diff --git "a/3/3481.json" "b/3/3481.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/3/3481.json" @@ -0,0 +1,2162 @@ +{ + "letter_id": "3481", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/3481", + "dominant_topic": 3, + "topic_dist": [ + 0.049482, + 0.049707, + 0.051377, + 0.059722, + 0.052981, + 0.041001, + 0.052394, + 0.041525, + 0.056618, + 0.052468, + 0.052376, + 0.053102, + 0.040682, + 0.043996, + 0.040121, + 0.04214, + 0.055904, + 0.051009, + 0.056952, + 0.056444 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.694874, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.694874, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.679178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_578", + "psc_text": "Huc accedit alia forma tentationis multiplicius periculosa. Praeter eam enim concupiscentiam carnis, quae inest in delectatione omnium sensuum et voluptatum, cui servientes depereunt qui longe se faciunt a te, inest animae per eosdem sensus corporis quaedam non se oblectandi in carne, sed experiendi per carnem vana et curiosa cupiditas, nomine cognitionis et scientiae palliata. Quae quoniam in appetitu noscendi est, oculi autem sunt ad cognoscendum in sensibus principes, concupiscentia oculorum eloquio divino appellata est (I Joan. II, 16). Ad oculos enim proprie videre pertinet. Utimur autem hoc verbo etiam in caeteris sensibus, cum eos ad cognoscendum intendimus. Neque enim dicimus, Audi quid rutilet; aut, Olfac quam niteat; aut, Gusta quam splendeat; aut, Palpa quam fulgeat: videri enim dicuntur haec omnia. Dicimus autem non solum, Vide quid luceat, quod soli oculi sentire possunt; sed etiam, Vide quid sonet; vide quid oleat; vide quid sapiat; vide quam durum sit. Ideoque generalis experientia", + "candidate_score": 0.656319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_59", + "psc_text": "de hoc immanissimo profundo quaerentem te animam, et sitientem delectationes tuas, et cujus cor dicit tibi: Quaesivi vultum tuum; vultum tuum, Domine, requiram (Psal. XXVI, 8) . Nam longe a vultu tuo, in affectu tenebroso. Non enim pedibus aut spatiis locorum itur abs te, aut reditur ad te. Aut vero filius ille tuus minor equos, aut currus, vel naves quaesivit, aut avolavit penna visibili, aut moto poplite iter egit, ut in longinqua regione vivens prodige dissiparet quod dederas proficiscenti? Dulcis pater quia dederas, et egeno redeunti dulcior (Luc. XV, 12, 32). In affectu ergo libidinoso, id enim est tenebroso, atque id est longe a vultu tuo. 29. Vide, Domine Deus, et patienter ut vides vide, quomodo diligenter observent filii hominum pacta litterarum, et syllabarum accepta a prioribus locutoribus, et a te accepta aeterna pacta perpetuae salutis negligant; ut qui illa sonorum vetera placita teneat aut doceat, si contra disciplinam grammaticam,", + "candidate_score": 0.654526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_353", + "psc_text": "contemplari non sinerer, certus esse te, et infinitum esse, nec tamen per locos finitos infinitosve diffundi; et vere te esse qui semper idem ipse esses, ex nulla parte nulloque motu aliter aut aliter; caetera vero ex te esse omnia, hoc solo firmissimo documento, quia sunt: certus quidem in istis eram, nimis tamen infirmus ad fruendum te. Garriebam plane quasi peritus, et nisi in Christo Salvatore nostro viam tuam quaererem, non peritus, sed periturus essem. Jam enim coeperam velle videri sapiens, plenus poena mea: et non flebam, insuper et inflabar scientia. Ubi enim erat illa aedificans charitas a fundamento humilitatis, quod est Christus Jesus? Aut quando illi libri docerent me eam? In quos me propterea, priusquam Scripturas tuas considerarem, credo voluisti incurrere, ut imprimeretur memoriae meae quomodo ex eis affectus essem: et cum postea in libris tuis mansuefactus essem, et curantibus digitis tuis contrectarentur vulnera mea; discernerem atque distinguerem quid interesset", + "candidate_score": 0.654292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_247", + "psc_text": "inquietus erat animus meus. Ipsumque Ambrosium felicem quemdam hominem secundum saeculum opinabar, quem sic tantae potestates honorarent; caelibatus tantum ejus mihi laboriosus videbatur. Quid autem ille spei gereret, et adversus ipsius excellentiae tentamenta quid luctaminis haberet, quidve solaminis in adversis, et occultum os ejus quod erat in corde ejus, quam sapida gaudia de pane tuo ruminaret; nec conjicere noveram, nec expertus eram: nec ille sciebat aestus meos, nec foveam periculi mei. Non enim quaerere ab eo poteram quod volebam, sicut volebam, secludentibus me ab ejus aure atque ore catervis negotiosorum hominum, quorum infirmitatibus serviebat. Cum quibus quando non erat, quod per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam:", + "candidate_score": 0.642527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_248", + "psc_text": "per exiguum temporis erat, aut corpus reficiebat necessariis sustentaculis, aut lectione animum. Sed cum legebat, oculi ducebantur per paginas, et cor intellectum rimabatur, vox autem et lingua quiescebant. Saepe cum adessemus, non enim vetabatur quisquam ingredi, aut ei venientem nuntiari mos erat; sic eum legentem vidimus tacite, et aliter nunquam: sedentesque in diuturno silentio (quis enim tam intento esse oneri auderet?) discedebamus, et conjectabamus eum parvo ipso tempore, quod reparandae menti suae nanciscebatur, feriatum ab strepitu causarum alienarum, nolle in aliud avocari; et cavere fortasse ne auditore suspenso et intento, si qua obscurius posuisset ille quem legeret, etiam exponere necesse esset; aut de aliquibus difficilioribus disceptare quaestionibus, atque huic operi temporibus impensis, minus quam vellet voluminum evolveret: quanquam et causa servandae vocis, quae illi facillime obtundebatur, poterat esse justior tacite legendi. Quolibet tamen animo id ageret, bono utique ille vir agebat. 4. Sed certe mihi nulla dabatur copia sciscitandi quae", + "candidate_score": 0.638935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_207", + "psc_text": "me objectis deficiebant, illum mihi promittebant, cujus adventu collatoque colloquio facillime mihi haec, et si qua forte majora quaererem, enodatissime expedirentur. Ergo ubi venit, expertus sum hominem gratum et jucundum verbis, et ea ipsa quae illi solent dicere, multo suavius garrientem. Sed quid ad meam sitim pretiosiorum poculorum decentissimus ministrator? Jam rebus talibus satiatae erant aures meae; nec ideo mihi meliora videbantur, quia melius dicebantur; nec ideo vera quia diserta; nec ideo sapiens anima, quia vultus congruus et decorum eloquium. Illi autem qui eum mihi promittebant, non boni rerum existimatores erant; et ideo illis videbatur prudens et sapiens, quia delectabat eos loquens. Sensi autem aliud genus hominum etiam veritatem habere suspectam, et ei nolle acquiescere si compto atque uberi sermone promeretur. Me autem jam docueras, Deus meus, miris et occultis modis; et propterea credo quod tu me docueris, quoniam verum est, nec quisquam praeter te alius est doctor veri, ubicumque", + "candidate_score": 0.628808, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.694208, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.694208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.690447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "exspecto. Recense sanc epistolam meam, cui quoniam festinantissime te respondisse de diaconi festinatione causatus es, ideo non conqueror, sed potius commemoro, ut quod tunc omissum est, nunc reddatur Et de otio quippe christiano ad percipiendam vel disserendam christianam sapientiam quid sentias, et de otio quod putabam tuo, cujus mihi occupationes incredibiles nuntiatae sunt, require et vide quid a te scire quaesierim. ( Et alia manu. ) Memores nostri, felices vivite, magna gaudia et solatia nostra sancti Dei. EPISTOLA XCVI. Augustinus Olympio, quem audierat provectum recens ad novam dignitatem (scilicet Magistri officiorum, quod ipsi munus post Stilichonis necem an. 408 collatum fuit), commendat impense causam Bonifacii Cataquensis episcopi, super possessione quadam Ecclesiae ab ipsius praedecessore non sine fraude comparata. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorabiliter amplectendo filio OLYMPIO, AUGUSTINUS. 1. Quidquid sis secundum saeculi hujus cursum, nos tamen charissimo et sincerissimo conservo nostro Olympio christiano fidissime scribimus. Hoc enim tibi", + "candidate_score": 0.681362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16_18", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ? Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.677549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.674115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", + "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", + "candidate_score": 0.673841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.672793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4194", + "psc_text": "pro visu, relegero. Divina te clementia tueatur annis innumeris, domine venerabilis. Cur mihi fons orbis parvo sermone meavit? An minus apta suis speravit corda fluentis? Cum pateat mens omnis aquis, spectetque loquacem Relligionis opem gratos da sensibus imbres, Exspectat quos plena fides Christi de stipite pendens. EPISTOLA CCLXI. Augustinus Audaci excusat occupationes suas, admonens ut vel intendat evolvendis ipsius libris, vel praesens audiat ipsum loquentem. Domino dilectissimo et in Christo praedicando, nimiumque desiderabili fratri AUDACI, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Brevem epistolam tuam, sed plane vehementem flagitatricem prolixae epistolae meae, non invitus, imo etiam laetus accepi. Non quod facile sufficerem aviditati, sed quod gratularer Charitati tuae; quia etsi non de idoneo expetis, bonum est tamen quod expetis. Et ad longam quidem epistolam conscribendam magis mihi otium quam facultas defit; occupatissimo scilicet ecclesiasticis curis, a quibus pauculae temporum stillae vix recreant, vel cogitantem aliquid, vel ea quae magis urgent et mihi", + "candidate_score": 0.67117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2311", + "psc_text": "viventes divina eloquia tractaverunt, ideo commemoranda arbitratus sum, ut sciat iste frater, si quid aliter quam isti sentit, deposita dissensionis amaritudine, et fraternae charitatis suavitate servata atque in integrum restituta, diligenti et tranquilla consideratione quaerendum vel discendum vel docendum. Neque enim quorumlibet disputationes, quamvis catholicorum et laudatorum hominum, velut Scripturas canonicas habere debemus, ut nobis non liceat salva honorificentia quae illis debetur hominibus, aliquid in eorum scriptis improbare atque respuere, si forte invenerimus quod aliter senserint quam veritas habet, divino adjutorio vel ab aliis intellecta, vel a nobis. Talis ego sum in scriptis aliorum; tales volo esse intellectores meorum. Denique in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam", + "candidate_score": 0.670887, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_247", + "psc_text": "Hos autem non habere, aut omnes non habere fratrem Romanianum scio, per quem prope omnia, quae quibuslibet auribus accommodata scribere potui, studio in nos tuo non apportanda dedi, sed legenda indicavi. Habebat enim jam ille omnia, secumque gestabat: per eum autem prima rescripta transmisi. Credo jam expertam Sanctitatem tuam sagacitate spirituali, quam tibi Dominus tribuit, quid ille vir boni animo gerat, et quae in illo infirmitate pars claudicet. Unde humanitati et charitati tuae tam ipsum quam filium ejus, legisti, ut spero, qua sollicitudine commendaverim, et quanta mihi necessitudine copulati sint. Aedificet eos per te Dominus. Quod ab illo magis petendum est: nam id tu quam velis novi. 8. Adversus Paganos te scribere didici ex fratribus: si quid de tuo pectore meremur, indifferenter mitte ut legamus. Nam pectus tuum tale Domini oraculum est, ut ex eo nobis tam placita, et adversus loquacissimas quaestiones explicatissima dari responsa praesumamus. Libros beatissimi papae Ambrosii", + "candidate_score": 0.670272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.668942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.668646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.668113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3785", + "psc_text": "A Domino gressus hominis diriguntur, et viam ejus volet, ut intelligeremus ipsam voluntatem bonam qua incipimus velle credere (quoniam Dei via quid est, nisi fides recta?) illius esse donum qui gressus nostros propterea dirigit primitus ut velimus. Non enim ait Scriptura, A Domino gressus hominis diriguntur, quia viam ejus voluit; sed, diriguntur, inquit, et volet. Non igitur quia voluit, diriguntur; sed quia diriguntur, volet. CAPUT II. 4. Hic tu rursus fortasse dicturus es hoc fieri a Domino, dum doctrina ejus legitur vel auditur, si homo veritati quam legit vel audit, sua consentiat voluntate. Si enim lateret eum, inquis, doctrina Dei, non dirigerentur gressus ejus, quibus directis vellet viam Dei. Ac per hoc sic tantum putas a Domino gressus hominis dirigi ad eligendam viam Dei, quia sine doctrina Dei non ei potest innotescere veritas, cui propria voluntate consentiat. Cui si consentit, inquis ( quod in ejus libero arbitrio constitutum est), recte", + "candidate_score": 0.666452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.666359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2289", + "psc_text": "a quo didicit, discere. Quod si irridenter dicerem, etiam illud de Deo corporali membrisque per loca divisibili, dicerem paratum me esse discere: quod non dico, quia non irridenter loquor, et talem Deum non esse omnino non ambigo, et ne talis esse crederetur, illam epistolam scripsi. In qua dum essem in admonendo sollicitus, quam nominibus tacitis conscripsi, in corripiendo nimius atque improvidus fui, nec fraternam et episcopalem personam sicut frater et episcopus, quemadmodum fuerat dignum, cogitavi: hoc non defendo, sed reprehendo; hoc non excuso, sed accuso. Ignoscatur, peto; recordetur nostram dilectionem pristinam, et obliviscatur offensionem novam. Faciat certe quod me non fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque", + "candidate_score": 0.663386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_17_19", + "bdc_text": "Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ? Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere . Valeant ipsi , ut merentur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.662595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "Nos eis objicimus furorem schismatis, rebaptizationis insaniam, ab haereditate Christi quae per omnes gentes diffusa est, nefariam separationem. De codicibus non tantum nostris, sed etiam eorum, recitamus ecclesias quarum nomina hodie legunt, et quibus hodie non communicant: quae cum recitantur in conventiculis eorum, lectoribus suis dicunt, Pax tecum; et cum ipsis plebibus, quibus illae litterae scriptae sunt, pacem non habent. Et ipsi nobis objiciunt vel falsa crimina mortuorum, vel etiamsi vera, tamen aliena; non intelligentes in iis quae nos eis objicimus, omnes illos teneri; in iis vero quae nobis objiciunt, paleam vel zizania messis dominicae reprehendi, ad frumenta autem crimen non pertinere: neque considerantes quia quibus mali placent in unitate, ipsi communicant malis; quibus autem displicent, et eos emendare non possunt, neque ante tempus messis audent zizania eradicare, ne simul eradicent et triticum (Matth. XIII, 29), non factis eorum, sed altari Christi communicant: ita ut non solum non ab eis", + "candidate_score": 0.658212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2312", + "psc_text": "in iis omnibus quae de opusculis sanctorum atque doctorum commemoravi, Ambrosii, Hieronymi, Athanasii, Gregorii, et si qua aliorum talia legere potui quae commemorare longum putavi, Deum non esse corpus, nec formae humanae habere membra, nec eum esse per locorum spatia divisibilem, et esse natura incommutabiliter invisibilem, nec per eamdem naturam atque substantiam, sed assumpta visibili specie sicut voluit apparuisse iis quibus apparuit, quando per corporis oculos in Scripturis sanctis visus esse narratur, in adjutorio Domini inconcusse credo, et quantum ipse donat intelligo. CAPUT V. 16. De spirituali autem corpore, quod in resurrectione habebimus, quantam capiat in melius commutationem: utrum in simplicitatem spiritus cedat, ut totus homo jam spiritus sit; an quod magis puto, sed nondum plena fiducia confirmo, ita futurum sit spirituale corpus, ut propter ineffabilem quamdam facilitatem spirituale dicatur, servet tamen substantiam corporalem, quae per seipsam vivere ac sentire non possit, sed per illum qui ea utitur spiritum; neque", + "candidate_score": 0.657869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2166", + "psc_text": "bonus, et cum illo aeterno vivas in aeternum, domine dilectissime, et desideratissime frater. Ego autem etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae Benignitatis epistola continet; benevolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum: simul admonens ut potius ores pro me, quo talis a Domino fiam, qualem me jam esse arbitraris. Et alia manu: Memor nostri, incolumis Domino placeas, domine dilectissime, et desideratissime frater DE DUABUS PROXIME SEQUENTIBUS EPISTOLIS. (LIB. II RETRACT. CAPUT XLI.) De Videndo Deo scripsi librum, ubi de spirituali corpore quod erit in resurrectione sanctorum, inquisitionem diligentiorem distuli, utrum vel quomodo Deus qui spiritus est, etiam per corpus tale videatur: sed eam postea quaestionem sane difficillimam in novissimo, id est in vicesimo et secundo libro de Civitate Dei, satis quantum arbitror explicavi. Inveni etiam in quodam nostro codice, in quo et iste liber est, quoddam Commonitorium a me factum de hac re", + "candidate_score": 0.65605, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2314", + "psc_text": "organo corporis valeat spiritus noster nosse corporalia (neque enim et Deus talia per sensus corporis novit); et multa alia quae in hac quaestione movere possunt, fateor me nondum alicubi legisse, quod mihi sufficere existimarem sive ad discendum sive ad docendum. 17. Ac per hoc si non displicet huic fratri mea qualiscumque cautela, interim propter quod scriptum est, Quoniam videbimus eum sicuti est (I Joan. III, 2), quantum possumus, cor mundum ad illam visionem ipso adjuvante praeparemus. De corpore autem spirituali pacatius et diligentius inquiramus, ne forte aliquid certum ac liquidum, si nobis hoc utile esse novit, secundum Scripturas suas Deus dignetur demonstrare. Si enim hoc invenerit inquisitio diligentior, tantam corporis futuram mutationem, ut possit videre invisibilia; non, ut opinor, talis potentia corporis menti auferet visionem, ut exterior homo videre Deum tunc possit, non possit interior: quasi tantum foris sit Deus ad hominem, et intus non sit in homine, cum apertissime", + "candidate_score": 0.655665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2718", + "psc_text": "17). Sic enim ad Marcellinum scripsisti: in qua epistola etiam mei commemorationem benevolentissime facere dignatus es, quod hic me haberet in Africa, qui ei ipsam facilius possem explicare sententiam (Sap., epist. 165). Quod si potuissem, non ille hoc abs te tam longe posito inquireret; si tamen id tibi ex Africa scripsit. Nam quando scripserit nescio; lantum scio quod de hoc bene cognoverit cunctationem meam: unde me inconsulto facere voluit. Quanquam etiam si consuleret, magis hortarer, et gratias agerem quod nobis omnibus conferri posset, nisi tu breviter rescribere, quam respondere maluisses: credo ne superfluo laborares, ubi ego essem, quem putabas id optime scire quod ille quaesiverat. Ecce volo ut illa sententia etiam mea sit, sed nondum esse confirmo. 9. Misisti ad me discipulos ut ea doceam quae nondum ipse didici. Doce ergo quod doceam: nam ut doceam multi a me flagitant, eisque me sicut alia multa, et hoc ignorare confiteor: et", + "candidate_score": 0.655221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.654725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.654214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.653322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2270", + "psc_text": "sit tolerabilius, etiamsi verum non sit, puto facillime judicari. Primo, quia multum interest utrum de Creatore an de creatura aliter aliquid sentiatur quam veritas habet. Deinde, quia conatus mentis utcumque ferendus est, volentis corpus convertere in spiritum, non in corpus Deum. Postremo, quia id quod ego in illa epistola mea dixi de istis nostrae carnis oculis, quia neque nunc possunt, neque tunc poterunt Deum videre (Epist. 92, n. 3), etiam sic verum est: non enim dictum est nisi de oculis corporalibus, quod tunc non erunt si corpus ipsum spiritus erit; ac per hoc corporei oculi nunquam Deum videbunt, quia cum videbitur, spiritus eum, non corpus videbit. 50. Tota igitur quaestio jam remansit de corpore spirituali, quatenus induat incorruptionem et immortalitatem hoc corruptibile atque mortale, et quatenus ex animali in spirituale mutetur. Quae diligentius sollicitiusque tractanda est; maxime propter corpus ipsius Domini, qui transfigurat corpus humilitatis nostrae, conforme corpori gloriae suae", + "candidate_score": 0.65217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16_18", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ? Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1357", + "psc_text": "Deus in sacrilega discordia alienatos a matre vestra Catholica. Nihil in nos aliquando probare potuistis; vestri episcopi conventi a nobis, nunquam nobiscum pacifice conferre voluerunt, quasi fugientes cum peccatoribus loqui. Quis ferat istam superbiam? quasi Paulus apostolus non contulerit cum peccatoribus et cum valde sacrilegis: legite Actus Apostolorum, et videte. Quasi ipse Dominus non cum Judaeis, a quibus crucifixus est, sermones de Lege habuerit, eisque congruenter responderit. Postremo diabolus est primus omnium peccatorum, qui converti ad justitiam nunquam poterit, et tamen nec ipse Dominus de Lege dedignatus est ei respondere; ut intelligatis istos ideo nobiscum nolle conferre, quia causam suam perditam norunt. 14. Nos ignoramus quid adversus seipsos homines jactent, qui calumniosis dissensionibus gaudent. In Scripturis discimus Christum, in Scripturis discimus Ecclesiam. Has Scripturas communiter habemus, quare non in eis et Christum et Ecclesiam communiter retinemus? Nos ubi agnovimus eum de quo dicit Apostolus, Abrahae dictae sunt promissiones et semini", + "candidate_score": 0.651658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_369", + "psc_text": "sincerissimo charitatis observando atque amplectendo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAP. PRIMUM. 1. Habeo gratiam quod pro subscripta salutatione, plenam mihi epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem sumere, tali viro, a quo tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque secularium, curis circumstemur ingentibus; tamen epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare, aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali: quanquam simus in Domino Spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, et taceamus. Et libri quidem, quos de horreo dominico elaborasti, pene totum te nobis exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem tui corporis non vidimus: hoc modo nec ipse te nosti; nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum; et nos eum non mediocriter novimus", + "candidate_score": 0.649559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2633", + "psc_text": "corpore soluta, deque visis prodigiosis. Postremo vindicat sententiam illam in praemissa proxime epistola reprehensam: « Si ratio quaeritur, non erit mirabile, » etc. Domino beatissimo, et venerabili fratri et coepiscopo sancto EVODIO, et tecum fratribus, AUGUSTINUS, et mecum fratres, in Domino salutem. 