὃπως τὰς ἐπιχειρήσεις τὰς ἀναιδεῖς τὰς ἐναντίας τῇ ἑνώσει, καὶ τῇ εἰρήνῃ τῶν Χριστιανῶν, ἀπὸ πάσης συναινέσεως τῆς ὑμετέρας εὐσεβείας ἀποκηρύξητε, καὶ τοῦ ἐμοῦ ἀλελφοῦ τοῦ Ἀνατολίου τὴν ἐπιβλαβῆ ἑαυτῷ, εἰ ἐπιμένοι, ἐπιθυμίαν σωτηριωδῶς ἐπίσχητε, ἵνα μὴ τούτων, ἅπερ τῇ ὑμετέρᾳ δόξῃ καὶ τοῖς χρόνοις ἐχθρὰ τυγχάνει, ἐπιθυμῶν, μείζων θελῆσῃ εἶναι τῶν ἤδη ὄντων πρώτων, καὶ ἐπ' ἀδείας ἐκείνῳ εἴη, ὅσαις ἂν ἐθέλοι, ἐκλάμπειν ἀρεταῖς, ὧν οὐχ ἑτέρως κοινωνός ἐστιν, εἰ μὴ διαθέσει μᾶλλον ἐθέλοι κοσμεῖσθαι, ἤπερ ἀμβιτίονι ἐκτείνεσθαι. Ταύτην δὲ τὴν ἀναιδῆ ἐπιθυμίαν οὐδέποτε μὲν ὤφειλεν ἐν τῇ αὐτοῦ ἔχειν τῇ ψυχῇ, ἀλλ' ὁπηνίκα αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ, καὶ συνεπίσκοποι ἐμοὶ, οἱ ὑπὲρ", + "candidate_score": 0.619146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_93_95", + "bdc_text": "Basileę , 4 . septembris anno 1545 . Os. Myconius tuus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1598", + "psc_text": "Hermes, qui in hac epistola appellatur Archidiaconus, vivo adhuc Rustico Biterrensibus episcopus datus fuit, a quibus cum non fuerit receptus, Narbonam rediit, et hac de re idem Rusticus et Hermes litteras ad Leonem dedere, ut ex Hilari papae epist. 8 colligere licet. His autem ut congruum tempus tribuatur, ante Leonis mortem, quae contigit an. 461, Hermes ad Biterrensem cathedram promotus videtur sub. an. 460; haec autem epistola, Hermete adhuc archidiacono Romae agente, scripta serius dicenda est an. 459. 7. His autem de tempore hujus epistolae praemissis manifestum fit quam sint inanes duae Quesnelli conjecturae, quibus cum animadverterit aliquot ex iis dubiis quae proposuit Rusticus decisa fuisse in conciliis Arausicano I, Vasensi I, et Arelatensi II, alterutrum not. 1 colligit: Scilicet vel Rusticum ad Leonem scripsisse, antequam eae difficiles quaestiones in conciliis supradictis ventilarentur et enodarentur: supervacaneum enim videretur et praeter consuetudinem Gallicanam, ut post soluta in pluribus comprovincialibus, aut majoribus", + "candidate_score": 0.619015, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_8", + "bdc_text": "Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius '", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": "ἀποσχέσθαι ἕγνω τῶν κεκωλυμένων, οὔτε χαίρειν τοῖς συγκεχωρημένοις, τῇ ἀκολούθῳ καὶ φαύλῃ προκοπῇ τῶν ἀτιμωρήτων παραβάσεων αὔξονται αἱ ὁδοί, καὶ στυγνάζουσιν αἱ ἁμαρτίαι, αἵτινες ἐβαστάχθησαν ἔρωτι το��� ἀνανεωχθῆναι τὴν πίστιν, καὶ τὴν ὁμόνοιαν. Μετ' ἐκεῖνα τοίνυν τὰ ἐπὶ τῇ σῇ χειροτονίᾳ ἡμαρτημένα προοίμια, μετὰ τὴν χειροτονίαν τοῦ Ἀντιοχείας ἐπισκόπου, ἥντικα ἑαυτῷ παρὰ τοὺς κανονικοὺς θεσμοὺς ἐξεδίκησας, πάσχω, καὶ εἰς τοῦτο τὴν σὴν ἀγάπην ἐξολισθῆσαι, ὥστε τὰς θείας διατυπώσεις τῶν ἐν Νικαὶᾳ κανόνων ἐπιχειρεῖν σε παραλύειν· καθάπερ ἐπιτηδείου σοι προσενεχθέντος καιροῦ, ὅπως τῆς δευτέρας τιμῆς τὸ προοίμιον ὁ ἀλεξανδρέων θρόνος, καὶ ἡ ἀντιοχέων ἐκκλησία τὴν κυριότητα τῆς τρίτης ἀπωλέσει ἀξίας· ὥστε τούτων τῶν τόπων τῷ σῷ δικαίω ὑπαχθέντων πάντας τοὺς μητροπολίτας ἐπισκόπους τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθῆναι· ἅτινα μήτε ἀκουσθέντα, μήτε ἐπιχειρηθέντα ποτὲ οὕτω προσέλαβες τῇ παραβάσει, ὥστε τὴν ἁγίαν σύνοδον τὴν εἰς τὸ ἀποσβέσαι μόνον τὴν αἵρεσιν, καὶ βεβαιῶσαι τὴν καθολικὴν πίστιν σπουδῇ τοῦ χριστιανικωτάτου βασιλέως συναθροισθεῖσαν εἰς ἀφορμὴν ἀμβιτίονος ἑλκυσθῆναι", + "candidate_score": 0.618333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.617461, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_18", + "psc_text": "Ambrosii et hujus concilii aetatem floruit, qui si Venetiae, non Venetiarum dixit, nihil refert, cum et in inscriptionibus et in notitia imperii consularis Venetiae, provincia Venetiae, etc., singulari numero inveniatur. 14. Minoris multo faciendum est, quod idem Quesnellus obtrudit, in eadem epistola depositionis minas contineri, cum attente considerantibus idipsum subindicent verba epistolae ad Aquileiensem, quae per omnes germana est: et idem Leo in epist. 10 ad episcopos provinciae Viennensis, c. 7, satis aperte innuat, se pro sedis apostolicae pietate ab Hilarii Gallicani metropolitae depositione supersedisse, quod et in Novella Valentinianus confirmat epist. 11. In causa autem Pelagianorum, de quibus in epistola ad Septimum agitur, hoc insuper accedit, quod Honorii lex adversus Pelagium atque Coelestium amissionem episcopatus sanxerat, non tantum adversus infectos hac haeresi, sed etiam contra illos qui dissimulando conniventiam, aut non damnando favorem noxium praestiterint. In epistola autem ad Septimum de iis rectoribus sermo est qui in Pelagianos negligentius", + "candidate_score": 0.616827, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_912", + "psc_text": "et Joannes presbyteri suae aestimationis habuerunt: ut inter compugnantia dogmata falsitatis vera catholicae fidei pace gauderent. Siquidem longinquae peregrinationis labore suscepto, sensum cordis sui in apostolica sede patefecerunt, damnantes utramque haeresim, quarum supra fecimus mentionem, et de incarnatione Domini nostri Jesu Christi non aliud recipientes, quam quod, instruente sancto Spiritu, et didicimus, et docemus. Per hos ergo, frater charissime, cum testimonio nostro ad propria revertentes, dilectioni tuae nostra scripta direximus, fidenter hortantes ut qui gratia apostolicae communionis ornantur, etiam tuo favore per omnia se gaudeant adjuvari. Data decimo tertio kalendas Julii, Adelfio viro clarissimo consule. ADMONITIO in epistolam sequentem, et in caeteras inferius afferendas, quae agunt de Paschate anni 455. 1. Quaestio jamdiu ante agitata circa Pascha anni 444, sollicitum Leonem effecit, ut maturius scriberet circa diem Paschatis ann. 455, in quo Romanorum et Alexandrinorum cyclos dissidere non ignorabat. Hinc jam inde ab an. 451, quo sequens epistola scripta fuit,", + "candidate_score": 0.615269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_77", + "psc_text": "haec numeralis nota legitur. Nam Graecus Africani codicis textus non est originalis Cyrilli, sed ex Latino Dionysii antiqua interpretatio Graeca, quae ex vitiato Dionysii textu derivat, et veterem esse hunc librariorum lapsum confirmat. Hinc ergo manifestum fit veram lectionem in ms. Sirmondi fuisse corruptam ab illo antiquario, qui cum huic epistolae alteram partem subjecit, et ex duabus epistolis unam compegit, diem Paschatis in hac postrema parte designatum, de quo pluribus agitur, ad priorem quoque partem transferendum putavit. Hac libertate in inscriptione eadem Cyrilli epistola data dicitur Carthaginensi synodo congregatae V kal. Decembris, cum apud Dionysium nulla talis notatio in inscriptione occurrat, sed in titulo Dionysius notaverit diem VI kal. Decembris, quo ea epistola ab Africanis ad Bonifacium pontificem missa fuit. Hactenus de epistola ad Carthaginense concilium. 5. Nunc de additione, seu de alia Cyrilli epistola, quae nostri instituti propria est. Haec nimirum agit de Paschate celebrando an. 444. Dicitur enim", + "candidate_score": 0.61397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_73", + "psc_text": "in Commentario ad Canonem paschalem Victorii, cap. 1, pag. 72. Duae vero in ea quam Petavius et Bucherius ediderunt partes distinguendae, nimirum ipsa Cyrilli epistola ad Africanos, quae legitur correctior apud Dionysium; et ejus additio, quae ad aliam ejusdem Cyrilli epistolam pertinet. Has quidem duas distinctasque Cyrilli epistolas cum imperitus quidam reperisset agentes de Paschate, de eodem Paschate utrasque agere credidit: et idcirco epistolae ad Africanos, quam ex Dionysio primum descripsit, paucis verbis suo arbitrio immutatis, alteram, quae Bedae temporibus integra legebatur, initio praetermisso, subjecit atque inseruit; quae cum denuntiet diem Paschatis anni 444, eidem diei accommodata fuit a librario dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur", + "candidate_score": 0.613367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "rei aliqua mentio a Placidia eidem epistolae inserta fuisset. Id autem Romae innotuit ante diem 17 Martii hujus anni 450, quo S. Leo hac de re gratulatus Pulcheriae dedit epistolam 60. Igitur quatuor priores epistolae exaratae fuerunt paulo post diem 22 Februarii, et ante diem 17 Martii anni ejusdem, ac probabilius sub Februarii finem. 5. Cuique epistolae sive a Valentiniano, sive ab Augustis scriptae Quesnellus subjecit epistolam quam Theodosius reddidit. Nos collectionis Chalcedonensis methodum et rationem etiam temporis sequendam putavimus. Ut autem idoneum intervallum tribuatur transmissioni litterarum, Theodosii epistolae in Aprilem referendae videntur, ac propterea post epistolas 60 et 61 scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam", + "candidate_score": 0.610726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_88", + "bdc_text": "„Hoc scio , quod , quia non satis fuerat meretricum , ex Venetiis advocarunt non paucas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_70", + "psc_text": "fallacia, ad metropolitanum episcopum provinciae Venetiae scripta direximus, quibus ad status sui periculum cognosceret pertinere, si quisquam de Pelagianorum et Coelestianorum consortio veniens, in communione catholica sine professione legitimae satisfactionis habeatur. Saluberrimum enim est, et spiritualis medicinae utilitate plenissimum, ut sive presbyteri, sive diaconi, sive alii cujuslibet ordinis clerici, qui se correctos videri volunt, errorem suum, et ipsos erroris auctores damnari a se sine ambiguitate fateantur; ut sensibus pravis et dudum peremptis nulla sperandi supersit occasio, nec ullum membrum Ecclesiae talium possit societate violari, cum per omnia illis professio propria coeperit obviare. CAP. II. Circa quos etiam illam canonum constitutionem 595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano", + "candidate_score": 0.610516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_121", + "psc_text": "est, approberis: Manus cito nemini imposueris (I Tim. V, 22) . CAP. V. Ad synodum quisquis fratrum fuerit evocatus occurrat, nec sanctae congregationi se deneget: in qua maxime constituendum esse noverit quod ad disciplinam poterit ecclesiasticam pertinere. Melius enim omnis culpa vitabitur, si inter sacerdotes Domini collatio frequentior habeatur, et emendationi pariter et charitati plurimum praestat adunata societas. Illic, si quae causae natae fuerint, praestante Domino, ita poterunt terminari, ut contentio nulla resideat; sed sola inter fratres charitas coalescat. Si qua vero causa major evenerit, quae a tua fraternitate illic praesidente non potuerit definiri, relatio tua missa nos consulat: ut revelante Domino, cujus misericordiae profitemur esse quod possumus, quod ipse nobis aspiraverit, rescribamus: ut cognitioni nostrae pro traditione veteris instituti et debita apostolicae sedis reverentia, nostro examine vindicemus: ut enim auctoritatem tuam vice nostra te exercere volumus, ita nobis quae illic componi non potuerint, vel qui vocem appellationis emiserit, reservamus.", + "candidate_score": 0.61039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_846", + "psc_text": "processit, simplices quosque decipiendi ulterius non habeat potestatem; cum aptiore medicina etiam illis cupiamus per correctionis remedia subveniri, qui aut imperitia sunt lapsi, aut terrore traducti. Et ideo vos, qui justificamini per fidem, 1013 quia catholicam diligitis veritatem, et de singulari sacramento salutis humanae per Spiritum sanctum estis edocti, collaborate nobiscum, et quanta potestis devotione satagite ut, falsitate destructa et fidei soliditate 1014 defensa, secura per totum mundum Dei pace potiamur. Data XVI kal. Augusti, Valentiniano Augusto septies, et Avieno v. c. consulibus. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus sequentem epistolam chronica nota expertem collocavit primo loco inter epistolas anni 451, post epistolam 75, ad eumdem Faustum scriptam VI idus Novembris an. 450. At epistola 75 exarata fuit, cum propitio Domino multum catholicorum est aucta libertas, nimirum post Theodosii mortem, qui Eutychianis patrocinabatur. Epistola vero nunc subjicienda scripta fuit, cum aliqua humana ratio seu metus aliquis ab aperta veritatis defensione", + "candidate_score": 0.609888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.608563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_74", + "psc_text": "dies designata in priori ad Africanos epistola, nimirum IX kal. Maii. Hinc Bucherius non duas, sed unam epistolam habuit totum hoc documentum, eodemque credidit sermonem esse de solo Paschate ann. 444. 3. Sed si conferatur prima hujus pars cum Cyrilli epistola ad Africanos, quae a Dionysio conservata est, eadem reperientur verba paucis vocibus exceptis, quas librarius mutavit; ut nihil dubii sit quin ea prima pars pertineat ad Pascha an. 420. Ita sane cum ibidem optime dicatur inscripta Aurelio, et Valentino, sed et omni S. congregationi in Carthaginensi synodo congregatae, et in ea Cyrillus affirmet se mittere exemplaria concilii Nicaeni (quae innuunt concilium Carthaginense an. 419), perperam, ubi agitur de Paschate, subjicitur celebrandum IX kal. Maii. Haec enim chronica notatio indicat Pascha an. 444, quod toto tempore episcopatus Cyrilli apud Alexandrinos hoc solo anno in eam diem incidit; ac propterea haec epistola scripta fuisset an. 443, cum quo nequaquam cohaeret concilium", + "candidate_score": 0.607646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_32_34", + "bdc_text": "September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 . Oktober 1545 Gwalther verteidigte ( s. unten Nr. 2262 , 2-5 ). . Munusculum fuit valde gratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1589", + "psc_text": "Tillemontii valde exilibus sequentem epistolam datam prodidit circa an. 442, 443 et 444. Cum Sirmondus atque Baluzius, nullo tamen allato documento, eamdem affixerint anno 452, Quesnellus conjecit hos ita sensisse, eo quod existimaverint in hac epistola, ubi sermo habetur de his qui ab hostibus in infantia capti fuerant, respici ad eam vastitatem quam Hunni in Galliis in ulerunt an. 451. Hujus autem epistolae locum non ad Hunnorum irruptionem referri contendit, sed ad Vandalorum persecutionem, qui Africa potiti sub Genserico, catholicos oppugnarunt; nam inquisit. 18, haec praeferuntur: De his qui ex Africa vel de Mauritania venerunt, et nesciunt in qua secta sint baptizati. Tum Vandalica persecutione descripta, quae Christianis illata fuit in Africa post an. 439, hac occasione nonnullos in Gallias sese recepisse existimat, de quibus in eadem epistola sermo sit; et idcirco eam datam credit circa annos indicatos 442, 443 et 444, in quibus ea persecutio grassata est. 2. Sed", + "candidate_score": 0.606983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "scriptas mense Martio easdem locavimus. 6. Quamvis probabilius existimemus omnes has epistolas scriptas fuisse Latine, uti Latine pariter scribebantur leges, etiamsi in Oriente darentur, interiisse tamen credimus originale Latinum, solamque superesse Graecam versionem, et Latina exempla, quae ad nos transmissa fuerunt, esse antiquam interpretationem ex Graeco, eamque ab homine lucubratam Latini sermonis minus perito, ut constabit ex aliquot locis valde obscuris et pessime redditis, quae Augustorum originali nequaquam congruunt. Hac etiam de causa notatio temporis a Graeco collectore semper omissa, in Latino textu pariter desideratur, quae suppleta fuit, cum Latinae Chalcedonensis collectionis auctor Latina originalia invenit. Confer Praefat. in epistolas num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης", + "candidate_score": 0.606907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_847", + "psc_text": "451, post epistolam 75, ad eumdem Faustum scriptam VI idus Novembris an. 450. At epistola 75 exarata fuit, cum propitio Domino multum catholicorum est aucta libertas, nimirum post Theodosii mortem, qui Eutychianis patrocinabatur. Epistola vero nunc subjicienda scripta fuit, cum aliqua humana ratio seu metus aliquis ab aperta veritatis defensione poterat cohibere: unde pontifex Fausto animum acuens, Exhortor, inquit, tuam beatitudinem, ut non confundaris de Evangelio generationis Domini Jesu Christi; quod vivum adhuc Theodosium praesumit. Hinc ante Theodosii mortem, quae incidit exeunte Julio anni 450, vel saltem ante mortis ejus notitiam, quae ad Leonem pervenit antequam scriberet VI idus Novembris epistolam 75, sequentes litterae datae videntur. 2. In collectione Chalcedonensi, ex qua una hanc epistolam habemus, describitur cap. 6 post Flaviani epistolam inter Leoninas 22, et ante epist. 28, datam idibus Junii an. 449, ex quo sub hoc tempus lucubrata videri potest. Cum vero Chalcedonensis collectionis auctor exactum temporum ordinem", + "candidate_score": 0.606475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_417", + "psc_text": "Oriente facta fuit, interpretatione, Latinitate donari potuerit. Quidquid vero hac in re probabilius videatur, certe secundum hoc epistolae caput, quod in causa Eutychis potissimum ac necessarium est, et tam antiqua cum Graeca tum Latina versione comprobatur, in suspicionem suppositionis adduci nequit. 6. Restat ut statuamus de tempore. Jam fere omnes post Quesnellum hanc epistolam scriptam censent post mensem maium an. 449, siquidem his verbis cap. 2, ut iis quae a beatissimo papa Romanae civitatis scripta sunt obedienter attendas, indicari putant celebrem Leonis epistolam 28 ad Flavianum datam idibus Junii anni ejusdem, qua de tota Eutychis causa decisum fuit. In eamdem sententiam nos pariter transivimus lib. II Observationum in card. Norisii Opera, c. 7, num. 2. Nunc aliam sententiam inducere cogimur. Omnes enim ex una parte assentiuntur, et S. Petrum Chrysologum his litteris respondere epistolae Eutychis, et Eutychem eodem tempore quo ad Leonem scripsit, etiam ad Chrysologum dedisse litteras, quibus eum", + "candidate_score": 0.605938, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1369", + "psc_text": "ita haereticorum impudentiae restitistis ut profiteremini in totius mundi pacem Chalcedonensis synodi vos esse custodes. Quod cum ex vestrae fidei sententia saluberrime definitum sit, quanto studiosius universali Ecclesiae est conferendum, ut tranquillitas fidei Christianae etiam vestro prosit imperio, nec improbitas haeretica in aliquo de suo molimine glorietur! Cujus pertinax et insidiosa contentio illico conquiescit, si imperiali potestate frenetur. Data kalendis Septembris, Constantino et Rufo viris clarissimis consulibus. ADMONITIO IN DUAS SEQUENTES EPISTOLAS 1. Quesnellus in codice Grimanico duas sequentes epistolas distinctas reperit, alteram Basilio Antiocheno, alteram Euxitheo Thessalonicensi et Juvenali Jerosolymitano inscriptam. In codice vero Ratisponensi una tantum profertur, sed cum inscriptione: Leo episcopus Basilio, Juvenali, Euxitheo, Petro, et Lucae episcopis. Hi duo postremi, ut ex codice encyclio discimus, sunt Petrus Corinthius et Lucas Dyrrachenus, ad quos pariter eamdem epistolam directam agnoscimus. Post primam periodum solius Basilii Antiocheni propriam, in eodem codice notatur: Usque huc Basilio; ex quo monemur, sequentia,", + "candidate_score": 0.605678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_32_34", + "bdc_text": "September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 . Oktober 1545 Gwalther verteidigte ( s. unten Nr. 2262 , 2-5 ). . Munusculum fuit valde gratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S. Petri celebratam fuisse die 18 Novembris. Adde quod Valentinianum an. 449 Romae fuisse nullum aliunde indicium est; nonnulla autem suppetunt documenta quae eum anno 450 ibidem exstitisse probant. 4. Quesnellus diss. 1 ad an. 450, n. 1, Baronii sententiam impugnans, in aliam apertius erroneam transiit, contendens has epistolas scriptas fuisse post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri,", + "candidate_score": 0.603012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_32_34", + "bdc_text": "September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 . Oktober 1545 Gwalther verteidigte ( s. unten Nr. 2262 , 2-5 ). . Munusculum fuit valde gratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_630", + "psc_text": "tuorum suggestione didicimus per Gallias se nostrum esse diaconum jactitasse, et sub hujus honoris obtentu diversas ejus provinciae Ecclesias circuire. Cujus audaciae tam nefandae dilectionem tuam, frater 894 charissime, ita volumus obviare, ut eum, admonitis etiam totius provinciae episcopis, in sua falsitate detectum, ab omnium Ecclesiarum communione, ne ulterius hoc usurpet, expellas. Dominus te incolumem custodiat, frater charissime. Data sub die VII kalendas Septembr., Asturio et Protegene, vv. clarissimis consulibus. ADMONITIO IN SEQUENTEM EPISTOLAM. 1. Duae sequentes epistolae, 43 et 44, de re eadem ac eodem, uti praefertur, die ad eumdem imperatorem Theodosium scriptae, easdem fere, si Latinum textum spectes, nedum sententias, sed etiam voces in partem maximam exhibent. Id aliquam suppositionis suspicionem injecit. Porro epistola 43 duplici manifesto vitio laborat. Primo certum errorem contra historiae veritatem praefert illis verbis cap. 1: Haec nobis comperta sunt. . . .ab ipsis reverendissimis episcopis, qui a nobis missi sunt. Solus enim Julius", + "candidate_score": 0.601703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_32_34", + "bdc_text": "September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 . Oktober 1545 Gwalther verteidigte ( s. unten Nr. 2262 , 2-5 ). . Munusculum fuit valde gratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.599403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_32_34", + "bdc_text": "September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 . Oktober 1545 Gwalther verteidigte ( s. unten Nr. 2262 , 2-5 ). . Munusculum fuit valde gratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_332", + "psc_text": "omnem conjectationem hasce litteras nostro Leoni indubitanter vindicabunt. 