diff --git "a/11/11718.json" "b/11/11718.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/11/11718.json" @@ -0,0 +1,2562 @@ +{ + "letter_id": "11718", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/11718", + "dominant_topic": 0, + "topic_dist": [ + 0.060624, + 0.058494, + 0.048259, + 0.047684, + 0.05596, + 0.046179, + 0.04995, + 0.052572, + 0.04408, + 0.047658, + 0.048531, + 0.049982, + 0.043144, + 0.054725, + 0.052208, + 0.04866, + 0.051613, + 0.045862, + 0.050098, + 0.043717 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.709497, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.709497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.690687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_716", + "psc_text": "unum sumus (Joan, X, 30), dum utrumque unum profitetur, unum utrumque sic significat, non ad solitudinem singularis, sed ad spiritus unitatem: quia unus Deus Pater et unus Christus Dominus, cum uterque et Dominus et Deus sit, 240 duos tamen in fide nostra nec deos patiuntur esse nec dominos. Unus igitur uterque est: et unus cum sit uterque non solus est. Nec loqui sacramentum fidei nisi apostolica voce poterimus. Unus est enim Deus, et unus est Dominus: et per id, quod unus est Deus et unus est Dominus, in Deo demonstratur et Dominus, sicut et Deus demonstratur in Domino. Non tenes unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos", + "candidate_score": 0.685193, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_717", + "psc_text": "unionem, ut Deus singularis sit: nec tamen dividis spiritum, ut uterque non unus sit. Neque in uno Deo et in uno Domino discernere poteris potestatem: ne qui Dominus est, non sit et Deus; vel qui Deus est, non sit et Dominus. Cavit enim Apostolus, per eloquia nominum, duos vel deos praedicare vel dominos. Et idcirco usus est eo genere doctrinae, ut in uno Domino Christo unum significaret et Deum, et in uno Deo patre unum significaret et Dominum; nec tamen impiam nobis ad perimendam unigeniti Dei nativitatem inveheret unionem, et Patrem professus et Christum. 37. Christum non modo Dominum, sed et Deum docuit Paulus. --Nisi forte eo usque ultimae desperationis furor audebit erumpere, ut quia Christum Dominum Apostolus dixerit, nemo aliud eum praeter quam Dominum debeat confiteri, et habens Domini proprietatem, non habeat Dei veritatem. Sed non ignorat Paulus Christum Deum, dicens: Quorum patres, et ex quibus Christus, qui est", + "candidate_score": 0.68403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1116", + "psc_text": "confitendum? Et quia jam non est infirmitas, sed sacramentum; nec necessitas, sed pietas: dicti nunc evangelici ratio quaerenda est, ne quod salutis nostrae et gloriae mysterium est, id ad occasionem praedicationis impiae relinquatur. 10. Christum creatum et servum esse volunt, quia illi Deus et pater est nobis communis. --Gravis tibi auctoritas est, haeretice, et indissolubilis Domini de se professio, qua ait: Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, et ad Deum meum et ad Deum vestrum; 381 ut per id, quod et nobis et illi unus et pater pater est, et Deus Deus est (Joan. XX, 17), sit in ea infirmitate qua sumus; dum et per eumdem patrem exaequamur in filios, et per eumdem Deum comparamur in servos: et cum nos simus et creatio ex origine, et ex natura servi, tamen dum et pater nobis communis et Deus est, sit ei nobiscum et creatio ad naturam communis et servitus.", + "candidate_score": 0.682661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.681149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_710", + "psc_text": ", non sint in unitate naturae: adjungam vero huic intelligentiae tuae, ut putas firmiora praesidia. Ipse enim Apostolus ait: Sed nobis unus Deus pater ex quo omnia, et nos in ipso, et unus Dominus Jesus Christus per 238 quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Et rursum: Unus Dominus, una fides, unum baptisma. Unus Deus et pater omnium et per omnes et in omnibus nobis (Ephes. IV, 5, 6) . Per id enim, quod dicitur unus Deus et unus Dominus, Deo tantum quasi uni Deo proprium deputari videtur ut Deus sit: cum proprietas unius consortium non patiatur alterius. O plane rara ac difficilia charismatum dona, et vere in hac utilitatum datione manifestatio Spiritus constituta! Et merito hic dividendarum gratiarum ordo servatus est, ut principalis esset sermo sapientiae; vere enim illud est, Et nemo potest dicere Dominum Jesum, nisi in Spiritu sancto (I Cor. XII, 3) ,", + "candidate_score": 0.680372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_71", + "psc_text": "necessitatem ingenii nostri imbecillitate cohibemur: sed doctrinae tuae studia ad sensum nos divinae cognitionis instituunt, et ultra naturalem opinionem fidei obedientia provehit. 38. Exspectamus ergo ut trepidi hujus coepti exordia incites, et profectu accrescente confirmes, et ad consortium vel prophetalis vel apostolici spiritus voces: ut dicta eorum non alio quam ipsi locuti sunt sensu apprehendamus, verborumque proprietates iisdem rerum significationibus exsequamur. Locuturi enim sumus, quae ab iis in sacramento praedicata sunt, te aeternum Deum, aeterni unigeniti Dei patrem: et unum te sine nativitate, et unum Dominum Jesum Christum ex te nativitatis aeternae, non in deorum numerum veritatis diversitate referendum: neque non ex te genitum, qui Deus unus es, praedicandum; neque aliud quam Deum verum, qui ex te Deo vero patre natus est, confitendum. Tribue ergo nobis verborum significationem, intelligentiae lumen, dictorum honorem, veritatis fidem: et praesta, ut quod credimus, et loquamur; scilicet, ut contingat nobis, unum te Deum patrem et", + "candidate_score": 0.677771, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_439", + "psc_text": "Dei filium esse doceamus: ut natura in eo divinitatis, per quod filius est, absoluta sit. Id enim maxime haeresis, de qua nunc agitur, elaborat, ne Dominus noster 148 Jesus Christus vere Dei filius Deus verus sit. Vere Dei filium unigenitum Deum Dominum nostrum Jesum Christum esse ac doceri, multis modis cognitum est, dum de eo testatur Pater, dum de se ipse profitetur, dum apostoli praedicant, dum religiosi credunt, dum daemones confitentur, dum Judaei negant, dum gentes in passione cognoscunt. Neque enim ex communione nuncupationis est, quod de proprietatis fide dicitur. Et cum omnia, quae Christus Dominus aut egit aut docuit, ultra omnia eorum sint qui filii nuncupantur; et in iis omnibus, quae praecipua sint Christi, hoc vel potissimum doceatur esse, quod Dei filius est: non est in eo filii ex generali familiaritate cognomen. 23. Non adoptivum, sed proprium esse Pater testatur. --Non contamino veritatis fidem, ut hoc verbis meis adstruam.", + "candidate_score": 0.677356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_844", + "psc_text": "audientis interrogo, quid credendus sit Jesus Christus; cum ad id, quod Pater solus Deus verus credendus sit, credendus et Christus sit? Sed solus forte Pater Deus verus Christo non relinquit ut Deus sit. Non relinquat sane, si unus Deus pater Christo, ut unus sit Dominus, non reliquit (I Cor. VIII, 6). Quod si unus Deus pater Christo non adimit ut unus sit Dominus, ita solus Deus pater verus Christo Jesu non aufert ut Deus verus sit: cum ad vitae aeternae meritum hoc proficiat, ut cum credatur solus verus Deus, credatur et Christus. 35. Nec locus est, ut Christus aliud a Deo credatur. --Quid nunc, rogo, stultitiae tuae sensu Christo deputas, haeretice, ut esse credatur; et Christo, qui vitam aeternam tribuit, qui honorificandus a Patre Patrem honorificavit, qui mundum vicit, qui solus relinquendus non solus est, sed secum habet Patrem, qui a Deo exivit atque a Patre venit? Quid ei in", + "candidate_score": 0.67656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_713", + "psc_text": "Cor. VIII, 6) : ut qui Deus est, et pater crederetur. Dehinc quia nudum hoc, in unum Deum patrem credere, non proficeret ad salutem; subjecit: Et unus Dominus noster 239 Jesus Christus per quem omnia, et nos per ipsum; sinceritatem fidei salutaris in unius Dei et in unius Domini praedicatione demonstrans: ut nobis et unus Deus pater, et unus Dominus Jesus Christus in fide esset. Non enim dictum ignorabat a Domino: Haec est enim voluntas patris mei, ut omnis qui videt Filium, et credit in eum, habeat vitam aeternam (Joan. VI, 40) . Sed fidei ecclesiasticae ordinem ponens, et fidem nostram in Patre et Filio statuens, inseparabilis illius atque indissolubilis unitatis et fidei sacramentum locutus est, dicens: Unus Deus, et unus Dominus. 35. Si Christus negatur Deus, quia unus Deus Pater; nec Pater Dominus, quia unus Dominus Christus. --Ac primum extra apostolicum spiritum vivens, stultitiam tuam, haeretice, intellige. Si enim", + "candidate_score": 0.674845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_292", + "psc_text": "Precabuntur, inquit, quoniam in te est Deus (Esai. XLV, 14) . Dictum itaque ab Apostolo recognosce, et recognitum intellige: Deus in Christo erat mundum reconcilians sibi (II Cor. V, 19). Dehinc sequitur, Et non est Deus praeter te. Quibus continuo idem Apostolus ait, unus est enim Dominus noster Jesus Christus per quem omnia (I Cor. VIII, 6); et nullus praeter eum videtur alius esse, quia unus est. Tertio quoque ait, Tu es Deus, et nesciebamus. Sed ex persecutore Ecclesiae dixit: Quorum patres, ex quibus Christus, qui est super omnia Deus (Rom. IX, 5) . Hi igitur vincti haec praedicabunt: excelsi videlicet, et in duodecim thronis judicaturi tribus Israel, et Dominum suum doctrinae et passionis suae martyrio secuturi. 40. Pater de se dicit, Non est Deus praeter me, et de Filio, Non est Deus praeter te. Filius persona non genere a patre discretus. --Deus ergo in Deo est: et in quo", + "candidate_score": 0.674443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_60", + "psc_text": "Et cum non conveniat trepidationi et libertati, festinationi et excusationi, querelae et adhortationi, diffidentiae et intercessioni, divinae professionis naturaeque immemores, ad argumentum impietatis suae, dispensationis gesta et dicta tenuerunt. Itaque nos demonstratis omnibus, quae in sacramento et animae et corporis Domini Jesu Christi sunt,nihil inexploratum, nihil tacitum dereliquimus: sed dictorum omnium pacificam intelligentiam singulis quibusque causarum generibus coaptantes, nec trepidare fiduciam, nec evitare voluntatem, nec conqueri securitatem, nec commendationem sui orantem, aliis veniam desiderasse monstravimus: fidem dictorum universorum absoluta evangelici mysterii praedicatione firmantes. 33. Liber XI alia haereticorum argumenta refellit. --Igitur quia desperatissimos homines ne ipsa quidem resurrectionis gloria intra religionis intelligentiam edoctos cohibuit, sed aut per dignationis professionem, impietatis suae arma sumpserunt, aut sacramenti revelationem ad Dei contumeliam transtulerunt: ut per id quod dictum est, Adscendo ad patrem meum et ad patrem vestrum, ad Deum meum et ad Deum vestrum (Joan. XX, 17) , dum communis nobis atque ipsi", + "candidate_score": 0.674244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_1020", + "psc_text": "Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus, caro vero infirma (Ibid. 40 et 41) . Anne adhuc tristitiae causa, et transferendi calicis deprecatio in obscuro est? Vigilari enim secum ob hoc jubet et orari, ne in tentationem intrent, spiritu quidem prompto, sed infirma carne. Nam qui non scandalizaturos se per constantiam fidelis conscientiae pollicebantur, in scandalo per infirmitatem carnis erant futuri. Non ergo sibi tristis est, neque sibi orat; sed illis quos monet orare pervigiles, ne in eos calix passionis incumbat: quem a se transire orat, ne in his scilicet maneat. 348 38. Cur dicat si possibile est.--Idcirco autem transferri eum, si possibile esset, a se precatus est: quia cum impossibile Deo nihil sit, sicut ipse ait: Pater, possibilia tibi omnia sunt (Marc. XIV, 36) ; impossibile tamen homini est passionis terrore non vinci, nec possit nisi per probationem fides nosci. Atque ideo et pro hominibus", + "candidate_score": 0.652999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "010_Hilarius-Pictaviensis_De-Trinitate_window_99", + "psc_text": "20) ? In hoc ergo sophistae mundi et sapientes saeculi muti sunt; sapientiam enim Dei reprobaverunt. Scribam ergo legis consulam? Sed ignorat; quia ei crux Christi scandalum est. Hortabor forte vos connivere et tacere, quia ad venerationem satis sit ejus qui praedicatur, leprosos emundatos fuisse, surdos audisse, claudos cucurrisse, paralyticos constitisse, caecos lumen recepisse, caecum ab utero oculos consecutum, daemonas fugatos, aegrotos revaluisse, mortuos vixisse? Sed haec haeretici confitentur, et pereunt. 13. Eadem piscatori revelata. Verbum est a tempore liberum. --Exspectate itaque nihil minus claudorum cursu, caecorum visu, fuga daemonum, vita mortuorum. Consistit enim mecum, in patrocinium editarum superius difficultatum, piscator egens, ignarus, indoctus, manibus lino occupatus, veste uvida, pedibus limo oblitus, totus e navi. Quaerite et intelligite, utrum mirabilius fuerit mortuos excitasse, an imperito scientiam doctrinae istius intimasse. Ait enim: 35 In principio erat Verbum (Joan. I, 1) . Quid est istud, in principio erat? Transeuntur tempora, transmittuntur saecula,", + "candidate_score": 0.646702, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.706633, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", + "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", + "candidate_score": 0.706633, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_472", + "psc_text": "ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se Christus nondum Dei Filium dixerat, et tamen ille (Ibid., 16) crediderat de morte Christi nec Christo credidit. Pietatis affectus, non indevotionis est lapsus. Denique alibi lavari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum Dominico gravatur obsequio (Joan. XIII, 8). Ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt: Quod enim oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, haec praeparavit Deus diligentibus eum (I Cor. II, 9) . Religiosis itaque lapsus amoris fidem non impedit. 99. Denique Dominus sciens neminem sine Evangelio plene credere posse; quia sicut fides a veteri incipit Testamento, ita impletur in novo: interrogatus de se,", + "candidate_score": 0.691043, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.680469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1052", + "psc_text": "eram pacificus (Psal. CXIX, 7) . 65. Et signo dato, inquit, ab iis qui cum fustibus venerant, comprehenditur (Matth. XXVI, 50): sed Dominum omnium mysteria, non arma tenuerunt. Denique locutus est, et ceciderunt retrorsum (Joan. XVIII, 6). Quo mihi legiones angelorum, quo coelestis exercitus? Vox Domini sola plus terret. Hanc ille ad demonstrandum divinae majestatis indicium, qui in pectore Christi recumbebat, eligit. Volenti ergo injicit manus turba, nectuntur vincula. O amentes! O perfidi! non sic comprehenditur sapientia, non sic tenetur justitia. 66. (Vers. 49-51.) Nec discipulorum studia defuerunt. Denique Petrus eruditus in Lege, promptus affectu, qui sciret Phineae reputatum ad justitiam quod sacrilegos peremisset, percussit principis servum (Psal. CV, 31). Sed Dominus vulnera cruenta detersit, mysteria divina subjecit; ut servus principis mundi, hoc est, non naturae conditione, sed culpae, saecularium famulus potestatum, auris suae vulnus exciperet; quia non audisset verba sapientiae: Omnis denique qui facit peccatum, servus est peccati (Joan.", + "candidate_score": 0.68011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.676151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_471", + "psc_text": "Cum autem venerint ad Evangelium, et cognoverint illuminari caecos, ambulare claudos, audisse surdos, mundatos esse leprosos, mortuos resurrexisse, tunc dicunt: Vidimus eum, et oculis nostris perspeximus, et in vestigia clavorum ejus digitos nostros inseruimus. Videmur enim nobis vidisse quem legimus, spectasse pendentem, et vulnera ejus, spiritu Ecclesiae scrutante, tentasse; si enim digito Dei ejiciuntur daemonia, fides quoque digito Ecclesiae reperitur. Aut fortasse in parte quadam operatrice corporis nostri omnes videmur investigasse Dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures pervenit. Lex ergo Christum venturum annuntiat: Evangelii scriptura venisse confirmat. 98. Nonnulli etiam de ipso Joanne sic intelligunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se", + "candidate_score": 0.672925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_472", + "psc_text": "ita prophetam, ut Christum agnosceret, annuntiaret remissionem peccatorum futuram: sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium vatem, quem venturum crediderat, non credidisse moriturum. Non 1379 igitur fide, sed pietate dubitavit. Dubitavit et Petrus dicens: Propitius esto, Domine, non fiet hoc (Matth. XVI, 22) . Ille fidei princeps (cui se Christus nondum Dei Filium dixerat, et tamen ille (Ibid., 16) crediderat de morte Christi nec Christo credidit. Pietatis affectus, non indevotionis est lapsus. Denique alibi lavari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum Dominico gravatur obsequio (Joan. XIII, 8). Ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt: Quod enim oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, haec praeparavit Deus diligentibus eum (I Cor. II, 9) . Religiosis itaque lapsus amoris fidem non impedit. 99. Denique Dominus sciens neminem sine Evangelio plene credere posse; quia sicut fides a veteri incipit Testamento, ita impletur in novo: interrogatus de se,", + "candidate_score": 0.665483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", + "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", + "candidate_score": 0.657806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18_20", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret . Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.657658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19_21", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret . Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.653596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_716", + "psc_text": "virtus. Etenim adversarius tamquam captiva mancipia vilioris pretio aestimationis addicit; at vero Dominus tamquam speciosa servitia, quae ad imaginem et similitudinem sui fecit, idoneus sui operis aestimator magno pretio nos redemit, sicut sanctus Apostolus dixit: Empti enim estis pretio magno (I Cor. VI, 20) . Et bene magno, quod non aestimatur aere, sed sanguine; quia pro nobis mortuus est Christus, qui pretioso nos sanguine liberavit, sicut etiam sanctus Petrus in Epistola commemorat sua, scribens ad nos: Quia non corruptibilibus argento vel auro, inquit, redempti estis de vana vestra conversatione paternae traditionis: sed pretioso sanguine quasi agni incontaminati et immaculati Christi Jesu (I Petr. I, 18 et 19) . Et bene pretioso, quia immaculati corporis sanguis est, quia sanguis est Filii Dei; qui non solum de maledicto legis, sed etiam de impietatis morte perpetua nos redemit. 118. In summa igitur hic sensus est; si Dominus vilibus avibus, et infidelibus hominibus vel", + "candidate_score": 0.640788, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_17_19", + "bdc_text": "Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.634142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.62936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_534", + "psc_text": "quiescat. 44. Et quoniam quae loco superiori perstrinximus, delibasse satis est: nunc quia in libro secundum Matthaeum duos homines in regione Gerasenorum daemoniis afflatos Christo occurrisse cognovimus (Ibid., 28), hic autem sanctus Lucas unum inducit, eumdemque nudum (nudus enim est quicumque tegumentum naturae suae et virtutis amisit), qua ratione evangelistae de numero dissonare videantur, non otiose praetereundum, sed requirendum arbitror. Et quidem licet discordet numerus, tamen concordat mysterium; vir enim 1394 iste qui habebat daemonium, populi figura gentilis est, opertus vitiis, nudus errori, pateus crimini. Duo illi quoque similiter figuram populi gentilis accipiunt; quoniam cum tres filios Noe generaverit, Sem, Cham, et Japhet (Gen. IX, 18); Sem tantum familia in possessionem adscita est Dei. Ex duobus illis diversarum nationum populi pullularunt, quorum alter maledictus, quod nudatum patrem non texerat; benedictus alter, quod aversus licet, ne confusionem nudati parentis hauriret, duce tamen patrem pietate texisset, et fraterni maledictum seminis eluisset. (Vers.", + "candidate_score": 0.626067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_270", + "psc_text": "Jezabel (III Reg. XVI, 31): et de Jechonia de quo satis idoneus auctor est Hieremias, maximi reum esse delicti: cui etiam quod habuit nomen, eripuit. Et ideo qui Joachim in Regnorum libris dicitur (IV Reg. XXIV, 1), Jechonias ab Hieremia est nominatus, dicente eo, Abjectus est Jechonias ut vas, non est usus in eo; propter quod 1329 projectus est ipse, et semen ejus. Terra, terra, audi verbum Domini, scribe virum istum abdicatum; quia non exsurget ex semine ejus sedens in throno David, princeps adhuc in Juda (Jerem. XXII, 28-30) . Eo enim regnante, Judaeam Babylonii vastaverunt, neque postea umquam de semine ejus regnum quisquam in Judaea potuit obtinere. Postea enim populus de captivitate dimissus, sub sacerdotibus et tetrarchis fuit. Unde etiam usque ad Christi generationem mansere tetrarchae, ne ipsi quidem, quantum historia docet, regalis dignitatem generis reservantes. 41. Fertur enim ab his, qui sive argumentati, sive simpliciter docentes, sive vere", + "candidate_score": 0.616699, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_138", + "psc_text": "Oriente venientes, tam longo spatio sequuntur, et procidentes adorant, et regem appellant, et resurrecturum fatentur, offerentes de thesauris suis aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 1 et seq.). Quae sunt ista verae fidei munera? Aurum regi, thus Deo, myrrha defuncto; aliud enim regis insigne, aliud divinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reservet. Nos quoque qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus: Habemus enim thesaurum in vasis fictilibus (II Cor. IV, 7) . Si igitur in teipso quod es, non ex te debes aestimare, sed ex Christo: quanto magis in Christo non tua debes aestimare, sed Christi. 45. Ergo Magi de thesauris suis offerunt munera. Vultis scire quam bonum meritum habeant? Stella ab his videtur: et ubi Herodes est, non videtur: ubi Christus est rursus videtur, et viam monstrat. Ergo stella haec via est, et via 1297 Christus; quia", + "candidate_score": 0.615292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_282", + "psc_text": "aut naufragium invenias veritatis. Duos Joachim, hoc est, duos Jechonias fuisse historia indicat: unum ante transmigrationem, alterum in ipsa transmigratione generatum, id est, patrem et filium. Ergo pater inter generationes superiores est computatus, qui successit Josiae: filius inter posteriores, qui successit patri, id est, nepos Josiae. Duos autem fuisse Regnorum libri indicant. Sic enim scriptum est: Et imperavit Pharao super Israel, Joachim filio Josiae regnante in Judaeo pro Josia patre suo; et convertit nomen Joachim in regnando, et undecim annos 1332 regnavit in Hierusalem (IV Reg. XXIII, 34 et 36) . Quibus subjecit: Et reliqua verborum Joachim, et omnia quae fecit, nonne scripta sunt in libro verborum, et in diebus eorum, qui regnaverunt in Judaea? Et dormivit Joachim cum patribus suis; et regnavit Joachim filius ejus pro eo . . . . Filius decem et octo annorum erat Joachim, et cum regnaret, tribus mensibus regnavit in Hierusalem: nomen matris ejus", + "candidate_score": 0.613743, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_655", + "psc_text": "4.) Nolite portare sacculum, neque peram, neque calceamenta. . 54. Quid sit, sacculum non esse portandum, alibi evidenter expressit; scripsit enim Matthaeus quoniam dixit ad discipulos Dominus: Nolite possidere aurum, neque argentum (Matth. X, 9) . Si prohibemur aurum possidere, quid eripere, quid auferre? Si quod habeas, donare praeceperis, quemadmodum congeris quod non habebas? Qui praedicas non furandum, furaris? Qui dicis non maechandum, moecharis? Qui exsecraris idola, sacrilegium facis? Qui in Lege gloriaris, per praevaricationem Legis Deum inhonoras? Nomen enim Dei per vos blasphematur (Rom. II, 21-24) . 55. Non sic apostolus Petrus, qui primus Dominicae exsecutor sententiae, ut ostenderet non in vacuum Domini effusa mandata; cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: Argentum atque aurum non habeo (Act. III, 6) . Ille gloriatur quod non habeat argentum neque aurum: vobis pudori est minus adhuc habere quam cupitis? Est ergo et pauperies gloriosa; quia est et beata,", + "candidate_score": 0.607464, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.70363, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.70363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.678913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_862", + "psc_text": "cum bona causa hinc exeamus. SERMO CCCXXVIII. In Natali Martyrum. CAPUT PRIMUM. 1. Christus prior passus patiendi virtutem martyribus dedit. In Psalmo diximus Domino Deo nostro, Pretiosa est in conspectu Domini mors sanctorum ejus. Pretiosa est mors sanctorum martyrum; quia pretium eorum est sanguis Domini ipsorum. Passus est enim passione sua, quia erant passuri post ipsum. Praecessit ipse, et secuti sunt multi. Valde enim erat aspera via; sed fecit ipsam lenem, quando ipse ante omnes transivit. Ideo caeteri non timuerunt transire, quia ipse prior transivit. Mortuus est enim, et terruit discipulos suos. Resurrexit, et abstulit illis timorem, et dedit amorem. Quando enim mortuus est Christus, trepidaverunt discipuli, et putaverunt quod periit. Quando secuti sunt, ibi videte gratiam Dei. Tunc latro credidit, quando discipuli trepidaverunt. Erat enim unus latro in cruce cum illo, sicque in illum credidit, ut diceret, Domine, in mente me habe, dum veneris in regnum tuum (Luc. XXIII,", + "candidate_score": 0.662757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23_25", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_586", + "psc_text": "sic honores nostri, sic miseria nostra, sic ista felicitas nostra. Totum transit: sed non expavescamus; Verbum Domini manet in aeternum (Isai. XL, 8) . SERMO CCCII. In solemnitate martyris Laurentii, I. CAPUT PRIMUM. 1. Temporalia beneficia per martyrum orationes cur Deus impertit. Apta similitudo. Beati martyris Laurentii dies solemnis hodiernus est. Huic solemnitati sanctae lectiones congruae sonuerunt. Audivimus, et cantavimus, et evangelicam lectionem intentissime accepimus. Martyrum ergo vestigia imitando sectemur, ne solemnitates eorum inaniter celebremus. Cujus autem meriti sit memoratus Martyr, quis ignorat? Quis ibi oravit, et non impetravit? Quam multis infirmis meritum ejus etiam temporalia beneficia praestitit, quae ille contempsit. Concessa sunt enim, non ut precantium permaneret infirmitas; sed ut deterioribus concessis, amor fieret ad appetenda meliora. Quaedam enim plerumque parva et ludicra concedit pater parvulis filiis, quae maxime, nisi acceperint, plorant. Benigna et paterna indulgentia haec impertit, haec donat, quae non vult permanere in filiis suis jam grandiusculis,", + "candidate_score": 0.655909, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.650915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23_25", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_999", + "psc_text": "vos oportet pro nobis ad Dominum preces fundere. Ne hoc incongruum judicemus, quod Apostolum fecisse cognoscimus. Nam in tantum se apud Deum commendari orationibus cupiebat, ut ipse omni populo supplicaret dicens: Orantes simul et pro nobis (Coloss. IV, 3) , etc. Et ideo hoc debemus loqui, quod et nosmetipsos cohortari et vos possit instruere. Sicut enim nobis cum grandi timore ac sollicitudine cogitandum est, qualiter pontificatus officium sine reprehensione possimus implere: ita et a vobis observandum est, ut ad omnia quae vobis fuerint imperata, humilem studeatis habere obedientiam. Oremus ergo pariter, dilectissimi, ut episcopatus meus mihi prosit, et vobis. Mihi enim proderit, si facienda dicam; vobis, si faciatis audita. Si enim et nos pro vobis, et vos pro nobis cum perfecto charitatis amore indesinenter oraverimus, ad aeternam beatitudinem, auxiliante Domino, feliciter veniemus. EXPLICIT TOMI QUINTI PARS PRIOR.", + "candidate_score": 0.64978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_513", + "psc_text": "apostolorum Petri et Pauli, V. In quo disputatur contra Pelagianorum haeresim. 1. Petrus Apostolorum primus, Paulus novissimus. Praedicandis praedicatoribus, et tantis praedicatoribus, de quibus audivimus et cantavimus, quod in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) , procul dubio nulla nostra verba sufficiunt. Devotionem debemus, vestram exspectationem non implemus. Exspectatis enim a nobis hodie praedicari apostolos Petrum et Paulum, quorum solemnis hic dies est. Agnosco quid exspectetis; et ubi agnosco, succumbo. Video enim exspectari quid, a quo. Sed quia Deus eorum laudari dignatur ab omnibus nobis, non dedignentur servi ejus utcumque praedicari ab eis qui serviunt vobis. 2. Idem tractatur argumentum. Sicut nostis, omnes qui Scripturas sanctas nostis, apostolus Petrus inter discipulos, quos Dominus praesens in carne elegit, primus electus est: Paulus autem non inter illos, non cum illis; sed longe postea, non dispar illis. Petrus ergo primus Apostolorum, Paulus novissimus: Deus", + "candidate_score": 0.624343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_501", + "psc_text": "praemia pervenire mereamur. SERMO CCXCVIII. In Natali apostolorum Petri et Pauli, IV. CAPUT PRIMUM. 