1. Multa quaeris ab homine multum occupato; et, quod est gravius, ea putas praecipitari debere dictando, quae sunt tam difficilia, ut cum magna diligentia dictata vel scripta, vix perduci possint ad intellectum etiam talium qualis ipse es. Huc accedit quia non tu et tales tantummodo cogitandi estis lecturi esse quod scribimus; sed utique et illi qui minus acuto minusque exercitato ingenio praediti, eo tamen studio feruntur ad cognoscendas litteras nostras, sive amico, sive inimico animo, ut eis subtrahi omnino non possint. Ista cogitanti cernis quanta cura in scribendo esse debeat, praesertim de rebus ita magnis, ut in eis et magni laborent. Si autem cum aliquid in manibus habeo,", + "candidate_score": 0.649112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.648945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2268", + "psc_text": "Et de spiritualis quidem corporis qualitate, quod resurrecturis promittitur, vel discere aliquid adhuc, vel quaerere non recuso: si tamen de hac re disputantes illis vitiis carere possimus, quae plerumque studiis humanis et concertationibus excitantur, dum supra quam scriptum est unus pro altero infletur adversus alterum: ne dum altercando quaerimus investigare quomodo possit videri Deus, ipsam pacem sanctificationemque perdamus, sine qua nemo poterit videre Deum; quod ipse avertat a cordibus nostris, ut ea suae contemplationi munda reddat atque custodiat. Illud tamen quia non dubito, non requiro, quod Dei natura nunquam videatur in loco. Jam utrum possit hujus corporis oculis videri aliquid quod in loco non videtur, ab eis qui hoc valent disserendo monstrare, cum pace dilectionis audire paratus sum, et quod me movet in commune conferre. Sunt enim quidam, qui Deum ipsum omnino corpus esse praesumunt, putantes quidquid corpus non est, nullam prorsus esse substantiam: istos omni modo aversandos censeo. Sunt", + "candidate_score": 0.648699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_208", + "psc_text": "fateor tui capaciorem; sed ipsum video fieri pleniorem, quo me sine dubitatione antecellit: et posteaquam redierit, quod Domino adjuvante prosperatum iri spero, cum ejus pectoris abs te cumulati particeps fuero, non est impleturus, quod in me adhuc vacuum erit atque avidum sensuum tuorum. Ita fiet ut et ego etiam tunc egentior sim, ille copiosior. Sane idem frater aliqua scripta nostra fert secum; quibus legendis si dignationem adhibueris, etiam sinceram atque fraternam severitatem adhibeas quaeso. Non enim aliter intelligo quod scriptum est, Emendabit me justus in misericordia, et arguet me; oleum autem peccatoris non impinguet caput meum (Psal. CXL, 5); nisi quia magis amat objurgator sanans, quam adulator unguens caput. Ego autem difficillime bonus judex lego quod scripserim, sed aut timidior recto, aut cupidior. Video etiam interdum vitia mea; sed haec malo audire a melioribus, ne cum me recte fortasse reprehendero, rursus mihi blandiar, et meticulosam potius mihi videar in me,", + "candidate_score": 0.646474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.644078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_17", + "bdc_text": "Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_566", + "psc_text": "Spes autem quae videtur, non est spes: quod enim videt quis, quid sperat? Si autem quod non videmus speramus, per patientiam exspectamus (Rom. VIII, 24): secundum hanc fidem, et spem, et dilectionem, qua coepimus esse sub gratia, jam commortui sumus cum Christo, et consepulti illi per baptismum in mortem (Coloss. III), sicut dicit Apostolus: Quia et vetus homo noster simul crucifixus est cum illo; et resurreximus cum illo (Rom. VI, 6): quia simul nos excitavit, et simul sedere fecit in coelestibus. Unde est et illa exhortatio: Si autem resurrexistis cum Christo, quae sursum sunt quaerite, ubi Christus est ad dexteram Dei sedens; quae sursum sunt sapite, non quae super terram. Sed quod sequitur et dicit, Mortui enim estis, et vita vestra abscondita est cum Christo in Deo. Cum Christus apparuerit vita vestra, tunc et vos apparebitis cum illo in gloria (Coloss. III, 1-4); satis indicat quid velit intelligi, quia nunc", + "candidate_score": 0.643338, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1669", + "psc_text": "episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate persistens, incertos animi consiliique faciebat. Tunc illa in fratrem meum indigna clamabantur, tunc a nobis graviora timebantur. 2. Sed quamvis tanto motu populi et tanta perturbatione Ecclesiae permoverer, nec aliud constipationi illi dixissem, nisi eum me invitum ordinare non posse; nec sic tamen adductus sum, quia et hoc promiseram non me fuisse facturum, ut aliquid ei de suscipiendo presbyterio suaderem: quod si persuadere potuissem, non jam ordinaretur invitus. Servavi utriusque promissionis fidem, non solum illius quam jam populo patefeceram; verum etiam illius in qua uno teste, quantum ad homines attinet, detinebar. Servavi, inquam, fidem promissionis, non jurationis, in tanto periculo;", + "candidate_score": 0.637386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.63707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.636075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.635776, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_83", + "psc_text": "existimer. 2. Nam quod nomina quaedam Punica mortuorum collegisti, quibus in nostram religionem festivas, ut tibi visum est, contumelias jaciendas putares, nescio utrum refellere debeam, an silentio praeterire. Si enim res istae videntur tam leves tuae gravitati quam sunt, jocari mihi non multum vacat. Si autem graves tibi videntur, miror quod nominum absurditate commoto, in mentem non venerit habere tuos et in sacerdotibus Eucaddires, et in numinibus Abaddires. Non puto ego ista tibi cum scriberes in animo non fuisse, sed more humanitatis et leporis tui, commonefacere nos voluisti ad relaxandum animum, quanta in vestra superstitione ridenda sint. Neque enim usque adeo teipsum oblivisci potuisses, ut homo Afer scribens Afris, cum simus utrique in Africa constituti, Punica nomina exagitanda existimares. Nam si ea vocabula interpretemur, Namphanio quid aliud significat, quam boni pedis hominem, id est cujus adventus afferat aliquid felicitatis; sicut solemus dicere, secundo pede introisse, cujus introitum prosperitas aliqua consecuta", + "candidate_score": 0.630662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_9_11", + "bdc_text": "Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero . De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_210", + "psc_text": "interim quod non curare non possum, nihil certum scribere potui, absente fratre Machario, qui cito dicitur rediturus; et quod Deo adjuvante peragi potuerit, peragetur. De nostra autem pro eis sollicitudine, quanquam fratres nostri cives qui aderant securos suos facere possent; tamen digna res epistolari colloquio, quo nos invicem consolamur, a Domino praestita est; in quo promerendo multum nos adjutos esse credimus ipsa vestra sollicitudine, quae profecto sine deprecatione pro nobis esse non potuit. 2. Itaque ne praetermittamus vestrae Charitati narrare quid gestum sit, ut nobiscum Deo gratias agatis de accepto beneficio, qui nobiscum preces de accipiendo fudistis: cum post profectionem tuam nobis nuntiatum esset tumultuari homines, et dicere se ferre non posse ut illa solemnitas prohiberetur, quam Laetitiam nominantes, vinolentiae nomen frustra conantur abscondere, sicut etiam te praesente jamjam nuntiabatur; opportune nobis accidit occulta ordinatione omnipotentis Dei, ut quarta feria illud in Evangelio capitulum consequenter tractaretur: Nolite dare sanctum canibus,", + "candidate_score": 0.630208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_9_11", + "bdc_text": "Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero . De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.630151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3982", + "psc_text": "Cum autem ibi me inveneris, ora pro me ne deficiam, sed perficiar; ora fili, ora. Sentio quid dicam, scio quid petam; non tibi videatur indignum, et quasi ultra merita tua: fraudabis me magno adjutorio, si non feceris. Non solum tu, sed etiam omnes qui ex ore tuo dilexerint, orate pro me: hoc eis me petivisse indica, et si multum nobis tribuitis, jussisse nos existimate quod petimus, et tamen date petentibus, vel obtemperate jubentibus. Orate pro nobis. Lege Litteras divinas, et invenies ipsos arietes nostros Apostolos petiisse hoc a filiis suis, sive praecepisse auditoribus suis. Ego certe quoniam hoc a me petiisti pro te, quantum faciam, videt qui exaudiat, qui videbat quia et ante faciebam: sed redde etiam in hac re dilectionis vicem. Praepositi vestri sumus; grex Dei estis: considerate et videte pericula nostra majora esse quam vestra, et orate pro nobis. Hoc enim et nobis condecet et vobis, ut bonam", + "candidate_score": 0.625847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_11", + "bdc_text": "De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.620054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_8_10", + "bdc_text": "Darum ouch Hans Züger selbs das best gethon hette . Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_754", + "psc_text": "contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum interdum, nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant, et non placeant inter extraneos, quae placent inter suos. » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere utrum ea quae scripsimus haberentur in graecis, ut, si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares; praesertim cum libere in praefatione confessus sim, Origenis commentarios me esse secutum, et vel mea vel aliena dictasse, et in fine ejusdem capituli quod reprehendis, scripserim: « Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem; debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat quod ipse commisit. » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in graecis legeram,", + "candidate_score": 0.619642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.619291, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_11", + "bdc_text": "De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.618656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_8_10", + "bdc_text": "Darum ouch Hans Züger selbs das best gethon hette . Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.618176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620", + "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad", + "candidate_score": 0.616041, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1174", + "psc_text": "exspecto. Recense sanc epistolam meam, cui quoniam festinantissime te respondisse de diaconi festinatione causatus es, ideo non conqueror, sed potius commemoro, ut quod tunc omissum est, nunc reddatur Et de otio quippe christiano ad percipiendam vel disserendam christianam sapientiam quid sentias, et de otio quod putabam tuo, cujus mihi occupationes incredibiles nuntiatae sunt, require et vide quid a te scire quaesierim. ( Et alia manu. ) Memores nostri, felices vivite, magna gaudia et solatia nostra sancti Dei. EPISTOLA XCVI. Augustinus Olympio, quem audierat provectum recens ad novam dignitatem (scilicet Magistri officiorum, quod ipsi munus post Stilichonis necem an. 408 collatum fuit), commendat impense causam Bonifacii Cataquensis episcopi, super possessione quadam Ecclesiae ab ipsius praedecessore non sine fraude comparata. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorabiliter amplectendo filio OLYMPIO, AUGUSTINUS. 1. Quidquid sis secundum saeculi hujus cursum, nos tamen charissimo et sincerissimo conservo nostro Olympio christiano fidissime scribimus. Hoc enim tibi", + "candidate_score": 0.615982, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_11", + "bdc_text": "De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_50", + "psc_text": "sint inseparabiles. NEBRIDIO AUGUSTINUS. 1. Cum me vehementer agitaret quaestio, a te dudum cum quadam etiam familiari objurgatione proposita, quonam pacto una vivere possemus, et de hoc solo statuissem rescribere tibi, et rescripta flagitare, neque ad aliud aliquid, quod ad nostra studia pertinet, stilum avertere, ut inter nos istud ipsum terminaretur, cito me securum fecit recentis epistolae tuae brevissima et verissima ratio: propterea scilicet hinc non esse cogitandum, quia vel nos cum potuerimus ad te, vel tu cum potueris ad nos necessario venturus sis. Hinc ergo, ut dixi, securus effectus consideravi omnes epistolas tuas, ut viderem quarum responsionum debitor sim. In quibus tam multas quaestiones reperi, ut etiamsi facile dissolvi possent, ipso acervo cujusvis ingenium otiumque superarent. Tam vero difficiles sunt, ut etsi una earum mihi esset imposita, non dubitarem me onustissimum confiteri. Hoc autem prooemium ad id valet, ut tantisper desinas nova quaerere, donec toto aere alieno liberemur, et", + "candidate_score": 0.611969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.609889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_6", + "bdc_text": "Wiewol ich nun gmeint , die burger wurdind furtrucken , so was doch min rechnung , Hans Züger , schaffner im tutschen huß were grichtschriber worden ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_472", + "psc_text": "de ore sacerdotis judicavi in causa tali: quae qualis sit, per litteras expono; simul etiam ut et ego instruar in diversis causis. Singulas autem quaestiones et diversas, per capitula designari feci, ad quas singillatim dignare respondere.--In Arzugibus, ut audivi, decurioni qui limiti praeest vel tribuno solent jurare barbari, jurantes per daemones suos, qui ad deducendas bastagas pacti fuerint, vel aliqui ad servandas fruges ipsas, singuli possessores vel conductores solent ad custodiendas fruges suscipere, quasi jam fideles, epistolam decurione mittente, vel singuli transeuntes quibus necesse est per eos transire. Mihi autem disceptatio in corde nata est, si ille possessor qui susceperit barbarum, cujus fides per daemonum jurationem firma visa est, non coinquinatur vel ipse, vel illa quae custodit, vel ille qui deducitur a deductore barbaro. Sed hoc debes scire quia qui jurat barbarus a possessore pro servandis frugibus accipiat aurum, vel a viatore deductor; sed tamen cum hac veluti mercede quae", + "candidate_score": 0.595678, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.690599, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.690599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_264", + "psc_text": "qui se accusat, etsi peccator sit, iustus esse incipit, quia nec sibi parcit et dei iustitias confitetur, quem putat latere nihil posse. utinam Adam se prius accusare quam celare uoluisset! sed non satis est ut confiteamur errorem, uemm etiam, si corrigi uolumus, a domino postulemus, ut doceat nos iustificationes suas, ne postea errare possimus. a domino igitur doceri petit, quia unus est magister noster, ut ait Christus, nec otiose hoc petit: non enim ille beatus quem docet homo, sed quem tuerudieris, domine. cap. 12 § 1 Ubique meminit sui nec putat satis esse, ut doceat eum iustificationes suas dominus deus noster, sed addidit: uiam iustif icationum tuarum insinua mihi, et exercebor in mirabilibus fuistuis. uide ordinem. prius est ut discamus domini iustificationes, deinde ut gradus quosdarnquosdam iustificationum et ordinem nouerimus, quid prius, quid consequens esse debeat. § 2 nam scire quid facias et ordinem nescire faciendi non est perfectae cognitionis;", + "candidate_score": 0.670348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_43", + "psc_text": "ab aliquo mandato iota unum uel unus apex non praeterit. noli recedere de uia. si in uia ambulans uix tutus es a latrone, quid facies, si te extra uiam uagantem inuenerit? dirigantur gressus tui et, ne infirmus sis ad dirigendum, precare, ut dominus dirigat uias tuas. cap. 15 § 1 Hic optat: utinam dirigantur uiae meae! alibi dicit: expectans expectaui dominum, et exaudiuit me; et statuit pedes meos in petra et direxit gressus meos. roga ergo et tu, ut dominus dirigat uestigia mentis tuae. quo possis domini custodire iustificationes. non confunderis, cum respexeris in omnia mandata; ante enim confusus es in Adam et Eua. denique nudus factus es, operuisti te foliis, quia confundebaris, abscondisti te a conspectu dei, quia erubescebus, ita ut diceret tibi deus: Adam, ubi es? cum illi dicit, tibi dicit; Adam enim interpretatione Latina 'homo' dicitur, hoc est: 6homo, ubi es?' et Adam respondit: timens, quia nudus", + "candidate_score": 0.667957, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_260", + "psc_text": "docemur et alibi: dic iniquitates tuas, ut iustificeris. itaque scire debemus, quid sit uias suas ambulare hominem et uias dei. qui facit uoluntates carnis et uiuit secundum concupiscentiam mundi huius, uias suas ambulat, quibus delectatur et gaudet; qui autem uenit uoluntatem facere patris sui qui in caelis est, cuius cibus est ut mandatum dei conpleat, qui non quaerit quod sibi uoluptati sit, sed quod placeat deo, ille uiainuiam domini pergit, illam uiam, quae ait: § 2 ego sum uia et ueritas et uita. uides ergo. quia ille uiuit secundum uerbum dei, qui uiamambulat Christi. ipse etiam dominus deus in Deuteronomio docet, quomodo in uiis suis ambules, dicens: et nunc, Israel, quid dominus deus petit a te, nisi ut timeas dominum deum tuum et ambules in uiis eius et diligas eum et seruiasserui domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua, custodias mandata eius et iustitias eius?", + "candidate_score": 0.656435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_838", + "psc_text": "ipse enim dominus pro suo nomine proeliantibus auxilium pollicetur dicens: cum ergo tradent uos, nolite cogitare quomodo aut quid loquamini; dabitur nobis in illa die quid loquamini; non enim uos estis qui loquimini, sed pater meus qui loquitur in uobis. ergo, ne inpares simus certamini, diuinum semper oremus auxilium, ut nobis tribuat adhortationem; si enim habeamus eum qui nos exhortetur, non facile cedimus. cap. 38 § 1 Plerique autem habent: qui consoletur nos, nec abhorret a uero. instigantis enim aliquem blanda quaedam est exhortatio, quae certantem studio laudis accendat et uelut quadam consolatione demulceat, ne laborum asperitate reuocetur. cap. 39 § 1 Sequitur uersus quintus: ueniant mihi miserationes tuae et niuamuiuam, quoniam lex tua me ditatio mea est. cui lex dei meditatio est, huic praesto sunt misericordiae, ut uiuat in aeternum. quomodo enim beatus quis potest esse sine miseratione diuina? beatus autem qui in lege domini die ac nocte meditatur.", + "candidate_score": 0.654273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_516", + "psc_text": "Uriae morte coargutus a propheta ait: peccaui domino; cui responsum est propter paenitentiam ablatum a domino eius esse peccatum. cap. 23 § 1 Item alio loco, cum Semei malediceret ei et lapidaret eum saeptum bellatoribus, per quos uindicare se posset, patienter ferebat, ne uerbo quidem referens contumeliam. quin etiam cum Abisai dux eius caput maledicentis uellet auferre, ait rex: quid mihi et tibi est, fili Saruiae? quod maledicit mihi. § 2 dominus dixit ei maledicere Dauid. primum igitur culpam eius excusauit et causam ad domini retulit uoluntatem, seeundosecundo in suum meritum retorsit, ut non illmnillum errasse, sed se meruisse significaret, tertio maledictionem illius sibi non solum non nocere, sed etiam prodesse memorauit, sicut scriptum est: et dixit Dauid ad Abisaietadomnespueroseiuscecce fiius meus, qui exiuit de semine meo, quaerit animam meam; quanto magis filius Ieminei! § 3 granditer impetum infregit ultoris: quomodo enim maledictum 3 uf. I Par. 21, 7 5*11", + "candidate_score": 0.638001, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.688612, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.688612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "sunt pia esse viderit devotione sollicitam. Curam vero et sollicitudinem ejusdem synodi, quam fiendam decrevimus, fratri coepiscopoque nostro Syagrio, quem vestrum proprium novimus specialiter delegare curavimus; quem petimus ut et supplicantem libenter audire et ope juvare dignemini, quatenus quod ad mercedem vestram respiciat, remoto hujus mali contagio, in cunctis finibus juri vestro subjectis pia et Deo placita procedat ordinatio sacerdotum. Cui fratri nostro pro eo quod se in ea praedicatione quae Anglorum genti, auctore Domino, facta est devotum vehementer exhibuit, pallium ad missarum solemnia utendum transmisimus, ut quia adjuvare spiritalia studuit, apostolorum principis 1016 solatio in ipso quoque inveniatur spiritali ordine profecisse. Omnino praeterea admirati sumus cur et in regno vestro Judaeos Christiana mancipia possidere permittitis. Quid enim sunt Christiani omnes nisi membra Christi? Quorum videlicet membrorum caput cuncti novimus quia fideliter honoratis. Sed quam diversum sit excellentia vestra perpendat caput honorare, et membra ipsius hostibus calcanda permittere. Atque ideo", + "candidate_score": 0.67356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1926", + "psc_text": "ipsius apta detur occasio. Nam hoc cognito, quid facturi sunt qui, nulla existente causa, jam sigillum in substantia ipsius, quantum dicitur, nitebantur imponere. Nunquid non illos videtur ratio ad faciem adjuvare, et ad hoc illis justam quasi praebere materiam? Si dixerint: Domno imperatori commendatae sunt, negligere non possumus, periculi nostri interest, res in tutum facimus, quousque domnus imperator Constantinopolim duci praeceperit. Dic, rogo, quid ad haec facturus sum, quando homini habenti potestatem paterna videtur commendatio concordare? Me enim conjurat ut ita eas ordinari provideam, quatenus aut in Romana civitate sint, aut de Sicilia non tollantur, et ille id agit ut eas nulla nec huc deducendi, nec illis sit ratio retinendi. Vos autem, in quantum potestis, malis hominibus obviate. Earum substantiam propter Deum omnipotentem, velut propriam, defendite; et si adhuc licet, quomodo omnis occasio removeatur violentiae in praedicti viri domni Venantii testamento providete. Si autem ita placet ut palatio commendentur, mihi", + "candidate_score": 0.67112, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.670252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_458", + "psc_text": "Deo auxiliante, debeamus providere cautelam, quatenus in eis nulla possit ex neglectu evenire jactura. Proinde fraternitas tua una cum Bonifacio, necnon et Pantaleone latore praesentium, sedis nostrae notariis, res Ecclesiarum, quae apud Sipontinam noscuntur esse Ecclesiam, curet subtiliter singulas quasque describere, ut tam ministeria Ecclesiarum, 655 quam etiam usuale argentum, vel quidquid aliud est, idem brevis a vobis conscriptus, veraciter rerum facta inspectione, contineat. Nec quamdam ad hoc moram vel excusationem fraternitas tua tentet adducere; sed, omni excusatione cessante, haec quae a nobis injuncta sunt modis omnibus implere festina, eumdemque nobis brevem manu tua subscriptum per ante dictum Pantaleonem transmitte, quatenus quid de hoc fieri salubriter debeat, divina possimus gratia suffragante disponere. EPISTOLA XLIII. AD FELICEM EPISCOPUM. Episcopum de illato a nepote stupro arguit, ipsique imponit latae in reum sententiae exsecutionem. Gregorius Felici episcopo Sipontino. Exspectabamus fraternitatem tuam sua aliquos ad Deum praedicatione convertere, et male agentes ad rectitudinem revocare.", + "candidate_score": 0.668895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_473", + "psc_text": "vestram charitas dilectionis astrinxerit, scriptorum vestrorum series evidenter innotuit; magnumque fomitem nobis contulere laetitiae, quod ea et benigna pietate composita et Deo placita dilectione fervere didicimus. Ut igitur breviter diximus, ita mentem vestram epistola quam direxistis exposuit, ut auctor ejus abesse minime crederetur. Nec enim absentes judicandi sunt, quorum animus ab alterutra charitate non discrepat Quamvis autem nec virtus, nec aetas vos, sicut scribitis, ad nos venire permittat, ut de fraternitatis vestrae corporali possimus gratulari praesentia, tamen, quia animus noster vobis, vesterque nobis unitus est, 660 vicissim nobis per omnia praesentes sumus, dum nos unita per amorem mente conspicimus. Salutantes praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119);", + "candidate_score": 0.668495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_619", + "psc_text": "erga dulcissimam mentem gloriosissimi filii mei domni Theodori habeo aliquam querelam, quia donum ingenii, donum rerum, donum misericordiae atque charitatis a sancta Trinitate percepit; sed tamen saecularibus indesinenter causis astringitur, assiduis processionibus occupatur, et quotidie legere neglegit verba Redemptoris sui. Quid est autem Scriptura sacra, nisi quaedam epistola omnipotentis Dei ad creaturam suam? Et certe sicubi esset gloria vestra alibi constituta, et scripta terreni imperatoris acciperet, non cessaret, non quiesceret, somnum oculis non daret, nisi prius quid sibi imperator terrenus scripsisset agnovisset. Imperator coeli, Dominus hominum et angelorum, pro vita tua tibi suas epistolas transmisit, et tamen, gloriose fili, easdem epistolas ardenter legere negligis. Stude ergo, quaeso, et quotidie Creatoris tui verba meditare. Disce cor Dei in verbis Dei, ut ardentius ad aeterna suspires, ut mens vestra ad coelestia gaudia majoribus desideriis accendatur. Tanto enim tunc major ei erit requies, quanto modo amore Conditoris sui requies nulla fuerit. Sed ad", + "candidate_score": 0.668343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_691", + "psc_text": "dum ejus regimini vestra fuerit obedientia commodata, et Ecclesiae vestrae in nullo negligatur utilitas, et ejus sit cura propensior. EPISTOLA XV. AD JOANNEM EPISCOPUM. Quinque in illo carpit. Ravennatem Ecclesiam honorare desiderat, sed honorem ex superbia arripi non patitur Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Primum me hoc contristat, quia mihi fraternitas tua duplici corde scribit, et alia blandimenta in epistolis suis exhibet, alia in lingua sua saeculariter ostendit. Deinde grave mihi est, quia irrisiones illas, quas habere notarii adhuc pueri solent, usque hodie frater meus Joannes in lingua sua retinet. Mordenter loquitur, et quasi de tali astutia laetatur. Amicis praesentibus blanditur, de absentibus obloquitur. Tertio grave mihi et omnino exsecrabile est, quia servis suis, quaelibet hora fuerit, turpia crimina imponit, ut effeminati, et adhuc graviter hoc apertius vocentur. Post hoc accessit quod disciplina ad vitam 739 clericorum custodiendam nulla est, sed tantummodo solum se clericis suis dominum exhibet. Ultimum vero est,", + "candidate_score": 0.664162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.661096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_17", + "bdc_text": "Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2044", + "psc_text": "episcopi facile non possint convenire, an debet sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. Responsio beati Gregorii papae. Et quidem in Anglorum Ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inveniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi venient, illi in ordinationem episcopi testes tibi assistent. Sed (Grat. dist. 80, c. 6) fraternitatem tuam ita volumus in Anglia episcopos ordinare, ut ipsi sibi episcopi longo intervallo minime disjungantur, quatenus nulla sit necessitas ut in ordinatione alicujus episcopi convenire non possint. 