diff --git "a/6/6917.json" "b/6/6917.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/6/6917.json" @@ -0,0 +1,4642 @@ +{ + "letter_id": "6917", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/6917", + "dominant_topic": 17, + "topic_dist": [ + 0.042963, + 0.043729, + 0.053183, + 0.053529, + 0.05061, + 0.044288, + 0.04941, + 0.047612, + 0.052485, + 0.054343, + 0.056609, + 0.050373, + 0.049005, + 0.048063, + 0.040356, + 0.041764, + 0.049649, + 0.062117, + 0.048262, + 0.061648 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.688643, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49_51", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime . Soloduri 8. 8bris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.688643, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.66553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.657825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_60", + "psc_text": "ii γ 23 iudicum C7 iudicium A 25 sese] se CY se add. y § 18 Altercantibus igitur nobis emerserunt quinque episcopi ex partibus nostris, qui supcrstitcssuperstites de sexto numero eorum, qui ad Mareotam directi fuerant, remanserunt. et talem illis optionem proponunt mittendos esse ex utroque concilio episcopos aliquos ad loca, in quibus Athanasius scelera flagitiaque conimisitcommisit, ut sub testificatione dei cuncta fidcliterfideliter scriberent et, si falsa inuenta fuerint, quae concilio nuntiauimus, ipsi damnemur nec imperatoribus nec concilio nec cuiquam episcopo conqueramur. quodsi uerum constiterit, quod ante diximus, ad numerum nostrum ex uobis quos elegistis, id est, qui Athanasio post damuationemdamnationem communicauerunt, sed et eos, qui Athanasio et Marcello fautores defensoresque sunt, exponamus nec imperatoribus nec concilio nec cuiquam episcopo uestrum aliqui conquerantur..hanc optionem a nostris propositam Ossius et Protogenes orimesqueomnesque eorum socii suscipere tinmerunttimuerunt. § 19 Inmensa autem confluxerat ad Sardiciam multitudo sceleratorum omnium ac perditorum aduentantium de Constantinupoli,", + "candidate_score": 0.655348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_174", + "psc_text": "tuae sollicitudo ecclesiastica atque ipsa deuotio persuadet. significant Orientales paci se nostrae uelle coniungi. quae est pax, clementissime imperator, cum sint ex partibus ipsis quattuor episcopi Demofilus, MaecdoniusMacedonius, Eudoxius, Martyrius, qui ante annos octo, cum apud Mediolanium Arri hereticam sententiam noluissent damnare, de coneilio animis iratis exieruntexierant? horumhoram si fas est sententiis, quale sit aut quid periculi habeat, commodare consensum, aequitas et clementia tua poterit aestimare. § 2 non est nouum, quod nunc subtiliter et sub occasione nominis Athanasi adtestantur. manent litterae Alexandri episcopi olim ad Siluestrum sanctae memoriae destinatae, quibus significauit ante ordinationem Athanasi undecim tam 24 cf. epist. Liberii Me frater (VIII 1350 M) 1 est (esto Ua.c.) mihi UG 2 metum ACml meum] me UG 3 praecipitGf Bar Har adque A 4 pr. atque] adqueA ministerio] mysterio A,Ca.c. 5 ecclesiasticus UGCm2 Til Bar ecclesiastico Cou Har ecclesiasticis A cupiditate A 6 alt. ad] praem. atque UG et", + "candidate_score": 0.652427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_60", + "psc_text": "ii γ 23 iudicum C7 iudicium A 25 sese] se CY se add. y § 18 Altercantibus igitur nobis emerserunt quinque episcopi ex partibus nostris, qui supcrstitcssuperstites de sexto numero eorum, qui ad Mareotam directi fuerant, remanserunt. et talem illis optionem proponunt mittendos esse ex utroque concilio episcopos aliquos ad loca, in quibus Athanasius scelera flagitiaque conimisitcommisit, ut sub testificatione dei cuncta fidcliterfideliter scriberent et, si falsa inuenta fuerint, quae concilio nuntiauimus, ipsi damnemur nec imperatoribus nec concilio nec cuiquam episcopo conqueramur. quodsi uerum constiterit, quod ante diximus, ad numerum nostrum ex uobis quos elegistis, id est, qui Athanasio post damuationemdamnationem communicauerunt, sed et eos, qui Athanasio et Marcello fautores defensoresque sunt, exponamus nec imperatoribus nec concilio nec cuiquam episcopo uestrum aliqui conquerantur..hanc optionem a nostris propositam Ossius et Protogenes orimesqueomnesque eorum socii suscipere tinmerunttimuerunt. § 19 Inmensa autem confluxerat ad Sardiciam multitudo sceleratorum omnium ac perditorum aduentantium de Constantinupoli,", + "candidate_score": 0.651807, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_117", + "psc_text": "Filetus episcopus a Iuliopoli, opto uos in domino bene ualere. (34) Squirius episcopus a Mareota, opto uos in domino bene ualere. (35) Filetus episcopus a Cratia, opto uos in domino bene ualere. (36) Timasarcus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (37) Eusebius episcopus a Magnesia, opto uos in domino bene ualere. (38) Quirius episcopus a Filadelfia, opto uos in domino bene ualere. (39) Pison episcopus ab Adanis, opto uos in domino bene ualere. (40) Thimotheus episcopus, opto uos in domino bene ualere. (41) Eudemon episcopus a Thaneos, opto uos in domino bene ualere. (42) Callinicus episcopus a Pelusio, opto uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius", + "candidate_score": 0.650676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.649027, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_113", + "psc_text": "heradia A 17Gaza Cou Hardouin Coleti Le Quien III 60J taxae A Taxe C Fab 18 arctus ACfnl (13) Cyrotus episcopus a Roso, opto uos in domino bene ualere. (14) Eugeus episcopus a Lisinia, opto uos in domino bene ualere. (15) Antonius episcopus a Zeumate, opto uos indominobeneualere. (16) Antonius episcopus aDocimio, opto uos in domino beneualere. (17) Dianius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (18) Uitalis episcopus a Tyro, opto uos in domino bene ualere. (19) Eudoxius episcopus a Germanicia, opto uos in domino bene ualere. (20) Dionisius epicopus ab Alexandria prouinciae (Ciliciae), opto uos in domino bene ualere. (21) Machedonius episcopus a Birito, opto uos in domino bene ualere. (22) Eusebius episcopus ab Dorilaio, opto uos in domino bene ualere. (23) Basilius episcopus ab Anquira, opto uos in domino bene ualere. (24) Prohaeresius episcopus a Sinopa, opto uos in domino bene ualere. (25) Eustatius episcopus", + "candidate_score": 0.645825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49_51", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime . Soloduri 8. 8bris .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_115", + "psc_text": "bene ualere. (30) Dominius episcopus a t Polidiane, opto uos in domino bene ualere. 1 Roso Hardouin roeo ACy Rhodo (Ciliciae) Coleti Mansi 2 Eugenius Le Quien I 1029 Lysinia Le Quien I1029 lisicia A Larissa Hardouin Coleti Mansi 4 Docimio Fed docimo ACy 5 Dianius Hardouin (ct. Διάνιος in Basil. M. ep. 51 [PG XXXII 389 Jf]) Dianaeus Cou dion A 7 Eudoxius Cou Hardouin eudosius A Germanicia Cou Hardouin germaniae A Ger- mania C Fab 9 Ciliciae add. Fed; cf. Studien II 75 11 Birito (Βηϱυτοῡ) Fed uirito AS2 Cou Beryto Cm2 Hardouin Coleti Mansi 12 euseuius A ab Dorilaio Fed ab dorlaiu A ab Dorylaeo Hardouin a Dorlani y 15 eustacius A 17 Parnaso Cou Hardouin pernaso AC Fab 19 euseuius A 21 Chadimena (Phrygiae) Fed (cf. Studien II 77 sq.) chatimera AC Fab Binius Ed. regia Barnnius Labbe Cathimera Cou Immeria (Osrhoenes) Hardouin 23 a Zelon", + "candidate_score": 0.64489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_38", + "psc_text": "Palaestinam primo uidetur esse condictmncondictum et, cum minime ab ipso uel ab eius satellitibus ad supradictum concilium occurreretur, post alterum annum in Tyro propter eius facinora necessario iterum celebratur. aduenerunt episcopi do Machedonia et de Pannonia, Bitynia et ex omnibus partibus OriontisOrientis imperatoris iussione constricti. quique actis Athanasi flagitia criminaque cognoscentes non passim nec temere accusatoribus credunt, sed suo de concilio inlustres et laudabiles episcopos eligunt atque in rem praesentem, ubi res gestae erant, de quibus arguebatur Athanasius, mittunt. quique oculata fide cuncta aspicicntesaspicientes atque uera cognoscontescognoscentes ad concilium redeunt eiusque crimina, quae ab accusatoribus obiciobantur, suo testimonio uera confirmant. unde 〈in〉 praesentem Athanasium dignam pro criminibus sontentiamsententiam dicunt. propter quod de Tyro fugiens imperatorem appellat. audit etiam imperator. quique interrogatione habita omnia eius flagitia recognoscens suaillum sententia in exilium deportauit. his ergo itacedontibus rebus cum Athanasius damnatos dignodigne in oxilioexilio haberetur ob meritum facinorum suorum sacrilegus in deum, in", + "candidate_score": 0.63913, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "Acacius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (10) TheodonisTheodorus episcopus ab Heraclia, opto uos in domino bene ualere. (11) Quintianus episcopus a Gaza, opto uos in domino bene ualere. (12) Marcus episcopus ab Aretusa, opto uos in domino bene ualere. 2 Formula opto uos elc. hoc loco in A per errorem posita est; uidetur librarius notam margimlem, quae in archetypo ad 1. 6, ubi post Gerontii episcopi nomen salutandi formula omissa erat, pertinebat, /also loco inseruisse; in sequcnlibus subscriplionibus uoces episcopus et domino semper ita abbreuiatae sunt: episc, dno; de singulis nominibus et episcoporum et sedium episcopalium u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti", + "candidate_score": 0.638354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "Acacius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (10) TheodonisTheodorus episcopus ab Heraclia, opto uos in domino bene ualere. (11) Quintianus episcopus a Gaza, opto uos in domino bene ualere. (12) Marcus episcopus ab Aretusa, opto uos in domino bene ualere. 2 Formula opto uos elc. hoc loco in A per errorem posita est; uidetur librarius notam margimlem, quae in archetypo ad 1. 6, ubi post Gerontii episcopi nomen salutandi formula omissa erat, pertinebat, /also loco inseruisse; in sequcnlibus subscriplionibus uoces episcopus et domino semper ita abbreuiatae sunt: episc, dno; de singulis nominibus et episcoporum et sedium episcopalium u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti", + "candidate_score": 0.633569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_53", + "psc_text": "pulsos et merito singulos pro suis facinoribus praedam- natos cum Ossio et Protogene sedere simul et disputare et - quod est deterius - diuina misteria celebrare. nec confundebatur Protogenes Serdicae episcopus communicare Marcello haeretico, cuius et sectam et reprobunireprobum sensum in concilio quater sententiis episcoporum suscribens propria uoce ipse damnauerat. unde manifestum est, quia sese ipse sua sententia condemnauit, cum se illi communicando participem fecit. § 15 Uerum nos tenentes ecclesiasticae regulae disciplinam et uolentes miseros in aliquantulum iuuare mandauimus illis, qui cum Protogene et Ossio fuerunt, ut de suo coetu damnatusdamnatos excluderent neque peccatoribus communicarent; deinde una nobiscum audirent ea. quae a nostris patribus contra ipsos in praeteritum fuerant iudicata. nainnam liber Marcelli non expectabat accusationem — per se enim aperte haereticus noscebatur - et, ne falsis suggestionibus crederent, non eorum quisquam prauissimam mentem propter locum episcopatus obscurabat. at illi contra haec resistebant — qua ratione, nescimus — nec", + "candidate_score": 0.63296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_118", + "psc_text": "uos in domino bene ualere. (43) Eusebius episcopus a Pergamo, opto uos in domino bene ualere. (44) Leucadas episcopus ab Ilio, opto uos in domino bene ualere. (45) Niconius episcopus a Troadosopto uos in domino bene ualere. (46) Adamantius episcopus a Cio, opto uos in domino bene ualere. (47) Edesius episcopus a Coo, opto uos in domino bene ualere. (48) Theodulus episcopus a Neoeaesarea, opto uos in domino bene ualere. (49) Sion episcopus, opto uos in domino bene ualere. 1 l'ison y pyson A Troenada (Galatiae) Fed (cf. Basilius Notit. 277 ó Τϱοϰνάδων et Studien II 79) troada ACy (sell cf. infra n. 45 Niconius ep. a Trnados) Tcnedo Hardouin Coleli Mansi 3 ab lleliopoli Hardauin Coleti Mansi 4 Squirius Fed (cl. in Sludien II 79-81 uarias formas 'Ισχυᾱς, 'Ισχυϱίων, Seyrus, Scyras, Squiras) quirius A, sed Quirius decinatur n Κύϱιος et est nomen diuersum; cf. infra n. 38 Quirius ep.", + "candidate_score": 0.629654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_110", + "psc_text": "Acacius episcopus a Caesarea, opto uos in domino bene ualere. (10) TheodonisTheodorus episcopus ab Heraclia, opto uos in domino bene ualere. (11) Quintianus episcopus a Gaza, opto uos in domino bene ualere. (12) Marcus episcopus ab Aretusa, opto uos in domino bene ualere. 2 Formula opto uos elc. hoc loco in A per errorem posita est; uidetur librarius notam margimlem, quae in archetypo ad 1. 6, ubi post Gerontii episcopi nomen salutandi formula omissa erat, pertinebat, /also loco inseruisse; in sequcnlibus subscriplionibus uoces episcopus et domino semper ita abbreuiatae sunt: episc, dno; de singulis nominibus et episcoporum et sedium episcopalium u. Sludien II 70—92 ; ibidem p. 92 sq. u. de numero episcoporum et p. 91-97 de prouinciis, ex quibus episcopi conuenerant. ex editoribus praeler Fabrum et Couslantium collati sunt imprimis edilores colleclionum canonum, sc. Binius I 452, Ed. regia III 99 sq., Labbe-Cossart II 710—712, Hardouin I 681—684, Coleti", + "candidate_score": 0.629005, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.626775, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_158", + "psc_text": "unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto recognosces (-is C Fab) C y scribtore cognoscis A VI. INCIPIT EXEMPLUM FIDEI EPISTULAE MISSAE AD CONSTANTIUM 1MPERATOREM A PERFIDIS EPISCOPIS. Epistula syn. Ariminensis (Arianorum) ad Constantium (869). Cou IX Domino merito gloriosissimo ac uictoriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis Orientalibus consentiens [id est Migdonius, Mcgasius, Ualens, Epictetus et ceteri, qui haeresi consenserunt). cap. 1 § 1 Inlustrati pietatis tuae scriptis maximas deo rettulimus et referimus gratias, quod nos beaueris intimans nobis illa, quae cum discursione pietatis tuae facere deberemus, ne quis 'usiae' uel 'omousii' nomina ecclesiae dei ignota aliquando, nominet, quod scandalum inter fratres facere solet. plurimum gratutatigratulati sumus, quia", + "candidate_score": 0.623184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_421", + "psc_text": "§ 3 secutus denique litteras caritatis uestrae, quas de nomine supradicti Athanasii ad nos dedistis, sciatis his litteris, quas ad unanimitatem uestram dedi, me cum omnibus uobis et cum uniuersis episcopis ecclesiae catholicae pacem habere, supradictum autem Athanasium alienum csseisse a communione mea siue ecclesiae Romanae et a consortio litterarum et ecclesiasticarum. Textus narratiuus § 1 Quid in his litteris non sanctitatis, quid non ex metu dei eueniens est? sed Potamius et Epictetus, dum damnare urbis Romae cpiscopumepiscopum gaudent, sicut in Ariminensi synodo continetur, audire 2 Ediderunt epislulam Baronius ad a. 352 n. XII, Binius I 466, Ed. regia 111140 sq., Labbe-Cossart II 752, Coleti II 807, Mansi III 208 3 LIUERI A EPISCOPI] EPIST A 6 urbis Romae episcopus y 9 maiorum Cy maiorem A 12 nenisset A, Ca. c. de del. y disciplinam A 13 exigit Cm2 Fab 14 pręs 1 A ueniret Cy uenisset A 18 uestram", + "candidate_score": 0.620877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_382", + "psc_text": "Nic 27 ταύτας y 28 ὁμοίως] ὡσαύτως δὲ So: Nic Textus narratiuus. Haec epistula post biennium missa est, quam heresis Fotini a Romanis damnata est. ITEM EXEMPLUM ALTERIUS EPISTULAE UALENTIS ET URSACI, QVAM POST ALIQVANTUM TEMPORIS AB AQVILEIA, POSTEAQVAM HANC SUPERIOREM ROMA EMISERANT, AD ATHANASIUM MISERUNT EPISCOPUM. Epistula Ualentis et Unacii ad Athanasium (c. 347). Domino fratri Athanasio Ursacius et lJalens. Dedit se occasio fratris et conpresbiteri nostri Moysetis uenientis ad tuam dilectionem, frater carissime, per quem tibi salutem largissimam dicimus ex Aquilejensium ciuitate, et optamus, ut incolomis litteras nostras recenseas. dederis enim fiduciam, si tu quoque in rescribendo uicem nobis rependas. sane scito habere t uos tecum pacem et communionem ecclesiasticam his litteris scito. diuina pietas te custodiat, frater. 2 misa ex mis Aml 4 Secundum textum Coll. Anliar. Par. ediderunt epistulam etiam Labbe-Cossart II 724, Coleti II 769, Mansi III 168 G postquam C COli 7 Roma emiserant", + "candidate_score": 0.618263, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13_15", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_258", + "psc_text": "Eng qui AC quod y tamquam fracto loquebantur susp. Cou quedani .1 aliqua Fab; fort. quodam 9 sunt om. Cy 10 fort. de 〈Mar〉eotae loco, eo uel et de eodem loco (Mar)eo(tae) et Mareote et aliis locis Cou eo sc. loco occasionem alterius malitiae ualeant inuenire, cogitauimus secundum ueritatis rationem ab his conmissa uentilarc. quo facto reperimus eos et ex actitatis calumniatores et nihil nliut nisi conministris nostris insidias praeparasse. quem enim diccbant ab Athanasio interfectum Arsenium, uiuit et moratur inter uiuos. ex quo apparet etiam illa, quae de aliis uerbosabantur, ficta fuissc. 2 quoniam uero de calice fracto a Macario Athanasii prcsbvtero mentionem fecerunt, adhibuerunt testimonium hi, qui de Alexandriae et Mareotae locis ipsis uenerunt, nihil tale esse commissllm. etiam episcopi scribentes de Aegypto ad 15 ficta Bal facta IV 16 calicem IV mararis W anathasii W 17 ii Bal ϕυγη̄ς πϱόϕασίν τινα ἑτέϱας ϰαϰουϱγίας ποϱίσασϑαι δυνηϑω̄σιν, ἐσϰεψάμεϑα xara", + "candidate_score": 0.616898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_157", + "psc_text": "debeat. et ideo, ut dixi, quia praesentes sumus, unusquisque debet dicere, an rectum sit, quod prosecutus sum, et manu sua suscribere'. ab uniuersis episcopis dictum est 'placet' et suscripserunt. Textus narratiuus. § 1 (7). Quae sitit autem fidei confessio, cui postea subscripserunt, quam etiam Ualens secum in Ariminum pertulit, ex infra scripto recognosces. EXPLICIT. 1 Restitutus y 2 Athenius Ty Athemius C 4 ltestitutus y charthaginis A 5 quod y quae A Arimino Eng (cf. p. 84, 3) ariminū A Arimini Cm2 apud Ariminum y .6 inmittente diabolo y 7 fuerit y 8 Restitutus y , 9 autores A 15 unquam Cy numquam A 16 communi y communia A 19 neque CCou discidio Fed discidium A dissidium Fab dissidio Cou 20 aut Cm2y ut A praesentis A 21 rectum coni. Cou dictum A 24 textus narratiuus in A falso cum documento praeceienle scriptura continua coniuncius est 26 pertullit A scripto", + "candidate_score": 0.616539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13_15", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_253", + "psc_text": "(ANGL οὐϰ ἠδύναντο HSFT) nequiuerunt Cass uidenon potuerunt, maxime consacerdotuni nostrorum Athanasi, Marcelli et Asclepi conscientia perturbati, qui et inplorabant iudicium et prouocabant accusatoresaccusatore, ut eos non solum conuincerent de his, quae aduersum sese falsa confinxerant, uerum etiam, quae aduersus ecclesias impia ac nefaria conmiserant, edocerent. uerum illi tanto timore conprehensi sunt, ut fugam facerent et per candemeandem fugam falsitatem suam detegerent ac nudarent. § 5 TamctsiTametsi non solum ex prioribus, sed etiam ex istis malitia eorum et falsitas ostenditur, ut nec ex ista fuga occasionem aliquam 2 Asclepae Cp.c. 3 et add. Cou 4 iis CCou confixerant A 5 ecclesias] add. ipsorum Cou commiserant y conmiserunt AC eodocerent ACml n timore] tempore Cm1 terrore Cm2γ, add. conscientiae Cou 7 eandem] illam Cγ › tametsi γ tamen si AC A in mg.: de falsis criminibus sci athanasi 9 ostenderetur Cγ ut] praem. tamen Cou ex ista Cou Hardouin existimata ACFab.", + "candidate_score": 0.615301, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13_15", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_386", + "psc_text": "pronuntiatus et a communione iam pridem unitatis abscisus, ne tum quidem per factionem populi potuit ammoueri. ∗∗∗∗∗ sed idem Athanasius Marcellum, qui post recitationem libri, quem scriptum ediderat .nam hunc nos quoque habemus — sententia synodi Sardicensis episcopatui erat redditus, ubi quaedam alia noua miscercmiscere sensit et ambiguis praedicationibus eius, in quam Fotinus erupit, doctrinae uiam quaerere, a communione sua separat anteriore tempore, quam Fotinus arguitur, praeuentam iudicio meditationem corruptae uoluntatis ostendens et non ex libri editione condemnans. sed quia promptum cstest ex bono malum effici, praebuit non illis, quae in Marcellum gesta antea fuerant, sed his, quae in Fotinum gerenda erant, auctoritatem. § 2 Illud autem esse cognitum cunctis oportet nullam umquam aduersus Marcellum praeter eam, quae Sardicensibus est dissoluta sententiis, deinceps synodum fuisse contractam neque tum, cum de Fotino decretum ab Occidentalibus est et ad Orientales relatum, aliquod in cum expressum fuisse iudiriumiudicium, sed homines mentemento callidos, ingenio", + "candidate_score": 0.613061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_236", + "psc_text": "reucrentia dignus uidctur, et expectantibus et adhortantibus eos ingredi, quo ea, quae de absentibus conministris rumigerarunt et scripserunt, haec praesentes conuincant. sed uocati non uenerunt, sicut diximus, sed monstrantes ex hoc calumniam suam et non solum insidias et factiones fecerunt clamantes per 12 conucntis Fed conuentibus W Bal conuenientibus Eng congregatis Cass 13 tantum Bal tanum W ex del. Bal omni Bal omnem W 14 adortantibus rep. W quo] q Wml ęaque W 15 rumigerarunt Fed rumigerunt W ϰαὶ πολλάϰς ϰληϑέντες οὐϰ ἐπήϰουσαν ταις ϰλήσεσι ϰαίτοι πάντων ήμω̄ν συνελϑόντων ἐπισϰόπων xai μάλιστα τοῡ εὐγηϱοτάτου 'Ooiov τοῡ xai διά τόν χϱόνον xai τὴν ὁμολογίαν xai διά τὸ TOOOVTOV ϰάματον ὑπομεμενηϰέναι πάσης σἰδοῡς άξίου τυγχάνοντος, ἀναμενόντων xai πϱοτϱεπομένων αὐτοὺς εἰσελϑεῑν εἰς τὴν ϰϱίσιν, ἳν'ἃπεϱ ἁπόντων τω̄ν συλλειτουϱγω̄ν ήμω̄ν ἐϑϱὺλησαν xai ἔγϱαψαν ϰατ' αὐτω̄ν, ταῡτα παϱόντες ἐλέγξαι δυνηϑω̄σιν. ἀλλ' ovx ἡλϑον ϰληϑέντες, ϰαϑἁπεϱ πϱοείπομεν, δειϰνύντες xai ex τούτων τὴν συϰοϕαντἱαν έαυτω̄ν xai μονονουχί", + "candidate_score": 0.612791, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13_15", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_215", + "psc_text": "A in mg.: Incipo narrare que iesta sunt de sco paulino ep̄ο 11 illi Fab ecclesia Eng 15 fauor in hominem Cou pauor in homine ACFab hominem sc. Athanasium 16 coepit iniuriafed coepit iniuria A cepit iniuriam SICy 19 distingenda A 21 ingestis Eng (cf. l. 3) ingentis A iniectis Cy 22 expectanda Fab 25 cognoscendia Cy cognoscentis A II. Fragmentum apologeticum defendens Athanasium. INCIPIT EXEMPLUM EPISTULAE SVNODI SARDICENSIS AD UNIUERSAS ECCLESIAS. Cou II Epist. syn. Sardiensis Occidentalium (348/4). § 1 Multa quidem et frequenter ausi sunt Arriani heretici aduorsus seruos dei, qui fidem rectam et catolicam custodiunt. 2 Ediderunt epixtulam secundum textum Coli. Antiar. Par. Labbo-Cossart II 679-684, Hardouin 1 661—667, Coleti 11 711—716, Mansi 111 69—74; de reliquis editoribus 14. Praef. 11 A 4 et Studien 1 33 6 adulteri I na A sancta synodus secundum dei gratiam aput Sardicam collecta ex Roma, Hispaniis, Galliia, Italia, Campania, Calabria,", + "candidate_score": 0.607757, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_167", + "psc_text": "133 s. IX. G = cod. Parisinus S. (ienonefae 1351 s. XV. Til = ed. I. Tilii, Parisiis 1568. ■. Bar = ed. Baronii ad a. 354 n. II sqq. (secundum Til). Lat = coniecturae Latini Latinii in eius 'Bibliotheca' (Romae 1727) 157 sqq. Har = ed. Hartel 1886 (CSEL XIV). 1 Epislula inuenitur eliam in U et G, apud Tilium el Hartel, qui paucis exceptis lectiones rod. U secuti sunt, in appendice ad opera Lucileri Calaritani; de reliquis editoribus u. Studien I 33 2-4 om. UG 3 LIUERIO A 5 liuerius A 6 opto UG 7 quo] quos 0 possim UG mansuetudinis A mansuetudins U 8 aperire UG etenim UG 9 ipsum UG merear Har 10 quia] qui UG repetit a G 11 reos UGCm2 eos ACm1 13 omnia patit nter G fer . e U 14 semper uacat] ........ U uabat A 15 retine U 16 est mihi", + "candidate_score": 0.601232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_368", + "psc_text": "respondete: 'Athanasium quo iudicio damnastis?' dicetis nempe: 'episcoporum' et haec confessionis uestrae erit uenia. 'secuti', inquit, 'sumus sanctam iudiciorum sub episcopali communione reuerentiam'. sed ignorasse uos negabitis Athanasio, cuius damnationem a uobis Ualens, Ursacius, Saturninus exegerunt, ab Ossio, Maximino, Iulio redditam communionem? non facio conparationpmconparationem; rogo, quae uestra de crimine Athanasii sententia fuit. presbyter eius Macharius inruisse in ecclesiam Mareotiden dicitur, Scyram presbyterum perturbasse et salutis nostrae sacramenta proiecisse. ad huius rei testes cathecuminum et gentilem interrogatos. uerum postea a sanctis nescitis iudicatum Mareothae ecclesiam nullam esse, Scyram uero presbyterum non fuisse? quid est, quod secuti estis? falsis episcopis auctoritatem datis, ueris negatis; quae sunt, non esse decernitis, iudicatis 8 cf. II Mach. 7, 28 9 cf. Gal. 5, 13 et Rom. 8, 13 11 Matth. 7, 2 1 alud A 2 concidere A aequum Cm2 haeccū A 3 opinior .1 4 loquetur Cy loquitur .1 5 ad A 10", + "candidate_score": 0.592407, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "077_Gregorius-I_Epistolae", + "max_score": 0.68452, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.68452, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_920", + "psc_text": "fatus frater et coepiscopus noster Leo suum proprium debet attendere, et non solum de unius persona presbyteri, sed in quacunque re ejus solatio indiguerit, sua ei ministrare auxilia. Mense Novembri, indictione 14. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 20.) EPISTOLA XXI. AD PETRUM EPISCOPUM. Commendat Ecclesias tres propriis episcopis destitutas. Gregorius Petro episcopo Hydruntino. Pastoralis nos cura constringit Ecclesiis sacerdotis moderamine destitutis sollicita consideratione prospicere, ne, proprio decedente rectore, contrarium, quod absit, aliquid Patrum regulis 808 oriatur. Quia igitur Ecclesias Brundusii, Lippias, atque Gallipoli, obeuntibus earum pontificibus, omnino destitutas agnovimus, idcirco fraternitati tuae visitationis earum operam duximus injungendam. Quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio earum, a quoquam patiaris imminui. Et ideo fraternitas tua ad praedictas Ecclesias ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque earumdem Ecclesiarum admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu tales sibi praeficiendos expetant", + "candidate_score": 0.682476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.680606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.676152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "quae in eisdem pactis tenentur ascripta, firma, illibata et sine aliqua refragatione persistant, quatenus, amota penitus totius altercationis materia, inter eos quos charitatis immutabiliter decet manere concordia, nulla queat deinceps litigiosae contentionis occasio 950 generari. Pro munitione vero suprascripti monasterii memorato Dometio abbati atque presbytero praeceptum simile dedimus. Mense Januario, indictione 2. EPISTOLA XXIX. AD VENANTIUM LUNENSEM EPISCOPUM. Fidentiam aut Adeodatae filiae recens conversae facere satis suadeat, aut hanc apud judices adjuvet. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Quae sit Adeodatae ancillae Dei latricis praesentium adversus Fidentiam matrem suam querimonia, ex pagina petitionis oblatae quae tenetur in subditis fraternitas vestra cognoscet. Et quoniam aequitatis censura admonet ut maximum conversis salva ratione episcopale debeat adesse solatium, idcirco his fraternitatem vestram epistolis adhortamur, ut praedictam matrem ipsius ad se faciat evocari, et tranquilla ei adhortatione suadeat, ut facere sponte non desinat, ad quod legali potest ratione compelli, quatenus nec illa affligi, nec haec videatur", + "candidate_score": 0.673554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1256", + "psc_text": "episcopo loquere, ut modo quidem catechumeni fiant, atque ad eos frequenter accedat, geratque sollicitudinem, et animos eorum admonitione suae adhortationis accendat; ut quanto quae exspectatur elongatur festivitas, tanto se praeparare et eam desiderio ferventi debeant sustinere. Praeterea cum omni studio ac diligentia studii tui sit perscrutari utrum supradictum monasterium, cui ante dicta domna praeest, sufficiens sibi sit, an necessitatem aliquam patiatur. Et quidquid in veritate cognoveris, vel quid de his qui baptizari desiderant, actum fuerit, nobis subtiliter indicare festina. Mense Junio, indictione prima, (Cf. Joan. Diac., l. II, n. 49.) EPISTOLA XXIV. AD SABINIANUM JADERAE EPISCOPUM. Gratulatur quod ubi obediendum est, obediat; ubi resistendum, resistat. Ipsius animum firmat adversus Maximi odium. Presbyterum nulla ratione in sacro ordine post lapsum aut permanere aut revocari posse declarat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Satis, frater charissime, de sinceritate tua laetificor, quod eam solliciti discretione judicii, et ubi obediendum est obedire, et ubi resistendum est", + "candidate_score": 0.67353, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.671469, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2215", + "psc_text": "conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam perpeti permittantur. Et quia unus eorum dicit monasterium in quo fuit a parentibus suis fuisse constructum, auctoritatem desiderat a sanctitate vestra percipere ut hi qui in eo sunt haeretici, aut ad sinum sanctae Ecclesiae redeant, aut de eodem monasterio repellantur. Haec a nobis indicata vobis esse sufficiant; nam de vestra beatitudine novimus quia quidquid ad zelum Dei omnipotentis pertinet, cum omni facere fervore festinet. Pro me vero ut oretis peto, quia inter gladios Langobardorum quos sustineo podagrae doloribus vehementer affligor. LIBER DECIMUS TERTIUS. Indictione VI, anno ab ejus ordinatione XIII. 1213 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANOS CIVES. Non custodiendum juxta litteram", + "candidate_score": 0.670859, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "quae in eisdem pactis tenentur ascripta, firma, illibata et sine aliqua refragatione persistant, quatenus, amota penitus totius altercationis materia, inter eos quos charitatis immutabiliter decet manere concordia, nulla queat deinceps litigiosae contentionis occasio 950 generari. Pro munitione vero suprascripti monasterii memorato Dometio abbati atque presbytero praeceptum simile dedimus. Mense Januario, indictione 2. EPISTOLA XXIX. AD VENANTIUM LUNENSEM EPISCOPUM. Fidentiam aut Adeodatae filiae recens conversae facere satis suadeat, aut hanc apud judices adjuvet. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Quae sit Adeodatae ancillae Dei latricis praesentium adversus Fidentiam matrem suam querimonia, ex pagina petitionis oblatae quae tenetur in subditis fraternitas vestra cognoscet. Et quoniam aequitatis censura admonet ut maximum conversis salva ratione episcopale debeat adesse solatium, idcirco his fraternitatem vestram epistolis adhortamur, ut praedictam matrem ipsius ad se faciat evocari, et tranquilla ei adhortatione suadeat, ut facere sponte non desinat, ad quod legali potest ratione compelli, quatenus nec illa affligi, nec haec videatur", + "candidate_score": 0.670013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "facto concilio ante corpus 789 beati Petri apostolorum principis, tam de hoc quam de ordinationibus (Grat. I, q. 1, c. 116) aliquid accipere sub districta interdictione vetuimus. Oportet ergo ut neque per commodum, neque per gratiam aut quorumdam supplicationem aliquos ad sacros ordines consentiatis adduci. Nam et peccatum, sicut diximus, grave est, et sine correptione hoc non patimur remanere. Suprascriptum vero Andream fratrem et coepiscopum nostrum ob hoc tarde suscepimus, quia renuntiante fratre et coepiscopo nostro Secundino didicimus epistolas nostras sibi eum in Joannis Larissaei episcopi exsecutione finxisse. Et nisi bona vestra nobis quae audivimus suasissent, nulla illum habuimus ratione suscipere. Data die 15 mensis Augusti, indict. 13. EPISTOLA LVIII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER HELLADIAM. Gratulatur de Anastasii correctione, cujus casus sit illis cautela. Joanni illius successori obediant. Non patiantur, aut dato praemio, aut alicujus gratia vel supplicatione clericos ordinari vet promoveri. Gregorius universis episcopis per Helladiam provinciam constitutis. Gratias", + "candidate_score": 0.667895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2214", + "psc_text": "Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus eorum exigit paupertas ac necessitas impertiri, dum aptum opportunumque esse conspexeris, eis de quibus valueris, studii tui sit ita praebere solatia, quatenus hoc quod illis clementissimi principes pietate sibi ingenita concesserunt, et illi consequi valeant, et tu indisertus non videaris existere. EPISTOLA L. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. A Monophysitarum errore conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam", + "candidate_score": 0.667721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.66673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.666494, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_35", + "psc_text": "qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.) 502 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS ITALIAE. Ut filii Langobardorum in haeresi Ariana baptizati, ad fidem catholicam concilientur. Gregorius universis episcopis Italiae. Quoniam nefandissimus Autharit in hac, quae nuper expleta est paschali solemnitate Langobardorum filios in fide catholica baptizari prohibuit, pro qua culpa eum divina Majestas exstinxit, ut solemnitatem Paschae alterius non videret, vestram fraternitatem decet cunctos per loca vestra Langobardos admonere, ut quia ubique gravis mortalitas imminet, eosdem filios suos in Ariana haeresi baptizatos ad catholicam fidem concilient, quatenus super eos iram Domini omnipotentis placent. Quos ergo potestis admonete, quanta virtute valetis eos ad fidem rectam suadendo rapite, aeternam", + "candidate_score": 0.664848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_35", + "psc_text": "qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.) 502 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS ITALIAE. Ut filii Langobardorum in haeresi Ariana baptizati, ad fidem catholicam concilientur. Gregorius universis episcopis Italiae. Quoniam nefandissimus Autharit in hac, quae nuper expleta est paschali solemnitate Langobardorum filios in fide catholica baptizari prohibuit, pro qua culpa eum divina Majestas exstinxit, ut solemnitatem Paschae alterius non videret, vestram fraternitatem decet cunctos per loca vestra Langobardos admonere, ut quia ubique gravis mortalitas imminet, eosdem filios suos in Ariana haeresi baptizatos ad catholicam fidem concilient, quatenus super eos iram Domini omnipotentis placent. Quos ergo potestis admonete, quanta virtute valetis eos ad fidem rectam suadendo rapite, aeternam", + "candidate_score": 0.664405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.662926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_540", + "psc_text": "De episcopis vero qui se suspendere visi sunt, aliam epistolam feci, quam cum eis ostendi feceris, eos non ambigo de superstitione suae superbiae apud fraternitatem tuam poenitentiam acturos. Subtiliter autem mihi et breviter indicastis, vel de Agone rege, vel de Francorum regibus quae gesta sunt. Peto ut fraternitas vestra quae adhuc recognoverit, mihi modis omnibus innotescat. Si autem videritis quia cum patricio nihil facit Ago Langobardorum rex, de nobis ei promittite, quia paratus sum in causa ejus impendere, si ipse utiliter aliquid cum republica voluerit ordinare. EPISTOLA III. AD CONSTANTIUM EPISCOPUM. Nullam a Constantio datam de tribus capitulis cautionem. Chalcedonensis synodi fidem in Romana Ecclesia integram servari. Divisis proinde episcopis ad unitatem redeundum. Gregorius Constantio episcopo Mediolanensi. Pervenit ad nos quod quidam episcopi vestrae dioecesis exquirentes occasionem potius quam invenientes, sese scindere a fraternitatis vestrae unitate tentaverint, dicentes te apud Romanam urbem in trium capitulorum damnationem cautionem fecisse. Quod videlicet", + "candidate_score": 0.662872, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2214", + "psc_text": "Et ideo quia latores praesentium vice sua illuc omnes elegerunt transmittere, ut apud filium nostrum gloriosum Leontium agere debeant, qualiter ipsae eis annonae, sicut a serenissimis principibus largitae sunt, deputentur impendi, et in hac re etiam sibi petiverunt experientiam tuam debere concurrere, eapropter, quia hoc et etiam illis non petentibus eorum exigit paupertas ac necessitas impertiri, dum aptum opportunumque esse conspexeris, eis de quibus valueris, studii tui sit ita praebere solatia, quatenus hoc quod illis clementissimi principes pietate sibi ingenita concesserunt, et illi consequi valeant, et tu indisertus non videaris existere. EPISTOLA L. AD EULOGIUM ALEXANDRINUM PATRIARCHAM. A Monophysitarum errore conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam", + "candidate_score": 0.662248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", + "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", + "candidate_score": 0.662163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2215", + "psc_text": "conversos commendat. Gregorius Eulogio patriarchae Alexandrino. Latores praesentium Siciliam venientes a Monophysitarum errore conversi sunt, atque sanctae universali Ecclesiae semetipsos adunaverunt. Qui ad beati Petri apostolorum principis ecclesiam pertendentes, poposcerunt a me ut eos meis epistolis vestrae beatitudini commendare debuissem, quatenus ab haereticis qui juxta ipsos sunt nullam jam violentiam perpeti permittantur. Et quia unus eorum dicit monasterium in quo fuit a parentibus suis fuisse constructum, auctoritatem desiderat a sanctitate vestra percipere ut hi qui in eo sunt haeretici, aut ad sinum sanctae Ecclesiae redeant, aut de eodem monasterio repellantur. Haec a nobis indicata vobis esse sufficiant; nam de vestra beatitudine novimus quia quidquid ad zelum Dei omnipotentis pertinet, cum omni facere fervore festinet. Pro me vero ut oretis peto, quia inter gladios Langobardorum quos sustineo podagrae doloribus vehementer affligor. LIBER DECIMUS TERTIUS. Indictione VI, anno ab ejus ordinatione XIII. 1213 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANOS CIVES. Non custodiendum juxta litteram", + "candidate_score": 0.661163, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.660526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", + "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", + "candidate_score": 0.660348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_864", + "psc_text": "facto concilio ante corpus 789 beati Petri apostolorum principis, tam de hoc quam de ordinationibus (Grat. I, q. 1, c. 116) aliquid accipere sub districta interdictione vetuimus. Oportet ergo ut neque per commodum, neque per gratiam aut quorumdam supplicationem aliquos ad sacros ordines consentiatis adduci. Nam et peccatum, sicut diximus, grave est, et sine correptione hoc non patimur remanere. Suprascriptum vero Andream fratrem et coepiscopum nostrum ob hoc tarde suscepimus, quia renuntiante fratre et coepiscopo nostro Secundino didicimus epistolas nostras sibi eum in Joannis Larissaei episcopi exsecutione finxisse. Et nisi bona vestra nobis quae audivimus suasissent, nulla illum habuimus ratione suscipere. Data die 15 mensis Augusti, indict. 13. EPISTOLA LVIII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER HELLADIAM. Gratulatur de Anastasii correctione, cujus casus sit illis cautela. Joanni illius successori obediant. Non patiantur, aut dato praemio, aut alicujus gratia vel supplicatione clericos ordinari vet promoveri. Gregorius universis episcopis per Helladiam provinciam constitutis. Gratias", + "candidate_score": 0.659482, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones paratum invenimus, neque personarum illarum nos qualitas movit quod in accusatione episcopi valuissent idoneae reperiri, saepe dicto Paulo episcopo ad urbem se regiam relaxari debuisse precibus speranti non potuimus contradictionis moras afferre; sed mox eum secundum petitionem suam cum aliis duobus secum deductis episcopis ambulare permisimus. Si qua ergo fuere quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed", + "candidate_score": 0.659064, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.659034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_920", + "psc_text": "fatus frater et coepiscopus noster Leo suum proprium debet attendere, et non solum de unius persona presbyteri, sed in quacunque re ejus solatio indiguerit, sua ei ministrare auxilia. Mense Novembri, indictione 14. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 20.) EPISTOLA XXI. AD PETRUM EPISCOPUM. Commendat Ecclesias tres propriis episcopis destitutas. Gregorius Petro episcopo Hydruntino. Pastoralis nos cura constringit Ecclesiis sacerdotis moderamine destitutis sollicita consideratione prospicere, ne, proprio decedente rectore, contrarium, quod absit, aliquid Patrum regulis 808 oriatur. Quia igitur Ecclesias Brundusii, Lippias, atque Gallipoli, obeuntibus earum pontificibus, omnino destitutas agnovimus, idcirco fraternitati tuae visitationis earum operam duximus injungendam. Quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio earum, a quoquam patiaris imminui. Et ideo fraternitas tua ad praedictas Ecclesias ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque earumdem Ecclesiarum admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu tales sibi praeficiendos expetant", + "candidate_score": 0.658329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", + "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", + "candidate_score": 0.657273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.65466, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1092", + "psc_text": "ipsius civitatis in qua visitationis impendis officium nullus ad episcopatum dignus, quod evenire non credimus, potuerit inveniri. Provisurus ante omnia ne ad hoc cujuslibet conversationis vel meriti laicae personae aspirare praesumant, et tu periculum ordinis tui, quod absit, incurras. EPISTOLA XVII. AD SABINIANUM EPISCOPUM. Exposita Maximi contumacia, Sabinianum ab illo jam dissentientem aliosve Maximo adhaerentes Romam vocat; quibus securitatem omnem, necnon, si id justitia patitur, absolutionem spondet. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Si dispensationis ecclesiasticae regulam, et antiquae consuetudinis ordinem sollicita studuisses consideratione pensare, nec tibi aliqua illicitae praesumptionis culpa subriperet, nec alii occasione tui peccati discrimen incurrerent. Itaque cognovisse te non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses,", + "candidate_score": 0.654176, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2095", + "psc_text": "EPISTOLA LXX. AD CANDIDUM PRESBYT. RECTOREM PATRIMONII. Aurelium presbyterum commendat, ut ei oratorium vel locum aliquem committat. Gregorius Candido presbytero Galliae. Lator praesentium filius noster Aurelius presbyter, a Galliarum partibus veniens, petiit ut sicubi in possessionibus beati Petri apostolorum principis oratorium aut locus qui presbytero vel abbate indiget inveniri potuerit, ei debeat committi, quatenus et ipse subsidium vitae praesentis inveniat, et nos inveniamur petitioni illius paruisse. Proinde dilectioni tuae eum omnibus modis commendamus, ut in quo usus exegerit, et tua dilectio concurrat, et scriptorum nostrorum illic solatium inveniat. EPISTOLA LXXI. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Illum aliosve in causa Joannis Diaconi judices arguit, quod Hilarum subdiaconum calumniatorem nulla poena affecerint. Hunc privatum officio, ac verberibus publice castigatum, jubet exsulare. Eligendum Paschasio episcopo vicedominum et majorem domus. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Cum fortius punienda sint crimina quae insontibus, et maxime sacratis ordinibus ingeruntur, 1172 quam sitis culpabiles omnes qui in causa Joannis Diaconi", + "candidate_score": 0.653371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_702", + "psc_text": "esse fatebaris ut episcopus dici debuisses, ad hoc quandoque perductus es, ut, despectis fratribus, episcopus appetas solus vocari. Et quidem hac de re sanctae memoriae decessoris mei Pelagii gravia ad sanctitatem vestram scripta transmissa sunt. In quibus synodi, quae apud vos de fratris quondam et coepiscopi nostri Gregorii causa congregata est, propter nefandum elationis vocabulum, acta dissolvit, et archidiaconum, quem juxta morem ad 742 vestigia dominorum transmiserat, missarum vobiscum solemnia celebrare prohibuit. Post ejus vero obitum, cum indignus ego ad Ecclesiae regimen adductus sum, et ante per alios responsales meos, et nunc per communem filium Sabinianum diaconum alloqui fraternitatem vestram ut a tali se praesumptione compesceret, non equidem scripto, sed nudo sermone curavi. Et si emendare nolles, eum missarum solemnia cum fraternitate vestra celebrare prohibui, ut sanctitatem vestram prius sub quadam verecundiae reverentia pulsarem, quatenus si emendari nefandus ac profanus tumor verecunde non posset, tunc ad ea debuisset quae sunt", + "candidate_score": 0.651102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.650984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.65082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1092", + "psc_text": "ipsius civitatis in qua visitationis impendis officium nullus ad episcopatum dignus, quod evenire non credimus, potuerit inveniri. Provisurus ante omnia ne ad hoc cujuslibet conversationis vel meriti laicae personae aspirare praesumant, et tu periculum ordinis tui, quod absit, incurras. EPISTOLA XVII. AD SABINIANUM EPISCOPUM. Exposita Maximi contumacia, Sabinianum ab illo jam dissentientem aliosve Maximo adhaerentes Romam vocat; quibus securitatem omnem, necnon, si id justitia patitur, absolutionem spondet. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Si dispensationis ecclesiasticae regulam, et antiquae consuetudinis ordinem sollicita studuisses consideratione pensare, nec tibi aliqua illicitae praesumptionis culpa subriperet, nec alii occasione tui peccati discrimen incurrerent. Itaque cognovisse te non est ambiguum quia dum ad nos quaedam de Maximo pervenissent quae sacerdotii provectum non leviter impedirent, nostrum in ejus persona non fuisse consensum, nec prius eum nos voluisse ad hoc quod nitebatur accedere quam digna de his quae dicta erant satisfactio proveniret. Quod cum servare et tu omnino debuisses,", + "candidate_score": 0.650637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_444", + "psc_text": "Illos autem qui cunctorum vice huc venerint ad eligendum episcopum admone, ut vestiarium omne episcopi sui sciant deferendum, et quantum praeviderint secum argentum adducant, quod in usu suo habere possit qui fuerit episcopus ordinatus. Haec vero omnia vivaciter districteque implere festina, et sub omni huc celeritate electos, sicut diximus, de clero transmitte. ut quia diversi hic nobiles civitatis Neapolitanae praesentes sunt, una cum eis de episcopali ordinatione et tractare et, adjutore Domino, deliberare possimus. (Vide l. II, ep. 15.) EPISTOLA XXXVI. AD SABINUM DEFENSOREM. Ut Januarium episcopum et Epiphanium presbyterum criminibus accusatos Romam perducant. Pompeianam vero, Theodosiam et Isidorum adjuvet Romam venire cupientes. Gregorius Sabino defensori Sardiniae. Quaedam ad aures nostras gravia pervenerunt, quae quoniam canonicam emendationem exspectant, 650 idcirco experientiae tuae praecipimus quatenus una cum Joanne notario, omni excusatione postposita, Januarium fratrem et coepiscopum nostrum summa huc exhibere instantia non omittas, ut eo coram posito, ea quae ad nos", + "candidate_score": 0.650195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "ad nos pro causa eadem cancellarium 846 destinavit. Sed dum fecissemus inquiri utrum cum eo nobis coram positis vellet inire conflictum, respondit ad hoc se minime fuisse transmissum, sed solummodo tres quosdam huc de ejus Ecclesia deduxisse, qui contra eum plurima dicere debuissent. Dum ergo neque illum ad inferendas actiones paratum invenimus, neque personarum illarum nos qualitas movit quod in accusatione episcopi valuissent idoneae reperiri, saepe dicto Paulo episcopo ad urbem se regiam relaxari debuisse precibus speranti non potuimus contradictionis moras afferre; sed mox eum secundum petitionem suam cum aliis duobus secum deductis episcopis ambulare permisimus. Si qua ergo fuere quae contra eum dici rationabiliter poterant, mox eo huc veniente vestra debuit, quod nunc fecit, fraternitas cuncta subtiliter indicare. Quod enim multorum vos inimicitias ob hoc quod nostris vos frequentius visitamus epistolis pati signastis, dubium non est, reverendissime frater, bonos pravorum odia sustinere, divinisque intentos operibus perversorum adversitatibus lacerari. Sed", + "candidate_score": 0.649619, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1015", + "psc_text": "ideo, frater charissime, quia ejusdem beatissimi martyris corpus in Brundusii Ecclesia, cui visitationis impendis officium, esse dignoscitur, praefati viri desideriis ex nostra te praeceptione convenit obedire, ut in devotione quam postulat sortiatur effectum. EPISTOLA LXIII. AD GENNADIUM PATRICIUM. Queritur impeditum Paulum episcopum ne Romam veniret. Se, ubi primum ex morbo convaluerit, in causae illius cognitione versaturum. Gregorius Gennadio patricio Africae. Excellentiam vestram non ambigimus reminisci, quia ante biennium pro Paulo fratre et coepiscopo nostro scripsimus, ut ei ad nos venire 839 desideranti dignitatis vestrae suffragia praeberetis, ob hoc quod a Donatistis insecutionis dicebatur molestiam sustinere, quatenus postquam illic eum contra eos nuntiatum est habere subsidium non posse, cognita veritate, fraterna ei compassione potuissemus ferre consultum et salubri dispositione quid contra pestiferae praesumptionis insaniam debuisset fieri tractaremus. Et quantum nobis praedictus frater innotuit, non solum nullum meruit cujusquam habere solatium, sed ne immune ad Romanam potuisset urbem accedere, diverso est impedimento", + "candidate_score": 0.649297, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_261", + "psc_text": "Felix vir consularis, praesentium lator, edocuit nos. esse quemdam in illis partibus presbyterum, qui ad episcopatus ordinem provehi vitae merito dignus appareat. Hunc ergo fraternitas tua coram se deduci faciat, eumque, sicut certus sum, propter animae periculum diligenter examinet. Quem si ad hunc gradum provehi dignum esse perspexerit, ad nos studeat destinare, ut eum, disponente Deo, loco cui praeviderimus, possimus ordinare pastorem. Praesentium vero latorem Felicem virum consularem chartularium, salva fraternitati tuae justitia, commendamus, quatenus in iis quae juste poposcerit, fraternum invenire possit affectum. (Cf. Joan. Diac. lib. I, c. 13.) EPISTOLA XXV. AD BENENATUM EPISCOPUM. Cumanae Ecclesiae visitationem delegat, ut tum Ecclesiam illam tueatur, tum ex ipsius clero idoneum sacerdotem eligi procuret. Gregorius Benenato episcopo. Quoniam Cumanae Ecclesiae Liberius quondam antistes de hac luce migrasse cognoscitur: 588 propterea visitationis destitutae Ecclesiae fraternitati tuae operam solemniter delegamus, quam ita te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque,", + "candidate_score": 0.648454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.648201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1223", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se quantum illius cum Maximo communione offensum, tantum poenitentia mitigatum. Commendatam responsali suo illius in urbe regia causam. Hortatur ad pastoralem sollicitudinem. Ipsi de Florentii episcopi causa inquisitionem mandat. Gregorius Sabiniano episcopo Jadertino. Sicut perseveranti culpae debetur jure vindicta, ita resipiscentibus est venia concedenda. Nam 902 ut res illa contra se merito iracundiam excitare, sic haec in sua prorsus dilectione solet concordiam propagare. Et ideo quia fraternitatem tuam a consortio et communione Maximi, ubi te prius neglectus impulerat, in tantum postea gravitas sacerdotii ad animum reducta suspendit, ut ejus sola nullatenus patereris esse segregatione contentus, nisi et in monasterii te claustra recipiens dudum commissa defleres, eapropter in nostram te gratiam ac communionem receptum esse non dubites; nam quantum nos prius culpa tuae charitatis offenderat, tantum poenitentia mitigavit. Hortamur igitur, dilectissime frater, ut gregi dominico pastoralem sollicitudinem instanter impendas, lucrumque de commissis ovibus facere diligenter invigiles; ut tanto tibi copiosae", + "candidate_score": 0.647838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae conversationis appetiit, illicque in eodem quem sumpsit habitu desiderans permanere, etiam diaconum se ejusdem monasterii factum esse commemorat. De cujus loci servitio avelli nulla patitur ratione. Nunc vero, quantum asserit, fraternitas vestra non quidem impedientis intentu, sed affectu benevolentiae, in officio eum suae vult Ecclesiae revocare. Hortamur igitur ut tam promptae devotioni ejus, quam in sancto studet habere proposito, minime vestra sit impedimento fraternitas; magis autem quibus valetis adhortationibus pastorali admonitione 1206 succendite, ut fervor hujus desiderii in eo non tepescat; ut qui, a turbulento curarum saecularium tumultu se segregans, quietis desiderio portum monasterii appetiit, rursum in ecclesiasticarum curarum non", + "candidate_score": 0.647228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae conversationis appetiit, illicque in eodem quem sumpsit habitu desiderans permanere, etiam diaconum se ejusdem monasterii factum esse commemorat. De cujus loci servitio avelli nulla patitur ratione. Nunc vero, quantum asserit, fraternitas vestra non quidem impedientis intentu, sed affectu benevolentiae, in officio eum suae vult Ecclesiae revocare. Hortamur igitur ut tam promptae devotioni ejus, quam in sancto studet habere proposito, minime vestra sit impedimento fraternitas; magis autem quibus valetis adhortationibus pastorali admonitione 1206 succendite, ut fervor hujus desiderii in eo non tepescat; ut qui, a turbulento curarum saecularium tumultu se segregans, quietis desiderio portum monasterii appetiit, rursum in ecclesiasticarum curarum non", + "candidate_score": 0.646918, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.646538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_921", + "psc_text": "te convenit exhibere, ut nihil de provectionibus clericorum, reditu, ornatu, ministeriisque, vel quidquid illud est in patrimonio earum, a quoquam patiaris imminui. Et ideo fraternitas tua ad praedictas Ecclesias ire properabit, et assiduis adhortationibus clerum plebemque earumdem Ecclesiarum admonere festinet, ut, remoto studio, uno eodemque consensu tales sibi praeficiendos expetant sacerdotes qui et tanto ministerio digni valeant reperiri, et a venerandis canonibus nullatenus respuantur. Qui dum fuerint postulati, cum solemnitate decreti omnium subscriptionibus roborati, et dilectionis tuae testimonio litterarum, ad nos veniant consecrandi; provisurus ante omnia ne ad hoc cujustibet conversationis seu meriti laicae personae aspirare praesumant, et tu periculum ordinis tui, quod absit, incurras. Monasteria autem si qua sunt in earum parochiis constituta, sub tua cura dispositioneque, quousque illic fuerit proprius episcopus ordinatus, esse concedimus, ut sollicitudinis tuae vigilantia proposito suo congrua, Deo adjuvante, actione respondeant. Mense Januario, indictione 14. EPISTOLA XXII. AD PETRUM EPISCOPUM. Ut Ecclesiam et baptisterium", + "candidate_score": 0.645797, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2014", + "psc_text": "LVII. AD ARIGIUM EPISCOPUM VAPINCENSEM. Damnandae in concilio simoniae operam impendat. Faveat monachis ad Augustinum euntibus. Gregorius Arigio episcopo Galliarum. Cum in fraterna dilectione unum cor, unus sit animus, sicut in alterius prosperis mens laetatur, ita in adversis affligitur, quia in utroque particeps esse lege charitatis astringitur. 