diff --git "a/3/3415.json" "b/3/3415.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3415.json" @@ -0,0 +1,2898 @@ +{ + "letter_id": "3415", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3415", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.04941, + 0.046756, + 0.05912, + 0.052924, + 0.061123, + 0.043437, + 0.05541, + 0.040017, + 0.047765, + 0.050386, + 0.053576, + 0.055103, + 0.040996, + 0.045404, + 0.040121, + 0.040744, + 0.062594, + 0.050574, + 0.053667, + 0.050872 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.702717, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1984", + "psc_text": "ostium, 1134 qui intrat per Christum. Ipse autem per Christum ingreditur, qui de eodem Creatore ac Redemptore humani generis vera sentit et praedicat, praedicata custodit, culmen regiminis ad officium portandi oneris suscipit, non ad appetitum gloriae transitorii honoris. Curae quoque suscepti ovilis solerter invigilat, ne oves Dei aut perversi homines prava loquentes dilanient, aut maligni spiritus oblectamenta vitiorum persuadentes devastent. Sed in his omnibus ipse nos instruat, qui propter nos homo factus est. Qui dignatus est fieri quod fecit, ipse et infirmitati meae, et tuae charitati spiritum sui amoris infundat, atque in omni sollicitudine et custodia circumspectionis oculum nostri cordis aperiat. Quod vero ad sacros ordines rectae fidei viri perducuntur, eidem omnipotenti Deo sine cessatione gratiae solvendae sunt, et pro vita piissimi et Christianissimi domni imperatoris nostri, et tranquillissima ejus conjuge, et ejus mansuetissima sobole, semper orandum est, quorum temporibus haereticorum ora conticescunt, quia etsi eorum corda in insania perversi", + "candidate_score": 0.702717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1577", + "psc_text": "quoque sollicitudinis debet excrescere, ut cultui vestium actionis quoque ornamenta conveniant, oportet ut enixius in cunctis se studiis vestra fraternitas exerceat. Circa subjectorum actus sit vigilans, vestrum illis exemplum instructio et vita magistra sit. Linguae vestrae exhortatione discant quod metuant, et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita lucro multiplicato reddideris, in die retributionis audire sis meritus: Euge serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 23; Luc. XIX) . Curam praeterea congregandae synodi, quam vobis atque aliis fratribus nostris pro illicitarum rerum prohibitione fiendam scripsimus, vestrae specialiter sollicitudini noveritis incumbere. Unde quia praecellentissimos filios nostros Francorum reges magnam vobis novimus dilectionem impendere, omni vos studio omnique agere annisu necesse est ut quod de synodo congreganda mandavimus fraternitatis vestrae vigilantia compleatur, atque omnia illic quae pro animarum salute scripsimus censeantur; quatenus per hoc, et vos zelum vestrum et qualiter vobis illicita displiceant ostendatis, et nos utiliter providisse,", + "candidate_score": 0.684105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2431", + "psc_text": "et doceantur quod diligant; ut dum talenta credita cum lucro multiplicantur, in diem retributionis annuente divina gratia audire mereamini: Euge, serve bone et fidelis, intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21, 25.) Curam praeterea de omnibus quae vobis aliisque fratribus nostris, et generaliter cunctis, pro illicitarum rerum prohibitione scripsimus, habere vos per omnia cognoscamus, quia omni studio omnique adnisu necesse est ut fraternitatis vestrae vigilantia compleantur, atque illic omnia quae pro animarum scripsimus salute fideliter recenseantur; quatenus et vos per hoc vestrum zelum qualiter vobis illicita displiceant ostendatis, et nos utiliter providisse, qui vos ac vestram ad hoc prae caeteris personam elegimus, videamur. Omnipotens autem Deus sua vos protectione custodiat, honoremque perceptum vobis omnibus servare concedat. Amen.", + "candidate_score": 0.67643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1408", + "psc_text": "bonorum quoque operum sequatur aedificium. Ipsa quoque per se Veritas dicit: Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro; qui autem per ostium intrat, 963 pastor est ovium (Joan. X, 8) . Qui paulo post subjicit, dicens: Ego sum ostium. Ille ergo ad ovile ovium intrat per ostium, qui intrat per Christum. Ille autem per Christum ingreditur, qui de eodem Creatore ac Redemptore humani generis vera sentit et praedicat, et praedicata custodit; culmen regiminis ad officium portandi oneris suscipit, non ad appetitum gloriae transitorii honoris. Curae quoque suscepti ovilis solerter invigilat, ne oves Dei aut perversi homines prava loquendo dilanient, aut maligni spiritus oblectamenta vitiorum suadentes devastent. Certe beatum Jacob qui pro uxoribus suis diu servierat, dixisse meminimus: Viginti annis fui tecum, oves tuae et caprae steriles non fuerunt. Arietes tui gregis non comedi, nec captum a bestia ostendi tibi. Ego damnum", + "candidate_score": 0.669738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_989", + "psc_text": "custodiat, dilectissimi Filii. Data die decima Kalendarum Augustarum, imperante domino nostro Mauricio Tiberio piissimo Augusto, anno decimo quarto, post consulatum ejusdem domini nostri anno decimo tertio, indictione 14. EPISTOLA LII. AD PELAGIUM ET SERENUM EPISCOPOS. Commendat Augustinum in Angliam euntem cum sociis, et Candidum rectorem patrimonii. Gregorius Pelagio de Turnis, et Sereno de Massilia, episcopis Galliarum a paribus. Licet apud sacerdotes habentes Deo placitam charitatem religiosi viri nullius commendationis indigeant, quia tamen aptum se scribendi tempus ingessit, fraternitati vestrae nostra mittere scripta curavimus, insinuantes latorem praesentium, Augustinum servum Dei, de cujus certi sumus studio, cum aliis servis Dei illuc nos pro utilitate animarum, auxiliante Domino, direxisse. Quem necesse est ut sacerdotali studio sanctitas vestra adjuvare et sua ei solatia praebere festinet. Cui etiam ut promptiores ad suffragandum possitis existere, causam vobis injunximus subtiliter indicare, scientes quod ea cognita, tota vos propter Deum devotione ad solatiandum, quia res exigit, commodetis. Candidum", + "candidate_score": 0.667219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.660326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1654", + "psc_text": "morem sequendum, cui Anatolius ab Hieronymo laudatus favit. De episcopis per simoniam ordinatis, aut post lapsum tempore diaconatus; ac de monachis monasteria sua deserentibus consulit sanctum Gregorium, quem videre summopere cupit. Laudat ejus Pastoralem librum, petitque expositiones in Ezechielem et in Cantica. Domino sancto, et in Christo Patri [ Forte mendo librario omissum papae] Romano, pulcherrimo Ecclesiae decori, totius Europae flaccentis augustissimo quasi cuidam flori, egregio speculatori, theoria utpote divina castulitatis [ Ita ms. ] potito, Ego Bargoma [ Sic ms. ] vilis columba in Christo mitto salutem. Gratia [Gratias in Ms. ] tibi et pax a Deo Patre nostro Jesu Christo. [ Magna hic labes, prout in Ms. expressa ] Libet me, o sancte papa, hyperbolicum tecum non sit interrogandum de Pascha, juxta illud Canticum: Interroga patrem tuum, et annuntiabit tibi; majores tuos, et dicent tibi (Deuteron. XXXII, 7) . Licet enim mihi, nimirum micrologo, illud cujusdam egregium Sapientis", + "candidate_score": 0.659926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1050", + "psc_text": "dubio debeatis pacem cordium prudentius custodire, propter hoc quod Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Et Paulus apostolus admonet, dicens: Solliciti servare unitatem spiritus in vinculo pacis (Ephes. IV, 3) . Qui rursus ait: Pacem sequimini cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Hebr. XII, 14) . Quam videlicet pacem tunc nobiscum veraciter habebitis, si profani nominis superbiam declinetis, juxta quod idem magister gentium dicit: O Timothee, depositum custodi, devitans profanas vocum novitates (I Tim. VI, 20) . Nimis quippe iniquum est, si hi qui praedicatores humilitatis facti sunt, de vani nominis elatione glorientur, cum verus praedicator dicat: Mihi autem absit gloriari nisi in cruce Domini nostri Jesu Christi (Gal. VI, 14) . Ille ergo vere gloriosus est, qui non de temporali potentia, sed pro Christi nomine de sua passione gloriatur. In hoc itaque vos medullitus amplectimur, in hoc", + "candidate_score": 0.659465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783", + "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam", + "candidate_score": 0.657815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_762", + "psc_text": "solum nomine, sed et meritis honoretur. Nos autem de vobis cognoscite studiosissime cogitare. Disposuimus enim hominem nostrum, qui vos possit tueri et regere, cum litteris commendatitiis ad excellentissimum regem, Christo auxiliante, transmittere. Sed viam tempus hiemis impedivit. Viro ergo glorioso Arigio patricio vos praevidimus commendandos, cui interim summa cum benignitate atque obedientia, sicut beati Petri famulos decet, obedire studete, atque ea quae pro ecclesiastica utilitate vobis praecipiuntur implete. Visum autem nobis est ut consuetudinaria excepta ejus utilitate debeatis inferre. Pensiones vero fideliter cum omni collectae diligentia apud unumquemque vestrum, quem communi consensu elegeritis, rejaceant; a quo cum venerit is quem a latere nostro transmiserimus, eas possit accipere. Non enim sumus dubii quod per eum qui vobis visus fuerit possint fideliter conservari. Ita ergo in omnibus irreprehensibiles atque obedientes existite, quatenus 759 veniens ad vos is qui patrimonium ipsum recturus est, sciat quemadmodum unicuique vestrum pro sua debeat strenuitate rependere. (Vide", + "candidate_score": 0.657567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.655954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2393", + "psc_text": "respondere deberemus, quis petitionem illius vel vestra desideria quae multis esse profutura cognoscit, si aegritudo non obsisteret, duceret postponenda? Sed tanta nos podagrae infirmitas tenuit, ut non solum non dictare, sed etiam ad loquendum vix possemus assurgere, sicut et praesentium portitores legati vestri cognoverunt, qui nos et venientes infirmos invenerunt, et discedentes in summo vitae periculo atque discrimine reliquerunt. Sed si omnipotente Deo disponente convaluero, ad cuncta quae mihi scripsit subtiliter respondebo. Eam tamen synodum quae piae memoriae Justiniani tempore facta est per latores praesentium transmisi, ut praedictus filius meus dilectissimus ipsam legens agnoscat quia falsa sunt omnia quae contra sedem apostolicam vel catholicam Ecclesiam audierat. Absit enim nos cujuslibet sensum haeretici recipere, vel a tomo sanctae memoriae Leonis praedecessoris nostri, in aliquo deviare; sed quaecunque a sanctis quatuor synodis sunt definita recipimus, et quaecunque reprobata sunt condemnamus. Excellentissimo autem filio nostro Adulouvaldo regi transmittere phylacteria curavimus, id est crucem", + "candidate_score": 0.654494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783", + "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam", + "candidate_score": 0.652278, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_198", + "psc_text": "largitis Datitiorum habitatoribus, restaurasset. Quaecunque igitur illi Christiana mente confertis, horum retributionem per spem in futuro judicio sustinetis. Quamobrem praesentium quoque latorem Hilarum eminentiae judicavimus commendandum vestrae, ut in his quae sibi necessaria, justitia tamen praeeunte, suggesserit, solitum ei impendatis affectum. Persolventes autem paternae charitatis alloquium, petimus Dominum Salvatoremque nostrum, qui eminentiam vestram pro solatio sanctae reipublicae misericorditer protegat, et ad dilatandum per finitimas gentes nomen ejus magis magisque brachii sui firmitate confortet. EPISTOLA LXXVI. AD GAUDIOSUM MAGISTRUM MILITUM AFRICAE. Post officiosa verba, commendat Hilarium Gregorius Gaudioso magistro militum Africae. Sicut lucernae lumen per collimitantia quaeque quo lucet loca diffunditur, ita cujuslibet personae bonorum actuum probitas non solum quo degit, sed per diversas provincias, fama loquente, cognoscitur, ut quoniam praesentiae nulla potest esse notitia, hoc discursus opinionis efficiat, quod rei veritas per praesentiam poterat exhibere. Didicimus enim diversos judices, qui ad ministrandam Africanam Provinciam diriguntur, summa gloriam vestram familiaritate diligere.", + "candidate_score": 0.650802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.649179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_783", + "psc_text": "de sancto Ignatio vestra beatitudo cognoscat, quia non solum vester est, sed etiam noster. Sicut enim magistrum ejus apostolorum principem habemus communem, ita quoque ejusdem principis discipulum nullus nostrum habeat privatum. Benedictionem autem vestram qua debuimus mente suscepimus, bene redolentem, bene sapientem. Et omnipotenti Deo gratias agimus, quia et odora sunt et sapora quae agitis, quae dicitis, quae datis. De vita igitur vestra dicamus pariter, dicamus omnes: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis. EPISTOLA XL. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Conqueritur quod fatuus appellatus sit, quod de Ariulphi ad pacem animo plus aliis credatur quam sibi; quod interim captiva ducatur Italia. Imperatorem, ut debitam sacerdotibus reverentiam impendat, multis hortatur. Quas accepit ipse enumerat plagas. Gregorium praefectum et Castorium magistrum militum excusat. Diversum fore ab imperatorio divinum judicium. Gregorius Mauricio Augusto. In serenissimis jussionibus suis dominorum pietas, dum me de quibusdam redarguere studuit, parcendo mihi minime pepercit. Nam", + "candidate_score": 0.648766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1626", + "psc_text": "in illo tremendo examine judici venienti dicturus sum, si tunc illuc vacuus venero ubi tua excellentia greges post se fidelium ducet, quos modo ad verae fidei gratiam per studiosam et continuam praedicationem traxit? Sed est mihi, bone vir, hoc ex Dei munere 1029 in magna consolatione, quia opus sanctum quod in me non habeo diligo in te. Cumque de tuis actibus magna exsultatione gaudeo, ea quae per laborem tua sunt per charitatem mea fiunt. De conversione igitur Gothorum in vestro opere et in nostra exsultatione libet cum angelis exclamare: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Nos enim, ut existimo, gratiarum amplius omnipotenti Domino debitores existimus, quia etsi vobiscum nihil egimus, vestro tamen operi congaudendo participes sumus. Beatus vero Petrus apostolorum princeps quam libenter munera excellentiae vestrae susceperit, ipsa cunctis liquido vita vestra testatur. Scriptum quippe (Grat. 14, q. 5, c. 11)", + "candidate_score": 0.648444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14_16", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1055", + "psc_text": "gaudeo. Et quamvis indignus, omnipotentem Dominum quibus valeo precibus exoro, ut in vobis suam gratiam semper augeat, vosque ad aeternam patriam faciat animarum lucra congregare. Quia vero ad hoc opus ad quod 852 perducti estis, infirmos vos esse dicitis, scimus quia prima virtus est cognitio infirmitatis, atque ex eo colligimus posse vos bene susceptum ministerium implere, quia vos videmus infirmitatem propriam ex humilitate cognoscere. Omnes enim infirmi sumus, sed ille est infirmior, qui suam considerare non valet infirmitatem. Vos vero, beatissimi fratres, ideo fortes estis; quia de fortitudine propria diffidentes, omnipotentis Dei virtute confiditis. Quantum vero mens mea charitati vestrae ligata sit, verbis epistolaribus explere non possum. Sed oro ut omnipotens Deus eamdem quae inter nos est charitatem ex gratiae suae dono multiplicet, omnemque occasionem scandali auferat, ne sancta Ecclesia, confessione verae fidei unita, et conjunctis fidelium cordibus constipata, detrimentum aliquod, quod absit sacerdotibus inter se disceptantibus, sentiat. Quamvis ego", + "candidate_score": 0.647507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter scripsi, nam caeteris tacui. Duas autem camisias, et quatuor oraria vobis transmisi, quae praedictis viris ex benedictione sancti Petri peto humiliter offerri. Praeterea quidam moriens unum mihi puerulum dimisit: de cujus anima cogitans, eum dulcedini vestrae transmisi, ut in ejus vivat in hac terra servitio per quem ad libertatem coeli valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis", + "candidate_score": 0.647407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14_16", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1075", + "psc_text": "gaudio relevati quod de vestrae salutis indicio prospera cuncta cognovimus; sed in his omnipotentem Dominum deprecamur, ut sicut vos in praesenti vita, quae quodammodo umbra futurae est, de transitoria praestitit corporis incolumitate gaudere, 858 ita in illa coelesti patria, in qua vita vera est, de perfecta animae salute gratulari communique faciat exsultatione gaudere. Harum itaque lator nostris se apud vos desiderans epistolis commendari, a nobis inquisitus utrum, sicut decet clericum, litteras didicisset, eas se ignorare respondit. Quid ergo commendationis de eo apud fraternitatem vestram amplius agamus ignoro, nisi ut de ejus anima debeatis esse solliciti, ac circa eum pastorali invigilare studio, ut qui nescit legere, lingua vestra illi sit codex, ut in bono praedicationis vestrae vel operis quod imitetur aspiciat. Solet enim plerumque strictius cor viva vox trahere quam lectio dicta per transitum. Sed dum haec ei interius spiritalis a vobis magisterli doctrina tribuetur, exterior quoque sollicitudo non desit; ut", + "candidate_score": 0.647212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_758", + "psc_text": "nulli conditioni vel corpori teneris obnoxius, nec fuisti clericus alterius civitatis, aut in nullo tibi canonum obviant statuta, officium Ecclesiae defensorum accipias, ut 757 quidquid pro pauperum commodis tibi a nobis injunctum fuerit, incorrupte et vivaciter exsequaris, usurus hoc privilegio quod in te habita deliberatione contulimus, ut omnibus quae tibi a nobis fuerint injuncta complendis operam tuam fidelis exhibeas, redditurus de actibus tuis sub Dei nostri judicio rationem. Hanc autem epistolam Paterio notario Ecclesiae nostrae scribendam dictavimus. Mense Martio, indictione 13. EPISTOLA XXX. AD MAURICIUM AUGUSTUM. Imperatoribus pro triginta libris auri in eleemosynam missis gratias agit. Scribonem laudat, tum de fideli summae illius distributione, tum de rogis militum liberali manu factis. Gregorius Mauricio Augusto. Dominorum pietas, quae suos consuevit misericorditer famulos continere, ita benigna hic subventione resplenduit, ut cunctorum debilium inopia largitatis ejus sit consolatione sublevata. Pro qua re lacrymabili prece omnes deposcimus ut omnipotens Deus qui clementiae vestrae ad", + "candidate_score": 0.647102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2393", + "psc_text": "respondere deberemus, quis petitionem illius vel vestra desideria quae multis esse profutura cognoscit, si aegritudo non obsisteret, duceret postponenda? Sed tanta nos podagrae infirmitas tenuit, ut non solum non dictare, sed etiam ad loquendum vix possemus assurgere, sicut et praesentium portitores legati vestri cognoverunt, qui nos et venientes infirmos invenerunt, et discedentes in summo vitae periculo atque discrimine reliquerunt. Sed si omnipotente Deo disponente convaluero, ad cuncta quae mihi scripsit subtiliter respondebo. Eam tamen synodum quae piae memoriae Justiniani tempore facta est per latores praesentium transmisi, ut praedictus filius meus dilectissimus ipsam legens agnoscat quia falsa sunt omnia quae contra sedem apostolicam vel catholicam Ecclesiam audierat. Absit enim nos cujuslibet sensum haeretici recipere, vel a tomo sanctae memoriae Leonis praedecessoris nostri, in aliquo deviare; sed quaecunque a sanctis quatuor synodis sunt definita recipimus, et quaecunque reprobata sunt condemnamus. Excellentissimo autem filio nostro Adulouvaldo regi transmittere phylacteria curavimus, id est crucem", + "candidate_score": 0.647064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter scripsi, nam caeteris tacui. Duas autem camisias, et quatuor oraria vobis transmisi, quae praedictis viris ex benedictione sancti Petri peto humiliter offerri. Praeterea quidam moriens unum mihi puerulum dimisit: de cujus anima cogitans, eum dulcedini vestrae transmisi, ut in ejus vivat in hac terra servitio per quem ad libertatem coeli valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis", + "candidate_score": 0.646958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_348", + "psc_text": "(Rom. XIV, 3) ; omnino existimo incongruum fuisse, quia neque ego non comedo, neque ad hoc a Paulo dictum est ut membra Christi, quae in ejus corpore, id est in Ecclesia, invicem sibi charitatis compage connexa sunt, nullam de se ullo modo curam gerant. Sed si neque ego ad te, neque tu aliquid pertineres ad me, jure tacere compellerer, ut eum non reprehenderem qui emendari non posset. Haec ergo sententia solummodo propter eos dicta est qui illos judicare student quorum sibi cura commissa non est. At postquam nos, auctore Deo, unum sumus, si ea quae nobis corrigenda sunt tacemus, valde delinquimus. Ecce fraternitas tua aegre tulit se de conviviis a me esse reprehensam, cum ego, qui etsi hanc non vita, tamen loco transgredior, ab omnibus corripi, ab 618 omnibus emendari paratus sim. Et hunc solum mihi amicum aestimo, per cujus linguam, ante apparitionem districti judicis, meae maculas mentis tergo. Illud", + "candidate_score": 0.641348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_23_25", + "bdc_text": "tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1984", + "psc_text": "ostium, 1134 qui intrat per Christum. Ipse autem per Christum ingreditur, qui de eodem Creatore ac Redemptore humani generis vera sentit et praedicat, praedicata custodit, culmen regiminis ad officium portandi oneris suscipit, non ad appetitum gloriae transitorii honoris. Curae quoque suscepti ovilis solerter invigilat, ne oves Dei aut perversi homines prava loquentes dilanient, aut maligni spiritus oblectamenta vitiorum persuadentes devastent. Sed in his omnibus ipse nos instruat, qui propter nos homo factus est. Qui dignatus est fieri quod fecit, ipse et infirmitati meae, et tuae charitati spiritum sui amoris infundat, atque in omni sollicitudine et custodia circumspectionis oculum nostri cordis aperiat. Quod vero ad sacros ordines rectae fidei viri perducuntur, eidem omnipotenti Deo sine cessatione gratiae solvendae sunt, et pro vita piissimi et Christianissimi domni imperatoris nostri, et tranquillissima ejus conjuge, et ejus mansuetissima sobole, semper orandum est, quorum temporibus haereticorum ora conticescunt, quia etsi eorum corda in insania perversi", + "candidate_score": 0.637442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2325", + "psc_text": "ad arbores ac temones faciendos ligna paraveram, sed navis parva quae venerat, haec portare non potuit, et nihil mihi exinde rescripsistis. Unde si sunt necessaria, communi filio Bonifacio diacono nostro, quem nunc ad urbem regiam pro faciendis responsis transmittimus, scribite, ut mihi ipse rescribat quatenus praeparentur, ut cum beatitudo vestra transmiserit, parata valeant inveniri. Praeterea transmisimus crucem parvulam, in qua de catenis amatorum vestrorum sanctorum Petri et Pauli apostolorum inserta est benedictio, quae oculis vestris assidue superponatur, quia multa per eamdem benedictionem miracula fieri consueverunt. Omnipotens Deus cordi beatitudinis vestrae aspiret, ut pro me orare assidue curetis, et vos vestrosque omnes sua dextera protegat, atque post longa annorum curricula ad coelestia regna perducat. Eulogias vero sancti Marci a beatissima fraternitate vestra transmissas cum ea charitate qua sunt directae secundum notitiam earum suscepimus, et gratias affectui vestro referimus, quia ex his exterioribus quales erga nos interius sitis agnoscimus. (Joan. Diac., lib.", + "candidate_score": 0.63229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1701", + "psc_text": "gloriae vestrae a quibusdam sit maledicis nuntiatum quia aliquem, quod absit, contra vos stimulum habeamus. Quod si ita est, quicunque hoc fallaciter confinxerunt, sub puritatis vobis specie duplices exstiterunt, ut se quasi fideles ostenderent, et vos de nobis prave facerent dubitare. Ego autem, gloriosa filia, bona tua olim cognoscens, et praecipue castitatem quae tibi ab adolescentia comes fuit, in magna semper veneratione et dilectione te habui. Sed ne vel nunc aliud cor meum esse gloria vestra suspicetur, nullum mihi odii vel iracundiae circa vos scrupulum inesse significo, sed paternam me vobis dilectionem exhibere cognoscite. Unum tamen, quod ad me perlatum est, reticere non debeo, ne minus esse charitatis incipiat, si silentio prematur quod ad emendationem dicendum est. Nuntiatum siquidem mihi est quod si quando vos quisquam offenderit, dolorem irremissibiliter retinetis. Quod si verum est, quia quantum vos diligo, tantum contristor, peto ut hoc a vobis vitium nobiliter excludatis, et secus", + "candidate_score": 0.632056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_2_4", + "bdc_text": "Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_48", + "psc_text": "quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco ne commissa mihi plebs fidelium reatus mei additamento depereat, cujus nunc usque delicta Dominus aequanimiter tolerabat. Cum vero utcunque hunc timorem supprimo, et consolatam mentem ad pontificalis operis studia accingo, considerata ipsa rei immensitate deterreor. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 3.) 508 Perpendo quippe quod omni cura vigilandum est ut rector cogitatione sit mundus, operatione praecipuus, discretus in silentio, utilis in verbo, singulis compassione proximus, prae cunctis contemplatione suspensus, bene agentibus per humilitatem socius, contra delinquentium vitia per zelum justitiae erectus. Quae videlicet cuncta dum subtili studeo inquisitione perscrutari, ipsa me in singulis latitudo considerationis angustat. Nam sicut praedixi,", + "candidate_score": 0.63047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1334", + "psc_text": "Sed et hoc curae vobis sit, ut quia, sicut nostis, 938 neophytum egregius praedicator ad sacerdotii regimen omnino vetat accedere, nullum ex laico patiamini episcopum consecrari. Nam qualis magister erit, qui discipulus non fuit? Aut quemadmodum ducatum gregi dominico praebeat, qui disciplinae pastoris subditus ante non fuit? Si cujus ergo vita talis constiterit ut ad hunc dignus sit ordinem promoveri, prius ministerio debet Ecclesiae deservire, quatenus longae exercitationis usu videat quod imitetur, et discat quod doceat, ne forte onus regiminis conversionis novitas non ferat, et ruinae occasio de provectus immaturitate consurgat. Qualiter autem se excellentia vestra erga fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum exhibuerit, quantamque illi sibi Deo aspirante charitatem impenderit, diversorum fidelium relatione cognovimus: pro quo gratias referentes, divinae potentiae misericordiam deprecamur ut et hic vos sua protectione custodiat, et sicut inter homines, ita quoque et post multorum annorum tempora in aeterna faciat vita regnare. Praeterea hos quos ab unitate", + "candidate_score": 0.629144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1114", + "psc_text": ". Adhuc timet qui jam ad coelum ducitur, et jam temere non vult qui adhuc in terra conversatur? Perpende, dulcissima filia, quia mater negligentiae solet esse securitas. 870 Habere ergo in hac vita non debes securitatem, per quam negligens reddaris. Scriptum est enim: Beatus vir qui semper est pavidus (Prov. XXVIII, 14) . Et rursus scriptum est: Servite Domino in timore, et exsultate ei cum tremore (Psal. II, 11) . In pauco ergo hujus vitae tempore mentem vestram necesse est ut tremor teneat, quatenus per securitatis gaudium sine fine postmodum exsultet. Omnipotens Deus sancti Spiritus sui gratia mentem vestram repleat, et post fletus, quos quotidie in oratione funditis, ad gaudia vos aeterna perducat. (Cf. Joan. Diac. l. IV, n. 60.) EPISTOLA XXVI. AD THEOCTISTAM PATRICIAM. Gratulatur quod inter hominum tumultus studeat lectioni, atque ad aeterna suspiret. Utrum eadem sint Augustae studia quaerit. De compunctione duplici agit fusius. Theoctistam hortatur ut", + "candidate_score": 0.621283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1145", + "psc_text": "eosque aliquid de anima sua admonere, bene scit dulcissima vestra magnitudo quia hodie in Constantinopolitana civitate qui de Latino in Graecum dictata bene transferant non sunt. Dum enim verba custodiunt, et sensus minime attendunt, nec verba intelligi faciunt, et sensus frangunt. Pro qua re praedictae filiae meae domnae Gurdiae breviter scripsi, nam caeteris tacui. Duas autem camisias, et quatuor oraria vobis transmisi, quae praedictis viris ex benedictione sancti Petri peto humiliter offerri. Praeterea quidam moriens unum mihi puerulum dimisit: de cujus anima cogitans, eum dulcedini vestrae transmisi, ut in ejus vivat in hac terra servitio per quem ad libertatem coeli valeat pervenire. Dilectissimum autem filium meum Anatolium diaconum, quem ad facienda responsa Ecclesiae in urbem regiam transmisi, peto ut frequenter dulcissima vestra charitas visitet, ut post labores quos in causis saecularibus patitur, in verbo Dei vobiscum requiem inveniat, et quasi quodam candido linteo ejusdem laboris terreni sudorem detergat. Quem personis", + "candidate_score": 0.61931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1795", + "psc_text": "Sed debet gloria vestra meminisse quia nunquam epistolas meas pro commendatione alicujus accepit, nisi ut protectionem vestram, favente justitia, praestaretis. Et quia de eodem Libertino tota simul provincia gratias referebat, indicavi. Nam vel quis esset, vel quales causas habuerit, neque unquam professus sum, nec hactenus subtiliter scio. Nam si in ista causa cautionis culpabilis invenitur, et de aliis causis quid pro se alleget nescio, unum hoc tamen bene atque constanter novi, quia et si quam in rebus publicis fraudem fecit, substantia ejus caedi debuit, non libertas. Nam in hoc quod liberi caeduntur, ut taceam quod omnipotens Deus offenditur, ut taceam quod vestra opinio vehementer gravatur, piissimi tamen imperatoris nostri omnino tempora fuscantur. Hoc enim inter reges gentium et imperatores Romanorum distat, quia reges gentium domini servorum sunt, imperator vero Romanorum dominus liberorum. Unde et vos quidquid agitis, prius quidem servata justitia, deinde custodita per omnia libertate agere debetis. Scriptum est:", + "candidate_score": 0.616605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_279", + "psc_text": "transeas, ne ex signo quod 594 diebus istis mari semper imminet, quod absit, aliquod periculum possit evenire. Praeterea cognoscas quia pro eo quod Pretiosum Dei servum non pro gravi culpa graviter adversatus sum, eumque a me tristem amaricatumque repuli, non leviter in mea cogitatione mordear. Et scripsi domno episcopo ut eum transmittere debuisset, si vellet, sed omnino noluit. Quem contristare ego nec debeo nec possum, quia in causis Dei occupatus, consolatione fulciri debet, non amaritudine deprimi. Idem vero Pretiosus, sicut audio, omnino contristatur quod ad me non revertitur. Ego vero domnum episcopum, ut dixi, contristare non possum, qui eum non vult dimittere, et inter utrosque anceps maneo. Tu ergo, si quidem in parvo corpusculo majorem sapientiam habes, eamdem causam ita dispone, ut et mea voluntas fiat, et domnus episcopus non contristetur. Quem tamen si leviter contristari videris, omnino exinde nihil loquaris. Aegre tamen tuli quod domnum Eusebium excommunicavit, virum tantae", + "candidate_score": 0.605282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_47", + "psc_text": "at toto animo renitens, pastoralis curae pondera portare compulsus sum, caligo moeroris occurrit, et triste cor nihil aliud nisi eas quae videri nil sinunt tenebras videt. Nam quid antistes a Domino, nisi pro delictis populi intercessor eligitur? Qua itaque fiducia ad eum pro peccatis alienis intercessor venio, apud quem de propriis securus non sum? Si fortasse quispiam apud potentem virum, qui et sibi iratus, et mihi esset incognitus, intercessorem suum me fieri quaereret, protinus responderem: Ad intercedendum venire nequeo, quia ejus notitiam ex sedula familiaritate non habeo. Si igitur recte homo apud hominem, de quo minime praesumpsissem, fieri intercessor erubescerem, quantae hoc audaciae est, quod apud Deum pro populo locum intercessoris obtineo, cui familiarem me esse per vitae meritum non agnosco? Qua in re est mihi adhuc aliud gravius formidandum, quia sicut cuncti liquido novimus, cum is qui displicet, ad intercedendum mittitur, irati ad deteriora animus provocatur. Et valde pertimesco", + "candidate_score": 0.604033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1639", + "psc_text": "ITALICAM. Morbis afflictum ex suis ipsius molestiis atque ex generali totius orbis percussione, quae mundi finem proximum indicat, consolatur. Gregorius Domno Venantio patricio et Italicae jugalibus. Quosdam de Sicilia venientes, affectu quo debui, de sospitate vestrae excellentiae requirere 1032 curavi. Sed de assiduitate aegritudinum mihi tristia responderunt. Haec autem dicens, nec ego vobis de meipso invenio aliud quod debeam nuntiare, nisi quod, peccatis meis facientibus, ecce jam undecim menses sunt quod valde rarum est si de lecto surgere aliquando potuero. Tantis enim podagrae tantisque molestiarum doloribus premor, ut vita mea mihi gravissima poena sit. Quotidie enim in dolore deficio, et mortis remedium exspectando suspiro. In clero vero hujus urbis et populo tanti febrium languores irruerunt, ut pene nullus liber, nullus servus remanserit, qui esse idoneus ad aliquod officium vel ministerium possit. De vicinis autem urbibus strages quotidie mortalitatis nobis nuntiantur. Africa autem qualiter mortalitate et languoribus vastetur, quanto viciniores estis,", + "candidate_score": 0.59847, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.702427, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec", + "candidate_score": 0.702427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec", + "candidate_score": 0.688406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.673591, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_78", + "psc_text": "exsultatione sic memorat: Eram aliquando ignotus facie Ecclesiis Judaeae, quae erant in Christo; tantum autem auditum habebant, quia qui persequebatur nos aliquando, nunc evangelizat fidem quam aliquando expugnabat; et in me glorificabant Deum (Gal. I, 22, 23) . Proinde manus quidem ab opere bono non desinat, nec tamen animus ita operetur, ut merces boni operis, humanae laudis intentione cassetur. Apostolus enim, sicut ipse testatur, vult ut simus sinceri et sine offensa in diem Christi, repleti fructu justitiae, per Jesum Christum, in gloriam et laudem Dei (Philip. I, 10, 11) . CAP. XX. Bonum opus non virtuti propriae, sed gratiae Dei attribuendum. --36. In studio ergo bonorum operum et laudis humanae contemptu, cave ne bonum quod facis, non gratiae Dei, sed tuae velis assignare virtuti; imo firmiter tene nullam tibi facultatem inesse posse bonae voluntatis aut operis, nisi id gratuito munere divinae miserationis acceperis. Scito ergo Deum in te operari et", + "candidate_score": 0.67022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.667985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_510", + "psc_text": "sanctorum qualibet praestantia gratiae Unigeniti nomen accepit; ut quod est ipsum Dei Verbum ante saecula, hoc simul cum assumpto homine diceretur. Singularis ergo est illa susceptio, nec cum hominibus aliquibus sanctis quantalibet sapientia ac sanctitate praestantibus, ullo modo potest esse communis. Certum est itaque sanctorum Patrum sententiam Scripturis coelestibus convenire, quae manifestissime protestantur, et divinitus inspiratae proclamant nobis, id est omnibus adoptivis, partem cognoscendae atque capiendae divinitatis, prout voluntas donaverit largitoris, infundi per gratiam; Christo vero, id est animae ejus, plenam totius divinitatis inesse notitiam. QUAESTIO QUARTA. 