2. Haec itaque epistola nobis conservata fuit in codd. collect. 8, e quibus quatuor memoramus, antiquissimum Vat. 5845, Vallicell. A. S. saeculi IX, unum Vercellensem satis vetustum, et Vat. 1353, qui e vetustissimo Bergomate descriptus fuit. Hujus autem collectionis auctor, qui Dionysio plura valde rara documenta adjecit, usus fuit alia nobis ignota collectione, quae in Gelasio terminabat, et saeculo VI condita fuerat. Nam usque ad Gelasium monumenta adduntur chronico ordine satis congruo, qui antiquae collectionis ad hoc usque tempus productae indicium est, de quo plura dicentur in tractatu de antiquis Canonum et Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium", + "candidate_score": 0.598731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1085", + "psc_text": "ἐκκλησίας σωτεριώδει διορθώσει παρῆλθε, φυλάξαι δὲ ὅμως ὤφειλεν, ἵνα ἐκεῖνο, οὗπερ ὑμετέρᾳ χάριτι φαίνεται, ἐπιτυχὼν, μηδεμιᾶς ἐπιθυμίας φαυλότητι ταράξει. Ἡμεῖς γὰρ τῆς ὑμετέρας πίστεως, καὶ τῆς μεσιτείας ἔχοντες τὴν προσοχὴν, ὁπότε καὶ τὴν αὐθεντίαν τῆς ἰδίας χειροτονίας αἱ ἀρχαὶ αὑτοῦ ἔσκαζον, ἀγαθοί τε περὶ αὐτὸν, ἢπερ δίκαιοι εἶναι ἐβουλήθημεν· ὅπως τὰς ταραχὰς ἁπάσας, αἵτινες ἐργαζομένου τοῦ διαβόλου ἐξηγέρθησαν, προσληφθεισῶν θεραπειῶν, καταπαΰνωμεν, ἅτινα αὐτὸν ἐπιεικῆ μᾶλλον, ἤπερ ἄμετρον ποιῆσαι ὤφειλεν, ὅστις εἰ καὶ ἐξαιρέτοις τισὶ πράξεσι, καὶ καλλίστῃ κρίσει νομίμως ἦν, καὶ εἰωθότως χειροτονηθεὶς, κατὰ κανόνων ὅμως τῶν πατρικῶν, κατὰ τῶν τύπων τοῦ ἁγίου πνεύματος, κατὰ τῶν τῆς ἀρχαιότητος ὑποδειγμάτων, οὐδαμῶς ὤφειλε βοηθεῖσθαι, παρὰ χριστιανῷ, καὶ ἀληθῶς εὐλαβεῖ, καὶ ὁρθοδόξῳ βασιλεῖ φθέγγομαι· πολύ Ἀνατόλιος ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς ἰδίας ἀφαιρεῖται ἀξίας, εἰ παρανομῳ αὔξεσθαι προκοπῇ εὔχεται· ἐχέτω, καθῶς εὐχόμεθα, 1150 Κωνσταντινουπόλις τὴν ἰδίαν δόξαν, καὶ σκοπούσης τῆς τοῦ Θεοῦ δεξιᾶς, πολυχρονιούσης ὑμετέρας ἀπολαύσει βασιλείας· ἄλλος γὰρ λόγος τῶν κοσμικῶν ἐστι πραγμάτων, καὶ", + "candidate_score": 0.591749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_784", + "psc_text": "μηδὲ συμμετρίαν, ἄνευ τῆς προσοχῆς τῆς θειότητος πάντα πεπρᾶχθαι μεμαθήκαμεν, ὅστε τὴν πρόληψιν καὶ τὴν ἀδικίαν καὶ εἰς τινῶν καταδίκην λέγεσθαι κρατεῖν· ἃ τοῖς ἡμετέροις καιροῖς φρικτὰ εἶναι δοκεῖ. Ὀφείλει τοίνυν ἡ πίστις ἰδικῶς κρατεῖν, δέσποινα ἁγιωτάτη καὶ προσκυνητή θύγατερ Αὐγούστα. Τοιγαροῦν ἡ σὴ φιλανθρωπία κατὰ τὴν καθολικὴν πίστιν, ὅπερ ἀεί μεθ' ἡμῶν πεποίηκε, καὶ νῦν ὁμοίως συμπνεῦσαι καταξιωσάτω· ὥστε πᾶν ὃ ἐν ἐκείνῃ τῇ τεταραγμένῃ καὶ ἀθλίῃ συνόδῳ τετύπωται, πάσης ἀποκινηθείη δυμάμεως· καὶ πάντων ἀκεραίων μενόντων, εἰς τὸν ἀποστολικὸν θρόνον, ἐν ᾧ πρῶτος ὁ μακαριώτατος τῶν ἀποστόλων Πέτρος, τὰ κλεῖθρα τῶν οὐρανῶν ὑποδεξάμενος, τὴν ἀρχιερωσύνην ἐκόσμησε, τοῦ ἐπὶ [Leg. κληρωσαμἐνῃ] ὑπόθεσις παραπεμφθείη. Ὀφείλομεν γὰρ τῇ ἀθανάτῳ πόλει ἀπονέμειν ἐν πᾶσι τὰ πρωτεῖα, τῇ διὰ τῆς ἰδίας ἀρετῆς, τοῦ κόσμου κληρῶσαι μὲν, ἢ τὴν δεσποτείαν, καὶ τῇ ἡμετέρᾳ βασιλείᾳ τὸν κύκλον καὶ διοικητέον καὶ φυλακτέον ἐπιτρεψάσῃ. 975 EPISTOLA LIX. AD CLERUM ET PLEBEM CONSTANTINOPOLITANAE URBIS. SYNOPSIS. I. Gratulatur quod et", + "candidate_score": 0.589363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_733", + "psc_text": "ἔδραμε Πέτρον, ὥστε τοῖς ἐν Ἀντιοχείᾳ περὶ τῆς κατὰ νόμον πολιτείας ἀμφισβητοῦσι παρ' αὐτοῦ κομίσαι τὴν λύσιν, πολλῶ μᾶλλον ἡμεῖς οἱ εὐτελεῖς καὶ σμικροὶ, πρὸς τὸν ���ποστολικὸν ὑμῶν τρέχομεν θρόνον. Ὥστε παρ' ὑμῶν λαβεῖν τοῖς τῶν ἐκκλησιῶν ἕλκεσι θεραπείαν. Διὰ πάντα γὰρ ὑμῶν τὸ πρωτεύειν ἁρμόττει. Πολλοῖς γὰρ ὁ ὑμέτερος θρόνος κοσμεῖται πλεονεκτήμασι. Τὰς μὲν γὰρ ἄλλας πόλεις ἢ μέγεθος, ἢ κάλλος, ἢ πλῆθος τῶν οἰκητόρων κοσμεῖ. Τούτων δὲ ἐστερημένας πνευματικὰ τινὰ λαμπρύνει χαρίσματα· τῇ δὲ ὑμετέρᾳ φορὰν ἕδωκεν ἀγαθῶν ὁ τῶν ἀγαθῶν χορηγός. Ἡ γὰρ αὐτὴ πασῶν μεγίστη, καὶ λαμπροτάτη, καὶ τῆς οἰκουμένης προκαθημένη, καὶ τῷ πλήθει τῶν οικητόρων κυμαίνουσα. Πρὸς δὲ τούτοις, 943 καὶ νῦν κρατοῦσαν ἡγεμονίαν ἐβλάστησε· καὶ τῆς οἰκείας προσηγορίας τοῖς ἀρχομένοις μετέδωκε. Κοσμεῖ δὲ αὐτὴν διαφερόντως ἡ πίστις καὶ μάρτυρ ἀξιόχρεως ὁ θεῖος ἀπόστολος βοῶν, ὅτι ἡ πίστις ὑμῶν καταγγέλλεται ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ. Εἰ δὲ εὐθὺς δεξαμένη τὰ τοῦ σωτηρίου κηρύγματος σπέρματα, τοῖς ἀξιαγάστοις", + "candidate_score": 0.589076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_700", + "psc_text": "οὐδὲ μία μάστιξ, οὐδὲ βάσανος ἠδύνατό με τῇ ἀδίκῳ αὐτῶν ἀποφάσει ποιεῖν συναινέσαι· ἀλλὰ πάντων καταλειφθέντων, ἐκεῖθεν ἀνεχώρουν, διὰ ἀγνώστων καὶ ἀνοδεύτων τόπων εἰς τὴν Ῥώμην ἀπῆλθον· τῷ εὐλαβεστάτω Πάπαᾳ πάντων τῶν ἐν Ἐφέσῳ πεπραγμένων ἱκανῶς μεμήνυται [Forte ἱκανὸς μηνυττὴς]. Ὂν ἡ ὑμετέρα προσκυνητὴ φιλανθρωπία μανθανέτω, μετὰ πάσης τῆς δυτικῆς (συνόδου) ἀποδοκιμάσαι πάντα τὰ ἐν Ἐφέσῳ κατὰ τῶν κανό νων διὰ θορύβου καὶ μίσους βιωτικοῦ ἀπὸ Διοσκόρου τοῦ ἐπισκόπου γενόμενα, καὶ μηδενὶ λόγῳ ταῦτα ὑποδεχθῆναι δύνασθαι ἀπὸ τῶν μερῶν τούτων, ἅπερ κατὰ δυναστείαν τοῦ προειρημέννου, οὐκ ἀνευ βλάβης τῆς πίστεως, εἰς πρόκριμα τοῦ ἁγίου ἀνδρὸς καὶ ἀθώου ἐπλημμέλησε [Forte ἐπλημμελήθη]. Καὶ ἅπερ τῇ σταθηρᾷ καὶ ἰσχυρᾷ αὐθεντίᾳ ὑπερ τῆς πίστεως σχεδὸν ἀπ' ἐμοῦ μεμήνυται, περιττὸν ἠγοῦμαι λέγειν· καὶ γὰρ ἀπὸ τῶν γραμμάτων τοῦ εὐλαβεστάτου Πάπα μαθήσεσθε. Ὅθεν δέσποινα 929 ἐπιφανεστάτη καὶ φιλανθρωποτάτη Αὐγούστα, ἡ προσκυνητή σου εὐσέβεια, ἥ τις καὶ τὴν ἀρχὴν λαβόντα καταλιμπάνειν οὐκ ὀφείλει, τοῦ εὐλαβοῦς τῆς ἀκεραίου", + "candidate_score": 0.588459, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.67988, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_26", + "psc_text": "Doleat et ingemiscat necesse est venia peccatorum permissa tot in homine mortis opera diruta, tot titulos damnationis retro suae erasos. Dolet, quod ipsum et angelos eius Christi servus ille peccator iudicaturus est. Itaque observat, oppugnat, obsidet, si qua possit aut oculos concupiscentia carnali ferire, aut animum illecebris saecularibus irretire, aut fidem terrenae potestatis formidine evertere, aut a via certa perversis traditionibus detorquere; non scandalis, non tentationibus deficit. Haec igitur venena eius providens deus, clausa licet ignoscentiae ianua et intinctionis sera obstructa, aliquid adhuc permisit patere. Collocavit in vestibulo paenitentiam secundam, quae pulsantibus patefaciat; sed iam semel, quia iam secundo; sed amplius nunquam, quia proxime frustra. Non enim et hoc semel satis est? Habes quod iam non merebaris; amisisti enim quod acceperas. Si tibi indulgentia domini accommodat unde restituas quod amiseras, iterato beneficio gratus esto, nedum ampliato. Maius est enim restituere quam dare, quoniam miserius est perdidisse quam omnino non accepisse.", + "candidate_score": 0.67988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7_9", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus . Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius ' Gesundheitszustand s. oben Nr. 2214 , 24f;", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_40", + "psc_text": "post tot documenta plagarum discidio maris, quod soli populo pervium licebat, revolutis fluctibus periit. Paenitentiam enim et ministerium eius exomologesin abiecerat. Quid ego ultra de istis duabus humanae salutis quasi plancis, stili potius negotium quam officium conscientiae meae curans? Peccator enim omnium notarum cum sim, nec ulli rei nisi paenitentiae natus, non facile possum super illa tacere, quam ipse quoque et stirpis humanae et offensae in dominum princeps Adam, exomologesi restitutus in paradisum suum, non tacet.", + "candidate_score": 0.651447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_34_36", + "bdc_text": "Munusculum fuit valde gratum . Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_29", + "psc_text": "bono animo sis! vides, ubi de tuo reditu gaudeatur. Quid illa similitudinum dominicarum argumenta nobis volunt? Quod mulier drachmam perdidit et requirit et reperit et amicas ad gaudium invitat, nonne restituti peccatoris exemplum est? Errat et una pastoris ovicula, sed grex una carior non erat: una illa conquiritur, una pro omnibus desideratur, et tandem invenitur et humeris pastoris ipsius refertur; multum enim errando laboraverat. Illum etiam mitissimum patrem non tacebo, qui prodigum filium revocat, et post inopiam paenitentem libens suscipit, immolat vitulum praeopimum, convivio gaudium suum exornat. Quidni? filium enim invenerat quem amiserat, cariorem senserat quem lucri fecerat. Quis ille nobis intellegendus pater? Deus scilicet. Tam pater nemo, tam pius nemo. Is ergo te filium suum, etsi acceptum ab eo prodegeris, etsi nudus redieris, recipiet, quia redisti, magisque de regressu tuo quam de alterius sobrietate laetabitur; sed si paeniteat ex animo, si famem tuam cum saturitate mercenariorum paternorum compares, si", + "candidate_score": 0.627415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_36", + "bdc_text": "Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa021.opp-lat1_window_14", + "psc_text": "per dei gratiam ostensa et indicta nobis in gratiam nos domino revocat, semel cognitam atque susceptam nunquam posthac iteratione delicti resignari oportere. Iam quidem nullum ignorantiae praetextum tibi patrocinatur, quod domino agnito praeceptisque eius admissis denique paenitentia delictorum functus rursus te in delicta restituis. Ita in quantum ignorantia segregaris, in tantum contumaciae adglutinaris. Nam si idcirco te deliquisse paenituerat, quia dominum coeperas timere, cur, quod metus gratia gessisti, rescindere maluisti, nisi quia metuere desisti? Neque enim timorem alia res quam contumacia subvertit. Cum etiam ignorantes dominum nulla exceptio tueatur ad poenam, quia deum in aperto constitutum et vel ex ipsis caelestibus bonis comprehensibilem ignorari non licet, quanto cognitum despici periculosum est? Despicit porro qui bonorum ac malorum intellectum ab illo consecutus quod intellegit fugiendum quodque iam fugit resumens intellectui suo, id est dei dono, contumeliam facit: respuit datorem, cum datum deserit, negat beneficum, cum beneficium non honorat. Quemadmodum ei potest", + "candidate_score": 0.626758, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.679305, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3460", + "psc_text": "« Littera ultramontana non habet dominus, sicut littera Cassinensis, sed habet domnus; et sine dubio domnus videtur plus habere reverendae maturitatis, et dominus plus metuendae potestatis. » Bernardum sequitur Nicolaus de Fractura: dominus etiam legit Richardus de S. Angelo. Item Concordia Regularum, codices Victorini, editio Guidonis Juvenalis, Lovaniensis, et Joannes Bertelius; eamque lectionem, quam in omnibus Cassinensis bibliothecae mss. reperiri asserit, pluribus tueri conatur Paulus Augustinus a Janua. Verum antiquis non videtur fuisse nisi unus Dominus Deus: unde etiam Augustus imperator domini nomen recusasse legitur apud Orosium, lib. VI, cap. 22. Quanquam postea a scriptoribus, ut humiliori vocabulo uterentur, ex verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini;", + "candidate_score": 0.679305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2228", + "psc_text": "sanctus Theodorus Siceota (In ejus Vita n. 63, Boll. 22 April.), quos ea de causa ad oppidum remittebat. Imo inter objecta Graecorum tempore Michaelis Cerularii Latinis improperarunt (Humberti lib. contr. Graec. calumanias) , quod sanctus Benedictus infirmis carnis esum concedit; et inter querelas quas Innocentii III tempore adversus Latinos renovarunt, quinquagesima tertia haec erat: Ipsorum monachi carne vescuntur. Quid quod monachis ad Ecclesiae dignitates assumptis, extra infirmitatis necessitatem, carnibus vesci prorsus illicitum erat? Cujus rei illustre habemus exemplum in persona Hincmari ex monacho Dionysiano archiepiscopi Rhemensis, quem ex morbo recens convalescentem Pardulus Laudunensis episcopus monet, « ne a lardo sive quadrupedibus abstineat, donec sanitas confirmetur, et sic ad siccos, et miseros, tardioresque monasticos cibos rediatur. » Quapropter haudquaquam mirum videri debet si sanctus Fructuosus monachum qui abstinentiam « violaverit, et contra sanctionem regulae usumque veternum, vesci carnibus praesumpserit, sex mensium spatio retrusioni et poenitentiae » subjacere decernat (Cap. 5). Quae", + "candidate_score": 0.66354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2228", + "psc_text": "sanctus Theodorus Siceota (In ejus Vita n. 63, Boll. 22 April.), quos ea de causa ad oppidum remittebat. Imo inter objecta Graecorum tempore Michaelis Cerularii Latinis improperarunt (Humberti lib. contr. Graec. calumanias) , quod sanctus Benedictus infirmis carnis esum concedit; et inter querelas quas Innocentii III tempore adversus Latinos renovarunt, quinquagesima tertia haec erat: Ipsorum monachi carne vescuntur. Quid quod monachis ad Ecclesiae dignitates assumptis, extra infirmitatis necessitatem, carnibus vesci prorsus illicitum erat? Cujus rei illustre habemus exemplum in persona Hincmari ex monacho Dionysiano archiepiscopi Rhemensis, quem ex morbo recens convalescentem Pardulus Laudunensis episcopus monet, « ne a lardo sive quadrupedibus abstineat, donec sanitas confirmetur, et sic ad siccos, et miseros, tardioresque monasticos cibos rediatur. » Quapropter haudquaquam mirum videri debet si sanctus Fructuosus monachum qui abstinentiam « violaverit, et contra sanctionem regulae usumque veternum, vesci carnibus praesumpserit, sex mensium spatio retrusioni et poenitentiae » subjacere decernat (Cap. 5). Quae", + "candidate_score": 0.660689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1894", + "psc_text": "jejuni perciperent. Atque ita docet praefatus Boherius in secundo commentario ad verbum ad missas sic scribens: « Ut integre ipsas jejuni audiant, et in eis pure communicent, ac devote. » Quod confirmatur ex cap. 38, quo praescribitur ut lector mensae dominica post missas et communionem ingrediatur ad legendum. Ex quibus duobus locis haud obscure colligitur antiquos ordinis Benedictini monachos saltem diebus dominicis festisque, ut vocant, de praecepto sacram percepisse eucharistiam. De Augiensibus res absque controversia est ex capitulo 4 Monachorum ad Augiam directorum: « Ut in dominicis diebus omnes pariter secundum quo ingressi sunt ordine in monasterium, sic accedant ad pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi", + "candidate_score": 0.659998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3663", + "psc_text": "monasterii manducare. » Ab omnibus petant orationem. ] Haec oratio fiebat ante commemorationes ex libro Usuum Cisterciensium, cap. 78. Boherius tamen in secundo commentario existimat solam abbatis benedictionem sufficere egressis et eodem die reversis. Qualis autem esset illa oratio, habes apud Menardum et Haeftenum, lib. II, tract. 4, disq. 3. Propter excessus. ] Excessum hic transgressionis lapsum interpretantur Smaragdus et Bernardus Cassinensis. Sed Hildemaro excessus est maxime, ubi non sponte peccatur, sed cum improvisu, ad quem sensum inclinat Boherius, ita ut excessus non a verbo excedo, sed ab excido derivetur. Et hunc esse genuinum S. Patris sensum verba sequentia demonstrant, ne quid forte subripuerit, non dicit commiserit, sed subripuerit, id est, non satis advertenti exciderit. Nec praesumat quisquam aliis referre quaecunque foris monasterium viderit, etc.] Idem praescribunt Regula S. Pachomii, art. 34, 48 et 49; Orientalis, cap. 23; et Tarnatensis, cap. 2. Quia plurima destructio est. ] Ita fere abbas", + "candidate_score": 0.657818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2193", + "psc_text": "testimonium commendat, quod fuerat ipse monachus Fuldensis monasterii, quod sub strictiori et severiori Regulae S. Benedicti observatione S. Bonifacius fundaverat, misso in Italiam S. Sturmio, qui in melius ordinatis monasteriis puriorem verioremque Regulae sensum addiceret, a Fuldensibus monachis postea ad praxim reducendum, ac proinde Rabanus loqui haud potuit, praeter sensum suo in monasterio intellectum. Eadem fuit sententia Dietrici Mettensis episcopi, qui aliquando loquens de disciplina quam ipse studens in monasterio S. Galli viderat (Ekkehard. de Casibus S. Galli, cap. 11): « Erant, inquit, alii qui solis volatilibus, quod unius cum piscibus creaturae sint, licite uterentur. » His accedit sancta Hildegardis, cujus haec verba: « Carnium esus infirmis omnino, debilibusque pro reparatione concedatur. Carnes tam quadrupedum quam volatilium intelligi volens, et nullas carnes quas homines comedere solent excipiens. At ubi meliorati fuerint, a carnibus more solito abstineant, scilicet a carnibus quadrupedum; quia sani illas et succum earum comedere non solebant, sed", + "candidate_score": 0.657603, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3461", + "psc_text": "verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini; S. Gregorius, lib. I Regist., cap. 6, Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Eusiciam, domnam Eudochiam, domnam Dominicam mea peto vice salutari; Statuta S. Adalardi, Missa domnae Balthildae; Aimonius, lib. IV de Gestis Francorum, c. 68, Domnus Carolus rex habuit conventum generalem in Wormatia civitate. Hinc tritus ille versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque", + "candidate_score": 0.657523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_97", + "bdc_text": "] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.656465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2210", + "psc_text": "Deinde « minime credendum est, inquit Menardus, a S. Benedicto tales institui monachos, qui pedum numero delicias escarum dijudicent, cum ipse capite 36 Regulae carnis esu exceptis aegrotis monachos arceat. Nec vero inferri potest quadrupedum interdictione volatilium esum esse permissum; nam cum unum prohibetur, non statim alterum permitti concludendum est, ut Levit. XIX, cum dicitur, Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum: male quidem inferret aliquis ex ejusmodi legibus permitti non surdis maledicere, et videntibus ponere offendiculum; quia potest accedere peculiaris ratio, ut ejusmodi prohibitio fiat, etiamsi alterum expresse non prohibeatur. » Sed ad id quod ex cap. 36, ubi carnes absolute interdicuntur, infertur, respondent alii veteres aves sub carnis nomine non comprehendisse, imo utrumque distinxisse, ut videre est in Regula S. Caesarii (Cap. 24): « Pullos et carnes nunquam sani accipiant; » et in Vita S. Pardulfi (In ejus Vit. Saec. 3) qui « nunquam carnium, neque volatilium", + "candidate_score": 0.656035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2877", + "psc_text": "monasteriis nostris aliquis frater pauperum susceptioni praeficiebatur, qui eos in xenodochio monasterii aedibus vicino excipiebat; cujus rei exempla habemus in Vita S. Agili abbatis Resbacensis, num. 20, saec. II; apud Adrevaldum, in lib. Mir. S. Benedicti; apud Walfridum, in lib. Mir. S. Galli, cap. 43; in Vita S. Popponis num. 13; apud Bollandum, 25 Januarii. Idipsum etiam enixe rogarunt olim monachi Fuldenses, in libello supplici ad Carolum Magnum, postulantes (Num. 13), ut « peregrinorum susceptio et lavatio in eis pedum non negligatur, sed secundum Regulam, et secundum priorum nostrorum consuetudinem, quandocunque venerint misericorditer suscipiatur, et ab omnibus fratribus lavatio pedum eis exhibeatur. » Coquina abbatis et hospitum super se sit, etc.] In quem locum Smaragdus: « Aestimatur enim a multis, quia sicut coquina alia quam fratrum, et in alio erat constituta loco, ita et mensa abbatis non tunc in communi refectorio erat cum caeteris mensis posita; sed in alia erat", + "candidate_score": 0.655452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2861", + "psc_text": "Christum debet humanitate reficere, et gratissima susceptione complecti, austeritatem jejunii custodire, nonne inhumanitatis potius crimen incurrit, quam laudem aut meritum religionis acquirit? » Et abbas Moyses (Collat. 