1143 Atque ideo major nos de tristitia vestra moeror invaserat, ne fortasse prolixi luctus afflictio assiduo cor vestrum dolore pulsaret, et vitam gemitibus oneraret. Sed, susceptis charitatis vestrae epistolis, optato sumus gaudio consolati, atque omnipotenti Deo gratias egimus, quia et unanimitatem vestram incolumem, et animum ad consolationem rediisse cognovimus. Nec enim aliter de vobis fuerat aestimandum, nisi quia quidquid adversitatis esset sacerdotali sine dubio patientia vinceretis. Qualiter praeterea in abscindenda simoniaca haeresi fraternitatis vestrae zelus olim exarserit, bene recolimus. Unde hortamur ut, operam studiosius impendentes, districta inter alia quae scripsimus, concilii definitione damnetur; quatenus dum voluntatis nostrae intentio sollicitudinis vestrae fuerit ope completa", + "candidate_score": 0.645738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2027", + "psc_text": "Augustinum proficiscentem ad Anglorum gentem adjuverit, nec ante silentio fama conticuit, et postea quidam ab eo ad nos monachi redeuntes subtiliter retulerunt. Et quidem haec de Christianitate vestra mirentur alii, quibus adhuc beneficia vestra minus sunt cognita; nam nobis, quibus experimentis jam nota sunt, non mirandum est, sed gaudendum, quia per hoc quod aliis impenditis, vos juvatis. Qualia igitur, quantaque in conversione suprascriptae gentis Redemptor noster fuerit miracula operatus, excellentiae vestrae jam notum est. Ex qua re magnam vos oportet habere laetitiam, quia majorem sibi partem hac in re praestitorum vestrorum solatia vindicant, cujus post Deum auxiliis verbum illic praedicationis innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non", + "candidate_score": 0.645287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1509", + "psc_text": "pressus, cogatur agere quod animae illius non possit expedire. Cuncta ergo cum Dei timore tractantes, aeternam maxime mercedem perpendite. EPISTOLA LXXXIII. AD FANTINUM DEFENSOREM PANORMITANUM. Januariam ab Anastasii et Bonifacii molestiis tueatur. Gregorius Fantino defensori Panormitano. Januaria praesentium latrix maximam se molestiam ab ingenuo Anastasio atque Bonifacio contra justitiam pati commemorat, adeo ut possessione quam per plurimos annos asseritur possedisse eam, sicut ipsa ait, nitantur expellere. Et quia contra eos se ecclesiastica debere petiit tuitione defendi, experientia tua praedictos viros ad se evocet, eosque admoneat ut illi mali facere nihil praesumant. Sed si quid sibi contra suprascriptam mulierem credunt juste posse competere, judices cum ea eligant, et quae inter eos fuerint definita, tuo pro quiete partium solatio compleantur. Si vero eos differe cognoveris, antefatae mulieri, salva aequitate, tuitionem impendas, et eam contra rationis ordinem nullo modo gravari permittas. 994 EPISTOLA LXXXIV. AD BENENATUM TUNDARITANUM EPISCOPUM. Ut oratorium in honorem sanctorum", + "candidate_score": 0.645232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1171", + "psc_text": "et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum poterat imitatio provocare, emendatio a culpa revocet, et suis, ut dignum est, 885 doceat praepositis obedire. Quia vero a quibusdam episcopis excedentes monachos perhibet defensari, fraternitas vestra in hoc studeat esse sollicita, et eos a tali defensione, sua modis omnibus interminatione compescat. Mense Julio, indictione 15. EPISTOLA XXXVI. AD DYNAMIUM ET AURELIAM. Orationi, lectioni, et operibus bonis semper intenti, ad meliora proficiant. Codicem pollicetur. Gregorius Dynamio et Aureliae per Franciam. Scriptorum vestrorum pagina lectione percussa magnam nobis studio vestro contulit indicato laetitiam, quia per hoc quod vos sacrae lectionis pabula quaerere et supernae patriae desiderare gaudia nuntiavit, dilectionem vestram religiosam", + "candidate_score": 0.64479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_35", + "psc_text": "qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.) 502 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS ITALIAE. Ut filii Langobardorum in haeresi Ariana baptizati, ad fidem catholicam concilientur. Gregorius universis episcopis Italiae. Quoniam nefandissimus Autharit in hac, quae nuper expleta est paschali solemnitate Langobardorum filios in fide catholica baptizari prohibuit, pro qua culpa eum divina Majestas exstinxit, ut solemnitatem Paschae alterius non videret, vestram fraternitatem decet cunctos per loca vestra Langobardos admonere, ut quia ubique gravis mortalitas imminet, eosdem filios suos in Ariana haeresi baptizatos ad catholicam fidem concilient, quatenus super eos iram Domini omnipotentis placent. Quos ergo potestis admonete, quanta virtute valetis eos ad fidem rectam suadendo rapite, aeternam", + "candidate_score": 0.644573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.644538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_721", + "psc_text": "subsequentibus Domino adjuvante respondebo, quia sub tantis tribulationibus circumfusus barbarorum gladiis premor, ut non dico multa tractare, sed mihi respirare vix liceat. Data Kalendis Januarii, indictione 13. (Cf. Joan. Diac. l. III, n. 54.) EPISTOLA XIX. AD SABINIANUM DIACONUM. Epistolam superiorem, ob reverentiam imperatoris, suavitate respersam, det Joanni episcopo. Principi is callide persuaserat ut Gregorium ad pacem secum servandam hortaretur. Sabiniani adversus ejus superbiam animum excitat Gregorius. Gregorius Sabiniano diacono. De causa fratris nostri viri reverendissimi Joannis episcopi Constantinopolitani duas epistolas facere nolui. Sed una breviter facta est, quae utrumque habere videretur admistum, id est et rectitudinem, et blandimentum. Tua itaque dilectio eam epistolam, quam nunc direxi, propter voluntatem imperatoris dare studeat. Nam de subsequenti talis alia transmittetur, de qua ejus superbia non laetetur. Ad hoc enim usque pervenit, ut sub occasione Joannis presbyteri gesta huc transmitteret, in quibus se pene per omnem versum οἰκουμενικὸν patriarcham nominaret. Sed spero in", + "candidate_score": 0.644155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae conversationis appetiit, illicque in eodem quem sumpsit habitu desiderans permanere, etiam diaconum se ejusdem monasterii factum esse commemorat. De cujus loci servitio avelli nulla patitur ratione. Nunc vero, quantum asserit, fraternitas vestra non quidem impedientis intentu, sed affectu benevolentiae, in officio eum suae vult Ecclesiae revocare. Hortamur igitur ut tam promptae devotioni ejus, quam in sancto studet habere proposito, minime vestra sit impedimento fraternitas; magis autem quibus valetis adhortationibus pastorali admonitione 1206 succendite, ut fervor hujus desiderii in eo non tepescat; ut qui, a turbulento curarum saecularium tumultu se segregans, quietis desiderio portum monasterii appetiit, rursum in ecclesiasticarum curarum non", + "candidate_score": 0.643787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime", + "candidate_score": 0.641888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_999", + "psc_text": "Galliae. Quanta in vobis bonitas, quantaque mansuetudo cum Christo placita charitate resplendeat, 834 latore praesentium Augustino servo Dei referente comperimus; atque omnipotenti Deo gratias agimus, qui haec in vobis pietatis suae dona concessit, per quae inter homines valde laudabiles, et ante conspectum ipsius, quod est veraciter utile, gloriosi possitis existere. Oramus ergo omnipotentem Dominum, ut haec in vobis quae concessit dona multiplicet, et sua vos cum omnibus vestris protectione custodiat, et ita actionem gloriae vestrae in hoc saeculo disponat, ut et hic vobis et in futura, quod magis optandum est, vita proficiat. Salutantes itaque gloriam vestram paterna dulcedine petimus ut lator praesentium, et servi Dei qui cum eo sunt, vestra in quibus necesse fuerit solatia consequantur, quatenus dum vestrum favorem invenerint, injuncta sibi melius, adjuvante Domino, valeant adimplere. Praeterea filium nostrum Candidum presbyterum, quem ad gubernationem patrimonii Ecclesiae nostrae, quod illic est, transmisimus, vobis per omnia commendamus; confidentes a Deo", + "candidate_score": 0.6418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_290", + "psc_text": "tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD JOANNEM EPISCOPUM RAVENNATEM. Gratulatur ob exhibita Castorio episcopo infirmo charitatis officia. Hunc ad se per Siciliam transmitti petit. Suffraganeorum antistitum, quos a Roma dividebant hostes interpositi, Ravennati curam committit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Dominicis mandatis praecipimur proximos sicut nosmetipsos diligere, eorumque languoribus tanquam propriis infirmitatibus condolere. Quorum memor fraternitas vestra competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia", + "candidate_score": 0.641496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime", + "candidate_score": 0.64011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_792", + "psc_text": "nullatenus possunt, sicut in alia suggestione plenius indicavi. Et quidem de memetipso in nullo turbatus sum, quia teste conscientia fateor, adversa quaelibet pati paratus sum, dummodo haec omnia cum salute duntaxat meae animae evadam. Sed de gloriosis viris Gregorio praefecto et Castorio magistro militum non mediocriter sum afflictus, qui et omnia quae potuerunt fieri nullo modo facere neglexerunt, et labores vigiliarum et custodiae civitatis in eadem obsessione vehementissimos pertulerunt, et post haec omnia gravi dominorum indignatione percussi sunt. De quibus patenter 768 intelligo quia eos non sua acta, sed mea persona gravat. Cum qua, quia pariter in tribulatione laboraverant, post laborem pariter tribulantur. Quod autem dominorum pietas illud mihi pavendum et terribile omnipotentis Dei judicium intentat, rogo per eumdem omnipotentem Dominum ne hoc ulterius quidem faciat. Nam adhuc nescimus quis ibi qualis sit. Et Paulus egregius praedicator ait: Nolite judicare ante tempus, donec veniat Dominus, qui et illuminabit abscondita tenebrarum,", + "candidate_score": 0.639906, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1000", + "psc_text": "lator praesentium, et servi Dei qui cum eo sunt, vestra in quibus necesse fuerit solatia consequantur, quatenus dum vestrum favorem invenerint, injuncta sibi melius, adjuvante Domino, valeant adimplere. Praeterea filium nostrum Candidum presbyterum, quem ad gubernationem patrimonii Ecclesiae nostrae, quod illic est, transmisimus, vobis per omnia commendamus; confidentes a Deo nostro vos mercedis vicem recipere, si rebus pauperum solatia sua gloria vestra devota mente praestiterit. EPISTOLA LVIII. AD THEODERICUM ET THEODEBERTUM. Augustinum, cui injunxit ut aliquos secum e vicino presbyteros ducat in Angliam, commendat, et Candidum Ecclesiastici rectorem patrimonii. Gregorius Theoderico et Theodeberto fratribus, regibus Francorum a paribus. Postquam Deus omnipotens regnum vestrum fidei rectitudine decoravit, et integritate Christianae religionis inter gentes alias fecit esse conspicuum, magnam de vobis materiam praesumendi concepimus, quod subjectos vestros ad eam converti fidem per omnia cupiatis in qua eorum nempe reges estis et domini. Atque ideo pervenit ad nos Anglorum gentem ad fidem Christianam", + "candidate_score": 0.639672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2010", + "psc_text": "idem discat cum lacrymis peccata diluere, non iniquitatem in immunditiis cumulare. Monachos vero quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus fraternitas vestra habeat in omnibus commendatos; et ita eis ad proficiscendum solatiari studeat, atque concurrere, ut vobis sibi opitulantibus celeriter, Deo protegente, quo directi sunt valeant perexire. EPISTOLA LVI. AD AETHERIUM EPISCOPUM LUGDUNENSEM. Ut insistat ad synodum cogendam. De privilegiis Ecclesiae suae mittat exemplaria. Irenaei scripta non inveniri. Commendat monachos ad Augustinum in Angliam missos. Gregorius Aetherio episcopo Galliae. Epistolarum vestrarum plena venerabili gravitate locutio ita sibi cordis nostri fixit affectum, ut mutuum semper libeat miscere sermonem, quatenus et si corporali vestra praesentia frui non valemus, nil sibi contra nos absentia hoc intercurrente valeat commercio vindicare. Quantus namque in vobis ecclesiastici ordinis amor eniteat, quanta sit dilectio disciplinae, quantum observantiae studium salubrium decretorum, ex illo quod nostram submisse et omnino libenter adhortationem accipitis, et servandam inviolabiliter 1142 praedicatis,", + "candidate_score": 0.638671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2024", + "psc_text": "quia tales vos bonis praecedentibus ostendistis, ut praesumere de vobis meliora possimus, petere quae pro mercede vestra sunt libentissime provocamur. Quidam igitur qui cum reverendissimo fratre et coepiscopo nostro Augustino ad Anglorum gentem perrexerant, revertentes, quanta eumdem fratrem nostrum excellentia vestra in praesentia positum charitate refecerit, quantisque suffragiis proficiscentem adjuverit, narraverunt. Sed quia illorum Deo nostro opera grata sunt semper qui a bonis quae coeperint non recedunt paterno affectu salutantes, petimus ut monachos praesentium portitores, quos ad praedictum fratrem nostrum una cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero et Mellito abbate transmisimus, habeatis peculiariter commendatos. Et quidquid illi ante exhibuistis, his quoque ad laudis vestrae cumulum uberius impendatis, quatenus dum vobis providentibus coeptum sine mora iter expleverint, bonorum vestrorum omnipotens Deus recompensator existat, atque vobis et in prosperis custos, et in adversitatibus sit adjutor. Praeterea pervenit ad nos quod sacri illic ordines cum datione pecuniae conferantur. Et vehementer affligimur, si ad", + "candidate_score": 0.638204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_290", + "psc_text": "tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD JOANNEM EPISCOPUM RAVENNATEM. Gratulatur ob exhibita Castorio episcopo infirmo charitatis officia. Hunc ad se per Siciliam transmitti petit. Suffraganeorum antistitum, quos a Roma dividebant hostes interpositi, Ravennati curam committit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Dominicis mandatis praecipimur proximos sicut nosmetipsos diligere, eorumque languoribus tanquam propriis infirmitatibus condolere. Quorum memor fraternitas vestra competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia", + "candidate_score": 0.637671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1139", + "psc_text": "experimentum tenemus. Sed quia mala sunt tempora, omnia cum gemitu portamus. Omnipotens autem Deus sua vos protectione custodiat, detque vobis et hic bene agere, et apud se in perpetuum in aeterna gloria gaudere. EPISTOLA XXX. AD NARSAM RELIGIOSUM. Afflictum consolatur. A Christiano adversa non recusanda ostendit. Cur monasteriorum incolis, aliisve Constantinopoli degentibus non scribat. Gaudet de Esychiae transitu. Domnae Dominicae quid agendum. Mittit munuscula. Anatolium commendat. Gregorius Narsae religioso. Cum Romanum defensorem ad urbem regiam mitterem, diu scripta vestra requisivit, sed inveniri minime potuerunt: postmodum vero inter multas aliorum epistolas sunt inventa, in quibus mihi dulcedo vestra suas afflictiones et tribulationes spiritus indicat, et adversitates malorum hominum manifestat. Sed, rogo, in his omnibus revoca ad mentem hoc quod et credo, quia nunquam oblivisceris: Quia omnes qui pie volunt vivere in Christo persecutionem patiuntur (II Tim. III, 12) . Qua in re ego fidenter dico quia minus pie vivis, si minus", + "candidate_score": 0.636374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_35_37", + "bdc_text": "Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1628", + "psc_text": "quippe quia Dominus respexit ad munera, praemisit sollicite, quia respexit ad Abel. Ex qua re patenter ostenditur quia non offerens a muneribus, sed munera ab offerente placuerunt. Vestra itaque oblatio quam sit grata ostenditis, qui daturi aurum, prius ex conversione gentis subditae animarum munera dedistis. Quod vero transmissos abbates, qui oblationem vestram beato Petro apostolo deferebant, vi maris dicitis fatigatos ex ipso itinere ad Hispanias remeasse, non munera vestra repulsa sunt quae postmodum pervenerunt, sed eorum qui transmissi fuerant constantia est probata, an scirent sancto desiderio objecta pericula vincere, et in fatigatione corporis mente minime lassari. Adversitas enim (Grat. 7, q. 1, c. 48) quae bonis votis objicitur probatio virtutis est, non judicium reprobationis. Quis enim nesciat quam prosperum fuit quod beatus Paulus apostolus praedicaturus ad Italiam veniebat, et tamen veniens naufragium pertulit (Act. XXVII)? Sed navis cordis in marinis fluctibus integra stetit. Praeterea indico quia crevit de vestro opere", + "candidate_score": 0.635142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2194", + "psc_text": "seu excusatio, et quantitatem, sicut scripsistis, defensores Ecclesiae prodiderunt, et quae putaverunt utilia petiverunt. Quod gloria vestra diligenter solliciteque pertractet, et verba eorum non negligat. Nam quidquid post haec in praedicti sitonici specie damni contigerit, amplius jam ad Ecclesiae dispendium sciatis nullo modo pertinere, quia nec habitatores civitatis istius, afflicti revera homines, praedictum sitonicum in suo se asserunt detrimento posse suscipere. Haec igitur omnia gloria vestra cognoscens, ita de his quae sibi sunt commissa, studeat cogitare, ut et utilitatem publicam faciat, et hujus operis pondus Ecclesiae nostrae denuo ad gravamen pauperum non incumbat. EPISTOLA XXXV. AD DESIDERIUM VIENNENSEM EPISCOPUM. Ne Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae", + "candidate_score": 0.634979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1365", + "psc_text": "defensionis ausu in nos ullo modo transferamus; sed quantum decet Ecclesiam, admonendo, verbum intercessionis adhibendo, quibus valetis succurrite, ut et illis opem feratis, et opinionem sanctae Ecclesiae non inquinetis. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 56.) 949 EPISTOLA XXVIII. AD ANTONIUM SUBDIACONUM, ET DOMETIUM ABBATEM. Concordiae reconciliationem xenodochium inter et monasterium sua auctoritate firmat. Gregorius Antonio subdiacono, et Dometio abbati atque presbytero a paribus. Sicut grave et plenum vituperationis est inter personas omnipotenti Deo militantes de saecularibus negotiis ortam diu controversiam permanere, ita laudabile et studio est religioso conveniens terrenis gratam Deo pacem praeferre compendiis, et ex rebus transitoriis mansura semper charitatis lucra mercari. Et ideo quia de possessionibus Faiano, Nasoniano, et Libiniano positis in provincia Sicilia territorio Panormitano, de quibus inter praepositos monasterii sanctorum Maximi et Agathae, quod Lucuscanum dicitur, et e diverso administratores xenodochii in hac urbe Roma constituti, quod Valerii nuncupatur, longa se traxit contentio, nunc vero", + "candidate_score": 0.634501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_252", + "psc_text": "Diac. l. III, c. 9.) EPISTOLA XXI. AD JOBINUM ILLYRICI PRAEFECTUM. Vastatam a barbaris provinciam ejus regimine recreari gaudet. Patrimonii rectorem commendat. Natali episcopo ne opem contra justitiam ferat hortatur. Gregorius Jobino praefecto Illyrici Licet ad reddenda paternae charitatis officia, hostilitate itineribus occupatis, raritas portitorum impediat, quoties tamen occasio inciderit, excellentiam vestram non desistimus scriptis discurrentibus visitare, quatenus quorum aspectum praesentium videre non possumus, eos aliquatenus scriptis valeamus alternantibus intueri. Gaudemus itaque quod eminentiae vestrae regimine afflictae Dominus voluit provinciae consulere, ut quam ex una parte flagello barbaricae vastationis ulcerat, hanc ex alia per eminentiam vestram, quasi per superductam salutem curet. Largitam ergo vobis dignitatem ex solo munere donantis attendite, et ex ipsa concessi regiminis administratione Conditorem vestrum erga vos placabiliorem facite; 585 quatenus cum ipse quod largitus est meritis bonorum operum, ad suam viderit gloriam revocari, et in hac vos vita clariores efficiat, et praemia vobis regni coelestis concedat.", + "candidate_score": 0.634185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1170", + "psc_text": "Sed quia horum lator jam ad egrediendum paratus retineri non potuit, ad haec responsali meo diacono veniente respondebo. (Vide sup. ep. 31.) EPISTOLA XXXV AD DOMINICUM EPISCOPUM. Corripiat monachos regularem disciplinam fuga eludentes atque impune vagantes. Episcopos ab illis defensandis deterreat. Gregorius Dominico episcopo Carthaginensi. Licet fraternitatem tuam erga monasteriorum curam pastorali vigilantia credamus esse sollicitam, ea tamen quae de monasterio in Africana provincia posito cognovimus, vobis necessario praevidimus indicare. Queritur autem Cumquodeus abbas lator praesentium, quia si quando monachos quibus praeesse dignoscitur sub regulari voluerit disciplina restringere, monasterium temere deferant, et licite quocunque voluerint vagantes existant. Quia ergo hoc et ipsis omnino perniciosum est, et aliis perditionis monstrat exemplum, hortamur fraternitatem vestram, ut si ita est, ecclesiasticam in illos correptionem exerceat, et congrua eos ultione a tali procul dubio praesumptione suspendat; atque ita ad obediendum salubri provisione superbientes animos jugo disciplinae subjiciat, ut quos ad hujus pravitatis excessum eorum", + "candidate_score": 0.63366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_35", + "psc_text": "qua re imminente latore praesentium, juxta christia nissimi et serenissimi rerum domini jussionem, ad beati Petri apostoli limina, cum tuis sequacibus venire te volumus, ut auctore Deo aggregata synodo, de ea quae inter vos vertitur dubietate judicetur. (Cf. Paul. Diac. l. III, c. 12; Joan. Diac. l. IV, c. 38.) 502 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS ITALIAE. Ut filii Langobardorum in haeresi Ariana baptizati, ad fidem catholicam concilientur. Gregorius universis episcopis Italiae. Quoniam nefandissimus Autharit in hac, quae nuper expleta est paschali solemnitate Langobardorum filios in fide catholica baptizari prohibuit, pro qua culpa eum divina Majestas exstinxit, ut solemnitatem Paschae alterius non videret, vestram fraternitatem decet cunctos per loca vestra Langobardos admonere, ut quia ubique gravis mortalitas imminet, eosdem filios suos in Ariana haeresi baptizatos ad catholicam fidem concilient, quatenus super eos iram Domini omnipotentis placent. Quos ergo potestis admonete, quanta virtute valetis eos ad fidem rectam suadendo rapite, aeternam", + "candidate_score": 0.633098, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1524", + "psc_text": "vobis vita quam cupitis pro tanto bono vestro retributio existet. 999 EPISTOLA XCIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Istros quosdam, ut in Siciliam ad episcopum suum cito perveniant, adjuvet. Episcopum ipsum ut Romam veniat adhortetur, atque itineris expensam praebeat. Gregorius Romano defensori. Praesentium portitores huc de Istriae partibus venientes ad episcopum suum, qui nunc in Siciliae degit partibus, cum nostro se pergere solatio poposcerunt, quos hinc ordinantes fecimus ambulare. Suscipiens ergo eos experientia tua ordinet qualiter ad praedictum episcopum suum velocius valeant pervenire; ne, sicut astruunt, schismaticorum illarum partium eos alii ad persuadendum praeveniant. Quantum enim indicant, ipse episcopus pro unitate fidei ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui", + "candidate_score": 0.632704, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2004", + "psc_text": "grammaticam artem docere non debeat. Quos cum Laurentio et Mellito mittit in Britanniam monachos commendat. Gregorius Desiderio episcopo Galliae. Cum multa nobis bona de vestris fuissent studiis nuntiata (Grat., dist. 86, c. 5), ita cordi nostro nata est laetitia, 1140 ut negare ea quae sibi fraternitas vestra concedenda poposcerat minime pateremur. Sed post hoc pervenit ad nos, quod sine verecundia memorare non possumus, fraternitatem tuam grammaticam quibusdam exponere. Quam rem ita moleste suscepimus, ac sumus vehementius aspernati, ut ea quae prius dicta fuerant in gemitum et tristitiam verteremus, quia in uno se ore cum Jovis laudibus Christi laudes non capiunt. Et quam grave nefandumque sit episcopis canere quod nec laico religioso conveniat, ipse considera. Et quamvis dilectissimus filius noster Candidus presbyter postmodum veniens hac de re subtiliter requisitus negaverit, atque conatus vos fuerit excusare, de nostris tamen adhuc animis non recessit quia quanto exsec abile est hoc de sacerdote enarrari,", + "candidate_score": 0.630786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_389", + "psc_text": "de cunctis ante fatis capitulis Joannes primae Justinianae episcopus requirens subtiliter judicaret. In cujus judicio omnes clerici Adriani episcopi, et Demetrius diaconus inter tormenta professus est omnem hanc contra Adrianum episcopum calumniam fraternitatis tuae machinatione confectam. Nec aliqua de capitulis ipsis quae in tua audientia criminaliter objecta fuerant Adriano episcopo sunt probata. Sed provenit alia contra canones ac leges in Demetrium diaconum ejus aliasque personas crudelis atque dolosa discussio, in qua nihil pene repertum est ex quo saepe memoratus Adrianus damnari legitime debuisset, sed magis ex quo potuisset absolvi. Sed de Joannae primae Justinianae urbis antistite, ac de nequissimo ejus damnandoque judicio alias sumus juvante Domino, tractaturi. Adrianum vero episcopum reperimus, et tuo contra sacerdotales mores odio laborasse, et nullo jure pecuniariis in causis eum fraternitatis tuae condemnatum fuisse sententia. Quia igitur et ab ante fato Joanne primae Justinianae episcopo contra jus canonesque depositus, honoris sui gradu carere non potuit,", + "candidate_score": 0.630362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1007", + "psc_text": "sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos auctoris sui salubriter sequi instituta cognoscimus, et semper ad magistri sui gremium, unde illic praedicatio salutis exorta est, tota se conferre devotione sentimus. Atque ideo sanctitatis vestrae susceptis apicibus, quantum cor nostrum de fraterna visitatione gavisum est, tantum de indictis quae significastis oneribus tristitia premitur, et fraterna compassione vobiscum gemimus quod doletis. Sed quia diversa se tendit ubique concussio, in communi necessitate minus est de propria dolendum, sed studendum magis est ut patienter tolerando vincamus quod omnino devitare non possumus. Quanta autem nos a Langobardorum gladiis in quotidiana nostrorum civium depraedatione vel detruncatione atque interitu patimur, narrare recusamus, redum dolores", + "candidate_score": 0.63017, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1918", + "psc_text": "manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de hac Ecclesia habebis. Praeterea nec hortor nec admoneo, sed districte praecipio ut jejunare minime praesumas, quia dicunt medici huic molestiae valde esse contrarium, nisi forte si grandis solemnitas exigit, quinque in anno vicibus concedo. A vigiliis quoque temperandum est, et preces quae super cereum in Ravennati civitate dici solent, vel expositiones Evangelii, quae circa Paschalem solemnitatem a sacerdotibus fiunt, per alium dicantur. Et tua dilectio contra virtutem, laborem sibi minime imponat. Haec autem dixi, ut si te melius senseris, et venire distuleris, scias quid debeas ex meo mandato custodire. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA XXXIV. AD PASCHASIUM", + "candidate_score": 0.629418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1006", + "psc_text": "Langobardis patitur. Miratur quod epistolae adversus Joannis Constantinopolitani superbiam non responderit. Mutua mittit munera. Gregorius Eulogio episcopo Alexandrino. Mater et custos bonorum omnium charitas, quae multorum corda uniendo constringit, absentem non aestimat eum quem oculis mentis habet praesentem. In hujus ergo radice cum, frater charissime, teneamur, nihil sibi in nobis corporalis absentia, nihil poterit regionum vindicare longinquitas; quippe quia scilicet longe a nobis non sumus qui unum sumus. Hanc autem esse nobis cum caeteris fratribus communem semper optamus. Est tamen aliquid quod nos erga Alexandrinam Ecclesiam quadam peculiaritate constringit, et in ejus amore proniores existere speciali quodammodo lege compellit. Nam sicut omnibus liquet quod beatus evangelista Marcus a sancto Petro apostolo magistro suo Alexandriam sit transmissus, sic hujus nos magistri et discipuli unitate constringimur, ut et ego sedi discipuli praesidere videar propter magistrum, et vos sedi magistri propter discipulum. Ad hanc autem unitatem cordium etiam vestrae sanctitatis meritis ligamur, quos", + "candidate_score": 0.62864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_2_4", + "bdc_text": "Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est . Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2106", + "psc_text": "1175 sicut decet, habere possitis, et hac de causa denuo ad nos querela non redeat. Latorem vero praesentium, ut praefati sumus, in omnibus commendamus, qui, quoniam prius a malo monacho innocenter deceptus est, et postmodum in convictione ejus fortiter perstitit, laboris sui retributionem hic apud vestram fraternitatem inveniat, quamvis quia in aeterna ei patria compensetur certus existo. Si autem rursus ad orationem huc ad sanctos apostolos venire voluerit, eum fraternitas vestra sine aliqua mora transmittat. (Cf. Joan. Diac., l. IV, c. 81.) EPISTOLA LXXV. AD AURELIUM. Consolatur eum de morte fratris et tribulationibus quas patiebatur. Gregorius Aurelio ex Francis. Audito dulcissimi filii mei fratris vestri transitu, quo sim moerore perculsus epistolaris non valet explere locutio. Sed omnipotentem Deum rogo ut suae vos gratiae aspiratione consoletur, vosque et a malignis spiritibus et a perversis hominibus coelesti protectione custodiat. Nam si quos post illius obitum tumultus quorumdam adversantium sustinetis, nolite mirari. Si", + "candidate_score": 0.627366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1524", + "psc_text": "vobis vita quam cupitis pro tanto bono vestro retributio existet. 999 EPISTOLA XCIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Istros quosdam, ut in Siciliam ad episcopum suum cito perveniant, adjuvet. Episcopum ipsum ut Romam veniat adhortetur, atque itineris expensam praebeat. Gregorius Romano defensori. Praesentium portitores huc de Istriae partibus venientes ad episcopum suum, qui nunc in Siciliae degit partibus, cum nostro se pergere solatio poposcerunt, quos hinc ordinantes fecimus ambulare. Suscipiens ergo eos experientia tua ordinet qualiter ad praedictum episcopum suum velocius valeant pervenire; ne, sicut astruunt, schismaticorum illarum partium eos alii ad persuadendum praeveniant. Quantum enim indicant, ipse episcopus pro unitate fidei ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui", + "candidate_score": 0.62711, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_36_38", + "bdc_text": "Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1963", + "psc_text": "subjunxit: Ut autem non scandalizemus eos, vade ad mare, et mitte hamum, et eum piscem qui primus ascenderit tolle; et aperto ore ejus, invenies staterem. Illum sumens, da eis pro me et te (Matth. XVII, 26) . Quid est quod de scandalizatis aliis dicitur: Sinite illos, caeci sunt, et duces caecorum; et aliis ne scandalizentur a Domino tributum solvitur, quod etiam non debetur? Quid est autem quod aliud scandalum esse permisit, aliud vero aliis venire prohibuit? nisi ut nos doceret et illa scandala quae nos ad peccata implicant contemnere, et ea quae placare sine peccato possumus, modis omnibus mitigare? Vestra itaque excellentia potest, protegente Domino, pravorum hominum scandala cum magna tranquillitate declinare. Priores enim eorum sponte vobis secreto vocandi sunt, atque ipsis ratio reddenda, et perversa quaedam capitula, quae teneri existimant, coram ipsis anathematizanda. Quod si etiam, sicut dicitur, dari anathema ficte suspicantur, etiam jurejurando firmandum est vos nunquam eadem", + "candidate_score": 0.624766, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2195", + "psc_text": "Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae conversationis appetiit, illicque in eodem quem sumpsit habitu desiderans permanere, etiam diaconum se ejusdem monasterii factum esse commemorat. De cujus loci servitio avelli nulla patitur ratione. Nunc vero, quantum asserit, fraternitas vestra non quidem impedientis intentu, sed affectu benevolentiae, in officio eum suae vult Ecclesiae revocare. Hortamur igitur ut tam promptae devotioni ejus, quam in sancto studet habere proposito, minime vestra sit impedimento fraternitas; magis autem quibus valetis adhortationibus pastorali admonitione 1206 succendite, ut fervor hujus desiderii in eo non tepescat; ut qui, a turbulento curarum saecularium tumultu se segregans, quietis desiderio portum monasterii appetiit, rursum in ecclesiasticarum curarum non", + "candidate_score": 0.624259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_289", + "psc_text": "(Vide sup. l. I, ep. 2.) EPISTOLA XXXIV. AD MAXIMIANUM EPISCOPUM SYRACUSANUM. Eusebium abbatem, quem imprudenter afflixerat, consoletur. Gregorius Maximiano episcopo Syracusano. Frequenter me admonuisse vos recolo ut in proferenda sententia esse praecipites nullatenus deberetis. Et nunc ecce cognovi quia reverendissimum virum abbatem Eusebium commota furore vestra fraternitas excommunicavit. Quod ego valde miratus sum, ut non antiqua ejus conversatio, non aetas longa, non aegritudo diuturna ab ira vestrum animum flecteret. Quilibet enim in eo fuerit excessus, ipsa aegritudinis afflictio ei debuit pro flagello sufficere. Quem enim divina disciplina conterit, ei humana flagella addi superfluum fuit. Sed fortasse ideo excedere in tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD", + "candidate_score": 0.624212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1368", + "psc_text": "quae in eisdem pactis tenentur ascripta, firma, illibata et sine aliqua refragatione persistant, quatenus, amota penitus totius altercationis materia, inter eos quos charitatis immutabiliter decet manere concordia, nulla queat deinceps litigiosae contentionis occasio 950 generari. Pro munitione vero suprascripti monasterii memorato Dometio abbati atque presbytero praeceptum simile dedimus. Mense Januario, indictione 2. EPISTOLA XXIX. AD VENANTIUM LUNENSEM EPISCOPUM. Fidentiam aut Adeodatae filiae recens conversae facere satis suadeat, aut hanc apud judices adjuvet. Gregorius Venantio episcopo Lunensi. Quae sit Adeodatae ancillae Dei latricis praesentium adversus Fidentiam matrem suam querimonia, ex pagina petitionis oblatae quae tenetur in subditis fraternitas vestra cognoscet. Et quoniam aequitatis censura admonet ut maximum conversis salva ratione episcopale debeat adesse solatium, idcirco his fraternitatem vestram epistolis adhortamur, ut praedictam matrem ipsius ad se faciat evocari, et tranquilla ei adhortatione suadeat, ut facere sponte non desinat, ad quod legali potest ratione compelli, quatenus nec illa affligi, nec haec videatur", + "candidate_score": 0.623997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1303", + "psc_text": "Gregorius Januario episcopo Sardiniae. Quid in Sardinia hostes nostri fuerint operati, priusquam fraternitatis vestrae epistola 928 ad nos perveniret agnovimus. Et quia hoc futurum dudum metuimus, evenisse quod praevidimus vobiscum nunc gemimus. Quod si secundum ea quae tam vobis quam excellentissimo filio nostro Gennadio hoc fore nuntiantes scripsimus sollicitudo fuisset adhibita, inimici illuc aut non accederent, aut accedentes periculum quod fecerunt incurrerent. Vel nunc ergo ea quae contigerunt vigilantiam vestram in futura exacuant. Nam et nos quidquid prodesse possumus, facere, Domino auxiliante, nequaquam omittimus. Cognoscatis autem abbatem, quem ad Agilulphum ante multum jam tempus transmisimus, pacem cum eo, Deo propitio, quantum nobis ab excellentissimo exarcho scriptum est, ordinasse. Et ideo quousque pacta de confirmatione pacis ipsius conscribantur, ne forte hostes nostri in hac dilatione ad partes illas iterum velint accedere, murorum vigilias et sollicitudinem in locis facite omnibus adhiberi. Et confidimus in Redemptoris nostri potentia quia adversariorum vobis incursus vel", + "candidate_score": 0.623498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_679", + "psc_text": "Quod si tempus exigit, per te, si autem pro causis aliis non licet, per alios solerter inquire. Pervenit vero ad me esse Hebraeos in possesionibus nostris qui converti ad Deum nullatenus volunt. Sed videtur mihi ut per omnes possessiones in quibus ipsi Hebraei esse noscuntur epistolas transmittere debeas, eis ex me specialiter promittens quod quicunque ad verum Dominum Deum nostrum Jesum Christum ex eis conversus fuerit, onus possessionis ejus ex aliqua parte imminuetur. Quod ita quoque fieri volo, ut si quis ex eis conversus fuerit, si solidi pensionem habet, tremissis ei relaxari debeat; si tres vel quatuor, unus solidus relaxetur. Si quid amplius, jam juxta eumdem modum debet relaxatio fieri, vel certe juxta quod dilectio tua praevidet, ut et ei qui convertitur onus relevetur, et ecclesiastica utilitas non gravi dispendio prematur. Nec hoc inutiliter facimus, si pro levandis pensionum oneribus eos ad Christi gratiam perducamus, quia etsi ipsi minus fideliter", + "candidate_score": 0.622968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2028", + "psc_text": "innotuit. Nam qui alterius bonum adjuvat, suum facit. Sed ut mercedis vestrae magis magisque sit fructus uberior, petimus ut monachis praesentium portitoribus, quos cum dilectissimis filiis nostris Laurentio presbytero, et Mellito abbate ad praedictum reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum, pro eo quod illos qui secum sunt sufficere sibi dicit non posse, transmisimus, patrocinii vestri suffragia benignius ministretis, atque ita eis in omnibus adesse dignemini, quatenus dum bonis excellentiae vestrae initiis meliora successerint, et nullas illic moras vel difficultates invenerint, tanto erga vos ac dulcissimos nobis nepotes vestros Dei nostri misericordiam provocetis, quanto pro ejus vos amore in hujusmodi causis misericorditer exhibetis. 1149 EPISTOLA LXIII. AD BRUNICHILDEM FRANCORUM REGINAM. Ut ad evellendam simoniam synodum congregari praecipiat. Gregorius Brunichildae reginae Francorum. Quanta in vobis bona divino munere sint collata, quantaque vos supernae gratiae pietas impleverit, inter caetera vestrorum testimonia meritorum, illud etiam cunctis patenter insinuat, quia et effera corda gentilium providi gubernatis", + "candidate_score": 0.622924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_87", + "psc_text": "quam nos locorum facit sustinere disjunctio, scriptorum sibi vicissitudine praesentetur. Adhortamur etiam ut quia memoratum superius praesentium portitorem pro necessariis quibusdam causis ad clementissimi principis vestigia destinavimus, et mutabilitas temporis multa solet impedimenta itineris generare, quidquid ei sive in terreni itineris provisione, sive etiam in procuratione navigii necessarium fuerit, vestra sacerdotalis impendat affectio, ut destinatum iter celerius, Domino miserante, valeat explicare. (Cf. Joan. Diac., l. I, c. 64.) EPISTOLA XXVIII. AD SEBASTIANUM EPISCOPUM RHISINIENSEM. Ut Anastasii patriarchae a sede sua pulsi, quem secum in honore suo vivere cupiebat, animum exploret. Gregorius Sebastiano episcopo Rhisiniensi. Quamvis nulla merui beatitudinis vestrae scripta suscipere, tamen ego etiam obliviscentem me non obliviscor, negligentem pulso, torpentem amoris stimulis inquieto, ut qui ex semetipso non vult impendere, vel pulsatus sciat reddere quod debet. Praeterea indico suggestionem me apud piissimos dominos summis precibus plenam fecisse, ut virum beatissimum domnum Anastasium patriarcham, concesso usu pallii, ad beati Petri", + "candidate_score": 0.622786, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui expensam itineris qualiter ad nos perveniat praebere te volumus. Sin vero onerosum illi est huc venire, et Siciliam habitare disponit, atque in unitate Ecclesiae apud scripturarum perversores cum cautela permanere consentit, et hoc nobis tua suggestione indicare non differas, ut qualiter illic consultum habere valeat expensare auxiliante Domino disponamus. Sed et harum latores quemadmodum ad eumdem episcopum suum veniant tuae concursionis sit atque solatii, ut venientes a nobis nihil minus sentiant. EPISTOLA XCV. AD CALLINICUM ITALIAE EXARCHUM. Quosdam Ecclesiae unitati redditos ac Roma in Istriam redeuntes commendat. Gregorius Callinico exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram tanto nobis quae petimus speranda sunt,", + "candidate_score": 0.622354, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_761", + "psc_text": "dona dominorum cuncti sub disciplina debita gratias agendo susciperent, et hoc quod eis prius dominari consueverat, omne murmur averterent. EPISTOLA XXXI. AD CONDUCTORES MASSARUM. Donec adveniat Gallicani patrimonii rector, Arigio patricio obediant. Gregorius conductoribus massarum per Galliam. Quamvis inter medias sitis turbas gentium constituti, tamen ratio nos ipsa suspicari compellit multum vos ab aliis bona actione distare. Sicut enim appellatio sancti Petri apostolorum principis familiam Ecclesiae tantae multitudini clariorem demonstrat, ita debetis caeteros morum claritate praecedere, atque eos quibus praeestis, ut bene agant, ut agnoscant cui serviunt, assidue commonere, ut a rapinis gentium atque pravitatibus abstineant, et familia Ecclesiae non solum nomine, sed et meritis honoretur. Nos autem de vobis cognoscite studiosissime cogitare. Disposuimus enim hominem nostrum, qui vos possit tueri et regere, cum litteris commendatitiis ad excellentissimum regem, Christo auxiliante, transmittere. Sed viam tempus hiemis impedivit. Viro ergo glorioso Arigio patricio vos praevidimus commendandos, cui interim summa cum benignitate", + "candidate_score": 0.622272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1918", + "psc_text": "manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de hac Ecclesia habebis. Praeterea nec hortor nec admoneo, sed districte praecipio ut jejunare minime praesumas, quia dicunt medici huic molestiae valde esse contrarium, nisi forte si grandis solemnitas exigit, quinque in anno vicibus concedo. A vigiliis quoque temperandum est, et preces quae super cereum in Ravennati civitate dici solent, vel expositiones Evangelii, quae circa Paschalem solemnitatem a sacerdotibus fiunt, per alium dicantur. Et tua dilectio contra virtutem, laborem sibi minime imponat. Haec autem dixi, ut si te melius senseris, et venire distuleris, scias quid debeas ex meo mandato custodire. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA XXXIV. AD PASCHASIUM", + "candidate_score": 0.622065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_701", + "psc_text": "EPISCOPUM. Quid cum Joanne tum ipse, tum decessor Pelagius, egerint, ob usurpatum episcopi universalis titulum. Ab hoc ut abstineat rogat, multisque urget momentis. Cavendum ipsi ab adulatoribus. Gregorius Joanni episcopo Constantinopolitano. Eo tempore quo fraternitas vestra in sacerdotalem honorem provecta est, quantam Ecclesiarum pacem atque concordiam invenerit recolit. Sed quo ausu, quove tumore nescio, novum sibi cunata est nomen arripere, unde omnium fratrum corda potuissent ad scandalum pervenire. Qua in re vehementer admiror, quia ne ad episcopatum venire potuisses, fugisse velle te memini. Quem tamen adeptum ita exercere desideras, ac si ad eum ambitioso desiderio cucurrisses. Qui enim indignum te esse fatebaris ut episcopus dici debuisses, ad hoc quandoque perductus es, ut, despectis fratribus, episcopus appetas solus vocari. Et quidem hac de re sanctae memoriae decessoris mei Pelagii gravia ad sanctitatem vestram scripta transmissa sunt. In quibus synodi, quae apud vos de fratris quondam et coepiscopi nostri Gregorii causa congregata", + "candidate_score": 0.621808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1748", + "psc_text": "EPISCOPUM. Se de Sclavis irruptionem facientibus affligi. Adversus iniquos judices defendat strenue, sed modeste, pauperes atque oppressos. Photinianistas ad Ecclesiae sinum revocare pergat. Gregorius Maximo episcopo Salonitano. Ad Romanam veniens urbem communis filius presbyter Veteranus ita me podagrae doloribus debilem reperit, ut fraternitatis tuae epistolis per me respondere nullatenus valuissem. Et quidem de Sclavorum gente, quae vobis valde imminet, 1066 et affligor vehementer et conturbor. Affligor in his quae jam in vobis patior; conturbor, quia per Istriae aditum jam ad Italiam intrare coeperunt. De Juliano autem Scribone quid dicam, quando ubique video quia nobis peccata nostra respondeant, ut et foris a gentibus, et intus a judicibus conturbemur? Sed nolite de talibus omnino contristari, quia qui post nos vixerint deteriora tempora videbunt; ita ut in comparatione sui temporis felices nos aestiment dies habuisse. In quantum vero praevalet fraternitas tua, opponere se pro pauperibus, pro oppressis debet. Quae etiam si prodesse minime", + "candidate_score": 0.621481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_948", + "psc_text": "Ravennae. Postquam revertens Castorius omnia nobis quae inter vos et Agilulphum regem acta sunt indicavit, ne excusationem contra nos de mora potuisset aliquis invenire, sub omni eum celeritate illuc retransmittendum praevidimus. Ab eo ergo ea quae sunt agenda cognoscens, esto sollicitus, et omni modo immine ut pax ista debeat ordinari, quia, quantum dicitur, aliqui hoc impedire conantur. Pro qua re festina strenue agere, ut labor vester sine effectu non valeat remanere. Nam jam et partes istae, et diversae insulae in gravissunt periculo positae. Fratrem nostrum Marinianum episcopum (Grat. dist. 86, c. 6) verbis quibus vales excita, quia obdormisse eum suspicor. Nam venerunt quidam ad me, in quibus erant quidam senes mendicantes, qui a me discussi sunt a quibus et quid acceperint, et per singula retulerunt quanta eis et a quibus in itinere data sint. Quos dum sollicite de praedicto fratre requirerem quid eis dedisset, responderunt se eum rogasse, sed ab", + "candidate_score": 0.620929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_881", + "psc_text": "VI. AD CHILDEBERTUM REGEM. Laudat in illo studium fidei catholicae, Candidumque commendat patrimonii rectorem, Dynamii patricii loco, designatum. Gregorius Childeberto regi Francorum. Quanto caeteros homines regia dignitas antecedit, tanto caeterarum gentium regna regni vestri profecto culmen excellit. Esse autem regem, quia sunt et alii non mirum est; sed esse catholicum, quod alii non merentur, hoc satis est. Sicut enim magnae lampadis splendor in terrae noctis obscuritate luminis sui claritate fulgescit, ita fidei vestrae claritas inter aliarum gentium obscuram perfidiam rutilat ac coruscat. Quidquid autem reges se caeteri gloriantur habere habetis. Sed ipsi in hac re vehementius superantur, quoniam hoc principale bonum non habent quod habetis. Ut ergo sicut fide ita et actione vincantur, benignam se excellentia vestra suis subjectis semper exhibeat. Et si qua sunt quae ejus animum offendere valeant, ea indiscussa non puniat. Tunc enim vere regi regum, id est omnipotenti Domino amplius placebit, si, potestatem suam restringens, minus", + "candidate_score": 0.618548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur. Haec ergo omnia quae superius dixi, frater charissime, recogita; diem tuae vocationis attende; quas rationes de sarcina episcopatus redditurus es considera. Emenda illos mores notarii. Vide quid in lingua, quid in actu episcopum deceat. Esto totus purus fratribus tuis. Non aliud loquaris, et aliud in corde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut possis ultra esse quam videris. Crede mihi, quando ad hunc locum veni, tantae deliberationis fui tantaeque charitatis circa fraternitatem tuam, ut si eamdem charitatem meam custodire voluisses, adhuc talem fratrem, sicque te pure diligentem, tibique omni devotione concurrentem nunquam inveneras; sed cognitis verbis ac moribus tuis,", + "candidate_score": 0.618006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1350", + "psc_text": "praecepti auctoritate suspicionem vestram praevidimus auferendam, constituentes nullam vos exinde haeredesque vestros quolibet tempore repetitionis molestiam sustinere, nec a quoquam vobis aliquam objici quaestionem, quia ratio aequitatis exposcit, 944 ut quod studio pietatis impensum est, ad redemptorum onus vel afflictionem non debeat pertinere. (Vide sup. ep. 16.) EPISTOLA XVIII. AD ROMANUM DEFENSOREM. Patrimonium Ecclesiae in Sicilia commendat Gregorius Romano defensori. Propositi nostri cura nos admonet ecclesiasticas utilitates strenuis agendas mandare personis. Et ideo, quia te Romanum defensorem fidelem sollicitumque probavimus exstitisse, patrimonium sanctae Romanae, cui Deo miserante deservimus, Ecclesiae, in partibus Syracusanis, Catinensibus, Agrigentinis, vel Milensibus constitutum, a praesenti secunda indictione gubernationi tuae praevidimus committendum. Unde necesse est te illuc indifferenter accedere, ut, divini consideratione judicii, nostrae quoque admonitionis memoria te efficaciter ac fideliter studeas exhibere, ut nullius neglectus vel fraudis, quod absit, inveniaris sustinere periculum. Magis autem id agas, quatenus de fide et industria tua divinae possis gratiae commendari.", + "candidate_score": 0.61798, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1596", + "psc_text": "desiderium Joannis regionarii relatione cognovimus: quod quidem libenter parati sumus implere, si diligenter fuerimus de his quae retulit informati. Inquit autem a vestra sibi relatum dilectione quod Ecclesiae vestrae quaedam olim privilegia ab apostolica sede concessa sint, atque usum pallii ejus sacerdotes 1020 antiquitus habuisse. Quod quia vobis magnopere poscitis reformari, in Ecclesiae nostrae scrinio requiri fecimus, et inveniri nil potuit. Sed quoniam quanto studiosius ista cupitis adipisci, tanto vos arbitramur esse sollicitos, in requirendis chartis Ecclesiae vestrae vigilantius curam impendite; et si qua exinde scripta inveniri potuerint, quae nos valeant informare, huc curae vestrae sit transmittere. Nam qui nova concedimus, vetera libentissime reparamus. EPISTOLA CXIII. AD SYAGRIUM EPISCOPUM AUGUSTODUNENSEM. Ut Menatem et Theodorum Episcopos in Italiam redire compellat. Gregorius Syagrio episcopo Augustodunensi. Cum sacerdotalis dignitas aliis videatur dignitatibus eminere, ita quisquis ea ornatus est, cunctis se imitandum debet ostendere, ut exemplo suo nulli nocere, sed vitam potius valeat componere", + "candidate_score": 0.617483, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.61586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2194", + "psc_text": "seu excusatio, et quantitatem, sicut scripsistis, defensores Ecclesiae prodiderunt, et quae putaverunt utilia petiverunt. Quod gloria vestra diligenter solliciteque pertractet, et verba eorum non negligat. Nam quidquid post haec in praedicti sitonici specie damni contigerit, amplius jam ad Ecclesiae dispendium sciatis nullo modo pertinere, quia nec habitatores civitatis istius, afflicti revera homines, praedictum sitonicum in suo se asserunt detrimento posse suscipere. Haec igitur omnia gloria vestra cognoscens, ita de his quae sibi sunt commissa, studeat cogitare, ut et utilitatem publicam faciat, et hujus operis pondus Ecclesiae nostrae denuo ad gravamen pauperum non incumbat. EPISTOLA XXXV. AD DESIDERIUM VIENNENSEM EPISCOPUM. Ne Pancratium diaconum suum a monastica vita revocet. Gregorius Desiderio episcopo in Gallia. Pancratius lator praesentium, ut asserit, diaconus, apostolorum se liminibus repraesentans, a nobis noscitur petiisse ut eum fraternitati vestrae deberemus specialiter commendare. Intimavit etiam nobis quod in clericatus officio vestrae sit Ecclesiae mancipatus. Unde, divina inspiratione compunctus, gratiam monasticae", + "candidate_score": 0.615407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.614895, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_180", + "psc_text": "oriatur, unde consolationis debent invenire solatium. EPISTOLA LXVI. AD FELICEII EPISCOPUM MESSANENSEM. Quae servandae sint consuetudines, quae abrogandae. Ne munera sibi mittat, aut Romam veniat, amice monet. Gregorius Felici episcopo Messanensi. Consuetudines quae Ecclesiis gravamen noscuntur inducere nostra nos decet consideratione remittere, ne illuc aliqua cogantur inferre, unde sibi inferenda debent potius exspectare. Clericorum siquidem vel aliorum consuetudinem te oportet illibatam servare, eisque annis singulis quae sunt consueta transmittere. Nobis autem de caetero, ne quid transmittere debeas, inhibemus. Et quoniam non delectamur xeniis, Palmatianas, quas tua direxit fraternitas, cum gratiarum actione suscepimus; sed eas, ne quod 554 exinde potuisses sentire dispendium, digno fecimus pretio venundari, et id fraternitati tuae transmisimus singillatim. Sed quia charitatem tuam ad nos venire velle cognovimus, scriptis praesentibus admonemus ut ad veniendum non debeas laborem assumere; sed ora pro nobis, ut quanto nos itineris intervalla dissociant, tanto animis nostris adinvicem Christo adjuvante simus in charitate conjuncti,", + "candidate_score": 0.61448, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_290", + "psc_text": "tali persona permissus es, ut cautior in vilioribus fias, et diu trutines, cum aliquem per sententiam ferire disponis. Eumdem tamen praefatum virum quanto furore exasperasti, tanta nunc dulcedine consolare, quia valde injustum est, 598 ut qui te plus amaverunt, ipsi te sine causa atrociorem contra se sentiant. EPISTOLA XXXV. AD JOANNEM EPISCOPUM RAVENNATEM. Gratulatur ob exhibita Castorio episcopo infirmo charitatis officia. Hunc ad se per Siciliam transmitti petit. Suffraganeorum antistitum, quos a Roma dividebant hostes interpositi, Ravennati curam committit. Gregorius Joanni episcopo Ravennati. Dominicis mandatis praecipimur proximos sicut nosmetipsos diligere, eorumque languoribus tanquam propriis infirmitatibus condolere. Quorum memor fraternitas vestra competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia", + "candidate_score": 0.61447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui expensam itineris qualiter ad nos perveniat praebere te volumus. Sin vero onerosum illi est huc venire, et Siciliam habitare disponit, atque in unitate Ecclesiae apud scripturarum perversores cum cautela permanere consentit, et hoc nobis tua suggestione indicare non differas, ut qualiter illic consultum habere valeat expensare auxiliante Domino disponamus. Sed et harum latores quemadmodum ad eumdem episcopum suum veniant tuae concursionis sit atque solatii, ut venientes a nobis nihil minus sentiant. EPISTOLA XCV. AD CALLINICUM ITALIAE EXARCHUM. Quosdam Ecclesiae unitati redditos ac Roma in Istriam redeuntes commendat. Gregorius Callinico exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram tanto nobis quae petimus speranda sunt,", + "candidate_score": 0.613985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_678", + "psc_text": "ita ut usque ad diem obitus sui in eadem excommunicatione permaneat, et viaticum tantummodo exitus sui tempore percipiat. Sin autem eum fraternitas tua talem poenitentiam agere cognoverit, ut ei juste ad recipiendam inter laicos communionem et ante exitum debeat misereri, hoc in tuae fraternitatis ponimus potestate. Mense Octobri, indictione 13. EPISTOLA VIII. AD CYPRIANUM DIACONUM. Persequatur Manichaeos. Judaeis vero qui ad Christum fuerint conversi minuenda pensionum onera. Mutuos det rusticis solidos. Gregorius Cypriano diacono et rectori patrimonii Siciliae. De Manichaeis qui in possessionibus nostris sunt, frequenter dilectionem tuam admonui, 734 ut eos persequi summopere debeat, atque ad fidem catholicam revocare. Quod si tempus exigit, per te, si autem pro causis aliis non licet, per alios solerter inquire. Pervenit vero ad me esse Hebraeos in possesionibus nostris qui converti ad Deum nullatenus volunt. Sed videtur mihi ut per omnes possessiones in quibus ipsi Hebraei esse noscuntur epistolas transmittere debeas, eis ex", + "candidate_score": 0.613843, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_991", + "psc_text": "fraternitatem vestram bonis esse intentam operibus, et sponte se exhibere in causis Deo placitis confidamus, verumtamen utile esse 831 fraterna vos alloqui charitate credimus, ut solatia, quae vos ultro decet impendere, nostris quoque provocati epistolis augeatis. Atque ideo indicamus sanctitati vestrae Augustinum, servum Dei, praesentium portitorem, cujus zelus et studium bene est nobis cognitum, cum aliis servis Dei, pro animarum nos illuc compendio transmisisse, sicut ipse vobis eoram positus poterit indicare. In qua re oratione vos eum et auxiliis adjuvare necesse est, atque, ubi opus exegerit, solatiorum vestrorum ei praebere suffragia et paterna ac sacerdotali illum consolatione sicut convenit refovere, quatenus dum sanctitatis vestrae fuerit solamina consecutus, si quid Deo nostro lucrifacere, sicut optamus, valuerit, et vos possitis pariter mercedem acquirere, qui ad bona opera suffragii vestri devote copiam ministratis. Candidum autem presbyterum, communem filium, et patrimoniolium Ecclesiae nostrae fraternitas vestra, quippe ut unanimis nobis, studeat habere commendatum, ut aliquid", + "candidate_score": 0.613755, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_973", + "psc_text": "in eadem Ecclesia cui fraternitas vestra operam visitationis impendit debere presbyterum ordinari, ea propter scriptis vos praesentibus adhortamur, ut de clero ejusdem Ecclesiae requirere debeatis, cujus vita et mores ad hoc possint officium convenire, et eum illic presbyterum festinetis, auxiliante Domino, consecrare. Nam valde durum est ut quousque causa episcopi eorum subtiliter requiratur, non habeat Ecclesia illa presbyterum, qui sacrum illic opus valeat celebrare. Mense Julio, indictione 14. EPISTOLA XLII. AD VICTOREM EPISCOPUM. Ut in monasterio presbyterum ordinet. Gregorius Victori episcopo Panormitano. Urbicus abbas monasterii sancti Hermae, quod Panormi situm est, a nobis cum congregatione sua magnopere postulavit in eodem monasterio presbyterum, qui sacra missarum solemnia celebrare debeat, ordinari; et quia hujusmodi non est differenda petitio, fraternitatem vestram scriptis praesentibus necessario duximus adhortandam, ut eum qui ad hoc ministerium de eadem congregatione electus fuerit, cujus vita, mores, et actio tanto possit ministerio convenire, sine mora, auxiliante Domino, debeat consecrari, quatenus", + "candidate_score": 0.613172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1524", + "psc_text": "vobis vita quam cupitis pro tanto bono vestro retributio existet. 