1. Petri et Pauli natalitia frequentia majore celebranda. Debuimus quidem tantorum martyrum diem, hoc est, sanctorum apostolorum Petri et Pauli majore frequentia celebrare. Si enim celebramus frequentissime natalitia agnorum, quanto magis debemus arietum? De fidelibus enim, quos lucrati sunt Apostoli praedicatione sua, scriptum est, Afferte Domino filios arietum (Psal. XXVIII, 1) . Per angustias passionum, per viam spinis plenam, per tribulationes persecutionum, ut transeant postea fideles, Apostolos duces habuerunt. Beatus Petrus primus Apostolorum, beatus Paulus novissimus Apostolorum: qui rite coluerunt eum qui dixit, Ego sum primus, et ego sum novissimus (Apoc. I, 17) ; ad unum diem passionis sibi occurrerunt primus et novissimus. Petrus ordinator sancti Stephani fuit (Act. VI, 6). Quando ordinatus est diaconus martyr Stephanus, inter alios Apostolos eum ordinavit apostolus Petrus. Petrus illius ordinator, Paulus illius persecutor. Sed prima Pauli non quaeramus, de", + "candidate_score": 0.608345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_502", + "psc_text": "et ego sum novissimus (Apoc. I, 17) ; ad unum diem passionis sibi occurrerunt primus et novissimus. Petrus ordinator sancti Stephani fuit (Act. VI, 6). Quando ordinatus est diaconus martyr Stephanus, inter alios Apostolos eum ordinavit apostolus Petrus. Petrus illius ordinator, Paulus illius persecutor. Sed prima Pauli non quaeramus, de novissimis novissimi gaudeamus. Nam si priora quaerimus, nec ipsius Petri satis placebunt. Paulum diximus Stephani fuisse persecutorem, Petrum respiciamus Domini negatorem. Petrus negationem Domini lacrymis lavit: Paulus persecutionem Stephani caecitate expiavit. Flevit Petrus ante flagellum, Paulus passus est et flagellum. Boni ambo, sancti, devotissimi: Litterae ipsiorum quotidie populis recitantur. Et quibus populis? et quantis populis? Psalmum attendite: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) . Et nos probamus, et ad nos ista verba venerunt, et ad sanitatem fidei ab infidelitatis insania converterunt. CAPUT II. 2. Amandi in primis Petrus et Paulus.", + "candidate_score": 0.60764, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate", + "max_score": 0.693441, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1239", + "psc_text": "Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) ; nisi Trinitas ita esses, ut unus Dominus Deus esses. Et si tu Deus Pater ipse esses, et Filius verbum tuum Jesus Christus ipse esses, et donum vestrum Spiritus sanctus; non legeremus in Litteris veritatis, Misit Deus Filium suum (Galat. IV, 4, et Joan. III, 17) : nec tu, o Unigenite, diceres de Spiritu sancto, Quem mittet Pater in nomine meo (Joan. XIV, 26) ; et, Quem ego mittam vobis a Patre (Id. XV, 26) . Ad hanc regulam fidei dirigens intentionem meam, quantum potui, quantum me posse fecisti, quaesivi te, et desideravi intellectu videre quod credidi, et multum disputavi, et laboravi. Domine Deus meus, una spes mea, exaudi me, ne fatigatus nolim te quaerere, sed quaeram faciem tuam semper ardenter (Psal. CIV, 4). Tu da quaerendi vires, qui invenire te fecisti, et magis magisque inveniendi te spem dedisti.", + "candidate_score": 0.693441, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_1239", + "psc_text": "Audi, Israel; Dominus Deus tuus, Deus unus est (Deut. VI, 4) ; nisi Trinitas ita esses, ut unus Dominus Deus esses. Et si tu Deus Pater ipse esses, et Filius verbum tuum Jesus Christus ipse esses, et donum vestrum Spiritus sanctus; non legeremus in Litteris veritatis, Misit Deus Filium suum (Galat. IV, 4, et Joan. III, 17) : nec tu, o Unigenite, diceres de Spiritu sancto, Quem mittet Pater in nomine meo (Joan. XIV, 26) ; et, Quem ego mittam vobis a Patre (Id. XV, 26) . Ad hanc regulam fidei dirigens intentionem meam, quantum potui, quantum me posse fecisti, quaesivi te, et desideravi intellectu videre quod credidi, et multum disputavi, et laboravi. Domine Deus meus, una spes mea, exaudi me, ne fatigatus nolim te quaerere, sed quaeram faciem tuam semper ardenter (Psal. CIV, 4). Tu da quaerendi vires, qui invenire te fecisti, et magis magisque inveniendi te spem dedisti.", + "candidate_score": 0.678493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_De-Trinitate_window_210", + "psc_text": "locus penes eum in quo statur super petram, ipsa Ecclesia catholica, ubi salubriter videt Pascha Domini, id est transitum Domini, et posteriora ejus, id est, corpus ejus, qui credit in resurrectionem ejus. Et stabis, inquit, super petram, statim ut transiet mea majestas. Revera enim statim ut transiit majestas Domini in clarificatione Domini qua resurgens ascendit ad Patrem, solidati sumus super petram. Et ipse Petrus tunc solidatus est, ut cum fiducia praedicaret, quem, priusquam esset solidatus, ter timore negaverat (Matth. XXVI, 70-74), jam quidem praedestinatione positus in specula petrae, sed adhuc manu Domini sibi superposita ne videret. Posteriora enim ejus visurus erat, et nondum ille transierat, utique a morte ad vitam, nondum resurrectione clarificatus erat. 31. Nam et quod sequitur in Exodo, et dicit, Tegam manu mea super te, donec transeam; et auferam manum meam, et tunc videbis posteriora mea: multi Israelitae quorum tunc figura erat Moyses, post resurrectionem Domini crediderunt", + "candidate_score": 0.65703, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis", + "max_score": 0.691117, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis_window_0", + "psc_text": "1. Alacritatem vestrae Charitatis quanto gaudio suscipiamus, agnoscitis. Exsultamus enim in Domino Deo nostro, de quo Apostolus ait: Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Agimus ergo eidem Domino et Salvatori nostro Jesu Christo gratias. Hic praestitit nobis, ut antequam habeamus fratris nostri Emeriti voluntatem, jam cognoverimus quantum diligit unitatem. Quae tamen principia Deus voluerit ut de ore ipsius audiremus, accipite. Mox ut ingressus est istam ecclesiam, illo loco stans ubi primum coepimus cum eo colloquium, inspirante Domino, qui et cor instruit, et linguam regit, ait nobis: Non possum nolle quod vultis, sed possum velle quod volo. Videte quid promiserit, qui se dixit non posse nolle quod volumus. Si enim non potest nolle quod volumus, scit quid velimus. Hoc enim volumus quod et vos vultis. Hoc omnes volumus quod vult Dominus. Quid autem velit Dominus, occultum non est. Legitur enim Testamentum ejus, qui nos", + "candidate_score": 0.691117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis_window_0", + "psc_text": "1. Alacritatem vestrae Charitatis quanto gaudio suscipiamus, agnoscitis. Exsultamus enim in Domino Deo nostro, de quo Apostolus ait: Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Agimus ergo eidem Domino et Salvatori nostro Jesu Christo gratias. Hic praestitit nobis, ut antequam habeamus fratris nostri Emeriti voluntatem, jam cognoverimus quantum diligit unitatem. Quae tamen principia Deus voluerit ut de ore ipsius audiremus, accipite. Mox ut ingressus est istam ecclesiam, illo loco stans ubi primum coepimus cum eo colloquium, inspirante Domino, qui et cor instruit, et linguam regit, ait nobis: Non possum nolle quod vultis, sed possum velle quod volo. Videte quid promiserit, qui se dixit non posse nolle quod volumus. Si enim non potest nolle quod volumus, scit quid velimus. Hoc enim volumus quod et vos vultis. Hoc omnes volumus quod vult Dominus. Quid autem velit Dominus, occultum non est. Legitur enim Testamentum ejus, qui nos", + "candidate_score": 0.682359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "043_Augustinus-Hipponensis_Sermo-ad-plebem-ecclesiae-Caesareensis_window_0", + "psc_text": "1. Alacritatem vestrae Charitatis quanto gaudio suscipiamus, agnoscitis. Exsultamus enim in Domino Deo nostro, de quo Apostolus ait: Ipse est enim pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Agimus ergo eidem Domino et Salvatori nostro Jesu Christo gratias. Hic praestitit nobis, ut antequam habeamus fratris nostri Emeriti voluntatem, jam cognoverimus quantum diligit unitatem. Quae tamen principia Deus voluerit ut de ore ipsius audiremus, accipite. Mox ut ingressus est istam ecclesiam, illo loco stans ubi primum coepimus cum eo colloquium, inspirante Domino, qui et cor instruit, et linguam regit, ait nobis: Non possum nolle quod vultis, sed possum velle quod volo. Videte quid promiserit, qui se dixit non posse nolle quod volumus. Si enim non potest nolle quod volumus, scit quid velimus. Hoc enim volumus quod et vos vultis. Hoc omnes volumus quod vult Dominus. Quid autem velit Dominus, occultum non est. Legitur enim Testamentum ejus, qui nos", + "candidate_score": 0.672561, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales", + "max_score": 0.689491, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_107", + "psc_text": "Per infirmitatem vero Petrus cecidit, quando mentis suae aedificium, fidei fundamento titubante concussit. Et quia subire mortem pertimuit, ad ostiariae vocem vitam negavit (Luc. XXII, 61). Unde post fletum amaritudinis a Domino respicitur, quia electi quique eo citius miserationis divinae divitias inveniunt, quo se, si quando per carnis infirmitatem deliquerunt, durius et amarius affligunt. Ex industria autem Judaei peccaverunt, qui eum quem inaudita miracula facientem videbant, exsecrabilis invidiae facibus accensi, ut morti traderent, consilium quaerebant. Unde excusationem de peccato suo non habent, quia etsi malum sit bona non agere, tamen nequius est bonorum acta odisse. (Vers. 14.) Ego autem tanquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum. 15. Disce qui maledicta et irrisiones pateris, in omnibus servare patientiam, et obtrectantium linguas audire. Dissimula, ne si tu contumeliis convicia retuleris, a doctrina Christi extorris inveniaris. Mediator namque Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5), qui", + "candidate_score": 0.689491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_107", + "psc_text": "Per infirmitatem vero Petrus cecidit, quando mentis suae aedificium, fidei fundamento titubante concussit. Et quia subire mortem pertimuit, ad ostiariae vocem vitam negavit (Luc. XXII, 61). Unde post fletum amaritudinis a Domino respicitur, quia electi quique eo citius miserationis divinae divitias inveniunt, quo se, si quando per carnis infirmitatem deliquerunt, durius et amarius affligunt. Ex industria autem Judaei peccaverunt, qui eum quem inaudita miracula facientem videbant, exsecrabilis invidiae facibus accensi, ut morti traderent, consilium quaerebant. Unde excusationem de peccato suo non habent, quia etsi malum sit bona non agere, tamen nequius est bonorum acta odisse. (Vers. 14.) Ego autem tanquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum. 15. Disce qui maledicta et irrisiones pateris, in omnibus servare patientiam, et obtrectantium linguas audire. Dissimula, ne si tu contumeliis convicia retuleris, a doctrina Christi extorris inveniaris. Mediator namque Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5), qui", + "candidate_score": 0.662719, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23_25", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_92", + "psc_text": "semper est orandum, desidero, esse coram te desiderium meum confido. Sancti viri, quia mundi gloriam contemnentes, supernae claritatis lumine illustrari solummodo cupiunt, divinae majestatis conspectui semper assistunt. Cum enim sola coelestia appetunt, usque ad contemplandum Deum per mentis desiderium ascendunt. Et quia quam dulcis est Dominus interius sentiunt, nunquam ab eo per pravae voluntatis studium recedunt. Si enim a Deo Elias propheta aliquo modo discessisset, nequaquam dixisset: Vivit Dominus, ante cujus conspectum sto (III Reg. XVII, 1) . Quo contra de reprobis dicitur: Non apparebit in conspectu Dei omnis hypocrita (Job. XIII, 16) . Hypocrita enim nequaquam coelos penetrat, quia per opus bonum non Deum, sed humanas laudes, vel transitorios quaestus affectat. Et quia ad Deum desiderium non dirigit, se ab ejus oculis sub nequitiae latebris abscondit. Qui autem per amorem spiritus coelestia appetit, oculis Dei intentionem suam ostendit. Despiciamus ergo terrena, et amemus coelestia, ut possimus et nos dicere", + "candidate_score": 0.649731, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1", + "max_score": 0.687898, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_802", + "psc_text": "scrutante temtasse; si enim digito dei eiciuntur daemonia, fides quoque digito ecclesiae repperitur. F aut fortasse in parte quadam operatrice corponscorporis nostri omnes uidemur inuestigasse dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures peruenit. lex ergo Christum uenturum adnuntiat, euangelii scriptura uenisse confirmat. § 98 nonnulli etiam de ipso Iohanne sic intellegunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, adnuntiaret remissionem peccatorum futuram, sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium uatem, quem uenturum crediderat non credidisse moriturum. non igitur fide, sed pietate dubitauit. dubitauit et 1379 A Petrus dicens: propitius esto, domine! non fiet hoc. ille fidei princeps, cui se Christus nondum dei filium dixerat et tamen ille crediderat, de morte Christi nec Christo credidit. pietatis adfectus, non indeuotionis est lapsus. denique alibi lauari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum dominico grauatur obsequio. ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt; quod enim oculus non uidit nec auris", + "candidate_score": 0.687898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_230", + "psc_text": "nos sanctus Matthaeus non mediocre mysterium, quod sanctus Lucas, quia plene iam erat expositum, silendum putauit, satis se diuitem fore credens, si praesaepe sibi domim ex omnibus uindicasset. § 44 istum igitur paruulum, quem tu quasi uilem, qui infidelis es, arbitraris, magi ex oriente E uenientes tam longo spatio sequebantur et procidentes adorant et regem adpellant et resurrecturum fatentur offerentes de thesauris suis aurum, tus et murram. quae sunt ista uerae fidei munera? aurum regi, tus deo, murra defuncto; aliud enim regis insigne, aliud diuinae sacrificium potestatis, aliud honor est sepulturae, quae non corrumpat corpus mortui, sed reseruet. nos quoque, qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus; habemus F enim thesaurum in uasis fictilibus. si igitur in te ipso, non ex te debes aestimare quod es, sed ex Christo, quanto magis in Christo non tnatua debes aestimare, sed Christi! § 45 ergo magi de thesauris", + "candidate_score": 0.672403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_802", + "psc_text": "scrutante temtasse; si enim digito dei eiciuntur daemonia, fides quoque digito ecclesiae repperitur. F aut fortasse in parte quadam operatrice corponscorporis nostri omnes uidemur inuestigasse dominicae seriem passionis; fides enim per paucos ad plures peruenit. lex ergo Christum uenturum adnuntiat, euangelii scriptura uenisse confirmat. § 98 nonnulli etiam de ipso Iohanne sic intellegunt, magnum quidem ita prophetam, ut Christum agnosceret, adnuntiaret remissionem peccatorum futuram, sed tamen non tamquam dubium, sed tamquam pium uatem, quem uenturum crediderat non credidisse moriturum. non igitur fide, sed pietate dubitauit. dubitauit et 1379 A Petrus dicens: propitius esto, domine! non fiet hoc. ille fidei princeps, cui se Christus nondum dei filium dixerat et tamen ille crediderat, de morte Christi nec Christo credidit. pietatis adfectus, non indeuotionis est lapsus. denique alibi lauari sibi pedes recusat, ubi mysterium non agnoscit, dum dominico grauatur obsequio. ergo moriturum Christum nec sancti crediderunt; quod enim oculus non uidit nec auris", + "candidate_score": 0.667669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1156", + "psc_text": "cursu ac uitae huius anfractu grauiter fatigatis panis refectionis deesse non possit, qui hominis corda confirmet? § 89 Nec solum media nocte dominus, sed omnibus prope docet 1431 A uigilandum esse momentis; uenit enim et uespertmauespertina et secunda. et tertia uigilia et pulsare conaueuitconsueuit. beati itaque Berni illi, quos cum uenerit dominus inueniet uigilantes. si ergo desideras ut uirtus dei praecingat se et ministret tibi, 7 Ps. 118, 62 9 Ps. 6, 7 11 Ps. 7, 19; Hier. 1, 11 14 Ps. 118, 164 19 Pa. 103, 15 23 Luc. 12, 37 (cf. 17, 8) 1 qui s. u. A III P (ex 1111) L 2 in s. M. m2 F, et in ipsa in ras. L defraudetur A (a s. M. m3) / (tM y a &. M. m2) CX defrMdatnr PaBL 3 oratii P (ł is s. i alt. m3; in mg. m3 t orationis) L orans ET", + "candidate_score": 0.651922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18_20", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret . Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus; habemus F enim thesaurum in uasis fictilibus. si igitur in te ipso, non ex te debes aestimare quod es, sed ex Christo, quanto magis in Christo non tnatua debes aestimare, sed Christi! § 45 ergo magi de thesauris suis offerunt munera. uultis scire quam bonum meritum habeant? stella ab his uidetur et ubi Herodes 1 Psalm. 22, 1 3 Lnc. 2, 9, Matth. 2, 1. 16 7 Matth. 2, 1 12 Matth. 2, 2. 11 19 II Cor. 4, 7 24 Matth. 2, 2 sq..9 1 pascet aET 2 an] a a, de X 5 deuersorio PB diaersorio eet. iacet∗∗∗ (sed eras.) sed P niget] fulget FγΤ 8 plane a iam plene X 10 uindicasset (u add. m3) P 11 quasiipilem (v 8. ip m3) P 12 sequuntur ed. Rom. 13 et ante regem om. C resurrectiong L", + "candidate_score": 0.645486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_17_19", + "bdc_text": "Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_231", + "psc_text": "qui haec audimus et legimus, de thesauris nostris talia, fratres, munera proferamus; habemus F enim thesaurum in uasis fictilibus. si igitur in te ipso, non ex te debes aestimare quod es, sed ex Christo, quanto magis in Christo non tnatua debes aestimare, sed Christi! § 45 ergo magi de thesauris suis offerunt munera. uultis scire quam bonum meritum habeant? stella ab his uidetur et ubi Herodes 1 Psalm. 22, 1 3 Lnc. 2, 9, Matth. 2, 1. 16 7 Matth. 2, 1 12 Matth. 2, 2. 11 19 II Cor. 4, 7 24 Matth. 2, 2 sq..9 1 pascet aET 2 an] a a, de X 5 deuersorio PB diaersorio eet. iacet∗∗∗ (sed eras.) sed P niget] fulget FγΤ 8 plane a iam plene X 10 uindicasset (u add. m3) P 11 quasiipilem (v 8. ip m3) P 12 sequuntur ed. Rom. 13 et ante regem om. C resurrectiong L", + "candidate_score": 0.627103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_17_19", + "bdc_text": "Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1757", + "psc_text": "(-imus m2) LX XXXII. Ambr. pars 4. 31 confessione signaIisignari. ergo cum legimus teneri Iesum, caueamus ne ab aliquo audiamus, et putemus eum secundum diuinitatem teneri, teneri inuitum, teneri quasi infirmum. tenetur quidem et, ut dixit Iohannes, ligatur secundum corporis ueritatem, B sed uae illis qui ligant uerbum! ligant enim qui tantummodo CbristumChristum hominem putant. ligant qui pracsciumpraescium non putant. qui omnipotentem non conStenturconfitentur. mala uincula Iudaeorum, quibus non Christum ligant, sed se ipsos adligant. ligatur 22,54 autem in domo non pii alicuius et iusti, sed in domo Caiphae, hoc est in inpia domo, ubi etiam moriturus pro omnibus prophetatur. quam amentes igitur qui beneficia confitentur et beneficiorum auctorem persecuntur! § 69 ideo aurem perdunt, quia c perdiderunt auditus profectum. multi non habent qui habere se credunt. in ecclesia omnes habent, extra ecclesiam non habent. aut fortasse ideo. aurem tulit, ne amplius delinquerent audientes, qui audita seruare non possent. sic", + "candidate_score": 0.621753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa051.opp-lat1_window_1104", + "psc_text": "(uit in faa.) desiderabit G (derabit s. M. m2) F (v s. b) ΕγΟΤ cet., desiderat Costerius 19 ulalatus (v N. a pr. m2) F orbem (o ex u) ct urbem PBL 21 ut om. X lapos s. M. P quid sit sacculum non esse portandum alibi euidenter expressit; B scripsit enim Matthaeus quoniam dixit ad discipulos dominus: nolite possidere aurum neque argentum. si prohibemur aurum possidere, quid eripere, quid auferre? si quod habeas donare praeciperis, quemadmodum congeris quod non habeas? qui, praedicas non furandum furaris? qui dicis non moechandum moecharis? qui exsecraris idola sacrilegium facis? qui in legegloriarisperpraeuaricationem legis deum inhonoras? nomen enim dei per uos blasphematur. § 55 non sic apostolus Petrus, qui primus dominicae c exsecutor sententiae, ut ostenderet non in uacuum domini effusa mandata, cum posceretur a paupere, ut ei aliquid pecuniae largiretur, ait: argentum atque aurum non habeo. ille glonaturgloriatur quod non habeat argentum atque", + "candidate_score": 0.614328, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei", + "max_score": 0.687057, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_232", + "psc_text": "Patre et Filio etiam ille qui unus est utriusque Spiritus invocetur. Unus est autem Jesus Christus, unigenitus Dei Patris Filius, cujus nomine concludimus omnem orationem quam destinamus ad Patrem: nec tamen sine sancti Spiritus nomine, ut ostendamus totam nos humiliter poscere Trinitatem. Non enim omni Trinitati dicimus: Per Dominum nostrum Jesum Christum Filium tuum, sed soli Patri, cujus est unigenitus Filius Dominus Jesus Christus. Ad hoc autem, sicut supra jam diximus, nomen Jesu Christi et Spiritus sancti cum Patrem oramus adjungimus, ut quidquid poscimus, a tota nos Trinitate postulare monstremus. Alioquin ostende nobis quomodo possit illud impleri, quod ipse Salvator noster, in ipso sermone novissimo, quem (secundum Evangelium Joannis) ad discipulos habuit, praecepisse cognoscitur. Quodam enim memorati sermonis loco ait: Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcunque volueritis petetis, et fiet vobis (Joan. XV, 7) . Hic petendum dixit, sed utrum ab ipso, an a Patre", + "candidate_score": 0.687057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.682548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_232", + "psc_text": "Patre et Filio etiam ille qui unus est utriusque Spiritus invocetur. Unus est autem Jesus Christus, unigenitus Dei Patris Filius, cujus nomine concludimus omnem orationem quam destinamus ad Patrem: nec tamen sine sancti Spiritus nomine, ut ostendamus totam nos humiliter poscere Trinitatem. Non enim omni Trinitati dicimus: Per Dominum nostrum Jesum Christum Filium tuum, sed soli Patri, cujus est unigenitus Filius Dominus Jesus Christus. Ad hoc autem, sicut supra jam diximus, nomen Jesu Christi et Spiritus sancti cum Patrem oramus adjungimus, ut quidquid poscimus, a tota nos Trinitate postulare monstremus. Alioquin ostende nobis quomodo possit illud impleri, quod ipse Salvator noster, in ipso sermone novissimo, quem (secundum Evangelium Joannis) ad discipulos habuit, praecepisse cognoscitur. Quodam enim memorati sermonis loco ait: Si manseritis in me, et verba mea in vobis manserint, quodcunque volueritis petetis, et fiet vobis (Joan. XV, 7) . Hic petendum dixit, sed utrum ab ipso, an a Patre", + "candidate_score": 0.680706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_355", + "psc_text": "Christus sine Domino Patre unus est Dominus. Quia Deus Pater et Dominus Jesus Christus naturaliter unus est Dominus Deus: plenitudinem deitatis naturaliter habens in plenitudine dominationis, et plenitudinem dominationis habens in plenitudine deitatis. Inde est quod beatus David dicit: Quis Deus praeter Dominum, aut quis Deus praeter Deum nostrum (Psal. XVII, 32) ? Tenor igitur Symboli in Patre et Filio unitatem deitatis ac dominationis ostendit, quando et Patrem, quem Deum dixit, non aliud quam Dominum; et Christum, quem Dominum dixit, non aliud quam Deum recte credentibus intimavit. De uno enim Deo 658 Patre natus unus Deus Jesus Christus, non aliud potuit nasci quam Deus: qui tamen unus Dominus naturaliter non esset, si natus de Domino non fuisset. Pater itaque Deus, qui Dominum genuit, verus cognoscitur Dominus; et Christus Dominus de Deo genitus, verus cognoscitur Deus; et Spiritus sanctus, unus idemque Patris et Filii Spiritus, quia unius naturae est cum Patre", + "candidate_score": 0.677673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_9", + "psc_text": "παρακαλῶν ἡμᾶς ἐπὶ πάσῃ τῇ θλίψει ἡμῶν (in Bibl. ὑμῶν). Ubi consolationi Patris consolationem quoque Filii conjungens, post paululum dicit: Quoniam sicut abundant passiones Christi in nobis, ita et per Christum abundat consolatio nostra (Ibid., 5) . Ne vero Patris et Filii consolationem diversam in nobis vel divisam existimes, audi quid ipse beatus Apostolus Thessalonicensibus scribat. Dicit enim: Ipse autem Dominus noster Jesus Christus, et Deus et Pater noster, qui dilexit nos, et dedit consolationem aeternam, et spem bonam in gratia, consoletur corda vestra, et confirmet in omni opere et sermone bono (II Thess. II, 16) . Quod autem hic posui, consoletur, nonnulli codices Latini exhortetur habent; sed sive hoc sit, sive illud, quia et consolatio et exhortatio apud Graecos παράκλησις dicitur, ideo nos hoc posuimus ut unam consolationem sive exhortationem Patris Filiique monstremus. Nam et apud Latinos uterque sermo in sono quidem distat, sed in sensu concordat. Quippe omnis", + "candidate_score": 0.670927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_28_30", + "bdc_text": "Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl . oben Nr. 1662 , 15f mit Anm. 10. , 3 .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Instrumenta-fidei_window_285", + "psc_text": "Paulum, cum Romanis scriberet: Primum quidem gratias ago Deo meo per Jesum Christum pro omnibus vobis (Rom. I, 8) . Qui etiam Colossensibus ait: Omne quodcunque facitis in verbo aut in opere, omnia in nomine Domini Jesu, gratias agentes Deo et Patri per ipsum (Coloss. III, 17) ; et si qua talia possunt in apostolicis litteris inveniri. Sed et eumdem apostolum legimus dixisse: Gratias ago ei qui me confortavit, Christo Jesu Domino nostro, 643 quia fidelem me existimavit ponens in ministerio (I Tim. I, 12) . Agit ergo Apostolus gratias per Christum, agit gratias Christo. Agit gratias per Christum, secundum id quod est ex Patribus Christus secundum carnem; et agit gratias Christo, secundum id quod est ipse Christus super omnia Deus benedictus in saecula (Rom. IX, 5). Agendas autem Patri et Filio gratias, evidentius idem beatus ostendit Apostolus, cum nobis gratiam Dei non solum a Deo Patre, sed et Christo", + "candidate_score": 0.667419, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1", + "max_score": 0.685408, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27_29", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.685408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_26_28", + "bdc_text": "salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.666335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.658197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa020.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "[Augustinus episcopus dilectissimis fratribus] Augustinus episcopus dilectissimis fratribus ad nostrae dispensationis curam pertinentibus: salus quae in ChnstoChristo est et pax unitatis et caritatis eius sit uobiscum et integer spirituaspiritus uester et anima et corpus in diem domini nostri TesnIesu Christi seruetur. § 1 Meministis, fratres, Petiliani Donatistarum Constantinieosis episcopi perparuam epistulae partem in manus nostras aliquando uenisse eique particulae quod responderim scripsisse me ad dilectionem uestram. sed cum postea tota et plena nobis a fratribus qui ibi sunt mitteretur, placuit ei ab exordio respondere, tamquam praesentes ageremus, quemadmodum semper scitis nos cum eis agere uoluisse, ut sine studio contentionis, quid uel ab ipsis uel a nobis dicatur, collata disputatione omnibus appareret. in multorum enim manibus illam epistulam esse didicimus, qui etiam multa ex illa memoriter tenent, aliquid uerum aduersus nos eum dixisse arbitrantes. sed nunc si legere uoluerint quae respondimus, profecto intellegent quid sibi abiciendum et quid tenendum sit. neque", + "candidate_score": 0.654726, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Sermones", + "max_score": 0.685329, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_519", + "psc_text": "Christum, aut Deum tantummodo sine homine, aut sine Deo solum hominem credidisse, cum utrumque esset pariter confitendum: quia sicut Deo vera humanitas, ita homini inerat vera Divinitas. Ad confirmandam ergo hujus fidei saluberrimam cognitionem interrogaverat discipulos suos Dominus, inter diversas aliorum opiniones quid ipsi de eo crederent, quidve sentirent: ubi Petrus apostolus per revelationem summi Patris, corporea superans et humana transcendens, vidit mentis oculis Filium Dei vivi, et confessus est gloriam Deitatis, quia non ad solam respexit substantiam carnis et sanguinis. Tantumque in hac fidei sublimitate complacuit, ut beatitudinis felicitate donatus sacram inviolabilis petrae acciperet firmitatem, super quam fundata Ecclesia portis inferi et mortis legibus praevaleret, nec in solvendis aut ligandis quorumcumque causis aliud ratum esset in coelis quam quod Petri sedisset arbitrio. CAP. II. Haec autem, dilectissimi, laudatae intelligentiae celsitudo instruenda erat de inferioris substantiae sacramento, ne apostolica fides ad gloriam confitendae in Christo Deitatis evecta, infirmitatis nostrae receptionem", + "candidate_score": 0.685329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_520", + "psc_text": "portis inferi et mortis legibus praevaleret, nec in solvendis aut ligandis quorumcumque causis aliud ratum esset in coelis quam quod Petri sedisset arbitrio. CAP. II. Haec autem, dilectissimi, laudatae intelligentiae celsitudo instruenda erat de inferioris substantiae sacramento, ne apostolica fides ad gloriam confitendae in Christo Deitatis evecta, infirmitatis nostrae receptionem indignam impassibili Deo atque incongruam judicaret, et ita jam in ipso humanam crederet glorificatam esse naturam, ut nec supplicio posset affici, nec morte dissolvi. Et ideo dicente Domino quod oporteret eum ire Jerosolymam, et multa pati a senioribus et scribis ac principibus sacerdotum, et occidi, et tertia die resurgere (Matth. XVI, 21, et XX, 17-19), cum beatus Petrus, qui superno illustratus lumine, de ardentissima Filii Dei confessione fervebat, contumelias 194 illusionum et crudelissimae mortis opprobrium religioso, ut putabat, et libero fastidio respuisset, benigna a Jesu increpatione correptus, et ad cupiditatem participandae cum eo passionis animatus est. Subsequens enim exhortatio Salvatoris", + "candidate_score": 0.683134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_560", + "psc_text": "Respexit ergo Dominus Petrum (Luc. XXII, 61), et inter calumnias sacerdotum, inter falsitates testium, inter caedentium et conspuentium injurias constitutus, illis turbatum discipulum convenit oculis, quibus eum praeviderat esse turbandum: et in illum ingressa est veritatis inspectio, ubi erat cordis facienda correctio; quasi quaedam illic vox Domini insonaret ac diceret: Quo abis, Petre? quid in tua recedis? ad me convertere, in me confide, me sequere: meae passionis hoc tempus est, nondum tui venit hora supplicii. Quid metuis, quod etiam ipse superabis? Non te confundat infirmitas, 207 quam recepi. Ego de tuo fui trepidus, tu de meo esto securus. Mane autem facto, consilium inierunt omnes principes sacerdotum et seniores populi adversum Jesum, ut eum morti traderent (Matth. XXVII, 1) . Hoc mane, Judaei, non ortus vobis lucis contigit, sed occasus, nec vestris oculis solitus dies prodiit, sed impiis mentibus nox tetrae caecitatis incubuit. Hoc mane vobis templum et altaria diruit, legem", + "candidate_score": 0.676439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_334", + "psc_text": "et