2, cap. 26): « Satis absurdum est ut fratri, imo Christo mensam offerens, non cum eo cibum pariter sumas, et ab ejus refectione te facias alienum. » Vide eumdem Cassianum, lib. V, c. 24. Nisi forte praecipuus sit dies jejunii, qui non possit violari. ] Veluti est indictum jejunium, inquit Hildemarus, et sicut Quadragesimae dies, vel Litaniae, et caeteri dies jejuniorum quos Eccelesia celebrat. » Et Smaragdus: « Dies jejunii, qui violari non possunt, dies intelliguntur sanctae paschalis Quadragesimae, Litaniarum et quatuor anni temporum, aut si alicujus diei festi fuerit agenda vigilia, quando non solum a canonicis clericis, verum etiam a laicis 684 catholicis jejunatur. » Eodem fere modo loquuntur Nicolaus de Fractura et Richardus de S. Angelo. Inter hos etiam praecipuos jejunii", + "candidate_score": 0.65512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2233", + "psc_text": "abstinentiae a carnibus transgressionem inter leviores culpas recensent, dubito an pro levi et veniali transgressione taliter plecti vellent. Certe Casalini abstinentiae transgressores aut carnes hospitibus in monasterio apponentes, tot diebus jubent in pane et aqua jejunare, absolutionemque a tali peccato abbati reservant ex mss. Constitut. cap. 56. Taceo poenas divinas, quibus in hujusce statuti infractores supremus rerum Arbiter non semel ultus est. Aliqua hujusmodi vindictae exempla offendes apud Joannem monachum in Vita sancti Odonis. At praetermittere nequeo quod de Laudunensi sancti Joannis monasterio scripsit Hermannus monachus (Lib. III de Mir. S. Mar. Laudun.), scilicet quod « nullum quadrupes animal intra murum seu portam abbatiae intrare poterat, quod non statim in rabiem et in insaniam verteretur. Unde etiam si quando rex, vel episcopus, vel alii principes ad ipsam abbatiam veniebant, omnes equos eorum extra portam oportebat dimitti, et ipsi pedites ad ecclesiam procedebant. » 533 Sed quaeritur num saltem abbas cum", + "candidate_score": 0.65508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2233", + "psc_text": "abstinentiae a carnibus transgressionem inter leviores culpas recensent, dubito an pro levi et veniali transgressione taliter plecti vellent. Certe Casalini abstinentiae transgressores aut carnes hospitibus in monasterio apponentes, tot diebus jubent in pane et aqua jejunare, absolutionemque a tali peccato abbati reservant ex mss. Constitut. cap. 56. Taceo poenas divinas, quibus in hujusce statuti infractores supremus rerum Arbiter non semel ultus est. Aliqua hujusmodi vindictae exempla offendes apud Joannem monachum in Vita sancti Odonis. At praetermittere nequeo quod de Laudunensi sancti Joannis monasterio scripsit Hermannus monachus (Lib. III de Mir. S. Mar. Laudun.), scilicet quod « nullum quadrupes animal intra murum seu portam abbatiae intrare poterat, quod non statim in rabiem et in insaniam verteretur. Unde etiam si quando rex, vel episcopus, vel alii principes ad ipsam abbatiam veniebant, omnes equos eorum extra portam oportebat dimitti, et ipsi pedites ad ecclesiam procedebant. » 533 Sed quaeritur num saltem abbas cum", + "candidate_score": 0.654885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1901", + "psc_text": "Patrum assertione haec utraque reor posse fieri; id est et missas quotidie celebrare, et sacrosancta corporis et sanguinis Domini mysteria quotidie cum tremore et timore sumere. » Sed et ut de nostris etiam mentionem faciamus, S. Dunstanus in sua Concordia (Cap. 1) praescribit ut « post pacem fratres quotidie (nisi qui crimine se aliquo vel carnis fragilitate reos cognoverunt) regulari studio prorsus intenti, eucharistiam accipere non renuant, attendentes illud quod ait B. Augustinus in libro de Verbis Domini, quod videlicet in oratione dominica non annuum, sed quotidianum poscimus panem. » In mss. quoque Germaniae Consuetud. num. 28 legitur: « quotidie tamen eant cuncti ad pacem et ad communionem per totam hebdomadam Paschae. » Postea vero, refrigescente in dies monachorum fervore, res primum in statum revocanda fuit. Quapropter inter Statuta Petri abbatis Sylvae Majoris istud reperitur (Anno 1188): « Monemus omnes et singulos nostros subditos qui non sunt in sacerdotio constituti,", + "candidate_score": 0.65395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_67_69", + "bdc_text": "graviter irritato literis non ferendis , quibus hic adpellatus est violator pacti , defensor hęreticorum et nescio quibus aliis titulis admodum turbulentisZu Mandaten des Kaisers gegen Herzog Heinrich , die offenbar auf Bitten der Schmalkaldener erlassen wurden , besonders zu einem kaiserlichen Pönalmandat , s. Ißleib 23 ; Urkunden aus der Reformationszeit , hg. v. Ch[ristian] Gotthold Neudecker , Kassel 1836 , S. 738 ; Merkwürdige Aktenstücke aus dem Zeitalter der Reformation , hg. v. Ch[ristian ] Gotthold Neudecker , Erste Abtheilung , Nürnberg 1838 , S. 476 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2910", + "psc_text": "S. Columbanus in Poenitentiali superpositione damnat; S. Isidori Regula, cap. 16, triduana excommunicatione etiam emendandos decernit. Denique in ms. codice 47 bibliothecae Cassinensis inter casus priori reservatos ab annis fere trecentis tertium exstat: « Quod nullus mittat litteram vel ambasciatam extra monasterium, nec ab aliquo ea recipiat sine licentia. » Quod si mittentes aut recipientes litteras ita plectebant, quanto magis eulogias, aut alia quaelibet munuscula, quae quidem juxta Regulam Tarnatensis monasterii (Cap. 19) « peregrinis et ignotis deputabuntur, aut certe incendio cremabuntur. » Recipientes vero aut mittentes ad minus in capitulo verberentur, ex lib. Instit. cap. gener. ordin. Cisterc., dist. 6, cap. 9. CAPUT LV. De vestiario et calciario fratrum. Vestimenta fratribus secundum locorum qualitatem ubi habitant, vel aerum temperiem, dentur: quia in frigidis regionibus amplius indigetur, in calidis vero minus. Haec ergo consideratio penes abbatem est. Nos tamen mediocribus locis sufficere credimus monachis, per singulos cucullam et tunicam: cucullam,", + "candidate_score": 0.65378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_29_31", + "bdc_text": "Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2111", + "psc_text": "ciborum istis temporibus aut in abbatis providentia reliquit, aut suos sola panis libra quam in die concedit, contentos esse voluit; nam et S. Richmiro abbati (In ejus Vit. n. 15, saec. III Benedict.) 505 cum sanctae Quadragesimae dies advenirent, erat ei aridus cibus panis tantum hordeaceus, quem etiam manu molebat. » Atque ita S. Isidorus in Regula decernit (Cap. 10): « In observatione autem Quadragesimae sicut fieri solet post expletum jejunium pane solo et aqua omnes contenti erunt, vino autem et oleo abstinebunt. » Et sane « jejunare eos dicimus, inquiebat olim Petrus Damiani (Opusc. 14 et 15, cap 6), qui panem cum sale et aqua percipiunt, ubi autem praeter haec aliud aliquid additur, perfectum jejunium non vocatur. » Omnibus mensis. ] Hanc lectionem, quam vulgatae retinent editiones, et in quibusdam codicibus reperiri docent Hildemarus, Bernardus Cassinensis et Boherius, reprobat idem Hildemarus, et cum eo praefati commentatores, cujus loco substituunt", + "candidate_score": 0.653597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1_3", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", + "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", + "candidate_score": 0.653573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1901", + "psc_text": "Patrum assertione haec utraque reor posse fieri; id est et missas quotidie celebrare, et sacrosancta corporis et sanguinis Domini mysteria quotidie cum tremore et timore sumere. » Sed et ut de nostris etiam mentionem faciamus, S. Dunstanus in sua Concordia (Cap. 1) praescribit ut « post pacem fratres quotidie (nisi qui crimine se aliquo vel carnis fragilitate reos cognoverunt) regulari studio prorsus intenti, eucharistiam accipere non renuant, attendentes illud quod ait B. Augustinus in libro de Verbis Domini, quod videlicet in oratione dominica non annuum, sed quotidianum poscimus panem. » In mss. quoque Germaniae Consuetud. num. 28 legitur: « quotidie tamen eant cuncti ad pacem et ad communionem per totam hebdomadam Paschae. » Postea vero, refrigescente in dies monachorum fervore, res primum in statum revocanda fuit. Quapropter inter Statuta Petri abbatis Sylvae Majoris istud reperitur (Anno 1188): « Monemus omnes et singulos nostros subditos qui non sunt in sacerdotio constituti,", + "candidate_score": 0.65342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2734", + "psc_text": "ut pote qui in homilia 16 in Evangelium, quam ad id probandum adducit Amalarius l. I de Offic., c. 7, triginta sex solum dies in Quadragesima numeret. An vero sub vitae finem constituerit, ut quadragesimale jejunium feria quarta post Quinquagesimam aperiretur, suspicabitur non nemo, cum in ejus libro Sacramentorum ea inscribatur Feria IV, Caput jejunii: nisi velimus cum Menardo, laciniam libro Sacramentorum fuisse assutam. Vide ejusdem notas ad praedictum librum p. 52. Venio ad Regulae textum. Licet omni tempore vita monachi Quadragesimae debeat observationem habere. ] Hic alludere videtur S. Benedictus ad praeclaram illam S. Augustini sententiam: « In cruce per totam istam vitam, quae in mediis tentationibus ducitur, perpetuo debet pendere Christianus; non enim est in hac vita tempus evellendi clavos . . . . Crux, inquam, ista non quadraginta dierum est, sed totius hujus vitae, quae mystico numero quadraginta istorum significatur dierum . . . . Sic semper", + "candidate_score": 0.652952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1906", + "psc_text": "mandamus quod tam sanctum et antiquum religionis institutum servetur in singulis nostrae congregationis monasteriis; nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio. » In antiquis vero declarationibus ita legebatur: « Ostenditur quod quolibet dominico die fratres communicabant, quod ut fiat hortamur, praesertim tempore quadragesimali et Adventus Domini, et in festis praecipuis; non tamen astringimus praeterquam in prima dominica mensis cujuslibet juxta Clementinam Ne in agro, nisi forte ob reverentiam alicujus festi solemnis differatur, aut praeveniatur hujusmodi communio juxta concessionem domini Eugenii papae IV. » De ritu et modo accedendi ad sacram communionem diximus in lib. II de Antiq. monach. Ritib. Obiter hic observabo veteres monachos non genuflexos, sed propter reverentiam diei dominicae, quae genuflexiones haut permittebat, erectos communicasse, ut patet ex Regula Magistri (Cap. 21), quae de modo disserens, quo debent hebdomadarii coquinae et cellerarius communicare, « post modicam, inquit, orationem erecti communicent, et confirment. »", + "candidate_score": 0.6529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2228", + "psc_text": "sanctus Theodorus Siceota (In ejus Vita n. 63, Boll. 22 April.), quos ea de causa ad oppidum remittebat. Imo inter objecta Graecorum tempore Michaelis Cerularii Latinis improperarunt (Humberti lib. contr. Graec. calumanias) , quod sanctus Benedictus infirmis carnis esum concedit; et inter querelas quas Innocentii III tempore adversus Latinos renovarunt, quinquagesima tertia haec erat: Ipsorum monachi carne vescuntur. Quid quod monachis ad Ecclesiae dignitates assumptis, extra infirmitatis necessitatem, carnibus vesci prorsus illicitum erat? Cujus rei illustre habemus exemplum in persona Hincmari ex monacho Dionysiano archiepiscopi Rhemensis, quem ex morbo recens convalescentem Pardulus Laudunensis episcopus monet, « ne a lardo sive quadrupedibus abstineat, donec sanitas confirmetur, et sic ad siccos, et miseros, tardioresque monasticos cibos rediatur. » Quapropter haudquaquam mirum videri debet si sanctus Fructuosus monachum qui abstinentiam « violaverit, et contra sanctionem regulae usumque veternum, vesci carnibus praesumpserit, sex mensium spatio retrusioni et poenitentiae » subjacere decernat (Cap. 5). Quae", + "candidate_score": 0.652837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20_22", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum . Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.652627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2001", + "psc_text": "At ubi meliorati fuerint, a carnibus more solito omnes abstineant. ] In quem locum Hildemarus: « Ideo dixit more solito, inquit, quia consuetudo erat monachis a carnibus abstinere, non tantum quadrupedum, sed etiam volatilium, sicut faciebat primitiva Ecclesia, cujus morem monachi sequi omnino debent. Et ideo non dixit specialiter quibus carnibus sed generali nomine carnibus, in quibus carnibus, intelligendum est non tantum de quadrupedibus, sed etiam de volatilibus accipiendum est. » De volatilibus agemus infra, interim Hildemari sententiam obiter indicasse sufficiat. Jam vero quod ad antiquam ordinis nostri praxim spectat, in Statutis S. Lanfranci sic lego (Cap. 23): « Qua vero die sanitate recepta ad conventum redire voluerit, si carnem comederit, prius rasus ad horam, quae ante capitulum canitur, chorum introeat; et post ipsam horam in conventu missa dicitur, ad ipsam non offerat. Ingressus capitulum, cum indictum fuerit de ordine loqui, primus surgat, et in eo loco ubi consuetudo est,", + "candidate_score": 0.652506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2799", + "psc_text": "in hieme quam in aestate ad scillam quae post capitulum sonatur, aperiuntur. » Atque hanc consuetudinem respicit quod in lib. Mir. S. Gualteri abbatis Pontisarensis legitur: « Die altera, quae Dominica habebatur, sacrista universos post missas exire cogente, » etc. CAPUT LIII. De hospitibus suscipiendis. Omnes supervenientes hospites, tanquam Christus suscipiantur: quia ipse dicturus est: Hospes fui, et suscepistis me (Matth. XXIII) . Et omnibus congruus honor exhibeatur, maxime domesticis fidei et peregrinis. Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore vel a fratribus, cum omni officio charitatis; et primitus orent pariter: et sic sibi socientur in pace. Quod pacis osculum non prius offeratur, nisi oratione praemissa, propter illusiones diabolicas. In ipsa autem salutatione omnis exhibeatur humilitas. Omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus, inclinato capite, vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. Suscepti autem hospites ducantur ad orationem: et postea sedeat cum eis prior,", + "candidate_score": 0.65192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20_22", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum . Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2814", + "psc_text": "capite hospitalitatem commendant SS. Patres, atque in primis S. Augustinus (Serm. 136): « Discite, inquit, hospites suscipere, ubi agnoscitur Christus: an nescitis quia si quem Christianum susceperitis, ipsum suscipitis? Nonne ipse dixit: hospes fui, et suscepistis me? et quando ei dicitur, Domine, quando te vidimus hospitem? respondet: Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis. Cum ergo Christianus Christianum suscipit, serviunt membra membris, et gaudet caput, et sibi imputat datum quod membro ejus fuerit erogatum. Hic ergo pascatur Christus esuriens, accipiat potum sitiens, vestiatur nudus, suscipiatur peregrinus, visitetur aegrotus. » Et revera qui in hospite se suscipi asserit, in se ipso aliquando excipi voluit, ut de quodam ignoto testatur S. Gregorius his verbis (Homil. 23 in Evang.): « Quidam paterfamilias cum tota domo sua magno hospitalitatis studio serviebat, cumque quotidie ad mensam suam peregrinos susciperet, quodam die peregrinus quidam inter alios advenit, ad mensam ductus; dumque paterfamilias ex humilitatis consuetudine", + "candidate_score": 0.650798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_28_30", + "bdc_text": "et montem GothardiÜber den Gotthardpass. . Quod adtinet ad illum , nihil aliud peto . Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2816", + "psc_text": "pontifex de alio quodam quasi ignoto, hoc ipsum de illo narrat Joannes Diaconus l. II Vitae S. Greg., c. 22 (Saec. II Ben.), et sequenti capite refert quoque alia vice susceptum ab eo fuisse angelum. Simile aliquid de S. Agilo abbate Resbacensi in ejus Vita, c. 20, et de S. Cuthberto, apud Bedam, in ejus item Vita, cap. 7, legitur. Et omnibus congruus honor exhibeatur. ] Quem in locum Bernardus Cassinensis et Boherius: « Aliter enim, inquiunt, debet honorari episcopus et abbas, et aliter clericus vel monachus; aliter praelatus, aliter subditus; aliter magnae religionis fama adveniens frater, aliter sarabaita vel gyrovagus; aliter nobiles et potentes, aliter ignobiles et pauperes; et ideo dicit congruus, ut secundum qualitatem susceptae personae sit et condescendentis in honoris exhibitione, in ciborum praeparatione, in occursione, in associatione: una enim debet esse ad omnes charitas secundum interiorem hominem; 674 sed debet esse diversitas in exterioris honoris exhibitione.", + "candidate_score": 0.650372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2210", + "psc_text": "Deinde « minime credendum est, inquit Menardus, a S. Benedicto tales institui monachos, qui pedum numero delicias escarum dijudicent, cum ipse capite 36 Regulae carnis esu exceptis aegrotis monachos arceat. Nec vero inferri potest quadrupedum interdictione volatilium esum esse permissum; nam cum unum prohibetur, non statim alterum permitti concludendum est, ut Levit. XIX, cum dicitur, Non maledices surdo, nec coram caeco pones offendiculum: male quidem inferret aliquis ex ejusmodi legibus permitti non surdis maledicere, et videntibus ponere offendiculum; quia potest accedere peculiaris ratio, ut ejusmodi prohibitio fiat, etiamsi alterum expresse non prohibeatur. » Sed ad id quod ex cap. 36, ubi carnes absolute interdicuntur, infertur, respondent alii veteres aves sub carnis nomine non comprehendisse, imo utrumque distinxisse, ut videre est in Regula S. Caesarii (Cap. 24): « Pullos et carnes nunquam sani accipiant; » et in Vita S. Pardulfi (In ejus Vit. Saec. 3) qui « nunquam carnium, neque volatilium", + "candidate_score": 0.649083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3454", + "psc_text": "gratia, Petre, Paule; vel solum familiae nomen, verbi gratia, le Blanc, le Noir, la Perche; vel solum nationis, ut Germane, Hispane; vel officii aut dignitatis, ut, Sacrista, Cantor, Decane, Praeposite, quod aut saeculum sapit, aut contemptum, imo etiam aliquando praebet occasionem superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis se non 828 esse ut caeteri hominum, ut pote tali praepositum officio, ex tali oriundum familia, tam clara, tam illustri. Sed priores juniores suos fratres nominent. ] Juniores hic vocat, non quidem infantes, sive, ut aiunt, simpliciter aetate juniores; sed comparative ad antiquiores et priores in ordine professionis, ut indicat pronomen suos: non enim dicit priores juniores fratres nominent, sed juniores suos, id est sibi inferiores in ordine professionis: unde contingere potest ut unus et idem monachus frater et nonnus vocetur, frater ab antiquiore, nonnus ab inferiore. Certe saeculo XII Joannes sacerdos et monachus frater Joannes appellatus legitur in Vita S. Aiberti", + "candidate_score": 0.648351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1_3", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.648065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_61_63", + "bdc_text": "von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3231", + "psc_text": "p. 343): « Qui pro vestra pietate precantur, hujusmodi reditu non egent; pars enim eorum ac reditus Dominus est; » ut S. Paemen (Ibid., tom. I, pag. 593), qui « nolebat quidquam a quoquam accipere, ad vitandam nimirum turbae vexationem; » ut S. Lupicinius abbas (Lib. de Vitis Patr., cap. 1), qui, teste Gregorio Turonensi, ad Chilpericum Burgundiae regem profectus, aliquod ab eo pro victu vestituque fratrum, quibus prae multitudine non pauca deerant, petiturus subsidium; agros et vineas quibus necessitates suas explerent offerenti regi respondit: « Agros et vineas non accipiemus, sed si placet potestati vestrae, aliquid de fructibus delegate; quia non decet monachos facultatibus mundanis extolli, sed in humilitate cordis Dei regnum justitiamque ejus exquirere. » His accedit S. Isaac, qui, ut scribit alter Gregorius papa (Lib. III Dial., cap. 14), « cum ei crebro discipuli humiliter imminerent, ut pro usu monasterii possessiones quae offerebantur acciperet, ille sollicitus suae", + "candidate_score": 0.647969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", + "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", + "candidate_score": 0.647902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2851", + "psc_text": "Bernardus, episcopo, vel principi, si ad carnium abstinentiam astringerentur. Sentiat aliter qui vult, tamen in hoc signo universali omnis hoc comprehendi puto, habita consideratione discretionis ad hospites religiosos sanos, quibus uti carnibus non licet. » Et Turrecremata: « Si hospitibus cibus carnium indifferenter negaretur, non omnis humanitas eis censeretur exhiberi. » Sed huic opinioni, quae contraria est optimae monasteriorum ordinis nostri praxi, et quam expresse damnavit Innocentius Papa III, in brevi ad abbatem et conventum Sylvae Majoris, qui tale aliquid praesumpserant, merito potest opponi illud S. Ambrosii (Lib. V in Hexam., cap. 8): « Melior est enim hospitalitas in oleribus cum gratia, quam vitulorum pinguium praeparatio cum discordia. » Et illud Evagrii in Monachicis, n. 2 (Tom. III Monum. Eccles. Graecae): « Si praetextu hospitalitatis de sumptuoso cibo in mentem venerit, abjice eam cogitationem, nec illi adhaereas; per illam quippe insidiatur tibi adversarius . . . . licet panem duntaxat", + "candidate_score": 0.647732, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_30_32", + "bdc_text": "Ago deinde gratias de carmine GvaltheriSiehe dazu oben Nr. 2214 , 24f und Anm. 16. , hominis erga me omnium ingratissimiMyconius bezieht sich zum einen auf die wohl nicht sehr glücklich verlaufene Aufnahme Gwalthers als Kostgänger im Jahr 1538 ( s. HBBW VIII 177 , 16-23. 