999 EPISTOLA XCIV. AD ROMANUM DEFENSOREM. Istros quosdam, ut in Siciliam ad episcopum suum cito perveniant, adjuvet. Episcopum ipsum ut Romam veniat adhortetur, atque itineris expensam praebeat. Gregorius Romano defensori. Praesentium portitores huc de Istriae partibus venientes ad episcopum suum, qui nunc in Siciliae degit partibus, cum nostro se pergere solatio poposcerunt, quos hinc ordinantes fecimus ambulare. Suscipiens ergo eos experientia tua ordinet qualiter ad praedictum episcopum suum velocius valeant pervenire; ne, sicut astruunt, schismaticorum illarum partium eos alii ad persuadendum praeveniant. Quantum enim indicant, ipse episcopus pro unitate fidei ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui", + "candidate_score": 0.61306, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2047", + "psc_text": "ut quae sunt Creatoris nostri jussioni contraria ab episcoporum moribus compescatis. Ipse autem auctoritate propria episcopos Galliarum judicare non poteris; sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, pravorum mentes ad sanctitatis studia reformando, quia (Grat. 6, q. 3, c. 1) scriptum est in lege: Per alienam messem transiens falcem mittere non debet; sed manu spicas conterere, et manducare (Deut. XXIII, 25) . Falcem ergo judicii mittere non potes in eam segetem, quae alteri videtur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica vitiorum suorum paleis exspolia, et in Ecclesiae corpus monendo, et persuadendo, quasi mandendo converte. Quidquid vero ex auctoritate agendum est, cum praedicto Arelatensi episcopo agatur, ne praetermitti possit 1157 hoc quod antiqua Patrum institutio invenit. Britannorum vero omnium episcoporum tuae curam fraternitati committimus, ut indocti doceantur, infirmi persuasione roborentur, perversi auctoritate corrigantur. Obsecratio Augustini. Obsecro ut reliquiae sancti Sixti martyris nobis transmittantur. Concessio Gregorii.", + "candidate_score": 0.612926, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_776", + "psc_text": "in filio vestro requiesco. Solidos autem vobis voluistis pro necessitatibus cellae quinquaginta transmitti, quos multum esse aestimantes, ex eis nobis decem donastis, ut quadraginta mitteremus. Sed ne forsitan vel hoc grave esset, adhuc alios nobis ex eis estis dignati largiri. Sed quia vos valde in continentia nostra benignos invenimus, eidem benignitati vice simili respondemus. Quinquaginta transmisimus, et ne forsitan minus essent, alios decem superaddidimus. Ne vero et hac adhuc minus esset, alios duodecim jungi fecimus. In hoc autem cognoscimus charitatem vestram, quia de nobis ita praesumitis, sicut vos praesumere debetis. Sed per omnipotentem Dominum rogo, ut assiduas preces pro me facias, quatenus a peccatis quibus obligatus sum, et tribulationibus quibus premor, citius absolvar, et patriae coelestis gaudiis perfruar. Hoc autem quod pro me qualiter oratis in epistolis vestris 764 indicastis, cognoscite quia valde me relevavit. Sed jam post petitionem meam amplius facite, quam etiam me non petente fecistis. Praefatum vero", + "candidate_score": 0.61273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1240", + "psc_text": "quando res exigit: 907 sed abbas loci cum abbatibus aliis rerum inventarium faciat. Quoties autem pro utilitate monasterii sui ad Romanum pontificem abbas venire vel transmittere forte voluerit, ei modis omnibus liceat. Praeterea cum episcoporum adventus desideranter a monasteriis debeat exspectari, quia tamen hospitandi occasione praedictum monasterium temporibus decessoris vestri nobis fuisse nuntiatum est praegravatum, oportet ut hoc sanctitas vestra decenter debeat temperare, ut visitandi (Grat. c. 18, q. 2, c. 28) exhortandique gratia ad monasterium, quoties placuerit, ab ejusdem civitatis antistite accedatur. Sed sic charitatis officium illic episcopus impleat, ut gravamen aliquod monasterium non incurrat. Vestram vero fraternitatem praedictus abbas non solum non metuit ad monasterium frequenter accedere, sed etiam desiderabiliter concupiscit, sciens quod per vos substantia monasterii omnino gravari non possit. Data mense Aprili, indictione prima. EPISTOLA XVI. AD MARINIANUM RAVENNAE EPISCOPUM. Redeuntem Roma Claudium abbatem impense commendat. Gregorius Mariniano episcopo Ravennati. Quod communem filium Claudium abbatem latorem", + "candidate_score": 0.612578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_2_4", + "bdc_text": "Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est . Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2095", + "psc_text": "EPISTOLA LXX. AD CANDIDUM PRESBYT. RECTOREM PATRIMONII. Aurelium presbyterum commendat, ut ei oratorium vel locum aliquem committat. Gregorius Candido presbytero Galliae. Lator praesentium filius noster Aurelius presbyter, a Galliarum partibus veniens, petiit ut sicubi in possessionibus beati Petri apostolorum principis oratorium aut locus qui presbytero vel abbate indiget inveniri potuerit, ei debeat committi, quatenus et ipse subsidium vitae praesentis inveniat, et nos inveniamur petitioni illius paruisse. Proinde dilectioni tuae eum omnibus modis commendamus, ut in quo usus exegerit, et tua dilectio concurrat, et scriptorum nostrorum illic solatium inveniat. EPISTOLA LXXI. AD ANTHEMIUM SUBDIACONUM. Illum aliosve in causa Joannis Diaconi judices arguit, quod Hilarum subdiaconum calumniatorem nulla poena affecerint. Hunc privatum officio, ac verberibus publice castigatum, jubet exsulare. Eligendum Paschasio episcopo vicedominum et majorem domus. Gregorius Anthemio subdiacono Campaniae. Cum fortius punienda sint crimina quae insontibus, et maxime sacratis ordinibus ingeruntur, 1172 quam sitis culpabiles omnes qui in causa Joannis Diaconi", + "candidate_score": 0.612142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_421", + "psc_text": "9, inf. ep. 25, lib. V, ep. 34.) EPISTOLA XXV. AD ARIMINENSES CIVES. Illos de episcopi sui infirmitate accusat, ut Leontio in omnibus obediant jubet. Gregorius universis habitatoribus Arimini. Si culpam vestram, filii dilectissimi, intentius velitis attendere, assidua vos apud Deum debetis oratione purgare, quod episcopum vestrum non devota mente nec ut filii suscepistis: quem inquietudo et tribulatio a vobis illata ad hoc usque perduxit, ut molestiam corporalem incurrerit, quamvis in eo nihil de his quae nobis sunt scripta cognovimus, sed solam inesse debilitatem vidimus, pro qua eum hic retinere curavimus. Et quia illuc modo ad praesens non valet remeare, Ecclesiae vestrae necessario providimus 642 Leontium fratrem et coepiscopum nostrum visitatorem per omnia deputare, cui etiam nostris scriptis injunximus ut omnia quae ad curam utilitatemque Ecclesiae pertinent, tanquam proprius episcopus debeat ordinare. Vos ergo ita ei in omnibus obedite, quatenus operam sibi visitationis injunctam, vestra jutus salubriter in omnibus devotione,", + "candidate_score": 0.612103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1197", + "psc_text": "Quod enim opus utilius et sublimius acturus es, quam ut de animarum vivificatione et collectione cogites, et tuo Domino, qui tibi locum praedicandi dedit, immortale lucrum reportes? Transmisimus autem fraternitati tuae quinquaginta solidos ad vestimenta eorum qui baptizandi sunt comparanda; presbytero quoque Ecclesiae quae in Negeugno monte sita est possessionem quam tua fraternitas petiit, dari fecimus, ita ut quantum praestat, tantum de solidis quos 894 accipere consueverat minus accipiat. Vestra autem fraternitas petiit ut sibi episcopum in Ecclesia quae non longe ab eodem monte est facere debeat; quod omnino libenter accepi, quia quantum vicina fuerit, tantum prodesse animabus illic consistentibus amplius poterit. Latorem vero praesentium (Grat. 1, q. 1, c. 121) pro intercessione sanctitatis vestrae acolythum fecimus; quem ad obsequia vestra retransmisimus, ut si in lucrandis animabus amplius servierit, proficere amplius possit. (Cf. Joan. Diac. l. II, n. 49.) EPISTOLA II. AD ANASTASIUM EPISCOPUM ANTIOCHENUM. Ipsi adversus haereses animos addit.", + "candidate_score": 0.610984, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_2_4", + "bdc_text": "Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est . Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1671", + "psc_text": "puto commendari tibi meos, quos Salvator, quasi in suo nomine ambulantes, recipiendos esse decernit; et si, ut audivi a sancto Candido tuo, hoc respondere volueris, temporis antiquitate roborata mutari non posse, manifeste antiquus error est; sed semper antiquior est veritas quae illum reprehendit. LIBER DECIMUS. Indictione tertia. 1041 EPISTOLA PRIMA. AD ROMANUM IN SICILIA DEFENSOREM. Ablatas, tum a Lucillo quondam episcopo, tum a Petro illius filio, res Melitensis Ecclesiae jubet restitui. Trajano jam episcopo monachos in solatium ita concedit, ut idipsum reservet dioecesani episcopi arbitrio. Quae idem Trajanus, dum erat abbas, acquisivit, non ejus, sed monasterii esse declarat. Alia quaedam ut tollat permittit. Gregorius Romano defensori Siciliae. Nihil proficit sacerdotum culpas ulcisci, et commissa dejectione crimina vindicare, si eis qui convincente facinore deponuntur, amissio honoris solatium, et casus sui coeperint esse compendium. Questus itaque nobis est frater et coepiscopus noster Trajanus Lucillum, quondam insulae Melitensis episcopum, flagitii sui iniquitate perterritum,", + "candidate_score": 0.607246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_471", + "psc_text": "ordinatione venalitas; potentia vel supplicatio personarum nihil adversus haec quae prohibemus obtineat. Nam proculdubio Deus offenditur, si ad sacros ordines quisquam non ex merito, sed ex favore, quod absit, aut ex venalitate provehitur. Haec autem si fieri cognoscis, non taceas; sed instanter obsiste: quoniam si haec aut investigare fortasse neglexeris, aut intellecta celaveris, non solum illos qui haec agunt, peccati vinculum illigabit; sed et te hujus rei non levis ante Deum culpa respiciet. Oportet ergo canonica ultione si quid tale committitur, coerceri: ne tantum facinus cum aliorum peccato vires ex dissimulatione percipiat. Praesentium igitur portitorem Victorinum fraternitatis tuae diaconum, quem tuum reor imitatorem existere, et cum charitate suscepi, et ad remeandum citius relaxavi, per quem etiam claves beati Petri, in quibus de catenis ipsius inclusum est, tibimet pro benedictione transmisi. Praeterea de unitate ac pace concilii, quod Deo auctore congregare disponitis, charitas tua animos nostros subtiliter omnia indicando laetificet. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.606368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_2_4", + "bdc_text": "Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est . Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1388", + "psc_text": "Gaudioso inopi solidos sex singulis annis tribuat. Gregorius Romano defensori Siciliae. Divinorum nos admonent eloquia praeceptorum necessitatem patientibus ecclesiasticum praebere subsidium. Quia ergo dilectissimus filius noster Cyprianus diaconus, Gaudiosum defensorem sedis nostrae, qui Syracusis degere comprobatur, paupertatis asserit inopia constringi, idcirco experientiae tuae praesenti auctoritate mandamus ut a praesenti secunda indictione sex solidos annis singulis ei dare non differas, ut et ille hujus remedii solatio potiatur, et tu quod dederis tuis sine dubio noveris rationibus imputandum. (Cf. Joan. Diac. l. II, c. 55.) EPISTOLA XL. AD ROMANUM DEFENSOREM. Ut, omni cunctatione et excusatione abjecta, id exsequatur quod supra epist. 26, fuerat mandatum. Gregorius Romano defensori. Mense Novembrio praesentis secundae indictionis experientiae tuae praeceptione nostra mandavimus ut Calixeno filio Stephaniae domum Catinae possessionis, quam Ammonia avia ejusdem Calixeni Ecclesiae nostrae sancta devotione contulerat, reddere ei donationem eamdem tandem debuisses. Quod hac, ut dicitur, excusatione facere distulisti, quia notitia ejusdem donationis non", + "candidate_score": 0.60493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1525", + "psc_text": "ad nos habet desiderium veniendi. Concurrendum ergo illis est, ut bona quae cupiunt, Domino adjuvante, valeant perficere. Sed experientia tua aut per se, si in vicino est, aut suis epistolis, eumdem episcopum adhortetur, ut, propitiante Domino, ad apostolorum limina properare festinet, sciturus quod a nobis cum omni suscipietur affectu. Cui expensam itineris qualiter ad nos perveniat praebere te volumus. Sin vero onerosum illi est huc venire, et Siciliam habitare disponit, atque in unitate Ecclesiae apud scripturarum perversores cum cautela permanere consentit, et hoc nobis tua suggestione indicare non differas, ut qualiter illic consultum habere valeat expensare auxiliante Domino disponamus. Sed et harum latores quemadmodum ad eumdem episcopum suum veniant tuae concursionis sit atque solatii, ut venientes a nobis nihil minus sentiant. EPISTOLA XCV. AD CALLINICUM ITALIAE EXARCHUM. Quosdam Ecclesiae unitati redditos ac Roma in Istriam redeuntes commendat. Gregorius Callinico exarcho Italiae. Apud excellentiam vestram tanto nobis quae petimus speranda sunt,", + "candidate_score": 0.602324, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_46", + "bdc_text": "Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1044", + "psc_text": "est quiescunt. Quomodo autem, suscepto pastorali onere, habere serenitatem cogitationum potestis, cum scriptum sit: Ecce gigantes gemunt sub aquis (Job. XXVI, 5) ? Juxta Joannis etenim vocem, Aquae, populi sunt (Apoc. XVII, 15) . Et gigantes sub aquis gemere est, quia quisquis in hoc mundo quasi quadam corporis mole ordine potestatis excreverit, tanto pondera majoris tribulationis sentit, quanto super se regendorum populorum curam susceperit. Sed si sancti Spiritus virtus afflictam mentem afflaverit, protinus hoc quod Israelitico populo corporaliter factum est nobis spiritaliter contingit. Scriptum quippe est: Filii autem Israel ambulaverunt per siccum, per medium mare (Exod. XV, 19) . Et per prophetam Dominus pollicetur, dicens: Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te (Isa. XLIII, 2) . Illos enim flumina operiunt, quos actiones hujus saeculi mentis perturbatione confundunt. Nam qui sancti Spiritus gratia tenetur in mente, transit aquas, et tamen fluminibus non operitur, quia etiam inter medias", + "candidate_score": 0.600877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "bona quae in vobis recta intentione coepta sunt, juvante Deo Creatore omnium rectius impleantur. 1144 Praeterea monachis quos ad reverendissimum fratrem et coepiscopum nostrum Augustinum transmisimus, charitatem suam fraternitas vestra, ut consuevit, impendat; et ita eis tam per se quam per alios quos potuerit ad proficiscendum solatiari studeat, ut dum vobis providentibus nullas illic difficultates vel moras habuerint, et nos quod de vobis confidimus sentiamus, et Deus vobis omnipotens pro conversione animarum, pro quibus transmissi sunt, suam gratiam recompenset. EPISTOLA LVIII. AD DIVERSOS EPISCOPOS GALLIAE. Commendat monachos in Angliam ad Augustinum euntes. Gregorius, Mennae Telonae, Sereno Massiliae, Lupo Cabilloni, Aigulfo Mettis, Simplicio Parisiis, Melantio Rotomo, et Licinio, episcopis Francorum a paribus. Licet fraternitatem vestram suscepti officii cura commoneat, ut religiosis viris, et praecipue in causa animarum laborantibus, omni debeat adnisu concurrere, non tamen ab re est, si sollicitudinem vestram epistolarum nostrarum sermo pulsaverit, 1145 quia sicut ignis aura flante fit", + "candidate_score": 0.600296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_1918", + "psc_text": "manus transire debeam. 1117 Si autem qualitas temporis ad veniendum praepedierit, aliquo parvo exenio dato, apud agonem agi potest ut ipse vobiscum hominem suum usque Romam transmittat. Si igitur eadem aegritudine gravari te sentis, et venire disponis, cum paucis tibi veniendum est, quia mecum in episcopio manens, quotidiana obsequia de hac Ecclesia habebis. Praeterea nec hortor nec admoneo, sed districte praecipio ut jejunare minime praesumas, quia dicunt medici huic molestiae valde esse contrarium, nisi forte si grandis solemnitas exigit, quinque in anno vicibus concedo. A vigiliis quoque temperandum est, et preces quae super cereum in Ravennati civitate dici solent, vel expositiones Evangelii, quae circa Paschalem solemnitatem a sacerdotibus fiunt, per alium dicantur. Et tua dilectio contra virtutem, laborem sibi minime imponat. Haec autem dixi, ut si te melius senseris, et venire distuleris, scias quid debeas ex meo mandato custodire. (Cf. Joan. Diac. l. IV, c. 53.) EPISTOLA XXXIV. AD PASCHASIUM", + "candidate_score": 0.599634, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_291", + "psc_text": "competenti sibi more Castorium fratrem coepiscopum nostrum, et prius compassione habita studuit visitare, et eum postmodum pro excrescenti molestia corporis in Ravennati urbe suscipere. Unde non solum nos impensae charitatis, sed et Deum vobis fecistis procul dubio debitorem, qui in fratris infirmitate condoluisse probamini, ipsumque aegrum in sui membri molestia non solum visitasse, sed etiam suscepisse. Quem quidem ipse pro sua simplicitate illic ordinare omnimode renuebam, sed petentium importunitas fecit ut contradicere nullatenus potuissem. Si autem fieri potest, multum mihi et ipsi consuletis, si eum ad me vel per Siciliam transmittatis, si tamen ei grave non esse perpenditis. De episcopis vero ad nos pertinentibus, qui tamen huc pro interpositione hostium venire non possunt, curam vestra fraternitas gerat. Ita tamen ut pro causis suis ad Ravennatem urbem nullatenus revocentur, ne eos hoc tempore vexare aut fatigare in aliquo videamur. Sed si qua sunt, quae in eis videantur juste reprehendi, debent semper", + "candidate_score": 0.595536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "077_Gregorius-I_Epistolae_window_694", + "psc_text": "hoc ego tolerare non possum. Tamen hac de re jam diacono nostro Constantinopolim scripsi, ut per omnes qui sub se etiam tricenos et quadragenos episcopos habent requirere debeat. Et sicubi iste usus est, ut in litaniis cum palliis ambulent, absit ut per me Ravennatis honor Ecclesiae in aliquo imminui videatur. Haec ergo omnia quae superius dixi, frater charissime, recogita; diem tuae vocationis attende; quas rationes de sarcina episcopatus redditurus es considera. Emenda illos mores notarii. Vide quid in lingua, quid in actu episcopum deceat. Esto totus purus fratribus tuis. Non aliud loquaris, et aliud in corde habeas. Nec appetas ultra videri quam es, ut possis ultra esse quam videris. Crede mihi, quando ad hunc locum veni, tantae deliberationis fui tantaeque charitatis circa fraternitatem tuam, ut si eamdem charitatem meam custodire voluisses, adhuc talem fratrem, sicque te pure diligentem, tibique omni devotione concurrentem nunquam inveneras; sed cognitis verbis ac moribus tuis,", + "candidate_score": 0.594382, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "dlt000306", + "max_score": 0.682897, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_66", + "psc_text": "damnat. Pro quo non diu sententia est dilata. Nam Leuuigildus Gothorum rex Sueuis mox bellum inferens obtento eodem regno Audicanem deicit atque detonsum post regni honorem presbiterii officio mancipauit. Sic enim oportuit, ut quod ipse regi suo fecerat, rursus idem congrua uicissitudine pateretur. Regnum autem Sueuorum deletum in Gothis transfertur, quod mansisse CLXXVII annis scribitur.", + "candidate_score": 0.682897, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.671378, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_65", + "psc_text": "regibus in Arriana haeresi permanentibus tandem regni potestatem Theodimirus suscepit. [§ 91] Qui confestim Arrianae impietatis errore destructo Sueuos catholicae fidei reddidit innitente Martino monasterii Dumiensis episcopo fide et scientia claro, cuius studio et pax ecclesiae ampliata est et multa in ecclesiasticis disciplinis Galliciae regionibus instituta. Post Theodimirum Miro Sueuorum princeps efficitur regnans annis XIII. Hic bellum secundo regni anno contra Roccones intulit. Deinde in auxilium Leouigildi Gothorum regis aduersus rebellem filium ad expugnandam Spalim pergit ibique uitae terminum clausit. [§ 92] Huic Eboricus filius in regnum succedit, quem adulescentem Audeca sumpta tyrannide regno priuat et monachum factum in monasterio damnat. Pro quo non diu sententia est dilata. Nam Leuuigildus Gothorum rex Sueuis mox bellum inferens obtento eodem regno Audicanem deicit atque detonsum post regni honorem presbiterii officio mancipauit. Sic enim oportuit, ut quod ipse regi suo fecerat, rursus idem congrua uicissitudine pateretur. Regnum autem Sueuorum deletum in Gothis transfertur,", + "candidate_score": 0.666295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_24", + "psc_text": "occurrens duodecimo Asturicensis urbis miliario apud fluuium, qui Urbicus appellatur, inito mox certamine superatus est caesis suorum agminibus, aliquantis captis plurimisque fugatis. Ipse postremum rex telo sauciatus fugiit praesidioque suorum carens ad locum Portucale capitur regique Theuderico uiuus offertur. [§ 32] Quo perempto multis qui de priore certamine superfuerant sese tradentibus, aliquantis nihilominus trucidatis regnum paene destructum est finitumque Sueuorum. Reliqui autem Sueui qui remanserant in extrema parte Galliciae Massilae filium nomine Masdram sibi regem constituunt regnumque reparatur Sueuorum. Occisso Recciario Theudericus de Gallicia ad Lusitaniam uictor succedens dum Emeritensem urbem depraedare moliretur sanctae martyris Eulaliae ostentis perterritus, cum omni protinus exercitu discedit et Gallias repetit. [§ 33] Mox deinde partem unam exercitus duce Ceurila ad Baeticam prouinciam mittit. Partem aliam Sumerico et Nepotiano ducibus ad Galliciam dirigit, qui Sueuos apud Lucum saeua depraedatione uastauerunt. In Gallias autem Agrippinus comes et ciuis Aegidio comiti Romano aemulus, ut Gothorum mereretur auxilia,", + "candidate_score": 0.662407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [�� 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.662369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_9", + "psc_text": "Danuuio cum uim Valentis imperatoris ferre non possent sese non depositis armis tradunt, Thraciam ad inhabitandum accipiunt. Sed ubi uiderunt se opprimi a Romanis contra consuetudinem propriae libertatis ad rebellandum coacti sunt Thraciam ferro incendiisque depopulantur deletoque Romanorum exercitu ipsum Valentem iaculo uulneratum in quandam uillam fugientem succendunt ut merito ipse ab eis uiuens cremaretur incendio qui tam pulchras animas ignibus aeternis tradiderat. [§ 10] Inuenerunt autem eo proelio Gothi confessores priores Gothos quos dudum propter fidem a terra sua expulerant, et uoluerunt eos sibi ad praedae societatem coniungere. Qui cum non adquieuissent, aliquanti interfecti sunt, alii montuosa loca tenentes et refugia sibi qualiacumque construentes non solum perseuerauerunt Christiani catholici, sed etiam in concordia Romanorum a quibus dudum excepti fuerant, permanserunt. [§ 11] Aera CCCCXVIIII, anno imperii Theodosi Spani tertio, Athanaricus cum Theodosio ius amicitiamque disponens mox Constantinopolim pergit ibique quintodecimo die post quam fuerat a Theodosio honorabiliter susceptus, interiit.", + "candidate_score": 0.658979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_63", + "psc_text": "inito proelio aduersus eum primo fugatur, deinde captus occiditur. [§ 88] Aera CCCCXCV extincto Recciario Sueui, qui remanserunt in extrema parte Galliciae, Maldra Massilae filium sibi regem constituunt. Mox bifarie diuisi pars Frantan, pars Maldra regem appellant. Nec mora Frantan mortuo Sueui qui cum eo erant Reccimundum sequuntur et cum Maldra pace inita pariter partes Lusitaniae depraedantur. Maldra autem tertio regni anno a suis iugulatur. [§ 89] Aera CCCCXCVIII Maldra interfecto inter Frumarium et Reccimundum oritur de regni potestate dissensio, sed Frumarius cum manu Sueuorum quam habebat Flauiensis urbis conuentus graui euertit excidio. Reccimundus autem uicina sibi pariter Auriensium et Lucensis conuentus maritima populatur. [§ 90] Aera DII Frumario mortuo Remismundus omnibus Sueuis in suam dicionem regali iure uocatis pacem cum Gallaecis reformat, legatos foederis ad Theodericum regem Gothorum mittit, a quo etiam per legatos et arma et coniugem quam haberet accepit. Inde ad Lusitaniam transit, Conimbriam pace deceptam diripit.", + "candidate_score": 0.656436, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_34", + "psc_text": "et thesaurum omnem cum insignibus opibus perdidit. [§ 46] Ipse uictus ac miserabili metu fugatus Emeritam se recepit. Aduersus quem interiecto aliquanto temporis spatio Athanagildus tyrannidem regnandi cupiditate arripiens, dum exercitum eius contra se Hispalim missum uirtute militari prostrasset, uidentes Gothi proprio se euerti excidio et magis metuentes, ne Spaniam milites auxili occasione inuaderent, Agilanem Emerita interficiunt et Athanagildi se regimini tradiderunt. [§ 47] Aera DXCII, anno imperii Iustiniani XXVIIII occiso Agilane Athanagildus regnum quod inuaderat tenuit annis XIIII. Hic cum iam dudum sumpta tyrannide Agilanem regno priuare conaretur, militum sibi auxilia ab imperatore Iustiniano poposcerat, quos postea submouere a finibus regni molitus non potuit. Aduersus quos huc usque conflictum est: frequentibus antea proelis caesi, nunc uero multis casibus fracti atque finiti. Decessit autem Athanagildus Toleto propria morte uacante regno mensibus V. [§ 48] Aera DCV, anno II imperii Iustini minoris post Athanagildum Liuua Narbonae Gothis praefitur regnans annis tribus.", + "candidate_score": 0.655325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_36", + "psc_text": "Aera DCVI, anno III imperii Iustini minoris Leuuigildus adepto Spaniae et Galliae principatu ampliare regnum bello et augere opes statuit. Studio