diff --git "a/6/6130.json" "b/6/6130.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6130.json" @@ -0,0 +1,3818 @@ +{ + "letter_id": "6130", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6130", + "dominant_topic": 2, + "topic_dist": [ + 0.051834, + 0.046815, + 0.062415, + 0.050373, + 0.057416, + 0.049649, + 0.053324, + 0.042523, + 0.044871, + 0.052566, + 0.052261, + 0.052882, + 0.042423, + 0.047792, + 0.044348, + 0.045648, + 0.056307, + 0.048077, + 0.051317, + 0.047162 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae", + "max_score": 0.724143, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.724143, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.714126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.70136, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.699617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.696339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.695596, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.695029, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_7", + "psc_text": "Rogatiano suis in Jesu salutem. Quomodo Graecorum historias magis intelligunt, qui Athenas viderint, et tertium Virgilii librum, qui a Troade per Leucaten, et Acroceraunia ad Siciliam, et inde ad ostia Tiberis navigarint: ita sanctam Scripturam lucidius intuebitur, qui Judaeam oculis contemplatus est [ Al. sit], et antiquarum urbium memorias, locorumque vel eadem vocabula, vel mutata cognoverit [ Al. cognoverunt]. Unde et nobis curae fuit, cum eruditissimis Hebraeorum hunc laborem subire, ut circumiremus provinciam, quam universae Christi Ecclesiae sonant. Fateor enim, mi Domnion, et Rogatiane charissimi, numquam me in divinis voluminibus, propriis viribus credidisse, nec habuisse magistrum [ Al. tac. magistrum] opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo", + "candidate_score": 0.692608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_11", + "psc_text": "locis, vel perstrictae leviter, hic per quaedam verborum compendia explicentur. Orationum itaque vestrarum adjutus auxilio, misi librum benevolis placiturum: tamen invidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et invidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione voluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam recolat, videat ordinem textumque sermonis, et tunc nostro labori, si potuerit, detrahat. Ubicumque ergo asteriscos, id est, stellas + radiare in hoc volumine videritis, ibi sciatis de Hebraeo additum quod in Latinis codicibus non habetur. Ubi vero obelus, transversa scilicet virga ÷, praeposita est, illic signatur quid Septuaginta Interpretes addiderint, vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea", + "candidate_score": 0.689289, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.685659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.685386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.680696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.678334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_11", + "psc_text": "locis, vel perstrictae leviter, hic per quaedam verborum compendia explicentur. Orationum itaque vestrarum adjutus auxilio, misi librum benevolis placiturum: tamen invidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et invidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione voluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam recolat, videat ordinem textumque sermonis, et tunc nostro labori, si potuerit, detrahat. Ubicumque ergo asteriscos, id est, stellas + radiare in hoc volumine videritis, ibi sciatis de Hebraeo additum quod in Latinis codicibus non habetur. Ubi vero obelus, transversa scilicet virga ÷, praeposita est, illic signatur quid Septuaginta Interpretes addiderint, vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea", + "candidate_score": 0.67803, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.67165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.670995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_11", + "psc_text": "locis, vel perstrictae leviter, hic per quaedam verborum compendia explicentur. Orationum itaque vestrarum adjutus auxilio, misi librum benevolis placiturum: tamen invidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et invidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione voluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam recolat, videat ordinem textumque sermonis, et tunc nostro labori, si potuerit, detrahat. Ubicumque ergo asteriscos, id est, stellas + radiare in hoc volumine videritis, ibi sciatis de Hebraeo additum quod in Latinis codicibus non habetur. Ubi vero obelus, transversa scilicet virga ÷, praeposita est, illic signatur quid Septuaginta Interpretes addiderint, vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea", + "candidate_score": 0.669528, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13_15", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.657279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.655449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13_15", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_8", + "psc_text": "opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo a vertice, ut aiunt, usque ad extremum unguem: et sic confirmatus, ausus sum facere quod jubebatis. Libere enim vobis loquor, ita et in Graecis et Latinis codicibus hic nominum liber vitiosus est, ut non tam Hebraea quam Barbara quaedam, et Sarmatica nomina congesta [ Al. conjecta] arbitrandum sit. Nec hoc Septuaginta Interpretibus, qui Spiritu sancto pleni, ea quae vera fuerant, transtulerunt, sed scriptorum culpae ascribendum, dum de inemendatis [ Al. emendatis] inemendata scriptitant: et saepe tria nomina, subtractis e medio syllabis, in unum vocabulum cogunt, vel e regione unum nomen, propter latitudinem suam, in duo, vel tria vocabula dividunt. Sed", + "candidate_score": 0.653856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.653507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_3_5", + "bdc_text": "Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.653158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_12_14", + "bdc_text": "Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_8", + "psc_text": "opinionem meam, sed ea etiam de quibus scire me arbitrabar, interrogare me solitum: quanto magis de his super quibus anceps eram? Denique cum a me nuper litteris flagitassetis, ut vobis librum Paralipomenon Latino sermone transferrem, de Tiberiade Legis quondam doctorem, qui apud Hebraeos admirationi habebatur, assumpsi: et contuli cum eo a vertice, ut aiunt, usque ad extremum unguem: et sic confirmatus, ausus sum facere quod jubebatis. Libere enim vobis loquor, ita et in Graecis et Latinis codicibus hic nominum liber vitiosus est, ut non tam Hebraea quam Barbara quaedam, et Sarmatica nomina congesta [ Al. conjecta] arbitrandum sit. Nec hoc Septuaginta Interpretibus, qui Spiritu sancto pleni, ea quae vera fuerant, transtulerunt, sed scriptorum culpae ascribendum, dum de inemendatis [ Al. emendatis] inemendata scriptitant: et saepe tria nomina, subtractis e medio syllabis, in unum vocabulum cogunt, vel e regione unum nomen, propter latitudinem suam, in duo, vel tria vocabula dividunt. Sed", + "candidate_score": 0.650459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.648802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.647817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.646494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_1_3", + "bdc_text": "Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris . Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.646465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.646096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_38_40", + "bdc_text": "Edelbergenses vero , si sapient , soleo . scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.645351, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.64462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.644055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.64375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.640056, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_3", + "bdc_text": "Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.638946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ;", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.636094, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_3", + "bdc_text": "Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.633833, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23_25", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.633381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.620863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO J. MARTIANAEI IN DUAS SEQUENTES PRAEFATIONES S. HIERONYMI. Praeter volumina Jobi ac Davidis a nobis jam edita, periere caeteri libri sacri, quos Hieronymus de Graeco diligentissime emendatos, additis insuper obelis et asteriscis, linguae suae studiosis hominibus, id est, Latinis tribuerat. Supersunt tantum duae Praefatiunculae, quae libris Paralipomenon ac Salomonis erant affixae ad declarationem ejus, quod Hieronymus praestiterat in hujusmodi translationibus ex Graeco Latinis. Faxit Deus, ut aequalem habeant illi libri sortem cum Jobi volumine, quod excepta ejusdem praefatione ineditum ad nos usque jacebat in tenebris, nunc autem integrum ac immaculatum in lucem prodiisse gaudemus. Id ipsum equidem de Paralipomenis et operibus Salomonis sperare nobis liceret, si plures essent ac diligentes Scripturarum indagatores, qui labore improbo vetera sacrorum Bibliorum evolverent monumenta in antiquis Ecclesiarum archivis ac Bibliothecis. Hortamur itaque etiam atque etiam studiosos omnes, ut si qui sint penes ipsos manuscripti codices sacri, diligenter cum editis eos conferre non graventur.", + "candidate_score": 0.617958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.613483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_10", + "psc_text": "nostris codicibus non habentur. Hoc primum sciendum, quod apud Hebraeos, Paralipomenon liber unus sit: et apud illos, vocetur [ Al. vocatus] DABRE JAMIM, id est, Verba Dierum: qui propter magnitudinem, apud nos divisus est, quod nonnulli etiam in Bruto, Ciceronis dialogo, faciunt, ut eum in tres partes secent, cum unus a suo auctore sit editus. Deinde etiam illud attendendum, quod frequenter nomina, non vocabula hominum, sed rerum, ut dixi, significantias sonent [ Al. sonant]. Ad extremum, quod omnis eruditio Scripturarum in hoc libro [ Al. tac. libro] continetur: et historiae vel quae [ Al. quae vel] praetermissae sunt in suis locis, vel perstrictae leviter, hic per quaedam verborum compendia explicentur. Orationum itaque vestrarum adjutus auxilio, misi librum benevolis placiturum: tamen invidis displiciturum esse non ambigo. Optima enim quaeque, ut ait Plinius, malunt contemnere et invidere plerique, quam discere. Si quis in hac interpretatione voluerit aliquid reprehendere, interroget Hebraeos, suam conscientiam", + "candidate_score": 0.596749, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Praefationes-aliae_window_12", + "psc_text": "vel ob decoris gratiam, vel ob Spiritus sancti auctoritatem, licet in Hebraeis voluminibus non legatur. PRAEFATIO HIERONYMI IN LIBROS SALOMONIS JUXTA LXX INTERPRETES. Tres libros Salomonis, id est, Proverbia, Ecclesiasten, Canticum Canticorum, veteri Septuaginta Interpretum auctoritati reddidi, vel antepositis lineis, ÷ superflua quaeque designans, vel stellis + titulo praenotatis, ea quae minus habebantur, interserens: quo plenius, o Paula et Eustochium, cognoscatis quid in libris nostris minus sit, quid redundet. Nec non etiam illa, quae imperiti Translatores male in linguam nostram de Graeco sermone verterant, oblitterans et antiquans, curiosissima veritate correxi. Et ubi praepostero ordine atque perverso, sententiarum fuerat lumen ereptum, suis locis restituens, feci intelligi quod latebat. Porro in eo libro, qui a plerisque Sapientia Salomonis inscribitur, et in Ecclesiastico, quem esse Jesu filii Sirach, nullus ignorat, calamo temperavi: tantummodo Canonicas Scripturas vobis emendare desiderans, et studium meum certis, magis quam dubiis commendare.", + "candidate_score": 0.591861, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem", + "max_score": 0.711867, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.711867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.70864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.688551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.678862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.677862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.672679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.665285, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.653101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_319", + "psc_text": "dierum. Quo verbo ostenditur omnem prophetiam vicinam esse resurrectioni [ Al. resurrectionis] omnium mortuorum: quando et propheta surrecturus est. Et frustra Porphyrius, quae in typo Antiochi de Antichristo dicta sunt, vult omnia referre ad Antiochum. Cujus calumniae (ut diximus) plenius responderunt Eusebius Caesariensis, et Apollinarius Laodicenus, et ex parte disertissimus vir martyr Methodius, quae qui scire voluerit, in ipsorum libris poterit invenire. Hucusque Danielem in Hebraeo volumine legimus: caetera quae sequuntur usque in finem libri, de Theodotionis editione translata sunt. (CAP. XIII) (Cap. XIII.--Vers. 1, 2.) Et erat vir habitans in Babylone, et nomen ejus Joacim, et accepit uxorem nomine Susannam filiam Helciae, pulchram nimis, et timentem Dominum [Vulg. Deum ]. Expositis, ut potui [ Al. potuimus], quae in Danielis libro juxta Hebraicum continentur, ponam breviter quid Origenes in decimo Stromatum suorum libro de Susannae et 731 Belis fabulis dixerit. Cujus haec verba sunt, quae locis suis subnotabis. (Vers. 3.)", + "candidate_score": 0.646003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.642121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.634355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_48_50", + "bdc_text": "Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare . praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.633945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23_25", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.632858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_319", + "psc_text": "dierum. Quo verbo ostenditur omnem prophetiam vicinam esse resurrectioni [ Al. resurrectionis] omnium mortuorum: quando et propheta surrecturus est. Et frustra Porphyrius, quae in typo Antiochi de Antichristo dicta sunt, vult omnia referre ad Antiochum. Cujus calumniae (ut diximus) plenius responderunt Eusebius Caesariensis, et Apollinarius Laodicenus, et ex parte disertissimus vir martyr Methodius, quae qui scire voluerit, in ipsorum libris poterit invenire. Hucusque Danielem in Hebraeo volumine legimus: caetera quae sequuntur usque in finem libri, de Theodotionis editione translata sunt. (CAP. XIII) (Cap. XIII.--Vers. 1, 2.) Et erat vir habitans in Babylone, et nomen ejus Joacim, et accepit uxorem nomine Susannam filiam Helciae, pulchram nimis, et timentem Dominum [Vulg. Deum ]. Expositis, ut potui [ Al. potuimus], quae in Danielis libro juxta Hebraicum continentur, ponam breviter quid Origenes in decimo Stromatum suorum libro de Susannae et 731 Belis fabulis dixerit. Cujus haec verba sunt, quae locis suis subnotabis. (Vers. 3.)", + "candidate_score": 0.627453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_31_33", + "bdc_text": "Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_85", + "psc_text": "Deus delictis tuis, Cum beatus Daniel praescius futurorum de sententia Dei dubitet, rem temerariam faciunt, qui audacter peccatoribus indulgentiam pollicentur. Et tamen sciendum quod si Nabuchodonosor bona opera facienti venia repromittitur; multo magis aliis promittitur qui leviora peccata commiserunt. Legimus et in Jeremia praeceptum populo Judaeorum; ut orent pro Babyloniis; quia in pace eorum, sit pax captivorum. (Vers. 28.) Cum adhuc sermo esset in ore regis, vox de coelo irruit: Tibi dicitur, Nabuchodonosor rex, regnum tuum transiet [Al. transiit] a te; et ab hominibus ejicient te. Arrogans gloriatio statim punitur a Domino. Et ideo non differtur sententia, ne videatur misericordia in pauperes minime profuisse. Sed statim ut locutus est per superbiam, perdidit regnum quod 650 ob eleemosynas fuerat reservatum. (Vers. 29.) Donec scias quod dominetur Excelsus in regno hominum. Magna miseriae consolatio, quando in tormentis positus, scit prospera secutura: quamquam Nabuchodonosor tanti furoris sit et amentiae, ut malorum tempore, bonorum", + "candidate_score": 0.614356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_308", + "psc_text": "diversa opinentur. Quod autem ait: Pertransibunt, id est, percurrent plurimi, multorum significat lectionem. Solemus enim dicere: percurri librum, pertransivi historiam. Quod quidem et Isaias de obscuritate sui voluminis loquitur: Et erunt sermones libri istius, quasi verba voluminis signati, quod si dederint homini nescienti litteras, dicentes ei, lege: respondebit, 727 nescio litteras. Sin autem dederint illud homini scienti litteras, et dixerint. Lege librum: Respondebit, non possum legere: signatus est enim (Isa. XXIX, 11) . Et in Apocalypsi Joannis liber videtur signatus sigillis septem intus et foris. Cumque nullus posset signacula illius solvere, ait Joannes: Flebam nimis. Et venit ad me vox dicens: Ne plores: Ecce vicit teo de tribu Juda radix David, aperire librum, et solvere signacula ejus (Apoc. V, 4) . Librum autem illum potest solvere qui Scripturarum sacramenta cognovit, et intelligit aenigmata, et verba tenebrosa propter mysteriorum magnitudinem, et interpretatur parabolas, et occidentem litteram transfert in spiritum vivificantem. (Vers.", + "candidate_score": 0.613244, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Danielem_window_5", + "psc_text": "obelo praenotavimus, significantes eas in Hebraico non haberi. Et miror quosdam μεμψιμοίρους indicari mihi, quasi ego decurtaverim librum: cum et Origenes et Eusebius et Apollinarius aliique ecclesiastici viri et doctores Graeciae has, ut dixi, visiones non haberi apud Hebraeos fateantur, nec se debere respondere Porphyrio, pro his, quae nullam Scripturae sanctae auctoritatem praebeant. Illud quoque lectorem admoneo, Danielem non juxta LXX interpretes, sed juxta Theodotionem Ecclesias legere, qui utique post adventum Christi incredulus fuit: licet eum quidam dicant ebionitam, qui 621-622 altero genere Judaeus est. Sed et Origenes de Theodotionis opere in editione Vulgata asteriscos posuit, docens defuisse quae addita sunt, et rursus quosdam versus obelis praenotavit, superflua quaeque designans. Cumque omnes Christi Ecclesiam tam Graecorum quam Latinorum, Syrorumque et Aegyptiorum hanc sub asteriscis et obelis editionem legant, ignoscant invidi labori meo, qui volui habere nostros, quod Graeci in Aquilae et Theodotionis ac Symmachi editionibus lectitant. Et si illi in", + "candidate_score": 0.60942, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti", + "max_score": 0.701396, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_331", + "psc_text": "debemus in audiendo, sed vigilantes in operando. Haec schola, in qua Deus solus magister est, bonos quaerit discipulos, non fugitivos, sed studiosos. Apostolus dicit: Studio non pigri, spiritu ferventes, spe gaudentes (Rom. XII, 11) . In hac ergo schola, fratres, quotidie discimus. Aliud discimus in praeceptis, aliud in exemplis, aliud in sacramentis. Sunt ista medicamenta vulnerum nostrorum, et fomenta studiorum nostrorum. Modo respondimus: Exaudi orationem meam, et precem meam, Domine! Inaurire, hoc est: Auribus percipe lacrymas meas (Psal. XXXVIII, 13) . Quid putas, iste petiturus est, qui primo sibimet Deum cupit propitium esse? Quid ab illo expetiturus est? Videamus, discamus. Forte divitias petiturus, forte in hac vita aliquam felicitatem? Dicat ergo nobis, quid petiturus est, qui primo Deum deprecatur. Vidit enim, quod ex se habere non potuit, sed a Deo habere potuit. Audierat enim: Petite, et accipietis (Joan. XVI, 24) . Noverat ergo, quid esset petiturus, qui primo Deum rogavit.", + "candidate_score": 0.701396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_331", + "psc_text": "debemus in audiendo, sed vigilantes in operando. Haec schola, in qua Deus solus magister est, bonos quaerit discipulos, non fugitivos, sed studiosos. Apostolus dicit: Studio non pigri, spiritu ferventes, spe gaudentes (Rom. XII, 11) . In hac ergo schola, fratres, quotidie discimus. Aliud discimus in praeceptis, aliud in exemplis, aliud in sacramentis. Sunt ista medicamenta vulnerum nostrorum, et fomenta studiorum nostrorum. Modo respondimus: Exaudi orationem meam, et precem meam, Domine! Inaurire, hoc est: Auribus percipe lacrymas meas (Psal. XXXVIII, 13) . Quid putas, iste petiturus est, qui primo sibimet Deum cupit propitium esse? Quid ab illo expetiturus est? Videamus, discamus. Forte divitias petiturus, forte in hac vita aliquam felicitatem? Dicat ergo nobis, quid petiturus est, qui primo Deum deprecatur. Vidit enim, quod ex se habere non potuit, sed a Deo habere potuit. Audierat enim: Petite, et accipietis (Joan. XVI, 24) . Noverat ergo, quid esset petiturus, qui primo Deum rogavit.", + "candidate_score": 0.675889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_331", + "psc_text": "debemus in audiendo, sed vigilantes in operando. Haec schola, in qua Deus solus magister est, bonos quaerit discipulos, non fugitivos, sed studiosos. Apostolus dicit: Studio non pigri, spiritu ferventes, spe gaudentes (Rom. XII, 11) . In hac ergo schola, fratres, quotidie discimus. Aliud discimus in praeceptis, aliud in exemplis, aliud in sacramentis. Sunt ista medicamenta vulnerum nostrorum, et fomenta studiorum nostrorum. Modo respondimus: Exaudi orationem meam, et precem meam, Domine! Inaurire, hoc est: Auribus percipe lacrymas meas (Psal. XXXVIII, 13) . Quid putas, iste petiturus est, qui primo sibimet Deum cupit propitium esse? Quid ab illo expetiturus est? Videamus, discamus. Forte divitias petiturus, forte in hac vita aliquam felicitatem? Dicat ergo nobis, quid petiturus est, qui primo Deum deprecatur. Vidit enim, quod ex se habere non potuit, sed a Deo habere potuit. Audierat enim: Petite, et accipietis (Joan. XVI, 24) . Noverat ergo, quid esset petiturus, qui primo Deum rogavit.", + "candidate_score": 0.664941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46_48", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire . Ac ponagnat foelicitantur est in scribendo ipsius de Ioanni , qui ipsisse volesus , ut citius vir , Nec mihi , quicquam rectis , unquam de hac re scripsisse usus . Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare .", + "psc_chunk_id": "046_Augustinus-Hipponensis_Sermones-inediti_window_391", + "psc_text": "Inde in illo divite, qui male mutavit vices, non reprehenduntur divitiae ipsius, sed animus ipsius. Induebatur enim purpura et bysso, et epulabatur quotidie splendide (Luc. XVI, 22) . Et patiebatur ulcerosum mendicum jacere ante januam suam? et eum superbe contemnens non satiabat ejus inopiam. Quid putatis dixisse divitem fastidientem mendicum? Quid hic jacet iste! Sed merito illa lingua, quae contempsit pauperem, guttam de digito ejus desiderabat. VI. Cum ergo Job sanctus, ut dixi, haberet multas divitias, laudavit Deum, tentatus, ut probaretur; probatus, ut ostenderetur. Latebat enim non solum homines, sed et ipsum diabolum latebat, qui diligentius inspicit, quam quisquam hominum. Latebat ergo eum, quis esset Job, sed Dominum non latebat. Permisit tentatorem probator; probator autem non sibi, sed nobis, ut nobis manifestaret, quid imitari debeamus. Non enim ipsi diabolo voluit ostendere Job, sed per diabolum nobis, ut diabolo victo nos haberemus, quod imitaremur. Ergo amissis omnibus, non paulatim, sed repente,", + "candidate_score": 0.651517, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2", + "max_score": 0.701092, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN OPUS SUBSEQUENS. Psalmorum volumen juxta Septuaginta Interpretes, semel atque iterum emendatum ab Hieronymo, ante annos circiter decem, J. Cari presbyteri studio ac labore, Romae primum editum est: additis obelis et asteriscis in eo Psalterio, quod Gallicanum vocant veteres ac recentiores scriptores. Hujus eruditi Cari diligentiam in edendo duplici Hieronymi Psalterio, ut imitaremur; nonnihilque castigatius et auctius apud nos prodiret, quamplures antiquissimos codices mss. perquisivimus ad supplenda ea, quae tum in textu, tum in signis obelorum et asteriscorum deesse videbantur. Subsidium ergo ministrante haud mediocri copia veterum codicum, Cari votis fecimus satis; qui eodem mss. librorum destitutus auxilio fatetur inchoatum a se opus, aliis perficiendum tradidisse. Horum, inquit, Psalmorum tituli ex mss. codicibus et Cassiodoro, quantum quidem licuit, sed non quantum oportebat ac optabamus (cum id rei plures oculatioresque viros, ac ipsos manuscriptos codices ad manus haberi exigeret), sunt excerpti. Quam ampliorem diligentiam desiderari in obelorum, asteriscorum ac diapsalmatum", + "candidate_score": 0.701092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN OPUS SUBSEQUENS. Psalmorum volumen juxta Septuaginta Interpretes, semel atque iterum emendatum ab Hieronymo, ante annos circiter decem, J. Cari presbyteri studio ac labore, Romae primum editum est: additis obelis et asteriscis in eo Psalterio, quod Gallicanum vocant veteres ac recentiores scriptores. Hujus eruditi Cari diligentiam in edendo duplici Hieronymi Psalterio, ut imitaremur; nonnihilque castigatius et auctius apud nos prodiret, quamplures antiquissimos codices mss. perquisivimus ad supplenda ea, quae tum in textu, tum in signis obelorum et asteriscorum deesse videbantur. Subsidium ergo ministrante haud mediocri copia veterum codicum, Cari votis fecimus satis; qui eodem mss. librorum destitutus auxilio fatetur inchoatum a se opus, aliis perficiendum tradidisse. Horum, inquit, Psalmorum tituli ex mss. codicibus et Cassiodoro, quantum quidem licuit, sed non quantum oportebat ac optabamus (cum id rei plures oculatioresque viros, ac ipsos manuscriptos codices ad manus haberi exigeret), sunt excerpti. Quam ampliorem diligentiam desiderari in obelorum, asteriscorum ac diapsalmatum", + "candidate_score": 0.691138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN OPUS SUBSEQUENS. Psalmorum volumen juxta Septuaginta Interpretes, semel atque iterum emendatum ab Hieronymo, ante annos circiter decem, J. Cari presbyteri studio ac labore, Romae primum editum est: additis obelis et asteriscis in eo Psalterio, quod Gallicanum vocant veteres ac recentiores scriptores. Hujus eruditi Cari diligentiam in edendo duplici Hieronymi Psalterio, ut imitaremur; nonnihilque castigatius et auctius apud nos prodiret, quamplures antiquissimos codices mss. perquisivimus ad supplenda ea, quae tum in textu, tum in signis obelorum et asteriscorum deesse videbantur. Subsidium ergo ministrante haud mediocri copia veterum codicum, Cari votis fecimus satis; qui eodem mss. librorum destitutus auxilio fatetur inchoatum a se opus, aliis perficiendum tradidisse. Horum, inquit, Psalmorum tituli ex mss. codicibus et Cassiodoro, quantum quidem licuit, sed non quantum oportebat ac optabamus (cum id rei plures oculatioresque viros, ac ipsos manuscriptos codices ad manus haberi exigeret), sunt excerpti. Quam ampliorem diligentiam desiderari in obelorum, asteriscorum ac diapsalmatum", + "candidate_score": 0.670512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.652195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO IN OPUS SUBSEQUENS. Psalmorum volumen juxta Septuaginta Interpretes, semel atque iterum emendatum ab Hieronymo, ante annos circiter decem, J. Cari presbyteri studio ac labore, Romae primum editum est: additis obelis et asteriscis in eo Psalterio, quod Gallicanum vocant veteres ac recentiores scriptores. Hujus eruditi Cari diligentiam in edendo duplici Hieronymi Psalterio, ut imitaremur; nonnihilque castigatius et auctius apud nos prodiret, quamplures antiquissimos codices mss. perquisivimus ad supplenda ea, quae tum in textu, tum in signis obelorum et asteriscorum deesse videbantur. Subsidium ergo ministrante haud mediocri copia veterum codicum, Cari votis fecimus satis; qui eodem mss. librorum destitutus auxilio fatetur inchoatum a se opus, aliis perficiendum tradidisse. Horum, inquit, Psalmorum tituli ex mss. codicibus et Cassiodoro, quantum quidem licuit, sed non quantum oportebat ac optabamus (cum id rei plures oculatioresque viros, ac ipsos manuscriptos codices ad manus haberi exigeret), sunt excerpti. Quam ampliorem diligentiam desiderari in obelorum, asteriscorum ac diapsalmatum", + "candidate_score": 0.652079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_8_10", + "bdc_text": "certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem . Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.651452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "029_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Psalmorum-2_window_10", + "psc_text": "LIBRUM PSALMORUM. Psalterium Romae dudum positus emendaram, et juxta Septuaginta interpretes, licet cursim, magna illud ex parte correxeram. Quod quia rursum videtis, o Paula et Eustochium, scriptorum vitio depravatum, plusque antiquum errorem, quam novam emendationem valere: cogitis, ut veluti quodam novali, scissum jam arvum exerceam, et obliquis sulcis renascentes spinas eradicem: aequum esse, dicentes, ut quod crebro male pullulat, crebrius succidatur. Unde consueta praefatione commoneo tam vos, quibus forte labor iste desudat, quam eos qui exemplaria istiusmodi habere voluerint, ut quae diligenter emendavi, cum cura et diligentia transcribantur. Notet sibi unusquisque vel jacentem lineam, vel signa radiantia: id est, vel obelos ÷ vel asteriscos +. Et ubicumque viderit virgulam praecedentem ÷, ab ea usque ad duo puncta ** quae impressimus, sciat in Septuaginta translatoribus [ Al. interpretibus] plus haberi. Ubi autem stellae + similitudinem perspexerit, de Hebraeis voluminibus additum noverit, aeque usque ad duo puncta, juxta Theodotionis dumtaxat editionem, qui", + "candidate_score": 0.630029, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.700307, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.700307, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.685334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.682731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.681583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_542", + "psc_text": "Martyris Xysti, urbis Romanae episcopi, ausus est edere: in quibus nulla Christi, nulla Spiritus sancti, nulla Dei Patris, nulla Patriarcharum, Prophetarum, et Apostolorum 994 fit mentio, et hunc librum solita temeritate et insania, Annulum nominavit, qui per multas provincias legitur, et maxime ab his qui ἀπὰθειαν, et impeccantiam praedicant. Quomodo igitur Dominus Jechoniam instar annuli de manu sua et digito se projecturum comminatur: ita lectorem obsecro, ut nefarium librum abjiciat; legatque, si voluerit, ut caeteros philosophorum libros, non ut volumen ecclesiasticum. Soleo in commentariis et explanationibus, quorum mos est diversas sententias ponere interpretum, hujuscemodi miscere sermonem: quidam hoc dicunt, alii hoc autumant, nonnulli sic sentiunt. Quod et ipse miserabilis Grunnius, et post multos annos discipuli Joviniani, et illius calumniati sunt et calumniantur me, sub alienis nominibus proprias sententias ponere, quod ego causa benevolentiae facio, ne aliquem certo nomine videar lacerare. Quia igitur benignitas versa est in calumniam, nunc dico et", + "candidate_score": 0.681294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_542", + "psc_text": "Martyris Xysti, urbis Romanae episcopi, ausus est edere: in quibus nulla Christi, nulla Spiritus sancti, nulla Dei Patris, nulla Patriarcharum, Prophetarum, et Apostolorum 994 fit mentio, et hunc librum solita temeritate et insania, Annulum nominavit, qui per multas provincias legitur, et maxime ab his qui ἀπὰθειαν, et impeccantiam praedicant. Quomodo igitur Dominus Jechoniam instar annuli de manu sua et digito se projecturum comminatur: ita lectorem obsecro, ut nefarium librum abjiciat; legatque, si voluerit, ut caeteros philosophorum libros, non ut volumen ecclesiasticum. Soleo in commentariis et explanationibus, quorum mos est diversas sententias ponere interpretum, hujuscemodi miscere sermonem: quidam hoc dicunt, alii hoc autumant, nonnulli sic sentiunt. Quod et ipse miserabilis Grunnius, et post multos annos discipuli Joviniani, et illius calumniati sunt et calumniantur me, sub alienis nominibus proprias sententias ponere, quod ego causa benevolentiae facio, ne aliquem certo nomine videar lacerare. Quia igitur benignitas versa est in calumniam, nunc dico et", + "candidate_score": 0.679883, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.67937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.676694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.674748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.671075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_542", + "psc_text": "Martyris Xysti, urbis Romanae episcopi, ausus est edere: in quibus nulla Christi, nulla Spiritus sancti, nulla Dei Patris, nulla Patriarcharum, Prophetarum, et Apostolorum 994 fit mentio, et hunc librum solita temeritate et insania, Annulum nominavit, qui per multas provincias legitur, et maxime ab his qui ἀπὰθειαν, et impeccantiam praedicant. Quomodo igitur Dominus Jechoniam instar annuli de manu sua et digito se projecturum comminatur: ita lectorem obsecro, ut nefarium librum abjiciat; legatque, si voluerit, ut caeteros philosophorum libros, non ut volumen ecclesiasticum. Soleo in commentariis et explanationibus, quorum mos est diversas sententias ponere interpretum, hujuscemodi miscere sermonem: quidam hoc dicunt, alii hoc autumant, nonnulli sic sentiunt. Quod et ipse miserabilis Grunnius, et post multos annos discipuli Joviniani, et illius calumniati sunt et calumniantur me, sub alienis nominibus proprias sententias ponere, quod ego causa benevolentiae facio, ne aliquem certo nomine videar lacerare. Quia igitur benignitas versa est in calumniam, nunc dico et", + "candidate_score": 0.667075, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_1", + "psc_text": "vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum ex veteri, verumque pro corrupto atque falsato Prophetam teneas: parvipendens obtrectatorum rabiem, qui non solum verba, sed syllabas quoque nostrorum verborum calumniantur: in eo se scire aliquid arbitrantes, si de alienis operibus detrahant: ut nuper indoctus calumniator erupit, qui Commentarios 835-836 meos in Epistolam Pauli ad Ephesios reprehendendos putat. Nec intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam", + "candidate_score": 0.662786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_2", + "psc_text": "intelligit, nimia stertens vecordia, leges Commentariorum, in quibus multae diversorum ponuntur opiniones, vel tacitis, vel expressis Auctorum nominibus, ut lectoris arbitrium sit, quid potissimum eligere debeat, decernere: quamquam et in primo ejusdem operis libro praefatus sim, me vel propria, vel aliena dicturum: et ipsos Commentarios, tam veterum Scriptorum esse, quam nostros. Quod non videns praecursor ejus Grunnius, olim nisus est carpere. Cui duobus respondi libris, ubi quae iste quasi sua profert, et alio jam calumniante, purgata sunt: ut praeteream contra Jovinianum volumina, in quibus dolet virginitatem nuptiis, et nuptias digamiae, digamiam polygamiae esse praelatam. Nec recordatur stolidissimus, et Scotorum pultibus praegravatus, nos in ipso dixisse opere: « Non damno digamos, immo nec trigamos, et si fieri potest octogamos: plus aliquid inferam, etiam scortatorem recipio poenitentem: quidquid aequaliter licet, aequali lance pensandum est. » Legat ejusdem operis Apologiam, quam ante annos plurimos adversus magistrum ejus gaudens Roma suscepit: et tunc animadvertet,", + "candidate_score": 0.653643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.648948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_542", + "psc_text": "Martyris Xysti, urbis Romanae episcopi, ausus est edere: in quibus nulla Christi, nulla Spiritus sancti, nulla Dei Patris, nulla Patriarcharum, Prophetarum, et Apostolorum 994 fit mentio, et hunc librum solita temeritate et insania, Annulum nominavit, qui per multas provincias legitur, et maxime ab his qui ἀπὰθειαν, et impeccantiam praedicant. Quomodo igitur Dominus Jechoniam instar annuli de manu sua et digito se projecturum comminatur: ita lectorem obsecro, ut nefarium librum abjiciat; legatque, si voluerit, ut caeteros philosophorum libros, non ut volumen ecclesiasticum. Soleo in commentariis et explanationibus, quorum mos est diversas sententias ponere interpretum, hujuscemodi miscere sermonem: quidam hoc dicunt, alii hoc autumant, nonnulli sic sentiunt. Quod et ipse miserabilis Grunnius, et post multos annos discipuli Joviniani, et illius calumniati sunt et calumniantur me, sub alienis nominibus proprias sententias ponere, quod ego causa benevolentiae facio, ne aliquem certo nomine videar lacerare. Quia igitur benignitas versa est in calumniam, nunc dico et", + "candidate_score": 0.647161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_59_61", + "bdc_text": "Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto . Suppeditaturum mea nunc expectandum nihil aliud superest , quam fore , ubi me ab ipsis ut et priores impensas eis restituam et urbem dissentur cognoverint . Deus me confirmet ac mihi ac omnibus meis perpetuo excludar. ( in veritatis vestra deducens ) alios mecipenates ac patronos offerat , Iste enim baro , cui nunc adsum , forte istos sumtus , ut me in Nunc te deo alium locum secum ducat .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_719", + "psc_text": "[Al. vos] in vexationem universis regnis terrae, in maledictionem, et in stuporem, et in sibilum, et in opprobrium cunctis gentibus, ad quas ego ejiciam [Al. ejeci] eos, eo quod non audierunt [Vulg. audierint] verba mea, dicit Dominus; quae misi ad eos per servos meos prophetas de nocte consurgens, et mittens: et non audistis, dicit Dominus. Vos ergo audite verbum Domini, omnis transmigratio, quam emisi de Jerusalem in Babylonem. + Hucusque in LXX non habetur, quae asteriscis praenotavi. Caetera enim, in quibus vel singuli versus, vel pauca ab eis praetermissa sunt verba, victus taedio, annotare nolui, ne fastidium legentibus facerem. Pollicetur autem Dominus, his qui erant in transmigratione, quod post septuaginta annos captivitatis redire eos faciat de universis gentibus, et de cunctis locis, ad quae expulerit eos, et captivitate laxata, pristinum statum et patriam recipere. Et cum ego haec, inquit, mea sponte facturus sim, et certo tempore redituros vos, frustra decipimini,", + "candidate_score": 0.644365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.617934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32_34", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse . Sedecum maritimo , pręlio persequitur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_495", + "psc_text": "Dominus autem mecum est quasi bellator fortis. Idcirco qui me persequuntur, cadent et infirmi erunt (sive ideo persecuti sunt, et intelligere non potuerunt). Confundantur [Vulg. confundentur] vehementer, quia non intellexerunt opprobrium (sive ignominiam) sempiternum, quod numquam delebitur. Quia persecuti sunt, ideo propheticum non potuerunt intelligere sermonem, et ignorantiam confusio vehemens consecuta est, nec intellexerunt ignominiam sempiternam, quae obtinebit eos, et nulla oblivione delebitur. Dicant igitur quod volunt viri quondam 981 pacifici, et qui custodiebant latus meum, et decipere cupiebant, dummodo justum virum atque doctorem Ecclesiae post persecutionem tanta vindicta, tantaque praemia consequantur. (Vers. 12.) Et tu, Domine, exercituum probator justi (sive qui probas justa) qui vides renes et cor, videam quaeso ultionem tuam ex eis, tibi enim revelavi causam meam (Luc. VI) . Solus est Dominus, qui noverit probare justitiam, quomodo solus est, qui cordis interna conspiciat. Unde et Jesus sciens cogitationes hominum, non ex profectu, ut quidam putant, sed", + "candidate_score": 0.611175, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.699682, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.699682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.693617, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.685497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.683324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_39", + "psc_text": "dixerim praeceptorem meum. Nec mirum si pro BAR-ANINA, ubi est aliqua vocabulorum similitudo, scripseris Barrabam, cum tantam habeas licentiam nominum immutandorum; ut de Eusebio Pamphilum, de haeretico martyrem feceris. Cavendus homo, et mihi maxime declinandus, ne me repente, dum nescio, de Hieronymo Sardanapalum nomines. Audi ergo, sapientiae columen, et norma Catonianae severitatis. Ego non illum magistrum dixi; sed meum in Scripturas sanctas studium volui comprobare, ut ostenderem me sic legisse Origenem, quomodo et illum audieram. Neque enim Hebraeas litteras a te discere debui. An injuria tibi facta est, quod pro te Apollinarium, Didymumque sectatus sum? Numquid in illa epistola Gregorium virum eloquentissimum non potui nominare? Quis apud Latinos par sui est? quo ego magistro glorior et exsulto. Sed eos tantum posui, qui in reprehensione erant, ut similiter me Originem, non ob fidei veritatem, sed ob eruditionis meritum legisse testarer. Ipse Origenes, et Clemens et Eusebius, atque alii complures, quando de", + "candidate_score": 0.682885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_150", + "psc_text": "de Spiritu sancto librum in Latinam linguam vertimus ( Vid. supra ). Certe hic in his, quae ab haereticis in Origenis operibus addita sunt, consentire non potuit; et in ipsis περὶ Ἀρχῶν, quos tu interpretatus es libris, breves dictavit Commentariolos, quibus non negaret ab Origene scripta, quae scripta sunt: sed nos simplices homines non posse intelligere, quae dicuntur: et quo sensu in bonam partem accipi debeant, persuadere conatur. Hoc dumtaxat de Filio, et Spiritu sancto. Caeterum in aliis dogmatibus et Eusebius, et Didymus apertissime in Origenis scita concedunt, et quod omnes Ecclesiae reprobant, catholice et pie dictum esse defendunt. 17. Rufinus de adulteratione librorum Origenis. --Videamus tamen, quibus argumentis probare nitatur Origenis ab haereticis scripta vitiata. « Clemens, inquit, Apostolorum discipulus, qui Romanae Ecclesiae post Apostolos episcopus et martyr fuit, libros edidit, qui appellantur ἀναγνωρισμὸς, id est, recognitio, in quibus quum ex persona Petri Apostoli doctrina, quasi vere apostolica in", + "candidate_score": 0.68138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_203", + "psc_text": "eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba calumniantibus respondere. » 31. Ex Prologo in libb. Salomonis. --Salomonis etiam libros, quos olim juxta Septuaginta additis obelis et asteriscis in Latinum verteram, ex Hebraico transferens, et dedicans sanctis episcopis Chromatio et Heliodoro, haec in Praefatiunculae meae fine subjeci: « Si cui Septuaginta interpretum magis editio placet, habet eam a nobis olim emendatam. Neque enim sic nova cudimus, ut vetera destruamus. » 32. Ex Prolog. in Isaiam. --Veniam et ad Isaiam, et partem Prologi ejus super Septuaginta interpretatione subjungam. Quem cum magis evangelistam quam prophetam dicerem, eo quod universa Christi Ecclesiae mysteria sic ad liquidum persecutus esset, ut non de", + "candidate_score": 0.681135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.678815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13_15", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.677518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_55", + "psc_text": "in primis Patriarcham 475 Jacob, quem legimus benedictiones patris artifici impetrasse mendacio. Ex quo perspicuum est, quod nisi ita mentiti fuerimus, ut magnum nobis ex hoc aliquod quaeratur bonum, judicandi simus, quasi inimici ejus, qui ait: Ego sum veritas (Joan. XIV) . » Haec Origenes scripsit, negare non possumus: scripsit in libris, quos ad perfectos et ad discipulos loquebatur: docetque magistris mentiendum; discipulos autem non debere mentiri. Qui ergo bene mentitur, et absque ulla verecundia quidquid in buccam venerit confingit in fratres, magistrum se optimum probat. 19. Psalmi II interpretationem defendit. Deosculatio pro veneratione apud Hebraeos. --Illud quoque carpere dicitur, quod secundum Psalmum interpretans, pro eo quod legimus in Latino, apprehendite disciplinam; et in Hebraico volumine scriptum est NESCU BAR, dixerim in Commentariolis meis, adorate filium. Et rursum omne Psalterium in Romanum vertens sonum, quasi immemor expositionis antiquae posuerim, adorate pure: quod utique sibi esse contrarium omnibus patet. Et revera", + "candidate_score": 0.676744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.676622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_243", + "psc_text": "nec auribus obturatis, voces recipis incantantis. Nos in Commentariis, et illis et aliis, et 541 nostram et aliorum sententiam explicavimus, aperte confitentes quae sunt haeretica, quae catholica. Hic est enim Commentariorum mos, et explanantium regula, ut opiniones in expositione varias persequantur, et quod vel sibi, vel aliis videatur, edisserant. Et hoc non solum sanctarum interpretes Scripturarum, sed saecularium quoque litterarum, explanatores faciunt, tam Latinae linguae, quam Graecae. Tu in libris περὶ Ἀρχῶν, idipsum obtendere non potes. Arguet enim te Praefatiuncula tua, in qua polliceris, detruncatis malis, et quae ab haereticis addita fuerant, optima remansisse: ut quidquid ibi vel bonum, vel malum dixeris, jam non ei imputetur, quem transfers, sed tibi qui interpretatus es; nisi forte haereticorum errores emendare debueras, et Origenis mala proferre in medium. Sed de hoc, quia nos remittis ad codicem, ante tibi respondimus, quam tua scripta legeremus. 