252 , 7f) , zum anderen auf einen Brief Gwalthers , mit dem dieser ihn 1544 erzürnt hatte ( s. HBBW XIV 495 , 107-109 ) . Den hier vorgebrachten Vorwurf wiederholte Myconius am 24 . September 1545 ( s . unten Nr. 2252 , 8-14 ) , woraufhin Bullinger am 7 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.647062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2504", + "psc_text": "« Id est in domo cujuslibet artis, » inquit Boherius. Quamvis Paulus Augustinus a Janua, Theobaldus Artaldus, et quaedam versiones Gallicae hunc textum intelligant de mensae ministerio. In pistrino. ] Pistrinum Boherio « est locus ubi farina deponitur, et fit panis. Et haec quidem parare, inquit, monachorum est. » Nimirum per vices olim in quibusdam saltem monasteriis fratres id praestabant, ut patet ex Vita S. Samsonis (Num. 16, saec. I Ben.): « Frater autem ejusdem presbyteri vicissentibus se per ordinem caeteris monachis hujus monasterii pistor effectus est. » Et in Vita S. Austrebertae (Saec. III Ben.): « Erat consuetudo ut vicissim a sororibus coquerentur panes. » 599 Aut fregerit quidpiam. ] Quanta severitate veteres monachi eos plecterent qui aliquid fregissent docet Cassianus his verbis (Lib. IV, cap. 16): « Si quis gillonem fictilem, quem baucalem nuncupant, casu aliquo fregerit, non aliter negligentiam suam quam publica diluet poenitentia; cunctisque in synaxi", + "candidate_score": 0.646467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20_22", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum . Prandet mecum et narrat institutum suum , eundi videlicet Tigurum , ut ecclesiam videat ac ludum vestrum una cum viris doctis illis praesidentibus . Hic ego :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.645255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", + "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", + "candidate_score": 0.641842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.641719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1_3", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", + "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", + "candidate_score": 0.641625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2956", + "psc_text": "essent Basilianorum vestes discimus ex Vita S. Philareti saeculo XI a Nilo monacho coaetaneo scripta, num. 21 (Bolland., 6 Aprilis), ubi agens de illius ad habitum monasticum receptione, has recenset vestes: Sticarium, id est tunicam; pallium, quod supra cervices et scapulas est; cucullium, quod capiti imponimus; crucem in fronte gestandam, et cingulum cum sua fibula. Inter Aegyptiorum monachorum vestes Evagrius Sithensis monachus in epistola ad Anatolium (Tom. III Mon. Eccles. Graec.) has nominat: Cucullum, analabum, melotem, zonam, et baculum. Alias addit Cassianus eo in libro quem de Habitu monachi conscripsit, ubi has eorum vestes earumque symbola explicat, scilicet cucullum, colobium, rebrachiatoria, mafortes, melotem et pellem caprinam, cingulum et caligas. Abbas Patermuthius adolescentem ad se conversionis gratia accedentem « lebitone indutum, cuculla capiti circumposita, ac melote ad humeros, cinctumque linteo ad monachale institutum, exercitiumque promovit, » ut videre est in Aegypt. monach. Historia (Tom. III Mon. Eccles. Graecae). In Regula S.", + "candidate_score": 0.64162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.64022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_52_54", + "bdc_text": "Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII . mittenda contra Gallum König Franz I .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1343", + "psc_text": "3, incisiones. Huic psalmo dominica ad primam Symbolum S. Athanasii vulgo appellatum, quod Eusebio Vercellensi nonnulli ascribunt, adjicimus; illudque quotidie recitant monachi Carthusienses ex nova collectione Statutor., part. I, cap. 13, n. 12; olimque in aliquibus ecclesiis singulis diebus cantabatur, ex Honorio Augustod., l. II de Gemma animae, cap. 59. De hoc Symbolo vide quae diximus in l. I de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 4. Ad primam autem secundae feriae dicantur tres psalmi, id est primus, secundus et sextus. ] « Prima monachorum, inquit Petrus Damiani (Opusc. 10, cap. 3), praeter dominicam diem convenienter a capite videtur inchoare Psalterii, ut cum libri principio apte concordet diei quoque nascentis origo. » Et ita per singulos dies ad primam usque ad dominicam dicantur per ordinem terni psalmi, etc.] De instituto toto hoc capite a S. Benedicto ordine plura digessit Amalarius in Supplemento, tom. II Analect., quod si lubet consule. Quare autem adeo", + "candidate_score": 0.639214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_58_60", + "bdc_text": "PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 . Noch im Februar 1546 werden 36 Fähnlein Knechte ( und 4000 Reiter ) erwähnt , die von Graf Otto IV .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2346", + "psc_text": "Ritibus, cap. 19. A Pentecoste autem tota aestate, si labores agrorum non habent monachi, aut nimietas aestatis non perturbat, quarta et sexta feria jejunent usque ad nonam. ] Quartae et sextae feriae jejunium retinuit etiam aestate sanctus Benedictus, utpote ab apostolis traditum 560 de quo canon 68 apostolorum: « Si quis episcopus, aut presbyter, aut diaconus, aut lector, aut cantor, sacram Quadragesimam Paschae, aut quartam feriam, aut Parasceven non jejunaverit, deponitor: praeterquam si imbecillitate impediatur corporis: sin laicus sit, communione privator. » Clemens in Constitut. apost. (Lib. V, cap. ult.) « Post hebdomadam jejunii in omni quarta feria et Parasceve praecipimus vobis ut jejunetis. » Sanctus Ignatius (Epist. 4 ad Phil.): « Quartis et sextis feriis jejunare non negligatis, ciborum reliquias pauperibus largientes. » Tertullianus (Lib. de Jejun.): « Cur stationibus quartam et sextam feriam sabbati dicamus, » jejunia suo more stationes appellans. Sanctus Clemens Alexandrinus (Lib. VII Strom.): «", + "candidate_score": 0.639179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.638939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.638621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.638246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.637916, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.637842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.637745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3395", + "psc_text": "est pronuntietur. Contrarium morem induxit Mendicantium (ut conjicimus) exemplum, et instabilitas monachorum. Hujus loci occasione observandum venit id quod in Actis S. Dunstani ad num. 29 notamus, eum primo ordinatum fuisse episcopum sine titulo, ea maxime ratione ut regali praesentiae, propter sua provida consilia jugiter adesset. » Vide ejusdem S. Dunstani Vitam auctore Osberno, num. 12, saec. V Benedictino. Secundos respicit id quod scribit sanctus Gregorius papa Mariniano Ravennati episcopo in gratiam monasterii SS. Joannis et Stephani (Lib. VII, epist. 18): « Ad ecclesiasticum officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit. Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam 814 potestatem, nec licentiam habeat habitandi. » Econtra vero qui sub titulo monasterii ordinabantur, ei ita alligabantur, ut in eo perpetuo manere cogerentur, ut patet ex eodem S. Gregorio scribente (Lib. VII, epist. 92) Victori Panormitano episcopo, ut unum in Praecoritano", + "candidate_score": 0.637367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3395", + "psc_text": "est pronuntietur. Contrarium morem induxit Mendicantium (ut conjicimus) exemplum, et instabilitas monachorum. Hujus loci occasione observandum venit id quod in Actis S. Dunstani ad num. 29 notamus, eum primo ordinatum fuisse episcopum sine titulo, ea maxime ratione ut regali praesentiae, propter sua provida consilia jugiter adesset. » Vide ejusdem S. Dunstani Vitam auctore Osberno, num. 12, saec. V Benedictino. Secundos respicit id quod scribit sanctus Gregorius papa Mariniano Ravennati episcopo in gratiam monasterii SS. Joannis et Stephani (Lib. VII, epist. 18): « Ad ecclesiasticum officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit. Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam 814 potestatem, nec licentiam habeat habitandi. » Econtra vero qui sub titulo monasterii ordinabantur, ei ita alligabantur, ut in eo perpetuo manere cogerentur, ut patet ex eodem S. Gregorio scribente (Lib. VII, epist. 92) Victori Panormitano episcopo, ut unum in Praecoritano", + "candidate_score": 0.6372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.637196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3405", + "psc_text": "816 in pluribus monasterii, aut nulli, aut pauci olim erant sacerdotes. S. Pachomius non patiebatur quemquam ex suis ad clericalem gradum ascendere, ut testatur ejus Vitae scriptor, cap. 24 ( Apud Rosweid. ). In pluribus aliis monasteriis nonnisi missi ab episcopo presbyteri sacra mysteria celebrabant. In aliis quibusdam pro magno reputabatur unum aut alterum in monasterio esse sacerdotem: hinc S. Epiphanius ad Joannem Hierosolymitanum se excusans quod Paulinianum S. Hieronymi fratrem in monasterio Bethleemitano sacerdotem ordinasset (Inter epist. S. Hieron. epist. 60): « Cum vidissem, inquit, quia multitudo sanctorum fratrum in monasterio consisteret, et sancti presbyteri Hieronymus et Vincentius propter verecundiam et humilitatem nollent debita nomini suo exercere sacrificia, et laborare in hac parte ministerii quae Christianorum praecipua salus est: invenire autem et comprehendere servum Dei non posses, qui te, eo quod grave onus sacerdotii nollet suscipere, saepe fugiebat; sed nec alius quis episcoporum facile eum reperiret, etc. » In", + "candidate_score": 0.637169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2672", + "psc_text": "multis potest exemplis confirmari, nimirum saeculo VII Theodorus ex monacho Cantuariensis episcopus, et Adrianus abbas (Saec. II Ben.) « quia litteris sacris simul et saecularibus abundanter ambo erant instructi, congregata discipulorum caterva, scientiae salutaris quotidie flumina irrigandis eorum cordibus emanabant, ita ut metricae artis, astronomicae, et arithmeticae, ecclesiasticae disciplinam inter sacrorum apicum volumina suis auditoribus contraderent, » ex Vita sancti Theodori num. 5. Huetbertus etiam abbas (Ibid.) in Wiremuthensi coenobio « a primis pueritiae temporibus non solum regularis observantia disciplinae institutus; sed et scribendi, cantandi, legendi, ac docendi fuerat non parva exercitatus industria, » ex libro II de Vita S. Benedicti Biscopi n. 18. His adjungendus est Beda Venerabilis, qui, ut scribit Cuthbertus ejus discipulus in ejus Vita n. 2 (Saec. III Ben.), in Girwensi monasterio « infantulus bonae spei et divina et saeculari litteratura diligenter imbuitur . . . . . Et cum in Latina erudiretur lingua, Graecae quoque", + "candidate_score": 0.636808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.636615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.636041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_697", + "psc_text": "prorsus interdicto, maxime vero in Fuldensi omnium nobilissimo, cujus basilica uni S. Liobae ob reverentiam S. martyris patebat, ut testatur Rudolfus monachus in Vita S. Liobae cap. 22 Saec. III Bened., part. II, pag. 256 , his verbis: « Interdum etiam et ad monasterium Fuldensium monachorum causa orationis venire solebat, quod nec prius, nec postea ulli unquam feminarum concedi potuit, quia loco illi, ex quo a monachis habitari coeptus est, femineus negabatur ingressus: tantum autem 163 huic soli concessus est, propter hoc quod S. martyr Bonifacius eam senioribus eorum commendavit, corpusque illius ibi sepeliendum decrevit. » Scribitque Brouverus Lib. I Antiq. Fuld., c. 8 hoc caput a majoribus tam sancte cultum fuisse, « ut privilegiis a Marino papa saeculo IX abbati Hadamaro, et a Silvestro saeculi X aetate Erkembaldo, et a Joanne Richardo subinde, aliisque ab aliis pontificibus postea concessis, et nominatim insertum sit, et religiose a posteris observatum. »", + "candidate_score": 0.635507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2684", + "psc_text": "monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2 S. Osvald., n. 20, saec. V Benedict.) ocius nuntio, quemdam virum nominatissimum Abbonem, qui liberalium artium notitiam imis hauserat medullis, de coenobio Floriacensi evocatum, apud Ramesiam scholas regere, et novellas recentis hortuli sui insitiones doctrinae suae rore rigare constituit. » Eodem saeculo Fulco Rhemensis archiepiscopus, qui in Sithiensi seu S. Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo", + "candidate_score": 0.634951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", + "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", + "candidate_score": 0.634666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_24_26", + "bdc_text": "Principio ergo commendo tibi hunc , ut saltem adsis consilio ; in animo habet enim visendi Mediolanum . Tu poteris edocere , utrum faciliori itinere transeat , per RhetosD. h. über die Graubündener Alpenpässe .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_388", + "psc_text": "Convocatis fratribus, abbas rem cujus causa congregavit eos, exponit; quia, ut ait Plato ( In Phaedro ), « in omni re consulendi principium, nosse id de quo consilium institutum; aut tota via aberrare necessum est. » Antequam vero tractandum negotium exponat, ex Hildemaro, « oculis corporeis fixis in terra, et oculo cordis in Deum, rogare debet Deum dicens: Domine, rogo clementiam tuam, ut per quem vis manifestare, dignare indicare. » Divino implorato auxilio, negotium explicet, allatis utrinque rationibus, sic tamen ut suam ipse non aperiat sententiam, ut omnis tollatur adulationi aut assentationi occasio, ut libera et integra etiam timidioribus quid sentiant exponendi licentia detur, et ne forte inveniatur male feriatus aliquis, maligno discordiae spiritu agitatus, qui ut aliquam procreet abbati molestiam, cognito ejus desiderio, in contrariam abeat sententiam. Cui plane incommodo obviant Constitutiones congregationis Montis Oliveti, decernentes Part. II, c. 3, ut « caveat tam generalis quam particularis abbas, ne", + "candidate_score": 0.634528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3454", + "psc_text": "gratia, Petre, Paule; vel solum familiae nomen, verbi gratia, le Blanc, le Noir, la Perche; vel solum nationis, ut Germane, Hispane; vel officii aut dignitatis, ut, Sacrista, Cantor, Decane, Praeposite, quod aut saeculum sapit, aut contemptum, imo etiam aliquando praebet occasionem superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis se non 828 esse ut caeteri hominum, ut pote tali praepositum officio, ex tali oriundum familia, tam clara, tam illustri. Sed priores juniores suos fratres nominent. ] Juniores hic vocat, non quidem infantes, sive, ut aiunt, simpliciter aetate juniores; sed comparative ad antiquiores et priores in ordine professionis, ut indicat pronomen suos: non enim dicit priores juniores fratres nominent, sed juniores suos, id est sibi inferiores in ordine professionis: unde contingere potest ut unus et idem monachus frater et nonnus vocetur, frater ab antiquiore, nonnus ab inferiore. Certe saeculo XII Joannes sacerdos et monachus frater Joannes appellatus legitur in Vita S. Aiberti", + "candidate_score": 0.633997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3454", + "psc_text": "gratia, Petre, Paule; vel solum familiae nomen, verbi gratia, le Blanc, le Noir, la Perche; vel solum nationis, ut Germane, Hispane; vel officii aut dignitatis, ut, Sacrista, Cantor, Decane, Praeposite, quod aut saeculum sapit, aut contemptum, imo etiam aliquando praebet occasionem superbiendi, dum ei suggeritur a cogitationibus suis se non 828 esse ut caeteri hominum, ut pote tali praepositum officio, ex tali oriundum familia, tam clara, tam illustri. Sed priores juniores suos fratres nominent. ] Juniores hic vocat, non quidem infantes, sive, ut aiunt, simpliciter aetate juniores; sed comparative ad antiquiores et priores in ordine professionis, ut indicat pronomen suos: non enim dicit priores juniores fratres nominent, sed juniores suos, id est sibi inferiores in ordine professionis: unde contingere potest ut unus et idem monachus frater et nonnus vocetur, frater ab antiquiore, nonnus ab inferiore. Certe saeculo XII Joannes sacerdos et monachus frater Joannes appellatus legitur in Vita S. Aiberti", + "candidate_score": 0.633959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_667", + "psc_text": "quo haec recitantur: « Abbas de Pontiniaco, qui contra formam ordinis reginam Franciae cum aliis ejusdem sexus non paucis in suum monasterium introduxit ad audiendum sermonem in capitulo, ad processionem in claustro, ad reficiendum, et pernoctandum duabus noctibus in infirmitorio, sumpta occasione quod ex rescripto domini papae, et ex permissione domini Cistercii eidem dominae patebat aditus illius monasterii, cum eo usque procedendum nec dominus papa, nec abbas Cistercii indulserint, sed nec etiam aliquid tale cogitaverint; et quia tam enorme factum sustinuit in totius ordinis Cisterciensis injuriam; licet absque omni retractatione depositionem mereretur in instanti, tamen ad instantiam et petitionem domini Remensis, cui negare quidquam nec volumus, nec debemus, et aliorum etiam episcoporum, ei parcitur in praesenti. Verum ne omnino impunita remaneat tanta praesumptio, extra stallum abbatis maneat usque ad Pascha, nec celebret nisi de necessitate sui officii, et sex diebus sit in levi culpa, tribus scilicet diebus in Cistercio, et", + "candidate_score": 0.633914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.633731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3596", + "psc_text": "Cistercienses utrumque usurpabant, et Deo gratias, et benedicite: primum, audito pulsantis sed clamantis voce aut signo; secundum, cum ad eum accederent: « Cum hospes pulsaverit, inquit liber Usuum (Cap. 120), responso Deo gratias januam aperiat; et postquam benedicite dixerit, humiliter quis sit vel quid velit ab eo requirat. » Et infra: « Quod si dum hora in ecclesia celebratur hospes ad portam pulsaverit, more solito Deo gratias, et benedicite dicat. » Eadem exstitit etiam Bursfeldensium consuetudo. Posset etiam aliter intelligi istud benedicat, ut scilicet ostiarius venienti benedictionem tribueret: solebant quippe veteres monachi ad aliquod monasterium hospitaturi venientes, in ipso accessu de foris benedictionem petere dicentes benedic, vel aliquid hujusmodi, ut patet ex citata Vita S. Eudociae, et ex Regula Magistri, cap. 1. Cui expositiodi favet antiqua versio Gallica Joannis de Précis, ita reddens, ou dogne beneisson; et alia recentior, ou qu' il donne quelque parole de bénédiction. At prior expositio,", + "candidate_score": 0.63342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3409", + "psc_text": "S. Galli, cap. 1 (Spicil. tom. IV). In litteris monachorum S. Remigii Rhemensis, quibus circa annum 838 societatem ineunt cum Dionysianis, exstat fratrum monasterii S. Dionysii in Francia catalogus in quo ex monachis centum viginti tribus recensetur unus episcopus, presbyteri triginta tres, diaconi septemdecim, subdiaconi viginti quatuor, acolyti septem. Ex triginta monachis monasterii Croylandensis quos anno 870 817. Normannorum rabiem fugisse scribit Ingulfus (Hist. Croyl.), decem erant sacerdotes. In Chronico Piscariensi anno 1047 electioni abbatis Dominici ex triginta duobus undeviginti sacerdotes, unus diaconus, reliqui monachi subscribunt (Spicil. tom. V). Denique in subscriptionibus venditionis cujusdam terrae a monachis Laudunensibus S. Joannis monasterio S. Theoderici factae anno 1184 (Histor. ms. S. Theod.) ex quatuordecim monachis octo presbyteri, tres diaconi et tres subdiaconi recitantur. Tandem Clemens V in concilio Viennensi ad ampliationem cultus divini statuit « quod monachi quilibet ad monitionem sui abbatis se faciant ad omnes ordines sacros, excusatione cessante legitima, promoveri.", + "candidate_score": 0.633204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_54_56", + "bdc_text": "mittenda contra Gallum König Franz I . - Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3395", + "psc_text": "est pronuntietur. Contrarium morem induxit Mendicantium (ut conjicimus) exemplum, et instabilitas monachorum. Hujus loci occasione observandum venit id quod in Actis S. Dunstani ad num. 29 notamus, eum primo ordinatum fuisse episcopum sine titulo, ea maxime ratione ut regali praesentiae, propter sua provida consilia jugiter adesset. » Vide ejusdem S. Dunstani Vitam auctore Osberno, num. 12, saec. V Benedictino. Secundos respicit id quod scribit sanctus Gregorius papa Mariniano Ravennati episcopo in gratiam monasterii SS. Joannis et Stephani (Lib. VII, epist. 18): « Ad ecclesiasticum officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit. Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam 814 potestatem, nec licentiam habeat habitandi. » Econtra vero qui sub titulo monasterii ordinabantur, ei ita alligabantur, ut in eo perpetuo manere cogerentur, ut patet ex eodem S. Gregorio scribente (Lib. VII, epist. 92) Victori Panormitano episcopo, ut unum in Praecoritano", + "candidate_score": 0.63309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56_58", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3597", + "psc_text": "de foris benedictionem petere dicentes benedic, vel aliquid hujusmodi, ut patet ex citata Vita S. Eudociae, et ex Regula Magistri, cap. 1. Cui expositiodi favet antiqua versio Gallica Joannis de Précis, ita reddens, ou dogne beneisson; et alia recentior, ou qu' il donne quelque parole de bénédiction. At prior expositio, quae omnium fere est commentatorum, praestat, monasticae humilitati magis consentanea, et ad S. Benedicti mentem magis accedens. Nam cap. 53 ab obvio hospite vult peti benedictionem: unde etiam S. Benedictus Anianensis in sua Regularum Concordia pro benedicat legit benedic. Antiqua alia versio Gallica alium sensum hujus vocis reddit, quasi 863 janitor aliquam ad Deum precem funderet, ita nimirum vertit, ou benere Dieu. Similiter Guido Juvenalis, ou bénisse comme disant: Benedicamus Domino. Idem habet alia recentior Gallica versio. Aliter etiam Boherius: « Hic benedicere ponitur pro bona verba dicere, ut dicat pulsanti: Bene veneritis; vel: Benedictus Deus qui vos huc misit.", + "candidate_score": 0.632958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_2_4", + "bdc_text": "et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ; nam ab eo , quo me propemodum reiecisti , Anspielung auf die Meinungs verschiedenheiten zwischen Myconius und Bullinger im Jahr 1544 ; vgl. dazu HBBW XIV , Nr. 1846. 