1156 Pastorum quoque aliquorum praesentia valde est utilis, ut facillime debeant convenire. Cum igitur, Deo auctore, ita fuerint episcopi etiam in propinquis sibi locis ordinati, per omnia episcoporum ordinatio sine aggregatis tribus vel quatuor episcopis fieri non debet. Nam in ipsis rebus spiritalibus, ut sapienter et mature disponantur, exemplum trahere a rebus etiam carnalibus possumus. Certe enim dum conjugia in mundo celebrantur, conjugati quique convocantur, ut", + "candidate_score": 0.661058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.659485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1020", + "psc_text": "paternis fraternisque oportet visceribus exhibere. Nam quomodo hoc non studiosissime faciendum, quando ejus non tam in fratrum filiorumque est quam in inimicorum quoque dilectione perfectio? Quamobrem, charissime, nos quos pastoralis curae constringit officium, diligamus fratres (I Joan. III, 14). Ipsos quoque adversarios nostros propter mandatum dominicum (Matth. V, 44), nostro circa nos copulemus affectu. Pacem sequamur cum omnibus et sanctimoniam, sine qua nemo videbit Deum (Heb. XII, 14). In piis verseniur operibus, virtutibus polleamus, fulgeat in nostro pectore rationale judicii cum superhumeralis actione conjunctum (Exod. XXVIII, 28, seq.). Ita procedamus in conspectu Dei atque totius Israel. Hujusmodi commisso nobis gregi praebeamus exempla, ut videant nostra opera bona, et glorificent Patrem nostrum qui in coelis est (Matth. V, 16). Sit in lingua sermo, sit zeli fervor in animo, ut vere de illorum dicamur numero, de quibus legitur: Apparuerunt illis dispertitae linguae sicut ignis, seditque supra singulos eorum (Act. II, 3) .", + "candidate_score": 0.657843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2359", + "psc_text": "rectitudinem exercetis. Praeterea gloriam vestram paterna dulcedine salutantes, hortamur ut quia satis est moribus vestris accommodum pacem diligere, reparatam inter vos gratiam nullius lingua perturbet, sed sic in vobis erga paternum amorem charitas ardeat, ut eam adversi flatus more flammae non exstinguant, sed augeant. Nam et eumdem antedictum fratrem nostrum hortati sumus ut ita paternam vobis dilectionem impendat, quatenus reciprocum gloriae vestrae affectum non otiose, sed velut mutuum tanquam fenerator semper possit exigere. EPISTOLA II. AD VITALEM DEFENSOREM SARDINIAE. De neglectis xenodochiis. De protegendis apud imperatorem Sardis. De quibusdam post lapsum ordinatis in abbates. De constructo in domo Pomponianae monasterio. De requirendis Ecclesiarum et monasteriorum rebus. De Januarii episcopi infirmitate, tempore sacrificii. Gregorius Vitali defensori Sardiniae. Experientia tua indicante, comperimus xenodochia in Sardinia constituta gravem habere neglectum. 1260 Unde reverendissimus frater et coepiscopus noster Januarius vehementissime fuerat objurgandus, nisi nos ejus senectus ac simplicitas, et superveniens aegritudo, quam ipse retulisti,", + "candidate_score": 0.657391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_202", + "psc_text": "episcopatum perveniunt, quos provehi ad primatus dignitatem, etiam cum ordo clericorum eos ad locum eumdem deferat, modis omnibus prohibemus. Sufficiat autem illis commissae sibi plebis tantummodo curam gerere, non autem etiam illos antistites quos catholica fides in Ecclesiae sinu 562 et edocuit et genuit ad obtinendi culmen primatus anteire. Vos ergo, fratres charissimi, admonitiones nostras zelo charitatis dominicae praevenite, scientes quod districtus judex ad examinandum deducturus est cuncta quae gerimus, et unumquemque nostrum non ex praerogativa sublimioris gradus, sed ex operum meritis approbabit. Quaeso ergo, vosmetipsos invicem alterna pace diligite in Christo, et haereticis vel inimicis Ecclesiae uno cordis intuitu obviate. De proximorum animabus estote solliciti: ad fidem quos valetis praedicatione charitatis, praetenso etiam terrore futuri judicii, suadete, quoniam pastores constituti estis, et Dominus gregum ab iis quibus commisit pastoribus fructum multiplicati gregis exspectat. Qui si proprii gregis augmentum, adhibito studio diligentiori, prospexerit, multiplicibus profecto vos coelestis regni muneribus decorabit.", + "candidate_score": 0.656146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1513", + "psc_text": "vestram curavimus effectui mancipandum. Fraternitas ergo vestra solito studio perscrutari non differat, quatenus in locis quibus recondendae sunt, luminaria vel alimonia ibidem servientium ante dedicationem loci ipsius debeant profligari, et tunc in eisdem locis directa sanctuaria sui cum reverentia collocentur, ne loca Deo dicata, si praedicta provisio omissa nunc fuerit, futuris temporibus destituta, quod absit, servientium reperiantur obsequiis. EPISTOLA LXXXVII. AD GAUDIOSUM EUGUBINUM EPISCOPUM. Tadinatis Ecclesiae visitationem delegat. Gregorius Gaudioso episcopo Eugubino. Cognoscentes Ecclesiam Tadinatem diu sacerdotis proprii regimine destitutam, fraternitati tuae ejusdem Ecclesiae visitationis operam solemniter delegamus. Quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio ejusdem, a quoquam praesumatur Ecclesiae. Et ideo fraternitas tua ad praedictam Ecclesiam ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque ejusdem Ecclesiae admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu talem sibi praeficiendum expetant sacerdotem qui et tanto ministerio dignus valeat reperiri, et a", + "candidate_score": 0.655347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_475", + "psc_text": "omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem et coepiscopum nostrum in cunctis adhibere vos convenit. Credimus enim quia si illa quae agenda sunt cum ejus consilio feceritis, nullus in vobis quod quibusque modis redarguere possit inveniet; nobisque ita gratum esse tanquam si cum nostro consilio agantur, cognoscite: quoniam vita moresque illius ita nobis sunt in omnibus approbati, ut cunctis liquido constet quia quod cum ejus consensu agitur nullius culpae macula fuscatur. Praesentium vero lator Victorinus, suprascripti coepiscopi nostri diaconus, vestrorum praeco ita exstitit meritorum, ut animos nostros de vestra vehementer actione reficeret. Et oramus omnipotentem Dominum ut bona quae de vobis retulit placita sibi plenius faciat operatione", + "candidate_score": 0.654908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12_14", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi . Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.653978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_998", + "psc_text": "quiescit, sed assidua calliditate hoc nititur, ut Deo servientes animas in qualibet parte decipiat; ideo, dilectissime Fili, hortamur ut sollicitudinem tuam vigilanter exerceas, et ita commissos tibi oratione et cura providendi custodias, ut lupus circumiens nullam dilaniandi occasionem inveniat; quatenus dum Deo nostro incolumes quorum suscepisti curam reddideris, et praemia labori tuo gratia sua rependat, et tibi aeternae vitae desideria multiplicet. Cochleares vero et circulos quos direxisti suscepimus, et charitati tuae gratias agimus, quia qualiter pauperes diligas ostendisti, qui ad usus eorum quae sunt necessaria transmisisti. EPISTOLA LVII. AD ARIGIUM PATRICIUM. Commendat Augustinum, ejusque socios, et Candidum. Gregorius Arigio patricio Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere.", + "candidate_score": 0.653831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_738", + "psc_text": "auctori omnium servit, tanto securius commisso sibi mundo dominetur. Praeterea indico quia piissimi domini scripta suscepi, ut fratri et consacerdoti meo Joanni 751 debeam esse pacificus. Et quidem sic religiosum dominum decuit ut ista praeciperet sacerdotibus. Sed cum se nova praesumptione atque superbia idem frater meus universalem episcopum appellet, ita ut sanctae memoriae decessoris mei tempore ascribi se in synodo tali hoc superbo vocabulo faceret, quamvis cuncta acta illius synodi, sede contradicente apostolica, soluta sint, triste mihi aliquid serenissimus dominus innuit, quod non eum corripuit qui superbit, sed magis ab intentione mea declinare studuit, qui in hac causa Evangeliorum et canonum humilitatis atque rectitudinis veritatem defendo. Qua in re a praedicto fratre et consacerdote meo contra evangelicam sententiam, contra beatum quoque Petrum apostolum, et contra omnes Ecclesias, contraque statuta canonum agitur. Sed est omnipotens Dominus, in cujus manu sunt omnia, de quo scriptum est: Non est sapientia, non est prudentia,", + "candidate_score": 0.65364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24_26", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale . Basileę 17 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_474", + "psc_text": "praeterea fraternitatem vestram, congruo charitatis affectu hortamur, ut officium primatus, quod Deo habetis auctore, tota intentione sic studeatis sagaciter exhibere, quatenus ad hunc vos ordinem pervenisse et animae vestrae proficiat, et aliis in futuro exemplum bonae imitationis existat. Estote ergo praecipue in ordinatione solliciti (Grat. 1, q. 1, c. 119); et ad sacros ordines aspirare, nisi provectiores aetate, et mundos opere, nullatenus admittatis, ne forte semper esse desinant quod immature esse festinant. Eorum enim qui in sacro sunt ordine collocandi prius vitam moresque discutite; et ut dignos huic officio adhibere possitis, non vobis potentia aut supplicatio quarumlibet surripiat personarum. Ante omnia autem cautos vos esse oportet, ut nulla proveniat in ordinatione venalitas, ne, quod absit, et ordinatis et ordinantibus periculum majus immineat. Si quando igitur de his tractari necesse est, graves expertosque viros consiliis vestris adhibete participes, et cum eis communi de hoc deliberatione pensate. Prae omnibus autem Columbum fratrem", + "candidate_score": 0.652178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16_18", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ? Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_63", + "psc_text": "audientium corda feriantur, et cum fortasse sapiens videri desiderat, unitatis compagem insipienter abscindat. Hinc namque Veritas dicit: Habete sal in vobis, et pacem habete inter vos (Marc. IX, 49) . Per sal quippe verbi sapientia designatur. Qui igitur loqui sapienter nititur, magnopere metuat ne ejus eloquio audientium unitas confundatur. Hinc Paulus ait: Non plus sapere quam oportet sapere, sed sapere ad sobrietatem (Rom. XII, 3) . Hinc in sacerdotis veste juxta divinam vocem, tintinnabulis mala punica conjunguntur (Exod. XXVIII, 33). Quid enim per mala punica, nisi fidei unitas designatur? Nam sicut in malo punico una exterius cortice multa interius grana muniuntur, sic innumeros sanctae Ecclesiae populos unitas fidei contegit, quos intus diversitas meritorum tenet. Tunc ergo tintinnabulis mala punica jungimus, cum per omne quod dicimus unitatem fidei custodimus. Rursum, cum me ad considerandum confero qualis rector in compassione, qualisque esse debeat in contemplatione, perpendo ut et singulis compassione sit proximus,", + "candidate_score": 0.650347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_17", + "bdc_text": "Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2428", + "psc_text": "cum et inter jumenta hoc fieri persaepe cognovimus, ut ea quae scabiem aut impetiginem habere videntur separentur a sanis, ne illorum morbo caetera sana damnentur vel pereant. Satius est ergo ut mali aperte corrigantur, quam pro illis boni pereant. Unde volumus vos omnes in unum convenire episcopos, ut de incidentibus causis fiat disceptatio, et salubris de ecclesiastica observatione collatio, quatenus dum per hoc et praeterita corriguntur, et regulam futura suscipiunt, omnipotens ubique Dominus fratrum concordia collaudetur. Cujus vobis adesse praesentiam, si haec observaveritis, scitote, quia scriptum est: Ubi fuerint duo vel tres congregati in nomine meo, ibi in medio eorum sum (Matth. XVIII, 20) . Si ergo dignatur adesse duobus vel tribus congregatis, quanto magis non deerit ubi plures conveniunt sacerdotes? Et quidem quia adhibendum bis in anno concilium Patrum sit regulis institutum, non latet. Sed ne forte aliqua excusatio sit, semel decrevimus congregari, 1281 ut exspectatione concilii nihil pravum,", + "candidate_score": 0.644364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_26_28", + "bdc_text": "Basileę 17 . ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1179", + "psc_text": "intentio a mutua, quod absit, charitate disjungat, magna est sollicitudine studendum, ut facillimum finem res possit in altercationem deducta percipere. Quia, ergo, indicante Caesario, abbate monasterii sancti Petri, quod in loco est qui Baïas dicitur constitutum, comperimus inter eum et Joannem abbatem monasterii sanctae Luciae, in Syracusana civitate constituti, gravem esse exortam de quibusdam finibus quaestionem, ne ipsa inter eos valeat contentio prolongari, certamina eorum agrimensoris definitione prospeximus finienda. Et ideo scripsimus Fantino defensori, ut Joannem agrimensorem, qui de Romana urbe Panormum profectus est, illuc ad fraternitatem vestram debeat destinare. Hortamur ergo ut cum eo ad loca de quibus est contentio debeatis accedere, et utraque parte cominus constituta, loca quae in lite sunt vestra faciatis praesentia terminari, quadraginta tamen annorum utrique parti praescriptione servata. Quaecunque vero definita fuerint, ita servari fraternitas vestra sollicite studioseque provideat, ut denuo nec jurgium exinde aliquod excitari, nec querela aliqua ad nos valeat pervenire. Caesarius", + "candidate_score": 0.64129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.64119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2048", + "psc_text": "Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii. Fecimus quod petisti, quatenus populus qui in loco quondam sancti Sixti martyris corpus dixerunt venerari, quod tuae fraternitati nec verum nec veraciter sanctum videtur, certa sanctissimi et probatissimi martyris beneficia suscipiens, colere incerta non debeat. Mihi tamen videtur quia si corpus quod a populo cujusdam martyris esse creditur nullis illic miraculis coruscat, et neque aliqui de antiquioribus existunt qui se a parentibus passionis ejus ordinem audisse fateantur, ita reliquiae quas petisti seorsum condendae sunt, ut locus in quo praefatum corpus jacet modis omnibus obstruatur, nec permittatur populus certum deserere, et incertum venerari. Decima interrogatio Augustini. Si praegnans mulier debeat baptizari,", + "candidate_score": 0.639254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_10_12", + "bdc_text": "Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero . De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego . Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_271", + "psc_text": "scripto mandavimus. Undecimo autem die mensis Januarii Ariulphus hanc epistolam quam vobis direximus transmisit. Et ideo relegentes eam, videte si in fide sua Suanenses quam reipublicae promisere perstiterunt. Obsidesque dignos de quibus possitis confidere ab eis percipite; et insuper eos denuo Sacramentis obstringite, reddentes eis quod loco pignoris sustulistis, et sermonibus vestris eos sanantes. Si autem manifestissime cognoveritis eos cum Ariulpho de sua subditione locutos fuisse, vel certe obsides ei dedisse, sicut nos Ariulphi epistola quam vobis direximus dubios reddidit, salubri consilio pertractantes ne in aliquo anima vestra vel nostra de sacramentis gravetur, quidquid utile reipublicae judicaveritis peragite. Sed ita faciat gloria vestra, ut neque sit aliquid unde possimus ab adversariis reprehendi, neque in quo utilitas reipublicae exigit, quod avertat Dominus, negligatur. Praeterea, gloriosi filii, estote solliciti, quia, quantum comperi, nostem collectum habet, et Narina dicitur residere; et si huc cursum Deo sibi irato mittere voluerit, vos loca ipsius, quantum", + "candidate_score": 0.638629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.637501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2099", + "psc_text": "54.) EPISTOLA LXXII. AD AGAPITUM ABBATEM. Illius monasterio aliud unit a monachis ob hostilitates prorsus desertum. Gregorius Agapito abbati. Ne locis venerabilibus vel quando licet culturae desit obsequium nostra debet sollicite cura prospicere. Quia igitur monasterium quod in fundo Marciano provinciae Campaniae situm est, ita hostilitate faciente, a congregatione funditus dicitur desolatum, ut ne unus exinde monachus, qui aliquam illic sollicitudinem vel curam debeat adhibere, remanserit, tuo illud monasterio cum omnibus rebus suis, vel quae ei competunt actiones, utile prospeximus uniendum, 1173 ut res ejus tenendi, vel a detinentibus vindicandi libera tibi sit et sine aliqua dubietate licentia. In quo etiam studii tui sit monachos deputare, qui illic tempore quo intervallum de hoste fuerit, et opus Dei celebrare, et decenter debeant deservire. Nec aliqua illud praesumas excusatione negligere, quod ideo curae tuae ut sollicitudinem illic debeas adhibere committitur. Ipsum autem monasterium sic tuae nos ordinationi commisisse cognoscas, ut tamen jurisdictionem", + "candidate_score": 0.637419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam monachis quidquam molestiae inferre praesumat, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus, ita studio fraternitatis episcoporum debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae inquietudinis occasio reperiri. De privilegiis monasteriorum. Interdicimus igitur in nomine Domini nostri Jesu Christi, et ex auctoritate beati Petri apostolorum principis prohibemus, cujus vice huic Romanae Ecclesiae praesidemus, ut nullus episcoporum aut saecularium ultra praesumat de reditibus, rebus, vel chartis monasteriorum, vel de cellis, vel villis quae ad ea pertinent, quocunque modo occasiones movere, vel dolos vel", + "candidate_score": 0.637309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1098", + "psc_text": "c. 13) ordinati a nobis sacerdotis, corporis qua notum est impediente molestia, Ariminensis Ecclesia pastorali hactenus sit regimine destituta dudum fraternitas vestra cognovit. Quem dum, habitatorum loci illius precibus permoti, saepius hortaremur ut si de eadem capitis, qua detinebatur molestia melioratum se esse sentiret, ad suam, auxiliante Domino, reverteretur Ecclesiam, datis induciis in hoc quadriennio exspectatus est. Quem dum monitu cleri civiumque illinc venientium, nosque precibus urgentium, instantius hortaremur ut si valeret cum eis auxiliante Domino remearet, data scriptis supplicatione, nos petiit ut, quia ad ejusdem Ecclesiae regimen vel susceptum officium pro eadem qua detinetur molestia assurgere nullatenus posset, Ecclesiae ipsi ordinare episcopum deberemus. Unde quia cunctarum Ecclesiarum injuncta nos sollicitudinis cura constringit, ne diutius gregi fidelium desit custodia pastoralis, illorum precibus hujusque ex sui impossibilitate renuntiatione compulsis, visum nobis est eidem Ariminensi Ecclesiae debere episcopum ordinari; et datis ex more praeceptis, clerum plebemque ejusdem Ecclesiae non destitimus admonere, quatenus", + "candidate_score": 0.636038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1535", + "psc_text": "in pacto debeamus subscribere. Sed recordantes eorum quae Agilulphus Basilio viro clarissimo convitia per nos in beati Petri dixisse fertur injuriam, quamvis hoc penitus idem Agilulphus negaverit, a subscriptione tamen abstinere praevidimus, ne nos qui inter eum et excellentissimum filium nostrum domnum exarchum petitores sumus et medii, si quid forte clam sublatum fuerit, falli in aliquo videamur, et nostra ei promissio in dubium veniat; et si qua de futuro, quod absit, necessitas fuerit, occasionem inveniat qualiter nostrae petitioni consentire non debeat. Et ideo petimus ut, sicut et a praedicto filio nostro excellentissimo poposcimus, gloria vestra ea qua nobis charitate unita est peragat, quatenus antequam homines ipsi ab Arogis revertantur, rex eis sub festinatione scripta transmittat, quae tamen ad nos deferantur, in quibus eis praecipiat ut nos subscribere non petant. Sed si tantum est, gloriosum fratrem nostrum, vel de episcopis unum, aut certe archidiaconum subscribere faciemus. De persona vero Augusti gratias", + "candidate_score": 0.635515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_26_28", + "bdc_text": "Basileę 17 . ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1263", + "psc_text": "injustum facere, nec illi pati praejudicium videantur. Si vero est aliquid quod ad restituendum ea quae sunt postulata rationabiliter possit obsistere, judices a partibus eligantur, qui ea quae aequitati conveniunt valeant definire. Quod si forte illic contentio ipsa finiri nequiverit, ad nos venire causam necesse est; quatenus sine vestra invidia quae amica justitiae visa fuerint 915 decernantur. Quousque ergo causa ipsa finem accipiat, a consecratione locorum quae ablata dicuntur fraternitas se vestra suspendat. EPISTOLA XXVI. AD JOANNEM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Quae clerici vasa sacra vendiderant Pantaleo notarius requirat. Gregorius Joanni episcopo Syracusano. Quia pervenit ad nos quod quidam ex Italiae Ecclesia clerici vasa sacra in Sicilia venundarunt, idcirco Pantaleonem notarium nostrum direximus, ut eadem vasa sollicita investigatione requireret. Qui postquam in vestrae sanctitatis est obsequio occupatus, eamdem causam eum cognovimus neglexisse. Oportet ergo ut fraternitas vestra congrua debeat sollicitudine providere, ut, tempore quo utile esse crediderit, eum ad peragenda ea ipsa", + "candidate_score": 0.634565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me sanctitatis oratio fulciat, atque ab his apud omnipotentem Dominum suis intercessionibus defendat. EPISTOLA XLI. AD CYPRIANUM RECTOREM. Ecclesiae Locrensi idoneum episcopum ordinari procuret. Gregorius Cypriano rectori nostro per Siciliam. Habitatores Locrensis civitatis quemdam ad nos presbyterum adduxerunt, qui eis debuisset episcopus ordinari. Sed quia minime dignus inventus est, ne diu sine proprio possint consistere sacerdote, a nobis admoniti in scrinio promiserunt alium studiose se quaerere, et ad nos consecrandum Deo adjutore perducere. Et ideo ad dilectionem tuam latore praesentium veniente, Marcianum presbyterum dioeceseos Taurianensis Ecclesiae, qui nunc habitat in Ecclesia quae est in Massalargia constituta, dioecesis Catanensis Ecclesiae, ad te", + "candidate_score": 0.632234, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1759", + "psc_text": "Quis vero mihi esse nuntius bonus quantum ad sanctae Ecclesiae adjutorium potest, 1069 nisi vita atque incolumitas suavissimae mihi vestrae sanctitatis, quae ex percepta luce veritatis, et eamdem Ecclesiam praedicationis verbo illuminat, et ad meliorem viam morum suorum exemplis informat? Quoties autem in corde meo unanimitatem vestram relego, atque in corde vestro fixum me permanere cognosco, ago omnipotenti Deo gratias, quia dividi locis charitas non potest. Nam etsi corpore longe disjungimur, mente tamen indivisibiles sumus. Communis autem filius Anatolius diaconus suis mihi scriptis innotuit, in urbe regia nulla ecclesiastica quondam de causis terrenis mota. Sed credo quod prius hoc mihi nuntiaverat quam de causa Ecclesiae beatitudo vestra loqueretur. Et gaudeo, quia ubi vos adesse contigit, me non arbitror defuisse. Nam veritatis minister, Petri sequax, et sanctae Ecclesiae praedicator, scio quia illa loqui potuisti, quae de sede Petri apostoli per os doctoris sonare debuerunt. Ante hos autem dies, Abramio Alexandrino veniente,", + "candidate_score": 0.629892, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_542", + "psc_text": "Non intelligunt neque quae loquuntur, neque de quibus affirmant (I Tim. I, 7) . Nos enim, auctore veritate, teste conscientia, fatemur nos fidem sanctae Chalcedonensis synodi per omnia illibatam custodire, nihilque ejus definitioni addere, nihil subtrahere audere. Sed si quis contra eam, ejusdemque synodi fidem, sive plus minusve ad sapiendum appetit usurpare, eum omni dilatione postposita anathematizamus, atque a sinu matris Ecclesiae alienum esse decernimus. Quem igitur ista mea confessio non sanat, non jam Chalcedonensem synodum diligit, sed matris Ecclesiae sinum odit. Si ergo ea ipsa quae audere visi sunt, zelo loqui animae praesumpserunt; superest ut hac satisfactione suscepta, ad fraternitatis tuae 684 unitatem redeant, seque a corpore Christi, quod est sancta universalis Ecclesia, non dividant. EPISTOLA IV. AD THEODELIN AM REGINAM. Quod sese a Constantii communione suspenderit, dolet. Nihil contra Chalcedonensis synodi fidem Justiniani temporibus actum asserit. Hortatur ut Constantii ordinationem suscipiat, eique communione jungatur. Gregorius Theodelindae reginae Langobardorum.", + "candidate_score": 0.629805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1667", + "psc_text": "illis qui, pro Dei intuitu et vitae perfectioris desiderio accensi, contra vota venientes, primae conversionis loca relinquunt, et, invitis abbatibus, fervore monachorum cogente, aut laxantur, aut ad deserta fugiunt. Vennianus auctor Giltam de his interrogavit, et elegantissime illi rescripsit; sed tamen discendi studioso [ Ms., studio] semper major metus accrescit. Humilius et purius haec omnia et multo plura [ Ms., pulchra], quae epistolaris brevitas non admittit, per praesentiam interroganda erant, nisi corporis infirmitas, et meorum cura comperegrinorum domi me vinctum [ Deest hic aliquid; forte, teneret cupidum] ad te eundi, ut illam spiritualem vivi fontis venam vivamque undam scientiae coelitus fluentis ac in aeternam vitam salientis haurire [ Deest forte possem]. Et si animum corpus sequeretur, Roma sui iterum rem sustineret contemptus; ut quomodo, docto narrante Hieronymo, legimus quosdam de ultimis Heulini littoris finibus olim venisse Romam, in [ Forte, dein], et mirum dictu, aliud extra Romam quaesisse, ita et", + "candidate_score": 0.6284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1665", + "psc_text": "consideret vigilantia ut in fide duorum auctorum supradictorum sibi invicem contrariorum probanda nulla sit inter te et Hieronymum in sententia promenda dissonantia, ne nobis undique sint angustiae, ut aut tibi, aut illi consentiamus. Parce in hoc infirmis, ne scandalum diversitatis ostendas. Simpliciter enim ego tibi confiteor quod contra sancti Hieronymi auctoritatem veniens, apud Occidentis Ecclesias haereticus seu respuendus erit; illi enim per omnia indubitatam in Scripturis divinis accommodant fidem. Sed haec de Pascha sufficiant. Caeterum de episcopis illis quid judicas interrogo, qui contra canones ordinantur, id est quos tu Simoniacos et Giltas auctor pestes scripsistis. Nunquid cum illis communicandum est? Quia, quod gravius est, multi in hac provincia 1039 tales esse noscuntur, aut de aliis qui, in Diaconatu violati, postea ad episcoporum gradum eliguntur [ Ms. gradare leguntur]? Sunt enim quorum in his novimus conscientias; et cum nostra parvitate id conferentes, certum scire volebant si sine periculo post hoc [", + "candidate_score": 0.626995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_303", + "psc_text": "Ne Castorius episcopus ejusve successores, mortuo Ariminensi abbate, res monasterii describant aut administrent; ne alium ab eo quem congregatio poposcerit abbatem ordinent; ne in monasterio missas publicas faciant. Gregorius Castorio episcopo Arimini. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Pro qua re fraternitatem tuam hortamur, ut, obeunte abbate monasterii ipsius, Ecclesia tua in describendis providendisque acquisitis acquirendisve ejusdem monasterii rebus nulla se occasione permisceat. Abbatem vero eidem monasterio non alium, sed quem dignum moribus atque aptum monasticae disciplinae communi consensu congregatio tota 603 poposcerit, te volumus ordinare. Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis", + "candidate_score": 0.626145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1843", + "psc_text": "sollicite disponat. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua, praesenti auctoritate suffulta, ad Genuensem urbem, auxiliante Domino, proficiscens, Deusdedit diaconum Ecclesiae Mediolanensis, si tamen a cunctis electus est, et nihil est quod ei ex anteacta vita per sacros possit canones obviare, episcopum solemniter faciat ordinari. Praeterea, quia multae illic Ecclesiae nostrae utilitates sunt, quae Deo propitio peragantur, sollicitum te esse necesse est, et ita omnia secundum capitularem subter annexum requirere, utiliterque disponere, ut in nullo te neglectus culpa respicere, sed magis vigilantia Deo et hominibus valeat commendare. EPISTOLA IV. AD MEDIOLANENSES. Laudato post obitum Constantio, gratulatur quod Deusdedit in episcopum elegerint. Alium respuit a Langobardis electum. Gregorius populo, presbyteris, diaconis et clero Mediolanensi. Quantus nos de obitu fratris et coepiscopi nostri Constantii moeror afficiat, paginali explere locutione non possumus. Sed quam multa bona partes illae in uno homine perdiderunt, utinam vicinae repentina calamitate non sentiant. Nam quemadmodum sollicitus in ecclesiasticae regula disciplinae,", + "candidate_score": 0.619598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_304", + "psc_text": "Missas autem illic publicas per episcopum fieri omnimodo prohibemus, ne in servorum Dei recessibus popularibus occasio praebeatur ulla conventibus, et simpliciores ex hoc animas plerumque, quod absit, in scandalum trahat frequentior quoque muliebris introitus. Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore a te vel post te episcopis ordinandis firmam statuimus illibatamque servari, ut et tua Ecclesia, juvante Domino, suo tantummodo sit jure contenta et monasterium illud, nulli ulterius alii quam generali canonicaeve jurisdictioni deserviens, remotis vexationibus ac cunctis gravaminibus, divinum opus cum summa animi devotione perficiat. (Vide ep. 12.) Gregorius Castorio episcopo de Arimino. Luminosus abbas monasterii sanctorum Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei", + "candidate_score": 0.617242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2301", + "psc_text": "senserint amore terribiles. Praeterea duas ad Cillanem epistolas misimus, si pacem quae ab excellentia vestra in triginta diebus facta est custodiret; et rescripsit eam se servaturum, si tamen ipsi a reipublicae partibus fuerit custodita. Homines autem illos quos tenuerat omnes cum rebus suis relaxavit. Sed de occisis hominibus suis valde dolet, atque de vobis vehementer suspectus est, quia si, quod Deus avertat, locum invenerit, etiam in pace eum non est dubium excessurum. Ad Pisanos autem hominem nostrum dudum qualem debuimus, et quomodo debuimus, transmisimus; sed obtinere nil potuit. Unde et dromones eorum jam parati ad egrediendum nuntiati sunt. EPISTOLA XXXIV. AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam", + "candidate_score": 0.617014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_420", + "psc_text": "corporis sui molestia retinemus. Et quia nunc ad suam Ecclesiam non valet remeare, propterea, eo absente, Ecclesiae ipsius fraternitati tuae operam providimus visitationis delegandam; admonentes charitatem tuam ut ita efficaciter omnes utilitates ejus exerceat, quatenus tui praesentia proprium se absentem habere non sentiat sacerdotem. Quidquid autem tibi visum fuerit pro utilitatibus ejusdem Ecclesiae ordinare, habebis modis omnibus ex nostra permissione licentiam. Reditus vero vel ornamenta, ministeriaque ipsius, sollicitudinis tuae intuitus et cura conservet. Et praeter ordinationes clericorum, caetera omnia in praedicta Ecclesia tanquam cardinalem et proprium te volumus agere sacerdotem. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 52. Vide sup. ep. 9, inf. ep. 25, lib. V, ep. 34.) EPISTOLA XXV. AD ARIMINENSES CIVES. Illos de episcopi sui infirmitate accusat, ut Leontio in omnibus obediant jubet. Gregorius universis habitatoribus Arimini. Si culpam vestram, filii dilectissimi, intentius velitis attendere, assidua vos apud Deum debetis oratione purgare, quod episcopum vestrum non devota mente", + "candidate_score": 0.616615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_305", + "psc_text": "Andreae et Thomae, in Ariminensi civitate constituti, quas nobis lacrymabiliter preces effuderit, inditae textus petitionis informat. Namque eodem referente, plurimis in monasteriis multa a praesulibus praejudicia atque gravamina monachos pertulisse comperimus. Oportet ergo ut tuae fraternitatis provisio de futura quiete eorum salubri disponat ordinatione, quatenus conversantes in illis in Dei servitio, gratia illius suffragante, mente libera perseverent. Sed ne ex ea quae magis emendanda est consuetudine quisquam monachis quidquam molestiae inferre praesumat, necesse est ut haec quae inferius enumeranda curavimus, ita studio fraternitatis episcoporum debeant custodiri, ut ex eis non possit ulterius inferendae inquietudinis occasio reperiri. De privilegiis monasteriorum. Interdicimus igitur in nomine Domini nostri Jesu Christi, et ex auctoritate beati Petri apostolorum principis prohibemus, cujus vice huic Romanae Ecclesiae praesidemus, ut nullus episcoporum aut saecularium ultra praesumat de reditibus, rebus, vel chartis monasteriorum, vel de cellis, vel villis quae ad ea pertinent, quocunque modo occasiones movere, vel dolos vel", + "candidate_score": 0.615968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1692", + "psc_text": "Vide ep. 9.) EPISTOLA XI. AD GODISCALCUM DUCEM. Arguit quod iratus monasterii januas frangi et bona diripi fecerit. Monachi ad hostes fugam non imputandam abbati. Ut monasterio et abbati adversari desinat, imo ut tuitionem impendat, hortatur. Gregorius Godiscalco duci Campaniae. Illa praepositorum sollicitudo utilis (Grat. 11, q. 3, c. 67), illa est cautela laudabilis, in qua totum ratio agit, et furor sibi nihil vindicat. Restringenda ergo sub ratione potestas est, nec quidquam agendum priusquam concitata ad tranquillitatem mens redeat. Nam commotionis tempore justum putat ira quod fecerit. Pervenit itaque ad nos magnitudinem tuam usque ad hoc esse impetu furoris impulsam, ut non solum frangi januas monasterii sancti Archangeli, verum etiam diripi exinde quod ibi inventum est, feceris. Insuper autem sic contra abbatem ejusdem monasterii diceris exarsisse, ut, nisi occultans se iracundiae tuae tempore latuisset, non leve discrimen incurrisset, denique ut metu tuo perterritus de domo in qua se olim receperat", + "candidate_score": 0.6155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2302", + "psc_text": "AD PANTALEONEM NOTARIUM. Quod ad justam mensuram modium quo Ecclesiae coloni frumenta dabant redegerit laudat. Jubet perceptam ex injusto modio pecuniam colonis pauperioribus secreto distribui. Gregorius Pantaleoni notario. Experientia tua quod vel quale apud sacratissimum corpus beati Petri apostoli jusjurandum praebuerit memor est. Unde nos quoque securi discussionis tibi causam in patrimonio partis Syracusanae commisimus. Oportet ergo te fidem tuam, et ejusdem beati Petri apostoli timorem semper ante oculos habere, atque ita agere, ut neque ab hominibus in praesenti vita, neque ab omnipotente Deo in extremo judicio valeas reprehendi. 1242 Salerio siquidem chartulario nostro narrante, cognovimus quia modium quo coloni Ecclesiae frumenta dare compellebantur viginti quinque sextariorum inveneris. Quod omnino exsecrati sumus, atque eamdem discussionis causam te tarde fecisse doluimus. Quia ergo eumdem modium te fregisse et justum fecisse commemoras, gavisi sumus. Sed quia praedictus chartularius summam nobis quoque indicare studuit, quae de fraudibus conductorum apud experientiam tuam jam de", + "candidate_score": 0.615245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1186", + "psc_text": "epistolis insertum. Sed quia colatum ac viritheum non libenter bibo, praesumens cognidium requiro, quod in hac urbe post multa tempora vestra innotescere transacto anno sanctitas fecit. Nam nos hic a negotiatoribus nomen cognidii, et non substantiam comparamus. Peto autem ut contra omnes amaritudines quas in hac vita patior vestrae me sanctitatis oratio fulciat, atque ab his apud omnipotentem Dominum suis intercessionibus defendat. EPISTOLA XLI. AD CYPRIANUM RECTOREM. Ecclesiae Locrensi idoneum episcopum ordinari procuret. Gregorius Cypriano rectori nostro per Siciliam. Habitatores Locrensis civitatis quemdam ad nos presbyterum adduxerunt, qui eis debuisset episcopus ordinari. Sed quia minime dignus inventus est, ne diu sine proprio possint consistere sacerdote, a nobis admoniti in scrinio promiserunt alium studiose se quaerere, et ad nos consecrandum Deo adjutore perducere. Et ideo ad dilectionem tuam latore praesentium veniente, Marcianum presbyterum dioeceseos Taurianensis Ecclesiae, qui nunc habitat in Ecclesia quae est in Massalargia constituta, dioecesis Catanensis Ecclesiae, ad te", + "candidate_score": 0.614968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_205", + "psc_text": "usque ad secundam nostram epistolam. 563 Ita ergo in omnibus his diligens esto ac sollicitus, ut tua dispositione utilitates ecclesiasticae salubriter modis omnibus Deo valeant auctore disponi. EPISTOLA LXXIX. AD MARTINUM EPISCOPUM IN CORSICA. A Tainatensi Ecclesia ad Saonensem transire concedit. Gregorius Martino episcopo in Corsica. Justa poscentibus aurem nos oportet benevolam commodare quatenus et petentes remedia sperata reperiant, et Ecclesiae non desit sollicitudo pastoris. Et quoniam Ecclesia Tanatem, in qua dudum fuerat honore sacerdotali tua fraternitas decorata, ita est delictis facientibus hostili feritate occupata atque diruta, ut illuc ulterius spes remeandi nulla remanserit, in Ecclesia Saonensi, quae jam diu pontificis auxilio destituta est, cardinalem te, secundum petitionis tuae modum, hac auctoritate constituimus sine dubio sacerdotem. Ita ergo studio vigilanti cum Dei amore secundum canonum praecepta, cuncta dispone vel ordina, ut et fraternitas tua suis desideriis se gaudeat fuisse potitam, et Ecclesia Dei alterno gaudio repleatur cardinalem te suscepisse pontificem.", + "candidate_score": 0.61487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_11", + "bdc_text": "De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_210", + "psc_text": "fraternitatis vestrae suscipiens, gratias omnipotenti Deo retuli, qui desiderabili me sospitatis ejus nuntio relevavit. Quod autem perhibetis ab exactione patrimonii Siciliae provinciae juri sanctae cui Deo auctore praesidetis Ecclesiae certam redhiberi pecuniae quantitatem, pro eo quod ab actoribus sanctae Romanae Ecclesiae illo in tempore patrimonii Ecclesiae vestrae celebrabatur exactio, necessarium fuit, juxta tenorem scriptorum a vobis directorum, acceptarum illatarumque pecuniarum summam inspicere, et totius ratiocinii meritum subtiliter indagare; quibus perspectis, nihil a sancta Romana Ecclesia Ecclesiae vestrae allegatum est redhiberi. Sed quia dum Constantius diaconus vester ad ea quae objecta a nostris fuerant aliud allegavit, examen negotii venit in dubium, quod subtilius poterat ventilari si qua persona existeret cum qua definiri aliquid stabiliter potuisset. Proinde necesse est ut sanctitas vestra hac de re personam instituat, cum qua Romana Ecclesia aliquid debeat solide definire, ut sive nihil debet, ex judicio pateat; seu aliquid debuit et restituit, persona quam instituitis securitatem solemniter", + "candidate_score": 0.611462, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.688115, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.688115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.672677, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.672675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_833", + "psc_text": "te nosse, tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam postea quam te beatissimus nunc Episcopus, tunc vero jam Episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum, magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam: et ante reditum cum te ille ibi videbat, et ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia dumtaxat et familiaritate fidissima, non meritis, quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus, quo in unum nectimur: deinde illius ex ore jam diligis, nequaquam impudenter, quasi aliquis ignotus, commendo germanitati tuae fratrem Profuturum, quem nostris conatibus, deinde adjutorio tuo vere profuturum speramus: nisi forte quod talis est, ut ipse tibi per eum fiam commendatior, quam ille per me. Hactenus fortasse scribere debuerim, si esse vellem epistolarum solemnium more contentus: sed scatet animus in loquelas communicandas tecum de", + "candidate_score": 0.671774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_966", + "psc_text": "vivit in pectore; ob hanc Nepotianus noster absens, praesens est, et per tanta terrarum spatia divisos, utraque complectitur manu. Habemus mutuae obsidem caritatis. Jungamur spiritu, stringamur affectu, et fortitudinem mentis, quam beatus Papa Chromatius ostendit in dormitione germani ( Eusebii fratris sui ), nos imitemur in filio. Illum nostra pagella decantet, illum cunctae [al. nostrae ] litterae sonent. Quem corpore non valemus, recordatione teneamus. Et cum quo loqui non possumus, de eo loqui nunquam desinamus. EPISTOLA LXI. AD VIGILANTIUM. Vigilantium, qui in Occidentem regressus Hieronymianum nomen, et illius amicos infamabat, reprehendit: et hortatur ut aliquando resipiscat, ac desinat calumniari; blasphemias ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti", + "candidate_score": 0.669476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_966", + "psc_text": "vivit in pectore; ob hanc Nepotianus noster absens, praesens est, et per tanta terrarum spatia divisos, utraque complectitur manu. Habemus mutuae obsidem caritatis. Jungamur spiritu, stringamur affectu, et fortitudinem mentis, quam beatus Papa Chromatius ostendit in dormitione germani ( Eusebii fratris sui ), nos imitemur in filio. Illum nostra pagella decantet, illum cunctae [al. nostrae ] litterae sonent. Quem corpore non valemus, recordatione teneamus. Et cum quo loqui non possumus, de eo loqui nunquam desinamus. EPISTOLA LXI. AD VIGILANTIUM. Vigilantium, qui in Occidentem regressus Hieronymianum nomen, et illius amicos infamabat, reprehendit: et hortatur ut aliquando resipiscat, ac desinat calumniari; blasphemias ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti", + "candidate_score": 0.668507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18_20", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere . Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_100", + "psc_text": "ab Ario [al. Arianis ] parietibus separamur, perfidia copulati? Jungatur cum Beatitudine tua Ursinus; cum Ambrosio societur Auxentius. Absit hoc a Romana fide: sacrilegium tantum religiosa populorum corda non hauriant. Sufficiat nobis dicere unam substantiam, tres personas subsistentes, perfectas, aequales, coaeternas. Taceantur tres hypostases, si placet, et una teneatur. Non bonae suspicionis est, cum in eodem sensu verba dissentiunt. Sufficiat nobis memorata credulitas. Aut si rectum putatis tres hypostases cum suis interpretationibus debere nos dicere, non negamus. Sed mihi credite, venenum sub melle latet; transfiguravit se angelus Satanae in angelum lucis (2. Cor. 11. 14). Bene interpretantur hypostasim, et cum id quod ipsi exponunt, habere me dicam, haereticus judicor. Quid tam anxie unum verbum tenent? quid sub ambiguo sermone latitant? Si sic credunt, ut interpretantur, non damno quod retinent. Si sic credo, ut ipsi sentire se simulant, permittant et mihi meis verbis suum sensum loqui. 5. Quamobrem obtestor Beatitudinem tuam", + "candidate_score": 0.655325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.653744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12_14", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi . Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.653381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.645119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.640304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_9_11", + "bdc_text": "Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero . De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.634439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.632981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_8_10", + "bdc_text": "Darum ouch Hans Züger selbs das best gethon hette . Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.631719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2818", + "psc_text": "Ac per hoc, QUISQUIS NOBIS dixerit, quemquam in resurrectione mortuorum vivificari posse, nisi in Christo, tanquam pestis communis fidei detestandus est. Item QUISQUIS DIXERIT, quod in Christo vivificabuntur etiam parvuli, qui sine sacramenti ejus participatione de vita exeunt, hic profecto et contra apostolicam praedicationem venit, et totam condemnat Ecclesiam, ubi propterea cum baptizandis parvulis festinatur et curritur, quia sine dubio creditur aliter eos in Christo vivificari omnino non posse. Qui autem non vivificatur in Christo, restat ut in ea [al. eadem ] condemnatione maneat, de qua dicit Apostolus, Per unius delictum in omnes homines ad condemnationem (Rom. 5. 18) : Cui delicto obnoxios parvulos nasci, et omnis credit Ecclesia, et ipse jam contra Jovinianum disputans, et exponens Jonam Prophetam, sicut paulo ante commemoravi, fide veracissima definisti: credo et in aliis locis opusculorum tuorum, quae vel non legi, vel in praesentia non recordor, Hujus igitur damnationis in parvulis [al. parvulos ]", + "candidate_score": 0.630229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.629833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.62725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_8_10", + "bdc_text": "Darum ouch Hans Züger selbs das best gethon hette . Aber es ist ein anderer grichtschriber worden , den wir nit geachtet , und hatt also min anschlag gfelt . Dabitur autem nobis alia occasio , quod spero .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.625913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_11", + "bdc_text": "De Argentinensis senatus solicitatione apud senatum nostrum deque vestra responsione , quam d. Sultzero scripsisti , certior factus et ego .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.625047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.624544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2930", + "psc_text": "amoenitatem amittere, quam eorum communione maculari, quibus impraesentiarum, aut cedendum erat, aut certe quotidie non lingua, sed gladiis dimicandum. Quanta autem passi simus, et quomodo excelsa manus Christi pro nobis in hostem saevierit, puto te celebri nuntio omnium cognovisse. Quaeso ergo te, ut arreptum opus impleas; nec patiaris, te praesente, non habere Christi Ecclesiam defensorem. Certe scit unusquisque, quod vel tibi sufficiat pro virili parte: quia non viribus corporis, sed caritate animi dimicandum, quae superari nunquam potest. Sancti fratres, qui cum nostra sunt parvitate, plurimum te salutant. Puto autem et sanctum fratrem Alentium Diaconum tuae dignationi cuncta narrare fideliter. Incolumem te et memorem mei, Christus dominus noster tueatur omnipotens, domine vere sancte et suscipiende frater. EPISTOLA CXXXIX. AD APRONIUM. APRONIUM, quod in fide contra Pelagianos manserit, laudat, et, ut sancta Jerosolymae loca petat, hortatur. 1. Nescio qua tentatione diaboli factum sit, ut et tuus labor, et sancti Innocentii Presbyteri industria,", + "candidate_score": 0.620539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1031", + "psc_text": "quantorum infamata pudicitia a Deo judice coronabitur. Ipsi igitur assumamus feminalia: ipsi nostra verenda operiamus: non quaeramus alienos oculos. Ita tegantur genitalia, ut nullorum oculis pateant: ne quando intramus Sancta Sanctorum, si qua apparuerit turpitudo, morte moriamur. 23. Jam sermo finitur, et ad superiora retrahor. Tanta debet esse scientia et eruditio Pontificis Dei, ut et gressus ejus, et motus, et universa vocalia sint. Veritatem mente concipiat, et toto eam habitu resonet et ornatu: ut quidquid agit, quidquid loquitur, sit doctrina populorum. Absque tintinnabulis enim et diversis coloribus, et gemmis floribusque virtutum, nec Sancta ingredi potest, nec nomen Antistitis possidere. Haec ad unam lucubratiunculam cum jam funis solveretur a littore, et nautae crebrius inclamarent, propero sermone dictavi, quae memoria tenere poteram, et quae diuturna in Rationali pectoris mei lectione congesseram: satis intelligens magis me loquendi impetu, quam judicio scribentis fluere, et more torrentis turbidum proferre sermonem. Fertur in indice Septimii Tertulliani", + "candidate_score": 0.620312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.618349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_758", + "psc_text": "sibi omnes passim vindicant. Scribimus indocti, doctique poemata passim. (Ibid.). Hanc garrula anus, hanc delirus senex, hanc sophista verbosus, hanc universi praesumunt, lacerant, docent, antequam discant. Alii adducto supercilio, grandia verba trutinantes, inter mulierculas de sacris litteris philosophantur. Alii discunt, proh pudor, a feminis, quod viros doceant: et ne parum hoc sit, quadam facilitate verborum, imo audacia edisserunt aliis, quod ipsi non intelligunt. Taceo de mei similibus, qui si forte ad Scripturas sanctas, post saeculares litteras venerint; et sermone composito aurem populi mulserint, quidquid dixerint, hoc legem Dei putant: nec scire dignantur, quid Prophetae, quid Apostoli senserint; sed ad sensum suum incongrua aptant testimonia; quasi grande sit, et non vitiosissimum docendi genus, depravare sententias, et ad voluntatem suam Scripturam trahere repugnantem. Quasi non legerimus, Homerocentonas, et Virgiliocentonas: ac non sic etiam Maronem sine Christo possimus dicere Christianum, qui scripserit: Jam redit et virgo, redeunt Saturnia regna. Jam nova progenies coelo", + "candidate_score": 0.616844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "(Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit Sanctorum, quam unde in hanc terram venire ceperim. Et tamen illud, cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. 1. 7) . Quid si et hoc scit non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; utrum autem originem Animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est pertineat ad nos id scire, ne hoc", + "candidate_score": 0.604695, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.686767, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1434", + "psc_text": "et ambules in omnibus uiis eius et diligas eum et seruias domino deo tuo ex toto corde tuo et ex tota anima tua et custodias praecepta domini dei tui et iustificationes eius, quse ego praecipio tibi hodie, ut bene sit tibi? ergo deo adhaerens in dei uia est. § 4 Et qua ratione prophetam hic locutum existimabimus dicentem: uias meas pronuntiaui, et exaudisti me; doce me iustificationes tuas? si enim uias suas praedicat, necesse est peccati uias praedicet, quia in uia peccati sit, quisque in dei uia non sit. sed huic praesenti dicto consentiens illud uidetur, quod dictum est: pronuntiabo aduersum me iniustitias meas, domine, et rursum: iustus in exordio sermonis sui ipse sui accusator est. ergo hic pronuntiatio, quae dicitur, non laudatio est, sed confessio uiarum suarum, id est peccatorum suorum paenitens professio; 8 Dent. X, 12 sq. 21 Pa. XXXI, 6. 22 Prov. XVIII, 17. 1 se supr.", + "candidate_score": 0.686767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1334", + "psc_text": "dicens: state in uiis et interrogate uias domini reternalesaeternales et quaerite, quse sit uia bona. in plurimis ergo uiis standum est, et plurimae interrogandae sunt: et hre quidem plures et domini sunt et seternalesaeternales, et in his cernendum est, quae sit uia optima. uiaeuise plures sunt et plurima domini mandata, plures prophetae, per quos omnes in unam uiam pergitur: sed in his operarii iniquitatis non ambulauerunt nam si in lege mansissent, usque ad optimam illam noui testamenti uiam lieruenirentperuenirent. est uia per Moysen, est per Iesum, est per Dauid, est per Esaiam, est per Ieremiam, est per apostolos; et per has omnes necesse est ad eum perneniriperueniri, qui dixit: ego sum uia et nemo uadit ad patrem nisiperme. simile quiddam sub margaritae nomine dictum esse intellegendum est. multarum enim margaritarum negotiatorem esse oportet, ut unam margaritam multi pretii consequatur. de margaritis cum fit sermo, sufficit ad honorem earum, quod margaritae", + "candidate_score": 0.673589, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2712", + "psc_text": "ipse dominus in euangeliis confirmat, cum ait de se: s i, inquit, Dauid in spiritu uocat eum dominum, quomodo dicitis, quod filius eius est? docens omnia Dauid spiritu prophetico elocutum. locutum autem de se licet in hoc loco eodem ostenderit, cum ait ab eo dominum se esse in spiritu nuncupatum, absolutius tamen ostendit, in psalmis sacramentum omne corporei aduentus sui contineri, dicens: haec sunt uerba mea, quae locutus sum ad uos, cum adhuc essem uobiscum, quoniam oportebat omnia 3 Matth. XXVIII, 20. 