verum regem suppliciter adorando venerare. Sed tu, Judaicae sequacior caecitatis, non imitaris gentium fidem, corque perversum ad crudeles convertis insidias, nec illum occisurus quem metuis, nec illis nociturus quos perimis. CAP. III. Deducti igitur, dilectissimi, in Bethleem magi stellae praecedentis obsequio, gavisi sunt gaudio magno valde, sicut evangelista narravit; et intrantes domum, invenerunt puerum cum Maria matre ejus; et procidentes adoraverunt eum; et apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum, thus et myrrham (Matth. II, 10, 11) . O perfectae scientiae mirabilem fidem, quam non terrena sapientia erudivit, sed Spiritus sanctus instituit! Unde enim hi viri, cum proficiscerentur de patria, qui nondum viderant Jesum, nec aliquid contuitu ejus, quod tam ordinate venerarentur, adverterant, hanc deferendorum munerum servavere rationem? nisi quia praeter illam stellae speciem, quae corporeum incitavit obtutum, fulgentior veritatis radius eorum corda perdocuit; ut priusquam labores itineris inchoarent, eum sibi significari intelligerent, cui in auro regius honor, in", + "candidate_score": 0.674371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_334", + "psc_text": "et verum regem suppliciter adorando venerare. Sed tu, Judaicae sequacior caecitatis, non imitaris gentium fidem, corque perversum ad crudeles convertis insidias, nec illum occisurus quem metuis, nec illis nociturus quos perimis. CAP. III. Deducti igitur, dilectissimi, in Bethleem magi stellae praecedentis obsequio, gavisi sunt gaudio magno valde, sicut evangelista narravit; et intrantes domum, invenerunt puerum cum Maria matre ejus; et procidentes adoraverunt eum; et apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum, thus et myrrham (Matth. II, 10, 11) . O perfectae scientiae mirabilem fidem, quam non terrena sapientia erudivit, sed Spiritus sanctus instituit! Unde enim hi viri, cum proficiscerentur de patria, qui nondum viderant Jesum, nec aliquid contuitu ejus, quod tam ordinate venerarentur, adverterant, hanc deferendorum munerum servavere rationem? nisi quia praeter illam stellae speciem, quae corporeum incitavit obtutum, fulgentior veritatis radius eorum corda perdocuit; ut priusquam labores itineris inchoarent, eum sibi significari intelligerent, cui in auro regius honor, in", + "candidate_score": 0.673228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_630", + "psc_text": "Ecclesiae principe remedium poenitentiae conderetur; et nemo auderet de sua virtute confidere, quando mutabilitatis periculum nec beatus Petrus potuisset evadere. Dominus autem Jesus, qui intra pontificale concilium solo corpore tenebatur, trepidationem discipuli foris positi divino vidit intuitu; et paventis animum, mox ut respexit, erexit, et in fletus poenitudinis incitavit. Felices, sancte apostole, lacrymae tuae, quae ad diluendam culpam negationis, virtutem sacri habuere baptismatis. Affuit enim dextera Domini Jesu Christi, quae labentem te, priusquam dejicereris, exciperet, et firmitatem standi in ipso cadendi periculo recepisti. Vidit in te Dominus non fidem victam, non dilectionem aversam, sed constantiam fuisse turbatam. Abundavit fletus, ubi non defecit affectus, et fons charitatis lavit verba formidinis: nec tardatum est remedium abolitionis, ubi non fuit judicium voluntatis. Cito itaque in soliditatem suam rediit petra, tantam recipiens fortitudinem, ut quod tunc in Christi expaverat passione, in suo post supplicio non timeret. Per Jesum Christum Dominum nostrum, cui est honor", + "candidate_score": 0.67247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_645", + "psc_text": "Dominum nostrum Jesum Christum, quem Filium Dei Patris omnipotentis unicum dicimus, eumdem quoque de Spiritu sancto natum ex Maria virgine confitemur; nec ab ejusdem 239 majestate discedimus, cum ipsum crucifixum et mortuum, et die tertia credimus suscitatum. Omnia enim quae Dei sunt, et quae hominis, simul et humanitas explevit et deitas: ut dum passibili impassibilis inest, nec virtus in infirmitate affici, nec infirmitas possit in virtute superari. Merito beatus Petrus apostolus in hujus unitatis confessione laudatus est: qui, cum Dominus quid de ipso intelligerent discipuli, scrutaretur, omnium celerrime ora praeveniens, Tu es, inquit, Christus Filius Dei vivi. Quod utique non revelante vidit carne, nec sanguine, quorum objectu interiores oculi poterant impediri, sed ipso Spiritu Patris in corde operante credentis, ut ad regimen totius Ecclesiae praeparatus, primum disceret quod doceret, et pro soliditate fidei, quam erat praedicaturus, audiret: Tu es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi", + "candidate_score": 0.670587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_890", + "psc_text": "Al. LXXX]. In Natali S. Petri apostoli. SYNOPSIS. I. Petri confessio et excellentia. --II. Quid ipsi Christus contulerit. --III. Pro ipsius fide oravit, et firmitatem fidei tribuit. Totius Ecclesiae principem fecit. CAP. I. Exsultemus in Domino, dilectissimi, et spiritali jucunditate laetemur: quia unigenitus Dei Patris Filius, Dominus noster Jesus Christus ad insinuanda nobis suae dispensationis et Divinitatis mysteria, apostolici ordinis primum beatum Petrum huic civitati dignatus est praerogare, cujus hodierna solemnitas, recurrente triumpho martyrii, specimen et decus contulit orbi terrarum. Hoc enim obtinuit, dilectissimi, illa confessio, quae a Deo Patre inspirata apostolico cordi, omnia humanarum opinionum incerta transcendit, et firmitatem 330 petrae, quae nullis impulsionibus quateretur, accepit. Evangelica siquidem reserante historia, omnes apostolos Dominus quid de se homines opinentur interrogat. Et tamdiu sermo respondentium communis est, quamdiu humanae intelligentiae ambiguitas explicatur. At ubi quid habeat discipulorum sensus exigitur, ille primus est in Domini confessione, qui primus est in apostolica dignitate.", + "candidate_score": 0.669608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_600", + "psc_text": "temporis spatium quod a persequentium vacabat incursu, mysticis sermonibus sacrataeque doctrinae, sicut Joannis Evangelio declaratur, impendit: 222 elevans ad coelum oculos, et pro universa Ecclesia supplicans Patri, ut omnes quos dedisset, daturusque esset Filio Pater, unum fierent (Joan. XVII, 11), et in gloria Redemptoris individui permanerent; adjiciens postremo illam orationem qua ait: Pater, si fieri potest, transeat a me calix iste (Matth. XXVI, 39) . Ubi non existimandum est quod Dominus Jesus passionem et mortem, cujus jam discipulis sacramenta tradiderat, voluerit declinare; cum ipse beatum apostolum Petrum devota fide et charitate ferventem, uti adversum persecutores gladio vetet, dicens: Calicem quem dedit mihi Pater, non vis ut bibam illum (Joan. XVIII, 11) ? certumque sit et quod secundum Evangelium Joannis Dominus ait: Sic enim Deus dilexit mundum, ut Filium suum unigenitum daret: ut omnis qui credit in eum, non pereat, sed habeat vitam aeternam (Joan. III, 16) ; et quod de", + "candidate_score": 0.659287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_519", + "psc_text": "Christum, aut Deum tantummodo sine homine, aut sine Deo solum hominem credidisse, cum utrumque esset pariter confitendum: quia sicut Deo vera humanitas, ita homini inerat vera Divinitas. Ad confirmandam ergo hujus fidei saluberrimam cognitionem interrogaverat discipulos suos Dominus, inter diversas aliorum opiniones quid ipsi de eo crederent, quidve sentirent: ubi Petrus apostolus per revelationem summi Patris, corporea superans et humana transcendens, vidit mentis oculis Filium Dei vivi, et confessus est gloriam Deitatis, quia non ad solam respexit substantiam carnis et sanguinis. Tantumque in hac fidei sublimitate complacuit, ut beatitudinis felicitate donatus sacram inviolabilis petrae acciperet firmitatem, super quam fundata Ecclesia portis inferi et mortis legibus praevaleret, nec in solvendis aut ligandis quorumcumque causis aliud ratum esset in coelis quam quod Petri sedisset arbitrio. CAP. II. Haec autem, dilectissimi, laudatae intelligentiae celsitudo instruenda erat de inferioris substantiae sacramento, ne apostolica fides ad gloriam confitendae in Christo Deitatis evecta, infirmitatis nostrae receptionem", + "candidate_score": 0.656349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_28_30", + "bdc_text": "Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl . oben Nr. 1662 , 15f mit Anm. 10. , 3 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_34", + "psc_text": "Quod cum omnibus per Dei gratiam commune sit factum, religiosum tamen vobis atque laudabile est, de die provectionis nostrae quasi de proprio honore gaudere; ut unum celebretur in toto Ecclesiae corpore pontificii sacramentum, quod, effuso benedictionis unguento, copiosius quidem in superiora profluxit, sed non parce etiam in inferiora descendit. CAP. II. Cum itaque, dilectissimi, de consortio istius muneris magna sit nobis materia communium 16 gaudiorum, verior tamen nobis et excellentior erit causa laetandi, si non in nostrae humilitatis consideratione remoremini; cum mulio utilius multoque sit dignius ad beatissimi Petri apostoli gloriam contemplandam aciem mentis attollere, et hunc diem in illius potissimum veneratione celebrare, qui ab ipso omnium charismatum fonte tam copiosis est irrigationibus inundatus, ut cum multa solus acceperit, nihil in quemquam sine ipsius participatione transierit. Verbum caro factum jam habitabat in nobis (Joan. I, 14), et reparando humano generi totum se Christus impenderat. Nihil indispositum sapientiae, nihil erat arduum", + "candidate_score": 0.6439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19_21", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret . Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_334", + "psc_text": "et verum regem suppliciter adorando venerare. Sed tu, Judaicae sequacior caecitatis, non imitaris gentium fidem, corque perversum ad crudeles convertis insidias, nec illum occisurus quem metuis, nec illis nociturus quos perimis. CAP. III. Deducti igitur, dilectissimi, in Bethleem magi stellae praecedentis obsequio, gavisi sunt gaudio magno valde, sicut evangelista narravit; et intrantes domum, invenerunt puerum cum Maria matre ejus; et procidentes adoraverunt eum; et apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum, thus et myrrham (Matth. II, 10, 11) . O perfectae scientiae mirabilem fidem, quam non terrena sapientia erudivit, sed Spiritus sanctus instituit! Unde enim hi viri, cum proficiscerentur de patria, qui nondum viderant Jesum, nec aliquid contuitu ejus, quod tam ordinate venerarentur, adverterant, hanc deferendorum munerum servavere rationem? nisi quia praeter illam stellae speciem, quae corporeum incitavit obtutum, fulgentior veritatis radius eorum corda perdocuit; ut priusquam labores itineris inchoarent, eum sibi significari intelligerent, cui in auro regius honor, in", + "candidate_score": 0.641734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_308", + "psc_text": "II. SYNOPSIS. I. Herodes Christum natum mundo nuntiat, cum e mundo tentat auferre. Christus in Aegyptum exsulans, saluti Aegyptum praeparat. --II. Quantum debeamus Deo, caecitas Judaeorum demonstrat, qui non agnoverunt, ut crucifigerent. --III. Felicior infantium ignorantia quam sacerdotum Judaeorum scientia. Christus infantiam parvulorum de sua consecrat infantia. -- 115 VI. Magorum vocatio, vocationis nostrae primordia. Eorum munera quisque debet aemulari, ut Christo salutem nostram operanti cooperemur. CAP. I. Gaudete in Domino, dilectissimi, iterum dico, gaudete (Philip. IV, 1) : quoniam brevi intervallo temporis post solemnitatem nativitatis Christi, festivitas declarationis ejus illuxit; et quem in illo die virgo peperit, in hoc mundus agnovit. Verbum enim caro factum (Joan. I, 14) sic susceptionis nostrae temperavit exordia, ut natus Jesus, et credentibus manifestus, et persequentibus esset occultus. Jam tunc ergo coeli enarraverunt gloriam Dei (Ps. XVIII, 1), et in omnem terram sonus veritatis exivit (Rom. X, 18), quando et pastoribus exercitus angelorum Salvatoris", + "candidate_score": 0.641438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_12_14", + "bdc_text": "vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN DUOS SEQUENTES SERMONES,Qui in antecedentibus editionibus, sicut et in non paucis mss. exemplaribus in unum perperam coaluerunt. In anterioribus editionibus unus erat sermo qui nunc a nobis in duos divisus profertur. Hujus facti rationem ut, lector, intelligas, nonnulla praemonenda sunt. In vulgatis ante Quesnellum enitionibus primo sermoni ex duobus sequentibus compacto hic titulus praefigebatur: In anniversario de die assumptionis ejus ad summi pontificis Romani culmen et onus. At Quesnellus, qui in prima editione eumdem titulum receperat, in secunda mutandum censuit hoc modo: In octava consecrationis ejus. Id longa observatione probare studuit, quam hic integram subjicimus. Primum hunc S. Leonis sermonem, velut in anniversario die assumptionis dictum, sub eodem quo pridem gaudebat titulo veteres editiones omnes secutus in prima mea editione reliqui, tametsi scrupulus nonnullus remorderet. Ut rem iterato examini subjicerem, in causa fuere eruditorum e societate virorum Joannis Garnerii et Danielis Papebrokii nova in eumdem sermonem cogitata. Ille", + "candidate_score": 0.635933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_334", + "psc_text": "et verum regem suppliciter adorando venerare. Sed tu, Judaicae sequacior caecitatis, non imitaris gentium fidem, corque perversum ad crudeles convertis insidias, nec illum occisurus quem metuis, nec illis nociturus quos perimis. CAP. III. Deducti igitur, dilectissimi, in Bethleem magi stellae praecedentis obsequio, gavisi sunt gaudio magno valde, sicut evangelista narravit; et intrantes domum, invenerunt puerum cum Maria matre ejus; et procidentes adoraverunt eum; et apertis thesauris suis, obtulerunt ei munera, aurum, thus et myrrham (Matth. II, 10, 11) . O perfectae scientiae mirabilem fidem, quam non terrena sapientia erudivit, sed Spiritus sanctus instituit! Unde enim hi viri, cum proficiscerentur de patria, qui nondum viderant Jesum, nec aliquid contuitu ejus, quod tam ordinate venerarentur, adverterant, hanc deferendorum munerum servavere rationem? nisi quia praeter illam stellae speciem, quae corporeum incitavit obtutum, fulgentior veritatis radius eorum corda perdocuit; ut priusquam labores itineris inchoarent, eum sibi significari intelligerent, cui in auro regius honor, in", + "candidate_score": 0.617279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Sermones_window_873", + "psc_text": "labores, antequam Romam veniret. --VI. Petrum et Paulum Petro consociatum, duo praeclara divini seminis esse germina. --VII. In horum festo quantum laetandum. CAP. I. Omnium quidem sanctarum solemnitatum, dilectissimi, totus mundus est particeps, et unius fidei pietas exigit ut quidquid pro salute universorum gestum recolitur, communibus ubique gaudiis celebretur. Verumtamen hodierna festivitas, praeter illam reverentiam quam toto terrarum orbe promeruit, speciali et propria nostrae urbis exsultatione veneranda est: ut ubi praecipuorum apostolorum glorificatus est exitus, ibi in die martyrii eorum sit laetitiae principatus. Isti enim sunt viri per quos tibi Evangelium Christi, Roma, resplenduit; et quae eras magistra erroris, facta es discipula veritatis. Isti sunt sancti patres tui verique pastores, qui te regnis coelestibus inserendam multo melius multoque felicius condiderunt, quam illi quorum studio prima moenium tuorum fundamenta locata sunt: ex quibus is qui tibi nomen dedit fraterna te caede foedavit. Isti sunt qui te ad hanc gloriam provexerunt, 322", + "candidate_score": 0.612988, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali", + "max_score": 0.684714, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_96", + "psc_text": "» (Lib. 10, n. 89, ad Luc. XXII, 61). Legant isti Evangelium, et videant Dominum Jesum tunc intus fuisse, cum a sacerdotum principibus audiretur: apostolum vero Petrum foris et deorsum in atrio cum servis ad focum nunc sedentem, nunc stantem, sicut veracissima et concordissima Evangelistarum narratione monstratur. Unde non potest dici, quod corporalibus oculis eum Dominus visibiliter admonendo respexerit. Et ideo quod ibi scriptum est, Respexit eum Dominus (Luc. XXII, 61) ; intus actum est, in mente actum est, in voluntate actum est. Misericordia Dominus latenter subvenit, cor tetigit, memoriam revocavit, interiore gratia sua visitavit Petrum, interioris hominis usque ad exteriores lacrymas movit et produxit affectum. Ecce quemadmodum Deus adjuvando adest voluntatibus et actionibus nostris: ecce quemadmodum et velle et operari operatur in nobis. 50. Item in eodem libro idem sanctus Ambrosius: « Nam si Petrus, » inquit (Lib. 10, n. 91, ad Luc. XXII), « lapsus est, qui dixit,", + "candidate_score": 0.684714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_76", + "psc_text": "» Non enim et hic dixit, in verbis remissionis peccatorum; sed eos baptizari in ipsam remissionem confessus est: et tamen si ab eo quaereretis, quid peccati eis credatur remitti, non eos aliquid habere contenderet. CAPUT XXXIII. 36. Quis crederet, sub hac quasi manifesta confessione sensum latere contrarium, nisi eum Coelestius aperuisset? Qui in libello suo, quem Romae gestis ecclesiasticis allegavit, « parvulos et baptizari in remissionem peccatorum » confessus est, et negavit « ullum habere originale peccatum. » Sed nunc non de Baptismate parvulorum, sed de adjutorio gratiae potius, etiam in libello fidei suae, quem Romam misit, quid Pelagius senserit attendamus. « Liberum, » inquit, « sic confitemur arbitrium, ut dicamus nos indigere Dei semper auxilio. » Ecce iterum quaerimus, quo auxilio nos indigere fateatur: et iterum invenimus ambiguum, quoniam potest respondere, legem se dicere doctrinamve christianam, qua naturalis illa possibilitas adjuvetur. Nos autem illam gratiam in eorum confessione requirimus,", + "candidate_score": 0.639058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_De-gratia-Christi-et-de-peccato-originali_window_124", + "psc_text": "utrum vera sint gesta; aut si vera sint, constet magis subterfugisse, quam se tota veritate purgasse. » Videtis certe in his verbis, quemadmodum papa beatissimus Innocentius non tanquam de incognito loqui videatur. Videtis qualem tulerit de illius purgatione sententiam. Videtis quid successor ejus sanctus papa Zosimus recolere debuerit, sicut recoluit, ut in eo sui praecessoris judicium remota cunctatione firmaret. CAPUT X. 11. Jam nunc diligenter attendite, unde monstretur quod Palaestinos Pelagius fefellerit judices, ut alia taceam, in hac ipsa quaestione de Baptismate parvulorum: ne forte cuipiam, in eo quod diximus, eum sensum, in quo liberior Coelestius fuit, vobis occultasse Pelagium, cum et ipse non aliter sentiat, calumniari potius vel suspicari, quam certum aliquid comprehendisse videamur. Nempe jam superius satis claruit, propterea Coelestium noluisse damnare quod dicitur, « Adae peccatum ipsi soli obfuisse, non generi humano; et infantes qui nascuntur, in eo statu esse, in quo Adam fuit ante praevaricationem: »", + "candidate_score": 0.633978, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.684691, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4066", + "psc_text": "Nam etsi sunt qui dicuntur dii, sive in coelo, sive in terra, sicut sunt dii multi et domini multi; nobis tamen unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso; et unus Dominus noster Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 5, 6)? Porro si quod de uno Deo Patre dicitur, cogit inde Filium separare, dicant qui audent, non posse jam intelligi Dominum Patrem, quia unus, inquit, Dominus noster Jesus Christus. Nam si unus, utique solus: si solus, quomodo et Pater; nisi quia et ipse et Pater, unus Deus et solus Deus, non separato Spiritu sancto? Unus ergo Deus Pater, et cum illo Filius unus Deus, quamvis non cum illo unus Pater. Itemque unus Dominus Jesus Christus, et cum illo unus Dominus Pater, quamvis non cum illo unus Jesus Christus tanquam et Pater sit Jesus Christus. Hoc enim nomen ex dispensatione misericordiae susceptaeque humanitatis", + "candidate_score": 0.684691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4070", + "psc_text": "Unus Deus et Pater omnium; procul dubio id quod ibi dixit, Unus Dominus, quem, nisi Jesum Christum voluit intelligi? Si ergo eis placet, desinat esse Dominus Pater, quia unus est Dominus Jesus Christus. Quod si absurdum et impium est opinari, discamus intelligere unitatem Patris et Filii et Spiritus sancti; ut quod de uno solo Deo dictum fuerit, non continuo prohibeamur de Filio vel de Spiritu sancto intelligere: quia Pater quidem non est Filius, et Filius non est Pater, et Spiritus utriusque non est Pater aut Filius; sed tamen et Pater et Filius et Spiritus sanctus, unus solus et verus est Dominus Deus. CAPUT IV. 21. Neque enim Spiritus sanctus si aut Deus aut verus Deus non esset, templum ejus essent corpora nostra. Nescitis, inquit, quia corpora vestra templum in vobis est Spiritus sancti, quem habetis a Deo? et ne quisquam ipsum Spiritum negaret Deum, continuo secutus ait, Et non estis", + "candidate_score": 0.681676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.678512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.671804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", + "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", + "candidate_score": 0.668629, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.667861, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_741", + "psc_text": "Nec omnino arbitror te succensere potuisse, nisi aut hoc dicerem quod non debui, aut non sic dicerem ut debui; quia nec miror minus nos scire invicem, quam scimur a conjunctissimis et familiarissimis nostris. In quorum ego charitatem, fateor, facile me totum projicio, praesertim fatigatum scandalis saeculi; et in ea sine ulla sollicitudine requiesco: Deum quippe illic esse sentio, in quem me securus projicio, et in quo securus requiesco. Nec in hac mea securitate crastinum illud humanae fragilitatis incertum, de quo superius ingemui, omnino formido. Cum enim hominem christiana charitate flagrantem, eaque mihi fidelem amicum factum esse sentio; quidquid ei consiliorum meorum cogitationumque committo, non homini committo, sed illi in quo manet, ut talis sit. Deus enim charitas est; et qui manet in charitate, in Deo manet, et Deus in eo (I Joan. IV, 16): quam si deseruerit, tantum faciat necesse est dolorem, quantum manens fecerat gaudium. Verumtamen ex amico intimo", + "candidate_score": 0.666662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2290", + "psc_text": "fecisse succensuit; habeat lenitatem in danda venia, quam ego non habui in illa epistola conscribenda. Hoc per tuam charitatem rogo, quod praesens praesentem rogare volueram, si ejus haberem copiam. Quod cum conatus essem, scribente ad eum viro venerabili, nobisque omnibus honore praeferendo, venire noluit, dolum forsitan in eum, sicut pleraque humana sunt, quantum existimo, suspicatus; a quo me longe abesse, tu illi fac fidem quantum potes, qui praesens facilius potes. Indica ei cum quanto et quam vero dolore de offensione animi ejus tecum fuerim collocutus. Noverit quam non eum contemnam, et quantum in illo Deum timeam, et cogitem caput nostrum in cujus corpore fratres sumus. Ad locum in quo habitat, ideo mihi putavi non esse veniendum, ne spectaculum faceremus ridendum alienis, nostris dolendum, nobis pudendum. Per tuam sanctitatem et charitatem totum recte agi potest: ab illo quippe agitur, qui per fidem suam habitat in corde tuo; quem credo quod non", + "candidate_score": 0.665963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_913", + "psc_text": "adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. 35. Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex hebraeo interpretationem in ecclesiis legi, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jonae IV, 6), si in hebraeo nec hedera est, nec cucurbita,", + "candidate_score": 0.665551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.664365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3164", + "psc_text": "proficiendi ac recte vivendi adjutorio, quae tua non fervet epistola? quid est tui quantumcumque sermonis, ubi non sit sparsum gemebunda pietate quod in oratione dicimus, Ne nos inferas in tentationem (Matth. VI, 13). Invicem itaque nos et consolemur in his omnibus, et exhortemur, et quantum dat Dominus adjuvemus. Quae autem, et de quibus audierimus quae multum dolemus et facile credere nolumus; audiet a communi amico Sanctitas tua, quo in Dei misericordia cum salute remeante speramus nos de omnibus fieri posse certissimos. DE SUBSEQUENTE EPISTOLA. (LIB. II RETRACT. CAP. XLIX.) De praesentia Dei scripsi librum, ubi nostra intentio contra haeresim Pelagianam maxime vigilat, non expresse nominatam: sed in eo etiam de praesentia naturae, quem Deum verum et summum dicimus, et de templo ejus operose ac subtiliter disputatur. Hic liber sic incipit: « Fateor me, frater dilectissime Dardane. » DE PRAESENTIA DEI LIBER, SEU EPISTOLA CLXXXVII . Respondet ad duas quaestiones Dardani,", + "candidate_score": 0.664061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.66347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1772", + "psc_text": "Multum autem precari, est ad eum quem precamur, diuturna et pia cordis excitatione pulsare. Nam plerumque hoc negotium plus gemitibus quam sermonibus agitur, plus fletu quam affatu. Ponit autem lacrymas nostras in conspectu suo, et gemitus noster non est absconditus ab eo qui omnia per Verbum condidit, et humana verba non quaerit. CAPUT XI. 21. Nobis ergo verba necessaria sunt, quibus commoneamur et inspiciamus quid petamus, non quibus Dominum seu docendum seu flectendum esse credamus. Cum ergo dicimus, Sanctificetur nomen tuum, nos ipsos admonemus desiderare ut nomen ejus quod semper sanctum est, etiam apud homines sanctum habeatur, hoc est non contemnatur; quod non Deo, sed hominibus prodest. Et in eo quod dicimus, Adveniat regnum tuum, quod seu velimus, seu nolimus, utique veniet, desiderium nostrum ad illud regnum excitamus, ut nobis veniat, atque nos in eo regnare mereamur. Cum dicimus, Fiat voluntas tua sicut in coelo et in terra, nobis ab", + "candidate_score": 0.663052, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11_13", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.66258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27_29", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3420", + "psc_text": "te dilexi Dominum Salvatorem: sed nunc, si fieri potest, cumulo aliquid addimus et plena complemus, ut absque tui nominis mentione ne unam quidem horam praeterire patiamur; qui contra flantes ventos ardore fidei perstitisti, maluistique, quantum in te fuit, solus liberari de Sodomis, quam cum pereuntibus commorari. Scit quid dicam prudentia tua. Macte virtute; in orbe celebraris, Catholici te conditorem antiquae rursum fidei venerantur atque suspiciunt, et quod signum majoris gloriae est, omnes haeretici detestantur: et me pari persequuntur odio; ut quos gladiis nequeunt, voto interficiant. Incolumem, et nei memorem te Christi Domini clementia tueatur, domine venerande, et beatissime papa. EPISTOLA CXCVI. Augustinus Asellico episcopo, docens quae sit utilitas Mosaicae legis, quam Judaeorum more observare non licet Christianis: hos enim vere esse Israelitas juxta sensum spiritualem; attamen istud nomen vulgo ipsis imponendum non esse. Pelagianos obiter notat in damnabilem Judaismum incidisse. Domino beatissimo fratri et coepiscopo ASELLICO, AUGUSTINUS, in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.661704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27_29", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1156", + "psc_text": "corporis beatorum, deque membrorum officiis post resurrectionem. Dominis charissimis et sincerissimis, sanctis et desiderabilibus et venerabilibus fratribus, sub magistro Domino Jesu condiscipulis, PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum vos fratres nostri conjunctissimi nobis, quos nobiscum desiderati desiderare, et salutati resalutare consuestis, assidue vident, non tam augentur bona nostra, quam consolantur mala. Nam ipsas causas et necessitates, et quantum valemus, devitare conamur, et tamen, nescio quomodo, credo pro meritis nostris, deesse non possunt: sed cum ad nos veniunt, et vident nos, fit quod scriptum est, Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo, exhortationes tuae jucundaverunt animam meam (Psal. XCIII, 19). Proinde ad istam laetitiam qua vobiscum est frater Possidius, cum ex ipso audieritis quam tristis eum causa compulerit, hoc me verissime dicere cognoscetis: et tamen si quisquam nostrum propter hoc solum iret trans mare, ut vestra praesentia frueretur, quid hac causa justius, quid posset dignius inveniri? Sed id", + "candidate_score": 0.66134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27_29", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum . Datum Basileae , ex Augustiniano collegioVgl .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.660593, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.660547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14_16", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.65587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_26_28", + "bdc_text": "salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.654643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_26_28", + "bdc_text": "salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.653151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3741", + "psc_text": "neque tantum ei tribuat, ut sine gratia Dei valeat quidquam ad bonum. Domino dilectissimo, et in Christi membris honorando fratri VALENTINO, et fratribus qui tecum sunt, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Venerunt ad nos duo juvenes, Cresconius et Felix, de vestra congregatione se esse dicentes, qui nobis retulerunt monasterium vestrum nonnulla dissensione turbatum, eo quod quidam in vobis sic gratiam praedicent, ut negent hominis esse liberum arbitrium; et, quod est gravius, dicant quod in die judicii non sit redditurus Deus unicuique secundum opera ejus (Matth. XVI, 27, et Rom. II, 6). Etiam hoc tamen indicaverunt, quod plures vestrum non ita sentiant, sed liberum arbitrium adjuvari fateantur per Dei gratiam, ut recta sapiamus atque faciamus; ut cum venerit Dominus reddere unicuique secundum opera ejus, inveniat opera nostra bona, quae praeparavit Deus ut in illis ambulemus (Eph. II, 10). Hoc qui sentiunt, bene sentiunt. 