1866. 1877. 1916 , 4. 1918 , 1-5. 1920 , 17-36. 1935 , 14-16 . 1941 , 15-21. 1945 , 1-4. 1959 , 14-17 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2390", + "psc_text": "praevaricari hanc taciturnitatis regulam, graviori vindictae subjaceat: excepto si necessitas hospitum supervenerit, aut forte abbas aliquid jusserit. Quod tamen et ipsum cum summa gravitate et moderatione honestissime fiat. COMMENTARIUS. Omni tempore silentio debent studere monachi, etc.] Hoc S. P. Benedicti effatum, quod explicuimus supra, ad cap. 6, nihil absolute determinat, sed solum praeparat et disponit discipulos ad proximum decretum: « Exeuntes a completorio, nulla sit denuo licentia cuiquam loqui aliquid. » Et ideo omni tempore, sive jejunii, sive prandii.] Id est, sive sit tempus jejunii, sive non; quia jejunantes non prandebant, unde prandium et jejunium opponuntur. Si tempus fuerit prandii, mox ut surrexerint a coena.] Cum nimirum coenant, hoc est, tempore duntaxat paschali: nam tota aestate non videtur sanctus Pater coenam concessisse, ut diximus superiori capite. Igitur mox ut surrexerint a mensa: « Illud mox, inquit Hildemarus, non pro continuatione positum est; sed quia noluit sanctus Benedictus, ut grande intervallum", + "candidate_score": 0.632844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.632821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_81", + "bdc_text": "ColloquiumDas Zweite Regensburger Religionsgespräch. institutum a cęsare papistis non adprobantibus quid , putas , sibi vult ?", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2809", + "psc_text": "Et S. Ephrem (Tom. II in Doct. varia.): « Non decet monachum ullam habere cum femina societatem: ad eam vero quae virginitatem profitetur, prorsus ne accesseris, siquidem ullus in te carnalis sensus viget; nam monachum inter epulas cum feminis versari, idem est ac se in ignem projicere: qui autem earum fugit consuetudinem, fugiat tanquam dama ex retibus, et velut avis ex laqueo. » Huc spectat quod Godehardus abbas Tegernsensis ad quamdam abbatissam scribit (Tom. IV Analect.): « Ista soror nostra venit ad nos ante Natale Domini multiplicis necessitatis suae miseriam nobis conquesta; quam libentissime nobiscum commorari permitteremus, et in quantum sufficeremus ministrare illi necessaria juberemus, si qualitas sexus aliquot permitteret monasterio fratrum feminas cohabitare: quia, ut a sanctis viris comprobatur, stipulae, paleae, ignisque nunquam sibi pacificantur, nisi alter alterius damno citius consummentur. » Cisterciensium hac in re religionem experta est quaedam mulier devotionis causa ad sepulcrum S. Roberti profecta (Bolland.,", + "candidate_score": 0.632812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57_59", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ; PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1744", + "psc_text": "Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva; nihilo plus reluctatur. Sic hospitibus, sic, si ita contigit, infirmis, sic quibusque aliis imperatis summa cum alacritate morae nescius ministravit; » ex Vita sancti Guidonis abbatis Pomposiani (Boll. 31 Mart.), quem Guillelmus abbas « per omnia officia monasterii, per series temporum constituit, » uti scribit anonymus in secunda illius Vita n. 5 (Spicil. tom. VI); ex Fulcuino de gestis abbatum Laubiensium cap. 19, ubi obedientiarum commutationem annuam aliquid regulare esse asserit; ex Ekkehardo in lib. de Casibus sancti Galli cap. 15, ubi haec scribit: « Quot annis more Romano officia apud nos mutari solent. » Denique ex Hildemaro, qui fratres", + "candidate_score": 0.632754, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3342", + "psc_text": "litteris G. Mosomensis et A. Marchianensis abbatum ad abbates S. Theoderici (Ms. Histor. S. Theod.) et S. Crispini Suessionensis, quibus eos suae provinciae visitatores constituunt, inter alia generalis capituli statuta, quorum eis maxime commendant observationem, istud est: « Ut nullus hospes detineatur ultra annum, nisi de abbatis et conventus ad quos missus fuerit, processerit voluntate, vel visitatoribus visum fuerit ex edire. » Si qua sane rationabiliter, et cum humilitate charitatis reprehendit aut ostendit. ] Idque verbo aut exemplo, sive de servitio Dei, sive de Regulae observationibus, sive de praeceptis Domini custodiendis. Ubi notat Boherius triplicem esse reprehensionem: imperiosam, quae fit imperio potestatis, quae solum majoribus conceditur; temerariam, quae malo fit animo, et socialem, quae minoribus conceditur, quae sine acerbitate, devoto et reverenti animo fieri debet, de qua hic S. Benedictus. Tractet prudenter abbas. ] « Apud se, et cum aliis qui hospitis conversationem noverunt et verba, » inquit Bernardus Cassinensis.", + "candidate_score": 0.632628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1742", + "psc_text": "armarium, ab armario in quo libri recondebantur, appellabant. Illud in Fuldensi monasterio olim exercuit Gerhohus presbyter ex Rabani carmine 16, in Tolosano B. Mariae S. Geraldus postea episcopus Bracarensis (Misc. Baluz. tom. III), qui « quia divinae Scripturae pabulo refici magnopere exoptabat, armarii, in quo libri divini reponebantur, custos factus 418 est, in cujus officii obedientia annis multis perduravit, » inquit Bernaldus in ejus Vita n. 1. Sed ex Regula Magistri cap. 17, custos ferramentorum et libros et diplomata sub sua cura habebat. Quod de sancto Geraldo scribit Bernardus eum in armarii obedientia annis multis perdurasse, non sic capiendum est, quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri,", + "candidate_score": 0.631831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3405", + "psc_text": "816 in pluribus monasterii, aut nulli, aut pauci olim erant sacerdotes. S. Pachomius non patiebatur quemquam ex suis ad clericalem gradum ascendere, ut testatur ejus Vitae scriptor, cap. 24 ( Apud Rosweid. ). In pluribus aliis monasteriis nonnisi missi ab episcopo presbyteri sacra mysteria celebrabant. In aliis quibusdam pro magno reputabatur unum aut alterum in monasterio esse sacerdotem: hinc S. Epiphanius ad Joannem Hierosolymitanum se excusans quod Paulinianum S. Hieronymi fratrem in monasterio Bethleemitano sacerdotem ordinasset (Inter epist. S. Hieron. epist. 60): « Cum vidissem, inquit, quia multitudo sanctorum fratrum in monasterio consisteret, et sancti presbyteri Hieronymus et Vincentius propter verecundiam et humilitatem nollent debita nomini suo exercere sacrificia, et laborare in hac parte ministerii quae Christianorum praecipua salus est: invenire autem et comprehendere servum Dei non posses, qui te, eo quod grave onus sacerdotii nollet suscipere, saepe fugiebat; sed nec alius quis episcoporum facile eum reperiret, etc. » In", + "candidate_score": 0.631715, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2891", + "psc_text": "Rufino (Lib. II de Vit. Pat., c. 1): « Cumque salutassemus eum . . . , regatus est a nobis, ut orationem simul et benedictionem daret. » Hancque iterum, cum recederent, resumebant: « Ut autem, addit idem Rufinus, coepimus ab eo velle proficisci, datis nobis benedictionibus, Pergite, inquit, filii. » Et de S. Apollonio loquens (Cap. 7): « Benedicens ergo nos dimisit, atque in haec verba benedictionem dedit, Benedicat vos Dominus ex Sion, et videatis quae bona sunt Jerusalem omnibus diebus vitae vestrae. » Ita etiam Marculfus monachus (Saec. II Ben.), qui S. Columbanum convenerat, « accepta ab eo benedictione, calle quo venerat repedavit » ut scribit Jonas in ejus Vita, n. 14. CAPUT LIV. Si debeat monachus litteras vel aliquid suscipere. Nullatenus liceat monacho nec a parentibus suis, nec a quoquam hominum, nec sibi invicem 691 litteras, eulogias, vel quaelibet munuscula accipere aut dare, sine praecepto abbatis. Quod si", + "candidate_score": 0.631342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_56", + "bdc_text": "Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2684", + "psc_text": "monasteriis resuscitarent. » Eapropter ab Alfredo rege e Gallia evocatus in Angliam fuit Grimbaldus, postea abbas Wintoniensis, « ut litteraturae studium in Anglia sopitum et pene emortuum sua suscitaret industria, » inquit Willelmus Malmesburiensis (Lib. II de Gest. Angl. reg., cap. 4). Eadem ratione, « transmisso S. Oswaldus (Vita 2 S. Osvald., n. 20, saec. V Benedict.) ocius nuntio, quemdam virum nominatissimum Abbonem, qui liberalium artium notitiam imis hauserat medullis, de coenobio Floriacensi evocatum, apud Ramesiam scholas regere, et novellas recentis hortuli sui insitiones doctrinae suae rore rigare constituit. » Eodem saeculo Fulco Rhemensis archiepiscopus, qui in Sithiensi seu S. Bertini monasterio fuerat educatus, duplicem in ecclesia sua restituit scholam; et uni Remigium Antissiodori apud S. Germanum; alteri Hucbaldum Elnonensem seu S. Amandi in Belgio monachos praefecit. Saeculo XI, in omnibus passim monasteriis florebant litterarum scientiae; quae res adeo perspicua est, ut in ea probanda diutius immorandum non sit. Saeculo", + "candidate_score": 0.63103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_773", + "psc_text": "« Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut notat doctor mellifluus ( Serm. in Dominic. infra oct. Assumpt. ), non nisi quater in toto Evangeliorum decursu locuta legitur? Hujusmodi exempla ad imitationem proposita discipulis haud dubium voluit esse sanctus Pater, cum nullum in Regula tempus loquendi proposuit: cujus votis ut obsecundarent dilectissimi filii continuum pene in coenobiis silentium observare studuerunt. Hos inter enituere prae omnibus Cluniacenses monachi, qui sibi quasi in perpetuum ore praecluso, manus in linguas commutasse videbantur, adinventis signis quibus, dum lingua taceret, quae necessario requirenda erant invicem exprimebant. At non sine admiratione legere possumus quod de Cisterciensium silentio scribit Guillelmus abbas S. Theoderici in libro", + "candidate_score": 0.630697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2671", + "psc_text": ". . suis semper aspectibus astare praecepit, » ex Vita S. Tillonis, n. 4 (Ibid.). In Stabulensi « liberos suos liberalibus, imo monasticis instruendos disciplinis, » tradebant saeculares viri, ex Vita S. Hadelini n. 5 (Ibid.). In Gemmeticensi « erat consuetudo (S. Filiberti) de monasterio circumquaque ad exhortandas animas fratres transmittere, » ex Vita S. Filiberti n. 20 (Ibid.). Denique SS. Botulfus et Adulfus in Gallia monachi « non solum doceri, sed ex gratia Dei inter perfectiores potestatem adepti sunt docendi, » ex Vita S. Botulli n. 2 (Saec. III Ben.). Quod hic de Galliae monasteriis asserimus, idem de Anglicanis multis potest exemplis confirmari, nimirum saeculo VII Theodorus ex monacho Cantuariensis episcopus, et Adrianus abbas (Saec. II Ben.) « quia litteris sacris simul et saecularibus abundanter ambo erant instructi, congregata discipulorum caterva, scientiae salutaris quotidie flumina irrigandis eorum cordibus emanabant, ita ut metricae artis, astronomicae, et arithmeticae, ecclesiasticae disciplinam inter", + "candidate_score": 0.629794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", + "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", + "candidate_score": 0.629759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_55_57", + "bdc_text": "- Zu dieser Truppenwerbung durch Oberst Friedrich von Reifenberg s. Jean des Monstiers- Mérinville , Un évêque ambassadeur au XVIe siècle : Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3463", + "psc_text": "6, Usuardus pater 830 dicitur. Denique in Vita S. Anscharii, quem primo nonnum Witmarum appellatum legimus, postea pater Witmarus nuncupatur. Caeterum in subscriptione nominum non solum simplices monachi, sed ipsi etiam abbates proprii nomini frater praemittere solebant. In Chronico Centulensi, lib. IV, Gervinus chartam quamdam ita incipit: Ego frater Gervinus abbas monasterii S. Richarii. Saeculo XI (Saec. III Ben., part. I) Bovo abbas Sithiensis Widoni Rhemensi archiepiscopo scribens, epistolam ita inscribit (Spicil. tom. V): Domino praestantissimo archiepiscopo Widoni frater Bovo indignus abbas Sithiensis coenobii. In subscriptionibus monachorum Piscariensium in electione Dominici abbatis omnes, etiam praepositus et alii sacerdotes, nomini proprio praemittunt frater. Anno 1313, Adam abbas S. Faronis Meldensis chartam ita incipit (Saec. II Ben., pag. 601): Frater Adam divina permissione monasterii S. Faronis ordinis S. Benedicti abbas humilis. Denique anno 1493, in Instrumento Reformationis ordinis Cisterciensis articulis Parisiensibus praemisso omnes abbates inscribuntur fratres (Nomast. Cist. p. 574) . Ubicunque", + "candidate_score": 0.629538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.629345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_781", + "psc_text": "Et sane S. Benedictus qui illo 183 capite omne cum excommunicatis colloquium prohibet, capitis titulum ita effert: De his qui sine jussione abbatis junguntur excommunicatis; non dicit junguntur vel loquuntur; quia utrumque sub verbo junguntur intelligitur. Addet aliquis locum ex cap. 49 de observatione Quadragesimae, in qua S. Pater praecipit aliquid subtrahi de loquacitate aliorum temporum; confirmaturque ex perpetua ordinis praxi, cujus exemplum videre est in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis Saec. II Bened., p. 630 , ubi quandoque cum discipulis colloquium familiare habuisse dicitur. Hinc fit ut taedio non afficiantur monachi, et severius post haec silentium observetur, ut docet S. Hildegardis. Pertimescendumque est ne si diutius aut silentio, aut orationi occupetur animus, tandem deficiat, sicut arcus, qui, cum nimis aut diutius distenditur, vel debilitatur, vel frangitur. Nec refert quod Regula cap. 42 jubet omni tempore silentio studere monachos; nam multum differunt semper silere, et omni tempore silentio studere; semper", + "candidate_score": 0.62921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_57", + "bdc_text": "Jean des Monstiers , seigneur du Fraisse , évêque de Bayonne , ambassadeur en Allemagne et chez les Grisons sous les règnes de François 1er et Henri II , sa vie et sa correspondance , Limoges 1885 , S. 48f ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.629175, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) . et ego taceo , quamvis interim non semper tua taciturnitas me sit remorata , sed vel scribendi materia , vel negocia , vel tabelliones ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.628927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_776", + "psc_text": "omnem prorsus hominum cogitationem superare videtur quod de Fontis-Ebraldi sanctimonialibus scribit Willelmus Malmesburiensis Lib. V de Regibus Angl.: « Praeter caeterarum illecebrarum abdicationem, quantulum illud est, quod in nullo 182 loco loquantur praeter in capitulo, proposita a magistro perennis taciturnitatis regula, quia semel laxato silentio feminae pronae sunt ad mussitandum frivola; » quamvis postea, hoc est anno 1450, haec silentii districtio auctoritate summi pontificis ita temperata est, « ut liceat loqui post preces, ut vocant, primas; deinde post signum ad laborem factum, » quemadmodum observat Joannes Picardus in notis ad cap. 15 lib. I Hist. Neubrig. Vide S. Stephani Obaz. Vitam, lib. I, n. 9. Secundum. Quamvis nullum Regula determinate designet tempus quo fratres inter se conveniant, convenientius tamen ipsis interdum mutuis colloquiis animi relaxandi indulgentiam esse concedendam; inhumanum est enim hominem in taciturnitate semper esse, et non loqui, inquit S. Hildegardis, atque ita senserunt S. Antonius In Constit. monast.", + "candidate_score": 0.628769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_702", + "psc_text": "consuetudinem feminas a templis monachorum arcendi; quam in ipso nascentis ordinis sui exordio arripuerunt Carthusienses Cisterciensesque monachi, retinentque etiam nunc summa cum laude ubique Carthusienses, 164 in ipso vero Cisterciensi coenobio, aliisque forsitan nonnullis Cistercienses; nam passim nunc eorum ecclesiae patent feminis, quas in Pontiniacensi solis Anglicanis mulieribus ob reverentiam S. Edmundi olim aperiebant, teste Matthaeo Parisio ad annum 1250. Camaldulenses non modo ecclesiam claudunt feminis, sed nec accessum quidem ad silvam, in qua sita erat, permittunt. « In circuitu autem dictae eremi (Camaldulensis), inquit Hieronymus monachus Camald. in serm. de S. Romualdo n. 63, est pulcherrima silva lignorum abietum per spatium unius milliaris Italici, quam silvam abietum nulla mulier potest ingredi sub poena excommunicationis latae per dominum papam sententiae. » At non modo monasterii aut oratorii introitum feminis olim denegarunt veteres monachi; sed nec eas etiam ad colloquium admittendas esse censuerunt: unde rogatus aliquando S. Pachomius a quodam, ut", + "candidate_score": 0.627591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3638", + "psc_text": "» Idem dicendum est de peregrinationibus quas devotionis aut poenitentiae causa nonnulli suscipiunt. Unde et S. Bernardus monachum quemdam a peregrinationis proposito, quam de licentia sui abbatis inceperat, dehortatum ad suum remisit monasterium (Epist. 319): « Rectius judicantes, inquit, ad ejus abbatem scribens, quantumlibet reum in suo monasterio monachum poenitentiam agere, quam foris vagando provincias circumire; neque enim terrenam, sed coelestem requirere Jerosolymam monachorum propositum est, et hoc non pedibus proficiscendo, sed affectibus proficiendo. Et Gauffridus abbas Vindocinensis (Lib. IV, epist. 21): « Fides utique monasticae professionis eundo Jerusalem observari minime potest, sed violari. Jerusalem etenim ire sicut indultum est laicis, sic interdictum est monachis ab apostolica sede: quod novi ego ipse sicut ille cujus aures erant ad os domini Urbani papae, cum et eundo Jerusalem peregrinari praeciperet laicis, et ipsam peregrinationem monachis prohiberet, etc. » Exstat ea de re decretum concilii Eboracensis anno 1195 (Can. 13, apud Spelm.). «", + "candidate_score": 0.627196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1189", + "psc_text": "ad monachos, c. 21, et S. Aurelianus in Ordine psalm., qui illum ad matutinas laudes decantari decernunt. Hunc vulgatus Alcuinus in lib. de Offic. per ferias vocat hymnum dominicalem; forte quia a S. Benedicto et antiquis monachis omnibus omnino dominicis, ne quidem Adventus et Quadragesimae exceptis, praeter communem Ecclesiae consuetudinem decantaretur: quod cum episcopi in Galliae et Italiae conciliis congregati minime probarent, interpellarentque abbates monachosque nonnullos cur in dominicis Adventus et Quadragesimae Te Deum laudamus ad vigilias psallerent, « responderunt se pro nulla re illud agere, nisi ex B. Benedicti nominatissimi atque excellentissimi Patris praeceptione, cujus etiam actus simulque dicta a summo Romanorum pontifice, videlicet Gregorio, haberentur descripta ac laudabiliter roborata. His denique comperti episcopi usus monachorum authentico ex more viguit, » quemadmodum scribit Rodulfus Glaber (Lib. III Hist., cap. 3). Neque tamen id solis S. Benedicti monachis singulare exstitit, cum talem consuetudinem a quibusdam canonicorum ecclesiis observatam fuisse doceat", + "candidate_score": 0.626722, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820", + "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis", + "candidate_score": 0.626588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1169", + "psc_text": "nonagesimo quarto psalmo. COMMENTARIUS. 275 A Pascha autem usque ad calendas Novembris, etc.] A Pascha, inquit, scilicet Resurrectionis, ad differentiam aliarum solemnitatum Domini nostri Jesu Christi, inquit Boherius, quas etiam quaedam provinciae Paschata vocant. Ita in antiquis Germaniae Consuetudinibus mss., feria V in Coena Domini Pascha appellatur. Pro ipsis tribus lectionibus una de Veteri Testamento memoriter dicatur. ] Huc spectare videtur illud Guigonis Carthusiae prioris statutum (Cap. 5): « A Pentecoste usque ad Novembris calendas, una, nisi festum intersit, lectione sicut caeteri monachi contenti sumus. » Quod dicit a Pentecoste, ostendit toto tempore Paschali plures recitatas fuisse lectiones, et revera tres olim in omnibus passim monasteriis legebantur, uti observavimus in lib III de Antiquis monachorum Ritibus, cap. 18, quod etiam exemplo Romanae Ecclesiae tota aestate praestitisse Cassinenses constat ex Theodemari abbatis epistola ad Carolum Magnum. Scribit etiam Amalarius in Supplem. quod « in quibusdam monasteriis monachorum propter consuetudinem Romanam, ne", + "candidate_score": 0.625693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2814", + "psc_text": "capite hospitalitatem commendant SS. Patres, atque in primis S. Augustinus (Serm. 136): « Discite, inquit, hospites suscipere, ubi agnoscitur Christus: an nescitis quia si quem Christianum susceperitis, ipsum suscipitis? Nonne ipse dixit: hospes fui, et suscepistis me? et quando ei dicitur, Domine, quando te vidimus hospitem? respondet: Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis. Cum ergo Christianus Christianum suscipit, serviunt membra membris, et gaudet caput, et sibi imputat datum quod membro ejus fuerit erogatum. Hic ergo pascatur Christus esuriens, accipiat potum sitiens, vestiatur nudus, suscipiatur peregrinus, visitetur aegrotus. » Et revera qui in hospite se suscipi asserit, in se ipso aliquando excipi voluit, ut de quodam ignoto testatur S. Gregorius his verbis (Homil. 