12. Ridiculosa res et ridicula. Fides Romana praestigias non recepit.", + "candidate_score": 0.676304, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.675981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.673865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.671227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.670525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.670025, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.667856, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.66292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13_15", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_227", + "psc_text": "Sin autem, ut tu vis, eas falsavit Eusebius: quid causaris, atque praetendis inemendatas, et necdum ad purum digestas in publicum prorupisse? Et emendatae enim, et non emendatae similem recipiunt falsitatem. Nullus, inquis, eos habebat libros, aut admodum pauci. In uno sermone quanta diversitas! Si nullus eos habebat, quomodo apud paucos erant? Si pauci habebant, cur nullum habuisse mentiris? cum autem dicas 536 apud paucos fuisse; et te ipso confitente subversum sit, quod nullus habuerit, ubi est illud, quod quereris, auro redemptum notarium tuum? Dic nomen notarii, quantum auri datum sit, ubi, per quem, aut cui datum. Utique proditorem tuum abjecisti a te [ Al. ante]; et tanti facinoris reum a tuo consortio separasti. Vide ne magis illud verum sit, a paucis illis amicis tuis, et Eusebio et caeteris data exemplaria; quae ita inter se congruunt, atque consentiunt, ut ne puncto quidem alterum ab altero differat. Deinde cujus prudentiae est, dare", + "candidate_score": 0.662478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.66225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.661428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.66121, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_254", + "psc_text": "parte susceperis, quia non mala, sed bona, et tuae esse fidei judicabas? Haec sunt de quibus quaesivi, utrum bona essent, an mala, quae in Praefatione laudasti, quae amputatis pessimis, quasi optima remansisse confessus es, et te in verae argumentationis appendi equuleo, ut si bona dixeris, haereticus comproberis [ Al. comprehendaris]; si mala, statim audias: Cur ergo quae mala sunt, in Praefatione laudasti? Et non illud adjunxi, quod tu callide simulas: Cur quae mala erant, ad Latinorum notitiam transtulisti? Mala enim ostendere interdum non docentis est, sed vetantis [ Al. vitantis]: ut caveat lector, non ut sequatur errores; ut nota contemnat, quae nonnunquam ignota miraculo sunt. Et audes post haec dicere, quod ego auctor talium scriptorum sim: tu autem ut interpres, in quibus emendare aliquid potueris, plus egeris quam interpres; in quibus non potueris, solum interpres fueris. Recte ista diceres, si libri tui περὶ Ἀρχῶν Praefatiunculam non haberent. Quod et Hilarius", + "candidate_score": 0.660298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.65858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_14_16", + "bdc_text": "te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.657486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_144", + "psc_text": "Cujus diversitatis causam plenius tibi in Apologetico, quem Pamphilus in libris suis scripsit, edidimus brevissimo libello superaddito, in quo evidentibus, ut arbitror, probamentis, corruptos esse in quamplurimis ab haereticis et malevolis libros ejus ostendimus, et praecipue istos, quos nunc exigis ut interpreter, id est, περὶ Ἀρχῶν. » Non tibi suffecerat Eusebii, vel certe ut tu vis, Pamphili pro Origene defensio, nisi quod ab illis minus dictum putabas, tu quasi sapientior et doctior adderes? Longum est, si velim totum librum tuum huic operi inserere, et propositis capitulis ad singula respondere, quid in his vitiorum sermo habeat, quid mendaciorum assertio, quid inconsequens textus ipse verborum. Unde laciniosae disputationis fastidia fugiens, et in arctum verba compingens, tantum sensibus respondebo. Statim de portu egrediens, navem impegit. Referens enim de Apologia Pamphili martyris (quam nos Eusebii, Arianorum principis, probavimus) de qua dixerat, Prout potuimus, 506 vel res poposcit, Latino sermone digessimus, intulit: « Illud est,", + "candidate_score": 0.656473, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_250", + "psc_text": "mortuorum aliquem nominato, vel in platea ab ignoto homine te emisse dicito. Non enim damnationem tuam quaerimus, sed conversionem. Melius est, ut tu erraveris, quam ut Martyr haereticus fuerit. Interim de praesenti compede, utcumque erue pedem. In futuro judicio tu videris, quid ad martyris contra te respondeas querimonias. 13. De commentariis calumnia. Apollinarius et Didymus diversi. --Proponis etiam tibi, quod nemo objicit, et diluis quod nullus accusat. Ais enim quod in meis litteris legeris: « Dic quis tibi permisit, ut interpretans quaedam auferres, quaedam mutares, quaedam adderes? » Statimque tibi ipsi respondes, et contra me loqueris: « En tibi dico: Quaeso quis permiserit, ut in Commentariis tuis, quaedam de Origene, quaedam de Apollinario, quaedam de te ipso scriberes, et non de Origene totum, aut ex te, aut ex alio? » Interim in te dum aliud agis, crimen fortissimum prodidisti, et oblitus es veteris proverbii: Mendaces memores esse debere. Dicis enim", + "candidate_score": 0.655081, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_12_14", + "bdc_text": "Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.654958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.65119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69_71", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis . Wolfio , Gesnero , Gvalthero ac Iulio sanguinem Iterum deo te commendo , qui tuo benevolentia erga me tibi te compendat . mihi per vos scribendi abitum Valde doleo toties ad vos scribendi iam intercludi .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_209", + "psc_text": "venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta interpretes, Judaeorum translationes explanat et edisserit. Eusebius quoque et Didymus idem faciunt. Praetermitto Apollinarium, qui bono quidem studio, sed non secundum scientiam, de omnium translationibus in unum vestimentum pannos assuere conatus est, et consequentiam Scripturae, non ex regula veritatis, sed ex suo judicio texere: apostolici viri Scripturis utuntur Hebraicis: ipsos apostolos et evangelistas hoc fecisse perspicuum est. Dominus atque Salvator ubicumque veteris Scripturae meminit, de Hebraicis voluminibus ponit exempla, ut est illud: Qui credit in me, sicut Scriptura dicit: Flumina de ventre ejus fluent aquae vivae. Et in ipsa cruce, ELI, ELI, LEMA AZABATHANI, quod interpretatur: Deus meus, Deus meus,", + "candidate_score": 0.651186, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.650405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_246", + "psc_text": "superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem habet, quid sequatur, etiam me tacente, non dubitas. Verum fac ab alio quolibet amatore Origenis, libri hujus titulum, et auctoris vocabulum commutatum, cur hoc in Latinam linguam vertis? Videlicet ut testimonio Martyris, omnes Origenis scriptis crederent: praemissa munitione tanti auctoris et testis. Nec tibi sufficit doctissimi viri Apologia, nisi scribas et proprium volumen pro defensione ejus: quibus per multos disseminatis, tuto jam libros περὶ Ἀρχῶν vertis e Graeco, et hos ipsos Praefatione commendas, dicens nonnulla in his ab haereticis depravata, quae tu de aliorum librorum Origenis lectione correxeris. Me quoque laudas, ne tibi amicorum meorum quispiam contradicat. Origenis κήρυκα (", + "candidate_score": 0.650142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_254", + "psc_text": "parte susceperis, quia non mala, sed bona, et tuae esse fidei judicabas? Haec sunt de quibus quaesivi, utrum bona essent, an mala, quae in Praefatione laudasti, quae amputatis pessimis, quasi optima remansisse confessus es, et te in verae argumentationis appendi equuleo, ut si bona dixeris, haereticus comproberis [ Al. comprehendaris]; si mala, statim audias: Cur ergo quae mala sunt, in Praefatione laudasti? Et non illud adjunxi, quod tu callide simulas: Cur quae mala erant, ad Latinorum notitiam transtulisti? Mala enim ostendere interdum non docentis est, sed vetantis [ Al. vitantis]: ut caveat lector, non ut sequatur errores; ut nota contemnat, quae nonnunquam ignota miraculo sunt. Et audes post haec dicere, quod ego auctor talium scriptorum sim: tu autem ut interpres, in quibus emendare aliquid potueris, plus egeris quam interpres; in quibus non potueris, solum interpres fueris. Recte ista diceres, si libri tui περὶ Ἀρχῶν Praefatiunculam non haberent. Quod et Hilarius", + "candidate_score": 0.649945, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_14_16", + "bdc_text": "te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.649611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_42", + "psc_text": "diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non liceat ignorasse libros περὶ Ἀρχῶν, quos ante non legi; et eas tantum Homilias legisse, quas transtuli, in quibus nihil esse mali, ipsius testimonium est? Sin autem contra sententiam suam nunc me in eis arguit, in quibus ante laudaverat, undique strictus tenebitur. Aut enim idcirco me haereticum hominem laudavit, quia ejusdem mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum,", + "candidate_score": 0.649279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.648705, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.648511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_61", + "psc_text": "Illud quoque in Praefatione commoneo, ut sciatis Originem tria volumina in hanc Epistolam conscripsisse, quem et nos ex parte secuti sumus: Apollinarium etiam, et Didymum quosdam Commentariolos edidisse. Ex quibus licet pauca, decerpsimus; et nonnulla quae nobis videbantur, adjecimus, sive subtraximus: ut studiosus statim in principio lector agnoscat, hoc opus vel alienum esse, vel nostrum ( Prologus Comment. in Epist. ad Ephes. ). » Quidquid ergo in explanatione hujus Epistolae vitii potuerit demonstrari, si ego illud in Graecis voluminibus, unde in Latinum vertisse me dixi, ostendere non potuero, crimen agnoscam, et meum erit, quod alienum non fuerit. Tamen ne rursus videar cavillari, et hac excusationis stropha, gradum non audere conferre, ponam ipsa testimonia, quae vocantur in crimen. 22. Commentatoris officium. Tempus scriptionis Commentariorum in Epistolam ad Ephes. --In primo statim volumine testimonium Pauli, in quo loquitur: Sicut elegit nos in ipso ante constitutionem mundi: ut essemus sancti et immaculati coram", + "candidate_score": 0.646442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_37_39", + "bdc_text": "et Omnino , puto , nostros contra Edelbergenses , d. Bez. 7 . Edelbergenses vero , si sapient , soleo . scripturos .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_230", + "psc_text": "dum scribis. Sed volui ostendere condiscipulis tuis, qui tecum non didicerunt litteras, quid per triginta annos in Oriente profeceris: qui, συγγραφεὺ ἀγράμματος ( scriptor illitteratus ), procacitatem, disertitudinem, et maledicere omnibus, bonae conscientiae signum arbitraris. Nec tibi, ut dicis, ferulas adhibeo, neque athenogeronta ( Senem discipulum ) meum scutica, et plagis litteras docere contendo; sed quia fulmen [ Al. flumen] eloquentiae tuae, atque doctrinae omnes tractatores ferre non possumus, et ingenii acumine perstringis oculos nostros, intantum ut omnes 537 tuos invidos putes, certatim opprimere te cupimus: ne si semel in scribendo obtinueris principatum, et in eloquentiae arce steteris, cunctis nobis qui aliquid scire volumus, mutire non liceat. Ego philosophus, rhetor, grammaticus, dialecticus, Hebraeus, Graecus, Latinus, trilinguis. Hoc modo et tu bilinguis eris, qui tantam habes Graeci Latinique sermonis scientiam, ut et Graeci te Latinum, et Latini te Graecum putent: et papa Epiphanius πεντάγλωττος [Mss. πεντάγλωσσος] quia quinque linguis contra te", + "candidate_score": 0.646282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_243", + "psc_text": "nec auribus obturatis, voces recipis incantantis. Nos in Commentariis, et illis et aliis, et 541 nostram et aliorum sententiam explicavimus, aperte confitentes quae sunt haeretica, quae catholica. Hic est enim Commentariorum mos, et explanantium regula, ut opiniones in expositione varias persequantur, et quod vel sibi, vel aliis videatur, edisserant. Et hoc non solum sanctarum interpretes Scripturarum, sed saecularium quoque litterarum, explanatores faciunt, tam Latinae linguae, quam Graecae. Tu in libris περὶ Ἀρχῶν, idipsum obtendere non potes. Arguet enim te Praefatiuncula tua, in qua polliceris, detruncatis malis, et quae ab haereticis addita fuerant, optima remansisse: ut quidquid ibi vel bonum, vel malum dixeris, jam non ei imputetur, quem transfers, sed tibi qui interpretatus es; nisi forte haereticorum errores emendare debueras, et Origenis mala proferre in medium. Sed de hoc, quia nos remittis ad codicem, ante tibi respondimus, quam tua scripta legeremus. 12. Ridiculosa res et ridicula. Fides Romana praestigias non recepit.", + "candidate_score": 0.64621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.644224, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_42", + "psc_text": "diceret forsitan, non potuisse eum ignorare, quod interpretatus est, cujus Apologiam scriptam ab haeretico sub nomine martyris edidit: cujus defensionem etiam proprio volumine professus est: adversum quod in sequentibus, si dictandi spatium fuerit, disputabo. Hoc loquor, cui contradicere non potest. Si illi licet non intellexisse quod transtulit, quare mihi non liceat ignorasse libros περὶ Ἀρχῶν, quos ante non legi; et eas tantum Homilias legisse, quas transtuli, in quibus nihil esse mali, ipsius testimonium est? Sin autem contra sententiam suam nunc me in eis arguit, in quibus ante laudaverat, undique strictus tenebitur. Aut enim idcirco me haereticum hominem laudavit, quia ejusdem mecum dogmatis erat: aut nunc frustra inimicus accusat, quem prius ut orthodoxum praedicavit. Sed forsitan tunc errores meos quasi amicus tacuit; et nunc iratus profert quod prius celaverat. 15. Comment. in epist. ad Ephes. tuetur. --Quamquam non mereatur fidem inconstantia, et professae inimicitiae suspicionem habeant mendacii: tamen audacter conferam gradum,", + "candidate_score": 0.644072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49_51", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.64184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9_11", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset . paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_322", + "psc_text": "Non ut tu calumniaris et fingis, in Pythagorae et Platonis et Empedoclis libris, sed quae in illis fuisse legeram, et aliorum me scripta eos habuisse docuerunt. Et hoc genus elocutionis frequentissimum est: ut si dicam, quae in Socrate legi dogmata, putavi vera. Non quod Socrates libros ullos scripserit; sed quae legi apud Platonem et alios Socraticos illum habuisse. Et rursum, imitati volui gesta, quae in Alexandro et Scipione legeram. Non quod ipsa sua gesta descripserint; sed quod apud alios legerim, quae illos gessisse mirabar. Igitur etiam si docere non possem, ipsius Pythagorae exstare monumenta, nec a filio ejus ac filia, aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua,", + "candidate_score": 0.641406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.641349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_227", + "psc_text": "Sin autem, ut tu vis, eas falsavit Eusebius: quid causaris, atque praetendis inemendatas, et necdum ad purum digestas in publicum prorupisse? Et emendatae enim, et non emendatae similem recipiunt falsitatem. Nullus, inquis, eos habebat libros, aut admodum pauci. In uno sermone quanta diversitas! Si nullus eos habebat, quomodo apud paucos erant? Si pauci habebant, cur nullum habuisse mentiris? cum autem dicas 536 apud paucos fuisse; et te ipso confitente subversum sit, quod nullus habuerit, ubi est illud, quod quereris, auro redemptum notarium tuum? Dic nomen notarii, quantum auri datum sit, ubi, per quem, aut cui datum. Utique proditorem tuum abjecisti a te [ Al. ante]; et tanti facinoris reum a tuo consortio separasti. Vide ne magis illud verum sit, a paucis illis amicis tuis, et Eusebio et caeteris data exemplaria; quae ita inter se congruunt, atque consentiunt, ut ne puncto quidem alterum ab altero differat. Deinde cujus prudentiae est, dare", + "candidate_score": 0.641257, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49_51", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.637935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.634042, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.62902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_245", + "psc_text": "De tuo codice quasi Pamphili exemplar accepimus. Credidi Christiano, et credidi monacho: non putavi tantum sceleris a te posse confingi. Postea vero per interpretationem tuam, quaestione contra Origenem toto orbe commota, in quaerendis exemplaribus diligentior fui, et in Caesariensi Bibliotheca Eusebii sex volumina reperi Ἀπολογίας ὑπὲρ Ὠριγένους. Quae cum legissem, primum eum librum deprehendi, quem tu solus sub nomine martyris edidisti, de Filio et Spiritu Sancto, in bonam partem plerisque blasphemiis commutatis. Et hoc vel Didymum, vel te, vel alium fecisse nescio quem, quod tu apertissime in libris περὶ Ἀρχῶν, fecisse convinceris: maxime cum idem Eusebius (ut jam duobus ( superioribus ) libris docui) scribat Pamphilum, nihil proprii operis edidisse. Dic ergo et tu, a quo exemplar acceperis, nec mihi ad subterfugiendum 542 crimen, mortuos aliquos nomines: ut cum auctorem ostendere non potueris, illum [ Al. alium] proferas, qui non possit respondere. Sin autem rivulus ille in tuis scriniis fontem", + "candidate_score": 0.628682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9_11", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset . paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_315", + "psc_text": "Origenis libros proferas, Pythagorae a me exigis monumenta. Ubi est illa fiducia, qua inflatis buccis creberrime personabas, te quae in aliis libris Origenis legeras, emendasse in libris περὶ Ἀρχῶν, et non aliena, sed sua reddidisse suis? De tanta librorum silva unum fruticem ac surculum proferre non potes. Hi sunt veri fumi, hae nebulae, quas dum in me criminaris, in te exstinctas dissipatasque per me cognoscis, nec fractam cervicem dejicis, 565 sed majori impudentia, quam imperitia, dicis me denegare, quae in promptu sunt, ut cum montes aureos pollicitus fueris, ne scorteum quidem nummum de thesauris tuis proferas. Justa contra me odia recognosco, et vera in nos debaccharis insania. Nisi enim ego quod non est, audacter exigerem, tu videbaris habere quod non habes. Pythagorae a me libros flagitas. Quis enim tibi dixit illius exstare volumina? Nonne in epistola mea, quam criminaris, haec verba sunt? « Sed fac me errasse in adolescentia, et", + "candidate_score": 0.626987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_171", + "psc_text": "est. Qui si utique (ut ipse dicere solet) pro cognoscendis ejus malis legebat, sufficere poterant decem libri ad cognoscendum, aut viginti certe, aut ut plurimum triginta. Sex millia autem librorum legere, non jam est errores ac mala velle cognoscere, sed totam pene vitam disciplinis ejus ac studiis dedere. Quomodo ergo iste merito audiendus est, quum eos culpat, qui instructionis suae causa perpauca ejus (salva fidei regula atque integra pietate) legerunt? » 22. Epiphanius quinque linguas noverat. --Qui sunt isti, qui in Ecclesia disputare latius solent? qui libros scribere? qui totum de Origene loquuntur et scribunt? qui dum sua nolunt furta cognosci, et ingrati sunt in magistrum, idcirco simplices ab illius lectione deterrent? Nominatim debes dicere, et ipsos homines denotare. Ergo beati episcopi Anastasius, et Theophilus, et Venerius ( Mediolani ), et Chromatius ( Aquileiae ), et omnis tam Orientis quam Occidentis Catholicorum synodus, qui pari sententia, quia pari et spiritu,", + "candidate_score": 0.625258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9_11", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset . paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_323", + "psc_text": "aliisque discipulis probata convincerem, me non teneres mendacii, quia non libros, sed dogmata legisse me dixi: et te frustra errare, me tuum protegere mendacium voluisse, ut nisi ego unum librum Pythagorae protulero, tu sex millia Origenis libros perdideris. 41. Minabatur Hieronymo interitum Rufinus. --Veniam ad epilogos, id est, maledicta tua, in quibus me ad poenitentiam cohortaris; et nisi conversus fuero, id est, nisi te accusante siluero, mihi minaris interitum. Et hoc scandalum redundaturum in caput meum denuntias, qui te hominem lenissimum et Mosaicae mansuetudinis, responsione mea ad scriptionis insaniam provocaverim. Scire enim te jactas crimina, 568 quae tibi soli amicissimo sim confessus, et haec in medium prolaturum; meisque me coloribus esse pingendum, et debere meminisse, quod jacuerim ad pedes tuos, ne gladio oris tui amputares caput meum. Et post multa, in quibus furibundus exsultas, revocas te, et dicis optare pacem cum denuntiatione dumtaxat, ut deinceps taceam, id est, ut non", + "candidate_score": 0.623496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.619816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_16", + "psc_text": "se haereticum probat. Sive bene credit laudator meus, confessione sua me assumit in socium; sive male, ostendit me ideo ante laudatum, quia participem sui putabat erroris. Sed adversus illos libros, qui per angulos garriunt, et furtiva accusatione me mordent, cum editi fuerint, et de tenebris ad lucem processerint, atque ad nos vel studio fratrum, vel temeritate aemulorum potuerint pervenire, respondere conabor. Neque enim magnopere formidandi sunt, quos metuit auctor suus prodere, et tantum confederatis legendos esse decrevit. Tunc aut agnoscam crimina, aut diluam, aut in accusatorem quae sunt objecta retorquebo: et ostendam quod hucusque silentium modestiae fuerit, non male conscientiae. 5. Auctor sese excusat. --Interim apud tacitum lectoris judicium purgatum me esse volui, et gravissimum inter amicos crimen refellere, ne prior laesisse videat, qui et vulneratus nequaquam contra persecutorem tela direxi; sed meo tantum vulneri admovi manum. Quem obsecro, ut absque praejudicio personarum, culpam in eum referat, qui lacessivit. Nec", + "candidate_score": 0.619266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9_11", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset . paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.618443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_309", + "psc_text": "Consona omnes voce poscebant, ut Origenis versutias 563 proderem, ut [ Al. et] venena haereticorum Romanis auribus cavenda monstrarem. Quid hoc ad injuriam tuam pertinet? Num solus interpretatus es istos libros, et alios hujus operis non habes participes? Numquid et tu de Septuaginta interpretibus es, ut post editionem tuam aliis transferre non liceat? Ecce et ego multos, ut dicis, libellos de Graeco in Latinum transtuli: habes potestatem et tu rursum eos vertendi, ut volueris; et bona enim et mala suo imputantur auctori. Quod et in te fieret, nisi dixisses te amputasse haeretica et optima transtulisse. Hic est enim nodus tuus, qui solvi non potest. At [ Al. Aut] si errasti ut homo, priorem damna sententiam. 37. Latinos libros vertebat in Graecum Rufinus. --Sed quid facies de Apologetico tuo, quem pro Origenis scripsisti operibus? Quid de volumine Eusebii? in quo quum multa mutaveris, et, sub nomine martyris, haeretici hominis scripta transtuleris:", + "candidate_score": 0.616114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_227", + "psc_text": "Sin autem, ut tu vis, eas falsavit Eusebius: quid causaris, atque praetendis inemendatas, et necdum ad purum digestas in publicum prorupisse? Et emendatae enim, et non emendatae similem recipiunt falsitatem. Nullus, inquis, eos habebat libros, aut admodum pauci. In uno sermone quanta diversitas! Si nullus eos habebat, quomodo apud paucos erant? Si pauci habebant, cur nullum habuisse mentiris? cum autem dicas 536 apud paucos fuisse; et te ipso confitente subversum sit, quod nullus habuerit, ubi est illud, quod quereris, auro redemptum notarium tuum? Dic nomen notarii, quantum auri datum sit, ubi, per quem, aut cui datum. Utique proditorem tuum abjecisti a te [ Al. ante]; et tanti facinoris reum a tuo consortio separasti. Vide ne magis illud verum sit, a paucis illis amicis tuis, et Eusebio et caeteris data exemplaria; quae ita inter se congruunt, atque consentiunt, ut ne puncto quidem alterum ab altero differat. Deinde cujus prudentiae est, dare", + "candidate_score": 0.611609, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_257", + "psc_text": "indicasse, quod papa Theophilus expositionem fidei nuper ediderit, quae ad vos necdum pervenit: et polliceris quod quidquid ille scripserit, tu sequaris. Ego me hoc scripsisse non novi, nec istiusmodi umquam litteras direxisse. Sed tu idcirco ad incerta consentis, et his quae qualia futura sint nescis, ut certa declines, et ad eorum non tenearis assensum. Duas, synodicam et paschalem, ejus epistolas contra Origenem illiusque discipulos, et alias adversum Apollinarium et eumdem Origenem, per hoc ferme biennium interpretatus sum; et in aedificationem Ecclesiae, legendas nostrae linguae hominibus dedi. Aliud operum ejus nescio me transtulisse. Et tamen tu qui papae Theophili dicis te in omnibus sententiam sequi, cave ne hoc magistri et condiscipuli tui audiant, et offendas quamplurimos, qui me latronem, te martyrem vocant, ne irascatur is tibi, qui contra papam Epiphanium ad te epistolas dirigens, hortabatur ut permaneres in fidei veritate, et non mutares ullo terrore sententiam. Quae epistola holographa tenetur ab", + "candidate_score": 0.611508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_59", + "psc_text": "de Origenis libris haereticorum adulteria mentiaris: mihi non licebit disputare de verbis, et in Commentariorum opere Latinos docere, quod ab Hebraeis didici? Nisi enim et prolixum esset, et redoleret gloriolam, jam nunc tibi ostenderem, quid utilitatis habeat magistrorum limina terere, et artem ab artificibus discere: et videres quanta silva sit apud Hebraeos ambiguorum nominum atque verborum. Quae res diversae interpretationi materiam praebuit: dum unusquisque inter dubia, quod sibi consequentius [ Al. convenientius] videtur, hoc transfert. Quid ad peregrina te mitto? Revolve Aristotelem, et Alexandrum Aristotelis volumina disserentem; et quanta ambiguorum sit copia, eorum lectione cognosces: ut tandem desinas amicum tuum in eo reprehendere, quod ne per somnium quidem aliquando didicisti. 21. Commentar. ad Ephesios. Sed quia Paulinianus frater meus, de Commentariis ad Ephesios quaedam ab eo reprehensa narravit, et pauca ex his memoriae tradidit, mihique ipsa demonstravit loca, non debeo subterfugere: quaesoque lectorem, ut si paululo in proponendis et diluendis", + "candidate_score": 0.591839, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee", + "max_score": 0.698384, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_12", + "psc_text": "prophetae die vigilarium Dominicae passionis extemporali et diserto sermone profudit. Et Eusebius Caesariensis in octavo decimo libro Εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως, quaedam de Osee propheta disputat. Unde ante annos circiter viginti duos, cum rogatu sanctae et venerabilis socrus, immo matris tuae Paulae (illud enim nomen carnis, hoc spiritus est: quae monasteriorum et Scripturarum semper amore flagravit) essem Alexandriae, vidi Didymum, et eum frequenter audivi, virum sui temporis eruditissimum, rogavique eum, ut quod Origenes non fecerat, ipse compleret, et scriberet in Osee Commentarios: qui tres libros, me petente, dictavit, quinque quoque alios in Zachariam. Nam et in ipsum duo tantum Origenes scripsit volumina, vix tertiam partem a principio libri usque ad visionem quadrigarum edisserens. Haec dico, ut noveris quos in Prophetae hujus campo habuerim praecursores: quos tamen ut simpliciter et non superbe (sicut quidam meorum amicorum semper insibilet) tuae prudentiae fatear, non in omnibus sum secutus; ut judex potius operis eorum quam interpres", + "candidate_score": 0.698384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_12", + "psc_text": "prophetae die vigilarium Dominicae passionis extemporali et diserto sermone profudit. Et Eusebius Caesariensis in octavo decimo libro Εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως, quaedam de Osee propheta disputat. Unde ante annos circiter viginti duos, cum rogatu sanctae et venerabilis socrus, immo matris tuae Paulae (illud enim nomen carnis, hoc spiritus est: quae monasteriorum et Scripturarum semper amore flagravit) essem Alexandriae, vidi Didymum, et eum frequenter audivi, virum sui temporis eruditissimum, rogavique eum, ut quod Origenes non fecerat, ipse compleret, et scriberet in Osee Commentarios: qui tres libros, me petente, dictavit, quinque quoque alios in Zachariam. Nam et in ipsum duo tantum Origenes scripsit volumina, vix tertiam partem a principio libri usque ad visionem quadrigarum edisserens. Haec dico, ut noveris quos in Prophetae hujus campo habuerim praecursores: quos tamen ut simpliciter et non superbe (sicut quidam meorum amicorum semper insibilet) tuae prudentiae fatear, non in omnibus sum secutus; ut judex potius operis eorum quam interpres", + "candidate_score": 0.692985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_12", + "psc_text": "prophetae die vigilarium Dominicae passionis extemporali et diserto sermone profudit. Et Eusebius Caesariensis in octavo decimo libro Εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως, quaedam de Osee propheta disputat. Unde ante annos circiter viginti duos, cum rogatu sanctae et venerabilis socrus, immo matris tuae Paulae (illud enim nomen carnis, hoc spiritus est: quae monasteriorum et Scripturarum semper amore flagravit) essem Alexandriae, vidi Didymum, et eum frequenter audivi, virum sui temporis eruditissimum, rogavique eum, ut quod Origenes non fecerat, ipse compleret, et scriberet in Osee Commentarios: qui tres libros, me petente, dictavit, quinque quoque alios in Zachariam. Nam et in ipsum duo tantum Origenes scripsit volumina, vix tertiam partem a principio libri usque ad visionem quadrigarum edisserens. Haec dico, ut noveris quos in Prophetae hujus campo habuerim praecursores: quos tamen ut simpliciter et non superbe (sicut quidam meorum amicorum semper insibilet) tuae prudentiae fatear, non in omnibus sum secutus; ut judex potius operis eorum quam interpres", + "candidate_score": 0.688174, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_13", + "psc_text": "vix tertiam partem a principio libri usque ad visionem quadrigarum edisserens. Haec dico, ut noveris quos in Prophetae hujus campo habuerim praecursores: quos tamen ut simpliciter et non superbe (sicut quidam meorum amicorum semper insibilet) tuae prudentiae fatear, non in omnibus sum secutus; ut judex potius operis eorum quam interpres existerem, diceremque quid mihi videretur in singulis, et quid ab Hebraeorum magistris vix uno et altero acceperim. Quorum et apud ipsos jam rara avis est, dum omnes deliciis student et pecuniis, et magis ventris quam pectoris curam gerunt, et in hoc se doctos arbitrantur, si in tabernis medicorum de cunctorum operibus detrahant. Sed jam tempus est ut prophetae verba ponentes, ea quae scripta sunt, disseramus. LIBER PRIMUS. (CAP. I) (Cap. I.--Vers. 1.) 1 (Cap. I.--Vers. 1.) Verbum Domini quod factum est ad Osee filium Beeri. LXX similiter. Verbum Domini, quod in principio erat apud Deum Patrem, et Deus erat Verbum,", + "candidate_score": 0.652243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_3_5", + "bdc_text": "Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_0", + "psc_text": "Prologus. Si in Explanationibus omnium prophetarum sancti Spiritus indigemus adventu, ut cujus instinctu scripti sunt, illius revelatione pandantur: et in Isaia atque Apocalypsi signatum legimus (Isa. XXIX; Apoc. V) librum, quem Scribae et Pharisaei, qui Legis litteras nosse se jactant (Joan. VI), non possunt legere, quia signatus est, nullusque inveniri potuit, nisi leo de tribu Juda, quem signavit Deus Pater, qui ejus posset reserare mysteria: quanto magis in explanatione Osee prophetae orandus est Dominus, et cum Petro dicendum: Edissere nobis parabolam istam (Matth. XIII, 16) . Praesertim cum obscuritatem voluminis in fine testetur ipse, qui scripsit: Quis sapiens et intelliget ista, intelligens et cognoscet ea (Osee XIV, 10) ? Quod non pro impossibili, sed pro difficili debemus accipere, juxta illud Evangelii: Quis putas est servus fidelis et prudens quem constituit Dominus super familiam suam (Matt. XXIV, 65) ? Quis enim non statim in fronte libri scandalizetur, et dicat: Osee primus", + "candidate_score": 0.650573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_3", + "bdc_text": "Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_0", + "psc_text": "Prologus. Si in Explanationibus omnium prophetarum sancti Spiritus indigemus adventu, ut cujus instinctu scripti sunt, illius revelatione pandantur: et in Isaia atque Apocalypsi signatum legimus (Isa. XXIX; Apoc. V) librum, quem Scribae et Pharisaei, qui Legis litteras nosse se jactant (Joan. VI), non possunt legere, quia signatus est, nullusque inveniri potuit, nisi leo de tribu Juda, quem signavit Deus Pater, qui ejus posset reserare mysteria: quanto magis in explanatione Osee prophetae orandus est Dominus, et cum Petro dicendum: Edissere nobis parabolam istam (Matth. XIII, 16) . Praesertim cum obscuritatem voluminis in fine testetur ipse, qui scripsit: Quis sapiens et intelliget ista, intelligens et cognoscet ea (Osee XIV, 10) ? Quod non pro impossibili, sed pro difficili debemus accipere, juxta illud Evangelii: Quis putas est servus fidelis et prudens quem constituit Dominus super familiam suam (Matt. XXIV, 65) ? Quis enim non statim in fronte libri scandalizetur, et dicat: Osee primus", + "candidate_score": 0.645292, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_0", + "psc_text": "Prologus. Si in Explanationibus omnium prophetarum sancti Spiritus indigemus adventu, ut cujus instinctu scripti sunt, illius revelatione pandantur: et in Isaia atque Apocalypsi signatum legimus (Isa. XXIX; Apoc. V) librum, quem Scribae et Pharisaei, qui Legis litteras nosse se jactant (Joan. VI), non possunt legere, quia signatus est, nullusque inveniri potuit, nisi leo de tribu Juda, quem signavit Deus Pater, qui ejus posset reserare mysteria: quanto magis in explanatione Osee prophetae orandus est Dominus, et cum Petro dicendum: Edissere nobis parabolam istam (Matth. XIII, 16) . Praesertim cum obscuritatem voluminis in fine testetur ipse, qui scripsit: Quis sapiens et intelliget ista, intelligens et cognoscet ea (Osee XIV, 10) ? Quod non pro impossibili, sed pro difficili debemus accipere, juxta illud Evangelii: Quis putas est servus fidelis et prudens quem constituit Dominus super familiam suam (Matt. XXIV, 65) ? Quis enim non statim in fronte libri scandalizetur, et dicat: Osee primus", + "candidate_score": 0.641673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_67_69", + "bdc_text": "Lubecensis . Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit . Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_10", + "psc_text": "typo, quia fieri non potuit: ergo et hoc in typo, quia si fiat, turpissimum est. Sed respondebis, Deo jubente, nihil turpe est: et nos dicimus, nihil Deus praecipit nisi quod honestum est, nec jubendo turpia, facit honesta quae turpia sunt. Sed quia scimus nihil Deum velle nisi quod honestum est, hoc praecepit quod honestum est. Haec in principio prolixius sum locutus, ut difficillimam primum solverem quaestionem, et obsitum in ipso exitu scopulum Dei auxilio praetergrediens, ad tuta decurrerem. Caeterum non ignoro, Pammachi charissime, a multis Ecclesiasticis praetermissam: et qui exponere sunt conati, apud Graecos reperi Apollinarem Laodicenum, qui cum in adolescentia sua breves et in hunc et in alios prophetas commentariolos reliquisset, tangens magis sensus, quam explicans, rogatus est postea, ut in Osee plenius scriberet: qui liber venit in nostras manus; sed et ipse nimia brevitate ad perfectam intelligentiam lectorem ducere non potest. Origenes parvum de hoc propheta scripsit libellum,", + "candidate_score": 0.632736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_12", + "psc_text": "prophetae die vigilarium Dominicae passionis extemporali et diserto sermone profudit. Et Eusebius Caesariensis in octavo decimo libro Εὐαγγελικῆς ἀποδείξεως, quaedam de Osee propheta disputat. Unde ante annos circiter viginti duos, cum rogatu sanctae et venerabilis socrus, immo matris tuae Paulae (illud enim nomen carnis, hoc spiritus est: quae monasteriorum et Scripturarum semper amore flagravit) essem Alexandriae, vidi Didymum, et eum frequenter audivi, virum sui temporis eruditissimum, rogavique eum, ut quod Origenes non fecerat, ipse compleret, et scriberet in Osee Commentarios: qui tres libros, me petente, dictavit, quinque quoque alios in Zachariam. Nam et in ipsum duo tantum Origenes scripsit volumina, vix tertiam partem a principio libri usque ad visionem quadrigarum edisserens. Haec dico, ut noveris quos in Prophetae hujus campo habuerim praecursores: quos tamen ut simpliciter et non superbe (sicut quidam meorum amicorum semper insibilet) tuae prudentiae fatear, non in omnibus sum secutus; ut judex potius operis eorum quam interpres", + "candidate_score": 0.63195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Osee_window_10", + "psc_text": "typo, quia fieri non potuit: ergo et hoc in typo, quia si fiat, turpissimum est. Sed respondebis, Deo jubente, nihil turpe est: et nos dicimus, nihil Deus praecipit nisi quod honestum est, nec jubendo turpia, facit honesta quae turpia sunt. Sed quia scimus nihil Deum velle nisi quod honestum est, hoc praecepit quod honestum est. Haec in principio prolixius sum locutus, ut difficillimam primum solverem quaestionem, et obsitum in ipso exitu scopulum Dei auxilio praetergrediens, ad tuta decurrerem. Caeterum non ignoro, Pammachi charissime, a multis Ecclesiasticis praetermissam: et qui exponere sunt conati, apud Graecos reperi Apollinarem Laodicenum, qui cum in adolescentia sua breves et in hunc et in alios prophetas commentariolos reliquisset, tangens magis sensus, quam explicans, rogatus est postea, ut in Osee plenius scriberet: qui liber venit in nostras manus; sed et ipse nimia brevitate ad perfectam intelligentiam lectorem ducere non potest. Origenes parvum de hoc propheta scripsit libellum,", + "candidate_score": 0.623918, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana", + "max_score": 0.697642, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_265", + "psc_text": "enim quaedam regulae mysticae, quae nonnullos Legis recessus obtinent, aut certe, quae Legis magnos recessus obtinent; non autem quod ait, universae Legis recessus: neque dixisset, Clausa quaeque patefient, sed, clausa multa patefient; verum dixisset, nec tam elaborato atque utili operi suo plusquam res ipsa postulat dando, in spem falsam lectorem ejus cognitoremque misisset. Quod ideo dicendum putavi, ut liber ipse et legatur a studiosis, quia plurimum adjuvat ad Scripturas intelligendas, et non de illo speretur tantum quantum non habet. Caute sane legendus est, non solum propter quaedam in quibus ut homo erravit; sed maxime propter illa quae sicut donatista haereticus loquitur. Quid autem doceant vel admoneant istae septem regulae, breviter ostendam. CAPUT XXXI.-- Regula prima Tichonii. 44. Prima de Domino et ejus corpore est; in qua scientes aliquando capitis et corporis, id est, Christi et Ecclesiae unam personam nobis intimari (neque enim frustra dictum est fidelibus, Ergo Abrahae semen estis", + "candidate_score": 0.697642, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", + "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", + "candidate_score": 0.679048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", + "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", + "candidate_score": 0.678302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_0", + "psc_text": "Prologus. Doctrinam de Scriptura tractanda haud superfluo tradi. 1. Sunt praecepta quaedam tractandarum Scripturarum, quae studiosis earum video non incommode posse tradi; ut non solum legendo alios qui divinarum Litterarum operta aperuerunt, sed et aliis ipsi aperiendo proficiant. Haec tradere institui volentibus et valentibus discere, si Deus ac Dominus noster ea quae de hac re cogitanti solet suggerere, etiam scribenti mihi non deneget. Quod antequam exordiar, videtur mihi respondendum esse his qui haec reprehensuri sunt, aut reprehensuri essent, si eos non ante placaremus. Quod si nonnulli etiam post ista reprehenderint, saltem alios non movebunt, nec ab utili studio ad imperitiae pigritiam revocabunt, quos movere possent, nisi praemunitos praeparatosque invenirent. 2. Quidam enim reprehensuri sunt hoc opus nostrum, cum ea quae praecepturi sumus non intellexerint. Quidam vero cum intellectis uti voluerint, conatique fuerint Scripturas divinas secundum haec praecepta tractare, neque valuerint aperire atque explicare quod cupiunt, inaniter me laborasse arbitrabuntur; et", + "candidate_score": 0.677638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_370", + "psc_text": "ejus, non perdet mercedem suam (Matth. X, 42): aut vero quando iste doctor in Ecclesia facit inde sermonem, parvum aliquid debet existimare se dicere; et ideo non temperate, non granditer, sed submisse sibi esse dicendum. Nonne quando accidit ut de hac re loqueremur ad populum, et Deus adfuit ut non incongrue diceremus, tanquam de illa aqua frigida quaedam flamma surrexit (II Mach. I, 32), quae etiam frigida hominum pectora, ad misericordiae opera facienda, spe coelestis mercedis accenderet? CAPUT XIX.-- Alias alio utendum dicendi genere. 38. Et tamen cum doctor iste debeat rerum dictor esse magnarum, non semper eas debet granditer dicere, sed submisse, cum aliquid docetur; temperate, cum aliquid vituperatur sive laudatur: cum vero aliquid agendum est, et ad eos loquimur, qui hoc agere debent, nec tamen volunt, tunc ea quae magna sunt, dicenda sunt granditer, et ad flectendos animos congruenter. Et aliquando de una eademque re magna, et submisse", + "candidate_score": 0.656706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", + "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", + "candidate_score": 0.651426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_38_40", + "bdc_text": "Edelbergenses vero , si sapient , soleo . scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", + "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", + "candidate_score": 0.645736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_432", + "psc_text": "qui gloriatur, in illo glorietur, in cujus manu sunt et nos et sermones nostri (Sap. VII, 16). CAPUT XXXI-- Excusat prolixitatem libri. 64. Longior evasit liber hic quam volebam, quamque putaveram. Sed legenti vel audienti, cui gratus est, longus non est: cui autem longus est, per partes eum legat, qui habere vult cognitum; quem vero cognitionis ejus piget, de longitudine non queratur. Ego tamen Deo nostro gratias ago, quod in his quatuor libris non qualis ego essem, cui multa desunt, sed qualis esse debeat, qui in doctrina sana, id est christiana, non solum sibi, sed etiam aliis laborare studet, quantulacumque potui facultate disserui.", + "candidate_score": 0.630644, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ;", + "psc_chunk_id": "034_Augustinus-Hipponensis_De-doctrina-Christiana_window_105", + "psc_text": "Novi autem, quatuor libris Evangelii, secundum Matthaeum, secundum Marcum, secundum Lucam, secundum Joannem; quatuordecim Epistolis Pauli apostoli, ad Romanos, ad Corinthios duabus, ad Galatas, ad Ephesios, ad Philippenses, ad Thessalonicenses duabus, ad Colossenses, ad Timotheum duabus, ad Titum, ad Philemonem, ad Hebraeos; Petri duabus; tribus Joannis; una Judae, et una Jacobi; Actibus Apostolorum libro uno, et Apocalypsi Joannis libro uno. CAPUT IX.-- Qua ratione vacandum studio Scripturae. 