2. Obsecro itaque vos, fratres, sicut Corinthios obsecravit", + "candidate_score": 0.652765, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_13_15", + "bdc_text": "neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.652631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.65259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_995", + "psc_text": "apud eos quidquam valuisse tuas litteras. Cur autem non valuerint, non opus est scribere; sed mitte aliquem tuorum, vel domesticorum, vel amicorum, cujus hoc fidei possis injungere, qui non ad ea loca, sed ad nos primitus veniat illis omnino nescientibus, et nobiscum primitus consilio pertractato, quod agendum Domino adjuvante visum fuerit, agat. Neque enim tantum pro eis agimus cum hoc agimus, sed etiam pro nostris jam factis catholicis, quibus illorum vicinitas sic infesta est, ut contemni a nobis nullo modo possit. Et hoc quidem breviter scribere poteram; sed volui te habere aliquid litterarum nostrarum, quo rationem curae meae non solum ipse cognosceres, sed etiam cuicumque dissuadenti ne tuorum correctioni operam instanter impendas, nobisque detrahenti quod talia velimus, habeas quod respondeas. Quod si superfluo feci, quod jam ista vel didiceras, vel ipse cogitaveras, aut onerosus fui quod curis publicis tam occupato prolixam epistolam ingessi, peto des veniam, dum tamen quod suggessi", + "candidate_score": 0.652536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3714", + "psc_text": "(Prov. XXVII, 20, sec. LXX). Quando ergo simul estis in ecclesia, et ubicumque ubi et viri sunt, invicem vestram pudicitiam custodite. Deus enim qui habitat in vobis, etiam isto modo custodiet vos ex vobis. 11. Et si hanc de qua loquor, oculi petulantiam in aliqua vestrum adverteritis, statim admonete, ne coepta progrediantur, sed ex proximo corrigantur. Si autem et post admonitionem iterum, vel alio quocumque die idipsum eam facere videritis, jam velut vulneratam sanandam prodat quaecumque invenire potuit hoc, prius tamen et alteri vel tertiae demonstratam, ut duarum vel trium possit ore convinci (Matth. XVIII, 16), et competenti severitate coerceri. Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes", + "candidate_score": 0.65248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_26_28", + "bdc_text": "salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.651368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.65118, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14_16", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_505", + "psc_text": "qui venerunt a vobis, Eustasius et Andreas, bonum Christi odorem de vestra sancta conversatione ad nos attulerunt. Quorum Eustasius in eam requiem praecessit, quae nullis fluctibus sicut insula tunditur, nec Caprariam desiderat, quia nec cilicio jam quaerit indui. EPISTOLA XLIX. Augustinus Honorato Donatianae partis, ut per litteras placide reddat rationem quomodo nomen Ecclesiae, quae utique in toto orbe futura praedicta est in Scripturis, ad ipsos solos reciderit. HONORATO episcopo partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Consilium tuum nobis multum placuit, quod per fratrem Herotem charissimum nobis, et in Christo laudabilem virum mandare dignatus es, ut litteris inter nos agamus, ubi nullus turbarum tumultus perturbare possit disputationem nostram, quae cum tota lenitate et pace animi suscipienda et agenda est, sicut dicit Apostolus: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II. 24, 25). Itaque breviter insinuamus, quid a", + "candidate_score": 0.650821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14_16", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3876", + "psc_text": "quam tibi Dominus tribuit, veraci corde praesumpsi. 2. Nam etsi Philastrius et Epiphanius venerandi episcopi tale aliquid scripsisse memorantur, quod procul dubio me inter caetera, imo sicut omnia, latet; non tamen arbitror eos hanc curam diligentiamque adhibuisse, ut singulis quibusque opinionibus contrarias etiam opiniones adjungerent, ritusque subjicerent; tum denique opus illud utriusque qualecumque sit, non habet fortassis eam quam desidero brevitatem. Frustra etiam homini qui latina non didicit, graeca facundia delegatur; quia non ego tantummodo consilium, sed et auxilium postulavi. Quid autem Venerationem tuam de interpretum non solum difficultate, sed etiam obscuritate admoneam, cum ipse hoc magis, ac plene dijudices? Accedit ad causam, quod nonnullae etiam post illorum obitum haereses emersisse doceantur, quarum nullam illi fecerint mentionem. 3. Quamobrem ad peculiare patrocinium pietatis tuae confugio, et voce mea, sed universali desiderio, paratum ad misericordiam sacrosanctum pietatis pectus appello; sequestratis saporibus peregrinis, considerato textu prioris epistolae, panem Afrum, quem nostra provincia", + "candidate_score": 0.64994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.649522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23_25", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1781", + "psc_text": "Deum perducunt orantem, hoc est credentem, sperantem, desiderantem, et quae petat a Domino in dominica oratione considerantem. Jejunia et ab aliis voluptatibus sine salutis neglectu carnalis concupiscentiae refrenatio, maxime que eleemosynae multum adjuvant orationem, ut possimus dicere: In die tribulationis meae Deum exquisivi, manibus meis, nocte coram eo; et non sum deceptus (Psal. LXXVI, 3). Quomodo enim Deus incorporalis et impalpabilis manibus exquiritur, nisi operibus exquiratur? CAPUT XIV. 25. Adhuc est fortasse quod quaeras, cur Apostolus dixerit, Quid enim oremus sicut oportet, nescimus (Rom. VIII, 26): neque enim ullo modo credendum est vel ipsum, vel quibus ista dicebat, dominicam nescisse orationem. Cur ergo putamus hoc eum dixisse quod nec temere potuit nec mendaciter dicere, nisi quia molestiae tribulationesque temporales plerumque prosunt, vel ad sanandum tumorem superbiae, vel ad probandam exercendamve patientiam, cui probatae et exercitatae clarior merces uberiorque servatur, vel ad quaecumque flagellanda et abolenda peccata; tamen nos nescientes quid", + "candidate_score": 0.649521, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2695", + "psc_text": "ex anima, et sinuli cum brutis ammantibus conditione subsistat. Super quo quid mihi videretur, in opusculis contra Ruffinum scripsisse me novi, adversus eum libellum quem sanctae memoriae Anastasio, episcopo Romanae Ecclesiae, dedit; in quo lubrica et subdola, imo stulta confessione, dum auditorum simplicitati illudere nititur, suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum; olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit, et suam, imo per se nostram explicare sententiam. CAP. II. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae vastatione confusus est, ut juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus", + "candidate_score": 0.649498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.649485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.649143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14_16", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.649123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_74", + "psc_text": "tibi non scribere etiam ineptissimum existimavi. Sed tabellas, si quae ibi nostrae sunt, propter hujusmodi necessitates, mittas peto. Scripsi quiddam de catholica religione, quantum Dominus dare dignatus est, quod tibi volo ante adventum meum mittere, si charta interim non desit. Tolerabis enim qualemcumque scripturam ex officina majorum. De codicibus, praeter libros de Oratore, totum mihi excidit. Sed nihil amplius rescribere potui, quam ut ipse sumeres quos liberet, et nunc in eadem maneo sententia. Absens enim quid plus faciam non invenio. 2. Gratissimum mihi est, quod in ultima epistola me participem domestici tui gaudii facere voluisti. Sed, Mene salis placidi vultum fluctusque quietos Ignorare jubes? (Virg. V Aeneid.) quanquam nec me jubeas, nec ipse ignores. Quare si ad melius cogitandum quies aliqua data est, utere divino beneficio. Nec enim debemus nobis, cum ista proveniunt, sed illis per quos proveniunt, gratulari: quoniam justa, et officiosa, et pro suo genere pacatior atque tranquillior", + "candidate_score": 0.648127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.647755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3715", + "psc_text": "Nec vos judicetis esse malevolas, quando hoc indicatis. Magis quippe innocentes non estis, si sorores vestras, quas indicando corrigere potestis, tacendo perire permittitis. Si enim soror tua vulnus haberet in corpore, quod vellet occultari, dum timeret secari, nonne crudeliter abs te sileretur, et misericorditer indicaretur? Quanto ergo potius eam debes manifestare, ne perniciosius putrescat in corde? Sed antequam aliis demonstretur, per quas convincenda est si negaverit, praepositae debet ostendi, si admonita neglexerit corrigi, ne forte possit secretius correpta non innotescere caeteris. Si autem negaverit, tunc neganti adhibendae sunt aliae, ut jam coram omnibus possit, non ab una teste argui, sed a duabus tribusve convinci. Convicta vero, secundum praepositae vel presbyteri arbitrium debet emendatoriam sustinere vindictam: quam si ferre recusaverit, et si ipsa non abscesserit, de vestra societate projiciatur. Non enim et hoc fit crudeliter, sed misericorditer, ne contagione pestifera plurimas perdat. Et hoc quod dixi de oculo non figendo, etiam", + "candidate_score": 0.647508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.647006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_13_15", + "bdc_text": "neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_505", + "psc_text": "qui venerunt a vobis, Eustasius et Andreas, bonum Christi odorem de vestra sancta conversatione ad nos attulerunt. Quorum Eustasius in eam requiem praecessit, quae nullis fluctibus sicut insula tunditur, nec Caprariam desiderat, quia nec cilicio jam quaerit indui. EPISTOLA XLIX. Augustinus Honorato Donatianae partis, ut per litteras placide reddat rationem quomodo nomen Ecclesiae, quae utique in toto orbe futura praedicta est in Scripturis, ad ipsos solos reciderit. HONORATO episcopo partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Consilium tuum nobis multum placuit, quod per fratrem Herotem charissimum nobis, et in Christo laudabilem virum mandare dignatus es, ut litteris inter nos agamus, ubi nullus turbarum tumultus perturbare possit disputationem nostram, quae cum tota lenitate et pace animi suscipienda et agenda est, sicut dicit Apostolus: Servum autem Domini litigare non oportet, sed mitem esse ad omnes, docibilem, patientem, in modestia corripientem diversa sentientes (II Tim. II. 24, 25). Itaque breviter insinuamus, quid a", + "candidate_score": 0.645476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2966", + "psc_text": "exclusi, periculis omnibus exponantur, devorandi luporum dentibus atque vexandi, quibus obsistere hac, qua illos in se irritaverant doctrinae perversitate, non possint. Sed satis vestris monitis, sic abundantibus nostrae legis exemplis, probatur esse responsum; nec quidquam superesse duximus quod dicamus, cum nihil praetermissum a vobis, nihil constet esse suppressum, quo illi refutati et penitus agnoscantur esse convicti. Ideoque a nobis testimonia nulla ponuntur, quia et his plena relatio est, et satis constat tot doctissimos sacerdotes cuncta dixisse, nec decet credere vos aliquid, quod ad causam possit proficere, praeteriisse. Et alia manu: Bene valete, fratres. Et ad latus: Data VI cal. febr. post consulatum Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti v. c. EPISTOLA CLXXXII. Innocentius Romanus pontifex, Patribus concilii Milevitani, comprobans illorum acta adversus Pelagianos. INNOCENTIUS, SILVANO seni, VALENTINO, et caeteris qui in Milevitana synodo interfuerunt dilectissimis fratribus, in Domino salutem. 1. Inter caeteras Romanae Ecclesiae curas, et apostolicae Sedis occupationes, quibus", + "candidate_score": 0.645106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_13_15", + "bdc_text": "neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_714", + "psc_text": "Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum exemplaria pervenerant, absque subscriptione tua, et quae primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas; et interim Profuturum retractum de itinere, et episcopum constitutum, veloci morte subtractum; illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium. Quae cum ita sint, satis mirari nequeo quomodo ipsa epistola et Romae et in Italia haberi a plerisque dicatur, et ad me solum non pervenerit, cui soli missa est; praesertim cum idem frater Sysinnius inter caeteros tractatus tuos dixerit eam se non in Africa, non apud te, sed in insula Adriae, ante hoc ferme quinquennium reperisse. 2. De amicitia", + "candidate_score": 0.644487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1208", + "psc_text": "continuo respondere non distuli, quia procurator Eximietatis tuae cito se Romam posse mittere, scripsit: cujus litteris graviter contristati sumus, quod ea quae illic in Urbe vel circa Urbem geruntur, non nobis insinuare curavit, ut certum apud nos fieret quod incertae famae credere nolebamus. Fratrum quippe litteris ante transmissis, quamvis molesta et dura, multo tamen leviora nuntiata sunt. Plus sane quam dici potest miratus sum, quod nec tanta occasione hominum tuorum fratres sancti episcopi scripserint, nec epistola tua quidquam nobis de tantis tribulationibus vestris insinuaverit; quae utique per viscera charitatis et nostrae sunt; nisi forte faciendum non putasti, quod nihil prodesse duxisti, aut nos tuis litteris moestificari noluisti. Prodest aliquid, quantum ego arbitror, etiam ista cognoscere. Primo, quia injustum est gaudere velle cum gaudentibus, et flere non velle cum flentibus (Rom. XII, 15): deinde, quia tribulatio patientiam operatur, patientia probationem, probatio spem, spes autem non confundit, quia charitas Dei diffusa est", + "candidate_score": 0.644468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Res tamen utcumque agi coepta est, et aliquot horas in alterno sermone protraximus, quantum vocibus interquiescentibus varie tumultuantium sinebamur. Sed in ipso disputationis exordio, cum videremus ea quae dicebantur, subinde labi de memoria vel nostra, vel eorum quorum salutem maxime curabamus; et ut esset nobis cautior modestiorque tractatio, simul ut et vos atque alii fratres qui absentes erant, quid inter nos actum esset, legendo cognosceretis, postulavimus ut a notariis verba nostra exciperentur. Diu ab illo vel ei consentientibus reluctatum est; postea tamen ipse concessit. Sed notarii qui aderant, atque id strenue facere poterant, nescio qua causa excipere noluerunt. Egimus saltem ut fratres qui nobiscum erant, quanquam in hac re tardius possent, exciperent, pollicentes nos ibi easdem tabulas relicturos. Consensum est. Coeperunt verba nostra excipi, et aliqua ab invicem ad tabulas dicta sunt. Postea inordinatas perstrepentium interpellationes, et propterea nostram quoque turbulentiorem disputationem notarii non valentes sustinere, cesserunt; nobis sane non", + "candidate_score": 0.644142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.643555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3320", + "psc_text": "Deo debemus agere gratias, quam quod ejus sic defenditur gratia ab eis quibus datur, adversus eos quibus vel non datur, vel ingratum est quod datur; quia ut eis gratum sit, occulto et justo judicio Dei non datur? 2. Quapropter, domine venerabilis, et in Christi charitate suscipiende sancte frater, quamvis optime facias, cum de hac re scribis ad fratres, apud quos se illi de tua solent efferre amicitia; tamen haec cura major tibi restat, ut non solum salubri severitate plectantur qui errorem illum christiano infestissimum nomini audent garrire liberius, sed etiam ii diligentissime caveantur vigilantia pastorali, propter infirmiores et simpliciores dominicas oves, cui eum pressius quidem ac timidius, sed tamen insusurrare non sant, penetrantes domos, sicut ait Apostolus, et caetera quae sequuntur exercita impietate facientes (II Tim. III, 6, et sqq). Nec illi negligendi sunt, qui usque ad profundum silentium supprimunt timore quod sentiunt, sed tamen eamdem perversitatem sentire non desinunt.", + "candidate_score": 0.643299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3615", + "psc_text": "patienter utrumque nescire, et quod tu interrogas, et quod ego: si autem jam scis quod interrogo, cum hoc etiam me docueris, tunc et illud quod vis ut respondeam, nihil ibi jam intuens respondebo. Peto ergo ne succenseas, quia non potui confirmare quod quaeris, sed potui demonstrare, quid quaeras; quod cum inveneris, confirmare non dubites quod quaerebas. 19. Et hoc quidem Sanctitati tuae scribendum existimavi, qui propaginem animarum jam quasi certus improbandam putas. Caeterum si illis qui hanc asserunt, rescribendum fuisset, fortassis ostenderem, quemadmodum id, quod se nosse arbitrantur, ignorent; et ne hoc asserere auderent, quantum formidare deberent. 20. Sane in rescripto amici, quod huic epistolae inserui, ne te forte moveat quod duos libros a me missos commemoravit, quibus respondere vacuum sibi tempus non fuisse respondit: unus est de hac quaestione, non ambo; in alio autem illud ab illo consulendo et pertractando quaesivi. Quod vero admonet et hortatur, ut magis demus", + "candidate_score": 0.6428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7_9", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2697", + "psc_text": "juxta inclytum oratorem, « silent inter arma leges » (Cic. pro Milone); quanto magis studia Scripturarum, quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium est, securitate et otio dictantium indigent! Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus Gog et Magog bella narrantur (Ezech. XXXVIII, et XXXIX); et in extremis, in quibus sacratissimi et inexplicabilis templi aedificatio, varietas, mensuraque describitur (Id. XL-XLIII). CAPUT III. 3. Sanctus frater noster Oceanus, cui vos cupitis commendari, tantus et talis est, et sic eruditus in lege Domini, ut absque nostro rogatu instruere vos possit, et nostram super cunctis", + "candidate_score": 0.642546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_845", + "psc_text": "Sed plerumque non voce de coelo, non per prophetam, non per revelationem vel somnii, vel excessus mentis qui dicitur ecstasis, sed rebus ipsis accidentibus, et ad aliud quam statueramus vocantibus cogimur agnoscere Dei voluntatem esse aliam quam erat nostra: tanquam si proficisci statueremus, et aliquid oriretur quod consulta de officio nostro veritas vetaret deserere, aut decernentibus ibi manere nuntiaretur aliquid, quod eadem veritate consulta nos compelleret proficisci. De hoc tertio genere causarum mutandae sententiae, quid tibi videatur peto mecum plenius et enodatius colloquaris. Saepe nos quippe conturbat, et difficile est non aliquid quod magis faciendum erat omittere, dum illud mutare nolumus in quo prius permanere statueramus, non quidem malum verum, jam ideo malum quia id quod potius agendum est occurrens deseritur; quod si non occurreret, non solum sine vituperatione, sed etiam cum laude, in illo priore perduraretur. Hic non falli difficile est; hic omnino vox prophetica praevalet: Delicta quis intelligit", + "candidate_score": 0.64228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "pertinaciter in hac voluerit impietate persistere, agendum est quatenus vel iis possit subveniri, quos non suus, sed hujus magis error induxit; ne et illis haec medicina pereat cujus iste talem non admittit nec postulat curam. (Et alia manu): Deus vos incolumes custodiat, fratres charissimi. Data VI calendas februarias, post consulatum gloriosissimi Theodosii Augusti VII, et Junii Quarti Palladii V. C. EPISTOLA CLXXXIV . INNOCENTIUS, AURELIO et AUGUSTINO episcopis. Acceptissimi mihi Germani compresbyteri illo recursus vacuus officio nostro esse non debuit. Per charos enim salutare charissimos, naturale quodammodo nobis videtur et consequens. Gaudere ergo in Domino vestram Germanitatem amantissimi cupimus, et pro nobis paria ad Deum vota rependere precamur, quia, ut bene nostis, communibus et alternis plus agimus orationibus, quam singularibus aut privatis. EPISTOLA CLXXXIV BIS. Laudans Petri et Abrahae studium, Pelagianos obiter notat, probatque parvulos absque baptismo decedentes, utpote concupiscentia seminatos, damnari; infideles vero, quorum multiplex genus est, non Scripturae", + "candidate_score": 0.640687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.640219, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.640168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1951", + "psc_text": "de putredine sanum, et ei dupla quae amiserat reddidisti (Job. XLII, 10). Alium inter leones esurientes illaesum integrumque servasti (Dan. XIV, 30-40). Aliorum inter flammas deambulantium grata voce laudatus es (Id. III, 23-90). Tale aliquid in Christo exspectabant fieri Judaei, unde probarent si vere Filius Dei esset. Ex eorum persona et in libro Sapientiae dicitur: Morte turpissima condemnemus illum: erit enim respectus in sermonibus ipsius. Si enim verus Dei Filius est, suscipiet eum et liberabit eum de manibus contrariorum. Haec, inquit, cogitaverunt et erraverunt: excaecavit enim eos malitia eorum (Sap. II, 18 21). Attendentes quippe tempus Veteris Testamenti, et illam patrum etiam temporalem felicitatem, in qua illis exhibenda demonstravit Deus etiam talia dona sua esse, non viderunt jam esse tempus quo revelaretur in Christo bona aeterna proprie Deum praestare justis, qui bona temporalia praestat et impiis. CAPUT VIII. 21. Denique cum dixisset, In te speraverunt patres nostri; speraverunt, et eruisti", + "candidate_score": 0.640011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.639161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1798", + "psc_text": "ne capiamur, alia sic ferimus ne frangamur, et secundum praecepta divina in omnibus gratias agimus ei, de quo dicimus: Benedicam Dominum in omni tempore; semper laus ejus in ore meo (Psal. XXXIII, 2); et, Bonum est mihi quod humiliasti me, ut discam justificationes tuas (Psal. CXVIII, 71). Neque enim revera, si fallacis prosperitatis semper hic tranquillitas arrideret, anima humana portum illum verae certaeque securitatis appeteret, domina insignis et merito illustris, et praestantissima filia. Reddens itaque debitum Praestantiae tuae salutationis obsequium, agensque gratias quod salutis nostrae religiosissimam curam geris, posco tibi a Domino futurae vitae praemia, praesentisque solaria; omniumque vestrum, in quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis", + "candidate_score": 0.638745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1736", + "psc_text": "1. Et petisse te et promisisse me recolens, ut de orando Deo ad te aliquid scriberem, ubi tribuente ipso quem oramus, tempus facultasque concessa est, oportuit ut debitum meum jam jamque persolverem, et pio studio tuo in Christi charitate servirem. Quam me autem laetificaverit ipsa petitio tua, in qua cognovi quantam rei tantae curam geris, verbis explicare non possum. Quod enim majus oportuit esse negotium viduitatis tuae, quam persistere in oratione nocte ac die, secundum Apostoli admonitionem? ille quippe ait: Quae autem vere vidua est et desolata speravit in Domino, et persistit in oratione nocte ac die (I Tim. V, 5). Unde mirum videri potest, cum sis secundum hoc saeculum nobilis, dives, tantaeque familiae mater, et in eo licet vidua, non tamen desolata, quomodo occupaverit cor tuum praecipueque sibi vindicaverit orandi cura; nisi quia prudenter intelligis quod in hoc mundo et in hac vita nulla anima possit esse secura. 2.", + "candidate_score": 0.637857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15_17", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus . Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus )", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2239", + "psc_text": "etiamsi nondum per speciem contuendo, jam tamen inconcus e credendo retinemus. Denique cum dixisset, jam non se secundum carnem Christum nosse, sicut Apostolus ait; et addidisset testimonium de propheta, Spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, continuo subjecit: Qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur, ut videri possit a nobis. Certe manifestum est quod illam notitiam, ubi dixerat, novimus, ex fide posuit, ex qua modo justus vivit (Hebr. X, 38); non ex contemplatione, qua Deum videbimus sicuti est. Hanc enim sibi et nobis consequenter optavit, futuramque significavit, dicendo: Qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur, ut videri possit a nobis. CAPUT XV. 36. Hanc plenitudinem Dei quidam in sermone Apostoli sic intellexerunt, ut putarent nos hoc futuros omnino quod Deus est. Haec enim verba, sicut recognoscis, Apostolus posuit ita loquens: Cognoscere etiam supereminentem scientiae charitatem Christi, ut impleamini in omnem plenitudinem Dei (Ephes. III,", + "candidate_score": 0.637817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3486", + "psc_text": "Non est vestrum praedicare tempora; sed, Non est vestrum nosse: verum si ita vis intelligi quod ait, Non est vestrum scire, ac si diceret, Non est vestrum scientes facere, id est, non est vestrum hoc docere; quis nostrum docere audeat, vel se scire praesumat quod Deus ille magister nec eos discipulos docuit, a quibus praesentibus interrogatus est praesens, nec illi tam sancti magnique doctores Ecclesiam docere potuerunt? 5. An respondebitur, haec non docuisse Apostolos, sed Prophetas? Hoc enim aisti, et verum est, quod ea quae futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent, inquis, ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Sed si venratio tua satis admiratione plenum esse dicit, si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit; quanto majore admiratione plenam est, si ea quae Prophetae hominibus sunt locuti, haec Apostoli vel scire sunt prohibiti vel docere! Quomodo autem Prophetae", + "candidate_score": 0.637721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_93", + "psc_text": "enim ardore inquisitionis tuae, cum esset mirabilis, non fuisse perturbatam modestiam disputandi. Nam neque flagrantius percontantem, neque tranquillius audientem, quemquam facile invenerim. Vellem itaque tecum multum loqui: non enim multum esset, quantumcumque esset, si tecum loquerer. Sed quia difficile est, quid opus est causas quaerere? Prorsus difficile est: erit fortasse aliquando facillimum; ita Deus velit: nunc certe aliud est. Dedi ergo negotium fratri, per quem litteras misi, ut omnia nostra legenda praebeat prudentissimae Charitati tuae. Non enim aliquid meum inculcabit invito; novi enim quid benignitatis in nos animo geras; quae tamen si lecta probaveris, et vera pervideris, nostra esse non putes, nisi quia data sunt, eoque te convertas licet, unde tibi quoque est ut ea probares datum. Nemo enim quod legit, in codice ipso cernit verum esse, aut in eo qui scripserit; sed in se potius, si ejus menti quoddam non vulgariter candidum, sed a faece corporis remotissimum lumen veritatis", + "candidate_score": 0.637155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2849", + "psc_text": "Firmum, anno praeterito, ob rem earum Ravennam, et inde Africam Siciliamque direximus, quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum presbyterum Firmum direxi; quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te, et mei memorem, Christus Dominus custodiat, domine vere sancte, et beatissime papa. Et subter: Grandem latini sermonis in ista provincia notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque dictincta est: pleraque enim prioris laboris, fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CLXXIII. Augustinus Donato, villae Mutugennae in dioecesi Hipponensi presbytero donatistae, qui jussus comprehendi et adduci ad ecclesiam, conatus est sibi vim inferre, suadet ut re sobrie perpensa resipiscat, docens pravam voluntatem recte cogi ad meliora. Donato presbytero partis Donati, AUGUSTINUS episcopus Ecclesiae catholicae. 1. Si posses videre dolorem cordis mei, et sollicitudinem pro salute tua, fortassis", + "candidate_score": 0.636117, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.634422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.632642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_16_18", + "bdc_text": "acceptum referimus . Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.629147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3235", + "psc_text": "si pro viribus nostris, quantum Dominus adjuvit, rite tractavimus; quando Deum ubique praesentem, et non spatiis distantibus, quasi aliqua mole vel distentione diffusum, sed ubique totum cogitare te extendis, averte mentem ab omnibus imaginibus corporum, quas humana cogitatio volvere consuevit. Non enim sic sapientia, non justitia, non sic denique charitas cogitatur, de qua scriptum est, Deus charitas est (I Joan. IV, 8). Cum vero habitationem ejus cogitas, unitatem cogita congregationemque sanctorum: maxime in coelis, ubi propterea praecipue dicitur habitare, quia ibi fit voluntas ejus perfecta eorum, in quibus habitat, obedientia; deinde in terra, ubi aedificans habitat domum suam in fine saeculi dedicandam. Christum autem Dominum nostrum unigenitum Dei Filium aequalem Patri, eumdemque hominis filium quo major est Pater, et ubique totum praesentem esse non dubites tanquam Deum, et in eodem templo Dei esse tanquam inhabitantem Deum, et in loco aliquo coeli propter veri corporis modum. Sed cum me delectat loqui", + "candidate_score": 0.618229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3586", + "psc_text": "hominum notitiamque diffundi jure succenseat, idque jactantius quam utilius fecisse me judicet, quasi ego potuerim quaerere, quod ille non potuerit enodare, cum forsitan possit, idque dum faciat, exspectandum sit. Magis enim scio, quod aliis occupatur, quae minime differenda sunt, plurisque pendenda. 