23 in Evang.): « Quidam paterfamilias cum tota domo sua magno hospitalitatis studio serviebat, cumque quotidie ad mensam suam peregrinos susciperet, quodam die peregrinus quidam inter alios advenit, ad mensam ductus; dumque paterfamilias ex humilitatis consuetudine", + "candidate_score": 0.625553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_49_51", + "bdc_text": "Varia fama est : quidam putant Lotharingiam a Caesare occupandam , priusquam ille de Gyss praeoccupet . Alii in Brunsvicensem putant ducendum , eo quod concordiam inter se et protestantes a caesare promulgatam irritare velit. \" .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_312", + "psc_text": "Basilio subscribit S. Dorotheus Doctr. 21: « Bonum est, inquit, monacho proficere cupienti non admodum affici erga coaetaneum suum; solet enim hujusmodi consuetudo, et longa amicorum atque coaetaneorum familiaritas fletum et fervens animi propositum plerumque exstinguere. » Et S. Caesarius in exhortatione ad Caesariam sororem suam: « Attende, o anima sancta, et diligenter intellige quanta mala de inordinata societate nascantur: familiaritas enim cujuslibet, si frequens esse coeperit, non nisi corruptionem seminat, vitia pullulat, cupidinem concupiscit, ignominiam parit, rabiem concitat, porrigit furiam, lasciviam pascit, petulantiam nutrit, casus exaltat, ruinas aedificat, ripas erigit, praecipitia aperit, periculis navigat, naufragiis velificat, perditioni gaudet, interitum fovet, confusionem meretur, etc.: » quae fuse prosequitur. His addo Petrum Blesensem Lib. de Amicit., c. 4: « Amicitia sequens vagae affectionis impetum ad illicita indiscrete raptatur, nec modum tenens, nec serviens honestati, sed spiritu vertiginis ducitur. » Vide Cassiani collat. 16, cap. 28; S. Laurentii Justiniani lib. de Discipl.,", + "candidate_score": 0.625481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_20", + "bdc_text": "s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2799", + "psc_text": "in hieme quam in aestate ad scillam quae post capitulum sonatur, aperiuntur. » Atque hanc consuetudinem respicit quod in lib. Mir. S. Gualteri abbatis Pontisarensis legitur: « Die altera, quae Dominica habebatur, sacrista universos post missas exire cogente, » etc. CAPUT LIII. De hospitibus suscipiendis. Omnes supervenientes hospites, tanquam Christus suscipiantur: quia ipse dicturus est: Hospes fui, et suscepistis me (Matth. XXIII) . Et omnibus congruus honor exhibeatur, maxime domesticis fidei et peregrinis. Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore vel a fratribus, cum omni officio charitatis; et primitus orent pariter: et sic sibi socientur in pace. Quod pacis osculum non prius offeratur, nisi oratione praemissa, propter illusiones diabolicas. In ipsa autem salutatione omnis exhibeatur humilitas. Omnibus venientibus sive discedentibus hospitibus, inclinato capite, vel prostrato omni corpore in terra, Christus in eis adoretur, qui et suscipitur. Suscepti autem hospites ducantur ad orationem: et postea sedeat cum eis prior,", + "candidate_score": 0.62539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1042", + "psc_text": "mensis praecedentis incipiant numerari, merito hic quaeri posset qua ratione iste locus a calendis Novembris intelligendus sit; an scilicet a die 16 Octobris, quo incipiunt numerari Novembres calendae, eo nimirum modo quo cap. 48 calendas Octobris pro die 14 Septembris usurpat; an vero a prima die Novembris, in quem incidunt ipsae calendae. Hildemarus ad usum forte sui temporis respiciens, existimat per calendas Novembris intelligendam esse dominicam primo mensis Novembris diei proximiorem, sive primo Novembris die, sive ante, sive postea contingat; ita ut si feria 2, 3 aut 4, calendae eveniant, institutus a S. Benedicto ordo dominica praecedente incipiat; si vero feria 5, 6 aut sabbato, a dominica sequente Optima sane explicatio, dummodo tempore S. P. Benedicti is fuerit in Ecclesia officii divini recitandi usus, qui ab aevo Hildemari ad nostrum usque perseverat. At cum nobis id non constet, nec aliunde appareat S. Benedictum diem Octobris 16 hic intellexisse; calendas Novembris", + "candidate_score": 0.624912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_58_60", + "bdc_text": "PC III 635 , Nr. 603 ; Potter 316-336 . Noch im Februar 1546 werden 36 Fähnlein Knechte ( und 4000 Reiter ) erwähnt , die von Graf Otto IV .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2560", + "psc_text": "et sic oportebat fratres necessitate cogente laborare: unde cum hodie abundent, conveniens est ut, deficiente causa, deficiat effectus. Causa fuit necessitas, sicut dixi, effectus vero opus manuum fuit. 3º Quia divina officia dicuntur cum tanta solemnitate hodie, quod dictis officiis, nulla quasi conveniens hora remaneret pro labore manuum: quod forte non fiebat tunc, et majus bonum minori bono praefertur. » Utriusque opinionem inferius expendemus. Ideoque hac dispositione credimus utraque tempora ordinari. ] Utraque tempora, inquit, id est tam laboris quam lectionis: vel aestatis, hiemis et Quadragesimae. Ut a Pascha usque ad calendas Octobris mane exeuntes a prima usque ad horam pene quartam laborent. ] Quem locum sic interpretatur Bernardus Cassinensis, ut mane, incipiente luce, incipiant fratres operari ad tertiam 613 usque plenam: « Notabis, inquit, quod a mane, videlicet a principio solis ortus usque ad plenam tertiam juxta hanc Regulam insistent fratres labori; nam hora tertia, sole ascendente, laborare fratribus", + "candidate_score": 0.624692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_771", + "psc_text": "et discretione abbatis dimittit, quemadmodum alia plurima ei concedit, ut discipulis suis horam competentem provideat, qua ipsi haec quae honesta et necessaria sunt ad invicem loquantur, et ne in indiscreto silentio taedio afficiantur; quoniam post hujusmodi loquendi invicem permissionem, convenientius et severius ad taciturnitatem admoneri et coerceri poterunt. » Hactenus S. Hildegardis, cujus ex verbis tria colligere possumus. 181 Primum, nullum ex Regula fixum ac statum esse mutui colloquii tempus assignatum, sed quasi perpetuum monachis indictum esse silentium; unde Gilbertus de Hoillandia Serm. 7 in Cant.: « Monachorum est, inquit, non colloquium, sed silentium. » Et sane Aegyptiorum monachorum vestigiis quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut", + "candidate_score": 0.624039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3639", + "psc_text": "laicis, sic interdictum est monachis ab apostolica sede: quod novi ego ipse sicut ille cujus aures erant ad os domini Urbani papae, cum et eundo Jerusalem peregrinari praeciperet laicis, et ipsam peregrinationem monachis prohiberet, etc. » Exstat ea de re decretum concilii Eboracensis anno 1195 (Can. 13, apud Spelm.). « Exigit professio religiosae sanctitatis, ut monachi, et canonici regulares, et moniales religiosae, et religiose et regulariter conserventur. Ut ergo eis adimatur opportunitas evagandi, prohibemus ne redditus, quos obedientias vocant, ad firmam teneant, nec iter peregrinationis arripiant. » Similiter et concilium Londonense anni 1200 vetat ne monachi « obtentu peregrinationis claustrum egrediantur. » Vide S. Lanfranci epist. 57, et S. Anselmi lib. III, epist. 130. Quid quod ne quidem ad procurandas res monasterii temporales monachos foras exire probaverunt nonnulli? Certe ea videtur fuisse mens S. Gregorii papae, ut colligimus ex epistola ad Petrum subdiaconum Siciliae, qua praecipit ei ut exteriorem curam", + "candidate_score": 0.623868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.623858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_91_93", + "bdc_text": "Salutabis Theodorum Theodor Bibliander. et Pellicanum . Basileę , 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.623765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2390", + "psc_text": "praevaricari hanc taciturnitatis regulam, graviori vindictae subjaceat: excepto si necessitas hospitum supervenerit, aut forte abbas aliquid jusserit. Quod tamen et ipsum cum summa gravitate et moderatione honestissime fiat. COMMENTARIUS. Omni tempore silentio debent studere monachi, etc.] Hoc S. P. Benedicti effatum, quod explicuimus supra, ad cap. 6, nihil absolute determinat, sed solum praeparat et disponit discipulos ad proximum decretum: « Exeuntes a completorio, nulla sit denuo licentia cuiquam loqui aliquid. » Et ideo omni tempore, sive jejunii, sive prandii.] Id est, sive sit tempus jejunii, sive non; quia jejunantes non prandebant, unde prandium et jejunium opponuntur. Si tempus fuerit prandii, mox ut surrexerint a coena.] Cum nimirum coenant, hoc est, tempore duntaxat paschali: nam tota aestate non videtur sanctus Pater coenam concessisse, ut diximus superiori capite. Igitur mox ut surrexerint a mensa: « Illud mox, inquit Hildemarus, non pro continuatione positum est; sed quia noluit sanctus Benedictus, ut grande intervallum", + "candidate_score": 0.621872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3632", + "psc_text": "Ansegisi abbatis Fontanellensis, n. 9. Unum hic addo de dormitorio ex gestis S. Aldrici episcopi Cenomanensis, qui in monasterio a se constructo « dormitorium novum decenter compositum fecit, et in ipso dormitorio absidam in orientali parte mirifice construxit, et in ea altare construxit et erexit; ipsam vero absidam una cum praedicto altare in die IV iduum Septembris, una cum suis reliquiis, in honore S. Benedicti confessoris praecipui solemniter consecravit. » 871 Ut non sit necessitas monachis vagandi foras, quia omnino non expedit animabus eorum. ] Imo omnino perniciosum, ut clare demonstrat Petrus Damiani his verbis (Opuscul. 12, cap. 11): « Ut pauca referantur e multis, monachus in itinere positus tenere jejunium nequit, quia hospitalis ei humanitas noh permittit; non sapienter psallit, quia obambulantis comitatus eum loquacitas impedit; nocturnis non insistit excubiis, quia secretum deest singularibus; flectendis genibus non insudat, quia sanctae devotionis studio labor itineris non concordat; nequaquam sub silentii", + "candidate_score": 0.621718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2422", + "psc_text": "curam episcopalem committens; idcirco a tuis vocatus nuntiis, Omnipotentis servitium intermittere inconveniens judicavi. At mox divino peracto obsequio, paratior ad regis imperium veni. Quod responsum ejus imperator optimus veneratus: Gratias, ait, habeto, episcope, quia talem te modo reperio qualem antea aestimabam. Fuerunt aliqui qui facta bonitatis tuae malevole apud me interpretati sunt; sed hos deinceps minus gratos habebo. » Eadem erat mens Bernardi abbatis Tironensis piissimi, cui, ut scribit Gaufredus in ejus Vita, num. 105 (Boll., April. 14), « Canonicas horas tam diei quam noctis quaelibet saecularis causa, alicujusve potentissima persona, licet hac frequentissime, quoad vixit, inquietaretur, non abstulit; sed nec aliqua corporis molestia tardiorem reddidit: hanc solam excipe, qua felix felicem cursum complevit. » Hic non ea repeto quae scripsi in lib. V de Antiquis monachorum Ritibus de fratribus in viam directis, qui etiam equo ascenso, si audito ad opus Dei signo, pedem e monasterio nondum extulissent, protinus desilientes,", + "candidate_score": 0.620479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_790", + "psc_text": "« Silentium, inquit Lib. II Histor. Occid. cap. 14, per totam fere diem observantes, mutuis collocutionibus et collationibus unam sibi horam reservant, invicem consolantes, et invicem instruentes. » Quod ita explicat Julianus Varnier De Ant. Praxi Regul. S. B., cap. 16, non quasi singulis diebus unam horam ad mutuam collocutionem reservarent; sed quod, cum abbas fratribus loquendi licentiam indulgeret, integram in id exercitii horam impenderent. Et de hac hora intelligendus S. Bernardus, ubi superbum monachum describens, haec habet In Tract. de Grad. humil., c. 14: « Cum autem pulsato signo necesse est interrumpi colloquium, horam longam breve queritur intervallum. » His in colloquiis, ut id obiter observem, aliquando sermo agebatur de litteris: Si de litteris sermo exoritur, inquit S. Bernardus, vetera proferuntur et nova; volant sententiae, verba resonant ampullosa; aliquando de religione: Quod si de religione agitur, statim visiones et somnia proferuntur, deinde laudat jejunia, etc.; aliquando de rebus jocosis:", + "candidate_score": 0.620233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_772", + "psc_text": "quantum potuit S. Pater inhaesit, qui, ut testatur Cassianus, perpetuo silebant; nam « finitis, inquit Cassianus Lib. II, cap. 15, psalmis, et quotidiana congregatione, sicut superius commemoravimus, absoluta, nullus eorum vel ad modicum subsistere, aut sermocinari audet cum altero; sed nequidem per totum diei spatium e cella sua progredi, aut deserere opus quod in ea solitus est exercere, praesumit; quod ita explent fores ingressi, ut nulla inter eos sermocinatio penitus audiatur. » Refert etiam Palladius de abbate Theona Laus. cap. 50 et 85 , quod triginta quinque annis siluerit; et de quadam virgine, quod annis viginti quinque nemini collocuta sit. « Dicebant etiam Tom. I Mon. Eccl. Graec, pag. 377 de abbate Agathone per tres annos illum lapidem ore gestasse donec silere didicisset. » Sed hos omnes superavit Joannes cognomento Silentiarius, qui ex episcopo factus monachus, totos quadraginta septem annos in silentio exegit. Quid de Virgine Deipara loquar, quae, ut", + "candidate_score": 0.620146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1996", + "psc_text": "primis anonymus, in Vita sancti Lupicini abbatis, num. 2 (Boll., 21 Mart.): « Cum nullus in Condatiscenci praesertim coenobio hodie usque, in Christi nomine, de animali quidquam, exceptis lactibus, aut de alitibus, praeter ova, infirmans duntaxat audeat degustare, iste tamen saepissime, ne stillam quidem olei, aut, lactis pulticulae saltem suae permisit infundi. » Idem de monachis Grandimontensis ordinis perhibet Jacobus de Vitriaco (Hist. Occid. cap. 19): « Nunquam carnes postquam professiones fecerunt de caetero licet eis manducare, quantacunque aegritudine praegraventur. » Et certe exstat hac de re decretum in Regula S. Stephani praefati ordinis institutoris his verbis contentum (Cap. 57): « Omnes tam sanos quam aegrotos a carne et sanguine, tam volucrum quam quadrupedum, vos semper abstinere jubemus. » Simili disciplina suos informaverat S. Stephanus abbas Obazinensis, antequam ordini Cisterciensi eos subjiceret, ut docet anonymus Vitae scriptor (Lib. II, num. 14, Miscel. Baluz., tom. IV): « Inter caeteras mutationes etiam", + "candidate_score": 0.62013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3612", + "psc_text": "aliisque magnatibus: qui proinde ab hujusmodi aula remotus sit. Hujus rei eximium habemus exemplum in Vita S. Frodoberti abbatis Cellensis (Saec. II Ben.), qui « quanquam plurimi nobilium regionis sanctitati ejus familiarissime cohaererent, ineptum tamen duxit a quoquam illorum partem agri vel praedii postulare; non sibi solum, sed etiam posteris consulens, ne religiosa fraternitas, quam ipse in sacro habitu aggregare capiebat, a quolibet saecularium pro loco suae habitationis quid inquietudinis vel molestiae pateretur. » Secundum, ut monasterium sit ab iis locis remotum, « Ubi feminae, aut clerici, vel laici causa officii faciendi veniunt, » hoc est iis in locis in quibus causa devotionis aut peregrinationis fit concursus populorum; quia exinde non parum turbatur quies monachorum: unde etiam aliquando exosa majoribus nostris si sic loqui fas sit, sanctorum miracula legimus, eo quod ad suas ecclesias populorum turbas invitaret, ut de Sarlatensibus monachis scribit Gaufredus in Chronici lib. I, quod scilicet S.", + "candidate_score": 0.619763, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.619621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2404", + "psc_text": "Factis completoriis in ultimo dicunt hunc versum: Pone, Domine, custodiam ori meo, et ostium circumstantiae labiis meis; mox ingrediantur silentium, et suis se collocent lectis, et tanto silentio redigantur, ut usque ad nocturnos putetur nullus ibi esse de fratribus. » Quod si inventus fuerit quisquam praevaricari hanc taciturnitatis regulam, gratiori vindictae subjacent. ] Qualis autem esse debeat, S. Pater non explicat. In Poenis incerti auctoris, apud S. Basilium, decernitur (Num. 12), ut « si quis inveniatur nocte privatim cum aliquo agere, aut locum ubi dormit mutare praeter voluntatem ad hoc de ignatorum, excommunicetur. » Et item (Num. 15): « Si quis vesperi post Pater noster inveniatur colloquens, excommunicetur. » Idem praestitisse legitur S. Benedictus in sanctimoniales linguae plus debito indulgentes. De aliis violati silentii poenis vide Haeftenum lib. VI, tract. 3, disq. 13. Sed quaeret aliquis quandonam silentium nocturnum obligare incipiat: incepto, an finito completorio, et iterum quandonam desinat. Primum", + "candidate_score": 0.619583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1010", + "psc_text": "14); » 2º ut occulte, quantum fieri potest, aliorum fugiens oculos, quae sibi permittuntur faciat. De nono humilitatis gradu. Nonus humilitatis gradus est, si linguam ad loquendum prohibeat monachus. ] Postquam superiori humilitatis gradu monachorum actus repressit S. P. Benedictus, consequenter in praesenti eorum verba compescit. Et quidem ad humilitatis virtutem pertinere silentium pro comperto est; nam cum superbiae proprium sit peccata sua excusare, bene sive male acta jactare, indulta sibi a Deo talenta praedicare; ad humilitatem econtra pertinet peccata propria agnoscendo, nihil in se boni perspiciendo, semper latere desiderando, linguam ad loquendum prohibere; unde Grimlaicus (In Reg. solit c. 61): « Taciturnitas, inquit, virtus est humilitatis, et indicium gravitatis, nutrix virtutum, et custos animarum. » Et taciturnitatem habens usque ad interrogationem non loquantur. ] Ita etiam S. Basilius (Serm. de Abdic. rerum): « Interrogatus decenti et humili voce responde; non interrogatus, tace. Si alter interrogetur, os tuum comprime; ne", + "candidate_score": 0.61899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_663", + "psc_text": "disciplinam ultro amplexi sunt posteriores monachorum ordines aliaeque religiosae congregationes. Hanc suis Guigo Carthusiensis prior praescribit his verbis In stat. c. 21: « Mulieres, terminos intrare nostros nequaquam sinimus, scientes nec Sapientem, nec Prophetam, nec Judicem, nec hospitem Dei, nec filios, nec ipsum Dei formatum manibus protoplastum potuisse blanditias evadere et fraudes mulierum . . . . Nec posse hominem aut ignem in sinu abscondere ut vestimenta illius non ardeant, aut ambulare super prunas plantis illaesis, aut picem tangere, nec inquinari. » Et nova Carthusiensium Statuta Secunda part., c. 6, n. 22: « Omnibus personis ordinis inhibemus, ne infra domorum nostrarum clausuras, vel clausurarum limitationes fossatis vel signis quibuscunque designatas mulieres ingredi permittant; sed potius quantum poterunt se opponant, et defendant, quantum in eis est, ne intrent; qui vero culpabiles, vel negligentes fuerint in praemissis, si priores fuerint, sint extra sedes suas ubique in conventu usque ad sequens capitulum generale,", + "candidate_score": 0.618942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_44_46", + "bdc_text": "Rumor tamen est prohibitum iri dominum de GißClaude I. von Lothringen , Herzog von Guise ( 1496-1550 ) . ab occupanda LotharingiaZu dieser Nachricht s. Matthias Erb ( aus Reichenweier im Elsass ) an Beatus Rhenanus vom 4 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_692", + "psc_text": "tempus est ut in Belgium pertranseamus. Ibi insign ora haud dubium monasteria censeri debent Elnonense S. Amandi, Sithivense S. Bertini, et Laubiense, in quibus omnibus olim ecclesiae feminis haudquaquam patebant Spicil. tom. IV. De Elnonensi luculentum habemus testimonium in Supplemento Milonis de vita S. Amandi cap. 6, ubi S. praesulis corpus translatum dicitur ex S. Petri basilica Saec. II Bened., p. 726 ; « quae quoniam pro sui parvitate tanti praesulis tumulo visa fuit incongrua, atque etiam secundo sexui propter monachorum habitacula inaccessa, frequenti religiosorum virorum conventu visum est aliam magnitudine praestantem debere aedificari, quae ex utroque sexu a confluenti illo sufficeret multitudini populari, nimirum extra monasterii ambitum. » De Sithivensi nihilominus constat ex lib. II Miracul. S. Bertini, cap. 12, a tempore 162 S. Abbatis usque ad annum 938 Saec. III Bened., part. I, quo Adala, Flandriae comitissa, « cum saepissime magnis infirmitatibus esset aggravata, desiderare coepit ut in", + "candidate_score": 0.618525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2046", + "psc_text": "ut docet S. Augustinus. Alterum summum, seu cum aliquo hujusmodi addito, quod tam altam quam suppressam vocem, omnemque omnino sonitum excludit, quale est illud quod hic ad mensam, cap, 42, post completorium, et, cap. 52, in oratorio indicitur. Primum silentium illud est cui omni tempore studere debent monachi; secundum quod certis tantum temporibus ac locis observare debent. Ita ferme Smaragdus, Hildemarus, Bernardus Cassinensis, et Boherius. Ut nullius mussitatio, vel vox, nisi solius legentis audiatur. ] Haec verba S. Pater addidit, ut ostendat quale hoc capite silentium praescripserit; summum scilicet, vocem omnem, omnemque mussitationem excludens. Quid autem sit mussitatio declarat his verbis Boherius: « Mussitatio est aliquod signum vocis confusae, ut est tussis simulata, vel quasi excreare volens, vel