14. In his omnibus libris timentes Deum et pietate mansueti, quaerunt voluntatem Dei. Cujus operis et laboris prima observatio est, ut diximus, nosse istos libros, etsi nondum ad intellectum, legendo tamen vel mandare memoriae, vel omnino incognitos non habere. Deinde illa quae in eis aperte posita sunt, vel praecepta vivendi, vel regulae credendi, solertius diligentiusque investiganda sunt: quae tanto quisque plura invenit, quanto est intelligentiae capacior. In iis enim quae aperte in Scripturis posita sunt, inveniuntur illa omnia quae continent fidem, moresque vivendi,", + "candidate_score": 0.630041, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.696739, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.696739, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.695433, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.694987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "quam spiritus exultatione celebremus. QUIA VALDE ABSURDUM EST, nimia saturitate velle honorare Martyrem, quem scias Deo placuisse jejuniis. Ita tibi semper comedendum est, ut cibum et oratio sequatur, et lectio. Quod si aliquibus displicet, Apostoli verba cantato: Si adhuc hominibus placerem, Christi ancilla non essem. EPISTOLA XXXII. AD MARCELLAM. Excusat se, quod paucis scripserit, nimirum conferendis cum Aquilae translatione Hebraeis voluminibus occupatus. Brevitatem vero hujus Epistolae compensat duabus superioribus Epistolis Paulae et Eustochio directis, quas Marcellae legendas mittit. 1. Ut tam parvam Epistolam scriberem, causae duplicis fuit; quod, et tabellarius festinabat, et ego alio opere detentus, hoc quasi παρέργῳ me occupare nolui. Quaeris quidnam illud sit tam grande, tam necessarium, quo epistolicae confabulationis munus exclusum sit. Jam pridem cum voluminibus Hebraeorum Editionem Aquilae confero, ne quid forsitan propter odium Christi Synagoga mutaverit: et ut amicae menti fatear, quae ad nostram fidem pertineant roborandam, plura reperio. Nunc a Prophetis, Salomone, Psalterio,", + "candidate_score": 0.688868, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_647", + "psc_text": "4. Audio totius in te Urbis studia concitata. Audio Pontificis et populi voluntatem pari mente congruere. MINUS EST tenere Sacerdotium, quam mereri. Libros sedecim Prophetarum, quos in Latinum de Hebraeo sermone verti, si legeris, et delectari te hoc opere comperero, provocabis nos etiam caetera clausa armario non tenere. Transtuli nuper Job in linguam nostram: cujus exemplar a sancta Marcella consobrina tua poteris mutuari. Lege eumdem Graecum et Latinum; et veterem Editionem nostrae Translationi compara: et liquido pervidebis quantum distet inter veritatem, et mendacium. Miseram quaedam τῶν ὑπομνημάτων in Prophetas duodecim sancto patri Domnioni, Samuelem quoque et Malachim, id est, quatuor Regum libros. Quae si legere volueris, probabis quantae difficultatis 236 sit divinam Scripturam, et maxime Prophetas intelligere: et Interpretum vitio quae apud suos purissimo cursu orationis labuntur, apud nos scatere vitiis. Porro eloquentiam quam pro Christo in Cicerone contemnis, in parvulis ne requiras. Ecclesiastica interpretatio etiam si habet eloquii venustatem,", + "candidate_score": 0.684681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.684443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.684172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.683326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_39_41", + "bdc_text": "scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.683282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.680968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_415", + "psc_text": "in his aliquid doctrinae pariter ac leporis inveneris, putes tibi quoque scripta esse, quae illis scripta sunt. 2. Albinam communem matrem valere cupio: de corpore loquor, ut spiritu valeat, non ignorans: eamque per te salutari obsecro, et duplici pietatis officio focillari, quod in una atque eadem Christiana simul diligatur, et mater. EPISTOLA XXXIII. AD PAULAM PARS QUAEDAM. Indicem operum Origenis contra Varronis Opera conferens, ostendit, Ecclesiam Christi habuisse Scriptorem, qui omnes Graecos Latinosque superasset etiam librorum editorum multitudine. 1. Varro et Chalcenterus copiosissimi Scriptores. --Marcum Terentium Varronem miratur Antiquitas, quod apud Latinos tam innumerabiles libros scripserit. Graeci Chalcenterum miris efferunt laudibus, quod tantos libros composuerit, quantos quivis nostrum alienos sua manu describere non possit. Et quia nunc otiosum est apud Latinos, Graecorum voluminum indicem texere, de eo qui latine scripsit, aliqua commemorabo; ut intelligamus nos Epimenidis dormire somnum, et studium quod illi posuerunt in eruditione saecularium scripturarum, nos in congregandis", + "candidate_score": 0.680872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.680365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1144", + "psc_text": "Reg. 23). Quid Petro, quid Paulo sublimius? Neronianum gladium cruentarunt. Et (ut de hominibus taceam) Dei Filius sustinuit ignominiam crucis: et tu putas beatos, qui felicitate istius saeculi et deliciis perfruuntur? Magna ira est, quando peccantibus non irascitur Deus. Unde et in Ezechiele ad Jerusalem, Jam, inquit, non irascar tibi, zelus meus recessit a te (Ezech. 16, 42) . Quem enim diligit Dominus, corripit (Prov. 3. 12) ; Et, castigat omnem filium quem recipit (Hebr. 12) . Non erudit pater, nisi quem amat. Non corripit magister discipulum, nisi eum quem ardentioris cernit ingenii. Medicus si cessaverit curare, desperat. Quod si responderis: quo modo Lazarus recepit mala in vita sua (Luc. 16), libenter nunc tormenta patiar, ut futura mihi gloria reservetur; Non enim vindicabit Dominus bis in idipsum (Naum. 1) . Job vir sanctus et immaculatus, et justus in generatione sua cur tanta perpessus sit ipsius volumine continetur. 2. Et ne", + "candidate_score": 0.680195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.67989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "quam spiritus exultatione celebremus. QUIA VALDE ABSURDUM EST, nimia saturitate velle honorare Martyrem, quem scias Deo placuisse jejuniis. Ita tibi semper comedendum est, ut cibum et oratio sequatur, et lectio. Quod si aliquibus displicet, Apostoli verba cantato: Si adhuc hominibus placerem, Christi ancilla non essem. EPISTOLA XXXII. AD MARCELLAM. Excusat se, quod paucis scripserit, nimirum conferendis cum Aquilae translatione Hebraeis voluminibus occupatus. Brevitatem vero hujus Epistolae compensat duabus superioribus Epistolis Paulae et Eustochio directis, quas Marcellae legendas mittit. 1. Ut tam parvam Epistolam scriberem, causae duplicis fuit; quod, et tabellarius festinabat, et ego alio opere detentus, hoc quasi παρέργῳ me occupare nolui. Quaeris quidnam illud sit tam grande, tam necessarium, quo epistolicae confabulationis munus exclusum sit. Jam pridem cum voluminibus Hebraeorum Editionem Aquilae confero, ne quid forsitan propter odium Christi Synagoga mutaverit: et ut amicae menti fatear, quae ad nostram fidem pertineant roborandam, plura reperio. Nunc a Prophetis, Salomone, Psalterio,", + "candidate_score": 0.679178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_19_21", + "bdc_text": "Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_413", + "psc_text": "quam spiritus exultatione celebremus. QUIA VALDE ABSURDUM EST, nimia saturitate velle honorare Martyrem, quem scias Deo placuisse jejuniis. Ita tibi semper comedendum est, ut cibum et oratio sequatur, et lectio. Quod si aliquibus displicet, Apostoli verba cantato: Si adhuc hominibus placerem, Christi ancilla non essem. EPISTOLA XXXII. AD MARCELLAM. Excusat se, quod paucis scripserit, nimirum conferendis cum Aquilae translatione Hebraeis voluminibus occupatus. Brevitatem vero hujus Epistolae compensat duabus superioribus Epistolis Paulae et Eustochio directis, quas Marcellae legendas mittit. 1. Ut tam parvam Epistolam scriberem, causae duplicis fuit; quod, et tabellarius festinabat, et ego alio opere detentus, hoc quasi παρέργῳ me occupare nolui. Quaeris quidnam illud sit tam grande, tam necessarium, quo epistolicae confabulationis munus exclusum sit. Jam pridem cum voluminibus Hebraeorum Editionem Aquilae confero, ne quid forsitan propter odium Christi Synagoga mutaverit: et ut amicae menti fatear, quae ad nostram fidem pertineant roborandam, plura reperio. Nunc a Prophetis, Salomone, Psalterio,", + "candidate_score": 0.679026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_40_42", + "bdc_text": "stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ; oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2023", + "psc_text": "eo, ut mihi videor, cautior atque timidior, quod imbecillitatem virium mearum sentiens, Origenis Commentarios secutus sum. Scripsit enim ille vir in Epistolam Pauli ad Galatas quinque proprie volumina, et decimum Stromateon suorum librum, commatico super explanatione ejus sermone complevit. Tractatus quoque varios, et Excerpta, quae vel sola possent [al. possint ] sufficere, composuit. Praetermitto Didymum videntem meum, et Laodicenum, de Ecclesia nuper egressum, et Alexandrum veterem haereticum, Eusebium quoque Emisenum, et Theodorum Heracleotem: qui et ipsi nonnullos super hac re Commentariolos reliquerunt. E quibus si vel pauca decerperem, fieret aliquid, quod non penitus contemneretur. Itaque ut simpliciter fatear, legi haec omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum", + "candidate_score": 0.679005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_670", + "psc_text": "Nunquid juvenis sum, aut canones ignoro? Audi igitur veritatem in sermone Dei, me hoc nec audisse, nec nosse, nec istius sermonis penitus recordari. Suspicatus autem sum, ne forsitan inter multa, quasi homo oblitus essem: et ob hanc causam sanctum Gregorium sciscitatus sum, et Zenonem Presbyterum, qui cum eo est. E quibus Abbas Gregorius respondit, se hoc penitus ignorare. Zenon autem dixit, quia cum ei Presbyter Ruffinus nescio quae alia transitorie loqueretur, etiam hoc dixerit: Putasne aliquos ordinaturus est sanctus Episcopus [al. Epiphanus ]? et hucusque stetisse sermonem. Ego autem Epiphanius nec audivi quicquam, nec respondi. Unde, dilectissime, non te praeveniat furor, nec occupet indignatio, nec frustra movearis: et aliud dolens, te vertas ad alia, ut peccandi occasionem invenisse videaris. Quod Propheta devitans, Dominum precatur, dicens: « Non declines cor meum in verba malitiae: ad excusandans excusationes in peccatis » (Ps. 140. 4). 3. Illud quoque audiens admiratus sum, quod quidam,", + "candidate_score": 0.67628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.672716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18_20", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ; expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2065", + "psc_text": "Apud Latinos autem Hilarius Pictaviensis, et Eusebius Vercellensis Episcopi, Origenem et Eusebium transtulerunt, quorum priorem et noster Ambrosius in quibusdam secutus est. Respondeat mihi prudentia tua, quare tu post tantos et tales Interpretes in explanatione Psalmorum diversa senseris. Si enim obscuri sunt Psalmi, te quoque in eis falli potuisse credendum est. Si manifesti, illos in eis falli potuisse non creditur: ac per hoc utroque modo superflua erit interpretatio tua, et hac lege post priores nullus loqui audebit, et quodcumque alius occupaverit alius de eo licentiam scribendi non habebit. QUIN POTIUS humanitatis tuae est, in quo veniam tibi tribuis, indulgere et caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus", + "candidate_score": 0.672627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.672067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22_24", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.670013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.669956, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.666578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2871", + "psc_text": "Domino Deo nostro, cujus munere talis es, gratias agit. Unde cum libentius debeam a quolibet discere quod inutiliter ignoro, quam promptius quoslibet docere quod scio; quanto justius abs te hoc caritatis debitum flagito, cujus doctrina in nomine et adjutorio Domini tantum in Latina lingua Ecclesiasticae litterae adjutae sunt, quantum nunquam antea potuerunt? Maxime tamen istam sententiam: « Quicumque totam legem servaverit, offendat autem in uno, factus est omnium reus (Jacob. 2. 10): » si quo alio modo exponi melius posse novit tua dilectio, per Dominum obsecro, ut id nobiscum communicare digneris. » EPISTOLA CXXXIII. AD CTESIPHONTEM. Adversus Pelagium. Pelagiani dogmatis insaniam, in primis vero ἀπαθείαν, et ἀναμαρτησίαν, sive ab animi perturbationibus immunitatem, et impeccantiam, rogatu Ctesiphontis refellit, ostendens e quorum coenosis fontibus manarint. Tum Ruffinum redarguit, qui Xisti Pythagorici, sub nomine Sixti martyris ac Romani Pontificis, Pelagianum errorem redolentem librum Latine interpretatus sit, aliumque Eusebii Pamphili pro Origene, obtruderit quasi", + "candidate_score": 0.665736, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22_24", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1496", + "psc_text": "sint fidei, et nullis idololatriae sordibus polluantur. Simulque considera, quod et vasa sacra in tabernaculo legimus, et caetera quae ad ritum caeremoniarum pertinent: cum utique sancta esse non possint, nisi ea quae sentiunt et venerantur Deum. Idioma igitur Scripturarum est, ut interdum sanctos pro mundis et purificatis atque expiatis nominent: sicut et Bethsabee sanctificata scribitur ab immunditia sua: et ipsum Templum, Sanctuarium nominatur. 6. Obsecro te, ne tacito mentis judicio, me aut vanitatis arguas, aut falsitatis. Testis est enim mihi conscientiae meae Deus, quod ab ipso procinctu et interpretationis exordio supradicta necessitas me retraxit; et scis ipse non bene fieri, quod occupato animo fiat. Pileolum textura breve, caritate latissimum, senili capiti confovendo, libenter accepi, et munere et muneris auctore laetatus. EPISTOLA LXXXVI. AD THEOPHILUM. Laudat prudentiam Theophili, cujus opera victa est factio Origenistarum. BEATISSIMO PAPAE THEOPHILO HIERONYMUS. 1. Nuper tuae Beatitudinis percepi scripta, emendantia vetus silentium, et me ad solitum", + "candidate_score": 0.665554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13_15", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.665511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2006", + "psc_text": "non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et familiarissimi mella Scripturarum sanctarum pariter lamberetis, tantae amaritudinis irrepsisse perniciem, quando non, ubi non, cui non homini formidandam: cum eo tempore, quo abjectis jam sarcinis saecularibus, jam expediti Dominum sequebamini, et in ea terra videbatis simul, in qua Dominus humanis pedibus ambulans, Pacem, inquit, meam do vobis, 734 pacem meam relinquo vobis (Joan. 14. 27) , viris aetate maturis, et in eloquio Domini habitantibus vobis accidere potuit? Vere tentatio est vita humana super terram (Job 7. 1) . Heu mihi, qui vos simul alicubi invenire non possum: forte ut moveor, ut doleo, ut timeo, prociderem ad pedes vestros, flerem quantum", + "candidate_score": 0.664442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_946", + "psc_text": "saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde legis Christi indefessa meditatio, nisi ex desiderio ejus qui legem dedit? Alii nummum addant nummo, et marsupium suffocantes, matronarum opes venentur obsequiis: sint ditiores Monachi, quam fuerant saeculares: possideant opes sub Christo paupere, quas sub locuplete diabolo non habuerant: et suspiret eos Ecclesia divites, quos tenuit mundus ante mendicos. Nepotianus noster aurum calcans, schedulas consectatur. Sed sicut sui in carne contemptor est, et paupertate incedit ornatior; ita totum Ecclesiae investigat ornatum. 12. Ad comparationem quidem superiorum, modica sunt quae dicturi sumus, 340 sed et in parvis idem animus ostenditur. Ut enim Creatorem non in coelo tantum miramur, et terra, sole,", + "candidate_score": 0.663734, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_14_16", + "bdc_text": "te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.659831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42_44", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi . nos deiit , sunt , unum in modum infirma .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.659245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17_19", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat . Martyris , Musculi , Gvaltheri , tua et aliorum commentaria , ex quibus Cum toti munus quidem dicendere ipsi concessum est , ne unam nuper voluerint persuadere aedita Germanica et Latina colloquiis Mulominensis Epitomam ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2885", + "psc_text": "esse substantia, multa de perfectione dicuntur: UT QUI VOLUMEN Philosophi nesciunt, sub Martyris nomine bibant de aureo calice Babylonis. Denique in ipso volumine 1031 nulla Prophetarum, nulla Patriarcharum, nulla Apostolorum, nulla Christi fit mentio: ut Episcopum et Martyrem sine Christi fide fuisse contendat. Unde et vos plurima contra Ecclesiam usurpatis testimonia. Fecerat hoc et in sancti Pamphili Martyris nomine, ut librum primum sex librorum defensionis Origenis, Eusebii Caesariensis, quem fuisse Arianum, nemo est qui nesciat, nomine Pamphili Martyris praenotaret, quo scilicet egregia illa quatuor Origenis περὶ Ἀρχῶν volumina Latinis infunderet auribus. Vis adhuc et alium nosse tui erroris principem? Doctrina tua Origenis ramusculus est. In eo enim Psalmo ubi scriptum est (ut de caeteris taceam) Insuper et usque ad noctem erudierunt me renes mei (Psal. 15. 7) . asserit virum sanctum, de quorum videlicet et tu numero es, cum ad virtutum venerit summitatem, ne in nocte quidem ea pati, quae", + "candidate_score": 0.656786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42_44", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi . nos deiit , sunt , unum in modum infirma .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2255", + "psc_text": "ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae magnitudinem, et doctrinam saecularium litterarum, merito subtraham scientiam Legis Dei, quam nemo accipere potest, nisi ei data fuerit a Patre luminum (Jacob. 1), qui illuminat omnem hominem venientem in hunc mundum (Joan. 1) , et stat medius credentium, qui in nomine ejus fuerint congregati (Matth. 18). Unde libere profiteor (nec dictum superbe pertimesco) me scribere tibi non in doctis humanae sapientiae verbis, quam Deus destructurus est; sed in verbis fidei, spiritualibus spiritualia comparantem (1. Cor. 2. 23): ut abyssus veteris Testamenti invocet abyssum Evangelicam (Ps. 41), in voce cataractarum, id est, Prophetarum et Apostolorum suorum, et veritas Domini perveniat usque", + "candidate_score": 0.654616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_125", + "psc_text": "Scripturas aperuerat, a Moyse et omnibus Prophetis incipiens, postquam reserati sunt oculi eorum, cognoscentes eum, dixerunt ad alterutrum: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scripturas (Luc. 24. 32) ? Et in Deuteronomio (cap. 4) Deus ipse ignis scribitur esse consumens; et in Ezechiele (cap. 8) quoque, a renibus usque ad pedes videtur esse igneus; Et eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum, probatum terrae, purgatum septuplum (Psal. 17) . Et multa alia quae si de omnibus Scripturis voluero replicare, perlongum est. Ergo quaerimus ubi sit hoc incendium salutare? Nulli dubium quin in sacris voluminibus, ex quorum lectione universa hominum vitia purgantur. De eo vero quod sequitur, principium oris eorum, quomodo possit ad Scripturas referri, vereor ne si dicere coeperimus, non tam interpretari, quam vim Scripturis inferre videamur. Lingua Hebraea prima et communis. Victorinus Latinus Auctor. --Initium oris et communis eloquii, et hoc", + "candidate_score": 0.652322, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.651435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_14_16", + "bdc_text": "te opinio . Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.651125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50_52", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_467", + "psc_text": "supra dictorum lapidum trahat, et a colore nomen acceperit. Licet Josephus 173 TAU littera commutata, Graecos putet Tarsum appellasse pro Tharsis. 3. Innumerabilia sunt, quae in illius mihi commentariis sordere visa sunt. Est quidem sermo compositus, et Gallicano cothurno fluens: sed quid ad interpretem, cujus professio est, non quo ipse disertus appareat, sed quo eum, qui lecturus est, sic faciat intelligere, quomodo ipse intellexit qui scripsit. Rogo, non habuerat decem Origenis volumina? non Interpretes caeteros? non certe aliquos necessarios Hebraeorum, ut aut interrogaret, aut legeret, quid sibi vellent quae ignorabat? Sed tam male videtur existimasse de posteris, ut nemo posset de ejus erroribus judicare. 4. Frustra ergo a me ejusdem viri commentarios postulas, cum mihi in illis displiceant multo plura, quam placeant. Quod si opposueris, cur caeteris dederim, audies, non omnes iisdem vesci debere cibis. Jesus in deserto plures hordeaceis panibus pascit, frumentaceis pauciores. Corinthii in quibus audiebatur fornicatio qualis", + "candidate_score": 0.651103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_12_14", + "bdc_text": "Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.650663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_12_14", + "bdc_text": "Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.650279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_48_50", + "bdc_text": "Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare . praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.650253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.649681, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_572", + "psc_text": "Paula me est deprecata, ut facerem, 211 sponte facio: hortorque vos et precor per Domini caritatem, ut nobis vestros tribuatis aspectus, et per occasionem sanctorum Locorum, tanto nos ditetis munere. Certe si consortia nostra displicuerint; adorasse ubi steterunt pedes Domini, pars fidei est; et quasi recentia nativitatis et crucis ac passionis vidisse vestigia. 3. Opusculorum meorum, quia plurima evolaverunt de nidulo suo, et temerario editionis honore vulgata sunt, nihil misi; ne eadem forsitan mitterem quae habebas. Quod si exemplaria libuerit mutuari, vel a sancta Marcella, quae manet in Aventino, vel a Lot temporis nostri, Domnione, viro sanctissimo accipere poteris. Ego autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum", + "candidate_score": 0.649639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.649595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_8_10", + "bdc_text": "certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem . Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.64924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_13", + "bdc_text": "ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1211", + "psc_text": "prae frequentia commeantium et peregrinorum turbis relegere non potui, et ut ipsi probavere praesentes, 434 longo tentus incommodo, vix diebus Quadragesimae, quibus ipsi proficiscebantur, respirare coepi. Unde si paragrammata repereris, vel minus aliqua descripta sunt, quae sensum legentis impediant, non mihi debes imputare, sed tuis, et imperitiae notariorum librariorumque incuriae, qui scribunt non quod inveniunt, sed quod intelligunt; et dum alienos errores emendare nituntur, ostendunt suos. Porro Josephi libros, et sanctorum Papiae et Polycarpi volumina, falsus ad te rumor pertulit a me esse translata: quia nec otii mei, nec virium est, tantas res eadem in alteram linguam exprimere venustate. Origenis et Didymi pauca transtulimus, volentes nostris ex parte ostendere, quid Graeca doctrina retineret. Canonem Hebraicae Veritatis, excepto Octateucho, quem nunc in manibus habeo, pueris tuis et notariis dedi describendum. Septuaginta interpretum editionem et te habere non dubito; et ante annos plurimos diligentissime emendatam, studiosis tradidi. Novum Testamentum Graecae reddidi auctoritati.", + "candidate_score": 0.648463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_38_40", + "bdc_text": "Edelbergenses vero , si sapient , soleo . scripturos . stadiensem aliquid studicissimi pagellis , quas tibi responso , ut eos d. et hoc omnino mittas , ne cesserunt , Marbacho hii pate etiam libro respondebunt ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_906", + "psc_text": "Si contingeret docere quae didici: et quasi per manus mysteria tradere Prophetarum [al. Scripturarum ], nasceretur nobis aliquid quod docta Graecia non haberet. 9. Audi ergo, mi conserve, amice, germane: ausculta paulisper, quo in Scripturis sanctis calle gradiaris. TOTUM quod legimus in divinis Libris, nitet quidem, et fulget etiam in cortice, sed dulcius in medulla est. Qui edere vult nucleum, frangat nucem ( Ex Plauto ). « Revela, » inquit David, « oculos meos, et considerabo mirabilia de lege tua » (Ps. 118. 18). Si tantus Propheta tenebras ignorantiae confitetur, qua nos putas parvulos, et pene lactentes inscitiae nocte circumdari? Hoc autem velamen non solum in facie Moysi, sed et in Evangelistis et in Apostolis positum est. Turbis Salvator in parabolis loquebatur, et contestans mysticum esse quod dicebatur, aiebat: Qui habet aures audiendi audiat (Luc. 8. 8) . Nisi aperta fuerint universa quae scripta sunt ab eo, 326 qui habet", + "candidate_score": 0.647668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.647298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42_44", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi . nos deiit , sunt , unum in modum infirma .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_532", + "psc_text": "aliud suspicabatur. 196 Pene certe triennium cum eis vixi. Multa me virginum crebro turba circumdedit. Divinos Libros, ut potui, nonnullis saepe disserui. Lectio assiduitatem, assiduitas familiaritatem, familiaritas fiduciam fecerat. Dicant, quid unquam in me aliter senserint, quam Christianum decebat? Pecuniam cujusquam accepi? munera vel parva, vel magna non sprevi? in manu mea aes alicujus insonuit? obliquus sermo, oculus petulans fuit? Nihil mihi aliud objicitur nisi sexus mens, et hoc nunquam objicitur, nisi quum Jerosolymam Paula proficiscitur. Esto, crediderunt mentienti: cur non credunt neganti? Idem est homo ipse qui fuerat: fatetur insontem, qui dudum noxium loquebatur, et certe veritatem magis exprimunt tormenta quam risus: nisi quod facilius creditur quod aut fictum, libenter auditur, aut non fictum, ut fingatur, impellitur. 3. Antequam domum sanctae Paulae nossem, totius in me urbis studia consonabant. Omnium pene judicio dignus summo Sacerdotio decernebar. Beatae memoriae Damasus, meus sermo erat. Dicebar sanctus: dicebar humilis et disertus. Nunquid", + "candidate_score": 0.64709, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2066", + "psc_text": "caeteris. Ego enim non tam vetera abolere conatus sum, quae linguae meae hominibus emendata de Graeco in Latinum transtuli, quam ea testimonia quae a Judaeis praetermissa sunt vel corrupta, proferre in medium; ut scirent nostri quid Hebraica Veritas contineret. Si cui legere non placet, nemo compellit invitum. Bibat vinum vetus cum suavitate, et nostra musta contemnat, quae in explanatione priorum edita sunt; ut sicubi illa non intelliguntur, ex nostris manifestiora fiant. Quod autem genus interpretationis in Scripturis sanctis sequendum sit, liber quem scripsi de Optimo genere interpretandi, et omnes Praefatiunculae divinorum Voluminum, quas editioni nostrae praeposuimus, explicant; ad illasque prudentem lectorem remittendum puto. Et si me, ut dicis, in novi Testamenti emendatione suscipis, exponisque causam cur suscipias; quia plurimi linguae Graecae habentes scientiam, de 754 meo possint opere judicare: eamdem integritatem debueras etiam in veteri credere Testamento, quod non nostra confinximus; sed ut apud Hebraeos invenimus, divina transtulimus. Sicubi dubitas,", + "candidate_score": 0.64595, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69_71", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis . Wolfio , Gesnero , Gvalthero ac Iulio sanguinem Iterum deo te commendo , qui tuo benevolentia erga me tibi te compendat . mihi per vos scribendi abitum Valde doleo toties ad vos scribendi iam intercludi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_366", + "psc_text": "JA quippe apud hebraeos unum de decem Dei nominibus est. Et in illo Psalmo ubi legimus: « Laudate Dominum, quoniam bonus est Psalmus (Ps. 146. 1); apud Hebraeos legitur, ALLELUIA CHI TOB ZAMMER. 4. AMEN vero Aquila πεπιστωμένως exprimit, quod nos, fideliter, possumus dicere, ductum adverbium ex nomine fidei Amen Septuaginta γένοιτο, id est, fiat. Unde et in fine librorum (in quinque siquidem volumina, Psalterium apud Hebraeos divisum est) fiat, fiat transtulerunt: quod in Hebraico legitur, AMEN AMEN, quo scilicet eo vere dicta quae sunt supra, confirmentur. Unde et Paulus asserit, non posse aliquem respondere Amen, id est, confirmare quae praedicata 133 sunt, nisi intellexerit, praedicationem. MARANATHA magis Syrum est quam Hebraicum, tametsi ex confinio utrarumque linguarum aliquid et Hebraeum sonet, et interpretetur, « Dominus noster venit; » ut sit sensus: « Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit » (1. Cor. 16. 22), et illo completo, deinceps", + "candidate_score": 0.645908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_56_58", + "bdc_text": "quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit . Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.644697, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.643967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_886", + "psc_text": "Nam qui falsarius vocor; et inter muliercularum radios et textrina dilanior, contentus sum crimen abnuere, non referre. Unde arbitrio tuo cuncta permitto; ut legas ipsam epistolam, tam Graecam quam Latinam: et illico intelliges accusatorum meorum naenias, et probrosas querelas. Porro mihi sufficit amicum instruxisse carissimum: et in cellula latitantem diem tantum exspectare judicii. Optoque, si fieri potest, et si adversarii siverint, Commentarios potius Scripturarum, quam Demosthenis et Tullii Philippicas tibi scribere. EPISTOLA LVIII. AD PAULINUM. Recusans ob humilitatem Christianam laudes Paulini, vicissimque laudes laudibus repensans, ob eloquentiam ejus et morum honestatem, hortatur ipsum ad studia divinarum Litterarum; normamque illi vitae sancte ac caste peragendae proponit. 1. Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert ea quae bona sunt (Matth. 12), et ex fructibus arbor cognoscitur (Luc. 6. 44). Metiris nos virtutibus tuis, et parvos magnus extollis: ultimamque partem convivii occupas, ut patrisfamilias judicio proveharis. Quid enim in nobis, aut quantulum", + "candidate_score": 0.643806, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_1_3", + "bdc_text": "Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris . Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1754", + "psc_text": "solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si in tuis libris, et maxime in Scripturarum expositione, quae vel obscurissimae sunt, quaedam a recta linea discrepare videantur? Et hoc dico non quod in operibus tuis quaedam reprehendenda jam censeam: neque enim lectioni eorum umquam operam dedi, nec horum exemplariorum apud nos copia est, praeter Soliloquiorum tuorum libros, et quosdam Commentarios in Psalmos, 641 quos si vellem discutere, non dicam a me, qui nihil sum, sed a veterum Graecorum docerem interpretationibus discrepare. Vale, mi amice carissime, aetate fili, dignitate parens; et hoc a me rogatus observa, ut quidquid mihi scripseris, ad me primum facias pervenire. EPISTOLA CVI. AD SUNNIAM ET", + "candidate_score": 0.643348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_65_67", + "bdc_text": "Amen . Tuus ex animo totus Martinus Lydius . Lubecensis .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_366", + "psc_text": "JA quippe apud hebraeos unum de decem Dei nominibus est. Et in illo Psalmo ubi legimus: « Laudate Dominum, quoniam bonus est Psalmus (Ps. 146. 1); apud Hebraeos legitur, ALLELUIA CHI TOB ZAMMER. 4. AMEN vero Aquila πεπιστωμένως exprimit, quod nos, fideliter, possumus dicere, ductum adverbium ex nomine fidei Amen Septuaginta γένοιτο, id est, fiat. Unde et in fine librorum (in quinque siquidem volumina, Psalterium apud Hebraeos divisum est) fiat, fiat transtulerunt: quod in Hebraico legitur, AMEN AMEN, quo scilicet eo vere dicta quae sunt supra, confirmentur. Unde et Paulus asserit, non posse aliquem respondere Amen, id est, confirmare quae praedicata 133 sunt, nisi intellexerit, praedicationem. MARANATHA magis Syrum est quam Hebraicum, tametsi ex confinio utrarumque linguarum aliquid et Hebraeum sonet, et interpretetur, « Dominus noster venit; » ut sit sensus: « Si quis non amat Dominum Jesum Christum, anathema sit » (1. Cor. 16. 22), et illo completo, deinceps", + "candidate_score": 0.643048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.642282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32_34", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse . Sedecum maritimo , pręlio persequitur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2623", + "psc_text": "Pax quaerenda, ut bella fugiamus. Nec sufficit eam quaerere, nisi inventam fugientemque omni studio persequamur, quae exsuperat omnem sensum: 942 in qua habitatio Dei est, dicente Propheta: Et factus est in pace locus ejus (75. 2) . Pulchreque persecutio pacis dicitur, juxta illud Apostoli: Hospitalitatem persequentes [Rom. 12. 13], ut non levi usitatoque sermone, et (ut ita loquar) summis labiis hospites invitemus; sed toto mentis ardore teneamus, quasi auferentes secum de lucro nostro atque compendio. 15. Nulla ars absque magistro discitur. Etiam muta animalia, et ferarum greges, ductores sequuntur suos. In apibus principes sunt: grues unam sequuntur ordine litterato. Imperator unus: Judex unus provinciae. Roma ut condita est, duos fratres simul habere reges non potuit, et parricidio dedicatur. Iu Rebeccae utero, Esau, et Jacob bella gesserunt (Gen. 25. 22). Singuli Ecclesiarum Episcopi, singuli Archipresbyteri, singuli Archidiaconi: et omnis ordo Ecclesiasticus suis rectoribus nititur. In navi unus gubernator: in domo unus", + "candidate_score": 0.642198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "omnia, et in mente mea plurima coacervans, accito notario, vel mea, vel aliena dictavi, nec ordinis, nec verborum, interdum nec sensuum memor. Jam Domini misericordiae est, ne per imperitiam nostram ab aliis bene dicta dispereant; et non placeant inter extrancos, quae placent inter suos). » Si quid igitur reprehensione dignum putaveras in explanatione nostra, eruditionis tuae fuerat quaerere, utrum ea quae scripsimus, haberentur in Graecis, ut si illi non dixissent, tunc meam proprie sententiam condemnares: praesertim cum libere in Praefatione confessus sim, Origenis Commentarios me esse secutum, et vel mea, vel aliena dictasse; et in fine ejusdem 740 capituli, quod reprehendis, scripserim: « (Si cui iste non placet sensus, quo nec Petrus peccasse, nec Paulus procaciter ostenditur arguisse majorem, debet exponere, qua consequentia Paulus in altero reprehendat, quod ipse commisit). » Ex quo ostendi, me non ex definito id defendere, quod in Graecis legerem: sed ea expressisse quae legeram, ut", + "candidate_score": 0.641987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.64147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57_59", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 . ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2646", + "psc_text": "1. Saepe et multum flagitas, virgo Christi Principia, ut memoriam 951 sanctae feminae Marcellae litteris recolam, et bonum quo diu fruiti sumus, etiam caeteris noscendum, imitandumque describam. Satisque doleo, quod hortaris sponte currentem, et me arbitraris indigere precibus, qui ne tibi quidem in ejus dilectione concedam: multoque plus accipiam, quam tribuam beneficii tantarum recordatione virtutum. Nam ut hucusque reticerem, et biennium praeterirem silentio, non fuit dissimulationis, ut male existimas, sed tristitiae incredibilis, quae ita meum oppressit animum, ut melius judicarem tacere impraesentiarum, quam nihil dignum illius laudibus dicere. Neque vero Marcellam tuam, imo meam, et ut verius loquar, nostram, omniumque Sanctorum, et propriae Romanae urbis inclytum decus institutis rhetorum praedicabo; ut exponam illustrem familiam, alti sanguinis decus, et stemmata per Consules et Praefectos Praetorio decurrentia. Nihil in illa laudabo, nisi quod proprium est, et eo nobilius, quod, opibus et nobilitate contempta, facta est paupertate et humilitate nobilior. 2. Orba [al.", + "candidate_score": 0.638926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_35_37", + "bdc_text": "Sarcum comite non Swarchburgense , inique et alio praecipio mihi explorata non sunt , Plura mihi de huiusmodi rebus explorata non sunt , videtur . qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez . et Omnino , puto , nostros contra Edelbergenses , d. Bez. 7 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.636899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_36", + "bdc_text": "qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1541", + "psc_text": "debere, sed illud in memoriam deduci quod Paulus venerabilis apostolus praedixit, atque commonuit, Si quis vobis evangelizaverit praeter quod evangelizatum est vobis, anathema sit (Galat. 1. 8) . Igitur hoc praeceptum tenentes, illud quidquid est fidei nostrae contrarium, ab Origene quondam scriptum, indicavimus, a nobis esse alienum atque punitum. » 3. Haec sanctitati tuae scripsimus per Eusebium presbyterum, qui calorem fidei gestans, et amorem circa Dominum habens, quaedam capitula blasphemiae obtulit, quae nos non solum horruimus, et judicavimus, verum et si qua alia sunt ab Origene exposita, cum suo auctore pariter a nobis scias esse damnata. Dominus te incolumem custodiat, Domine frater, merito honorabilis. » QUARTA CLASSIS COMPLECTENS EPISTOLAS AB INEUNTE ANNO 401, USQUE AD 420. SIVE HIERONYMI VITAE FINEM. EPISTOLA XCVI. SIVE THEOPHILI ALEXANDRINI EPISCOPI PASCHALIS ANNI 401. AD TOTIUS AEGYPTI EPISCOPOS, A S. HIERONYMO LATINE REDDITA. Christi divinitas maxime contra Apollinarem asseritur, tum Origenis errores plerique sigillatim proponuntur,", + "candidate_score": 0.636386, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_33_35", + "bdc_text": "Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse . Sedecum maritimo , pręlio persequitur . Sarcum comite non Swarchburgense , inique et alio praecipio mihi explorata non sunt , Plura mihi de huiusmodi rebus explorata non sunt , videtur .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2623", + "psc_text": "Pax quaerenda, ut bella fugiamus. Nec sufficit eam quaerere, nisi inventam fugientemque omni studio persequamur, quae exsuperat omnem sensum: 942 in qua habitatio Dei est, dicente Propheta: Et factus est in pace locus ejus (75. 2) . Pulchreque persecutio pacis dicitur, juxta illud Apostoli: Hospitalitatem persequentes [Rom. 12. 13], ut non levi usitatoque sermone, et (ut ita loquar) summis labiis hospites invitemus; sed toto mentis ardore teneamus, quasi auferentes secum de lucro nostro atque compendio. 15. Nulla ars absque magistro discitur. Etiam muta animalia, et ferarum greges, ductores sequuntur suos. In apibus principes sunt: grues unam sequuntur ordine litterato. Imperator unus: Judex unus provinciae. Roma ut condita est, duos fratres simul habere reges non potuit, et parricidio dedicatur. Iu Rebeccae utero, Esau, et Jacob bella gesserunt (Gen. 25. 22). Singuli Ecclesiarum Episcopi, singuli Archipresbyteri, singuli Archidiaconi: et omnis ordo Ecclesiasticus suis rectoribus nititur. In navi unus gubernator: in domo unus", + "candidate_score": 0.636183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_880", + "psc_text": "addiderint, quanta dimiserint, quae in exemplaribus Ecclesiae, obelis, asteriscisque distincta sunt. Illud enim quod legimus in Isaia: « Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem » (Isai. 31. sec. LXX), solent Hebraei deridere, cum audierint. Nec non et in Amos post descriptionem luxuriae: « Stantia putaverunt haec, et non fugientia » (Amos 6. sec. LXX). Revera sensus rhetoricus et declamatio Tulliana. Sed quid faciemus ad authenticos libros, in quibus haec non feruntur adscripta, et caetera his similia, quae si proferre nitamur, infinitis libris opus est. Porro quanta dimiserint, vel asterisci testes, ut dixi, sunt, vel nostra interpretatio, si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum", + "candidate_score": 0.635987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23_25", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1423", + "psc_text": "est: » Introduxit me rex in cubiculum suum (Cant. 1. 3); « asserens quod cum in caeteris libris omnes vincat, in Canticis Canticorum etiam ipse se vicerit. Pollicetur sane in ipsa Praefatione, se et ipsos in Cantica Canticorum libros, et alios quam plurimos Origenis, Romanis auribus largiturum. Sed ille, ut video, in stylo propio placens, rem majoris gloriae sequitur, ut pater verbi sit potius, quam interpres. Nos ergo rem ab illo quidem coeptam sequimur et probatam: sed non aequis eloquentiae viribus, tanti viri ornare possumus dicta. Unde vereor ne vitio meo id accidat, ut is vir, quem ille, alterum post Apostolos Ecclesiae doctorem scientiae ac sapientiae merito comprobavit [al. comprobat ] inopia sermonis nostri longe esse inferior videatur. 2. « Quod ego saepe [al. Saepius ] considerans reticebam, nec deprecantibus me frequenter in hoc opus fratribus annuebam. Sed tua vis, fidelissime frater Macari, tanta est, cui obsistere ne imperitia quidem", + "candidate_score": 0.635308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2181", + "psc_text": ". Callidissimus adversarius et inveteratus dierum malorum, novit alia esse quae extrinsecus sint, et Philosophis quoque mundi ἀδιάφορα, hoc est, indifferentia nominentur, in eorumque amissione atque contemptu perfectam non esse virtutem: alia quae intrinsecus et desiderata cogant dolere perdentem. Unde audacter Dei renuit praedicationi [al. praedicationem ], et dicit nequaquam eum debere laudari, 794 qui nihil de se, sed totum extra se dederit, qui pro corio suo coria obtulerit filiorum, et deposuerit marsupium, ut fruatur corporis sanitate. Unde intelligat prudentia tua usque ad hunc terminum pervenisse tentationes tuas, et dedisse te corium pro corio, pellem pro pelle, omniaque, quae habes paratum esse dare pro anima tua: necdum autem extentam in te manum Dei, nec tactas carnes, nec ossa confracta, ad quorum dolorem difficile est non ingemiscere; et in faciem Deo benedicere, pro eo quod est, maledicere. Unde et Nabutha in Regum libris dicitur benedixisse Deum, et regem, et idcirco lapidatur", + "candidate_score": 0.634966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16_18", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ; aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.634407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_428", + "psc_text": "manuum tuarum, ut ambiguitatem prioris sermonis effugerent. 6. Cum haec furtivis, ut aiunt, operis ad lucubratiunculam velox notarii manus me dictante signaret, et plura dicere cogitarem, jam ferme quarta noctis hora excesserat, et repente stimulis quibusdam dolentis stomachi suscitatus, in orationem prorupi, ut saltem reliquo horarum spatio, subrepente somno, frustraretur infirmitas. EPISTOLA XXXV. DAMASI PAPAE AD HIERONYMUM. Hieronymum, cujus scripta multa se cum aviditate legere profitetur, enixe Damasus rogat, ut subjectis V. quaestionibus ex Veteri Testamento respondeat. Dilectissimo filio HIERONYMO DAMASUS. 1. « Dormientem te, et longo jam tempore legentem potius, quam scribentem, quaestiunculis ad te missis excitare disposui: non quo et legere non debeas: hoc enim veluti quotidiano cibo alitur et pinguescit oratio: sed quod lectionis fructus sit iste, si scribas. Itaque quoniam et heri tabellario ad me remisso, nullas 159 te jam epistolas habere dixisti, exceptis his, quas aliquando in eremo dictaveras, quasque tota aviditate legi atque descripsi:", + "candidate_score": 0.633853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_16", + "bdc_text": "Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.63339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_36", + "bdc_text": "qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1753", + "psc_text": "Episcopum communionis meae scribere audeam: et eum Episcopum, quem ante cepi amare quam nosse; qui me prior ad amicitias provocavit; quem post me orientem in Scripturarum divinarum [al. abest divinarum ] eruditione laetatus sum. Igitur aut tuum negato librum, si forte non tuus est, et desine flagitare rescriptum ad ea quae non scripsisti: aut si tuus est, ingenue confitere; ut si in defensionem mei aliqua scripsero, in te culpa sit qui provocasti, non in me, qui respondere compulsus sum. 5. Addis praeterea te paratum esse, ut si quid me in tuis scriptis moverit, et corrigere voluero, fraterne accipias, et non solum mea in te benevolentia gavisurum; sed ut hoc ipsum faciam, deprecaris. Rursum dico quod sentio, provocas senem, tacentem stimulas, videris jactare doctrinam. Non est autem aetatis meae putari malevolum erga eum, cui magis favorem debeo. Et si in Evangeliis ac Prophetis perversi homines inveniunt quod nitantur reprehendere, miraris si", + "candidate_score": 0.633325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_68_70", + "bdc_text": "Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit . Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis . Wolfio , Gesnero , Gvalthero ac Iulio sanguinem Iterum deo te commendo , qui tuo benevolentia erga me tibi te compendat .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1265", + "psc_text": "(quia in hac provincia Latini sermonis scriptorum penuria est) describi 455 sibi fecit, quaecumque ab adolescentia usque in praesens tempus dictavimus? Non nos honoravit, qui parvuli et minimi Christianorum omnium sumus, et ob conscientiam peccatorum, Bethleemitici ruris saxa incolimus; sed Christum, qui honoratur in servis suis; et Apostolis repromittit, dicens: « Qui vos recipiunt, me recipiunt. Et qui me recipiunt, recipiunt eum, qui me misit (Matth. 10). 5. Itaque, carissima filia, hanc Epistolam amoris mei in illum habeto Epitaphium: et quidquid posse me scieris in opere spirituali, audacter impera, ut sciant saecula post futura, eum, qui dicit in Isaia: « Posuit me ut sagittam electam, in pharetra sua abcondit me » (Isai 49), duos viros tantis maris atque terrarum inter se spatiis separatos, suo acumine vulnerasse, ut cum mutuo in carne se nesciant, amore spiritus copulentur. Subscriptio. Sanctam te corpore et spiritu servet ille Samarites, id est, Servator et custos,", + "candidate_score": 0.63295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2660", + "psc_text": "in nobis longo fuit studio congregatum, et meditatione diuturna, quasi in naturam versum; hoc illa libavit, hoc didicit, atque possedit: ita ut post profectionem nostram, si de aliquo testimonio Scripturarum esset oborta contentio, ad illam judicem pergeretur. Et quia valde prudens erat, et noverat illud, quod appellant Philosophi τὸ πρέπον id est, decere quod facias: sic ad interrogata respondebat, ut etiam sua, non sua diceret, sed vel mea, vel cujuslibet alterius, ut in eo ipso quod docebat, se discipulam fateretur. Sciebat enim dictum ab Apostolo: Docere autem mulieri non permitto (1. Tim. 2. 2) ; ne virili sexui, et interdum Sacerdotibus, de obscuris et ambiguis sciscitantibus, facere videretur injuriam. 8. In nostrum locum statim audivimus te illius adhaesisse consortio, et nunquam ab illa ne transversum quidem unguem, ut dicitur, recessisse. Eadem domo, eodem cubiculo usam, ut omnibus in urbe clarissima notum fieret, et te matrem, et illam filiam reperisse. Suburbanus", + "candidate_score": 0.6326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1482", + "psc_text": "Ipse, si adhuc viveret. Origenes irasceretur vobis fautoribus suis, et cum Jacob diceret, Odiosum me fecistis in mundo (Gen. 34) . 8. Vult aliquis laudare Origenem? laudet, ut laudo: magnus vir ab infantia, et vere martyris [Leonidis Martyris] filius: Alexandriae ecclesiasticam scholam tenuit, succedens eruditissimo viro Clementi presbytero: voluptates in tantum fugit, ut zelo Dei, sed tamen non secundum scientiam ferro truncaret genitalia: calcavit avaritiam: Scripturas memoriter tenuit, et in studio explanationis earum, diebus desudavit ac noctibus. Mille et co amplius tractatus in Ecclesia locutus est: edidit innumerabiles praeterea commentarios, quos ipse appellat τόμους, et quos nunc praetereo, ne videar operum ejus indicem texere. Quis nostrum tanta potest legere, quanta ille conscripsit? quis ardentem in Scripturis animum non miretur? Quod si quis Judas zelotes opposuerit nobis errores ejus, audiat libere: Interdum magnus dormitat Homerus. Verum opere in longo fas est obrepere somnum. (HORAT. Art. Poet.) Non imitemur ejus vitia, cujus", + "candidate_score": 0.63226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_36", + "bdc_text": "qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.632129, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.6314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58_60", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto . Suppeditaturum mea nunc expectandum nihil aliud superest , quam fore , ubi me ab ipsis ut et priores impensas eis restituam et urbem dissentur cognoverint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.630724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58_60", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto . Suppeditaturum mea nunc expectandum nihil aliud superest , quam fore , ubi me ab ipsis ut et priores impensas eis restituam et urbem dissentur cognoverint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1494", + "psc_text": "tibi, et Danielem nostrum rursum comperendinavi. Et quidem quamvis mei amantissimi et egregii viri Pammachii, tamen unius voluntatem in tempus aliud distulissem, nisi omnis pene fraternitas de Urbe eadem postulasset, asserens multos periclitari, et perversis dogmatibus acquiescere. Unde necessitate compulsus sum transferre libros, in quibus mali plus, quam boni est: et hanc servare mensuram, ut nec adderem quid, nec demerem, Graecamque fidem Latina integritate servarem. Quorum exemplaria a supradicto fratre poteris mutuari: licet tibi Graeca sufficiant; et non debeas turbidos nostri ingenioli rivulos quaerere, qui de ipsis fontibus bibis. 4. Quo animo legendus Origenes. --Praeterea quia docto viro loquor, et tam divinis Scripturis, quam saeculi litteris erudito, illud dignationem tuam admonitam volo, ne me putes in modum rustici Balatronis cuncta Origenis reprobare quae scripsit: quod in me criminantur ἀκαιροσπουδασταὶ ejus: et quasi Dionysium Philosophum arguant, subito mutasse sententiam: sed tantum prava dogmata repudiare. Scio enim aequali maledicto eos subjacere, qui", + "candidate_score": 0.630568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58_60", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse . Nam mihi a patria subsidiis meorum destituto . Suppeditaturum mea nunc expectandum nihil aliud superest , quam fore , ubi me ab ipsis ut et priores impensas eis restituam et urbem dissentur cognoverint .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1294", + "psc_text": "erat, et in omni urbe peregrina, reversa est ad patriam, ut ibi pauper viveret, ubi dives fuerat; manens in alieno, quae 465 multos prius hospites habuit: et (ne sermonem longius protraham) in conspectu Romanae urbis pauperibus erogaret, quod, illa teste, vendiderat. 9. Nos hoc tantum dolemus, quod pretiosissimum de sanctis Locis monile perdidimus. Recepit Roma quod amiserat, et procax ac maledica lingua Gentilium, oculorum testimonio confutata est. Laudent caeteri misericordiam ejus, humilitatem, fidem: ego ardorem animi plus laudabo. Librum quo Heliodorum quondam juvenis ad eremum cohortatus sum (Epist. 14), tenebat memoriter; et Romana cernens moenia, inclusam se esse plangebat Oblita sexus, fragilitatis immemor, ac solitudinis tantum cupida, ibi erat, ubi animo morabatur. Non poterat teneri consiliis amicorum: ita ex urbe, quasi de vinculis, gestiebat erumpere. Dispensationem pecuniae, et cautam distributionem genus infidelitatis vocabat. Non aliis distributionem eleemosynarum tribuere; sed suis pariter effusis, ipsa pro Christo stipes optabat accipere. Sic festinabat,", + "candidate_score": 0.630114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.629439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_34_36", + "bdc_text": "Sedecum maritimo , pręlio persequitur . Sarcum comite non Swarchburgense , inique et alio praecipio mihi explorata non sunt , Plura mihi de huiusmodi rebus explorata non sunt , videtur . qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1985", + "psc_text": "Et Angeli, qui candidis vestibus utebantur, mortuo cadaveri atque polluto praebebant excubias; ut post multa saecula Dormitantius somniaret, imo eructaret immundissimam crapulam: et cum Juliano persecutore, Sanctorum Basilicas aut destrueret, aut in templa converteret? 2. Miror, sanctum Episcopum, in cujus parochia esse Presbyter dicitur, acquiescere furori ejus: et non virga Apostolica, virgaque ferrea confringere vas inutile, et tradere in interitum carnis, ut spiritus salvus fiat (1. Cor. 5. 5). Meminerit illius dicti: Si videbas furem, currebas cum eo, et cum adulteris portionem tuam ponebas (Ps. 49. 48) . Et in alio loco: In matutino interficiebam omnes peccatores terrae, 727 ut disperderem de civitate Domini omnes operantes iniquitatem (Ibid. 100. 8) . Et iterum: Nonne odientes te, Domine, odio habui, et super inimicos tuos tabescebam? Perfectio odio oderam illos (Ibid. 138. 21. 22) . Si non sunt honorandae reliquiae Martyrum, quomodo legimus: Pretiosa in conspectu Domini mors Sanctorum ejus (Ibid. 115.", + "candidate_score": 0.629331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2254", + "psc_text": "in Epistola ad Thessalonicenses prima: Ipse autem Deus pacis sanctificet vos per omnia, et integer spiritus vester, et anima et corpus sine querela, in adventu Domini nostri Jesu Christi servetur. Expliciunt Capitula Quaestionum. HIERONYMUS AD HEDIBIAM. DE QUAESTIONIBUS XII. 818 PRAEFATIO.--Ignota vultu, fidei mihi ardore notissima es. Et de extremis Galliae finibus in Bethleemitico rure latitantem, ad respondendum provocas, de sanctarum quaestiunculis Scripturarum, per hominem Dei, filium meum Apodemium, Commonitoriolum dirigens; quasi vero non habeas, in tua provincia disertos viros, et in Lege Dei perfectos: nisi forte experimentum magis nostri, quam doctrinam flagitas, et vis scire, quid de his quae ab aliis audisti, nos quoque sentiamus. Majores tui Patera, atque Delphidius, quorum alter antequam ego nascerer, Rhetoricam Romae 819 docuit: alter me jam adolescentulo omnes Gallias prosa versuque, suo illustravit ingenio, jam dormientes et taciti me jure reprehendunt, quod audeam ad stirpem generis sui quippiam mussitare: licet concedens eis eloquentiae", + "candidate_score": 0.62922, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24_26", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2642", + "psc_text": "suae fidei, imo perfidiae illusit: quos libros reor sanctum parentem vestrum habere Oceanum. Olim enim editi sunt, multis Ruffini libris adversus calumnias respondentes. Certe habes ibi virum sanctum et eruditum Augustinum Episcopum, qui viva, ut aiunt, voce docere te poterit et suam, imo per se nostram explicare sententiam. 2. Ezechielis volumen olim aggredi volui, et sponsionem creberrimam studiosis lectoribus reddere; sed in ipso dictandi exordio ita animus meus Occidentalium provinciarum, et maxime urbis Romae [al. Romanae ] vastatione confusus est, ut, juxta vulgare proverbium, proprium quoque ignorarem vocabulum: diuque tacui, sciens tempus esse lacrymarum. Hoc autem anno cum tres explicassem libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus", + "candidate_score": 0.629072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_573", + "psc_text": "autem operiens praesentiam tuam, aut totum tibi dabo cum affueris, aut si hoc aliquae impedierint difficultates, quaecumque praeceperis, libens mittam. Scripsi librum de Illustribus Viris, ab Apostolis usque ad nostram aetatem, imitatus Tranquillum, Graecumque Apollonium: et post catalogum plurimorum, me quoque in calce voluminis quasi abortivum et minimum omnium Christianorum posui; ubi mihi necesse fuit usque ad decimum quartum annum Theodosii Principis [al. Imperatoris et Principis ] quae scripserim breviter annotare: quem librum cum a supradictis sumpseris, quidquid de indice minus habueris, paulatim scribi faciam, si volueris. EPISTOLA XLVIII, SEU LIBER APOLOGETICUS, AD PAMMACHIUM, PRO LIBRIS CONTRA JOVINIANUM. Defendit suos contra Jovinianum libros, quos acceperat a Pammachio, eo nomine invidiose traduci ab obtrectatoribus suis, quod nimius in laudem virginitatis videretur, atque e contra iniquior in matrimonium. 1. Quod ad te hucusque non scripsi, causa fuit silentium tuum. Verebar enim, ne si tacenti scriberem, molestum 212 me magis quam officiosum putares.", + "candidate_score": 0.625581, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_119", + "psc_text": "Evangelista in hac eadem Visione, non Deum Patrem, sed Christum scribat esse conspectum. Nam cum de incredulitate diceret Judaeorum, statim causas incredulitatis exposuit, dicens: Et ideo non poterant credere in eum, quia dixit Isaias: Aure audietis, et non intelligetis: et cernentes aspicietis, et non videbitis. Haec autem dixit, quando vidit gloriam Unigeniti, et testificatus est de eo (Is. 6. 9. 10; Joan. 12. 40. 41) . In praesenti ergo volumine Isaiae ab eo qui sedet in throno jubetur, ut dicat: Aure audietis, et non intelligetis. Qui autem haec jubet, ut Evangelista intelligit, Christus est: unde nunc colligitur, non posse Seraphim Christum intelligi, cum Christus sit ipse qui sedeat. Et licet in Actis Apostolorum adversus Judaeos inter se dissidentes, Paulus dicat: « Bene Spiritus Sanctus locutus est per Isaiam Prophetam ad patres nostros, dicens: Vade ad populum istum, et dic: Aure audietis, et non intelligetis: et videntes videbitis, et non perspicietis.", + "candidate_score": 0.622795, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et", + "candidate_score": 0.621835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_54_56", + "bdc_text": "sed excusatum , utrique est . De satis Heshusium nunc ex patria quoque sua gratulor , pulsum 15 . quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1498", + "psc_text": "vexillum crucis, et adversus haeresim trophaea fulgentia, gaudens populorum turba prospectet. Macte virtute, macte zelo fidei: OSTENDISTI, quod hucusque taciturnitas dispensatio fuit, non consensus. Libere enim Reverentiae tuae loquor. Dolebamus te nimium esse patientem, et ignorantes magistri gubernacula, gestiebamus in interitum perditorum. Sed, ut video, exaltasti manum diu, et suspendisti plagam, ut ferires fortius. Super susceptione cujusdam non debes contra urbis hujus dolere Pontificem: quia nihil tuis litteris praecepisti, et temerarium fuit de eo quod nesciebat, ferre sententiam: tamen reor illum, nec audere, nec velle te in aliquo laedere. EPISTOLA LXXXVII THEOPHILI AD HIERONYMUM. Nuntiat expulsos e Nitriae monasteriis Origenistas, hortaturque, si qui alii decepti sunt, ut emendet. Dilectissimo et amantissimo fratri HIERONYMO Presbytero THEOPHILUS Episcopus. « Sanctus Episcopus Agatho, cum dilectissimo Diacono Athanasio in ecclesiastica directus est causa: quam cum didiceris, non ambigo quin nostrum studium probes, et in Ecclesiae victoria glorieris. Namque Origenis haeresim in monasteriis Nitriae quidam", + "candidate_score": 0.620374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_945", + "psc_text": "et meditatione diuturna, pectus suum bibliothecam fecerat Christi. 11. Quoties ille transmarinis Epistolis deprecatus est, ut aliquid ad se scriberem? quoties nocturnum de Evangelio petitorem, et interpellatricem duri judicis mihi viduam exhibuit? (Luc. 15. 5) Cumque ego silentio magis quam litteris denegarem, et pudore reticentis, pudorem suffunderem postulantis, avunculum mihi opposuit precatorem, qui et liberius pro alio peteret, et pro reverentia Sacerdotii facilius impetraret. Feci ergo quod voluit, et brevi libello, amicitias nostras aeternae memoriae consecravi. Quo suscepto, Croesi opes, et Darii divitias se vicisse jactabat. Illum oculis, illum manibus, illum sinu, illum ore tenebat. Cumque in stratu frequenter evolveret, saepe super pectus soporati, dulcis pagina decidebat. Si vero peregrinorum, si amicorum quispiam venerat, laetabatur nostro super se testimonio. Et quidquid minus in opusculo erat, distinctione moderata, et pronuntiationis varietate pensabat; ut in recitando illo, ipse vel placere quotidie, vel displicere videretur. Unde hic fervor, nisi ex amore Dei? unde", + "candidate_score": 0.619718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9_11", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant . statim voluisset . paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_314", + "psc_text": "secteris, quae nunc strictis dentibus, nunc labiis dissolutis, balbutientem linguam in dimidiata verba moderantur, rusticum putantes omne quod nascitur. Adeo illis adulterium etiam linguae placet: « Quae enim communicatio luci ad tenebras? Qui consensus Christo cum Belial » (2. Cor. 6. 14)? Quid facit cum Psalterio Horatius? cum Evangeliis Maro? cum Apostolo Cicero? Nonne scandalizatur frater, si te viderit in idolio recumbentem? Et licet omnia munda mundis, et nihil rejiciendum, quod cum gratiarum actione percipitur: tamen simul bibere non debemus calicem Christi, et calicem daemoniorum. Referam tibi meae infelicitatis historiam. 30. Cum ante annos plurimos domo, parentibus sorore, cognatis, et quod his difficilius est, consuetudine lautioris cibi, propter coelorum me regna 115 castrassem, et Jerosolymam militaturus pergerem, Bibliotheca, quam mihi Romae summo studio ac labore confeceram, carere omnino non poteram. Itaque miser ego lecturus Tullium, jejunabam. Post noctium crebras vigilias, post lacrymas, quas mihi praeteritorum recordatio peccatorum ex imis visceribus", + "candidate_score": 0.619024, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_50", + "bdc_text": "quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_467", + "psc_text": "supra dictorum lapidum trahat, et a colore nomen acceperit. Licet Josephus 173 TAU littera commutata, Graecos putet Tarsum appellasse pro Tharsis. 3. Innumerabilia sunt, quae in illius mihi commentariis sordere visa sunt. Est quidem sermo compositus, et Gallicano cothurno fluens: sed quid ad interpretem, cujus professio est, non quo ipse disertus appareat, sed quo eum, qui lecturus est, sic faciat intelligere, quomodo ipse intellexit qui scripsit. Rogo, non habuerat decem Origenis volumina? non Interpretes caeteros? non certe aliquos necessarios Hebraeorum, ut aut interrogaret, aut legeret, quid sibi vellent quae ignorabat? Sed tam male videtur existimasse de posteris, ut nemo posset de ejus erroribus judicare. 4. Frustra ergo a me ejusdem viri commentarios postulas, cum mihi in illis displiceant multo plura, quam placeant. Quod si opposueris, cur caeteris dederim, audies, non omnes iisdem vesci debere cibis. Jesus in deserto plures hordeaceis panibus pascit, frumentaceis pauciores. Corinthii in quibus audiebatur fornicatio qualis", + "candidate_score": 0.617901, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_643", + "psc_text": "In nostro arbitrio est, vel Lazarum sequi, vel divitem. EPISTOLA XLIX AD PAMMACHIUM. Apologeticam superiorem Epistolam Pammachio mittit, eidemque gratulatur quod ab omnibus dignus haberetur Sacerdotio; tandem eum invitat ad lectionem translationum suarum ex Hebraeo, et aliorum opusculorum. 1. Christiani interdum pudoris est, etiam apud amicos tacere, et humilitatem suam magis silentio consolari, quam retractando veteres amicitas, ambitionis crimen incurrere. Quamdiu tacuisti, tacui, nec expostulare unquam super hac re volui: ne non amicum quaerere, sed potentiorem viderer expetere. Nunc autem provocatus officio litterarum, primas semper partes habere tentabo: et non tam rescribere, quam scribere; ut et verecunde hucusque tacuisse, et verecundius loqui coepisse cognoscar. 2. De opusculis meis contra Jovinianum, quod et prudenter et amanter feceris, exemplaria subtrahendo, optime novi. Sed nihil profuit ista diligentia, cum aliquanti ex Urbe venientes, mihi eadem lectitarent, quae se Romae excepisse referebant. In hac quoque provincia jam libri fuerant divulgati: et ut ipse legisti,", + "candidate_score": 0.616758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_967", + "psc_text": "ejus in fine acriter coarguens. 1. Justum quidem fuerat, nequaquam tibi litteris satisfacere, qui tuis auribus non credidisti: neque enim schedulae poteris acquiescere, qui vivo sermoni non accommodasti fidem. Sed quia Christus perfectae nobis humilitatis exemplar in se tribuit, dans osculum proditori, et latronis poenitentiam in patibulo suscipiens, eadem absenti significo, quae prasenti quoque locutus sum, me ita Origenem legisse vel legere, ut Apollinarium [al. Apollinarem ], vel caeteros Tractatores, quorum, in quibusdam, libros Ecclesia non recipit. Non quo omnia dicam esse damnanda, quae in illorum voluminibus continentur: sed quod quaedam reprehendenda confitear. Verum quia operis mei est et studii, multos legere, ut ex plurimis diversos flores carpam, non tam probaturus omnia, quam quae bona sunt electurus, assumo multos in manus meas, ut a multis multa cognoscam, secundum illud quod scriptum est: Omnia legentes: 348 quae bona sunt retinentes (1. Thess. 5. 21) . Unde satis miror te voluisse Origenis", + "candidate_score": 0.615813, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_9", + "bdc_text": "Ideo non passus sum tuum exemplar ad te redire , etsi antea clam per typographum unicum allatum mihi esset , quod tibi remittere per hunc scholasticum nisi bibliopola cui , ut alumine solidant .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1488", + "psc_text": "quod Pamphilum proferunt laudatorem ejus, gratias illis ago meo nomine, quod dignum me putaverunt, quem cum martyre calumniarentur. Si enim ab inimicis Origenis libros ejus dicitis esse violatos, ut infamarentur: quare mihi non liceat dicere, ab amicis ejus et sectatoribus compositum esse sub nomine Pamphili volumen, quod illum testimonio martyris ab infamia vindicaret? Ecce vos emendatis in Origenis libris, quod ille non scripsit: et miramini, si edat aliquis librum, quem ille non edidit? Vos in edito opere potestis coargui: ille, qui nihil aliud edidit, facilius patet calumniae. Date quodlibet aliud opus Pamphili: nusquam reperietis: hoc unum est; unde igitur sciam, quod Pamphili sit? videlicet stylus et saliva docere me poterit. Nunquam credam, quod doctus vir primos ingenii sui fructus quaestionibus et infamiae dedicarit: et ipsum nomen apologetici ostendit accusationem: non enim defenditur, nisi quod in crimine est. Unum nunc proferam, cui contradicere vel stulti sit, vel impudentis. Sexti libri Eusebii", + "candidate_score": 0.614755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1140", + "psc_text": "hoc tempus, vel imprudentia, vel imperitia, vel pervicacia depravare conati sunt, uno libello breviter digesta edas, in notitiam eorum, quibus aut non vacat propter alia negotia, aut non valent propter alienam linguam tam multa legere atque cognoscere. Diu te rogarem, nisi hoc soleret esse indicium minus de caritate praesumentis. Hunc interea fratrem nostrum in Christo Paulum multum commendo benignitati tuae, cujus in nostris regionibus existimationi bonum coram Deo testimonium perhibemus. » EPISTOLA LXVIII. AD CASTRUTIUM. Castrutio e Pannonia, qui ut Hieronymum inviseret, navigare constituerat, gratias agit, eumque consolatur de caecitate oculorum, docens eam aliquoties a Deo propitio immitti. 1. Sanctus filius meus Heraclius diaconus mihi retulit, quod cupiditate 409 nostri Cissam usque venisses: et homo Pannonius, id est, terrenum animal, non timueris Adriatici maris aestus [al. Syrtes ], et Aegei atque lonii subire discrimina. Et nisi te pius fratrum retinuisset affectus, voluntatem opere complesses. Habeo itaque gratias, et in acceptum", + "candidate_score": 0.614127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_58", + "bdc_text": "ut et ipse per annum ad minimum in Galliis vivere possum , tantum similium libros legere propter linguam addiscendam , etiam videntiam bonas occasiones mihi possim , qua in destituto suppeditaturum esse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.613755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_771", + "psc_text": "quippe nomina, juncturasque verborum, et praetermissae in Regum libris tanguntur historiae, et innumerabiles explicantur Evangelii quaestiones. Ezras et Neemias, « adjutor » videlicet et « consolator a Domino, » in unum volumen coarctantur: instaurant Templum, muros extruunt civitatis: omnisque illa turba populi redeuntis in patriam, et descriptio Sacerdotum, Levitarum, Israelis, proselytorum ac per singulas familias murorum ac turrium opera divisa, aliud in cortice praeferunt, aliud retinent in medulla. 280 8. Cernis me Scripturarum amore raptum excessisse modum Epistolae, et tamen non implesse quod volui. Audivimus tantum quid nosse, quid cupere debeamus, ut et nos quoque possimus dicere: « Concupivit anima mea desiderare justificationes tuas in omni tempore » (Ps. 118. 20). Caeterum Socraticum illud impletur in nobis; Hoc tantum scio, quod nescio. Tangam et novum breviter Testamentum. Matthaeus, Marcus, Lucas, et Joannes, quadriga Domini, et verum Cherubim, quod interpretatur « scientiae multitudo, per totum corpus oculati sunt, scintillae emicant, discurrunt", + "candidate_score": 0.612693, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_31", + "bdc_text": "Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2578", + "psc_text": "Vis nosse, quod ante fabricam istius mundi, alii mundi in praeterito fuerint? Asculta Ecclesiasten: Quid est quod fuit? ipsum quod erit. Et quid est quod factum est? ipsum quod futurum est. Et non est omne novum sub sole, quod loquatur, et dicat: Ecce hoc novum est. Jam enim fuit in saeculis pristinis, quae fuerunt ante nos (Eccle. 1. 9. 10) . Quod testimonium non solum fuisse, sed futuros mundos esse testatur: non quod simul, et pariter omnes fiant, sed alius post alium: statimque subjungit: Divinitatis habitaculum et veram requiem apud superos existimo intelligi, in qua creaturae rationabiles commorantes antequam ad inferiora descenderent, et de invisibilibus ad visibilia commigrarent, ruentesque ad terram, crassis corporibus indigerent, antiqua beatitudine fruebantur. Unde conditor Deus fecit eis congrua humilibus locis corpora, et mundum istum visibilem fabricatus est: ministrosque ob salutem et correptionem eorum, qui ceciderunt, misit in mundum: ex quibus alii certa obtinerent loca, et", + "candidate_score": 0.611927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_756", + "psc_text": "de extremis mundi finibus venit ad Templum, reliquit aulam regiam: et tantus amator Legis, divinaeque scientiae fuit, ut etiam in vehiculo sacras litteras legeret: et tamen cum librum teneret, et verba Domini cogitatione conciperet, lingua volveret, labiis personaret, ignorabat eum, quem in libro nesciens venerabatur. Venit Philippus, ostendit ei Jesum, qui clausus latebat in littera. O mira doctoris virtus! Eadem hora credit eunuchus, baptizatur, fidelis et sanctus est; ac de discipulo magister: plus in deserto fonte Ecclesiae, quam in aurato synagogae Templo reperit. 6. Haec a me perstricta sunt breviter 275 (neque enim Epistolaris angustia evagari longius patiebatur) ut intelligeres te in Scripturis sanctis, sine praevio et monstrante semitam, non posse ingredi. Taceo de Grammaticis, Rhetoribus, Philosophis, Geometris, Dialecticis, Musicis, Astronomis, Astrologis, Medicis, quorum scientia mortalibus vel utilissima est, et in tres partes scinditur, τό δὸγμα, τὴν μέθοδον, τὴν ἐμπειριαν. Ad minores artes veniam, et quae non tam λογῳ, quam", + "candidate_score": 0.611825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2643", + "psc_text": "libros, subitus impetus barbarorum, de quibus tuus dicit Virgilius, lateque vagantes Barcaei (Aeneid. 4) , et sancta Scriptura de Ismahel, Contra faciem omnium fratrum suorum habitabit (Gen. 16. 12) , sic Aegypti limitem, Palaestinae, Phoenicis, Syriae percurrit ad instar torrentis cuncta secum trahens, ut vix manus eorum misericordia Christi potuerimus evadere. Quod si, juxta inclytum oratorem, silent inter arma leges (Cicero pro Milone ), quanto magis studia Scripturarum? quae et librorum multitudine, et silentio, ac librariorum sedulitate, quodque proprium 950 est, securitate et otio dictantium indigent. Duos itaque libros misi sanctae filiae meae Fabiolae, quorum exempla [al. exemplaria ] si volueris, ab ipsa poteris mutuari. Pro angustia quippe temporis alios describere non potui: quos cum legeris et vestibula videris, facilis conjectura erit, qualis ipsa sit futura domus. Sed credo in Dei misericordia, qui nos adjuvit in difficillimo principio supradicti operis, quod ipse adjuvet et in penultimis Prophetae partibus, in quibus", + "candidate_score": 0.610002, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_68", + "bdc_text": "Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1271", + "psc_text": "postulares, si in te viverint. Sed quia illi mortui sunt, et cum Zorobabel, et cum Jesu filio Josedec Sacerdote magno (1. Esd. 3), cum Ezra quoque, et Neemia ruinas Jerusalem aedificare coepisti; nec mittis mercedes in pertusum sacculum, sed thesauros tibi in coelestibus paras, idcirco nostras appetis amicitias, quos Christi famulos arbitraris. 457 Sanctam filiam meam Theodoram, sororem beatae memoriae Lucinii, per se commendatam, meo sermone commendo, ut in coepto itinere non lassetur; ut ad Terram sanctam multo per eremum labore perveniat: ut non putet perfectam esse virtutem exisse de Aegypto; sed per innumerabiles insidias ad montem Nabo, et ad Jordanem fluvium pervenire (Num. 33): ut accipiat secundam in Galgala circumcisionem: ut illi Jericho corruat, sacerdotalium tubarum subversa clangoribus: ut juguletur Adonisedec: ut Hai, et Azor pulcherrimae quondam corruant civitates (Jos. 3. 5. 6. 10. 11). Fratres qui nobiscum in Monasterio sunt, te salutant. Sanctos qui nos diligere dignantur [al.", + "candidate_score": 0.603568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_71", + "bdc_text": "mihi per vos scribendi abitum Valde doleo toties ad vos scribendi iam intercludi .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.589981, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae", + "max_score": 0.694679, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN EZRAM. Utrum difficilius sit, facere quod poscitis, an negare, necdum statui. Nam neque vobis aliquid imperantibus abnuere, sententiae est: et magnitudo oneris impositi ita cervices premit, ut ante sub fasce ruendum sit, quam levandum. Accedunt ad hoc invidorum studia, qui omne quod scribimus, reprehendendum putant: et interdum contra se conscientia repugnante, publice lacerant quae occulte legunt; in tantum ut clamare compellar, et dicere: Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa (Psal. CXIX, 2) . Tertius annus est quod semper scribitis atque rescribitis, ut Ezrae librum vobis de Hebraeo transferam: quasi non habeatis Graeca et Latina volumina: aut quidquid illud est quod a nobis vertitur, non statim ab omnibus [ Al. hominibus] conspuendum sit. Frustra autem, ut ait quidam, niti, neque aliud fatigando nisi odium quaerere, extremae dementiae est. Itaque obsecro vos, mi Domnion et Rogatiane charissimi, ut privata lectione contenti, librum non efferatis", + "candidate_score": 0.694679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_12_14", + "bdc_text": "Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato . te opinio .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_2", + "psc_text": "emendasse librum, nisi emendatio librariorum diligentia conservetur. Nec quemquam moveat quod unus a nobis editus liber est: nec apocryphorum tertii et quarti somniis delectetur: quia et apud Hebraeos Ezrae Neemiaeque sermones in unum volumen coarctantur: et quae non habentur apud illos, nec de viginti quatuor senibus sunt, procul abjicienda. Si quis autem Septuaginta vobis opposuerit Interpretes, quorum exemplaria varietas ipsa, lacerata et eversa demonstrat (nec potest utique verum asseri quod diversum est), mittite eum ad Evangelia: in quibus multa ponuntur quasi de Veteri Testamento, quae apud Septuaginta Interpretes non habentur, velut illud, Quoniam Nazaraeus vocabitur: et, Ex Aegypto vocavi filium meum: et, Videbunt in quem compunxerunt; multaque alia, quae latiori operi reservamus: et quaerite ab eo ubi scripta sint. Cumque proferre non potuerit, vos legite de his exemplaribus quae nuper a nobis edita, maledicorum quotidie linguis confodiuntur. Sed ut ad compendium veniam, certe quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid", + "candidate_score": 0.656927, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_11_13", + "bdc_text": "paternas dederam , nondum siecas eas esse dixisset . Interea ( si ita voletur t. H . ne nobis hoc libro carendum sit , apud me eum servabo , et si potero habere , cui dem , ad Zurzacenses nundinas , mittam , tuo exemplari tanquam certissimo tui benevoli prętoris testimonio mihi De typographis et bibliopolis , certe non fefellit reservato .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_2", + "psc_text": "emendasse librum, nisi emendatio librariorum diligentia conservetur. Nec quemquam moveat quod unus a nobis editus liber est: nec apocryphorum tertii et quarti somniis delectetur: quia et apud Hebraeos Ezrae Neemiaeque sermones in unum volumen coarctantur: et quae non habentur apud illos, nec de viginti quatuor senibus sunt, procul abjicienda. Si quis autem Septuaginta vobis opposuerit Interpretes, quorum exemplaria varietas ipsa, lacerata et eversa demonstrat (nec potest utique verum asseri quod diversum est), mittite eum ad Evangelia: in quibus multa ponuntur quasi de Veteri Testamento, quae apud Septuaginta Interpretes non habentur, velut illud, Quoniam Nazaraeus vocabitur: et, Ex Aegypto vocavi filium meum: et, Videbunt in quem compunxerunt; multaque alia, quae latiori operi reservamus: et quaerite ab eo ubi scripta sint. Cumque proferre non potuerit, vos legite de his exemplaribus quae nuper a nobis edita, maledicorum quotidie linguis confodiuntur. Sed ut ad compendium veniam, certe quod illaturus sum, aequissimum est. Edidi aliquid", + "candidate_score": 0.641393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret .", + "psc_chunk_id": "028_Hieronymus-Stridonensis_Liber-Ezrae_window_0", + "psc_text": "PRAEFATIO HIERONYMI IN EZRAM. Utrum difficilius sit, facere quod poscitis, an negare, necdum statui. Nam neque vobis aliquid imperantibus abnuere, sententiae est: et magnitudo oneris impositi ita cervices premit, ut ante sub fasce ruendum sit, quam levandum. Accedunt ad hoc invidorum studia, qui omne quod scribimus, reprehendendum putant: et interdum contra se conscientia repugnante, publice lacerant quae occulte legunt; in tantum ut clamare compellar, et dicere: Domine, libera animam meam a labiis iniquis et a lingua dolosa (Psal. CXIX, 2) . Tertius annus est quod semper scribitis atque rescribitis, ut Ezrae librum vobis de Hebraeo transferam: quasi non habeatis Graeca et Latina volumina: aut quidquid illud est quod a nobis vertitur, non statim ab omnibus [ Al. hominibus] conspuendum sit. Frustra autem, ut ait quidam, niti, neque aliud fatigando nisi odium quaerere, extremae dementiae est. Itaque obsecro vos, mi Domnion et Rogatiane charissimi, ut privata lectione contenti, librum non efferatis", + "candidate_score": 0.632468, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda", + "max_score": 0.694151, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_20_22", + "bdc_text": "expeti ab ipsis praecolli aeditionem , nunc Intelligo , excuso , ne unicum quidem prostare concedunt . ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.694151, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21_23", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit. d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.67974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_21", + "bdc_text": "ex chartis illis , quibus involvere libros , quos mittis , soles , excludi apud vos elegantes in Iohannes , homilias et in iudicii libram , Marcum caris commentarium , verum de his idem fiet , quod nuper de eius commentariis in libros Samuelis , ex quibus ne dominum quidem adversum Interim tibi pro hoc quoque beneficio gracias ago , here licuit.", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Appendix-secunda_window_0", + "psc_text": "ADMONITIO. Post vulgatum tomum primum nostrae editionis, in quo praeter Sermones Epistolae etiam S. Leonis ad codices praesertim Romanos exactae et emendatae continentur, e Romanis typis Josephi Collini prodiit in lucem illa pars Operum ejusdem S. doctoris quae ipsius Epistolas ad eosdem fere codices recognitas exhibet. Circa hos vero codices, qui et nostrae et Romanae editioni usui fuere, unum monere necessarium ducimus, ne quis forte de fide nostra in iisdem mss. exemplaribus allegandis addubitet. In praefatione Romanae editionis haec admonitio legitur pag. 53: In hac nostra ( editione ) erudito lectori notae manuscriptorum indices, quae in omnibus aliis desiderantur, occurrunt: quod ea quidem ducti ratione fecimus, ut a lectorum animo omnem suspicionem removeremus, nos potius conjecturis indulsisse, quam religiose eorumdem mss. codicum lectionibus et auctoritatibus institisse. Quare in posterum cuique de nostra fide dubitanti omnino facile esse poterit ad nostros indicatos fontes provocare, atque subinde cognoscere an variae lectiones, vel", + "candidate_score": 0.648569, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "075_Gregorius-I_Moralia", + "max_score": 0.693871, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_912", + "psc_text": ". Quamvis ergo convenire simul nequeant dolor et beatitudo, recte tamen nunc dicitur, Beatus homo qui corripitur a Domino; quia per hoc, quod peccator dolore correptionis premitur, quandoque ad beatitudinem, quae sine interventu est doloris, eruditur. Sequitur: CAPUT XXIV [ Rec. XIV ]. IBID.-- Increpationem ergo Domini ne reprobes. 41. Correptio Dei alia punit, alia probat. --Quisquis pro culpa percutitur, sed in querela suae percussionis elevatur, increpationem Domini reprobat, quia hanc injuste se perpeti accusat. Qui autem non pro purgatione criminis, sed pro 200 fortitudinis probatione feriuntur, cum causas suae percussionis inquirunt, nequaquam increpationem Domini reprobare dicendi sunt, quia in semetipsis satagunt invenire quod nesciunt. Unde et beatus Job ad libertatis verba inter percussionis verbera erumpens, tanto de se rectius judicia ferientis interrogat, quanto in semetipso verius causas passionis ignorat. Eliphaz itaque, quia hunc percussum non probationis examine, sed purgationis aestimavit, dum libere inter flagella loqueretur, reprobasse Dei increpationem credidit.", + "candidate_score": 0.693871, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.692492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.683946, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1920", + "psc_text": "expositio moralis et typica continetur. CAPUT PRIMUM. 417 1. Sancti quos admonendo corrigere non possunt, patiendo tolerant. --Esse hoc perversorum proprium solet, quod sua mala per convicium bonis ingerant, priusquam de eis ipsi veraciter accusentur; et dum metuunt increpari de his quae faciunt, adversantes suis pravitatibus justos haec facere testantur. Sancti autem viri patienter audiunt etiam quae se nunquam fecisse meminerunt, quamvis ea mala quae sibi ingeri conspiciunt ab ipsis suis criminatoribus noverint perpetrata; et cum eos praedicando corrigere non possunt, patiendo tolerant, quatenus si fructum conversionis eorum non valent, ex ipsis tamen praemium longanimitatis acquirant. Unde et sancta Ecclesia David prophetae vocibus dicit: Supra dorsum meum fabricaverunt peccatores (Psal. CXXVIII, 3) , quia videlicet dum haereticos vel quoslibet reprobos, quos corrigere non valet, tolerat, facta peccantium supra dorsum portat. Beatus itaque Job videns Eliphaz amicum suum multa contra se de hypocrisi conquerentem, qui ex consolationis verbis ad amaritudinem increpationis", + "candidate_score": 0.683658, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_691", + "psc_text": "longius duximus, ipsa jam eorum verba subtiliter pensemus. Sequitur: CAPUT XII [ Vet. XII, Rec. XI ]. CAP. IV. VERS. 1, 2.-- Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. 29. Haereticorum verba blanda primum, post aspera. --Jam superius dicta sunt quae his vocabulorum interpretationibus exprimantur. Quia ergo festine ad indiscussa tendimus, prolata replicare devitamus. Hoc itaque est solerter intuendum, quod ii qui haereticorum speciem tenent, loqui molliter inchoant, dicentes: Si coeperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies. Exasperare quippe haeretici auditores suos in exordio locutionis suae metuunt, ne vigilanter audiantur, eorumque valde tristitiam declinant, ut negligentiam capiant. Et pene semper blanda sunt quae proponunt; sed aspera quae prosequendo subinferunt. Unde et nunc amici Job a reverentia mansuetae locutionis incipiunt, sed usque ad jacula asperrimae invectionis erumpunt; quia et radices spinarum molles sunt, sed tamen ex ipsa sua mollitie proferunt unde pungunt. Sequitur: CAPUT XIII. VERS. 2.--", + "candidate_score": 0.682495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1004", + "psc_text": "8-10.-- Quis det ut veniat petitio mea, et quod exspecto tribuat mihi Dominus; et qui coepit, ipse me conterat; solvat manum suam, et succidat me, et haec mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat? 19. Exemplum Job suum percussorem benedicentis. Conterit nos Deus, conterit et diabolus, diversis exitibus. --Sed fortasse haec per contumaciam expetit, fortasse in eo quod se perfecte exstingui desiderat, injustitiam ferientis accusat. Absit hoc. Nam qua mente id expetat, verbis sequentibus demonstrat, dicens: Nec contradicam sermonibus sancti. Nequaquam ergo de injustitia percutientis murmurat, qui percussorem suum et inter verbera sanctum vocat. Sciendum vero est quia aliquando nos adversarius, aliquando autem conterit Deus. Ex contritione autem adversarii a virtute deficimus; per contritionem vero Domini fracti, a vitiis in virtute roboramur. Hanc contritionem Propheta prospexerat, cum dicebat: Reges eos in virga ferrea, et tanquam vas figuli conteres eos (Psal. II, 9) . In virga nos ferrea Dominus", + "candidate_score": 0.680612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2297", + "psc_text": "iniquum sequuntur supplicia non deprehendit. De quo adhuc subditur: CAPUT LVIII [ Rec. XXXVI. ] VERS. 31.-- Quis arguet coram eo viam ejus? et quae fecit, quis reddet illi? 69. Antichristum tantis signis, ostensione sanctitatis tanta elatum, solus Christus debellaturus est. --Saepe malus indignationem conditoris sui, quam in aeternum passurus est, et in hac quoque vita positus experitur, dum prosperitatem quam amat amittit, et adversitatem quam formidat invenit. Et quamvis increpari de suis pravitatibus a justorum lingua etiam in prosperis valeat, scimus tamen quod cum facta sua perversum quemque dejiciunt, justorum increpatio convalescat. Qua autem ratione nunc dicitur: Quis arguet coram eo viam ejus? dum etiam, justis tacentibus, hoc quoque notum sit, quia toties hic iniqui via arguitur, quoties ejus prosperitas interveniente adversitate turbatur [ Vet. XXVIII ]. Sed beatus Job dum de omnium malorum corpore loqueretur, subito ad omnium iniquorum caput verba convertit. Vidit enim quod in fine mundi", + "candidate_score": 0.680317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_946", + "psc_text": "Neque enim perfectus praedicator est, qui vel propter contemplationis studium operanda negligit, vel propter operationis instantiam contemplanda postponit. Hinc est enim quod Abraham conjugem mortuam in sepulcro duplici sepelit (Genes. XXIII, 19); quia nimirum perfectus quisque praedicator exstinctam a praesentis vitae desideriis animam suam, sub bonae operationis tegmine et contemplationis abscondit, ut a carnali concupiscentia sub activa contemplativaque vita quasi insensibilis lateat, quae prius mundi desideria sentiens, mortaliter vivebat. Hinc est quod humani generis Redemptor per diem miracula in urbibus exhibet, et ad orationis studium in monte pernoctat, ut perfectis videlicet praedicatoribus innuat quatenus nec activam vitam amore speculationis funditus deserant, nec contemplationis gaudia penitus operationis nimietate contemnant; sed quieti contemplantes sorbeant, quod occupati erga proximos loquentes refundant. Speculando quippe in Dei amorem surgitur, sed praedicando ad proximi utilitatem reditur. Unde apud Moysen, dum in sacrificio vacca mactatur (Num. XIX, 3), offerri cum hyssopo lignoque cedrino bis tinctus coccus praecipitur.", + "candidate_score": 0.679343, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1866", + "psc_text": "Ezechias quoque rex cum, molestia corporis afflictus, ad extremitatem pervenisset vitae, in oratione compunctus dixit: Obsecro, Domine, memento, quaeso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto (Isai. XXXVIII, 3) . Nec tamen Dominus 406 hanc confessionem perfectionis ejus despexit, aut renuit, quem mox in suis precibus exaudivit. Ecce Pharisaeus se justificavit in opere, et Ezechias justum se esse asseruit etiam in cogitatione, atque unde ille offendit, inde iste Dominum placavit. Cur itaque hoc, nisi quia omnipotens Deus singulorum verba a cogitationibus pensat, et in ejus auribus superba non sunt quae humili corde proferuntur? Unde beatus Job, cum sua opera protulit, contra Deum nullo modo tumuit, quia ea quae veraciter fecerat humiliter dixit. Sed solent haeretici errorum suorum dictis vera aliqua permiscere, et amici beati Job quamvis in reprehensione ejus omnimodo fallantur, possunt tamen et quaedam vera dicere, quae ex illius assiduitate didicerunt. Quorum dicta si omnia refutanda", + "candidate_score": 0.677641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1448", + "psc_text": "ex aequo contendimus, et quid contra nos dicatur agnoscimus, et in his quae dicimus audimur, et quo objecta patenter apprehendimus, eo audenter ad proposita respondemus. Quia ergo invisibilis judex quae facimus videt, quasi audit quae dicimus; sed quia id quod ei displicet nequaquam plene cognoscimus, quasi quid ipse dicit ignoramus. Vir igitur sanctus vestimentorum suorum abominationem considerans, eo amplius timet, quo audiri ex aequo in judicio non valet, quia quousque corruptionis suae pondere premitur, hoc in poena sua gravius tolerat, quod et sensum sui reprehensoris ignorat. Ac si aperte dicat: In hoc ex aequo non audior, quia et patent cuncta quae facio, et tamen ipse nescio per quanta reprehendor. Sequitur: CAPUT XXXVIII. VERS. 33.