3. Quod ut tua quoque Sanctitas noverit, attende paulisper quid mihi alio anno per latorem, per quem scripseram, remeantem scripserit, nam hoc ex ejus epistola in istam transtuli: Incidit, inquit, tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit, quam loqui; ita ut nostra studia cessarent, ne, juxta Appium, canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos nomini meo dedicasti, eruditissimis, et omni eloquentiae splendore fulgentibus, ad tempus respondere non potui, non quod quidquam in illis reprehendendum putem; sed quia juxta beatum Apostolum, « Unusquisque in suo sensu abundat; alius quidem sic, alius autem sic » (Rom. XIV, 5). Certe quidquid dici potuit, et sublimi ingenio de Scripturarum sanctarum hauriri fontibus,", + "candidate_score": 0.617615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_691", + "psc_text": "ad crebrum et dulce colloquium! Sed quia id non est datum, peto ut hoc ipsum, quod in Domino quam possumus simul sumus, conservari studeas, et augeri ac perfici, et rescripta quamvis rara non spernere. Saluta obsequio meo sanctum fratrem Paulinianum, et omnes fratres qui tecum ac de te in Domino gaudent. Memor nostri exaudiaris a Domino in omni sancto desiderio tuo, domine charissime et desideratissime, et honorande in Christo frater. EPISTOLA LXVIII. Hieronymus Augustino, jam accepta epistola quae continet quaestionem de mendacio officioso, sed dubitans etiamnum an sit Augustini, negat se responsurum nisi sit certus de auctore. Meminit et Ruffini ficto nomine. Domino vere sancto, ac beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Christo salutem. 1. In ipso profectionis articulo, sancti filii nostri Asterii hypodiaconi, necessarii mei, Beatitudinis tuae litterae supervenerunt, quibus satisfacis te contra parvitatem meam librum Romam non misisse. Hoc nec ego factum audieram; sed epistolae cujusdam, quasi ad me", + "candidate_score": 0.612989, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.683969, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2622", + "psc_text": "plane, sic verbi Domini poteris fieri taciturnus praedicator, et lingua silente in multorum populorum auribus manus tua clamosis vocibus personabit. » Eumdem laborem singulari opusculo laudavit Joannes Trithemius, etiam post typographiae inventionem fratres suos ad illum invitans. Vide Benedicti ejusdem lib. I de Viris illustribus ordinis S. cap. 6. Denique, aliud laboris genus a nostris frequentatum notat Mabillonius (Praefat. ad saec. I Bened., pag. 60): nimirum qui prae corporis infirmitate operosos labores manibus exercere non poterant, iis pro Regulae indulgentia prolixioribus studiis aliorum operas compensare licebat. Quod probat exemplo Lanfranci, qui, ut loquitur Guillelmus Malmesburiensis (Lib. I de Gestis Pont. Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi", + "candidate_score": 0.683969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.681061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.672847, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_10_12", + "bdc_text": "non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2629", + "psc_text": "studia multa post se trahunt incommoda, quae certe laboris manuum bono non sunt praeferenda: exinde enim omnis regularis observantiae disciplina pessum iit; quod maxime octavo nonoque saeculo apparuit, quo florere coeperunt apud monachos litterarum exercitationes; nam cum illis saeculis a recta vivendi ratione deflexerint monachi, non immerito in litterarum studium disciplinae regularis ruina refunditur; qua de re conqueruntur Patres concilii Vernensis his verbis (Can. 3, an. 844): In locis sanctis, hoc est monasteriis, alios studio, nonnullos desidia . . . . a sua professione deviare comperimus. Octavo denique, sufficere monachis simplicem sacrae Scripturae, operum sanctorum Patrum ad morum directionem scriptorum, piorumque monachorum historiae lectionem: at vero Ecclesiae traditionem investigare, conciliorum summorumque pontificum decreta discere, ecclesiasticas historias scrutari, de theologicis dogmatibus disputare, quid haec ad viros mundo mortuos? Ita fere argumentantur qui laborem manuum studiis praeferendum esse existimant. Alii econtra asserunt, primo, ordini monastico haud esse essentiale operari manibus, cum nonnulli", + "candidate_score": 0.666594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.664542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_10_12", + "bdc_text": "non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.664138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_10_12", + "bdc_text": "non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.663477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2679", + "psc_text": "Longius hic foret, nec praesentis est otii per omnia excurrere monasteria. At praeterire non possum ardens in litteris hoc saeculo excolendis Benedictinarum virginum studium: « Quae laus, inquit iterum Mabillonius (Praef. in saec. III, num. 47), etiam Bonifacio auctori tribuenda est. Is quippe in Britannia cum degeret, non tantum viros disciplinis imbuit, verum etiam monachas, quae tantae sapientiae virum, ut scribit Willibaldus, praeceptorem expetierunt. Quo praeceptore paginarum transcurrentes seriem, coelesti instanter scrutinio inhaerebant, et sacramentorum arcana mysteriorumque abdita jugiter meditabantur. In Germaniam ipse profectus, religiosas feminas e Britannia istuc advocavit, ex quibus CUNIHILT et filia ejus BERATHGIT valde eruditae in liberali scientia in Thuringorum regione constituebantur magistrae, ex Othloni lib. I, cap. 25. Praeter eas Lioba Bischofheimensi Parthenoni a Bonifacio praefecta, lectionis studio tanta diligentia incumbebat, ut nisi orationi vacaret, nunquam divina pagina de manibus ejus abscederet. Nam cum ab ipsis infantiae rudimentis grammatica et reliquis liberalium artium studiis esset", + "candidate_score": 0.662003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.661407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2629", + "psc_text": "studia multa post se trahunt incommoda, quae certe laboris manuum bono non sunt praeferenda: exinde enim omnis regularis observantiae disciplina pessum iit; quod maxime octavo nonoque saeculo apparuit, quo florere coeperunt apud monachos litterarum exercitationes; nam cum illis saeculis a recta vivendi ratione deflexerint monachi, non immerito in litterarum studium disciplinae regularis ruina refunditur; qua de re conqueruntur Patres concilii Vernensis his verbis (Can. 3, an. 844): In locis sanctis, hoc est monasteriis, alios studio, nonnullos desidia . . . . a sua professione deviare comperimus. Octavo denique, sufficere monachis simplicem sacrae Scripturae, operum sanctorum Patrum ad morum directionem scriptorum, piorumque monachorum historiae lectionem: at vero Ecclesiae traditionem investigare, conciliorum summorumque pontificum decreta discere, ecclesiasticas historias scrutari, de theologicis dogmatibus disputare, quid haec ad viros mundo mortuos? Ita fere argumentantur qui laborem manuum studiis praeferendum esse existimant. Alii econtra asserunt, primo, ordini monastico haud esse essentiale operari manibus, cum nonnulli", + "candidate_score": 0.660582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2543", + "psc_text": "» 608 Quaeret aliquis quibus veteres monachi signis uterentur ad convocandos fratres ad opus Dei. Respondeo quatuor potissimum modis id praestitisse. Primo, tuba, et quidem ut credibilius est, cornea potius quam aerea, ut pote qui omnis omnino metalli essent expertes: ut videre est in Regula S. Pachomii art. 2, et apud S. Joannem Climacum gradu 19. Secundo, tabula lignea, ut patet ex Vita S. Theodosii coenobiarchae n. 73 et 77, apud Boll. 11 Januarii, ex Prato spirituali cap. 11, ex secunda synodo Nicaena act. 4, et ex Vita S. Nicolai Studitae, qui saeculo IX florebat, n. 50 apud Boll., 4 Februarii. Tertio, voce altius decantata, verbi gratia alleluia; unde S. Hieronymus de monasterio S. Paulae loquens (Epist. 27), « Post alleluia decantatum, inquit, quo signo vocabantur ad collectam, nulli residere licitum erat. » Quarto, campana, ut colligere licet ex Cumeneo albo in Vita S. Columbae n. 22 (Saec. I Ben.):", + "candidate_score": 0.660286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_10_12", + "bdc_text": "non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2663", + "psc_text": "quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non ut in ipsis habeamus spem provectus nostri, sed per ipsa transeuntes desideremus nobis a Patre luminum proficuam salutaremque sapientiam debere concedi . . . . Multi iterum Patres nostri talibus litteris eruditi, et in lege Domini permanentes, ad veram sapientiam pervenerunt, sicut B. Augustinus in libro de Doctrina Christiana meminit, dicens: Non aspicimus quanto auro et argento et veste suffarcinatus exierit de Aegypto Cyprianus, et doctor suavissimus, et martyr beatissimus; quanto Lactantius; quanto Victorinus, Optatus, Hilarius. Nos addimus Ambrosium, ipsumque Augustinum atque Hieronymum, multosque alios innumerabiles Graecos. Hoc etiam ipse fidelissimus Dei famulus Moyses fecit; de quo scriptum est, quod", + "candidate_score": 0.659977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2629", + "psc_text": "studia multa post se trahunt incommoda, quae certe laboris manuum bono non sunt praeferenda: exinde enim omnis regularis observantiae disciplina pessum iit; quod maxime octavo nonoque saeculo apparuit, quo florere coeperunt apud monachos litterarum exercitationes; nam cum illis saeculis a recta vivendi ratione deflexerint monachi, non immerito in litterarum studium disciplinae regularis ruina refunditur; qua de re conqueruntur Patres concilii Vernensis his verbis (Can. 3, an. 844): In locis sanctis, hoc est monasteriis, alios studio, nonnullos desidia . . . . a sua professione deviare comperimus. Octavo denique, sufficere monachis simplicem sacrae Scripturae, operum sanctorum Patrum ad morum directionem scriptorum, piorumque monachorum historiae lectionem: at vero Ecclesiae traditionem investigare, conciliorum summorumque pontificum decreta discere, ecclesiasticas historias scrutari, de theologicis dogmatibus disputare, quid haec ad viros mundo mortuos? Ita fere argumentantur qui laborem manuum studiis praeferendum esse existimant. Alii econtra asserunt, primo, ordini monastico haud esse essentiale operari manibus, cum nonnulli", + "candidate_score": 0.657212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2705", + "psc_text": "Absit ergo, absit ut scientiis coenobiorum inordinationes imputemus; absit ut propensionem ad sacras litteras, quas summi pontifices et concilia monachis commendant, relictam in monasteriis esse a daemone dicamus ad regularis observantiae subversionem. Longe aliter sentiebat videratque Adalbero, Augustensis Ecclesiae episcopus, qui rediens e monasterio S. Galli, ubi omnes tunc scientiae vigebant, et quod devotionis gratia visitarat, « interrogatus inter caetera aliquando a suis, inquit Ekkehardus Sanctigallensis monachus (In Vit. Notkeri Balbul., apud Boll. 6 April.), essetne nobiscum, ut fama vulgavit, religio cum doctrina, severitas cum disciplina? Caeteri, inquit, quid sentiant nescio, quod mihi animo est pronuntio: Unum ego sanctum, et hunc defunctum quaesivi; vivos autem, ut vere fratres fatear, sanctissimos inveni. Doctrinam vero illorum et disciplinam in virtutum eorum operibus videre est. Delectat me talium memorari, quos quidem ut iterum videam vix exspecto, etc. » Igitur si qui aliquando monachi scientiis dediti prolapsi sunt, id non scientiis, quibus a crimine", + "candidate_score": 0.655853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.654535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.652554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_380", + "psc_text": "« Nunc autem dum pro terrenis et caducis rebus plus quam decet solliciti sumus, et de coelestibus non cogitamus, fit ut nec istis, nec illis aliquatenus abundemus, quoniam coelestia bona primum, id est potissimum quaerere jussi, caeterorum, quae restant, sollicitudinem divinae providentiae committere debuissemus. » Et hac quidem forte ratione S. Guillelmus abbas Divionensis, ut scribit in ejus Vita Glaber, 91 Rodulfus cap. 15 Apud Boll. 1 Jan.: « Tribus monasteriorum utilitatibus praepositis illud saepius inculcabat, ut in exactione sibi commissorum forent providi, ne forte nimis tenues pro census reditu affligerentur; dicebat enim se magis velle largiri egenti quam exigere quidpiam ab indigente. » Optima sane monitio iis qui rei temporalis curam gerunt, quam ut sequantur plurimum obsecramus. Sciatque quia qui suscipit animas regendas, etc.] Terribilis prorsus sententia, et quae plus timoris exigit quam expositionis. Et ita semper timens futuram discussionem Pastoris de creditis ovibus, cum de alienis ratiociniis cavet,", + "candidate_score": 0.6509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.650169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2662", + "psc_text": "Cosmographiae quoque notitiam vobis percurrendam esse non immerito suademus, ut loca singula, quae in libris sanctis legitis, in qua parte mundi sint posita, evidenter agnoscere debeatis. » Inter alios vero Julii oratoris libellum de Cosmographia, Marcellini Constantinopolitanam Hierosolymitanamque descriptionem, et Ptolomei Cosmographiam laudat: alteroque post capite (Cap. 27): « Illud quoque, infit, commonendum esse credidimus, quoniam tam in sacris litteris quam in expositoribus doctissimis multa per schemati, multa per definitiones, multa per artem grammaticam, multa per artem rhetoricam, multa, per dialecticam, multa per disciplinam arithmeticam, multa per musicam, multa per disciplinam geometricam, multa per astronomicam intelligere possumus. » Postea consolatus quorumdam simplicitatem fratrum, qui ad arduum adeo studium haud possunt assurgere, subdit (Cap. 28): « Verumtamen nec illud Patres sanctissimi decreverunt, ut saecularium litterarum studia respuantur, quia exinde non minimum ad sacras Scripturas intelligendas sensus noster instruitur: si tamen divina gratia suffragante, notitia ipsarum rerum sobrie ac rationabiliter inquiratur, non", + "candidate_score": 0.649972, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2609", + "psc_text": "negotio ad comparandam congruam materiam opus habent, neque multum efflagitant molestiae ad distrahendum ea quae parantur, et quae nobis nullum virorum aut mulierum indecorum convictum conciliant. Est autem nobis peculiariter hoc spectandum, ut frugalitatem ac vilitatem servemus, caventes nes stultis ac noxiis mundi desideriis serviamus operando quae ab illis affectantur; videlicet in textrina operi nostro admittere debemus quod juxta vitae consuetudinem negotiationi servit, non quod ad praedam ac laqueos adolescentium ab impuris ac lascivis excogitatur. Similiter et in sutorio iis est per eam artem serviendum qui ad usum necessaria requirunt. Artes vero architectorum, fabrorum, aerariorum, et agriculturae, licet in se ipsis necessariae sint humanae vitae, et multum afferant utilitatis, et propria ipsarum ratione a nobis non sint 624 rejiciendae; si tamen vel turbas nobis quandoque generare, aut fratrum coadunationem convellere inveniantur; tum illas necessario vitabimus, praeferentes eas quae indivulsam nobis et Domino deditam vitam conservant, et neque a psallendi et", + "candidate_score": 0.649899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1016", + "psc_text": "S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres in eremo, cum dicit (Serm. 23): « Officium vestrum est non solum carnem jejuniis, abstinentia escae et potus affligere, quantum valetudo naturae permittit; sed etiam mundum contemnere, et non doctoris 239 appetere cathedram, sed in cilicio et cinere perseverare in eremo debemus. » Vide Petri Blesensis epist. 13. Caeterum quam hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino", + "candidate_score": 0.649034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660", + "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.", + "candidate_score": 0.646796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2675", + "psc_text": "in Agaliensi monasterio imbibisse necessum est. Intactum etiam hoc saeculo Orientem relinquere non decet; in quo S. Theodorus Siceota defunctus est anno 613; de quo item Georgius ejus discipulus, vitam illius scribens ita loquitur (Bolland. 22 Aprilis): « Infans ipsi oblatus sum, qui et in ejus sancto monasterio enutritus a religiosissimo praefecto litteras didici. » Circa idem tempus Joannes Moschus presbyter et monachus in monasterio S. Theodosii abbatis et archimandritae, omnium quae Jerosolymis erant coenobiorum, varia peragravit loca, lustravitque monasteria; quo in itinere viros etiam doctissimos et philosophos disciplinae et studiorum gratia visitavit, uti ipse testatur in eo quod adornavit, Prato spiritali cap. 171 et 172. Et haec sufficere debent pro saeculo septimo. Saeculo VIII. S. Bonifacius in Nutscellense coenobium commigrans, sub Wimberto abbate piissimo eum in virtutibus ac litteris progressum fecit, ut docendi quoque munus paulo post ipse obierit. Postea transmittens in Germaniam, cum eum populum ad verum Christi", + "candidate_score": 0.64674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.646726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.645387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2659", + "psc_text": "ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: « In cujus monasterio ego fui. » His etiam adjiciendus est S. Maglorius, qui, ut habetur in ejus Vita n. 1, « tam artium liberalium quam et divinorum eloquiorum » scientiam ab Eltuto edoctus est. Neque id singulare tantum exstitit Eltuto, cum circa idem tempus S. Maclovius puer (Vita S. Maclovii, n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt.", + "candidate_score": 0.645092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3575", + "psc_text": "praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ] Quasi diceret, inquit Hildemarus, « Si per quatuor vices fuerit admonitus, et se non emendaverit, ducatur per gradus, hoc est publica correptio, excommunicatio, nimiis jejuniis, si dignus est, flagello, deinde oratio, postea ejiciatur de ordine praepositurae, postea expellatur. » Idem habent Bernardus Cassinensis, Boherius et Turrecremata. Quod si neque sic correxerit, tunc dejiciatur de ordine praepositurae. ] Ita praepositum quemdam superbia elatum aliquando deposuisse dicitur Benedictus abbas Anianensis in ejus Vita, auctore Ardone, n. 24 (Saec. IV Ben., part. I). Causas vero seu rationes hujusmodi depositionis praepositi declarat Gregorius papa IX in bulla ad Cluniacenses his verbis: « Conventuales quoque", + "candidate_score": 0.644723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3574", + "psc_text": "explicare; » et Regulae Tarnatensis: « Ad praepositum praecipue pertinebit ut ad abbatem, cujus est apud nos major auctoritas, referat quod modum et vires ejus excedit. » Qui praepositus, si repertus fuerit vitiosus aut contemptor sanctae regulae. ] Hic observat Boherius in suo secundo commentario quosdam hujus occasione textus negare eam quam habemus Regulam a S. Benedicto scriptam fuisse, eo quod sanctam illam appellet, ac proinde abnuendam esse fidem his quae a Gregorio Magno lib. II Dialogorum scribuntur. Verum non ideo S. Pater Regulam suam appellavit sanctam, quod a se scripta sit, sed quia sancta et salutaria continet praecepta, quorum praxis ad supremum perfectionis fastigium perducit. Comprobatus. ] Neque enim simplex suspicio hic sufficere debet. Admoneatur verbis usque quater. ] Idque secreto, secundum Bernardum Cassinensem, et quidem ab abbate, juxta Boherium. Nam simplex monachus bis, decanus ter, praepositus quater admoneri debet. Si non emendaverit, adhibeatur ei correctio disciplinae regularis. ]", + "candidate_score": 0.643668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1907", + "psc_text": "de Antiq. monach. Ritib. Obiter hic observabo veteres monachos non genuflexos, sed propter reverentiam diei dominicae, quae genuflexiones haut permittebat, erectos communicasse, ut patet ex Regula Magistri (Cap. 21), quae de modo disserens, quo debent hebdomadarii coquinae et cellerarius communicare, « post modicam, inquit, orationem erecti communicent, et confirment. » Quem locum non bene intellexit dissertator Gallicus de hemina vini et libra panis, cum in secunda editione hunc Magistri textum intellexit de communione charitatis et precum. Nam praeterquam quod integrum Regulae Magistri caput 21 legenti alia non potest oriri expositio aequior quam de communione sacramentali, haec verba communicent et confirment rem omnino determinant; confirmare enim apud ecclesiasticorum rituum auctores aliud nihil sonat quam Christi percipere calicem. Itaque communicent et confirment idem est ac Christi corpus et sanguinem accipiant. Intrantes et exeuntes hebdomadarii in oratorio mox matutinis finitis dominica omnium provolvantur genibus. ] Hic acute Hildemarus, « Bene, inquit, dixit genibus,", + "candidate_score": 0.643242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_809", + "psc_text": "de quo loquitur. Nam loqui et docere magistrum condecet. ] Illi enim per Prophetam dicitur: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum (Isai. LVIII) . Apposite autem S. Benedictus ait loqui et docere: « Id est ad hoc debet loqui ut doceat, inquit Bernardus Cassinensis: neque enim verba magistri debent esse nisi doctrina, quia qui alios admonet ad taciturnitatem, debet habere sermonem aedificativum, ratione comptum, et suo tempore suaque congruitate prolatum; unde non dixit B. Benedictus tantum: Magistrum loqui condecet, sed loqui et docere, ut sit sua loquela instructio discipuli, et doctrina aedificatio ejus. » Tacere et audire discipulo convenit. ] Hinc Scriptura: Audi, inquit, tacens, et pro reverentia accedet tibi bona gratia (Eccli. XXXII) . Plane primus philosophiae nuncupator et creditor Pythagoras accedentes discipulos nihil ante docuit quam tacere; primaque apud eum meditatio futuro sapienti erat linguam", + "candidate_score": 0.641156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1017", + "psc_text": "hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino dicitur (In psal. CXXXIX) ille qui sine justa loquitur necessitate : « Necessitas sit in locutione tua, et non eris vir linguosus ne non dirigaris, » inquit S. doctor. Non dirigitur. ] Id est, non prosperabitur. Super terram. ] Videlicet viventium, nam in terra morientium mali saepius prosperantur. De decimo humilitatis gradu. Decimus humilitatis gradus est, si non sit facilis ac promptus in risu. ] Cum levitas manifestum sit superbiae signum, risumque ex inani gloria nasci doceat S. Joannes Climacus (Grad. 26); merito inter humilitatis gradus S. P. Benedictus reponit, ut non sit facilis ac promptus in risu monachus. Ubi", + "candidate_score": 0.641079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1015", + "psc_text": "praecipimus; vicos, castella, civitates peragrare prohibemus, et a populorum praedicatione omnino cessare censuimus. » Et novissime concilium Tridentinum (Sess. 5, in decret. de Ref., c. 2): « Regulares cujuscunque ordinis, nisi a suis superioribus de vita, moribus et scientia examinati et probati fuerint, etiam in ecclesiis suorum ordinum praedicare non possint: cum qua licentia personaliter se coram episcopis praesentare, et ab eis benedictionem petere teneantur antequam praedicare incipiant. In ecclesiis vero quae suorum ordinum non sunt, ultra licentiam suorum superiorum, etiam episcopi licentiam habere teneantur, sine qua in ipsis ecclesiis non suorum ordinum nullo modo praedicare possint. » His accedit S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres", + "candidate_score": 0.640456, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.640384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2659", + "psc_text": "ex ejus Vita n. 7, ab auctore subaequali scripta, ubi de Hilduto sive Eltuto magistro sic disserit: « Ille vero Eltutus de totis Scripturis Veteris ac Novi Testamenti, et omnis philosophiae generis, geometriae scilicet ac rhetoricae grammaticae, et arithmeticae, et omnium artium philosophiae omnium Britannorum peritissimus erat. » Additque: « In cujus monasterio ego fui. » His etiam adjiciendus est S. Maglorius, qui, ut habetur in ejus Vita n. 1, « tam artium liberalium quam et divinorum eloquiorum » scientiam ab Eltuto edoctus est. Neque id singulare tantum exstitit Eltuto, cum circa idem tempus S. Maclovius puer (Vita S. Maclovii, n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt.", + "candidate_score": 0.637055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2077", + "psc_text": "in secunda libri sui editione, non de communione eucharistica S. Benedictum intelligit, sed de communione precum et charitatis; cujus a lectore signum aliquod S. Pater omnibus dari voluerit, priusquam incipiat legere. Egregium sane charitatis indicium frustulum panis privatim edere ante lectionem! Et hanc interpretationem ab eruditissimo et in traditione versatissimo viro accepisse se fatetur dissertator; cui non deferre haudquaquam potuerit. Ita praevaluerunt in gratiam viri doctissimi, doctioris fortasse semel praeconcepta praejudicia. Adeo ineptam contra germanum S. Benedicti sensum opinionem singulari tractatu refutavit noster Mabillonius, quem habet sub prelo. Ejus rationes quilibet videre poterit; nos sola traditione, de qua dissertator gloriatur, licet nullum inde protulerit argumentum aliqua auctoritate firmatum, contenti erimus. Itaque sancti Benedicti textum de communione eucharistica intelligendum esse constans est omnium qui a tempore sancti Benedicti scripserunt hanc in rem, auctorum sententia. In primis Magister, qui ante mille annos suam scripsit Regulam, ex Benedictina magna ex parte desumptam, sancti", + "candidate_score": 0.636276, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_809", + "psc_text": "de quo loquitur. Nam loqui et docere magistrum condecet. ] Illi enim per Prophetam dicitur: Clama, ne cesses, quasi tuba exalta vocem tuam, et annuntia populo meo scelera eorum, et domui Jacob peccata eorum (Isai. LVIII) . Apposite autem S. Benedictus ait loqui et docere: « Id est ad hoc debet loqui ut doceat, inquit Bernardus Cassinensis: neque enim verba magistri debent esse nisi doctrina, quia qui alios admonet ad taciturnitatem, debet habere sermonem aedificativum, ratione comptum, et suo tempore suaque congruitate prolatum; unde non dixit B. Benedictus tantum: Magistrum loqui condecet, sed loqui et docere, ut sit sua loquela instructio discipuli, et doctrina aedificatio ejus. » Tacere et audire discipulo convenit. ] Hinc Scriptura: Audi, inquit, tacens, et pro reverentia accedet tibi bona gratia (Eccli. XXXII) . Plane primus philosophiae nuncupator et creditor Pythagoras accedentes discipulos nihil ante docuit quam tacere; primaque apud eum meditatio futuro sapienti erat linguam", + "candidate_score": 0.635988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2846", + "psc_text": "» Est autem auditorium locus capitulo proximus: locutorium appellare solent. Auditorii tamen nomine hic capitulum intelligit noster Mabillonius. Quarto, exponebatur hospiti recitata lectio, ut docet Hildemarus: « Si autem talis fuerit hospes, debet etiam exponi lectio; » patetque ex supra citato libro Usuum Cisterciensium, cap. 87, et ex Adalgiso monacho in lib. Mir. S. Theoderici cap. 15, ubi refert Rodulfum abbatem suo in monasterio excepisse Robertum Flandrensem comitem, et reginam, eisque ad mensam adhibuisse lectionem ex Vita S. Theoderici: « Beatissimi Theoderici Vitam virtutibus illustrem coram eis a fratribus lectam et expositam, quasi saluberrimum animae ferculum illis apposuit, quod prae caeteris sumptibus et impensis uterque magni fecit. » Quinto, ubi ignotus advenisset monachus, lectioni tota simul congregatio aderat, ut manifestum est ex Capitulis monachorum ad Augiam directorum (Cap. 12): « Omnes hospites supervenientes cum lectione divina suscipiunt; incognitis tamen monachis ad lectionem omnis pariter concurrit congregatio, ut Christus in eis", + "candidate_score": 0.634594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1015", + "psc_text": "praecipimus; vicos, castella, civitates peragrare prohibemus, et a populorum praedicatione omnino cessare censuimus. » Et novissime concilium Tridentinum (Sess. 5, in decret. de Ref., c. 2): « Regulares cujuscunque ordinis, nisi a suis superioribus de vita, moribus et scientia examinati et probati fuerint, etiam in ecclesiis suorum ordinum praedicare non possint: cum qua licentia personaliter se coram episcopis praesentare, et ab eis benedictionem petere teneantur antequam praedicare incipiant. In ecclesiis vero quae suorum ordinum non sunt, ultra licentiam suorum superiorum, etiam episcopi licentiam habere teneantur, sine qua in ipsis ecclesiis non suorum ordinum nullo modo praedicare possint. » His accedit S. Bernardi auctoritas (Serm. 64, in Cant.): « Publice praedicare nec monacho convenit, nec novitio expedit, nec non misso licet. » Gilberti de Hoillandia (Serm. 18 in Cant.): « Nemo praedicationis officium assumat, nemo sibi sumat honorem nisi vocatus a Deo. » Et certe recte argumentatur auctor Sermonum ad Fratres", + "candidate_score": 0.633818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2660", + "psc_text": "n. 1, saec. I Bened.) Brendano abbati, « eo tempore viro sanctitate et scientia famosissimo, litteratoriae » imbuendus disciplinae traditus sit. Nec mihi dubium est olim Britanniam, ut fidei mysteriis, ita litterarum scientiis institutam fuisse a monachis, agente S. Patricio ejusque discipulis, qui primi in Hibernia verbi divini semina diffuderunt. Venio ad saeculum VI, quo Benedictinus ordo, in quo thesauros sapientiae et scientiae hactenus reconditos crederes, ortum simul et incrementum accepit. Qualis fuerit primorum S. Benedicti discipulorum oraxis, aliqua ex parte discere possumus ex his quae scribit Cassiodorus ad Vivarienses suos monachos, qui a Cassino haud procul dissiti, Benedictinis haud dubium parebant institutis. His imprimis commendat sacrae Scripturae studium, historiae ecclesiasticae lectionem, SS. Patrum, maxime Hilarii, Cypriani, Ambrosii. Hieronymi et Augustini scripta; tum hortatur eos ad Dionysii Exigui monachi canones ecclesiasticos assidue legendos. « ne videamini, inquit, tam salutares ecclesiasticas 636 regulas culpabiliter ignorare. » Et paulo post addit (Divin.", + "candidate_score": 0.63347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2666", + "psc_text": "tantum virum, qui monachorum leges apprime noverat, imo qui monasticam vitam et ipse professus creditur, eos ad aliena suae religioni studia impulisse. Exemplo esse potest Dionysius monachus, cognomento Exiguus, sed eruditione plane maximus, cujus elogium idem Cassiodorus contexuit. Et certe si in Romano S. Andreae monasterio non floruissent hoc saeculo litterarum studia, qua ratione Gregorius Magnus tot verbi divini praecones in Britanniam mittendos exinde extrahere potuisset? Nam et remanere debebant aliqui in commune monasterii, ipsiusque Ecclesiae catholicae, cui potissimum illis temporibus inserviebant monachi, commodum. Quam in Italia ebiberant Benedictini monachi doctrinam eamdem in Britanniam profecti eructarunt: quamvis in Hibernia jam viguisse litterarum studia modo probaverimus ex Vitis SS. Gildae, Samsonis et Maglorii, qui ab Eltuto abbate liberales artes didicerunt; et ex Vita S. Maclovii, qui in Brendani abbatis monasterio iisdem in studiis profecit. Idem demonstrari amplius posset tam ex Vita S. Constantini, num. 1, qui ex rege monachus factus, saeculo", + "candidate_score": 0.632895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1017", + "psc_text": "hic tradit hujus loci Regulae explanationem Petrus Boherius, eamdem sequitur Julianus Warnier in eo quem conscripsit libro de Antiqua et vera Regulae S. Benedicti praxi, cap. 35. Monstrante Scriptura quia in multiloquio non effugitur peccatum. ] Hanc sententiam supra exposuimus. Et quia vir linguosus. ] Vir linguosus ex S. Augustino dicitur (In psal. CXXXIX) ille qui sine justa loquitur necessitate : « Necessitas sit in locutione tua, et non eris vir linguosus ne non dirigaris, » inquit S. doctor. Non dirigitur. ] Id est, non prosperabitur. Super terram. ] Videlicet viventium, nam in terra morientium mali saepius prosperantur. De decimo humilitatis gradu. Decimus humilitatis gradus est, si non sit facilis ac promptus in risu. ] Cum levitas manifestum sit superbiae signum, risumque ex inani gloria nasci doceat S. Joannes Climacus (Grad. 26); merito inter humilitatis gradus S. P. Benedictus reponit, ut non sit facilis ac promptus in risu monachus. Ubi", + "candidate_score": 0.63246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.626082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2623", + "psc_text": "Angl.): « Factus monachus, homo qui ne ciret agresti opere victum quaerere, publicas scholas de dialectica professus est, ut egestatem monasterii scholarum liberalitate 627 temperaret, » cum econtra Herluinus abbas coquendis panibus, et fimo tractando occuparetur, et S. Bernardi abbatis Clarevallensis, cui pro manuum labore commissa est cura divini verbi docendi et praedicandi, uti ipse testatur in quodam sermone his verbis (Serm. 10, in psal. XC): « Quod aliquoties vobis loquimur praeter consuetudinem ordinis nostri, non nostra id agimus praesumptione, sed de voluntate venerabilium fratrum et coabbatum nostrorum, qui id nobis etiam injungunt, quod tamen sibi passim nolunt omnino licere. Nempe aliam mihi rationem et singularem necessitatem esse noverunt; neque enim modo loquerer vobis, si possem laborare vobiscum. Illud forte vobis efficacius verbum fieret, sed et conscientiae meae magis acceptum. Caeterum quando id mihi peccatis meis exigentibus, et onerosi hujus, ut ipsi scitis, tam multiplici infirmitate corporis, et ipsa quoque", + "candidate_score": 0.621811, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_396", + "psc_text": "experimento se didicisse testatur S. Cyprianus his verbis Epist. 