sibilus honestus. Nonnunquam mussitatio est idem quod leniter vel caute loqui, vel loqui sub silentio. Aliquando mussitare idem est quod murmurare. » Eodem fere modo loquuntur Hildemarus et Bernardus Cassinensis. Hic vero", + "candidate_score": 0.617561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1792", + "psc_text": "In aliis quoque monasteriis, in quibus aliqua remissius indulgentur, hanc regulam videmus strictissime nunc usque servari, ut ne verbo quidem audeat quis dicere suum aliquid; magnumque sit crimen, ex ore monachi processisse codicem meam, tabulas meas, graphium meum, tunicam meum, caligas meas; proque hoc digna poenitentia satisfacturus sit, si casu aliquo per subreptionem, vel ignorantiam hujusmodi verbum de ore ejus effugerit. » Ex sancto etiam Basilio (Reg. fus., cap. 32): « Doctrina veritatis omnino illud meum ac tuum inter fratres dici vetat. » Idem videre est in aliis monasticis regulis passim. In Regula sancti Augustini (Cap. 1): « Non dicatis aliquid proprium. » In Regula sancti Aureliani (Cap. 25): « Nullus praesumat quidquam suum dicere. » In Poenitentiali sancti Columbani: « Meum et tuum dixisse sex plagis. » In Regula a sancto David monachis tradita (Apud Boll., Mart. 1): « Omnia omnibus communia, et nihil meum, nihil tuum dicebant; quisquis", + "candidate_score": 0.61672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_1", + "bdc_text": "Eo quod taces , Bullinger hatte zuletzt am 1 . Mai 1545 an Myconius geschrieben ( Nr. 2150 ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1011", + "psc_text": "61): « Taciturnitas, inquit, virtus est humilitatis, et indicium gravitatis, nutrix virtutum, et custos animarum. » Et taciturnitatem habens usque ad interrogationem non loquantur. ] Ita etiam S. Basilius (Serm. de Abdic. rerum): « Interrogatus decenti et humili voce responde; non interrogatus, tace. Si alter interrogetur, os tuum comprime; ne a procaci corde impulsa lingua tua furiat aliquem eorum qui se in pietate exerceat, et te vinculis criminum constringat. » Sed et in monasterio Hermopolim dicto, « tanta erat taciturnitas cum abstinentia, ut nullus auderet nisi cum justa interrogatione vel recto responso reddere verbum, » ut testatur Paphnutius in Vita S. Onuphrii cap. 3 (Lib. I de Vit. Pat.). Fuitque lex ista communis apud omnes fere veteres monachos, quam videre est in Regula S. Ferreoli cap. 29; 238 in prima Regula S. Fructuosi, cap. 12, et in secunda, cap. 5; in Regula Magistri, cap. 8; in Regula Solitoriorum, cap. 61;", + "candidate_score": 0.614768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2841", + "psc_text": "sermones in Cassinensi bibliotheca vidit noster Mabillonius. Rodulfus abbas monasterii S. Theodorici prope Rhemos, coram Roberto Flandrensium comite, et Danorum regina Vitam S. Theoderici (Saec. I Ben) jussit legi, ut scribit Adalgisus in lib. Mirac. ejus, cap. 15. Denique Patres congregationis Anglicanae statuunt (In cap. 53), ut « ducatur ad cellam hospitum, ubi a fratre cui mandatur cura hospitum legatur lectio ex I Joan., cap. IV, Charissimi, diligamus, etc., usque ad finem; et dicatur, Tu autem, Domine, et statim prosternat se coram hospite, deosculans terram, quo Christus in eo adoretur juxta regulam. » Secundo, statim post factam in ecclesia orationem, et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et", + "candidate_score": 0.614195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_92_94", + "bdc_text": "et Pellicanum . Basileę , 4 . septembris anno 1545 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2956", + "psc_text": "essent Basilianorum vestes discimus ex Vita S. Philareti saeculo XI a Nilo monacho coaetaneo scripta, num. 21 (Bolland., 6 Aprilis), ubi agens de illius ad habitum monasticum receptione, has recenset vestes: Sticarium, id est tunicam; pallium, quod supra cervices et scapulas est; cucullium, quod capiti imponimus; crucem in fronte gestandam, et cingulum cum sua fibula. Inter Aegyptiorum monachorum vestes Evagrius Sithensis monachus in epistola ad Anatolium (Tom. III Mon. Eccles. Graec.) has nominat: Cucullum, analabum, melotem, zonam, et baculum. Alias addit Cassianus eo in libro quem de Habitu monachi conscripsit, ubi has eorum vestes earumque symbola explicat, scilicet cucullum, colobium, rebrachiatoria, mafortes, melotem et pellem caprinam, cingulum et caligas. Abbas Patermuthius adolescentem ad se conversionis gratia accedentem « lebitone indutum, cuculla capiti circumposita, ac melote ad humeros, cinctumque linteo ad monachale institutum, exercitiumque promovit, » ut videre est in Aegypt. monach. Historia (Tom. III Mon. Eccles. Graecae). In Regula S.", + "candidate_score": 0.61396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1089", + "psc_text": "in antiquis Cluniac. Consuetudinibus (Lib. I, cap. 22), in quibus idem de Rogationibus statutum legitur, et insuper, ut per octavas S. Martini, Nativitatis Domini et Epiphaniae dormiatur: quo forte respexit S. Bernardus cum Roberto nepoti, qui ad Cluniacenses transierat, exprobrans ait (Epist. 1): « Securus nunc, projectis armis, capis matutinos somnos, cum illa hora Christus resurrexerit. » Verum praeterquam quod hoc speciale fuit illis congregationibus, idque pro aestate tantum atque, ut plurimum, ad libitum; manifestum est a communi in hoc regula dispensatum fuisse; quam dispensationem tamen numeroso psalmorum decursu, quos praescripto a S. Benedicto officio adjiciebant, satis compensabant. De dominicis diebus major videtur difficultas. Ut quid enim maturius surgere, et matutinas laudes cum vigiliis uno tenore decurrere, nisi ut postea fessis corporibus aliqua concedatur requies? Adde quod veteres monachi, teste Cassiano, quos in multis S. Benedictus aemulatus est, sabbato post nocturnas vigilias duabus circiter horis dormirent; et ex Regula Pauli", + "candidate_score": 0.610495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1359", + "psc_text": "congregationes commemorem, quibus solemne fuit singulis diebus Psalterium decantasse? id quod de Hoemburgensibus S. Odiliae sanctimonialibus legimus in ejus Vita, n. 21: « Evenit et ut quadam die, sicut consuetudo in eodem monasterio erat, scilicet ut quotidie secundum ordinem virium jejunarent, et Psalterium decantarent. » Qualem etiam disciplinam apud omnes S. Romualdi eremitas viguisse discimus ex Hieronymo Camaldul. monacho in sermone de S. Romualdo, n. 67, apud Boll., 7 Februarii: « Convocatis Pater S. Romualdus omnibus et singulis eremitis, docebat eos ut per totum anni circulum tribus diebus in septimana in solo pane et aqua jejunarent, Psalterium cum canticis quotidie dicerent, silentium inviolabiliter servarent, disciplinas flagellorum in cella facerent. » De eremitis quoque Fontis Avellani ita scribit Petrus Damiani (Opusc. c. 14): « Consuetudo est ut cum duo fratres simul commorantur in cella, duo persolvant in die Psalteria, unum pro vivis, alterum pro defunctis. Et illud quidem quod est vivorum,", + "candidate_score": 0.60871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2842", + "psc_text": "et exhibitum pacis osculum, antequam hospes duceretur in hospitium, fiebat hujusmodi lectio, ut videre est in libro Usuum Cisterciensium (Cap. 87): « Osculentur eos, et postmodum resideant, et lecta sententia, si expositione indiget hospes, exponatur ei; deinde ducatur ad hospitium, vel praesentetur hospitali; fratres autem redeant in claustrum; » et apud Richardum de S. Angelo ad haec verba: Post haec omnis ei exhibeatur humanitas: « Post haec, id est ducto ad orationem et lecta coram eo lege divina. » Sed Bursfeldenses ducto ad hospitium hospite, coram eo aliquid de divinis Scripturis recitant, Cassinenses vero hunc ad locum ista declarant (Decl. Cassin., cap. 53): « Maxime laudamus hoc fieri si commode possit, et tempus hoc permiserit, ut dum refectio paratur, aliquid hospiti legatur, vel spiritualia dicantur, unde aedificetur, habito respectu ad personae qualitatem, et necessitatem. Saltem non omittatur quin ad mensam hospiti aliquid legatur juxta conditionem personae, ut aedificetur. » Similiter", + "candidate_score": 0.60757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2820", + "psc_text": "21): « Licet omnibus hospitalitatis bonum cum gratia oporteat referri, uberior tamen clericis et monachis deferenda est honorificentia hospitalitatis. » Denique Regula S. Stephani ordinis Grandimontensis institutoris (Cap. 36): « Religiosis plus honoris et reverentiae quam caeteris exhibere studeatis. » Ut ergo nuntiatus fuerit hospes, occurratur ei a priore, vel a fratribus cum omni officio charitatis. ] Incipit hic S. Benedictus hospitis suscipiendi ritum describere. Et primo quidem ante omnia vult ut advenienti occurratur, juxta priscorum monachorum morem, quem videre est apud Rufinum, lib. II de Vitis Patrum, cap. 1 et 7, et insuper cap. 21, ubi de Nitriensihus loquens, haec habet: « Huic cum appropinquaremus loco, ubi peregrinos fratres advenire senserunt, continuo velut examen apum, singuli quique ex suis cellulis proruunt, atque in obviam nobis laeto cursu et festina alacritate contendunt, portantes secum quamplurimi ipsorum urceos aquae et panes, secundum quod propheta corripiens quosdam dicit, quia non existis filiis", + "candidate_score": 0.607363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_18_20", + "bdc_text": "Die Schrift war am 1 . August 1545 fertiggestellt worden ; s. BucerD S XV 106. 233. , hostem tuum .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2814", + "psc_text": "capite hospitalitatem commendant SS. Patres, atque in primis S. Augustinus (Serm. 136): « Discite, inquit, hospites suscipere, ubi agnoscitur Christus: an nescitis quia si quem Christianum susceperitis, ipsum suscipitis? Nonne ipse dixit: hospes fui, et suscepistis me? et quando ei dicitur, Domine, quando te vidimus hospitem? respondet: Cum uni ex minimis meis fecistis, mihi fecistis. Cum ergo Christianus Christianum suscipit, serviunt membra membris, et gaudet caput, et sibi imputat datum quod membro ejus fuerit erogatum. Hic ergo pascatur Christus esuriens, accipiat potum sitiens, vestiatur nudus, suscipiatur peregrinus, visitetur aegrotus. » Et revera qui in hospite se suscipi asserit, in se ipso aliquando excipi voluit, ut de quodam ignoto testatur S. Gregorius his verbis (Homil. 23 in Evang.): « Quidam paterfamilias cum tota domo sua magno hospitalitatis studio serviebat, cumque quotidie ad mensam suam peregrinos susciperet, quodam die peregrinus quidam inter alios advenit, ad mensam ductus; dumque paterfamilias ex humilitatis consuetudine", + "candidate_score": 0.606825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_37_39", + "bdc_text": "Pręterea de obitu Megandri Megander war am 17 . August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3699", + "psc_text": "Idem etiam docent S. Basilius in Regul. brev., interr. 115; S. Dorotheus doctr. 19; Regula Cujusdam ad monachos, cap. 3, et S. Bernardus sermone II, in Cant. Scientes se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum. ] Praeclara sane, et digna S. Benedicto sententia, quae multos, si quibus excitari possimus stimulis, animos addere debet; neque sub dubio aliquo obedientem ad Deum iturum promittit, sed constanter, certissimeque affirmat dicens: SCIENTES se per hanc obedientiae viam ituros ad Deum; quia « solis obedientibus aeterna salus haereditario jure debetur, » ut ait Petrus Damiani (Serm. de S. Bened.), seu quivis alius: unde et S. Fructuosus in Regula monastica communi dicit (Cap. 5): « Qui per Christum ad Deum ire desiderant, . . . obedientes sint abbati usque ad mortem, in tantum ut nullam propriam faciant voluntatem, sed Patris. » Praemisso ergo abbatis et praepositorum qui ab eo constituuntur imperio. ] Praepositorum nomine S.", + "candidate_score": 0.606451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_46_48", + "bdc_text": "an Beatus Rhenanus vom 4 . September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1904", + "psc_text": "95): « Communicare debent fratres clerici et conversi in Natali Domini, Epiphania, Pascha, Pentecoste. De Consec. dist. 2, cap. Et si non frequentius, et cap. A quibusdam, et cap. Saeculares. Et ex institutione Grandimontensis ordinis fratres in festo Ascensionis Domini, Assumptionis beatae Mariae, et omnium SS., et prima dominica cujuslibet mensis, et in omnibus diebus dominicis diaconatum et subdiaconatum facientes. » Similem 456 fere observantiam de Cassinensibus suis refert Bernardus Cassinensis, cum nunc Regulae locum exponens, sic loquitur: « Religiosi vero tenentur ad minus prima die mensis communicare secundum Statuta domini Gregorii papae IX; et confessionem facere generalem. Consuetudo tamen nostra est certis festivitatibus generaliter communicare, quae plures sunt quam sint menses in anno, ut servetur Statutum; et ultra hoc singulis diebus dominicis communicant ministri altaris; et quoties abbas celebrat in conventu ministri de consuetudine communicare debent, secundum quod etiam fit in Ecclesia Romana, quando scilicet habet summus pontifex celebrare.", + "candidate_score": 0.604857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1089", + "psc_text": "in antiquis Cluniac. Consuetudinibus (Lib. I, cap. 22), in quibus idem de Rogationibus statutum legitur, et insuper, ut per octavas S. Martini, Nativitatis Domini et Epiphaniae dormiatur: quo forte respexit S. Bernardus cum Roberto nepoti, qui ad Cluniacenses transierat, exprobrans ait (Epist. 1): « Securus nunc, projectis armis, capis matutinos somnos, cum illa hora Christus resurrexerit. » Verum praeterquam quod hoc speciale fuit illis congregationibus, idque pro aestate tantum atque, ut plurimum, ad libitum; manifestum est a communi in hoc regula dispensatum fuisse; quam dispensationem tamen numeroso psalmorum decursu, quos praescripto a S. Benedicto officio adjiciebant, satis compensabant. De dominicis diebus major videtur difficultas. Ut quid enim maturius surgere, et matutinas laudes cum vigiliis uno tenore decurrere, nisi ut postea fessis corporibus aliqua concedatur requies? Adde quod veteres monachi, teste Cassiano, quos in multis S. Benedictus aemulatus est, sabbato post nocturnas vigilias duabus circiter horis dormirent; et ex Regula Pauli", + "candidate_score": 0.603676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.602969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_92_94", + "bdc_text": "et Pellicanum . Basileę , 4 . septembris anno 1545 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2940", + "psc_text": "Vita, cap. 23; sed S. Fulgentius Ruspensis episcopus « pelliceo cingulo tanquam monachus utebatur, » uti legimus 703 in ejus Vita. De zonae usu et significatione videsis Haeftenum, lib. V, tract. 4, disq. 1, et tract. 10, disq. 7. Nihil quoque de camisiis sive interulis S. Benedictus, quas S. Robertus abbas Molismensis repudiasse legitur apud Ordericum Vitalem in Hist. lib. V, et consequenter Cistercienses, quorum in Institutis, cap. 4, decernitur « vestitus simplex et vilis, absque pelliciis, camisiis, stamineis, qualem denique Regula describit. » Harum loco S. Patrem Benedictum, primosque ejus discipulos cilicium carne tenus gestasse contendit Haeftenus (Lib. V, tract. 3, disq. 7): exemplo esse potest S. Tillo monachus Sollemniacensis (Saec. II Ben.), cujus « indumentum valde erat vilissimum, sola tunica videlicet atque cuculla, et intrinsecus ad carnem cilicium, quod tandiu donec prae nimia vetustate consumptum nulli usui aptum esset portabat, » ut habent ejus acta. Carthusianis etiam duo", + "candidate_score": 0.601426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1359", + "psc_text": "congregationes commemorem, quibus solemne fuit singulis diebus Psalterium decantasse? id quod de Hoemburgensibus S. Odiliae sanctimonialibus legimus in ejus Vita, n. 21: « Evenit et ut quadam die, sicut consuetudo in eodem monasterio erat, scilicet ut quotidie secundum ordinem virium jejunarent, et Psalterium decantarent. » Qualem etiam disciplinam apud omnes S. Romualdi eremitas viguisse discimus ex Hieronymo Camaldul. monacho in sermone de S. Romualdo, n. 67, apud Boll., 7 Februarii: « Convocatis Pater S. Romualdus omnibus et singulis eremitis, docebat eos ut per totum anni circulum tribus diebus in septimana in solo pane et aqua jejunarent, Psalterium cum canticis quotidie dicerent, silentium inviolabiliter servarent, disciplinas flagellorum in cella facerent. » De eremitis quoque Fontis Avellani ita scribit Petrus Damiani (Opusc. c. 14): « Consuetudo est ut cum duo fratres simul commorantur in cella, duo persolvant in die Psalteria, unum pro vivis, alterum pro defunctis. Et illud quidem quod est vivorum,", + "candidate_score": 0.600785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1743", + "psc_text": "quasi ad vitam officia monachis essent commissa, cum potius singulis annis renovata fuisse constans sit traditio, quam colligere licet ex sancto Hieronymo de Tabennensibus referente (Praef. in Reg. sancti Pach., n. 8), quod singulis annis mense cui vocabulum est mesore, id est Augusto, « disponuntur monasteriorum capita, dispensatores, praepositi, ministri, prout necessitas postulaverit; » ex Leone Ostiensi docente morem fuisse apud Cassinenses (Chron. Cass. l. I, c. 31) ut pridie calendas Septembris omnium in circuitu monachorum conventus fieret, in quo « sequenti die ordinabantur et describebantur, atque destinabantur in obedientias per singulas prout opportunum erat provincias; » ex Vita sancti Joannis Gorziensis (Num. 73, saec. V Bened.), quem Einoldus abbas diversis exercere mutationibus non destitit; cujus etiam diversa officia describit Joannes abbas Mettensis his verbis: « Jussus praepositus, paret (continuo.) Praepositura deposita, decanus esto; jugum quietus admittit. Eo abiens cellarium cura, manum illico profert. Alio ibi succedente, vestes fratrum serva;", + "candidate_score": 0.597701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1750", + "psc_text": "Hujusce vocis apud veteres variae fuerunt acceptiones, de quibus audiendus est Baronius: « Ea vox, ait (Ad ann. 142, n. 10), penes antiquos diversae reperitur esse significationis: nam apud Optatum Milevitanum brevis dicitur charta illa in qua conscripta essent bona ecclesiastica, quam nos usitatius dicere solemus inventarium: alio nomine idem Optatus vocat commemoratorium. Eamdem vocem in eumdem sensum usurpat sanctus Augustinus contra Cresconium, et Gregorius papa. Sed et Cassiodorus pro regiis jussionibus; nam Theodoricus ad Gemellum scribens, ait: Admonitio nostra non deerit, ut instructior reddaris dum infrascriptis brevibus definita susceperit. Verum apud Lampridium eadem vox pro matricula, seu catalogo, in quo nomina scriberentur, accipitur, sicut et in codice Justinianeo et citatis aliis locis superius. » Hactenus Baronius. Breves etiam, seu brevia dicuntur Romanorum pontificum litterae, apostolica auctoritate datae. Praeterea in monasteriis brevis dicebatur charta in qua altaris ministri aliique officiales chori notabantur; quo sensu sumitur in cap. 3 420 Monachorum", + "candidate_score": 0.59724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3395", + "psc_text": "est pronuntietur. Contrarium morem induxit Mendicantium (ut conjicimus) exemplum, et instabilitas monachorum. Hujus loci occasione observandum venit id quod in Actis S. Dunstani ad num. 29 notamus, eum primo ordinatum fuisse episcopum sine titulo, ea maxime ratione ut regali praesentiae, propter sua provida consilia jugiter adesset. » Vide ejusdem S. Dunstani Vitam auctore Osberno, num. 12, saec. V Benedictino. Secundos respicit id quod scribit sanctus Gregorius papa Mariniano Ravennati episcopo in gratiam monasterii SS. Joannis et Stephani (Lib. VII, epist. 18): « Ad ecclesiasticum officium nullus exinde producatur, nisi quem abbas loci admonitus propria voluntate obtulerit. Quisquis autem ex praedicto monasterio ad ecclesiasticum ordinem pervenerit, ulterius illic nec aliquam 814 potestatem, nec licentiam habeat habitandi. » Econtra vero qui sub titulo monasterii ordinabantur, ei ita alligabantur, ut in eo perpetuo manere cogerentur, ut patet ex eodem S. Gregorio scribente (Lib. VII, epist. 92) Victori Panormitano episcopo, ut unum in Praecoritano", + "candidate_score": 0.593169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3400", + "psc_text": "nec ille de monasterio suo hac pro causa egredi, nec extraneum sibi ad peragendum sacrum opus cogatur adducere. » Et certe hujusmodi extraneus deesse posset, et revera aliquando deerat, ut patet ex Rufino, lib. II de Vita Patrum, cap. 11, ubi de sancto Heleno loquens haec habet: « Alio rursus tempore dominica die venit ad monasterium quoddam fratrum, et cum vidisset eos non agentes 815 solemnitatem diei, causam requirit: cum autem dixissent, pro eo quod presbyter non adesset, qui trans flumen maneret, etc. » Ex his manifestum est quam longe a vero aberrent qui monachos olim in ecclesiis paroechialibus divinis interfuisse mysteriis incunctanter asserunt: quod utut verum sit de eremitis, et forte de aliquibus virginibus Deo sacratis, de coenobitis nusquam demonstrari poterit. Sane primus eorum Pater S. Pachomius, si quando inter suos sacerdotem monachum non habebat, « ubi ad peragenda sacra mysteria erat necesse, presbyterum e vicinarum ecclesiarum una aliqua", + "candidate_score": 0.593096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_47_49", + "bdc_text": "September 1545 ( Rhenanus BW 538 , Nr. 398 ) : \"Caesariani duces hisce diebus hic militem coegerunt . Varia fama est :", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1234", + "psc_text": "ut loquitur Bernardus Cassin., « secundum consuetudinem monachorum qui tunc in ipso monasterio Cassinensi erant, » non autem aliarum ecclesiarum. Id est feria secunda, etc.] Feriae apud antiquos erant dies festi, a feriendis victimis, quas his diebus offerebant, sic dicti. Sed B. Benedictus per ferias hic intelligit dies privatos, sicuti a Silvestro papa ordinatum legimus in lectionibus quae ad vigilias ejus festi recitantur: « Sabbati et dominici diei nomine retento, reliquos hebdomadae dies feriarum nomine distinctos, ut jam ante in Ecclesia vocari coeperant, appellari voluit; quo significaretur quotidie clericos, abjecta caeterarum rerum cura, uni Deo prorsus vacare debere. » Quintus et trigesimus quintus, etc.] Hic quaerunt cur interturbato psalmorum ordine, hos diversis e locis psalmos S. Pater elegerit. 