diff --git "a/3/3356.json" "b/3/3356.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3356.json" @@ -0,0 +1,2058 @@ +{ + "letter_id": "3356", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3356", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.050605, + 0.046611, + 0.059227, + 0.05168, + 0.05664, + 0.04604, + 0.054539, + 0.042103, + 0.049169, + 0.050371, + 0.053261, + 0.055186, + 0.041581, + 0.043837, + 0.039746, + 0.042327, + 0.062473, + 0.052021, + 0.055074, + 0.047506 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.700766, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.700766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.697419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.683931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.682984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.678975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.675823, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.674131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.671673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.671504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.670917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.670775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.668876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.668844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.668557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.667205, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.667036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_416", + "psc_text": "Promisit idem Donatus quod eos esset exhibiturus: quod cum non semel, sed saepius promisisset, amplius ad illud judicium accedere noluit, ubi jam erat tanta confessus, ut nihil aliud deinceps non accedendo, nisi praesens damnari noluisse videretur; cum tamen ea quae damnanda essent, eo praesente atque interrogato manifestata fuerint. Accessit et aliud, ut a quibusdam adversus Caecilianum denuntiationis libellus daretur: post quod factum quemadmodum sit rursus agitata cognitio, et quae personae illum libellum dederint, quoque modo nihil in Caecilianum probari potuerit, quid dicam, cum et audieritis omnia, et quoties volueritis, legere possitis? 16. De numero autem septuaginta episcoporum, cum quasi gravissima opponeretur auctoritas, quae fuerint dicta meministis; et tamen viri gravissimi ab infinitis quaestionibus catena quadam inexplicabili sese nectentibus suum temperare arbitrium maluerunt, nequaquam curantes quam multi essent illi episcopi, aut unde collecti, quos videbant tanta temeritate caecatos, ut in absentes et non interrogatos collegas, tam praecipites auderent proferre sententias. Et", + "candidate_score": 0.666595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3868", + "psc_text": "non dubito: sed breviter, perstricte atque summatim, et opiniones rogo cujuslibet haeresis exponi, et quid contra teneat Ecclesia catholica, quantum instructioni satis est, subdi: ut velut quodam ex omnibus concepto commonitorio, si quis aliquam objectionem aut convictionem uberius, plenius ac planius nosse voluerit, ad opulenta et magnifica volumina transmittatur, quibus a diversis, et praecipue a Veneratione tua in hoc ipsum constat elaboratum. Sufficiet autem admonitio talis, ut puto, doctis et imperitis, otiosis et occupatis, et ad cujuslibet gradus ministerium Ecclesiae undecumque promotis; dum et ille qui multa legit, eadem breviter recordatur, et compendio ignarus instruitur, ut noverit quid teneat, quid evitet quid aversetur ne faciat, quid ut faciat assequatur. Fortassis autem, si tamen quod arbitror verum est, etiam adversus calumniantium malignas mentes et dolosa labia opus hoc parvum inter caetera mirifica testimonio coronae tuae non deerit: ut quibus patet campus calumniandi profusior, validis et ex omni parte conclusis fidei limitibus", + "candidate_score": 0.665975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.663405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.663169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.662528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.660937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.660183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.659179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.658389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1155", + "psc_text": "Quintus, quam tarde ad nos remeat a vobis, tam cito a nobis ad vos redire festinat: instantiam vero ejus in litteris exigendis et haec epistola lituris quam versibus crebrior loquitur, commemorati exactoris nimiam festinationem scheda fecit. Nam pridie idus maias venit ad nos ut rescripta peteret, et idibus ante sextam dimitti obtinuit. Videte ergo utrum eum commendaverim, vel accusaverim hujusmodi testimonio. Forte enim, imo sine dubio laudabilis magis quam culpabilis judicabitur, qui a tenebris, quod in comparatione vestri luminis sumus, justissime refestinavit ad lucem suam. » EPISTOLA XCV. Augustinus superiori epistolae respondens agit de praesentis vitae statu, necnon de qualitate corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona", + "candidate_score": 0.657779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.657382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.657286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.656187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.655898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.653281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.653022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.652853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1481", + "psc_text": "omnium actionum tuarum nihil te adjuverunt, quid prosunt, dic mihi? Nam ubi finem constitueris totius hujus flagrantissimi studii tui, et tibi infructuosi, et nobis molesti, epistola tua satis indicas. Cum enim de solvendis quaestionibus quas misisti, apud me per litteras satageres, ita scripsisti: Possem te, inquis, plus et per multos charos tuos exorare; sed novi animum tuum, qui non rogare desiderat, sed omnibus praestare, si tantum absit quod dedecet, quod in hac re penitus nihil est dedecoris: tamen quodcumque est, peto praestes navigaturo. In his verbis epistolae tuae recte quidem de me existimas, quod omnibus praestare desiderem, si absit quod dedecet; sed in hac re nihil esse dedecoris, non mihi videtur. Non enim decora facies rerum attingit sensum meum, cum cogito episcopum ecclesiasticis curis circumstrepentibus districtum atque distentum, repente quasi obsurdescentem cohibere se ab his omnibus, et dialogorum Tullianorum quaestiunculas uni scholastico exponere. Quod quantum dedeceat, quanquam tuorum studiorum raptus", + "candidate_score": 0.652765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.652394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.651736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.65118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.651132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.650851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1437", + "psc_text": "te nolente, flagitavit. Nam si quid aliud volebas ut scriberem, largitorem me desiderabas, non redditorem. Porro justitiae ordo sic habet, ut debitum prius reddamus; tum deinde cui reddimus, si hoc placet, aliquid et donemus. Quanquam etiam talia qualia desiderasti ut scriberem, si diligentius praecepta dominica cogitemus, reddimus potius quam donamus, si nemini quidquam debendum est, nisi ut invicem diligamus. Ipsa quippe dilectio exigit debitum, ut fraternae charitati servientes, eum qui se adjuvari recte velit, in quo possumus, adjuvemus. Sed, mi frater, et tu credo quod noveris quanta sint in manibus meis, quibus ob diversas curas quas nostrae servitutis necessitas habet, vix mihi paucissimae guttae temporis stillantur, quas aliis rebus si impendero, contra officium meum mihi facere videor. 6. Quod enim vis, ut ad te prolixam epistolam scribam, et hoc quidem debeo, fateor; debeo prorsus hoc tam dulci, tam sincerae, tam merae voluntati tuae. Sed quia bonus es amator justitiae, inde", + "candidate_score": 0.650514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.650187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.649902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2795", + "psc_text": "melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS, in Domino salutem. Ita nos refecit et recreavit gratia Dei, ministrata per verbum tuum, ut prorsus germani dicamus, « Misit verbum suum, et sanavit eos » (Psal. CVI, 20), domine beatissime, et merito venerabilis pater. Sane ea diligentia ventilasse Sanctitatem tuam textum ejusdem libelli reperimus, ut ad singulos apices responsa reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit:", + "candidate_score": 0.649856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.649773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2794", + "psc_text": "quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc charitatis debitum flagito, cujus doctrina, in nomine et adjutorio Domini, tantum in latina lingua ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt! Maxime tamen istam sententiam, Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus, si quo alio modo exponi melius posse novit tua Dilectio, per Dominum obsecro ut id nobiscum communicare digneris. EPISTOLA CLXVIII. Timasius et Jacobus Augustino, gratias agentes pro scripto ipsis libro de Natura et Gratia, adversus libellum Pelagii, naturam non sine gratiae invidia defendentis. Domino vere beatissimo, et merito venerabili patri episcopo AUGUSTINO, TIMASIUS et JACOBUS,", + "candidate_score": 0.648853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.648607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.647585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3325", + "psc_text": "si recipere non quaeramus: non autem potest esse verus charitatis impensor, nisi fuerit benignus exactor. Quoniam pecunia cum recipitur, accedit cui datur, sed recedit a quo datur: charitas vero non solum apud eum crescit, qui hanc ab eo quem diligit, exigit, etiamsi non recipit; sed etiam ille a quo eam recipit, tunc incipit habere cum reddit. Proinde, domine frater, mutuam tibi charitatem libens reddo, gaudensque recipio: quam recipio, adhuc repeto: quam reddo, adhuc debeo. Unum enim magistrum, apud quem condiscipuli sumus, per ejus Apostolum dociles audire debemus praecipientem ac dicentem: Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8). EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi", + "candidate_score": 0.647296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.64584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.645193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.644911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.644496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.643794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.642958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1137", + "psc_text": "tibi nihil prosit, non puto nihil eis profuturam, qui eam legere cum Dei timore, et sine personarum acceptione curaverint. Amen. EPISTOLA XCIV. Paulinus Augustino gratias agens pro libro vel epistola ab ipso recepta, prosequitur laudes Melaniae senioris, et unici ejus filii Publicolae nuper defuncti: nonnulla de futura in coelis actione beatorum post resurrectionem. Sancto Domini beatissimo et unice nobis unanimo, ac venerabili patri, fratri, magistro AUGUSTINO episcopo, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Lucerna semper est pedibus meis verbum tuum, et lumen semitis meis. Ita quotiescumque litteras beatissimae Sanctitatis tuae accipio, tenebras insipientiae meae discuti sentio, et quasi collyrio declarationis infuso oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem", + "candidate_score": 0.642698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.64202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2869", + "psc_text": "scirent, qui possent, non a me fuisse eosdem libros editos, sed ablatos priusquam mihi editione mea digni viderentur. Verum multorum fratrum vehementissima postulatione, et maxime tua jussione compulsus, opus tam laboriosum, adjuvante Domino terminare curavi; eosque emendatos non ut volui, sed ut potui, ne ab illis qui subrepti jam in manus hominum exierant, plurimum discreparent, Venerationi tuae per filium nostrum condiaconum charissimum misi, et cuicumque audiendos, describendos, legendosque permisi: in quibus si servari mea dispositio potuisset, essent profecto, etsi easdem sententias habentes, multo tamen enodatiores atque planiores, quantum rerum tantarum explicandarum difficultas et facultas nostra pateretur. Sunt autem qui primos quatuor vel potius quinque etiam sine prooemiis habent, et duodecimum sine extrema parte non parva: sed si eis haec editio potuerit innotescere, omnia si voluerint et valuerint, emendabunt. Peto sane ut hanc epistolam, seorsum quidem, sed tamen ad caput eorumdem librorum jubeas anteponi. Vale. Ora pro me. EPISTOLA CLXXV. Patres", + "candidate_score": 0.641493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.641079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.64094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2326", + "psc_text": "gemino fetu geminum opus dilectionis agnoscitur, Domini Dei scilicet, et proximi: in quibus duobus praeceptis tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 40). 5. Iste autem sensus, quo ita exponitur quod scriptum est, Saturati sunt filiis, non mihi occurrerat, cum ante rescriberem; sed recensui brevissimam quamdam ejusdem psalmi expositionem, quam jam olim dictaveram, et hoc satis breviter a me positum reperi. Inspexi etiam codices graecos, utrum dativus casus esset, quod dictum est, filiis, an genitivus, quo illa lingua utitur pro ablativo, et inveni genitivum: quod si ad verbum interpretaretur, scriptum esset, Saturati sunt filiorum; sed recte interpres sententiam secutus est, et latino more dixit, Saturati sunt filiis. Quod vero sequitur, Et reliquerunt reliquias parvulis suis, existimo parvulos accipiendos manifestos carnis filios. Unde etiam secundum istam, non de porcina, sed de filiis expositionem, manet illa sententia qua dixerunt, Sanguis hujus super nos et super filios nostros (Id. XXVII, 25): ita enim", + "candidate_score": 0.640605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1432", + "psc_text": "te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis, quia et quantus mihi videaris parco dicere propter verecundiam tuam, et utique minus dicendo, cum tu in me tantam laudem contuleris, quid nisi debitor remanebo? Quod non curarem, si ea quae de me ad me locutus es, non ex charitate sincerissima dicta scirem, sed adulatione inimica amicitiae. Hoc quippe modo nec debitor fierem, quia talia rependere non deberem: sed quanto magis novi quam fideli animo loqueris, tanto magis video quanto debito graver. 