10: « Per nocturnas enim visiones, per dies quoque impletur apud nos Spiritu sancto puerorum innocens aetas, quae in exstasi videt oculis, et audit, et loquitur ea quae nos Dominus monere et instruere dignatur. » Ita Danieli duodecim duntaxat annos nato senum presbyterorum fraudem et dolum Dominus revelavit. Hinc Paulus apostolus, Si juniori, inquit, revelatum fuerit, senior taceat (I Cor. XIV) . Quia ergo juniori saepe Dominus revelat quod melius est, juniores etiam novissimos ad consilium vocari voluit S. Benedictus: qua etiam ratione eos veteres monachi in suis collationibus, ut testatur Cassianus Collat. 16, c. 12, admittebant: quamvis in nonnullis monachorum congregationibus soli sacris ordinibus initiati, ut minimum subdiaconi, capitularibus tractationibus intersint. Atque ita apud Carthusianos ex nova collectione statutorum, II parte, cap. 4. Sed et hoc apud eos recens est, nam Statuta Guigonis cap. 37, Antiqua Statuta, II parte, cap.", + "candidate_score": 0.612014, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide", + "max_score": 0.683159, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_De-fide_window_18", + "psc_text": "Judaicae impietatis incurreremus errorem, providens Apostolus, quid sequi deberemus ostendit dicens: Unus Deus Pater, ex quo omnia, et nos in ipso: et unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia, et nos per ipsum (I Cor. VIII, 6) . Sicut enim unum dicendo Dominum Jesum Christum, Patrem Dominum non negavit; ita unum dicendo Deum Patrem, aeque a deitatis veritate nec Filium separavit. Unde nec pluralitatem divinitatis, sed unitatem potestatis ostendit; quia et in dominatione divinitas, et in divinitate dominatus est; sicut scriptum est: Scitote quoniam 449 Dominus ipse est Deus; ipse fecit nos, et non ipsi nos (Psal. XCIX, 3) . 27. In te igitur est Deus, per unitatem naturae: et non est Deus praeter te, per proprietatem substantiae, repulsa differentia. 28. In Hieremiae quoque libro unum Deum Scriptura dicit, et tamen et Patrem et Filium confitetur. Itaque sic habes: Hic Deus noster, et non reputabitur alius ad eum. Hic adinvenit", + "candidate_score": 0.683159, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.683051, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_850", + "psc_text": "Ille enim Filius aequalis Patri, ille aeternus cum Patre, Patrique coaeternus: nos autem facti per Filium, adoptati per Unicum. Proinde nunquam auditum est de ore Domini nostri Jesu Christi, cum ad discipulos loqueretur, dixisse illum de Deo summo Patre suo, Pater noster: sed aut, Pater meus, dixit; aut, Pater vester. Pater noster non dixit, usque adeo ut quodam loco poneret haec duo: Vado ad Deum meum, inquit, et Deum vestrum. Quare non dixit, Deum nostrum? Et Patrem meum dixit, et Patrem vestrum (Joan. XX, 17) ; non dixit, Patrem nostrum. Sic jungit ut distinguat, sic distinguit ut non sejungat. Unum nos vult esse in se, unum autem Patrem et se. 4. Quantumcumque ergo intelligamus et quantumcumque videamus, etiam cum Angelis aequati fuerimus, non videbimus sicut videt Filius. Nos enim et quando non videmus, sumus aliquid. Et quid aliud sumus quando non videmus, nisi non videntes? Sumus tamen vel non videntes;", + "candidate_score": 0.683051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1731", + "psc_text": "56, et cap. XII, V\\. 1-11. 1. Hesternam lectionem sancti Evangelii, de qua locuti sumus quod Dominus dedit, hodierna sequitur, de qua locuturi sumus quod Dominus dabit. Quaedam in Scripturis tam manifesta sunt, ut potius auditorem quam expositorem desiderent: in eis nos immorari non oportet, ut necessariis in quibus immorandum est, tempus sufficiat. 2. Proximum ergo erat Pascha Judaeorum. Illum diem festum Judaei cruentum habere Domini sanguine voluerunt. Illo die festo occisus est Agnus, qui nobis eumdem diem festum suo sanguine consecravit. Consilium erat inter Judaeos de occidendo Jesu: ille qui de coelo venerat pati, propinquare voluit loco passionis, quia imminebat hora passionis. Ascenderunt ergo multi Jerosolymam de regione ante Pascha, ut sanctificarent seipsos. Hoc faciebant Judaei secundum praeceptum Domini, per sanctum Moysen in Lege mandatum, ut die festo quod Pascha erat, omnes undique convenirent, et illius diei celebratione sanctificarentur. Sed illa celebratio umbra erat futuri. Quia est, umbra futuri?", + "candidate_score": 0.68201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_2708", + "psc_text": "beatum Petrum per ingentem martyrii gloriam, ab onere ipsius corporis solverit, eique concesserit quod apostolus Paulus se concupisse dixit, et scripsit, Dissolvi et esse cum Christo (Philipp. I, 23) . Si autem quod magis creditur, ideo sanctus Joannes ait, non dixisse Dominum, Non moritur, ne illis verbis quae dixit, hoc voluisse intelligi putaretur; corpusque ejus in sepulcro ejus exanime sicut aliorum mortuorum jacet: restat ut si vere ibi fit quod sparsit fama de terra, quae subinde ablata succrescit, aut ideo fiat ut eo modo commendetur pretiosa mors ejus, quoniam non eam commendat martyrium (non enim eum pro fide Christi persecutor occidit), aut propter aliquid aliud quod nos latet. Manet tamen quaestio cur dixerit Dominus de homine morituro, Sic eum volo manere donec veniam. 4. Illud etiam in his duobus apostolis Petro et Joanne quem non moveat ad quaerendum, cur Joannem plus dilexerit Dominus, cum ipsum Dominum plus dilexerit Petrus? Ubicumque", + "candidate_score": 0.676644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1732", + "psc_text": "imminebat hora passionis. Ascenderunt ergo multi Jerosolymam de regione ante Pascha, ut sanctificarent seipsos. Hoc faciebant Judaei secundum praeceptum Domini, per sanctum Moysen in Lege mandatum, ut die festo quod Pascha erat, omnes undique convenirent, et illius diei celebratione sanctificarentur. Sed illa celebratio umbra erat futuri. Quia est, umbra futuri? Prophetia Christi venturi, prophetia pro nobis illo die passuri: ut transiret umbra, et lux veniret; ut transiret significatio, et veritas teneretur. Habebant ergo Judaei Pascha in umbra, nos in luce. Quid enim opus erat ut eis Dominus praeciperet per ipsum festum diem ovem occidere, nisi quia ille erat de quo prophetatum est, Sicut ovis ad immolandum ductus est (Isai. LIII, 7) . Sanguine occisi pecoris Judaeorum postes signati sunt; sanguine Christi frontes nostrae signantur. Et illa signatio, quia erat significatio, dicta est a domibus signatis exterminatorem prohibere (Exod. XII, 22, 23): signum Christi a nobis repellit exterminatorem, si cor nostrum", + "candidate_score": 0.663059, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1012", + "psc_text": "hominis? Et illi: Alii Joannem, alii Eliam, alii Jeremiam, aut unum ex Prophetis. Et ille: Vos vero quem me dicitis esse? Respondit Petrus: Tu es Christus Filius Dei vivi (Matth. XVI, 13-16) . Ille dixit se Filium hominis, et Petrus eum dixit Filium Dei vivi. Optime ille commemorabat quod misericorditer exhibuerat: ille commemorabat quod in claritate permanebat. Verbum Dei commendat humilitatem suam, homo agnoscit claritatem Domini sui. Et revera, fratres, puto quia justum est; humiliavit se propter nos, glorificemus illum nos: non enim filius hominis propter se est, sed propter nos. Ergo erat filius hominis illo modo, cum Verbum caro factum est, et habitavit in nobis (Joan. I, 14) . Ideo enim hunc Deus Pater signavit. Signare quid est, nisi proprium aliquid ponere? Hoc est enim signare, imponere aliquid quod non confundatur cum caeteris. Signare, est signum rei ponere. Cuicumque rei ponis signum, ideo ponis signum, ne confusa cum aliis,", + "candidate_score": 0.65351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15_17", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus . Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus )", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_889", + "psc_text": "quod in vestros sensus trajiciamus, abundantius operante ipso in cordibus vestris, quam nobis in auribus vestris. Res enim magna tractatur, et non a magnis, imo multum parvis: spem tamen et fiduciam dat nobis, qui magnus propter nos factus est parvus. Si enim ab illo non exhortaremur, nec invitaremur ad eum intelligendum, sed desereret nos tanquam contemptibiles; quia capere non possumus divinitatem ipsius, si non caperet ipse mortalitatem nostram, et perveniret ad nos ut loqueretur nobis Evangelium; si quod in nobis abjectum et minimum est, noluisset communicare nobiscum; putaremus eum noluisse nobis dare magnum suum, qui suscepit parvum nostrum. Haec dixi, ne quis vel nos reprehendat ista tractantes, quasi multum audaces; vel de se desperet quod possit capere dono Dei, quod illi dignatus est loqui Filius Dei. Ergo quod loqui nobis dignatus est, debemus credere, quia voluit ut intelligamus. Sed si non possumus, praestat intellectum rogatus, qui verbum praestitit non rogatus.", + "candidate_score": 0.640885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19_21", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret . Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1731", + "psc_text": "56, et cap. XII, V\\. 1-11. 1. Hesternam lectionem sancti Evangelii, de qua locuti sumus quod Dominus dedit, hodierna sequitur, de qua locuturi sumus quod Dominus dabit. Quaedam in Scripturis tam manifesta sunt, ut potius auditorem quam expositorem desiderent: in eis nos immorari non oportet, ut necessariis in quibus immorandum est, tempus sufficiat. 2. Proximum ergo erat Pascha Judaeorum. Illum diem festum Judaei cruentum habere Domini sanguine voluerunt. Illo die festo occisus est Agnus, qui nobis eumdem diem festum suo sanguine consecravit. Consilium erat inter Judaeos de occidendo Jesu: ille qui de coelo venerat pati, propinquare voluit loco passionis, quia imminebat hora passionis. Ascenderunt ergo multi Jerosolymam de regione ante Pascha, ut sanctificarent seipsos. Hoc faciebant Judaei secundum praeceptum Domini, per sanctum Moysen in Lege mandatum, ut die festo quod Pascha erat, omnes undique convenirent, et illius diei celebratione sanctificarentur. Sed illa celebratio umbra erat futuri. Quia est, umbra futuri?", + "candidate_score": 0.638335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_6", + "bdc_text": "Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_265", + "psc_text": "plangit illum qui sanus est: sic et nos, charissimi, si recepimus medicinam de coelo venientem, quia et nos omnes phrenetici eramus, tanquam salvi facti, quia ea quae diligebamus non diligimus, gemamus ad Deum de iis qui adhuc insaniunt. Potens est enim ut et ipsos salvos faciat. Et opus est ut respiciant se, et displiceant sibi. Spectare volunt, et spectare se non noverunt. Nam si aliquantum oculos ad se convertant, vident confusionem suam. Quod donec fiat, alia sint studia nostra, alia sint avocamenta animae nostrae. Plus valet dolor noster, quam gaudium illorum. Quantum pertinet ad numerum fratrum, difficile est ut quisquam illa celebritate raptus fuerit ex viris: quantum autem ad sororum numerum, contristat nos, et hoc magis dolendum est, quia non ipsae potius ad Ecclesiam currunt, quas debuit si non timor, certe verecundia de publico revocare. Viderit hoc qui videt, et aderit misericordia ejus, ut sanet omnes. Nos autem qui convenimus,", + "candidate_score": 0.637212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1208", + "psc_text": "nemo sic se novit quomodo ipse homo: alius nescit quid in illo agatur, sed spiritus ejus novit. Accepto autem Spiritu Dei, discimus et quid agatur in Deo: non totum, quia non accepimus totum. De pignore multa novimus: pignus enim accepimus, et hujus pignoris plenitudo postea dabitur. Interim in hac peregrinatione pignus nos consoletur, quia qui nos dignatus est oppignerare, multum paratus est dare. Si talis est arrha, quid est cujus est arrha? 6. Sed quid est quod ait, Non enim erat Spiritus datus, quia Jesus nondum erat glorificatus? In evidenti est intellectus. Non enim non erat Spiritus Dei, qui erat apud Deum; sed nondum erat in eis qui crediderant in Jesum. Ita enim disposuit Dominus Jesus non eis dare Spiritum istum de quo loquimur, nisi post resurrectionem suam; et hoc non sine causa. Et forte si quaeramus, annuet ut inveniamus; et si pulsemus, aperiet ut intremus. Pietas pulsat, non manus:", + "candidate_score": 0.623256, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum", + "max_score": 0.6828, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_10", + "psc_text": "Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. Certissime sciat ergo omnis domus Israel, quia et Dominum eum, et Christum fecit Deus, hunc Jesum, quem vos crucifixistis. His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum, et ad reliquos apostolos: Quid faciemus, viri fratres? Petrus vero ad illos: Poenitentiam (inquit) agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi, in remissionem peccatorum vestrorum: et accipietis donum Spiritus sancti. Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster. Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens: Salvamini a generatione ista prava. Qui ergo receperunt sermonem ejus, baptizati sunt: et appositae sunt in die illa animae circiter tria millia. Erant autem perseverantes in doctrina apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus. Fiebat autem omni animae timor; multa quoque prodigia et signa per apostolos in Jerusalem", + "candidate_score": 0.6828, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_10", + "psc_text": "Dominus Domino meo: Sede a dextris meis, donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum. Certissime sciat ergo omnis domus Israel, quia et Dominum eum, et Christum fecit Deus, hunc Jesum, quem vos crucifixistis. His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum, et ad reliquos apostolos: Quid faciemus, viri fratres? Petrus vero ad illos: Poenitentiam (inquit) agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi, in remissionem peccatorum vestrorum: et accipietis donum Spiritus sancti. Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster. Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens: Salvamini a generatione ista prava. Qui ergo receperunt sermonem ejus, baptizati sunt: et appositae sunt in die illa animae circiter tria millia. Erant autem perseverantes in doctrina apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus. Fiebat autem omni animae timor; multa quoque prodigia et signa per apostolos in Jerusalem", + "candidate_score": 0.671468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_1", + "psc_text": "Dixit autem eis: Non est vestrum nosse tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: sed accipietis virtutem supervenientis Spiritus sancti in vos, et eritis mihi testes in Jerusalem, et in omni Judaea, et Samaria, et usque ad ultimum terrae. Et cum haec dixisset, videntibus illis, elevatus est: et nubes suscepit eum ab oculis eorum. Cumque intuerentur in coelum euntem illum, ecce duo viri astiterunt juxta illos in vestibus albis, qui et dixerunt: Viri Galilaei, quid statis aspicientes in coelum? hic Jesus, qui assumptus est a vobis in coelum, sic veniet, quemadmodum vidistis eum euntem in coelum. Tunc reversi sunt Jerosolymam a monte, qui vocatur Oliveti, qui est juxta Jerusalem, sabbati habens iter. Et cum introissent in coenaculum, ascenderunt ubi manebant Petrus et Joannes, Jacobus et Andreas, Philippus et Thomas, Bartholomaeus et Matthaeus, Jacobus Alphaei, et Simon Zelotes, et Judas Jacobi. Hi omnes erant perseverantes unanimiter in oratione cum", + "candidate_score": 0.667873, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Actus-apostolorum_window_90", + "psc_text": "Ciliciae, fratribus ex gentibus, salutem. Quoniam audivimus, quia quidam ex nobis exeuntes, turbaverunt vos verbis, evertentes animas vestras, quibus non mandavimus: placuit nobis collectis in unum, eligere viros, et mittere ad vos, cum charissimis nostris Barnaba et Paulo, hominibus, qui tradiderunt animas suas pro nomine Domini nostri Jesu Christi. Misimus ergo Judam et Silam, qui et ipsi vobis verbis referent eadem. Visum est enim Spiritui sancto, et nobis, nihil ultra imponere vobis oneris quam haec necessaria: ut abstineatis vos ab immolatis simulacrorum, et sanguine, et suffocato, et fornicatione; a quibus custodientes vos, bene agetis. Valete. Illi ergo dimissi, descenderunt Antiochiam: et congregata multitudine, tradiderunt epistolam. Quam cum legissent, gavisi sunt super consolatione. Judas autem et Silas, et ipsi cum essent prophetae, verbo plurimo consolati sunt fratres, et confirmaverunt. Facto autem ibi aliquanto tempore, dimissi sunt cum pace a fratribus, ad eos qui miserant illos. Visum est autem Silae ibi remanere:", + "candidate_score": 0.609012, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.682515, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.682515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2659", + "psc_text": "Cypri rexit Ecclesiam) et verecunde nobilium feminarum oculos declinarem, ita egit secundum Apostolum, importune, opportune (2. Tim. 4) , ut pudorem meum sua superaret industria. Et quia alicujus tunc nominis esse 956 existimabar super studio Scripturarum, nunquam convenit, quin de Scripturis aliquid interrogaret: nec ut statim [al. nec statim ] acquiesceret, sed moveret e contrario quaestiones; non ut contenderet, sed ut quaerendo disceret earum solutiones, quas opponi posse intelligebat. Quid in illa virtutum, quid ingenii, quid sanctitatis, quid puritatis invenerim, vereor dicere, ne fidem credulitatis excedam, et tibi majorem dolorem incutiam, recordanti quanto bono carueris. Hoc solum dicam, quod quidquid in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον", + "candidate_score": 0.669752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.668549, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.667886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1_3", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2136", + "psc_text": "commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: (In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam cotendendi.): Haec abs te verba, non solum ex animo dicta, sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Deinde [al. Denique ] addis, quod etiam si non adderes, appareret, et dicis (Haec scribo, quia te pure et Christiane diligere cupio, nec quidquam in mea mente retinere quod distet a labiis): O vir sancte mihique (ut Deus videt animam meam) veraci corde dilecte, hoc ipsum, quod posuisti in litteris tuis, quo te mihi exposuisse non dubito, hoc ipsum omnino Apostolum Paulum credo exhibuisse in litteris suis, non uni cuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus gentibus filiis suis, quos in Evangelio genuerat, et quos pariendo parturiebat: et deinde posterorum tot millibus fidelium Christianorum, propter quos illa memoriae mandabatur [al. commendabatur ] epistola, ut nihil in", + "candidate_score": 0.666725, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11_13", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_742", + "psc_text": "ut quiescant et desinant maledicere; non enim ut adversariis, sed ut amicis scripsimus; nec invecti sumus in eos qui peccant, sed ne peccent, 270 monuimus. Neque in illos tantum, sed et in nos metipsos severi judices fuimus: volentesque festucam de oculo alterius tollere, nostram prius trabem ejecimus. Nullum laesi, nullius nomen saltem descriptione [al. mea scriptura ] signatum est. Neminem specialiter meus sermo pulsavit. Generalis de vitiis disputatio est. Qui mihi irasci voluerit, prius ipse de se quod talis sit, confitebitur. EPISTOLA LIII. AD PAULINUM. De studio Scripturarum Omnium sapientum exemplis provocat ad studium Litterarum sacrarum, et in his quantum sit difficultatis, ostendit. Deinde quo magis inflammet ad earum studium, singulos libros, Auctores et argumenta elogiis quibusdam breviter commendat. Denique, ut se a saeculi rebus penitus expediat, hortatur. 1. Vera necessitudo. Sapientum peregrinationes. --Frater Ambrosius tua mihi munuscula perferens, detulit et suavissimas litteras, quae a principio amicitiarum, fidem jam probatae", + "candidate_score": 0.664281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_10_12", + "bdc_text": "non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_742", + "psc_text": "ut quiescant et desinant maledicere; non enim ut adversariis, sed ut amicis scripsimus; nec invecti sumus in eos qui peccant, sed ne peccent, 270 monuimus. Neque in illos tantum, sed et in nos metipsos severi judices fuimus: volentesque festucam de oculo alterius tollere, nostram prius trabem ejecimus. Nullum laesi, nullius nomen saltem descriptione [al. mea scriptura ] signatum est. Neminem specialiter meus sermo pulsavit. Generalis de vitiis disputatio est. Qui mihi irasci voluerit, prius ipse de se quod talis sit, confitebitur. EPISTOLA LIII. AD PAULINUM. De studio Scripturarum Omnium sapientum exemplis provocat ad studium Litterarum sacrarum, et in his quantum sit difficultatis, ostendit. Deinde quo magis inflammet ad earum studium, singulos libros, Auctores et argumenta elogiis quibusdam breviter commendat. Denique, ut se a saeculi rebus penitus expediat, hortatur. 1. Vera necessitudo. Sapientum peregrinationes. --Frater Ambrosius tua mihi munuscula perferens, detulit et suavissimas litteras, quae a principio amicitiarum, fidem jam probatae", + "candidate_score": 0.66344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11_13", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.662451, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11_13", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ; vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2460", + "psc_text": "litteram ceperimus arctare, ut non jaceant, non ambulent, non stent, sed tantum sedeant, si velint praecepta servare, solent respondere, et dicere: Barachibas, et Simeon, et Hellel magistri nostri tradiderunt nobis, ut bis mille pedes ambulemus in sabbato, et caetera istiusmodi, doctrinas hominum praeferentes doctrinae Dei. Non quod dicamus sedendum semper esse in sabbato, et de loco, in quo quis fuerit occupatus penitus non recedendum; sed quod id quod impossibile Legis est, in quo infirmatur per carnem, spirituali observatione complendum sit. Sequitur: Quae sunt rationem quidem habentia sapientiae. Hoc loco, quidem, conjunctio superflua est: quod in plerisque locis propter imperitiam artis Grammaticae apostolum fecisse reperimus. Neque enim sequitur sed, vel alia conjunctio, quae solet ei praepositioni, ubi quidem positum fuerit, respondere. Videntur igitur observationes Judaicae apud imperitos, et vilem plebeculam, imaginem habere rationis, humanaeque sapientiae. Unde, et doctores eorum σοφοὶ, hoc est, sapientes vocantur. Et si quando certis diebus traditiones suas", + "candidate_score": 0.662068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25_27", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2923", + "psc_text": "Sanctae ac venerabiles filiae tuae Eustochium et Paula ( Junior ), et genere suo, et exhortatione tua digne gradiuntur; specialiterque salutant beatitudinem tuam: omnis quoque fraternitas, quae nobiscum Domino Salvatori servire conatur. Sanctum Presbyterum Firmum, anno praeterito ob rem earum Ravennam, et inde Africam, Siciliamque direximus: quem putamus jam in Africae partibus commorari. Sanctos tuo adhaerentes lateri, ut meo obsequio salutes, precor. Litteras quoque meas ad sanctum Presbyterum Firmum direxi, quae si ad te venerint, ei dirigere non graveris. Incolumem te et mei memorem Christus Dominus custodiat, domine vere sancte et beatissime Papa. Et subter. Grandem Latini sermonis in ista provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam", + "candidate_score": 0.661736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9_11", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset . Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_523", + "psc_text": "convenerunt, praesentiam nostram negare non possumus, et tibi non statim respondere, admodum visum est arrogantis, latam disputationem brevi sermone comprehendimus, ut non tam Epistolam, quam Commentariolum dictaremus. EPISTOLA XLIII. AD MARCELLAM. Marcellam hortatur, ut Roma relicta, se rus conferat: per contentionem ostendens, et quantum habeat Roma molestiarum, et quantum commoditatum solitudo. 1. Ambrosius, quo chartas, sumptus, notarios ministrante, tam innumerabiles libros vere Adamantius, et Chalcenterus noster explicavit in quadam Epistola, quam ad eumdem de Athenis scripserat, refert, nunquam se cibum Origene praesente sine lectione sumpsisse; nunquam inisse somnum, nisi unus e fratribus sacris litteris personaret. Hoc diebus 193 egisse et noctibus, ut et lectio orationem exciperet, et oratio lectionem. 2. Quid nos ventris animalia tale unquam fecimus? quos si vel secunda hora legentes invenerit, oscitamus: manu faciem defricantes, continemus stomachum; et quasi post multum laborem mundialibus rursum negotiis occupamur. Praetermitto prandia, quibus mens onerata premitur. Pudet dicere frequentiam salutandi, qua", + "candidate_score": 0.661042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_907", + "psc_text": "Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet clavem David: qui aperit, et nemo claudit, claudit, et nemo aperit: nullo alio reserante, pandentur. Si haberes hoc fundamentum, imo si quasi extrema manus operi tuo induceretur, nihil pulchrius, nihil doctius, nihil dulcius, nihilque Latinius tuis haberemus voluminibus. 10. Tertullianus creber est in sententiis, sed difficilis in loquendo. Beatus Cyprianus instar fontis purissimi, dulcis incedit et placidus; et cum totus sit in exhortatione virtutum, occupatus persecutionum angustiis, de Scripturis divinis nequaquam disseruit. Inclyto Victorinus martyrio coronatus, quod intelligit, eloqui non potest. Lactantius quasi quidam fluvius eloquentiae Tullianae, utinam tam nostra affirmare potuisset, quam facile aliena destruxit. Arnobius inaequalis et nimius,", + "candidate_score": 0.660635, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.658564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.658462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_1", + "bdc_text": "Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1266", + "psc_text": "Posuit me ut sagittam electam, in pharetra sua abcondit me » (Isai 49), duos viros tantis maris atque terrarum inter se spatiis separatos, suo acumine vulnerasse, ut cum mutuo in carne se nesciant, amore spiritus copulentur. Subscriptio. Sanctam te corpore et spiritu servet ille Samarites, id est, Servator et custos, de quo in Psalmo scribitur: « Non dormitabit, neque dormiet, qui custodit Israel » (Ps. 120); ut Hir, qui interpretatur vigil, qui descendit ad Daniel, ad te quoque veniat, et possis dicere: dormio, et cor meum vigilat (Cant. 5) . EPISTOLA LXXVI AD ABIGAUM. Abigao Presbytero excusat se, quod non scripserit: eumque consolatur, ne moleste ferat caecitatem corporis, cum animo cernat. Denique integritatem ejus laudat, eique commendat Theodoram viduam Lucinii. 1. Quanquam mihi multorum sim conscius peccatorum, et quotidie in oratione flexis genibus loquar: « Delicta juventutis meae, et ignorantias meas ne memineris » (Psal. 24. 