12 Hierem. XXXI, 2; 10. 13 Esai. XXIIII, 3. 14 Esai. LVIII, 14. 1B Matth. XXII, 45. 21 Luc. XXIIII, 44. -1 in eum RE in eo PT connnmeratione monstrata (sic) RP commemoratione monstrato TE 2 ut igitur hunc R ut hunc igitur PT 3 et in eo RT et in eu P sum uobiscum R 4 usque in R usquae P usque ad TE 5 Qic Re;", + "candidate_score": 0.668177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1796", + "psc_text": "honerati p 26 moech SH e C furnicationes V 27 blasfemiae ex balaefemiae m. 2 Jx blasfemiae R 28 cummunem C hominem om. V. ut a se declinent, aduersantes fidei suae postulat. obsistunt enim inuocentipe studiis, obsistunt doctrinse spiritali; atque his per consiliorum suorum adsiduam familiaritatem se ingerentibus non uacat animo dei mandata scrutari, quia maligni uiri praesentia multum eum, qui mandata dei scrutari uelit, inpediat. § 7 Et quia dei opus est misericordia, ut in familiam eius recepti a dominatu malignommmalignorum horum liberemur, propheta orat dicens: suscipe me secundum eloquium tuum, et uiuam, et non confundas meab exspectatione mea. propheta exspectat et sperat: nihil praesens, nihil temporarium sectatur. plures autem sunt, qui hanc exspectationem fidei nostrae arguunt et inrident dicentes talia: quid ieiunia, quid continentia, quid castitas, quid iactura patrimoniorum utilitatis adferet? ubi spes uestra est, Christiani? mors aequaliter dominatur uniuersorum: in omnium corporum naturas commune ius illi est.", + "candidate_score": 0.660544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1698", + "psc_text": "omnia, et unus dominus noster Iesus, per quem omnia. constanter ergo propheta, cui soli seruit, quod suus sit, confitetur: et quia suus sit, ut saluetur, orat. suus autem per id est, quia iustificationes eius exquirat. aliis quaerentibus gloriam mundi, aliis quserentibaa agros, domos, pecuniam, ille iustitias dei exquirit et, quod dei sit, gloriatur.' § 13 Est autem in istiusmodi pios ac religiosos uiros ingens odium inreligiosorum. et scit propheta, uel saeculi hominibus uel diabolo et ministris eius eum, qui se dei profitetur, esse pertsesum. hoc etiam consequenti uersu docet, quo ait: me exspectauerunt peccatores, ut perderent: testimoniatua intellexi. diabolo uel ministris eius pugna est, omnem gloriam uiri fidelis auferre et eum non ex portione dei sinere esse, sed in damnationis suae consortium adsumere. longo itaque ac diutino proelio contra fidem prophetae dimicatur. sed memor ille mandatorum dei et testimonia eius intellegens restitit atque permansit. neque aliter spem eorum, qui perditionem", + "candidate_score": 0.659875, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.659307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1661", + "psc_text": "se paucorum dierum scit « 16 persequuntar ( pE 18 saeculi r 20 ut cdsufliate C deo E 21 infra V(' 23 firmitatem P infirmitate p licet ex et in.. m. 2 V uter add. m. 2 V 24 inimicos R inimicos l l: inimici. uocem hanc quidem nondum propheta domini in corpore manentis audiuit; sed dari sibi id potestatis orat, ut constituatur sibi in persequentes se tale iudicium. temptatur enim undique. cum ei per naturam corporis uitiorum inest connata materies eamque diabolus conatur ardore genuinsegenuinae cupiditatis accendere, cum impiis inreligiosorum uocibus lsediturlaeditur, cum profanas gentium contra deum disputationes et eloquia uesana perpetitur. § 6 Ideo in consequenti ait: narrauerunt mihi iniqui exercitationes, sed non ita, ut lex tua. quanti enim sunt, qui quaedam humanae uitae instituta docere se adserant, cum ad uirtutes saeculi studia animae nostrae deo rectius seruientia accendunt! quanti etiam sunt, qui cognitionem se habere diuinarum scripturarum", + "candidate_score": 0.656978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_277", + "psc_text": "V etiam inde docet r 91 eloquia ex eloquiia m. 2 V 26 interpraetans V in aurem rb. popali dedaeens curat diligenter et caute per officii reuerentiam regis satisfacere dignitati, ut cum honore ac religione omnia et relegantur et audiantur: quanto magis conuenit dei eloquia ad cognitionem humanam retractantes dignos nos hoc officio praestare ? sumus enim quoddam sancti spiritus organum, per quod uocis uarietas et doctrinae diuersitas audienda est. uigilandum ergo et curandum est, ut nihil humile dicamus metuentes huius sententiae legem: maledictus omnis faciens opera dei neglegenter; proposito contra praemio currecurae et diligentiae eorum, qui cum reuerentia ac metu sanctas scripturas sibi tamquam dei uerba conmendent et cum debita dignitate ea insinuent mentibus audientium, domino dicente: et super quem aspiciam, nisi super humilem et mitem et trementem uerba mea? oportet igitur et prsedicantespraedicantes eiistimareexistimare non hominibus se loqui, et audientes scire non hominum sibi uerba proferri, sed esse", + "candidate_score": 0.654084, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2062", + "psc_text": "aut requies est, cuius angeli et nomine et natura uigilantes sunt; haechac enim terrenis sunt corporibus necessaria: sed quia secundum fidem nostram aut uigilantem aut dormientem dei auxilium nobiscum aut uigilabit aut dormiet, idcirco dominus frequenter et uigilans significatur et dormiens. quo exemplo illud in hoc eodem propheta dictum est: cum sancto sanctus eris et cum peruerso subuerteris. numquid deus non semper sanctus est, ut etiam 19 Ps. XVII, 26. 1 inuehimur GRT inuehamur ex inuehemur P tradet G tradit RPTE locum, qui sequitur, in mss. inde a PT et in editionibus ualde deprauatum, codd. G R aurilio restitui; vt totius rei planam imaginem depinifarn idemque breuitati consulam, h. 1. tota sententia ex nostris fontibvs exscribenda uidetur: eed cum ab eo per peccata discessimus et cum peccatoribus ipse non h∗∗∗∗∗ discessionem nostram ab eo consequitur abscessio eius a nobis G sed cum ab eo per peccata desciscimus et cum in", + "candidate_score": 0.653991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1333", + "psc_text": "Re 22 neglegens VCe 23 oportet (p ex corr.) R oportere C oporteret e scrutatio VCe 24 exquirunt RCpe 25 caeleBtiu V. corde dei testimonia inquirenda sunt, ut, quia sunt et alia, quae dei non sunt, ea, quae dei discimus esse, non auocato in alia negotia corde scrutemur. § 10 Succeditdeinde hicuersus: non enim, qui operantur iniquitatem, in uiis eius ambulauerunt. in primo uersu singulariter uia commemoratur, in hoc tertio plures. ex quo intellegendum est, per multas uias ad unam perueniri; in qua quisque inmaculatus si sit, hiehic beatus est. de plurimis autem uiis atque una Ieremias paria testatus est dicens: state in uiis et interrogate uias domini reternalesaeternales et quaerite, quse sit uia bona. in plurimis ergo uiis standum est, et plurimae interrogandae sunt: et hre quidem plures et domini sunt et seternalesaeternales, et in his cernendum est, quae sit uia optima. uiaeuise plures sunt et plurima domini mandata,", + "candidate_score": 0.652638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2_4", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2742", + "psc_text": "ad te Re 21 colligere R collegere G congregare PE. § 11 Quod autem definitum et prsescriptumpraescriptum iter confecturus esset, ostenditur in eo, cum ait: ego te honorificaui super terram, opus consummaui, quod dedisti mihi. qui datum sibi opus consummat, modum prseseriptse operationis expleuit. scit autem sibi constitutum esse, quid gerere oporteat, cum ait Petro gladio his, qui ad prehendendum eum uenerant, resistenti: calicem, quem dedit mihi pater meus, non bibam illum? docens se praescriptae sibi a patre passionis calicem esse bibiturumbibitnrum. seitscit se etiam semitam suam directionemque conplesse, cum poto aceto spiritum traditurus ait: consummatum est! et mox tradidit spiritum. § 12 Hanc ergo semitam et directionem suam pater inuestigauit. inuestigauit autem, cum per prophetam de sorte uestis prophetauit, ut scriptum est: et super uestimentum meum miserunt sorterasortem. et iterum, cum de tradito inter latrones atque suspenso recognita est prophetia dicens: et cum iniquis sestimatusaestimatus est; uel cum de", + "candidate_score": 0.642884, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2886", + "psc_text": "m. 1 R heretioi R 20 combinabor Ed. Bas. 1550 et Paris. lo72 tiĮ n 28 in archa Ra 24 Vll-Septeii 26 i utilis R 28 et peccata nostra E. hominem, faciens pacem, ut reconciliaret ambos deo in uno corpore, internum scilicet hominem et externum fecit unum. non ergo conbinamur, sed unimur: quia unitas fidei est, at uero conbinatio consortium factionis. § 8 Non modo autem non conbinari se propheta cum electis iniquorum non optat, sed etiam, quia homini errare debitum est, si quid forte secus et humanitus gesserit, corripi se a iusto in misericordia et argui mauult. formam namque in se naturae nostrae infirmitatisque constituit. plures etenim nostrum. cum lapsi fuerint, cum errauerint, emendari se iustae misericordiae arguitione fastidiunt et conbinari malunt peccatoribus quam per iustorum correptionem ad paenitentiam retorqueri tenuit. autem egregie rationem ueri propbeticuspropheticus sermo dicens: corripiet me iustus in misericordia et increpabit me. est enim misericordisemisericordiae", + "candidate_score": 0.638941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1818", + "psc_text": "2 V 28 rationem V et ueritatet corr. m. 2 V in integru agat C 24 adque VR perfectum VRC 25 sui V. t sit. iustitia etenim est amica concordiae, nnanimitatisunanimitatis uinculum, fundamentum pacis, diuinse atque humanae rationis operatio. haec itaque propheta fecit; in quibus cum opus suum sit, tamen et eoirom, quibus iudicium et iustitiam fecit, utilitas est. § 5 Postulat uero, ne nocentibus se tradatur. omnis enim, in 5 quo peccati uoluntas est, deo uacuus est; et ubi deus non erit, illic diaboli locoslocus est, qui insidians atque obsidens, ubi adeundi oportunitatem habuerit, tamquam uacuam domum occupet, quae ei, deo eam deserente, sit tradita. et propheta quidem, quia ex persona omnium loquebatorloquebatur, ne a deo tradatur, orat. ceterum apostolus habet iam id in se fiducim, ut peccatores diabolo tradat ipse, cum ad Corinthios de eo, qui fornicationes omnes praegressus uxorem patris sui acceperat, scribit: ego autem absens corpore,", + "candidate_score": 0.62842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_2", + "bdc_text": "Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1863", + "psc_text": "spiritum; quia mandata taa concupiscebaniconcupiscebam. non de hoc utique humani corporis ore dixit, quod per labia concluditur ac patet. nam spiritum officio narium magis quam oris haurimus. laboriosius autem aditu oris in animam transfunditur; absolutius uero per naturalem cursum famulatu atque officio narium commeat. sed os scriptura non labiorum tantum, sed et cordis solita est nuncupare. corde enim per fidem patente et desiderio ad hauriendum hiante intellegentia doctrinae caelestis accipitur. non animae hoc, sed cordis officium est. apostolus enim ait: animalis autem homo non percipit, qusequae sunt spiritus: stultitia enim est ei. et idem doctor gentium ait: lex enim non in tabulis lapideis scripta, sed in tabulis cordis carnalibus. hoc ergo os suum propheta pandens adtraxit spiritum; non enim ultro ingruit. expetendus est, adtrahendus est et infantium modo tamquam lac innocens hauriendum. ideo autem propheta os aperuit, quia meminerit sibiinsibi psalmo alterodictum: dilata os tuum, etadinplebo illud, et in lege", + "candidate_score": 0.622025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_3_5", + "bdc_text": "Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur . Sed neutro loco res successit hactenus . By uns ist das grichtschriberampt ledig gwesen .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_312", + "psc_text": "quis habitabit in tabernaculo tuo aut quis requiescet in monte sancto tuo? respondit spiritus sanctus per prophetam: qui ingreditur sine macula et iustitiam operatur. igitur inpoliutosinpollutus ingrediens et extra omnem peccati labem uiuens hic esse responsus est, cui post baptismi lauacrum nullsenullae adhseserint sordes, sed sit inmaculatus et nitidus, sitque ei non corpus stupris contaminatum, non oculi spectaculis theatralibus Nordidisordidi, non mens uino ebria, non pecuniae uita ancilla. magnum est igitur his abstinere; sed non in his statim confecti itineris est requies: caepta. enim in his uia est, non peracta. nam sequitur: et operatur iustitiam. bonum non tam cogitandum est, quam exsequendum; et beniuolentia non ineunda est, sed explenda. iustitiam enim uelle hic erit fructus, ut fiat. et quidem in his utilis est ad dominum cursus; uerum plura sunt reliqua. § 7 Restat enim: qui ingreditur sine macula et operatur iustitiam. qui loquitur ueritatem in corde 1 et in quod", + "candidate_score": 0.615544, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae", + "max_score": 0.686403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_34", + "psc_text": "Desinite errare; non colimus poenitentem Deum, non invidum, non indigum, non crudelem, non quaerentem de hominum vel pecorum sanguine voluptatem, non cui flagitia et scelera placeant, non possessionem suam terrae quadam particula terminantem. In has enim atque hujusmodi nugas graviter copioseque invehi soletis. Quare nos invectio vestra non tangit; sed aniles quasdam, vel etiam pueriles opiniones, eo ineptiore, quo vehementiore oratione pervellitis. Qua quisquis movetur et ad vos transit, non Ecclesiae nostrae damnat disciplinam, sed eam se ignorare demonstrat. 17. Quamobrem si quid humani corde geritis, si curae vobis vosmetipsi estis, quaerite potius diligenter et pie quomodo illa dicantur. Quaerite, miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed", + "candidate_score": 0.686403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_35", + "psc_text": "miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed studio atque intellectu excedentes quamdam mentis pueritiam, in canos sapientiae promoventur. Nam et credere Deum loco aliquo quamvis infinito, per quantitatis quaecumque spatia contineri, quam sit stultum docetur: et de loco in locum, vel ipsum, vel aliquam ejus partem moveri atque transire, arbitrari nefas habetur. Jam vero aliquid ejus substantiae atque naturae commutationem vel conversionem quolibet modo pati posse si quis opinetur, mirae dementiae impietatisque damnabitur: ita fit ut apud nos inveniantur pueri quidam, qui humana forma Deum cogitent, atque ita se habere suspicentur; qua opinione nihil est abjectius: sed inveniantur item multi senes, qui ejus majestatem, non solum super", + "candidate_score": 0.656758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_34", + "psc_text": "Desinite errare; non colimus poenitentem Deum, non invidum, non indigum, non crudelem, non quaerentem de hominum vel pecorum sanguine voluptatem, non cui flagitia et scelera placeant, non possessionem suam terrae quadam particula terminantem. In has enim atque hujusmodi nugas graviter copioseque invehi soletis. Quare nos invectio vestra non tangit; sed aniles quasdam, vel etiam pueriles opiniones, eo ineptiore, quo vehementiore oratione pervellitis. Qua quisquis movetur et ad vos transit, non Ecclesiae nostrae damnat disciplinam, sed eam se ignorare demonstrat. 17. Quamobrem si quid humani corde geritis, si curae vobis vosmetipsi estis, quaerite potius diligenter et pie quomodo illa dicantur. Quaerite, miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed", + "candidate_score": 0.622184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "032_Augustinus-Hipponensis_De-moribus-Ecclesiae_window_35", + "psc_text": "miseri: nam talem fidem, qua Deo inconveniens aliquid creditur, nos vehementius et uberius accusamus; nam et in illis quae dicta sunt, cum sic intelliguntur ut littera sonat, et simplicitatem corrigimus, et pertinaciam deridemus. Et alia multa, quae vos intelligere non potestis, vetat eos credere catholica disciplina, qui non annis, sed studio atque intellectu excedentes quamdam mentis pueritiam, in canos sapientiae promoventur. Nam et credere Deum loco aliquo quamvis infinito, per quantitatis quaecumque spatia contineri, quam sit stultum docetur: et de loco in locum, vel ipsum, vel aliquam ejus partem moveri atque transire, arbitrari nefas habetur. Jam vero aliquid ejus substantiae atque naturae commutationem vel conversionem quolibet modo pati posse si quis opinetur, mirae dementiae impietatisque damnabitur: ita fit ut apud nos inveniantur pueri quidam, qui humana forma Deum cogitent, atque ita se habere suspicentur; qua opinione nihil est abjectius: sed inveniantur item multi senes, qui ejus majestatem, non solum super", + "candidate_score": 0.618195, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.682758, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.682758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.674269, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1_3", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium . Nunc inprimis de affine illi tuo scias me et apud praefectum marchionis in Rötelen , ad cuius ditionem pertinet opidulum Schopfen et apud nostros senatores aliquos diligenter egisse , ut reciperetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.674021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.654415, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1", + "max_score": 0.68196, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1220", + "psc_text": "Et recordaberis omnem uiam quam duxit te dominus deus tuus in deserto, ut adfligeret te et tentaret te et cognita faceret quae in corde tuo sunt, si obseruabis mandata eius, an non. hic apertius dictum est, quod alibi genere locutionis obscurum est, ubi legitur: tentat uos dominus deus uester, ut s cia t si diligitis cum. intellegitur enim positum esse \"ut sciat\" pro eo quod est\" ut sciri faciat\". quod modo dilucide dictum est: ut tentaret te et cognita faceret 8 II Cor. 3, 3. 6 11 Deut. 6, 13 14 cf. Matth. 5, 34 19 Deut. 8, 2 24 Deut. 13, 3. 1 hoc] hoc est Pbd 2 pos N 4 peccatum U 5 hoc bd lliscernit bd 6 inprim. om. SVU1 10 litterae scripsi cum bd: littera codd. spiritu NVUT 12 iusserit iurari T iusserit—iarari om. N 13 iurare T 15 in] im N om. S peiurium NUT", + "candidate_score": 0.68196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1241", + "psc_text": "aliis, quos nescitis, non audietis uerba prophetae illius uel somniantis somnium illud, quoniam tentat dominus deus uester uos scire an diligatis dominum deum uestrum ex toto corde uestro et ex tota anima uestra. hoc quidam interpretes latini non ita posuerunt: scire an diligatis, sed \"ut sciat an diligatis\". quamuis eadem sententia uideatur, uerum tamen illud, quod dictum est \"scire\", facilius ad illos refertur; ut sic accipiamus \"tentat uos scire\", ac si diceretur: \"testando uos facit scire\". ubi sane intellegi uoluit etiam illa quae a diuinantibus non secundum deum dicuntur, si acciderint quae dicuntur, non accipienda sic ut si fiant quae praecipiuntur ab eis aut colantur quae coluntur ab eis. nec praeter suam potestatem deus ostendit esse quod ista contingunt, sed, quasi quaereretur cur ea permittat, causam tentationis exposuit ad cognoscendam eorum dilectionem, utrum eam habeant erga deum suum, cognoscendam uero ab ipsis potius quam ab illo qui scit omnia antequam", + "candidate_score": 0.670096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1213", + "psc_text": "dicens? si enim putauerimus byperbatonhyperbaton, ut ordo uerborum sit: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiare uobis uerba domini dicens: ego sum dominus deus tuus, non erit uei-um. non enim haec uerba per Moysen populus, sed de medio ignis audiuit: quod cum sustinere non posset audito decalogo, postulauit. ut per Moysen cetera audiret. restat ergo, ut quod positum est \"dicens\" pro eo positum intellegamus, ac si esset: \"cum dieeret\", ut iste sit sensus: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiar nobisuobis uerba domini, quoniam timuistis a facie ignis et non ascendistis in montem, cum diceret: ego sum dominus deus tuus. ut subauditur \"cum diceret utique dominus\". cum enim haec uerba diceret dominus, quae consequenter ex decalogo cuncta commemorat, tunc timuit populus a facie ignis et non ascendit in montem et rogauit, ut per Moysen potius uerba domini audiret. 3 cf. Ex. 20,", + "candidate_score": 0.66516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa074.opp-lat1_window_1213", + "psc_text": "dicens? si enim putauerimus byperbatonhyperbaton, ut ordo uerborum sit: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiare uobis uerba domini dicens: ego sum dominus deus tuus, non erit uei-um. non enim haec uerba per Moysen populus, sed de medio ignis audiuit: quod cum sustinere non posset audito decalogo, postulauit. ut per Moysen cetera audiret. restat ergo, ut quod positum est \"dicens\" pro eo positum intellegamus, ac si esset: \"cum dieeret\", ut iste sit sensus: et ego stabam inter dominum et uos in tempore illo adnuntiar nobisuobis uerba domini, quoniam timuistis a facie ignis et non ascendistis in montem, cum diceret: ego sum dominus deus tuus. ut subauditur \"cum diceret utique dominus\". cum enim haec uerba diceret dominus, quae consequenter ex decalogo cuncta commemorat, tunc timuit populus a facie ignis et non ascendit in montem et rogauit, ut per Moysen potius uerba domini audiret. 3 cf. Ex. 20,", + "candidate_score": 0.636438, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.680473, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.680473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_290", + "psc_text": "sortiantur? quae uos fugientes, dum adhuc tempus est, antequam de hac uita emigretur, diuinis eloquiis constanter inhaerete, ut nec in uita conturbemini et post hanc uitam quod semini Abrahae promissum est accipere mereamini. 2 Luc. 16. 29 4 ibid. 31 6 Gen. 22, 18 7 Eoai. 62, 4 9 PI. 21, 28 12 Lac. 24, 47 16 cf. gehennas haereticorum Petil. II 98, 226 5 ex] a II resurrexerlt] desinit II nulla subscriptione addita 6 ad credent adnotatum est in v: Reliqua deerant in editionibus Amerb. et Eraami 20 mereamini] add. Amen v Explicit epistula Aurelii Augnatini episcopi ad catholicosMM (fratrei?) 0", + "candidate_score": 0.61393, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.680381, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12_14", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi . Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1265", + "psc_text": "Sed de his maxima quaestio nata est et tumultus, ita ut universalis synodus ageretur. Ego vero legens Nestorii libros, quae intellexisse comperi hunc virum, et cum veritate conspexi, neque pro ejus inimicitiis, neque pro gratia alterius explanabo. Non mihi videtur Nestorius, neque Samosatenum secutus Paulum, neque Photinum, neque omnino purum hominem dixisse Christum; sed sermonem tantummodo quasi metuendum expavisse; et hoc passum, quia decenter non erat eruditus. Qui dum naturaliter eloquens fuisset, se putabat doctum, et libris antiquorum interpretum dedignabatur incumbere, omniumque se meliorem putabat esse: ignorans quia in catholica Joannis Epistola in antiquis exemplaribus habeatur: Omnis spiritus qui solvit Jesum a Deo non est (I Joan. IV, 3) . Hunc enim sensum ex veteribus exemplaribus abstulerunt, qui separare volunt ab hominis dispensatione divinitatem. Quapropter veteres interpretes hoc ipsum dedignati sunt [ ms. Theod., designaverunt], quia aliqui adulterati sunt hanc epistolam, solvere hominem a Deo volentes. Est enim humanitas 376", + "candidate_score": 0.680381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12_14", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi . Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_457", + "psc_text": "THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent, Orientales autem in Nicomedia Bithyniae civitate. Hoc ergo imperatore tractante, effectus non evenit ut voluit. Neutrum enim concilium sibimet concordavit, sed utrumque divisum est. Nam neque Arimino convenientes alterutris inter se consonare potuerunt, et Orientales in Seleucia Isauriae congregati, aliud schisma sunt passi; quod suo loco narrabitur. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 131. 265 CAPUT XVII. Dialogus inter Liberium et Constantium gestus, et quomodo Liberius fuerit exsilio destinatus. Ego quidem Liberii per omnia famosissimi habitum pro veritate dialogum contra Constantium volo referre, quoniam a fidelibus illius temporis est conscriptus. Is enim post Julium Sylvestri", + "candidate_score": 0.659165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_27_29", + "bdc_text": "ianuarii 1558 . Tuus frater in domino Ioannes Iunius . Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_883", + "psc_text": "partem. Quamobrem cognoscant contemplativi quis est qui contra eos spiret, et omnem tentationem forti mente sustineant, et cum alacritate ad se accedentes enutriant. Thmuitanorum Ecclesiae angelus Serapion dicebat: Mens quidem spirituali intellectu potita perfecte purgatur. Charitas autem curat membra furore tumentia; iniquas concupiscentias et influentias [ ms. Theod., iniquitates concupiscentias influentes] continentia retinet. Maximus contemplationum doctor Didymus ait: De providentia atque judicio apud temetipsum semper exerce sermones, et studiorum materiam memoria retine. Pene enim omnes in his peccamus, rationemque judicii in corporum differentia, in qua etiam est mundus, invenies: providentiae vero, in modis quibus a malitia vel ignorantia ad virtutes atque scientiae culmen evehitur. Haec autem ex Evagrii dictis retulimus. Fuit autem et alius vir mirabilis inter monachos, cui nomen Ammonius, qui tanto sine ulla curiositate fuit, ut cum Athanasio Romam veniens, nullum opus civitatis inspiceret, nisi tantum ut videret Petri et Pauli basilicas. Is Ammonius ad episcopatum tractus, atque", + "candidate_score": 0.657498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_883", + "psc_text": "partem. Quamobrem cognoscant contemplativi quis est qui contra eos spiret, et omnem tentationem forti mente sustineant, et cum alacritate ad se accedentes enutriant. Thmuitanorum Ecclesiae angelus Serapion dicebat: Mens quidem spirituali intellectu potita perfecte purgatur. Charitas autem curat membra furore tumentia; iniquas concupiscentias et influentias [ ms. Theod., iniquitates concupiscentias influentes] continentia retinet. Maximus contemplationum doctor Didymus ait: De providentia atque judicio apud temetipsum semper exerce sermones, et studiorum materiam memoria retine. Pene enim omnes in his peccamus, rationemque judicii in corporum differentia, in qua etiam est mundus, invenies: providentiae vero, in modis quibus a malitia vel ignorantia ad virtutes atque scientiae culmen evehitur. Haec autem ex Evagrii dictis retulimus. Fuit autem et alius vir mirabilis inter monachos, cui nomen Ammonius, qui tanto sine ulla curiositate fuit, ut cum Athanasio Romam veniens, nullum opus civitatis inspiceret, nisi tantum ut videret Petri et Pauli basilicas. Is Ammonius ad episcopatum tractus, atque", + "candidate_score": 0.656954, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18_20", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere . Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_484", + "psc_text": "et aetatis gravamen et angustia paupertatis affligit, ad propria remeare: ne desolatae sublatis episcopis videantur Ecclesiae permanere. Super haec etiam hoc rogamus ut nihil his quae jam terminata sunt, aut addatur, aut adimatur; sed omnia inviolata permaneant quae et a pietate tui patris, et tuis quoque sunt conservata temporibus. Neque de caetero nos fatigari, et a propriis parochiis alienos esse permittas, quatenus episcopi cum proprio populo in pace orare et divino cultui vacare possint: supplicantes Deo pro pace tui imperii pariter et salutis, quam tibi Divinitas in perpetuum largiatur. Nostri vero legati episcoporum subscriptiones et nomina deferunt, qui etiam lectione divinae Scripturae religionem tuam poterunt edocere. THEODORETUS, lib. II, cap. 18 et 19, p. 97. Haec itaque synodus scripsit, et per episcopos destinavit. Ursacius autem et Valens eorum praevenientes adventum, derogaverunt concilio: ostendentes imperatori expositionem fidei quam portabant. Imperator Ariano dogmati favens, indignatur adversus synodum, et Ursacium ac Valentem potius", + "candidate_score": 0.655945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18_20", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere . Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", + "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", + "candidate_score": 0.655877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_12_14", + "bdc_text": "Nolim te latere mihi non fuisse inexpectatum responsum vestrum , maxime cum nondum constet an synodus aliqua nationalis sit futura , nedum qualis et ubi . Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_797", + "psc_text": "quoniam ipse per necessitatem dogma proprium denegasset. Porro Cyziceni propter amicitias ejus alii episcopo subdi noluerunt, manseruntque sub eo, non tamen a propria haeresi permutati sunt. Hoc audiens Constantinopolitanus episcopus, Eunomium in Cyzico ordinavit episcopum, tanquam qui posset populum calliditate verborum ad suum circumvenire consensum. Descendente siquidem Eunomio, sacris praeceptionibus ( id est, litteris principis ) expelli jubetur Eleusius, et in sede Eunomius collocari. Quo facto, amatores Eleusii extra urbem oratorium fabricantes, collectas ibi faciebant. Haec ergo de Eleusio dicta sufficiant. Nunc de Eunomio referendum est. SOZOMEN., lib. VI, cap. 8, p. 648. CAPUT XIX. De Eunomio haeresiarcha. Eunomius notarius fuit Aetii, qui Sine Deo vocabatur, cujus memoriam fecimus. Cum quo dum esset, modum ejus sophisticum imitatus est; et sermonibus quibusdam vacans, faciensque sibi sophismata, non sentiebat. Ex his inflatus, quia in blasphemias incideret; quippe dogma zelatus Arii, et multis modis repugnans dogmatibus veritatis. Paucum quidem edoctus ex litteris sacris,", + "candidate_score": 0.655856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_18_20", + "bdc_text": "Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere . Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.653758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16_18", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ? Vereor autem et inter theologos nostros esse , qui talem mallent concordiam quam synceritatem veritatis tueri et ad posteros ecclesiarum nostrarum transmittere .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_366", + "psc_text": "a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus [ ms. Lyr., ab hominibus]; nulla enim concordia Christo ad Belial. Servate vos, fratres charissimi, ut neque scribatis eis, neque eorum scripturas suscipiatis. Studete simul, vos charissimi fratres et comministri, tanquam spiritu praesentes nostro concilio consentire, atque subscriptione vestra decernere, quae ab omnibus ubique comministris nostris consonantia una serventur. Abdicamus autem illos, et extra terminos Ecclesiae catholicae procul abjicimus, qui non affirmant, quia Deus est Christus, sed aiunt, verus Deus non est, quia Filius est; sed verus Filius non est, ne genitus sit simul et ingenitus. Sic enim se intelligere natum profitentur, quia sic dixerunt, quod natum est factum est.", + "candidate_score": 0.653718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_573", + "psc_text": "cum Eudoxius post Leontium Antiochenam arripuisset sedem, deinde pulsus post multa concilia, cum Constantinopolitanum inique tenuisset episcopatum, Antiochena Ecclesia pastore privata videbatur. Tunc ergo convenientes episcopi, cum essent plurimi, et undique congregati, dicebant imperatori oportere primitus pastorem constitui, et ita cum illo de dogmatibus cogitari. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 119. CAPUT XLVII. De translatione sancti Meletii ad Antiochenum episcopatum, et de ejus expositione de unitate Trinitatis. Illo tempore sacratissimus Meletius civitatem quamdam Armeniae regens, et barbaros edocens, quietem habere videbatur. Quem putantes Ariani sibi consentire, petierunt a Constantio ut Antiochenae constitueretur praesul Ecclesiae. Cum quibus etiam orthodoxi propter claritatem ejus vitae et salubritatem rectorum dogmatum, in ejus subscripsere decreto; ipsumque decretum utraque pars Eusebio Samosateno commendavit episcopo. Veniente siquidem magno Meletio, occurrit ei populus utriusque partis, cum quibus Judaei pariter et pagani desiderantes famosissimum illum videre Meletium. Tunc imperator et ei et aliis qui exponere poterant jussit ut", + "candidate_score": 0.65216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_576", + "psc_text": "Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani calumniae linguas exacuerunt, Sabellianum asserentes sanctum esse Meletium. Ob quam rem principi suaserunt ut in propriam provinciam exsilio mitteretur. Et supradictus Euzoius aperte Arianum dogma laudavit; hunc enim cum Ario magnus Alexander diaconatu privaverat. Hoc itaque facto, Christianus populus ab haereticis divisus, in apostolicam ecclesiam positam loco qui dicitur Vetus, conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo", + "candidate_score": 0.650165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_577", + "psc_text": "conveniebat. Annis namque triginta postquam magnus Eustathius fuerat expulsus, orthodoxi Arianorum onera sunt perpessi, rerum mutationem utilem sustinentes. THEODORETUS, lib. II, cap. 31, p. 120. Sequacibus enim Meletii communicare noluerunt hi qui ab initio Nicaenum dogma servaverant: dicentes, quia ex Ariano decreto Meletius fuerit ordinatus, et sequaces ejus ab illo sint baptizati: ob quam rem Antiochena Ecclesia in aliam dividitur partem. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 588. Cumque viderent orthodoxi haereticorum crescere magis impietatem, et apostolici dogmatis defensores aperte debellari, sanctumque Meletium pulsum, et Euzoium haereticum ordinatum, verborum memorati sunt, quae dicta sunt Loth: Salva (inquit), salva animam tuam (Gen. XIX, 17) . Ad haec etiam evangelici verbi dicentis: Si oculus tuus dexter scandalizat te, aufer eum et abjice abs te (Matth. V, 29) . Idem et de manu et pede Domino sanciente, qui etiam adjecit, dicens: Melius est enim tibi ut pereat unum", + "candidate_score": 0.647401, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_575", + "psc_text": "summum apostolicae integritatis dogma servavit. Tertius autem magnus surrexit Meletius, et rectitudinem regulae in sacra disputatione monstravit. Nam veluti quodam pondere veritatis utens, et quod plus, et quod minus erat, evitavit. Cumque turba universa faveret, rogans ut brevem eis doctrinae daret imaginem: tres ostendens digitos, deinde colligens duos, et unum tendens, illam laudabilem protulit vocem Tria sunt quae intelliguntur, sed tanquam de uno disputamus. THEODORETUS, ibidem. CAPUT XLVIII. Quod, expulso Meletio, Euzoius Arianus Antiochiae sit ordinatus episcopus. Eo tempore fertur archidiaconem ejus Ecclesiae, adhuc eo loquente, extensa manu ejus os obstruxisse. At ille suam sententiam manu clarius quam voce signavit. Tribus enim apertis digitis, et denuo clausis, et uno tantum digito rursus extenso, pollicis schemate divulgabat: quia tres unum sunt. Deinde archidiacone ejus manum, ore dimisso, tenente, libera voce clamabat, Nicaenum servari debere concilium. SOZOMEN., lib. IV, cap. 27. Edit. Christ. Vales. cap. 28, p. 587. Contra hanc doctrinam Ariani", + "candidate_score": 0.646903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22_24", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_136", + "psc_text": "alias, Architum diaconum] subscripserunt, tam totius Aegypti et Thebaidis, quam Libyae et Pentapolis, Syriae, Pamphyliae, Asiae, Cappadociae, sacerdotes, aliarumque provinciarum, ad quorum instar etiam vos confido eum suscipere. Multis itaque mihi contra nocentes remediis existentibus, etiam hoc inventum est utile medicamen: quia convertuntur seducti ab eis populi, nunc nostris sacerdotibus obedientes, et ad poenitentiam per eos accedere festinantes. Salutate ad invicem fraternitatem quae apud vos est. Valere vos in Domino opto, charissimi. Sunt autem qui anathematizati sunt, ex presbyteris quidem Arius, ex diaconibus autem Achillas, Euzoius, Aithalis, Lucius, Sarmatius, Julius, Menas, alter Arius, et Helladius. Consona his direxit et Philogonio Antiochenae praesuli civitatis, et Eustathio, qui tunc Beroeensem gubernabat Ecclesiam, et aliis apostolicorum dogmatum defensoribus. Sed neque Arius quiescere passus est; scripsit enim et ipse concordibus suis. Quia vero nihil falsi contra eum scripsit sacratissimus Alexander, ipse Arius litteris suis scriptis ad Nicomediensem Eusebium protestatus est. Quam epistolam inserere non", + "candidate_score": 0.641758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_147", + "psc_text": "Eusebio. Et ille frequenter scribebat Alexandro quidem, ut deserens quaestionem quae movebat tumultum, susciperet Arium et sequaces ejus; per civitates autem diversis episcopis, ne consentirent scriptis Alexandri. Unde omnia erant valde turbata. Non enim solummodo Ecclesiae praesules ratiocinationibus inter se certare videbantur, sed etiam populus divisus erat. Alii namque istis, alii vero consentiebant illis. Et ad tantum causa venit incendium, ut in publico et in ipsis theatris Christianitati derogaretur. Hi quidem in ipsa Alexandria positi, tanquam jam victores de superioribus persecutionibus facti, potius armabantur, legationesque mittebant ad provinciales episcopos; hi vero in alteram divisi partem, illorum simili seditioni communicabant. SOCRATES, lib. I, cap. 3; edit. Christoph. et Vales. cap. 6, p. 13. CAPUT XVIII. De Meletianis, et quomodo sint ab Ecclesia segregati, et quia nolente Alexandro Arium suscipere, per diversa loca Ariani concilia celebrabant. Miscebantur igitur Arianis Meletiani ( An Dom. 315), qui dudum fuerant ab Ecclesia segregati. Qui vero", + "candidate_score": 0.611795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_136", + "psc_text": "alias, Architum diaconum] subscripserunt, tam totius Aegypti et Thebaidis, quam Libyae et Pentapolis, Syriae, Pamphyliae, Asiae, Cappadociae, sacerdotes, aliarumque provinciarum, ad quorum instar etiam vos confido eum suscipere. Multis itaque mihi contra nocentes remediis existentibus, etiam hoc inventum est utile medicamen: quia convertuntur seducti ab eis populi, nunc nostris sacerdotibus obedientes, et ad poenitentiam per eos accedere festinantes. Salutate ad invicem fraternitatem quae apud vos est. Valere vos in Domino opto, charissimi. Sunt autem qui anathematizati sunt, ex presbyteris quidem Arius, ex diaconibus autem Achillas, Euzoius, Aithalis, Lucius, Sarmatius, Julius, Menas, alter Arius, et Helladius. Consona his direxit et Philogonio Antiochenae praesuli civitatis, et Eustathio, qui tunc Beroeensem gubernabat Ecclesiam, et aliis apostolicorum dogmatum defensoribus. Sed neque Arius quiescere passus est; scripsit enim et ipse concordibus suis. Quia vero nihil falsi contra eum scripsit sacratissimus Alexander, ipse Arius litteris suis scriptis ad Nicomediensem Eusebium protestatus est. Quam epistolam inserere non", + "candidate_score": 0.609872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_292", + "psc_text": "omni virtute agere conabor, quatenus quae in lege Dei sunt, ea praecipue sine aliqua titubatione serventur. Quibus utique neque vituperatio, neque mala superstitio poterit implicari, dispersis utique, ac palam contritis, et penitus exterminatis sacratissimae legis inimicis, qui sub schemate sancti nominis blasphemias varias et diversas injiciunt. SOCRATES, lib. I, c. 22. Edit. Christ. Vales. c. 34. CAPUT VIII. Quod venientes episcopi Ario faventes Athanasio detraxerint, ita ut in exsilium mitteretur Hae siquidem litterae ad aestuationem perduxerunt eos qui fuerant in synodo congregati, quoniam plures quidem ad proprias redierant civitates. Qui vero circa Eusebium, et Theogonium, et Marin, Patrophilum, et Ursacium, et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente", + "candidate_score": 0.608559, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_402", + "psc_text": "Ursacius et Valens gestis Athanasii superati, conversi [ Ms. Lyr., reversi] sunt. Athanasius ergo per Pelusium pergebat ad Alexandriam. Transiens autem per civitates, edocebat ut Arianos universi declinarent, et consubstantialitatis dogma complecterentur. In quibusdam vero ecclesiis ordinationes fecit. Et hoc fuit initium alterius querelae adversus eum, quia in aliorum ecclesiis ordinare praesumpsit. Haec itaque de Athanasio provenerunt. SOCRATES, lib. II, cap. 19. Edit. Christ. Vales. cap. 24, p. 114. CAPUT XXXV. Quibus occasionibus tunc respublica turbabatur, et de divisione Antiocheni populi propter fidem. Interea respublica fortuitis casibus urgebatur: unde quae sunt capitularia non est incongruum breviter explanare. Igitur quia, aedificatore Constantinopolitanae civitatis moriente, tres ejus filii imperium susceperunt, in praecedentibus est narratum. Sciendum autem quia cum istis imperavit consobrinus eorum, nomine Dalmatius, vocabulum patris habens; qui dum paululum imperasset, a militibus interemptus est, non jubente Constantio ut occideretur, nec tamen prohibente. Dum vero Constantinus minor fratris partes invaderet, et ipse", + "candidate_score": 0.607422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_825", + "psc_text": "destinavit: praecipiens ut teneretur et ordinator et ordinatus, et alter alibi mitteretur in exsilium. Eustathius igitur in Bisam Thraciae civitatem mittitur, Evagrius in locum alium destinatur. His ita gestis, Ariani amplius efferati, vexabant vehementer orthodoxos, caedentes, contumeliis affligentes, carceribus recludentes, pecuniisque saepe damnificantes, et omnia contra eos facientes importabiliter. Quae dum illi ferre non possent, ad supplicandum principi veniebant, si quo modo mererentur violentias evitare. Sed hoc cogitantes, valde frustrati sunt, ab injusto se arbitrati justitiam promereri. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 15, p. 226. Cumque viri electi ex ecclesiastico collegio octoginta numero, quibus praeerant Urbasus, Theodorus, et Menedemus, in Nicomediam pervenissent, preces obtulerunt imperatori, violentiam proclamantes, et ea quae videbantur esse perpessi. SOCRATES, lib. IV, cap. 13. Edit. Christ. Vales. cap. 16, p. 227. CAPUT XXX. Quod octoginta orthodoxi a Valente in navi cremati sunt. Indignatus igitur imperator, ad praesens celavit iram, latenter autem Modesto", + "candidate_score": 0.605632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_537", + "psc_text": "a Seleucia venientes. SOZOMEN., lib. IV, cap. 21 et 22. Edit. Christ. Vales., cap. 32 et 33, p. 577. 275 CAPUT XXXVI. Quomodo affirmaverint fidem Ariminensis concilii, et Aetium deposuerint simul et alios. Acacius autem et qui cum eo erant aliquantum tempus Constantinopolim commorantes, evocaverunt episcopos ex Bithynia, inter quos erat et Macarius Macedonensis [ lege Mares Chalcedonensis], et Ulphilas Gothorum episcopus. Qui omnes numero quinquaginta convenientes, confirmaverunt Arimino lectam conscriptionem: adjicientes ut de caetero nequaquam substantia vel essentia nominaretur in Deo; et praeter hanc scripturam omnes alias, aut factas, aut faciendas penitus abdicari. Quo facto, Aetium diaconatus ordine deposuerunt, tanquam haeretice sapientem, et qui contra ecclesiasticam consuetudinem quaedam humanae sapientiae facta conscriberet, et dialogos plenos blasphemia dictaret, atque turbarum ecclesiasticarum et seditionis auctor exstaret. Dicitur autem ab aliquibus, quia non eum integro corde deposuerunt; sed volentes se principi commendare, eo quod dicerentur similia sapere. Videntes autem imperatoris indignationem quam", + "candidate_score": 0.605035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.603575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_917", + "psc_text": "28, p. 191. CAPUT VII. De malis quae sub Valente in Alexandria et per Aegyptum gesta sunt. Cum igitur imperator Valens lege praecepisset persequendos esse in Alexandria et Aegypto cunctos orthodoxos, omnia vastabantur. Alii namque ad judicia trahebantur, alii mittebantur in vincula, alii verberibus agebantur, plurimaque supplicia adversus quietis amatores ingerebantur. Et dum haec in Alexandria fierent secundum Lucii voluntatem, fuissetque in Antiochiam reversus Euzoius, mox ad monasteria per Aegyptum constituta processerunt magister militum cum multitudine armatorum, et Lucius Arianus. Cumque plurima viris sanctis mala facerent, nec eos ullo modo superarent, persuasione Lucii Patres monachorum mittuntur in exsilium. Inter quos Macarius Aegyptius, et alter Alexandrinus. Cumque venissent in insulam quamdam, arreptam cujusdam filiam sacerdotis a daemone, clamantemque illis viris: Cur venistis etiam hinc nos expellere? suis orationibus liberatam patri restituunt, et ad Christianitatem sacerdotem simul et reliquos habitantes in insula perduxerunt. Qui mox simulacra projicientes, formam templi in ecclesiam mutaverunt.", + "candidate_score": 0.602261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_806", + "psc_text": "ergo multi sacerdotum exsilio portarentur, soli divina providentia propter eminentem sui reverentiam exsilium non sunt passi Basilius atque Gregorius. Quorum alter quidem Caesareae Cappadociae fuit episcopus; Gregorius autem Nazianzenae civitatis omnino vilissimae, quae est posita vicina Caesareae. De Basilio atque Gregorio procedenti sermone narrabimus. SOCRATES, lib. IV, cap. 9 et 10. Edit. Christ. Vales. cap. 9, 10, 11, p. 218. CAPUT XXIII. Quomodo Ariani Macedonianos fuerint persecuti, et illi se contulerint ad Liberium. Cumque igitur eo tempore consubstantialitatis dogma profitentes vehementer affligerentur, rursus persecutores contra Macedonianos insurrexerunt ( An. Dom. 367): qui terrore magis violentiaque constricti, per singulas civitates legationibus fungebantur apud alterutros: judicantes ut per necessitatem confugere deberent ad fratrem imperatoris, et ad Liberium Romanae urbis episcopum, cujus fidem amplectebantur potius quam communionem Eudoxii. Miserunt ergo Eustathium Sebastiae, qui saepe fuerat depositus, Sylvanum Tarsi Ciliciae, atque Theophilum: mandantes ne declinarent fidei causa Liberium, sed Romanae communicarent Ecclesiae, et fidem", + "candidate_score": 0.602237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_795", + "psc_text": "quidem Valens insulam Aradum habitare praecepit. Cumque cognovisset innumeros ad eum concurrere populos (quia cum plenus esset gratia, verbo aegritudines sanabat), in Oxyrynchum, Aegyptiacam civitatem, eum exsilio destinavit. Cumque etiam illic ejus gloria omnes accenderet, in quoddam castrum novissimum barbaris vicinum, cui nomen est Pheno, senex dignus coelesti urbe deductus est. Aiunt quidam in Arado hactenus ejus constare lectum, eximia celebritate dignum; multi enim infirmantium, cum in illo collocantur, salutem fide percipiunt. THEODORETUS, lib. IV, cap. 15, p. 167. CAPUT XVIII. Item de crudelitate Valentis quam gessit adversus orthodoxos, exstincto Procopio. Igitur imperator, exstincto Procopio, felicitate provectus, denuo contra Christianos praelia commovebat, omnem religionem in Ariano dogmate cupiens concordare. Praecipue tamen eum ad furorem provocabat synodus in Lampsaco celebrata; non solum quia Arianorum abdicarat episcopos, sed quoniam promulgationem fidei Ariminensis anathematizaverat. Veniens igitur Nicomediam Bithyniae, convocavit Eleusium Cyzici; is enim sectam Macedonii potius sequebatur, sicut jam dixi. Et faciens concilium", + "candidate_score": 0.600746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_296", + "psc_text": "sacerdotio functum rationem exigentes libri sui, eumque comperientes Samosateni dogmate maculatum, jusserunt ut a tali secta recederet. Qui reprehensus, librum se promisit exurere. Cumque hoc studium fuisset [ ed., Niv. et Frob., deferbuisset] lentatum, episcoporum collegium, evocante imperatore, venit ad regiam civitatem, praesentibusque Eusebio et qui cum eo erant episcopis, in urbe Constantinopolitana rursus studium de Marcello fiebat. Et dum Marcellus, sicut promiserat, illicitam conscriptionem nollet incendere, eum de episcopatu deposuerunt. In cujus locum Basilium in Ancyram direxerunt. Sed hanc quidem conscriptionem Eusebius tribus destruxit libris, superstitionem ejus valde redarguens. Postea vero Marcellus in Sardicensi concilio recepit episcopatum, dicens non intellectum suum librum, et propterea quasi Paulianum fuisse depositum. SOCRATES, lib. I, cap. 24. Edit. Christ. CAPUT X. Quomodo Arius, dum studet ab Alexandro Constantinopoleos in communionem suscipi, exstinctus sit. Igitur dum post concilium Hierosolymitanum Arius venisset in Aegyptum, Alexandrina Ecclesia ejus evitante communionem, rursus venit ad Constantinopolitanam urbem, concurrentibus", + "candidate_score": 0.599037, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_456", + "psc_text": "exsilio, nullam habentes culpam, nisi quia in Arianam noluerunt consentire vesaniam, neque in calumniis subscripserunt nostris. De maximo autem et optimo sene, et vere confessore Osio, etiam loqui superfluum credo. Omnibus enim notum est quod etiam hunc exsilio deportari fecerunt. Non enim ignobilis, sed cunctis noscitur esse notissimus. Cui namque non praefuit synodo, aut recte loquens non satisfecit universis? Quae Ecclesia hujus patrocinii memoriam non habet? Quis aliquando dolens cum veniret apud eum, non remeavit sanus? Quis indigens cum petisset, non meruit quod poposcit? Et tamen etiam contra hunc talia praesumpserunt, quia impia eorum molimina cognoscens, noluit propria subscriptione firmare. THEODORETUS, lib. II, cap. 15, p. 90. Igitur imperator illos quidem mittit in exsilium. Generale vero concilium fieri cogitabat, quatenus omnes Orientales episcopos venientes ad Occidentem, si posset, concordes efficeret. Quod cum propter itineris spatia difficile videretur, duplicem tractavit synodum celebrari: ut in Arimino quidem Itali qui tunc aderant convenirent,", + "candidate_score": 0.59888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_22", + "bdc_text": "rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_137", + "psc_text": "Antiochenae praesuli civitatis, et Eustathio, qui tunc Beroeensem gubernabat Ecclesiam, et aliis apostolicorum dogmatum defensoribus. Sed neque Arius quiescere passus est; scripsit enim et ipse concordibus suis. Quia vero nihil falsi contra eum scripsit sacratissimus Alexander, ipse Arius litteris suis scriptis ad Nicomediensem Eusebium protestatus est. Quam epistolam inserere non omittam, ut communicatores impietatis ejus ignorantibus possim facere manifestos. THEODORETUS, lib. I, c. 4, p. 8. 220 CAPUT XV. Epistola Arii ad Eusebium. Domino desiderabilissimo, homini Dei, fideli, orthodoxo Eusebio, Arius, qui persecutionem ab Alexandro papa patitur injuste propter omnia vincentem veritatem, quam tu quoque defendis, in Domino salutem. Patre meo Ammonio veniente Nicomediam, rationabile judicavi te salutare per eum, sciens dilectionem pariter et affectum quem circa fratres propter Deum habere dignosceris. Vehementer nos vastat atque persequitur, et omnem benignum animum movet adversum nos episcopus Alexander, ita ut etiam de civitate nos expulisset, velut homines sine Deo: quoniam non concordamus", + "candidate_score": 0.598806, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum", + "max_score": 0.679108, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_23_25", + "bdc_text": "plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Epistola-ad-Rufinum_window_22", + "psc_text": "Confirma fratres tuos, et roga, ne intretis in tentationem; quique responderat, utique ex libero arbitrio, Domine, tecum paratus sum et in carcerem, et in mortem ire (Ibid., 33) ; eidem praedicitur quod priusquam gallus cantet, ter Dominum negaturus sit. Quod quid est aliud 94 quam quod in fide defecturus sit? Certe rogaverat pro eo Dominus ne deficeret fides ipsius: nec utique frustra rogaverat, cujus una erat cum eo quem rogaverat, operatio. Sed ne libero arbitrio videretur stare qui de se magna promiserat, permittitur periclitari; ut conturbatum ac deficientem ille respiciat et reficiat, sine quo nemo consistit, nemo persistit. CAP. XI.