3. Vide autem quid mihi contigit, ut me quodammodo ipse laudaverim, qui me a te fideliter laudatum dixerim. Sed quid aliud dicerem, quam id quod de te admonui.", + "candidate_score": 0.640491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.640432, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_14_16", + "bdc_text": "Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas . Illi reverenter te resalutant et tuos omnes symmystas , quod ego etiam facio ex animo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.638341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3770", + "psc_text": "in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro propter ignaros aliquid certius rescripsisset. Nec hoc patientius accipere voluerunt; sed arripuerunt profectionem nobis taliter non optatam: fratre Floro furore illorum propemodum conturbato, in quem saeviebant, quia ipse illis, ut putabant, vulnera libri hujus attulisset; in quo non poterant medicinam infirmi cognoscere. Unde et sanctum presbyterum Sabinum ad majorem auctoritatem rogavimus, et ipsius Sanctitas librum cum liquidis interpretationibus legit; nec sic anima sauciata curata est. Quibus propter ipsam pietatem sumptus dedimus, ne vulnera ipsorum cumularemus, quae posset sanare libri hujus gratia, in qua refulget tua sancta praesentia. Quibus profectis, quies et pax per omnes fratres exsultavit in Domino. Quinque enim,", + "candidate_score": 0.630457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.627455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3769", + "psc_text": "nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit, quia cum diceret Dominus « Qui non manducaverit carnem filii hominis, neque biberit sanguinem ejus, non habebit vitam in semetipso » (Id. VI, 54), discesserunt qui impie intellexerunt, non culpa Domini dicentis, sed duritia impiissimi cordis. 3. Coeperunt memorati fratres, qui omnia subverterunt, innocentum animas commovere, mea parvitate penitus ignorante; in tantum conventus illorum murmurantis nescii, ut nisi frater Florus de Carthagine repedans, eorum perturbationes agnoscens, mihi sollicite nuntiasset, furtiva et tanquam servilis erat inter eos de non intelligenda veritate contentio. Proposui ad auferendas impias quaestiones, ut ad dominum sanctum patrem Evodium mitteremus, ut ipse nobis de hoc sacrosancto libro", + "candidate_score": 0.62401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_16", + "bdc_text": "Illi reverenter te resalutant et tuos omnes symmystas , quod ego etiam facio ex animo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2029", + "psc_text": "Et nunc quod ait, confitebor tibi, in eis utique qui confitebuntur, in quibus et loquitur. Confessio autem non tantum peccatorum est, sed et laudis Dei; sicut ipse in Evangelio, Confitebor tibi, inquit, Pater, Domine coeli et terrae, quia abscondisti haec a sapientibus et prudentibus, et revelasti ea parvulis (Matth. XI, 25). Ideo sequitur et dicit: Vota mea reddam coram timentibus eum. Edent pauperes, et saturabuntur; et laudabunt Dominum qui requirunt cum. Ipsi sunt parvuli de quibus dixit, et revelasti ea parvulis; timentes eum, et pauperes, id est humiles, qui non alta sapiunt, sed timent timore illo casto, non quo poena formidatur, sed quo gratia conservatur. 61. Vota vero sua sacrificium vult intelligi corporis sui, quod est fidelium Sacramentum. Ideo cum dixisset, Vola mea reddam coram timentibus cum; continuo subjunxit, Edent pauperes, et saturabuntur. Ipsi enim saturabuntur pane qui de coelo descendit, qui ei cohaerentes, et ejus pacem dilectionemque servantes imitantur", + "candidate_score": 0.623362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_490", + "psc_text": "in usus communes, non proprios ac privatos, vel in honorem Dei veri convertuntur, hoc de illis fit quod de ipsis hominibus, cum ex sacrilegis et impiis in veram religionem mutantur. Hoc Deus intelligitur docuisse illis testimoniis quae ipse posuisti, cum de luco alienorum deorum jussit ligna ad holocaustum adhiberi; et de Jericho, ut omne aurum, argentum, et aeramentum inferretur in thesauros Domini. Quapropter etiam illud quod in Deuteronomio scriptum est: Non concupisces argentum vel aurum illorum, nec accipies inde tibi, ne excedas propter illud: quoniam abominatio est Domino Deo tuo: et non conferes exsecramentum in domum tuam, et eris anathema, sicut et illud est, et offensione offendes, et coinquinatione inquinaberis abominatione illa, quia anathema est (Deut. VII, 25, 26); satis apparet aut ipsos privatos usus in talibus esse prohibitos, aut ne sic inde aliquid inferatur in domum ut honoretur: tunc est enim abominatio et exsecratio; non cum talium sacrilegus honor", + "candidate_score": 0.614666, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2635", + "psc_text": "mihi accidat difficillimum est; sed non opinor tibi hoc placere. Non ergo debui alia interrumpere cum tua supervenissent, sicut nec tua, si alia rursus irruerint; et tamen servare hanc justitiam non sinor. Nam ecce ut tibi haec ipsa rescriberem, quibus id admonerem, intermisi quae agebam, et animum meum ad hanc epistolam ab alia magna intentione detorsi. 2. Facile autem fuit hanc excusationem, ut arbitror, non iniquam, litteris inditam tibi remittere; respondere autem inquisitionibus tuis non ita facile est: et puto in ipsis opusculis quae me nunc intentissimum detinent, non defutura quaedam loca, ubi haec ipsa expediam quae requiris, si Dominus faverit. Jam etiam ex iis quaestionibus quas modo misisti, multa soluta sunt in eis libris quos nondum edidi, sive de Trinitate, sive de Genesi. Quanquam et illa si relegas quae tibi jamdiu nota sunt, vel, nisi fallor, fuerunt, quia ea fortasse oblitus es quae te conferente mecum ac sermocinante conscripsi,", + "candidate_score": 0.612774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1801", + "psc_text": "mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA CXXXIII. Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in quaestione confessos atrocia facinora, puniat citra supplicium capitis, uti congruit Ecclesiae mansuetudini. Domino eximio et merito insigni, atque charissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Circumcelliones illos et clericos partis Donati, quos de Hipponensi ad judicium pro factis eorum publicae disciplinae cura deduxerat, a tua Nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio quod in Restitutum, catholicum presbyterum commiserunt, et de caede Innocentii, alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praeciso fuisse confessos. Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne forte Sublimitas tua censeat eos tanta legum severitate", + "candidate_score": 0.611637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.611601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_67", + "psc_text": "1 Recentissimis litteris tuis respondere malui; non quod contempserim praecedentia quaesita tua, minusve me delectaverint, sed quod in respondendo majora quam opinaris molior. Quanquam enim longiorem, quam longissima est, epistolam tibi mittendam esse praescripseris, non tamen tantum habemus otii, quantum existimas, et quantum nos semper optasse nosti et optamus. Nec quaeras cur ita sit: illa enim facilius quibus impedior, quam cur impediar exposuerim. 2. Scribis cur ego et tu cum simus singuli eadem multa faciamus, sol autem non idem faciat quod caetera sidera. Cujus rei causam conarer. Nam si eadem nos agimus, multa et ille cum caeteris agit: si non ille, nec nos. Ambulo et ambulas, movetur et moventur; vigilo et vigilas; lucet et lucent; disputo et disputas; circuit et circumeunt: tametsi actus animi nullo modo est iis, quae videmus, comparandus. Si autem animum, ita ut aequum est, animo conferas, magis idem vel cogitare vel contemplari, vel si quid aliud", + "candidate_score": 0.611012, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.6087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_14", + "bdc_text": "Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3323", + "psc_text": "Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem, quae sola, etiam reddita, semper detinet debitorem. Redditur enim cum impenditur, debetur autem etiamsi reddita fuerit; quia nullum est tempus quando impendenda jam non sit. Nec cum redditur amittitur, sed potius reddendo multiplicatur: habendo enim redditur, non carendo. Et cum reddi non possit nisi habeatur, nec haberi potest nisi reddatur: imo etiam cum redditur ab homine, crescit in homine; et tanto major acquiritur, quanto pluribus redditur. Quomodo autem negetur amicis, quae debetur et inimicis? Sed inimicis cauta impenditur, amicis secura rependitur. Agit tamen quantum potest, ut ab his etiam quibus pro malis bona retribuit, id recipiat quod impendit. Optamus quippe", + "candidate_score": 0.608611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1722", + "psc_text": "spectabili tribuno et notario MARCELLINO, AURELIUS, SILVANUS, et universi episcopi catholici. 1. Multum nos sollicitos reddidit Notoria, vel litterae fratrum nostrorum, quos cupimus ad catholicam pacem a perniciosa dissensione converti, quod edicto Nobilitatis tuae, quo ipsius disputationis nostrae tranquillitati quietique providisti, consentire noluerunt; ne forte etiamsi non omnes, aliqui tamen eorum per multitudinis tumultum seu strepitum, collationem, quae pacifica et pacata esse debet, impediant. Atque utinam ipsos non pertentet ista cogitatio, et nos potius fallat ista suspicio! et ideo si velint omnes esse praesentes, ut cum eis visum fuerit, congregatis illuc etiam nobis, simul inde egrediamur concordes atque pacati, et schismatica divisione correcta, fraterno unitatis Christi vinculo obstricti, mirantibus et gaudentibus omnibus bonis, dolente autem solo diabolo et similibus ejus, pariter in Ecclesiam ad gratiarum actionem, laudesque Deo reddendas ardentissima et lucidissima charitate pergamus. 2. Quid enim magnum est, si oculus pacatus attendat, et cogitatio christiana non deserat considerare et", + "candidate_score": 0.608122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.605414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1217", + "psc_text": "bonum, cogi tantum homines, non doceri. EPISTOLA CI. Augustinus Memorio episcopo libros ipsius de Musica flagitanti, sextum librum mittit, et caeteros si repererit, mittendos pollicetur; eaque occasione agit de disciplinis, quas falso liberales dici ostendit, nisi adsit studium christianae pietatis. Domino beatissimo et venerabiliter charissimo, et sinceriter desiderantissimo fratri et coepiscopo MEMORIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nullas jam reddere debui litteras sanctae Charitati tuae sine his libris, quos a me sancti amoris jure violentissimo flagitasti, ut hac saltem obedientia responderem epistolis tuis, quibus me magis onerare quam honorare dignatus es. Quanquam ubi succumbo, quia oneror; ibi etiam, quia diligor, sublevor. Neque enim a quolibet diligor, sublevor, eligor; sed ab eo viro et Domini sacerdote, quem sic acceptum Deo sentio, ut cum animam tuam tam bonam levas ad Dominum, quoniam in illa me habes, leves et me. Debui ergo nunc libros mittere, quos emendaturum me esse promiseram: et ideo non", + "candidate_score": 0.592479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.59028, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.686598, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1488", + "psc_text": "dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sublimiter rapitur. Nam protinus subdit: CAPUT LIV [ Rec. XXX ]. VERS. 13.-- Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. 82. Vocatio gentium in consilio Dei abscondita. --Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis. [ Vet. XXXIX. ] Sciendum vero est quia in quibusdam factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitur: CAPUT LV [ Rec. XXXI ]. VERS. 14.-- Si peccavi, et ad horam pepercisti", + "candidate_score": 0.686598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1488", + "psc_text": "dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sublimiter rapitur. Nam protinus subdit: CAPUT LIV [ Rec. XXX ]. VERS. 13.-- Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. 82. Vocatio gentium in consilio Dei abscondita. --Ac si aperte dicat: Cur de me trepido, qui et universas gentes quia colligas scio? Quod tamen in corde celas, quia hoc adhuc aperto sermone non indicas. Sed qui et universorum reminisceris, me procul dubio de venia certum facis. [ Vet. XXXIX. ] Sciendum vero est quia in quibusdam factis et certi de venia reddimur, et post perpetratas culpas ad absolutionis nostrae fiduciam correctione et poenitentia subsequente roboramur; perpetratae tamen nostrae nequitiae adhuc memoria tangimur, et cogitatione illicita aversi nolentesque pulsamur. Unde et apte subjungitur: CAPUT LV [ Rec. XXXI ]. VERS. 14.-- Si peccavi, et ad horam pepercisti", + "candidate_score": 0.678586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1487", + "psc_text": "enim misericordiam subroget, servari non valet vita quam praebet. Ipso quippe quotidie humanae vitae usu veterascimus, et exterioris hominis impulsu cogitatione lubrica ab interioribus eximus. Et nisi nos superna visitatio vel ad amorem compungendo vivificet, vel ad timorem flagellando restauret, repentino lapsu mens funditus tota destruitur, quae longo virtutis studio innovata videbatur. Unde subjungit: Et visitatio tua custodivit spiritum meum. Humanum quippe spiritum visitatio superna custodit, cum hunc virtutibus ditatum, vel flagello percutere, vel compungere amore non desinit. Nam si dona praestat, sed hunc continue restaurando non sublevat, citius bonum perditur, quod non a largiente custoditur. Sed ecce vir sanctus dum se humiliter agnoscit, conferenda generaliter divinae misericordiae secreta deprehendit; cumque infirmitatem suam veraciter fatetur, repente ad cognoscendam vocationem gentium sublimiter rapitur. Nam protinus subdit: CAPUT LIV [ Rec. XXX ]. VERS. 13.-- Licet haec celes in corde tuo, tamen scio quia universorum memineris. 82. Vocatio gentium in consilio Dei", + "candidate_score": 0.667449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2095", + "psc_text": "in dolore poenarum, modo suis, modo Ecclesiae, modo Redemptoris nostri vocibus utitur, et plerumque sic sua narrat, ut tamen per typum ea quae sunt sanctae Ecclesiae ac Redemptoris nostri proferat, postposita paulisper cura historiae, in his quae subjungit qualiter Redemptoris nostri vocibus congruat demonstremus. Sequitur: CAPUT XXXIX [ Rec. XIX ]. VERS. 13, 14.-- Fratres meos longe fecit a me, et noti mei quasi alieni recesserunt a me. Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. ALLEGORICUS SENSUS.