-- Non est qui utrumque valeat arguere, et ponere manum suam in ambobus. 60. Arguere Deum quid sit. --Durum sonat ut quaeratur qui Deum arguat; sed durum non erit, si recurrat ad memoriam quod ipse per alium", + "candidate_score": 0.677422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_954", + "psc_text": "ad multorum perniciem vacaret. Rursum, nisi quibusdam mentibus contemplativa vita potius quam activa congrueret, nequaquam per Psalmistam Dominus diceret: Vacate et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . [ Vet. XXVII. ] 58. Quid valeant timor et amor ad contemplationem. --Sed inter haec sciendum est quia saepe et pigras mentes amor ad opus excitat, et inquietas in contemplatione timor refrenat. Anchora enim cordis est pondus timoris; et plerumque fluctu cogitationum quatitur, sed per disciplinae suae vincula retinetur; neque hoc tempestas suae inquietudinis ad naufragium pertrahit, quia in divini amoris littore perfecta charitas astringit. Unde necesse est 209 ut quisquis ad contemplationis studia properat, semetipsum prius subtiliter interroget, quantum amat. Machina quippe mentis est vis amoris, quae hanc dum a mundo extrahit, in alta sustollit. Prius ergo discutiat, si summa inquirens diligit, si diligens timet, si novit incognita aut amando comprehendere, aut non comprehensa timendo venerari. In contemplatione etenim", + "candidate_score": 0.672628, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1932", + "psc_text": "Nam quando et aliis cognoscentibus peccant, aliis etiam cognoscentibus increpandi sunt, ne si praedicator taceat, culpam approbasse videatur, atque haec crescens in exemplum veniat, quam pastoris lingua non secat. Sancta ergo Ecclesia, cum per praedicatores suos quaedam facta malorum sub dispensatione invectionis increpat, labia quasi parcens movet; sed tamen parcendo non parcit, quia ab invectione culpae generaliter non tacet, quam specialiter tacet. Sequitur: CAPUT VI. VERS. 7.-- Sed quid agam? Si locutus fuero non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me. 8. Dolor Ecclesiae cum pravos frustra corripi conspicit. --Hoc personae beati Job qualiter congruat nullus ignorat. Sed si ad sanctae Ecclesiae typum trahatur, haec et cum loquitur, dolor minime quiescit, quando locutione sua perversos minime corrigi conspicit. Et cum tacet, dolor minime recedit, quia etsi aversata conticuerit, hoc ipsum amplius quod tacet gemit, quia se tacente perversorum culpas excrescere conspicit. Sequitur: CAPUT VII. [ Rec. IV", + "candidate_score": 0.670568, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1766", + "psc_text": "sacculo delicta mea, statim subdit: IBID.-- 385 Sed curasti iniquitatem meam. Qui ergo justum inveniri se in judicio memorat, nequaquam se juste flagellatum negat; quamvis flagello ejus Dominus non peccata studuit tergere, sed merita augere. Sequitur: CAPUT XXXIX. VERS. 19.-- Quis est qui judicetur mecum? veniat. 52. Nullus peccati cogitationis expers esse potest. --Sancti viri ita se in operibus suis, Deo auctore, custodiunt, ut omnino unde accusentur exterius non inveniatur; interius vero in cogitationibus suis tanta se cautela circumspiciunt, ut, si fieri valeat, semper irreprehensibiles interni judicis oculis assistant. Sed quantum agere possunt, ne exterius labantur in opere, tantum interius agere nequaquam possunt, ut nunquam labantur in cogitatione. Humana enim conscientia eo ipso quo ab intimis recedit, semper in lubrico est. Unde fit ut etiam sancti viri frequenter labantur in corde. Beatus ergo Job, tam ex voce sua quam ex voce electorum loquens, dicat: Quis est qui judicetur mecum? veniat.", + "candidate_score": 0.664891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1038", + "psc_text": "Cum vero nulla furoris animum occasio pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patientem parat; sed cum parva quamlibet commotionis occasio nascitur, 227 repente ad voces et contumelias medullitus inflammatur; ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed et semetipsam mens et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit; et tunc se ad silentii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum posuit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia et a cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gressuum eorum, quia recta quidem deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur; et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt, qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed", + "candidate_score": 0.664119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26_28", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_710", + "psc_text": "ejus spiritus subinfertur, appellatione flatus illius potest ipsa ejus animadversio designari. Nos quippe cum irascimur, flatu furoris inflammamur. Ut ergo vindictam cogitans Dominus demonstretur, flare irascendo dicitur; non quo ipse in natura sua mutabilitatis vicissitudinem recipiat, sed quo post longam patientiam, quando vindictam peccatoris exsequitur, is qui in semetipso tranquillus est, pereuntibus turbulentus videtur. Mens quippe reproba, quia adversum suis actibus judicem conspicit, quasi commotus ei ostenditur, quia in conspectu illius suo reatu ipsa turbatur. Sed postquam quasi clementer admonuit, aperte increpationis verba subjungit, dicens: CAPUT XIX. VERS. 10.-- Rugitus leonis, et vox leaenae, et dentes catulorum leonum contriti sunt. 38. Dura in Job Eliphaz verba. --Quid enim rugitum leonis appellat, nisi, ut paulo ante praemisimus, severitatem viri? quid vocem leaenae, nisi loquacitatem conjugis? quid dentes catulorum leonum, nisi edacitatem prolis? Quia enim filii convivantes exstincti sunt, dentium expressione signantur. Quae cuncta dum contrita Eliphaz rigidus exsultat, quasi jure damnata", + "candidate_score": 0.663843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_949", + "psc_text": "ut quietem funditus deserens, ignem in se superni amoris exstinguat. Quisquis ergo semetipsum Deo jam sacrificium obtulit, si perfecta desiderat, curet necesse est, ut non solum ad operationis se latitudinem, verum etiam ad culmina contemplationis extendat. [ Vet. XXVI. ] 57. Vita activa aliis, aliis contemplativa magis congruit. Alterutra cuique pro ingenio colenda. --Sed inter haec magnopere sciendum est, quia valde inter se diversae sunt conspersiones animorum. Nonnulli namque hominum ita otiosae mentis sunt, ut si eos labor occupationis excipiat, in ipsa operis inchoatione succumbant; et nonnulli ita inquieti sunt, ut si vacationem laboris habuerint, gravius laborent, quia tanto deteriores cordis tumultus tolerant, quanto eis licentius ad cogitationes vacat. Unde necesse est ut nec quieta mens ad exercitationem se immoderati operis 208 dilatet, nec inquieta ad studium contemplationis angustet. Saepe enim qui contemplari Deum quieti poterant, occupationibus pressi ceciderunt; et saepe qui occupati bene humanis usibus viverent, gladio suae quietis", + "candidate_score": 0.662376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.660921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2059", + "psc_text": "verbis tument, qui aut in perversa fide, aut in pravis moribus jacent. Sequitur: CAPUT XXVI. VERS. 3.-- En, decies confunditis me. 30. Sive sileant justi, sive loquantur, malos semper experiuntur adversarios. --Numeratis vicibus locutionum amicorum Job, adhuc nisi quinquies locutos eos cognoscimus. Sed propter hoc quod ab eis quinquies increpationes audierat, quorum increpationibus quinquies ipse respondit, decies se perhibet esse confusum, quia et in eo graviter laboravit quod frustra increpatus est, et in eo confusionem pertulit quod verba doctrinae non audientibus dixit. Itaque et cum audiens taceret, et cum loquens non audiretur, ipse laborem pertulit, qui et tacendo patienter, et eis loquendo inutiliter, cordis dolorem sensit. Unde et superius dicit: Quid agam? Si locutus fuero, non quiescet dolor meus; et si tacuero, non recedet a me (Job. XVI, 7) . Sin vero ad typum sanctae Ecclesiae haec verba referimus, liquet quod magnum ejus est gaudium servare Decalogi praecepta. Sed hanc", + "candidate_score": 0.660319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1390", + "psc_text": "Percussus est ut meritum augeretur, non ut vitium tergeretur. --Quae nimirum dicta nec a beato Job specialiter discrepare cognoscimus, si haec quam vere prolata sunt indagamus. Semetipsum namque subtiliter pensans, atque in omni actione dijudicans, supernae districtionis vim quanta sollicitudine pertimescat insinuat, subdens: In turbine enim conteret me. Ac si aperte dicat: Idcirco hunc semper et in tranquillitate timeo, quia per flagella qualis in turbine veniat non ignoro. Quae flagella scilicet et metuens praevidit, et praevidens pertulit. Unde subjungit: Et multiplicabit vulnera mea etiam sine causa. Ut enim saepe jam diximus, nequaquam beatus Job percussus est ut in eo percussio vitium tergeret, sed ut meritum augeret. Vulneratum se itaque sine causa asserens, hoc de se foris loquitur, quod de illo Veritas in occulto testatur, dicens: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Job. II, 3). Vir ergo sanctus superbe non dicit quod veraciter dicit, nec per haec verba a", + "candidate_score": 0.658201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46_48", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire . Ac ponagnat foelicitantur est in scribendo ipsius de Ioanni , qui ipsisse volesus , ut citius vir , Nec mihi , quicquam rectis , unquam de hac re scripsisse usus . Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2074", + "psc_text": "suo Dominus de illo adversario ejus dixerat: Commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra (Ibid., 3) . Quod enim dicit Deus, quia frustra beatum Job afflixerit, hoc rursum beatus Job asserit, quia non aequo judicio a Domino sit afflictus. In quo itaque peccavit qui a sententia auctoris sui in nullo discrepavit. [ Vet. XVII.] 37. Bona de se dicere, modo vera sint, aliquando licet. Quod exemplo Pauli et Job confirmatur. --Sed fortasse aliquis dicat id nos de nobis bonum dicere quod de nobis in occulto judex dixerit sine peccato esse non posse. Nam quem justus judex laudat, esse hunc jure laudabilem non dubitatur. Ad vero si se ipse laudaverit, jam ejus justitia laude digna esse non creditur. Quod videlicet recte dicitur, si quod judex justus per aequam sententiam perhibet, hoc de se is de quo agitur, praesumat post dicere per elatam mentem. Nam si ipse quoque in humili cogitatione", + "candidate_score": 0.657447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46_48", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire . Ac ponagnat foelicitantur est in scribendo ipsius de Ioanni , qui ipsisse volesus , ut citius vir , Nec mihi , quicquam rectis , unquam de hac re scripsisse usus . Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.655442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_61_63", + "bdc_text": "Deus me confirmet ac mihi ac omnibus meis perpetuo excludar. ( in veritatis vestra deducens ) alios mecipenates ac patronos offerat , Iste enim baro , cui nunc adsum , forte istos sumtus , ut me in Nunc te deo alium locum secum ducat . Taceu noctem Optima maximo commendo , qui te una cum universa familia , reverende 9 . maii .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_750", + "psc_text": "per semetipsam Veritas dicit: Nemo potest duobus dominis servire (Matth. VI, 24) . Hinc Paulus ait: Nemo militans Deo, implicat se negotiis saecularibus, ut ei placeat, cui se probavit (II Tim. II, 4) . Hinc per Prophetam Dominus admonens dicit: Vacate, et videte, quoniam ego sum Deus (Psal. XLV, 11) . Quia igitur nequaquam notitia interna conspicitur, nisi ab externa implicatione cessetur, recte nunc verbi absconditi et divini susurrii tempus exprimitur, cum dicitur: in horrore visionis nocturnae, quando solet sopor occupare homines, quia nimirum mens nostra nullo modo ad vim intimae contemplationis rapitur, nisi studiose prius a terrenorum desideriorum tumultu sopiatur. Sed humanus animus quadam suae contemplationis machina sublevatus, quo super se altiora conspicit, eo in semetipso terribilius contremiscit. Unde et apte subditur: CAPUT XXXII [ Rec. XXIII ]. VERS. 14.-- Pavor tenuit me, et tremor, et omnia ossa mea perterrita sunt. 56. Quo altius Dei rectitudinem contemplamur, eo de", + "candidate_score": 0.652462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_296", + "psc_text": "quo est cura distensior, eo nobis multiplicius insidiatur inimicus. [ Vet. XXXV. ] Omnis enim, qui dispensandis terrenis rebus praesidet, occulti hostis jaculis latius patet. Nonnulla enim providens agere nititur, et saepe dum cautus futura subtiliter praevidet, incautus damna praesentia nequaquam videt; saepe dum praesentibus invigilat, ad instantia praevidenda dormitat; saepe dum aliqua torpens agit, quae vigilanter agenda sunt negligit; saepe dum plus justo vigilantem se in actione exhibet, ipsa actionis suae inquietudine rebus subditis pejus nocet. Aliquando autem linguae modum ponere nititur, sed onere dispensationis exigente, silere prohibetur. Aliquando dum nimia se censura restringit, tacet etiam 67 quae loqui debuit. Aliquando ad inferenda necessaria dum se latius relaxat, dicit etiam quae loqui non debuit. Plerumque autem tantis cogitationum voluminibus implicatur, ut ipsa ferre vix valeat, quae intra se providus versat; et cum nil opere faciat, sub magno cordis sui pondere vehementer insudat. Quia enim dura sunt quae apud semetipsum", + "candidate_score": 0.651543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_42_44", + "bdc_text": "hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi . nos deiit , sunt , unum in modum infirma .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_230", + "psc_text": "in via loquentibus ipse quidem, sed non cognoscendus apparuit (Ibid., 15), qui post exhortationis moras, cognoscendum se in panis fractione monstravit; ad extremum vero repente ingrediens, non solum se cognoscibilem, sed etiam palpabilem praebuit. Quia enim infirma adhuc gestabant corda discipuli, in cognitione tanti mysterii ista fuerant dispensatione nutriendi, ut paulisper aliquid quaerentes invenirent; invenientes crescerent, et crescentes cognita robustius tenerent. Quia igitur non repente, sed causarum verborumque incrementis, quasi quibusdam ad aeternitatem passibus ducimur, intus apud eum quadam die aliquid factum dicitur, qui ipsa quoque tempora sine tempore contuetur. [ Vet. XXI. ] 36. In luce tenebras videt. --An quia etiam Satan adfuit, dum quadam die hoc factum dicitur, indicare sacra Scriptura studuit quia in luce Deus tenebras vidit? Nos quippe uno eodemque contuitu lucem et tenebras intueri non possumus: quia cum in tenebras oculus figitur, lux fugatur; et cum ad lucis se coruscationem verterit, tenebrarum umbra discedit. Illa", + "candidate_score": 0.651504, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_475", + "psc_text": "Si enim ira motus malediceret, audito damno substantiae, cognita morte filiorum, eum procul dubio ad maledictionem dolor excitaret. Sed quid tunc dixit audivimus. Ait namque: Dominus dedit, Dominus abstulit (Job. I, 21) . Rursum, si ira motus malediceret saltem percussus in corpore, vel male suasus a conjuge, maledictum inferre potuisset. Sed quid tunc respondit agnovimus. Ait namque: Locuta es quasi una ex stultis mulieribus. Si bona accepimus de manu Domini, mala quare non sustineamus? (Job. II, 10.) Post haec vero describitur, quia amici veniunt, flent, consident, tacent; moxque subjungitur hoc, quod diei suo maledixisse perhibetur. Nimis itaque incongruum est ut suspicemur eum, nullo instigante, nullo pulsante, ex impatientia ad vocem maledictionis erumpere, quem nimirum novimus inter damna rerum mortemque filiorum, inter vulnera corporis, inter verba male suadentis uxoris, magna creatori praeconia humili mente reddidisse. Patefecit ergo qua mente haec quietus dixerit, qui tot Dei laudes etiam percussus emanavit. Neque enim", + "candidate_score": 0.648746, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_44_46", + "bdc_text": "nos deiit , sunt , unum in modum infirma . Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae . vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1736", + "psc_text": "32. Hoc accepto dono non intumuit. --Quibus videlicet dictis innotuit quantae humilitatis fuit qui se eis inferiorem negat, quorum longe vitam sancte vivendo transcenderat. Nam et secundum eorum scientiam se nosse confirmat, qui, sciendo coelestia, eorum terrenas cogitationes per prophetiae quoque spiritum transibat. Sequitur: CAPUT XXII [ Rec. XIII ]. VERS. 3.-- Sed tamen ad Omnipotentem loquar, et disputare cum Deo cupio. 33. Qui Deo in prece nunc familiaris est, cum ipso postmodum judicabit. --Cum Omnipotente loquimur dum ejus misericordiam deprecamur; cum eo vero disputamus dum, nos illius justitiae conjungentes, facta nostra subtili indagatione discutimus. Vel certe 379 cum Deo disputare est eum qui hic ejus praeceptis paruit cum illo postmodum ad judicandos populos judicem venire, sicut cuncta relinquentibus praedicatoribus dicitur: Vos qui secuti estis me, in regeneratione cum sederit Filius hominis in sede majestatis suae, sedebitis et vos super duodecim thronos, judicantes duodecim tribus Israel (Matth. XIX, 28) .", + "candidate_score": 0.646485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_44_46", + "bdc_text": "nos deiit , sunt , unum in modum infirma . Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae . vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1398", + "psc_text": "Juste ergo justum exsequi est in assertionem justitiae eamdem ipsam justitiam quaerere. Saepe recta agimus, et nequaquam praemia, nequaquam laudes ab hominibus exspectamus; sed tamen mens, in sui fiduciam erecta, his a quibus nihil expetit placere contemnit, eorum judicia despicit, seque male liberam per abrupta elationis rapit; et inde sub vitio pejus obruitur, unde, quasi devictis vitiis, nullis se appetitionibus subjacere gloriatur. 39. A nimia aut nulla nostri discussione nobis est discrimen. --Saepe dum nosmetipsos plus justo discutimus, de ipso discretionis studio indiscretius erramus; et mentis nostrae acies quo plus cernere nititur, obscuratur, quia et qui importune solis radios aspicit, tenebrescit; et inde nihil videre compellitur, unde videre amplius conatur. Quia igitur ab inquisitione nostra torpentes nos omnino nescimus, aut si subtili nos discussione requirimus, plerumque inter vitia virtutesque caligamus, recte nunc dicitur: Etiam si simplex fuero, hoc ipsum ignorabit anima mea. Ac si aperte diceretur: Conditoris contra me judicia", + "candidate_score": 0.646265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1758", + "psc_text": "XXXIV [ Rec. XVII. ] VERS. 15.-- Etiamsi occiderit me, in ipso sperabo. 47. Justus Deum etiam in adversis laudat. --Nunquam est patientiae virtus in prosperis. Ille autem vere est patiens, qui et adversis atteritur, et tamen a spei suae rectitudine non curvatur. De reprobi namque sensu scriptum est: Et confitebitur tibi cum benefeceris ei (Psal. XLVIII, 19) . In hoc itaque mens justa ab injusta discernitur, quod omnipotentis Dei laudem et inter adversa confitetur, quod non cum rebus frangitur, non cum casu gloriae exterioris cadit, sed in hoc magis qualis cum rebus fuerit demonstrat, quae et sine rebus robustior stat. Sequitur: CAPUT XXXV. VERS. 15, 16.-- Verumtamen vias meas in conspectu ejus arguam, et ipse erit salvator meus. 48. Culpis suis nescit parcere, ut Deus parcat. --Cum Paulus apostolus dicat: Si nosmetipsos dijudicaremus, non utique judicaremur (I Cor. XI, 31) , eo tunc Dominus salvator invenitur, quo nunc pro", + "candidate_score": 0.64619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_57", + "bdc_text": "Ego tam eius principam admissum , ut ei quemadmodum manere possit , praeponendum esse semper dissuaserim , et quodam adeo plane nuper hunc hic scripsi , omnino hoc inclino ( si modo deo placetis 1544 .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2395", + "psc_text": "[ Rec. XVII.] 46. Deus immutabilis natura et voluntate. --De cujus mox immutabilitate apte subjungitur: Et nemo avertere potest cogitationem ejus. Sicut enim immutabilis natura est, ita immutabilis voluntate. Cogitationem quippe ejus nullus avertit, quia nemo resistere occultis ejus judiciis praevalet. Nam etsi fuerunt quidam qui deprecationibus suis ejus cogitationem avertisse viderentur, ita fuit ejus interna cogitatio, ut sententiam illius avertere deprecando potuissent, et ab eo acciperent quod agerent apud ipsum. Dicat ergo: Et nemo avertere poterit cogitationem ejus, quia semel fixa judicia mutari nequaquam possunt. Unde scriptum est: Praeceptum posuit, et non praeteribit (Psal. CXLVIII, 6) ; et rursum: Coelum et terra transibunt, verba autem mea non transibunt (Marc. XIII, 31) ; et rursum: Non enim cogitationes meae sicut cogitationes vestrae, neque viae meae sicut viae vestrae (Isai. LV, 8) . Cum ergo exterius mutari videtur sententia, interius consilium non mutatur, quia de unaquaque re immutabiliter intus constituitur, quidquid", + "candidate_score": 0.646017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_8", + "bdc_text": "certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_62", + "psc_text": "damna rerum, post funera pignorum, post cruciatus vulnerum, post certamina pugnasque verborum, duplici remuneratione sublevatur; quia nimirum sancta Ecclesia, adhuc etiam in hac vita posita, pro laboribus quos sustinet, duplicia munera recipit; cum susceptis plene gentibus, in fine mundi Judaeorum etiam ad se corda convertit. Hinc enim scriptum est: Donec plenitudo gentium intraret, et sic omnis Israel salvus fieret (Rom. XI, 25) . Duplicia et postmodum recipiet: quia finito labore praesentis temporis, non solum ad animarum gaudium, sed etiam ad beatitudinem corporum ascendit. Unde bene per prophetam dicitur: In terra sua duplicia possidebunt (Isai. LXI, 7) . Sancti quippe in terra viventium duplicia possident, quia nimirum beatitudine mentis simul et corporis gaudent. Unde Joannes in Apocalypsi, quia ante resurrectionem corporum clamantes sanctorum animas vidit, accepisse eas stolas singulas aspexit, dicens: Et datae sunt illis singulae stolae albae, et dictum est illis, ut requiescerent tempus 17 adhuc modicum, donec impleretur numerus", + "candidate_score": 0.643889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1035", + "psc_text": "infructuosae poenitentiae se ignibus inflammat, duci ad supplicium timet, praesentem vitam ex desiderio retinet; sed de loco suo solvitur, quia oblectamenta carnis deserens, ejus duritia per supplicium liquatur. Sed quia iniqui omnes quid abstractionis suae tempore patientur audivimus, adhuc aliqua quibus in libertatis suae spatio implicantur audiamus. Sequitur: CAPUT XXVIII [ Vet. XIV, Rec. XII ]. VERS. 18.-- Involutae sunt semitae gressuum eorum. 34. Nihil prodest recta proponere, nisi propositi simus tenaces. --Omne quod involvitur in semetipsum replicatur. Et sunt nonnulli qui seducentibus vitiis obviare quasi tota intentione deliberant, sed irruente tentationis articulo, in deliberationis proposito non perdurant. Alius namque, pravo ausu superbiae inflatus, cum magna esse praemia humilitatis considerat, adversum semetipsum se erigit, et quasi tumorem turgidi fastus deponit, exhibere se quibuslibet contumeliis humilem promittit; sed cum repente hunc unius injuria verbi pulsaverit, ad consuetam protinus elationem redit, sicque ad tumorem ducitur, ut nequaquam quia humilitatis bonum concupierat recordetur.", + "candidate_score": 0.640152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_811", + "psc_text": "modis fracta possidere animum ira desuescit. Primus quippe est, ut mens sollicita antequam agere quodlibet incipiat, omnes sibi, quas pati potest, contumelias proponat, quatenus Redemptoris sui probra cogitans, ad adversa se praeparet. Quae nimirum venientia tanto fortior excipit, quanto se cautius ex praescientia armavit. Qui enim improvidus ab adversitate deprehenditur, quasi ab hoste dormiens invenitur; eumque citius inimicus necat, quia non repugnantem perforat. Nam qui mala imminentia per sollicitudinem praenotat, hostiles incursus quasi in insidiis vigilans exspectat; et inde ad victoriam valenter aecingitur, unde nesciens deprehendi putabatur. Solerter ergo animus ante actionis suae primordia, cuncta debet adversa meditari; ut semper haec cogitans, semper contra haec thorace patientiae munitus, et quidquid accesserit providus superet, et quidquid non accesserit lucrum putet. Secundus autem servandae mansuetudinis modus est, ut cum alienos excessus aspicimus, nostra, quibus in aliis excessimus, delicta cogitemus. Considerata quippe infirmitas propria, mala nobis excusat aliena. Patienter namque illatam injuriam tolerat,", + "candidate_score": 0.639069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_48_50", + "bdc_text": "Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare . praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_176", + "psc_text": "quia subtiliter membratimque supra exposuimus, replicare quae diximus devitamus; ne dum discussa repetimus, tardius ad indiscussa veniamus. [ Vet. V. ] Hoc ergo nobis est solerter intuendum, quid sit, quod vel ad Satan loqui Dominus dicitur, vel quod Satan Domino respondere perhibetur. Discutienda quippe est quaenam sit ista locutio. Neque enim vel a Domino, qui summus atque incircumscriptus est spiritus, vel a Satan, qui nulla est carnea natura vestitus, humano modo aereus flatus folle ventris attrahitur, ut per organum gutturis, vocis expressione reddatur. Sed dum naturae invisibili natura incomprehensibilis loquitur, dignum est ut mens nostra qualitatem corporeae locutionis excedens, ad sublimes atque incognitos modos locutionis intimae suspendatur. Nos namque ut ea quae sentimus intrinsecus extrinsecus exprimamus, haec per organum gutturis, per sonum vocis ejicimus. Alienis quippe oculis intra secretum mentis, quasi post parietem corporis stamus; sed cum manifestare nosmetipsos cupimus, quasi per linguae januam egredimur, ut quales sumus intrinsecus ostendamus.", + "candidate_score": 0.636975, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1038", + "psc_text": "Cum vero nulla furoris animum occasio pulsat, quanta sit mansuetudinis virtus, quanta patientiae altitudo considerat, seque etiam contra contumelias patientem parat; sed cum parva quamlibet commotionis occasio nascitur, 227 repente ad voces et contumelias medullitus inflammatur; ita ut non solum ad memoriam patientia promissa non redeat, sed et semetipsam mens et ea quae loquitur convicia non agnoscat. Cumque furori plene satisfecerit, quasi post exercitium in tranquillitatem redit; et tunc se ad silentii claustra recolligit, cum linguae non patientia, sed procacitatis suae satisfactio frenum posuit. Vix igitur sero post convicia illata se cohibet, quia et a cursu saepe spumantes equos non praesidentis dextera, sed campi terminus coercet. Bene ergo de reprobis dicitur: Involutae sunt semitae gressuum eorum, quia recta quidem deliberando appetunt, sed ad consueta semper mala replicantur; et quasi extra se tensi, ad semetipsos per circuitum redeunt, qui bona quidem cupiunt, sed a malis nunquam recedunt. Esse quippe humiles, sed", + "candidate_score": 0.635755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_51_53", + "bdc_text": "Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit . De Stüc , Idmodum in principii Argentinensis petiunt ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_598", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XXXI. VERS. 15.-- Cum principibus, qui possident aurum, et replent domos suas argento. 61. Principes sunt rectores Ecclesiae, aurum sapientia, argentum verbum Dei. --Quos alios principes, nisi sanctae Ecclesiae rectores vocat, quos indesinenter in loco praedicatorum praecedentium divina dispensatio subrogat? De quibus eidem Ecclesiae Psalmista ait: Pro patribus tuis nati sunt tibi filii: constitues eos principes super omnem terram (Psal. XLIV, 17) . Quid vero aurum, nisi sapientiam appellat? de qua per Salomonem dicitur: Thesaurus desiderabilis requiescit in ore sapientis (Prov. XXI, 20) . Aurum nempe sapientiam vidit, quam thesaurum vocavit. Quae et recte auri appellatione signatur; quia sicut auro temporalia, ita sapientia bona aeterna mercantur. Si aurum sapientia non esset, nequaquam Laodiceae Ecclesiae ab angelo diceretur: Suadeo tibi emere a me aurum ignitum (Apoc. III, 18) . Aurum quippe emimus, cum accepturi sapientiam, prius obedientiam praebemus. Ad quem videlicet nos contractum bene quidam sapiens excitat, dicens: Concupisti", + "candidate_score": 0.631572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1025", + "psc_text": "in bonis amicus, et non 224 absconditur in malis inimicus (Eccli. XII, 8) . Nec prosperitas quippe amicum indicat, nec adversitas inimicum celat, quia et ille saepe prosperitatis nostrae reverentia tegitur, et iste ex confidentia adversitatis aperitur. Vir igitur justus in flagellis positus dicat: Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit, quia nimirum qui ex adversitate proximum despicit, aperte convincitur quod hunc in prosperis non amavit. Et cum omnipotens Deus ideo quosdam percutiat, ut et percussos erudiat, et non percussis occasionem boni operis praebeat, quisquis percussum despicit, occasionem a se virtutis repellit; et tanto se nequius contra auctorem erigit, quanto hunc nec pium in salute propria, nec justum in alieno vulnere agnoscit. Intuendum vero est quod beatus Job sic sua loquitur, ut totius quoque electi populi per eum vita signetur. Quia enim ejusdem populi membrum est, cum quae ipse patitur narrat, ea etiam quae sustinet ille denuntiat, dicens:", + "candidate_score": 0.631561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_454", + "psc_text": "indiscretionis laqueos perducit; sicut est cum impulsu ejus pro infirmitate nobis plus alimentorum quasi discrete concedimus, sed indiscrete contra nos bella carnis excitamus. Aliquando affectum simulat bonorum operum, sed per hunc inquietudinem irrogat laborum; sicut est cum quis quiescere non valet, et quasi de otio judicari timet. Aliquando imaginem humilitatis ostentat, ut affectum utilitatis subtrahat; sicut est cum quosdam, plusquam sunt infirmos atque inutiles sibimetipsis asserit, ut dum se nimis indignos considerant, res in quibus prodesse proximis poterant, ministrare pertimescant. 69. Compunctio contra vitia munit. --Sed haec vitia quae sub virtutum specie antiquus hostis occultat, valde subtiliter manus compunctionis examinat. Qui enim veraciter intus dolet, quae agenda foras, quae non agenda sint, fortiter praevidet. Si enim nos virtus compunctionis in intimis afficit, omnis strepitus pravae suggestionis obmutescit. Unde et sequitur: CAPUT XXXVII. VERS. 13.-- Et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem. 70. Qui vitia ad virtutis usum", + "candidate_score": 0.629611, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_31_33", + "bdc_text": "Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2430", + "psc_text": "graviora. Quorum fervor dum eorum desideria satiat, in eorum actibus, quasi in meridie, quiescunt. Sequitur: CAPUT LV. VERS. 12.-- De civitatibus fecerunt viros gemere. 68. Haeretici Ecclesiae unitatem solvere nituntur. --Quia civitates a conviventibus populis appellantur, non immerito civitatum nomine verae sunt fidei Ecclesiae designatae, quae in singulis mundi partibus positae unam catholicam faciunt, in qua fideles omnes de Deo recta sentientes concorditer vivunt. [ Vet. XXVI. ] Hanc namque in Evangelio Dominus conviventium populorum etiam per locorum distinctionem concordiam designavit, cum satiaturus de quinque panibus populum, quinquagenos per turmas, vel centenos discumbere praecepit, ut videlicet turba fidelium escam suam et locis disjuncta et moribus conjuncta perciperet. Jubilaei quippe requies quinquagenarii numeri mysterio continetur, et quinquagenarius bis ducitur, ut ad centenarium perducatur. Quia ergo prius a malo quescitur opere, ut post anima plenius quiescat in cogitatione, alii quinquageni, alii autem centeni discumbunt, quoniam sunt nonnulli qui jam a pravis actibus", + "candidate_score": 0.626258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_1172", + "psc_text": "Christus in judicio reprobos ad feriendum videbit, quos hic ad misericordiam impendendam non vidit. --Ac si aperte diceret: Districtus ad judicium veniens, et ad salvandum non vides, et ad feriendum vides, quia quem in praesenti vita dispensationis tuae miseratione non respicis, respiciendo, postmodum per justitiam exstinguis. Nunc enim peccator quisque Deum non metuit et vivit, blasphemat et proficit, quia scilicet misericors creator, quem exspectando vult corrigere, aspiciendo non vult punire, sicut scriptum est: Dissimulans peccata hominum propter poenitentiam (Sap. XI, 24) . Sed tunc peccator cum respicitur non subsistit, quia cum districtus judex merita subtiliter inquirit, reus ad tormenta non sufficit. 32. Justi se perituros sciunt, si remota pietate a Deo judicentur. --Quamvis hoc etiam justorum voci congruit, quorum mens semper sollicita venturo examini intendit. Omne enim quod agunt metuunt, dum caute considerant qui ante quantum judicem stabunt. Intuentur potentiam illius magnitudinis, et pensant quanto reatu constricti sunt propriae infirmitatis.", + "candidate_score": 0.62608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_2332", + "psc_text": "desit? Nam etsi quosdam peccantes deserit, eisdem tamen ipsis adest per judicium, quibus deesse cernitur per adjumentum. Sic itaque exteriora circumdat, ut interiora impleat; sic interiora implet ut exteriora circumdet; sic summa regit, ut ima non deserat; sic imis praesens est, ut a superioribus non recedat; sic latet in sua specie, ut tamen cognoscatur in operatione; sic cognoscitur in suo opere, ut tamen comprehendi non valeat a cognoscentis aestimatione; sic adest, ut videri nequeat; sic videri non valet, ut tamen ejus praesentiam ipsa sua judicia testentur; sic se nobis intelligendum praebet, ut tamen ipsum nobis radium sui intellectus obnubilet; et rursum sic caligine nos ignorantiae reprimit, ut tamen menti nostrae radiis suae claritatis intermicet: quatenus et sublevata quidpiam videat, et reverberata contremiscat; et quia eum, sicuti est, videre non potest, aliquatenus vivendo cognoscat. Sed haec haeretici sanctam Ecclesiam scire non aestimant, quia stulto judicio solos se esse sapientes putant. Ex", + "candidate_score": 0.625952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere .", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_38", + "psc_text": "In gravibus namque peccatis quis positus (Causa 3, q. 7, c. In gravibus), dum suis premitur, aliena non diluit. Mundus ergo ostenditur esse de se, qui emundationem potuit obtinere pro aliis. Si vero hoc quibusdam displicet, quod bona sua ipse narravit, sciendum est quia inter tot rerum damna, inter tot corporis vulnera, inter tot pignorum funera, amicis ad consolationem venientibus, et ad increpationem prorumpentibus, de vita sua desperare cogebatur; et quem tot detrimenta afflixerant, contumeliosa insuper increpantium verba feriebant. Hi namque, qui ad consolandum venerant, dum quasi ejus injustitiae exprobrabant, desperare eum de semetipso funditus compellebant. Quod ergo bona sua ad mentem revocat, non se per jactantiam elevat; sed quasi collapsum inter verba et vulnera ad spem animum reformat. Gravi enim desperationis telo mens percutitur, cum supernae irae tribulationibus premitur, et foris linguarum opprobriis urgetur. Beatus igitur Job tot dolorum jaculatione confossus, dum labefactari per opprobria timuit, ad statum se", + "candidate_score": 0.624457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "075_Gregorius-I_Moralia_window_613", + "psc_text": "ad appetenda aeternitatis atria accenditur, dignum profecto est ut ab hoc temporalitatis amore lassetur, ut tanto frigescat ab studio saeculi, quanto surgit ardentior in amorem Dei. Quem scilicet si perfecte arripit, mundum etiam plene derelinquit; et eo funditus temporalibus moritur, quo ad supernam vitam altius afflatu aeternitatis animatur. An non robore suo fessam se invenerat, quae dicebat: Anima mea liquefacta est, ut locutus est (Cant. V, 6) ? Quia nimirum mens dum occultae locutionis aspiratione tangitur, a statu suae fortitudinis infirmata, ipso quo absorbetur desiderio liquatur; et inde se apud semetipsam fessam invenit, unde ultra se esse conspicit fortitudinem, quam conscendit. Hinc propheta, cum visionem Dei se conspexisse diceret, adjungit, Elangui et aegrotavi per dies plurimos (Dan. VIII, 27) , quia cum ad virtutem Dei mens stringitur, a fortitudine propria caro lassatur. [ Vet. XL. ] Hinc Jacob, qui angelum tenuit, uno mox pede claudicavit (Genes. XXXII, 25), quia qui", + "candidate_score": 0.620507, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam", + "max_score": 0.691453, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.691453, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_48_50", + "bdc_text": "Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare . praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.65302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_15_17", + "bdc_text": "Nisi enim tam exiguus fuisset liber , typographus alioqui amicus mihi mediocriter , nequaquam eum afferre ausus occulte fuisset . Antequam Christi divendere libros suos incipiat , theologus aliquis Bossae . adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.648532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49_51", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.647755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32_34", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse . Sedecum maritimo , pręlio persequitur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_106", + "psc_text": "a me, quia melius est mihi mori, quam vivere. Hoc quod nos interpretati sumus, obsecro, et Septuaginta transtulerunt ὦ δὴ, in Hebraico legitur ANNA ( ), quae mihi videtur interjectio deprecantis significare blandientis affectum. Quia igitur oratio ejus, dum se dicit juste fugere voluisse, quodammodo injustitiae arguit Dominum, querelas suas obsecrationis exordio temperat. Numquid, ait, non hoc est verbum meum, cum adhuc essem in terra mea? Scivi te hoc esse facturum: non ignorabam misericordem, propterea severum et truculentum nuntiare nolebam: ideo fugere volui in Tharsis, vacare contemplationi rerum, et in mari istius saeculi quiete potius et otio perfrui. Dimisi domum meam, reliqui haereditatem meam, egressus sum de sinu tuo, et veni. Si misericordem dicerem atque clementem et ignoscentem malitiae, nullus ageret poenitentiam: si crudelem, et tantum judicem [ Al. judicium] nuntiarem, sciebam hoc tuae non esse naturae. In hoc ergo ambiguo positus, malui fugere potius, quam aut poenitentes lenitate decipere,", + "candidate_score": 0.616317, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32_34", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse . Sedecum maritimo , pręlio persequitur .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_105", + "psc_text": "2, 3.) Obsecro, Domine, numquid non hoc est verbum meum, cum adhuc essem in terra mea? propter hoc praeoccupavi ut fugerem 423 in Tharsis. Scio enim quia tu Deus clemens et misericors [Vulg. addit es], patiens, et multae miserationis, ignoscens super malitia, et nunc, Domine, tolle quaeso animam meam a me, quia melior est mihi mors, quam vita. LXX: O Domine, nonne isti sunt sermones mei, cum adhuc essem in terra mea? propterea praeoccupavi fugere in Tharsis. Scio enim quod tu misericors et miserator, patiens et multae miserationis, et agens poenitentiam super malitiis, et nunc, dominator Domine, tolle animam meam a me, quia melius est mihi mori, quam vivere. Hoc quod nos interpretati sumus, obsecro, et Septuaginta transtulerunt ὦ δὴ, in Hebraico legitur ANNA ( ), quae mihi videtur interjectio deprecantis significare blandientis affectum. Quia igitur oratio ejus, dum se dicit juste fugere voluisse, quodammodo injustitiae arguit Dominum, querelas suas", + "candidate_score": 0.616168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_68", + "bdc_text": "Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit .", + "psc_chunk_id": "025_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jonam_window_1", + "psc_text": "Si enim Jonas interpretatur columba, columba autem refertur ad Spiritum sanctum: nos quoque columbam, ex adventu [ Al. et adventum] ad nos interpretemur columbae. Scio veteres ecclesiasticos tam Graecos quam Latinos super hoc libro multa dixisse, et tantis quaestionibus, non tam aperuisse, quam obscurasse sententias; ut ipsa interpretatio eorum opus habeat interpretatione, et multo incertior lector recedat, quam fuerat antequam legeret. Nec hoc dico, quo magnis ingeniis detraham, et alios mea laude suggillem; sed quod commentatoris officium sit, ut quae obscura sunt, breviter aperteque dilucidet, et non tam disertitudinem ostentet suam, quam sensum ejus quem exponit, edisserat. Quaerimus igitur, Jonas propheta, excepto volumine suo, 389-390 et Evangeliis [ Al. Evangelio], hoc est, Domini de eo testimonio, ut alibi in Scripturis sanctis lectus sit? Et ni fallor in Regum volumine de eo ita scriptum est: Anno quintodecimo Amasiae filii Joas, regis Juda, regnavit Jeroboam, filius Joas, regis Israel in Samaria quadraginta", + "candidate_score": 0.610807, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf036", + "work_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae", + "max_score": 0.690958, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_91", + "psc_text": "dubito, ut Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate, ipse donet quod digne cogitem, digne dicam. In bonis enim cogitationibus non sumus idonei cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 5) . Et ob hoc non deficimus indigentia, quia gratuito munere ab illo sufficientia nostra est, in quo indigentia ulla non est; qui sicut bonorum nostrorum non eget, sic 165 semper abundat ut donet, nec donando fit indigus, qui hoc donat quo semper est plenus; nec est quod illi a nobis offeratur ( al. afferatur) cogitationis, sermonis aut operis placitum munus, quod ipse non fuerit gratuita benignitate largitus. Idcirco autem gratuita semper est Dei sancta largitio, quia humanorum meritorum nulla unquam praecedit exactio: quia etsi quod est bonum cujuslibet hominis meritum, ab ipso est utique a quo est omne datum optimum et omne donum perfectum (Jac.", + "candidate_score": 0.690958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.685764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_90", + "psc_text": "ait, reddens hoc debitum: Testis enim mihi est Deus, cui servio in spiritu meo, in Evangelio Filii ejus, quod sine intermissione memoriam vestri facio semper in orationibus meis (Rom. I, 9) . Sed hujus debiti, cujus est devotus redditor, vide quam sit avarus exactor. Iisdem denuo ait: Obsecro igitur vos, fratres, per Dominum nostrum Jesum Christum, et per caritatem Spiritus, ut adjuvetis me in orationibus pro me ad Dominum (Rom. XV, 30) . CAP. III. Sufficientia nostra ex Deo est. A Deo est velle et perficere. --5. In hoc debito quod exigitis a nobis et redditis nobis, adjuvari me non dubito, ut Deus, qui operatur in suis et velle et perficere pro bona voluntate, ipse donet quod digne cogitem, digne dicam. In bonis enim cogitationibus non sumus idonei cogitare aliquid a nobis, quasi ex nobis, sed sufficientia nostra ex Deo est (II Cor. III, 5) . Et ob hoc non", + "candidate_score": 0.682745, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_137", + "psc_text": "mea impleta est illusionibus, et non est sanitas in carne mea (Psal. XXXVII, 7, 8) . Et ut ostenderet huic tristitiae humilitatem debere conjungi, statim secutus adjunxit: Incurvatus sum, et humiliatus sum nimis. Et ut desiderio sanitatis hoc a se fieri perdoceret, adjunxit: Rugiebam a gemitu cordis mei; et: Ante te est omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus (Ibid., 10) . Iste autem, qui hoc dicebat, fatetur se aliquando tanquam de virtute sanitatis elatum, et in eo se periculum gravissimae infirmitatis expertum; dicit enim in alio psalmo: Ego dixi in abundantia mea, Non movebor in aeternum (Psal. XXIX, 7) . Et quia hoc dicens adjutorio divinae gratiae fuerat desertus, et in sua defecerat infirmitate turbatus, sequitur dicens: Domine, in bona voluntate tua praestitisti decori meo virtutem; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus (Ibid., 8) . Et ut ostenderet adjutorium divinae gratiae, quamvis", + "candidate_score": 0.668499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a", + "candidate_score": 0.660656, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_7", + "bdc_text": "Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.653279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_411", + "psc_text": "Patrem meum utique cognovissetis (Joan. XIV, 7) : Philippus vero cum Patrem sibi postularet ostendi, sic Dominus ipse respondit: Tanto tempore vobiscum sum, et non cognovistis me? Philippe, qui me vidit, vidit et Patrem. Quomodo tu dicis, ostende nobis Patrem? Non credis quia ego in Patre, et Pater in me est? Verba quae ego loquor vobis, non a me ipso loquor; Pater autem in me manens, ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre, et Pater in me est? Alioquin propter opera ipsa credite (Ibid., 9 et seq.) . Ex eo igitur quod inseparabiles sunt Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, consequens est ut inseparabiliter operentur. Quod si Trinitas illa separabiles posset habere personas, essent et aliqua separata opera Trinitatis. Nam si attendamus illud quod Scriptura sancta dicit de sapientia: Splendor est enim lucis aeternae (Sap. VII, 26) , sicut splendorem luci videmus inseparabiliter inhaerere, sic agnoscamus Filium a", + "candidate_score": 0.637298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_222", + "psc_text": "Deus non desinit increpare: Nunquid qui cadit non resurget, aut qui aversus est non revertetur? Quare ergo aversus est populus iste in Hierusalem aversione contentiosa? Induraverunt cervices suas, noluerunt reverti (Jer. VIII, 4, 5) . Non 194 punit Deus in peccatore peccata, si peccatoris cervix non fuerit indurata. CAP. IX. Justitia Dei conversos salvat, aversos damnat. --13. Bonum nobis est igitur, si ad ejus misericordiam confugiamus cujus effugere justitiam non valemus. Ipsa enim justitia Dei talis est, ut aversos damnet, conversos salvet. Propter quod dicit: Convertimini ad me, et salvabo vos (Isa. LIV, 22) ; semper autem delectatur conversione nostra, nec tempus homini, quandiu in hac vita est, posuit, quo propitiari converso non possit; imo tempus omne praesentis vitae conversioni nostrae cognoscitur deputasse. Beatus enim Petrus dicit: Non tardat Dominus promissum suum, sicut quidam tarditatem existimant, sed patienter fert propter vos, nolens aliquem perire, sed omnes ad poenitentiam converti (II", + "candidate_score": 0.63176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_716", + "psc_text": "imo si sic est, nos priores Deo voluntatem damus, atque ita gratiam non miseratione tribuentis, sed aequitate Dei retribuentis accipimus. Verumtamen, Quis prior dedit illi, et retribuetur ei (Rom. XI, 35) ? Nemo utique, quia Non potest homo accipere quidquam, nisi ei datum fuerit de coelo (Joan. III, 27) . Quid enim habet quod non accepit? si autem accepit, quid gloriatur, quasi non acceperit (I Cor. IV, 7)? Non autem misericordia Dei aliquando praevenit hominem, si nunquam bonam facit ( al. fecit), sed exspectat ut inveniat voluntatem. Et ubi est quod David dicit: Deus meus, misericordia ejus praeveniet me (Psal. LVIII, 11) . In quo autem Dei nos misericordia praeveniat, vel praeveniens quales inveniat, non in quolibet alio, sed in seipso nobis gentium magister ostendit, dicens: Qui prius fui blasphemus, et persecutor, et contumeliosus, sed misericordiam consecutus sum, quia ignorans feci in incredulitate (I Tim. I, 13) . Quomodo ergo", + "candidate_score": 0.630113, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_200", + "psc_text": "Ipsa namque incipit infundi, ut incipiat posci; ipsa quoque amplius infunditur, cum poscentibus datur. Quis vero potest gratiam poscere, nisi velit? sed nisi in eo Deus ipsam voluntatem operetur, velle nullatenus poterit. Propter quod beatus Apostolus, non solum bona opera hominum, sed etiam bonam voluntatem Deum in nobis operari testatur dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Philip. II, 13) . Hoc est, quod sollicitudinem fidelibus humilitatemque 189 commendans, praemisit ( al. praecipit), dicens: Cum timore et tremore vestram salutem operamini; et ibi adjecit: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate. Ut ad eum quoque veniamus, currimus; et ideo currimus, quia currere volumus. CAP. VIII.