quippe exercitus concordante fauore uictoriarum multa praeclare sortitus est. Cantabrum namque iste obtinuit, Aregiam iste cepit, Sabaria ab eo omnis deuicta est. Cesserunt etiam armis illius plurimae rebelles Hispaniae urbes. Fudit quoque diuerso proelio militem et quaedam castra ab eis occupata dimicando recepit. Hermenegildum deinde filium imperiis suis tyrannizantem obsessum exsuperauit. Postremum bellum Sueuis intulit regnumque eorum in iure gentis suae mira celeritate transmisit, Spania magna ex parte potitus, nam antea gens Gothorum angustis finibus artabatur. Sed offuscauit in eo error impietatis gloriam tantae uirtutis. [§ 50] Denique Arrianae perfidiae furore repletus in catholicos persecutione commota plurimos episcoporum exilio relegauit, ecclesiarum reditus et priuilegia tulit. Multos quoque terroribus in Arrianam pestilentiam inpulit, plerosque sine persecutione inlectos auro rebusque decepit. Ausus quoque inter cetera haeresis suae contagia etiam rebaptizare catholicos", + "candidate_score": 0.651326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_17", + "psc_text": "Aera CCCCLIIII, anno imperii Honorii et Arcadii XXII post Athaulfum Gothis Sigericus princeps electus est. Qui dum ad pacem cum Romanis esset promptissimus, mox a suis est interfectus. [§ 21] Aera et anno quo supra Vallia Sigerico succedens tribus annis regnum tenuit belli causa princeps a Gothis effectus, sed ad pacem diuina prouidentia ordinatus. Mox enim regnare coepit, faedus cum imperatore Honorio pepigit. Placidiam sororem eius, quae a Gothis Romae capta fuerat, ei honorifice reddidit, promittens imperatori propter rem publicam omne certamen inplendum. Itaque ad Spanias per Constantium patricium euocatus. [§ 22] Romani nominis causa caedes magnas barbaris intulit: Wandalos Silingos in Baetica omnes bello extrinxit: Alanos, qui Wandalis et Sueuis potentabantur, adeo cecidit, ut extincto Atace rege ipsorum pauci qui superfuerant oblito regni nomine Gunderici regis Wandalorum, qui in Gallicia resederant, se regimini subiugarent. Confecto igitur Wallia bello Spaniae, dum instructa nauali acie Africam transire moliretur in fretu Gaditani", + "candidate_score": 0.649527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_9", + "psc_text": "Danuuio cum uim Valentis imperatoris ferre non possent sese non depositis armis tradunt, Thraciam ad inhabitandum accipiunt. Sed ubi uiderunt se opprimi a Romanis contra consuetudinem propriae libertatis ad rebellandum coacti sunt Thraciam ferro incendiisque depopulantur deletoque Romanorum exercitu ipsum Valentem iaculo uulneratum in quandam uillam fugientem succendunt ut merito ipse ab eis uiuens cremaretur incendio qui tam pulchras animas ignibus aeternis tradiderat. [§ 10] Inuenerunt autem eo proelio Gothi confessores priores Gothos quos dudum propter fidem a terra sua expulerant, et uoluerunt eos sibi ad praedae societatem coniungere. Qui cum non adquieuissent, aliquanti interfecti sunt, alii montuosa loca tenentes et refugia sibi qualiacumque construentes non solum perseuerauerunt Christiani catholici, sed etiam in concordia Romanorum a quibus dudum excepti fuerant, permanserunt. [§ 11] Aera CCCCXVIIII, anno imperii Theodosi Spani tertio, Athanaricus cum Theodosio ius amicitiamque disponens mox Constantinopolim pergit ibique quintodecimo die post quam fuerat a Theodosio honorabiliter susceptus, interiit.", + "candidate_score": 0.64277, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_53", + "psc_text": "Spaniam saeuientibus diuinae iracundiae per prophetas scripta olim praenuntiatio adinpletur. [§ 73] Aera CCCCXLVIIII post plagarum diram perniciem, quibus Spania caesa est, tandem barbari pacem ineundam deo miserante conuersi sorte in possessionem sibi eius prouincias diuidunt. Galliciam enim Wandali et Sueui occupant, Alani Lusitaniam et Carthaginensem prouincias, Wandali autem cognomine Silingi Baeticam sortiuntur. Spani autem per ciuitates et castella residua plagis adflicti barbarorum dominantium sese seruituti subiciunt. Primus autem in Spanias Gundericus rex Wandalorum successit, regnans Galliciae partibus annis XVIII. Qui dum rupto foedere pacis Sueuorum gentem in Erbasis montibus obsideret, relicta obsidione Sueuorum, Balearicas Terraconensis prouinciae insulas depraedatur. Deinde Carthagine Spartaria euersa cum omnibus Wandalis ad Baeticam transiit, Spalim diruit actaque caede in direptionem mittit. Qui cum auctoritate regiae potestatis inreuerentes manus in basilicam Vincentii martyris ciuitatis ipsius extendisset, mox dei iudicio in foribus templi daemonio correptus interiit. [§ 74] Aera CCCCLXVII Gesericus frater Gunderici succedit in regno annis", + "candidate_score": 0.640607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34_36", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_18", + "psc_text": "Silingos in Baetica omnes bello extrinxit: Alanos, qui Wandalis et Sueuis potentabantur, adeo cecidit, ut extincto Atace rege ipsorum pauci qui superfuerant oblito regni nomine Gunderici regis Wandalorum, qui in Gallicia resederant, se regimini subiugarent. Confecto igitur Wallia bello Spaniae, dum instructa nauali acie Africam transire moliretur in fretu Gaditani maris ui grauissima tempestatis effractus, memor etiam illius sub Alarico naufragii omisso nauigationis periculo Gallias repetit, data ei ab imperatore ob meritum uictoriae secunda Aquitania cum quibusdam ciuitatibus confinium prouinciarum usque ad oceanum. [§ 23] Aera CCCCLVII, anno imperii Honorii et Arcadii XXV, Wallia rege defuncto Theuderidus succedit in regnum annis XXXIII. Qui regno Aquitanico non contentus pacis Romanae foedus recusat pleraque municipia Romanorum uicina sedibus suis occupat, Arcilas nobilissimum Galliae oppidum multa ui obsessum oppugnat. A cuius obsidione inminente uirtute Aetii Romanae militiae ducis non inpunitus abscedit. [§ 24] Remoto igitur Valentiniani imperatoris iussu a potestate militari Aetio dum", + "candidate_score": 0.626894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_53", + "psc_text": "Spaniam saeuientibus diuinae iracundiae per prophetas scripta olim praenuntiatio adinpletur. [§ 73] Aera CCCCXLVIIII post plagarum diram perniciem, quibus Spania caesa est, tandem barbari pacem ineundam deo miserante conuersi sorte in possessionem sibi eius prouincias diuidunt. Galliciam enim Wandali et Sueui occupant, Alani Lusitaniam et Carthaginensem prouincias, Wandali autem cognomine Silingi Baeticam sortiuntur. Spani autem per ciuitates et castella residua plagis adflicti barbarorum dominantium sese seruituti subiciunt. Primus autem in Spanias Gundericus rex Wandalorum successit, regnans Galliciae partibus annis XVIII. Qui dum rupto foedere pacis Sueuorum gentem in Erbasis montibus obsideret, relicta obsidione Sueuorum, Balearicas Terraconensis prouinciae insulas depraedatur. Deinde Carthagine Spartaria euersa cum omnibus Wandalis ad Baeticam transiit, Spalim diruit actaque caede in direptionem mittit. Qui cum auctoritate regiae potestatis inreuerentes manus in basilicam Vincentii martyris ciuitatis ipsius extendisset, mox dei iudicio in foribus templi daemonio correptus interiit. [§ 74] Aera CCCCLXVII Gesericus frater Gunderici succedit in regno annis", + "candidate_score": 0.626838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_52", + "psc_text": "per Didymum et Verinianum Romanos nobilissimos ac potentissimos fratres ab Spania tribus annis repulsi per circumiacentes Galliae prouincias uagabantur. Sed postquam iidem fratres, qui priuato praesidio Pyrenaei claustra tuebantur ob suspicionem tyrannidis insontes et nulla culpa obnoxii a Constantio Caesare interfecti sunt, memoratae gentes Spaniarum prouincias inrumpunt. [§ 72] Aera CCCCXLVI Wandali, Alani et Sueui Spanias occupantes neces uastationesque cruentis discursibus faciunt, urbes incendunt, substantiam direptam exhauriunt, ita ut humanae carnes ui famis deuorarentur a populis. Edebant filios suos matres, bestiae quoque morientium gladio, fame ac peste cadaueribus adsuetae etiam in uiuorum efferebantur interitum atque ita quattuor plagis per omnem Spaniam saeuientibus diuinae iracundiae per prophetas scripta olim praenuntiatio adinpletur. [§ 73] Aera CCCCXLVIIII post plagarum diram perniciem, quibus Spania caesa est, tandem barbari pacem ineundam deo miserante conuersi sorte in possessionem sibi eius prouincias diuidunt. Galliciam enim Wandali et Sueui occupant, Alani Lusitaniam et Carthaginensem prouincias, Wandali autem cognomine", + "candidate_score": 0.616935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_24", + "psc_text": "occurrens duodecimo Asturicensis urbis miliario apud fluuium, qui Urbicus appellatur, inito mox certamine superatus est caesis suorum agminibus, aliquantis captis plurimisque fugatis. Ipse postremum rex telo sauciatus fugiit praesidioque suorum carens ad locum Portucale capitur regique Theuderico uiuus offertur. [§ 32] Quo perempto multis qui de priore certamine superfuerant sese tradentibus, aliquantis nihilominus trucidatis regnum paene destructum est finitumque Sueuorum. Reliqui autem Sueui qui remanserant in extrema parte Galliciae Massilae filium nomine Masdram sibi regem constituunt regnumque reparatur Sueuorum. Occisso Recciario Theudericus de Gallicia ad Lusitaniam uictor succedens dum Emeritensem urbem depraedare moliretur sanctae martyris Eulaliae ostentis perterritus, cum omni protinus exercitu discedit et Gallias repetit. [§ 33] Mox deinde partem unam exercitus duce Ceurila ad Baeticam prouinciam mittit. Partem aliam Sumerico et Nepotiano ducibus ad Galliciam dirigit, qui Sueuos apud Lucum saeua depraedatione uastauerunt. In Gallias autem Agrippinus comes et ciuis Aegidio comiti Romano aemulus, ut Gothorum mereretur auxilia,", + "candidate_score": 0.611758, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_31", + "psc_text": "ecclesiae disciplinam necessaria existerent, libere licenterque disponere. Eo regnante, dum Francorum reges cum infinitis copiis in Spanias conuenissent et Tarraconensem prouinciam bello depopularent, Gothi duce Theudisclo obicibus Spaniae interclusis Francorum exercitum multa cum admiratione uictoriae prostrauerunt. Dux idem prece atque ingenti pecunia sibi oblata uiam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit; cetera infelicium turba, cui transitus conlati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladio concidit. [§ 42] Post tam felicis successum uictoriae trans fretum inconsulte Gothi gesserunt. Denique dum aduersus milites, qui Septem oppidum pulsis Gothis inuaderant, oceani freta transissent eundemque castrum magna ui certaminis expugnarent, adueniente die dominico deposuerunt arma, ne diem sacrum proelio funestarent. Hac igitur occasione reperta milites repentino incursu adgressum exercitum mari undique terraque conclusum adeo prostrauerunt, ut ne unus quidem superesset, qui tantae cladis excidium praeteriret. [§ 43] Nec mora praeuenit mors debita principem, uulneratur enim a quodam in palatio, qui iam dudum dementis", + "candidate_score": 0.609977, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_25_27", + "bdc_text": "Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt . Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_9", + "psc_text": "Danuuio cum uim Valentis imperatoris ferre non possent sese non depositis armis tradunt, Thraciam ad inhabitandum accipiunt. Sed ubi uiderunt se opprimi a Romanis contra consuetudinem propriae libertatis ad rebellandum coacti sunt Thraciam ferro incendiisque depopulantur deletoque Romanorum exercitu ipsum Valentem iaculo uulneratum in quandam uillam fugientem succendunt ut merito ipse ab eis uiuens cremaretur incendio qui tam pulchras animas ignibus aeternis tradiderat. [§ 10] Inuenerunt autem eo proelio Gothi confessores priores Gothos quos dudum propter fidem a terra sua expulerant, et uoluerunt eos sibi ad praedae societatem coniungere. Qui cum non adquieuissent, aliquanti interfecti sunt, alii montuosa loca tenentes et refugia sibi qualiacumque construentes non solum perseuerauerunt Christiani catholici, sed etiam in concordia Romanorum a quibus dudum excepti fuerant, permanserunt. [§ 11] Aera CCCCXVIIII, anno imperii Theodosi Spani tertio, Athanaricus cum Theodosio ius amicitiamque disponens mox Constantinopolim pergit ibique quintodecimo die post quam fuerat a Theodosio honorabiliter susceptus, interiit.", + "candidate_score": 0.609921, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "dlt000306_window_63", + "psc_text": "inito proelio aduersus eum primo fugatur, deinde captus occiditur. [§ 88] Aera CCCCXCV extincto Recciario Sueui, qui remanserunt in extrema parte Galliciae, Maldra Massilae filium sibi regem constituunt. Mox bifarie diuisi pars Frantan, pars Maldra regem appellant. Nec mora Frantan mortuo Sueui qui cum eo erant Reccimundum sequuntur et cum Maldra pace inita pariter partes Lusitaniae depraedantur. Maldra autem tertio regni anno a suis iugulatur. [§ 89] Aera CCCCXCVIII Maldra interfecto inter Frumarium et Reccimundum oritur de regni potestate dissensio, sed Frumarius cum manu Sueuorum quam habebat Flauiensis urbis conuentus graui euertit excidio. Reccimundus autem uicina sibi pariter Auriensium et Lucensis conuentus maritima populatur. [§ 90] Aera DII Frumario mortuo Remismundus omnibus Sueuis in suam dicionem regali iure uocatis pacem cum Gallaecis reformat, legatos foederis ad Theodericum regem Gothorum mittit, a quo etiam per legatos et arma et coniugem quam haberet accepit. Inde ad Lusitaniam transit, Conimbriam pace deceptam diripit.", + "candidate_score": 0.599124, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf041", + "work_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita", + "max_score": 0.679366, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.679366, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.67418, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", + "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", + "candidate_score": 0.669313, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_342", + "psc_text": "satisfacere nequivissent pro quo venerant, remisit eos ad propria. Post tres autem annos rursus orientales episcopi Occidentalibus aliam epistolam direxerunt, quam multorum versuum nominavere conscriptionem, eo quod ultra priores prolixo eloquio confecta videretur. In qua de substantia quidem Dei nullam fecere memoriam. Eos autem qui dicunt ex non existentibus Dei Filium, aut ex alia essentia, et non ex Deo, et quia fuerit aliquando tempus aut saeculum quando non erat, abdicarunt. Porro Eudoxium Germaniciae episcopum, Martyrium atque Macedonium portitores epistolarum, occidentales noluerunt suscipere sacerdotes, dicentes dogmata Nicaena sufficere, et nihil ulterius oportere tractari. Cumque Constans a fratre petens ut Athanasius suam reciperet sedem, resistentibus haereticis nihil impetrare valuisset, tunc Athanasius et Paulus adeuntes poposcerunt fieri synodum, eo quod pro defensione rectorum dogmatum expulsi probarentur. SOZOMEN., lib. III, cap. 9. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 510. CAPUT XXI. Quod Constans fratrem pro fide moverit, et quod Constantius Sardicae concilium convocari praeceperit.", + "candidate_score": 0.668283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_342", + "psc_text": "satisfacere nequivissent pro quo venerant, remisit eos ad propria. Post tres autem annos rursus orientales episcopi Occidentalibus aliam epistolam direxerunt, quam multorum versuum nominavere conscriptionem, eo quod ultra priores prolixo eloquio confecta videretur. In qua de substantia quidem Dei nullam fecere memoriam. Eos autem qui dicunt ex non existentibus Dei Filium, aut ex alia essentia, et non ex Deo, et quia fuerit aliquando tempus aut saeculum quando non erat, abdicarunt. Porro Eudoxium Germaniciae episcopum, Martyrium atque Macedonium portitores epistolarum, occidentales noluerunt suscipere sacerdotes, dicentes dogmata Nicaena sufficere, et nihil ulterius oportere tractari. Cumque Constans a fratre petens ut Athanasius suam reciperet sedem, resistentibus haereticis nihil impetrare valuisset, tunc Athanasius et Paulus adeuntes poposcerunt fieri synodum, eo quod pro defensione rectorum dogmatum expulsi probarentur. SOZOMEN., lib. III, cap. 9. Edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 510. CAPUT XXI. Quod Constans fratrem pro fide moverit, et quod Constantius Sardicae concilium convocari praeceperit.", + "candidate_score": 0.667464, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.667303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_750", + "psc_text": "Quam legem ideo posuit, eo quod Juliani temporibus quidam hujusmodi virgines uxores ducere praesumpserunt. SOZOMEN., lib. VI, cap. 3, p. 640. CAPUT V. Quod Athanasius venerit ad Jovianum, et ab eo sit decenter honoratus. Inter haec Athanasius Alexandrinae sedis episcopus, cum paucis suorum communicato consilio necessarium judicavit ut Christianum videret imperatorem. Veniensque Antiochiam, principem de quibus oportebat edocuit. Quidam aiunt quia eum ipse magis evocaverit imperator, ut quae necessaria pro religione et recta fide videbantur exponeret: disponensque, ut decebat, causas Ecclesiae, de reversione cogitabat. Verum Euzoius Arianae sectae, Antiochenae civitatis episcopus, studebat ut Probatianus quidam eunuchus in Alexandrina urbe ordinaretur episcopus. Cumque hoc ageretur, Lucius Alexandrinus a Georgio presbyter ordinatus, adiit imperatorem; et maledicens Athanasio, quasi temporibus episcopatus sui fuisset inscriptus [ ed. Niv. et Frob., accusatus], et plurima exsilia sub praecedentibus sustinuisset imperatoribus, essetque circa sacra per eum causa discordiae: supplicabat insuper ut alius in Alexandrina civitate ordinaretur episcopus.", + "candidate_score": 0.663371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_365", + "psc_text": "Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina eis illata, generali eos decreto sanctum concilium episcopatu deposuit; et decrevimus non solum episcopos eos non esse, sed neque communionem cum fidelibus promereri. Eos enim qui dividunt a paterna substantia et divinitate, et alienant Verbum a Patre, dividi ab Ecclesia catholica convenit, et esse alienos a nomine Christiano. Sint igitur a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus", + "candidate_score": 0.662454, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.660252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_410", + "psc_text": "Edit. Christ. Vales. cap. 25, p. 116. CAPUT XXXVIII. De insidiis contra Athanasium gestis, et de levitate Constantii. Adversarii siquidem Athanasii opportunum se tempus invenisse judicantes, rursus adversus eum machinabantur. Tunc imperatori Constantio suggesserunt quia omnem Aegyptum subvertisset et Libyam. Invidiam vero maxime auxit ejus, eo quod ordinationes in parochiis fecisset alienis. Athanasius interea, dum venisset ad Alexandriam, synodum Aegyptiorum congregavit episcoporum. Qui consona decreverunt Sardiceno concilio atque Hierosolymis celebrato. Constantius igitur imperator, dudum et ipse Arianorum secta praeoccupatus, omnia quae paulo ante ei placuerant in contrarium demutavit. Et primum quidem Ecclesiae Constantinopolitanae pontificem Paulum deportari jussit exsilio; quem deducentes, in Cucuso Armeniae suffocarunt. Marcello autem denuo projecto, Ecclesiam Ancyranam Basilius rursus invasit. Lucius autem Adrianopoleos ferro vinctus, in carcere moritur. Tantumque valuerunt quae de Athanasio 258 dicebantur, ut in immensum furorem cadens imperator, eum ubicunque reperiretur juberet occidi: cum quo Theodulum et Olympium praesules Ecclesiarum Thracensium. Igitur Athanasium voluntas", + "candidate_score": 0.659468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_979", + "psc_text": "quoniam hoc omnino nudabat Ecclesias, requie nuper inchoata, resque nimis erat plurimis impossibilis: quia concurreramus in urbem Constantinopolitanam causa litterarum ad nos praeterito anno directarum a vestra charitate post Aquileiense concilium ad Deo amabilem imperatorem Theodosium, propter hanc solummodo causam usque ad Constantinopolim properati, et de hac tantummodo synodo ferentes consensum episcoporum qui per provincias permansere. Majoris vero profectionis neque speravimus opus, neque praeaudivimus omnino, antequam Constantinopolim veniremus. Super haec autem induciarum angusto tempore faciente, neque praeparare nos valentes ad longam profectionem, neque universos communicatores nostros, in provinciis positos commonere, et eorum consensum sumere praevaluimus. Quoniam igitur haec et alia multa plurimorum adventum prohibere videbantur, quod erat secundum effectum [ ed., secundum, ad effectum] rerum, et vestrae circa nos charitatis ostensionem, hoc egimus: reverendissimos atque charissimos fratres et comministros nostros episcopos Cyriacum, Eusebium et Priscianum usque ad vos laborare alacriter exorantes, per quos et nostram voluntatem pacificam et intentionem habentem", + "candidate_score": 0.657812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.657197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.656621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1116", + "psc_text": "Eutropius enim eunuchus praepositus imperatoris, et habens consulis dignitatem, volens in quibusdam ad ecclesiam refugientibus vindicare, studuit ab imperatoribus legem poni jubentem ut nullus ad ecclesias confugeret, imo qui dudum refugerant, traherentur. Sed Dei secutum est repente judicium. Erat ergo proposita lex. Post paucos vero dies cum ipse Eutropius offendisset imperatorem, inter refugas erat apud ecclesiam. Episcopus vero, Eutropio sub altari jacente, nimioque percusso timore, residens super ambonem, ubi solebat prius consuete facere sermonem, homiliam increpatoriam fecit adversus eum. Unde plurimos magis offendebat, eo quod homini in infelicitate posito non solum miseratus non est, sed etiam nec objurgare desisteret. Igitur Eutropii, tunc consulatus dignitatem habentis, propter quaedam vitia caput imperator jussit auferri, et ex ordine consulum ejus nomen penitus abrogari ( An. Dom. 399). Quamobrem Theodori solummodo, qui cum eo consul fuit, nomen 355 ascriptum est. Pro diversis igitur causis multos saepius fiducialiter objurgabat, et plurimis erat odiosus. Unde Theophilus,", + "candidate_score": 0.655707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1252", + "psc_text": "noluit; hoc etiam ego ipse fecissem. Novatianos autem non laudo, quia pro vilibus vitiis laicos a gratia communionis excludunt. Asclepiades dixit: Extra sacrificandi peccatum, etiam alia plurima sunt delicta secundum Scripturas quae ducunt ad mortem; propter quae vos quidem clericos, nos autem communicare etiam laicos prohibemus, Deo soli eorum remissionis judicium committentes. Atticus igitur etiam suam praescribit mortem. Nam cum a Nicaea discederet, Calliopio presbytero dixit: Ante autumnum Constantinopolim venire festina, si vivum me denuo videre desideras. Si tardaveris, non videbis. Quo dicto mentitus non est. Anno namque vicesimo primo sui episcopatus, decima die mensis Octobris, est mortuus, consulatu Theodosii undecimo et Valentiniani Caesaris primo ( An. Dom. 425). SOCRATES, lib. VII, cap. 25, p. 365. CAPUT III. De ordinatione Sisinnii et moribus ipsius; et quod Proclus ordinatus Cyzici non sit receptus. Porro Theodosius imperator a Thessalonica revertens, ejus exsequias non invenit. Ante unum namque diem quam ingrederetur, ille sepultus", + "candidate_score": 0.655155, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1253", + "psc_text": "undecimo et Valentiniani Caesaris primo ( An. Dom. 425). SOCRATES, lib. VII, cap. 25, p. 365. CAPUT III. De ordinatione Sisinnii et moribus ipsius; et quod Proclus ordinatus Cyzici non sit receptus. Porro Theodosius imperator a Thessalonica revertens, ejus exsequias non invenit. Ante unum namque diem quam ingrederetur, ille sepultus est. Post paucos vero dies, id est viginti tres mensis Octobris nuntiatum est quia Valentinianus infulas suscepisset imperii. Post obitum igitur Attici fit maxima de episcopi ordinatione contentio, aliis alium postulantibus; quidam Philippum presbyterum quaerebant, alii Proclum item presbyterum. Sed omnis populus communiter desiderabat ordinari Sisinnium, qui et ipse presbyter quidem erat; in nulla tamen civitate ordinatus, sed in suburbano Constantinopolis cui nomen Oliva est ministrabat. Hoc suburbanum est positum contra faciem civitatis, ubi dies Ascensionis Salvatoris solemniter celebratur. Hunc ergo virum omnes laici diligebant pro sui reverentia, et maxime quia fovebat pauperes ultra sui mensuram. Praevaluit ergo votum laicorum,", + "candidate_score": 0.655053, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1090", + "psc_text": "commissam sibi regere praecepit Ecclesiam. Post aliquantum tempus Romam [ mss. et ed. V., Romae] denuo veniens imperator, easdem ab episcopis patiebatur querelas, quasi Flaviani tyrannidem subdere noluisset. At ille speciem tyrannidis eos effari praecepit, dicens se esse Flavianum. Illis vero dicentibus, quia non possent cum imperatore contendere, monuit ut de caetero Ecclesiae concordiam haberent, deponerentque certamen, et stultas contentiones exstinguerent. Paulinus, inquit, olim est mortuus; Evagrius contra regulas ordinatus; orientales autem Ecclesiae praesulatum Flaviano deferentes, et Asia, Pontus, et Thracia, ejus communioni conjunctae sunt: omnis Illyricus illum novit per Orientem episcopis praesidere. His flexi monitionibus Hesperiae sacerdotes soluturos se inimicitias promiserunt, et legatos mittendos ab eo se suscipere. Hoc agnoscens sacratissimus Flavianus, misit Romam [ mss. et ed. V., Romae] quosdam laude dignos episcopos, et Antiochenos presbyteros, atque diaconos, quibus praeerat Acacius Beroeae in omni terra pelagoque cantatus. Is cum aliis Romam [ mss. et ed. V., Romae] veniens,", + "candidate_score": 0.654242, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.652783, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_519", + "psc_text": "Movebatque quaestionem imperatoris diversa sententia; cujus litteris, nunc de fide prius agendum, nunc de accusatorum conversatione, legebatur. Haec causa praesentes ad schisma perduxit, et in duas partes synodi multitudo divisa est. Unius enim partis dux erat Acacius Caesareae Palaestinae, Georgius Alexandriae, Ursacius Tyri, Eudoxius Antiochiae, quos alii triginta duo secuti sunt. In alia parte fuit Georgius Laodiciae Syriae, Sophronius Pompeiopoleos Paphlagoniae, Eleusius Cyzici, quos plurimi sequebantur. Cumque placuisset ut prius de fide quaestio moveretur, hi quidem qui erant partis Acacii, Nicaenam fidem aperte negaverunt, aliamque fidem dictare nitebantur. Alterius vero partis numero pluriores, omnia quidem Nicaeni concilii receperunt: de sermone consubstantialitatis tantummodo querebantur. Multis igitur inter alterutros contentionibus usque ad vesperam generatis, novissime Sylvanus Tarsensis praesul Ecclesiae, voce magna clamavit, dicens non oportere novam dictari fidem, sed dudum in Antiochia expositam tempore dedicationis debere servari. Quo dicto sequaces sunt egressi. Alterius vero partis protulerunt fidem Antiochiae recitatam, quam relegentes solverunt", + "candidate_score": 0.651588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_452", + "psc_text": "invidiae nimietate, neque Constante vivo, et Constantio eum se diligere profitente, ab ejus molestia recedebant; sed Antiochiae congregati Narcissus Cilix, Theodorus Thraciae, Theogonius Nicaenus, Patrophilus Scythopoleos, Minophantus Ephesius, et alii circa triginta, scripserunt omnes universis episcopis: quia contra sanctiones ecclesiasticas Alexandriam remeasset, nec in concilio sine culpa fuisset inventus; et jubebant ut neque communicarent ei, neque scripta dirigerent, sed Georgio, qui ab eis fuerat ordinatus. Verum Athanasio nullus hinc sermo fuit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. CAPUT XV. De synodo apud Mediolanum facta. Igitur devicto Magnentio, cum solus Constantius Romanorum tenuisset imperium, omni studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed.", + "candidate_score": 0.650893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_365", + "psc_text": "Europae, et Narcissum Neroniadis Ciliciae, Acacium Caesareae Palaestinae, et Stephanum Antiochiae, Ursacium Sigiduni Mysiae, Valentem ex Mirsia Pannoniae, Menophantum