--47. Judaei Christi fratres, noti et propinqui, quem incarnandum praedixerant, incarnatum negarunt. --Hoc melius ostendimus, si Joannis ad medium testimonium proferamus, qui ait: In propria venit, et sui eum non receperunt (Joan. I, 11) . Ab eo quippe fratres longe facti sunt, et noti recesserunt, quem tenentes legem prophetare Hebraei noverunt, et praesentem minime recognoscebant. Unde recte dicitur: Dereliquerunt me propinqui mei, et qui me noverant obliti sunt mei. Judaei", + "candidate_score": 0.647203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_16", + "bdc_text": "Illi reverenter te resalutant et tuos omnes symmystas , quod ego etiam facio ex animo .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1309", + "psc_text": "Et rursum: Videbo vos, et gaudebit cor vestrum, et gaudium vestrum nemo auferet a vobis (Ibid., 22) . De hoc risu sanctae Ecclesiae Salomon ait: Ridebit in die novissimo (Prov. XXXI, 25) . De hoc iterum dicitur: Timenti Dominum, bene erit in extremis (Eccli. I, 13) . Non autem tunc risus erit corporis, sed risus cordis. Risus enim nunc corporis de lascivia dissolutionis, nam risus cordis tunc de laetitia nascetur securitatis. Cum ergo electi omnes implentur gaudio manifestae contemplationis, quasi ad hilaritatem risus exsiliunt in ore mentis. Jubilum vero dicimus, cum tantam laetitiam corde concipimus, quantam sermonis efficacia non explemus; et tamen mentis exsultatio hoc quod sermone non explicat voce sonat. Bene autem os risu impleri dicitur, labia jubilo, quia in illa aeterna patria, cum justorum mens in exsultationem rapitur, lingua in cantum laudis elevatur. Qui quoniam tantum vident, quantum dicere non valent, in risu jubilant, quia non explendo resonant", + "candidate_score": 0.632807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", + "candidate_score": 0.613988, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis", + "max_score": 0.685776, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-ecclesiasticis-officiis_window_123", + "psc_text": "Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest caeteros quosque instituere, et docere suos, et adversarios repercutere, qui ni refutati fuerint, atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere. 17. Hujus autem sermo debet esse purus, simplex, apertus, plenus gravitate, et honestate, plenus suavitate, et gratia, tractans de mysterio legis, de doctrina fidei, de virtute continentiae, de disciplina justitiae, unumquemque admonens diversa exhortatione juxta professionis morumque qualitatem, scilicet ut praenoscat, quid, cui, quando, vel quomodo proferat. Cujus prae caeteris speciale officium est Scripturas legere, percurrere canones, exempla sanctorum imitari, vigiliis, jejuniis, orationibus incumbere, cum fratribus pacem habere, nec quemquam in membris suis despicere, nullum damnare, nisi comprobatum, nullum excommunicare, nisi discussum. Quique ita humilitatem pariter et auctoritatem praestabit, ut neque per nimiam humilitatem suam subditorum vitia convalescere faciat, neque per immoderatam auctoritatem severitatis potestatem exerceat; sed tanto cautius erga commissos agat, quanto durius a Christo judicari formidat. 18. Tenebit quoque", + "candidate_score": 0.685776, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae", + "max_score": 0.680085, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.680085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.662109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.658583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.658496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.651931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.649878, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus", + "max_score": 0.6795, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_202", + "psc_text": "in Cantica Canticorum, in Apocalypsim Joannis, adversum omnes haereses, et multa alia. Ad extremum martyrio coronatus est. Βικτωρῖνος Πεταβίωνος ἐπίσκοπος, οὐχ ὁμοίως Ῥωμαϊστὶ ὡς Ἑλληνιστὶ ἠπίστατο· διὸ τὰ ἔργα αὐτοῦ πάνυ μεγάλα ὄντα τοῖς 916 νοήμασιν, δοκεῖ εἶναι εὐτελῆ διὰ τὴν τῶν λόγων σύνθεσιν. Ἔστι δὲ ταῦτα· Ὑπομνήματα εἰς τὴν Γένεσιν, εἰς τὴν Ἔξοδον, εἰς Λευϊτικὸν, εἰς Ἠσαΐαν, εἰς Ἰεζεκιὴλ, εἰς Ἀβακοὺκ, εἰς Ἐκκλησιαστὴν, εἰς Ἄισματα των ᾀσμάτων, εἰς Ἀποκάλυψίν Ἰωάννου, κατὰ πασῶν τῶν αἱρέσεων, καὶ ἕτερα πάμπολλα. Εἶτα τελευταῖον μαρτυρήσας ἐστέφθη. CAPUT LXXV. Pamphilus presbyter, Eusebii Caesariensis episcopi necessarius, tanto Bibliothecae divinae amore flagravit, ut maximam partem Origenis voluminum sua manu descripserit, quae usque hodie in Caesariensi bibliotheca habentur. Sed et in duodecim Prophetas viginti quinque ἐξηγήσεων Origenis volumina, manu ejus exarata reperi, quae tanto amplector et servo gaudio, ut Croesi opes habere me credam. Si enim laetitia est, unam epistolam habere Martyris, quanto magis tot millia versuum, quae", + "candidate_score": 0.6795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_De-viris-illustribus_window_166", + "psc_text": "συνταγμάτων ἐν τῷ τεύχει τῶν ἐπιστολῶν τῶν πρὸς Παύλαν παρ' ἡμῶν γραφεισῶν, ἐν μιᾷ ἐπιστολῇ συγκρίνων τοῖς Βάῤῥωνος ἔργοις τέθεικα, νῦν παραλιμπάνω, ἐκεῖνο περὶ τῆς αὐτοῦ ἀθανάτου εὐφυΐας μὴ σιωπῶν, ὅτι περ διαλεκτικὴν, καὶ γεωμετρικὴν, ἀριθμητικὴν, μουσικὴν, γραμματικὴν, 896 καὶ ῥητορικὴν, καὶ πάντων τῶν φιλοσόφων τὰ δόγματα, οὕτως ἐξέμαθεν, ὥστε σπουδαστὰς τῶν κοσμικῶν γραμμάτων ἀκροατὰς ἐσχηκέναι, καὶ ἐξηγεῖσθαι αὐτοῖς ἑκάστοτε, συνδρομάς τε πρὸς αὐτὸν πολλὰς γίνεσθαι, ἃς διὰ τοῦτο ἐδέχετο, ἐφ' ᾧγε προφάσει τῆς διδασκαλίας, εἰς τὴν τοῦ Χριστοῦ πίστιν ἀνάγειν πάντας. Περὶ γὰρ τῆς ὠμότητος τοῦ διωγμοῦ, τοῦ κατὰ τῶν Χρισιανῶν ἐπὶ Δεκίου κινηθέντος· ἐλύσσα γὰρ εἰς Φιλίππου εὐλάβειαν, ὃν καὶ ἀπέκτεινεν· εἰπεῖν ἡγοῦμαι περισσόν. Ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ διωγμῷ, καὶ Φαβιανὸς ὁ Ῥώμης ἐπίσκοπος ἐτ��λεύτησεν, καὶ Ἀλέξανδρος καὶ Βαβύλας Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας ἐπίσκοποι, ἐν τῇ φυλακῇ ὁμολογηταὶ ἐκοιμήθησαν. Εἴ τις γὰρ περὶ Ὠριγένους μαθεῖν ἐθελήσῃ, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν ἐπιστολῶν αὐτοῦ, τῶν μετὰ τὸν διωγμὸν πρὸς διαφόρους ἀποσταλεισῶν,", + "candidate_score": 0.643649, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.679392, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.679392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.673081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.668337, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.663571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.661723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.661574, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.657841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.656896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.655829, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.652127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.649882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.648941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.647275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.644958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.628448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.607978, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.675531, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.675531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.670854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.670404, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_720", + "psc_text": "746 Ego itaque per responsales meos semel et bis verbis humilibus hoc quod in tota Ecclesia peccatur, corripere studui, nunc per meipsum scribo. Quidquid facere humiliter debui, non omisi. Sed si in mea correptione despicior, restat ut Ecclesiam debeam adhibere. Haec itaque dicens, omnipotens Deus fraternitati vestrae indicet quanto circa vos amore constringor, quantumque in hac causa non contra vos, sed pro vobis lugeo. In qua tamen praeceptis evangelicis, institutionibus canonum, utilitatibus fratrum personam praeponere non possum, nec ejus quem multum amo. Scripta autem sanctitatis vestrae dulcissima atque suavissima de causa presbyterorum Joannis et Athanasii suscepi, de qua vobis in subsequentibus Domino adjuvante respondebo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat. Data Kalendis Januarii, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 54.) EPISTOLA XIX. AD SABINIANUM DIACONUM. Epistolam superiorem, ob reverentiam imperatoris, suavitate respersam, det Joanni episcopo. Principi", + "candidate_score": 0.665408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.652936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.652379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1172", + "psc_text": "ET AURELIAM. Orationi, lectioni, et operibus bonis semper intenti, ad meliora proficiant. Codicem pollicetur. Gregorius Dynamio et Aureliae per Franciam. Scriptorum vestrorum pagina lectione percussa magnam nobis studio vestro contulit indicato laetitiam, quia per hoc quod vos sacrae lectionis pabula quaerere et supernae patriae desiderare gaudia nuntiavit, dilectionem vestram religiosam conversationem non solum amare nomine, sed etiam tenere vira monstravit. Et quoniam desiderata vos adepturos esse confidimus, vehementi vobis cor nostrum exsultatione congaudet. Nam quia hujusmodi desiderium gratia divina non deserat, ipsa nos Veritas testimonio suae vocis informat, dicens: Omnis qui quaerit invenit, qui petit accipit, et pulsanti aperietur (Matth. VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus", + "candidate_score": 0.651917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.649523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1172", + "psc_text": "ET AURELIAM. Orationi, lectioni, et operibus bonis semper intenti, ad meliora proficiant. Codicem pollicetur. Gregorius Dynamio et Aureliae per Franciam. Scriptorum vestrorum pagina lectione percussa magnam nobis studio vestro contulit indicato laetitiam, quia per hoc quod vos sacrae lectionis pabula quaerere et supernae patriae desiderare gaudia nuntiavit, dilectionem vestram religiosam conversationem non solum amare nomine, sed etiam tenere vira monstravit. Et quoniam desiderata vos adepturos esse confidimus, vehementi vobis cor nostrum exsultatione congaudet. Nam quia hujusmodi desiderium gratia divina non deserat, ipsa nos Veritas testimonio suae vocis informat, dicens: Omnis qui quaerit invenit, qui petit accipit, et pulsanti aperietur (Matth. VII, 8; Luc. XI, 12) . Hac itaque fulti certitudine, de ejusdem Redemptoris nostri misericordia nihil ambigere, sed spe debemus indubitata praesumere. Nec enim muneris sui largitate frustrabitur, sed vires obtinendi prorsus indulget, qui velle concessit. Nam jam hoc ipsum desideranter appetere donum est. Quia tamen ita de gratia debemus", + "candidate_score": 0.645746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.644197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_14_16", + "bdc_text": "Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas . Illi reverenter te resalutant et tuos omnes symmystas , quod ego etiam facio ex animo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_736", + "psc_text": "Deus, qui pietatis vestrae cor suae dextera majestatis tenet, et nos ex vobis protegit, et vobis pro temporalibus actibus aeternae praemia remunerationis parat. Nam Sabiniano diacono responsali meo scribente cognovi in causis beati Petri apostolorum principis contra quosdam superbe humiles et ficte blandos quanta se justitia vestra serenitas impendat. Et in Redemptoris nostri largitate confido, quia bonum hoc in serenissimo Domino et piissimis filiis, in coelesti quoque patria retributionem recipietis. Nec dubium est peccatorum vinculis solutos aeterna vos bona recipere, qui in causis ejus Ecclesiae ipsum vobis cui potestas ligandi et solvendi data est debitorem fecistis. Unde adhuc peto ut nullius praevalere contra veritatem hypocrisim permittatis, quia sunt quidam qui juxta egregii praedicatoris vocem per dulces sermones et benedictiones seducunt corda innocentium, qui veste quidem despecti sunt, sed corde tument. Et quasi in hoc mundo cuncta despiciunt, sed tamen ea quae mundi sunt cuncta simul adipisci quaerunt. Qui indignos se", + "candidate_score": 0.63725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1185", + "psc_text": "actibus gaudere communiter scit. Praeterea ligna transmittere volui; sed beatitudo vestra si essent necessaria non indicavit, et majora multo mittere possumus, sed nequaquam talis navis huc mittitur quae haec capere valeat. Minora autem mittere verecundum puto. Quid tamen facere debeam, beatitudo vestra suis mihi epistolis innotescat. Parvulam vero benedictionem de amatoris vestri sancti Petri Ecclesiae sex minora Aquitanica pallia, et duo oraria transmisi, quia enim multum diligo, etiam de parvis praesumo. Habet enim ipsa dilectio auctoritatem suam, et omnino certa est quia injuria non erit in omne quod amando praesumpserit. Suscepi autem benedictionem sancti Evangelistae Marci, 889 juxta brevem vestris epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me", + "candidate_score": 0.625524, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1261", + "psc_text": "vestrae nos subtilius volumus informari; vel si qua ex eis scripta in Ecclesiae vestrae scrinio rejacent, eorum huc exemplaria transmitti necesse est; ut quidquid ad honoris vestri reverentiam vel genium praefatae Ecclesiae pertinet, libenti animo reparare possimus. Glorioso autem communi filio domno Marcello, si huc venire voluerit, instantius suadete, quia omnino eum videre desidero. Si vero illic stare elegerit, ita vos ei in charitate qua convenit exhibete, ut affectui ipsius quem circa vos habet, respondere, sicut decet, valeatis. Omnipotens Deus gratiae suae dono vos custodiat, protegat, et cor vestrum in ea quae ei sunt placita semper accendat. EPISTOLA XXV. AD VICTOREM EPISCOPUM PANORMITANUM. Judaeos in his quae ipsis concessa sunt nullo incommodo afficiendos. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Sicut Judaeis non debet esse licentia quidquam in synagogis suis ultra quam permissum est lege praesumere, ita in his quae eis concessa sunt nullum debent praejudicium sustinere. Quae autem nobis in hac urbe", + "candidate_score": 0.62445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me sanctitatis oratio fulciat, atque ab his apud omnipotentem Dominum suis intercessionibus defendat. EPISTOLA XLI. AD CYPRIANUM RECTOREM. Ecclesiae Locrensi idoneum episcopum ordinari procuret. Gregorius Cypriano rectori nostro per Siciliam. Habitatores Locrensis civitatis quemdam ad nos presbyterum adduxerunt, qui eis debuisset episcopus ordinari. Sed quia minime dignus inventus est, ne diu sine proprio possint consistere sacerdote, a nobis admoniti in scrinio promiserunt alium studiose se quaerere, et ad nos consecrandum Deo adjutore perducere. Et ideo ad dilectionem tuam latore praesentium veniente, Marcianum presbyterum dioeceseos Taurianensis Ecclesiae, qui nunc habitat in Ecclesia quae est in Massalargia constituta, dioecesis Catanensis Ecclesiae, ad te", + "candidate_score": 0.614368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_90", + "psc_text": "verbum ex verbo, sed sensum ex sensu transferte, quia plerumque dum proprietas verborum attenditur, sensuum virtus amittitur. EPISTOLA XXX. AD ANDREAM ILLUSTREM. De sua ad episcopatum assumptione dolet; clavem a corpore sancti Petri transmittit. Gregorius Andreae illustri. Omnipotens Deus dulcissimo cordi vestro indicet quia et absens corpore, a charitate vestra animo non recessi. Bona enim vestra, etiam si volo, oblivisci non valeo. Hoc autem quod me ad episcopatus ordinem cognoscitis pervenisse, si me diligitis, plangite, quia hic hujus mundi tantae occupationes sunt, ut per episcopatus ordinem pene ab amore Dei me videam esse separatum. Quod incessanter defleo, atque ut pro me Dominum exoretis rogo. Praeterea sacratissimam clavem a sancti Petri apostoli corpore vobis 520 transmisi, quae super aegros multis solet miraculis coruscare; nam etiam de ejus catenis interius habetur. Eaedem igitur catenae, quae illa sancta colla tenuerunt, suspensae colla vestra sanctificent. (Cf. Joan. Diac. l. I, c. 50.) EPISTOLA XXXI.", + "candidate_score": 0.596906, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.675427, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_234", + "psc_text": "Si tibi istud auctoritatis universa pariter injunxisset Ecclesia, et exigeretur a te, ut de singulis vel de omnibus judicares, nonne grave et periculosum onus, ne tibi imponeretur, excusare debueras? Nunc vero in tantum quotidiana derogandi meditatione profecimus, ut jam nec Martyribus parcamus. Sed ponamus, quod non sit Martyris libellus iste, sed cujuscunque unius de Ecclesia, nunquid suis verbis usus est, quisquis ille est Scriptor, ut meritis cedendum videatur auctoris? De ipsis Origenis voluminibus ponit exempla, et quid de singulis sentiat, non sui defensoris verbis, sed ejus ipsius, qui accusabatur, ostendit. Et sicut adversum te modo, multo meis verbis vehementiora sunt tua scripta: ita illum non excusantis auctoritas, sed sua dicta defendunt. Et ideo superflua est de auctore quaestio, ubi defensio talis est, quae assertore non egeat. 31. Sed ad illud jam nequissimum incusationis ejus caput et invidiosissimum veniendum est, imo non invidiosum, sed invidum. Ait enim, Quis prudentium, vel quis", + "candidate_score": 0.675427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_26", + "psc_text": "Praefatiunculis tamen utriusque operis et maxime in Pamphili libellum, quem primum transtuleram, exposui primum omnium fidem meam, et protestatus sum, me quidem ita credere, sicut fides catholica est. Si quid autem vel legeretur, vel interpretaretur a me, id me salva fidei meae facere ratione. In istis vero περὶ Ἀρχῶν libellis [Al. libris], etiam illud admonui, quod, cum in ipsis libris invenirentur quaedam de fide ita catholice scripta, ut Ecclesia praedicat, quaedam autem his contraria, cum de una eademque re dicantur: mihi visum sit haec [Al. et] secundum illam semper regulam proferenda, quam ipse catholicae sententiae expositione protulerat, et ea quae a semetipso invenirentur esse contraria, vel inserta ab aliis (id enim epistolae suae querimonia contestatur) abjicerem, vel certe, ut nihil aedificationis in fide habentia praeterirem. Non autem superfluum puto videri, inserere etiam ipsa loca de Praefatiunculis meis, ut nihil careat teste quod dicimus. Sane ne in legendo error sit ex", + "candidate_score": 0.660238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_182", + "psc_text": "Plautinae et Tullianae cupis eloquentiae sectator videri, oblitus es, quomodo Apostolus omnem Ecclesiam, id est parentes cum liberis, matrem [Al. matre] cum filiabus, cnm sororibus fratres omnes simul unam nominet virginem, vel sponsam, dicens: Statui autem hoc ipsum omnes vos uni viro virginem castam exhibere Christo (2. Cor. 11. 2.) . Sed tu dum non Paulum, sed Porphyrium introductorem te habere gloriaris, ipsum Porphyrium sequendo, qui adversum Christum, et adversum Deum libros impios ac sacrilegos scripsit, et ab ipso, ut ais, introductus in istud blasphemiae barathrum decidisti 366 11. Quod si vere pro maledictis tuis vis agere poenitentiam, si non irrides ista dicendo, si non mente φιλόνεικος et contentiosius propter hoc solum etiam te infamare non refugis, dummodo alium decolores: si non arte, sed fide dictorum tuorum poenitudinem egeris [Al. geris], pro hac tam gravi turpique blasphemia age poenitentiam, hinc enim in Deum blasphemasti. Nam de creaturis aliquid dicere et", + "candidate_score": 0.640063, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_98", + "psc_text": "Origenem. Quem vult hic alium intellexisse? an aliquem [Al. alium] contrarium sibi? Quid dicis, magister? bicorni illo urgeris, de quo exponere discipulis soles. Si enim hic alium istum qui ante fuisse animas quam in corpore degerent, non recipit, te esse dixeris, proditum est, quod in superioribus celabatur. Inveniris enim tua confessione alius ille tu esse, qui definis omnia dogmata, quae damnari jubes. Si vero non es tu in superioribus alius, ne tibi ea quae improbas adscribantur, nec hic tu eris alius, qui non sustineas ante fuisse animas quam in corpore degeremus. Elige utramlibet excusationis 338 partem. Istum alium, quem frequenter inducis, te vis intelligamus, an alterum aliquem? catholicum eum vis videri, an haereticum? damnandum, an [Al. aut et vel] absolvendum? Si catholicus est iste alius tuus, qui in superioribus dicebat, ante hunc mundum visibilem fuisse animas cum Angelis, et caeteris virtutibus in superiori Jerusalem in caelestibus constitutas, et ibi vivendo", + "candidate_score": 0.615005, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.675361, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.675361, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.669743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_19_21", + "bdc_text": "Genevę nonis octobris 1557 . Carolus Jon villaeus tibi devinctissimus . Clarissimo atque ornatissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_689", + "psc_text": "carnalis vita Gentilium designatur? Quia enim quinque sensus corporis non ad laudem Creatoris, sed ad carnalem vitam contulit, per quinarium numerum Philisthinorum provinciae exprimuntur. Quinque anos aureos praecipiuntur ut faciant, ut de omnibus compungantur sensibus: et quia omnes peccaverunt, ideo ad supernae vitae claritatem membra omnia redigant, quae per oblectamenta carnis omnimoda polluerunt sorde flagitii. In auro quippe supernae conversationis fulgor ostenditur, quia per Joannem de superna civitate dicitur: Ipsa vero civitas aurum munaum, similis vitro mundo (Apoc. XXI, 18) . Membra igitur deaurantur, cum corpus terrena et coenosa concupiscentiarum foeditate deforme, in splendorem commutatur aeternae vitae: cum videlicet per sanctae conversationis pulchritudinem radiat, quod in appetitu mundanae delectationis peccatorum fetore sordebat. Ad istam namque deaurationem beatus Paulus auditores suos admonebat, dicens: Sicut exhibuistis membra vestra servire immunditiae, et iniquitati ad iniquitatem, ita exhibeatis membra vestra servire justitiae in sanctificationem (Rom. VI, 19) . Et quasi ad anorum similitudines eos", + "candidate_score": 0.641942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_21", + "bdc_text": "Clarissimo atque ornatissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1862", + "psc_text": "resurrectionem visionem dicere, quoniam quidem bene vidit, sed antequam spiritum haberet, non intellexit. 31. Quid est ergo quod ad Samuelem Dominus ait: Surge, et unge eum? Quid est, quod surgere jubetur, ut ungat, nisi quia multum oportet eum erigi ad superna, qui sublimitatem Domini gestit praedicare? Sed quantum erectus erat Petrus, qui ad tanta videnda sustollebatur? Sed si ille adhuc altiorem statum perfectionis exspectat, quis tantae praedicationis officium subire non metuat? Si prophetam Dominus surgere admonet, praedicare Dominum audet, qui per lapsum pravitatis jacet? Hinc est enim, quod unicuique praedicatori per Isaiam praecipitur: Super montem excelsum ascende tu, qui evangelizas Sion (Isai. XL, 9) . Mons excelsus, perfectio doctrinae, et operis est. Surgat ergo, qui ungere regem praecipitur, in sublimia se extendat. Surgat in alto opere, surgat in alta contemplatione, surgat in sapientia verbi, surgat in virtute charitatis. Ille quidem, qui praedicando ungitur, tantus est, ut vix ad eum a", + "candidate_score": 0.633591, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.675213, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1291", + "psc_text": "infirmitas humana non tendat: et loquatur hoc solum, in quo solo ei salus est, ante carnis sacramentum in Domino Jesu Christo hoc se semper scire, quod natus est. 52. Huic se adhaerere profitetur Hilarius quam nec sensu suo praefinit. -- Ego quidem, in quantum concesso mihi hoc a te spiritu vigebo, sancte Pater omnipotens Deus, ut aeternum te Deum, ita aeternum et patrem confitebor. Neque in id umquam stultitiae atque impietatis erumpam, ut omnipotentiae tuae sacramentorumque arbiter, hunc infirmitatis meae sensum ultra infinitatis tuae religiosam opinionem, et significatam mihi aeternitatis fidem erigam: ut te aliquando sine Sapientia et Virtute et Verbo tuo, unigenito Deo Domino meo Jesu Christo fuisse praefiniam. Non enim praejudicat de te sensui meo naturae 440 nostrae infirmus imperfectusque sermo; ut fidem intra silentium strangulet inopia eloquendi. Namque cum verbum et sapientia et virtus in nobis interioris motus nostri opus nostrum sit, tecum tamen perfecti Dei, qui", + "candidate_score": 0.675213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1291", + "psc_text": "infirmitas humana non tendat: et loquatur hoc solum, in quo solo ei salus est, ante carnis sacramentum in Domino Jesu Christo hoc se semper scire, quod natus est. 52. Huic se adhaerere profitetur Hilarius quam nec sensu suo praefinit. -- Ego quidem, in quantum concesso mihi hoc a te spiritu vigebo, sancte Pater omnipotens Deus, ut aeternum te Deum, ita aeternum et patrem confitebor. Neque in id umquam stultitiae atque impietatis erumpam, ut omnipotentiae tuae sacramentorumque arbiter, hunc infirmitatis meae sensum ultra infinitatis tuae religiosam opinionem, et significatam mihi aeternitatis fidem erigam: ut te aliquando sine Sapientia et Virtute et Verbo tuo, unigenito Deo Domino meo Jesu Christo fuisse praefiniam. Non enim praejudicat de te sensui meo naturae 440 nostrae infirmus imperfectusque sermo; ut fidem intra silentium strangulet inopia eloquendi. Namque cum verbum et sapientia et virtus in nobis interioris motus nostri opus nostrum sit, tecum tamen perfecti Dei, qui", + "candidate_score": 0.674913, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.674584, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_209", + "psc_text": "venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta interpretes, Judaeorum translationes explanat et edisserit. Eusebius quoque et Didymus idem faciunt. Praetermitto Apollinarium, qui bono quidem studio, sed non secundum scientiam, de omnium translationibus in unum vestimentum pannos assuere conatus est, et consequentiam Scripturae, non ex regula veritatis, sed ex suo judicio texere: apostolici viri Scripturis utuntur Hebraicis: ipsos apostolos et evangelistas hoc fecisse perspicuum est. Dominus atque Salvator ubicumque veteris Scripturae meminit, de Hebraicis voluminibus ponit exempla, ut est illud: Qui credit in me, sicut Scriptura dicit: Flumina de ventre ejus fluent aquae vivae. Et in ipsa cruce, ELI, ELI, LEMA AZABATHANI, quod interpretatur: Deus meus, Deus meus,", + "candidate_score": 0.674584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.663591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_232", + "psc_text": "(Jacob III, 2) in verbo non peccat, iste perfectus est ), et suspicarer eum aliquid meorum prolaturum esse vitiorum, subito intulit: « Ante biduum mihi, quam proficisceretur harum bajulus, in manus venerunt, quae in me declamasti. » Ubi est ergo, quod minaris, et dicis, « Quomodo donandus es venia, si erraveris, et non perpetuo pudoris silentio contegendus? » Nisi forte prae angustia temporis potuisti ea in ordinem digerere: aut aliquem de cruditis conducturus eras, qui in opusculis meis gemmarum eloquentiae tuae ornamenta perquireret. Supra scripsisti: « Gratis a me missum codicem suscipe, quem sensu magno cuperes comparatum, et nunc humilitatis praestigiis loqueris. Imitari te volui [ Al. volui]; sed refestinante eo, qui ad te remeabat, malui paucis ad te, quam ad alios pro tuis maledictis latius scribere. Et interim audac ter frueris imperitia tua. Semel enim confessus es, dicens: « Superflua tibi reprehensio fuit in paucis, quae professa nobis habetur", + "candidate_score": 0.662821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.661219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.660893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.659588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.659187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.65902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_241", + "psc_text": "biduum, quam ad nos Epistolam scriberes, libellos meos in manus tuas venisse testaris, et idcirco non habuisse spatium ex otio respondendi: alioqui si meditatus in nos paratusque dixisses, fulmina jacere, non crimina videreris. Et quis tibi credet homini veracissimo, ut negotiator orientalium mercium, qui et hinc deportata vendere necesse habebat, et ibi emere, quae huc rursus adveheret, biduum tantum Aquileiae fuerit, ut raptim et ex tempore contra nos dictare epistolam cogereris? Libri enim tui quos limasti per triennium, disertiores sunt? Nisi forte non fuit impraesentiarum, qui tuas emendaret naenias: et idcirco omne iter dictionis tuae, absque Palladis arte, salebris et voraginibus vitiorum inciditur. Tam apertum temporis mendacium est, ut non dicam respondere, sed legere biduo mea scripta non potueris. Ex quo apparet te illam epistolam, aut pluribus diebus scripsisse, ut styli ipsius elegantia probat: aut si tumultuaria dictio [ Al. dictatio] est, nimirum te esse negligentem, qui cum extemporalis talis", + "candidate_score": 0.654221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.653456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_45", + "psc_text": "esse genera dictionum; et pro qualitate materiae, non solum sententias, sed et Scripturarum verba variari. 