--Sed ne vel voluntatem, vel ipsum cursum assignemus viribus nostris, idem nos informat Apostolus dicens: Non volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei (Rom. IX, 16) . 11. Quocirca, ut in", + "candidate_score": 0.622079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_44", + "bdc_text": "nos deiit , sunt , unum in modum infirma .", + "psc_chunk_id": "065_Fulgentius-Ruspensis_Epistolae_window_475", + "psc_text": "Verbo unus est Christus, anima illa cum Verbo unus est Unigenitus Deus. Et quia Unigenitus Deus aequalis est Patri, nec potest totum nosse Filium qui totum non noverit Patrem, caveamus ne, cum anima Christi totum Patrem nosse non creditur, ipsi uni Christo ex aliqua parte, non solum Patris, sed etiam sui et Spiritus sancti, cognitio denegetur: perquam vero durum est, et a sanitate fidei penitus alienum, ut dicamus animam Christi non plenam suae deitatis habere notitiam, cum qua naturaliter unam creditur habere personam. 27. Quod si sic crediderimus, necesse est ut illa frustretur praedicatio Joannis Baptistae, qua Christo singularem ac sine mensura tribuit Spiritus largitatem, dicens: Non enim ad mensuram dat Deus Spiritum (Joan. III, 34) : cum et majores nostri in nobis mensuram hujus largitatis accipiant, in Christo autem plenitudinem manere sancti Spiritus fateantur. Beatus namque Ambrosius in libro primo (Cap. 6) de Spiritu sancto, inter alia sic ait:", + "candidate_score": 0.618137, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos", + "max_score": 0.690907, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26_28", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_372", + "psc_text": "Correptio autem, eruditio est. Ipsa graece dicitur παίδευσις, de qua dicitur: Beatus homo quem tu erudieris, 823 Domine (Psal. XCIII, 13)! Non enim Deus passioni patet, ut irascatur, cum sit impassibilis; sed quia vindicat, videtur irasci. Nobis hoc videtur; quia ipsi cum commotione vindicare consuevimus. Plerumque tamen et homines inveniuntur cum vindicant, non moveri; sed summa patientia celebrare vindictam, exercere tormenta. Cur ergo mireris in Deo, si hoc interdum in homine recognoscas? Vindictam autem iram esse supra diximus. Denique usus habet, ut dicamus de quoquam punito, quia iram incidit legum: non quia legum iram, sed quia legum severitatem incidit. Sic et alibi de decem plagis Aegyptiorum ait: Misit in eos iram per angelos malos (Psal. LXXVII, 49) , id est, vindictam; lex enim nescit irasci, sed scit legum minister. Nescit ergo irasci qui auctor est legum, cui terrendi est voluntas, non puniendi. Imitamini ergo, imperatores, exemplum divinum; ut sitis in", + "candidate_score": 0.690907, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401", + "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei", + "candidate_score": 0.684415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_478", + "psc_text": "ac mentem recurrant, quae poposcit a Domino; sicut in posterioribus hic idem propheta te docuit dicens: Sic benedicam te in vita mea, et in nomine tuo levabo manus meas. Tamquam adipe et pinguedine repleatur anima mea (Psal. LXII, 5 et 6) . Ipse est sinus animae, secretum orationis ejus penetralia voluntatis, et quaedam recurrentium votorum intima receptacula. Unde et justi in Abrahae sinu requiescere leguntur (Luc. XVI, 22), quod in ejus gratia, in ejus requie, in ejus placiditate requiescant, qui conformem ei induerint fidem, et eamdem in bonis operibus fecerint voluntatem. 12. Sed forte miretur aliquis, cum Dominus dixerit per os David, quod humiliabat in jejunio animam suam (Psal. XXXIV, 13); quomodo ipse David ait in posterioribus: Si non humiliter sentiebam; sed exaltavi animam meam (Psal. CXXX, 2) . Verum is consideret aliud esse 847 quod ad sapientiam mentis refertur, aliud quod ad humilitatem cordis: sapientia mentis sublimis est; sapientia", + "candidate_score": 0.681571, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_214", + "psc_text": "do vobis (Joan. XIV, 27) ? Dedit pacem, qui animorum bella sedavit. 23. (Vers. 12, 13.) Sequitur: Observabit peccator justum, et fremet super eum dentibus suis. Dominus autem irridebit eum; quoniam prospicit quod veniat dies ejus. Indignantis quidem et effervescentis in iracundiam consuetudo est, dentibus fremere: sed habet etiam cor maligni dentes suos, qui non resonare, sed lacerare consueverunt. Insidiae, commenta, nequitiae, dentes sunt peccatoris. Insidiatur ergo peccator justo, quia invidet; justi enim vita redarguit peccatorem, quem tacita majore auctoritate condemnat, quam si clara voce loqueretur. Sed justus timere non debet fremitum peccatoris, quia improbitas non potest esse perpetua. Insidiae temporales sunt; munimenta autem virtutis aeterna. Mors peccatoris omnem ejus potentiam fraudemque dissolvit. 24. (Vers. 14.) Plus adjicit: Ecce, inquit, gladium evaginaverunt peccatores, extenderunt arcum suum, ut dejiciant pauperem et inopem. Quis est gladius peccatoris, nisi contrarius gladio Spiritus sancti? Docuit hunc Scriptura me gladium; docuit Apostolus dicens, quia habemus", + "candidate_score": 0.635305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_450", + "psc_text": "velit, omni genere medico acquiescentem; attende ordinem. Aperit primo vulnera sua medico, et dicit: Cura me, sed rogo ne in ira tua, quia non sustinent duram medicinam infirmitates meae. Medicina Christi, correptio est; corripit enim Dominus quem vult convertere. Ideo et Paulus ad medicum dicit: Argue, obsecra, increpa (II Tim. IV, 2) . Non ergo recusat curari, qui petit argui; sed levari vult poenam, ne in iracundia arguatur, et impetu irae corripiatur. 57. Et vide processum. Primo petit argui; postea, quod majus est, corripi. Deinde non solum confitetur peccata sua, sed etiam enumerat et accusat; non vult enim latere sua delicta. Nam ut febres cum in alto sunt, non queunt mitigari; cum foras erumpunt, spem afferunt desinendi: ita peccatorum morbus dum tegitur, inardescit; si confessionibus proditur, evaporat. Et ideo justus accusator est sui in principio sermonis, priusquam contagio ulceris serpat intrinsecus; gravat enim conscientiam memoria delictorum, nisi medicina poscatur. Et", + "candidate_score": 0.631111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_8", + "bdc_text": "certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_401", + "psc_text": "Quas ille suscipiebat pro servulis suis, nos subeamus pro Domino. Hic ergo finis. Ut adimpleam, inquit, qui desunt tribulationum Christi in carne mea, pro corpore ejus, quae est Ecclesia, cujus sum factus minister (Coloss. I, 24) . Videmus quid nobis suscipiendum sit, qui ministerium sacerdotale suscepimus; ut non solum pro nobis, sed etiam pro Ecclesia Domini sustinere fortiter passiones corporis debeamus. David autem addidit et animae passiones. 33. (Vers. 8, 9, 10, 11.) Denique ipse ait: Quoniam anima mea completa est illusionibus: et non est sanitas in carne mea. Incurvatus sum et humiliatus sum nimis: rugiebam a gemitu cordis mei. Et ante te omne desiderium meum, et gemitus meus non est absconditus a te. Cor meum conturbatum est, et deseruit me fortitudo mea, et lumen oculorum meorum non est mecum. Advertimus igitur laborem animae majorem esse, quam carnis. Denique quibus anima illusionibus compleatur, intellige; eo quod in tentationibus diabolus ei", + "candidate_score": 0.628399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_43_45", + "bdc_text": "nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi . nos deiit , sunt , unum in modum infirma . Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_1011", + "psc_text": "locutus est per Spiritum singulorum. Nos autem plura loquimur, et vix audimur. Semel locutus in Lege est, eadem iterum locutus est in Evangelio. 968 Aut fortasse, ut ego puto, quia multifariam locutus est in prophetis, novissime autem locutus est in filio suo. Semel locutus est, quando locutus in Filio est; et audita sunt etiam illa quae ante audita non erant ab iis quibus locutus fuerat per prophetas. Semel ergo locutus est in novo Testamento, et vetus auditum est Testamentum, quod non audiebatur; quia ipse Dominus dixit de populo Judaeorum: Videbunt, et non videbunt: audient, et non audient (Marc. IV, 12) . Audient aure corporea, sed non audient mentis auditu. 34. Nobis ergo, hoc est, Ecclesiae, semel locutus est, et duo audita sunt; quia et illa audivimus et intelleximus, quae non intellexerunt, qui legerunt: non audierunt, qui audierunt. Solus enim Christus aurem aperuit humanam ad cognoscenda mysteria; solus libri signaculum solvit,", + "candidate_score": 0.627365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_485", + "psc_text": "sum, qui deleo iniquitates, et memor non ero (Esai. XLIII, 25) Si autem imperfectus et immemor coelestium praeceptorum, dolor ei tamquam rescissa cicatrice reparatur. 15. (Vers. 4.) Concaluit cor meum intra me, et in meditatione mea exardescet ignis. Graviora vulnera, sicut novimus, caustico medicamento vel admoto igne curantur. Ergo vir sapiens ipse medicus est sibi: tamen etsi medicus est, vulnus suum curat. Ideoque si non plene consummatus est ad inoffensae habitudinem sanitatis, vaporatur ejus cor, habet febrem, ignescit ad objecta convicia. Et si tacet, vel intra se teritur. Lapis si ad lapidem teratur, ignem excutit; ita etiam bona conscientia pudore succenditur, si renovetur ei suorum recordatio delictorum. Et in ipsa meditatione ignis exardescit. Non malus ignis, qui adurat, sed non exurat. Talis ignis Dei quem Moyses in rubo vidit; quando robus urebatur, sed non exurebatur. Est ergo ignis, qui peccatum minuit, et suo culpam ardore depascit. Est et ignis qui", + "candidate_score": 0.625527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_588", + "psc_text": "et vade in domum tuam (Luc. V, 24) . Quo confortatus Dei verbo qui aeger erat, surgit et tollit lectum suum in quo jacebat, et redit in statum pristinum sanitatis. Hoc est in domum suam regredi, ut habitet in domicilio robustissimae valetudinis. Qui habitat, regit: qui regit, virtutis habet sibi gratiam suffragantem. Sed etiam stratum omnem versat Dominus in infirmitate languentis, cui adesse dignatur. Quod versatur, statum mutat, aut ex sanitate in aegritudinem, aut ex aegritudine ad sanitatem. Hic ergo qui aegrotat, versat se ad remedium sanitatis. 13. Sic ergo Dominus Jesus, etsi vulneratus est propter peccata nostra, tamen non in illa infirmitate permansit; sed se ipse versavit in melius ad universorum salutem. Itaque passione infirmitas est soluta, mors resurrectione. Sicut ergo se ipse versavit ad populorum redemptionem, nec sensit aculeum mortis, aut vulneris infirmitatem: sic eum qui in se credit, etsi graviter aegrotantem, ut a morte liberet, versat ad", + "candidate_score": 0.622247, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_1", + "bdc_text": "Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_157", + "psc_text": "unitas potestatem. Potest et ad Patrem dici: Quoniam apud te est fons vitae, id est, in te ex quo vita processit, erat Verbum, et semper erat, quia apud te erat. Omnia per ipsum et in ipso facta sunt; et ipse est 775 vita universorum, et ipse te nobis manifestavit, ut corda hominum ad cognitionem tuae majestatis illuminentur. 23. Praetende ergo misericordiam tuam scientibus te. Praerogativa praetenditur, ut mereantur misericordiam quibus cognitionis tuae meritum suffragatur. Denique in posterioribus etiam vilioribus personis studium scientiae agnoscimus suffragatum, dicente Domino: Memor ero Rahab et Babylonis scientibus me (Psal. LXXXVI, 4) ; id est, meretricis illius Rahab, et confusionis illius memor ero apud scientes me, vel inter ipsos; quia meretrix illa me agnovit, quem populus non agnovit. Inter illos ergo qui me sciverunt, commemorabitur Rahab, ut dignum fidei praemium adipiscatur. Unde et in Evangelio dictum advertimus: Meretrices et publicani praecedent vos in regno coelorum (Matth.", + "candidate_score": 0.62184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_327", + "psc_text": "78. Quid est: Ecce non erat. In principio utique Verbum erat. Et qui Verbum videt, qui particeps Verbi est, utique et ipse est; quia Verbum Dei semper est, et sermo qui de ipso est, non est: Est et non; sed: Est; et manet in eo qui sequitur Deum. Qui autem nescit Verbum, non est, quia non adhaeret ei qui dixit: Ego sum qui sum (Exod. III, 14) . 813 Qui autem adhaeret ei, unus spiritus est. Ubi autem spiritus, ibi et vita. Ideo tibi dicit Scriptura de Deo: Qui vivificat mortuos, et vocat ea quae non sunt, tamquam ea quae sunt (Rom. IV, 17) ; hoc est, vocat gentes quae non erant, tamquam populum suum qui erat; erant enim patres nostri, qui erant electi Dei. Et alibi dicitur: Cognovit Dominus qui sunt ipsius (II Tim. II, 19) ; non cognoscit eos qui non sunt. Et Esther ait: Non des virgam", + "candidate_score": 0.618676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_454", + "psc_text": "gloriam Dei (Joan. XI, 39 et 40) ? Et clamavit Lazarum, et sanus exivit. Credamus 842 ergo et nos; ut de vulneribus nostris acquiramus medicinam salutis, et futuram gloriam. 59. In orationibus igitur et obsecrationibus, cum dolore et lacrymis exigenda poenitentia est, ut illam gloriam Dei videre mereamur. Neque te moveat quod luctus, dolor, commaceratio corporis, gravissimae passiones sunt; etsi gravissimae videntur, tamen indignae sunt hujusmodi passiones ad superventuram gloriam, sicut testis tibi est apostolus Paulus (Rom. VIII, 18). Non pigeat ergo nos hic leviora deferre; ut ibi plena laudis et gloriae possimus adipisci, pro temporalibus perpetua praemia reportantes per Dominum Jesum: cui est laus, honor, gloria, perpetuitas a saeculis, et nunc, et semper, et in omnia saecula saeculorum, Amen. IN PSALMUM XXXVIII ENARRATIO. Titulus: In finem pro Idithum Canticum ipsi David. 841 1. (Vers. 1.) In superiore psalmo expressa forma poenitentiae est: in hoc sequenti patientiae forma signatur. Quem", + "candidate_score": 0.617294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_60", + "bdc_text": "Suppeditaturum mea nunc expectandum nihil aliud superest , quam fore , ubi me ab ipsis ut et priores impensas eis restituam et urbem dissentur cognoverint .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_980", + "psc_text": "Protientur enim pretium esse sanguinis quod dederunt, dam arguunt refundentem. Nam si recipiendum non fuit, nec solvendum fuit. Atque utinam aut non dedissent, aut quia dederant, nec recepissent. Repudiarunt enim quod 960 in loculum mittere noluerunt, et emerunt inde agrum in sepulturam peregrinorum. Merito ergo gentiles, quibus agri ejus qui morte emptus est Christi, sepultura profecit, jam non sunt advenae, atque peregrini: sed cives sanctorum facti sunt, et domestici Dei; quia consepeliuntur Dei Filio: Judaei autem qui passionis ejus pretium repudiarunt, peregrinantur a Christo. Tolerabilior illis vel in hoc proditor, quod confitetur errorem: illi autem crimen suum excusando acerbant. Verecundior est enim confessio post delictum. Impudenter igitur refellebant commune sacrilegium confitentem dicentes: Quid ad nos? Tu videris (Ibid., 4) . Quid enim dicebat proditor, nisi hoc: Peccavi quod tradiderim sanguinem justum (Ibid.) ? Quod erat crimen tradentis, quomodo suscipientis non poterat esse peccatum; cum scelus sceleri sit adjunctum, ut quem", + "candidate_score": 0.608203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_18", + "bdc_text": "aut si sint Certe est , bibliopola hic aliquis , cui sunt Calvini , prohibeat .", + "psc_chunk_id": "014_Ambrosius-Mediolanensis_Enarrationes-in-XII-psalmos-Davidicos_window_639", + "psc_text": "habet: Benedictus dominus Deus Israel a saeculo et usque in saeculum; et dicet omnis populus: Fiat, fiat (Psal. CV, 48) . Quintus liber usque ad finem est; ubi pro hoc verbo Propheta dicit: Omnis spiritus laudet Dominum (Psal. CL, 6) . 38. Sed iterum forsitan te moveat, quomodo quinque libros asseram, cum unum Psalterium sit. Sed etiam Evangelium unum est, et quatuor libros esse negare non possumus. Unum autem Evangelium esse, et alibi (Lib. I in Lucam, in prooemio), ni fallor, intimavimus; et si iterum exigitur, facile possumus edocere, cum Salvator dixerit: Amen dico vobis, ubicumque praedicatum fuerit hoc Evangelium (Matth. XXVI, 13) . Et Apostolus: Miror quod sic tam cito transferimini in aliud Evangelium, quod non est aliud; nisi aliqui sunt qui vos pervertunt (Galat. I, 6 et 7). Et alibi: Notum enim facio vobis, fratres, Evangelium (I Cor. XV, 1) . Nec usquam habes aliter de corpore isto", + "candidate_score": 0.595992, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem", + "max_score": 0.690329, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_333", + "psc_text": "Sic Paulus cum discipulos admoneret, dicens, Cum metu et tremore vestram ipsorum salutem operamini (Philip. II, 12) , illico quis in eis haec ipsa bona operaretur adjunxit, dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Ibid., 13) . Hinc est quod ipsa Veritas discipulis dicit: Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) . Sed in his considerandum quia sic bona nostra si omnipotentis Dei dona sunt ut in eis aliquid nostrum non sit, cur nos quasi pro meritis aeternam retributionem quaerimus? Si autem ita nostra sunt ut dona Dei omnipotentis non sint, cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente,", + "candidate_score": 0.690329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_640", + "psc_text": "intellexi. Ex quo intellectu et hoc quoque intelligere studui, ut scirem ex quorum mihi merito intellectus daretur. Patet enim quia hoc mihi pro illis datur quibus mihi praesentibus datur. Ex qua re, largiente Deo, agitur ut et sensus crescat, et elatio decrescat, dum propter vos disco quod inter vos doceo, quia (verum fateor) plerumque vobiscum audio quod dico. Quidquid ergo in hoc propheta minus intellexero, meae caecitatis est; si quid vero intelligere apte potuero, ex divino munere vestrae venerationis est. Saepe autem per omnipotentis Domini gratiam in ejus eloquio quaedam intelliguntur melius cum sermo Dei secretius legitur, atque animus, culparum suarum conscius, dum recognoscit, quod audierit, doloris se jaculo percutit, et compunctionis gladio transfigit, ut nihil ei nisi flere libeat, et fluentis fletuum maculas lavare. Inter quae etiam aliquando ad sublimiora 1322 contemplanda rapitur, et in eorum desiderio suavi fletu cruciatur. Dolet se hic esse anima, ubi adhuc prostrata per", + "candidate_score": 0.681891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22_24", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1101", + "psc_text": "Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Habet enim maculam in via qui in bono opere quod agit terrenae gloriae sibi praemium proponit, qui in hoc mundo recipere mercedem quaerit, et foedat in conspectu Dei speciem boni operis macula pravae intentionis. Fortasse etenim quis disciplinae studio intentus fervet, culpas delinquentium resecat, qui tamen ad haec agenda si non ex omnipotentis Dei amore, sed zelo proprio ducitur, sibi in his, et non Domino, ministrat. Alius, ne asper esse videatur, multa leniter tolerat quae prave perpetrantur. Iste itaque, quia videri pro Domino districtus non vult, per lenitatis suae studium sibi, et non Domino, ministrat. Restat ergo ut sive in verbi ministerio fatigemur, sive indigentibus nostra largiamur, sive per abstinentiam carnem domemus, sive zelo moveamur, sive per patientiam aliquando leniter prava toleremus, ut nos summopere debeamus intentionem nostram discutere, quatenus omne quod facimus, non nostro, sed Domini zelo faciamus,", + "candidate_score": 0.676557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1101", + "psc_text": "Ambulans in via immaculata, hic mihi ministrabat (Psal. C, 6) . Habet enim maculam in via qui in bono opere quod agit terrenae gloriae sibi praemium proponit, qui in hoc mundo recipere mercedem quaerit, et foedat in conspectu Dei speciem boni operis macula pravae intentionis. Fortasse etenim quis disciplinae studio intentus fervet, culpas delinquentium resecat, qui tamen ad haec agenda si non ex omnipotentis Dei amore, sed zelo proprio ducitur, sibi in his, et non Domino, ministrat. Alius, ne asper esse videatur, multa leniter tolerat quae prave perpetrantur. Iste itaque, quia videri pro Domino districtus non vult, per lenitatis suae studium sibi, et non Domino, ministrat. Restat ergo ut sive in verbi ministerio fatigemur, sive indigentibus nostra largiamur, sive per abstinentiam carnem domemus, sive zelo moveamur, sive per patientiam aliquando leniter prava toleremus, ut nos summopere debeamus intentionem nostram discutere, quatenus omne quod facimus, non nostro, sed Domini zelo faciamus,", + "candidate_score": 0.665824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", + "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.662488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_61_63", + "bdc_text": "Deus me confirmet ac mihi ac omnibus meis perpetuo excludar. ( in veritatis vestra deducens ) alios mecipenates ac patronos offerat , Iste enim baro , cui nunc adsum , forte istos sumtus , ut me in Nunc te deo alium locum secum ducat . Taceu noctem Optima maximo commendo , qui te una cum universa familia , reverende 9 . maii .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_690", + "psc_text": ". Notandum vero est in hac Pauli sententia quod dii et caeteri hominum sunt vocati, sicut Moysi dicitur: Ponam te in deum Pharaoni (Exod. VII, 1) . Et per Psalmistam dicitur: Ego dixi, dii estis (Psal. LXXXI, 6) . Et rursum: Deus stelit in synagoga deorum (Ibid. 1) . Sed aliud est nuncupative, aliud naturaliter dici Deum. Et si Moyses in deum Pharaoni est positus, sed deus intra omnia, non deus super omnia dicitur. Qui vero est intra uterum Virginis incarnatus, Deus super omnia vocatur. Itaque limen portae sunt antiqui patres, ex quibus ille natus est qui nobis aditum regni coelestis aperuit. Limen autem portae uno calamo mensuratur, quia ipsi antiqui patres, qui potuerunt Redemptorem nostrum et prophetando et bene vivendo praedicare, tanquam sex cubitos in perfectione operis, et palmum in inchoatione contemplationis habuerunt. Quia enim eorum vitam in unitatem fidei et perfecta operatio, et inchoata contemplatio sublimem reddidit, in", + "candidate_score": 0.660384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_51_53", + "bdc_text": "Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit . De Stüc , Idmodum in principii Argentinensis petiunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_980", + "psc_text": "postmodum patribus ex gentilitate venientibus aditum aedificii coelestis agnovimus.] Sed hac in re quaestio animum pulsat, cur in superiori narratione prophetae, prius Orientalis, postmodum Aquilonis, ac deinde Austri porta descripta est. Cumque easdem portas in interiori atrio narraret, prius portam Austri, deinde Orientis, et tertio in loco descripsit Aquilonis. Cur autem non eumdem ordinem quem coeperat tenuit, sed hunc in portarum descriptione permutavit, ut et prius diceret Orientis portam, Aquilonis et Austri, et postmodum Austri, Orientis et Aquilonis? Sed si Aquilonis nomine gentilitas designatur, cunctis studiose legentibus liquet quia ante Synagogam gentilitas fuit. Nam Heber ipse, a quo Hebraei appellati sunt, ex gentibus est electus (Genes. X, 21). Dicatur ergo porta Orientalis ante portam Aquilonis et Austri, quia in divinitate sua Dominus ante gentilitatem et Judaeam natus est, qui et ante omnia saecula. Dicatur vero narratione subsequenti porta Austri, Orientis et Aquilonis, quia Redemptor noster in humana natura inter Judaeam", + "candidate_score": 0.649098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_1080", + "psc_text": "ante mentis oculos revocet, et non contremiscat, ac potius venire ad illud examen tanti judicis praesumat, festinet, et gaudeat? Quisquis ille est, magnus est, quia, jam misericordiam Domini et judicium cantando, omnipotentem Deum, qui ejus peccata misericorditer relaxat, toto mentis affectu diligit, ac propterea ejus judicium non pertimescit. Charitas namque perfecta, ut Joannes apostolus ait, foras mittit timorem (I Joan. IV, 18) . Cantat quippe judicium, ad quod intrare non trepidat. Sit ergo mens illius gazophylacium cantorum, ut per divitias misericordiae quas accipit laetus pergat ad judicium, quod jam non pertimescit. Videamus si placet, fratres charissimi, aliud quoque gazophylacium cantoris. Forsitan et ipse judicium cantat. Quid etenim dicit? Ego enim jam delibor, et tempus meae resolutionis instat. Bonum certamen certavi, cursum consummavi, fidem servavi; de reliquo reposita est mihi corona justitiae, quam reddet mihi Dominus in illa die justus judex (II Tim. IV, 6, seq.) . Qui laborum suorum conscius,", + "candidate_score": 0.638132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_333", + "psc_text": "Sic Paulus cum discipulos admoneret, dicens, Cum metu et tremore vestram ipsorum salutem operamini (Philip. II, 12) , illico quis in eis haec ipsa bona operaretur adjunxit, dicens: Deus est enim qui operatur in vobis et velle et perficere pro bona voluntate (Ibid., 13) . Hinc est quod ipsa Veritas discipulis dicit: Sine me nihil potestis facere (Joan. XV, 5) . Sed in his considerandum quia sic bona nostra si omnipotentis Dei dona sunt ut in eis aliquid nostrum non sit, cur nos quasi pro meritis aeternam retributionem quaerimus? Si autem ita nostra sunt ut dona Dei omnipotentis non sint, cur ex eis omnipotenti Deo gratias agimus? Sed sciendum est quia mala nostra solummodo nostra sunt; bona autem nostra, et omnipotentis Dei sunt, et nostra, quia ipse aspirando nos praevenit ut velimus, qui adjuvando subsequitur ne inaniter velimus, sed possimus implere quae volumus. Praeveniente ergo gratia, et bona voluntate subsequente,", + "candidate_score": 0.626863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_140", + "psc_text": "nisi sibimetipsi absens est, qui in cordis sui tenebris ambulat et ignorat? Alius jam aliena non diripit, jam corpus ab immunditia custodit, jam mente pura proximum diligit, et malorum praeteritorum conscius lamentis se in precibus afficit; sed, finita prece, laeta de quibus in hoc mundo gaudeat requirit, et temporalibus gaudiis negligentem animum demittit, nec curat ne in eo lacrymarum mensuram immoderata gaudia transeant; fitque ut bonum nimie ridendo perdat, quod plangendo lucratus est. Hic itaque coram facie sua non ambulat, quia damna quae patitur conspicere recusat. Scriptum quippe est: Cor sapientium ubi tristitia est, et cor stultorum ubi laetitia (Eccle. VII, 5) . In cunctis ergo quae agimus diligenter nosmetipsos conspicere interius exteriusque debemus, ut pennata animalia sequentes, nobismetipsis praesentes simus, et coram facie nostra semper ambulemus, habentes adjutorem unicum Patris Jesum Christum Dominum nostrum, qui cum eo vivit et regnat in unitate Spiritus sancti, per omnia saecula saeculorum. Amen.", + "candidate_score": 0.624185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_51_53", + "bdc_text": "Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit . De Stüc , Idmodum in principii Argentinensis petiunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_313", + "psc_text": "Et vidi quasi speciem electri. 25. Quid est quod aspectus hominis videtur in throno quasi species electri, nisi quod in electro, sicut longe superius diximus (Supra hom. 2, n. 14), aurum argentumque miscetur, ut res una ex metallis duobus fiat? In qua et per argentum auri claritas temperatur, et per auri claritatem species clarescit argenti. In Redemptore autem nostro utraque natura, id est divinitatis et humanitatis inconfuse ac inseparabiliter unita sibimet atque conjuncta est ut et per humanitatem divinitatis ejus claritas nostris posset oculis temperari, et per divinitatem humana in eo natura claresceret, atque exaltata fulgorem ultra hoc quod creata fuerat haberet. Ipse vero aspectus hominis super thronum, et species electri quam vidit qualis ei apparuerit adhuc describens subjungit: IBID.-- Velut aspectus ignis intrinsecus per circuitum, a lumbis ejus et desuper; et a lumbis ejus usque deorsum vidi quasi speciem ignis splendentis in circuitu. 26. Quid est quod Mediator Dei", + "candidate_score": 0.621953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_539", + "psc_text": "quia cum mente mortui in vitiis jacemus, in carnis delectatione quiescimus, infirmi portamur in lecto; cum vero sanati fuerimus mente, ut jam pulsantibus carnis vitiis resistamus, necesse est ut et tentationum contumelias de nostra carne toleremus. Aegro itaque ad salutem reducto praecipitur: Tolle grabatum tuum, id est porta lectum in quo portatus es, quia necesse est ut sanatus quisque portet contumeliam carnis, in qua prius jacebat aegrotus. Quid est ergo dicere: Tolle grabatum tuum, et vade in domum tuam, nisi, porta tentationes carnis, in quibus hactenus jacuisti, ac revertere ad conscientiam tuam, ut videas quae fecisti? Propheta itaque post campum in domo includi praecipitur, ut praedicator semper, post gratiam doctrinae quam proximis ministrat, ad conscientiam redeat, seque ipsum subtili examinatione discutiat, ne de his quae foris praedicat aliquid ipse apud se intrinsecus transitoriae laudis quaerat. 12. Unde et per Salomonem dicitur: Bibe aquam de cisterna tua, et fluenta putei tui.", + "candidate_score": 0.61462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_225", + "psc_text": "bis in Sabbato, decimas do omnium quae possideo (Ibid., 12) . Ecce ad exhibendam abstinentiam, ad impendendam misericordiam, ad referendas Deo gratias oculum Pharisaeus habuerat, sed ad humilitatis custodiam oculum non habebat. Et quid prodest quod contra hostium insidias pene tota civitas caute custoditur, si unum foramen apertum relinquitur, unde ab hostibus intretur? Quid ergo prodest custodia quae pene ubique circumponitur, quando inimicis tota civitas per neglectum loci unius aperitur? Pharisaeus autem qui jejunium exhibuit, decimas dedit, Deo gratias retulit, quasi pene per circuitum in suae civitatis custodia vigilavit. Sed quia unum in se foramen superbiae non attendit, ibi hostem pertulit, ubi per negligentiam oculum clausit. Quia ergo sanctorum mentes undique se circumspicientes invigilant, atque in omni suo opere pavoris et sollicitudinis oculum circumducunt, ne aut prava agant, aut recta quae praecepta sunt non agant, aut bonis actibus expletis, in suis cogitationibus intumescant, et tanto gravius offendant quanto justi videntur", + "candidate_score": 0.607229, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Homiliae-in-Ezechielem_window_224", + "psc_text": "Si autem de veritate scandalum sumitur, utilius permittitur nasci scandalum quam veritas relinquatur. Corpora ergo animalium plena sunt oculis cum se hinc inde caute circumspiciunt. 6. Sed sciendum nobis est quia saepe, dum aliis rebus intendimus, fit ut alias negligamus; et ubi negligimus, ibi procul dubio oculum non habemus. Nam Pharisaeus ille qui ascenderat in templum orare, testante Evangelio, quid dixit agnovimus. Ait enim: Deus, gratias ago tibi (Luc. XVIII, 11) . Recte autem gratias Deo agebat, a quo acceperat bona quae fecerat. Qui etiam subjungit: Quia non sum sicut caeteri hominum, raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic Publicanus; jejuno bis in Sabbato, decimas do omnium quae possideo (Ibid., 12) . Ecce ad exhibendam abstinentiam, ad impendendam misericordiam, ad referendas Deo gratias oculum Pharisaeus habuerat, sed ad humilitatis custodiam oculum non habebat. Et quid prodest quod contra hostium insidias pene tota civitas caute custoditur, si unum foramen apertum relinquitur, unde", + "candidate_score": 0.606204, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II", + "max_score": 0.690176, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1294", + "psc_text": "non convenientia.---Si tota libri series attenditur, nihil horum beatus Job dixisse monstratur. Sed arrogantes viri, sicut et superius diximus, habere hoc proprium solent, ut dum in nimia invectione prodeunt, etiam invehendo mentiantur; et cum non possunt juste reprehendere quae sunt, reprehendant mentiendo quae non sunt. Sequitur: VERS. 4.---Itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum. Dictis superioribus quasi beati Job culpabilia verba narravit, atque ex eis sibi materiam loquendi proposuit; sed verbis subsequentibus forti acumine discutit hoc quod sibi ad dicendi materiam fallaciter finxit. Et fortes quidem sunt sententiae quae sequuntur, sed beati Job personae non congruunt; tantoque eum increpationis hujus tela non feriunt, quanto contra eum injuste mittuntur. Sequitur: CAPUT XII [Rec. VIII]. VERS. 5-7.---Suspice coelum, et intuere, et contemplare aethera quod altior te sit. Si peccaveris, quid ei nocebis; et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum? Porro si juste egeris quid donabis ei, aut", + "candidate_score": 0.690176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2319", + "psc_text": "Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. 107. Pia et moderata Dei ad Job increpatio.---Vir sanctus tanta hac districtione flagelli non aestimavit augeri sibi merita, sed vitia resecari. Quae quia in se nulla cognovit, percussum injuste se credidit, et percutientem prorsus arguere est de percussione murmurare. Considerans autem Dominus quod ea quae protulit non ex tumore superbiae, sed ex qualitate collegerat vitae, pie illum increpat dicens: Nunquid qui contendit cum Deo tam facile conquiescit? Utique qui arguit Deum debet et respondere illi. Ac si apertius diceret: Qui tanta de tua actione locutus es, cur audita sanctorum vita siluisti? Me enim fuit arguere, de percussione mea an fuerit justa dubitare. Et bona quidem tua veraciter protulisti, sed haec quo tenderent flagella nescisti, quia etsi non habes jam quod corrigas, habes adhuc tamen quo crescas. In quantam vero virtutis arcem quam plurimos sublevem,", + "candidate_score": 0.689564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2356", + "psc_text": "peccatores male sibi conscios examinatio justae vindictae. Quamvis enim eum tranquillum in judicio videant, tamen quia feriendos se ab illo non dubitant, eum in suis motibus perturbatum putant. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Et respiciens omnem arrogantem humilia. 10. Omnis arrogans aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam.---Ac si dicat ut ego. Apte autem ad vindictae ordinem arrogantibus superborum culpa praeponitur, quia nimirum non superbia de arrogantia, sed generatur arrogantia de superbia. Duobus autem modis a Domino peccator unusquisque respicitur, cum aut a peccato convertitur, aut ex peccato punitur. De respectu enim conversionis dicitur: Quia respexit Dominus Petrum, et recordatus Petrus verbi Jesu flevit amare (Luc. XXII, 61) . De respectu ultionis rursus dicitur: Vultus autem Domini super facientes mala, ut perdat de terra memoriam eorum (Psal. XXXIII, 17) . Utrisque autem modis in humilitate arrogans sternitur, quia aut poenitendo cognoscit culpam, aut pereundo percipit poenam: CAPUT IX [Vet. VII]. VERS.", + "candidate_score": 0.688729, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1381", + "psc_text": "Cum enim accepisset ut Evangelium praedicans de Evangelio viveret, et Evangelium audientibus contulit, et tamen Evangelii sumptibus sustentari recusavit. Cur ergo iste judicetur ut regnet, qui minus quod servaret accepit, sed majus quod viveret invenit? Dicatur igitur recte: Judicium pauperibus tribuit, quia quanto huic mundo magna humilitate despecti sunt, tanto tunc acceptis sedibus majore culmine potestatis excrescunt. Unde et sequitur: CAPUT XXVIII [Rec. XXI]. VERS. 7.---Non auferet a justo oculos suos, et reges in solio collocat in perpetuum, et illic eriguntur. 52. Deus justos tunc magis respicit, cum injuste affliguntur.---Abstulisse enim a justis oculos suos fortasse Dominus creditur, quia injustorum crudelitatibus hic sine vindicta lacerantur; sed famulos suos tunc magis respicit, cum injuste eos nequitia persequentis affligit. Videns enim quid hic humiliter tolerent, nimirum jam praevidet quid illic eis misericorditer recompenset. Non ergo aufert a justo oculos suos. Ecce iste humiliter ingemiscit, ille superbit et nequiter floret. Iste cor conterit,", + "candidate_score": 0.683931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27_29", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1289", + "psc_text": "post flagella retribuit (Job. II, 3) . Poena enim debetur culpae, non praemium. Beatus ergo Job sine culpa locutus ostenditur, quem post locutionem praemia subsequuntur (Job. XLII, 10) . Eliu itaque, quia pro Domini defensionibus loquens, de beato Job aliud quam Dominus sentit, quasi dum pro veritate verba multiplicat, a veritate discordat. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Inter nos interim constringatur, et tunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum. 13. Non solum inepta dicere student, sed multa.---Ac si diceret: Ex nostra assertione cognoscat quia nequaquam divinae examinationi sufficiat. Et quia arrogantes viri non solum student inepta dicere, sed etiam multa; versus qui sequitur, bene de illo frequenter infertur. CAPUT IX [Vet. et Rec. VII]. CAP. XXXV, VERS. 1.---Igitur Eliu haec rursum locutus est. 14. Superborum immensa loquacitas.---Omnis qui multa loquitur, in locutione sua semper incipere studet, quatenus inchoatione ipsa suspensos auditores faciat, ut eo attentius taceant, quo quasi novum audire aliquid exspectant.", + "candidate_score": 0.678016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1294", + "psc_text": "non convenientia.---Si tota libri series attenditur, nihil horum beatus Job dixisse monstratur. Sed arrogantes viri, sicut et superius diximus, habere hoc proprium solent, ut dum in nimia invectione prodeunt, etiam invehendo mentiantur; et cum non possunt juste reprehendere quae sunt, reprehendant mentiendo quae non sunt. Sequitur: VERS. 4.---Itaque ego respondebo sermonibus tuis et amicis tuis tecum. Dictis superioribus quasi beati Job culpabilia verba narravit, atque ex eis sibi materiam loquendi proposuit; sed verbis subsequentibus forti acumine discutit hoc quod sibi ad dicendi materiam fallaciter finxit. Et fortes quidem sunt sententiae quae sequuntur, sed beati Job personae non congruunt; tantoque eum increpationis hujus tela non feriunt, quanto contra eum injuste mittuntur. Sequitur: CAPUT XII [Rec. VIII]. VERS. 5-7.---Suspice coelum, et intuere, et contemplare aethera quod altior te sit. Si peccaveris, quid ei nocebis; et si multiplicatae fuerint iniquitates tuae, quid facies contra eum? Porro si juste egeris quid donabis ei, aut", + "candidate_score": 0.676101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_28_30", + "bdc_text": "Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret . profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_684", + "psc_text": "etenim culpae crevit ordo sententiae, quia in judicio adhuc causa discutitur, in concilio autem jam causae sententia definitur, in gehenna vero ignis ea quae de concilio egreditur sententia expletur. Quia igitur humanorum actuum Dominus subtili examine gressus enumerat, ira sine voce, judicio; ira in voce, concilio; ira vero in voce atque sermone, gehennae ignibus mancipatur. Hanc subtilitatem considerationis ejus propheta aspexerat, cum dicebat: Fortissime, magne, potens Dominus exercituum; nomen tibi, magnus consilio, incomprehensibilis cogitatu, cujus oculi aperti 683 sunt, super omnes vias filiorum Adam, ut reddas unicuique secundum vias suas, et secundum fructum adinventionum ejus (Jerem. XXXII, 18) . 10. Nulla sine mercede bona, nulla mala sine poena. ---Sic easdem vias Dominus subtili examinatione considerat, ut in unoquoque nostrum nec ea quae remuneret bona praetereat, nec mala, quae videlicet displicent, sine increpatione derelinquat. Hinc est enim quod angelum Ecclesiae Pergami et in quibusdam laudat, et in quibusdam redarguit dicens: Scio", + "candidate_score": 0.674995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46_48", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire . Ac ponagnat foelicitantur est in scribendo ipsius de Ioanni , qui ipsisse volesus , ut citius vir , Nec mihi , quicquam rectis , unquam de hac re scripsisse usus . Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_665", + "psc_text": "Justi namque volare ut nubes dicti sunt, quia a terrenis contagiis sublevantur; et quasi columbae ad fenestras suas sunt, quia per sensus corporis exteriora quaeque intentione non respiciunt rapacitatis, eosque foras non rapit concupiscentia carnalis. Quisquis vero per has corporis fenestras incaute exterius respicit, plerumque in delectationem peccati etiam nolens cadit; atque obligatus desideriis, incipit velle quod noluit. Praeceps quippe anima dum ante non providet, ne incaute videat quod concupiscat, caeca post incipit desiderare quod vidit. Unde et Prophetae mens, quae sublevata saepe mysteriis internis intererat, quia alienam conjugem incaute vidit, obtenebrata postmodum sibimet illicite conjunxit (II Reg. XI, 2) . Sanctus autem vir, qui acceptis corporis sensibus velut subjectis 679 ministris quidam aequissimus judex praeest, culpas conspicit antequam veniant, et velut insidianti hosti fenestras corporis claudit, dicens: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Ut enim cogitationes cordis caste servare potuisset, foedus cum oculis pepigit,", + "candidate_score": 0.674676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1289", + "psc_text": "post flagella retribuit (Job. II, 3) . Poena enim debetur culpae, non praemium. Beatus ergo Job sine culpa locutus ostenditur, quem post locutionem praemia subsequuntur (Job. XLII, 10) . Eliu itaque, quia pro Domini defensionibus loquens, de beato Job aliud quam Dominus sentit, quasi dum pro veritate verba multiplicat, a veritate discordat. Sequitur: CAPUT VIII. IBID.---Inter nos interim constringatur, et tunc ad judicium provocet sermonibus suis Deum. 13. Non solum inepta dicere student, sed multa.---Ac si diceret: Ex nostra assertione cognoscat quia nequaquam divinae examinationi sufficiat. Et quia arrogantes viri non solum student inepta dicere, sed etiam multa; versus qui sequitur, bene de illo frequenter infertur. CAPUT IX [Vet. et Rec. VII]. CAP. XXXV, VERS. 1.