--12. Ab hac autem confessione gratiae Dei, ideo quidam resiliunt, ne cum eam talem confessi fuerint, qualis divino eloquio praedicatur, et qualis opere suae potestatis agnoscitur, etiam hoc necesse habeant confiteri, quod ex omni numero hominum per saecula cuncta natorum, certus apud Deum, definitusque sit numerus praedestinati in vitam aeternam populi,", + "candidate_score": 0.679108, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam", + "max_score": 0.677586, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam_window_234", + "psc_text": "quid quaerat Deus, immo jam ante in Lege monstravi. Scriptum est enim in Deuteronomio: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus tuus quaerit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in omnibus viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo, de toto corde tuo, et de tota anima tua, et custodias mandata Domini Dei tui, et justificationes ejus, quaecumque ego mandabo tibi hodie, ut bene sit tibi (Deut. X, 12) ? Quaerit a nobis Dominus, et necessariam habens nostram salutem, poscit accipere, quod danti prosit, ut faciamus judicium, id est, ut nihil absque ratione et consilio faciamus, ut ante mens judicet quid factura sit, et postea opere compleat; ut misericordiam diligamus, et non quasi compulsi, aut ex necessitate misericordes simus, quoniam hilarem datorem diligit Deus (II Cor. IX). Nec dicamus, vade hodie, et cras revertere, et dabo tibi. Cumque fecerimus judicium, et dilexerimus misericordiam, quid accipiemus", + "candidate_score": 0.677586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam_window_233", + "psc_text": "pro nominis ejus confessione moriamur? (Vers. 8.) Indicabo tibi, o homo, quid sit bonum, et quid Dominus quaerat a te, utique facere judicium, et diligere misericordiam, et sollicitum ambulare cum Deo tuo. LXX: Annuntiatum est tibi, homo, quid bonum, aut quid Dominus quaerat a te, nisi ut facias judicium, et diligas misericordiam, et paratus sis ambulare cum Deo tuo. Quia dubitas, o popule Israel, immo universum hominum genus (nequaquam enim loquor ad populum Judaeorum, sed generaliter ad omnem hominem meus sermo percurret), quomodo pro peccatis tuis Deum possis placare, si nec habes victimas quibus tua compensetur impietas: ego respondebo tibi, quid quaerat Deus, immo jam ante in Lege monstravi. Scriptum est enim in Deuteronomio: Et nunc, Israel, quid Dominus Deus tuus quaerit a te, nisi ut timeas Dominum Deum tuum, et ambules in omnibus viis ejus, et diligas eum, et servias Domino Deo tuo, de toto corde tuo, et de", + "candidate_score": 0.671966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_17", + "bdc_text": "Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Michaeam_window_12", + "psc_text": "Pater in me (Joan. XIV, 10). Et de sanctis: Habitabo et inambulabo in eis, et ero eorum Deus, et ipsi erunt mihi populus (Levit. XXVI, 12) . 436 De his ergo egredietur, non quod derelinquat eos; nam et de apostolis egrediebatur sermo Domini ad audientes, et tamen non relinquebat eos: et hujuscemodi loca, id est, ea quae Deum hospitem habere mereantur, quasi cum Christo resurgentia, et cum eo in coelestibus sedentia, sursum posita sunt. Unde et descendere dicitur ad eos qui doctrinam ejus in monte audire non possunt. Cumque descenderit, non ascendet in humilibus et in his, qui deorsum positi sunt; sed qui terrae vocantur excelsa, et qui intelligentes advenientis Domini majestatem, commovebuntur. Et quamvis montes sint, tamen ad talis aurigae et ascensoris pavebunt praesentiam. Valles autem, id est, animae χοῖκοῖς [terrenis] insertae corporibus, nec cum coelesti homine resurgentes, praesentiam ejus ferre non poterunt; sed quidquid in eis durum fuerit,", + "candidate_score": 0.647032, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.676272, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_937", + "psc_text": "Apostoli vocibus gemitum esse sanctorum contra carnales concupiscentias dimicantium. Qui cum mente sint spirituales, adhuc tamen isto corruptibili corpore quod aggravat animam (Sap. IX, 15), recte intelliguntur esse carnales; quia erunt et corpore spirituales, quando seminatum corpus animale, resurget corpus spirituale (I Cor. XV, 44): et recte adhuc intelliguntur ea parte captivi sub lege peccati, quae desideriorum, quibus non consentiunt, motibus subjacet. Hinc factum est ut sic ista intelligerem, quemadmodum intellexit Hilarius, Gregorius, Ambrosius, et caeteri Ecclesiae sancti notique doctores, qui et ipsum Apostolum adversus carnales concupiscentias quas habere nolebat, et tamen habebat, strenue conflixisse, eumdemque conflictum suum illis suis verbis contestatum fuisse senserunt (Supra, lib. 2, capp. 3 et 4). Contra quos motus, prius utique debellandos ne dominentur, et postea sanandos ut penitus exstinguantur, etiam ipse gloriosa certamina sanctos exercere confessus es (Supra, lib. 3, cap. 21). Simul itaque cognoscamus verba pugnantium, si pugnamus. Hoc enim modo non vivimus", + "candidate_score": 0.676272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_937", + "psc_text": "Apostoli vocibus gemitum esse sanctorum contra carnales concupiscentias dimicantium. Qui cum mente sint spirituales, adhuc tamen isto corruptibili corpore quod aggravat animam (Sap. IX, 15), recte intelliguntur esse carnales; quia erunt et corpore spirituales, quando seminatum corpus animale, resurget corpus spirituale (I Cor. XV, 44): et recte adhuc intelliguntur ea parte captivi sub lege peccati, quae desideriorum, quibus non consentiunt, motibus subjacet. Hinc factum est ut sic ista intelligerem, quemadmodum intellexit Hilarius, Gregorius, Ambrosius, et caeteri Ecclesiae sancti notique doctores, qui et ipsum Apostolum adversus carnales concupiscentias quas habere nolebat, et tamen habebat, strenue conflixisse, eumdemque conflictum suum illis suis verbis contestatum fuisse senserunt (Supra, lib. 2, capp. 3 et 4). Contra quos motus, prius utique debellandos ne dominentur, et postea sanandos ut penitus exstinguantur, etiam ipse gloriosa certamina sanctos exercere confessus es (Supra, lib. 3, cap. 21). Simul itaque cognoscamus verba pugnantium, si pugnamus. Hoc enim modo non vivimus", + "candidate_score": 0.672636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_169", + "psc_text": "sicut habes, Quia sapientia hujus carnis inimica est Deo » (Rom. VIII, 7). « Et ad exquirenda delectationum genera astuti sunt, qui appetentes sunt voluptatum. Sive ergo, » inquit, « delectationem intelligas, quaedam est divino adversa mandato, et inimica sensibus nostris. Unde sanctus Paulus ait, Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati » (Id. VII, 23). Qualem voluptatem dicat hoc loco iste doctor, in promptu est, quia ut intelligeremus, adhibuit Apostoli testimonium dicentis, Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae, et captivantem me in lege peccati. Haec est voluptas illa suscepta tua, quamvis et tu reprehendas ejus excessum. Ubi qualis sit, plane fateris: sed tantis verborum ornamentis eam moderatam defendis et laudas, quasi istum modum sibi ipsa constituerit, et non spiritus qui adversus ejus impetum concupiscit. Adversus quem fortiter stabat ille, qui clamabat, Video aliam legem in membris", + "candidate_score": 0.665083, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_666", + "psc_text": "Sed aliae sunt rerum corporalium qualitates, quae secum a contrariis temperantur ut bene valeamus; et cum sint in diverso genere bonae, tamen cum discordant, malam valetudinem faciunt; et aliae sunt animae cupiditates, quae propterea carnis dicuntur, quia secundum carnem anima concupiscit, cum sic concupiscit, ut ei spiritus, id est pars ejus melior et superior, debeat repugnare. Denique ista vitia non medicos ullos corporum quaerunt, sed gratia Christi medicante curantur: prius, ut reatu non teneant; deinde, ut conflictu non vincant; postremo, ut omni ex parte sanata nulla omnino remaneant. Proinde cum mala concupiscere malum sit, et bona concupiscere bonum sit, atque hoc bellum quamdiu hic vivitur non quiescat, cum caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem; quis me liberabit de corpore mortis hujus, nisi gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? Cui gratiae nimis inimicum dogma horrescimus vestrum. 29. Sed vir fortissimus, nocturnorum et si non administrator, certe exhortator praedicatorque", + "candidate_score": 0.664016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_653", + "psc_text": "hoc omnis pudicitia christiana. Non enim, sicut insimulas, « cum Manichaeis dicunt, inesse carni suae mali necessitatem: » quod malum illi substantiale, et Deo coaeternum esse mentiuntur: sed dicunt sane cum Apostolo, Video aliam legem in membris meis, repugnantem legi mentis meae; esse tamen eam sub animi potestate, gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum, in mortis corpore castigandam, in morte corporis resolvendam, in corporis resurrectione et mortis morte sanandam. Tenent enim sanctam professionem, non solo habitu vestis, sed et mentis et corporis, resistendo concupiscentiae carnis, quod hic fieri potest; non ea prorsus carendo, quod hic fieri non potest. Hoc ergo audiant, ut donec illa careant, vos caveant. Nam si ab omnibus sanctis quaeras, tanquam in sancto auditorio duobus recitare cupientibus, utrum vituperatorem, an laudatorem malint audire libidinis; quid de illis responsurum putas, continentium laborem, conjugatorum pudorem, omnium castitatem? Itane vero abjicerent ab auribus suis libidinis vituperationem, et libenter audirent", + "candidate_score": 0.663852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_666", + "psc_text": "Sed aliae sunt rerum corporalium qualitates, quae secum a contrariis temperantur ut bene valeamus; et cum sint in diverso genere bonae, tamen cum discordant, malam valetudinem faciunt; et aliae sunt animae cupiditates, quae propterea carnis dicuntur, quia secundum carnem anima concupiscit, cum sic concupiscit, ut ei spiritus, id est pars ejus melior et superior, debeat repugnare. Denique ista vitia non medicos ullos corporum quaerunt, sed gratia Christi medicante curantur: prius, ut reatu non teneant; deinde, ut conflictu non vincant; postremo, ut omni ex parte sanata nulla omnino remaneant. Proinde cum mala concupiscere malum sit, et bona concupiscere bonum sit, atque hoc bellum quamdiu hic vivitur non quiescat, cum caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem; quis me liberabit de corpore mortis hujus, nisi gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? Cui gratiae nimis inimicum dogma horrescimus vestrum. 29. Sed vir fortissimus, nocturnorum et si non administrator, certe exhortator praedicatorque", + "candidate_score": 0.662862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_936", + "psc_text": "intellexeram; quod mea quaedam illius temporis etiam scripta testantur. Non mihi enim videbatur Apostolus et de se ipso dicere potuisse, Ego autem carnalis sum, cum esset spiritualis: et quod captivus duceretur sub lege peccati, quae in membris erat ejus (Rom. VII, 14, 18-24). Ego enim putabam dici ista non posse, nisi de iis quos ita haberet carnis concupiscentia subjugatos, ut facerent quidquid illa compelleret; quod de Apostolo dementis est credere: cum etiam innumerabilis multitudo sanctorum, ne concupiscentias carnis perficiat, contra carnem spiritu concupiscat. Sed postea melioribus et intelligentioribus cessi, vel potius ipsi, quod fatendum est, veritati, ut viderem in illis Apostoli vocibus gemitum esse sanctorum contra carnales concupiscentias dimicantium. Qui cum mente sint spirituales, adhuc tamen isto corruptibili corpore quod aggravat animam (Sap. IX, 15), recte intelliguntur esse carnales; quia erunt et corpore spirituales, quando seminatum corpus animale, resurget corpus spirituale (I Cor. XV, 44): et recte adhuc intelliguntur ea", + "candidate_score": 0.660613, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_725", + "psc_text": "est mirum quod solum exemplum ponis in Christo, qui praesidium gratiae, quo erat plenus, oppugnas. « Spe, » inquis, « malo carendi ad fidei praesidia convolamus, non autem caremus innatis: siquidem post Baptisma virilitas ipsa perdurat. » Qui virilitatis nomine concupiscentiam carnis appellas; perdurat utique, quod negare non potes, contra quod debet concupiscere spiritus, ne homo jam renatus concupiscentia sua trahatur illectus. Et utique concupiscentia quae repugnat ut trahat, etiam si spiritu contra eam concupiscente et resistente non trahat, ac propterea nec concipiat pariatque peccatum (Jacobi I, 14, 15), non est bonum. Et ipsa est, de qua dicit Apostolus, Scio quia non habitat in me, hoc est in carne mea, bonum (Rom. VII, 18) . Hoc autem quod non est bonum Christus in natura si haberet sua, non sanaret in nostra. CAPUT XVI. 59. Interponis aliud de libro meo, et quoniam dixi, « conjugalem concubitum, qui fit intentione generandi, non", + "candidate_score": 0.659773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_936", + "psc_text": "intellexeram; quod mea quaedam illius temporis etiam scripta testantur. Non mihi enim videbatur Apostolus et de se ipso dicere potuisse, Ego autem carnalis sum, cum esset spiritualis: et quod captivus duceretur sub lege peccati, quae in membris erat ejus (Rom. VII, 14, 18-24). Ego enim putabam dici ista non posse, nisi de iis quos ita haberet carnis concupiscentia subjugatos, ut facerent quidquid illa compelleret; quod de Apostolo dementis est credere: cum etiam innumerabilis multitudo sanctorum, ne concupiscentias carnis perficiat, contra carnem spiritu concupiscat. Sed postea melioribus et intelligentioribus cessi, vel potius ipsi, quod fatendum est, veritati, ut viderem in illis Apostoli vocibus gemitum esse sanctorum contra carnales concupiscentias dimicantium. Qui cum mente sint spirituales, adhuc tamen isto corruptibili corpore quod aggravat animam (Sap. IX, 15), recte intelliguntur esse carnales; quia erunt et corpore spirituales, quando seminatum corpus animale, resurget corpus spirituale (I Cor. XV, 44): et recte adhuc intelliguntur ea", + "candidate_score": 0.659359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_528", + "psc_text": "corporibus animus: domini autem servos ita fatigant, ut optima pars animi, id est, sapientia, ejusdem animi vitiosas imbecillasque partes, ut libidines, ut iracundias, ut perturbationes caeteras. » Habesne adhuc quod contra nos de saecularium litterarum auctoribus garrias? Sed si contra episcopos eloquiorum divinorum praeclarissimos tractatores, pro isto (quem a te Deus avertat) errore quaesiturus es quid dicas, quove modo illorum sanctitati resistas; quid tibi erit Tullius, ut non eum in hac sententia desipuisse ac delirasse contendas? Tace ergo de illius generis libris, et noli nos inde aliquid contumeliose docere conari, ne quorum te inaniter sublevari credis, eorum testimoniis comprimaris. CAPUT XIII. 62. Quid autem de motu feminae, cujus et ipsam puduit, inaniter argumentandum putasti? Non utique femina motum visibilem texit: sed cum in eisdem membris tale aliquid sentiret occultius, quale vir senserat; ambo texerunt, quod alterutrum videndo in alterutrum commoti ambo senserunt, et vel unusquisque sibi vel alter alteri erubuerunt.", + "candidate_score": 0.659058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_146", + "psc_text": "Et ideo petimus inter duo ista ope et auxilio Dei concordiam fieri, ut dum et in spiritu et in carne voluntas Dei geritur, quae per eum renata est anima servetur. Quod aperte atque manifeste apostolus Paulus sua voce declarat: Caro, inquit, concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem: haec enim invicem adversantur sibi; ut non quae vultis illa faciatis » (Galat. V, 17). Vide quemadmodum instruat baptizatum populum doctor egregius: (quod ad baptizatum enim pertineat oratio dominica, quis christianus ignoret?) ut humanam incolumitatem salutemque naturae in hoc esse intelligant constitutam, non ut caro et spiritus, tanquam inter se naturaliter inimica, sicut Manichaeus desipit, separentur; sed potius tanquam ex vitio discordiae sanata concordent. Hoc est enim liberari a corpore mortis hujus, ut vitae fiat, quod modo corpus est mortis, ipsa in eo morte moriente; fine discordiae, non naturae. Unde dicetur etiam illud, Ubi est, mors, contentio tua (I Cor. XV, 55)", + "candidate_score": 0.658777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_666", + "psc_text": "Sed aliae sunt rerum corporalium qualitates, quae secum a contrariis temperantur ut bene valeamus; et cum sint in diverso genere bonae, tamen cum discordant, malam valetudinem faciunt; et aliae sunt animae cupiditates, quae propterea carnis dicuntur, quia secundum carnem anima concupiscit, cum sic concupiscit, ut ei spiritus, id est pars ejus melior et superior, debeat repugnare. Denique ista vitia non medicos ullos corporum quaerunt, sed gratia Christi medicante curantur: prius, ut reatu non teneant; deinde, ut conflictu non vincant; postremo, ut omni ex parte sanata nulla omnino remaneant. Proinde cum mala concupiscere malum sit, et bona concupiscere bonum sit, atque hoc bellum quamdiu hic vivitur non quiescat, cum caro concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem; quis me liberabit de corpore mortis hujus, nisi gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? Cui gratiae nimis inimicum dogma horrescimus vestrum. 29. Sed vir fortissimus, nocturnorum et si non administrator, certe exhortator praedicatorque", + "candidate_score": 0.657727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_146", + "psc_text": "Et ideo petimus inter duo ista ope et auxilio Dei concordiam fieri, ut dum et in spiritu et in carne voluntas Dei geritur, quae per eum renata est anima servetur. Quod aperte atque manifeste apostolus Paulus sua voce declarat: Caro, inquit, concupiscit adversus spiritum, et spiritus adversus carnem: haec enim invicem adversantur sibi; ut non quae vultis illa faciatis » (Galat. V, 17). Vide quemadmodum instruat baptizatum populum doctor egregius: (quod ad baptizatum enim pertineat oratio dominica, quis christianus ignoret?) ut humanam incolumitatem salutemque naturae in hoc esse intelligant constitutam, non ut caro et spiritus, tanquam inter se naturaliter inimica, sicut Manichaeus desipit, separentur; sed potius tanquam ex vitio discordiae sanata concordent. Hoc est enim liberari a corpore mortis hujus, ut vitae fiat, quod modo corpus est mortis, ipsa in eo morte moriente; fine discordiae, non naturae. Unde dicetur etiam illud, Ubi est, mors, contentio tua (I Cor. XV, 55)", + "candidate_score": 0.656495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_408", + "psc_text": "enim possunt, qui latine sciunt, tardiores intelligere quid loquaris. Sed ita hoc dicis, quasi non eam mallent exstirpare, si possent, omnes qui propterea conjugantur, quia continentiae laborem quo huic malo resistitur, non ferunt, et ideo malunt eo bene uti, quam melius omnino non uti. Sed si in corpore mortis hujus hoc malum necessarium est conjugatis, quia sine illo fieri non potest bonum generationis; continentes exstirpent concupiscentiam carnis. Tu ipse, tu qui loqueris, nec quid loquaris attendis, exstirpa libidinem de membris tuis. Non enim et tibi necessaria est; aut bona sunt ejus desideria, quibus si consenseris vel cesseris, interibis. 9. Porro si malum est in te cui repugnas, quod oppugnas, quod cum vincis expugnas; hoc malo melius non uteris, quo malo bene utuntur, in quibus hoc bonum esse contendis; ubi profecto mentiris, aut falleris. Neque enim dicturus es, in conjugibus bonum esse libidinem, in sanctis autem vel virginibus vel continentibus malum.", + "candidate_score": 0.64994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_407", + "psc_text": "Hoc itaque malo bene utitur pudicitia conjugalis, melius non utitur continentia virginalis. 8. « Si posset, » inquis, « calor genitalis malum esse naturaliter, exstirpandus erat, non componendus. » Vide quemadmodum noluisti dicere, quod supra dixeras, « frenandus; » sed maluisti, « componendus. » Sensisti enim quod eum nemo frenaret, nisi qui repugnaret: et ob hoc mutato verbo, timore ipso fassus es malum, quod repugnat bono. Appellas etiam calorem genitalem, quia pudet appellare libidinem, sive, sicut eam divinus sermo appellare consuevit, carnis concupiscentiam. Sic ergo loquere et dic: Si posset carnis concupiscentia mala esse naturaliter, exstirpanda erat, non componenda. Sic enim possunt, qui latine sciunt, tardiores intelligere quid loquaris. Sed ita hoc dicis, quasi non eam mallent exstirpare, si possent, omnes qui propterea conjugantur, quia continentiae laborem quo huic malo resistitur, non ferunt, et ideo malunt eo bene uti, quam melius omnino non uti. Sed si in corpore mortis hujus", + "candidate_score": 0.647844, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_163", + "psc_text": "dissentientis ab anima, quam discordiam sanat Dei gratia per Jesum Christum Dominum nostrum. Vides unde caro concupiscat adversus spiritum, vides unde sit lex in membris repugnans legi mentis. Vides vertisse in naturam, animae carnisque discordiam, et per has inimicitias nobis abundare miserias, non nisi Dei misericordia finiendas. Noli jam mihi adversari: nam si adhuc facis, cui vel quibus simul adverseris, advertis. « Me » nempe « dixisti nihil magis laborare, quam ut non intelligar. » Et in quibusdam locis sensus meos ad tuum potius interpretaris arbitrium, abutens tardiusculis cordibus hominum, qui te non intelligunt tacere potius noluisse, quam respondere potuisse uni meo, quatuor voluminibus tuis. Ecce fundit eloquentiae lucidum ac perspicuum flumen Ambrosius: non est ubi haereat lector, ubi caliget auditor. Manifestissime dicit Apostolum ideo dixisse, Quis me liberabit de corpore mortis hujus? quia omnes sub peccato nascimur, et ipse ortus in vitio est. Manifestissime dicit, Dominum Christum propterea fuisse", + "candidate_score": 0.6382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_410", + "psc_text": "certamina. » His verbis tuis sine ambiguitate declaras, concupiscentiam carnis hoc esse in utrisque, id est, et conjugatis et continentibus. Quo enim conjugati bene utuntur, et continentes melius non utuntur, bonum tu dicis, ego malum: sed in sanctis virginibus et continentibus carnis concupiscentia malum se esse manifestat, contra quam fateris eos « gloriosa exercere certamina: » procul dubio ergo non bono, sed malo melius non utuntur. Hoc igitur utentes conjuges, nec ipsi utique bono, sed malo bene utuntur. Proinde tota controversia non remansit (si tamen remansit aliqua), nisi utrum in eis qui continentiam Deo voverunt, bonum sit ista de qua disputamus concupiscentia carnis, an malum. Quod enim horum duorum repertum in his fuerit, hoc et in conjugibus apparebit: quoniam hoc illi bene utuntur, quo isti melius non utuntur. Collige itaque totas vires acuti tui cordis, ac liberae frontis, et aude respondere si potes, hoc bonum esse, cui, sicut libro superiore", + "candidate_score": 0.636895, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1", + "max_score": 0.676195, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_183", + "psc_text": "Et ego quidem in epistola mea, quam protulit, non solum ab eius laudibus temperaui, sed etiam, quantum potui, sine ullius commotione quaestionis de dei gratia recte sapere admonui. dixi eum quippe in salutatione dominum. quod epistolari more etiam non christianisChristianis quibusdam scribere solemus neque id mendaciter, quoniam omnibus ad salutem. quae in Christo est, consequendam debemus quodam modo liberam seruitutem. dixi dilectissimum, quod et nunc dico et si iratus fuerit, adhuc dicam, quoniam nisi erga eum dilectionem tenuero, illo irascente ipse mihi magis nocebo. dixi desiderantissimum, quoniam ualde cupiebam cum praesente aliquid colloqui; iam enim audieram contra gratiam, qua iustificamur, quando hinc aliqua commemoratio fieret, aperta eum contentione conari. denique litterarum ipsarum breuis 1 ubi, cum] ubicumque m. 1 F ubi cum forte m. 1 P dolore FFlVS o 3 uingeat F 4 in hoc] nichil F i h' iudi L in huiusmodi e 8 atque] uel eti§ V 9", + "candidate_score": 0.676195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_186", + "psc_text": "esse uel forte adhuc putat in solo arbitrio uoluntatis et propria potestate posita, simul optans et propter hoc uitam aeternam. deinde quia litteris suis, quibus respondebam, talia quaedam in me bona multum benigneque laudauerat, etiam ibi petiui ab eo, ut pro me oraret, quo potius a domino talis fierem, qualem me esse iam crederet, ut eum sic admonerem, contra quod ille sapiebat, ipsam quoque iustitiam, quam in Ille laudandam putauerat, non esse uolentis neque currentis, sed miserentis dei. hoc est totum, quod breuis illa epistola mea continet eaque intentione dictata est; nam ita se habet. § 52 'Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco", + "candidate_score": 0.670733, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.669934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_19_21", + "bdc_text": "Valeant ipsi , ut merentur . Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,", + "candidate_score": 0.653374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_187", + "psc_text": "desiderantissimo fratri Pelagio Augustinus in domino salutem. Gratias ago plllrimumplurimum. quod me litteris tuis exhilarare dignatus es et certum facere de salute uestra. retribuat tibi dominus bona, quibus semper sis bonus, et cum illo aeterno uiuas in aeternum, domine dilectissime et desiderantissime frater. ego autem, etsi in me non agnosco praeconia de me tua, quae tuae benignitatis epistola continet, beneuolo tamen animo erga exiguitatem meam ingratus esse non possum, simul admonens, ut potius ores pro me, quo talis a domino fiam, qualem me iam esse 13 Eom. 9. 16 17 Ep. 146 (cf. XXXIII 596 M.) 2 esilarasset LUFF1 faciendum F 3 sic V correptos m. 1 F nolumus Ll salute ag ?gorurp F 4 uellej esse LULl]?' ei) enim FlV2 et S 6 uel corr. m. 2 ex cum F 7 simul-aeternam om. S 9 laudarat F et Ll 11 sic om. F 12 quod] quem S 14 breui", + "candidate_score": 0.646697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,", + "candidate_score": 0.646573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_23_25", + "bdc_text": "plane negarunt . Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas . Bene vale .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_138", + "psc_text": "ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate Paule, magne gratiae praedicator, dicam nec timeam — quis enim mihi minime succensebit ista dicenti quam tu, qui ea dicenda dixisti et docenda docuisti? — dicam, inquam, nec timAamtimeam: redditur quidem meritis tuis corona sua, sed dei dona sunt merita tua. § 36 Redditur ergo debitum praemium apostolo digno, sed ipsum apostolatum indebitum gratia donauit indigno. an hoc me dixisse paenitebit? absit; eius enim testimonio ab hac inuidia defensabor nec me quisquam uocabit audacem, nisi qui fuerit ausus ipsum uocare mendacem. ipse clamat, ipse testatur, ipse, ut in se dei dona commendet nec in se ipso, sed in domino glorietur,", + "candidate_score": 0.640985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_24", + "bdc_text": "Quid porro in tali casu statuendum mihi , rogo , mi frater , tuum etiam consilium mihi propediem communicare velis meque tibi ut semper commendatum habeas .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_137", + "psc_text": "huic L1 quid] quod m. 1 Fl 16 hic UFV id. VI alt. et om. FlVSd 19 consumaui LU1Fi 20 quem L1 21 si] an S 23 reddere (in mg. i) L, UFlVS reddij-e (i e.e e) JJ data FlVSd 25 ipse om. F dominum nostrum Iesum Christum. ait: cursum consummaui; sed ipse idem ait: non uolentis neque currentis, sed miserentis est dei. ait: fidem seruaui; sed idem ipse ait: scio enim cui credidi et certus sum quia potens est depositum meum seruare in illum diem, id est commendatum meum; nam codices nonnulli non habent 'depositum', sed quod est planius ccommendatum'. quid autem commendamus deo, nisi quae oramus ut seruet. in quibus et ipsa est fides nostra? nam quid aliud apostolo Petro dominus commendauit orando, unde illi ait: ego rogaui pro te, Petre, ne deficiat fides tua, nisi ut eius deus seruet fidem, ne temptationi cedendo deficeret? quocirca, o beate", + "candidate_score": 0.63855, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_16", + "bdc_text": "Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa044.opp-lat1_window_234", + "psc_text": "ruga utique in aeterna felicitate regnabit — et quod perpetua uirginitas, quae praecepta non est, sine dubio plus sit quam coniugalis pudicitia, quae praecepta est, quamuis in multis uirginitas perseueret, qui tamen non sunt sine peccato, et quod eas omnes gratias, quas loco uno commemorat, habuerit apostolus Paulus. quas tamen eum dignum fuisse accipere aut uonnon secundum merita, sed potius secundum praedestinationem aliquo modo intellegere potuerunt — ipse enim dicit: non sum dignus, uel: non sum idoneus uocari apostolus — aut eorum intentionem subterfugit uerbum, quod Pelagius quemadmodum posuerit ipse uiderit. haec sunt, in quibus episcopi Pelagium pronuntiauerunt piis consentire doctrinis. § 65 Nunc similiter recapitulando illa paulo attentius uideamus, quae illum contraria reprobare et anathematizare dixerunt. in hoc enim potius tota haeresis ista consistit. exceptis ergo illis, quae in adulatione nescio cuius uiduae in libris suis posuisse dictus est, quae ille neque in libris suis esse neque 19 I", + "candidate_score": 0.622319, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1", + "max_score": 0.675765, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_13", + "psc_text": "illis dubia sententia eorum, nisi cetera dominica uerba considerantes inuenirent aliquid, unde probarent eum de uictu et uestitu corporali non curando locutum fuisse, cum diceret: nolite solliciti esse quid manducetis et quid bibatis, et quo uestiamini, uelut si animo aduerterent quod ait: haec enim omnia gentes quaerunt; ibi enim ostendit de ipsis corporalibus et temporalibus se dixisse. ita ergo, si hoc solum de hac re dixisset apostolus: qui non uult operari, nec manducet, possent haec uerba in aliam traduci sententiam; cum uero multis aliis locis epistularum suarum, quid hinc sentiat, apertissime doceat, superfluo conantur et sibi et ceteris caliginem obducere, ut quod utiliter illa caritas monet non solum facere nolint, sed nec intellegere ipsi aut ab aliis intellegi uelint, non timentes quod scriptum est: noluit intellegere, ut bene ageret. § 4 Prius ergo demonstrare debemus beatum apostolum Paulum opera corporalia seruos dei operari uoluisse, quae finem haberent in magnam spiritalem", + "candidate_score": 0.675765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_0_2", + "bdc_text": "Salutem . Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum . Defuit autem mihi scripturienti aut ocio dato nuncius aut oblato nuncio ocium .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa055.opp-lat1_window_191", + "psc_text": "cognoscite y audite (3 praecepimus Sj 23 minime (e 8. I. 2) QF1 pro minimo N 24 diudicemur N iudicemur p humano die] huiusmodi PDMr 25 nobis cura sit PDMj nobis L qui dedit inspiciat A qui dedit quod inspiciendum eius oculis offeramus. postremo quod uultis sentite de nobis: Paulus apostolus uobis praecipit et obsecrat in domino, ut cum silentio, id est quieti et oboedienter ordinati, operantes uestrum panem manducetis. nec de illo, ut arbitror, aliquid mali creditis et in illum, qui per eum loquitur, credidistis. § 38 Haec, mi carissime et in Christi uisceribus uenerande frater Aureli, quantum donauit ut possem, qui per te mihi iussit ut facerem, de opere monachorum non distuli scribere, maxime curans, ne boni fratres apostolicis praeceptis oboedientes a pigris et inoboedientibus etiam praeuaricatores euangelii dicerentur: ut qui non operantur, saltem illos qui operantur sibi anteponendos esse non dubitent. ceteramceterum quis ferat homines contumaces saluberrimis", + "candidate_score": 0.675357, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus", + "max_score": 0.675066, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_60", + "psc_text": "ejus animum, dicendo aliquid honesta hilaritate conditum et aptum rei quae agitur, vel aliquid valde mirandum et stupendum, vel etiam dolendum atque plangendum; et magis de ipso, ut propria cura punctus evigilet; quod tamen non offendat ejus verecundiam asperitate aliqua, sed potius familiaritate conciliet; aut oblata sessione succurrere; quanquam sine dubitatione melius fiat, ubi decenter fieri potest, ut a principio sedens audiat; longeque consultius in quibusdam Ecclesiis transmarinis non solum antistites sedentes loquuntur ad populum, sed ipsi etiam populo sedilia subjacent, ne quisquam infirmior stando lassatus a saluberrima intentione avertatur, aut etiam cogatur abscedere. Et tamen multum interest, si se quisquam de magna multitudine subtrahat ad reparandas vires, qui jam sacramentorum societate devinctus est; et si ille discedat (quod plerumque inevitabiliter urgetur, ne interiore defectu victus etiam cadat) qui primis sacramentis imbuendus est: et pudore enim non dicit cur eat, et imbecillitate stare non sinitur. Expertus haec dico: nam fecit", + "candidate_score": 0.675066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_61", + "psc_text": "quisquam de magna multitudine subtrahat ad reparandas vires, qui jam sacramentorum societate devinctus est; et si ille discedat (quod plerumque inevitabiliter urgetur, ne interiore defectu victus etiam cadat) qui primis sacramentis imbuendus est: et pudore enim non dicit cur eat, et imbecillitate stare non sinitur. Expertus haec dico: nam fecit hoc quidam, cum eum catechizarem, homo rusticanus, unde magnopere praecavendum esse didici. Quis enim ferat arrogantiam nostram, cum viros fratres nostros, vel etiam quod majore sollicitudine curandum est, ut sint fratres nostri, coram nobis sedere non facimus; et ipsum Dominum nostrum, cui assistunt Angeli, sedens mulier audiebat (Luc. X, 39)? Sane si aut brevis sermo futurus est, aut consessui locus non est aptus, stantes audiant; sed cum multi audiunt, et non tunc initiandi. Nam cum unus, aut duo, aut pauci, qui propterea venerunt ut christiani fiant, periculose loquimur stantibus. Tamen si jam sic coepimus, saltem animadverso auditoris taedio, et offerenda", + "candidate_score": 0.673259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_37", + "psc_text": "corrigendum paratae libenter ignosceret?) sed id quod perverse ac prave opinati sunt, animositate acerrima et pervicaci arrogantia defensitantes, multi multa perniciosa dogmata, concisa communionis unitate pepererunt. Haec omnia cum illo qui ad societatem populi christiani, non idiota, ut aiunt, sed doctorum libris expolitus atque excultus accedit, modesta collatione tractanda sunt: tantum assumpta praecipiendi auctoritate, ut caveat praesumptionis errores; quantum ejus humilitas quae illum adduxit, jam sentitur admittere. Caetera vero secundum regulas doctrinae salutaris, sive de fide, quaecumque narranda vel disserenda sunt, sive de moribus, sive de tentationibus, eo modo percurrendo quo dixi, ad illam supereminentiorem viam omnia referenda sunt. CAPUT IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt", + "candidate_score": 0.665252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_37", + "psc_text": "corrigendum paratae libenter ignosceret?) sed id quod perverse ac prave opinati sunt, animositate acerrima et pervicaci arrogantia defensitantes, multi multa perniciosa dogmata, concisa communionis unitate pepererunt. Haec omnia cum illo qui ad societatem populi christiani, non idiota, ut aiunt, sed doctorum libris expolitus atque excultus accedit, modesta collatione tractanda sunt: tantum assumpta praecipiendi auctoritate, ut caveat praesumptionis errores; quantum ejus humilitas quae illum adduxit, jam sentitur admittere. Caetera vero secundum regulas doctrinae salutaris, sive de fide, quaecumque narranda vel disserenda sunt, sive de moribus, sive de tentationibus, eo modo percurrendo quo dixi, ad illam supereminentiorem viam omnia referenda sunt. CAPUT IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt", + "candidate_score": 0.663911, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_13_15", + "bdc_text": "Credo autem ex composito agi rem ab illis , qui vellent quidem coire concordia , et quis non vellet , sed sic ut ipsi ne latum unguem quidem desciderent non solum non a sua sententia , sed ne a formis quidem loquendi carnalibus et crassissimis . Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_38", + "psc_text": "IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt ut christiani fiant, hoc amplius quam illis illitteratis impertire debemus, quod sedulo monendi sunt ut humilitate induti christiana, discant non contemnere quos cognoverint morum vitia quam verborum amplius devitare; et cordi casto linguam exercitatam nec conferre audeant, quam etiam praeferre consueverant. Maxime autem isti docendi sunt Scripturas audire divinas, ne sordeat eis solidum eloquium, quia non est inflatum; neque arbitrentur carnalibus integumentis involuta atque operta dicta vel facta hominum, quae in illis libris leguntur, non evolvenda atque aperienda ut intelligantur, sed sic accipienda ut litterae sonant; deque ipsa utilitate secreti, unde etiam mysteria vocantur, quid valeant aenigmatum latebrae ad amorem", + "candidate_score": 0.662072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_38", + "psc_text": "IX. 13. Grammatici et oratores quomodo tractandi. Vox ad aures Dei, animi affectus. Sunt item quidam de scholis usitatissimis grammaticorum oratorumque venientes, quos neque inter idiotas numerare audeas, neque inter illos doctissimos, quorum mens magnarum rerum est exercitata quaestionibus. His ergo qui loquendi arte caeteris hominibus excellere videntur, cum veniunt ut christiani fiant, hoc amplius quam illis illitteratis impertire debemus, quod sedulo monendi sunt ut humilitate induti christiana, discant non contemnere quos cognoverint morum vitia quam verborum amplius devitare; et cordi casto linguam exercitatam nec conferre audeant, quam etiam praeferre consueverant. Maxime autem isti docendi sunt Scripturas audire divinas, ne sordeat eis solidum eloquium, quia non est inflatum; neque arbitrentur carnalibus integumentis involuta atque operta dicta vel facta hominum, quae in illis libris leguntur, non evolvenda atque aperienda ut intelligantur, sed sic accipienda ut litterae sonant; deque ipsa utilitate secreti, unde etiam mysteria vocantur, quid valeant aenigmatum latebrae ad amorem", + "candidate_score": 0.661868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14_16", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ; se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica .", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_34", + "psc_text": "odiose inculcando quae norunt, sed modeste perstringendo; ita ut dicamus nos credere quod jam noverint illud, atque illud; atque hoc modo cursim enumerare omnia quae rudibus indoctisque inculcanda sunt: ut etsi quid novit eruditus iste, non tanquam a doctore audiat; et si quid adhuc ignorat, dum ea commemoramus quae illum nosse jam credimus, discat. Nec ipse sane inutiliter interrogatur, quibus rebus motus sit ut velit esse christianus: ut si libris ei persuasum esse videris, sive canonicis, sive utilium tractatorum, de his aliquid in principio loquaris, collaudans eos pro diversitate meritorum canonicae auctoritatis et exponentium solertissimae diligentiae; maximeque commendans in Scripturis canonicis admirandae altitudinis saluberrimam humilitatem, in illis autem pro sua cujusque facultate aptum superbioribus, et per hoc infirmioribus animis, stilum sonantioris et quasi tornatioris eloquii. Sane etiam exprimendum de illo est ut indicet quem maxime legerit, et quibus libris familiarius inhaeserit, unde illi persuasum est ut sociari vellet Ecclesiae. Quod", + "candidate_score": 0.655741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "040_Augustinus-Hipponensis_De-catechizandis-rudibus_window_22", + "psc_text": "nunc qui non superbe quaerunt, ne etiam aperta claudantur, spiritualiter intelligentes donata charitate liberati sunt. Quia ergo charitati nihil adversius quam invidentia; mater autem invidentiae superbia est: idem Dominus Jesus Christus, Deus homo, et divinae in nos dilectionis indicium est, et humanae apud nos humilitatis exemplum, ut magnus tumor noster majore contraria medicina sanaretur. Magna est enim miseria, superbus homo; sed major misericordia, humilis Deus. Hac ergo dilectione tibi tanquam fine proposito, quo referas omnia quae dicis, quidquid narras ita narra, ut ille cui loqueris audiendo credat, credendo speret, sperando amet. CAPUT V. 9. Accedens ad catechismum scrutandus quo fine velit fieri christianus. De ipsa etiam severitate Dei, qua corda mortalium saluberrimo terrore quatiuntur, charitas aedificanda est; ut ab eo quem timet, amari se gaudens, eum redamare audeat, ejusque in se dilectioni, etiamsi impune posset, tamen displicere vereatur. Rarissime quippe accidit, imo vero nunquam, ut quisquam veniat volens fieri christianus,", + "candidate_score": 0.634465, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio", + "max_score": 0.674956, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_29", + "bdc_text": "Praestantissimo eruditione ac pietate viro domino Henrico Bullingero , ecclesię Tigurinę antistiti vigilantissimo , fratri suo observando atque charissimo .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41", + "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.", + "candidate_score": 0.674956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_1", + "bdc_text": "Si miraris , vir doctissime ac frater charissime , quod tam diu non scripserim , rogo te , quidvis aliud de me cogites quam animum hunc non per omnia tui et semper observantissimum .", + "psc_chunk_id": "045_Prosper-Aquitanus_De-gratia-et-libero-arbitrio_window_41", + "psc_text": "hoc tempore in Ecclesia viri, etiam ab his a quibus ad praesens repellitur, adjuvetur. Tu autem, dilectissime et venerandissime mihi frater, si vere de his quaestionibus instrui desideras, sicut desiderare te convenit; ipsis beati Augustini disputationibus cognoscendis impende curam, ut in confitenda Dei gratia defaecatissimam ac saluberrimam evangelicae apostolicaeque doctrinae intelligentiam consequaris Gratia Dei, et pax Domini nostri Jesu Christi custodiat te in omni tempore, et per viam veritatis dirigat in vitam aeternam.", + "candidate_score": 0.647905, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1", + "max_score": 0.674013, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_350", + "psc_text": "cum seruis suis, et non tantum uniuersalitcr fidelibus omnibus, uerum etiam singulis esse orationem dominicam necessariam, quam tradidit discipulis suis. § 22 At enim ait dominus: estote perfecti, sicut pater uester caelestis perfectus est; quod non praeciperet, inquiunt, si sciret fieri non posse quod praecipit. non nunc quaeritur . utrum fieri possit, si istam perfectionem ad hoc accipiunt, ut sine ullo sit quisque peccato, cum hanc agit uitam — iam enim supra respondimus posse fieri -, sed utrum aliquis faciat, hoc nunc quaerimus. neminem autem esse, qui tantum uelit, quantum res exigit, ante praecognitum est, sicut scripturarum quae supra commemoraui testimonia tanta declarant. et tamen cum dicitur cuiusquccuiusque perfectio, qua in re dicatur uidendum est. nam ex apostolo testi -, monium paulo ante posui, ubi se fatetur in acceptione iustitiae, quam desiderat, nondum esse perfectum et tamen continuo dicit: quotquot ergo perfecti, hoc sapiamus; quod utrumquenondiceret, nisi in alia re", + "candidate_score": 0.674013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_20_22", + "bdc_text": "Mihi magnum negocium nunc facessunt Arovienses postulantes constanter , ut relicta ecclesia illa ipsorum ecclesię serviam . Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa057.opp-lat1_window_350", + "psc_text": "cum seruis suis, et non tantum uniuersalitcr fidelibus omnibus, uerum etiam singulis esse orationem dominicam necessariam, quam tradidit discipulis suis. § 22 At enim ait dominus: estote perfecti, sicut pater uester caelestis perfectus est; quod non praeciperet, inquiunt, si sciret fieri non posse quod praecipit. non nunc quaeritur . utrum fieri possit, si istam perfectionem ad hoc accipiunt, ut sine ullo sit quisque peccato, cum hanc agit uitam — iam enim supra respondimus posse fieri -, sed utrum aliquis faciat, hoc nunc quaerimus. neminem autem esse, qui tantum uelit, quantum res exigit, ante praecognitum est, sicut scripturarum quae supra commemoraui testimonia tanta declarant. et tamen cum dicitur cuiusquccuiusque perfectio, qua in re dicatur uidendum est. nam ex apostolo testi -, monium paulo ante posui, ubi se fatetur in acceptione iustitiae, quam desiderat, nondum esse perfectum et tamen continuo dicit: quotquot ergo perfecti, hoc sapiamus; quod utrumquenondiceret, nisi in alia re", + "candidate_score": 0.64578, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII", + "max_score": 0.673602, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_175", + "psc_text": "posse. Utinam Adam se prius accusare, quam celare voluisset! Sed non satis est ut confiteamur errorem: verum etiamsi corrigi volumus, a Domino postulemus, ut doceat nos justificationes suas; ne postea errare possimus. A Domino igitur doceri petit, quia unus est magister noster, ut ait Christus (Matth., XXIII, 18). Nec otiose hoc petit; non enim ille beatus quem docet homo: sed quem tu erudieris, Domine. 12. (Vers. 27.) Ubique meminit sui, nec putat satis esse, ut doceat eum justificationes suas Dominus Deus noster, sed addidit: Viam justificationum tuarum insinua mihi, et exercebor in mirabilibus tuis. Vide ordinem. Prius est ut discamus Domini justificationes, deinde ut gradus quosdam justificationum et ordinem noverimus, quid prius, quid consequens esse debeat. Nam scire quid facias, et ordinem nescire faciendi, non est perfectae cognitionis: offendunt plerumque praepostera. Denique justus est, qui se in exordio sermonis accusat: 1013 injustus autem, qui quod prius negaverat, confitetur. Ille verecundiae", + "candidate_score": 0.673602, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_28", + "psc_text": "latrone; quid facies si te extra viam vagantem invenerit? Dirigantur gressus tui; et ne infirmus sis ad dirigendum, precare ut dirigat Dominus vias tuas. 15. Hic optat: Utinam dirigantur viae meae! Alibi dicit: Exspectans exspectavi Dominum, et exaudivit me . . . . . et statuit pedes meos in petra, et direxit gressus meos (Psal. XXXIX, 2 et 3) . Roga ergo et tu, ut Dominus dirigat vestigia mentis tuae; quo possis Domini custodire justificationes. Non confunderis, cum respexeris in omnia mandata ejus. Ante enim confusus es in Adam et Eva. Denique nudus factus es, operuisti te foliis; quia confundebaris: abscondisti te a conspectu Dei; quia erubescebas, ita ut tibi diceret Deus: Adam, ubi es (Gen. III, 9) ? Cum illi dicit, tibi dicit; Adam enim interpretatione latina homo dicitur, hoc est: Homo, ubi es? Et Adam respondit: Timens quia nudus eram, et tota mente confusus, ante conspectum tuum venire", + "candidate_score": 0.664182, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_15_17", + "bdc_text": "se ( inquiens ) mirari , an velint repugnare etiam , si postuletur , ut corporaliter , carnaliter , imo et ossaliter loquendum sit . Adeo ridicule quidam pertinaces sunt in sua sententia nonnisi papistica . Quid obstat ergo , ut cum papistis conveniamus , si cum illis conveniendum sit ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_584", + "psc_text": "ut sit proximus invehendae. 10. Defecerunt ergo oculi Prophetae in verbum Dei, dicentes: Quando consolaberis me? Si oculi isti significati sunt, quibus cernimus et videmus, dicere debuerunt: Quando consolaberis nos; hoc est, non singulariter, sed pluraliter? Sed quia oculus mentis et oculus carnis unus oculus fiunt, et tunc homo consolatione fulcitur, cum caro et mens diversa non cupiunt, sed unum desiderant, unum requirunt; ideo intenti ad eum, qui ait: Ego et Pater unum sumus (Joan. X, 30) , isti quoque oculi unum se esse confitentur; quia uno atque eodem desiderio officioque funguntur. 11. Deficiebat ergo in verbum Propheta. Nos autem otiosos nos putamus, si verbo tantummodo studere videamur: et pluris aestimamus eos qui operantur, quam eos qui studium cognoscendae divinitatis exercent. Dicunt enim plerique: Ecce homo et opera ejus. Quasi vero qui verbo studeat, non operetur; cum majus opus istud quam caetera sint. Si enim opus justitia est, si opus", + "candidate_score": 0.658208, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_14", + "bdc_text": "Est quidam hic doctus , qui nuper magno zelo ( si diis placet ) invehebatur in Zvinglianos ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_460", + "psc_text": "ipso Domino vult doceri; quia difficile est in terra magistrum hujusmodi reperire, qui ea doceat, quae ipse non viderit. Ad illum igitur doctorem intimo Propheta contendit affectu; qui solus magister est verus. Quomodo enim potest homo quasi verum docere quod nesciat, cum ipse sit mendax? Meritoque ait Dominus, ut nemo super terram vocet sibi quemquam magistrum; quia unus est magister omnium (Matth. XXIII, 8). Et quomodo posset David alium doctorem quaerere, cum ipse de Deo dixerit: Qui docet hominem scientiam (Psal. XCIII, 10) ? Docet autem Deus, et mentes illuminat singulorum, et claritatem cognitionis infundit, si tu aperias ostia cordis tui, et coelestis gratiae recipias claritatem. Quando dubitas, diligenter inquiras; qui enim quaerit, invenit, et ei qui pulsat, aperitur. Multa obscuritas est in scripturis propheticis: sed si manu quadam mentis tuae Scripturarum januam pulses, et ea quae sunt occulta, diligenter examines, paulatim incipies rationem colligere dictorum; et aperietur tibi non", + "candidate_score": 0.635066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "3481_sent_21_23", + "bdc_text": "Utinam me dominus certiorem faciat , quid velit ipsi ; rogati enim Basilienses etiam a Bernatibus , ut me dimittant Aroviensibus ; plane negarunt .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-in-psalmum-David-CXVIII_window_342", + "psc_text": "(Ibid., 17) . Quasi justus ergo accusator sui fuit in ipso sermonis exordio, et peccatum suum agnovit, et iniquitatem propriam confitendo, justificatus est in semetipso. Alibi quoque de Uriae morte coargutus a propheta ait: Peccavi Domino (II Reg. XII, 13) ; cui responsum est propter poenitentiam ablatum a Domino ejus esse peccatum. 23. Item alio loco cum Semei malediceret ei, et lapidaret eum septum bellatoribus, per quos vindicare se posset, patienter ferebat; ne verbo quidem referens contumeliam: quin etiam cum Abessa dux ejus caput maledicentis vellet auferre, ait Rex: Quid mihi et tibi est, fili Sarviae? Quod maledicit mihi, Dominus dixit ei maledicere David (II Reg. XVI, 10) . Primum igitur culpam ejus excusavit, et causam ad Domini retulit voluntatem. Secundo in suum meritum retorsit; ut non illum errasse, sed se meruisse significaret. Tertio maledictionem illius sibi non solum non nocere, sed etiam prodesse memoravit sicut scriptum est: Et dixit", + "candidate_score": 0.632377, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file