35. Quartam deinde quaestionem series tuarum sic continet litterarum. Unum, inquis, regnum Patris, et Filii, et Spiritus sancti credimus et fatemur, simul eos dominari creaturis omnibus sentientes. Quare ergo in orationibus sacerdotum, « Per Jesum Christum Filium tuum Dominum nostrum, qui tecum vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, » per universas pene Africae regiones catholica dicere consuevit Ecclesia, tanquam solus Filius cum", + "candidate_score": 0.648102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10_12", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_209", + "psc_text": "litteris sacris: Sapientiam autem non vincit malitia (Sap. VII, 30) , et omnipotentia medici nostri talibus in psalmo sermonibus intimatur: Benedic, anima mea, Dominum, et omnia interiora mea nomen sanctum ejus. Benedic, anima mea, Dominum, et noli oblivisci omnes retributiones ejus. Qui propitius fit omnibus iniquitatibus tuis; qui sanat omnes languores tuos; qui redimet (al. redimit) de interitu vitam tuam; qui satiat in bonis desiderium tuum, qui coronat te in miseratione et misericordia: renovabitur sicut aquilae (al. aquila) juventus tua (Ps. CII, 1, 2, seq.) . Quid rogo nobis putemus remitti non posse, cum propitius sit Dominus omnibus iniquitatibus nostris? aut quid in nobis aestimemus sanari non posse, cum Dominus sanet omnes languores nostros? aut quomodo sanato et justificato indigentiae aliquid relinquitur, cujus in bonis desiderium satiatur? vel quatenus plenae remissionis beneficio potiri non creditur, cui etiam corona in miseratione et misericordia condonatur. Nemo igitur de medico desperans, in infirmitate", + "candidate_score": 0.638443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16_18", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a", + "candidate_score": 0.637062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_9", + "bdc_text": "Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_626", + "psc_text": "gratia divina salvatos Apostolica testatur auctoritas, dicens: Gratia salvi facti estis per fidem, et hoc non ex vobis: Dei enim donum est, non ex operibus, ut ne quis extollatur (Ephes. II, 8) . Et quia caritas rectae fidei debet jugiter adhaerere, quae studio atque efficacia bonorum operum cooperit multitudinem peccatorum, ideo Doctor gentium in fide et veritate, ne quid sibi humani tumoris auderet arrogantia vindicare, post commendationem fidei, per quam gratis salvi facti sumus, operum quoque bonorum gratiam muneribus divinae benignitatis assignans, subsequenter adjunxit: Ipsius enim sumus factura, creati in Christo Jesu in operibus bonis, quae praeparavit 287 Deus, ut in illis ambulemus (Ibid., 10) . In eis vos Deo dirigento ambulare, ipso rerum gaudemus effectu. Sollicitudine quippe non pigri, et Spiritu ferventes (Rom. XII, 11) , quo devotione laudabiliore Domino servitis, eo caritas de corde puro, et conscientia bona, et fide non ficta, nos instigat pro fidei communione plenius", + "candidate_score": 0.633058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_562", + "psc_text": "Ubi primum, dilectissimi fratres, debetis agnoscere, imo vos 270 non ambigimus agnovisse, ad hoc divinitus ista permitti, ut hinc divinae gratiae virtus documento possit judicii manifestioris intelligi. Quandoquidem ipsa gratia nullatenus agnoscitur nisi detur: quae quandiu non est in homine, tandiu necesse est ut ei aut sermone repugnet, aut opere. Nam sermone repugnat gratiae Dei, qui sensum gerit fidei Christianae contrarium; repugnat autem opere, qui in moribus suis Christianae vitae non retinet institutum. Hoc quippe in homine agit gratia divinitus data, ut animus, dono fidei caritatisque percepto ( al. praecepto), et sermonem bonum proferat, et studio bonae operationis insistat. Quod fidelibus divinitus dari, beatus et ostendit et poposcit Apostolus dicens: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, exhortetur corda vestra, et confirmet in omni opere bono et sermone (II Thess. II, 16, 17) .", + "candidate_score": 0.632291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_47", + "psc_text": "Noli ergo negligere gratiam quae in te est: et tu enim nosti quanto melius sit jugiter a concubitu continere, quam vel pro conjugali necessitate concumbere. Maritus qui tibi datus fuerat ad tempus, discessit in tempore: datus enim tibi fuerat, non ad patriae beatitudinem, sed ad itineris consolationem. 12. Alia quippe sunt Dei dona, quae Deus ita suis largitur fidelibus in praesenti tempore, ut eorum usus in hac tantum vita necessarius habeatur, quo futurae vitae meritum comparetur; sicut est credulitas rectam 155 fidem tenens, et operatio justitiam misericordiamque custodiens: ut fides recta non deseratur caritatis auxilio, quae in operatione cognoscitur: propter quod Apostolus eam fidem probat quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6) . CAP. VIII. Fides et operatio misericors in hac vita necessaria sunt, in patria non erunt. --13. Recta igitur fides et misericors operatio post hanc vitam desinent, cum per speciem videbitur, quod nunc cum creditur non videtur; nec", + "candidate_score": 0.618369, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.696948, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1587", + "psc_text": "; non est utique bonum. Talis ergo egressus non posset a bono pastore laudari; ut diceret, et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. Est ergo aliquis non solum ingressus, verum etiam egressus bonus per ostium bonum, quod est Christus. Sed quis est iste laudabilis et beatus egressus! Possem quidem dicere ingredi nos, quando interius aliquid cogitamus; egredi autem, quando exterius aliquid operamur: et quoniam, sicut dicit Apostolus, per fidem habitat Christus in cordibus nostris (Ephes. III, 17), ingredi per Christum esse secundum ipsam fidem cogitare; egredi autem per Christum, secundum ipsam fidem etiam foris, id est, coram hominibus operari. Unde et in Psalmo legitur, Exiet homo ad opus suum (Psal. CIII, 23) : et ipse Dominus dicit, Luceant opera vestra coram hominibus (Matth. V, 16) . Sed plus me delectat quod ipsa veritas tanquam pastor bonus, et ideo bonus doctor, quodammodo nos admonuit, quemadmodum intelligere debeamus quod ait, « ingredietur,", + "candidate_score": 0.696948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1588", + "psc_text": "et in Psalmo legitur, Exiet homo ad opus suum (Psal. CIII, 23) : et ipse Dominus dicit, Luceant opera vestra coram hominibus (Matth. V, 16) . Sed plus me delectat quod ipsa veritas tanquam pastor bonus, et ideo bonus doctor, quodammodo nos admonuit, quemadmodum intelligere debeamus quod ait, « ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet; » cum secutus adjunxit, « Fur non venit nisi ut furetur, et mactet, et perdat: ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant. » Videtur enim mihi dixisse, Ut vitam habeant ingredientes, et abundantius habeant egredientes. Non autem potest quisque per ostium, id est per Christum, egredi ad vitam aeternam, quae erit in specie, nisi per ipsum ostium, hoc est per eumdem Christum in Ecclesiam ejus, quod est ovile ejus, intraverit ad vitam temporalem, quae est in fide. Ideo ait, Ego veni, ut vitam habeant, hoc est fidem, quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6);", + "candidate_score": 0.687053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1589", + "psc_text": "Christum, egredi ad vitam aeternam, quae erit in specie, nisi per ipsum ostium, hoc est per eumdem Christum in Ecclesiam ejus, quod est ovile ejus, intraverit ad vitam temporalem, quae est in fide. Ideo ait, Ego veni, ut vitam habeant, hoc est fidem, quae per dilectionem operatur (Galat. V, 6); per quam fidem in ovile ingrediuntur ut vivant, quia justus ex fide vivit (Rom. I, 17): et abundantius habeant, qui perseverando usque in finem, per illud ostium, id est, per fidem Christi egrediuntur, quoniam veri fideles moriuntur; et abundantius habebunt vitam, veniendo quo pastor ille praecessit, ubi nunquam deinde moriantur. Quamvis ergo et hic in ipso ovili non desunt pascua, quoniam ad utrumque possumus intelligere quod dictum est, et pascua inveniet, id est, et ad ingressum et ad egressum: tamen tunc vera pascua invenient, ubi saturentur qui esuriunt et sitiunt justitiam (Matth. V, 6); qualia pascua invenit cui dictum est,", + "candidate_score": 0.672756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1622", + "psc_text": "Et ad Patrem ipse est ostium; quia non est qua veniatur ad Patrem, nisi per ipsum. Unus enim Deus et unus mediator Dei et hominum, homo Christus Jesus (I Tim. II, 5). Verbo multa dicuntur: haec ipsa quae dixi, utique verbo dixi. Si velim dicere et ipsum verbum, unde dico, nisi verbo? Ac per hoc per verbum et alia dicuntur, quae non sunt quod verbum; et ipsum verbum dici non potest, nisi per verbum. Adjuvante Domino exemplis abundavimus. Tenete ergo quomodo Dominus Jesus Christus et ostium sit, et pastor: ostium pandendo se, pastor intrando per se. Et quidem, fratres, quod pastor est, dedit et membris suis: nam et Petrus pastor, et Paulus pastor, et caeteri Apostoli pastores, et boni episcopi pastores. Ostium vero nemo nostrum se dicit; hoc sibi ipse proprium tenuit, qua intrent oves. Denique Paulus apostolus boni pastoris implebat officium, quando Christum praedicabat, quia per ostium intrabat. At", + "candidate_score": 0.666736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1180", + "psc_text": "est enim, nondum venerat hora ejus? Non enim Dominus sub fato natus est. Hoc nec de te credendum est, nedum de illo per quem factus es. Si tua hora voluntas est illius; illius hora quae est, nisi voluntas sua? Non ergo horam dixit qua cogeretur mori, sed qua dignaretur occidi. Tempus enim exspectabat quo moreretur, quia et tempus exspectavit quo nasceretur. De hoc tempore Apostolus loquens, ait: Cum autem venit plenitudo temporis, misit Deus Filium suum (Galat. IV, 4) . Ideo multi dicunt: Quare non ante venit Christus? Quibus respondendum est, quia nondum venerat plenitudo temporis, moderante illo per quem facta sunt tempora: sciebat enim quando venire deberet. Primo per multam seriem temporum et annorum praedicendus fuit; non enim aliquid parvum venturum fuit: diu fuerat praedicendus, semper tenendus. Quanto major judex veniebat, tanto praeconum longior series praecedebat. Denique ubi venit plenitudo temporis, venit et ille qui nos liberaret a tempore.", + "candidate_score": 0.649888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2337", + "psc_text": "ita de illo quoque procedat. Neque enim possumus dicere quod non sit vita Spiritus sanctus cum vita Pater, vita sit Filius. Ac per hoc sicut Pater cum habeat vitam in semetipso, dedit et Filio habere vitam in semetipso; sic ei dedit vitam procedere de illo, sicut procedit et de ipso. Sequuntur autem verba Domini dicentis: Et quae ventura sunt, annuntiabit vobis. Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis. Omnia quaecumque habet Pater, mea sunt: propterea dixi quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis. Sed quia iste jam prolixus est, in alium sunt differenda sermonem. TRACTATUS C. In ejusdem lectionis verba postrema. Cap. XVI, V\\. 13-15. 1. Cum promitteret Dominus venturum Spiritum sanctum, Docebit vos, inquit, omnem veritatem; vel, quod in nonnullis codicibus legitur, Deducet vos in omni veritate. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. De quibus evangelicis verbis jam quod donavit Dominus disputavimus: nunc", + "candidate_score": 0.643892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2338", + "psc_text": "ejusdem lectionis verba postrema. Cap. XVI, V\\. 13-15. 1. Cum promitteret Dominus venturum Spiritum sanctum, Docebit vos, inquit, omnem veritatem; vel, quod in nonnullis codicibus legitur, Deducet vos in omni veritate. Non enim loquetur a semetipso, sed quaecumque audiet, loquetur. De quibus evangelicis verbis jam quod donavit Dominus disputavimus: nunc ea quae sequuntur attendite. Et quae ventura sunt, inquit, annuntiabit vobis. Neque hic est, quoniam planum est, immorandum: nihil enim habet quaestionis, cujus a nobis expositio flagitetur. Sed quod adjungit, Ille me clarificabit, quia de meo accipiet, et annuntiabit vobis, non negligenter est transeundum. Quod enim ait, Ille me clarificabit, potest intelligi, quia diffundendo in cordibus credentium charitatem, spiritualesque faciendo, declaravit eis quomodo Filius Patri esset aequalis, quem secundum carnem prius tantummodo noverant, et hominem sicut homines cogitabant. Vel certe, quia per ipsam charitatem fiducia repleti, et timore depulso, annuntiaverunt hominibus Christum; ac sic fama ejus diffusa est toto orbe", + "candidate_score": 0.642081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1988", + "psc_text": "Quantum quisque fuerit particeps tui, alius minus, alius amplius, haec erit diversitas praemiorum pro diversitate meritorum: haec erit multitudo mansionum pro disparilitate mansorum; sed tamen omnium in aeternitate vivorum, et sine fine beatorum. Quid est quod vadis? quid est quod venis? Si bene te intelligo, nec unde vadis nec unde venis, recedis: vadis latendo, venis apparendo. Sed nisi maneas regendo, ut proficiamus bene vivendo; quomodo parabitur locus ubi possimus manere perfruendo? Haec de verbis quae recitata sunt evangelicis, satis dicta sint, quo usque ait Dominus, Iterum venio, et accipiam vos ad meipsum. Quid autem sit quod sequitur, Ut ubi ego sum, et vos sitis. Et quo ego vado scitis, et viam scitis; post interrogationem quae sequitur a discipulo factam, tanquam per eum et nos interrogemus, melius audiemus opportuniusque tractabimus. TRACTATUS LXIX. In id quod Dominus dicit, Et quo ego vado scitis, et viam scitis; usque ad id, Nemo venit ad", + "candidate_score": 0.63908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2210", + "psc_text": "TRACTATUS XCII. In haec verba, Cum autem venerit Paracletus quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, etc. Cap. XV, V\\ V\\. 26, 27. 1. Dominus Jesus in sermone quem locutus est discipulis suis post coenam, proximus passioni, tanquam iturus et relicturus eos praesentia corporali, cum omnibus autem suis usque in consummationem saeculi futurus praesentia spirituali, exhortatus est eos ad perferendas persecutiones impiorum, quos mundi nomine nuncupavit: ex quo tamen mundo etiam ipsos discipulos se elegisse dixit, ut scirent se Dei gratia esse quod sunt, suis autem vitiis fuisse quod fuerunt. Deinde persecutores et suos et ipsorum Judaeos evidenter expressit, ut omnino appareret etiam ipsos mundi damnabilis appellatione conclusos, qui persequitur sanctos. Cumque de illis diceret quod ignorarent eum a quo missus est, et tamen odissent et Filium et Patrem, hoc est, et eum qui missus est, et eum a quo missus est, de quibus omnibus in aliis sermonibus jam", + "candidate_score": 0.637601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1023", + "psc_text": "coelo, non facere voluntatem tuam, sed voluntatem ejus qui te misit? Magnum sacramentum! Obsecro vos, simul pulsemus; exeat ad nos aliquid quod nos pascat, secundum quod nos delectavit. Magnum illud et dulce secretum: Qui veniet ad me. Attende, attende, et appende: Qui veniet ad me, non ejiciam foras. Ergo, qui veniet, inquit, non ejiciam foras. Quare? Quia descendi de coelo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me. Ipsa est ergo causa quare non ejicias eum foras qui venit ad te, quia non voluntatem tuam facere descendisti de coelo, sed voluntatem ejus qui te misit? Ipsa. Quid quaerimus utrum ipsa sit? Ipsa est, ipse loquitur. Non enim nobis fas est aliud suspicari quam loquitur: Qui venerit ad me, non ejiciam foras. Et quasi quaereres, Quare? Quia non veni facere voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me. Timeo ne foras propterea exierit anima a Deo, quia superba", + "candidate_score": 0.636877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_641", + "psc_text": "hebraice Messias est: unde et punice, Messe dicitur unge. Cognatae quippe sunt linguae istae et vicinae, hebraica, punica, et syra. 28. Ergo dicit ei mulier, Scio quia Messias veniet, qui dicitur Christus: cum ergo venerit ille, nobis annuntiabit omnia. Dicit ei Jesus: Ego sum qui loquor tecum. Vocavit virum suum, factus est vir ejus caput mulieris, factus est Christus caput viri (I Cor. XI, 3). Jam mulier ordinatur in fide, et regitur bene victura. Posteaquam audivit hoc, Ego sum qui loquor tecum, jam ultra quid diceret; quando Christus Dominus manifestare se voluit mulieri, cui dixerat, Crede mihi? 29. Et continuo venerunt discipuli ejus, et mirabantur quia cum muliere loquebatur. Quia quaerebat perditam, qui venerat quaerere quod perierat, hoc illi mirabantur. Bonum enim mirabantur, non malum suspicabantur. Nemo tamen dixit: Quid quaeris aut quid loqueris cum ea? 30. Reliquit ergo hydriam suam mulier. Audito, Ego sum qui loquor tecum, et recepto", + "candidate_score": 0.636867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2181", + "psc_text": "usque ad id, Qui me odit, et Patrem meum odit. Cap. XV, V\\ V\\. 22, 23. 1. Superius dixerat Dominus ad discipulos suos: Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt: sed haec omnia facient vobis propter nomen meum, quia nesciunt eum qui misit me. De quibus autem hoc dixerit si quaeramus, invenimus eum ad haec verba venisse ab eo quod dixerat, Si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit: nunc vero quod addidit, Si non venissem, et locutus eis fuissem, peccatum non haberent, Judaeos ostendit expressius. De his ergo et illa dicebat; nam hoc indicat verborum ipsa contextio. De his enim dicit, Si non venissem, et locutus eis fuissem, peccatum non haberent, de quibus dicebat, Si me persecuti sunt, et vos persequentur; si sermonem meum servaverunt, et vestrum servabunt: sed haec omnia facient vobis propter nomen meum, quia nesciunt eum", + "candidate_score": 0.636233, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_22_24", + "bdc_text": "Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1613", + "psc_text": "et cognosco oves meas, etc., usque ad id, Numquid daemonium potest caecorum oculos aperire? Cap. X, V\\. 14-21. 1. Qui sermonem Dei nostri non solum libenter, sed etiam diligenter auditis, promissionis nostrae procul dubio meministis. Ipsa quippe lectio evangelica et hodie lecta est, quae lecta fuerat proximo dominico die: propterea quoniam in quibusdam necessitatibus immorati, non potuimus omnia discutere quae vestris sensibus debebamus. Proinde quae jam dicta atque tractata sunt, hodie non quaerimus; ne adhuc eadem repetendo, ad illa quae nondum dicta sunt pervenire minime permittamur. Nostis jam in nomine Domini qui sit bonus pastor, et quemadmodum pastores boni membra sint ejus, et ideo pastor sit unus: nostis qui sit mercenarius ferendus; quis lupus, et jures, et latrones cavendi; quae sint oves, quod sit ostium quo et oves ingrediuntur et pastor; quomodo sit intelligendus ostiarius: nostis etiam quoniam quisquis non per ostium intraverit, fur est et latro, nec venit nisi", + "candidate_score": 0.635777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2393", + "psc_text": "nobis, notam fecit et nobis; quoniam tanti magistri non solum ad ipsos sermocinatio, sed etiam pro ipsis ad Patrem oratio, discipulorum est aedificatio. Et si illorum qui haec dicta aderant audituri, profecto et nostra qui fueramus conscripta lecturi. Quapropter hoc quod ait, Pater, venit hora, clarifica Filium tuum, ostendit omne tempus, et quid quando faceret vel fieri sineret, ab illo esse dispositum qui tempori subditus non est; quoniam quae futura erant per singula tempora, in Dei sapientia causas efficientes habent, in qua nulla sunt tempora. Non ergo credatur haec hora fato urgente venisse, sed Deo potius ordinante. Nec siderea necessitas Christi connexuit passionem: absit enim ut sidera mori cogerent siderum conditorem. Non itaque Christum tempus ut moreretur impegit, sed tempus Christus quo moreretur elegit: qui etiam tempus quo de Virgine natus est, cum Patre constituit, de quo sine tempore natus est. Secundum quam veram sanamque doctrinam, etiam Paulus apostolus, «", + "candidate_score": 0.635301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_22_24", + "bdc_text": "Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1566", + "psc_text": "ostium ovium. Ecce ipsum ostium quod clausum posuerat, aperuit. Ipse est ostium. Agnovimus, intremus, aut nos intrasse gaudeamus. Omnes quotquot venerunt, fures sunt et latrones. Quid est hoc, Domine, Omnes quotquot venerunt? Quid enim? tu non venisti? Sed intellige: Omnes quotquot venerunt dixi, utique praeter me. Recolamus ergo. Ante adventum ipsius venerunt Prophetae; numquid fures et latrones fuerunt? Absit. Non praeter illum venerunt, quia cum illo venerunt. Venturus praecones mittebat, sed eorum corda quos miserat, possidebat. Vultis nosse quia cum illo venerunt, qui est ipse semper? Carnem quippe accepit ex tempore. Quid est ergo semper? In principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Cum illo ergo venerunt, qui cum verbo Dei venerunt. Ego sum, inquit, via et veritas et vita (Id. XIX, 6) . Si ipse est veritas, cum illo venerunt qui veraces fuerunt. Quotquot ergo praeter illum, fures et latrones; id est, ad furandum et occidendum. 9. Sed non", + "candidate_score": 0.635283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2393", + "psc_text": "nobis, notam fecit et nobis; quoniam tanti magistri non solum ad ipsos sermocinatio, sed etiam pro ipsis ad Patrem oratio, discipulorum est aedificatio. Et si illorum qui haec dicta aderant audituri, profecto et nostra qui fueramus conscripta lecturi. Quapropter hoc quod ait, Pater, venit hora, clarifica Filium tuum, ostendit omne tempus, et quid quando faceret vel fieri sineret, ab illo esse dispositum qui tempori subditus non est; quoniam quae futura erant per singula tempora, in Dei sapientia causas efficientes habent, in qua nulla sunt tempora. Non ergo credatur haec hora fato urgente venisse, sed Deo potius ordinante. Nec siderea necessitas Christi connexuit passionem: absit enim ut sidera mori cogerent siderum conditorem. Non itaque Christum tempus ut moreretur impegit, sed tempus Christus quo moreretur elegit: qui etiam tempus quo de Virgine natus est, cum Patre constituit, de quo sine tempore natus est. Secundum quam veram sanamque doctrinam, etiam Paulus apostolus, «", + "candidate_score": 0.632549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2425", + "psc_text": "omnis carnis, ut omne quod dedisti ei, det eis vitam aeternum: haec est autem vita aeterna, ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti Jesum Christum (Joan. XVII, 1-20) . Non enim potest cognitione hominum clarificari Pater, nisi et ille cognoscatur per quem clarificatur, id est, per quem populis innotescit. Haec est glorificatio Patris, quae non circa solos illos Apostolos facta est, sed circa omnes homines fit, quibus suis membris caput est Christus. Neque enim de solis Apostolis potest intelligi, Sicut dedisti ei potestatem omnis carnis, ut omne quod dedisti ei, det eis vitam aeternam; sed utique de omnibus quibus in eum credentibus vita aeterna datur. 4. Jam nunc ergo videamus quid de illis, a quibus tunc audiebatur, discipulis suis dicat. Manifestavi, inquit, nomen tuum hominibus quos dedisti mihi. Non ergo noverant Dei nomen, cum essent Judaei? Et ubi est quod legitur, Notus in Judaea Deus; in Israel magnum", + "candidate_score": 0.632409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1776", + "psc_text": "potueritis praedicando; ut unusquisque etiam paterfamilias hoc nomine agnoscat paternum affectum suae familiae se debere. Pro Christo et pro vita aeterna, suos omnes admoneat, doceat, hortetur, corripiat; impendat benevolentiam, exerceat disciplinam: ita in domo sua ecclesiasticum et quodammodo episcopale implebit officium, ministrans Christo ut in aeternum sit cum ipso. Nam et illam maximam passionis ministrationem multi ex vestro numero ministrarunt: multi non episcopi neque clerici, juvenes et virgines, seniores cum junioribus, multi conjugati et conjugatae, multi patres matresque familias Christo ministrantes, etiam animas suas in ejus martyrio posuerunt, et honorificante Patre coronas gloriosissimas receperunt. TRACTATUS LII. Ab eo quod scriptum est, Nunc anima mea turbata est; et quid dicam? usque ad id, Haec locutus est Jesus, et abiit, et abscondit se ab eis. Cap. XII, V\\. 27-36. 1. Postquam Dominus Jesus Christus verbis lectionis hesternae ministros suos ut seipsum sequerentur hortatus est, cum ita praedixisset passionem suam, quod nisi granum", + "candidate_score": 0.631552, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2572", + "psc_text": "Collabora Evangelio secundum virtutem Dei, salvos nos facientis et vocantis vocatione sua sancta; non secundum opera nostra, sed secundum suum propositum et gratiam (II Tim. I, 8, 9) . Nam si naturam cogitemus in qua creati sumus, cum omnes veritas creaverit, quis non est ex veritate? Sed non omnes sunt quibus ut audiant veritatem, hoc est ut obaudiant veritati, et credant in veritatem, ex ipsa veritate praestatur; nullis procul dubio praecedentibus meritis, ne gratia non sit gratia. Si enim dixisset, Omnis qui audit meam vocem, ex veritate est; ideo dictus ex veritate putaretur, quia obtemperat veritati: non autem hoc ait; sed ait, Omnis qui est ex veritate, audit meam vocem. Ac per hoc non ideo est ex veritate, quia ejus audit vocem; sed ideo audit, quia ex veritate est, id est, quia hoc illi donum ex veritate collatum est. Quod quid est aliud, quam donante Christo credit in Christum? 5.", + "candidate_score": 0.630213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1534", + "psc_text": "Constat, expressum ac definitum est, diem commemorasse Dominum hoc loco seipsum, id est lumen mundi: Quamdiu, inquit, sum in hoc mundo, lux sum mundi. Ergo ipse operatur. Quamdiu est autem in hoc mundo? Putamus eum, fratres, fuisse hic tunc, et modo non hic esse? Si ergo hoc putamus, jam ergo post ascensum Domini facta est nox ista metuenda, ubi nemo possit operari: si post ascensum Domini facta est nox ista, unde Apostoli tanta operati sunt? Numquid ista nox erat, quando Spiritus sanctus veniens, et omnes qui in uno loco erant adimplens, dedit eis loqui omnium gentium linguis (Act. II, 1-6)? Numquid nox erat quando claudus ille ad verbum Petri salvus effectus est, imo ad verbum Domini habitantis in Petro (Id. III, 6-8)? Numquid nox erat quando transeuntibus discipulis aegri cum lectulis ponebantur, ut vel umbra transeuntium tangerentur (Id. V, 15)? Dominus autem cum hic esset, neminem transiens umbra sua salvum", + "candidate_score": 0.63008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_8_10", + "bdc_text": "neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent . Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2231", + "psc_text": "Itane ut placeas Deo, percutis placentem Deo; et templum Dei vivum te feriente prosternitur, ne Dei templum lapideum deseratur? O exsecrabilis caecitas! Sed ex parte in Israel facta est, ut plenitudo Gentium intraret: ex parte, inquam, facta est, non ex toto. Non enim omnes, sed aliqui ex ramis fracti sunt, ut insereretur oleaster (Id. XI, 25, 17). Nam Spiritu sancto implente discipulos Christi, cum linguis omnium gentium loquerentur, cum per eos divina miracula frequentarentur, et divina eloquia spargerentur, etiam occisus ita dilectus est Christus, ut ejus discipuli expulsi a congregationibus Judaeorum, ex ipsis quoque Judaeis ingentem multitudinem congregarent, et nullam solitudinem formidarent (Act. II-IV). Hinc ergo accensi caeteri reprobi et caeci, zelum Dei habentes, sed non secundum scientiam, et obsequium se praestare Deo credentes, occidebant eos. Sed pro illis occisus colligebat eos; qui de his futuris, antequam occideretur, instruxerat eos, ne ignaros atque imparatos animos mala inopinata et improvisa, quamvis", + "candidate_score": 0.62818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1542", + "psc_text": "sabbatum: Omne opus servile non facietis (Levit. XXIII, 8) . Haec sunt verba Dei sabbatum commendantis: Omne opus servile non facietis. Jam superiores lectiones interrogate, quid sit opus servile (Tract. 20, n. 2); et Dominum audite, Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) . Sed isti nec videntes, ut dixi, nec inuncti, sabbatum carnaliter observabant, spiritualiter violabant. Alii dicebant: Quomodo potest homo peccator haec signa facere? Ecce sunt inuncti. Et schisma erat in eis. Dies ille diviserat inter lucem et tenebras. Dicunt ergo caeco iterum: Tu quid dicis de eo qui aperuit oculos tuos? Quid de illo sentis? quid existimas? quid judicas? Quaerebant quemadmodum homini calumniarentur, ut de synagoga pelleretur, sed a Christo inveniretur. Sed ille constanter quod sentiebat expressit. Ait enim: Quia propheta est. Adhuc quidem inunctus in corde, nondum Dei Filium confitetur, nec mentitur tamen. Ipse enim Dominus de seipso ait: Non est propheta sine", + "candidate_score": 0.622644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_805", + "psc_text": "ego operor (Id. V, 8, 17) . Illi enim carnaliter accipientes sabbati observationem, putabant Deum post laborem fabricati mundi usque ad hunc diem quasi dormire; et propterea sanctificasse illum diem, ex quo coepit velut a laboribus requiescere. Est autem sacramentum sabbati antiquis patribus nostris praeceptum (Exod. XX, 8-11), quod nos Christiani spiritualiter observamus, ut ab omni servili opere, id est ab omni peccato (quia Dominus dicit, Omnis qui facit peccatum, servus est peccati (Joan. VIII, 34) , abstineamus nos, et habeamus quietem in corde nostro, id est tranquillitatem spiritualem. Et quamvis in hoc saeculo id conemur, ad eam tamen requiem perfectam non perveniemus, nisi cum de hac vita exierimus. Sed ideo dictum est Deum requievisse, quia jam creaturam nullam condebat postquam perfecta sunt omnia. Quietem vero propterea appellavit Scriptura, ut nos admoneret post bona opera requieturos. Sic enim scriptum habemus in Genesi, Et fecit Deus omnia bona valde, et requievit", + "candidate_score": 0.616249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_947", + "psc_text": "Patre per Filium. Quis hoc videt? 8. Ecce iterum ad carnales sensus, ecce rursus humiliamus nos, et descendimus ad vos, si tamen aliquid aliquando ascenderamus a vobis. Vis demonstrare aliquid filio tuo, ut faciat quod facis: facturus es tu, et sic demonstraturus. Quod igitur facturus es ut demonstres filio, non utique facis per filium: sed tu solus facis quod ipse factum videat, et aliud tale similiter faciat. Non est hoc ibi: quid pergis ad similitudinem tuam, et deles in te similitudinem Dei? Ibi omnino non est hoc. Inveni aliquid, quomodo demonstres filio tuo quod facis, antequam facis; ut cum demonstraveris, per filium facias hoc quod facis. Jam forte quasi occurrit tibi: Ecce, inquis, cogito facere domum, et volo ut per filium meum fabricetur: antequam eam ipse fabricem, ostendo filio meo quod facere volo; et facit ipse, atque ego per ipsum, cui ostendi voluntatem meam. Recessisti quidem a pristina similitudine, sed", + "candidate_score": 0.596133, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio", + "max_score": 0.689689, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41", + "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.", + "candidate_score": 0.689689, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_19", + "psc_text": "bono, nemo inventus est dignus: sed quicumque electus est a Deo, factus est dignus; sicut dicit Apostolus, Gratias agentes Patri, qui dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine, qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis suae (Coloss. I, 12, 13) . Et idem ad Timotheum: Collabora, inquit, Evangelio secundum virtutem Dei, qui nos liberavit et vocavit vocatione sancta; non secundum opera nostra, sed secundum suum propositum, et gratiam, quae data est nobis in Christo Jesu ante tempora saecularia (II Tim. I, 8, 9) . Et ad Titum: Eramus, inquit, et nos aliquando insipientes et increduli, errantes, et servientes desideriis et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem: cum autem benignitas et humanitas apparuit Salvatoris nostri, non ex operibus justitiae quae fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit (Tit. III, 3-5) . Gratia igitur Dei quoscumque justificat, non ex bonis", + "candidate_score": 0.636703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_9", + "bdc_text": "Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_19", + "psc_text": "bono, nemo inventus est dignus: sed quicumque electus est a Deo, factus est dignus; sicut dicit Apostolus, Gratias agentes Patri, qui dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine, qui eripuit nos de potestate tenebrarum, et transtulit in regnum Filii dilectionis suae (Coloss. I, 12, 13) . Et idem ad Timotheum: Collabora, inquit, Evangelio secundum virtutem Dei, qui nos liberavit et vocavit vocatione sancta; non secundum opera nostra, sed secundum suum propositum, et gratiam, quae data est nobis in Christo Jesu ante tempora saecularia (II Tim. I, 8, 9) . Et ad Titum: Eramus, inquit, et nos aliquando insipientes et increduli, errantes, et servientes desideriis et voluptatibus variis, in malitia et invidia agentes, odibiles, odientes invicem: cum autem benignitas et humanitas apparuit Salvatoris nostri, non ex operibus justitiae quae fecimus, sed secundum suam misericordiam salvos nos fecit (Tit. III, 3-5) . Gratia igitur Dei quoscumque justificat, non ex bonis", + "candidate_score": 0.620965, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum", + "max_score": 0.685887, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.685887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_11", + "psc_text": "pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cresconium, Felicem, et alium Felicem, Dei servos, qui ex vestra congregatione ad nos venerunt, nobiscum egisse Pascha noverit Charitas vestra. Quos ideo tenuimus aliquanto diutius, ut instructiores ad vos redirent adversus novos haereticos Pelagianos, in quorum errorem cadit, qui putat secundum aliqua merita humana dari gratiam Dei, quae sola hominem liberat per Dominum nostrum Jesum Christum. Sed rursum qui putat, quando ad judicium Dominus venerit, non judicari hominem secundum opera sua, qui jam per aetatem uti potuit libero voluntatis arbitrio, nihilominus in errore est. Soli enim parvuli, qui nondum habent opera propria, vel bona vel mala, secundum", + "candidate_score": 0.654984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistolae-ad-Valentinum_window_10", + "psc_text": "sapiamus, obedientia nostra requiritur, quae nulla potest esse sine libero arbitrio. Sed si posset hoc ipsum sine adjutorio Dei gratiae fieri per liberum arbitrium, ut intelligeremus atque saperemus; non diceretur Deo, Da mihi intellectum, et discam mandata tua (Psal. CXVIII, 125) ; neque in Evangelio scriptum esset, Tunc aperuit illis sensum, ut intelligerent Scripturas (Luc. XXIV, 45) ; nec Jacobus apostolus diceret, Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat, et dabitur ei (Jacobi I, 5) . Potens est autem Dominus qui et vobis donet et nobis, ut de vestra pace et pia consensione nuntiis celerrimis gaudeamus. Saluto vos, non solum meo nomine, sed etiam fratrum qui mecum sunt, et rogo ut pro nobis concorditer atque instanter oretis. Sit vobiscum Dominus. EPISTOLA POSTERIOR, INTER AUGUSTINIANAS CCXV. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in", + "candidate_score": 0.648298, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.685297, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2981", + "psc_text": "tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt; et, quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem et mei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande et beatissime Papa. 1066 EPISTOLA CXLII. AD AUGUSTINUM. Significat damnatas haereses clam et oblique adhuc moliri, et non neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant.", + "candidate_score": 0.685297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2980", + "psc_text": "eos qui surrexerint, et splendeat in animabus eordibusque sanctorum: et opera manuum eorum ipse dirigat, faciatque esse perpetua: ipseque confirmet quidquid in sanctis videtur boni. Sicut enim humilitas deprecantis meretur praemia: ita superbia comtemnentis [al confidentis ] Dei auxilio deseretur. EPISTOLA CXLI. AD AUGUSTINUM. Gratulatur ejus industriae, per quam haereticorum factionibus obstiterit, eaque in re suum quoque studium testificatur. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Omni quidem tempore beatitudinem tuam, eo quo decet honore, veneratus sum; et habitantem in te dilexi dominum Salvatorem: sed [al. et ] nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus, et plene complemus, ut absque tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque", + "candidate_score": 0.676866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.674505, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1735", + "psc_text": "opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater communis suppliciter te salutat. 634 EPISTOLA CIII. AD AUGUSTINUM. Commendat Augustino Praesidium, et salvere jubet Alypium. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem 1. Anno praeterito per fratrem nostrum Asterium Hypodiaconum dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium: quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum.", + "candidate_score": 0.674118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2980", + "psc_text": "eos qui surrexerint, et splendeat in animabus eordibusque sanctorum: et opera manuum eorum ipse dirigat, faciatque esse perpetua: ipseque confirmet quidquid in sanctis videtur boni. Sicut enim humilitas deprecantis meretur praemia: ita superbia comtemnentis [al confidentis ] Dei auxilio deseretur. EPISTOLA CXLI. AD AUGUSTINUM. Gratulatur ejus industriae, per quam haereticorum factionibus obstiterit, eaque in re suum quoque studium testificatur. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Omni quidem tempore beatitudinem tuam, eo quo decet honore, veneratus sum; et habitantem in te dilexi dominum Salvatorem: sed [al. et ] nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus, et plene complemus, ut absque tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque", + "candidate_score": 0.670159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1735", + "psc_text": "opportunum fuerit, primo missurus tempore: in quo illud cavi, ne in quoquam existimationem laederem Christianam; sed tantum ut delirantis imperitique mendacium ac vecordiam confutarem. Memento mei, sancte et venerabilis Papa. Vide quantum te diligam, ut ne provocatus quidem voluerim respondere: nec credam tuum esse, quod in altero forte reprehenderem. Frater communis suppliciter te salutat. 634 EPISTOLA CIII. AD AUGUSTINUM. Commendat Augustino Praesidium, et salvere jubet Alypium. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem 1. Anno praeterito per fratrem nostrum Asterium Hypodiaconum dignationi tuae epistolam miseram, promptum reddens salutationis officium: quam tibi arbitror redditam. Nunc quoque per sanctum fratrem meum Praesidium Diaconum, obsecro primum ut memineris mei. Deinde ut bajulum litterarum habeas commendatum, et mihi scias germanissimum, et in quibuscumque necessitas postulaverit, foveas atque sustentes; non quo aliqua re, Christo tribuente, indigeat; sed quo bonorum amicitias avidissime expetat, et se in his conjungendis maximum putet beneficium consecutum.", + "candidate_score": 0.669865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2921", + "psc_text": "Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non quo quidquam in illis reprehendendum putem; 1043 sed quia juxta Apostolum, unusquisque in suo sensu abundet: alius quidem sic, alius autem sic (Rom. 14. 5) . Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus, a te positum atque dissertum est. Sed quaeso reverentiam tuam, parumper patiaris me tuum laudare ingenium. Nos enim inter nos erudiditionis causa disserimus. Caeterum aemuli et maxime haeretici, si diversas inter nos sententias viderint, de animi calumniabuntur rancore descendere. Mihi autem decretum est te amare, te suspicere,", + "candidate_score": 0.663996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", + "candidate_score": 0.658835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2758", + "psc_text": "Sed tibi aliud propositum est: Christum vestire in pauperibus, visitare in languentibus, pascere in esurientibus, suscipere in his qui tecto indigent, et maxime in domesticis fidei, virginum alere monasteria, servorum Dei, et pauperum spiritu habere curam, qui diebus et noctibus serviunt Domino tuo: qui in terra positi, imitantur angelorum conversationem, et nihil aliud loquuntur, nisi quod ad laudes Dei pertinet: habentesque victum et vestitum, his gaudent divitiis, qui plus habere nolunt: si tamen servant propositum. Alioqui si amplius desiderant, his quoque quae necessaria sunt, probantur indigni. Haec ad virginem divitem, et virginem nobilem sum locutus. 15. Nunc tantum ad virginem loquar, id est non ea quae extra te, sed in te sunt, tantum considerans. Praeter psalmorum et orationis ordinem, quod tibi Hora Tertia, Sexta, Nona, ad Vesperum, Media nocte, et Mane semper est exercendum, statue quot horis sanctam Scripturam ediscere debeas; quanto tempore legere, non ad laborem, sed ad delectationem", + "candidate_score": 0.658385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2466", + "psc_text": "Christum in sua majestate venturum. Quod Apostolus audiens, rogat eos, et adjurat per adventum Domini nostri Jesu Christi, ut non cito moveantur; neque per spiritum, neque per sermonem, neque per Epistolam, tanquam ab eo scriptam, quasi instet dies Domini. Duos autem esse adventus Domini Salvatoris, et omnia Prophetarum docent volumina, et Evangeliorum fides: quod primum in humilitate venerit, et postea sit venturus in gloria, ipso Domino protestante, quae ante consummationem mundi ventura sint, et quomodo venturus Antichristus, quando loquitur ad Apostolos, Cum videritis abominationem desolationis, quae dicta est a Daniele Propheta, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat, tunc qui in Judaea sunt, fugiant ad montes, et qui in tecto, non descendant tollere aliquid de domo sua (Matth. 24. 15. et seqq. an. D 9) . Et iterum: Tunc si quis vobis 887 dixerit, ecce hic Christus aut illic, nolite credere. Surgent enim Pseudochristi, et Pseudoprophetae, et dubunt signa magna,", + "candidate_score": 0.657862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_27", + "psc_text": "rogare. Scis ipse (tibi enim patent pectora singulorum, qui cordis arcana rimaris, qui tantae bestiae alvo inclusum Prophetam in profundo vides) ut ego, et ille pariter a tenera infantia ad florentem usque adoleverimus aetatem, ut iidem nos nutricum sinus, iidem amplexus foverint bajulorum: et cum post Romana studia ad Rheni semibarbaras ripas, eodem cibo, pari frueremur hospitio, ut ego primus coeperim velle te colere. Momento quaeso hunc bellatorem tuum mecum quondam fuisse tyronem. Habeo promissum majestatis tuae, Qui docuerit, et non fecerit, minimus vocabitur in regno coelorum (Matth. 5) . Fruatur ille virtutis corona, et ob quotidiana martyria stolatus agnum sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur.", + "candidate_score": 0.656849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_972", + "psc_text": "Ecclesiasten Commentarios: et liquido pervidebis, me ab adolescentia nunquam alicujus auctoritate deterritum, acquievisse haereticae pravitati. 3. Non parum est scire quod nescias: prudentis hominis est nosse mensuram suam, nec zelo diaboli concitatum, imperitiae suae cunctum orbem testem facere. Scilicet et gloriari cupis, et in patria tua jactitas, me non potuisse respondere eloquentiae tuae, et acumen in te Chrysippi formidasse. Christiana verecundia teneor, et cellulae meae latebras nolo mordaci sermone reserare. Alioqui proferrem πᾶσαν τὴν ἀριστείαν σοῦ καὶ τροπαιοφορίαν. Sed haec aliis: aut loquenda, aut ridenda dimitto. Ego [al. Ergo ] quasi Christianus cum Christiano loquens, obsecro te, frater, ne plus velis sapere, quam sapis: ne vel innocentiam, vel simplicitatem tuam, vel certe ea quae taceo, et te non intelligente, caeteri intelligunt, stylo proferas, et ineptiarum tuarum cunctis cachinnum praebeas. Aliud a parva aetate didicisti: aliis assuetus es disciplinis. Non est ejusdem hominis, et aureos nummos, et Scripturas probare, et degustare", + "candidate_score": 0.656097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.655551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.655489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.654889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13_15", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.653592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2981", + "psc_text": "tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt; et, quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem et mei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande et beatissime Papa. 1066 EPISTOLA CXLII. AD AUGUSTINUM. Significat damnatas haereses clam et oblique adhuc moliri, et non neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant.", + "candidate_score": 0.652753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.652483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.652033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", + "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", + "candidate_score": 0.65132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13_15", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1139", + "psc_text": "fieret, si nominatis eis quos haeresiarchas [al. haeresiotas ] esse nosti (quando ne ipsos quidem praetermittere volueris, subjungeres etiam in quibus cavendi essent: quanquam nonnullos etiam praetermiseris, quod scire cuperem, quo consilio factum sit. Aut si illud volumen forte onerare noluisti, ut commemoratis haereticis, non adderes, in quibus eos Catholica damnarit auctoritas, quaeso ne grave sit litterario labori tuo, quo non mediocriter per Domini Dei nostri gratiam in latina lingua sanctorum studia et accendisti et adjuvisti, id quod tibi per humilitatem meam fraterna caritas indicit, ut si occupationes tuae sinunt, omnium haereticorum perversa dogmata, qui rectitudinem fidei christianae usque ad hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc", + "candidate_score": 0.65123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Quam dulcia gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . CAPUT PRIMUM.--Cur Joannes discipulos suos mittit ad Dominum, ut interrogent eum: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus (Matth. 11. 3, et Luc. 7. 20) ? Cum prius ipse de eodem dixerit: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. 1. 29) . De hac Quaestione in Commentariis Matthaei plenius diximus. Unde apparet quae haec interrogas, ipsa te volumina non habere. Tamen stringendum est breviter, ne omnino tacuisse videamur. Joannes mittebat discipulos suos in vinculis constitutus, ut sibi quaerens, illis disceret; et capite truncandus, illum doceret esse sectandum, quem interrogatione 852 sua magistrum omnium fatebatur. Neque enim poterat ignorare, quem ignorantibus ante monstraverat, et de quo dixerat: Qui habet sponsam, sponsus est (Ibid. 3. 29) ; Et, Cujus non sum dignus calceamenta portare (Matth. 3. 11) ; Et, Illum oportet crescere, me autem minui", + "candidate_score": 0.65033, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.650274, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2362", + "psc_text": "utrum ipse an alius sit, qui vel venerit, vel venturus sit? Et quia omnis praedicatio falsa sectatur lucra, et gloriam quaerit humanam, ut per gloriam nascantur compendia: asserit cum camelorum vestitum pilis, nulli posse adulationi succumbere; et qui locustis vescitur ac melle silvestri (Matth. 3. 4), nec opes neque alias terrenas delicias quaerere, rigidamque et austeram vitam, aulas vitare palatii, quas quaerunt qui purpura et bysso et serico et moltibus vestiuntur. Dicitque eum non solum Prophetam, qui soleat ventura praedicere; sed plus esse quam Prophetam: quia quem illi venturum esse dixerant, hic venisse monstravit, dicens: Ecce Agnus Dei, qui tollit peccata mundi (Joan. 1. 29) : praesertim cum ad fastigium Prophetale Baptistae accesserit privilegium; ut qui dixerat: Ego a te debeo baptizari (Matth. 3. 14) , ipse eum baptizaverit: non praesumptione majoris, sed obedientia discipuli, ac timore servi. Cumque inter natos mulierum, nullum asserat Joanne surrexisse majorem (Matth. 11. 11),", + "candidate_score": 0.650108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1738", + "psc_text": "occasio, quam ut per Dei servum, ac ministrum fidelissimum, mihique carissimum, mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo, et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi; nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursum mittere volui, credens eas non pervenisse. Quae et si pervenerunt, ac fortasse tuae potius ad me minime pervenire potuerunt, ea ipsa scripta, quae jam misisti, iterum mitte, si forte reservata sunt. Sin minus, rursus dicta quod legam, dum tamen his respondere ne [al. non] graveris, quod jam diu est ut", + "candidate_score": 0.649336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13_15", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2991", + "psc_text": "negasse responsionem, sed excusasse de tempore, quod in alia magis urgentia curam cogeretur impendere. Vides etiam quam benevolum animum erga me gerat, quidve commoneat, ne scilicet quod inter nos, salva utique caritate ac sinceritate amicitiae, eruditionis causa facimus, calumnientur aemuli, et maxime haeretici de animi rancore descendere. Proinde si utrumque opus nostrum, et ubi ego inquisivi, et ubi ipse ad inquisita responderit, homines legerint, quia etiam oportet, ut si eadem quaestio secundum ejus sententiam sufficienter fuerit explicata, me instructum esse gratias agam, non parvus erit fructus, cum hoc exierit in notitiam plurimorum, ut minores nostri non solum sciant, quid de hac re sentire debeant, quae inter nos diligenti disceptatione discussa est, verum etiam discant exemplo nostro, Deo miserante, atque propitio, quemadmodum inter carissimos fratres, ita non desit alterna inquisitionis gratia disputatio, ut tamen maneat inviolata dilectio. » 3. « Si autem scriptum meum, ubi res obscurissima tantummodo legitur inquisita, sine", + "candidate_score": 0.649153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2982", + "psc_text": "neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant. Fratres tuos, dominum meum Alypium, et dominum meum Evodium, ut meo nomine salutes, precor coronam tuam. Capta Jerusalem tenetur a Nabuchodonosor, nec Jeremiae vult audire consilia: quin potius Aegyptum desiderat, ut moriatur in Taphnes, et ibi servitute pereat sempiterna. EPISTOLA CXLIII. AD ALYPIUM ET AUGUSTINUM. Alypio et Augustino gratulatur, quorum opera Celestiana haeresis sit exstincta: simulque excusat quod nondum scripserit adversus libros Anniani Diaconi Pelagiani. Dominis vere sanctis atque omni affectione ac jure venerandis ALYPIO et AUGUSTINO Episcopis, HIERONYMUS in Christo salutem. Sanctus Innocentius Presbyter, qui hujus sermonis est portitor, anno praeterito, quasi nequaquam in Africam reversurus, mea ad dignationem", + "candidate_score": 0.649091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2981", + "psc_text": "tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt; et, quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem et mei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande et beatissime Papa. 1066 EPISTOLA CXLII. AD AUGUSTINUM. Significat damnatas haereses clam et oblique adhuc moliri, et non neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant.", + "candidate_score": 0.648921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.648677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2960", + "psc_text": "Et: Ab occultis meis munda me Domine: et ab alienis parce servo tuo (Psal. 18. 13) . Aliena enim nobis sunt vitia, quae saepe voluntate, interdum ignorantia et errore committimus: et tamen cum non sit voluntas in crimine, error in culpa est. Miror autem cur Septuaginta voluerint pro adolescentia, negligentiis, et erroribus, sive ignorationibus, saeculum dicere: nisi forte, quod in saeculo et in vitae hujus tempore vitia committantur. Quodque intulit: in illuminatione, sive in luce vultus tui, hunc habet sensum. Nihil te nostrorum latuit peccatorum: secreta quoque nostra tuus oculus inspexit: juxta illud quod scriptum est: Tenebrae non abscondentur [al. obscurabuntur] a te (Psal. 138. 12) . Et, Scrutans corda et renes Deus (Psal. 7. 10) . Et iterum: Sicut tenebrae ejus, ita et lumen ejus (Psal. 138. 12) . Homo enim videt in facie, Deus autem in corde. 12. Omnes enim dies nostri transierunt, et in furore tuo consumpsimus", + "candidate_score": 0.647252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2980", + "psc_text": "eos qui surrexerint, et splendeat in animabus eordibusque sanctorum: et opera manuum eorum ipse dirigat, faciatque esse perpetua: ipseque confirmet quidquid in sanctis videtur boni. Sicut enim humilitas deprecantis meretur praemia: ita superbia comtemnentis [al confidentis ] Dei auxilio deseretur. EPISTOLA CXLI. AD AUGUSTINUM. Gratulatur ejus industriae, per quam haereticorum factionibus obstiterit, eaque in re suum quoque studium testificatur. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Omni quidem tempore beatitudinem tuam, eo quo decet honore, veneratus sum; et habitantem in te dilexi dominum Salvatorem: sed [al. et ] nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus, et plene complemus, ut absque tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque", + "candidate_score": 0.646519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.645992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1953", + "psc_text": "Testor Jesum, cui illa servivit, et ego servire cupio, me utramque in partem nihil fingere, sed quasi Christianum de 715 Christiana, quae sunt vera, proferre, id est, historiam scribere, non panegyricum, et illius vitia, aliorum esse virtutes. Vitia loquor, secundum animum meum, et omnium sororum ac fratrum desiderium, qui illam diligimus, et absentem quaerimus. 21. Caeterum illa implevit cursum suum, fidemque servavit, et nunc fruitur corona justitiae (2. Tim. 4. 7): sequiturque Agnum quocumque vadit (Apoc. 14). Saturatur, quia esurivit, et laeta decantat: Sicut audivimus, ita et vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri (Psal. 47. 9) . O beata rerum commutatio: flevit, ut semper rideret. Despexit lacus contritos, ut fontem Dominum reperiret. Vestita cilicio est, ut nunc albis vestimentis uteretur, et diceret: Scidisti saccum meum, et induisti me laetitia (Psal. 29. 12) . Cinerem sicut panem manducabat, et potionem suam cum fletu miscebat (Psal. 101. 10), dicens:", + "candidate_score": 0.645979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2001", + "psc_text": "verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam sanctitatem scripsisse meminerim; et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim; faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola, me curante. Homo enim, qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulit nec ad me retulit [al. pertulerit et retulerit ]. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras pervenire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae", + "candidate_score": 0.645397, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2077", + "psc_text": "onus ultra vires meas. Quod an consecutus sim, tuo judicio derelinquo. Certe si imbecillitatem reprehenderis, voluntati veniam commodabis. EPISTOLA CXV. AD AUGUSTINUM. Resalutat Augustinum, excusans quod liberius responderit, et rursum de cucurbita meminit, rogatque ut omissis contentiosis quaestionibus deinceps secum invicem amice conferant, et placide versentur in campo sacrarum Scripturarum. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem, nesciente te, ex Africa profectum se esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps", + "candidate_score": 0.644495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2002", + "psc_text": "rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae divinarum Scripturarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius, quam quae populi audiunt instruendi, propter Ecclesiasticas occupationes omnino non possum. 6. « Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor multum dolui, inter tam caras familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum exstitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem, contabui dolore, et obrigui timore; quid de me illa facerent, quae in te ille scripsit, si in manus meas forte venissent? Vae mundo ab scandalis (Matth. 18. 7) . Ecce fit, ecce prorsus impletur quod", + "candidate_score": 0.643695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.643642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.639081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.638903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2981", + "psc_text": "tui nominis mentione, ne unam quidem horam praeterire patiamur, qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti. Maluisti, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute, in orbe [al. urbe ] celebraris. Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt; et, quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem et mei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande et beatissime Papa. 1066 EPISTOLA CXLII. AD AUGUSTINUM. Significat damnatas haereses clam et oblique adhuc moliri, et non neminem potentem esse, qui dissimulanter eis faveat. Domino sancto ac beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS. Multi utroque claudicant pede; et ne fractis quidem cervicibus inclinantur, habentes affectum erroris pristini, cum praedicandi eamdem non habeant libertatem. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, praecipue sanctae ac venerabiles filiae tuae, suppliciter te salutant.", + "candidate_score": 0.637393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2077", + "psc_text": "onus ultra vires meas. Quod an consecutus sim, tuo judicio derelinquo. Certe si imbecillitatem reprehenderis, voluntati veniam commodabis. EPISTOLA CXV. AD AUGUSTINUM. Resalutat Augustinum, excusans quod liberius responderit, et rursum de cucurbita meminit, rogatque ut omissis contentiosis quaestionibus deinceps secum invicem amice conferant, et placide versentur in campo sacrarum Scripturarum. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO, HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem, nesciente te, ex Africa profectum se esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur, simulque obsecro, ut ignoscas pudori meo, quod diu ut rescriberem, praecipienti negare non potui. Nec ego tibi, sed causa causae respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps", + "candidate_score": 0.634459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.634044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.633496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6_8", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2085", + "psc_text": "doctrinaque praepolleant, non ideo verum putem, quia ipsi ita senserunt; sed quia mihi vel per illos auctores Canonicos, vel probabili ratione, quod a vero non abhorreat, persuadere potuerunt. Nec te, mi frater, sentire aliquid aliter existimo: prorsus, inquam, non te arbitror, sic legi tuos libros velle, tanquam Prophetarum et [al. vel ] Apostolorum: de quorum scriptis quod omni errore careant dubitare nefarium est. Absit hoc a pia humilitate, et veraci de temetipso cogitatione, qua nisi esses praeditus, non utique diceres, (utinam mereremur complexus tuos, et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus). » 4. « Quod si teipsum consideratione vitae ac morum tuorum, non simulate, nec fallaciter dixisse credo: quanto magis aequum est me credere Apostolum Paulum non aliud sensisse quam scripserit, ubi ait de Petro et Barnaba: Cum viderem quia non recte ingrediuntur [al. ingrediebantur, et ingrediantur] ad veritatem Evangelii, dixi Petro coram omnibus: si tu cum sis Judaeus,", + "candidate_score": 0.632841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2988", + "psc_text": "habeo, sine altero, quod nondum habeo, cuiquam debere me jam mittere, vel edere non videtur, ne ille, qui mihi fortasse, ut desidero responsurus est, interrogationem meam disputatione operosissima elaboratam, sine sua responsione, quae adhuc desperanda non est, per manus hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius, quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper, quod mihi alio anno per latorem per quem scripseram remeantem scripserit. Nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli. » Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui; ita ut nostra studia cessarent ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos meo nomini dedicasti, eruditissimis et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui. Non", + "candidate_score": 0.628761, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1536", + "psc_text": "susceptum, et non plenam assumptionem ejus et animae et corporis salutem datam. Nos enim insistentes Patrum vestigiis, et Scripturarum vocibus eruditi, docemus et praedicamus in Ecclesiis, et confitemur, Trinitatem increatam, aeternam, unius esse in tribus subsistentiis, et in una Deitate adorantes. Si quis autem tua Reverentia, vel propter dogmatum pravitatem, vel propter alias causas a communione sejungit, sicuti nobis indicare dignatus 556 es, scias in nostris Ecclesiis non recipiendos, donec tu poenitentiae eorum, si tamen voluerint damnare perversa, veniam dederis. Saluta omnes qui tecum sunt sacerdotales grado. EPISTOLA XCIV DIONYSII AD THEOPHILUM. A S. HIERONYMO, UT VIDETUR, LATINE REDDITA. Theophilum continuo laudat, quod ejus opera damnata sit haeresis Origeniana, quam ut persequi ad finem usque non desinat, vehementer hortatur. Domino Beatissimo THEOPHILO DIONYSIUS Liddensis Episcopus. « Bonus Deus noster, qui in conciliis sanctorum glorificatur (Ps. 88. 2), et amicos sibi, ac Prophetas singulis temporibus praeparat, si ordinem nostrae generationis aspicias,", + "candidate_score": 0.62832, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_2_4", + "bdc_text": "Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1480", + "psc_text": "haereticus est. Denique et vos satis simpliciter, et ingenue, et non malitiose, parvi scilicet pendentes praecepta rhetorica, et praestigias oratorum, dum libros ejus περὶ Ἀρχῶν haereticos confitemini, et in alios crimen transferre vultis, injecistis legentibus scrupulum, ut totam auctoris vitam discuterent, et ex caeteris libris ejus conjecturam praesentis facerent quaestionis. Ego callidus, qui emendavi, silens quod volui, et dissimulans crimina, non feci invidiam criminoso. Aiunt et medici, grandes morbos non esse curandos, sed dimittendos naturae, ne medela langorem exasperet. Centum quinquaginta anni prope sunt, ex quo Origenes mortuus est Tyri. Quis Latinorum ausus est unquam transferre libros ejus de resurrectione, περὶ Ἀρχῶν, στρωματέας et τόμους? quis per infame opus se ipsum voluit infamari? Nec disertiores sumus Hilario, nec fideliores Victorino, qui ejus tractatus non ut interpretes, sed ut auctores proprii operis transtulerunt. Nuper Sanctus Ambrosius sic Hexaemeron illius compilavit, ut magis Hippolyti sententias Basiliique sequeretur. Ego ipse, cujus aemulatores esse", + "candidate_score": 0.628127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.628037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_22", + "bdc_text": "Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1908", + "psc_text": "credimus, ille venturum esse cernebat. Ecce audivimus illum in Ephrata, invenimus eum in campis sylvae (Ibid. 6) . ZO quippe sermo Hebraicus, ut te docente didici, non Mariam matrem Domini, hoc est, αὐτὴν, sed ipsum, id est, αὐτὸν significat. Unde loquitur confidenter: Introibimus in tabernaculum ejus; adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus. Et ego misera atque peccatrix, digna sum judicata deosculari praesepe, in quo Dominus parvulus vagiit? orare in spelunca, in qua virgo puerpera Dominum fudit infantem? Haec requies mea, quia Domini mei patria est. Hic habitabo, quoniam Salvator elegit eam. Paravi lucernam Christo meo (Ps. 137. 37) . Anima mea illi vivet, et semen meum serviet ipsi (Ps. 21. 31) . Haud procul inde descendit ad turrim Ader, id est, gregis (Gen. 35. 21) : juxta quam Jacob pavit greges suos, et pastores nocte vigilantes audire moruerunt: Gloria in excelsis Deo, et super terram vax hominibus bonae voluntatis", + "candidate_score": 0.627669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_972", + "psc_text": "Ecclesiasten Commentarios: et liquido pervidebis, me ab adolescentia nunquam alicujus auctoritate deterritum, acquievisse haereticae pravitati. 3. Non parum est scire quod nescias: prudentis hominis est nosse mensuram suam, nec zelo diaboli concitatum, imperitiae suae cunctum orbem testem facere. Scilicet et gloriari cupis, et in patria tua jactitas, me non potuisse respondere eloquentiae tuae, et acumen in te Chrysippi formidasse. Christiana verecundia teneor, et cellulae meae latebras nolo mordaci sermone reserare. Alioqui proferrem πᾶσαν τὴν ἀριστείαν σοῦ καὶ τροπαιοφορίαν. Sed haec aliis: aut loquenda, aut ridenda dimitto. Ego [al. Ergo ] quasi Christianus cum Christiano loquens, obsecro te, frater, ne plus velis sapere, quam sapis: ne vel innocentiam, vel simplicitatem tuam, vel certe ea quae taceo, et te non intelligente, caeteri intelligunt, stylo proferas, et ineptiarum tuarum cunctis cachinnum praebeas. Aliud a parva aetate didicisti: aliis assuetus es disciplinis. Non est ejusdem hominis, et aureos nummos, et Scripturas probare, et degustare", + "candidate_score": 0.626545, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_254", + "psc_text": "me carcere ipse damnaveram, scorpionum tantum socius et ferarum, saepe choris intereram puellarum. Pallebant ora jejuniis, et mens desideriis aestuabat in frigido corpore, et ante hominem sua jam in carne praemortuum, sola libidinum incendia balliebant. Itaque omni auxilio destitutus, ad Jesu jacebam pedes, rigabam lacrymis, crine tergebam; et repugnantem carnem hebdomadarum inedia subjugabam. Non erubesco infelicitatis meae miseriam confiteri, quin potius plango me non esse, quod fuerim. Memini me clamantem, diem crebro junxisse cum nocte, nec prius a pectoris cessasse verberibus, quam rediret, Domino increpante, tranquillitas. Ipsam quoque cellulam meam, quasi cogitationum mearum consciam pertimescebam. Et mihimet iratus et rigidus, solus deserta penetrabam. Sicubi concava vallium, aspera montium, rupium praerupta cernebam, ibi meae orationis locus, ibi illud miserrimae carnis ergastulum; et, ut ipse mihi testis est Dominus, post multas lacrymas, post coelo inhaerentes oculos, nonnunquam videbar mihi interesse agminibus Angelorum, et laetus gaudensque cantabam: Post te in odorem unguentorum tuorum", + "candidate_score": 0.622482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_314", + "psc_text": "secteris, quae nunc strictis dentibus, nunc labiis dissolutis, balbutientem linguam in dimidiata verba moderantur, rusticum putantes omne quod nascitur. Adeo illis adulterium etiam linguae placet: « Quae enim communicatio luci ad tenebras? Qui consensus Christo cum Belial » (2. Cor. 6. 14)? Quid facit cum Psalterio Horatius? cum Evangeliis Maro? cum Apostolo Cicero? Nonne scandalizatur frater, si te viderit in idolio recumbentem? Et licet omnia munda mundis, et nihil rejiciendum, quod cum gratiarum actione percipitur: tamen simul bibere non debemus calicem Christi, et calicem daemoniorum. Referam tibi meae infelicitatis historiam. 30. Cum ante annos plurimos domo, parentibus sorore, cognatis, et quod his difficilius est, consuetudine lautioris cibi, propter coelorum me regna 115 castrassem, et Jerosolymam militaturus pergerem, Bibliotheca, quam mihi Romae summo studio ac labore confeceram, carere omnino non poteram. Itaque miser ego lecturus Tullium, jejunabam. Post noctium crebras vigilias, post lacrymas, quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus", + "candidate_score": 0.621177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_315", + "psc_text": "quod his difficilius est, consuetudine lautioris cibi, propter coelorum me regna 115 castrassem, et Jerosolymam militaturus pergerem, Bibliotheca, quam mihi Romae summo studio ac labore confeceram, carere omnino non poteram. Itaque miser ego lecturus Tullium, jejunabam. Post noctium crebras vigilias, post lacrymas, quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus eruebat, Plautus sumebatur in manus [al. manibus ]. Si quando in memetipsum reversus, Prophetas legere coepissem, sermo horrebat incultus; et quia lumen caecis oculis non videbam, non oculorum putabam culpam esse, sed solis. Dum ita me antiquus serpens [al. hostis ] illuderet, in media ferme Quadragesima medullis infusa febris, corpus invasit exhaustum: et sine ulla requie (quod dictu quoque incredibile sit) sic infelicia membra depasta est, ut ossibus vix haererem. Interim parantur exequiae, et vitalis animae calor, toto frigescente jam corpore, in solo tantum tepente pectusculo palpitabat: Cum subito raptus in spiritu, ad tribunal judicis pertrahor; ubi tantum luminis, et", + "candidate_score": 0.616076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1661", + "psc_text": "parte ventorum flabra consurgentia ecclesiasticam navem subvertere potuerunt, et studiorum nostrorum saevo turbine operire remigium. Et cum Salvatore Domino, instar discipulorum illius, navigantes transfretavimus, et portum quietis intrantes, pulcherrimum divinorum voluminum littus amplectimur; varios carpentes flores scientiae, et nivea membra sapientiae pressis figentes osculis, in ejus haeremus amplexibus, et si Dominus concesserit, viventes cum ea, et in illius perseverantes amore, cantabimus: Amator fui pulchritudinis ejus (Sap. 8) . Quotquot enim diligentius Scripturas sanctas legunt, et per picta sermonum coelestium prata discurrunt, hac beatitudine perfruuntur [al. perfruentur ]. Qui autem relinquentes dominicae solemnitatis virorem, ad deserta transcendunt, in morem urbium quae absque muro sunt, hostiles daemonum impetus sustinent. 