---Igitur Eliu haec rursum locutus est. 14. Superborum immensa loquacitas.---Omnis qui multa loquitur, in locutione sua semper incipere studet, quatenus inchoatione ipsa suspensos auditores faciat, ut eo attentius taceant, quo quasi novum audire aliquid exspectant.", + "candidate_score": 0.669372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26_28", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.668727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_316", + "psc_text": "Deum dicerent etiam in illa regione beatitudinis in claritate quidem sua conspici, sed in natura minime videri. Quos nimirum minor inquisitionis subtilitas fefellit. Neque enim illi simplici et incommutabili essentiae aliud est claritas et aliud natura, sed ipsa ei natura sua claritas, ipsa claritas natura est. Quia enim suis dilectoribus haec Dei sapientia se quandoque ostenderet, ipse pollicetur, dicens: Qui diligit me, diligetur a Patre meo; et ego diligam eum, et manifestabo me ipsum illi (Joan. XIV, 21) . Ac si patenter dicat: Qui in vestra me cernitis, restat, ut in mea me natura videatis. Hinc rursus ait: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed", + "candidate_score": 0.668258, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26_28", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit . Placetur , ecclesia et vehementissima principis appellatio , qui utinam Placet , quod ordine argata scholastico modo excepisse nominis scriptum legeret .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1111", + "psc_text": "arrogantes solent? Cum quodam enim fastu proferunt hoc quod singulariter intellexisse se credunt; et fortasse tunc humilitatem praedicant, cum per elationis typhum exempla superbiae ostentant. Unde fit ut eorum praedicatio concors sibi manere non possit, quia id quod rectum loquentes seminant, perverse tumentes impugnant. Humilibus namque auditoribus verba sua non compatiendo, sed vix dedignando largiuntur. Longe quippe se in altum positos aestimant, et super eosdem auditores suos quasi praecedentes doctrinae respectum vix de summo dignanter inclinant. At contra verba justorum ex radice veniunt humilitatis, ut fructum valeant ferre pietatis: et quidquid salubre potuerint, non tumendo, sed compatiendo subministrant. Per verba quippe charitatis vel se in auditoribus suis, vel auditores suos in se ita transformant, ac si et illi per istos hoc quod audiunt doceant, et isti per illos hoc quod docendo proferunt discant. Eliu ergo typum arrogantium tenens, et cum pronuntiationis ostentatione inchoans, quid dicat audiamus. Sequitur: CAPUT XV. VERS.", + "candidate_score": 0.667949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46_48", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire . Ac ponagnat foelicitantur est in scribendo ipsius de Ioanni , qui ipsisse volesus , ut citius vir , Nec mihi , quicquam rectis , unquam de hac re scripsisse usus . Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_666", + "psc_text": ". Sanctus autem vir, qui acceptis corporis sensibus velut subjectis 679 ministris quidam aequissimus judex praeest, culpas conspicit antequam veniant, et velut insidianti hosti fenestras corporis claudit, dicens: Pepigi foedus cum oculis meis, ut ne cogitarem quidem de virgine. Ut enim cogitationes cordis caste servare potuisset, foedus cum oculis pepigit, ne prius incante aspiceret quod postmodum invitus amaret. Valde namque est quod caro deorsum trahit, et semel species formae cordi per oculos illigata vix magni luctaminis manu solvitur. Ne ergo quaedam lubrica in cogitatione versemus, providendum nobis est; quia intueri non decet quod non licet concupisci. Ut enim munda mens in cogitatione servetur a lascivia voluptatis suae deprimendi sunt oculi, quasi quidam raptores ad culpam. Neque enim Eva lignum vetitum contigisset, nisi hoc prius incaute respiceret. Scriptum quippe est: Vidit mulier quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oculis, aspectuque delectabile; et tulit de fructu illius, et comedit (Genes.", + "candidate_score": 0.663475, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2331", + "psc_text": "se peccasse confitetur.---Si transacta beati Job verba discutimus, nihil eum nequiter dixisse reperimus. Si vero dicta ejus, quae cum veritate ac libertate prolata sunt, in aliquod superbiae vitium flectimus, duo jam solummodo non erunt, quia multa erunt. Sed quia loqui nostrum est hominibus occultum sensum verbis aperire, loqui vero nostrum ad divinas aures est motum mentis etiam expressione actionis ostendere, beatus Job ad libram se subtilissimi examinis pensans, locutione sua secundo se deliquisse confitetur. Unum enim loqui illicite est res flagello dignas agere, aliud loqui est etiam de flagello murmurare. Qui ergo ante increpationem dominicam in omni opere hominibus praelatus fuit ipsa in altum increpatione proficiens, et minus se rectum prius in opere, et minus se patientem post in verbere agnovit. Unde semetipsum redarguit, dicens: Unum locutus sum, quod utinam non dixissem; et alterum, quibus ultra non addam. Ac si dicat: Rectum me quidem inter homines credidi: sed, te loquente,", + "candidate_score": 0.663467, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_972", + "psc_text": "specialibus tentationibus nostris nequaquam nobis singulis specialiter respondetur, ad Scripturam sacram recurrimus. Ibi videlicet invenimus quod Paulus carnis infirmitate tentatus audivit: Sufficit tibi gratia mea, nam virtus in infirmitate perficitur (II Cor. XII, 9) . Quod idcirco illi in infirmitate propria dictum est, ne singillatim nobis omnibus diceretur. In Scriptura igitur sacra vocem Dei, afflicto Paulo, audivimus, ne cum fortasse affligimur, singuli audire eam privata consolatione quaereremus. Non ergo Dominus ad omnia 748 verba nobis respondet, quia semel loquetur, et secundo idipsum non repetet; id est, in his quae per Scripturam sacram ad patres nostros protulit, nos erudire curavit. Dicant itaque sanctae Ecclesiae doctores, dicant etiam arrogantes, cum in ea laborare quosdam pusillanimitate conspiciunt, quia nobis Deus ad verba omnia non respondet, quia semel loquetur Deus, et idipsum secundo non repetet; id est, cogitationibus vel tentationibus singulorum non jam passim per prophetarum voces, non per angelica officia satisfacit, quia in", + "candidate_score": 0.662692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2402", + "psc_text": "extolli, hoc est quod apud beatum Job divino eloquio cedro comparatur. More enim cedri ab alta nititur, dum in omni fastu fallaciae, et virtutis robore et culminis elatione prosperatur. Bene autem stringere caudam dicitur, quia tota ejus virtus in uno illo damnato homine congesta densatur, ut tanto per illum fortia ac mira faciat, quanto illum collectis suis viribus instigat. Sed quia quale sit iniquorum caput audivimus, nunc huic capiti quae membra adhaereant agnoscamus. Sequitur: CAPUT XVI [Rec. XIII]. VERS. 12.---Nervi testiculorum ejus perplexi sunt. 28. Praedicatorum diaboli argumenta perplexa. Antichristi testes multi jam sunt.---Tot iste Behemoth testes habet quot iniquitatis suae praedicatores possidet. An ejus testes non sunt, qui pravis persuasionibus corda hominum, vinulenta erroris sui semina fundendo, corrumpunt? Apte autem dicitur quod testiculorum ejus nervi perplexi sunt, quia videlicet praedicatorum illius argumenta dolosis assertionibus innodantur, ut recta esse simulent quae perversa suadent, ut allegationum implicatio, quasi nervorum perplexitas, etsi", + "candidate_score": 0.661018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1583", + "psc_text": "namque de adventu Redemptoris dixerat, et quae in novissimis temporibus erant ventura praevidebat, sed tamen ei vivendo assurgere noluit, quem praevidendo praedicavit. Jacens ergo apertos oculos habuit, cum ejus mentem et prophetia ad coelestia tenderet, et avaritia in terra retineret. Jacens apertos oculos habuit, quia eum videre de superioribus potuit, quem prostratus in infimis non amavit. Eliu itaque, qui beatum Job nequaquam credidit vivendo tenuisse quod dixit, quasi admonens dicit: Sta, et considera miracula Dei. Quem adhuc de venturis discutit, et quasi de ignorantia humilians adjungit: CAPUT XXXVI [Rec. XXI]. IBID. 15.---Nunquid scis quando praeceperit Deus pluviis, ut ostenderent lucem nubium ejus? 60. Deo afflati praedicatores irrigant et lucent.---Si nubes sancti praedicatores sunt, pluviae nubium sunt verba praedicationum. Sed nubes cum per aera transvolant, nisi pluviae deorsum veniant, nescitur quantam aquarum immensitatem portant. Nisi coruscus sol inter pluvias erumpat, intelligi non valet quid in eis etiam claritatis lateat, quia nimirum", + "candidate_score": 0.659711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1614", + "psc_text": "non ait: Et non audebunt contemplari sapientes; sed, Qui sibi videntur esse sapientes. Quibus videlicet verbis peritos quidem, sed arrogantes insinuat. Eliu ergo dum multa fortiter sentit, in locutionis suae fine se tetigit. Viri namque arrogantes et docti cum recte non vivunt, sed tamen recta dicere doctrinae impulsionibus compelluntur, ipsi damnationis suae aliquomodo praecones fiunt, quia dum ea quae agere respuunt praedicantes insinuant, suis 888 se vocibus damnatos clamant. Contra quos bene per Psalmistam dicitur: Conversi sunt in arcum perversum (Psal. LXXVII, 57) . Arcus quippe perversus ipsum a quo intenditur percutit. In dictis autem suis arrogantium linguae arcui perverso sunt similes, quia dum contra elationem verba faciunt in suis auctoribus sagittas figunt. Unde summa cura providendum est ne accepta sapientia, cum ignorantiae tenebras illuminat, lumen humilitatis tollat, et jam sapientia esse nequeat. Quae etsi virtute locutionis fulgeat, elationis tamen velamine cor loquentis obscurat. 76. Alia bona summa, alia media.---Alia", + "candidate_score": 0.659522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1347", + "psc_text": "recte.---Totum itaque hoc ab Eliu rectum dicitur, si recte diceretur. Scit enim quid loqui debeat, sed cui loquatur ignorat. Vera sunt namque quae dixit, sed a beati Job increpationibus aliena, quia tanto hac correptione non eguit, quanto nec aliqua pusillanimitate peccavit. [Vet. XIX.] Sed quia justis viris solet occasio esse virtutum elatio superborum, occulto judicio cum beato Job agitur, ut post flagella poenarum etiam per verba arrogantium crescat. Ecce enim tanto magis a superbiae ministro despicitur quanto a magistra veritate intrinsecus idem refovetur. Nam Eliu postquam tot fortia se dixisse cognovit, quid elationis gestaret aperuit, atque beatum Job alta de se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed", + "candidate_score": 0.658905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1348", + "psc_text": "se sentiendo despexit, dicens: CAPUT XXII. VERS. 16.---Ergo Job frustra aperit eos suum, et absque scientia verba multiplicat. 40. Superborum vitia sunt loquacitas, et audiendi impatientia.---Haec nimirum inferens, beatum Job et nil scisse asserit, et multa dixisse; et cum ipse quae sentit loquaciter inferat, hunc de vitio loquacitatis accusat. Sed hoc quoque esse proprium arrogantium vitium solet, ut et pauca credant quae ipsi multa dixerint, et multa credant quae ipsis pauca dicuntur. Quia enim sua dicere semper volunt, aliena audire non possunt; vim se pati existimant, si ea quae immoderate sentiunt immoderatius non effundant. Et quamvis beatus Job ad ejus verba tacuerit, Eliu tamen de locutione illius, qua amicis responderat, causam invectionis invenit, ut sibi exhibere latius ejus silentium posset, atque ut ipse multa respondeat, illum verba multiplicasse confirmat. Nam et mox initia prolixae locutionis exorditur; et quasi adhuc nil dixerit, inchoare conatur. Unde subditur: CAPUT XXIII [Vet. XX, Rec.", + "candidate_score": 0.653804, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49_51", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_181", + "psc_text": "XXVIII, VERS. 1.---Habet argentum, venarum suarum principia: et auro locus est in quo conflatur. 39. Haeretici ad sacras paginas veterumque patrum libros provocandi.---In argento eloquium, in auro vitae vel sapientiae claritas designari solet. Et quia haeretici sic de eloquii sui nitore superbiunt, ut nulla sacrorum librorum auctoritate solidentur (qui libri ad loquendum nobis quasi quaedam argenti venae sunt, quia de ipsis locutionis nostrae originem trahimus), eos ad sacrae auctoritatis paginas revocat, ut si vere loqui desiderant, inde sumere debeant quid loquantur. Et ait: Habet argentum, venarum suarum principia. Ac si aperte dicat: Qui ad verae praedicationis verba se praeparat, necesse est ut causarum origines a sacris paginis sumat, ut omne quod loquitur ad divinae auctoritatis fundamentum revocet, atque in eo aedificium locutionis suae firmet. Ut enim praediximus, saepe haeretici dum sua student perversa astruere, ea proferunt quae profecto in sacrorum librorum paginis non tenentur. Unde et discipulum suum praedicator egregius", + "candidate_score": 0.647601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_51_53", + "bdc_text": "Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit . De Stüc , Idmodum in principii Argentinensis petiunt ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_150", + "psc_text": "Sequitur: CAPUT XVI [Vet. VIII, Rec. XI]. VERS. 16, 17.---Si comportaverit sicut terra margentum, et sicut lutum praeparaverit vestimenta, praeparabit quidem, sed justus vestietur illis, et argentum innocens dividet. 24. Catholici haereticos eisdem Scrip. sacrae testimoniis quae proferunt, debellant.---Argentum intelligi sacri eloquii claritas solet, sicut alias dicitur: Eloquia Domini eloquia casta, argentum igne examinatum (Psal. XI, 7) . Et quia nonnulli eloquium Dei non interius per exhibitionem, sed exterius per ostensionem habere concupiscunt; idcirco per prophetam dicitur: Disperierunt omnes involuti argento (Saphon. I, 11) . Hi nimirum qui eloquio Dei non interiori refectione se replent, sed exteriori ostensione se vestiunt. Unde et horum argentum, id est haereticorum eloquium, terrae est comparatum, quia de Scriptura sacra ut aliquid sciant ex appetitu terrenae laudis elaborant. Qui etiam sicut lutum praeparant vestimenta, quia fluxe et inquinabiliter ea quibus se tueri volunt Scripturae sacrae contexunt testimonia. Praeparabit quidem, sed justus vestietur illis, quia vir", + "candidate_score": 0.646016, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_49_51", + "bdc_text": "praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D . Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_268", + "psc_text": "insania.---Quia enim argento saepe eloquia divina designantur possunt argenti vocabulo etiam ejusdem eloquii scriptores intelligi, quorum vita inter turbas hominum resplenduit luce virtutum. Sed quia lex peccata indicare potuit, non auferre, non quisquam veterum patrum, non legislator Moyses humani generis redemptor exstitit. Argentum ergo in commutatione hujus sapientiae non appenditur, quia quilibet sancti esse potuerunt, in comparatione unigeniti Filii Dei nullius meriti fuisse pensantur, qui nisi hujus sapientiae servos se esse cognoscerent, sancti nullatenus fuissent. Ad hoc quippe illi missi sunt, ut in cordibus hominum viam huic sapientiae praedicando praepararent, neque ut pro ea, sed per eam subjectos populos regerent. Quia enim certum erat quod per accessum temporum deficientis saeculi languores excrescerent, actum est ut aeterna Dei sapientia in fine saeculorum per semetipsam veniret ad grandem hunc et nimiae infirmitatis aegrotum, id est per totum mundum jacens languidum genus humanum, ut transmissis prius praedicatoribus, quasi quibusdam visitatoribus, tanto postmodum major", + "candidate_score": 0.645662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1266", + "psc_text": "eam, quia displicuit tibi? 3. Sancti humanum judicium non metuunt, sed divinum, ad quod etiam provocare simulant mali.---Ac si diceret: Ego coram Domino rationes positurus sum cur modo iniquitas mea a te reprehenditur, quae constat quod in judicio a te non requiratur. Recti viri cum injuste ab hominibus impetuntur, ad supernum judicium recurrunt. [Vet. et Rec. II.] Unde et ab eodem beato Job dicitur: Ecce in coelo testis meus, et conscius meus in excelsis (Job. XVI, 19) . Et quia ei placere summopere cupiunt, ejus solius testimonium requirunt. Perversi quoque, quia justorum vitam deserunt, sed nonnunquam eloquia sequuntur, cum de suis male gestis increpantur, hoc assumunt in argumentum defensionis, quod justi proferunt in testimonium puritatis. Unde eis et consuetudo jam facta est, ut si quis eos de factis suis arguat, Dei magis judicium quam hominum quaerant. A Deo enim et cum se damnandos noverint, judicari non metuunt, et judicari ab", + "candidate_score": 0.64391, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_69_71", + "bdc_text": "Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis . Wolfio , Gesnero , Gvalthero ac Iulio sanguinem Iterum deo te commendo , qui tuo benevolentia erga me tibi te compendat . mihi per vos scribendi abitum Valde doleo toties ad vos scribendi iam intercludi .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2491", + "psc_text": "Circumdabunt eum salices torrentis, quia infructuosi quique dum amori vitae temporalis inserviunt, antiquo hosti perversis moribus familiarius obsequuntur. [Vet. VII.] Sed quia quid ei a suis clientibus impendatur audivimus, nunc etiam quid in illis agat ipse audiamus. Sequitur: CAPUT VI [Rec. VI]. VERS. 18. Absorbebit fluvium, et non mirabitur, et habet fiduciam quod influat Jordanis in os ejus. 12. Satanas homines pene omnes absorbuit ante Redemptorem; et post, non paucos deglutu.---Quid enim hoc loco fluvii nomine nisi humani generis decursio designatur, quae velut a fontis sui origine nascendo surgit, sed quasi ad ima defluens moriendo pertransit? Qui autem signantur appellatione Jordanis, nisi qui jam imbuti sunt sacramento baptismatis? Quia enim Redemptor noster in hoc flumine baptizari dignatus est, ejus nomine debent omnes baptizati exprimi, in quo hoc ipsum contigit sacramentum baptismatis inchoari. Quia igitur Behemoth iste a mundi origine exortum, vix paucis electis evadentibus, humanum genus in ima defluens usque", + "candidate_score": 0.639824, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_48_50", + "bdc_text": "Det , ut harat id lice mihi penetrare posset , et caussę statum sub monstrare . praeteros protorodum aeditus nuper ab illis ( scriptum alieno tamen non summe ) quo consulis Germanicum de coena scriptum complexi sunt . quod singulis periodis proponunt responsum , eo implexi sunt , multis oculis quod hoc scriptum et Pontocollum lectores adfectos reprecatori , fuit et quemadmodum D .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2592", + "psc_text": "portas Sion dicimus, quia per eorum vitam atque doctrinam abscondita supernae contemplationis intramus), ita etiam portis Leviathan istius errorum magistri signantur, quorum dum praedicatio perversa recipitur, miseris auditoribus via perditionis aperitur. Sed portae istae ante oculos hominum plerumque ad introducendum quidem apertae sunt, sed tamen ad deprehendendum clausae, quia recta in specie exhibent, sed opere prava persuadent. Ad deprehendendum ergo clausae sunt, quia ne intrinsecus cognosci valeant, exteriori simulatione muniuntur. Quas tamen mira potentia Dominus aperit, quia electis suis hypocritarum mentes comprehensibiles facit. Portas ergo vultus ejus quis aperiet? Subaudis nisi ego, qui electis meis magistros errorum sub specie sanctitatis absconditos 1104 perspicua cognitione manifesto. Et quia Antichristus veniens ipsas etiam summas hujus saeculi potestates obtinebit, qui duplici errore saeviens conatur ad se corda hominum et missis praedicatoribus trahere, et commotis potestatibus inclinare, bene de Leviathan isto Dominus subdidit, dicens: CAPUT XXVII [Vet. XXIX]. IBID.---Per gyrum dentium ejus formido. 47.", + "candidate_score": 0.6387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_46", + "bdc_text": "vehementer excitum , cum pident iudicia , bonorum conscutire .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_736", + "psc_text": "utilitatis meae negotia virtute contra pupillum exsequi volui, quando me in judicio etiam ex justitia potiorem vidi. [Vet. XV.] Sancti etenim viri quando cum personis minoribus contentionum negotia subeunt, dum gravare vel in minimis timent, ipsi contra justitiam gravari nequaquam refugiunt. Sciunt quippe quia omnis humana justitia injustitia esse reprehenditur, si divinitus districte judicetur. Unde hoc quod sibi competit cavent vehementer exigere, ne eorum actus supernam rectitudinem contingat subtiliter examinare. Sed ut inveniri justi in divino examine valeant, plerumque apud humana judicia gravari se et injuste patiuntur. Beatus autem Job vitae suae celsitudinem narrans, et multa sunt et mira quae dixit. Sed quia plerumque humana mens renuit bona credere, quae nescit operari, maledicti sibi sententiam protinus subjicit, si qua horum quae dixerat opere non implevit, dicens: CAPUT XXI [Rec. XVI]. VERS. 22.---Humerus meus a junctura sua cadat, et brachium meum cum ossibus suis conteratur. 33. Concordia in societate, sine patientia", + "candidate_score": 0.638035, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_64_66", + "bdc_text": "Viri diu incolumem nobis , qui servet . Amen . Tuus ex animo totus Martinus Lydius .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_408", + "psc_text": "unus hosti panditur aditus.---Cordis ergo oculis circumquaque porrectis, undique nobis adhibenda custodia est. Unde recte quoque per Salomonem dicitur: Omni custodia serva cor tuum, quia ex ipso vita procedit (Prov. IV, 23) . Dicturus enim custodia, praemisit omni, ut videlicet unusquisque hinc inde se diligenter inspiciat, et quandiu in hac vita est, contra spiritales inimicos in acie se positum sciat, ne mercedem quam per has actiones colligit, per alias amittat, ne hinc hosti fores obstruat, et aliunde aditum pandat. Si qua etenim civitas contra insidiantes inimicos magno valletur aggere, fortibus cingatur muris, ex omni parte insomni muniatur custodia, unum vero in ea foramen tantummodo immunitum per negligentiam relinquatur; inde procul dubio hostis ingreditur, qui undique exclusus videbatur. Pharisaeus namque ille, qui in templum oraturus ascendit, civitatem mentis suae quanta munitione vallaverit, audiamus: Jejuno, inquit, bis in sabbato, decimas do omnium quae possideo (Luc. XVIII, 12) . Qui praemisit: Gratias ago", + "candidate_score": 0.635762, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_27", + "bdc_text": "interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2228", + "psc_text": "cum quaelibet sibi adversitas imminet, prius intra semetipsum contra formidinem et praecipitationem pugnet, quatenus nec formidolose se subtrahat, nec praecipitanter opponat. Valde enim praeceps est qui semper se adversis objicit, et valde pavidus qui semper abscondit. 60. Peritus dux hosti exercitum nec semper admovet, nec semper subducit.---Sed haec melius in bellis spiritalibus discimus, si formam exercitii a corporalibus bellis trahamus. Non enim ille dux sapiens est, qui semper contra hostiles cuneos exercitum praeceps admovet; neque ille dux fortis, qui semper hunc ab hostis facie cavendo subducit. Scire namque dux debet modo ab hostili impetu exercitum caute subtrahere, modo hostem circumfusis cornibus coarctare. Quod nimirum sollicite perfecti praedicatores exhibent, cum modo persecutionis rabiem declinantes, noverunt sapienter sed non enerviter cedere; modo autem persecutionis impetum contemnentes, noverunt ei fortiter, sed non praecipitanter obviare. Quia autem sanctus vir, cum congruum cernit, ictibus pectus objicit, et venientia jacula vel moriens retundit, recte dicitur: In", + "candidate_score": 0.631951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_66_68", + "bdc_text": "Tuus ex animo totus Martinus Lydius . Lubecensis . Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2561", + "psc_text": "dicere: Sumite psalmum, et date tympanum, nisi accipite spiritale canticum cordis, et reddite temporalem macerationem corporis? Si superna praedicatio negotium non fuisset, nequaquam sub typo fortis mulieris Salomon de sancta Ecclesia diceret: Sindonem fecit et vendidit, et cingulum tradidit Chananaeo (Prov. XXXI, 24) . Quid enim signatur per linteum sindonis, nisi subtilis intextio sanctae praedicationis? In qua molliter quiescitur, quia mens in illa fidelium spe superna refovetur. Unde et Petro animalia in linteo demonstrantur (Act. X, 11) , quia peccatorum animae misericorditer aggregatae, in blanda fidei quiete continentur. Hanc ergo sindonem Ecclesia fecit, et vendidit, quia fidem quam credendo texuerat loquendo dedit, et ab infidelibus vitam rectae conversationis accepit. Quae et Chananaeo cingulum tradidit, quia per vigorem demonstratae justitiae, fluxa opera gentilitatis astrinxit, ut hoc quod praecipitur vivendo teneatur: Sint lumbi vestri praecincti (Luc. XII, 35) . Praedicatores ergo suos Dominus quaerendo ancillas invenit, permutando amicos facit, ditando negotiatores exhibet.", + "candidate_score": 0.630319, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2337", + "psc_text": "nosmetipsos funditus succendentes, igne doloris ardemus. Quia igitur duplex in poenitentia gemitus debetur, beatus Job divinae vocis increpatione proficiens, atque in sua reprehensione succrescens, dixisse se unum et alterum poenitens fatetur, ac si aperte dicat: Et erga bona per negligentiam torpui, et ad mala per audaciam prorupi: CAP. XL, VERS. 1, 2.---Respondens autem Dominus Job de turbine, dixit: Accinge sicut vir lumbos tuos, interrogabo te, et indica mihi. [Vet. III, Rec. V.] Quid sit Dominum de turbine respondere, quid beatum Job lumbos accingere, quid interrogare Dei, quid hominis indicare, primo jam Domini sermone tractatum est (Sup. lib. XXVIII, n. 1 et seq.) . Quia ergo lectoris taedio parcimus, curamus summopere ne dicta replicemus. Sequitur: CAPUT IV. VERS. 3.---Nunquid irritum facies judicium meum, et condemnabis me, ut tu justificeris? 1049 5. Job juste correptus, ut occultis Dei judiciis etiam nesciens subderetur.---Quisquis contra Domini flagella semetipsum defendere nititur, flagellantis judicium evacuare conatur.", + "candidate_score": 0.629288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_31_33", + "bdc_text": "Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2084", + "psc_text": "melius commutare. Convertit namque Dominus eum quem conspicit. Unde scriptum est: Conversus Dominus respexit Petrum, et recordatus est Petrus verbi Domini sicut dixerat: Quia priusquam gallus cantet, ter me negabis; et egressus foras flevit amare (Luc. XXII, 61) . Et sicut Salomon ait: Rex qui sedet in solio judicii, dissipat omne malum intuitu suo (Prov. XX, 8) . De hoc respectu montium rursum per prophetam dicitur: Montes sicut cera fluxerunt a facie Domini (Psal. XCXVI, 5) , quia post perversitatis suae duritiam, divina formidine liquefacti, ab illo prius rigido tumore substrati sunt. 79. Bonis operibus conversorum pascitur. Magnum Christo convivium fecit Matthaeus, imo fuit.---Intuendum etiam quod non ait inspicit, sed circumspicit montes pascuae suae. In Judaea quippe incarnatus est Dominus, quae posita in medio gentium fuit. Atque ideo circumspexit montes, quia elatos hujus saeculi circumquaque positos ex gentilitatis universitate collegit. In his itaque montibus pascitur, quia bonis operibus conversorum quasi", + "candidate_score": 0.627387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2644", + "psc_text": "Igne autem terrenae concupiscentiae eorum mens tangitur, qui nequaquam fieri pretiosa metalla concupiscunt. Qui ergo oris ejus non vult flamma affici, juxta doctoris veri sententiam, non lignum, fenum, stipula, sed aurum, argentum, et pretiosus lapis curet inveniri (I Cor. III, 12) , quia tanto ignis suasionis illius amplius incendit, quanto se ei ad consentiendum molliorem quisque praebuerit. Sed quia nulla ratione conceditur ut mens in hac corruptibili carne posita nequaquam suasionis illius ardore tangatur, restat ut malignis flatibus adusta, ad orationis opem se sine cessatione convertat. Flammam quippe suggestionum illius exstinguit citius unda lacrymarum. LIBER TRIGESIMUS QUARTUS. Exponitur capitis XLI versus 13 cum reliquis, de diaboli praesertim superbia et saevissimis in sanctos Antichristi persecutionibus. CAPUT PRIMUM. 1. Senescente mundo, tribulationes cum temporibus crescunt. Diabolus tanto acrius saevit, quanto poenae consummationi est vicinior.---Quia ex hoc mundo corpus gerimus, universitatis terminum ex ea qua nos sumus parte pensemus. Citius quippe qualis sit", + "candidate_score": 0.626415, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_8", + "bdc_text": "certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2533", + "psc_text": "avibus avidae, accipitres vocantur. Unde Paulus apostolus dicit: Sustinetis enim si quis devorat, si quis accipit (II Cor., XI, 20) . Ac si diceret, Si quis rapit. Pignus vero debitoris est confessio peccatoris. A debitore enim pignus accipitur, cum a peccatore jam peccati confessio tenetur. Superior autem et inferior mola est spes et timor. Spes quippe ad alta subvehit, timor autem cor inferius premit. Sed mola superior et inferior ita sibi necessario junguntur, ut una sine altera inutiliter habeatur. In peccatoris itaque pectore incessanter debet spes et formido conjungi, quia incassum misericordiam sperat, si non etiam justitiam timeat; incassum justitiam metuit, si non etiam de misericordia confidat. Loco igitur pignoris mola superior aut inferior tolli prohibetur, quia qui peccatori praedicat, tanta dispensatione componere praedicationem debet, ut nec derelicta spe timorem subtrahat, nec subtracta spe, in solo eum timore derelinquat. Mola enim superior aut inferior tollitur, si per praedicantis linguam in", + "candidate_score": 0.626303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_54_56", + "bdc_text": "sed excusatum , utrique est . De satis Heshusium nunc ex patria quoque sua gratulor , pulsum 15 . quod scribitis , plurimum illi gratulos , et opto , ut ei aliam illi conditione manere possit .", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_798", + "psc_text": "Et si laetatum est in abscondito cor meum. [Vet. X.] Et quia plerumque inconsiderata mens, dum transitorio favori non renititur, ad hoc usque pertrahitur, ut laudet ipsa quod facit, conditioni quae praemissa est quasi congrue subinfertur: CAPUT IX. IBID.---Et osculatus sum manum meam ore meo. 20. Deo, non sibi, sua bona opera tribuunt. Gratia praeveniens.---Per manum quippe operatio, per os autem locutio designatur; sicut per Salomonem dicitur: Abscondit piger manum suam sub axilla sua, et laborat si ad os suum porrigat eam (Prov. XIX, 24) . Pigro labor est manum suam ad os porrigere, quia desidiosus quisque praedicator nec hoc vult operari quod dicit. Manum quippe ad os porrigere est voci suae opere concordare. Manum ergo suam osculatur ore suo, qui laudat quod facit, et testimonio propriae locutionis sibi virtutem tribuit operis. Qua in re quis despicitur, nisi is qui ipsa operandi munera largitur? Unde bene per egregium praedicatorem dicitur:", + "candidate_score": 0.626064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1184", + "psc_text": "nos admonent exempla SS. Patrum et divina praecepta.---Sed ad haec agenda valde exempla patrum et sacri eloquii praecepta nos adjuvant. Si enim sanctorum opera inspicimus, et divinis jussionibus aurem praebemus, alia nos contemplata, alia audita succendunt, et cor nostrum torpore non constringitur, dum imitatione provocatur. Unde bene ad Moysen dicitur: Ignis in altari semper ardebit, quem nutriet sacerdos, subjiciens mane lingua per singulos dies (Levit. VI, 12) . Altare quippe Dei est cor nostrum, in quo jubetur ignis semper ardere, quia necesse est ex illo ad Dominum charitatis flammam indesinenter ascendere. Cui per singulos dies sacerdos ligna subjiciat, ne exstinguatur. Omnis enim Christi fide praeditus membrum utique summi sacerdotis effectus est, sicut cunctis fidelibus Petrus apostolus dicit: Vos autem genus electum, regale sacerdotium (I Pet. II, 9) . Et sicut Joannes apostolus dicit: Fecisti nos Deo nostro regnum et sacerdotes (Apoc. II, 6) . Sarcerdos ergo in altari ignem nutriens,", + "candidate_score": 0.624777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_17", + "bdc_text": "adest , qui ne Zwingliani in eo numero sint , observet ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_1203", + "psc_text": "possunt incipere, et tamen vitam nostram ferventioribus studiis anteire. Timendum itaque est ne etiam nobis cadentibus surgat, qui a nobis stantibus irridetur; quamvis stare jam non novit, qui non stantem novit irridere. Hunc autem supernorum judiciorum metum Paulus apostolus discipulorum cordibus incutiens, ait: Qui se existimat stare, videat ne cadat (I Cor. X, 12) . Quod autem dicens: Conterit multos, illico adjunxit, Innumerabiles, vel multitudinem exprimere studuit reproborum, quae humanae rationis numerum transit; vel certe indicare voluit quod omnes qui pereunt intra electorum numerum non habentur, ut eo sint innumerabiles, quo extra numerum currunt. Unde Propheta intuens tantos hoc Ecclesiae tempore specie tenus credere, quantos nimirum certum est electorum numerum summamque transire, ait: Multiplicati sunt super numerum (Psal. XXXIX, 6) . Ac si diceret: multis Ecclesiam intrantibus, etiam hi ad fidem specie tenus veniunt qui a numero regni coelestis excluduntur, quia electorum summam sua videlicet multiplicitate transcendunt. Unde et per", + "candidate_score": 0.622773, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_26", + "bdc_text": "Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2146", + "psc_text": "dolore namque amittitur, quidquid sine amore possidetur. Quae vero ardenter diligimus habita, graviter suspiramus ablata. Quis autem nesciat quia nostris usibus res terrenas Dominus condidit, suis autem animas hominum creavit? Plus ergo Deo se amare convincitur, qui, neglectis his quae ejus sunt, propria tuetur. Perdere namque hypocritae ea quae Dei sunt, id est animas hominum, non timent, et quae sua sunt amittere, videlicet res cum mundo transeuntes, quasi districto judici posituri rationes timent, ac si placatum inveniant, cui, desideratis rebus, id est rationabilibus, perditis, insensibilia et non quaesita conservant. Possidere aliquid in hoc mundo volumus, et ecce Veritas clamat: Nisi quis renuntiaverit omnibus quae possidet, non potest meus esse discipulus (Luc. XIV, 33) . 22. Quo animo, cum necessitas et charitas cogunt litigandum.---Perfectus igitur Christianus quomodo debet res terrenas jurgando defendere, quas non praecipitur 1007 possidere? Itaque cum res proprias amittimus, si perfecte Deum sequimur, in hujus vitae itinere a", + "candidate_score": 0.620325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_316", + "psc_text": "Deum dicerent etiam in illa regione beatitudinis in claritate quidem sua conspici, sed in natura minime videri. Quos nimirum minor inquisitionis subtilitas fefellit. Neque enim illi simplici et incommutabili essentiae aliud est claritas et aliud natura, sed ipsa ei natura sua claritas, ipsa claritas natura est. Quia enim suis dilectoribus haec Dei sapientia se quandoque ostenderet, ipse pollicetur, dicens: Qui diligit me, diligetur a Patre meo; et ego diligam eum, et manifestabo me ipsum illi (Joan. XIV, 21) . Ac si patenter dicat: Qui in vestra me cernitis, restat, ut in mea me natura videatis. Hinc rursus ait: Beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt (Matth. V, 8) . Hinc Paulus dicit: Nunc videmus per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte, tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum (I Cor. XIII, 12) . [Vet. XXXIX.] 91. Refelluntur et qui angelos divinae visionis expertes somniant.---Sed", + "candidate_score": 0.604728, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "076_Gregorius-I_Moralia-II_window_2346", + "psc_text": "dum omne quod est per hoc illi praesto est, quod in ipso est? Quod si ei praesto non esset, omnino non esset; nam non existentia videndo creat, existentia videndo continet. Quidquid ergo creator non videt, essentia subsistendi caret. Aliquando autem ab avibus in illum similitudo trahitur, sicut per Moysen dicitur: Expandit alas suas, et assumpsit eos (Deut. XXXII, 11) . Et propheta ait: Sub umbra alarum tuarum protege me (Psal. XVI, 9) . Quia enim nos parvulos dum protegit nutrit, et non gravi atque onerosa, sed levi et blanda protectione nos refovet, dum suas in nos misericordias exerit, quasi more avium super nos alas tendit. Aliquando etiam insensatis rebus, propter infirmitatem nostram alta condescensione se comparat, sicut per prophetam dicit: Ecce ego stridebo super vos, sicut stridet plaustrum onustum feno (Amos. II, 13) . Quia enim fenum est vita carnalium, sicut scriptum est: Omnis caro fenum (Isai. XL, 6) ,", + "candidate_score": 0.60327, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum", + "max_score": 0.689572, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_75", + "psc_text": "quid Judaico sacerdotio os ejus observare, nisi praedicationi sanctae Ecclesiae insidiari? Os namque ejus observavit, quia rectam praedicationem fidei reprehendere vehementer studuit. Bene autem tunc os ejus observasse dicitur, cum illa preces multiplicaret, quia tanto callidius ei nocere studuit, quanto majora ejus desideria in praedicationis instantia recognovit. Denique os ejus non observaret, sed attenderet, si praedicationem fidei nostrae ad salutis suae fructum audire voluisset. Sequitur: (Vers. 13.) Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia ejus movebantur, et vox penitus non audiebatur. 27. Quid est aliud cor sanctae Ecclesiae, nisi ea quae intra se est devota et erudita beatitudo fidelium? In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis,", + "candidate_score": 0.689572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1597", + "psc_text": "insufficiens impendisset. Et notandum quia transeundo, Dominum Martha vidit, non tamen transeundo, sed stando loquitur. Nam evangelista caute expressit, dicens: Quae stetit, et ait (Ibid.) . Quo profecto exemplo instruimur, ut qui fratribus ministeria exhibemus, si per moram sedere ad Redemptoris pedes non possumus, per aliquantulam morulam Redemptori assistere debeamus. Sed bene ei assistimus, si transeundo et serviendo videamus. Quid est autem transeundo Dominum cernere, nisi in omni nostro bono opere ad ipsum cordis dirigere intentionem? Transimus enim, quando huc illuc discurrendo in membris suis Domino ministramus. Sed transeundo Dominum cernimus, si per omne quod agimus praesentem nobis ipsum, cui placere cupimus, contemplamur. Quo in loco notandum est quia confidenter Martha loquitur, dicens: Domine, non est tibi curae quod soror mea reliquit me solam ministrare? (Luc. X, 40.) Quod certe perfectis quibusdam operariis sanctae Ecclesiae convenit, qui omnipotenti Deo preces tanto fiducialius offerunt quanto laboriosius ei in membris suis se", + "candidate_score": 0.679822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1169", + "psc_text": "jam didicit, et peccatorem se indesinenter agnoscere, et pro eisdem peccatis carnem affligere, et afflictionis suae dolorem omnipotenti Deo gratanter offerre. Ad collem Domini venit, si ad revelatam intimam Redemptoris gloriam aut Scripturarum sublimem intellectum proficiendo conscendit. Obvium gregem prophetarum habuit, si praedicatorum sanctae Ecclesiae concordem scientiam intellexit. In quorum medio insilientem in se spiritum Domini sensit, in illa ineffabili suavitate internae experientiae in se donum supervenientis divinitatis agnovit, et notae gratiae abundantiam loquendo effudit. Haec quoties sancti praedicatores imperfectis nobis ostendunt, per doctrinam, qua nos illuminant, quasi clarissimum diem produnt. Et ista quidem omnia jam promoti praedicatores, exponentibus ordinatoribus, sciunt. 25. Quia ergo diem signorum habent, salubriter attendant si promissa signa jam videant. Nam qui mundi gloriam contemnere nondum didicit, primum signum audire promissum potuit, sed non vidit ostensum. Si contemplativae vitae robur et dulcedinem nescit, sequentis signi bonum videre non meruit. Si altitudinem Scripturarum per intimae eruditionis notitiam", + "candidate_score": 0.679649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", + "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", + "candidate_score": 0.675431, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_5_7", + "bdc_text": "Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_159", + "psc_text": "partem Annae tribuerat, qui aeternis se intuens exclusum bonis loquebatur, dicens: Fuerunt mihi lacrymae meae panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: ubi est Deus tuus (Psal. XLI, 4) ? Sed inchoantis adhuc imperfectio designatur, dum Ephrathaei conjux altera alteram affligere et vehementer angere perhibetur. Perfecto enim cuique eo nequaquam pugna committitur uxorum, quo firma jam experientia novit discrete disponere indigentiam operis et intentionem contemplationis. Nam velut in pace utramque uxorem possidet, qui nec tempora operis contemplationi deputat, nec contemplationis otia per intentionem operis inquietat. (Vers 6.) Affligebat quoque eam aemula ejus, et vehementer angebat; in tantum, ut exprobraret ei quod conclusisset Dominus vulvam ejus. 11. Ab aemula Anna affligitur, cun immoderata intentio boni operis turbat quietem internae visionis. Affligitur, cum ei illa praeponitur quae esse nobilior comprobatur, et vehementer angitur, quia electae mentis contemplatio angustatur, dum is qui in contemplatione sublimium esse desiderat sese in activae vitae operibus", + "candidate_score": 0.667792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_75", + "psc_text": "quid Judaico sacerdotio os ejus observare, nisi praedicationi sanctae Ecclesiae insidiari? Os namque ejus observavit, quia rectam praedicationem fidei reprehendere vehementer studuit. Bene autem tunc os ejus observasse dicitur, cum illa preces multiplicaret, quia tanto callidius ei nocere studuit, quanto majora ejus desideria in praedicationis instantia recognovit. Denique os ejus non observaret, sed attenderet, si praedicationem fidei nostrae ad salutis suae fructum audire voluisset. Sequitur: (Vers. 13.) Porro Anna loquebatur in corde suo, tantumque labia ejus movebantur, et vox penitus non audiebatur. 27. Quid est aliud cor sanctae Ecclesiae, nisi ea quae intra se est devota et erudita beatitudo fidelium? In corde autem suo Anna locuta est, quia sanctae Ecclesiae praedicatio eis tantum profuit qui vero lumine illustrandi erant ex divina praedestinatione. Quid vero est motus labiorum, nisi signorum promotio in sanctis praedicatoribus? Qui profecto, etsi velut foris loquentia labia et in imo stare videbantur, dum caecis visum, auditum surdis,", + "candidate_score": 0.658583, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_0_2", + "bdc_text": "3052 . Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris . Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_950", + "psc_text": "nescio, Deus scit (II Cor. XII, 1, 2) . Sed velut electus et bonus rex, ut collum etiam super capita omnia se tenere ostenderet, ait: Audivit arcana verba, quae non licet homini loqui (Ibid., 4) . Quid vero quasi eminens collum ejus miramur in iis, 203 quae tacuit? Adaequemus eum, si possumus, in iis quae dixit. De collo apostoli Pauli processerunt epistolae ejus, et cum ab illo tempore coeperint eas viri sapientes exponere, adhuc conantur ea quae dixit melius scire. Cumque quotidie in ejus eruditione proficiunt, quasi ad summitatem colli innitentes, pertingere nequaquam possunt. Emineat ergo rex collo, emineat capite, sit humero sublimis; ut conversatione perfectus sit, eloquio mirabilis, prae caeteris arduus in arce contemplationis. Sed, qui conversatione magnus est, eloquio praecipuus, prae omnibus contemplatione suspensus, priusquam perveniat ad culmen regiminis, signa exterius habere debet fraternae charitatis: ut videlicet sic proximorum sollicitudinem habeat, ut ad aeternam vitam lucra animarum quaerat.", + "candidate_score": 0.657446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_0_2", + "bdc_text": "3052 . Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris . Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_24", + "psc_text": "Dum ergo unus dicitur, incomparabilis demonstratur. 3. Nam aequalem non habuit, qui dum humano generi excellenti vita, et verbo consuluit, singulari munere dare potuit dona Redemptionis. Unde et Paulus ait: Abundantiam gratiae, et donationis, et justitiae accipientes; in vita regnabunt per unum Jesum Christum (Rom. V, 17) . Hanc excellentiae suae dignitatem per semetipsum Judaeis improperans, ait: Si opera non fecissem in eis, quae nemo alius fecit, peccatum non haberent (Joan. XV, 24) . Excellentiam quoque pulchritudinis ejus Psalmista considerans dixit: Speciosus forma 8 prae filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis (Ps. XLIV, 3) . Singulare bonum Redemptionis Isaias in eo testificans, ait: Vere languores nostros ipse tulit, et iniquitates nostras ipse portavit (Isa. LIII, 4) . Singularem quoque dignitatem ejus, aeternus genitor ostendens, a magnifica gloria clamavit dicens: Hic est filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui. (Matth. III, 17; XVII, 5; I Pet. II, 17).", + "candidate_score": 0.652159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_0_2", + "bdc_text": "3052 . Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris . Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.646225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_30_32", + "bdc_text": "de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_810", + "psc_text": "Et erit iste pax in terra, cum venerit (Mich. V, 5) . Hinc Paulus ait: Ipse est pax nostra, qui facit utraque unum (Eph. II, 14) . Quid est autem, quod inter Israelem, et Amorrhaeum pax ostenditur? Sed quid per Amorrhaeum, nisi pars hominum reproba designatur? Qui vero per Israelem figurantur, nisi electi? Et quia electi in dextera Dei, reprobi vero in sinistra futuri sunt (Matth. XXV, 33), dum pax esse inter utrosque asseritur, sanctorum beatitudo inclyta demonstratur; qui justitiae Conditoris tanta aequitate conveniunt, ut de conspecta reproborum poena nulla compassione moveantur. Dum ergo inter Israelem, et Amorrhaeum pax esse ostenditur, non demonstratur bonum, quod commune cum sanctis habeant reprobi, sed quo muniantur electi. Unde et sub Israelis specie per prophetam sanctae Ecclesiae repromittitur: Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te (Psal. CXLVII, 14) . Pacem quippe Ecclesiae fines ponit: quia dum Redemptoris potentia eam in intimae", + "candidate_score": 0.646119, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_2_4", + "bdc_text": "Verum tu profecto alio insuper modum excogitasti , quo me iam ante , ea qua dixi certissimum de tua benevolentia insuper etiam plusquam efficeres . Dum mihi librum illum mittis , quem certissimum quantumvis tibi gratum , unicum et solum habuisti , idque ut mei profectus ratione haberes , cui periculum esse putasti , ne a bibliotheca Quis vero ex hac nobis hoc egregii sane scripturum apperreiar . vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.64389, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1819", + "psc_text": "in perfecta charitate. Haec namque tria eo quo ponuntur ordine, in electi conversatione proficiunt. Nam pulchros contemplationis aspectus habere non praevalet, nisi qui prius se in labore pii operis vehementer exercet. Aeternae quidem lucis gaudia illius summi luminis immensitas, aeternus ille vigor splendoris ineffabilis, quo laboriosius quaeritur, se quaerentibus laxius aperitur. Qui ergo jam talis est, idoneus quidem ad docendum cernitur; sed nisi decora facie fulgeat, nisi mentem charitatis perfectae radiis illustratam gerat, dignus tanta celsitudine non probatur. Sit ergo rufus pastor, et non sit remissus in opere; sit pulcher aspectu, videlicet sublimis in eo contemplatio; sit decora facie, ut totum robur operis, et altitudo contemplationis, supernae majestatis oculis notum, sit per ineffabilem pulchritudinem charitatis. Haec quippe tria immensi decoris insignia, quia sanctae Ecclesiae doctor habere debet, pro omnibus Petrus assumitur, et an amet Redemptorem tertio interrogatur. Primo namque ei dicitur: Petre, amas me (Joan. XXI, 16) ? ut per", + "candidate_score": 0.636976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_62", + "bdc_text": "Taceu noctem Optima maximo commendo , qui te una cum universa familia , reverende 9 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1043", + "psc_text": "Sollicita ergo mente doctor sanctae Ecclesiae pensare debet: quia Israel non bona tantum, sed etiam optima ejus sunt, ut majora et excellentiora agat semper, qui tam summa et optima exspectat. Eadem quippe summa, non summo ordini debentur, sed summo labori. Nam et doctor egregius non dixit: Unusquisque mercedem accipiet juxta suam dignitatem, sed, juxta laborem. Cum ergo praedicatorum aeternae vitae optima referuntur, magnus eis in hac vita labor injungitur: quia nimirum meliora caeteris habere non praevalet, qui melior esse non studet. Et quia hoc omnium praedicatorum 222 sanctae Ecclesiae commune est, non solum Saul, sed omni domui patris sui Israel optima esse referuntur. Quasi enim ex patre filii nascuntur, quando in ordinem praedicatorum noviter alii aliis, eadem nobilitate sanctitatis splendidi subrogantur. Domus quoque praedicatoris est spiritualis ejus conversatio. Omni ergo domui patris ejus Israel optima sunt: quia ubicumque sacerdotalis conversatio est, illa nimirum est, et tam summa est, ut ex", + "candidate_score": 0.631606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.626377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_1", + "bdc_text": "Mirificam ac singulare , reverende vir , animi erga me tui S. D. benevolentiam , existimabam adeo evidenter nuper te mihi declarasse , tum regium librum Geneva allatum dono mihi mitteres , ut illustriari argumento eam testificari posse non videreris .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_246", + "psc_text": "Superiori libro, dum sacrae historiae textum moraliter discuteremus, Annae fecunditatem in summae contemplationis perfectione posuimus, quia concipere menti est de summa Dei omnipotentis contemplatione ineffabiliter gaudere, parere autem in mente conceptae charitatis insignia occultare non posse. Nunc autem parienti canticum dicere quid est, nisi conditorem, quem ineffabiliter diligit, veris praeconiis praedicare? Dicit ergo: (I Reg. II, 1.) Exsultavit cor meum in Domino. 2. Sed ea quae manducavit et bibit, quae amarum animum habuit, quae flevit largiter, quae votum vovit, quia illa mens omnipotentem Deum digne laudare potest, quae dignis agonibus ad charitatis ejus summa pervenit, haec quidem diuturno usu contemnere omnia didicit; et dum cuncta creata ab intentione abjicit, tanto amplius in visione aeternae majestatis gaudet, quanto alicujus creaturae species in sui amore hanc retinere non praevalet. Haec ergo dicit: Exsultavit cor meum in Domino, quae eum, contemptis omnibus, solum amat. In hunc profecto affectum venerat, qui dicebat: Quid mihi", + "candidate_score": 0.621253, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ;", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_451", + "psc_text": "Qui diligit me diligetur a Patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Joan. XIV, 21) . Claritas namque manifestae visionis, est revelatio amatae veritatis. Quae profecto veritas si merito dilectionis ostenditur, iis qui torpent a bono opere dignissime occultatur, quia signum amoris non est in affectione animi, sed in studio bonae operationis. Unde et in Evangelio Dominus praemisit, dicens: Qui habet mandata mea, et facit ea, hic est qui me diligit (Ibid.) . Quia ergo de negligentia operis caligo incurritur internae visionis, apte nimis, dum de contemptu mandatorum sacerdos arguitur, visio occultata memoratur. Sequitur: (Vers. 1.) Et sermo Domini erat pretiosus. 4. Quantum ad sacrae historiae veritatem pertinet, pretiosum pro raro posuit. Pretiosus itaque sermo erat, quia dum rarus esset qui summa contemplando cerneret, frequens esse non poterat qui bona loquendo praedicaret. Quod nunc quoque in sancta Ecclesia 97 fieri videmus, quia dum plerique de reverentia culminis", + "candidate_score": 0.615999, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_810", + "psc_text": "Et erit iste pax in terra, cum venerit (Mich. V, 5) . Hinc Paulus ait: Ipse est pax nostra, qui facit utraque unum (Eph. II, 14) . Quid est autem, quod inter Israelem, et Amorrhaeum pax ostenditur? Sed quid per Amorrhaeum, nisi pars hominum reproba designatur? Qui vero per Israelem figurantur, nisi electi? Et quia electi in dextera Dei, reprobi vero in sinistra futuri sunt (Matth. XXV, 33), dum pax esse inter utrosque asseritur, sanctorum beatitudo inclyta demonstratur; qui justitiae Conditoris tanta aequitate conveniunt, ut de conspecta reproborum poena nulla compassione moveantur. Dum ergo inter Israelem, et Amorrhaeum pax esse ostenditur, non demonstratur bonum, quod commune cum sanctis habeant reprobi, sed quo muniantur electi. Unde et sub Israelis specie per prophetam sanctae Ecclesiae repromittitur: Qui posuit fines tuos pacem, et adipe frumenti satiat te (Psal. CXLVII, 14) . Pacem quippe Ecclesiae fines ponit: quia dum Redemptoris potentia eam in intimae", + "candidate_score": 0.606626, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_32", + "bdc_text": "Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_1847", + "psc_text": "ingressu ejus 389 interrogant? Quid est ingressus pacificus, nisi cum praesentia pacis venerit? Hanc item pacem ostendit, qui ait: Ipse est pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14) . Quid est ergo quod de pacifico ingressu interrogant, nisi quia patrum promissionem electorum Judaeorum corda desideranter exspectabant? Quasi nutantes, qui exspectabant, dicant: Nunquidnam venit pax, quae se venturam, tanto temporum spatio praecurrente, praedixit? Et quia novi doctores, quod antiqui patres promiserant, exhibitum narrant, dicunt: Pacificus. Quasi dicat: Nos non futura promittimus, sed praesentia pacis dona monstramus. In ingressu nostro praesens est, in verbo nostro futura non est. Jam justus Simeon vidit, jam tenuit et adoravit, dicens: Nunc dimittis servum tuum, Domine, secundum verbum tuum in pace (Luc. II, 29) . Jam pastoribus apparuit, jam missa de coelis diu exspectata pace, angelorum multitudo cantavit: Gloria in excelsis Deo, et in terra pax hominibus bonae voluntatis (Luc. II, 14) . Et", + "candidate_score": 0.594801, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_45", + "bdc_text": "Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_938", + "psc_text": "namque novitiorum nostrorum mentes audiant, et expavescant: quia videlicet quod nobis dicunt, in auribus Domini loquimur. Nam quod coram nobis promittunt, Deo offerimus, ut ipse jam de manibus nostris teneat, quod exquirat. Quae profecto libertas rectoris, est obligatio subditi: quia tanto districtiori sententiae subditur, quanto apertius scire potest: quia de eo, quod respondet, omnipotenti Deo reddere rationem debet. Cum ergo ea quae novitii promittunt, Deo offerimus, quasi chirographum, quod nobis faciunt, illi damus. Et quia latenter hoc agitur, in auribus Domini Samuel ea, quae populus dixerat, locutus fuisse perhibetur. In auribus quippe amicorum loquimur, quando ea quae dicimus, extraneis celamus. Sequitur: (Vers. 21.) Dixit autem Dominus ad Samuelem: Audi vocem eorum, et constitue super eos regem. 19. Superius propheta futura prospiciens, ait: Clamabitis ad Dominum, et non exaudiet, quia petistis vobis regem. Nunc vero Dominus dicit: Audi vocem eorum, et constitue super eos regem (I Reg. VIII, 18) . Quid", + "candidate_score": 0.592672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_45", + "bdc_text": "Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_937", + "psc_text": "nos rex noster, et egredietur ante nos, et pugnabit bella nostra pro nobis. Hoc quia superius late expositum est, in eorum exquisitione otiose retinemur. Sequitur: (Vers. 21.) Et audivit Samuel omnia verba populi, et locutus est ea in auribus Domini. 18. Audire vocem populi, est quae sanctae conversationis habitum petentes, exterius dicant agnoscere. Nam velut solam accedentium vocem audimus, cum scimus quae exterius asserunt: sed quales inter sponsionis assertiones futuri sint, non videmus. Loqui ergo ea in auribus Domini debemus, ut ipse sponsionis verba suscipiat: qui dum verba audit, corda discutit, et ex textu profectionis, usuras exquirit robusti operis. Hoc namque novitiorum nostrorum mentes audiant, et expavescant: quia videlicet quod nobis dicunt, in auribus Domini loquimur. Nam quod coram nobis promittunt, Deo offerimus, ut ipse jam de manibus nostris teneat, quod exquirat. Quae profecto libertas rectoris, est obligatio subditi: quia tanto districtiori sententiae subditur, quanto apertius scire potest: quia de", + "candidate_score": 0.590779, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_45", + "bdc_text": "Intercedat , quaeso , tua autoritate nos apud Simelbergenses , ut id negocii suscipiant , nostrae .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Commentarii-in-librum-I-Regum_window_939", + "psc_text": "Sequitur: (Vers. 21.) Dixit autem Dominus ad Samuelem: Audi vocem eorum, et constitue super eos regem. 19. Superius propheta futura prospiciens, ait: Clamabitis ad Dominum, et non exaudiet, quia petistis vobis regem. Nunc vero Dominus dicit: Audi vocem eorum, et constitue super eos regem (I Reg. VIII, 18) . Quid per hoc nobis ostenditur, nisi quod saepe bonis rectoribus sanctae Ecclesiae divinitus inspiratur, ut coelestis vitae studiis eos subdant, qui sub disciplina ejusdem professionis postea devoti non sunt? Qui profecto postea a facie regis clamaturi sunt, et tamen divino praecepto regem recipiunt: quia divinitus inspirantur ad servitutem Dei devote accedere, quos in augmento mercedis aeternae pastorum sollicitudo magni laboris, sub ejusdem servitutis vinculo 201 debeat cohibere. Ad Dominum nempe clamare dicuntur, a facie regis sui: sed quid a Domino missus propheta respondeat, ipsi reges audiant, ut quid agere debeant, inter ipsos clamores sciant. Non, inquit, exaudiet vos. Ergo nec ipsi", + "candidate_score": 0.585268, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam", + "max_score": 0.689268, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22_24", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.689268, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41_43", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ; hic nam pendemus , putavi multo adeum fuisse studicium , quod scribis de ipso ; nam hactenus , putavi nullo alium tendamenta 14 , quibus mihi Lutheranos D. quam te ipsa nunc comperi .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_469", + "psc_text": "obserata Lege nutabat, ipso spectaculo Dominicae crucis, et pleno resurrectionis testimonio panderetur. 96. Et fortasse isti discipuli sunt duo populi, quorum unus ex Judaeis credidit, alter ex gentibus, qui ideo credidit, quia audivit. Voluerunt ergo isti videre propter illud: Vestri autem beati oculi qui vident, et aures vestrae quae audiunt (Matth. XIII, 16) . Sed etiam nos vidimus in Joanne: oculis nostris perspeximus in apostolis: et manibus nostris perscrutati sumus in Thomae digitis. Quod enim erat ab initio, quod audivimus, et quod vidimus, oculis nostris perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae, et vita apparuit (I Joan. I, 1 et 2) . Quando apparuit? Quando vidimus. Non sic apparebat antequam videretur. Gratias ergo Domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. Mens mea in illo crucifixa est. 97. Itaque et nunc qui vetus Testamentum recensent, antequam cognoscant Evangelium, et quasi quaedam Dominici corporis legunt", + "candidate_score": 0.688724, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_22_24", + "bdc_text": "d. mittere soleas , quas ego religiose quam illas ( ut vocant ) maculaturas Quod ad scriptum d. Bez. servare et perlegere soleo . attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29", + "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)", + "candidate_score": 0.682251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23_25", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.672812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1147", + "psc_text": "175. Non est igitur dubium credidisse Petrum, et credidisse quia dilexit, dilexisse quia credidit. Unde et contristatur quia et tertio interrogatur: Amas me (Ibid., 17) ? Is enim interrogatur, de quo dubitatur. sed Dominus non dubitat, qui interrogat, non ut disceret, sed ut doceret quem elevandus in coelum, amoris sui nobis velut vicarium relinquebat. Sic enim habes: Simon Joannis, diligis me? Utique tu scis, Domine, quia amo te. Dicit ei Jesus: Pasce agnos meos (Ibid., 16) . Bene conscius sui non ad tempus assumptum, sed jamdudum Deo cognitum Petrus testificatur affectum. Quis est enim alius, qui de se hoc facile profiteri possit? Et ideo quia solus profitetur ex omnibus, omnibus antefertur; major enim omnibus charitas. 176. Illud quoque diligentius intuendum, cur cum Dominus dixerit: Diligis me? ille responderit: Tu scis, Domine, quia amo te. In quo videtur mihi dilectio habere animi charitatem, amor quemdam aestum conceptum corporis ac mentis ardore,", + "candidate_score": 0.661727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_469", + "psc_text": "obserata Lege nutabat, ipso spectaculo Dominicae crucis, et pleno resurrectionis testimonio panderetur. 96. Et fortasse isti discipuli sunt duo populi, quorum unus ex Judaeis credidit, alter ex gentibus, qui ideo credidit, quia audivit. Voluerunt ergo isti videre propter illud: Vestri autem beati oculi qui vident, et aures vestrae quae audiunt (Matth. XIII, 16) . Sed etiam nos vidimus in Joanne: oculis nostris perspeximus in apostolis: et manibus nostris perscrutati sumus in Thomae digitis. Quod enim erat ab initio, quod audivimus, et quod vidimus, oculis nostris perspeximus, et manus nostrae scrutatae sunt de Verbo vitae, et vita apparuit (I Joan. I, 1 et 2) . Quando apparuit? Quando vidimus. Non sic apparebat antequam videretur. Gratias ergo Domino, qui crucifixus est pro fide nostra, crucifixus est pro cupiditatibus nostris. Mens mea in illo crucifixa est. 97. Itaque et nunc qui vetus Testamentum recensent, antequam cognoscant Evangelium, et quasi quaedam Dominici corporis legunt", + "candidate_score": 0.66169, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_50", + "psc_text": "(Joan. I, 18) ? Et addidit, quod ultra coelestes est potestates: Unigenitus Filius qui est in sinu Patris, ipse enarravit (Ibid.) . Aut adquiescatur igitur necesse est, si Deum Patrem nemo vidit umquam, Filium visum esse in veteri Testamento; et desinant haeretici ex Virgine ei principium dare, qui antequam nasceretur ex Virgine, videbatur: aut certe refelli non potest, vel Patrem, vel Filium, vel certe Spiritum sanctum, si tamen est Spiritus sancti visio (Aug. loco citato), ea specie videri, quam voluntas elegerit, non natura formaverit; quoniam Spiritum quoque visum accepimus in columba. Et ideo Deum nemo vidit umquam; quia eam quae in Deo habitat plenitudinem divinitatis nemo conspexit, nemo mente aut oculis comprehendit. Vidit enim ad utrumque 1275 referendum est. Denique cum additur: Unigenitus Filius ipse enarravit, mentium magis quam oculorum visio declaratur; species enim videtur, virtus vero narratur: illa oculis, haec mente comprehenditur. 26. Sed quid de Trinitate dicam? Seraphim", + "candidate_score": 0.660001, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4_6", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ? Scito itaque me statim , ubi tantam curam mei tibi inesse perspexissem , valde mutuo tui amore exarsisse et dolere coepisse , quod in hac rerum mearum tenuitate , qua alioqui soleo contentus esse , non posse aliquem mutuo demonstrationem certam tibi exhibere . Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_512", + "psc_text": "humescant, figat justitiae pedibus oscula sua. Non mediocris haec meriti est, de qua potest dicere Sapientia: (Vers. 45.) Ex quo intravi, non cessavit osculari pedes meos. . 20. Ut aliud nisi sapientiam loqui nesciat, ut aliud nisi justitiam diligere nesciat, ut aliud nisi castitatem libare nesciat, ut aliud nisi pudicitiam osculari nesciat. Osculum enim mutui amoris indicium est: osculum pignus est charitatis. . 21. (Vers. 46.) Beatus qui potest et cleo ungere pedes Christi: denique adhuc Simon non unxerat. Sed beatior quae unxit unguento; multorum enim florum in unum collecta gratia spargit odorum varias suavitates. Et fortasse istud unguentum non alius possit nisi Ecclesia sola deferre, quae diversi spiraminis innumerabiles flores habet: quae merito speciem accipit peccatricis, quia Christus quoque formam peccatoris accepit. 22. (Vers. 47.) Et ideo nemo tantum potest diligere, quantum illa quae in pluribus diligit. Nec Petrus ipse qui dixit: Domine, tu nosti quia diligo te (Joan.", + "candidate_score": 0.659544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_41", + "bdc_text": "oleviani , sed illud in quam super conatur enim ille non tantum sancti autem Oscriptum , sed orum refellere , conatus anno de coena aeditum Germanico , quod alicunde inspiciendi quemadmodum de vidi in aliquo exemplari , quod alicunde plane speriendi summpsi modalia secundum audenter ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_968", + "psc_text": "novellarum arborum stirpes de vetustis possint germinare caudicibus. 13. Ne ergo despicias hunc asellum; nam sicut in vestitu ovium sunt lupi rapaces, ita contra inest homo cordis absconditus sub specie bestiali; quia sub exuviis corporis, quod nobis est commune cum belluis, mens Deo plena vegetatur. Quod ad figuram hominum pertinere sanctus Joannes evidentius declaravit (Joan. XII, 13), addendo quia acceperunt sibi medullas palmarum: justus enim ut palma floret. Et ideo adventante Christo, erigebantur jam supra humeros hominum vexilla justitiae, et insigna triumphorum. Quid miratur turba quod operatur mysterium? Etsi nesciat quid miretur; miratur tamen quia in illo pullo sapientia sedet, virtus manet, inhaeret justitia. 14. Ne despicias quoque asinam istam, quae quondam angelum Dei vidit (Num. XXII, 23), quem homo videre non potuit. Et vidit, et detulit, et locuta est; ut agnosceres posterioribus temporibus sub adventu magni angeli Dei gentiles illos, ante asinos, locuturos. 1498 . 15. (Vers. 37.) Pulchre", + "candidate_score": 0.658245, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_23_25", + "bdc_text": "attinet , tale illud sane est , ut te mirari non necesse sit , quod eius rem ita gratam mihi praestitam esse dixerim ; nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit . maginationem non abiicit , is prorsus est caecus .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_29", + "psc_text": "Non enim voluntate tantum humana visum est: sed sicut placuit ei qui in me, inquit, loquitur Christus; qui ut id quod bonum est, nobis quoque bonum videri possit, operatur; quem enim miseratur, et vocat (II Cor. XIII, 3). Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatus cur esse voluerit Christianus, respondere: Visum est mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum; a Deo enim praeparatur voluntas hominum. Ut enim Deus honorificetur a sancto, Dei gratia est. Denique plurimi voluerunt scribere Evangelium: sed quatuor tantummodo, qui divinam meruerunt gratiam, sunt recepti. Visum est, inquit, et mihi assecuto a principio omnia diligenter ex ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18)", + "candidate_score": 0.655008, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_1057", + "psc_text": "et operatricem suam Domini manum sequitur caro; quomodo enim vult, opus suum creator instaurat. Sic et alibi caeco illi visus, luto supra oculos illito, quasi in naturam redierit, reformatur (Joan. IX, 6). Jubere potuit, sed operari maluit; ut cognoscamus ipsum esse qui e limo terrae corporis membra nostri variis apta formavit officiis, et infuso vigore mentis animavit. 71. Venerunt ergo et comprehenderunt eum, gravius perituri studii sui fructu: nec intellexerunt infelices mysterium, nec venerati sunt tam clementem pietatis affectum, quod etiam hostes suos non passus est vulnerari. Illi justo mortem inferebant: persecutorum vulnera iste sanabat. (Vers. 54, 55.) Petrus vero sequebatur a longe. . 72. Et bene a longe sequebatur, jam proxime negaturus; neque enim negare potuisset, si Christo proximus adhaesisset. Sed fortasse et in hoc nobis maxima sit admiratione reverendus, quod Dominum non reliquit, etiam cum timeret. Metus naturae est, cura pietatis. Alienum, quod timet: suum, quod non fugit.", + "candidate_score": 0.652239, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_30_32", + "bdc_text": "de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_201", + "psc_text": "ad Ecclesiam suam pacem afferat fructuosam. Docuit etiam David, qui prophetico spiritu cernens baptismatis sacramentum, ait: Quis dabit mihi pennas sicut columbae (Psal. LIV, 7) ?. 93. Venit ergo Spiritus sanctus, sed attende mysterium. Venit ad Christum. Omnia enim per ipsum . . . . . facta sunt . . . . . et in ipso constant (Colos., I, 16 et 17) . Sed vide benevolum Dominum, qui solus se injuriis subdidit, solus gratiam non quaesivit. Et ubi aedificavit Ecclesiam? Rogabo, inquit, Patrem et alium Paracletum dabit vobis, ut vobiscum sit in aeternum, spiritum veritatis, quem hic mundus non potest accipere, quia non videt eum, nec agnoscit eum (Joan. XIV, 16 et 17) . Merito 1313 ergo se in corpore demonstravit; quoniam divinitatis substantia non videtur. 94. Vidimus Spiritum, sed in specie corporali: videamus et Patrem. Sed quia videre non possumus, audiamus. Adest enim benevolus Deus, non derelinquet templum suum.", + "candidate_score": 0.650381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_64_66", + "bdc_text": "Viri diu incolumem nobis , qui servet . Amen . Tuus ex animo totus Martinus Lydius .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_358", + "psc_text": "ligno (Gen. III, 1) ? Uterque igitur deceptus a diabolo est, sanatus a Christo. 61. Sequere caetera, et Evangelicae lectionis disce mysteria, atque in duorum sanitate publicae sacramentum salutis agnosce. Sicut enim in Adam omnes moriuntur: ita et in Christo omnes vivificabuntur (I Cor. XV, 22) . Quis est ille qui in Synagoga spiritum daemonii habebat immundum, nisi populus Judaeorum, qui quasi serpentinis spiris revinctus, et innodatus diaboli laqueis, simulatam corporis munditiam interioris mentis sordibus inquinabat? Et bene: In Synagoga homo erat qui spiritum immundum habebat; quia Spiritum sanctum amiserat. Introierat enim diabolus, unde Christus exierat. Simul ostenditur natura diaboli non improba, opera iniqua. Nam quem per superiorem naturam Dominum confitetur, opere negat. Et in hoc apparet ejus nequitia, et improbitas Judaeorum, quod ita populo vesanae caecitatem mentis offudit; ut populus neget, quem daemones confitentur. O pejor magistro discipulorum haereditas! Ille verbo Dominum tentat, hi facto: ille dicit, Mitte te", + "candidate_score": 0.637028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_51_53", + "bdc_text": "Heshusius nuper Argentorati fuit et quemadmodum aperi enter . admodum Illyricus etiam ( qui tamen , an praesensatum ipse , quoque fuit . De Stüc , Idmodum in principii Argentinensis petiunt ;", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_599", + "psc_text": "non dignetur habitare. Deinde quod intra auri argentique cassam materiem nequaquam verisimile sit artificio hominis vim divinitatis includi: erroris remedium docens esse studium poenitendi. Tunc venit ad Christum, nec tamen Deum maluit quam hominem nuncupare, dicens: Inviro quo definivit omnibus fidem, suscitans eum ab inferis (Act. XVII, 31) . Qui enim tractat, debet audientium considerare personas; ne prius irrideatur quam audiatur. Quomodo enim Athenienses crederent quia Verbum caro factum est, et de Spiritu sancto Virgo concepit, qui irridebant quia resurrectionem audierant mortuorum (Ibid., 32)? Tamen et Dionysius Areopagites credidit, et alii crediderunt in virum; ut in Deum crederent (Ibid., 34). Quid interest, quo quisque credat ordine? Non in principiis perfecta quaeruntur: sed de principiis ad ea quae perfecta sunt pervenitur. Ergo tali Athenienses informavit praecepto: talis nobis apud gentiles ordo servandus est. 106. At vero cum Judaeos alloquerentur apostoli, ipsum Christum esse dicebant qui propheticis nobis esset promissus oraculis: quem", + "candidate_score": 0.636562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_68_70", + "bdc_text": "Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit . Igit is admodum d. Bezam , ita ut per ipsum commode ad Salutem , precor , d. Lavaterus , eum scribere possis . Wolfio , Gesnero , Gvalthero ac Iulio sanguinem Iterum deo te commendo , qui tuo benevolentia erga me tibi te compendat .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_504", + "psc_text": "fide; an vero aliquam in dictorum diversitate diversitatem signare voluisse mysterii? Habes enim in Evangelio secundum Matthaeum quia Jesus cum venisset in Bethaniam, in domum Simonis leprosi, accessit ad eum mulier habens alabastrum unguenti pretiosi, et recumbente illo, fudit super caput ejus (Matth. XXVI, 6 et 7) . Deinde istic: Pharisaeus intra se dicit, quod si esset propheta, sciret peccatricem, et unguentum ejus vitare deberet (Ibid., 8) . Illic unguento effuso discipuli conqueruntur. Utrumque igitur explicandum est, sed ante quod scriptorum ordine prius est, priorem quoque ordinem interpretationis accipiat. 13. Venit ergo Dominus Jesus in domum Simonis leprosi. Apparet oeconomia, quod leprosum non refugit, non vitat immundum, ut maculas humani corporis possit abolere. Domus autem 1387 leprosi erat in Bethania, quae per interpretationem domus obeditionis dicitur. Omnis igitur locus Bethania, portio autem totius loci domus Simonis. Nonne tibi videtur Bethania mundus hic esse, in quo servitii obedientis debemus obsequium, domus", + "candidate_score": 0.632102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_4", + "bdc_text": "vere paterna erga me cura tua , nisi plane stipes sit , animum cognoscere tuum amoris plenum possit ?", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_53", + "psc_text": "mundo corde: nec corporalibus oculis Deus quaeritur, nec circumscribitur visu, nec tactu tenetur, nec auditur affatu, nec sentitur incessu. Et cum absens putatur, videtur: et cum praesens est, non videtur. Denique nec apostoli omnes Christum videbant; et ideo ait: Tanto tempore vobiscum sum, et adhuc me non cognovistis (Joan. XIV, 9) ! Qui enim cognovit quae sit latitudo, et longitudo, et altitudo, et profundum, et supereminentem scientiae charitatem Christi, vidit et Christum, vidit et Patrem. Nos enim jam secundum carnem non novimus Christum, sed secundum spiritum; spiritus enim ante faciem nostram Christus Dominus, qui nos in omnem plenitudinem Dei misericordia sua implere dignetur; ut videri possit a nobis. Ideo ergo apparuit Zachariae angelus a dextris altaris incensi, quia apparuit cum voluit, non apparuit quamdiu noluit. . 28. Apparuit autem a dextris altaris incensi; quia divinae insigne misericordiae deferebat: Dominus enim a dextris est mihi, ne commovear (Psal. XV, 8) .", + "candidate_score": 0.632078, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_24", + "bdc_text": "nam cum ex illis paginis omnia summa de reliquis mihi pollicerer , me adeo nomine sequentia arriderit , ut plane multis modis expectaturum Certe , qui huius libri lectione , ubiquissime ille meam superarit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_30", + "psc_text": "ordine. . 11. Prolixiorem hunc Evangelii librum quam caeteros esse nemo dubitaverit. Non ideo non ea quae falsa sunt, sed quae vera, sibi vindicat. Denique etiam a sancto apostolo Paulo testimonium meruit diligentiae. Sic enim laudat Lucam: Cujus laus, inquit, est in Evangelio per omnes Ecclesias (II Cor. VIII, 18) . Et vere laudabilis est, qui meruit a tanto gentium doctore laudari. Assecutum itaque se non pauca dicit, sed omnia: et assecuto omnia visum est scribere non omnia, sed ex omnibus. Non enim scripsit omnia, sed assecutus est omnia; quia quae fecit, inquit, Jesus, si scribantur omnia, nec ipsum capere mundum arbitror (Joan. XXI, 25). Advertis enim quod consulto etiam ea quae ab aliis sunt scripta praeteriit, ut diversa in Evangelio gratia refulgeret, et propriis quibusdam singuli 1270 libri mysteriorum gestorumque miraculis eminerent. Diviserunt enim sibi vestimenta Domini milites Christi, quod suo loco plenius explanabitur (Infra lib. X, in cap.", + "candidate_score": 0.631152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_34_36", + "bdc_text": "Sedecum maritimo , pręlio persequitur . Sarcum comite non Swarchburgense , inique et alio praecipio mihi explorata non sunt , Plura mihi de huiusmodi rebus explorata non sunt , videtur . qui de ecclesiasticis , quam nostros contra Eidelbergensis , d. Bez .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_531", + "psc_text": "corporali praescriptorum coelestium forma praefertur. Illud quoque intelligere non abhorret, quia per figuram parentum demonstrat Judaeis, ex quibus est 1393 Christus secundum carnem, Ecclesiam quae credidit, praeferendam. 39. Itaque qui se intelligeret propter divinum in terras venisse mysterium, Ecclesiaeque conventum, relictis navem ascendit parentibus. Neque enim quisquam poterat hunc mundum enavigare sine Christo quando eos quoque quibus Dominus adest, tentationum saecularium saepe procella perturbat. Et oeconomia servatur in apostolis, ut advertas sine tentatione neminem posse ex hoc vitae curriculo demigrare, quia exercitium fidei tentatio est. 40. Subjecti igitur sumus nequitiae spiritalis procellis: sed quasi pervigiles nautae gubernatorem excitemus. Verum et ipsi periclitari solent. Quem igitur gubernatorem requiramus? Illum utique qui non serviat, sed imperet ventis, de quo scriptum est: (Vers. 24.) At ille surgens, increpavit ventum. . 41. Quid est surgens? Quiescebat enim: sed quiescebat corporis somno, cum intenderet divinitatis mysterio; ubi enim sapientia, ubi verbum, nihil sine verbo fit,", + "candidate_score": 0.628665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_31_33", + "bdc_text": "Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse . Mea patria , quid efficiat , nescio apud nos pax firma esse possit . Danus exhaustus dimisso sed tamen hoc anno meliore persequutur , quam Danus exhaustus dimisisse .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_572", + "psc_text": "Domino Deo nostro (Exod. V, 3) . Sed illa suo loco. 81. De quinque ergo panibus sanctus Joannes docuit me quod nesciebam, quod non docuerat sanctus Matthaeus, non docuerat sanctus Lucas (singulis enim diversa impartita est gratia); docuit, inquam, me quinque istos panes hordeaceos fuisse (Joan. VI, 9); et ideo non inepte diximus escam istam esse habilem corporalibus. Cur enim primo hordeaceos? Quia primo lacte, deinde esca est nutriendus qui accedit ad fidem; nondum enim poteramus, et fortasse plerique nec adhuc possumus. Nam cum sint inter nos contentiones, et dissensiones, nonne carnales sumus, et secundum hominem ambulamus? Suis quaeque aptata sunt alimenta virtutibus; et inde prius hordeum, deinde triticum nobis ad alimoniam datur (III Reg. XVII, 13): fortiori vero sicut Eliae, de interioribus frumenti panis farinaceus ministratur, quem non queunt depascere peccatores. 82. Nec solum panis et numeri, sed etiam accubitionis est differentia: illi enim supra fenum discumbunt, isti supra", + "candidate_score": 0.617918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_68", + "bdc_text": "Si nondum adfuit tibi , tamen propediem Tigurum venturum existimo adolescentem quendam Lausannensem , honestum et ingeniosum nomine Iohannes Bosnerum , qui tibi multa de Simidelmo , cum quo sepissime de ubiquitate colloctus est commemorare poterit .", + "psc_chunk_id": "015_Ambrosius-Mediolanensis_Expositio-Evangelii-secundum-Lucam_window_502", + "psc_text": "nos ad celebritatem festi muneris adhortatur dicens: Exsultate Deo adjutori nostro, jubilate Deo Jacob. Sumite psalmum, et date tympanum, psalterium jucundum cum cithara (Psal. LXXX, 2 et 3) . Nonne actum quemdam prophetae saltantis advertis? Denique alibi: Psallam tibi in cithara, sanctus Israel. Gaudebunt labia mea cum cantavero tibi, et anima mea quam redemisti (Psal. LXX, 22 et 23). Audis citharizantium voces, audis saltantium crepitus? Nuptias crede. 10. Sume et tu citharam, ut pulsata spiritus plectro interiorum chorda venarum, boni operis sonum reddat. Sume psalterium, ut harmonia dictorum factorumque tuorum concinat. Sume tympanum, ut organum tui corporis spiritus moduletur interior, factisque operantibus dulcis morum tuorum suavitas exprimatur. Sic psallebat propheta, cum diceret: Veni huc a Libano, sponsa, veni huc a Libano (Cant. IV, 8) . 11. Hoc canticum cecinerunt pueri, nec auditi sunt. Qui pueri? De quibus dicit: Ecce ego, et pueri quos dedisti mihi (Esai. VIII, 18) . Sed", + "candidate_score": 0.611323, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales", + "max_score": 0.688974, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_447", + "psc_text": "operis non servi, sed Domini nomen glorificetur. (Vers 13.) Educes de tribulatione animam meam, et in misericordia tua disperdes inimicos meos. 17. Inter multiplices humanae animae tribulationes, et innumerabiles afflictionum molestias, nulla est major afflictio quam conscientia delictorum. Cum enim exterius patitur homo, ad Deum confugit, ad virum fortitudinis recurrit. Singulare namque et saluberrimum est consolationis remedium tribulationes exterius patienti; ut si eum contristat orbitas, si angit paupertas, si venit infirmitas, recedat ab eo qui foris est strepitu, et ingressus in interiora mentis penetralia, ibi Deum invocet, ubi nemo videt. Restat quoque ut ostium cordis contra illatas claudat molestias, ut saevientium exterius non sentiat impetus, sed in spe coelestium promissorum exsultans postponat damna, molestias negligat, saeculi blandimenta contemnat, humiliet se in confessione peccati, magnificet et laudet 557 Deum corripientem et consolantem. Quod si malae conscientiae tribulationem perferens, in arcano cordis Deum non invenit, quoniam forte recessit ab hospitio cordis pro", + "candidate_score": 0.688974, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6_8", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium . Deum pro tua Neque sane aliter , qui incolumitate ac laboribus invocandi . certissima pignora et commodastis animi erga me tui , duos illos ac in his posteriorem maxime habebo , quibus etiam semper tui amorem subinde in me resuscitem .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_433", + "psc_text": "Dei reficiaris dulcedine, et visionis ejus perfruaris claritate. 554 Non tibi subrepat terrenarum delectatio cupiditatum, non vanitatum phantasmata mentem occupent, quae cum animum in diversa traxerint, tantam inducunt caliginem negligentiae, et caecitatis tenebras opponunt, ut cum appetere coeperit infima, nullatenus erigatur ad summa. Si amore coelestium accensus fueris, et per istos ascenderis humilitatis gradus, poteris et tu dicere cum propheta: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Beatus qui hoc potest dicere. Beatus plane quem iniquitas non onerat, non revocat delectatio, non inclinat voluptas, quem non gravat cupiditas, non deprimit opulentia, non trahit ambitio, sicut scriptum est: Beatus vir cujus est auxilium abs te, ascensiones in corde suo disposuit (Psal. LXXXIII, 6) . (Vers. 11.) Eripe me de inimicis meis, Domine, ad te confugi; doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. 13. Qui in via ambulat, insidias metuit, hostium timet incursus, praedonum impetus perhorrescit.", + "candidate_score": 0.683963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_29_31", + "bdc_text": "profecto , reverende vir , egregium tui iam vindicem nactus es , omnem qui negocii illorum argutiis satis exhibebit , easque lectori facile deteget , nec credo unquam fore , ut d. Iacobus , qui magis causam tractare nititur , eandem modum responsionis , quem Beza sit observaturus , sed ( sicut nuper ) confuse respondebunt , de quibusdam praelare Magnam vero partem sapienter dissimulabunt . de ecclesia meritum hoc scripto Bezam , qui profecto infinitis d. 30 . Deus efficiat , ut et in vestra Helvetia et collocutum fuisse .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_395", + "psc_text": "quasi cum eo in judicium intrat. Dei namque accusat judicium, qui se aestimat injuste percussum. Et quasi cum Deo in judicio contendit, qui inter flagella innocentem se ostendit. Hinc etenim Dominus ad beatum Job loquitur, dicens: Nunquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit (Job. XXXIX, 32) ? Utique qui arguit Deum, debet et respondere illi. Tunc beatus Job quasi Deum arguit, cum de percussione sua an fuerit justa dubitavit. Nullius quippe delicti sibi conscius, injuste se percussum credidit, quia merita sibi augeri ex percussione nescivit. Sed qui multa de operatione sua locutus, audita sanctorum vita tacuit, quasi cum Deo contendens 547 facile conquievit. Vel certe ille cum Deo in judicium ingreditur, qui cum oraverit, murmurat si non exauditur. Quibus dicitur: An vultis mecum judicio contendere (Jerem. II, 29) ? Quasi enim judicio contendebant, qui dicebant: Quare jejunavimus, et non aspexisti? humiliavimus animas nostrus, et nescisti (Isai. LVIII, 53) ?", + "candidate_score": 0.675519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_25_27", + "bdc_text": "maginationem non abiicit , is prorsus est caecus . Valde mihi placet , quod adeo ardenter rem ipsam tractet et urgeat ; interea in persona adversarii remissior sit , etsi rei indignitate motus interdum se adeo compescere non potuerit , quin interdum eam admisceret , quod efficiant , ut d. Brentium nequaquam propitium habiturus sit .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_355", + "psc_text": "aures tuae intendentes in vocem deprecationis meae. 3. Ascendens iste majus aliquid rogare aggreditur, et in ipsa etiam sua oratione ascendit, cum hoc a Deo expostulat, ut quasi quodammodo aures inclinans orationi suae Deus intendat; ne forte sit mora in exauditione, si longe sint aures ab oratione. Videtur enim quemdam divinae miserationis praecipuum precari affectum, cum rogat eum quodammodo ad audiendum affectari, ut cum vocem velit audire supplicantis, opus non differat exercere miserentis, humanae in hoc sequens locutionis modum, quasi hujusmodi Deus affectione indigeat, quem non effugit cogitatio, non latet voluntas, dum ei nec intentio silet, nec desiderium tacet. Nam dum potens quilibet supplicantem aliquem audire negligit, quasi primo aditu repulsus, exaudiri qui supplicat diffidit. Si vero qui rogatur, primo 539 libenter audire coeperit, et aliis postpositis negotiis, verbis solummodo rogantis intendere, continuo ille qui rogaturus advenit, quamdam concipit impetrandi fiduciam, et ipsa quodammodo spe animatus, suam liberius proloquitur causam.", + "candidate_score": 0.654969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_62", + "bdc_text": "Taceu noctem Optima maximo commendo , qui te una cum universa familia , reverende 9 .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_378", + "psc_text": "(Deut. VI) . Neque enim prius dixit, loquere, sed audi. Sed prophetae dictum est a Domino: Fili hominis, sta super pedes tuos, et audi quaecunque loquar ad te (Ezech. II, 1) . Qui audit, tacet. Tacet ergo qui in lege Dei meditatur die ac nocte, et audit quid loquatur in eo Dominus Deus qui loquitur pacem in eos qui convertuntur ad cor (Psal. LXXXIV). Restat ergo ut dicamus quid sit quod usque ad noctem sperandum in Domino dicit. Quis dubitat noctem finem esse diei? Sic et unicuique homini finis; istius vitae mors sua est. Potest quoque per noctem intelligi illa extremi judicii dies, quam propheta diem nominat tenebrarum et caliginis, in qua ad coeleste regnum vocantur electi (Joel. II), ubi jam spes eorum terminabitur, receptis omnibus quae in hac vita speraverunt, et ad laudem Dei concinentibus sanctis: Sicut audivimus, sic vidimus in civitate Domini virtutum (Psal. XLVII, 9) . Quod", + "candidate_score": 0.634614, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_433", + "psc_text": "Dei reficiaris dulcedine, et visionis ejus perfruaris claritate. 554 Non tibi subrepat terrenarum delectatio cupiditatum, non vanitatum phantasmata mentem occupent, quae cum animum in diversa traxerint, tantam inducunt caliginem negligentiae, et caecitatis tenebras opponunt, ut cum appetere coeperit infima, nullatenus erigatur ad summa. Si amore coelestium accensus fueris, et per istos ascenderis humilitatis gradus, poteris et tu dicere cum propheta: Ad te, Domine, levavi animam meam (Psal. XXIV, 1) . Beatus qui hoc potest dicere. Beatus plane quem iniquitas non onerat, non revocat delectatio, non inclinat voluptas, quem non gravat cupiditas, non deprimit opulentia, non trahit ambitio, sicut scriptum est: Beatus vir cujus est auxilium abs te, ascensiones in corde suo disposuit (Psal. LXXXIII, 6) . (Vers. 11.) Eripe me de inimicis meis, Domine, ad te confugi; doce me facere voluntatem tuam, quia Deus meus es tu. 13. Qui in via ambulat, insidias metuit, hostium timet incursus, praedonum impetus perhorrescit.", + "candidate_score": 0.622941, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6130_sent_6", + "bdc_text": "Sed istius in me benevolentia me animus mihi deest , nec deerit studium .", + "psc_chunk_id": "079_Gregorius-I_Expositio-in-psalmos-poenitentiales_window_447", + "psc_text": "operis non servi, sed Domini nomen glorificetur. (Vers 13.) Educes de tribulatione animam meam, et in misericordia tua disperdes inimicos meos. 17. Inter multiplices humanae animae tribulationes, et innumerabiles afflictionum molestias, nulla est major afflictio quam conscientia delictorum. Cum enim exterius patitur homo, ad Deum confugit, ad virum fortitudinis recurrit. Singulare namque et saluberrimum est consolationis remedium tribulationes exterius patienti; ut si eum contristat orbitas, si angit paupertas, si venit infirmitas, recedat ab eo qui foris est strepitu, et ingressus in interiora mentis penetralia, ibi Deum invocet, ubi nemo videt. Restat quoque ut ostium cordis contra illatas claudat molestias, ut saevientium exterius non sentiat impetus, sed in spe coelestium promissorum exsultans postponat damna, molestias negligat, saeculi blandimenta contemnat, humiliet se in confessione peccati, magnificet et laudet 557 Deum corripientem et consolantem. Quod si malae conscientiae tribulationem perferens, in arcano cordis Deum non invenit, quoniam forte recessit ab hospitio cordis pro", + "candidate_score": 0.62224, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file