Ephesi, et Georgium Laodiceae, licet metuentes ab Oriente non venerint, tamen eo quod a beatae memoriae Alexandro civitatis Alexandrinae pontifice sint damnati, et eo quod secum Arianos habeant, et propter crimina eis illata, generali eos decreto sanctum concilium episcopatu deposuit; et decrevimus non solum episcopos eos non esse, sed neque communionem cum fidelibus promereri. Eos enim qui dividunt a paterna substantia et divinitate, et alienant Verbum a Patre, dividi ab Ecclesia catholica convenit, et esse alienos a nomine Christiano. Sint igitur a nobis et omnibus anathema, eo quod verbum veritatis videantur esse cauponati. Apostolicum namque praeceptum est: Si quis vobis annuntiaverit praeter quod accepistis, anathema sit (Galat. I, 9) . His ergo nullum communicare denuntiate; nulla enim communio luci ad tenebras (II Cor. VI, 14) . Hos pellite procul ab omnibus", + "candidate_score": 0.650718, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", + "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", + "candidate_score": 0.649632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_25", + "psc_text": "potientur. Sed haec quidem sermo procedens, ut potuerit observabit. Convertar nunc ad narrationem rerum, cooperatorem invocans Deum. Hinc enim habebit praesens scriptura principium. SOZOMEN., lib. I, cap. 1, p. 400. CAPUT IV. A quo tempore historiae fecit initium, et quomodo Constantino signum crucis ostenditur, et qui imperatores et Caesares per idem fuere tempus. Crispo et Constantino Caesaribus atque consulibus ( Anno D. 322), Romanae quidem Ecclesiae Sylvestrius praesidebat. Alexandrinae autem Alexander, et Hierosolymorum Macarius, Antiochiae vero quae est apud Orontem [ ed. Frob., Orientem] post Romanum nondum quisquam fuerat ordinatus, persecutionibus scilicet prohibentibus. Non longo post tempore, hi qui in Nicaea collecti sunt, sapientia et eloquiis admirantes Eustathium, dignum approbaverunt sedi apostolicae praesidere; et cum esset episcopus vicinae Beroeae, eum in Antiochiam transtulerunt. Tunc ergo Christiani orientales quidem usque ad terminos Aegypti circa Libyam commorantes, non praesumebant aperte in ecclesias convenire, cum Licinius favorem quem in eos habuerat permutasset. Sed", + "candidate_score": 0.648998, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_468", + "psc_text": "dimittet. Hoc consilium mulieres illae, laudibus maximis proferendae, percipientes, cum ornatu solito adierunt imperatorem; quatenus ex veste sublimi insignes eas et nobiles arbitratus, reverentiam eis haberet et parceret. Adeuntes enim principem tali voce clamabant: Miserere tantae civitatis, pastoris providentiam non habentis, quae luporum patet insidiis. At ille respondit: Non egere pastore alio civitatem; esse namque pontificem qui eorum curam haberet. Post magnum namque Liberium quidam diaconorum ejus, Felix nomine, fuerat ordinatus. Is expositam in Nicaea fidem inconcusse servavit, sed corruptoribus ejus sine discretione communicabat. Nullus tamen Romae habitantium in basilicam ingressus est, cum ille intus astaret. Hoc autem etiam matronae illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic", + "candidate_score": 0.648862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_289", + "psc_text": "possitis ostendere. Verum qua gratia haec scripserim vobis, vosque ad me litteris evocaverim, per ea quae sequuntur agnoscetis. Pergenti jam mihi ad cognominis nostri felicissimae patriae civitatem, dum essem conscensurus in equum, repente Athanasius episcopus in media platea cum quibusdam sacerdotibus quos circa se habebat, sic inopinate nos adiit, ut nobis daretur subito causa cujusdam formidinis. Testis enim mihi inspector omnium Deus est, quoniam neque cognoscere eum quis esset prima fronte praevalui. nisi quidam nostrorum, et quis esset et quam pertulisset injustitiam tunc narrasset. Et ego quidem neque confabulatus cum eo sum illo tempore, nec qualibet locutione participatus. Dumque ille se audiri deposceret, ego vero refutarem et pene repelli eum praeciperem, cum majori fiducia nihil aliud a nobis quam vestrum postulavit adventum; ut vobis praesentibus quae passus est necessario posset suis gemitibus explanare. Unde quia mihi rationabile videtur, et temporibus opportunum, scribi vobis libentius haec praecepi, ut omnes quicunque apud", + "candidate_score": 0.648232, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.647674, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_159", + "psc_text": "potest enim et honor concilii a vobis integer custodiri, et una atque eadem omnibus communio conservari, licet aliqua in vobis particulariter ad invicem pro parvo quodam contentio generetur: quoniam non omnes in omnibus idem volumus, neque una in nobis natura versatur, aut voluntas una cognoscitur. De divina siquidem providentia una quaedam in vobis sit fides, una prudentia, unus in Deo consensus. Quae vero pro his frivolis quaestionibus inter alterutros disputata sunt, licet non in unam sententiam colligantur, manere tamen intra sensum debent, mentis ineffabilitate servata. Communis autem charitatis praecipuum sacramentum, et veritatis fides, et honor circa Deum atque religionem legis apud vos inconcusse permaneat. Revertimini ergo ad alterutras amicitias atque gratiam; reddite universo populo vestros amplexus; vosque ipsos, velut proprias animas expiantes [ ms. Lyr., atque vos ipsos vestris amicis expiantes], alterutros rursus agnoscite. Suaviores enim crebro sunt amicitiae post inimicitiarum causas ad concordiam restitutae. Reddite ergo mihi tranquillos dies", + "candidate_score": 0.645294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1252", + "psc_text": "noluit; hoc etiam ego ipse fecissem. Novatianos autem non laudo, quia pro vilibus vitiis laicos a gratia communionis excludunt. Asclepiades dixit: Extra sacrificandi peccatum, etiam alia plurima sunt delicta secundum Scripturas quae ducunt ad mortem; propter quae vos quidem clericos, nos autem communicare etiam laicos prohibemus, Deo soli eorum remissionis judicium committentes. Atticus igitur etiam suam praescribit mortem. Nam cum a Nicaea discederet, Calliopio presbytero dixit: Ante autumnum Constantinopolim venire festina, si vivum me denuo videre desideras. Si tardaveris, non videbis. Quo dicto mentitus non est. Anno namque vicesimo primo sui episcopatus, decima die mensis Octobris, est mortuus, consulatu Theodosii undecimo et Valentiniani Caesaris primo ( An. Dom. 425). SOCRATES, lib. VII, cap. 25, p. 365. CAPUT III. De ordinatione Sisinnii et moribus ipsius; et quod Proclus ordinatus Cyzici non sit receptus. Porro Theodosius imperator a Thessalonica revertens, ejus exsequias non invenit. Ante unum namque diem quam ingrederetur, ille sepultus", + "candidate_score": 0.639587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_469", + "psc_text": "illae imperatori dixerunt: Qua gratia flexus, praecepit illum inter omnes egregium revocari, et utrumque Ecclesiam gubernare communiter. His ergo litteris in circensi spectaculo relectis, populus clamabat justam principis esse sententiam, ut sicut dupliciter coloribus divisi sunt spectatores, sic oporteret alterum his, alterum aliis praesidere. Cum ergo primitus principis litteris sic favissent, postea commoti, communi voce clamaverunt: Unus Deus, unus Christus, unus episcopus. Ipsas enim voces et ego ponere justum judicavi. Post has vero Christo amabilis populi pias et justitia exornatas voces, sanctissimus quidem Liberius est reversus. Felix autem recedens habitavit aliam civitatem. THEODORETUS, lib. II, cap. 17, Edit. Christ. CAPUT XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem", + "candidate_score": 0.638961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_383", + "psc_text": "Christ. Vales. cap. 23, p. 107. CAPUT XXVII. Alia epistola ejusdem pro eadem re. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Licet prioribus nostris litteris significaverimus, quatenus sine sollicitudine ad nostrum debeas venire comitatum, eo quod maxime velimus te ad propria destinare; tamen et nunc has litteras ad tuam direximus sanctitatem; per quas invitamus ut sine aliqua incredulitate vel metu ascendens, publicis vehiculis ad nos venire festines, ut quae desideras possis adipisci. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXVIII. Tertia Constantii epistola pro eodem. Constantius Victor Augustus Athanasio episcopo. Dum in Edessa degeremus, praesentibus presbyteris tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita", + "candidate_score": 0.638125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_507", + "psc_text": "et quia corpus patris ejus absque ipsius consilio migrasse praesumpserit. Relinquens ergo gubernatorem Hesperiarum partium Caesarem Julianum, ipse pergebat ad Orientem. SOCRATES, ibidem, et SOZOMEN., cap. 20, edit. Christ CAPUT XXXII. De Leontio Antiocheno episcopo, et Actio, qui magister Eunomii fuit. Leontius igitur Antiochenus episcopus, cum esset Arianus, languorem suum celare nitebatur. Vidensque divisos sacerdotes et populum, et alios dicentes, Gloria Patri, et Filio; alios, Gloria Patri per Filium in Spiritu sancto; ipse sub silentio dicebat orationem, et nihil aliud audiebant astantes, nisi cum diceret, in saecula saeculorum. Et siquidem hoc non maligne fecisset, diceretur quia pro concordia populi fieret. Sed quia et contra milites veritatis acuebatur, et nonnisi haereticos provehebat, ostendebatur celare pestem, modo timore [ ed., amore] populi, modo formidine pressus imperatoris, qui Filium dissimilem prohibuerat dici. Ea siquidem tempestate Aetius magister Eunomii, qui Arii blasphemiam suis opinionibus auxerat, in diaconatus ordine ministrabat. Sed Flavianus et Diodorus monachicam", + "candidate_score": 0.634018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_453", + "psc_text": "studio laborabat ut Occidentales episcopi consentirent eis qui consubstantialem esse Patri Filium denegabant. Et hoc faciebat, nolens a primordio aperte vim facere, sed eis callide suadere, ut decreto contra Athanasium ab Orientalibus episcopis habito consentirent. Sperabat enim quia si communi decreto damnaretur Athanasius, facilius suam voluntatem in religione [ ed. V. et Frob., regione] compleret. SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 546. Tunc igitur in Italiam convenerunt episcopi Orientalium non multi, quoniam plurimos eorum aut senectus aut itineris longitudo prohibuit. Occidentalium vero ultra trecentos, ut praecepto principis concilium Mediolani celebraretur: ubi convenientes Orientales, ante omnia contra Athanasium decretum fieri commune poscebant, ut hoc facto penitus ei aditus Alexandriae clauderetur. Quod cum sensissent Paulinus Gallicanae Treviris, Dionysius Albae metropolis Italorum, et Eusebius Vercellensis episcopi, quia ad destructionem fidei Orientales contra Athanasium agere molirentur: surgentes magna voce clamabant dolum et circumventionem per ea quae gerebantur, Christianitatis dogmatibus", + "candidate_score": 0.633406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_408", + "psc_text": "cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De Magnentio tyranno, et de Britannioine atque Nepotiano. Sic itaque se rebus habentibus Magnentius tyrannus circa partes emersit Hesperias ( an. Dom. 352); qui Constantem imperatorem Occidentalium partium, facto dolo, circa Gallias interemit. Quo gesto, intestinum inflammatum est bellum. Magnentius etenim tyrannus cunctam tenebat Italiam, Africamque, et Libyam, simul et Gallias. In Illyrico vero et in Sirmio aliud rursus a militibus exortum est bellum per tyrannum nomine Britannionem. Sed etiam Romam tumultus non fortuitus detinebat. Fratruelis namque Constantini Nepotianus nomine imperium assumpserat, monomachorum virtute suffultus, et Nepotianum quidem Magnentii milites deposuerunt; Magnentius autem procedens, universas partes vastabat Hesperiae. Horum igitur omnium", + "candidate_score": 0.632225, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_362", + "psc_text": "et dilatare potuissent et fidei corrumpere pietatem; sunt autem horum principes, Eusebius, Theodorus Heracleae, Narcissus Neroniadis Ciliciae, Stephanus Antiochiae, Georgius Laodiceae, Acacius Caesareae Palaestinae, Minophantus Ephesius, Ursatius Sigiduni [ ed. Frob., Mygdoni] Mysiae, Valens Mirsi Pannoniae. Isti namque convenientes cum Orientalibus non sinebant eos nec in sanctum concilium ingredi, nec omnino accedere ad ecclesiam Dei. Et venientes in Sardicam conciliabula apud semetipsos per loca singula faciebant, et acta quaedam cum terroribus concinnabant; quatenus nihil penitus ad judicium perveniret, neque sanctum possemus celebrare concilium. Haec omnia cognoscere potuimus a consacerdotibus nostris Macario Palaestino et Asterio Arabiae, qui cum eis venerant, et ab eorum perfidia recesserant. Hi namque ad sanctum concilium venientes, violentiam quam passi sunt narraverunt, nihil dicentes apud eos agi rectum: insuper adjicientes quia dum essent rectae fidei, prohibiti fuissent ab eis ad haec loca venire, et propter interminationem vix ab eis intercedere [ ed. Niv. et Frob., discedere] potuissent.", + "candidate_score": 0.632217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_915", + "psc_text": "magnus Antonius. Deserens enim solitudinem, totas circumibat urbes, satisfaciens universis, quoniam Athanasius doctrinae apostolicae praedicator exstaret, et hostes essent veritatis participes Arii. Sic igitur sciebant illi sacratissimi viri quid tempori unicuique congrueret, et quando opus erat frui quiete, quando necessarium solitudini praeponere civitates. THEODORETUS, lib. IV, cap. 25. Edit. Christ. Vales. cap. 27, p. 190 CAPUT VI. De Acepsema et aliis. Fuit igitur illo tempore in Cyrestensium eremo famosissimus Acepsemas in cella reclusus, et sexaginta annis neque visus neque locutus est. Zeugmatius quoque mirabilis, qui licet oculorum acie privaretur, omnia circumibat, confortans oves lupisque resistens. Propter quam causam monachicam ejus cellulam concremaverunt; sed Trajanus magister militum fidelissimus aliam ei fabricavit, multoque eum fovit auxilio. Hoc itaque tempore fuit Ephraem in Edessa, in Alexandria vero Didymus. Et Ephraem Syra usus lingua, spiritalis gratiae radios emittebat. Qui licet nesciret doctrinam Graecam, multos Graecorum cruditosque redarguit, et totius haereticae pravitatis infirmitatem nudavit. Et", + "candidate_score": 0.632123, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_407", + "psc_text": "Pastor verus, et de propriis ovibus curam gerens, restituit vobis quem noscimini concupisse. Ecce enim et nos omnia pro ecclesiastica pace facientes, vestraeque dilectioni conspirantes, in ejus amplexu praecessimus; et communicantes ei per eum vos alloquimur, scriptaque praesentia destinamus. Itaque secundum gratifica vota vestra, scitote nos quoque cum eo vinculo charitatis obstrictos. Debetis ergo etiam pro pietate Deo amabilium nostrorum imperatorum incessanter orare, quoniam et ipsi cognoscentes vestrum desiderium, eum vobis restituere destinarunt. Omni ergo honore tensis manibus suscipientes illum, gratificas orationes offerte Deo, qui vobis talia condonavit. Festinate siquidem semper in Deo gaudere, et glorificare Dominum, per quem et cum quo Patri est gloria in saecula saeculorum, Amen. Veniens igitur Athanasius in Aegyptum, quos quidem agnovit Arii sectatores deposuit. Quibus a se depositis, Ecclesias eorum praecepit fidem tenere Nicaeni concilii, eamque summo studio custodiri. SOZOMEN., lib. III, cap. 21 Edit. Christ. Vales. cap. 22, p. 535. CAPUT XXXVII. De", + "candidate_score": 0.628785, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_422", + "psc_text": "sit tristis, licet et sepulturam vobis denegent impii et prohibeant vos efferri. Nam usque ad hoc nequitia pervenit Arianorum, ut et portas clauderent, et circa sepulturarum loca, veluti daemones, residerent, ne quis sepeliretur fidelium dilectorum [ ms. Lyr., electorum]. Haec ergo et his similia Georgius in Alexandria faciebat. Sanctus autem Athanasius nullum locum munitum cautelae suae putabat, cum utique aut vivum eum deduci, aut mortuum decollari, et caput ejus imperator sibi jussisset afferri. Pro qua re etiam praemium maximum compromisit hujusmodi aliquid nuntianti. THEODORETUS, lib. II, cap. 14, p. 90. CAPUT IV. Quemadmodum Britannio sit privatus imperio. Imperator interea in Illyricum castrametatus est, cogebat eum publica necessitas, et maxime Britannionis, qui per milites Augustus fuerat appellatus. Cumque venisset in Sirmium, mutuo foederibus habitis Britannionem vidit. Actumque est ut milites qui eum constituerant transirent ad favorem Constantii. Quo facto, solum Constantium imperatorem Augustum voce emissa clamaverunt ( an. Dom. 354). Cumque", + "candidate_score": 0.628405, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1081", + "psc_text": "ab Eudoxio, qui eum Cyzici ordinavit episcopum, segregatus est occasione accepta, eo quod Aetium doctorem ejus expulsum suscipere noluisset. Reliqui vero ab eo per schismata diversa partiti sunt. Prius itaque Theophronius quidam Cappadox ab Eunomio versare contentiones edoctus, et aliquid de Aristotelis Categoriis, et Περὶ ἑρμηνείας intelligens, fecit libros quos De Exercitio mentis attitulavit. Is ergo cum offendisset consectatores suos, tanquam recedens ab eis, expulsus est; et seorsum colligens de suo nomine haeresim dereliquit. In Constantinopoli vero quidam Eutychius, ex tepidissima quaestione ab Eunomianis divisus, hactenus collectas seorsum facit, vocanturque horum alii Eunomiatheophroniani, alii vero Eunomioeutychiani. Verumtamen isti baptisma corruperunt; non enim in Trinitate, sed in Christi morte baptizant. SOCRATES, lib. V, cap. 22 et 23. Edit. Christ. Vales. cap. 23 et 24, p. 291. CAPUT XLI. De divisione Macedonianorum. Facta est igitur quodam tempore etiam inter Macedonianos divisio, cum Eutropius presbyter seorsum colligeret, et nequaquam ei Carterius consentiret. Fuerunt", + "candidate_score": 0.627696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_384", + "psc_text": "tuis placuit ut ad te destinatis presbyteris ad nostrum debuisses festinare comitatum; quatenus videns nostros aspectus, repente properares ad Alexandriam. Sed quoniam plurimum praeteriit tempus ex quo suscipiens a nobis litteras non occurristi, propterea etiam nunc commonere te festinavimus, ut vel nunc tuam praesentiam nobis velociter praesentare contendas, et ita possis patriae tuae restitui, tuaque securus oratione frui. Ad plenam vero cognitionem Achitum diaconum destinavimus, a quo possis agnoscere etiam nostri animi voluntatem, et quoniam ea quae optas poteris impetrare. Has epistolas in Aquileia suscipiens Athanasius, illic enim relicta Sardica morabatur, mox recurrit ad Romam, et ostendens litteras episcopo Julio, in maximo gaudio Ecclesiam fecit esse Romanam. Putabatur enim etiam Orientis imperator eorum fidei consentire, eo quod ad se Athanasium fiducialiter evocaret. Julius autem in Alexandriam clericis atque plebi haec de Athanasio scripta direxit. SOCRATES, lib. II, cap. 18. Edit. Christ. Vales. cap. 23, p. 108. CAPUT XXIX. Epistola Julii", + "candidate_score": 0.627598, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_81", + "psc_text": "visionis Antonii, et convenisset cum transitu illius viri, beatificaverunt ambos: illum quidem, quia ad manifesta bona transiisset; illum vero, quia tantam a longe meruisset cernere visionem. Multorum enim dierum iter est locorum medio positorum quo degebat alteruter. Et haec quidem ita relata sunt. In hoc itaque praesulatu audivi probatissime philosophatum Eutychianum, qui in Bithynia circa Olympum morabatur. Erat quippe divina gratia repletus, ad curationes passionum, et miracula rerum et operum, ita ut ipsi Constantino propter virtutem vitae esset amicus. Illo siquidem tempore vinctus quidam spatarius, qui in suspicionem venerat quasi assumpta tyrannide, fugit, et requisitus circa Olympum comprehensus est. Rogantibus autem necessariis ejus Eutychianum, ut pro eo apud principem legatione fungeretur: Prius, inquit, providendum est ut is homo liberetur a vinculis, ne crudeliter constrictus intereat. Tunc dicitur ad vinculorum custodes direxisse: rogans ut eum ab hujusmodi necessitate relevarent. Qui cum hoc facere noluissent, sponte januae clausae reseratae, et vincti catenae", + "candidate_score": 0.625851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_312", + "psc_text": "Eusebio ut derogaret ei apud imperatorem: quoniam non decernente communi concilio episcoporum, auctoritate sua arripuisset [ ms. Lyr., corripuisset] Ecclesiam. Tantumque his derogationibus actum est, ut indignante imperatore de Alexandria urbe projiceretur. Eodem tempore Eusebio moriente episcopo Caesareae Palaestinae cognomento Pamphili, Agapius discipulus ejus suscepit episcopatum, qui et alios plurimos edidit libros, et de vita doctoris sui multa conscripsit. SOZOMEN., lib. IV, cap. 2, p. 499. CAPUT IV. De morte Constantini minoris. Non multo post tempore et Constantinus imperator, Constantini majoris filius, dum nititur invadere partes junioris fratris Constantis, circa Aquileiam congressione facta perimitur, consulatu Acindyni et Procli ( An. Dom. 339). Quamobrem imperii Romani principatus occidentalium quidem partium pervenit ad Constantem, orientalis autem ad Constantium. SOCRATES, lib. II, cap. 3; edit. Christ. Vales. cap. 5, p. 83. CAPUT V. Quomodo Athanasius, Arianis bella sibi denuo suscitantibus, ad partes discesserit Italiae. Igitur tempore quo Constantinus ad perenne transivit imperium, testamento", + "candidate_score": 0.624034, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_959", + "psc_text": "sola erat Ariano plena contagio; nam Occidens liber ab hujusmodi languore permansit. Constantinus enim senior, filius Constantini majoris, et Constans junior, paternam fidem integram servaverunt. Rursus etiam Valentinianus imperator Hesperiae inviolatam custodivit fidei pietatem. Orientis autem tractus multifariam hujusmodi labe completus est. Arius enim Alexandrinae presbyter civitatis hanc ibi genuit blasphemiam. Post quem Eusebius, Patrophilus et Aetius, Palaestini, et Paulinus atque Gregorius, Phoenices, et Laodicensis Theodotus [ Ms. Santheod., Theodolus], cumque his Georgius, post quos etiam Athanasius et Narcissus, Cilices, et alii plurimi male jactata semina nutriverunt. His igitur nequissimis cultoribus fuit cooperator Constantius atque Valens. Pro hac ergo solummodo causa, Theodosius suo subjacentes imperio Constantinopolim congregari praecepit episcopos. THEODORETUS, lib. V, cap. 6, p. 205. CAPUT V. Quomodo Macedoniani denuo ab orthodoxis divisi sint. Interea Macedoniani, post legationem ad Liberium destinatam, aliquanto tempore sine discretione communicabant ipsi et iis qui ab initio definitionem fidei Nicaenae susceperant. Cumque lex principis", + "candidate_score": 0.623915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_46_48", + "bdc_text": "Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_448", + "psc_text": "SOZOMEN., lib. IV, cap. 7. Edit. Christ. Vales. cap. 8, p. 545. CAPUT XIII. De Aetio haeretico. Igitur in Antiochia Syriae alter haeresiarchus emersit Aetius, cognomento Sine Deo ( An. Dom. 356). Is enim eadem quae Arius sapiebat; sed ab Arianis se segregabat, eo quod Arium in sua communione recepissent. Qui, sicuti praedictum est, aliud mente gerens, aliud voce confessus est; dum terminum synodi Nicaenae suscipiens subscripsisset, volens circumvenire tunc principem; propterea ergo Arianos Aetius declinabat. Erat namque is Aetius prius haereticus, et ferventissime defendere Arii dogma videbatur. Eruditus enim aliquantulum, Alexandriam reversus est. Et veniens in Antiochiam Syriae, unde oriundus erat, a Leontio tunc Antiochenae urbis pontifice diaconus ordinatur. Tunc ergo venientes ad se, disputationibus sophisticis eludebat. Hoc enim faciebat sequens Categorias Aristotelis, disputans et quaedam commenta concinnans, quae non sentiebat, neque ab eruditis intentionem Aristotelis agnoverat. Ille namque propter sophistas tunc deridentes philosophiam, hoc opus juvenibus exercitationis causa", + "candidate_score": 0.62382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_375", + "psc_text": "lib. II, cap. 8, edit. Christ. CAPUT XXV. De legatis Sardicensium ad Constantium destinatis, et de nefanda machinatione contra eos a Stephano Antiocheno praesule concinnata. Haec Constans agnoscens, doluit quidem, levitatem fratris inspiciens, et infremuit adversus instigatores malorum et imperatoris facilitatem ita decipientium. Duos autem episcopos ex Sardicensi concilio electos cum litteris misit ad fratrem, cum quibus et magistrum militum Salianum pietate justitiaque fulgentem. Litterae vero non solum monitionem habuerunt atque consilium, sed etiam interminationem pio principi condecentem. Primum quidem enuntiavit fratri ut episcopis praeberet auditum, et iniquitates a Stephano aliisque praesumptas agnosceret, nec non et Athanasium gregi proprio restitueret; patefacta quidem calumnia, priscorumque judicum iniquitate et crudelitate revelata; adjecitque, quia nisi vellet quod justum est facere, ipse ad Alexandriam pergeret, et Athanasium ovibus desiderantibus restauraret, inimicorumque catervas procul expelleret. Hanc autem epistolam Constantius in Antiochia suscipiens, promisit se facturum quae qualitas temporis annuebat. Sed in his perterriti veritatis impugnatores,", + "candidate_score": 0.622554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_470", + "psc_text": "XIX. Quomodo Eudoxius Antiochenum usurpaverit episcopatum. Ea tempestate Leontio moriente, qui haereticum Aetium diaconum ordinaverat, Eudoxius Germaniciae episcopus, quae est civitas Syriae, cum esset tunc Romae praesens, finxit sibi causam necessitatis incumbere, et imperatori callide locutus, quasi civitas Germanicianorum ejus providentia atque custodia indigeret, petiit ut remearet ad propria. Quem princeps nihil prospiciens, abire dimisit. At ille cubicularios cooperatores habens, relicta civitate sua Antiochenum usurpavit episcopatum. Fovere namque studebat Aetium. Ob quam rem nisus est concilium facere sacerdotum, et ordinationem ei restaurare diaconatus. Quod nequaquam gestum est, eo quod magis valeret odium contra Aetium quam Eudoxii desiderium. Et de his quidem tantum nosse sufficiat. SOCRATES, lib. II, cap. 29. Edit. Christ. Vales. cap. 37, p. 132. CAPUT XX. De Ariminensi concilio et contentionibus ibi factis. Eorum igitur qui Arimino convenerunt, Orientales ea quae de Athanasio gesta sunt, taciturnitati tradentes, ad concilium se occurrisse dicebant. Quorum studio cohaerebant Ursacius et Valens,", + "candidate_score": 0.620935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_1293", + "psc_text": "SOCRATES, lib. VII, cap. 44. Edit. Christ. Vales. cap. 45, p. 388. Paulus quoque Novatianorum episcopus eodem consulatu, 20 Julii mensis die, defunctus est. Qui cum aegrotaret, nec diaetam consuetam transgressus est, nec orationes solitas praetermisit. Cumque esset morti vicinus, evocavit omnes clericos suos dicens: Cogitate episcopum eligere donec vivo, ne posthaec turbas Ecclesiae nostrae sustineant. Illis vero ei potius electionem dantibus, Paulus ait: Ergo scriptam mihi hujusmodi date professionem, quia ipsum eligatis quem ego decrevero. Quibus hoc facientibus atque subscribentibus, Marciani presbyteri nomen in charta conscripsit atque signavit. Fecitque priores similiter signare presbyteros, eamque chartam apud Marcum deposuit, Scytharum Ecclesiae Novatianorum episcopum, dicens: Si vixero, mihi redde; si mortuus fuero, hic invenietis quis debeat ordinari. Post cujus obitum tertia die resignantes, et Marciani nomen invenientes, ejusque laudantes electionem, sine ulla mora miserunt in Tiberiadem Phrygiae, ubi tunc habitabat. Et comprehensum deduxerunt vicesima prima die ejusdem mensis, et ordinaverunt episcopum.", + "candidate_score": 0.620664, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_324", + "psc_text": "ascendit, et in dextera Patris sedet, venturus judicare vivos et mortuos, et rex permanet in aeternum et Deus. Credimus et in Spiritum sanctum. Si autem adjiciendum est, credimus et carnis resurrectionem et vitam perpetuam. Haec in prima scribentes epistola civitatibus dirigebant. Sed post paululum aliam in Antiochia dictaverunt. Eodem tempore etiam rempublicam contigit valde turbari. Gens namque Francorum circa Gallias constituta Romanis