292 Respondet Bernardus Cassin. et ex eo Boherius: 1º auctoritatem statuentis sufficere, cum homo spiritu omnium justorum plenus non sine rationabili causa ac mysterio hos praesertim ad matutinum psalmos elegerit: 2º cum", + "candidate_score": 0.592746, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.679137, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "dominus non ut pro se obsecret, sed ut pro me inpetret; F nam etsi omnia posuerit pater in potestate fili, filius tamen ut formam hominis inpleret, obsecrandum patrem putat esse pro nobis, quia aduocatus est noster. noli insidiatrices aperire aures, ut putes filium quasi infirmum rogare, rogare ut inpetret quod inplere non possit pctestatispotestatis auctor. oboedientiae magister ad praecepta uirtutis suo nos informat exemplo. aduocatum 1366 A inquit habemus aput patrem. si aduocatus est, debet pro meis interuenire peccatis. non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. uis scire quam omnia quae uelit possit? et aduocatus et iudex est. in altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium", + "candidate_score": 0.679137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_95_97", + "bdc_text": "Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "sumus in Thomae digitis; quod enim erat ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit. quando apparuit? quando uidimus. non sic adparebat, antequam uideretur. gratias ergo D domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. mens mea in illo crucifixa est. § 97 Itaque et nunc qui uetus testamentum recensent. antequam cognoscant euangelium et quasi quaedam dominici corporis uestigia legant, uenturum putant et requirunt utrum ipse sit Christus dei filius, qui uenturus est. et cum legunt quando cum Abraham locutus est uel quando se dux militiae caelestis 7,20 ostendit, dicunt utique: tu es qui uenturus es an alium E 7,22 exspectamus? cum autem ueneuntuenerint ad euangelium et cognouerint inluminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: uidimus eum et oculis nostris perspeximus et in 6 Matth. 13, 16", + "candidate_score": 0.671984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89_91", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur . Vale in Christo cum domo tua et fratribus piis omnibus . Salutabis Theodorum Theodor Bibliander.", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_870", + "psc_text": "dixit: domine, tu nosti quia diligo nec Petrus ipse, qui doluit quia interrogatus est: amas 10 me? quod enim manifestum erat nolebat quasi incognitum 1389 A quaeri. ergo nec Petrus ipse, quia ecclesia dilexit in Petro, 7,47 nec Paulus ipse, quia Paulus quoque eius est portio. et tu plurimum dilige, ut et tibi remittatur plurimum. multum peccauit Paulus, qui etiam persecutor fuit, sed multum dilexit. qui usque ad martyrium perseuerauit. remissa sunt ei peccata multa, quia et ipse multum dilexit, qui sanguini proprio pro dei nomine non pepercit. § 23 uide oeconomiam: in domo Pharisaei B 7,36 peccatnx glorificatur, in domo legis et prophetae non Phansaeus, sed ecclesia iustificatur; Pharisaeus enim non credidit,7,39 ista credebat. denique ille dicebat: si esset propheta, sciret utique quae et qualis esset mulier quae tangit eum. domus autem legis Iudaea, quae non in lapidibus scribitur, sed in tabulis cordis. in hac iustificatur ecclesia iam lege", + "candidate_score": 0.671171, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_97", + "bdc_text": "] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_799", + "psc_text": "sumus in Thomae digitis; quod enim erat ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit. quando apparuit? quando uidimus. non sic adparebat, antequam uideretur. gratias ergo D domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. mens mea in illo crucifixa est. § 97 Itaque et nunc qui uetus testamentum recensent. antequam cognoscant euangelium et quasi quaedam dominici corporis uestigia legant, uenturum putant et requirunt utrum ipse sit Christus dei filius, qui uenturus est. et cum legunt quando cum Abraham locutus est uel quando se dux militiae caelestis 7,20 ostendit, dicunt utique: tu es qui uenturus es an alium E 7,22 exspectamus? cum autem ueneuntuenerint ad euangelium et cognouerint inluminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: uidimus eum et oculis nostris perspeximus et in 6 Matth. 13, 16", + "candidate_score": 0.670932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_313", + "psc_text": "inmittet B inmittit cet. 17 angelus AuL dni A 18 utique B Augustinus ubique cet. ubique A Augustinus, om. cet. 20 nemo ... domino in mg. inf. P quidquam a incipere bonum sine A domino. et ideo iuxta apostolum: siue manducatis siue bibitis, omnia in gloria dei facite, in nomine domini nostri Iesu Christi; in duabus enim epistulis alibi in nomine domini nostri Iesu Christi, alibi in gloria dei facere te praecepit, ut scias eandem esse patris et fili gloriam eandemque uirtutem nec in aliquo circa sui diuinitatem patrem et filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. docuit igitur me Dauid quod nemo sine domino aedificet F domum, custodiat ciuitatem. § 85 docuit etiam me Moyses quod nemo nisi deus fecerit mundum; in principio enim fecit deus caelum et terram. docuit etiam quod hominem deus opere suo fecerit nec otiose posuit: finxit deus hominem de limo terrae et insufflauit", + "candidate_score": 0.668578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_39_41", + "bdc_text": "s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1667", + "psc_text": "constructum ex speciosis lapidibus et omatumornatum donis, cuius euersionem dominus significare uideatur, synagogam scilicet Iudaeorum, cuius structura uetus ecclesia surgente dissoluitur. est etiam templum in E unoquoque, quod deficiente fide labitur et maxime, si quis falso Christi nomen obtendat, quo interiorem expugnet affectum. § 7 potest etiam ea esse expositio, quae mihi plus prosit. quid enim mihi prodest diem scire iudicii? quid mihi prodest tantorum conscio peccatorum, si dominus ueniat, nisi ueniat in meum animum, redeat in meam mentem, nisi uiuat in me Christus, in me Christus loquatur? ergo mihi debet Christus F uenire, mihi debet aduentus eius fieri. fit autem domini secundus aduentus in defectione mundi, quando possumus dicere: mihi autem mundus crucifixus est et ego mundo. § 8 sed hunc uirum talis mundi defectus si in superioribus domus 1506 A inueniat, ut conuersatio huius in caelis sit, tunc destruetur 4 cr. de uiduis 5, 27 sqq. 19 Gal.", + "candidate_score": 0.666382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40_42", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ; talibus enim ecclesia magis habet opus hodie quam doctis . Nova sunt :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_313", + "psc_text": "inmittet B inmittit cet. 17 angelus AuL dni A 18 utique B Augustinus ubique cet. ubique A Augustinus, om. cet. 20 nemo ... domino in mg. inf. P quidquam a incipere bonum sine A domino. et ideo iuxta apostolum: siue manducatis siue bibitis, omnia in gloria dei facite, in nomine domini nostri Iesu Christi; in duabus enim epistulis alibi in nomine domini nostri Iesu Christi, alibi in gloria dei facere te praecepit, ut scias eandem esse patris et fili gloriam eandemque uirtutem nec in aliquo circa sui diuinitatem patrem et filium discrepare, qui circa praesidia nostra non discrepant. docuit igitur me Dauid quod nemo sine domino aedificet F domum, custodiat ciuitatem. § 85 docuit etiam me Moyses quod nemo nisi deus fecerit mundum; in principio enim fecit deus caelum et terram. docuit etiam quod hominem deus opere suo fecerit nec otiose posuit: finxit deus hominem de limo terrae et insufflauit", + "candidate_score": 0.663173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_82_84", + "bdc_text": "Mihi nugę videntur . Dominus id dirigat pro nutu suo . De concilio Tridentino dixit quidam Unbekannt. , qui rectaZu ergänzen :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1057", + "psc_text": "est filius, quem solum uidetis; recesserant enim illi, ubi coepit dominus designari. uides hanc non solum incipientium, sed etiam B perfectorum, immo etiam caelestium fidem esse perfectam filium dei scire. sed quoniam haec iam supra diximus, cognosce nubem istam non fumigantium esse montium nebuloso umore concretam et coacti aeris caliginem piceam, quae caelum tenebrarum horrore subtexat, sed lucidam nubem, quae nos non pluuialibus aquis et umentis adluuione imbris inmadidet, sed de qua mentes hominum uoce dei omnipotentis emissa fide roaros rign-mt. § 21 et dum fit uox, inuentus est lesus c 9,36 solus. itaque cum tres essent, unus est factus. treatres in principio uidentur, unus in iinefine; perfecta enim fide unum sunt. denique hoc etiam dominus patrem orat, ut omnes unum simus. nec solum Moyses et Helias in Christo unum sunt, sed etiam nos unum corpus Christi sumus. ergo et illi tamquam recipiuntur in Christi corpus, quia et nos unum", + "candidate_score": 0.659304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_7_9", + "bdc_text": "Interea , cum domino fuit negocium et conflictatio cum morbo , scribendi non erat neque facultas neque locus . Restituto nunc mihi datur occasio , ut consilio pristino satisfaciam tandemZu Myconius ' Gesundheitszustand s. oben Nr. 2214 , 24f;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_650", + "psc_text": "legem soluere, sed inplere, ille qui excludebatur a lege purgari se domini potestate praesumens non ex lege, sed supra legem esse gratiam D iudicaret, quae leproaileprosi maculam posset abluere. § 2 uerum ut in domino potestatis auctoritas ita in illo fidei constantia declaratur. ille in faciem procidit, quod humilitatis est et pudoris, ut unusquisque de suae uitae maculis erubescat, sed confessionem uerecundia non repressit. ostendit uulnus, remedium postulauit, et ipsa religionis et fidei plena confessio est: si u i s, inquit potes me mundare. in uoluntate domini tribuit potestatem, de uoluntate autem domini non quasi pietatis E incredulus addubitauit, sed quasi conluuionis suae conscius non praesumsit. § 3 cui morali quadam dominus sanctitate respondit: 3,13 uolo, mundare. et continuo lepra eius discessit ab eo. nihil enim medium est inter opus dei atque praeceptum, quia in praecepto est opus. denique dixit, e t facta sunt. uidetis igitur quod dubitari non potest", + "candidate_score": 0.65624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_38_40", + "bdc_text": "August verstorben ; s. oben Nr. 2226 , 10f. certiorem me fecit Dasypodius . Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_721", + "psc_text": "dominus non ut pro se obsecret, sed ut pro me inpetret; F nam etsi omnia posuerit pater in potestate fili, filius tamen ut formam hominis inpleret, obsecrandum patrem putat esse pro nobis, quia aduocatus est noster. noli insidiatrices aperire aures, ut putes filium quasi infirmum rogare, rogare ut inpetret quod inplere non possit pctestatispotestatis auctor. oboedientiae magister ad praecepta uirtutis suo nos informat exemplo. aduocatum 1366 A inquit habemus aput patrem. si aduocatus est, debet pro meis interuenire peccatis. non ergo quasi infirmus, sed quasi pius obsecrat. uis scire quam omnia quae uelit possit? et aduocatus et iudex est. in altero pietatis officium, in altero insigne est potestatis. § 43 Et erat inquit pernoctans in oratione dei. species 6,12 tibi datur, forma praescribitur quam debeas aemulanaemulari. quid enim te pro salute tua facere oportet, quando pro te Christus in oratione pernoctat? quid te facere conuenit, cum uis aliquod B officium", + "candidate_score": 0.655333, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_61_63", + "bdc_text": "von Rietberg für König Heinrich VIII . ange worben wurden ; s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_238", + "psc_text": "ipsum igitur regem de quo interrogat confitetur. deinde cum ubi nasci haberet inquiritur, utique praenuntiatus ostenditur; neque enim quaeri poterat qui non erat nuntiatus. o amentes Iudaei, uenisse non creditis quem uidetis, uenisse non creditis quem dicitis esse uenturum! 1298 A 13 Matth. 2, 3 sqq. 2 uidernnt CG et (u ex a) π 8 uiderant APBGγL uiderunt cet. 4 caelo (o ex um) P in caelo gratiam om. L 5 profetice (fe ex fi m3) P 6 et 8. u. P, om. B 7 significaret (re 8. u. m3) P significabat ET signabat G et adorauerunt ΕγΤ adorauerant B 11 cognoscis X, agnosces a proprium ed. Rom. credidit P (di pr. tras.) G (di pr. exp.) 13 perturbatur AUCLOKV perturbatus eet., fort. recte 14 congregant (n eras.) A congregans B (ns in ras.) C sacerdotem (v 8. e m3) P et om. X, eras. B interrogat (t alt. in", + "candidate_score": 0.652634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_40", + "bdc_text": "Doleo , ut par est , et peto , ut dominus locum eius in ecclesia subpleat viro digno , id est bono et pioSiehe dazu oben Nr. 2226 , Anm. 12. ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1667", + "psc_text": "constructum ex speciosis lapidibus et omatumornatum donis, cuius euersionem dominus significare uideatur, synagogam scilicet Iudaeorum, cuius structura uetus ecclesia surgente dissoluitur. est etiam templum in E unoquoque, quod deficiente fide labitur et maxime, si quis falso Christi nomen obtendat, quo interiorem expugnet affectum. § 7 potest etiam ea esse expositio, quae mihi plus prosit. quid enim mihi prodest diem scire iudicii? quid mihi prodest tantorum conscio peccatorum, si dominus ueniat, nisi ueniat in meum animum, redeat in meam mentem, nisi uiuat in me Christus, in me Christus loquatur? ergo mihi debet Christus F uenire, mihi debet aduentus eius fieri. fit autem domini secundus aduentus in defectione mundi, quando possumus dicere: mihi autem mundus crucifixus est et ego mundo. § 8 sed hunc uirum talis mundi defectus si in superioribus domus 1506 A inueniat, ut conuersatio huius in caelis sit, tunc destruetur 4 cr. de uiduis 5, 27 sqq. 19 Gal.", + "candidate_score": 0.652276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_95_97", + "bdc_text": "Os. Myconius tuus . [ Adresse auf der Rückseite: ] D. Heinricho Bullingero , Tigurinorum antistiti doctissimo ac optimo , domino suo in Christo observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_36", + "psc_text": "(b eras.) C non uox, sed illndillud quod uoce praestantius est uerbum uidetur. C unde et sanctus Iohannes euangelista quod erat inquit ab initio, quod audiuimus et quod uidimus, oculis nostris perspeximus et manus nostrae scrutatae sunt de uerbo uitae: et uita apparuit, et uidimus et testamur et adnuntiamus uobis de uita, quae erat aput patrem et apparuit nobis. uides ergo quod uerbum dei et uisum est apostolis et auditum. non solum enim secundum corpus uiderunt dominum, sed etiam secundum uerbum; uiderunt enim uerbum qui cum Moyse et Helia uiderunt gloiiamgloriam uerbi. isti enim aideruntuiderunt Iesum, qui in sua D uiderunt gloria, alii non uiderunt, qui corpus tantummodo uidere potuerunt; non enim corporalibus, sed spiritalibus oculis Iesus uidetur. § 6 denique Iudaei non uiderunt eum, qui uidebant. uidit eum Abraham, quia scriptum est: Abraham diem meum uidit et gauisus est. uidit ergo eum Abraham, qui dominum utique in corpore non", + "candidate_score": 0.65136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_89", + "bdc_text": "pręterea nescio , quid egerint. “ Dominus Iesus tueatur ecclesiam suam , nam graviter adfligitur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1762", + "psc_text": "uero K. 54 sq. sequebatur a longe. et bene a longe sequebatur iam F proximus negaturo; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reuerendus, quod dominum non reliquit, etiam cum timeret. metus naturae est, cura pietatis. alienum quod timet, suum quod non fugit. quod sequitur deuotionis, quod negat obreptionis. conmune quod labitur, fidei quod paenitet. iam in domo principis sacerdotum ignis ardebat; accessit Petrus, ut calefaceret se, quia clauso domino calor mentis etiam in ipso refrixerat. § 73 quid sibi uult quod prima eum prodit 22,56 anciHaancilla, cum uiri utique magis eum potuerint recognoscere, 1b20 A nisi ut et iste sexus peccasse in necem domini uideretur, ut et iste sexus redimeretur per domini passionem? et ideo mulier resurrectionis accepit prima mysterium et mandata custodit, ut ueterem praeuaricationis aboleret errorem. 3 Ioh. 9,6 19 Marc. 14, 54, Ioh. 18, 18 24", + "candidate_score": 0.651153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_52_54", + "bdc_text": "Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII . mittenda contra Gallum König Franz I .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1871", + "psc_text": "utique, si aduesperescente die facta esset statim potuit innotescere. § 153 : Mane est et adhuc Petrus nescit, nescit JohannesIohannes. numquid patiebatur dominus diutius torqueri discipulos suae mortis incerto, ad quos statim angelus, statim dominus gestae rei nuntias mulieres destinauit? et ut scias nocte factum, mulieres D aliae nesciunt, aliae sciunt. sciunt quae obseruarunt noctibus et diebus, nesciunt quae recesserunt. nescit una Magdalena Maria secundum Iohannem, scit altera Maria Magdalena secundum Matthaeum; nam eadem et ante scire et postea nescire non potuit. ergo si plures Mariae, plures fortasse etiam Magdalenae, 3 Matth. 28, 12 et 13 8 loh. 20, 1 sq. 14 Matth. 28, 7, Marc. 16. 5, loh. 20, 14 17 loh. 20, 14 18 Matth. 28, 9 20 Euseb. Quaest. euang. 261, 3 (300, 37) 1 ipse M cuatodientea X 2 somnū M excitcs X 8 congrecati M 4 esse] id ee M 6 quo M 7 conperent", + "candidate_score": 0.640868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_35_37", + "bdc_text": "Fuisset gratius , si tuas habuisset adiunctas . Postquam me dominus restituit , carmen quęro frustra nec sperare possum , quod inventurus sim . Pręterea de obitu Megandri Megander war am 17 .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_878", + "psc_text": "sensum domini? conquerebantur ergo discipuli quia mulier super caput effudit ungentum et querebantur dicentes: quare hoc sic perit? potuit enim uenundari pretio et dari pauperibus. quid utique in c eorum sermonibus displicuerit non potes deprehendere, nisi mysterium intellegas; luxuriosi enim hominis uel potius non hominis est olere unguentum. certe et ipsi qui olent unguere 9 Rom. 11, 35 11 Rom. 11, 36 14 Lac. 7, 42 sq. 16 Colos9. 1, 26 17 Rom. 11, 34; cf. Esai. 40, 13 19 Matth. 26, 8 sq. 1 gratia (ã ex a graphio) P reddidit A 2 reddendo x et m2 V credendo V ml cet. 3 redhibetur APaCL redimetur (m ex b m2) B reddebitur X (d pro 8. u. V, bi s. u. π) redditur X 4 suscepta PL 8 pro mortem A 11 post funus add. cadauer X 13 gratiam pro pecunia X (pecuniam, m eras. V, pecuniA, -a corr.", + "candidate_score": 0.639482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_52_54", + "bdc_text": "Dux quidamquidam über der Zeile nachgetragen. Unbekannt . proxima nocte narravit signa 36 collecta nomine protestantium ad AnglumKönig Heinrich VIII . mittenda contra Gallum König Franz I .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1863", + "psc_text": "mane, Matthaeus uespere sabbati, Iohannes B prima sabbati, cum adhuc tenebrae essent, mulieres ad monumentum uenisse dixerunt. deinde hic duos uiros, Marcus unum iuuenem in albis sedentem, Matthaeus unum angelum, Iohannes duos angelos in albis sedentes uisos esse memorarunt. postremo quod uix enodabile uideatur, Iohannes scripsit dictum Mariae Magdalenae: noli me tangere; nondum enim ascendi ad patrem meum; Matthaeus occurrisse dominum Mariae scripsit MagrlalenaeMagdalenae et alterae Mariae c et illas accessisse et tenuisse pedes eius et adorasse euidentissima descriptione digessit. § 148 quomodo ergo soluendum, nisi quattuor euangelistas de diuersis quattuor putes dixisse temporibus, ut et personas alias mulierum et alias conicias 24,1 uisiones? denique aliae cum unguento prima sabbati ueniunt, 23,55 aliae sine unguento uespere sabbati. istarum nomen exprimitur, illae de Galilaea secutae dominum designantur. § 149 quo loco ne D quem spinosae interpretationis in fine offendat asperitas, ubi suauia forte praesumta sunt, aestimate iam nos conplenrli sermonis uela", + "candidate_score": 0.63831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "12281_sent_63", + "bdc_text": "s. PA II 457. , quam rem equidem non capio .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1274", + "psc_text": "Superest nunc ut intellegamus quid sibi uelit figura c quadrantts. et uidetur usuahsusualis rei expressum nomine inteHectusintellectus 4 Ps. 41, 3 7 Act. 10, 42, II Tim. 4, 1 HRom.2,16 lSMatth.22,13 19 Matth. 13, 49 sq. 2 dignitatem] potestatem ΕγΤ ad quem C et w3 Zn adque P (t & qui s. M. m3) atque m1 Zn cet. 3 timeas (ł & ena a. M. m3) P 5 dum P apparebo (ap 8. tt.) E 6 et uel ex eras. ante ei P indiciis (ei OM.) X ei Otm. X 7 et tribuit