7): tamen sciens dictum", + "candidate_score": 0.658356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7_9", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "4. Audio totius in te Urbis studia concitata. Audio Pontificis et populi voluntatem pari mente congruere. MINUS EST tenere Sacerdotium, quam mereri. Libros sedecim Prophetarum, quos in Latinum de Hebraeo sermone verti, si legeris, et delectari te hoc opere comperero, provocabis nos etiam caetera clausa armario non tenere. Transtuli nuper Job in linguam nostram: cujus exemplar a sancta Marcella consobrina tua poteris mutuari. Lege eumdem Graecum et Latinum; et veterem Editionem nostrae Translationi compara: et liquido pervidebis quantum distet inter veritatem, et mendacium. Miseram quaedam τῶν ὑπομνημάτων in Prophetas duodecim sancto patri Domnioni, Samuelem quoque et Malachim, id est, quatuor Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem,", + "candidate_score": 0.657433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_11", + "bdc_text": "Hi sane viri non verbis , sed studio ac diligentia non vulgari , quam assidue impendunt , ut nostris rebus quavis ratione aliquando consulatur , clarissime ostendunt , quanti ponderis apud eos literae fuerint , quibus nos eis diligentissime commendasti , Die erwähnten Empfehlungsschreiben für Vermigli und seine Begleiter sind nicht erhalten ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_742", + "psc_text": "ut quiescant et desinant maledicere; non enim ut adversariis, sed ut amicis scripsimus; nec invecti sumus in eos qui peccant, sed ne peccent, 270 monuimus. Neque in illos tantum, sed et in nos metipsos severi judices fuimus: volentesque festucam de oculo alterius tollere, nostram prius trabem ejecimus. Nullum laesi, nullius nomen saltem descriptione [al. mea scriptura ] signatum est. Neminem specialiter meus sermo pulsavit. Generalis de vitiis disputatio est. Qui mihi irasci voluerit, prius ipse de se quod talis sit, confitebitur. EPISTOLA LIII. AD PAULINUM. De studio Scripturarum Omnium sapientum exemplis provocat ad studium Litterarum sacrarum, et in his quantum sit difficultatis, ostendit. Deinde quo magis inflammet ad earum studium, singulos libros, Auctores et argumenta elogiis quibusdam breviter commendat. Denique, ut se a saeculi rebus penitus expediat, hortatur. 1. Vera necessitudo. Sapientum peregrinationes. --Frater Ambrosius tua mihi munuscula perferens, detulit et suavissimas litteras, quae a principio amicitiarum, fidem jam probatae", + "candidate_score": 0.656355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.653547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14_16", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746", + "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.", + "candidate_score": 0.653406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_13_15", + "bdc_text": "neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746", + "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.", + "candidate_score": 0.653098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "4. Audio totius in te Urbis studia concitata. Audio Pontificis et populi voluntatem pari mente congruere. MINUS EST tenere Sacerdotium, quam mereri. Libros sedecim Prophetarum, quos in Latinum de Hebraeo sermone verti, si legeris, et delectari te hoc opere comperero, provocabis nos etiam caetera clausa armario non tenere. Transtuli nuper Job in linguam nostram: cujus exemplar a sancta Marcella consobrina tua poteris mutuari. Lege eumdem Graecum et Latinum; et veterem Editionem nostrae Translationi compara: et liquido pervidebis quantum distet inter veritatem, et mendacium. Miseram quaedam τῶν ὑπομνημάτων in Prophetas duodecim sancto patri Domnioni, Samuelem quoque et Malachim, id est, quatuor Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem,", + "candidate_score": 0.652232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.652067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.651326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2151", + "psc_text": "te, ne me tanto itinere vexatum, frustra venisse patiaris. Scit enim Dominus, quod post visionem sanctorum Locorum, hanc vel maxime causam habui, ut cum tuis litteris sorori mederer ac matri. Et ego: Jamjam, inquam, quod vis faciam: nam et epistolae transmarinae sunt, et specialiter sermo dictatus, raro potest invenire quos mordeat. Te autem obsecro, ut clam sermonem hunc habeas. Cumque portaveris eum pro viatico, si auditus fuerit, laetemur pariter, si autem contemptus fuerit, quod et magis reor, ego verba perdiderim, tu itineris longitudinem. Explicit Praefatio. 2. Primum vos scire cupio soror et filia, me non idcirco scribere, quia aliquid de vobis sinistrum suspicer; sed ne caeteri suspicentur vestram me orare concordiam. Alioquin (quod absit) si peccatorum vos existimarem glutino cohaesisse, nunquam scriberem; sciremque me surdis narrare fabulam. Deinde hoc obsecro, ut si mordacius quippiam scripsero, non tam meae putetis austeritatis [al. auctoritatis ] esse, quam morbi. Putridae carnes ferro curantur", + "candidate_score": 0.648471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4_6", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_664", + "psc_text": "curem, si scribas quod placuerit. Scribebantur enim, et epistolae biblinae juxta Isaiam: et mittebantur super aquas, quae cito cum saeculo transeunt. Nihil tibi nocuimus, nihil injuriae fecimus, nec quicquam violenter extorsimus. In monasterio fratrum, et fratrum Peregrinorum, qui provinciae nihil tuae deberent: et propter nostram parvitatem, et litteras, quas ad eos crebro direximus, communionis quoque tuae coeperunt habere discordiam, ne viderentur quadam duritia, et conscientia nostra, antiquae fidei ab Ecclesia separari, ordinavimus Diaconum: et postquam ministravit, rursum Presbyterum, super quo debueras gratulari, intelligens quod ob Dei timorem hoc sumus facere compulsi: maxime cum nulla sit diversitas in sacerdotio Dei, et ubi utilitati Ecclesiae providetur. Nam, et si singuli Ecclesiarum Episcopi habent sub se Ecclesias, quibus curam videntur impendere: et nemo super alienam mensuram extenditur, tamen praeponitur omnibus caritas Christi, in qua nulla simulatio est: nec considerandum quid factum sit, sed quo tempore, et quo modo, et in quibus, et quare", + "candidate_score": 0.647895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_8_10", + "bdc_text": "Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 . non facile dici posset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2145", + "psc_text": "unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem, aliter atque aliter eumdem locum potest exponere, quia hoc ejus obscuritas patitur. » 35. « Ideo autem desidero interpretationem tuam de Septuaginta, ut et tanta Latinorum interpretum, qui qualescumque hoc ausi sunt, quantum possumus imperitia careamus: et hi, qui me invidere putant utilibus laboribus tuis, tandem aliquando, si fieri potest, intelligant, propterea me nolle tuam ex Hebraeo interpretationem in Ecclesiis legis, ne contra Septuaginta auctoritatem, tanquam novum aliquid proferentes, magno scandalo perturbemus plebes Christi, quarum aures, et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jona. 4. 6), si in Hebraeo nec hedera est, nec cucurbita, sed nescio quid aliud, quod trunco suo nixum, nullis sustentandum adminiculis erigatur; mallem jam in omnibus Latinis cucurbitam legi.", + "candidate_score": 0.647726, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5_7", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere . Sed cum iam res videretur longius protrahi , quam par esset vos nostra ignorare , his te certiorem facimus nos dei munere recte valere curaturosque , ut etiam melius valeamus . Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1254", + "psc_text": "ut possideat, sed ut interficiat. ECCLESIA QUEM scit suum esse, libenter concedit aemulae, dum vivat saltem apud adversariam: ne inter Legem divisus et Gratiam, Salvatoris mucrone feriatur. Unde dicit Apostolus: Ecce ego Paulus dico vobis, quod si Legem observatis, Christus vobis nihil prodest (Gal. 5) . 6. Haec sub allegoriae nubilo dicta sint. Caeterum optime novit prudentia tua, non easdem esse regulas in Tropologiae umbris, quae in historiae veritate. 451 Quod sicubi pedem offendimus, et sapienti lectori frivolum videatur esse quod scripsimus, culpam in auctorem referat. Nos enim et haec ipsa in lectulo decumbentes, longaque aegrotatione confecti, vix notario celeriter scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus,", + "candidate_score": 0.647188, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_423", + "psc_text": "aliud excussorum: quia excutientes sunt, qui excutiant, excussi vero, qui ab aliis excutiantur. Et incongruum esse excussos Apostolos accipi, qui magis excutientes debuerint appellari. Quid igitur faciam? Tantum virum, et temporibus suis disertissimum reprehendere non audeo: qui et confessionis suae merito, et vitae industria, et eloquentiae claritate, ubicumque Romanum nomen est, praedicatur: nisi quod non ejus culpae ascribendum est, qui Hebraei sermonis ignarus fuit, Graecarum quoque litterarum quamdam auram coeperat, sed Heliodori Presbyteri, quo ille familiariter usus est, ea quae intelligere non poterat, quomodo ab Origene essent dicta, quaerebat. Qui, quia in hoc Psalmo Commentarium Origenis invenire non potuit, opinionem magis insinuare suam, quam inscitiam voluit confiteri. Quam ille sumptam claro sermone disseruit, et alienum errorem disertius executus est. 157 4. Restat igitur, ut rursum ad fontem sermonis recurramus Hebraei, et videamus, quomodo scriptum sit. Ubi nos habemus, sicut filii excussorum: ibi legitur, CHEN BNE ANNAURIM, quod Aquila interpretatus est,", + "candidate_score": 0.646872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_3012", + "psc_text": "(Matth. 23. 8) . Si tamen scit expedire nobis, ut etiam talia noverimus, qui novit non solum quid doceat, verum etiam quid nobis discere expediat; nam confiteor dilectioni tuae cupiditatem meam; cupio quidem et hoc scire, quod quaeris; sed multo magis cuperem scire, si fieri posset, quando praesentetur desideratus omnibus gentibus, et quando regnum futurum sit Sanctorum, quam unde in hanc terram venire ceperim. Et tamen illud, cum ab illo, qui scit omnia, discipuli sui, nostri Apostoli, quaererent, responsum acceperunt: Non est vestrum nosse tempus, aut tempora, quae Deus posuit in sua potestate (Act. 1. 7) . Quid si et hoc scit non esse nostrum scire, qui profecto scit, quid nobis sit utile scire? Et illud quidem per illum scio, non esse nostri scire tempora, quae Pater posuit in sua potestate; utrum autem originem Animarum, quam nondum scio, nostrum sit scire, id est pertineat ad nos id scire, ne hoc", + "candidate_score": 0.646759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_32_34", + "bdc_text": "[ Adresse auf f. 108v. : ] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.646003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.644542, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_13_15", + "bdc_text": "neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere . Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.643992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.643736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15_17", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id . acceptum referimus . Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus )", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.643216, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7_9", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_835", + "psc_text": "eorum libris qui Graece Scripturas nostras quam optime tractaverunt, curam atque operam impendere non graveris. Potes enim efficere, ut nos quoque habeamus illos tales viros, et unum potissimum quem tu libentius in tuis litteris sonas [ Origenem ]. De vertendis autem in linguam Latinam sanctis litteris Canonicis, laborare te nollem nisi eo modo quo Job interpretatus est: ut signis adhibitis, quid inter hanc tuam, et Septuaginta, quorum est gravis sima auctoritas, interpretationem distet, appareat. Satis autem nequeo mirari, si aliquid adhuc in Hebraicis litteris et 302 exemplaribus invenitur, quod tot Interpretes illius linguae peritissimos fugerit. Omitto enim Septuaginta, de quorum vel consilii, vel majore spiritus concordia, quam si [al. quasi ] unus homo esset, non audeo in aliquam partem certam ferre sententiam; nisi quod eis praeeminentem auctoritatem in hoc munere sine controversia tribuendam existimo. Illi me plus movent, qui cum posteriores interpretarentur, et verborum locutionumque Hebraearum viam atque regulas mordicus", + "candidate_score": 0.642966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_33_35", + "bdc_text": "] Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario . Tiguri .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.642443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2490", + "psc_text": "ad me ex toto corde vestro, in jejunio, et lacrymis, et planctu: scindite corda vestra, et non vestimenta vestra. Misericors enim et miserator est Dominus, et agens poenitentiam super malitiis (Joel. 2) . Quantae autem sit misericordiae, et quam (ut ita loquar) nimiae ineffabilisque clementiae, Osee Propheta nos doceat, per quem loquitur Deus: Quid tibi faciam Ephraim? quomodo te protegam Israel? quid tibi inquam faciam? Sicut Adama ponam te, et sicut Seboim. Conversum est cor meum in me, et conturbata est poenitudo mea. Nequaquam faciam secundum iram furoris mei (Osee 6) . Unde et David loquitur in Psalmo: Non est in morte qui memor sit tui: in inferno autem quis confitebitur tibi (Psal. 6) ? Et in alio loco: Peccatum meum notum feci, et iniquitatem meam 895 non abscondi. Dixi, pronuntiabo contra me iniquitatem meam Domino, et tu dimisisti impietatem cordis [al. peccati] mei. Pro hac orabit ad te omnis", + "candidate_score": 0.641659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7_9", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare . Verum ea est copia illorum , qui profitentur varia litterarum genera , ut nullus nobis locus videatur relictus , et vicissim ita pauci sunt auditores , ut nostra opera iam hic minus appareat oportuna . Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1460", + "psc_text": "ad excusationem Auctoris, multa de libris ejus esse subtracta, quae apertam impietatem ejusdem monstrare potuissent, quaesumus 522 Praestantiam tuam, ut in hoc specialiter, non tam nobis, quam universis qui in Urbe habitant, profuturum opus digneris impendere, ut supra dictum librum Origenis ad fidem, quemadmodum ab ipso Auctore editus est, tuo sermone manifestes; et quae a defensore ejus interpolata sunt, prodas. Et quae etiam in his schedulis, quas ad Sanctitatem tuam direximus, vel contra catholicam regulam vel imperite edita sunt, redarguas atque convincas. Sane subtiliter in Praefatione operis sui mentionem, tacito nomine tuae Sanctitatis, expressit, quod a te promissum opus ipse compleverit: illud oblique agens, etiam te simili ratione sentire. Purga ergo suspiciones hominum, et convince criminantem, ne si dissimulaveris, consentire videaris. EPISTOLA LXXXIV. Respondens superiori Epistolae, exponit, quo animo legerit, laudaritque Origenem, quem ab omnibus legi cupiat, si fieri possit absque periculo pietatis: et aemulorum calumnias refellit, ac suspiciones hominum", + "candidate_score": 0.64152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_12_14", + "bdc_text": "vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2985", + "psc_text": "ut propemodum contemnendos putarem. In eodem enim luto haesitat, et exceptis verbis tinnulis atquo emendicatis, nihil aliud loquitur. Tamen multum egimus; ut dum epistolae meae respondere conatur, apertius se proderet, et blasphemias suas omnibus patefaceret. Quidquid enim in illa miserabili Synodo Diospolitana dixisse se denegat, in, hoc opere confitetur; nec grande est ineptissimis naeniis respondere. Si autem Dominus vitam 1068 tribuerit, et notariorum habuerimus copiam, paucis lucubratiunculis respondebimus: non ut convincamus haeresim emortuam [al. mortuam ]; sed ut imperitiam atque blasphemiam ejus, nostris sermonibus confutemus. Meliusque hoc faceret sanctitas vestra; ne compellamur contra haereticum nostra laudare. Sancti filii communes Albina, Pinianus et Melania plurimum vos salutant. Has litteras de sancta Bethleem, sancto Presbytero Innocentio dedi perferendas. Neptis vestra Paula miserabiliter deprecatur, ut memores ejus sitis, et multum vos salutat. Incolumes vos et memores mei, Domini nostri Jesu Christi tueatur clementia, Domini vere sancti atque omnium affectione venerabiles patres. EPISTOLA CXLIV.", + "candidate_score": 0.641414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.638627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.638435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_34", + "bdc_text": "Eruditissimo viro Henrico Bulingerio , Tigurinae ecclesiae concionatori primario .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2333", + "psc_text": "autem fuit tanta consolatio, et quae requies spiritui in praesentia Titi, quem quia non invenit, valefaciens eis, profectus est in Macedoniam? Aliquoties diximus Apostolum Paulum virum fuisse doctissimum, et eruditum ad pedes Gamalielis (Act. 22. 3), qui in Apostolorum Actibus concionatur, et dicit: Et nunc quid habetis cum hominibus istis? Si enim a Deo est, stabit, si ex hominibus, destruetur (Ibid. 5. 38. 39) . Cumque haberet scientiam sanctarum Scripturarum, 844 et sermonis diversarumque linguarum gratiam possideret: unde ipse gloriatur in Domino, et dicit: Gratias ago Deo, quod omnium vestrum linguis magis loquor (1. Cor. 14. 18) , divinorum sensuum majestatem digno non poterat Graeci eloquii explicare sermone. Habebat ergo Titum interpretem: sicut, et beatus Petrus Marcum, cujus Evangelium, Petro narrante, et illo scribente, compositum est. Denique et duae Epistolae quae feruntur Petri, stylo inter se et charactere discrepant, structuraque verborum. Ex quo intelligimus, pro necessitate rerum, diversis eum usum", + "candidate_score": 0.63793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_12_14", + "bdc_text": "vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1445", + "psc_text": "quos laedere laesus ipse non audet. Ego interim sileo: nunc et dispensationem meam vel imperitiam simulabo, vel metum. Quid mihi accusanti facturus est, qui ut ipse testatur, laudandi detrahit? 6. Tota ejus Epistola, non tam expositione, quam nostri [al. nostris ] plena est contumeliis. Nomen meum absque ullis officiis, quibus non invicem palpare solemus homines, frequenter assumitur, carpitur, ventilatur, quasi de libro viventium deletus sim: quasi illius me litterae suggillaverint; aut istiusmodi nugas unquam quaesierim, qui ab adolescentia in Monasterii clausus cellulis, magis esse voluerim aliquid, quam videri. Quosdam ex nobis sic cum honore appellat, ut laceret, quasi et nos non possimus dicere, quae nemo tacet. E servo Clericum factum criminatur, cum et ipse nonnullos ejuscemodi Clericos habeat; et Onesimum legerit inter Pauli renatum vincula, Diaconum coepisse esse de servo (Philem. 1). Sycophantam jactitat, et ne probare cogatur, audisse se dicit. O si et mihi 517 liberet dicere, quae multi", + "candidate_score": 0.636426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_12_14", + "bdc_text": "vgl. ebd. , bes. Anm. 1 . neque id semel ; nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_570", + "psc_text": "quaesivit anima mea: tenebo eum: et non dimittam illum » (Cant. 3. 4). 210 EPISTOLA XLVII AD DESIDERIUM. Desiderium et Serenillam sororem, a quibus litteras acceperat, ex nominum etymologia ducto initio, commendat; et ut ad sancta loca, suum implentes propositum, accedant, hortatur, et cur suorum operum interea nihil illis mittat, rationem reddit. 1. Lecto sermone Dignationis tuae, quem mihi nec opinanti tua benevolentia tribuit, gavisus quidem sum testimonio honesti et eloquentis viri: sed in memet reversus, satis dolui, indignum tantis laudibus atque praeconio opprimi me potius quam levari. Scis enim dogma nostrum, humilitatis tenere vexillum, et per ima gradientes, ad summa nos scandere. Quotus igitur ego, vel quantus sum, ut eruditae vocis merear testimonium; ut mihi ab eo palma eloquentiae deferatur, qui scribendo disertissime, deterruit ne scriberem? Verumtamen audendum est, ut caritas, quae non quaerit quae sua sunt, sed quae proximi, reddat salutationis officia, quoniam locum implere non valet praeceptoris.", + "candidate_score": 0.635883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_3_5", + "bdc_text": "Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum . Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2913", + "psc_text": "nec capere solidum cibum, quod infantiae lacte contentum est. Necdum scripsi, et comminaris mihi rescriptorum tuorum fulmina, ut scilicet hoc timore perterritus, non audeam ora reserare, et non animadvertis idcirco nos scribere, ut vos respondere cogamini, et aperte aliquando dicere, quod pro tempore personis et locis vel loquimini, vel tacetis. Nolo vobis liberum esse, negare quod semel scripseritis. Ecclesiae victoria est, vos aperte dicere quod sentitis. Aut enim idem responsuri estis, quod et nos loquimur, et nequaquam eritis adversarii, sed 1040 amici; aut si contraria nostro dogmati dixeritis, in eo vincemus, quod omnes cognoscent Ecclesiae, quid sentiatis. Sententias vestras prodidisse, superasse est. Patet prima fronte blasphemia. Non necesse habet convinci, quod sua statim professione blasphemum est. Minamini nobis responsionem, quam vitare nullus potest, nisi qui omnino non scribit. Unde nostis quid dicturi simus, ut responsionem paretis? Forsitan vestra dicemus, et frustra ingenii vestri acuetis stilum. Eunomiani, Ariani, Macedoniani, nominibus separati,", + "candidate_score": 0.633006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_14", + "bdc_text": "nam alia epistola , quam ad Myconium dedisti , eo certe titulo nos voluisti insignire ( nam „Italiae flores “ appellasti ) , ut ob ipsum non solum isti nos mirifice suspexerint , sed magnum onus et ipsi subierimus , si notae adeo egregiae velimus respondere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1746", + "psc_text": "in Graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam: sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. 638 EPISTOLA CV. AD AUGUSTINUM. Expostulat de Augustini Epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte a se expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere Sancto et Beatissimo Papae AUGUSTINO HIERONYMUS, in Domino salutem. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellas, ut respondeam cuidam Epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium Diaconum exemplaria pervenerunt absque suscriptione tua; et quam primum per fratrem Profuturum, secundo per quemdam alium te misisse significas: et interim Profuturum retractum de itinere, et Episcopum constitutum, veloci morte subtractum: illum cujus nomen retices, maris timuisse discrimina, et navigationis mutasse consilium.", + "candidate_score": 0.631489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1884", + "psc_text": "Scripturarum scientiam, ac fidei puritatem, atque alias passim virtutes cumulatissimas praedicat. Denique ejus mortem et funera copiose describit. 690 1. Si cuncta corporis mei membra verterentur in linguas, et omnes artus humana voce resonarent, nihil dignum sanctae ac venerabilis Paulae virtutibus dicerem. Nobilis genere, sed multo nobilior sanctitate: potens quondam divitiis, sed nunc Christi paupertate insignior; Graecorum stirps, soboles Scipionum, Pauli haeres, cujus vocabulum trahit, Martiae Papyriae matris Africani vera et germana progenies, Romae praetulit Bethleem, et auro tecta fulgentia, informis luti vilitate mutavit. Non moeremus, quod talem amisimus; sed gratias agimus, quod habuimus, imo habeamus. Deo enim vivunt omnia; ET QUIDQUID revertitur ad Dominum, in familiae numero computatur. Quamquam amissio illius, coelestis domus habitatio sit; quae quamdiu in corpore fuit, peregrinata est a Domino (2. Cor. 5), et voce semper flebili querebatur, dicens: Heu mihi, quia peregrinatio mea prolongata est, habitavi cum habitantibus Cedar, multum peregrinata est anima mea", + "candidate_score": 0.631173, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_16_18", + "bdc_text": "acceptum referimus . Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2146", + "psc_text": "quarum aures, et corda illam interpretationem audire consueverunt, quae etiam ab Apostolis approbata est. Unde et illud apud Jonam virgultum (Jona. 4. 6), si in Hebraeo nec hedera est, nec cucurbita, sed nescio quid aliud, quod trunco suo nixum, nullis sustentandum adminiculis erigatur; mallem jam in omnibus Latinis cucurbitam legi. Non enim frustra hoc puto Septuaginta posuisse, nisi quia et huic si mile sciebant. » 36. « Satis me, imo fortasse plus quam satis, tribus epistolis tuis respondisse arbitror; quarum duas per Cyprianum accepi, unam per Firmum. Rescribe quod visum fuerit ad nos vel alios instruendos. Dabo autem operam diligentiorem quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas", + "candidate_score": 0.629778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2889", + "psc_text": "divitias suas, non cum judicio. In dimidio dierum derelinquet eas, et novissimum ejus erit insipiens (Jerem. 17. 11) . 5. Illud vero quod ad decipiendos homines quosque postea huic sententiae coaptarunt ( Non absque Dei gratia ) cum prima legentes fronte decipiat, introspectum et diligentissime ventilatum, decipere non potest. Ita enim Dei gratiam ponunt, ut non per singula opera ejus nitamur et regamur auxilio: sed ad liberum referunt arbitrium, et ad praecepta legis ponentes illud Isaiae: Legem enim Deus in adjutorium posuit (Isai. 8. sec. LXX) , ut in eo Deo referendae sint gratiae, quod tales nos condiderit, qui nostro arbitrio possimus et eligere bona, et vitare mala. Et non intelligunt ista dicentes, quod per os eorum, intolerabilem blasphemiam diabolus sibilet. Si enim in eo tantum Dei est gratia, quod propriae nos condidit voluntatis, et libero arbitrio contenti sumus; nec ultra ejus indigemus auxilio, ne si indiguerimus liberum frangatur arbitrium:", + "candidate_score": 0.626259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_17_19", + "bdc_text": "Non tamen inde ad nos nihil utilitatis pervenit , quippe ob tuum illud illustre de nobis testimonium ( ut putamus ) literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten . quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2545", + "psc_text": "ut nec peccator desperet salutem, nec justus in sua virtute securus sit. Atque, ut multa praeteream (neque enim tempus est, ut assumpti testimonii omnia edisseram) 913 post annos viginti dives dominus, et pater [al. patre ] ditior, qui dudum Jordanem in baculo transierat, cum tribus turmis gregum in patriam revertitur. Apostoli toto orbe peregrini, non aes in zona, non virgam in manu, non caligas habuere in pedibus, et tamen dicere poterant: Nihil habentes, et omnia possidentes (2. Cor. 6. 10) . Et, aurum et argentum non est nobis, quod autem habemus, hoc tibi damus: in nomine Jesu Christi Nazareni, surge, et ambula (Act. 3. 6) . Non enim erant divitiarum sarcina praegravati. Et ideo stantes cum Elia in foramine petrae, per angustias acus transire poterant, et posteriora Domini contemplari (3. Reg. 19). Nos vero ardemus avaritia, et contra pecunias disputantes, auro sinum expandimus; nihilque nobis satis est. Et illud, quod", + "candidate_score": 0.621858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.619543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", + "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", + "candidate_score": 0.616753, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_25", + "bdc_text": "nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_899", + "psc_text": "Hilariones, Macarios. Et ut ad Scripturarum auctoritatem redeam, noster princeps Elias, noster Elisaeus, nostri duces filii Prophetarum, qui habitabant in agris et solitudinibus, et faciebant sibi tabernacula prope fluenta Jordanis. De his sunt et illi filii Rechab, qui vinum et siceram non bibebant, qui morabantur in tentoriis, qui Dei per Jeremiam (Cap. 35) voce laudantur, et promittitur eis quod non deficiat de stirpe eorum vir stans coram Domino. Hoc reor et septuagesimi Psalmi titulum significare: Filiorum Jonadab: et eorum qui primi in captivitatem ducti sunt. Iste est Jonadab filius Rechab, qui in Regnorum libro scribitur currum ascendisse cum Jeu. Et hujus filii sunt, qui in tabernaculis semper habitantes, ad extremum propter irruptionem Chaldaici exercitus, Jerosolymam intrare compulsi, hanc primi captivitatem sustinuisse dicuntur, quod post solitudinis libertatem, urbe quasi carcere sunt reclusi. 6. Obsecro itaque te, ut quoniam sanctae sororis tuae (Therasiae uxoris) ligatus es vinculo, et non penitus expedito pergis", + "candidate_score": 0.61199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1000", + "psc_text": "Bethleemitica forsitan rura suspiras. Nos in Ephrata, tandem pace reddita, vagientem de praesepi audimus infantem: et querimonias ejus ac voculas ad tuas aures cupimus pervenire. 9. Legimus in Exodo, tabernaculum, mensam, candelabrum, altare, columnas, tentoria, coccum, byssum, hiacynthum, purpuram ex auro, argento, aere vasa diversa, tabernaculum divisum in tria, duodecim panes per singulas hebdomadas mensae impositos, in candelabro septem lucernas, altare hostiis holocaustisque expositum, crateras, scyphos, thuribula, phyalas, mortariola, paxillos, pelles rubras, pillos caprarum et ligna imputribilia (Exod. 35. et seqq.). Tanta et talia offeruntur in tabernaculo Dei, ut nullus desperet salutem. Alius aurum sensuum, alius argentum eloquii, alius vocem aeris exhibeat. Totus mundus in tabernaculi describitur sacramento. Primum et secundum vestibulum omnibus patet. Aqua enim et terra, cunctis mortalibus data sunt. In sanctis vero sanctorum, quasi ad aethera et in coelum, paucorum introitus et volatus est. Duodecim panes duodecim mensium significant circulum. Septem lucernae, septem errantia astra demonstrant. Et", + "candidate_score": 0.610766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_18", + "bdc_text": "literas ad Bucerum Myconius misit Argentoratum , Die betreffende Korrespondenz zwischen Myconius und Bucer ist nicht erhalten .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_28", + "psc_text": "sequatur (Apoc. 14): Multae enim sunt mansiones apud Patrem (Joan. 14) . Et Stella ab stella differt in claritate (1. Cor. 15) . Mihi concede, ut inter Sanctorum calcanea 13 caput possim levare: ut cum ego voluerim, ille perfecerit, mihi ignoscas, quia implere non potui, illi tribuas praemium quod meretur. Plura fortasse quam Epistolae brevitas patiebatur, longo sermone protraxerim, quod mihi semper accidere consuevit, quando aliquid de Bonosi nostri laude dicendum est. 6. Sed ut ad illud redeam, unde discesseram, obsecro te, ne amicum, qui diu quaeritur, vix invenitur, difficile servatur, pariter cum oculis mens amittat. Fulgeat cuilibet auro; et pompaticis ferculis corusca ex sarcinis metalla radient. Caritas non potest comparari. Dilectio pretium non habet. Amicitia quae desinere potest, vera nunquam fuit. Vale in Christo. EPISTOLA IV. AD FLORENTIUM. Superiorem Epistolam Ruffino reddendam isti ad Florentium jungit, eumque Jerosolymae degentem, quod multorum pauperum necessitatibus subveniret, plurimum laudat: tum Ruffini etiam", + "candidate_score": 0.610668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_5", + "bdc_text": "Dumque ita essemus ambigui , semper differebamus ad te literas dare , quo possemus aliquid certi scribere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1255", + "psc_text": "scribenda dictavimus: non ut impleremus materiam, sed ne tibi in principio amicitiarum aliquid imperanti, videremur negare. Ora nobis a Domino sospitatem, ut post duodecim menses, quibus jugi languore confectus sum, possim aliquid dignum vestrae scribere voluntati: et ignosce si scatens oratio, cursu solito non fluat. Non enim eodem lepore dictamus, quo scribimus: quia in altero saepe stylum vertimus, iterum quae legi digna sint, scripturi: in altero quidquid in buccam venerit celeri sermone convolvimus. Caninium libenter vidi, qui narrare tibi poterit, quam difficile et periculosum manus dexterae, usque in praesentem diem, quo ista dictavi, vulnus sustinuerim. EPISTOLA LXXV. AD THEODORAM VIDUAM. Theodoram Lucinii viduam consolatur de morte mariti, cujus virtutes, et castitatem praecipue laudat. 