20. Quapropter imminentia festa celebrantes, intelligamus et nosmetipsos, et universa quae nostra sunt; scientiamque, et rationabilem animam nostram, quasi matrem, omni studio amplexemur, habentes radicem sermonis, atque rationis scientiae notionem, sermonem autem, ut ita dicam, operis vestibulum. Porro opus sermonis et scientiae aedificii", + "candidate_score": 0.614409, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2150", + "psc_text": "sum criminosus, et juxta tritum vulgi sermone proverbium: Jurgantibus, et negantibus cunctis, nec aures me credo habere, nec tactum: ipsique parietes in me maledicto resonarunt, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. 68) : coactus 783 malo tacere didici, rectius esse arbitrans, ponere custodiam ori meo, et ostium munitum labiis meis (Psal. 38) , quam declinare cor meum in verba malitiae: et dum carpo vitia, in vitium detractionis incurrere. Quod cum dixissem: Non est, inquit, detrahere, verum dicere; nec privata correptio generalem facit doctrinam; cum aut rarus, aut nullus sit, qui sub hujus culpae rea tum cadat. Quaeso ergo te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos", + "candidate_score": 0.60708, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_254", + "psc_text": "me carcere ipse damnaveram, scorpionum tantum socius et ferarum, saepe choris intereram puellarum. Pallebant ora jejuniis, et mens desideriis aestuabat in frigido corpore, et ante hominem sua jam in carne praemortuum, sola libidinum incendia balliebant. Itaque omni auxilio destitutus, ad Jesu jacebam pedes, rigabam lacrymis, crine tergebam; et repugnantem carnem hebdomadarum inedia subjugabam. Non erubesco infelicitatis meae miseriam confiteri, quin potius plango me non esse, quod fuerim. Memini me clamantem, diem crebro junxisse cum nocte, nec prius a pectoris cessasse verberibus, quam rediret, Domino increpante, tranquillitas. Ipsam quoque cellulam meam, quasi cogitationum mearum consciam pertimescebam. Et mihimet iratus et rigidus, solus deserta penetrabam. Sicubi concava vallium, aspera montium, rupium praerupta cernebam, ibi meae orationis locus, ibi illud miserrimae carnis ergastulum; et, ut ipse mihi testis est Dominus, post multas lacrymas, post coelo inhaerentes oculos, nonnunquam videbar mihi interesse agminibus Angelorum, et laetus gaudensque cantabam: Post te in odorem unguentorum tuorum", + "candidate_score": 0.595634, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.684496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.684496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_94", + "psc_text": "1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24 faciebat S. Bernardus, cujus cum tanta esset vitae sanctimonia, quantam in eo etiam nunc catholicus orbis miratur, ita nihilominus de se scribebat Epist. 250 ad alterum Bernardum priorem Portarum: « Clamat ad vos monstruosa vita mea, mea aerumnosa conscientia; ego enim quaedam chimaera mei saeculi, nec clericum gero nec laicum; nam monachi jamdudum exui conversationem, non habitum. » Et S. Gregorius papa de se item ad Anastasium episcopum Antiochenum sic scribens Lib. I, epist. 7: « Quod vero me os Domini, quod lucernam dicitis, quod multis prodesse perhibetis, hoc quoque mihi ad iniquitatum mearum cumulum accedit, ut cum vindicari in", + "candidate_score": 0.674184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.667757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.667424, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.667113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3649", + "psc_text": "Et Alcuinus ad fratres Wiremutensis et Girwensis ecclesiae scribens (Epist. 49): « Vos vero qui estis patres et pastores sanctae congregationis, docete diligentissime fraterno amore familiam, quam accepistis regendam, omneque bonitatis exemplum in vobismetipsis ostendite; saepiusque Regula S. Benedicti in conventu fratrum propria exponatur lingua, ut intelligi possit ab omnibus. » Similiter S. Dunstanus (In Concord. cap. 1): « Residentibus legatur Regula, vel si dies festus fuerit, evangelium ipsius diei, de qua lectione a priore, prout Dominus dederit, dicatur. » Et Udalricus de capitulo feriae 5 in Coena Domini (Lib. I, c. 12): « Exposita Regulae sententia, jubente domno abbate, consurgit camerarius, etc. » Denique Joannes Trithemius (Praefat. ad lib. Region. claustr.): « Sicut moris est observationibus Bursfeldensibus, cujus unionis et observantiae secundum regulam S. Benedicti sumus, paragraphum unum de eadem Regula, quae nobis capitulariter ter in anno legi consuevit, fratribus meis 875 singulis diebus compellor declarare: super qua subit", + "candidate_score": 0.661979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1700", + "psc_text": "Sed et juxta Regulam Magistri (Cap. 19), « Cellerarius eleemosynam faciat cum jussu abbatis in praesentia ejus. In absentia vero liceat ei petenti pauperi eleemosynam exhibere, propter praeceptum Domini, quod dicit: Omni petenti te tribue; et item: Da, ne cui non dederis, ipse sit Christus. » Utrorumque autem et hospitum et pauperum omni prorsus admiratione dignam sollicitudinem gerebat B. Raingardis (Petr. Vener. lib. II, ep. 17), « Hos honorifice 408 suscipiens, istis sollicite providens; ut nec illis congrua, nec istis deessent necessaria. Cura tamen propensior circa pauperes erat, quorum egestas in corde mulieris sanctae praeponderabat, ut quos major premebat indigentia, major illis adhiberetur prae aliis diligentia. Ea de causa si quid de commissa obedientia superesse poterat, in usus eorum devote expendebat. Erogabantur frequentes eleemosynae, vestes pro posse parabantur, aut emebantur novae, aut veteres sororibus subreptae dabantur, omnibus secundum Evangelium petentibus absque quaestione quidquid cibi vel indumenti undequaque corrodere poterat, tribuebat:", + "candidate_score": 0.658906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.657804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1378", + "psc_text": "] Quod ait maxime non sic capiendum est, quasi Deus magis uno esset in loco, quam alio; sed ad nos referri debet, non ad Deum ipsum, ut post Hildemarum docet Bernardus Cassin. Et certe, « licet semper videamur, sed tunc etiam praesentamus et ostendimus nos quasi facie ad faciem cum Deo loquentes, » inquit alter Bernardus abbas Clarevallensis. Cum ad opus divinum assistimus. ] Ad opus divinum, ait, « quo quidem nomine, ut loquitur iterum S. Bernardus (Serm. 47, in Cant.), laudum solemnia, quae Deo in oratorio quotidie persolvuntur, P. Benedictus ideo voluit appellare, ut ex hoc clarius aperiret quam nos operi illi velit esse intentos. » Ideo semper memores simus quod ait Propheta: Servite Domino in timore; et iterum: Psallite sapienter. ] Quid sit psallere sapienter varie a variis exponitur. Primo enim S. Basilius (In Regul., apud Rufin., cap. 57): « Si quis, inquit, ita animam suam intendat ad", + "candidate_score": 0.657395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_30", + "psc_text": "cap. 8. Hinc vix ullum in tota S. P. Benedicti Regula caput exstat in quo obedientiam aliquo modo non commendet, ut facili negotio demonstrare possemus, nisi id muneris ante nos obiisset vir doctissimus Benedictus Haeftenus in Disquisitionibus monasticis l. II Catech. monast., part. 2, disquisit. 12. Unde etiam Christus Dominus apud S. Brigittam Revel. lib. IV, c. 127: « Ille, inquit, est monachus Benedicti, qui plus obedit Regulae quam carni. » Ex quibus omnibus liquido patet, quam apposite ad hunc locum Joannes Trithemius dixerit: « Ante omnia tanquam titulum audientis praemittit abnegationem propriae voluntatis, quia nihil partis habet in hac Regula, qui adhuc propriis deservit voluntatibus; monachus enim qui non dimisit propriam voluntatem, non est quod dicitur: imo irritator est Dei: primum namque instrumentum monachi est abdicatio propriae voluntatis, sine quo nullus monachus est. Relinque igitur propriam voluntatem, si vis monachus fieri. » Domino Christo vero regi militaturus. ] Ergone", + "candidate_score": 0.656639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2837", + "psc_text": "illud Regulae S. Pachomii (Art. 28): « Quod si voluerint (hospites) orationis tempore atque collectae venire ad conventum fratrum, et ejusdem fidei fuerint; janitor, vel minister xenodochii nuntiabit Patri monasterii, et sic deducentur ad orandum. » Et revera solebant olim hospites monachi una cum fratribus tam die quam nocte divinis interesse laudibus; unde et S. Hidulfus « ordinans interius claustri cuncta religiose, decrevit domum hospitum, ne fratres a supervenientibus molestarentur, ad portam monasterii aedificare; et juxta illam, capellam in qua hospites ad divina audienda convenirent, » ut scribit Richerus in ejus Vita, cap. 19 (Append. ad saec. III Ben.). Hinc S. Benedictus Anianensis, teste Ardone in ejus Vita, num. 52 (Saec. IV Ben.). Volebat ut nocte « ecclesiae ostiis patefactis hospitibus pateret ingressus: » hinc et in antiqua monasterii S. Galli delineatione contra basilicam describitur susceptio supervenientium fratrum, cum eorum dormitorio. Ita denique Ingelramnus abbas Centulensis (Saec. II Ben.), in", + "candidate_score": 0.655819, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1311", + "psc_text": "in omnibus officiis tam clerici quam monachi persolutis, orationem Domino recte offerunt ultimam, quae per Dominum nostrum Jesum Christum Deo Patri commendatur. » Cujus rei praxim videre est apud nostros Aeduenses, quibus Regulae Benedictinae observantiam tanto studio commendarat S. Leodegarius, in concilio Augustodunensi; scilicet in Vita S. Mederici abbatis, qui saeculo septimo florebat, in cujus num. 7 anonymus agit de quodam monacho qui « statim ut synaxis oratione consueta finienda esset, et antequam genua flecteret ab ecclesia exiret. » Et certe credibile non est S. Benedictum a communi veterum monachorum consuetudine recessisse, qui omnes ad officium divinum orationes adhibebant, ut de Aegyptiis constat ex Cassiano l. II, c. 7; de Pachomianis ex Palladio Lausi. c. 38 (Vide vitam S. Pach. c. 22, et Reg. cap. 121 et 126), quibus angelus « constituit ut per totum diem facerent duodecim orationes, et cum ad vespertinum lumen venirent, et in nocturnis vigiliis duodecim,", + "candidate_score": 0.655597, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_884", + "psc_text": "iterum de bonis illis quae fiunt absque benedictione patris spiritalis, ut sunt jejunare, vigilare, etc., quae S. Benedictus praesumptioni deputat, et vanae gloriae, non mercedi. In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: « Ante te omne desiderium meum. » ] Quem Prophetae versiculum S. Augustinus de bono desiderio, hunc S. Benedictus de malo intelligit, nimirum de desiderio carnis, quod cum spiritui rectaeque rationi repugnet, non potest esse bonum, nisi forte occasionaliter, in quantum illius procurat bonum, qui sibi resistit. Hildemarus et Bernardus Cassinensis tam de bono quam de malo interpretantur; quibus favet vox universalis Omne: Ante te omne desiderium meum, hoc est, notum tibi est. Vel etiam ante te omne desiderium meum, id est subditum est voluntati tuae, nec aliud desidero quam quod me desiderare jubes. Ergo si oculi Domini. ] Oculi Domini Smaragdo « respectio est divina, qua semper respicit super bonos,", + "candidate_score": 0.655336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_30", + "psc_text": "cap. 8. Hinc vix ullum in tota S. P. Benedicti Regula caput exstat in quo obedientiam aliquo modo non commendet, ut facili negotio demonstrare possemus, nisi id muneris ante nos obiisset vir doctissimus Benedictus Haeftenus in Disquisitionibus monasticis l. II Catech. monast., part. 2, disquisit. 12. Unde etiam Christus Dominus apud S. Brigittam Revel. lib. IV, c. 127: « Ille, inquit, est monachus Benedicti, qui plus obedit Regulae quam carni. » Ex quibus omnibus liquido patet, quam apposite ad hunc locum Joannes Trithemius dixerit: « Ante omnia tanquam titulum audientis praemittit abnegationem propriae voluntatis, quia nihil partis habet in hac Regula, qui adhuc propriis deservit voluntatibus; monachus enim qui non dimisit propriam voluntatem, non est quod dicitur: imo irritator est Dei: primum namque instrumentum monachi est abdicatio propriae voluntatis, sine quo nullus monachus est. Relinque igitur propriam voluntatem, si vis monachus fieri. » Domino Christo vero regi militaturus. ] Ergone", + "candidate_score": 0.653206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_884", + "psc_text": "iterum de bonis illis quae fiunt absque benedictione patris spiritalis, ut sunt jejunare, vigilare, etc., quae S. Benedictus praesumptioni deputat, et vanae gloriae, non mercedi. In desideriis vero carnis ita nobis Deum credamus esse praesentem, cum dicit Propheta Domino: « Ante te omne desiderium meum. » ] Quem Prophetae versiculum S. Augustinus de bono desiderio, hunc S. Benedictus de malo intelligit, nimirum de desiderio carnis, quod cum spiritui rectaeque rationi repugnet, non potest esse bonum, nisi forte occasionaliter, in quantum illius procurat bonum, qui sibi resistit. Hildemarus et Bernardus Cassinensis tam de bono quam de malo interpretantur; quibus favet vox universalis Omne: Ante te omne desiderium meum, hoc est, notum tibi est. Vel etiam ante te omne desiderium meum, id est subditum est voluntati tuae, nec aliud desidero quam quod me desiderare jubes. Ergo si oculi Domini. ] Oculi Domini Smaragdo « respectio est divina, qua semper respicit super bonos,", + "candidate_score": 0.650451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3319", + "psc_text": "observatione regulae, vel de gradibus probationis. Atque ita « cum clericus aliquis ad S. Pachomium, ut monachis ascriberetur, accedebat, ordini quidem ejus deferebatur reverentia, quemadmodum divina lex praescribit nobis: quantum vero ad observationem canonis fratres obligantis, praestabat illam aeque ac caeteri, » ut habent acta S. Pachemii, n. 18. Ut sit sicut scriptum est: Amice, ad quid venisti? ] Subaudiendum est, hoc age, quibus verbis se ipse excitare solebat S. Bernardus, qui, referente Guillelmo abbate (Lib. I de ejus Vita, c. 4), « hoc semper in corde, frequenter etiam in ore habebat: Bernarde, Bernarde, ad quid venisti? » Et S. Arsenius: « Arseni, propter quid existi? » Observat autem hic Hildemarus haec Christi Domini ad proditorem discipulum verba duobus modis sumi posse; nam « alii dicunt quia dolentis vox est, quasi dolenter dixisset Dominus: Amice, ad quid venisti? id est ad quod scelus dillapsus es? Venisti discipulus tradere magistrum, servus", + "candidate_score": 0.649073, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3738", + "psc_text": "tunc demum ad majora quae supra commemoravimus doctrinae virtutumque culmina, Deo protegente, pervenies. ] Ad majora quae supra commemoravimus, nimirum initio hujus capitis, doctrinas scilicet Patrum, Collationes, Instituta, Vitasque eorum, ac Regulam S. Basilii; quae, ut observat Bernardus Cassinensis, S. Benedictus majora appellat, « quia in se continent doctrinae sanctitatem, virtutum acquisitionem, et coelestis patriae culmen. » Richardus de S. Angelo illud supra commemoravimus refert, vel ad praecedens caput de zelo bono quem debent habere monachi, vel ad praesens capitulum ultimum; Boherius ad plura alia Regulae loca; sed prior nostra sententia, quae est Hildemari, magis arridet.", + "candidate_score": 0.648036, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_93", + "psc_text": "timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos, sed ipsa in se bona, non a se posse, sed a Domino fieri existimantes, operantem in se Dominum magnificant. ] Quia vero non dormit neque dormitat adversarius, et, ut optime notavit S. Bernardus Serm. 54 in Cant.: « Si non potest impedire actionem, tentat intentionem, suadens quatenus effectum gratiae arroges tibi; » ideo postquam a malo declinare, bonum facere, justitiam sectari, diabolicas suggestiones spernere, volentem ingredi Dei tabernaculum praecepit, caute omnino subjecit: Qui de bona observantia non se reddunt elatos, sed ipsa in se bona, etc. Quibus verbis tria docet: 1º de bona observantia elationem fugere; 2º Deum, non se boni operis auctorem agnoscere; 3º consequenter Deum in se operantem magnificare. Qui timentes Dominum de bona observantia sua non se reddunt elatos ], seipsos magni aliquid esse existimantes, cum tamen nihil sunt; sed potius infra omnes sese deprimentes, ut 24", + "candidate_score": 0.6466, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.682883, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.682883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2501", + "psc_text": "venerabilis, et per omnia colende. EPISTOLA CLVII. Augustinus Hilario, respondens ad illius quaestiones. AUGUSTINUS episcopus servus Christi et ejus Ecclesiae, dilectissimo filio HILARIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Ex litteris tuis didici non solum incolumitatem tuam, sed etiam religiosum studium tuum circa verbum Dei, et piam curam pro salute tua, quae est in Christo Jesu Domino nostro: unde gratias Deo agens non distuli rescripta persolvere. 2. Si ergo quaeris utrum in hac vita quisquam ita justitiae perfectione proficiat, ut hic sine ullo vivat omnino peccato; attende quid dixerit Joannes apostolus, quem Dominus inter discipulos suos praecipue diligebat: Si dixerimus, inquit, quia peccatum non habemus, nos ipsos decipimus, et veritas in nobis non est (I Joan. I, 8). Si ergo illi de quibus mihi scripsisti, se dicunt esse sine peccato; vides quia se ipsos decipiunt, et veritas in eis non est. Si autem se esse peccatores fatentur, ut Dei misericordiam", + "candidate_score": 0.68172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2500", + "psc_text": "Dei non posse ingredi, nisi omnia sua vendiderit; nec prodesse eidem posse, si forte ex ipsis divitiis fecerit mandata. Non debere jurare omnino. Et de Ecclesia, quae sit de qua scriptum est non habere rugam neque maculam (Ephes. V, 27), utrum haec sit in qua nunc congregamur, an illa quam speramus: quidam autem putant Ecclesiam hanc esse quae nunc frequentatur populis, et sine peccato esse posse. De his omnibus rogo, quantis valeo precibus, Sanctitatem tuam, ut jubeas nos apertius instrui, quo noverimus quatenus sentire debeamus. Dei nostri misericordia Sanctitatem tuam incolumem conservet, annis innumeris opto, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. EPISTOLA CLVII. Augustinus Hilario, respondens ad illius quaestiones. AUGUSTINUS episcopus servus Christi et ejus Ecclesiae, dilectissimo filio HILARIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Ex litteris tuis didici non solum incolumitatem tuam, sed etiam religiosum studium tuum circa verbum Dei, et piam curam pro salute", + "candidate_score": 0.681082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4002", + "psc_text": "aliquam earum jam te ingredi credas, nosse cupio, ut opinor, non impudenter. Diligo enim te propter id quod supra dixi, meque abs te diligi non temere existimo; nec ulla de re alia inter eos qui se benevole noverunt, sermo fructuosior, vel impenditur, vel reposcitur, vel accipitur, vel recipitur, quam unde boni beatique sumus. EPISTOLA CCXXXIV. Longinianus Augustino, ad id respondens juxta Trimegistum et Platonicos, per minores deos perveniri ad summum Deum, sed non sine sacris purificatoriis. Domino venerando, et vere ac merito percolendo sancto patri AUGUSTINO, LONGINIANUS. 1. Beatus sum, et relucentis puro virtutis tuae lumine admodum illustratus, qui dignum me divini tui affaminis honore cumulandum esse duxisti. Sed grave mihi onus et difficillimam respondendi provinciam, domine venerande, satis imponis, praecipue tuis percontationibus, et sub hoc tempore in talibus explicandis, per meae opinionis sententiam, id est, a pagano homine. Quaestionibus siquidem abundet quod ex parte vel jamdudum inter nos convenerit,", + "candidate_score": 0.678858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.676468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874", + "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani", + "candidate_score": 0.673728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2112", + "psc_text": "salubria vobis erunt cum in catholica pace habueritis caput Christum, ubi charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Haec ad vos scripsimus XVIII cal. julias, piissimo Honorio Augusto IX cos. ut quando possunt ad quosque vestrum istae litterae pervenirent. EPISTOLA CXLII. Augustinus Saturnino et Eufrati presbyteris, aliisque clericis, gratulans de ipsorum reditu ad Ecclesiam, eosque in ejus communione confirmans; et hortans ut ecclesiastica officia, pro suo quisque gradu, fideliter exsequantur. Dominis dilectissimis, fratribus presbyteris, SATURNINO et EUFRATI, et clericis qui vobiscum sunt, ad unitatem Christi pacemque conversis, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Laetificavit nos vester adventus: sed non vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae", + "candidate_score": 0.673622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3874", + "psc_text": "tuam Sanctitatem difficilis ei esset accessus: non enim parum de illo sollicitus sum; a qua me sollicitudine Dominus, ut spero, per tuae charitatis instantiam liberabit. Peto etiam mihi rescribere non graveris, quemadmodum sit in fide catholica ille Theodosius per quem Manichaei nonnulli sunt proditi; et ipsi quos ab eo proditos, putamus esse correctos. Si quid etiam de profectione sanctorum episcoporum forte audivisti, fac ut noverim. Deo vivas. EPISTOLA CCXXIII. Augustino Quodvultdeus, rursum efflagitans ut scribat opusculum de haeresibus. Domino merito venerabili, ac beatissimo sacro patri AUGUSTINO episcopo, QUOVULTDEUS diaconus. 1. Unum quidem Reverentiae tuae commonitorium, quod per ecclesiasticum dignatus es destinare, suscepi. Nam quod prius directum esse Beatitudo tua significavit, per virum honorabilem Philocalum, necdum ad me pervenit. Verum quamvis conscius propriorum semper fuerim peccatorum, nunc tamen evidenter agnovi adipiscendo illi quod exoravi muneri, meam toti Ecclesiae impedimento esse personam. Sed omnino confido quoniam qui per Unici sui gratiam, humani", + "candidate_score": 0.672619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.672479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2500", + "psc_text": "Dei non posse ingredi, nisi omnia sua vendiderit; nec prodesse eidem posse, si forte ex ipsis divitiis fecerit mandata. Non debere jurare omnino. Et de Ecclesia, quae sit de qua scriptum est non habere rugam neque maculam (Ephes. V, 27), utrum haec sit in qua nunc congregamur, an illa quam speramus: quidam autem putant Ecclesiam hanc esse quae nunc frequentatur populis, et sine peccato esse posse. De his omnibus rogo, quantis valeo precibus, Sanctitatem tuam, ut jubeas nos apertius instrui, quo noverimus quatenus sentire debeamus. Dei nostri misericordia Sanctitatem tuam incolumem conservet, annis innumeris opto, domine sancte, jure ac merito venerabilis, et per omnia colende. EPISTOLA CLVII. Augustinus Hilario, respondens ad illius quaestiones. AUGUSTINUS episcopus servus Christi et ejus Ecclesiae, dilectissimo filio HILARIO, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Ex litteris tuis didici non solum incolumitatem tuam, sed etiam religiosum studium tuum circa verbum Dei, et piam curam pro salute", + "candidate_score": 0.67067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.667787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.664824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.664168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.663881, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.662154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.662136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.661588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_362", + "psc_text": "in iis quibus me exercere benigne paterneque voluisti, sive in aliis quaecumque nostra in tuas sanctas manus forte pervenerint, quia sicut Dei data, sic etiam mea errata cognosco, non solum curam legentis impendas, sed etiam censuram corrigentis assumas. Vale. EPISTOLA XXXVIII. Augustinus Profuturo, de toleranda adversa valetudine; de morte Megalii, et de cohibenda ira. Fratri PROFUTURO AUGUSTINUS. 1. Secundum spiritum, quantum Domino placet, atque vires ipse praebere dignatur, recte sumus; corpore autem, ego in lecto sum. Nec ambulare enim, nec stare, nec sedere possum, rhagadis vel exochadis dolore et tumore. Sed etiam sic, quoniam id Domino placet, quid aliud dicendum est, nisi quia recte sumus? Potius enim si id nolumus quod ille vult, nos culpandi sumus, quam ille non recte aliquid vel facere vel sinere existimandus est. Nosti haec omnia: sed quia mihi es alter ego, quid libentius tecum loquerer, nisi quod mecum loquor? Commendamus ergo sanctis orationibus tuis et", + "candidate_score": 0.658195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.657759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.656845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "ulla exceptione. Domino recte ac merito suscipiendo et omnibus modis honorando fratri AUGUSTINO, NECTARIUS, in Domino salutem. 1. Sumptis litteris Eximietatis tuae, quibus idolorum cultum, et templorum cerimonias destruxisti, audire mihi visus sum philosophi vocem, non illius quem in Academiae Licaeo memorant, tenebrosis humo angulis residentem, ex profunda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeclara inventa doctrinae egenus quidam calumniator oppugnet, assertaque praeclare, cum suum nihil defendat, accuset: sed plane excitatus oratione tua ante oculos stetit M. Tullius consularis, qui innumeris civium capitibus conservatis, forensis campi signa victricia stupentibus Graeciae scholis laureatus inferret, tubamque illam canorae vocis et linguae, quam in criminum reos et reipublicae parricidas, spiritu justae indignationis inflaverat, anhelus inverteret, togamque ipsam rugarum paginis resolutis, palliorum imitatus speciem, retorqueret. 2. Ergo cum nos ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compelleres, libenter audivi; cum coelestem patriam intuendam esse suaderes, gratanter accepi. Non enim illam mihi", + "candidate_score": 0.656241, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4192", + "psc_text": "non amatur? Nam utique si amares, cum illa esse post mortem desiderares, quo profecto non eris, si qualis es talis eris. Ama ergo cujus exigis laudem, ne quod mendaciter exigis, juste denegem. ( Et alia manu: ) Dominus nobis praestet de tua salute gaudere, domine dilectissime, et honorabilis frater. EPISTOLA CCLX. Audax Augustino, flagitans mitti sibi prolixiorem epistolam. Domino vere praedicabili ac nimium suspiciendo, omnique laudum genere prosequendo patri AUGUSTINO, AUDAX, in Domino salutem. Habeo gratiam Beatitudini tuae, quod libenter mei sumpseris tentamenta sermonis: tunc enim bonae fidei filiis datur audacia, cum paterni fontis imbribus fuerit irrorata. Provocavi itaque te, dulcis antistes, non ut praelargi pectoris pusillum libamen acciperem, sed ut ingens divitis ubertim flumen haurirem. Thesaurum sapientiae desideravi, sed minus accepi quam volui, licet minus non debet dici, sed munus, quod oraculum legis contulerit Augustinus, sacrator justitiae, instaurator spiritualis gloriae, dispensator salutis aeternae. Tam tibi mundanus orbis notus est,", + "candidate_score": 0.656087, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_28_30", + "bdc_text": "novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.6559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3501", + "psc_text": "non cernerent, etiam caetera fallaciter sibi promitti arbitrantes, et de ipsa mercede fidei desperarent. Non ergo ille diligit adventum Domini, qui eum asserit propinquare, aut ille qui asserit non propinquare; sed ille potius qui eum, sive prope sive longe sit, sinceritate fidei, firmitate spei, ardore charitatis exspectat. Nam si tanto magis diligitur Dominus, quanto magis creditur et praedicatur citius esse venturus; magis eum diligebant qui ejus adventum jam instare dicebant, quam hi quos Apostolus eis credere prohibebat, vel ipse Apostolus qui hoc utique non credebat. CAPUT VI. 16. Si autem onerosa non est infirmitas mea Sanctitati tuae, peto apertius non graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego", + "candidate_score": 0.655083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3419", + "psc_text": "dilectione disseritis, nota facite nobis. Haereticorum quippe inquietudine, ut Scripturas vigilantius perscrutemur, unde, ne ovili Christi noceant, eis possit occurri, tanquam de somno ignaviae nostra excitatur industria: ita per multiplicem gratiam Salvatoris, etiam quod inimicus in perniciem machinatur, Deus convertit in adjutorium; quoniam diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum (Rom. VIII, 28). Semper in Deo vivas memor nostri, frater charissime. EPISTOLA CXCV. Hieronymus Augustino, gratulans illi quod haereticorum omnium meruerit odium; quod quidem gaudet sibi cum illo esse commune. Domino sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS. Omni quidem tempore Beatitudinem tuam eo quo decet honore veneratus sum, et habitantem in te dilexi Dominum Salvatorem: sed nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus et plena complemus, ut absque tui nominis mentione ne unam quidem horam praeterire patiamur; qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti, maluistique, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia", + "candidate_score": 0.654976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2611", + "psc_text": "de Genesi scripsi, versatur haec quaestio vehementer, et ex multis rerum expertarum atque credibiliter auditarum exemplis disputatio illa silvescit. Quid in ea potuerimus vel effecerimus, cum legeris, judicabis; si tamen Dominus dignabitur donare ut eos mihi libros, quantum possum congruenter emendatos, jam liceat edere, et multorum fratrum exspectationem non jam longa disputatione suspendere. 3. Narrabo autem unum aliquid breviter unde cogites. Frater noster Gennadius, notissimus fere omnibus, nobisque charissimus medicus, qui nunc apud Carthaginem degit, et Romae suae artis exercitatione praepolluit, ut hominem religiosum nosti, atque erga pauperum curam impigra misericordia facillimoque animo benignissimum, dubitabat tamen aliquando, ut modo nobis retulit, cum adhuc esset adolescens, et in his eleemosynis ferventissimus, utrum esset ulla vita post mortem. Hujus igitur mentem et opera misericordiae quoniam Deus nullo modo desereret, apparuit illi in somnis conspicuus juvenis et dignus intendi, eique dixit: Sequere me. Quem dum sequeretur, venit ad quamdam civitatem, ubi audire coepit", + "candidate_score": 0.654799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.654369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "ulla exceptione. Domino recte ac merito suscipiendo et omnibus modis honorando fratri AUGUSTINO, NECTARIUS, in Domino salutem. 1. Sumptis litteris Eximietatis tuae, quibus idolorum cultum, et templorum cerimonias destruxisti, audire mihi visus sum philosophi vocem, non illius quem in Academiae Licaeo memorant, tenebrosis humo angulis residentem, ex profunda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeclara inventa doctrinae egenus quidam calumniator oppugnet, assertaque praeclare, cum suum nihil defendat, accuset: sed plane excitatus oratione tua ante oculos stetit M. Tullius consularis, qui innumeris civium capitibus conservatis, forensis campi signa victricia stupentibus Graeciae scholis laureatus inferret, tubamque illam canorae vocis et linguae, quam in criminum reos et reipublicae parricidas, spiritu justae indignationis inflaverat, anhelus inverteret, togamque ipsam rugarum paginis resolutis, palliorum imitatus speciem, retorqueret. 2. Ergo cum nos ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compelleres, libenter audivi; cum coelestem patriam intuendam esse suaderes, gratanter accepi. Non enim illam mihi", + "candidate_score": 0.652964, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3714", + "psc_text": "(Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed ex proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eam facere videritis, jam velut vulneratam sanandam prodat quaecumque invenire potuit hoc, prius tamen et alteri vel tertiae demonstratam, ut duarum vel trium possit ore convinci (Matth. XVIII, 16), et competenti severitate coerceri. Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes", + "candidate_score": 0.652885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14_16", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_160", + "psc_text": "mea, sed placito et ordinatione Domini, Fraternitatis tuae mihi foedus usurpans, tanto indignus honore me dignor; quia te pro tua sanctitate certo scio, nam veritate sapis, non alta sapere, sed humilibus congruere. Ideoque prompte et intime recepturum spero charitatem humilitatis nostrae, quam quidem jam recepisse te per beatissimum sacerdotem Alypium (quia dignatur) patrem nostrum, confido. Is enim sine dubio de se tibi exemplum praebuit nos ante notitiam et supra meritum diligendi, qui incognitos sibi nos, et longinqua soli vel sali intercapedine disparatos, spiritu verae dilectionis, qui ubique et penetrat et effunditur, et videre diligendo potuit, et alloquendo pertingere. Hic nobis prima affectus sui documenta, et charitatis tuae pignora in supradicto digno munere librorum dedit. Et quanto studuit impendio, ut Sanctitatem tuam non ipsius tantum verbis, sed plenius eloquentia et fide tua cognitam non possemus amare mediocriter tantopere curasse eumdem credimus, ut nos vicissim ipsius imitatione plurimum diligas. Gratia Dei tecum,", + "candidate_score": 0.651725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2840", + "psc_text": "nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus vitam tuam moresque conformes, a religioso timore incipiens. Initium enim sapientiae timor Domini (Psal. CX, 10), ubi frangitur et debilitatur humana superbia. Deinde ut pietate mansuetus et mitis, etiam quae nondum intelligis, et quae imperitis videntur absurda sibique contraria in Scripturis sanctis, non oblucteris animosa contentione, nec superimponas sensum tuum sensibus divinorum Librorum; sed cedas potius, atque intellectum mitis differas, quam secretum immitis accuses. Tertio, cum tibi ad cognitionem tui aperiri coeperit infirmitas humana, et scieris ubi jaceas, quam penalia vincula mortalitatis de Adam propagatus tecum trahas, et quam longe peregrineris a Domino; atque pervideris aliam legem in membris tuis", + "candidate_score": 0.65144, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.651358, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3996", + "psc_text": "atque humilem ad excipiendum Deum doctorem? 