16. Commentarii quid operis habeant. Donatus praeceptor Hieronymi. --Chrysippus et Antipater inter spineta versantur. Demosthenes et Aeschynes contra se invicem fulminant. Lysias et Isocrates dulciter fluunt. Mira in singulis diversitas, sed omnes in suo perfecti sunt. Lege ad Herennium Tullii libros, lege Rhetoricos ejus: aut, quia illa sibi dicit inchoata et rudia excidisse de manibus, revolve tria volumina de Oratore, in quibus introducit eloquentissimos illius temporis oratores, Crassum et Antonium disputantes; et quartum Oratorem, quem jam senex scribit ad Brutum: tunc intelliges aliter componi Historiam, aliter Orationes, aliter Dialogos, aliter Epistolas, aliter Commentarios. Ego enim in Commentariis ad Ephesios sic Origenem et Didymum et Apollinarium secutus sum (qui certe contraria inter se habent dogmata) ut fidei meae non amitterem veritatem. Commentarii quid operis habent? Alterius dicta edisserunt, quae obscure scripta sunt, plano sermone manifestant: multorum", + "candidate_score": 0.652788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.652396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_209", + "psc_text": "venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta interpretes, Judaeorum translationes explanat et edisserit. Eusebius quoque et Didymus idem faciunt. Praetermitto Apollinarium, qui bono quidem studio, sed non secundum scientiam, de omnium translationibus in unum vestimentum pannos assuere conatus est, et consequentiam Scripturae, non ex regula veritatis, sed ex suo judicio texere: apostolici viri Scripturis utuntur Hebraicis: ipsos apostolos et evangelistas hoc fecisse perspicuum est. Dominus atque Salvator ubicumque veteris Scripturae meminit, de Hebraicis voluminibus ponit exempla, ut est illud: Qui credit in me, sicut Scriptura dicit: Flumina de ventre ejus fluent aquae vivae. Et in ipsa cruce, ELI, ELI, LEMA AZABATHANI, quod interpretatur: Deus meus, Deus meus,", + "candidate_score": 0.651047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.647365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_24", + "psc_text": "Arianae factionis. --Septuaginta libros ejus, ut meus necessarius criminatur, in Latinum verteram, et multa de tomis. Numquam de opere meo fuit quaestio, numquam Roma commota est. Quid necesse erat Latinis auribus tradere, quod detestatur et Graecia, quod orbis accusat? Ego per tot annos tam multa convertens, nunquam scandalo fui. Tu ad primum et solum opus, ignotus prius, temeritate factus es nobilis. Docet ipsa Praefatio, et Pamphili martyris librum pro defensione Origenis a te esse translatum. Et hoc agis totis viribus, ut cujus fidem martyr probat, Ecclesia non refutet. Sex libros (ut ante jam dixi) Eusebius Caesariensis episcopus, Arianae quondam signifer factionis, pro Origene scripsit, latissimum et elaboratum opus; et multis testimoniis approbavit, Origenem juxta se catholicum, id est, juxta nos Arianum esse. Horum tu primum librum vertis sub nomine martyris. Et miramur, si me homunculum parvi pretii, Origenis laudatorem velis, cum martyri calumniam feceris? Paucisque testimoniis de Filio Dei et", + "candidate_score": 0.644534, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum", + "max_score": 0.674475, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_46", + "psc_text": "Si te praesens lectio provocavit, ut de cunctis dogmatibus una hora diceres, quid necesse fuit quadraginta dierum replicare doctrinam? Sin autem ea referebas, quae per totam quadragesimam locutus es, quomodo te quadam die, ut de cunctis dogmatibus diceres, una lectio provocavit? Sed et hic ambigue loquitur: potest enim fieri, ut quae per quadraginta dies tradere solebat in Ecclesia baptizandis, haec sub unius lectionis occasione perstrinxerit. Ejusdem enim eloquentiae est, et pauca multis, et multa paucis verbis posse dicere. Hoc quoque intelligi datur, quod postquam illum una lectio provocavit, inflammatus ardore dicendi, per quadraginta dies numquam tacuerit. Sed et otiosus senex, ex ejus ore dependens, dum res inauditas scire desiderat, pene dormiens ceciderit. Utcumque toleranda sunt: forsitan et haec simpliciter more suo sit locutus. 14. Joannes tacere jussit Epiphanium. Epiphanii littera ad Siricium. --Ponamus reliqua, in quibus post laciniosae disputationis labyrinthos, nequaquam dubiam, sed apertam ponit sententiam, et miros tractatus suos", + "candidate_score": 0.674475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_46", + "psc_text": "Si te praesens lectio provocavit, ut de cunctis dogmatibus una hora diceres, quid necesse fuit quadraginta dierum replicare doctrinam? Sin autem ea referebas, quae per totam quadragesimam locutus es, quomodo te quadam die, ut de cunctis dogmatibus diceres, una lectio provocavit? Sed et hic ambigue loquitur: potest enim fieri, ut quae per quadraginta dies tradere solebat in Ecclesia baptizandis, haec sub unius lectionis occasione perstrinxerit. Ejusdem enim eloquentiae est, et pauca multis, et multa paucis verbis posse dicere. Hoc quoque intelligi datur, quod postquam illum una lectio provocavit, inflammatus ardore dicendi, per quadraginta dies numquam tacuerit. Sed et otiosus senex, ex ejus ore dependens, dum res inauditas scire desiderat, pene dormiens ceciderit. Utcumque toleranda sunt: forsitan et haec simpliciter more suo sit locutus. 14. Joannes tacere jussit Epiphanium. Epiphanii littera ad Siricium. --Ponamus reliqua, in quibus post laciniosae disputationis labyrinthos, nequaquam dubiam, sed apertam ponit sententiam, et miros tractatus suos", + "candidate_score": 0.671086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_47", + "psc_text": "ex ejus ore dependens, dum res inauditas scire desiderat, pene dormiens ceciderit. Utcumque toleranda sunt: forsitan et haec simpliciter more suo sit locutus. 14. Joannes tacere jussit Epiphanium. Epiphanii littera ad Siricium. --Ponamus reliqua, in quibus post laciniosae disputationis labyrinthos, nequaquam dubiam, sed apertam ponit sententiam, et miros tractatus suos hoc fine concludit: « Cum haec ipso praesente locuti essemus, et ipse post nos causa honoris, quem ei super omnem mensuram exhibuimus, provocatus esset ut diceret: praedicationem nostram laudavit, atque miratus est, et catholicam fidem esse omnibus declaravit. Quantum ei super omnem mensuram honoris exhibueris, declarant supra mensuram exhibitae contumeliae: quando eum per Archidiaconum tacere jussisti; et morantem in populis, laudis cupidum pertonabas. Docent praesentia de praeteritis. Ille per totum exinde triennium suas injurias devorat, privataque simultate contempta, fidei tantum correctionem postulat. Tu qui sumptibus abundas [ Al. abundans], et totius orbis religio lucrum tuum est, gravissimos illos legatos tuos", + "candidate_score": 0.66541, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_48", + "psc_text": "quando eum per Archidiaconum tacere jussisti; et morantem in populis, laudis cupidum pertonabas. Docent praesentia de praeteritis. Ille per totum exinde triennium suas injurias devorat, privataque simultate contempta, fidei tantum correctionem postulat. Tu qui sumptibus abundas [ Al. abundans], et totius orbis religio lucrum tuum est, gravissimos illos legatos tuos huc illucque transmittis, et dormientem senem ad respondendum suscitas. Et revera cui tantum honoris detuleras, justum 421 erat, ut tua praesertim extemporalia dicta laudaret. Quia vero solent interdum homines laudare quod non probant, et alienam stultitiam cassis nutrire praeconiis, non solum tua dicta laudavit, sed laudavit atque miratus est: et ne miraculum quoque parvum esset, catholicae esse fidei omni populo declaravit. Haec quam vere dixerit, et nos testes sumus qui audivimus, ad quos tuis vocibus perturbatus venit exanimis, temere se communicasse, dicens: Rogatusque ab omni Monasterio, ut ad te de Bethleem reverteretur, tantorum preces non ferens, sic reversus est vespere,", + "candidate_score": 0.662059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_47", + "psc_text": "ex ejus ore dependens, dum res inauditas scire desiderat, pene dormiens ceciderit. Utcumque toleranda sunt: forsitan et haec simpliciter more suo sit locutus. 14. Joannes tacere jussit Epiphanium. Epiphanii littera ad Siricium. --Ponamus reliqua, in quibus post laciniosae disputationis labyrinthos, nequaquam dubiam, sed apertam ponit sententiam, et miros tractatus suos hoc fine concludit: « Cum haec ipso praesente locuti essemus, et ipse post nos causa honoris, quem ei super omnem mensuram exhibuimus, provocatus esset ut diceret: praedicationem nostram laudavit, atque miratus est, et catholicam fidem esse omnibus declaravit. Quantum ei super omnem mensuram honoris exhibueris, declarant supra mensuram exhibitae contumeliae: quando eum per Archidiaconum tacere jussisti; et morantem in populis, laudis cupidum pertonabas. Docent praesentia de praeteritis. Ille per totum exinde triennium suas injurias devorat, privataque simultate contempta, fidei tantum correctionem postulat. Tu qui sumptibus abundas [ Al. abundans], et totius orbis religio lucrum tuum est, gravissimos illos legatos tuos", + "candidate_score": 0.659858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_48", + "psc_text": "quando eum per Archidiaconum tacere jussisti; et morantem in populis, laudis cupidum pertonabas. Docent praesentia de praeteritis. Ille per totum exinde triennium suas injurias devorat, privataque simultate contempta, fidei tantum correctionem postulat. Tu qui sumptibus abundas [ Al. abundans], et totius orbis religio lucrum tuum est, gravissimos illos legatos tuos huc illucque transmittis, et dormientem senem ad respondendum suscitas. Et revera cui tantum honoris detuleras, justum 421 erat, ut tua praesertim extemporalia dicta laudaret. Quia vero solent interdum homines laudare quod non probant, et alienam stultitiam cassis nutrire praeconiis, non solum tua dicta laudavit, sed laudavit atque miratus est: et ne miraculum quoque parvum esset, catholicae esse fidei omni populo declaravit. Haec quam vere dixerit, et nos testes sumus qui audivimus, ad quos tuis vocibus perturbatus venit exanimis, temere se communicasse, dicens: Rogatusque ab omni Monasterio, ut ad te de Bethleem reverteretur, tantorum preces non ferens, sic reversus est vespere,", + "candidate_score": 0.656401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_48", + "psc_text": "quando eum per Archidiaconum tacere jussisti; et morantem in populis, laudis cupidum pertonabas. Docent praesentia de praeteritis. Ille per totum exinde triennium suas injurias devorat, privataque simultate contempta, fidei tantum correctionem postulat. Tu qui sumptibus abundas [ Al. abundans], et totius orbis religio lucrum tuum est, gravissimos illos legatos tuos huc illucque transmittis, et dormientem senem ad respondendum suscitas. Et revera cui tantum honoris detuleras, justum 421 erat, ut tua praesertim extemporalia dicta laudaret. Quia vero solent interdum homines laudare quod non probant, et alienam stultitiam cassis nutrire praeconiis, non solum tua dicta laudavit, sed laudavit atque miratus est: et ne miraculum quoque parvum esset, catholicae esse fidei omni populo declaravit. Haec quam vere dixerit, et nos testes sumus qui audivimus, ad quos tuis vocibus perturbatus venit exanimis, temere se communicasse, dicens: Rogatusque ab omni Monasterio, ut ad te de Bethleem reverteretur, tantorum preces non ferens, sic reversus est vespere,", + "candidate_score": 0.655108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Contra-Joannem-Hierosolymitanum_window_131", + "psc_text": "« Tuae vero sanctimoniae, pro optima voluntate quasi ad finem usque perducta sit, deprecamur Dominum in sanctis locis nocte ac die, ut ei reddat perfectam mercedem, et coronam vitae largiatur. » Recte gratias agis; nisi enim venisset Isidorus, tu in tota Palaestina tam fidelem sodalem non invenisses. Nisi ille tibi promissum apportasset auxilium, haereres in turba rusticorum, quae sapientiam tuam intelligere non posset. Haec ipsa apologia, de qua nunc sermo est, Isidoro praesente et multum collaborante, dictata est, ut idem esset, et dictator et bajulus litterarum. 39. Archelaus comes. S. Epiphanii prudentia. -- « Cum ergo huc venisset, et accessisset ad nos tribus vicibus, et admovisset tam divinae sapientiae tuae, quam propriae intelligentiae habentia medicinam verba, nec profuit alicui, nec profuit ei quisquam. » Hic qui ad tres vices dicitur ad nos accessisse, ut in veniendo mysticum numerum conservaret, qui Theophili episcopi mandatum 449 nobis loquebatur, litteras ad nos ab", + "candidate_score": 0.653989, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.6743, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.6743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.667717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.664182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.658794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.646572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_135", + "psc_text": "bonifaciu liber primus explicit. liber secundus incipit EF Explicit liber augustini ad bonifatiiim papam urbij contra epistl iuliani pelagiani et eius erroris factores ac defensoresG EXPL FPISTULA SCI AUG ADUEHSUS EPISTOLAM. IULIAM PELAGIAXI AD BOXIFACIUM PAPAM URBIS L LIBER SECVNDVS. § 1 Iam nunc aliam, non Iuliani tantum, sed ei communem cum pluribus Pelagianis episcopis, quam ThessalonieamThessalonicam miscruntmiserunt, consideremus epistulam eique domino adiuuante respondcamusrespondeamus, ut possumus. quod opus nostrum ne longius fiat, quam causae ipsius necessitas postulat, quid opus est ea quoque refellere, quae dogmatis eorum insidiosa uenena non continent, sed tantum in auxilium suum uel pro catholica fide contra Manicheorum, sicut loquuntur, profanitatem conscnsionemconsensionem orientalium episcoporum uidentur exposcere nihil aliud nitentes, nisi ut horribili heresi obiecta, cuius se aduersarios esse confingunt, lateant inimici gratiae in laude naturae? quis enim eis hinc commouit aliquando quaestionem ? aut cui catholicorum propterea displicent, quia damnant eos, quos praedixit apostolus recessuros a fide,", + "candidate_score": 0.622463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_275", + "psc_text": "usque in hodiernum diem, quamdiu legitur Moyses, id ipsum uelamen in lectione ueteris testamenti manet, quod non reuelatur, quia in Christo euacuatur. sic enim utique uetus testamentum ad Moysi rettulit ministerium. item dicit: u t seruiamus in nouitate spiritus et non in uetustate litterae, idipsum significans testamentum nomine 'litterae'. item alio loco: qui et idoneos nos fecit, inquit, ministros noui testamentinon litterae, sed spiritus; littera enim occidit, spiritus autem uiuificat. et hicper commemarationeln noui illud utique uetus intellegi uoluit. multo 2 Ioh. 1, 29 9 II Cor. 4,13 18 II Cor. 3,14. 