1. Lugubri nuntio consternatus super sancti et venerabilis mihi dormitione Lucinii, vix brevem Epistolam dictare potui. Non quod ejus vicem doleam, quem scio ad meliora transisse, dicente Moyse: Transiens videbo visionem hanc magnam (Exod. 3. 3) ;", + "candidate_score": 0.604826, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide", + "max_score": 0.681725, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_De-fide_window_34", + "psc_text": "in eo veritatem utriusque naturae in una persona, aut confundas, aut dividas. Cum ergo primum audis de Domino Jesu Christo quia in forma Dei erat, oportet te agnoscere firmissimeque tenere, in illo formae nomine naturalem plenitudinem debere intelligi. In forma igitur Dei Dominus Jesus Christus erat, quia in natura Dei Patris semper erat, de quo natus erat. Unius ergo naturae cum Patre est, aequaliterque cum eo sempiternus atque immensus, aequaliter immortalis et incommutabilis, aequaliter invisibilis et inenarrabilis, aequaliter bonus et justus, aequaliter miserator et misericors, patiens et multum misericors et verax, aequaliter fortis et suavis, aequaliter sapiens atque omnipotens. 509 20. Proinde haec omnia quae diximus de Filio Dei, firmissima fide retine, quia ( al. qui) haec utique omnia in unitate naturae habens cum Patre, sine dubio aequalis est Patri. Propter quod et Apostolus continuo adjungens, ait: Non rapinam arbitratus est esse se aequalem Deo (Philip. II, 6) . Non", + "candidate_score": 0.681725, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis", + "max_score": 0.681714, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_0_2", + "bdc_text": "Petrus Martyr Vermilius Florentinus Henrico Bulingerio , cum pietate tum doctrina suspiciendo , gratiam et pacem a deo patre per Yesum Christum dominum nostrum . Si christiani hominis esset humano more in amicorum negligentiam animad vertere , iam sane vererer , ne nobis Vermigli schreibt auch im Namen seiner drei Begleiter ( vgl. unten Z. 44f mit Anm. 6f ) . subiratus esses , quod non prius literas ad te dederimus , quo fieri certior potuisses saltem , an recte valeremus . Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_297", + "psc_text": "sacrilegia, quibus homines nocere hominibus non videntur, non eis faciendo quod nolunt, sed Deo non obediendo cui cuncta sunt subdita, ipsi dominorum Domino faciunt quod sibi a servulis suis fieri nolunt, idem ipse apostolus Petrus alloquitur, dicens: Christo ergo passo per carnem, et vos eadem cogitatione armamini. CAPUT IV. Quia qui mortuus est carne, desiit peccare, ut jam non hominum desideriis, sed voluntate Dei reliquum in carne vivat. Sufficit enim praeteritum tempus voluntates gentium consummasse in libidinibus, et voluptatibus, et comessationibus, potatione et nefandis idolorum servitutibus (I Petr. IV, 1-3) . Sufficit enim praeteritum tempus luteis operibus peccatorum, tanquam Aegyptiorum dominationi servisse. Jam mare Rubrum, Baptisma scilicet Christi sanguine consecratum, verum dejecit Pharaonem, Aegyptios interemit: nihil de peccatis praeteritis tanquam de insequentibus a tergo hostibus formidetis. De caetero cogitate vitae hujus eremum permeare, et ad terram promissionis, supernam Jerusalem, terram viventium pervenire: ne verbi Dei contemptu tanquam mannae fastidio, corda", + "candidate_score": 0.681714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_2_4", + "bdc_text": "Sed cum te modestissimo Christi spiritu agi sit nobis testatissimum , iam existimo te nihil de nobis durius aut acerbius tecum statuisse , quam factum sit . Coeterum qua ratione id contigerit , ut tantum distulerim ad te scribere , iam tibi exponam . Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_475", + "psc_text": "vigeat Christus in corde, qui voluit in capite ostendere quod membra caetera sperent. In terra quidem laboramus, caput nostrum in coelo jam nec moritur, nec deficit, nec aliquid patitur: passum est tamen pro nobis. Quia traditus est propter delicta nostra, et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25) . Hoc nos per fidem novimus: quibus autem se ostendit, per oculos didicerunt. Non tamen nos reprobati sumus, quia resurrexit, et eum videre oculis carnalibus non potuimus. Habemus pro nobis ipsius Domini testimonium, quod dixit dubitanti discipulo et tactu quaerenti quod crederet. Nam cum exclamasset cicatricum contrectatione convictus, et dixisset, Dominus meus, et Deus meus: ille contra, Quia vidisti me, inquit, et credidisti; beati qui non vident et credunt (Joan. XX, 24-29) . Expergiscimini ergo ad beatitudinem vestram, nullus male suadens excutiat de cordibus vestris quod Christus infixit. 14. In eos qui resurgere Christo tantum licuisse dicunt. Membrorum conjunctio cum Christo capite.", + "candidate_score": 0.652953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_26_28", + "bdc_text": "salutem tibi maximam dico . Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres . Gratia domini nostri Yesu Christi tecum .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_440", + "psc_text": "Dominum plena gaudiorum. Nam etsi dicimus quod dicendum est, etsi praedicamus quod praedicandum est, et solvimus nos apud Dominum in conspectu Domini, quia non tacuimus quod timemus, non tacuimus quod amamus, ut super quem venerit gladius vindictae dominicae, quid speculatori imputet non inveniat: tamen nolumus mercedem nostram securam esse vobis perditis, sed vobis inventis. Nam et apostolus Paulus securus erat de mercede sua, et tamen quid ait populo? Nunc vivimus, si vos statis in Domino (I Thess. III, 8) . Loquor vobis et Charitati vestrae, secundum jussionem Domini, patres et fratres. Loquor etiam pro fratre meo episcopo vestro, cujus gaudium esse debetis, obediendo Domino Deo nostro. Certe in nomine Dei facta est vobis haec ecclesia opera ipsius, per fidelium fratrum collationes beneficas, misericordes, devotas. Facta est vobis haec ecclesia: sed vos magis estis Ecclesia. Facta est vobis, quo corpora vestra intrent: sed mentes vestrae debent esse, quo Deus intret. Honorastis", + "candidate_score": 0.651313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_27", + "bdc_text": "Iubemus autem salvere dominum Cuonradum Pellicanum et Gvalterium Rudolf Gwalther. , optimos in Christo fratres .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_55", + "psc_text": "Dominum non praevaluisset. Ipse autem Dominus noster Jesus Christus per linguas falsorum testium est crucifixus. Sed ipsi quidem falsi testes ad horam praevaluerunt, resurrecturo quid nocuerunt? Exemplo itaque suo Dominus Deus noster in carne sua, in infirmitate sua, et in forma servi, quam suscepit ad liberandum servum, ad quaerendum fugitivum, ad redimendum captivum, solvendum vinctum, faciendum de servo fratrem; ad hoc veniens in forma servi demonstravit servo exemplum, ne falsos testes perhorrescat; et cum creduntur, non timeat. Possunt enim facere malam famam; sed non possunt interficere conscientiam puram. Liberati sunt tres viri de camino ignis ardentis, adfuit Deus eorum, deambulaverunt inter ignes innoxios, circum ardentes et non urentes, et in ipsa deambulatione laudes dixerunt Deo, et illaesi sicut missi fuerant, evaserunt; adfuit ergo Deus eorum (Dan. III): numquid defuit Deus Machabaeorum (II Machab. VII)? Illi evaserunt, illi mox arserunt: utrique tentati, hi carne consumpti, hi carne illaesi; sed utrique coronati.", + "candidate_score": 0.649837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_7", + "bdc_text": "Quod vero ad nostra attinet , scito nos huisce urbis amoenitatem , coelum , mores et coetera , quae ad habitationem pertinent , vehementer probare .", + "psc_chunk_id": "039_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-diversis_window_194", + "psc_text": "a Domino: per fidem enim ambulamus, non per speciem (II Cor. V, 6, 7) . Quis ergo festinat atque optat ad patriam remeare, et illam speciem quae est facie ad faciem contemplari, nisi quem peregrinationis suae poenituerit? Ex quo dolore poenitentis, etiam vox illa miserabilis erumpit et sonat: Heu me! quoniam peregrinatio mea longinqua facta est. Et ne putes nondum fidelem ista loqui, vide quid sequitur: Inhabitavi in tabernaculis Cedar: cum his qui oderunt pacem, eram pacificus; cum loquerer eis, impugnabant me valde (Psal. CXIX, 5-7) . Non solum hominis fidelis, sed etiam evangelistae firmissimi et martyris fortissimi haec verba sunt. Nam inde est etiam illud Apostoli: Scimus enim, quia et si terrena nostra domus hujus habitationis dissolvatur, aedificationem habemus ex Deo, domum non manu factam, aeternam in coelis. Etenim in hoc ingemiscimus, habitaculum nostrum, quod de coelo est, superindui cupientes: si tamen et induti, non nudi inveniamur. Etenim qui", + "candidate_score": 0.611925, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis", + "max_score": 0.68162, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1609", + "psc_text": "13. Symbolum memoria tenendum. Tanquam speculum quotidie inspiciatur. Ideo die sabbati, quando vigilaturi sumus in Dei misericordia, reddituri estis, non Orationem, sed Symbolum. Modo enim nisi teneatis Symbolum, in ecclesia, in populo Symbolum quotidie non auditis. Cum autem tenueritis, ut non obliviscamini, quotidie dicite; quando surgitis, quando vos ad somnum collocatis, reddite Symbolum vestrum, reddite Domino, commemorate vos ipsos, non pigeat repetere. Bona est enim repetitio, ne subrepat oblivio. Ne dicatis: Dixi heri, dixi hodie, quotidie dico, teneo illud bene. Commemora fidem tuam, inspice te: sit tanquam speculum tibi Symbolum tuum. Ibi te vide, si credis omnia quae te credere confiteris, et gaude quotidie in fide tua. Sint divitiae tuae, sint quotidiana ista quodam modo indumenta mentis tuae. Numquid non quando surgis vestis te? Sic et commemorando Symbolum tuum vesti animam tuam, ne forte eam nudet oblivio, et remaneas nudus, et fiat quod ait Apostolus, quod absit a te: Si", + "candidate_score": 0.68162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.679644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_21_23", + "bdc_text": "Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1519", + "psc_text": "Quando ergo rogas, pietate opus est, non verbositate. Scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Nolite ergo multum loqui: quia novit quid vobis necessarium sit. Sed ne forte hic aliquis dicat: Si novit quid nobis sit necessarium, utquid vel pauca verba dicimus? utquid oramus? Ipse scit: det quod scit nobis necessarium. Sed ideo voluit ut ores, ut desideranti det, ne vilescat quod dederit: quia et ipsum desiderium ipse insinuavit. Verba ergo quae Dominus noster Jesus Christus in Oratione docuit, forma est desideriorum. Non tibi licet petere aliud, quam quod ibi scriptum est. CAPUT IV. 5. Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis.", + "candidate_score": 0.676717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1519", + "psc_text": "Quando ergo rogas, pietate opus est, non verbositate. Scit enim Pater vester quid vobis necessarium sit, priusquam petatis ab eo. Nolite ergo multum loqui: quia novit quid vobis necessarium sit. Sed ne forte hic aliquis dicat: Si novit quid nobis sit necessarium, utquid vel pauca verba dicimus? utquid oramus? Ipse scit: det quod scit nobis necessarium. Sed ideo voluit ut ores, ut desideranti det, ne vilescat quod dederit: quia et ipsum desiderium ipse insinuavit. Verba ergo quae Dominus noster Jesus Christus in Oratione docuit, forma est desideriorum. Non tibi licet petere aliud, quam quod ibi scriptum est. CAPUT IV. 5. Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis.", + "candidate_score": 0.676185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20_22", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus . Id enim apud nos omnino decrevimus hyemare Basileae , ni Bucerus iusserit , ut petamus Argentoratum . Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1308", + "psc_text": "auro et argento dives est ille thesaurus, quem in agro ipse Dominus inventum, et a quodam mirabiliter laudabiliterque avaro venditis omnibus suis emptum esse testatur (Matth. XIII, 44). Nam ipsum Dominum praenuntians, et novi saeculi, hoc est, Ecclesiae tempora figurate, ut solet, designans Propheta, sic dicit: Adhuc unum modicum est, et ego commovebo coelum et terram, et mare et aridam, et movebo omnes gentes: et veniet Desideratus cunctis gentibus, et implebo domum istam gloria, dicit Dominus exercituum. Meum est aurum, et meum est argentum, dicit Dominus exercituum. Magna erit gloria domus istius novissimae plus quam primae, dicit Dominus exercituum; et in loco isto dabo pacem, dicit Dominus exercituum (Aggaei II, 710). CAPUT VII. 10. Aggaei locus vindicatur. Si vellent isti non esse canes et porci, quibus sanctum dare et margaritas projicere prohibemur; sed petentes accipere, et quaerentes invenire, et pulsantes aperiri sibi desiderarent (Matth. VII, 6-8); quam possent fortasse etiam", + "candidate_score": 0.673435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1520", + "psc_text": "Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis. Mementote, vos de patre Adam natos in mortem, de Patre Deo regenerandos ad vitam. Quae et dicitis, in cordibus vestris dicite. Sit orantis affectus, et erit exaudientis effectus. Sanctificetur nomen tuum. Quid rogas ut sanctificetur nomen Dei? Sanctum est. Quid rogas, quod jam sanctum est? Deinde cum rogas ut sanctificetur nomen ipsius, nonne quasi pro illo illum rogas, et non pro te? Intellige, et pro te rogas. Hoc enim rogas, ut quod semper sanctum est in se, sanctificetur in te. Quid est, sanctificetur? Sanctum habeatur, non contemnatur. Ergo vides quia cum optas, tibi bonum optas. Tibi enim malum est si", + "candidate_score": 0.673139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_22_24", + "bdc_text": "Quicquid igitur obvenerit , nos hilari et erecto animo feremus persuasi nobis a deo patre nostro per Yesum Christum id esse procuratum neque te patiemur nescire , quem unice in Christo ( ut aequum est ) observamus . Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1556", + "psc_text": "Dominus noster Jesus Christus docuit nos orationem: et cum sit ipse Dominus, sicut in Symbolo accepistis et reddidistis, Filius Dei unicus, tamen noluit esse unus. Unicus est, et unus esse noluit: fratres habere dignatus est. Quibus enim dicit, Dicite, Pater noster, qui es in coelis? Quem voluit a nobis appellari Patrem nostrum, nisi Patrem suum? Numquid invidit nobis? Parentes aliquando cum genuerint unum filium, duos, tres; jam timent generare, ne faciant alios mendicare. Sed quia talis est haereditas quam nobis promittit, quam multi obtineant, et angustias nemo patiatur; ideo in suam fraternitatem vocavit populos gentium, et habet Unicus innumerabiles fratres qui dicant, Pater noster qui es in coelis. Dixerunt ista qui fuerunt ante nos: dicturi sunt qui erunt post nos. Videte quantos fratres habeat Unicus in sua gratia, communicans cum illis hereditatem, pro quibus pertulit mortem. Habebamus patrem et matrem in terra, ut nasceremur ad labores et mortem: invenimus alios", + "candidate_score": 0.67264, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1608", + "psc_text": "non habebimus? Ne nos inferas in tentationem: numquid tunc dicere poterimus, quando nulla erit tentatio? Libera nos a malo: numquid dicemus, quando nullum erit unde liberemur? Quatuor ergo ista propter vitam nostram quotidianam nobis necessaria sunt, tria vero illa propter aeternam. Sed omnia petamus, ut ad illam perveniamus; et hic rogemus ne ab illa separemur. Oratio quotidie dicenda est vobis, cum baptizati fueritis. In ecclesia enim ad altare Dei quotidie dicitur ista Dominica oratio, et audiunt illam fideles. Non ergo timemus, ne minus diligenter eam teneatis: quia et si quis vestrum non poterit tenere perfecte, audiendo quotidie tenebit. CAPUT XI. 13. Symbolum memoria tenendum. Tanquam speculum quotidie inspiciatur. Ideo die sabbati, quando vigilaturi sumus in Dei misericordia, reddituri estis, non Orationem, sed Symbolum. Modo enim nisi teneatis Symbolum, in ecclesia, in populo Symbolum quotidie non auditis. Cum autem tenueritis, ut non obliviscamini, quotidie dicite; quando surgitis, quando vos ad somnum", + "candidate_score": 0.664491, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1308", + "psc_text": "auro et argento dives est ille thesaurus, quem in agro ipse Dominus inventum, et a quodam mirabiliter laudabiliterque avaro venditis omnibus suis emptum esse testatur (Matth. XIII, 44). Nam ipsum Dominum praenuntians, et novi saeculi, hoc est, Ecclesiae tempora figurate, ut solet, designans Propheta, sic dicit: Adhuc unum modicum est, et ego commovebo coelum et terram, et mare et aridam, et movebo omnes gentes: et veniet Desideratus cunctis gentibus, et implebo domum istam gloria, dicit Dominus exercituum. Meum est aurum, et meum est argentum, dicit Dominus exercituum. Magna erit gloria domus istius novissimae plus quam primae, dicit Dominus exercituum; et in loco isto dabo pacem, dicit Dominus exercituum (Aggaei II, 710). CAPUT VII. 10. Aggaei locus vindicatur. Si vellent isti non esse canes et porci, quibus sanctum dare et margaritas projicere prohibemur; sed petentes accipere, et quaerentes invenire, et pulsantes aperiri sibi desiderarent (Matth. VII, 6-8); quam possent fortasse etiam", + "candidate_score": 0.651969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_23_25", + "bdc_text": "Volumus autem , ut semper nos in tuis habeas , et tuae preces ad deum cave ( si nos amas ) nostri sint unquam immemores , uti nos vicissim tui semper in nostris mentionem facimus . PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1520", + "psc_text": "Prima petitio.--Vos ergo, inquit, dicite: Pater noster, qui es in coelis. Ubi vos (videtis) Deum Patrem habere coepistis. Sed habebitis, cum nati fueritis. Quanquam et modo antequam nascamini, illius semine concepti estis, tanquam utero Ecclesiae in fonte pariendi. Pater noster, qui es in coelis. Mementote, vos Patrem habere in coelis. Mementote, vos de patre Adam natos in mortem, de Patre Deo regenerandos ad vitam. Quae et dicitis, in cordibus vestris dicite. Sit orantis affectus, et erit exaudientis effectus. Sanctificetur nomen tuum. Quid rogas ut sanctificetur nomen Dei? Sanctum est. Quid rogas, quod jam sanctum est? Deinde cum rogas ut sanctificetur nomen ipsius, nonne quasi pro illo illum rogas, et non pro te? Intellige, et pro te rogas. Hoc enim rogas, ut quod semper sanctum est in se, sanctificetur in te. Quid est, sanctificetur? Sanctum habeatur, non contemnatur. Ergo vides quia cum optas, tibi bonum optas. Tibi enim malum est si", + "candidate_score": 0.647919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_20", + "bdc_text": "Quando ergo Bucerus responderit , tunc et nos poterimus intelligere , utrum hic an Argentorati futuri simus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_1293", + "psc_text": "Aurum et argentum res est non hominis sed Dei. Cur non autem miseri intelligunt, quod apud Aggaeum loquens Dominus, propterea dixerit, Meum est aurum, et meum est argentum, ut et ille qui non vult cum indigentibus communicare quod habet, cum audit praecepta faciendae misericordiae, intelligat Deum non de re illius cui jubet, sed de re sua jubere donari; et ille qui aliquid porrigit pauperi, non se arbitretur de suo facere, ne forte non tam confirmetur misericordiae nomine, quam infletur superbiae vanitate? Meum est, inquit, aurum, et meum est argentum, non vestrum, o divites terrae. Quid ergo dubitatis pauperi dare de meo, aut quid extollimini cum datis de meo? CAPUT II. 3. Quia id Deus non modo condidit, sed pro nutu administrat aliis ad subsidium et probationem, aliis ad supplicium. Et vis videre, quam justi judicis res est aurum et argentum? Avarus inde torquetur, unde misericors adjuvatur. Rem suam divina distribuente", + "candidate_score": 0.646425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_4", + "bdc_text": "Fuimus imo et sumus adhuc incerti , quod nam caput nostrum negotium sit habiturum , siquidem ab his Basiliensibus nobis nondum consultum est nec licet intelligere , an hic futuri simus , quod plane , si fieri posset , nobis contingeret gratius quam id , quod est gratissimum .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_649", + "psc_text": "Ista, inquam, gratia praedicetur, contra istam gratiam ab ingratis non disputetur. Baculus propheticus mortuo non suffecit: ipsa mortua natura sufficeret? Et istam qua conditi sumus, quanquam hoc nomine appellatam minime legerimus, tamen quia gratis data est, gratiam fateamur. Sed ostendamus vobis majorem esse istam, qua christiani sumus: attendite. Antequam conditi essemus, nihil boni merebamur; et ideo gratia, qua conditi sumus, cunboni nihil mereremur. Si ergo magna est gratia quando nihil boni merebamur; quanta gratia est, quando tantum mali merebamur? Qui nondum erat, bene non merebatur; peccator et male merebatur. Nondum erat qui factus est, nondum erat; sed nec offenderat. Nondum erat, et factus est: offendit, et salvus est. Qui nondum erat, nihil sperabat; factus est: lapsus autem damnationem exspectabat, et liberatus est. Haec est gratia per Jesum Christum Dominum nostrum. Ipse fecit nos, et antequam essemus omnino ipse fecit nos; et factos et lapsos ipse et justos fecit nos, et", + "candidate_score": 0.634359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_9", + "bdc_text": "Nihilominus quanta sedulitate et fide cum Myconius tum Amerbachius nostrum negotium tractent , Vgl. oben Nr. 1662 , 1-19 .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_379", + "psc_text": "Nolite enim carnaliter intelligere, quod velut in sinum tunicae Abrahae levatus sit pauper. Sinus erat, quia secretum erat. Unde dicitur, Redde vicinis nostris in sinum eorum (Psal. LXXVIII, 12) . Quid est, in sinum eorum? In secreta eorum. Quid est, Redde in sinum eorum? Torque conscientiam eorum. Lege, aut si legere non potes, audi cum legitur, et vide Abraham opulentissimum fuisse in terra, auro, argento, familia, pecore, possessione (Gen. XIII): et tamen dives iste pauper fuit, quia humilis fuit; Credidit enim Abraham Deo, et deputatum est illi ad justitiam (Id. XV, 6) . Justificatus est gratia Dei, non propria praesumptione. Fidelis erat, bene operabatur. Filium jussus est immolare; neque cunctatus est ei offerre quod acceperat, a quo acceperat (Id. XXII). Probatus est Deo, constitutus est exemplum fidei. Jam Deo notus erat: sed nobis monstrandus erat. Non est inflatus quasi in bonis operibus suis; quia pauper erat dives iste. Et ut", + "candidate_score": 0.633518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_15", + "bdc_text": "Id in nobis minime cognoscimus , sed pietati tuae ac animi candori totumVor totum gestrichenes id .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3301", + "psc_text": "secretum. Ergo petamus, quaeramus, pulsemus. Hoc in nobis fidelis pietas, non carnis inquietudo, sed animi subjectio; ut ille nobis aperiat, qui nos videt pulsantes. 2. Timentibus absconditur dulcedo Dei, revelatur sperantibus. Quid ergo det Dominus ministrandum vobis, intenti, hoc est, esurientes accipite: quod cum dixero, sine dubio probabitis sanis faucibus cordis quod de cellario dominico vobis apponatur. Dominus Jesus sciebat unde posset anima humana, hoc est, mens rationalis ad imaginem Dei facta satiari, tanquam ipsa eo ipso satietur. Noverat hoc, et illam ea plenitudine adhuc carere sciebat. Noverat se apparere, noverat se latere. Sciebat quid in illo demonstraretur, quid absconderetur. Noverat hoc. Quam multa, inquit Psalmus, multitudo dulcedinis tuae, Domine, quam abscondisti timentibus te, perfecisti autem sperantibus in te (Psal. XXX, 20) . Dulcedinem tuam et magnam et multam abscondisti timentibus te. Si timentibus te abscondis, quibus aperis? Perfecisti sperantibus in te. Quaestio gemina nata est, sed alterutra solvitur ex", + "candidate_score": 0.624969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_69", + "psc_text": "fili, audi me: maledictio tua super me sit (Gen. XXVII, 6-13) . Perrexit, et attulit duos haedos: facti sunt, et apposuit patri suo: et quemadmodum praedixit, quia non illum agnoscebat in voce, tetigit, invenit pilos; quia pellibus haedorum circumdederat mater brachia ejus: credidit majorem esse, et benedixit. In benedictione majorem intendebat, et benedictio ad minorem perveniebat. CAPUT XIV. Quid est ergo quod sub specie majoris benedicitur minor, nisi quia sub figuris Veteris Testamenti promissi populo Judaeorum, pervenit benedictio spiritualis ad populum Christianorum? Attendite, fratres: audiunt illi terram promissionis, audimus et nos: tanquam ad Judaeos videtur Scriptura loqui de terra promissionis, et ad nos pervenit intellectus terrae promissionis, qui dicimus Deo, Spes mea es tu, portio mea in terra viventium (Psal. CXLI, 6) . Sed hoc ut diceremus, mater nos docuit, id est, in sanctis Ecclesia ipsa Prophetis docet nos, quemadmodum spiritualiter intelligamus ipsa promissa carnalia. 14. Peccata aliena patienter portanda.", + "candidate_score": 0.622347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_3606", + "psc_text": "speramus, per patientiam exspectamus, securi; quoniam qui resurrexit caput nostrum est, servat spem nostram. Et quia priusquam resurgeret, flagellatum est caput nostrum, firmavit patientiam nostram. Scriptum est enim: Quem enim diligit Dominus, corripit; flagellat autem omnem filium, quem recipit (Hebr. XII, 6) . Non itaque in flagello deficiamus, ut in resurrectione gaudeamus. Ita enim verum est quod flagellat omnem filium quem recipit, ut nec Unico suo pepercerit, sed pro nobis omnibus tradiderit eum. Intuentes ergo eum, qui sine peccati merito flagellatus est, qui mortuus est propter delicta nostra. et resurrexit propter justificationem nostram (Rom. IV, 25), non timeamus ne abjiciamur flagellati; sed potius confidamus quia recipiemur justificati. CAPUT IV. 4. Nec modo sine gaudio sumus. Fluxae peccatorum deliciae. Quamvis enim nondum venerit nostri gaudii plenitudo: nec modo tamen sine gaudio relicti sumus; quia spe salvi facti sumus. Ideo et ipse Apostolus, qui ait, Si quod non videmus speramus, per patientiam", + "candidate_score": 0.607625, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_24_26", + "bdc_text": "PauliPaulus Lacisius . nomine et duorum iuvenum , qui nobiscum sunt , Theodosius Trebellius und Julius Terentianus ( Giulio Santerenziano ) . salutem tibi maximam dico .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_75", + "psc_text": "Jacob transit ad Christum post aliena peccata, id est, haedinas pelles. Et quid est dolus? 17. Venit enim ille sero, et affert quod jussit pater; et invenit fratrem suum benedictum pro se: et non benedicitur altera benedictione. Quia duo illi homines, duo populi erant: una benedictio unitatem significat Ecclesiae. Duo autem populi ipsi sunt, qui est et Jacob. Sed alio modo figurati duo populi pertinentes ad Jacob. Etenim Dominus noster Jesus Christus, qui ad Judaeos et Gentes venerat, repudiatus est a Judaeis, qui pertinebant ad filium majorem: elegit tamen quosdam, qui pertinebant ad filium minorem, qui spiritualiter coeperant desiderare et intelligere promissa Domini, non carnaliter illam terram, quam desiderabant accipientes; sed spiritualem illam civitatem desiderantes, ubi nemo nascitur carnaliter; quia nemo ibi carnaliter, nemo spiritualiter moritur. CAPUT XVII. 18. Duo haedi, duo populi. Hanc ergo cum coepissent desiderare, coeperunt pertinere ad Jacob, qui crediderunt in Christo, et factus est grex", + "candidate_score": 0.606841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_938", + "psc_text": "vis corrigi; quasi unus sit: magis dicere debui, Quicumque hic estis. Tu tamen qui hic es, qui non statuisti corrigi: sic loquar quasi ad unum, Quisquis non vis corrigi, quid tibi promittis? Desperando peris, an sperando? Quisquis desperando peris, hoc dicis in animo tuo: Iniquitas mea super me est, in peccatis meis contabesco; quae mihi spes est vivendi? Audi prophetam dicentem, Nolo mortem impii; tantum revertatur impius a via sua pessima, et vivat (Ezech. XXXIII, 11) . Qui sperando peris, hoc dicis in animo tuo: Bonus est Deus, misericors est Deus, ignoscit omnia, non reddit mala pro malis. Audi Apostolum dicentem, Ignoras quia patientia Dei ad poenitentiam te adducit (Rom. II, 4) ? 3. Plerique male sperando differunt. Quid ergo restat? Quia si obtinuimus apud te aliquid, si intravit in cor quod dixi; video quid mihi respondeas. Verum est, nec despero, ut desperando peream; nec spero male, ut sperando peream.", + "candidate_score": 0.606567, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "11718_sent_19", + "bdc_text": "quibus rescire possit , an illic spes ulla nobis forte affulgeret .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Scripturis_window_492", + "psc_text": "21, et XXXIII, 14, 15) . Rursus recreata anima, si his verbis crediderit, a desperationis malo, inveniet aliam foveam, ut quae desperatione perire non potuit, spe pereat. Et quis est qui spe pereat? Ecce qualem propono, qui dixerit in animo suo: Jam Deus veniam promisit omnibus avertentibus se a peccatis, in quacumque hora conversi fuerint, omnes iniquitates eorum obliviscetur: ergo faciam quidquid volo; quando voluero convertam me, delebiturque quod fecero. Quid dicemus? quia non quando se converterit, curat Deus poenitentem? dimittit Deus omnia peccata praeterita? Si negamus, indulgentiae divinae contradicimus: verbis denique propheticis obviamus, divinis eloquiis repugnamus. Non est hoc fidelis dispensatoris. 4. Non differenda conversio. Omnia sua vult homo esse bona, praeter vitam. Recurrit, et dicit mihi quisquam: Dabis ergo laxamentum peccatis, ut faciant homines quidquid volunt, promissa venia, promissa impunitate cum se converterint? Laxant habenas ad peccandum: feruntur magno impetu, nullo revocante, spe desperati. Itane vero vigilaret Scriptura", + "candidate_score": 0.599174, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file