6. Quoniam ergo a vanitate superbiae prius ad humilitatem deponendi sumus, ut inde surgentes solidam celsitudinem teneamus; non potuit hoc nobis tanto magnificentius, quanto blandius inspirari, ut nostra ferocitas non vi, sed persuasione sedaretur, nisi verbum illud, per quod se Angelis indicat Deus Pater, quod Virtus et Sapientia ejus est, quod corde humano visibilium rerum cupiditate caecato videri non poterat, personam suam in homine agere atque ostendere dignaretur, ut magis homo timeret extolli fastu hominis, quam humiliari exemplo Dei. Itaque non Christus regno terreno decoratus, nec Christus terrenis opibus dives, nec Christus illa terrena felicitate praefulgens; sed Christus crucifixus, per totum terrarum orbem praedicatur. Quod riserunt prius populi superborum, et adhuc rident reliquiae: crediderunt autem prius pauci, nunc populi; quia tunc ad fidem paucorum, et contra irrisionem populorum, cum Christus crucifixus praedicaretur, claudi ambulabant, muti loquebantur, surdi audiebant, caeci videbant, mortui resurgebant. Sic tandem", + "candidate_score": 0.651336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.650766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3326", + "psc_text": "EPISTOLA CXCIII. Augustinus Mercatori, excusans cur ad ipsius priores litteras nondum responderit, ostendensque Pelagianos in quaestione de baptismo parvulorum hoc ipso esse prope convictos, quod fatentur parvulos quodammodo credere per eos a quibus baptizandi offeruntur: deinde eosdem ex Enochi et Eliae ante obitum translatione, sive ex fidelium vivorum ad Christi adventum raptu, frustra contendere mortem non esse poenam peccati. Domino dilectissimo, et in Christi membris sincerissima charitate praedicando filio MERCATORI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Litterae Dilectionis tuae, quas prius abs te missas apud Carthaginem accepi, tanto me affecerunt gaudio, ut etiam in posterioribus te succensentem quod tibi non rescripserim, gratissime acceperim. Ipsa quippe indignatio tua non erat simultatis initium, sed indicium charitatis. Ut autem a Carthagine non rescriberem, non occasio defuit perlatorum, sed alia magis urgentia, donec inde proficisceremur, nos occupatissimos et intentissimos continebant. Cum vero inde digressi sumus, perreximus usque ad Mauritaniam Caesariensem, quo nos ecclesiastica", + "candidate_score": 0.650007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.649113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1820", + "psc_text": "cum ad antistitem Augustinum venitur, legi deest quidquid contigerit ignorari. Incolumem Venerationem tuam divinitas summa tueatur, domine vere sancte, ac merito venerabilis pater. EPISTOLA CXXXVI. Marcellinus Augustino, rogans ut Volusiano faciat satis, et narrans quosdam calumniari quod Deus veterem Legem prae taedio seu consiliorum inconstantia abrogarit, quodque doctrina evangelica sit reipublicae inutilis; denique christianos principes multum malorum invexisse reipublicae. Domino nimiumque venerabili, et omnibus mihi officiis unice percolendo patri AUGUSTINO, MARCELLINUS. 1. Vir illustris Volusianus Beatitudinis tuae mihi litteras legit, imo me quidem cogente pluribus legit, quae scilicet omnia quae a te dicuntur, cum vere miranda sint, usquequaque miratus sum. Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum", + "candidate_score": 0.649022, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.648713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_7", + "psc_text": "incertum apud me est. Nam repente accidit, nec satis deliberatum est, quatenus debeat committi fidei. Exspectas quid istuc sit. Quid censes? Prope persuasisti mihi, non quidem beatum esse me; nam id solius sapientis praedium est; sed certe quasi beatum: ut dicimus hominem, quasi hominem in comparatione hominis illius quem Plato noverat; aut quasi rotunda et quasi quadra ea quae videmus, cum longe ab eis absint quae paucorum animus videt. Legi enim litteras tuas ad lucernam jam coenatus; proxime erat cubitio, sed non ita etiam dormitio: quippe diu mecum in lecto situs cogitavi, atque has loquelas habui, Augustinus ipse cum Augustino: Nonne verum est quod Nebridio placet, beatos nos esse? Non utique; nam stultos adhuc esse, nec ipse audet negare. Quid, si etiam stultis beata vita contingit? Durum quasi vero parva, vel alia ulla miseria sit quam ipsa stultitia. Unde ergo illi visum est? an lectis illis libellis etiam sapientem me", + "candidate_score": 0.648124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. Cum a sancto fratre nostro Firmo sollicite quaererem quid ageres, sospitem te laetus audivi. Rursum cum tuas litteras non dico sperarem, sed exigerem; nesciente te, de Africa se profectum esse dixit. Itaque reddo tibi per eum salutationis officia, qui te unico amore complectitur: simulque obsecro ut ignoscas pudori meo, quod diu praecipienti ut rescriberem, negare non potui. Nec ego tibi, sed causae causa respondit. Et si culpa est respondisse, quaeso ut patienter audias, multo major est provocasse. Sed facessant istiusmodi querimoniae: sit inter nos pura germanitas; et deinceps non quaestionum, sed charitatis ad nos scripta mittamus. Sancti fratres, qui nobiscum Domino serviunt, affatim te salutant. Sanctos qui tecum Christi leve trahunt jugum, praecipue sanctum et suscipiendum papam Alypium, ut meo obsequio solutes, precor. Incolumem te et memorem mei, Christus Deus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et beatissime papa. Si", + "candidate_score": 0.647947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_29_31", + "bdc_text": "Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius . Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo . Zurch.", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.647937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.647588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2840", + "psc_text": "nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus vitam tuam moresque conformes, a religioso timore incipiens. Initium enim sapientiae timor Domini (Psal. CX, 10), ubi frangitur et debilitatur humana superbia. Deinde ut pietate mansuetus et mitis, etiam quae nondum intelligis, et quae imperitis videntur absurda sibique contraria in Scripturis sanctis, non oblucteris animosa contentione, nec superimponas sensum tuum sensibus divinorum Librorum; sed cedas potius, atque intellectum mitis differas, quam secretum immitis accuses. Tertio, cum tibi ad cognitionem tui aperiri coeperit infirmitas humana, et scieris ubi jaceas, quam penalia vincula mortalitatis de Adam propagatus tecum trahas, et quam longe peregrineris a Domino; atque pervideris aliam legem in membris tuis", + "candidate_score": 0.646826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_123", + "psc_text": "mihi auferre non possum. 9. Haec propterea scripsi, ut si tuae Sanctitati jam non sunt necessaria, sive quod plura hujusmodi ipse cogites atque utiliora, sive quod tuae Sanctitati medicina ista non opus sit, mala tamen mea nota sint tibi, sciasque unde pro mea infirmitate Deum rogare digneris: quod ut impensissime facias, obsecro per humanitatem illius qui praeceptum dedit ut invicem onera nostra portemus. Multa sunt quae de vita nostra et conversatione deflerem, quae nollem per litteras ad te venire, si inter cor meum et cor tuum ulla essent ministeria praeter os meum et aures tuas. Si autem venerabilis nobis omniumque nostrum tota sinceritate charissimus, cujus in te vere fraternam cum praesens essem benignitatem studiumque perspexi, senex Saturninus dignatus fuerit, quando opportunum videbitur, ad nos venire, quidquid cum ejus Sanctitate, et spirituali affectu colloqui potuerimus, aut nihil, aut non multum distabit, ac si cum tua Dignatione id ageremus. Quod ut nobiscum", + "candidate_score": 0.646398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.645769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_11_13", + "bdc_text": "Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.645407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "ulla exceptione. Domino recte ac merito suscipiendo et omnibus modis honorando fratri AUGUSTINO, NECTARIUS, in Domino salutem. 1. Sumptis litteris Eximietatis tuae, quibus idolorum cultum, et templorum cerimonias destruxisti, audire mihi visus sum philosophi vocem, non illius quem in Academiae Licaeo memorant, tenebrosis humo angulis residentem, ex profunda quadam cogitatione demersum, reductis ad frontem caput implicuisse genibus, ut aliorum praeclara inventa doctrinae egenus quidam calumniator oppugnet, assertaque praeclare, cum suum nihil defendat, accuset: sed plane excitatus oratione tua ante oculos stetit M. Tullius consularis, qui innumeris civium capitibus conservatis, forensis campi signa victricia stupentibus Graeciae scholis laureatus inferret, tubamque illam canorae vocis et linguae, quam in criminum reos et reipublicae parricidas, spiritu justae indignationis inflaverat, anhelus inverteret, togamque ipsam rugarum paginis resolutis, palliorum imitatus speciem, retorqueret. 2. Ergo cum nos ad exsuperantissimi Dei cultum religionemque compelleres, libenter audivi; cum coelestem patriam intuendam esse suaderes, gratanter accepi. Non enim illam mihi", + "candidate_score": 0.645398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3501", + "psc_text": "non cernerent, etiam caetera fallaciter sibi promitti arbitrantes, et de ipsa mercede fidei desperarent. Non ergo ille diligit adventum Domini, qui eum asserit propinquare, aut ille qui asserit non propinquare; sed ille potius qui eum, sive prope sive longe sit, sinceritate fidei, firmitate spei, ardore charitatis exspectat. Nam si tanto magis diligitur Dominus, quanto magis creditur et praedicatur citius esse venturus; magis eum diligebant qui ejus adventum jam instare dicebant, quam hi quos Apostolus eis credere prohibebat, vel ipse Apostolus qui hoc utique non credebat. CAPUT VI. 16. Si autem onerosa non est infirmitas mea Sanctitati tuae, peto apertius non graveris exponere quomodo dixeris neminem posse temporum mensuras colligere; ne forte et hoc mihi videatur quod etiam Charitati tuae, et frustra quilibet nostrum instrui exspectet ab altero. Cum hoc enim dixisses, deinde subdidisti et aisti: Evangelium quidem dicit, « De die et hora nemo scit » (Matth. XXIV, 36): ego", + "candidate_score": 0.644301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3462", + "psc_text": "revelavit sive revelaverit, peto nobiscum communicare digneris, et haec nostra rescripta sic accipere, tanquam hominis, qui mallem quidem eorum quae a me inquisisti, habere scientiam quam ignorantiam; sed quia id nondum potui, magis eligo cautam ignorantiam confiteri, quam falsam scientiam profiteri. EPISTOLA CXCVIII. Hesychius Augustino, significans consideratis divinis testimoniis de saeculi fine videri sibi diem quidem et horam frustra inquiri; attamen cognosci posse ex signis num jam instet tempus adventus Christi, quem ut cito venturum pie exspectari docet. Domino beatissimo, et charitate sincerissima venerando fratri et coepiscopo AUGUSTINO, HESYCHIUS, in Domino salutem. 1. Desideranti et exspectanti mihi sanctus compresbyter noster Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem.", + "candidate_score": 0.643864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.643324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_127", + "psc_text": "Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et jure naturae, si tamen intelligendo quae intelligenda sunt, servet honorem suum. Nam ita scriptum est: Homo in honore positus non intellexit; comparatus est jumentis insensatis, et similis factus est illis (Psal. XLVIII, 21). Cur ergo te honorabilem in quantum homo es non appellem, cum praesertim de tua salute atque correctione, quandiu in hac vita es, desperare non audeam? Fratrem vero ut vocem, non te latet praeceptum nobis esse divinitus, ut etiam eis qui negant se fratres nostros esse, dicamus, Fratres nostri estis; et hoc vehementer valet ad causam, propter quam scribere volui Fraternitati tuae. Jam enim reddita ratione cur epistolae", + "candidate_score": 0.642365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "pertinaciter in hac voluerit impietate persistere, agendum est quatenus vel iis possit subveniri, quos non suus, sed hujus magis error induxit; ne et illis haec medicina pereat cujus iste talem non admittit nec postulat curam. (Et alia manu): Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. Data VI calendas februarias, post consulatum gloriosissimi Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti Palladii V. C. EPISTOLA CLXXXIV . INNOCENTIUS, AURELIO et AUGUSTINO episcopis. Acceptissimi mihi Germani compresbyteri illo recursus vacuus officio nostro esse non debuit. Per charos enim salutare charissimos, naturale quodammodo nobis videtur et consequens. Gaudere ergo in Domino vestram Germanitatem amantissimi cupimus, et pro nobis paria ad Deum vota rependere precamur, quia, ut bene nostis, communibus et alternis plus agimus orationibus, quam singularibus aut privatis. EPISTOLA CLXXXIV BIS. Laudans Petri et Abrahae studium, Pelagianos obiter notat, probatque parvulos absque baptismo decedentes, utpote concupiscentia seminatos, damnari; infideles vero, quorum multiplex genus est, non Scripturae", + "candidate_score": 0.641991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.641939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3924", + "psc_text": "confidimus, mereamur accipere. Nolo autem Sanctitas tua sic me arbitretur haec scribere, quasi de iis quae nunc edidisti, ego dubitem. Sufficiat mihi poena mea, quod a praesentiae tuae deliciis exsulatus, ubi salubribus tuis uberibus nutriebar, non solum absentia tua crucior, verum etiam pervicacia quorumdam, qui non tantum manifesta respuunt, sed etiam non intellecta reprehendunt. Caeterum hac suspicione in tantum careo, ut potius infirmitatem meam, qua tales parum patienter fero, notabilem putem. Qualiter autem ad haec consulendum judices, ut dixi, tuae sapientiae derelinquo. Nam ad me hoc pertinere credidi, pro ea quam Christo vel tibi debeo charitate, ut quae in quaestionem veniunt, non tacerem. Quidquid pro ea gratia quam in te pusilli cum magnis miramur, volueris aut valueris, gratissime accipiemus, tanquam a nobis charissima et reverendissima auctoritate decretum. Sane quia, urgente perlatore, timui ne vel non omnia, vel haec ipsa minus digne, conscius mearum virium, possem dirigere; egi cum viro, tum", + "candidate_score": 0.64189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_732", + "psc_text": "res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum inesse tibi video. Et si quid in hac re habeo facultatis, utcumque impendo populo Dei. Vacare autem studiis diligentius quam quae populi audiunt instruendis, propter ecclesiasticas occupationes omnino non possum. CAPUT III. 6. Nescio quae scripta maledica super tuo nomine ad Africam pervenerunt. Accepimus tamen quod dignatus es mittere, illis respondens maledictis. Quo perlecto, fateor, multum dolui inter tam charas familiaresque personas, cunctis pene Ecclesiis notissimo amicitiae vinculo copulatas, tantum malum extitisse discordiae. Et tu quidem quantum tibi modereris, quantumque teneas aculeos indignationis tuae, ne reddas maledictum pro maledicto, satis in tuis litteris eminet. Verumtamen si eas ipsas cum legissem,", + "candidate_score": 0.641799, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_12_14", + "bdc_text": "Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui . Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2407", + "psc_text": "vero in epistola tua legi, jam te cogi credere, ne a me videreris, et Carthagini me negatum, tu potius cogis his verbis ut absentiae meae causas non taceam. Quarum est una, quoniam laborem quem in illa urbe perpeti necesse est, et quem si exponere velim, aliud tantum loquendum est, jam sustinere non possum, quod infirmitati meae propriae, quae nota est omnibus qui familiarius me noverunt, accessit etiam senectus, quae generis humani est communis infirmitas. Altera causa est, quod statui, si Dominus velit, quantum mihi ex illis occupationibus, quas Ecclesiae, cui proprio munere servio, necessitas flagitat, datur temporis, id totum impendere labori studiorum ad ecclesiasticas scientias pertinentium; ubi me arbitror, si Dei misericordiae placet, etiam posteris aliquid profuturum. 14. Unum est autem, si verum quaeris audire, quod in te molestissime fero, quod cum sis et hujus jam aetatis, et hujus vitae ac probitatis, adhuc vis esse catechumenus; quasi fideles non possint,", + "candidate_score": 0.641659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.641618, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3420", + "psc_text": "te dilexi Dominum Salvatorem: sed nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus et plena complemus, ut absque tui nominis mentione ne unam quidem horam praeterire patiamur; qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti, maluistique, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute; in orbe celebraris, Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt, et quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem, et nei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande, et beatissime papa. EPISTOLA CXCVI. Augustinus Asellico episcopo, docens quae sit utilitas Mosaicae legis, quam Judaeorum more observare non licet Christianis: hos enim vere esse Israelitas juxta sensum spiritualem; attamen istud nomen vulgo ipsis imponendum non esse. Pelagianos obiter notat in damnabilem Judaismum incidisse. Domino beatissimo fratri et coepiscopo ASELLICO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.640869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.639334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16_18", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.639238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.638592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_840", + "psc_text": "cancrum (II Tim. II, 17). Itaque denuntio tibi in nomine Christi, ut si paratus es, solve quaestionem in qua defecit praecessor tuus Fortunatus. Et ita hinc ierat, ut non rediret, nisi, cum suis disputatione collata, inveniret quid contra respondere posset, disputans cum fratribus. Si autem ad hoc non es paratus; discede hinc, et noli pervertere vias Domini, et illaqueare ut venenis inficere animas infirmas, ne adjuvante dextera Domini nostri, quomodo non putaveras erubescas. EPISTOLA LXXX. Cupit explicari liquidius a Paulino, quonam modo voluntatem Dei, quae nostrae praeferenda est, nosse possimus. Sanctis et Deo dilectis, merito venerabilibus et multum desiderabilibus fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad", + "candidate_score": 0.637551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_2_4", + "bdc_text": "Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.636992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705", + "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.", + "candidate_score": 0.636158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_60", + "psc_text": "tu. Etsi enim rescribendo par esse non valeo; tamen non minore a me diligentia servantur litterae tuae, quam frequentantur abs te. Prolixiores autem nostras, non te amplius quam binas accepisse convenit inter nos; non enim misimus tertias. Sane recognitis exemplaribus animadverti quinque fere tuis rogationibus esse responsum; nisi quod una ibi quaestio quasi transeunter perstricta, quanquam non temere ingenio tuo commissa sit, non tamen fortasse satisfecit avaritiae tuae; quam refrenes aliquantulum opus est, et nonnulla compendia libenter feras. Ita plane ut si quidquam fraudo intelligentiam, dum sum parcus in verbis, nihil parcas mihi; sed tu jure, quo mihi valentius esset forte aliquid, si quidquam posset esse jucundius, totum quod debetur, efflagites. Hanc igitur epistolam numerabis inter minores epistolas meas, quam tibi, non sibi nihil mihi de acervo minuere. Non enim et tu mittis minores, quae non eumdem acervum augeant. Quare illud quod de Filio Dei quaeris, cur ipse potius dicatur", + "candidate_score": 0.636034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2409", + "psc_text": "Excellentiam tuam. .. . EPISTOLA CLII. Macedonius Augustino, quaerens num ex religione sit quod episcopi apud judices intercedant pro reis. Domino merito venerabili, et unice colendo patri AUGUSTINO, MACEDONIUS. 1. Optatas admodum Sanctitatis tuae litteras accepi per Bonifacium venerandae legis antistitem; quem eo magis receptum dilexi quod a me desiderata pertulerat, sermonem Sanctitatis tuae et incolumitatem, domine merito venerabilis, et unice colende pater. Itaque sine mora quod petebat obtinuit. Verum quoniam existit occasio, hoc ipsum quantulumcumque est quod admonitus indulsi, nolo sine mercede remanere. Cupio enim accipere eam quae mihi commodet sine pendentis incommodo, imo quae mihi commodet cum gloria dependentis. 2. Officium sacerdotii vestri esse dicitis intervenire pro reis, et nisi obtineatis, offendi, quasi quod erat officii vestri minime reportetis. Hic ego vehementer ambigo utrum istud ex religione descendat. Nam si a Domino peccata adeo prohibentur, ut ne poenitendi quidem copia post primam tribuatur; quemadmodum nos possumus ex religione", + "candidate_score": 0.634741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1431", + "psc_text": "filii nostri Quodvultdeus et Gaudentius ad nos venerunt cum litteris tuis. Inde factum est ut continuo proficiscens, non afferret responsionem meam, quoniam post illorum adventum quantulumcumque apud nos immoratus est, et profecturus per horas singulas videbatur. Sed etsi per eum respondissem, adhuc debitor forem. Nam et nunc quod videor respondisse debitor sum, non dico charitatis, quam tanto magis debemus quanto amplius impenderimus, cujus nos perpetuos debitores ostendit Apostolus dicens, Nemini quidquam debeatis, nisi ut invicem diligatis (Rom. XIII, 8); sed ipsius epistolae tuae: quando enim sufficiam tuae suavitati, tantaeque aviditati animi tui, quam mihi lecta nuntiavit? Rem quidem mihi in te notissimam insinuavit; verumtamen etsi non mihi rei novae insinuatrix, nova tamen rescriptorum exactrix fuit. 2. Miraris fortasse cur me hujus debiti persolutorem imparem dicam, cum tu de me tam multum sentias, qui me tanquam anima mea noveris: sed hoc ipsum est quod mihi magnam difficultatem fecit respondendi litteris tuis,", + "candidate_score": 0.634546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3491", + "psc_text": "Rursus eumdem apostolum dixisse commemoras: De temporibus autem et momentis non necesse habemus scribere vobis: vos enim ipsi diligenter scitis quia dies Domini sicut fur in nocte, ita veniet; et cum dixerint, Pax et securitas, tunc subitaneus illis apparebit interitus, quomodo dolores parturientis, et non effugient (I Thess. V, 1-3). Et hic non dixit post quantum temporis hoc futurum sit, sed quomodo futurum sit; id est, non quanta erit aetatis brevitas vel prolixitas, sed quantumlibet intervallum sit spatiumque temporis, non tamen eis hoc veniet malum novissimum, nisi cum dixerint, Pax et securitas. Quibus verbis videtur Apostolus hujus novissimi diei vel spem vel timorem ab hoc nostro tempore removisse: non enim videmus ipsos amatores hujus saeculi, quibus subitaneus apparebit interitus, jam dicere, Pax et securitas. 9. Quid ergo scire sufficiat, satis ipse demonstrat Apostolus, dicendo, De temporibus et momentis non opus habemus vobis scribere; vel sicut alii codices habent, Non opus", + "candidate_score": 0.632605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2793", + "psc_text": "ne homo, qui cum in uno offenderit fit omnium reus, in multis offendendo ( quia in multis offendimus omnes ) propter magnum aggerem reatus sui minutatim collectum, ad tribunal tanti judicis perveniat, et eam quam non fecit, misericordiam non inveniat; sed potius dimittendo atque dando mereatur sibi dimitti peccata, reddique promissa. 21. Multa dixi, quibus tibi taedium fortassis inferrem, qui haec, quae tamen approbas, non exspectas discere, quod ea docere consuevisti. Si quid autem est in eis, quantum ad rem ipsam pertinet; nam quali eloquio explicata sint, non nimis curo; si quid ergo in eis est, quod eruditionem offendat tuam, quaeso ut rescribendo admoneas, et me corrigere non graveris. Infelix est enim qui non tantos et tam sanctos tuorum studiorum labores et digne honorat, et de his Domino Deo nostro cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere", + "candidate_score": 0.632203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3133", + "psc_text": "qui respondeas Deo; si volens Deus ostendere iram, et demonstrare potentiam suam, quod et malis bene uti optimus possit, malis duntaxat non conditione divina, sed vitiata voluntatis iniquitate natura, quae a Deo conditore condita est bona, pertulit in multa patientia vasa irae aptata in interitum: non quod illi essent necessaria, sive angelica sive humana peccata, cui nec justitia creaturae cujusquam est necessaria; sed ut notas faceret divitias gloriae suae in vasa misericordiae, ne se in bonis operibus tanquam de propriis extollerent viribus, sed humiliter intelligerent, nisi illis Dei gratia non debita, sed gratuita subveniret, id fuisse reddendum meritis suis, quod aliis in eadem massa redditum cernerent? 25. Certus est ergo Dei praescientiae definitus numerus, et multitudo sanctorum, quibus diligentibus Deum, quod eis donavit per diffusum in cordibus eorum Spiritum sanctum, omnia cooperantur in bonum, iis qui secundum propositum vocati sunt. Quoniam quos ante praescivit, et praedestinavit conformes fieri imaginis Filii", + "candidate_score": 0.63131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2796", + "psc_text": "reddita stupeamus, sive in his quae refutare, detestari, aut fugere deceat christianum; sive in illis in quibus non satis invenitur errasse, quamvis nescio qua calliditate, in ipsis quoque gratiam Dei credidit supprimendam. Sed unum est quod nos in tanto beneficio afficit, quia tarde hoc tam praeclarum gratiae Dei munus effulsit: siquidem contigit absentes fieri quosdam, quorum caecitati ista tam perspicuae veritatis illustratio deberetur; ad quos, etsi tardius, non diffidimus propitio Deo eamdem gratiam pervenire, qui vult omnes homines salvos fieri, et ad agnitionem veritatis venire (I Tim. II, 4). Nos vero, etsi olim spiritu claritatis, qui in te est, docti, subjectionem ejus abjecerimus erroris, in hoc etiam nunc gratias agimus, quod haec quae ante credidimus, nunc aliis aperire didicimus, viam facilitatis uberiore Sanctitatis tuae sermone pandente. Et alia manu: Incolumem Beatitudinem tuam, nostrique memorem, misericordia Dei nostri glorificet in aeternum. EPISTOLA CLXIX. Augustinus Evodio, respondens ad duas quaestiones, de Trinitate,", + "candidate_score": 0.631102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_705", + "psc_text": "versionem mire depravatam ac variantem reddat suae veritati. Novum Testamentum ab eo castigatum probat. Domino venerabili, et desiderabili sancto fratri, et compresbytero HIERONYMO AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Ex quo coepi ad te scribere ac tua scripta desiderare, nunquam mihi melior occurrit occasio, quam ut per Dei servum ac ministrum fidelissimum, mihique charissimum mea tibi afferretur epistola, qualis est filius noster Cyprianus diaconus. Per hunc certe ita spero litteras tuas, ut certius in hoc rerum genere quidquam sperare non possim. Nam nec studium in petendis rescriptis memorato filio nostro deerit, nec gratia in promerendis, nec diligentia in custodiendis, nec alacritas in perferendis, nec fides in reddendis: tantum si aliquo modo merear, adjuvet Dominus, et adsit cordi tuo et desiderio meo, ut fraternam voluntatem nulla major voluntas impediat. 2. Quia ergo duas jam epistolas misi, nullam autem tuam postea recepi, easdem ipsas rursus mittere volui, credens eas non pervenisse.", + "candidate_score": 0.63035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.629484, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3480", + "psc_text": "longe futurus est, cum ipsi Apostoli, tempore quo adhuc erant in carne, dixerint, Novissima hora est (I Joan. II, 18)? quamvis a Domino audierint, Non est vestrum scire tempora. Hoc ergo nesciebant quod nescimus et nos (quantum ad me attinet dico, et eos qui hoc mecum nesciunt); et tamen quibus dictum est, Non est vestrum scire tempora, quae pater posuit in sua potestate (Act. I, 7), diligebant ejus manifestationem, et dabant conservis suis in tempore cibaria, nec percutiebant eos dominando eis, nec luxuriabantur cum amatoribus mundi, dicentes, Moram facit Dominus meus. 2. Alia est ergo ignorantia temporum, alia labes morum amorque vitiorum. Nam et apostolus Paulus quando dicebat, Non cito moveamini mente, neque terreamini, sive per verbum sive per epistolam, tanquam per nos missam, quasi instet dies Domini (II Thess. II, 2); nolebat utique ut crederent eis qui jam propinquare Domini arbitrabantur adventum: nec tamen volebat ut, tanquam servus ille,", + "candidate_score": 0.628163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.627614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.620621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_102", + "psc_text": "agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus, qui omnino ad vulnus meum non pertinerent, tamen bono animo consolati sunt. Sed multo valde ac multo amplius expertus sum, quam putabam: non quia novos aliquos fluctus aut tempestates vidi quas ante non noveram, vel non audieram, vel non legeram, vel non cogitaveram; sed ad eas evitandas aut perferendas solertiam et vires meas omnino non noveram, et alicujus momenti arbitrabar. Dominus autem irrisit me, et rebus ipsis ostendere voluit meipsum mihi. 3. Quod si non damnando, sed miserando fecit, hoc enim spero certe vel nunc cognita aegritudine mea, debeo Scripturarum ejus medicamenta omnia perscrutari, et orando ac legendo agere, ut", + "candidate_score": 0.614566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_926", + "psc_text": "perito carere non possent Ecclesiae dioecesis Hipponensis. Domino beatissimo et venerabili ac desiderabili fratri et consacerdoti NOVATO, et qui tecum sunt fratribus, AUGUSTINUS, et qui mecum sunt fratres, in Domino salutem. 1. Et ego sentio quam durus videar, et meipsum vix fero, quod filium meum diaconum Lucillum germanum tuum Sanctitati tuae non mitto atque permitto. Sed cum ipse quoque aliquos, ex tuis nutrimentis valde charissimos atque dulcissimos, necessitatibus Ecclesiarum longe positarum abs te, concedere coeperis; tunc senties quibus desideriorum stimulis fodiar, quod quidam mihi maxima et dulcissima familiaritate conjuncti, non sunt etiam corporaliter mecum. Nam ut longe mittam cogitationem tuam; quantumlibet valeat germanitas tui sanguinis, non vincit amicitiae vinculum, quo nobis invicem ego et frater Severus inhaeremus: et tamen nosti quam raro cum mihi videre contingat. Atque hoc fecit non utique voluntas vel mea vel illius; sed dum matris Ecclesiae necessitates, propter futurum saeculum, quo nobiscum inseparabiliter convivemus, nostri temporis", + "candidate_score": 0.6125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_101", + "psc_text": "apud Deum miserius, et tristius, et damnabilius. Item nihil esse in hac vita, et maxime hoc tempore difficilius, laboriosius, periculosius episcopi, aut presbyteri, aut diaconi officio; sed apud Deum nihil beatius, si eo modo militetur quo noster imperator jubet. Quis autem iste sit modus, nec a pueritia, nec ab adolescentia mea didici: et eo tempore quo discere coeperam, vis mihi facta est, merito peccatorum meorum (nam quid aliud existimem nescio), ut secundus locus gubernaculorum mihi traderetur, qui remum tenere non noveram. 2. Sed arbitror Dominum meum propterea me sic emendare voluisse, quod multorum peccata nautarum, antequam expertus essem quid illic agitur, quasi doctior et melior reprehendere audebam. Itaque posteaquam missus sum in medium, tunc sentire coepi temeritates reprehensionum mearum; quanquam et antea periculosissimum judicarem hoc ministerium. Et hinc erant lacrymae illae quas me fundere in civitate, ordinationis meae tempore, nonnulli fratres animadverterunt, et nescientes causas doloris mei, quibus potuerunt sermonibus,", + "candidate_score": 0.610972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2703", + "psc_text": "infelicius, quam corpora barbaricus gladius, trucidarunt. Nam inde ad nos usque ab oceani littore properavit, fama excitus quod a me posset de his quae scire vellet, quidquid vellet audire. Neque nullum cepit adventus sui fructum. Primo, ne de me multum famae crederet: deinde docui hominem quod potui; quod autem non potui, unde discere posset, admonui, atque ut ad te iret hortatus sum. Qua in re consilium vel praeceptum meum cum libenter et obedienter acciperet, rogavi eum ut abs te veniens, per nos ad propria remearet. Quam ejus pollicitationem tenens, occasionem mihi credidi a Domino esse concessam, qua tibi scriberem de his quae per te scire cupio. Quaerebam enim quem ad te mitterem, nec mihi facile occurrebat idonens, et fide agendi, et alacritate obediendi, et exercitatione peregrinandi. Ubi ergo istum juvenem expertus sum, eum ipsum esse qualem a Domino petebam, dubitare non potui. CAPUT II. 3. Accipe igitur quae mihi, peto,", + "candidate_score": 0.604186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2388", + "psc_text": "agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti qui ejus intra ecclesiam gladium formidabant, violentis fletibus et gemitibus me tenerent, putantes meam sibi aliquid posse prodesse praesentiam, ut quem satis digne pro ejus anima objurgare non possem, pro illorum corporibus etiam rogare compellerer. Quam tamen eorum corporalem salutem satis parietes ecclesiae muniebant. Ego autem duris coarctabar augustiis, quod neque ille me pateretur, qualem oporteret; et insuper facere cogerer quod non deceret. Dolebam etiam graviter vicem venerabilis coepiscopi mei tantae rectoris Ecclesiae, ad cujus pertinere dicebatur officium, post hominis tam nefariam fallaciam adhuc se praebere humilem, quo caeteris parceretur. Fateor; cum tantum malum nullo pectoris robore potuissem tolerare, discessi.", + "candidate_score": 0.603793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_6", + "bdc_text": "Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2401", + "psc_text": "magnam meam consolationem, ex ejus ore audire, et plane scire voluerit. Cum de hoc ipso, ut sunt humana, sollicitus, solus cum solo agerem, jam in eadem custodia constituto, ne quid esset unde majore et insigniore poenitentia Deum sibi placare deberet; ille ut erat verecundiae singularis, cum ipsam, licet falsam meam suspicionem erubesceret, sed admonitionem gratissime acciperet, modeste graviterque subridens, et utraque manu meam dexteram apprehendens: Testor, inquit, Sacramenta quae per hanc afferuntur manum, me nullum esse expertum concubitum praeter uxorem, nec ante, nec postea. 