15 22 Rora. 7, 6 25 II Cor. 3, 6 del. B 1 Abrahae—quo om.Oml promissionis r 2 agnus dei ecce om.D 3 peccataO 4 ceperuntOml 5 et desiderabantur (om. sperabantur) r 6 est Qm.OCD illis 0(is s. ras. m2) 7 anteO 8 etiam] add. etF eadem-dicit add. Om3 11 et locutus sum CF 13 dine-prophetae in mg.", + "candidate_score": 0.620316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "supergraditurO super»greditur F fati.B as***sertores O 23 tribmmt om.Oml 24 hominibus OB debita 0 (d in ras. m2, bi in mg., ta proor. u.) bona C 26 temporalex0 27 et bonitatis s.l.Oml' ergo pertinere uidemus ad fatum. hic si respondetis hanc ipsam dei beniuolentiam, qua non merita sequitur, sed bona indobitaindebita gratuita bonitate largitur, fatum potius esse dicendunidicendum, cum hanc apostolus gratiam uoept dicens: gratia sauisalui factiestis per fidem et hoc non ex uobis, sed deidonum est, non ex operibus, nc forte quis extollatur, nonne adtenditis, nonne perspicitis non a nobis diuinae gratiae nomine fatum asseri, sed a uobis potius diuinam gratiam fati nomine nuncupari? § 13 Itemquc acceptio pcrsonarumpersonarum ibi recte dicitur, ubi ille qui iudicat relinquens causae meritum, de quaiudicat, alteri contra alterum suffragatur, quia inucnitinuenit aliquid in persona, quod honore uel miseratione sit dignum. si autem quispiam duos habeat debitores et alteri nelituelit dimittere debitum, altorumalterum exigere,", + "candidate_score": 0.618477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_168", + "psc_text": "aliquanto adtentius cogitarem, prius eorum uerba quae consequuntur inspexi. sic enim hoc nobis obieiendumobiciendum putarunt: sub nomine, inquiunt, gratiae ita jatumfatum asserunt, ut dicant, quia nisi deus inuito et reludantireluctanti homini inspirauerit boni et ipsius inperfeetiinperfecti cupiditatem, nec a malo declinare nec bonum possit arripere. deinde aliquanto post, ubi ipsi quae defrndantdefendant conimemorantcommemorant, quid dehac re ab eis dieereturdiceretur adtendi: baptisma, inquiunt, omnibus necessarium esse aetatibus confitemur, gratiam quoque adiuuare uniuscuiusque bonum propositum, non tamen reluctanti studium uirtutis inmittere, quia personarum acceptio mn est apud deum. ex his eorum uerbis intellexi ob hoc illos uel putare uel putari uelle fatum nos asserere sub nomine gratiae, quia gratiam dei non secundum merita nostra dieimusdicimus dari, sed secundum ipsius misericordissimam uoluntatellluoluntatem, qui dixit: miserebor, cui misertus ero, et misericordiam praestabo, cui misericors fuero. ubi consequenter adiunctum est: igitur non uolentis neque currentis, sed niiserentismiserentis est dei. posset etiam hinc quispiam similiter stnltusstultus", + "candidate_score": 0.616336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_14", + "bdc_text": "Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "supergraditurO super»greditur F fati.B as***sertores O 23 tribmmt om.Oml 24 hominibus OB debita 0 (d in ras. m2, bi in mg., ta proor. u.) bona C 26 temporalex0 27 et bonitatis s.l.Oml' ergo pertinere uidemus ad fatum. hic si respondetis hanc ipsam dei beniuolentiam, qua non merita sequitur, sed bona indobitaindebita gratuita bonitate largitur, fatum potius esse dicendunidicendum, cum hanc apostolus gratiam uoept dicens: gratia sauisalui factiestis per fidem et hoc non ex uobis, sed deidonum est, non ex operibus, nc forte quis extollatur, nonne adtenditis, nonne perspicitis non a nobis diuinae gratiae nomine fatum asseri, sed a uobis potius diuinam gratiam fati nomine nuncupari? § 13 Itemquc acceptio pcrsonarumpersonarum ibi recte dicitur, ubi ille qui iudicat relinquens causae meritum, de quaiudicat, alteri contra alterum suffragatur, quia inucnitinuenit aliquid in persona, quod honore uel miseratione sit dignum. si autem quispiam duos habeat debitores et alteri nelituelit dimittere debitum, altorumalterum exigere,", + "candidate_score": 0.613032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_155", + "psc_text": "uel recognosci ? 1 se] saepe P innocencie B 2 responderat ipse D 3 delueidis V 4 nulla F 5 se»0 exanimi 0 (ex s.l.; in mg. 1 amini) G posset C prodessetO (sset s.l.m2) 7 prodesse non possetF siquodj sicl* 8 nunc D 9 ut om.D illa om.O innoeencins V 10 potuisset D 11 inurandaOm? inuri D 12 post primitus eras. iis B 13 respondentes Om2D respondendis B 14 daninaueruntEF surrcs Cm1 15 zozimus B 1G rclestimn (semper /ere e pro ae)0 17 supradictaeO 1S constrixerit 1* constrinserit B quicquid UC 19 dnmtanxat n 20 robustistisiinc B correctio B clementissimai Um2 21 suasio—prauitatis om.OB exitiosissimae EF 22 repetit V 23 intermisisse O 24 seu ueritatis b 27 existent V 28 illa om.OBC quemammodum C LiX. Angu«t. VIII pars I. Vrba et Zyoha. 30 interrogationibus enim sancti praeccssoris tui et Caelestii responsionibus, quibus se beati papae Innocentii litteris consentire professus", + "candidate_score": 0.611422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_169", + "psc_text": "nos asserere sub nomine gratiae, quia gratiam dei non secundum merita nostra dieimusdicimus dari, sed secundum ipsius misericordissimam uoluntatellluoluntatem, qui dixit: miserebor, cui misertus ero, et misericordiam praestabo, cui misericors fuero. ubi consequenter adiunctum est: igitur non uolentis neque currentis, sed niiserentismiserentis est dei. posset etiam hinc quispiam similiter stnltusstultus fati assertorem apostolum putare uel dicere. uerum hic se isti satisaperiunt. 8 cf. I Tim. G, 20 13. 17 Iulianus 20 cf. Col. 3, 25 24 Rom. 9, 15 26 Rom. 9, 16_ 3 ab] adeo EF 4 nascit B 5 renascuntur CEF 6 fa*tu OB adserdmus r 7 place** t V8 prophanas BC uitamus D 10 fa*tumO/i 11 as.serimus I) cum] qu ιcum Vb 12 consecuntur DV 13 homine l3 fawtum O 14 nisi quiaO quia om. B et] etiani EF 16 posset 1* 17 re OJII.C 20 reluetanti*0 21 putare uel om.B 22 uello] uel DC quiO 23", + "candidate_score": 0.611196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_170", + "psc_text": "t V8 prophanas BC uitamus D 10 fa*tumO/i 11 as.serimus I) cum] qu ιcum Vb 12 consecuntur DV 13 homine l3 fawtum O 14 nisi quiaO quia om. B et] etiani EF 16 posset 1* 17 re OJII.C 20 reluetanti*0 21 putare uel om.B 22 uello] uel DC quiO 23 dari dicimus D dicimus dari om.0 24 post uoluntitcm sequitur in D pag. 477, 13 manorct 29 uelle U istis D,om.EF cum enim propterea nobis calumniantur.dicentes nos fatum gratiae nomine asserere, quia non secundum merita nostra dari dicimus dei gratiam, procul dubio confitentur, quod ipsi eam secundum nostra merita dari dicunt; ita caecitas eorum occultare ac dissimulare non potuit hoc se sapere atque sentire, quod sibi obiectum Pelagius in episcopali iudicio Palestino subdolo timore damnauit. obiectum quippe illi est ex uerbis quidem discipuli sui Caelestii, quod etiam ipse diceret 'gratiam dei secundum merita nostra dari'. quod ille detestans uel quasi", + "candidate_score": 0.608783, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.674001, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.674001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.669915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.669577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.669169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.664568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.663096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.662954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.662521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.66126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_11_13", + "bdc_text": "Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.651485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.64836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.647721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.633319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "non uetus testamentum quod in seruitutem generat, non lex quae non sic est data, quae posset uiuificare, sed gratia dei per Iesum Christum dominum nostrum, quia sicut credimus nos Christum in carne uenisse, sic illi uenturum, sicut nos mortuum, ita illi moriturum, sicut nos resurrexisse, ita illi resurrecturum, et nos uero et illi ad iudicium mortuorum uiuorumque uenturum. non ergo iste humanam male defendendo inpediat a salute naturam, quia omnes sub peccato nascimur et per unum solum, qui sine peccato natus est, liberamur. § 25 'Ista', inquit, ccorporum commixtio cum calore, cum uoluptate, cum semine a deo facta et pro suo modo laudabilis adprobatur, quae aliquando etiam amplum efficitur munus piorum\\\\ dixit 'cum calore', dixit 'cum uoluptate', dixit 'cum semine', non tamen dicere ausus est 'cum libidine'. quare, nisi quia nominare erubescit, quam laudare non erubescit? 10 cf. Gal. 4, 24 cf. Gal. 3, 21 11 Rom. 7, 25 20", + "candidate_score": 0.615963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_15", + "bdc_text": "Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.610705, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae", + "max_score": 0.673797, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.673797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Epistolae_window_45", + "psc_text": "data mihi scribendi optio, quia peccatis meis ingruentibus non modo sterilitatis vel inopiae malo, verum etiam luis et hostilitatis, quominus inquirerem, horribili sum praepeditus incursu. 2. Nunc autem etsi mille necessitatibus, mille curis attritus, post longum miseriae tempus, veluti ab improbi soporis, ut ita 575 dixerim, gravedine suscitatus, istius meae suggestionis affatibus dependere praesumo salutis obsequium, et cordis et corporis humilitate prostratus, imprecans excellentissimam tuae beatitudinis potestatem, ut peculiarem famulum, quem pio illo sacrae dignationis intuitu semper habuisti susceptum, usque in finem habere jubeas commendatum. 3. Nam et ego (Christus novit) gravi dolore discrucior, quod, emenso tempore tam prolixo, vel nunc vestrum non mereor videre conspectum, sed spero in illum qui non obliviscitur misereri, nec repellit in finem, quia exaudiet precem pauperis, et vestro me miserum repraesentabit aspectui. Suggero sane, et omnimoda supplicatione deposco, ut librum Etymologiarum, quem jam, favente Domino, audivimus consummatum, promissionis vestrae memores, servo vestro dirigere jubeatis,", + "candidate_score": 0.669976, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi", + "max_score": 0.673129, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_28", + "psc_text": "nunquam aliqualis in me vel invidiae, vel superbiae, sive arrogantiae fuit appetitus vel cogitatio. Testis enim est Deus, qui omnia antequam fiant, novit, quod inde tantus in me exstitit caritatis fervor, quod plus alieno bono gaudeo, quam meo? plus affecto omnibus subesse, quam praecesse. Haec idcirco dixerim, non ut laudis acquiram famam, sed ut quis haec non putet vana fuisse somnia, quibus saepe deluditur mens nostra. Saepe enim Deus abscondita et maxima per somnia reserat. Magnificemus ergo opera sua: quoniam perfecta sunt, nec est in eis iniquitas. Sanctum Domini Hieronymum, propter Deum, cum quo regnat secure, magnificemus: quoniam in vita sua magnifice fecit, in morte sua magnifica recepit. Quapropter magnus est in medio nostri: et sanctus et excelsus in vitae excellentissimae sanctitate. Magnus sanctus et excelsus, in sapientiae ineffabilis profunditate. Magnus sanctus et praeexcelsus, in majoris nunc gloriae quantitate. Mirabilis et laudabilis et gloriosus in prodigiis invisis, inauditis et insuetis.", + "candidate_score": 0.673129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_28", + "psc_text": "nunquam aliqualis in me vel invidiae, vel superbiae, sive arrogantiae fuit appetitus vel cogitatio. Testis enim est Deus, qui omnia antequam fiant, novit, quod inde tantus in me exstitit caritatis fervor, quod plus alieno bono gaudeo, quam meo? plus affecto omnibus subesse, quam praecesse. Haec idcirco dixerim, non ut laudis acquiram famam, sed ut quis haec non putet vana fuisse somnia, quibus saepe deluditur mens nostra. Saepe enim Deus abscondita et maxima per somnia reserat. Magnificemus ergo opera sua: quoniam perfecta sunt, nec est in eis iniquitas. Sanctum Domini Hieronymum, propter Deum, cum quo regnat secure, magnificemus: quoniam in vita sua magnifice fecit, in morte sua magnifica recepit. Quapropter magnus est in medio nostri: et sanctus et excelsus in vitae excellentissimae sanctitate. Magnus sanctus et excelsus, in sapientiae ineffabilis profunditate. Magnus sanctus et praeexcelsus, in majoris nunc gloriae quantitate. Mirabilis et laudabilis et gloriosus in prodigiis invisis, inauditis et insuetis.", + "candidate_score": 0.672707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_31", + "psc_text": "reverentia fateamur: quem si minorem facimus, Joannis gloriae derogamus: et magis injurias exercemus quam laudes. Hujus mei imperiti sermonis opus, quanquam insufficienter, quanquam vilissime, quanquam nihil, tamen devote et reverenter a nobis expletum, ad te, venerabilis pater, puro corde et magna animi devoti affectione dirigo: supplicans ut ingenioli mei verbula, quae de meae imperitiae pauperie in laudes eximii Hieronymi obtuli, non deridendo, sed caritate debita aequanimiter tolerando legas. Et quae minus debite dixi ad tanti viri laudes, et meae imputes imperitiae, et Epistolae brevitati, et ejus laudum immensae majestati. Quoniam certe si omnium mortalium linguae solum ejus laudes promerent, minus debito satis esset. Mei peccatoris, venerabilis pater, esto memor: ut dum in illo steteris loco, quo illud sacrum eximii Hieronymi cadaver quiescit, ejus me interventionibus recommendes: quoniam nullibi dubium est quod ea quae optat, idem Hieronymus potest continuo obtinere. Non enim suo aliqualiter defraudatur desiderio.", + "candidate_score": 0.672525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_19_21", + "bdc_text": "Genevę nonis octobris 1557 . Carolus Jon villaeus tibi devinctissimus . Clarissimo atque ornatissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_0", + "psc_text": "De magnificentiis S. Hieronymi Gloriosissimi Christianae fidei athletae, sanctae matris Ecclesiae lapidis angularis, in quo admodum firmata consistit: nunc vero in coelesti gloria sideris radiantis, olim Hieronymi presbyteri laudes, venerabilis pater Cyrille, silendumne putas, aut lingua balbutiensis pueri, ut virum pollutum labiis me locuturum fore reris? Coeli enarrant gloriam Dei, et omnia quae fecit Dominus, eum in Sanctis suis laudant. Silere debet rationalis creatura a laude Dei, irrationabili non silente? Taceam, an loquar? cum si taceam lapidibus jubetur clamare. Certe loquar, non tacebo totis nisibus eximium Hieronymum laudare. Qui quamvis indignus et insufficiens laudator existam, cum non sit pulchra in ore peccatoris laus, tamen ab ejus laudibus minime cessabo. Firmetur itaque manus nostra, et lingua nostra palato non adhaereat, quoniam certe magnus est iste vir sanctissimus, mirabilis et metuendus super omnes qui in circuitu nostro sunt. Magnus certe in vitae excellentissimae sanctitate: magnus in sapientiae ineffabilis profunditate, magnus in majoris", + "candidate_score": 0.646347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_19_21", + "bdc_text": "Genevę nonis octobris 1557 . Carolus Jon villaeus tibi devinctissimus . Clarissimo atque ornatissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Augustinus-Hipponensis_De-magnificentiis-S.-Hieronymi_window_1", + "psc_text": "ore peccatoris laus, tamen ab ejus laudibus minime cessabo. Firmetur itaque manus nostra, et lingua nostra palato non adhaereat, quoniam certe magnus est iste vir sanctissimus, mirabilis et metuendus super omnes qui in circuitu nostro sunt. Magnus certe in vitae excellentissimae sanctitate: magnus in sapientiae ineffabilis profunditate, magnus in majoris nunc gloriae quantitate. Mirabilis in prodigiis insuetis. Metuendus ob sibi a Domino traditam potestatem. Quam itaque magnus sit iste gloriosissimus Hieronymus in vitae excellentissimae sanctitate, quomodo patefaceret mea lingua, cum praecipue cunctorum non sufficerent mortalium linguae, ut ejus excellentiam explicarent? Liceat ergo dici: alter hic Elias, alter hic Samuel, alter hic Joannes Baptista, vitae excellentissimae sanctitate. Elias et Joannes Eremitae, magnis ciborum et vestium asperitatibus carnem maceraverunt. Non minoris vitae Hieronymus gloriosissimus Eremita, idem per quadriennium in eremo, ferarum tantum socius perstitit. Quinquaginta annis (ut venerabilis Eusebii litterae, quas pridie recepi, plenius fatebantur, et ut me certius tu idem nosti)", + "candidate_score": 0.639934, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.672304, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.672304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_182", + "psc_text": "LU 24 literasque nostras V nostras ex uestras F potius aperimus, quam illas, ubi, cum dolorem facere timeremus, tumorem, quod nos paenitet, augebamus. si autem mihi fuerit iratus, quam inique irascatur attendat et, ut uincat iram, tandem aliquando dei postulet gratiam, quam in hoc iudicio confessus est singulis nostris actibus necessariam, ut ueram consequatur illo adiuuante uictoriam. quid enim ei prosunt tantae eius laudes in epistolis epis.coporum, quas pro se commemorandas uel etiam legendas atque allegandas putauit? quasi eum haec peruersa sentire omnes qui uehementes et quodam modo ardentes ad bonam uitam exhortationes eius audiebant facile scire potuerant. § 51 Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem.", + "candidate_score": 0.66415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_124", + "psc_text": "intendentes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum etcetera?eratet doctor gentium in fide et ueritate et operabatur uirtutes et sanitates; nam mordentem uiperam manu excussit illaesa et paralyticus ad uerbum eius restituta continuo salute surrexit. adiutoria quae dicat obscurum est, quoniam uis huius uerbi late patet. quis tamen huic et istam gratiam defuisse dicat, per cuius laborem salutem hominum sic constat adiutam? quid uero eius gubernatione praeclarius, quando et per eum dominus tunc tot ecclesias gubernauit et per eius epistolas nunc gubernat? iam genera linguarum quae illi deesse potuerunt, cum ipse dicat: gratias deo quod omnium uestrum lingua loquor? quia ergo istorum omnium nihil apostolo Paulo defuisse credendum est, propterea responsionem Pelagii omnes gratias ei donatas esse dicentis iudices approbauerunt. sed sunt et aliae gratiae, quae hic commemoratae non sunt. neque enim, quamuis esset apostolus Paulus multum excellens membrum Christi corporis, nullas plures et ampliores 7 I Tim. 4, 1 10 I Tim.", + "candidate_score": 0.657988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:", + "candidate_score": 0.655289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5_7", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_148", + "psc_text": "24 id estj idem FS1 supra F peccato: culpans', inquit, 'super hoc et intuli, quia et apostolus Paulus multum laborans, sed non secundum suam uirtutem, sed secundum gratiam dei dixit: amplius omnibus illis laboraui. non ego autem, sed gratia dei mecum, et iterum: non est uolentis neque currentis sed miserentis dei, et illud: nisi dominus aedificauerit domum, in uanum laborauerunt qui aedificant eam et alia multa similia diximus', inquit, 'de scripturis sanctis'. illis autem non suscipientibus quae dicebantur a nobis de sanctis scripturis, sed adhuc susurrantibus dixit Pelagius: (et ego sic credo: anathema sit qui dicit absque adiutorio dei posse hominem ad profectum omnium uenire uirtutum'. § 38 Haec narrauit episcopus lohannesIohannes audiente Pelagio, qui utique posset honorifice dicere: fallitur sanctitas tua, non bene meministi, non dixi ad ista testimonia, quae de scripturis commemorasti 'ego sic credo', quoniam non ea sic intellego, quod gratia dei sic laboret cum homine, ut", + "candidate_score": 0.649807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.64814, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_82", + "psc_text": "24 huius om. pi 25 gratia II dei om. F § 22 Hanc itaque gratiam quam in catholica ecclesia notissimam nouerant episcopi crediderunt Pelagium confiteri, cum audirent eum dicere 'hominem a peccatis conuersum proprio labore et dei gratia posse esse sine peccato.' ego autem propter illum librum, quem mihi refellendum serui dei dederunt, qui discipuli eius fuerunt et. cum eundem Pelagium ualde diligerent, eius esse dixerunt, ubi hac quaestione sibi proposita, quia hoc in eo iam plurimos offenderat, quod aduersus dei gratiam loqueretur, apertissime expressit (hane se dicere dei gratiam, quod possibilitatem non peccandi natura nostra cum conderetur, accepit, quoniam condita est cum libero arbitrio' — propter hunc ergo librum ego, plurimi autem fratres propter eius disputationes, quas dicunt sibi esse notissimas, adhuc sumus de istorum uerborum eius ambiguitate solliciti, ne forte quid in ea lateat atque hoc se dixisse sine praeiudicio sui dogmatis exponat postea discipulis suis ita disserens:", + "candidate_score": 0.647812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_186", + "psc_text": "esse uel forte adhuc putat in solo arbitrio uoluntatis et propria potestate posita, simul optans et propter hoc uitam aeternam. deinde quia litteris suis, quibus respondebam, talia quaedam in me bona multum benigneque laudauerat, etiam ibi petiui ab eo, ut pro me oraret, quo potius a domino talis fierem, qualem me esse iam crederet, ut eum sic admonerem, contra quod ille sapiebat, ipsam quoque iustitiam, quam in Ille laudandam putauerat, non esse uolentis neque currentis, sed miserentis dei. hoc est totum, quod breuis illa epistola mea continet eaque intentione dictata est; nam ita se habet. § 52 'Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco", + "candidate_score": 0.640654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim uos estis qui loquimini, sed spiritus patris uestri qui loquitur in uobis. nec illud metuendum est, ne forte ubi ait 'omnes 1 cf. pag. 72, 18 5 cf. libr. de nat. et gratia 13 cf. pag. 52, 20 20 Phil. 1, 19 21 Matth. 10, 19. 20 25 cf. pag. 56, 9 1 latius (in ras.) L laetius FV2d 3 ne om. F 5 illo om. VS 6 falleretur m. 1 L, LlFlV2 cum om. S anathematizans scribendum suspicans 7 dicuntj debent L' 8 sed] si Lx libro m. 1 F 9 ea F 12 optuna L optimum Lx 13", + "candidate_score": 0.626073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "anathematizat eos qui gratiam dei et adiutorium non ad singulos actus dicunt dari, sed in libero arbitrio esse uel in lege atque doctrina, satis euidenter apparet eam illum dicere gratiam, quae in Christi ecclesia praedicatur, quae subministratione sancti spiritus datur, ut ad nostros actus singulos adiuuemur. unde et oramus semper adiutorium oportunum, ne inferamur in temptationem. nec illud iam metuo, ne forte ubi dixit: 'non posse esse sine peccato, nisi qui scientiam legis habuerit', atque id ita exposuit, ut ad non peccandum in legis scientia poneret adiutorium, eandem legis scientiam dei gratiam uelit intellegi. ecce anathematizat qui hoc sentiunt, ecce nec naturam liberi arbitrii nec legem atque doctrinam uult intellegi gratiam, qua per actus singulos adiuuamur. quid ergo restat, nisi ut eam intellegat quam dicit apostolus subministratione spiritus sancti dari? de qua dicit dominus: nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur enim uobis in illa hora quid loquamini; non enim", + "candidate_score": 0.620142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.616387, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae", + "max_score": 0.67168, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_445", + "psc_text": "praedicationem in insulam Pathmon traditur relegatus. Apocalypsin autem ex Graeco in Latinum revelatio interpretatur. Revelatio enim dicitur manifestatio eorum quae abscondita erant, iuxta quod et ipse Iohannes dicit1, 1: 'Apocalypsin Iesu Christi, quam dedit illi Deus palam facere servis suis.' Hi sunt scriptores sacrorum librorum, qui per Spiritum sanctum loquentes ad eruditionem nostram et praecepta vivendi et credendi regulam conscripserunt. Praeter haec alia volumina apocrypha nuncupantur. Apocrypha autem dicta, id est secreta, quia in dubium veniunt. Est enim eorum occulta origo nec patet Patribus, a quibus usque ad nos auctoritas veracium scripturarum certissima et notissima successione pervenit. In iis apocryphis etsi invenitur aliqua veritas, tamen propter multa falsa nulla est in eis canonica auctoritas; quae recte a prudentibus iudicantur non esse eorum credenda, quibus adscribuntur. Nam multa et sub nominibus prophetarum, et recentiora sub nominibus apostolorum ab haereticis proferuntur, quae omnia sub nomine apocryphorum auctoritate canonica diligenti examinatione remota sunt.", + "candidate_score": 0.67168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_445", + "psc_text": "praedicationem in insulam Pathmon traditur relegatus. Apocalypsin autem ex Graeco in Latinum revelatio interpretatur. Revelatio enim dicitur manifestatio eorum quae abscondita erant, iuxta quod et ipse Iohannes dicit1, 1: 'Apocalypsin Iesu Christi, quam dedit illi Deus palam facere servis suis.' Hi sunt scriptores sacrorum librorum, qui per Spiritum sanctum loquentes ad eruditionem nostram et praecepta vivendi et credendi regulam conscripserunt. Praeter haec alia volumina apocrypha nuncupantur. Apocrypha autem dicta, id est secreta, quia in dubium veniunt. Est enim eorum occulta origo nec patet Patribus, a quibus usque ad nos auctoritas veracium scripturarum certissima et notissima successione pervenit. In iis apocryphis etsi invenitur aliqua veritas, tamen propter multa falsa nulla est in eis canonica auctoritas; quae recte a prudentibus iudicantur non esse eorum credenda, quibus adscribuntur. Nam multa et sub nominibus prophetarum, et recentiora sub nominibus apostolorum ab haereticis proferuntur, quae omnia sub nomine apocryphorum auctoritate canonica diligenti examinatione remota sunt.", + "candidate_score": 0.66595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_444", + "psc_text": "et Philemoni. Ad Hebraeos autem Epistola plerisque Latinis eius esse incerta est propter dissonantiam sermonis, eandemque alii Barnaban conscripsisse, alii a Clemente scriptam fuisse suspicantur. Petrus scripsit duas nominis sui Epistolas, quae Catholicae ideo nominantur, quia non uni tantum populo vel civitati, sed universis gentibus generaliter scriptae sunt. Iacobus et Iohannes et Iudas suas scripserunt Epistolas. Actus Apostolorum primordia fidei Christianae in gentibus et nascentis Ecclesiae historiam digerit. Actuum Apostolorum scriptorem Lucam esse evangelistam, in quo opere nascentis Ecclesiae infantia texitur, et apostolorum historia retinetur. Unde et Actus Apostolorum dicitur. Apocalypsin librum Iohannes evangelista scripsit eo tempore, quo ob evangelii praedicationem in insulam Pathmon traditur relegatus. Apocalypsin autem ex Graeco in Latinum revelatio interpretatur. Revelatio enim dicitur manifestatio eorum quae abscondita erant, iuxta quod et ipse Iohannes dicit1, 1: 'Apocalypsin Iesu Christi, quam dedit illi Deus palam facere servis suis.' Hi sunt scriptores sacrorum librorum, qui per Spiritum sanctum loquentes", + "candidate_score": 0.648178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1409", + "psc_text": "oboli sunt. T Latinum significat obolos tres. F Latinum significat obolos quattuor. E Latinum demonstrat obolos quinque. Oboli vero sex propterea characterem non habent, eo quod in una dragma sex veniant, quod est pondus denarii argenti. H Eta littera significat siliquas octo, id est tremissem. N Latinum significat nomisma Graecum, id est solidum. IB. Iota adiuncta Beta significat dimidium solidum. < Virgulae duae ex uno angulo a laeva in dexteram se dividentes significant dragmam, quam etiam olcen appellant. NΓ. N Latinum adiuncto Gamma Graeco significat semiunciam. Γo Gamma autem Graecae litterae O Latinum in fine adiunctum significat unciam. ᗑ. Labda Graecum per medium sui I Latinum adiectum significat libram. Kv. Kappa Graecum circa finem cornu adiuncto V Latinum significat cyatum. KO. Si vero O Latinum habuerit adiunctum, eminam demonstrat, quam Graeci cotylen vocant. ξε. Xi Graecum si acceperit iunctum E Latinam, significat sextarium. ξο. Si O Latinum adiunctum, indicat acitabulum,", + "candidate_score": 0.645561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "Isidorus-Hispalensis_Etymologiae_window_1410", + "psc_text": "Graecum per medium sui I Latinum adiectum significat libram. Kv. Kappa Graecum circa finem cornu adiuncto V Latinum significat cyatum. KO. Si vero O Latinum habuerit adiunctum, eminam demonstrat, quam Graeci cotylen vocant. ξε. Xi Graecum si acceperit iunctum E Latinam, significat sextarium. ξο. Si O Latinum adiunctum, indicat acitabulum, quod Graeci oxifalon vocant. . My Graecum superposito N Latinum significat mina. TΛ. T Latinum in fine habens Labda Graecum significat talentum. Xo. Chi Graecum in dextro brachio superiori O littera coniuncta cenix est. Liber 17: DE REBUS RUSTICIS § 1 De auctoribus rerum rusticarum. Rerum rusticarum scribendi sollertiam apud Graecos primus Hesiodus Boeotius humanis studiis contulit; deinde Democritus. Mago quoque Carthaginiensis in viginti octo voluminibus studium agricolationis conscripsit. Apud Romanos autem de agricultura primus Cato instituit; quam deinde Marcus Terentius expolivit; mox Vergilius laude carminum extulit. Nec minorem studium habuerunt postmodum Cornelius Celsus et Iulius Atticus, Aemilianus, sive Columella", + "candidate_score": 0.644086, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.670996, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.670996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_1_3", + "bdc_text": "Dici quidem certe non potest , vir clarissime , quantum ego privatim me tibi debere fatear et ex animo agnoscam , quum propter singularem illam , qua me semper es prosequutus benevolentiam et humanitatem prope incredibilem , tum vel maxime propter raram hanc et inauditam animi erga me tui propensionem , qua sic homuncionem longe infra mediocritatem positum amplecteris , ut satis mirari non possim , ita tui Caroli te esse memorem , ut tot iam nominibus tibi devinctissimum eo tandem honore cumulaveris quem nec sperare nec ambire ausus fuisset . Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2137", + "psc_text": "hoc ipsum omnino Apostolum Paulum credo exhibuisse in litteris suis, non uni cuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus gentibus filiis suis, quos in Evangelio genuerat, et quos pariendo parturiebat: et deinde posterorum tot millibus fidelium Christianorum, propter quos illa memoriae mandabatur [al. commendabatur ] epistola, ut nihil in sua mente retineret, quod distaret a labiis. » 31. « Certe factus es etiam tu, tanquam ego, non mentientis astu, sed compatientis affectu, cum cogitares tam me non relinquendum 779 in ea culpa, in quam me prolapsum existimasti, quam nec te velles, si co modo prolapsus esses. Unde agens gratias benevolae menti erga me tuae, simul posco ut etiam mihi non succenseas, quod cum in opusculis tuis aliqua me moverent, motum meum intimavi tibi: hoc erga me ab omnibus servari [al. observari ] volens, quod erga te ipse servari, ut quidquid improbandum putant in scriptis meis, nec laudent subdolo pectore,", + "candidate_score": 0.669874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.666463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2_4", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ? Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.665091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.664875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_9_11", + "bdc_text": "Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.658917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_8_10", + "bdc_text": "Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent . Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.656886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_12_14", + "bdc_text": "Moleste enim ferebam tandiu responsum differri . Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_433", + "psc_text": "benedixit? » EPISTOLA XXXVI. Seu rescriptum HIERONYMI AD DAMASUM Praemissa excusatione morarum, ac praetermissis tantum duabus Quaestiunculis, secunda et quarta a Tertulliano, Novatiano, ac Origene disputatis, reliquis tribus copiose respondet. Beatissimo Papae Damaso HIERONYMUS. 1. Postquam epistolam tuae Sanctitatis accepi, confestim accito notario, ut exciperet imperavi: quo ad officium praeparato, quod eram voce prompturus, ante mihi cogitatione pingebam. Interim jam et ego linguam, et ille articulum movebamus, cum subito Hebraeus intervenit, deferens non pauca volumina, quae de Synagoga quasi lecturus acceperat. Et illico habes, inquit, quod postulaveras: meque dubium, et quid facerem nescientem, ita festinus exterruit, ut omnibus praetermissis ad scribendum transvolarem: quod quidem usque ad praesens facio. Verum quia heri diacono ad me misso, ut tu putas Epistolam, ut ego sentio, Commentarium te expectare dixisti, brevem responsionem ad ea desiderans, quae singula magnorum voluminum prolixitate indigent, ταῦτὰ σοι ἐσχεδίασα, duabus tantum Quaestiunculis praetermissis: non quo non potuerim ad illas", + "candidate_score": 0.652765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_2", + "bdc_text": "Ecquid enim maius aut praestantius accidere mihi potuit quam me tanti abs te fieri , ut conciones tuas plane divinas in Apocalypsin Ioannis ad me perferendas curaveris , quas omnibus peregrinis et exulibus dicatas et inscriptas ecclesiae Gallicae et Italicae tuo nomine offerrem ?", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1776", + "psc_text": "Graeco sit, πᾶς τίς. Quod si transferre voluerimus ad verbum, omnis quis, in κακοζηλίαν interpretationis incurrimus, et fit absurda translatio. In eodem: Dominus diluvium inhabitare facit (Ibid. 10) . Pro quo legisse vos dicitis: Dominus diluvium inhabitat; quorum prius ad gratiam pertinet in credentibus, secundum ad ejus, in quo credunt, habitaculum. Sed quia JASAB verbum ambiguum est, et potest 649 utrumque sonare, nam et sessio, et habitatio dicitur; et in ipso Psalmo de gratia baptismatis dicebatur: Vox Domini super aquas: Dominus super aquas multas. Et: Vox praeparantis cervos, et revelabit condensa, et in templo ejus omnis dicet gloriam (Ibid. 3. et seqq.) , de ipsis sentire volumus, qui glorificant Dominum; et interpretati sumus: Dominus diluvium inhabitare facit (Psal. 30. 5) . 18. Trigesimo: Quoniam tu es protector meus. Rursum in hoc loco nomen Domini additum est; et ne eadem semper inculcem, observare debetis nomen Domini et Dei saepissime additum; et", + "candidate_score": 0.650985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_13_15", + "bdc_text": "Quod autem statueras ab initio tuas conciones mihi , Budaeo , Badio et Normandio inscribere , longe tibi devinctiores sumus quam reliqui omnes nostri fratres . Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo . Salutavi nominatim d. Marchionem Vici , et quos tuis literis volebas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.64945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_19_21", + "bdc_text": "Genevę nonis octobris 1557 . Carolus Jon villaeus tibi devinctissimus . Clarissimo atque ornatissimo viro d. Henrico Bullingero , ecclesiae Tigurinae pastori fidelissimo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "Dominum baptizavit: qui camelorum vestitus tegmine, zona pellicea cingebatur. Cibi displicent viliores? nihil vilius est locustis. Illae christianos oculos scandalizent potius, quae purpurisso, et quibusdam fucis ora oculosque depingunt: quarum facies gypseae, et nimio candore deformes, idola mentiuntur; quibus si forte improvidis lacrymarum stilla eruperit, 175 sulco defluit: quas nec numerus annorum potest docere, quod vetulae sint, quae capillis alienis verticem struunt, et praeteritam juventutem in rugis anilibus poliunt: quae denique ante nepotum gregem trementes virgunculae componuntur. Erubescat mulier christiana, si naturae cogit decorem, si carnis curam facit ad concupiscentiam, in qua qui sunt, secundum Apostolum, Christo placere non possunt. 4. Vidua nostra ante morosius ornabatur, et die tota quid sibi deesset, quaerebat ad speculum. Nunc loquitur confidenter: « Nos autem omnes revelata facie gloriam Domini speculantes, in eamdem imaginem transformamur, a gloria in gloriam, quasi a Domini spiritu. » Tunc crines ancillulae disponebant, et mitellis crispantibus vertex arctabatur innoxius:", + "candidate_score": 0.649044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas . Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.648183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7_9", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim . Ac primo quidem quum redditae sunt d. Calvino tuae literae una cum libro quem mittebas , ego in urbe non eram , ut ex Budaeo fratre mihi charissimo intellexisti . Quum quinto post die reversus essem et accepissem , curavi ut aliquot ex nostris munus hoc tuum apud me esse rescirent , et literas tuas legerent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2987", + "psc_text": "religiosum Presbyterum Saturninum tuae venerationis litteras sumpsi 1069 hoc a me magno studio quod nondum habeo flagitantis. Sed eur hoc leceris causam mihi aperuisti, quod scilicet eredas de hac re mihi consulenti jam fuisse responsum. Utinam ita esset! Absit ut te, cujus exspectationem avidissimam noverim, hujus muneris communicationem fraudarem; sed si quid credis, frater carissime, quinque ferme anni ecce evoluti sunt, ex quo in Orientem misi Librum non praesumptionis, sed consultationis meae, et adhuc rescripta non merui, quibus mihi enodaretur haec quaestio, in qua me cupis ad te certam ferre sententiam. Utrumque ego misissem, si utrumque haberem. Hoc autem quod habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me", + "candidate_score": 0.647719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3_5", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem . Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.645701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque librum tuum vere aureum una cum literis communibus obtuli , quibus volebas . Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet . Sed hoc unum certo affirmare possum neminem hic esse qui non multum se , vel eo nomine , tibi debere fateatur et gratias agat quam maximas .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.639701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_5", + "bdc_text": "Quam vero gratum fuerit utrumque munus et Gallis et Italis saltem suis literis testabuntur et pignus illud tui erga se amoris agnoscent , quando alia ratione non licet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1756", + "psc_text": "caeteris qui vobiscum Domino serviunt, HIERONYMUS. 1. Vere in vobis Apostolicus et Propheticus sermo completus est: In omnem terram exiit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Ps. 18. 5; et Rom. 10. 18) . Quis hoc crederet, ut barbara Getarum lingua Hebraicam quaereret Veritatem; et dormitantibus, imo contendentibus Graecis, ipsa Germania Spiritus Sancti eloquia scrutaretur? In veritate cognovi, quod non est personarum acceptor Deus; sed in omni gente qui timet Deum, et operatur justitiam, acceptus est illi (Act. 10. 34 et 35) . Dudum callosa tenendo capulum manus, et digiti tractandis sagittis aptiores, ad stylum calamumque mollescunt; et bellicosa pectora 642 vertuntur in mansuetudinem Christianam. Nunc et Isaiae vaticinium cernimus opere completum: Concident gladios suos in aratra, et lanceas suas in falces; et non sumet gens contra gentem gladium, et non discent ultra pugnare (Isai. 2. 4) . Rursum in eodem: Pascetur lupus cum agno; et pardus", + "candidate_score": 0.635119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_7", + "bdc_text": "Iam superest ut paucis excusem quod non ante tibi respondere potuerim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.618891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_3", + "bdc_text": "Nihil profecto gratius iniungere poteras , nec quod lubentius susciperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2893", + "psc_text": "ut agamus semper gratias largitori; sciamusque nos nihil esse, nisi quod donavit, in nobis ipse servaverit, dicente Apostolo: Non est volentis neque currentis, sed miserentis Dei (Rom. 9. 16) . Velle et currere meum est: sed ipsum meum, sine Dei semper auxilio non erit meum. Dicit enim idem Apostolus: Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere (Philip. 2. 13) . Et Salvator in Evangelio: Pater meus usque modo operatur, et ego operor (Joan. 5. 17) . Semper largitor, semperque donator est. Non mihi sufficit, quod semel donavit, nisi semper donaverit. Peto, ut accipiam: et cum accepero, rursus peto. Avarus sum ad accipienda beneficia Dei, nec ille deficit in dando, nec ego satior in accipiendo. 1034 Quanto plus bibero, tanto plus sitio. Legi enim a Psalmista cantari. Gustate et videte, quoniam suavis est Dominus (Psal. 33. 9) . Omne quod habemus bonum, gustus est Domini. Cum me putavero", + "candidate_score": 0.615935, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2", + "max_score": 0.670221, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10_12", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti . Caeterum ex eo nullus occurrit cui literas ad te darem , quum tamen id vehementer cuperem . Moleste enim ferebam tandiu responsum differri .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.670221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_10", + "bdc_text": "Tandem quia vix licuisset singulis recitare , d. Calvinus quum praelectionem suam absolvisset , exposuit quantum honoris detulisses , qui tuos commentarios omnibus peregrinis dicasti et quantum tibi perpetuo sint obstricti .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_2349", + "psc_text": "Ita vero nullum erit, sed in tabulis visibilibus librisque conscriptum: in tabulis vero cordis, dilectio Dei et proximi manebit in aeternum; in quo mandato geminato tota Lex pendet et Prophetae (Matth. XXII, 37-40) : eritque praemium custoditi mandati hujus ipse mandator, et praemium dilectionis ipse dilectus, quando erit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . 3. [«vers.» 99.] Sed quid est hoc quod sequitur, «Super omnes docentes me intellexi?» Quis est iste qui super omnes docentes se intellexit? quis est, inquam, qui super omnes Prophetas, qui non solum loquendo eos qui secum vixerunt, verum etiam scribendo posteros tam excellenti auctoritate docuerunt, audet se intelligendo praeponere? Salomoni quidem tanta est donata sapienta, ut etiam his omnibus qui fuerunt ante illum, videatur esse praelatus (III Reg. III, 12) : sed non est credendum ipsum hic a patre suo David potuisse prophetari; maxime quia dici non posset ex persona Salomonis quod", + "candidate_score": 0.667607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3356_sent_14", + "bdc_text": "Itaque et meo et horum nomine quas possum maximas gratias ago , et profiteor nos multo plus tibi debere , quam possimus unquam esse solvendo .", + "psc_chunk_id": "037_Augustinus-Hipponensis_Enarrationes-in-Psalmos-2_window_3318", + "psc_text": "! Tres autem pueri in mediis ignibus deambulando laudaverunt Deum (Dan. III, 24) . Illorum salus in dextera, istorum etiam in sinistra. Aliquando ergo non salvat in sinistra sanctos suos; sed semper salvat in dextera. Impios autem plerumque salvat in sinistra, non salvat in dextera. Nam illi qui persequebantur Crispinam, sani erant in corpore: illa occisa est, illi vivunt. Illorum salus in sinistra, illius in dextera: «Et salvum me fecit dextera tua.» 15. [«vers. 8.] Domine, retribues pro me.» Ego non retribuo; tu retribues pro me Saeviant inimici, quantum libet; tu retribues quod ego non possum. «Domine, retribues pro me.» In ipso capite nostro attendite. Reliquit enim nobis exemplum, ut sequamur vestigia ejus. «Qui peccatum non fecit, nec inventus est dolus in ore ejus: qui cum malediceretur, non remaledicebat» dicens, «Domine, retribues pro me: cum judicaretur, non comminabatur; sed commendabat se illi judicanti juste» (I Petr. II, 21-23) . Quid", + "candidate_score": 0.604493, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file