10. Quid ergo huic in morte accidit mali, ac non potius plurimum boni, cum haec habens dona ad Christum, sine quo inaniter habentur, ex hac vita migravit? Quae apud te non commemorarem, si crederem te laudibus ejus offendi. Cum autem hoc non credo, nec illud profecto, quod te, non dico instante, sed saltem volente aut optante posset occidi. Proinde judicas nobiscum tanto sincerius, quanto innocentius, quod", + "candidate_score": 0.603474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2403", + "psc_text": "cum ille fureret sublimatus, iste gauderet inclusus? Horrendis et poenalibus tenebris, omnes non tantum carceres, sed etiam inferos vincit scelerati hominis conscientia. Tibi etiam quid nocuit, cujus etsi famam graviter laesit, tamen innocentiam non peremit? Quamvis fama quoque ipsa salva sit, et apud eos qui te melius noverunt quam nos, et apud nos ipsos, qui curas nobiscum tuas, ne tam immane perpetraretur scelus, tanto expressas inspiciebamus affectu, ut tui cordis invisibilia pene oculis cerneremus. Sibi igitur ille nocuit, quidquid nocuit; suam transfixit animam, suam vitam, suam conscientiam; suam denique ipsam famam, quam bonam solent etiam pessimi concupiscere, caeca illa crudelitate vastavit. Tanto enim est odiosior omnibus bonis, quanto magis impiis placere conatus est, vel placuisse laetatus. 11. Ubi autem magis potuit apparere non eum habuisse necessitatem quam se habere confinxit, ut ejus obtentu tanquam bonus faceret tantum malum, quam quod nec illi placuit de cujus praecepto se ausus est excusare?", + "candidate_score": 0.598214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_2", + "bdc_text": "Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_938", + "psc_text": "latentem, et postea proditum convictumque damnatis? Quaero igitur utrum vos contaminaverit eo tempore quo latebat? Respondebis: Nullo modo. Nullo ergo tempore contaminaret, etiamsi semper id lateret; nam et mortuorum nonnulla saepe commissa produntur, nec fraudi est Christianis, qui eis communicavere viventibus. Cur ergo vos tam temeraria atque sacrilega diremptione praecidistis a communione innumerabilium Ecclesiarum Orientalium, quas semper latuit, et adhuc latet quod in Africa gestum esse aut docetis aut fingitis? 2. Alia enim quaestio est, utrum illa vera dicatis, quae quidem nos multo probabilioribus documentis falsa esse convincimus, et in vestris magis ea ipsa quae objicitis, tunc probata declaramus. Sed haec, ut dixi, alia quaestio est, tunc aggredienda et discutienda, cum opus fuerit. Illud nunc attendat vigilantia mentis tuae, neminem contaminari posse ignotorum ignotis criminibus. Unde manifestum est a communione orbis, cui seu falsa seu vera crimina quae Afris intenditis, prorsus ignota sunt et ignota semper fuerunt, sacrilego schismate vos", + "candidate_score": 0.588744, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.682477, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_356", + "psc_text": "salutem meam? Vis audire quare cum timore et tremore? Deus est enim qui operatur in vobis. Ideo cum timore et tremore: quia quod impetrat humilis, amittit superbus. Si ergo Deus est qui operatur in nobis, quare dictum est, Vestram ipsorum salutem operamini? Quia sic in nobis operatur, ut et nos operemur: Adjutor meus esto (Psal. XXVI, 9) . Designat et se operatorem, qui invocat adjutorem. Sed voluntas, inquit, bona, mea est. Fateor, tua. Sed et ipsa a quo data, a quo excitata? Noli me ipsum audire: Apostolum interroga. Deus est enim, inquit, qui operatur in vobis et velle et operari pro bona voluntate (Philipp. II, 12, 13) . Quid est ergo quod tibi arrogabas? Quid est quod superbus ibas, et peribas? Redi ad cor tuum, inveni te malum; et ut sis bonus, invoca bonum. Non enim in te placet Deo, nisi quod habes ex Deo: quod autem habes ex te,", + "candidate_score": 0.682477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_34", + "psc_text": "Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo exterius operetur, in corde tamen illa fervens servatur. Nam erant quidam in Lege, qui de operibus Legis gloriabantur, quae fortasse non dilectione, sed timore faciebant; et volebant se justos videri, et praeponi Gentibus, quae opus Legis non fecerant. Apostolus autem praedicans fidem gentibus, cum eos qui accedebant ad Dominum, videret justificatos ex fide, ut jam qui crediderant bene operarentur, non quia bene operati sunt credere mererentur, exclamavit securus, et ait, Quia justificari homo potest ex fide sine operibus Legis: ut illi magis non fuerint justi, qui quod faciebant, timore faciebant; cum fides per dilectionem operetur in corde, etiam si foras", + "candidate_score": 0.666777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3422", + "psc_text": "tenete istum modum: mente servite legi Dei, carne autem legi peccati; sed ex necessitate, quia concupiscitis, non quia consentitis. Aliquando ista concupiscentia sic insidiatur sanctis, ut faciat dormientibus quod non potest vigilantibus. Unde omnes acclamastis, nisi quia omnes agnovistis? Pudet hic immorari sed non pigeat inde Deum precari. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CLII. De sequentibus verbis Apostoli, Rom. VII, et VIII, 1-4; usque ad, Misit Deus Filium suum in similitudinem carnis peccati, etc. 1. Difficultas non est in obscuris sensibus, quando adjuvat Spiritus. Meminisse debet Charitas vestra, disputasse me vobis de quaestione difficillima ex apostoli Paul. Epistola ( In superiore sermone ), ubi dicit: Non enim quod volo, ago; sed quod odi, illud facio. Qui ergo adfuistis, meministis: adestote nunc animo, ut astruatis ad id quod audistis. Sequitur enim lectio quae hodie recitata est, quam quidem lector inde coepit: Misit Deus Filium suum in similitudinem carnis peccati, et de", + "candidate_score": 0.665181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_317", + "psc_text": "Eliae, Vade in Sarepta Sidoniae; ibi enim mandavi viduae, ut pascat te? Videtis quemadmodum mandat Deus, non in aure, sed in corde. Numquid legimus quia missus est aliquis propheta ad illam mulierem, et dictum est ei, Haec dicit Dominus, Venturus est ad te esuriens servus meus, ex eo quod habes ministra illi: inopiam noli timere; ego supplebo quod dederis? Hoc ei dictum non legimus. Nec hoc legimus, quod in somnis ad eam missus fuerit angelus, et praenuntiaverit Eliam esurientem esse venturum, et de illo pascendo aliquis mulierem illam admonuerit. Sed mandat Deus miris modis, qui in cogitationibus loquitur. Dicimus mandasse Deum loquendo in corde, suggerendo quod opus erat, persuadendo quod utile erat rationali animae viduae mulieris. Sic etiam in Prophetis legimus, quod Dominus mandaverit vermi, ut rederet radicem cucurbitae (Jonae IV, 7). Quid est, Mandavit, nisi, Cor praeparavit? Inspiratione itaque Domini, vidua illa mulier cor praeparatum habebat ad obediendum. Talis", + "candidate_score": 0.658595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1270", + "psc_text": "Nunc tenebrae, postea lux. Dies sunt fideles. Et nos, charissimi, videbimus invicem corda nostra, sed postea: nunc autem adhuc tenebras mortalitatis hujus circumferimus, et ad lucernam Scripturae ambulamus; sicut dicit apostolus Petrus, Habemus certiorem propheticum sermonem, cui benefacitis intendentes tanquam lucernae in obscuro loco, donec dies lucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris (II Petr. I, 19) . Proinde, charissimi, propter ipsam fidem qua credimus in Deum, in comparatione infidelium dies sumus. In infidelitate nox cum ipsis fuimus, modo lux, dicente Apostolo, Fuistis aliquando tenebrae, nunc autem lux in Domino (Ephes. V, 8) . Tenebrae in vobis, lux in Domino. Item in alio loco: Omnes enim vos filii lucis estis, et filii diei: non sumus noctis, neque tenebrarum (I Thess. V, 5) . Sicut in die honeste ambulemus (Rom. XIII, 13) . Dies ergo in comparatione infidelium. In comparatione vero illius diei, quando resurgent mortui, et corruptibile hoc induetur incorruptione,", + "candidate_score": 0.654341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3141", + "psc_text": "fides vestra, charissimi, et ita vos didicisse novimus, docente Magistro de coelo, in quo spem vestram posuistis, quia Dominus noster Jesus Christus, qui jam pro nobis passus est et resurrexit, caput est Ecclesiae, et est corpus ejus Ecclesia, et in ejus corpore unitas membrorum et compago charitatis, tanquam sanitas exsistit. Quicumque autem in charitate friguerit, infirmatur in corpore Christi. Sed potens est ille, qui jam exaltavit caput nostrum, etiam infirma membra sanare: dum tamen non nimia impietate praecidantur, sed haereant corpori donec sanentur. Quidquid enim adhuc haeret corpori, non desperatae sanitatis est: quod autem praecisum fuerit, nec curari, nec sanari potest. Cum ergo sit ille caput Ecclesiae, et sit corpus ejus Ecclesia, totus Christus et caput et corpus est. Resurrexit jam ille. Caput ergo habemus in coelo. Caput nostrum interpellat pro nobis. Caput nostum sine peccato et sine morte, jam propitiat Deum pro peccatis nostris: ut et nos in fine", + "candidate_score": 0.652627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1561", + "psc_text": "Hoc est quod optamus et rogamus, quando dicimus, Veniat regnum tuum, ut nobis veniat. Nam si nos reprobi fuerimus, illud regnum aliis venturum est, non nobis. Si autem in eo numero fuerimus, qui pertinent ad membra unigeniti Filii ejus, nobis veniet regnum ejus: et non tardabit. Numquid enim saecula tanta restant, quanta transierunt? Apostolus Joannes dixit: Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18) . Sed pro ipso die magno longa est hora: et ipsa hora novissima videte quot annos ducat. Tamen sic vobis sit quasi qui vigilet, dormiat, surgat et regnet. Modo vigilemus, morte dormiemus, in fine resurgemus, sine fine regnabimus. CAPUT VI. 6. Tertia petitio. Hujus petitionis interpretatio multiplex.--Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Tertio petimus, Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Et hoc nobis bene optamus. Nam voluntas Dei necesse est ut fiat. Voluntas Dei est ut regnent boni,", + "candidate_score": 0.650313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_18_20", + "bdc_text": "nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1561", + "psc_text": "Hoc est quod optamus et rogamus, quando dicimus, Veniat regnum tuum, ut nobis veniat. Nam si nos reprobi fuerimus, illud regnum aliis venturum est, non nobis. Si autem in eo numero fuerimus, qui pertinent ad membra unigeniti Filii ejus, nobis veniet regnum ejus: et non tardabit. Numquid enim saecula tanta restant, quanta transierunt? Apostolus Joannes dixit: Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18) . Sed pro ipso die magno longa est hora: et ipsa hora novissima videte quot annos ducat. Tamen sic vobis sit quasi qui vigilet, dormiat, surgat et regnet. Modo vigilemus, morte dormiemus, in fine resurgemus, sine fine regnabimus. CAPUT VI. 6. Tertia petitio. Hujus petitionis interpretatio multiplex.--Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Tertio petimus, Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Et hoc nobis bene optamus. Nam voluntas Dei necesse est ut fiat. Voluntas Dei est ut regnent boni,", + "candidate_score": 0.64908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem et pacem a domino Christo . Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_214", + "psc_text": "Dei, quae Lex data est in monte Sina quinquagesimo die post occisionem ovis celebrato Pascha a populo Judaeorum. Implentur quinquaginta dies post occisionem ovis, et datur Lex scripta digito Dei: implentur quinquaginta dies post occisionem Christi, et venit Spiritus sanctus. Gratias Domino, occultanti providenter, aperienti suaviter Jam videte hoc etiam, fratres, Pharaonis magos evidentissime confiteri. Deficientes in tertio signo dixerunt, Digitus Dei est hic, etc. (Exod. VIII, 19). SERMO IX . De decem Chordis . CAPUT PRIMUM. 1. Dominus et Deus noster misericors et miserator, longanimis et multum misericors, et verax; quam largiter praerogat misericordiam in praesenti saeculo, tam severe minatur judicium in futuro saeculo. Verba quae dixi scripta sunt, et divinis auctoritatibus continentur, quia, Misericors et miserator Dominus, longanimis et multum misericors, et verax (Psal. CI, 8, et CXLIV, 8) . Multum delectat omnes peccatores et amatores saeculi hujus, quia misericors et miserator Dominus, quia longanimis et multum misericors.", + "candidate_score": 0.645691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19_21", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ; is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1561", + "psc_text": "Hoc est quod optamus et rogamus, quando dicimus, Veniat regnum tuum, ut nobis veniat. Nam si nos reprobi fuerimus, illud regnum aliis venturum est, non nobis. Si autem in eo numero fuerimus, qui pertinent ad membra unigeniti Filii ejus, nobis veniet regnum ejus: et non tardabit. Numquid enim saecula tanta restant, quanta transierunt? Apostolus Joannes dixit: Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18) . Sed pro ipso die magno longa est hora: et ipsa hora novissima videte quot annos ducat. Tamen sic vobis sit quasi qui vigilet, dormiat, surgat et regnet. Modo vigilemus, morte dormiemus, in fine resurgemus, sine fine regnabimus. CAPUT VI. 6. Tertia petitio. Hujus petitionis interpretatio multiplex.--Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Tertio petimus, Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Et hoc nobis bene optamus. Nam voluntas Dei necesse est ut fiat. Voluntas Dei est ut regnent boni,", + "candidate_score": 0.644667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_317", + "psc_text": "Eliae, Vade in Sarepta Sidoniae; ibi enim mandavi viduae, ut pascat te? Videtis quemadmodum mandat Deus, non in aure, sed in corde. Numquid legimus quia missus est aliquis propheta ad illam mulierem, et dictum est ei, Haec dicit Dominus, Venturus est ad te esuriens servus meus, ex eo quod habes ministra illi: inopiam noli timere; ego supplebo quod dederis? Hoc ei dictum non legimus. Nec hoc legimus, quod in somnis ad eam missus fuerit angelus, et praenuntiaverit Eliam esurientem esse venturum, et de illo pascendo aliquis mulierem illam admonuerit. Sed mandat Deus miris modis, qui in cogitationibus loquitur. Dicimus mandasse Deum loquendo in corde, suggerendo quod opus erat, persuadendo quod utile erat rationali animae viduae mulieris. Sic etiam in Prophetis legimus, quod Dominus mandaverit vermi, ut rederet radicem cucurbitae (Jonae IV, 7). Quid est, Mandavit, nisi, Cor praeparavit? Inspiratione itaque Domini, vidua illa mulier cor praeparatum habebat ad obediendum. Talis", + "candidate_score": 0.643956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1522", + "psc_text": "De quo scriptum est in Evangelio, Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab initio saeculi. Ecce de quo dicimus, Veniat regnum tuum. Ut in nobis veniat, optamus; ut in illo inveniamur, optamus. Nam ecce veniet: sed quid tibi prodest, si ad sinistram te inveniet? Ergo et hic tibi bene optas, pro te oras. Hoc desideras, hoc cupis orando, ut sic vivas, quomodo ad regnum Dei, quod est omnibus sanctis dandum, pertineas. Ergo, ut bene vivas, tibi oras cum dicis, Veniat regnum tuum. Pertineamus ad regnum tuum: veniat et nobis quod venturum est sanctis et justis tuis. CAPUT V. 7. Tertia petitio.--Fiat voluntas tua. Si non illud tu dicas, non faciet Deus voluntatem suam? Memento quod in symbolo reddidisti: Credo in Deum Patrem omnipotentem. Si omnipotens est, cur oras ut fiat voluntas ejus? Quid est ergo, Fiat voluntas tua? Fiat in me, ut non resistam voluntati tuae.", + "candidate_score": 0.637817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1561", + "psc_text": "Hoc est quod optamus et rogamus, quando dicimus, Veniat regnum tuum, ut nobis veniat. Nam si nos reprobi fuerimus, illud regnum aliis venturum est, non nobis. Si autem in eo numero fuerimus, qui pertinent ad membra unigeniti Filii ejus, nobis veniet regnum ejus: et non tardabit. Numquid enim saecula tanta restant, quanta transierunt? Apostolus Joannes dixit: Filioli, novissima hora est (I Joan. II, 18) . Sed pro ipso die magno longa est hora: et ipsa hora novissima videte quot annos ducat. Tamen sic vobis sit quasi qui vigilet, dormiat, surgat et regnet. Modo vigilemus, morte dormiemus, in fine resurgemus, sine fine regnabimus. CAPUT VI. 6. Tertia petitio. Hujus petitionis interpretatio multiplex.--Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Tertio petimus, Fiat voluntas tua, sicut in coelo, ita et in terra. Et hoc nobis bene optamus. Nam voluntas Dei necesse est ut fiat. Voluntas Dei est ut regnent boni,", + "candidate_score": 0.637065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_22", + "bdc_text": "Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_318", + "psc_text": "Deum loquendo in corde, suggerendo quod opus erat, persuadendo quod utile erat rationali animae viduae mulieris. Sic etiam in Prophetis legimus, quod Dominus mandaverit vermi, ut rederet radicem cucurbitae (Jonae IV, 7). Quid est, Mandavit, nisi, Cor praeparavit? Inspiratione itaque Domini, vidua illa mulier cor praeparatum habebat ad obediendum. Talis venerat, talis cum Elia loquebatur. Qui erat in Elia ut praeciperet, ipse erat in vidua ut obediret. Vade, inquit, mihi prius fac de egestate tua; non deficient divitiae tuae. Patrimonium enim viduae, modicum erat farinae et modicum olei: hoc modicum non defecit. Quis habet talem villam? Libenter vidua servum Dei esurientem pascebat, quia patrimonium ejus in clavo pendebat. Quid felicius hac paupertate? Si hic talia recipit, qualia in fine sperabit? 3. Bonorum operum merces non isto tempore speranda. Ideo hoc dixi, ut seminationis nostrae mercedem, non isto tempore quo seminamus speremus. Hic enim bonorum operum messem cum labore serimus, sed", + "candidate_score": 0.629149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_22", + "bdc_text": "Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_317", + "psc_text": "Eliae, Vade in Sarepta Sidoniae; ibi enim mandavi viduae, ut pascat te? Videtis quemadmodum mandat Deus, non in aure, sed in corde. Numquid legimus quia missus est aliquis propheta ad illam mulierem, et dictum est ei, Haec dicit Dominus, Venturus est ad te esuriens servus meus, ex eo quod habes ministra illi: inopiam noli timere; ego supplebo quod dederis? Hoc ei dictum non legimus. Nec hoc legimus, quod in somnis ad eam missus fuerit angelus, et praenuntiaverit Eliam esurientem esse venturum, et de illo pascendo aliquis mulierem illam admonuerit. Sed mandat Deus miris modis, qui in cogitationibus loquitur. Dicimus mandasse Deum loquendo in corde, suggerendo quod opus erat, persuadendo quod utile erat rationali animae viduae mulieris. Sic etiam in Prophetis legimus, quod Dominus mandaverit vermi, ut rederet radicem cucurbitae (Jonae IV, 7). Quid est, Mandavit, nisi, Cor praeparavit? Inspiratione itaque Domini, vidua illa mulier cor praeparatum habebat ad obediendum. Talis", + "candidate_score": 0.624331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2382", + "psc_text": "fallaciter dictum est, Pulsate et aperietur vobis (Matth. VII, 7) : sed modo quando tempus est misericordiae, non quando tempus est judicii. Non enim possunt confundi ista tempora, cum misericordiam et judicium Domino suo cantet Ecclesia (Psal. C, 1). Tempus est misericordiae; age poenitentiam. Tempore judicii illam habes agere? Eris in virginibus illis, contra quas clausum est ostium. Domine, Domine, aperi nobis. Numquid non poenitentiam egerunt, quia secum oleum non portaverunt? Et quid illis profuit sera poenitentia, quando eas irridebat vera sapientia? Clausum est ergo ostium. Et quid illis dictum est? Non novi vos. Non illas novit, qui omnia novit? Quid ergo est, Non novi vos? Improbo vos, reprobo vos. In arte mea non vos agnosco; ars mea nescit vitia: hoc est autem magnum, et nescit vitia, et judicat vitia. Nescit faciendo, judicat arguendo. Sic ergo non novi vos. 17. Idem tractatur argumentum. Ierunt, intraverunt quinque prudentes. Quam multi estis,", + "candidate_score": 0.621841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_23_25", + "bdc_text": "tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_34", + "psc_text": "Ergo iste justificatus est, et operatus non est; et impletur sententia Apostoli dicentis, Arbitramur justificari hominem per fidem sine operibus Legis. Latro qui cum Domino crucifixus est, corde credidit ad justitiam, ore confessus est ad salutem (Id. X, 10). Nam fides quae per dilectionem operatur, etsi non sit in quo exterius operetur, in corde tamen illa fervens servatur. Nam erant quidam in Lege, qui de operibus Legis gloriabantur, quae fortasse non dilectione, sed timore faciebant; et volebant se justos videri, et praeponi Gentibus, quae opus Legis non fecerant. Apostolus autem praedicans fidem gentibus, cum eos qui accedebant ad Dominum, videret justificatos ex fide, ut jam qui crediderant bene operarentur, non quia bene operati sunt credere mererentur, exclamavit securus, et ait, Quia justificari homo potest ex fide sine operibus Legis: ut illi magis non fuerint justi, qui quod faciebant, timore faciebant; cum fides per dilectionem operetur in corde, etiam si foras", + "candidate_score": 0.620364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_2873", + "psc_text": "Et dixit, Quomodo operatur, et ego operor. Jam ibi se significavit aequalem Deo. Pater meus, ait, usque modo operatur, et ego operor. Ille carnalis sensus de sabbato turbatus est. Putabant enim fatigatum Dominum requievisse, ut nihil operaretur. Audiunt, Pater meus usque modo operatur: turbantur. Et ego operor: fecit se aequalem Deo, turbantur. Sed nolite jam expavescere. Turbatur aqua, sanari habet aegrotus. Quid est hoc? Ideo turbantur illi, ut patiatur Dominus. Patitur Dominus, funditur pretiosus sanguis, redimitur peccator, donatur gratia peccanti, et dicenti, Miser ego homo, quis me liberavit de corpore mortis hujus? Gratia Dei per Dominum nostrum Jesum Christum (Rom. VII, 24, 25) . Sed quomodo curatur? Si descendat. Sic enim erat illa piscina, quo descenderetur, non quo ascenderetur. Possent enim esse et tales piscinae, sic instructae, ut ascenderetur ad illas. Quare autem illa talis facta est, quo descenderetur? Quia passio Domini humilem quaerit. Descendat humilis, non sit superbus, si", + "candidate_score": 0.615701, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "013_Athanasius-Alexandrinus_Epistolae-ad-Luciferum", + "max_score": 0.680528, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "013_Athanasius-Alexandrinus_Epistolae-ad-Luciferum_window_2", + "psc_text": "scripsisse sanctitatem tuam Augusto Constantio, et magis magisque miramur, quia in medio tamquam scorpionum habitans, animi tamen libertate uteris, ut vel monendo, vel docendo, vel emendando errantes ad lumen veritatis adducas. Rogo igitur, rogant mecum etiam omnes confessores, ut digneris nobis exemplum destinare, ut non tantum auditu, sed etiam ex litteris perspicere possint omnes animae tuae virtutem, fideique fiduciam et libertatem. Salutant sanctitatem tuam qui mecum sunt; saluto omnes qui tecum sunt. Divinitas te incolumem, vegetum, memoremque nostri semper tueatur, domine dilectissime ac vere homo Dei. EPISTOLA II. Domino gloriosissimo ac merito desiderantissimo coepiscopo Lucifero Athanasius in Domino salutem. Et si credo pervenisse etiam ad sanctitatem tuam de persecutione, quam etiam nunc adversus fraternitatem facere conati sunt inimici Christi, quaerentes sanguinem nostrum, possunt tamen etiam charissimi nostri referre religioni tuae: in tantum enim rabiem suam per milites extendere ausi sunt, ut non solum civitatis clericos effugarent, sed etiam ad eremitas", + "candidate_score": 0.680528, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.679667, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1310", + "psc_text": "occasiones rei hujus assumens. Sic namque et praecessores nostri, si quando dubietas orta est, praedicere festinabant, ut ubique consonanter ageretur sacra festivitas. Quod etiam nunc juxta priscam consuetudinem credimus in Domino praedicari in Ecclesiis et unam fidem, unum baptisma, unam solemnitatem 1274 sacratissimam paschalem ab omnibus Christianis ubique celebrari in Christo Jesu Domino nostro, quia in ipso vivimus, et movemur, et sumus (Act. XVII, 28) . Transferre vero hanc epistolam in Latinae vocis eloquium non satis certum esse putavimus, ne forte Graecizantes potius apud nos, nec jam valentes haec diligenter exprimere, laederent veritatem propter informem sermonem atque incongruum; et qui forte non ita possit ardenter scienterque transferri, sicut causa poscebat. Saluta eam quae tecum est fraternitatem. Te quae nobiscum est salutat in Domino. Et alia manu: Valere te, et nostri meminisse, domine, precor, dilectissime et desideratissime frater EPISTOLA CXXXIV. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Laudato Marciano, promittit Anatolio gratiam suam,", + "candidate_score": 0.679667, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.67775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.677342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_802", + "psc_text": "esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem utrique cuperemus: quae prius poposci, nunc quoque instantius peto, majore utens fiducia deprecandi, posteaquam praesidium venerandae exhortationis accepi. Spero autem affuturam misericordiam Dei, ut cooperante clementia vestra, pestiferi erroris possit morbus auferri: ut quidquid, ipso inspirante atque auxiliante, potuerit salubriter fieri, cum vestrae fidei laude peragatur: quoniam res humanae aliter tutae esse non possunt, nisi quae ad divinam confessionem pertinent, et regia et sacerdotalis defendat auctoritas. Data decimo sexto kalendas Aprilis, Valentiniano Augusto septies, et Avieno, v. cl. consulibus. EPISTOLA LXI. AD MARTINUM ET FAUSTUM PRESBYTEROS. SYNOPSIS. I. De litteris ad eos scriptis monet. -- II. Hortatur ut fidei causam", + "candidate_score": 0.676891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1158", + "psc_text": "piissimae Augustae de his quae ad custodiam pacis ecclesiasticae pertinent scripsi; quos devotione suae fidei provisuros esse non dubito, ne contra gloriam operis ipsorum, damnata haeresis valeat pullulare. CAP. II. Studeat ergo dilectio tua, frater charissime, piam et necessariam curam sollicitudini apostolicae sedis impendere, quae tibi apud se nutrito catholicam contra Nestorianos et Eutychianos haereticos actionem materno jure commendat, ut divino fultus auxilio, speculari de Constantinopolitanae urbis opportunitate non desinas; ne praedictorum dogmatum impius usquam turbo consurgat. Et quia tanta est gloriosorum principum fides, ut confidenter eis possis quae sunt insinuanda suggerere, pietate ipsorum ad utilitatem Ecclesiae universalis 1191 utaris. Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in", + "candidate_score": 0.676854, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1158", + "psc_text": "piissimae Augustae de his quae ad custodiam pacis ecclesiasticae pertinent scripsi; quos devotione suae fidei provisuros esse non dubito, ne contra gloriam operis ipsorum, damnata haeresis valeat pullulare. CAP. II. Studeat ergo dilectio tua, frater charissime, piam et necessariam curam sollicitudini apostolicae sedis impendere, quae tibi apud se nutrito catholicam contra Nestorianos et Eutychianos haereticos actionem materno jure commendat, ut divino fultus auxilio, speculari de Constantinopolitanae urbis opportunitate non desinas; ne praedictorum dogmatum impius usquam turbo consurgat. Et quia tanta est gloriosorum principum fides, ut confidenter eis possis quae sunt insinuanda suggerere, pietate ipsorum ad utilitatem Ecclesiae universalis 1191 utaris. Consulente autem dilectione tua de his in quibus putaveris ambigendum, non deerit relationibus tuis meae responsionis instructio: ut sequestrata earum actione causarum, quae in quibusque Ecclesiis praesulum suorum debent cognitione firmari, hanc specialem curam vice mea functus assumas, ne haeresis vel Nestoriana vel Eutychiana in aliqua parte revirescat: quia in", + "candidate_score": 0.673882, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "refutandis amplectenda dividere, obsecro ne humilitatem meam de diffidentia putes esse culpandam, cum haec mea cautio non solum universali Ecclesiae consulat, sed etiam tuae gloriae famuletur: ne sub imperii tui tempore et haereticorum aucta videatur improbitas, et catholicorum perturbata securitas. CAP. III. Quamvis ergo multum per omnia de pietatis vestrae corde confidam, et per inhabitantem in vobis Spiritum Dei satis vos instructos esse perspiciam, nec fidei vestrae ullus possit error illudere, praeceptioni tamen vestrae in eo adnitar obedire, ut aliquos de fratribus meis dirigam, qui apud vos praesentiae meae instar exhibeant, et quae sit apostolicae fidei regula, licet, ut dixi, vobis bene sit nota, demonstrent, patefacientes in omnibus et probantes, non esse omnino inter catholicos computandos, qui definitiones venerabilis synodi Nicaenae, vel sancti Chalcedonensis concilii regulas non sequuntur; cum utrorumque sancta decreta ex evangelico et apostolico manifestum sit fonte prodire, et QUIDQUID non est de irrigatione Christi, poculi esse viperei.", + "candidate_score": 0.669475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1011", + "psc_text": "symbolum fidei, quisquis redemptionis sacramenta non negligit, tabulis cordis ascribit, et tenaci, quo ad confundendos haereticorum errores paratior sit, memoriae commendavit. Multi it que in ea gaudentes pariter et exsultantes, recognoverunt fidei suae sensum, et ita se semper ex traditione paterna tenuisse, ut vester apostolatus exposuit, jure laetantur. Nonnulli sollicitiores facti, beatitudinis vestrae admonitione percepta modis, omnibus se gratulantur instructos, datamque sibi occasionem gaudent, qua libere ac fiducialiter, suffragante etiam apostolicae sedis auctoritate, eloquantur, et asserat unusquisque quod credit. CAP. III. Quis autem apostolatui vestro pro hoc tanto munere, quo non solum Gallias, sed totum mundum, velut quibusdam pretiosissimis gemmis ornavit, dignas aestimet gratias posse persolvi? Doctrinae post Deum vestrae debet fidelis, ut constanter teneat quod credebat; debet etiam infidelis, ut a perfidia sua, agnita veritate, discedat, 1109 et apostolicae institutionis luce perfusus, erroris sui tenebras derelinquat, magisque sequatur et credat, quod per os vestrum Dominus noster Jesus Christus de", + "candidate_score": 0.657529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_764", + "psc_text": "THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et ab aliis cum eo ex diversis provinciis congregatis rogatus sum scribere vestrae mansuetudini de fide, quae cum sit conservatrix omnium fidelium animarum, dicitur perturbata: quam nos a nostris majoribus traditam, debemus cum omni competenti devotione defendere, et dignitatem propriae venerationis beato apostolo Petro intemeratam et in nostris temporibus conservare: quatenus beatissimus Romanae civitatis episcopus, cui principatum sacerdotii super omnes antiquitas contulit, locum habeat ac facultatem de fide et sacerdotibus judicare, domine sacratissime pater, et venerabilis imperator. Hac enim gratia secundum solemnitatem conciliorum et Constantinopolitanus episcopus eum per libellos appellavit, propter contentionem quae orta est de fide. Huic itaque postulanti et", + "candidate_score": 0.657225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14_16", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "refutandis amplectenda dividere, obsecro ne humilitatem meam de diffidentia putes esse culpandam, cum haec mea cautio non solum universali Ecclesiae consulat, sed etiam tuae gloriae famuletur: ne sub imperii tui tempore et haereticorum aucta videatur improbitas, et catholicorum perturbata securitas. CAP. III. Quamvis ergo multum per omnia de pietatis vestrae corde confidam, et per inhabitantem in vobis Spiritum Dei satis vos instructos esse perspiciam, nec fidei vestrae ullus possit error illudere, praeceptioni tamen vestrae in eo adnitar obedire, ut aliquos de fratribus meis dirigam, qui apud vos praesentiae meae instar exhibeant, et quae sit apostolicae fidei regula, licet, ut dixi, vobis bene sit nota, demonstrent, patefacientes in omnibus et probantes, non esse omnino inter catholicos computandos, qui definitiones venerabilis synodi Nicaenae, vel sancti Chalcedonensis concilii regulas non sequuntur; cum utrorumque sancta decreta ex evangelico et apostolico manifestum sit fonte prodire, et QUIDQUID non est de irrigatione Christi, poculi esse viperei.", + "candidate_score": 0.651319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.648095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_833", + "psc_text": "ut quia incolumitas vestra exsultatio et salus nostra est, citius ad nos relatu desiderabili salutis vestrae gaudia recurrant. Et alia manu: Memorem coronam vestram humilitatis nostrae Christus Dominus longaeva aetate conservet, domine sancte beatissime pater, et apostolica sede dignissime Papa. Ceretius susceptus vester apostolatum vestrum saluto, commendans me orationibus vestris. 1005 Salonius venerator vester, apostolatum vestrum in Domino saluto, orationum vestrarum subsidia deposcens. Veranus cultor vestri apostolatus, beatitudinem vestram saluto, et ut pro me oretis peto. EPISTOLA LXIX. AD THEODOSIUM AUGUSTUM. SYNOPSIS. I. Consensum suum ad ordinationem Anatolii CP. suspendit; professionem fidei exigit. --II. Petit ut idem haereticorum communionem abdicet, communi fidei subscribat. Legatos mittit. Synodum postulat intra Italiam fieri. LEO episcopus THEODOSIO semper Augusto. CAP. I. Omnibus quidem vestrae pietatis epistolis, inter eas sollicitudines quas pro fide patimur, spem securitatis nobis maximam praestitistis, Nicaenum commendando concilium: adeo ut ab illo, sicut saepe jam scribitis, non patiamini sacerdotes Domini deviare.", + "candidate_score": 0.645744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_769", + "psc_text": "εὐσέβεια καταμάθοι. EPISTOLA LVI. GALLAE PLACIDIAE AUGUSTAE AD THEODOSIUM. Domino victori THEODOSIO et triumphatori, semper Augusto filio, GALLA PLACIDIA piissima et florens, perpetua Augusta et mater. Dum in ipso ingressu civitatis antiquae hanc curam habuissemus ut cultum beatissimo Petro apostolo redderemus, in ipso adorando altari martyris reverendissimus LEO episcopus, paululum se post orationem retinens, propter catholicam fidem apud nos deflevit, ipsum similiter 966 summum apostolorum, quem nuper adieramus, testem objiciens, episcoporum multitudine circumseptus, quos ex innumerabilibus civitatibus Italiae pro principatu proprii loci seu dignitate collegit; et verbis permiscens lacrymas, ad communionem sui fletus nostros quoque gemitus provocavit. Non enim modicum detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis", + "candidate_score": 0.642394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_947", + "psc_text": "acturos, commendatos per omnia habere dignemini, quo facilius ac diligentius, quae optimo fidei vestrae ordinata sunt studio, salubri impleantur effectu. Data XIII kalendas Augusti, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA XCV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM Per Theoctistum magistrianum. SYNOPSIS. I. Ad concilium legatos se misisse, licet in Italia congregari optasset. --II. Servandam esse in causis ecclesiasticis moderationem quae procul ab Ephesino latrocinio abfuit. --III. Numquam se correctis veniam denegasse. --IV. Etiam haeresiarchas indulgentiam poscentes rejiciendos non esse, etsi non temere recipiendos. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Religiosam clementiae vestrae sollicitudinem, quam catholicae fidei indesinenter impenditis, per omnia recognosco; et Deo gratias ago, quod tantam universalis Ecclesiae curam habere vos video, ut quod et justitiae et benevolentiae congruere arbitror, confidenter insinuem, quo celerius, quae, propitio Christo, pietatis vestrae studio irreprehensibiliter hactenus gesta sunt, ad gratulandum perducantur effectum, 1077 gloriosissima Augusta. Quod ergo synodum Nicaeae haberi clementia vestra praecepit, cum a me ut", + "candidate_score": 0.64195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_801", + "psc_text": "Eutychen fidei fundamenta concuti; adversus quem concilium generale Pulcheria annitente celebrari cupit. 982 LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. Gaudere me plurimum et exsultare in Domino pietatis tuae scripta fecerunt, quibus evidenter ostenditur quantum catholicam diligas fidem, et quantum haereticum detesteris errorem. Haeresis quippe est nimis impia et Evangelio veritatis inimica, quae non portionem aliquam laedere, sed ipsa Christianae religionis conatur fundamenta convellere, negans sempiterni Patris Filium sempiternum de utero beatae Virginis matris veram carnem nostrae sumpsisse naturae, et eos damnatione percellens, qui ab evangelica et apostolica fide nullo deduci errore potuerunt, illudque frustra praetendens quod Nicaenae synodi fidem teneat, cujus eum esse constat alienum, gloriosissima Augusta. Unde quia non deserit Ecclesiam suam divina protectio, dicente Domino: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem 983 saeculi (Matth. XXVIII, 20) ; eodemque opere et tempore spiritus Dei et clementiae vestrae sollicitudinem et curam nostri cordis accendit, ut de remediis procurandis eadem", + "candidate_score": 0.640492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17_19", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit . Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_451", + "psc_text": "FLAVIANO episcopo Constantinopolitano. Pervenisse ad nos tuae dilectionis epistolas, ut primum venientis filii nostri honorabilis viri Rodani opportunitatem reperimus, indicamus: quae nos de causa facerent certiores, quam apud vos pravo dolemus errore commotam. Quoniam aliter de fide quam convenit hic qui dudum religiosi videbatur propositi esse sentiret, quem a traditione catholica non decuerat deviare, sed in eadem quae tenetur ab omnibus credulitate persistere. Verum de hac re plenius per eum qui ad nos tuae dilectionis portavit epistolas rescribimus: ut fraternitatem tuam quid de tota causa constitui debeat instruamus. Non enim patimur aut illum in suae persuasionis pravitate persistere, aut dilectionem tuam, quae zelo fidei, pravo et stulto resistit errori, diutina adversae partis impugnatione turbari. Supradictum vero filium nostrum, per quem has epistolas dedimus, hac volumus qua dignum est affectione suscipias, et eo ad nos remeante rescribas. Data duodecimo kalendas Junias Asturio et Protogene coss. ADMONITIO IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Inter", + "candidate_score": 0.634949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_968", + "psc_text": "fide sublimius ad laetandum? Quid agnitione Dominica festivius ad coronas, quam nobis olim Salvator ipse tradidit ad salutem, inquiens: Euntes, docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti; docentes eos servare omnia quaecumque mandavi vobis (Matth. XXVIII, 19, 20) ? Quam veluti auro textam seriem, ex praecepto legislatoris venientem usque ad nos ipse servasti, vocis beati Petri omnibus constitutus interpres, et 1090 ejus fidei beatificationem super omnes adducens. Unde et nos, quippe ut inchoatore bonorum te ad utilitatem utentes, Ecclesiae filiis haereditatem sortemque veritatis ostendimus, non singillatim faciente in occulto unoquoque doctrinam, sed uno spiritu, una conspiratione atque concordia confessionem fidei declarantes; et eramus in communi corona gaudii, quasi in imperialibus coenis, deliciis spiritualibus epulantes, quas per tuas litteras Christus praeparaverat invitatis, et supercoelestem sponsum inter nos conversantem nos cernere putabamus. Si enim ubi sunt duo aut tres congregati in nomine ejus (Matth. XVIII, 20),", + "candidate_score": 0.630329, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis", + "max_score": 0.67962, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_249", + "psc_text": "operamini; Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere, pro bona voluntate (Philip. II, 12, 13) . Nec solum initium bonae voluntatis et operis Deo assignat Apostolus, verum etiam ab ipso utrumque testatur impleri, dicens: Ut dignetur vos vocatione sua Deus noster: ut impleat omnem voluntatem bonitatis, et opus fidei in virtute (II Thess. I, 11) . Et ut ostenderet hoc per gratiam fieri, secutus adjunxit (v. 12): Ut clarificetur nomen Domini nostri Jesu Christi in vobis, et vos in illo, secundum gratiam Dei nostri et Domini Jesu Christi. In illis ergo qui voluntarie salvantur gratia divina operatur ut velint; in illis autem qui nolunt, humana duritia perseverat ut nolint. Quam tamen duritiam homo non habebit, cum eam Deus auferre voluerit. Sine difficultate quippe Deus potest implere quodcunque voluerit, qui ait de quibusdam: Auferam ab eis cor lapideum, et dabo eis cor carneum (Ezech. XXXVI, 26) .", + "candidate_score": 0.67962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_147", + "psc_text": "ac deficere non permittit in nobis. CAP. XIV.--23. Proinde, secundum Apostoli praeceptum, cum timore et tremore 469 nostram salutem operemur, scientes quia Deus est qui operatur in nobis et velle et perficere, pro bona voluntate (Philip. II, 12, 13). Neque sic putemus abutendum beneficiis gratiae, ut absque bonis operibus torpeamus. Ab iis enim gratia profecto discedit quorum caritas refrigescit. Audiamus itaque Apostolum gratiae participem, gratiae nobis opera demonstrantem. Ait enim quodam loco: Quid ergo dicemus? Permanebimus in peccato, ut gratia abundet (Rom. VI, 1) ? Statimque respondet: Absit: qui enim mortui sumus peccato, quomodo adhuc vivemus in illo (Ibid., 2) ? Hoc igitur in nobis operatur gratia, ut peccato mortui, justitiae vivamus. Ideo rursus idem apostolus ait, ut aestimemus nos mortuos quidem esse peccato, viventes autem Deo in Christo Jesu Domino nostro (Ibid., 11). Gratia itaque divina in humano arbitrio, et mortem salubriter operatur et vitam: mortem scilicet criminum, vitamque", + "candidate_score": 0.669867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_161", + "psc_text": "Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) . Et cum nobis Deus per Jeremiam dicat: Custodite animas vestras (Jer. XVII 21) , hoc se beatus David adimplere non posse cogno scens, divinam poscit animae suae custodiam dicens Custodi animam 472 meam, et libera me (Psal XXIV, 20). Qui rursus ait: Tu, Domine, servabis nos et custodies nos a generatione ista in aeternum (Psal XI, 8). Et unicuique fidelium divinam optans impendi custodiam, dicit: Dominus custodit te ab omni malo custodiat animam tuam Dominus (Psal. CXX, 5) . Et ut jugiter gratiae divinae necessariam nobis sciremus esse custodiam, sequitur, et dicit: Dominus custodiat introitum tuum et exitum tuum, ex", + "candidate_score": 0.657362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-veritate-praedestinationis_window_160", + "psc_text": "enim: Omni custodia serva cor tuum; ex hoc enim exitus vitae (Prov. IV, 23) . CAP. XVII.--28. Servamus autem cor nostrum, si nos ille servaverit cui dicitur: Conserva me, Domine, quoniam in te speravi (Psal. XV, 1) . Hinc est quod ipse Unigenitus Deus, carnis humilitate suscepta, compatiens infirmitatibus nostris, Patrem pro nobis exorare dignatus est, dicens: Pater, serva eos in nomine tuo, quos dedisti mihi (Joan. XVII, 11) ; et iterum: Non rogo ut tollas eos de mundo, sed ut serves eos ex malo (Ibid., 15) . Nunquam igitur homo congrua custodia servat cor suum, nisi fuerit ipsum cor Deo custodiente servatum. Nisi enim Dominus custodieri civitatem, in vanum vigilant qui custodiunt eam (Psal. CXXVI, 1) . Propter hoc apostolus Paulus divinam custodiam cordibus nostris optat adesse, dicens. Pax Dei, quae exsuperat omnem sensum, custodia corda vestra et intelligentias vestras in Christo Jesu Domino nostro (Philip. IV, 7) .", + "candidate_score": 0.653351, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.677806, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_381", + "psc_text": "Sic luceat lumen vestrum coram hominibus, ut videant opera vestra bona, et magnificent Patrem vestrum qui in coelis est (Matth. V, 16): quis illic non praesentem intelligat Deitatem, ubi veram videt apparere virtutem? quae utique sine Deo nulla est, nec proprietatem obtinet Deitatis, nisi spiritu sui vegetetur auctoris. Dicente enim discipulis suis Domino, Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) , dubium non est hominem bona agentem ex Deo habere et effectum operis et initium voluntatis. Unde et Apostolus copiosissimus fidelium cohortator, Cum timore, inquit, et tremore vestram salutem operamini: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et operari pro bona voluntate (Philip. II, 12) . Et haec sanctis causa est tremendi atque metuendi ne ipsis operibus pietatis elati deserantur ope gratiae et ramaneant in infirmitate naturae. Qui autem experiri cupit an in ipso Deus habitet, de quo dicitur: Mirabilis Deus in sanctis suis (Ps. LXVII, 36)", + "candidate_score": 0.677806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_661", + "psc_text": "sit Christus; et sicut a membris caput, ita a capite membra dividi non possint. Quamvis enim non istius vitae sit, sed aeternae, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV, 28); tamen etiam modo templi sui, quod est Ecclesia (Coloss. I, 18), indivisus habitator est, secundum quod ipse promisit, dicens: Ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi (Matth. XXVIII, 20) . Quibus Apostolus consonans ait: Ipse est caput corporis Ecclesiae, qui est principium, primogenitus ex mortuis: ut sit in omnibus ipse primatum tenens, quia in ipso complacuit omnem plenitudinem habitare, et per eum reconciliari omnia in ipso (Coloss. I, 18-20) . 245 CAP. IV. His autem et aliis pluribus testimoniis quid insinuatur cordibus nostris, nisi ut per omnia ad imaginem ejus renovemur, qui permanens in forma Dei, carnis peccati forma esse dignatus est (Philip. II, 6)? Omnes enim infirmitates nostras, quae veniunt de peccato, absque peccati", + "candidate_score": 0.656407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_373", + "psc_text": "Unde tota, dilectissimi, Christianae sapientiae disciplina, non in abundantia verbi, non in astutia 138 disputandi, neque in appetitu laudis et gloriae, sed in vera et voluntaria humilitate consistit, quam Dominus Jesus Christus ab utero matris usque ad supplicium crucis, pro omni fortitudine et elegit et docuit. Nam cum discipuli ejus inter se, ut ait evangelista, disquirerent quis eorum major esset in regno coelorum: vocavit parvulum, et statuit eum in medio eorum, et dixit: Amen dico vobis, nisi conversi fueritis, et efficiamini sicut parvuli, non intrabitis in regnum coelorum. Quicumque ergo humiliaverit se sicut puer iste, hic major erit in regno coelorum (Matth. XVIII, 1-6; Luc. IX, 46- 48) . Amat Christus infantiam, quam primum et animo suscepit et corpore. Amat Christus infantiam, humilitatis magistram, innocentiae regulam, mansuetudinis formam. Amat Christus infantiam, ad quam majorum dirigit mores, ad quam senum reducit aetates; et eos ad suum inclinat exemplum, quos ad regnum", + "candidate_score": 0.626513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_305", + "psc_text": "hac molitione proficis, nihil peragis. Qui voluntate natus est, sui arbitrii potestate morietur. Consummant ergo magi desiderium suum, et ad puerum Dominum Jesum Christum eadem stella praeeunte perveniunt. Adorant in carne Verbum, in infantia sapientiam, in infirmitate virtutem, et in hominis veritate Dominum majestatis; atque ut sacramentum fidei suae intelligentiaeque manifestent, quod cordibus credunt, muneribus protestantur. Thus Deo, myrrham homini, aurum offerunt regi, scienter divinam humanamque naturam in unitate venerantes: quia quod erat in substantiis proprium, non erat in potestate diversum. CAP. III. Reversis autem magis in regionem suam, translatoque Jesu in Aegyptum ex admonitione divina, exardescit frustra in meditationibus suis Herodis insania. Necari omnes in Bethleem parvulos jubet, et quoniam quem metuat nescit infantem, generalem sententiam in suspectam sibi tendit aetatem. Sed quod rex impius eximit mundo, Christus inserit coelo; et quibus nondum sanguinis sui impendit redemptionem, jam martyrii tribuit dignitatem. Erigite igitur, dilectissimi, fideles animos 114 ad coruscantem", + "candidate_score": 0.620535, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae", + "max_score": 0.677607, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_1", + "psc_text": "occasione refutantur. AUGUSTINUS episcopus, dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: Salus quae in Christo est, et pax unitatis et charitatis ejus sit vobiscum, et integer spiritus vester et anima et corpus in diem Domini nostri Jesu Christi servetur. CAPUT PRIMUM.--1. Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantiniensis episcopi perparvam Epistolae partem in manus nostras aliquando venisse, eique particulae quod responderimus scripsisse me ad Dilectionem vestram. Sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tanquam praesentes ageremus: quemadmodum semper scitis nos cum eis agere voluisse, ut sine studio contentionis, quid vel ab ipsis vel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. In multorum enim manibus illam Epistolam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid verum adversus nos eum dixisse arbitrantes. Sed nunc si legere voluerint quae respondimus, profecto intelligent quid sibi abjiciendum, et quid tenendum sit. Neque enim illa", + "candidate_score": 0.677607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Catholicos-sive-De-unitate-ecclesiae_window_4", + "psc_text": "totum enim, καθ' ὅλον graece dicitur. Haec autem Ecclesia corpus Christi est, sicut Apostolus dicit: Pro corpore ejus, quae est Ecclesia (Coloss. I, 24) . Unde utique manifestum est, eum qui non est in membris Christi, christianam salutem habere non posse. Membra vero Christi per unitatis charitatem sibi copulantur, et per eamdem capiti suo cohaerent, quod est Christus Jesus. Totum igitur quod annuntiatur de Christo, caput et corpus est: caput est ipse unigenitus Jesus Christus Filius Dei vivi, ipse salvator corporis (Ephes. V, 23) , qui mortuus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) : corpus ejus Ecclesia, de qua dicitur, ut exhiberet sibi gloriosam Ecclesiam, non habentem maculam, aut rugam, aut aliquid hujusmodi (Ephes. V, 27) . Inter nos autem et Donatistas quaestio est, ubi sit hoc corpus, id est, ubi sit Ecclesia. Quid ergo facturi sumus? in verbis nostris eam quaesituri, an in", + "candidate_score": 0.652919, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.675739, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26_28", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.675739, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.675198, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_731", + "psc_text": "cupiditatis ardorem, quem adventus Dominici exspectatione adoleverat, osculo ejus volebat stillanter exstinguere, hoc explere sitim suam munere. Ideoque sanctus Propheta ait: Os meum aperies, et annuntiabit laudem tuam (Psal. L, 17) . Qui ergo laudat Dominum Jesum, osculatur eum: qui laudat, credit utique. Denique ipse David ait: Credidi, propter quod locutus sum (Psal. CXV, 10) ; et supra: Repleatur os meum laude tua, et cantem gloriam tuam (Ps. LXX, 8) . 15. De specialis quoque gratiae infusione eadem te Scriptura docet, quod osculetur Christum, qui accipit Spiritum, dicente propheta sancto: Os meum aperui, et attraxi Spiritum (Psal. CXVIII, 131) . Osculatur ergo Christum, qui confitetur illum: Corde enim creditur ad justitiam, ore autem confessio fit ad salutem (Rom. X, 10) . Osculatur vero pedes Christi, qui Evangelium legens, Domini Jesu gesta cognoscit et pio miratur affectu; ideoque religioso osculo velut quaedam deambulantis Domini lambit vestigia. Osculamur ergo Christum communionis osculo:", + "candidate_score": 0.675198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.661246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_4_6", + "bdc_text": "Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.659375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_5_7", + "bdc_text": "Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit . Quamvis hic manere minime mecum constitui , eo quod certam conditionem non habeam neque me habiturum sperem . Theolongi enim nostri ( theologi dixeram )", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_885", + "psc_text": "tuae; nihil enim in tam tristibus rebus melius facere in animum induxeram, quam si fieri posset, me ipsum abdere. Sed quia in secessu aliquo delitescere et sacerdotio exire non poteram, vel silentio intra me latebam. 2. Doleo enim, fateor, dolore acerbo, non solum quod immatura aetate Valentinianus augustus decesserit, sed etiam quod informatus fide, ac tuis institutis tantam devotionem erga Deum nostrum induerat, atque tanto in me incubuerat affectu, ut quem ante persequebatur, nunc diligeret: quem ante ut adversarium repellebat, nunc ut parentem putaret. Quod ego non pro recordatione injuriae veteris exprompsi, sed pro testimonio conversionis. Illud enim alienum, hoc suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a", + "candidate_score": 0.653962, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_30", + "psc_text": "obsequium deberet, ei gravem inferret contumeliam. 21. Numquid crubescebat illum vilem dominum tamen dicere, et se servum fateri? Quin etiam cum ambiret mulier, obsecraret etiam metu proditionis, vel amoris sui lacrymas funderet ad extorquendi necessitatem, nec misericordia flexus ad flagitii consensum, nec coactus metu, et precibus restitit, nec minis cessit, praeponens praemiis periculosam honestatem, quam turpem remunerationem casto pudori. Iterum quoque (Gen. XXXIX, 11 et seq.) mulier majoribus adorsa tentamentis, cum inflexibilem adverteret, etiam secunda vice immobilem, passione effera et impudentia vires ministrante, juvenem aggreditur, veste apprehensa ad cubile trahens, complexum offerens: et pene ceperat, nisi exuisset Joseph vestem, qua tenebatur; ne exueret amictum humilitatis, indumentum pudoris. 22. Scivit igitur humiliari, qui humiliatus est usque ad carcerem; et cum sustineret calumniam, maluit crimen falsum subire, quam verum referre. Scivit, inquam, humiliari, quia humiliabatur pro virtute. Humiliabatur in typo ejus, qui se erat humiliaturus usque ad mortem, mortem autem crucis: qui", + "candidate_score": 0.653836, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_3_5", + "bdc_text": "Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim . Itaque meliorem expectans fortunam partim in academiis ad adipiscendum summum in artibus gradum ex meo patrimonio , partim ex typographico opere vixi . Tandem vero veni Augustam , quo fato autem id mihi cesserit , nescio , nisi si coniectare mihi libeat , illud mihi aufulgisse [ aufugisse? ] , quod me simili casu olim Tigurum ad vos ad imbibendum salutiferam Christi doctrinam , nunc Augustam quoque ad nanciscendum victum deduxit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_885", + "psc_text": "tuae; nihil enim in tam tristibus rebus melius facere in animum induxeram, quam si fieri posset, me ipsum abdere. Sed quia in secessu aliquo delitescere et sacerdotio exire non poteram, vel silentio intra me latebam. 2. Doleo enim, fateor, dolore acerbo, non solum quod immatura aetate Valentinianus augustus decesserit, sed etiam quod informatus fide, ac tuis institutis tantam devotionem erga Deum nostrum induerat, atque tanto in me incubuerat affectu, ut quem ante persequebatur, nunc diligeret: quem ante ut adversarium repellebat, nunc ut parentem putaret. Quod ego non pro recordatione injuriae veteris exprompsi, sed pro testimonio conversionis. Illud enim alienum, hoc suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a", + "candidate_score": 0.651846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_27_29", + "bdc_text": "Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 . novembris anno salutis 1557 . Observantissimus tui Engelbertus Milander Hadamarius .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_942", + "psc_text": "Mediolanensem dereliqueram Domini judicio mihi commissam: sed ejus vitabam praesentiam, qui se sacrilegio miscuisset. Redii itaque circiter kalendas Augustas, ex illo die hic resedi. Hic me, Auguste, clementiae tuae apices repererunt. 3. Gratias Domino Deo nostro, qui fidei tuae pietatique respondit; et formam veteris restituit sanctitatis; ut videremus nostro tempore, quod in Scripturarum lectione miramur, tantam in praeliis divini auxilii fuisse praesentiam, ut nulli vertices montium adventus tui cursum retardarent, non hostilia arma impedimentum aliquod afferrent. 1021 4. Pro his gratias me censes agere oportere Domino Deo nostro: faciam libenter conscius meriti tui. Certum est placitam Deo esse hostiam, quae vestro offertur nomine, et hoc quantae devotionis et fidei est! Alii imperatores in exordio victoriae arcus triumphales parari jubent, aut alia insignia triumphorum: clementia tua hostiam Deo parat, oblationem et gratiarum actionem per sacerdotes celebrari Domino desiderat. 5. Etsi ego indignus atque impar tanto muneri et tantorum votorum celebritati; tamen", + "candidate_score": 0.643971, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_946", + "psc_text": "filium meum Felicem diaconum misi, simul ut mei vicem officii repraesentaret, memoratum quoque pro his qui ad matrem pietatis tuae Ecclesiam, petentes misericordiam, confugerunt; quorum lacrymas sustinere non potui, quin adventum clementiae tuae meis obsecrationibus praevenirem. 4. Grande est quod petimus, sed ab eo cui Dominus inaudita et admiranda concessit, ab eo cujus clementiam novimus, et obsidem pietatem tenemus. Unde plus exspectare nos confitemur; quoniam ut te virtute vicisti, ita etiam tua te vincere debes pietate. Victoria enim tua antiquo more vetustisque miraculis, qualis sancto Moysi, et sancto Jesu Nave, et Samueli, atque David, non humana aestimatione, sed coelestis gratiae effusione tibi collata censetur: hic pietatem aequalem poscimus, cujus merito tanta victoria ipsa quaesita est. EPISTOLA LXIII. Vercellensem Ecclesiam episcopo propter intestinas contentiones diutius orbatam dolens, concordiam qua Eusebius olim fuerat electus, laudat; utque Christum in medio sui stantem habere eadem Ecclesia studeat, suadet. Hinc invehitur in Sarmationem et Barbatianum,", + "candidate_score": 0.609459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_14", + "bdc_text": "Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_886", + "psc_text": "suum, quod a te infusum sibi ita tenuit, ut matris persuasionem excluderet. Ille se a me nutritum praeferebat; ille ut sedulum patrem desiderabat, ille simulato a quibusdam adventus mei nuntio, impatienter praestolabatur. Quin etiam illis ipsis publici doloris diebus, cum sanctos et summos sacerdotes Domini intra Gallias haberet; ut a me tamen sacramentis baptismatis initiaretur, scribendum arbitratus est: quod etsi non rationabiliter, amabiliter tamen erga me suum studium testificatus est. 3. Hunc ergo non intimo anhelem spiritu, secretisque mentis atque animi visceribus amplectar? Hunc mihi mortuum putem? Immo mihi magis mortuum. Quas ego Domino deferebam gratias, quod ita in me conversus esset, quod ita emendatus, quasi senioris cujusdam aetatis mores induisset: quas clementiae tuae, quod eum non solum regno reddidisses; sed etiam, quod est amplius, instituisses fidei et pietatis tuae disciplinis? Hunc ergo non doleam, aevi integrum, antequam sacramentorum quae 1003 desideravit, adipisceretur gratiam, repentina obisse morte? Refrigerasti animum, quod", + "candidate_score": 0.6054, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Judae", + "max_score": 0.674789, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_26", + "bdc_text": "Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Epistola-Judae_window_4", + "psc_text": "vos conservare sine peccato, et constituere ante conspectum gloriae suae immaculatos in exsultatione in adventu Domini nostri Jesu Christi. Soli Deo Salvatori nostro, per Jesum Christum Dominum nostrum, gloria et magnificentia, imperium et potestas ante omne saeculum, et nunc, et in omnia saecula saeculorum. Amen. Explicit Epistola Catholica B. Judae apostoli.", + "candidate_score": 0.674789, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.674657, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25_27", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit . Datę Augustae ex ędibus Haugianis 25 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.674657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_962", + "psc_text": "Tunc autem sermo noster congruus erit, si in se aliquid aedificationis habeat, quod utilitati animarum vestrarum Deo vos interius aedificante proficiat. Quod hic factum corporaliter videmus in parietibus, spiritualiter fiat in mentibus; et quod hic perfectum cernimus in lapidibus et lignis, hoc aedificante gratia Dei perficiatur in corporibus vestris. Principaliter ergo gratias agamus Domino Deo nostro, a quo est omne datum optimum, et omne donum perfectum; et ejus bonitatem tota cordis alacritate laudemus, quoniam ad construendam istam domum orationis fidelium suorum visitavit animum, excitavit affectum, surrogavit auxilium; inspiravit necdum volentibus ut vellent, adjuvit bonae voluntatis conatus ut facerent; ac per hoc Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate (Philipp. II, 13) , haec omnia ipse coepit, ipse perfecit. Et quia opera bona in conspectu suo nunquam esse permittit inania, fidelibus suis, quibus operantibus praebuit virtutis suae favorem, tribuet condignam pro tanta operatione mercedem. Adhuc amplius", + "candidate_score": 0.666874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.65607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_20_22", + "bdc_text": "is si venerit , cum , quae ex me ad te referri velim , communicabo . Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_34", + "psc_text": "incredibilis; si agnoscatur divina potentia, desinit esse mirabilis. Tanta grassabatur crudelitas in Martyris corpore, et tanta tranquillitas proferebatur in voce, tantaque poenarum asperitas saeviebat in membris, et tanta securitas sonabat in verbis; ut miro quando putaremus Vincentio patiente, alium non loquentem torqueri. Et vere, fratres, ita erat: prorsus ita erat; alius loquebatur. Promisit enim et hoc testibus suis Christus in Evangelio, quos ad hujusmodi certamina praeparabat. Sic enim ait: Nolite praemeditari quomodo aut quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19 et 20) . Caro ergo patiebatur, et Spiritus loquebatur. Et loquente Spiritu, non solum convincebatur impietas, sed etiam confortabatur infirmitas. CAPUT III. 3. Vincentius tormentis suis non tantum vastatus, quantum Dacianus. Clariorem nobis Martyrem tot tormenta faciebant. Multiplici enim vulnerum varietate confossus, non deserebat pugnam, sed acrius iterabat. Putares quod eum duraret flamma, non ureret; et tanquam figuli", + "candidate_score": 0.651784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21_23", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet . Vix ei persuadere , imo cogere potui , ut me semel domi meae inviseret ; tantus in eo est pudor ;", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_34", + "psc_text": "incredibilis; si agnoscatur divina potentia, desinit esse mirabilis. Tanta grassabatur crudelitas in Martyris corpore, et tanta tranquillitas proferebatur in voce, tantaque poenarum asperitas saeviebat in membris, et tanta securitas sonabat in verbis; ut miro quando putaremus Vincentio patiente, alium non loquentem torqueri. Et vere, fratres, ita erat: prorsus ita erat; alius loquebatur. Promisit enim et hoc testibus suis Christus in Evangelio, quos ad hujusmodi certamina praeparabat. Sic enim ait: Nolite praemeditari quomodo aut quid loquamini. Non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis (Matth. X, 19 et 20) . Caro ergo patiebatur, et Spiritus loquebatur. Et loquente Spiritu, non solum convincebatur impietas, sed etiam confortabatur infirmitas. CAPUT III. 3. Vincentius tormentis suis non tantum vastatus, quantum Dacianus. Clariorem nobis Martyrem tot tormenta faciebant. Multiplici enim vulnerum varietate confossus, non deserebat pugnam, sed acrius iterabat. Putares quod eum duraret flamma, non ureret; et tanquam figuli", + "candidate_score": 0.651673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_591", + "psc_text": "ab amatoribus suis, sic diligamus aeternam, cujus amorem christianus profitetur. 3. Christiani sumus, non propter temporalem, sed propter aeternam vitam. Crux Christi in fronte quid nos admoneat. Ideo enim Christiani facti sumus, non propter hanc temporalem vitam. Quam multi enim Christiani immaturi rapiuntur, et sacrilegi homines usque ad decrepitam aetatem in hac vita perdurant? Sed rursus et apud eos multi moriuntur immaturi. Multa damna Christianorum, et lucra impiorum: et rursus multa damna impiorum, et lucra Christianorum. Et multi honores impiorum et abjectiones Christianorum: et rursus multi honores Christianorum, et abjectiones impiorum. CAPUT IV. Cum sint ergo ista bona et mala utrisque communia, numquid, fratres, quando Christiani facti sumus, propter mala ista devitanda, vel bona adipiscenda, nomen Christo dedimus, et frontem tanto signo subjecimus? Christianus es, in fronte portas crucem Christi. Character tuus docet quid profitearis. Quando ille in cruce pendebat, quam crucem portas in fronte (non signum ligni te delectat,", + "candidate_score": 0.633275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_7_9", + "bdc_text": "Theolongi enim nostri ( theologi dixeram ) neminem , nisi suarum partium sit , admittunt . Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_201", + "psc_text": "contraria est in bono illa vox gratulabilis, Intra in gaudium Domini tui (Matth. XXV, 21) . Ergo, Nisi cognoveris temetipsam, o pulchra inter mulieres, o catholica pulchra inter haereses: nisi cognoveris temetipsam, o pulchra inter mulieres, exi tu; non enim ego te ejicio, sed exi tu. A nobis enim exierunt, qui segregant semetipsos, animales, spiritum non habentes (Judae 19) . Non enim dictum est, Ejecti sunt; sed, Exierunt. Hoc et in primis peccantibus justitia divina servavit. Tanquam enim jam pronos proprio pondere, dimisit eos de paradiso, non exclusit (Gen. III, 23). Nisi ergo cognoveris temetipsam, o pulchra inter mulieres, exi tu: non ego te ejicio, exi tu. Ego te in corpore meo volo sanari, tu putredinem tuam appetis amputari. Hoc illis dictum est, qui praevidebantur exituri, ut possint se agnoscere et cavere mansuri. Quare enim et illi exierunt, nisi quia se non agnoverunt? Si enim agnoscerent, ibi viderent non suum,", + "candidate_score": 0.628036, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.673874, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24_26", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit . Vale optime in Christo , qui te in salutem ecclesiae suae diu conservare velit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_976", + "psc_text": "in euangeliis domino placuit dicenti: intra in cubiculum tuum et claude ostium tuum et ora: et pater tuus, qui uidet in absconso, reddet tibi. ergo nunc, qui ore clamatus est, exaltatur sub lingua deus. § 29 Sed qui sub lingua exaltatur. omni cordis puritate uenerandus est; nec sufficit non egisse aliquid impium, si mentementa cogitatur impietas. ab eo autem, qui sub lingua exaltet deum, hanc impietatis cogitationem abesse oportere propheta docuit dicens: iniustitiam si conspexi in corde meo, non exaudiat deus. propterea exaudiuit me deus, intendit uoci orationis meae. iniquitatem non modo re non effecit, sed nec corde conspexit. uel certe iniquitatem non conspexit in corde, nullum scilicet uitium iniquae suae uoluntatis 14 Matth. VI, 6. me 1 dehinc — significat om. R 2 ae V hanc enim posuit RPT hano enim animam posuit V 3 hanc in RViPT in V1 olocanstia r 4 introibit (ex introibot m. 1 R)", + "candidate_score": 0.673874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3139", + "psc_text": "querella iam beneplaciti in eos adfectus ostenditur. reconciliati enim sumus per corpus et sanguinem Christi ex inimicis in filios deo, cum nobis aeterni sacerdotis placationem inpsenitenti sacramento spopondisset propheta dicente: iurauit dominus, non psenitebitpaenitebit eum: tu es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech. complacitum ergo est, quod inpsenitensinpaenitens esse iuratum est ei, quo regnante secundum ordinem Melchisedech, id est gentium et rege et sacerdote primum mansuetis salus, deinde splendor est sanctis exultantibus super regem suum. § 4 Sed post sanctorum gloriam intellegendum est, quid ad cantici noui plenitudinem consequatur: lsetabunturlaetabuntur in cubilibus suis. exultationes dei in gutture eorum, et gladii bis acuti in manibus ipsorum. iam non lacrimis stratum rigabitur, nec in hoc mortis corpore degentium ob peccati necessitatem ac dolorem noctibus singulis lectus lauabitur. in cubilibus enim iam suis sancti lsetabunturlaetabuntur in gloria, et ob id dei exultationes semper in gutture. per significationem gutturis internae conscientiseconscientia protestatur adfectomadfectum. sed", + "candidate_score": 0.656344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.653634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_30", + "bdc_text": "Reverendo viro pietate et eruditione excellenti Henricho Bullingero , urbis Tigurinae pastori primario , domino suo observantissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2294", + "psc_text": "patrem nisi per me, dominusdominos noster Iesus ChristosChristus, qui est benedictus in saecula saeculorum. amen. PSALMUS CXXVII. Ganticum graduum. Beati omnes, qui timent dominum, qui ambulant in uiis eius. § 1 Quotiensque de timore domini in scripturis est sermo. animaduertendum est numquam eum solitarium relinqui. tamquam sufficientem nobis ad consummationem fidei, sed subici multa aut ante ferri , ex quibus timoris domini ratio et perfectio intellegatur; ut cognoscimus ex eo, quod per Salomonem in Paroemiis dictum est: si enim sapientiam inuoces et intellectui des uocem tuam et exquiras eam tamquam argentum ettamquam thensauros inuestiges eam, tunc intelleges timorem domini. uidemus enim, quantis usque ad timorem domini gradibus peruentum est. ante enim inuocanda sapientia est et omne legendi officium intellectui est deputandum et exquirenda ac peruestiganda est sapientia: et tunc timor domini intellegendus. et quantum ad communem humanae opinionis pertinet sensum, non ita de timore sentitur. timor est enim humanae inbecillitatis", + "candidate_score": 0.653193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_936", + "psc_text": "R cf. Acad. p. 5j flectatur PTE caelestium in marg. add. m. 1 R. et omnis lingua confiteatur, quia dominus Iesus in gloria dei patris est. et haec non de diuinitatis suae dicta sunt potestate. illa enim, ut semper est dominans, ita et dominabitur semper: sed in aeternam gloriam eius adsumptse ex uirgine carnis natura transfertur. Iesus enim eius hominis, qui ex Maria natus est, nuncupatio est; et Iesu nomen, quod snpersuper omne nomen est, donatur. non enim hic, ut in ceteris, Iesu Christo, sed Iesu tantum. ei enim a cselestibuscaelestibus et terrestribus et infernis adorato et per omnem linguam in dei patris gloria esse confesso aeterni regni donatur arbitrium. sed ut in pluribus, nunc quoque latinitas nostra non satis proprie significationem dicti graeci elocuta est. quod enim nobiscum scribitur: quidominabitur in uirtutesuainaeternum, in graecis ita legitur: zm δεσπόξοντι ἐν rrj δυναστεία avrov TOV αἰω̃νος. quod nobiscum in aeternum, id", + "candidate_score": 0.651768, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15_17", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim . Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1016", + "psc_text": "exultationis docens esse lsetitiamlaetitiam, quae conspectus dei iucunditate perfecta sit. exultationis autem huius atque epulantium gaudia, ex quibus est laetitia iusto, sanctus Moyses in diuina illa Deuteronomii cantione ita meminit dicens: iucundamini caeli simul cum eo, et adorent eum omnes angeli dei. iucundamini gentes cum populo eius, et confortent eos omnes filii dei. in hac itaque laetitia hetabunturlaetabuntur et iusti caelesti gaudio unanimes, exultationis diuinae societate lsetanteslaetantes. § 5 Et ad huius nos temporis gratulationem sub fidei euangelicseeuangelicae confessione nunc propheta aduocat dicens: cantate deo, psallite nomini eius, iter facite ei, qui ascendit super occasum. dominus nomen est illi: et exultate in conspectu eius. adhortatio omnis licet multum ad quendam pulsum et uoluntatis nostrae proficiat et mentis, cum ad aliquid optandum agendumque conciliante ea uel inliciente deducimur, tamen, si maxime adhortationis ipsius 11 Dent. XXXII, 43 (LXX). 1 eat interioria PT causa V 8 nocetura P1 et gaudet 1\" fllr", + "candidate_score": 0.651739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3070", + "psc_text": "R(G?) et omnibus his nomina E 26 praeferantur R proferuntur E cf. p. 848, 9 81 ***cernit G discreuit BE. suis uocentur, audiamus eum, qui uocaturus est. dicit in euangelio: nolite mirari ista; quia uenit hora, in qua omnes, qui sunt in monumentis, audient uocem eius et prodient. uocantur ergo et prodient. adeo autem enumerantur per deum, ut capilli quoque, qui in singulis nobis innumerabiles esse existimantur, in numero sint eodem domino dicente: nonne et capilli capitis uestri numerati sunt? hoc domino potius dignum, hoc in misericordia eius prseferendumpraeferendum, ut eos, quos contritos corde sanauerit, quorum alligauerit contritiones, nominibus uocet, proprietate numeret, csBlcsticaelesti luce clarificet. § 6 Ob quae mirabilia eius praedicauit: magnus dominus noster et magna uirtus eius et sapientiae eius non est numerus. suscipit enim mansuetos dominus, humiliat autem peccatores usque ad terram. hoc enim mansuetorum proprium est, quia secundum euangelia mansueti possidebunt terram, ut digni apud deum", + "candidate_score": 0.64535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16_18", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari . Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ; nam eadem ferme hora , qua filius tuus Christophorus tuas mihi reddidit literas , has repetiit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_976", + "psc_text": "in euangeliis domino placuit dicenti: intra in cubiculum tuum et claude ostium tuum et ora: et pater tuus, qui uidet in absconso, reddet tibi. ergo nunc, qui ore clamatus est, exaltatur sub lingua deus. § 29 Sed qui sub lingua exaltatur. omni cordis puritate uenerandus est; nec sufficit non egisse aliquid impium, si mentementa cogitatur impietas. ab eo autem, qui sub lingua exaltet deum, hanc impietatis cogitationem abesse oportere propheta docuit dicens: iniustitiam si conspexi in corde meo, non exaudiat deus. propterea exaudiuit me deus, intendit uoci orationis meae. iniquitatem non modo re non effecit, sed nec corde conspexit. uel certe iniquitatem non conspexit in corde, nullum scilicet uitium iniquae suae uoluntatis 14 Matth. VI, 6. me 1 dehinc — significat om. R 2 ae V hanc enim posuit RPT hano enim animam posuit V 3 hanc in RViPT in V1 olocanstia r 4 introibit (ex introibot m. 1 R)", + "candidate_score": 0.645044, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.64167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10_12", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1716", + "psc_text": "intellegeretur, id, quod consequitur, adiecit: super omnes docentes me intellexi, quoniam testimonia tua meditatio mea est. didicisti, o Dauid, a Moyse legem, et Aaron tibi sacrifieiorumsacrificiorum omnium doctor est, Iesus iteratae circumcisionis magister est, Samuel ungendi tibi sacramentum in temetipso et prophetae et regis ostendit: quid est istud, quod loqui ausus es, quod super omnes te docentes intellexeris ? sed superior uersus, super quos omnes docentes se intellegat, ostendit, id est super inimicos. et rursum hic, qui nunc est uersus inferior, qui inimici sint, declarat, id est omnes docentes. claues enim se caelorum habere profitentur et doctores esse se legis gloriantur. et cum omnia legis testimonia aduentum domini nostri Iesu Christi testentur, super doctores suos propheta 1 dei om. Cp et ante in lege om. C heretici VR 2 mandatatum ex mandatum m. 2 V -4 auctorem — circumciBio om. V 5 -pcederit C 6 dfa R dnS V dominum", + "candidate_score": 0.639363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_936", + "psc_text": "R cf. Acad. p. 5j flectatur PTE caelestium in marg. add. m. 1 R. et omnis lingua confiteatur, quia dominus Iesus in gloria dei patris est. et haec non de diuinitatis suae dicta sunt potestate. illa enim, ut semper est dominans, ita et dominabitur semper: sed in aeternam gloriam eius adsumptse ex uirgine carnis natura transfertur. Iesus enim eius hominis, qui ex Maria natus est, nuncupatio est; et Iesu nomen, quod snpersuper omne nomen est, donatur. non enim hic, ut in ceteris, Iesu Christo, sed Iesu tantum. ei enim a cselestibuscaelestibus et terrestribus et infernis adorato et per omnem linguam in dei patris gloria esse confesso aeterni regni donatur arbitrium. sed ut in pluribus, nunc quoque latinitas nostra non satis proprie significationem dicti graeci elocuta est. quod enim nobiscum scribitur: quidominabitur in uirtutesuainaeternum, in graecis ita legitur: zm δεσπόξοντι ἐν rrj δυναστεία avrov TOV αἰω̃νος. quod nobiscum in aeternum, id", + "candidate_score": 0.639325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10_12", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2825", + "psc_text": "adulans dootrina est — quorum om. R ita et uiri — doctrina est om. G cf. Acad. p. 32 19 dolosa doctrina est R dolosa est dootrina E 20 hereticorum GR 21 blasfema G praetexto G praetextu RE. contentionibus labor sit et pugnam meditentur. isti infelices animas extinguunt et in nanumuanum ecclesias sibi congregant. quas ciuitates dei secundum propheticam et euangelicam consuetodinemconsuetudinem nuncupari frequens et plurima auctoritas est. hoc ergo significatur bishis dictis: uiri sanguinum declinate a me; quia eontentionescontentiones in cogitatione: accipient in uanum ciuitates suas. uiri sanguinum sunt propter deperditarum animarum reatum; declinare iubentur, quia contentiones in cogitatione sunt; in uanum ciuitates dei accipiunt, infructuosarum ecclesiarum coetus per schismatum discidia reddentes. § 46 Sed plane, quia pax et iustitia et ueritas est, adfectum in eos suum ostendit dicens: nonne odientes te, domine, odiui et super inimicos tuos tabescebam? perfecto odio oderam eos; inimici facti sunt mihi. est religiosum", + "candidate_score": 0.637138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10_12", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_706", + "psc_text": "pie irascentibus congruit, ut misericors eorum ira in peccatis sit filiorum, secundum etiam illud beati Pauli. cum ita Satanae in interitum carnis tradit, ut spiritus saluus sit in die domini, uindictae praesentis seueritatem ad salutem spiritus proficere demonstrans. seternusaeternus ergo ille et caelestis 8 Matth. V, 13. 28 I Cor. 5, 5. 1 nec ex nec cum m. 1 V sallem potius P sales potius T uallem potius (u in raa. a m. 2) V 4 antiqua R antiquus PTE 6 a dauid T . h Dauid e edocentis VRa edocentes P, c/. A cad. p. 16 7 troni P ex supr. scr. m. 1 R om. V 8 semine esse VE nuntianit ex nontianit m. 2 V nunciauit R 11 in dauid om. V 12 erant V 13 dextrucxiati V iratus es nobis ex iratus est m. 2 V iratus ea nobis ITb, cf. Sahatier II, 119 16 commota", + "candidate_score": 0.636517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1645", + "psc_text": "quod de confusione superborum tractamus, significasse intellegitur. sequitur enim: conuertantur mihi, qui timent te etqui cognoscunt testimonia, tua. uult ergo eos, qui deum timere coeperunt, ad se propheta conuerti, ut per doctrinam suam in uitiis suis et criminibus erubescant, cognitis scilicet testimoniis dei. de quibus multa iam diximus, et confusi in ueteribus delictis ad institutionem prophetae doctrinamque se referant: quorum ex snperbiasuperbia atque peccatis ad pietatem modestiamque conuersio est. § 18 Conclusit autem uerecundiseuerecundiae susesuae more dicens: fiat cor meum inmaculatum in iustificationibus tuis, ut non confundar. exercetur in mandatis, meditatur in lege, iustitiam iudiciorum dei cognouit, timentes dominum conspectu eius lsetanturlaetantur, manibus dei factus atque formatus est, et non audet dicere inmaculatum cor sibi esse. et audemus interdum praeferre innocentiam nostram, iactare uitiorum abstinentiam et puros nos a peccatis atque iniquitatibus gloriari? sed ut fidem ita et humilitatem ac modestiam discere a propheta nos conuenit, orante ut sibi inmaculatum", + "candidate_score": 0.635506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_23_25", + "bdc_text": "tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_312", + "psc_text": "quis habitabit in tabernaculo tuo aut quis requiescet in monte sancto tuo? respondit spiritus sanctus per prophetam: qui ingreditur sine macula et iustitiam operatur. igitur inpoliutosinpollutus ingrediens et extra omnem peccati labem uiuens hic esse responsus est, cui post baptismi lauacrum nullsenullae adhseserint sordes, sed sit inmaculatus et nitidus, sitque ei non corpus stupris contaminatum, non oculi spectaculis theatralibus Nordidisordidi, non mens uino ebria, non pecuniae uita ancilla. magnum est igitur his abstinere; sed non in his statim confecti itineris est requies: caepta. enim in his uia est, non peracta. nam sequitur: et operatur iustitiam. bonum non tam cogitandum est, quam exsequendum; et beniuolentia non ineunda est, sed explenda. iustitiam enim uelle hic erit fructus, ut fiat. et quidem in his utilis est ad dominum cursus; uerum plura sunt reliqua. § 7 Restat enim: qui ingreditur sine macula et operatur iustitiam. qui loquitur ueritatem in corde 1 et in quod", + "candidate_score": 0.634773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1869", + "psc_text": "V 18 ad terram VR aspicies CpE in terra r et faoies VCpE 15 sed cum miseratione respiciat in marg. add. p om. R respiciat supr. scr. C respiciat neque cum miseratione add. M. 2 V 19 est om. V a om. V in nos respiciat E 20 isac Ix isabao C qualiter in ante ioseph om. R et m. 3 supr. scr. & 21 iosef V in moyse VR 22 dfio V 28 in terra V 24 et ex ex V solueret E 25 respexit (om. et) RCpE. secundum ergo hoc iudicium timentium dominum orat, ut deus super se aspiciat et misereatur: ut, si ieiunantem uidet, si miserantem contuetur, si pium ac religiosum in omni opere conspiciet, tunc secundum iudicium eorum, qui diligunt nomen suum, ipse quoque dei miseratione sit dignus. § 8 Dehinc sequitur: gressus meos dirige secundum eloquiumtuum, etnedominetur mei omnis iniustitia. incedit quidem propheta ex uoluntate", + "candidate_score": 0.634755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2048", + "psc_text": "reuela oculos meos, et cognoscam mirabilia de lege tua; et rursum: prseceptumpraeceptum domini lucidum, inluminans oculos. numquid non isti oculi nostri corporali lumine ad contemplandum accensi sunt? numquid non naturam uidendi sortiti sunt? quse inluminatio uel quae reuelatio erit necessaria? deinde qua? uisuri mirabilia in lege? nisi forte in casis festa frondium, in templo pecudum snnguinemsanguinem, in pascha agni uictimam, 22 Pa. CXVIII, 18. 24 Ps. XVIII, 9. 2 quo — P 8 iudicio horum (o horum in ras. m. 1) R iudicio eorum PT iudiciorum a 9 natura ea V natura ex naturae R naturae PT contemplemur ex contemurmplemur m. 2 V talem RPT talis T 12 in quo defixi RPT in quod fixi (in add. m. 2) V sunt ex sumus m. 2 V 16 totum & R uer — suo om. R 91 leuat RPT leuauit ergo V 99 acribtum est VP 28 de lege tua VRe", + "candidate_score": 0.634534, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_16", + "bdc_text": "Sed quod tu ultro me tuis literis dignum iudicas , mihi quasi stuporem iniecisti , ut nesciam , qua reverentia eas debeam exosculari .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_987", + "psc_text": "latinis libris ita scribitur: ut cognoseamuscognoscamus in terra uiam tuam, in graecis ita est: του̃ yvmvai h τη̄ γη̄ rrjv odov Gov. inter γνω̃ναι et cognoscamus id 9 Ps. IV, 7. in. 1 in xpo (in in principio uersus supr. scr. m. 2) V post Christo nonn. litterae erasae P benedicti ex bonedicti m. 2 V 2 et uideamua ex et bene uideamus m. 2 V 3 fructus V praesentia PE ratio R 4 misericordiam enim et om. V 6 benedictione ex benedictionem R 7 irradiet PTE irradiet ex irradiat m. 1 R 8 obscnratis ex obscuricatig (?) R obscnritatis e 12 in peccati remisaionem V in pecoatis remissionem P in nos V e in ras. P et V 13 post super se 3-4 litt. (eup?1 eras. R 14 praecentur V jScetur R docet.diapsalma.ut cognoscamus PTE 15 in omnibus (om. et) RPb 17 personae non sensus ploni attulit (adtulit P1)", + "candidate_score": 0.634008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_10_12", + "bdc_text": "Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen . Haec et similia ante annos quatuor apud dominum nunc doctorem iuris Raphaelem Seyler , Gerionis , medicinae doctoris , filium in Galliam euntem ad d. Rodolphum Gvalteri scripsi simul quo gratias perpetuas pro multis eius aliorumque in me collatis beneficiis et egi et habui .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3189", + "psc_text": "enim eos, qui ex operibus iustificantur, repudiabat, eos utique, quos deus per gratiam saluos faciebat, habere malebat. itaque significanter ait: dominus portio hereditatis m e ffi. cam enim dominus gratia sua saluos fecerit illos, quos ille in hereditatem dedit, uere dominus est portio hereditatis eius. seruauit autem obsequium filius, ut hereditatem suam non in sanguine suo qunesitamquaesitam praedicaret, sed per deum donatam sibi diceret a deo, ut et calicis sui, id est passionis dominum portionem esse confiteatur. etenim si passione domini redemptae sunt gentes de peccato, ipsa tamen passio domini uoluntas patris fuit, sicut testatur in euangelio dicens — ut homo loquitur, quem suscepit -: pater, transeat calix iste a me: uerumtamen, non quod ego uolo, sed quod tu. igitur si uoluntatem domini consideres, ipse confessus est dicens: si fieri potest, transeat iste calix a me. unde etiam redemptio gentium non in uoluntate filii, sed in uoluntate patris recipienda est.", + "candidate_score": 0.632182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_15", + "bdc_text": "Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.629957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_9_11", + "bdc_text": "Mihi tamen gratia divina amicos paravi , quorum consilio et opera ad alia emergere possum , si me hinc extruderent . Deus det illis furiosis et rabidis Saxonibus mentem meliorem . Amen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_713", + "psc_text": "exaudi me. — dextera domini fecit uirtutem et a dextris deo uirtus dei coexcitata secum humilitatis nostrae carne consedit. data ergo significatione fugiendi a facie arcus liberantur dilecti et per dei dexteram saluantur. et a qua facie arcus liberentur saluenturque, apostolus docuit dicens: qui liberauit nos de potestate tenebrarum et transtulit in regnum filii dilectionis suae. liberandi ergo dilecti saluandique per dexteram dei sunt. § 6 Sed salutis huius ad fidei firmitatem noscenda est prophetia. sequitur enim: deus locutusestinsanctosuo: laetabor 1 Matth. III, 7. 6 Ephps. V, 18. 14 Ps. CXVII, 16. 18 Coloss. I, 13. 2 fugerae V1 ab uentura ira 7' gratulantis ex gratulantes m. 2 V 3 post diaboli tortorea P 4 onera ex one m. 1 V honera PT infelicis er infelices P infaelicis V 5 gaudia ex gaudiae m. 2 V intellec- & tae R 6 enim T etenim Pb lasciua R 8 nam et", + "candidate_score": 0.628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_17", + "bdc_text": "Angustia temporis et reverentia erga te me prolixiorem esse non patitur ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2272", + "psc_text": "est semper, non etiam desinendum: neque idcirco ad perfectum non contendendum, quia doleamus id, quo tenditur, non posse contingi. sed in ipsa contendendi pertinacia dolendum est non contingere nos posse. quo tendimus. doloris huius dominus meminit dicens: beati lugentes, quoniam ipsi consolabuntur; beatitudinem consolationis ob luetumluctum et dolorem non adeptae consummationis inpertiens. § 14 Propheticam autem uirtutem ipse ille dispositus in tempora uerborum ordo seruauit dicens: surgite, postquam sederitis. quorum alterum in prsesenspraesens est, id est surgite. ne fides tamquam de incertis et dubiis ambigeret, curacum ueluti praesentem efficientiam ueritas propheticse admonitionis adferret et uiuis nobis fiduciam spei non cunctantis insereret. tempus autem huius, quod praesens est, mandati distulit in futurum in eo, quod ait: cum sederitis. in non ambigendis ergo mandatis praesentis est ueritas; in consequjendis autem expectAndi temporis dispensatio reseruatur. 1 Ecclesiastes I, 18. 8 Ps. LXXIX, 6. 14 Matth. V, 5. 4 doloris GRPT ex dolorem m.", + "candidate_score": 0.624717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_21", + "bdc_text": "Alter ille tuus Christophorus talibus moribus atque virtutibus ornatus est , qualibus ingenuus adolescens esse debet .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1353", + "psc_text": "Nouit Hieremias propheta aetatis huius beatitudinem dicens: bonum, inquit, est iuueni uiro, cum aufert iugum graue in iuuentute sua: sedebisedebit t singulariter et tacebit. non expectat frigescentes senectute annos nec emortuam iam per aetatem uitiorum consuetudinem. uult longi praelii militem; uult eum Christi seruum, quem ne ipsa quidem praeteritorum criminum recordatio polluat nam in his, qui iam prouectioris aetatis crediderunt, inest quidem per donum gratiae praeteritorum indulgentia; sed non abest per conscientueconscientiae 18 Thren. III, 27. 1 quasi ex que corr. m. 2 V 2 infantiae om. R sed. 1 lilt. eros. I 8 otiosae R elocutus est V 4 corriget RC 6 et qua C quia et pE aera ex aere m. 2 V obliuionem V 7 confirmans Cp(A) 8 ac ex ae V ac ex hao R consuetudinum V 9 rudens V 10 et om. C aetatum V 18 abstrahi (aba i. ras. «V) R abstrahere p 14", + "candidate_score": 0.623174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_23_25", + "bdc_text": "tantus in eo est pudor ; sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat . Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_976", + "psc_text": "in euangeliis domino placuit dicenti: intra in cubiculum tuum et claude ostium tuum et ora: et pater tuus, qui uidet in absconso, reddet tibi. ergo nunc, qui ore clamatus est, exaltatur sub lingua deus. § 29 Sed qui sub lingua exaltatur. omni cordis puritate uenerandus est; nec sufficit non egisse aliquid impium, si mentementa cogitatur impietas. ab eo autem, qui sub lingua exaltet deum, hanc impietatis cogitationem abesse oportere propheta docuit dicens: iniustitiam si conspexi in corde meo, non exaudiat deus. propterea exaudiuit me deus, intendit uoci orationis meae. iniquitatem non modo re non effecit, sed nec corde conspexit. uel certe iniquitatem non conspexit in corde, nullum scilicet uitium iniquae suae uoluntatis 14 Matth. VI, 6. me 1 dehinc — significat om. R 2 ae V hanc enim posuit RPT hano enim animam posuit V 3 hanc in RViPT in V1 olocanstia r 4 introibit (ex introibot m. 1 R)", + "candidate_score": 0.621019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_1_3", + "bdc_text": "Letor ex animo illum diem mihi illuxisse , quo rursum in notitiam tui veni . Dicerem me acri reprehensione dignum esse , si mea culpa factum esset , quod ea notitia iam totum ferme decennium intermissa in oblivionem abiit . Postquam Tiguro discessi , aliquot annos varie misereque hincinde per Germaniam agitatus fui , eo quod nullam conditionem nisi conscientia mea dignam accipere voluerim .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1539", + "psc_text": "praeceptis dei opera nostra famulentur. beatus erit, quisquis non sine memoria diuini iudicii omnia gesserit. quod de se propheta profitetur dicens: memoratus sum iudiciorum tuorum a sseculosaeculo et exhortatus sum. haec nunc a saeculo tantum, non etiam a saeculo saeculi, quia omnia in nos iudicia dei ex saeculi huius ac mundi temporibus instituta sunt. in his autem se cohortatus est, inter hos scilicet mundi turbines et inter haec passionum corporalium praelia, ad tolerantiam ac nictoriamuictoriam infestantium malorum humilitatem suam iudiciorum dei memoria adhortatus. § 4 Deinde sequitur: defectio animae tenuit me a peccatoribus derelinquentibus legem tuam. uirtutes propriae susesuae prophetae huic ad spem uitae seternaeaeternae non sufficiunt, neque. quod spem in dei - uerbo habuit, neque quod in spe eadem se consolatus est, neque quod dei uiuificatur eloquio, neque quod non declinat a lege, neque quod se per memoriam iudiciorum adhortatur: quin etiam dolore humanae impietatis fatigatur et ob inreligiosas", + "candidate_score": 0.618542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3183", + "psc_text": "id mihi retribuet, quod necesse habuerit, non quod noluerituoluerit. si enim operatus fuero, uelit nolit, debetur mihi merces et euacuabitur per hsechaec gratia dei, sicut apostolus ait: nam qui operatur, merces illi accepta fit per debitum, non per gratiam; sed qui se non ex operibus suis. sed ex gratia dei saluum fieri uult, sicut oportet nos omnes credere, hic sperans in deum constituet sibi bonum. quod uoluerit deus, non quod necesse habuerit; ac per hoc significanter ait: dixi domino: deus meus es tu. neque enim umquam dominus gratias agit seruo, si fecerit, quod iusserit: sed per haec omnia expectari uolet beniuolentiam suam et gratiam, sicut et dominus docetdicene: quis ex uobis habet seruum arantem aut pascentem? numquid, cum uenerit domum, dicit ei: transi et recumbe? sed dicit: transi et ministra mihi, et tunc manducabis. numquid agit dominus illi gratias seruo, quia siesic fecerit? amen dico uobis, quia non agit. sic", + "candidate_score": 0.616464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_19", + "bdc_text": "Alterum tuum filium N. , qui Viennę est , singulis horis cum summo desiderio expecto ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2397", + "psc_text": "est. § 11 Sed quid tandem erit spei? non omnium uita diem suam in spe domini exigit; sunt enim operarii horae tertiae. sunt sextae, sunt nonae, sunt et undecimae: et uidetur propheta, qui a custodia matutina usque in noctem sperauit, spem nobis euangelicsBeuangelicae mercedis abscindere. non abscindit plane. ailait enim: speret Israhel in domino. sine prafinitione teroporis spei adhortatio est. ille quidem, ut perfectus operarius, a custodia matutina usque in noctem sperauit. sed ad spem omne tempus est liberum: et mercedem non operis, sed miaericordisemisericordiae undecimae horae operarii consequentur. ita enim ait: speret Israhel in domino: quia apud dominum misericordia et copiosa apud eum redemptio. et ipse redirnetredimet Israhel ex omnibus iniquitatibus eorum. bonus est, in quem speratur; et sperandum in eo est, quia misericordia est, quia copiosa apud eum redemptio est, quia redimet ab iniquitatibus suis uniuersos. hora undecima est, conclusa sunt diei tempora: curramus omnes, festinemus, ne nox", + "candidate_score": 0.615227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_90", + "psc_text": "orem' (in marg.: quomodo omni tempore oratur m. 1) R 19 in gloria VR exercita VE 20 cuiusquam V fit ex sit m. 2 R 2t diuque 1' 22 hmj R. dei legem uolens die et nocte meditetur, docendum est, quantus ei fructus adquisitae huius beatitudinis sit futurus. uelle enim beatum esse ex beatitudinis ipsius expectatione proficiscitur. sequitur namque: et erit tamquam li gnum, quod plantatum est secus decursus aquarum, quod fructum suum dabit in tempore suo. et folium eius non decidet. ridiculum hoc forte et ineptum conparata? beatitudinis credetur exemplum: in quo ligni plantatio, decursus aquarum, fructuum datio, suum tempus et folium non decidens praedicatur. haec quidem secundum homines saeculi nulla forte existimabuntur. sed uideamus secundum propheticam doctrinam, quanta in his ipsis rebus ac uerbis conparatae beatitudinis gloria collocetur. § 14 In libro Genesis, ubi plantatum a deo paradisum legislator ostendit, omne quoque lignum specie pulchrum et ad esum", + "candidate_score": 0.614562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_25", + "bdc_text": "Hoc , operam dabo , ut ei non inutile , tibi non ingratum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1280", + "psc_text": "uossenosse peruium est : et illi, quod uoluntatis suae cognitionem filio congenuerit, est benignum. § 7 Ergo ad sabbati diem, ex quo odium commouebatur, responsum est: pater meus usque modo operatur. et ego operor. est ergo opus dei sabbato? est plane: nam 9 Ioh. V, 19. 18 Ioh. VI, 38. 24 Ioh. V, 20. 2 dill add. m. 2 V 6 loquebantur ex loquibatur m. 2 V irascutur ex nasoQtur m. 2 V quod non audiunt rb 10 a se facere quidquam b 11 uirtutem sibi rb obsequio se paterno rb 12 mundo sermone V 13 ab se quidquam b 14 omne om. rb 19 quam om. V 20 qui miserat ex qui me miserat m. 1 V 21 omnia om. r 24 adque V 25 ita ut huic,. 26 peruium ex puerum m. 2 V 28 quo ex quominus m. 2 V. nisi esset, caelum dilaberetur, lumen solis occideret,", + "candidate_score": 0.611615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_91", + "psc_text": "tempus et folium non decidens praedicatur. haec quidem secundum homines saeculi nulla forte existimabuntur. sed uideamus secundum propheticam doctrinam, quanta in his ipsis rebus ac uerbis conparatae beatitudinis gloria collocetur. § 14 In libro Genesis, ubi plantatum a deo paradisum legislator ostendit, omne quoque lignum specie pulchrum et ad esum bonum productum esse monstrauit; esse quoque et in medio paradiso lignum uitae et lignum sciendi boni et mali exposuit; inrigari deinde paradisum flumine, quod postea in quattuor principia diuisum sit. quod autem esset hoc lignum uitspuitae, propheta Salomon docuit, dicens de adhortatione sapientiaisapientiae: lignum uitseuitae est omnibus, qui conplectuntur eam et qui incumbunt in eam. lignum hoc ergo uiuens est; neque solum uiuens, sed etiam rationale; rationale autem in tantum, ut fructus det, det uero non confuse. non inportune, sed tempore suo. et plantatum hoc lignum est secus decursus aquarum. in possessione 14 Gen. II, 9. 21 Prov. III, 18.", + "candidate_score": 0.604974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1680", + "psc_text": "ergo semper introire; sed a nobis. ne introeat, excluditur. cludimuseludimus enim per haec corporis uitia animae nostrae aditum. quae si cceperit emundatis omnibus patere, ilico introibit modo solis, qui clausis fenestrae ualuis introire prohibetur, patentibus uero totus inmittitur. ipsi quidem semper, ut inluminet, promptum est, sed lumen sibi domus ipsa obseratis aditibus excludit. est enim uerbum dei sol iustitiae adsistens unicuique, ut introeat, nec moratur lucem suam repertis aditibus infundere. manet igitur hoc uerbum dei in caelis per indefessam caelestium obaedientiam. quo exemplo in sanctis quoque, qui caelestes secundum calestiscaelestis imaginem sunt, dei uerbum manere credendum est. § 6 Sequiturdehinc: ingenerationemetgenerationem ueritas tua. duplicem hanc sensus nostri intellegentiam, 1 I Cor. 15, 49. 10 Apoc. III, 20. 1 terrestria ex terrestrib corr. m. 2 V terrestri R imagine ex imaginem m. 2 V 2 portat V 4 lasoinia pE manet in nobis tamen a Bancto o habitationis e manet non", + "candidate_score": 0.603896, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_94", + "psc_text": "e.- scilicet regni dei, id est in paradiso, et unde flumen exiens in quattuor principia diuiditur. non enim ait: post decursus aquarum, sed: secus decursus aquarum, unde primum decursum aquarum diuisiones sortiuntur. illic enim plantatum hoc lignum est, quo latronem illum, se dominum confitentem, dominus, qui sapientia est, introducit dicens: amen dico tibi, hodie mecum eris in paradiso. et quia sapientiam, quae Christus est, lignum uiteeuitae cognominari de sacramento futurae corporationis et passionis prophetica auctoritate docuimus. etiam ex euaugeliiseuangeliis intellegentireintellegentiae huius est proprietas adstruenda. dominus namque ipse se arbori conparauit, cum in Beelzebul daemonia eum IudseiIudaei eicere dixissent: aut facite, inquit, arborem bonam et fructus eius bonos, aut facite arborem malam et fructus eius malos; ei fructu enim arbor cognoscitur. quia cum fructus esset optimus daemonia eicere, Beelzebul eum, cuius fructus pessimi sunt, esse dicebant. huius quoque beati ligni non dedignatus est in se docere uirtutem, cum pergens ad crucem", + "candidate_score": 0.603309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_92", + "psc_text": "et qui incumbunt in eam. lignum hoc ergo uiuens est; neque solum uiuens, sed etiam rationale; rationale autem in tantum, ut fructus det, det uero non confuse. non inportune, sed tempore suo. et plantatum hoc lignum est secus decursus aquarum. in possessione 14 Gen. II, 9. 21 Prov. III, 18. 1 die eam et nocte (ex noctem) V quantus ex quantum m. 2 JT 3 enim mp. lin. add. m. 2 V 5 iuxta decursus e 7 defluet RE 8 ligni -= R lignum V 9 non deciditione f non defluens RE 10 forte ex forte et m. 2 V 14Nparadysum R paradisi r legis labor r 15 quoque ex quodque R ad usum Re 16 et om. V 18 paradysum R paradisi I\" 20 profeta solomon r de adhortatione sapientiae scripsi cf. Stud. 1886 p. 337 de adortatione sapientiae R de odoratione sapientiae a de adoratione sapientiae e de", + "candidate_score": 0.601906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_65", + "psc_text": "quibus locuturum se spoponderat, parabolis est locutus. id autem quod ait:' et erit tamquam lignum, quod plantatum est secus decursus aquaruraaquarum - in quo conparatiue beatitudinis profectus ostenditurquomodo personaepersona eius poterit coaptari, ut sit dei filio plantatum lignum beatius, ob quod beatus sit, quia aliquando similitudinem eius profectu beatitudinis consequatur? dehinc cum secundum Sapientiam et apostolum et ante saecula et ante tempora aeterna sit et primogenitus omnis creaturaecreatura sit, et in ipso et per ipsum creata sint omnia, quomodo his rebus cum fiet similis, beatus est, qusequae ab ipso sint instituta? cum neque creatoris uirtus ad beatitudinis susesuae perfectionem conparatione egeat creaturaecreatura, neque primogeniti antiquitas in eo, quod erit 9 Ps. LXXVn, 1 sq. 12 Matth. XIII, 35. 1 ea ex et m. 2 V minimae R 2 incautae R 3 illa ipsa e 4 cum enim dicitur om. V 5 Inlata sit R 6 ob id om. V 8", + "candidate_score": 0.601692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_24", + "bdc_text": "sed cum simul limen ingressus , sic ei placui , ut nunc ultro , quoties per ocium licet , veniat .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_64", + "psc_text": "lege domini fuit uoluntas eius, cum lex per dei filium lata sit, quomodo ad eum ob id beatitudo referetur, quia uoluntas eius in lege domini fuerit, cum dominus ipse sit legis? quod autem lex eius sit, in psalmo septuagesimo et septimo ipse testatur, quo ait: adtendite, populus meus, in legem meam, inclinate aurem uestram in uerba oris mei. aperiam in pafa bola os meum. et haec Matthseus euangelista ab ipso dicta esse confirmat, dicens: ideo in parabolis lo q uebatur, ut inpleretur quod dictum est: aperiam in parabolis os meum. prophetiam ergo suam dominus rebus inpleuit. nam in his, in quibus locuturum se spoponderat, parabolis est locutus. id autem quod ait:' et erit tamquam lignum, quod plantatum est secus decursus aquaruraaquarum - in quo conparatiue beatitudinis profectus ostenditurquomodo personaepersona eius poterit coaptari, ut sit dei filio plantatum lignum beatius, ob quod beatus sit, quia aliquando similitudinem eius profectu beatitudinis consequatur?", + "candidate_score": 0.601642, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf030", + "work_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-V", + "max_score": 0.673466, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3415_sent_13_15", + "bdc_text": "Cum mihi non responderet cogitabam mecum eum non solum multis gravioribus negotiis esse impeditum , sed etiam ei non tempus reliquum esse , ut omnibus ex vario genere nationum hominibus , qui nobilitate , virtute , eruditione aliisque dignitatibus ita me antecellunt , ut ego me eorum umbra non dignarer , ideoque eum non immerito meas literas impolitas et plane rudes , taceo humanitatem meam spernere . Idem ne mihi ab aliis doctis eveniret , mecum statueram cum mei similibus humi repere . Verum tamen hoc tibi de me affirmare debes me semper et in perpetuum gratum erga omnes Helvetios gessisse animum , quorum candorem ingenuum et pium ecclesię atque reipublicę institutionem apud omnes , cum quibus vixi , semper praedicaverim et exornaverim .", + "psc_chunk_id": "006_Lactantius_Divinarum-institutionum-liber-V_window_25", + "psc_text": "Non dubito enim, quin et alii plurimi, et multis in locis, et non modo graecis, sed etiam latinis litteris, monimentum injustitiae suae struxerint: quibus singulis quoniam respondere non poteram, sic agendam mihi hanc causam putavi, ut et priores cum omnibus suis scriptis perverterem, et futuris omnem facultatem scribendi aut respondendi amputarem. Praebeant modo aures: efficiam profecto ut quicumque ista cognoverit, aut suscipiat quod ante damnavit, aut, quod est proximum, deridere aliquando desistat. Quanquam Tertullianus eamdem causam plene peroraverit in eo libro cui Apologetico nomen est: tamen, quoniam aliud est accusantibus respondere, quod in defensione aut negatione sola positum est, aliud instituere, quod nos facimus, in quo necesse est doctrinae totius substantiam contineri, non defugi hunc laborem, ut implerem materiam, quam Cyprianus non executus est in ea oratione, qua Demetrianum (sicut ipse ait) oblatrantem atque obstrepentem veritati redarguere conatur: qua materia non est usus, ut debuit; non enim Scripturae testimoniis, quam", + "candidate_score": 0.673466, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file