erat infesta. Tunc enim etiam terraemotus maximus in Oriente factus est, et praecipue in Antiochia, quae anno jugiter est commota. SOCRATES, lib. II, cap. 7; edit. Christ. Vales. cap. 10, p. 86. CAPUT XI. Quomodo Gregorius Alexandriam venerit, et fugerit Athanasius, et quae mala per Gregorium gesta sint. Interea Gregorium deducebat in Alexandriam Syrianus magister militiae, et cum eo armati milites numero quinque millia, quibus etiam aderant Arii sectatores ibi morantes. Sed quomodo Athanasius ecclesia pulsus, ne caperetur effugit, arbitror esse dicendum. Erat enim vespera, 247 et populus", + "candidate_score": 0.619104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_441", + "psc_text": "voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque Latino sermone videbatur ignarus. Scripsit quoque contra omnes haereses, proprium studens dogma firmare. Et de Photino quidem haec dicta sufficiant. Sciendum tamen quoniam Sirmio convenientes episcopi, poenitentia ducti sunt in expositione fidei Latina lingua prolatae. Post editionem namque sibi eam contrariam judicabant. Quam studuerunt ab episcopis qui eam jam subscripserant reddi, quoniam celabatur [ ms. Santheod., celebrabatur] a plurimis. Imperator autem edictis quaeri praecepit editionem ipsam, supplicium minatus si quis eam celasse comperiretur. Sed neque terror destruere potuit quod semel fuerat institutum, eo quod apud multos haberetur. Et de his quidem ista dixisse sufficiat. SOCRATES. lib. II, cap. 25, edit.", + "candidate_score": 0.617371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_293", + "psc_text": "et Valentem erant, ad Constantinopolitanam venientes urbem, nequaquam de calice fracto, aut altari subverso, aut Arsenio perempto, quod in synodo concinnaverant, quaestionem fieri permiserunt; sed aliam invenere detractionem, suggerentes imperatori, quoniam Athanasius interminaretur non se missurum ab Alexandria frumenta solemniter ad Constantinopolitanam urbem. Et haec se audisse dicebant, Athanasio dicente ad Amantium, Anubionem, Arbathionem, et Petrum, episcopos. Multum itaque derogatio praevalet quando derogator creditur fide dignus. Hac subreptione ad furorem perductus imperator, Athanasium relegavit exsilio, et habitare eum praecepit in Galliis. Aiunt enim quidam hoc imperatorem propterea fecisse, ut unirentur Ecclesiae: quoniam Athanasius communicare Arianis evitabat. Et ille quidem degebat in Treveri Galliarum. SOCRATES, lib. I, cap. 23 Edit. Christ. Sed nemo miretur si tantus vir deceptus excessit, sacerdotibus falsa loquentibus; cum divinus quoque David propheta, non a pontifice, sed a servo Siba contra Miphiboseth mendacia loquente, deceptus sit. THEODORETUS, lib. I, cap. 33, p. 66. CAPUT IX. Quomodo Marcellus", + "candidate_score": 0.612919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_440", + "psc_text": "Apex autem totius fidei et firmamentum est, ut Trinitas servetur semper, sicut in Evangelio legimus: Euntes docete omnes gentes, baptizantes eos in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti (Matth. XXVIII, 19) . Integer autem atque perfectus est numerus Trinitatis. Paracletus vero Spiritus sanctus per Filium missus, venit secundum promissionem, ut apostolos et omnes credentes sanctificaret. His igitur explanationibus, etiam post damnationem, Photinum consentire et subscribere suadebant, promittentes ei reddere episcopatum, si per poenitentiam anathematizaret dogma quod ipse compererat, et in eorum sententia consonaret. Ille vero eorum quidem propositum non suscepit; sed provocavit eos ad disputandum. Quapropter definito die imperatoris voluntate convenerunt praesentes episcopi et senatorum non pauci, quos praeceperat adesse disputationi princeps. Inter quos restitit Photino Sabinus, Ecclesiae tunc Ancyrae praesul, exceptoribus voces eorum conscribentibus. Magnaque certamina sermonum inter utramque partem facta noscuntur, victusque Photinus damnatus est. Et in fuga consistens, de caetero libros utraque lingua conficiebat, quoniam neque", + "candidate_score": 0.605899, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_642", + "psc_text": "Nam et discipuli propter metum Judaeorum recesserunt, celantes semetipsos (Act. VIII, 1); et Paulus in Damasco a principe gentis quaesitus, de muro in sporta depositus est, et manus quaerentis effugit (II Cor. XI, 33). Haec igitur de sanctis viris Scriptura dicente, quam putas excusationem suae petulantiae poterunt invenire? Sive ergo timorem improperent, contra semetipsos tanquam vesani loquuntur; sive contra voluntatem Dei hoc dicant fieri, Scripturarum divinarum videntur penitus inexperti. Nam in lege (Num. XXXV, 9) praeceptum fuit ut deputarentur etiam civitates ad fugam; quatenus hi qui quaerebantur ad mortem, quoquomodo liberari potuissent. In novissimo vero tempore saeculorum veniens ipsum, quod Moysi locutum est, Patris Verbum, rursus hoc dedit mandatum, dicens: Cum persecuti vos fuerint in hac civitate, fugite in aliam (Matth. X, 23) . Et post pauca dicit: Cum ergo videritis abominationem desolationis quae dicta est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit intelligat: tunc qui in Judaea", + "candidate_score": 0.599876, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_956", + "psc_text": "hanc causam invidia similium judicum fatigatus, in Hispania morabatur, ubi et ortus fuerat et nutritus. Cumque imperator quid faceret haesitaret; quippe cum barbari elevati victoria inexpugnabiles esse viderentur, ducatu Theodosii pugnam credidit terminari: repente siquidem eum ab Hispaniis evocans, et magistrum militum esse denuntians, cum expeditu ad barbaros destinavit. At ille fide munitus, confidenter ad Thracias est profectus. Quo dum venisset, vidissetque barbaros, exercitum ordinavit ad pugnam. Congressione vero facta, impetum barbari non ferentes, suas acies reliquerunt. Et illi quidem fugiebant, hi vero fortiter sequebantur. Immensaque caedes tunc facta est barbarorum. Plurimis igitur interemptis, paucisque latenter transeuntibus Histrum, mox dux optimus exercitu disperso per vicinas urbes, ipse velociter remeavit ad principem, ita ut ipse triumphorum suorum nuntius exstitisset. Quod tamen nec ipsi imperatori, dum miraretur factum, credibile videbatur. Invidi siquidem etiam fugisse cum dicebant, et exercitum perdidisse. At ille derogantes sibi petiit dirigi, qui viderent hostium multitudinem peremptorum. His verbis", + "candidate_score": 0.599784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "069_Sozomenus_-Socrates_-Theodoretus_-Cassiodorus-Vivariensis_Historia-tripartita_window_639", + "psc_text": "ut occidat. Et ut fugiatur quidem scriptum est: qui autem quaerit occidere, praevaricatur legem, et magis ipse fugiendi praebet occasionem. Si ergo fugam improperant persequentes, erubescant potius semetipsos. Quiescant insidiari, et quiescunt continuo fugientes. Sed a calliditate non desinunt sua, et comprehendere omni virtute festinant: scientes quia fuga persecutionem patientium judicium [ ms., indicium] est maximum persequentium. Nullus enim mitem atque clementem fugit aliquando, sed magis ferocem simul et callidum. Omnis enim qui gemebat et vexabatur a Saul, fugiebat et veniebat ad David (I Reg. XXII, 2). Sed isti propterea eos qui abscondunt se, interimere student, ne ipsorum malitiam videantur arguere. Qui etiam in hac parte caecantur. Nam quanto fuga manifestior est, tanto amplius eorum insidiis neces exsiliaque commissa omnibus sunt aperta. Nam sive perimant, mors contra eos semper exclamat; sive rursus exsilia minentur, ubique ipsi contra se mali memoriam destinare noscuntur. Et siquidem sanam haberent mentem, viderent semetipsos in", + "candidate_score": 0.599414, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.67573, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_855", + "psc_text": "si vera circa eum contigissent quae in ea actione narrantur, facile refellit; sicuti et aliam conjecturam depromptam ex verbis Evagrii scholastici, qui scribens in Ephesina synodo Domnum depositum fuisse, de eo quid postea factum fuerit invenire non potuit, et gesta Chalcedonensia recensens, de Domno prorsus silet. Sed utriusque scriptoris silentium, vel ipsius Evagrii ignorantia, quid probant pro Quesnelliano nelliano systemate? Ambo isti scriptores usi sunt codicibus in quibus actio de Domno non exstabat, sicuti (ait Baluzius) non exstat etiam nunc in codice quem appellamus Parisiensem. Neque tamen ideo falsa est. Nam quemadmodum si nondum ars typographica inventa esset, et aliquis codice illo utens actionem illam praetermitteret, nihil adversus codicum auctoritatem praejudicare videretur, in quibus illa invenitur; sic Liberati aut Evagrii diaconorum silentium praejudicare non potest adversus eos codices quos constat eorum aetate habuisse illam praedictam actionem. 12. Sed hoc et similia argumenta ea eruditione maxima qua pollebat prorsus solvit et", + "candidate_score": 0.67573, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.675183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_855", + "psc_text": "si vera circa eum contigissent quae in ea actione narrantur, facile refellit; sicuti et aliam conjecturam depromptam ex verbis Evagrii scholastici, qui scribens in Ephesina synodo Domnum depositum fuisse, de eo quid postea factum fuerit invenire non potuit, et gesta Chalcedonensia recensens, de Domno prorsus silet. Sed utriusque scriptoris silentium, vel ipsius Evagrii ignorantia, quid probant pro Quesnelliano nelliano systemate? Ambo isti scriptores usi sunt codicibus in quibus actio de Domno non exstabat, sicuti (ait Baluzius) non exstat etiam nunc in codice quem appellamus Parisiensem. Neque tamen ideo falsa est. Nam quemadmodum si nondum ars typographica inventa esset, et aliquis codice illo utens actionem illam praetermitteret, nihil adversus codicum auctoritatem praejudicare videretur, in quibus illa invenitur; sic Liberati aut Evagrii diaconorum silentium praejudicare non potest adversus eos codices quos constat eorum aetate habuisse illam praedictam actionem. 12. Sed hoc et similia argumenta ea eruditione maxima qua pollebat prorsus solvit et", + "candidate_score": 0.67371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.669425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_880", + "psc_text": "legitur: Qui fuit Antiochenus episcopus. Addit in 14 actione Chalcedonensi dictum fuisse ab Athanasio Perrhenorum episcopo, in locum Sabiniani ordinato, qui causam reddens cur Domni judicium declinaverit: Inimicus meus erat ipse qui judicabat Antiochenus. Ex quibus inferre posse contendit jam Domnum vita functum. Primum enim si staret, jam probaret Domnum, vix latrocinali illa synodo absoluta, hominem exuisse, cum Theodosii constitutio, statim Chrysaphio et Dioscoro agentibus, edita et promulgata fuerit. Igitur hujus mors neminem latere potuisset, nec Evagrio cum veritate scribere licebat quid de Domno esset factum se prorsus ignorare. Neque Athanasius Perrhenorum ibi loquitur de Domno tamquam mortuo, sed de eo qui Antiochenum tum agebat concilium. Quare (ait Baluzius) isti loquendi modi sunt quidem praeteriti temporis, sed praeteriti imperfecti, ut aiunt grammatici, in quibus exponendis pudet diutius immorari. Verum enimvero, nec Domnum mortuum fuisse cum concilium Chalcedonense agebatur, atque S. Leonem irrita fecisse omnia latrocinalia Acta, excepta Domni depositione et", + "candidate_score": 0.666555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.665858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_852", + "psc_text": "ad Crispinum: Nisi ad communionem vestram remeavissent. Hanc tamen Quesnelli paraphrasim non probat Baluzius, et pro virili locum ab eruditis vexatum explicat. Arbitratus nimirum verum et genuinum Liberati verborum sensum hunc esse: videlicet, Dioscorus in latrocinio Ephesino deposuit episcopos orthodoxos; Domnum vero, quamvis ipse orthodoxus esset, non deposuit, quia ipsi jam consenserat in depositione orthodoxorum et Eutychetis absolutione. Sed hunc quoque remanentem indemnatum postea damnavit, nimirum post alios omnes damnatos, quia epistolam ad Dioscorum scripserat contra 12 capitula Cyrilli. Itaque non est depositus a synodo, quia publice poenitebat eum praestitisse consensum orthodoxorum. 11. Neque laudatus Baluzius alteram conjecturam Quesnelli probat, quam ex Liberati testimonio inferri contendit. Videlicet aegrotum et absentem Domnum damnatum fuisse; idcirco non diu depositioni suae supervixisse, nec usque ad Chalcedonensem synodum perduxisse aetatem. Ad 496 haec subdit Baluzius: Poterat hanc conjecturam juvare testimonio Eutychii, qui in Annalibus suis scribit Domnum mortuum esse anno sequenti post illam synodum", + "candidate_score": 0.665687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.664942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.663126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_881", + "psc_text": "eo qui Antiochenum tum agebat concilium. Quare (ait Baluzius) isti loquendi modi sunt quidem praeteriti temporis, sed praeteriti imperfecti, ut aiunt grammatici, in quibus exponendis pudet diutius immorari. Verum enimvero, nec Domnum mortuum fuisse cum concilium Chalcedonense agebatur, atque S. Leonem irrita fecisse omnia latrocinalia Acta, excepta Domni depositione et Maximi ordinatione, tandem cognovit Quesnellus, qui in lustranda actione decima Chalcedonensi, Stephani Ephesiorum episcopi interlocutionem offendens, qua contendebat omnia praedatoriae synodi contra canones facta abolita esse, iis exceptis quae adversus Domnum gesta fuerant, ob hoc (nimirum), quia ordinatio Deo amantissimi episcopi Maximi facta pro eo canonice in Antiochena metropoli a sanctissimo archiepiscopo Leone, et hoc praesente sancto, et universali concilio est suscepta. Horum enim verborum pondus adversarius intelligens, ne falsum ab eo constructum aedificium prorsus corrueret, fulcimenta huc illucque quaerens, non protinus collabi debere sibi blanditus est, scribendo non magnipendendum esse, quia unicum est, et ab eo profectum quem actione", + "candidate_score": 0.662933, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.662908, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_259", + "psc_text": "ex gestorum serie et ipsius de quo agitur professione patefactam, evidenter et plene quid servandum esset ostendi. 10. Ex quo sane agendi modo S. pontifex sibi blandiebatur cuncta in ea synodo ad felicem exitum per suos legatos esse perducenda; cum prius eos necessario commonitorio de cunctis rebus agendis definiendisve edocuerit, evidenter et plene quid servandum esset patefaciendo. Sed jam de horum legatorum missione horumque necesaria instructione pro omnibus quae agenda erant etiam mentionem facit in epistola ad imperatorem, eadem die conscripta. In qua pariter strictius paucis causas sive motiva illa tria exposuit, quibus praepeditus detinebatur, ne Ephesinae synodo per se interesset; tamen eum certiorem facit ex gestorum serie satis superque compertum habuisse imperite atque imprudenter Eutychen errasse, et debuisse a sua, quae merito reprobatur, persuasione discedere. Quare cum ipse imperator constituisset apud Ephesum habendum esse synodale judicium, ut imperito seni ea in qua nimis caligat veritas innotescat: Fratres meos Julium", + "candidate_score": 0.66162, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_849", + "psc_text": "synodi actis inserta sunt, Baluzius asseverat. Quae quidem omnia dum Quesnellum ipsum latere haud debuissent, noluit Baluzius otio abuti ad illa probanda, praesertim cum nihil de morte aut Domni damnatione in gestis concilii Chalcedonensis occurrat, quod diligenter inquirendum esset a quocumque qui Justiniani et synodi quintae testimoniis insistere voluisset. 10. Jam vero Domnum ex hac luce migrasse, quando Chalcedonense concilium habitum fuit, ex testimonio Liberati diaconi aliisque veterum dictis, violenter tamen interpretatis, Quesnellus contendit. Narrat imprimis Liberatus diaconus quemadmodum Dioscorus episcopus Alexandrinus in latrocinio Ephesino Ibam episcopum Edessenum, Theodoretum Cyrensem, Eusebium Dorylaeensem, Flavianum Constantinopolitanum, aliosque orthodoxos cum Domni Antiocheni consensu, cujus auctoritate abutebatur, deposuerit; post hos omnes autem: Et Domnum Antiochenum remanentem ab orthodoxorum depositione, quia particeps factus Dioscoro in depositione orthodoxorum et Eutychis absolutione. Depositus est autem dolo Dioscori sic. Postquam consensit in omnibus Dioscoro, datis in medio ejus epistolis, quas ad ipsum Dioscorum Antiochenus Domnus contra duodecim capita", + "candidate_score": 0.66106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.657243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_335", + "psc_text": "Eusebium ab omni sacerdotali et episcopali dignitate esse judicamus alienos. Ne denique videretur se totius causae arbitrum constituisse, quasi ad episcopos qui ad synodum convenerant conversus, eos ita compellat: Confiteatur vero unusquisque religiosissimorum episcoporum suam propriam voluntatem, manifestam hanc faciant sub fide monimentorum. At quorsum ita episcopos alloquitur, cum quadraginta duobus loqui vetitum fuit? Quando qui pii, legitimi, atque sanctissimi erant judices, jure suffragii et interloquendi privantur, et falsis quaesitis coloribus calumniantur, persequuntur, quin eorum contestationibus locus praebeatur? Et denique quomodo poterant eorum voluntatem patefacere, praesente carnifice Barsuma et militibus, qui cum caeteris, fustibus et gladiis eos puras chartas subscribere cogebant? Exstant enim, notat Baronius, nonaginta sex episcoporum subscriptiones, magna cum ignominia postmodum recitatae in concilio Chalcedonensi, cum causati sunt vim illatam, dum catenae expositae essent, et parati milites, ut si quis reluctaretur, vinctus catenis in exsilium duceretur. 19. Flavianus tandem aegre ferens in tali latrocinio fidei causam ad exitium", + "candidate_score": 0.654845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_253", + "psc_text": "relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris clarissimis consulibus, esse restituendum tertio kal. Maias, Asterio et Protogene consulibus. Quod nos annotare notare oportuit in confirmationem eorum quae superius descripsimus. Isthaec omnia autem ad opprimendos sanctissimos viros Flavianum, et Eusebium Dorylaeum, et alios viros doctrina et moribus insignes sibi sufficere posse Chrysaphius et Eutyches non crediderunt, nisi mandato imperatoris arbitrum omnium gerendarum rerum Dioscorum constitutum habuissent. Propterea litteras ab imperatore extorserunt, ut Dioscorus tamquam omnium factiosorum caput concilio praesideret, sibi illud jus imperator arrogans et usurpans quod hactenus nullus ex imperatoribus facere ausus fuerat. Ad illud tamen sibi assumendum improbi ministri Theodosium impulerant pietatis colore, ut nimirum concilio", + "candidate_score": 0.654639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.653125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.653076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_355", + "psc_text": "Theodosio permittere potuisset, aut abolere, aut immutare. Quid vero? Nec Flavianus, nec Eusebius, tribus propositis edictis, aut uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur, admoniti et vocati fuerunt, nec suam praesentiam denegarunt. Igitur tamquam contumaces haberi non poterant. Quinimmo, vix acceptis litteris synodi indicibus, nulla interposita mora, vel impedimento emendicato, ad conventum convolarunt. Unde injuria ibi affirmatur, quod imperator adimplens ipse primus ordinem legum, cum nullum ordinem, nullam aequitatem, nullam denique legem servaverit jubendo qui semel judicaverunt judicandorum locum obtinere. Ego igitur potius crederem Elpidium imperatoris auctoritate abusum fuisse, eaque lege urgere voluisse, ut contra omne jus, nec Flavianus, nec Eusebius, neque alii qui innocentes et sine ullo crimine damnati fuere, etiam secluso quocumque defensionis genere indebitas poenas subirent. Maculam tamen ullam illustrissimo episcopo Parisiensi inurere non intendimus, quod talia jura saeculi principibus vindicare voluerit, sed explicare dumtaxat in votis habuimus valde infirma et falsa esse ea principia, ex quibus", + "candidate_score": 0.652995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_852", + "psc_text": "ad Crispinum: Nisi ad communionem vestram remeavissent. Hanc tamen Quesnelli paraphrasim non probat Baluzius, et pro virili locum ab eruditis vexatum explicat. Arbitratus nimirum verum et genuinum Liberati verborum sensum hunc esse: videlicet, Dioscorus in latrocinio Ephesino deposuit episcopos orthodoxos; Domnum vero, quamvis ipse orthodoxus esset, non deposuit, quia ipsi jam consenserat in depositione orthodoxorum et Eutychetis absolutione. Sed hunc quoque remanentem indemnatum postea damnavit, nimirum post alios omnes damnatos, quia epistolam ad Dioscorum scripserat contra 12 capitula Cyrilli. Itaque non est depositus a synodo, quia publice poenitebat eum praestitisse consensum orthodoxorum. 11. Neque laudatus Baluzius alteram conjecturam Quesnelli probat, quam ex Liberati testimonio inferri contendit. Videlicet aegrotum et absentem Domnum damnatum fuisse; idcirco non diu depositioni suae supervixisse, nec usque ad Chalcedonensem synodum perduxisse aetatem. Ad 496 haec subdit Baluzius: Poterat hanc conjecturam juvare testimonio Eutychii, qui in Annalibus suis scribit Domnum mortuum esse anno sequenti post illam synodum", + "candidate_score": 0.652821, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_681", + "psc_text": "humanae infirmitatis passi sint, ut nimis vehementer propriis studiis et opinionibus adhaererent, ut sexcentis exemplis ipsi probare possemus. 9. Restat jam tandem ut de Mediolanensi synodo verba faciamus, quam non alia de causa S. Leo haberi jussit, nisi ut communi illius provinciae etiam episcoporum consensu et publicis subscriptionibus epistola dogmatica ad Flavianum susciperetur, quod, ait Baronius, impigre curatum est. Tunc igitur Abundius Comensis, caeterique pontificii legati ex Oriente Romam regressi erant, verbis de omnibus quae in Chalcedonensi synodo contigerant rationem reddituri. Quare S. pontifex, ut certis documentis innotesceret omnes Occidentales episcopos fidei regulam a se ipso conscriptam et definitam suscipere, Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus,", + "candidate_score": 0.652309, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_628", + "psc_text": "deliberavi, ad eos scriptores qui nos praecesserunt nostros lectores remittendo. CAPUT I. Diu desideratam a Leone Magno generalem synodum tandem in Oriente habendam imperator Marcianus permisit. Cujus dispositioni S. P. gravioribus ductus rationibus cum posset obsistere, tamen praepeditus ne synodo interesset, quatuor legatos in Orientem mittit, qui ipsius nomine, vice et loco, eidem praesint. Omnia idcirco agenda disponit, datis hac de causa aliis et aliis epistolis ad Paschasinum, ad Marcianum, ad Anatolium, ad Pulcheriam augustam, et ad Julianum Coensem. 1. Vix facta nova legatorum in Oriente expeditione pro quibusdam recipiendis lapsis ad poenitentiam venire cupientibus, de habenda generali synodo, cum summus pontifex, tum Marcianus augustus tandem deliberarunt. Hanc enim in votis Leonem habuisse, statim infelici latrocinalis Ephesini exitu audito, produnt istius litterae datae ad Theodosium eodem anno 449, in mense Octobris, de quibus in antecedentis libri Exercitationibus verba fecimus. Sed cum Theodosius augustus, in Eutychem propensus, circumventus fuisset a factiosis", + "candidate_score": 0.651808, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_682", + "psc_text": "Abundio episcopo et Senatori Mediolanensi presbytero collegae ad patriam et episcopatum revertentibus mandat ut Eusebium conveniant pro synodo indicenda. Huic synodo Eusebius praefuit, ad eamque alii decem et octo episcopi vel per se, vel per suos legatos presbyteros interfuerunt, quorum multi sanctitate, doctrina maxime, celebres fuerunt; videlicet Maximus Taurinensis episcopus, ipse Abundius Comensis, Crispinus Ticinensis, aliique quorum nomina multa cum laude in Ecclesiae tabulis regesta sunt, ut videre est apud Baronium anno superius laudato. Hinc facile colligimus longe a veritate eos scriptores abscessisse, qui dixerunt Maximum Taurinensem, regnantibus Honorio et Theodosio, mortuum esse. Quomodo enim fieri id potuit, si non tantum huic Mediolanensi interfuit synodo, sed etiam Romani concilii Actis sub Hilaro papa subscripsit? Quidquid autem de his similibusque quaestionibus ab aliis dictum fuerit, praesenti hoc otio non inquiramus. Summam dumtaxat hujus synodicae epistolae paucis recensebimus. Tribus igitur capitibus distinctam mss. codd. omnesque editores illam exhibuerunt. In quorum priori Eusebius", + "candidate_score": 0.651741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.651348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_296", + "psc_text": "illa verba significant. 9. At quid? Graviora adhuc perpeti fuit coactus, quia ejus studium Eutychiani, Dioscoro et Crysaphio impotenter agentibus, eludere et irritum reddere ausi sunt. Nam Ephesina illa synodus kalendis Augusti indicta, infelicissimum habens exordium, sexto idus ejusdem mensis, cum Dioscorus episcopus Alexandrinus, spretis omnibus ecclesiasticis regulis primatum in ea sibi vindicavit, extortis hac de causa (ut vidimus) a potestate saeculi, nimirum a Theodosio imperatore, litteris quibus auctoritatem et primatum eidem praebebatur. Clarissimus tamen Christianus Lupus ad hanc cum Dioscori tum Theodosii imperatoris agendi rationem animadvertens, Theodosium nititur excusare, hujusque litteras benigne interpretari arbitratus, quod minime in consiliis habuerit Romani pontificis jura violare et infringere; sed Dioscorum se constituisse synodi praesidem ex violenta invasione, nequaquam ex delegatione principis. Hinc non contemnendas quasdam rationes subjecit scribendo. « Absit ut Theodosius Augustus se ab eunucho seduci permiserit ad Romanum episcopum a praesidentia excludendum. Etenim sacris ejus ad Dioscorum epistolis additur haec", + "candidate_score": 0.650687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_504", + "psc_text": "atque auctoritas ex episcoporum numero desumeretur, potius stare debuissent decreta Alexandrinae et Romanae synodorum, quam Tyri et Mareoticae. Istis quidem numerosior fuit cum Alexandrina, tum Romana, in quibus Athanasius fuit absolutus, et suae sedi restitutus. De hac postrema etiam loquens, idem Athanasius in secunda apologia ait: Presbyter enim Vitus plures episcopos quam quinquaginta ad concilium adduxit, ubi et nostra defensio recepta fuit, et digni habiti sumus communione et agape. Sed praeter Romanum pontificem et episcopos a Vito presbytero ad concilium adductos, alii quoque conventui forte interesse potuerunt, quod nos affirmare certo haud possumus, ob monumentorum inopiam. Verum hoc nostrorum adversariorum effugium jam pridem evertit sanctus Leo Magnus increpans Anatolium, qui arbitrabatur sibi patrocinari numerosiorem synodum Chalcedonensem ad antiquandum Nicaenum canonem de Ecclesiarum juribus et privilegiis. 10. Hanc vero antiquam tantorum apostolicae sedis jurium possessionem, quam litigiosam facere multis variisque modis Eusebiani nisi sunt, tandem Ursacius et Valens ad poenitentiam adducti,", + "candidate_score": 0.650281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_252", + "psc_text": "Theodosio litteras concilii indices, tertio idus Maias signatas, idque significare verba illa in epistola ad Pulcheriam annotata, quibus Quesnellus insistit. 9. Quod cupiebat, tandem Chrysaphius assecutus est. Nam, auctore Liberato, imperator sacram Dioscoro dirigendo praecepit, ut decem metropolitanos episcopos quos voluisset ipse eligeret, et veniret Ephesum, et, congregato concilio, Eutychetis causam discuteret. Jussit quoque Barsumam virum perditum archimandritam interesse, et vices agere omnium monachorum Orientales episcopos accusantium. Theodoretum vero 370 Cyri episcopum adesse concilio interdixit, et in sua civitate permanere jussit. Jam enim Ibam Edessenum episcopum, ne synodo adesset per illum filium suum, quem dixi, Chrysaphium, in multas mansiones Eutyches relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris", + "candidate_score": 0.649346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_866", + "psc_text": "si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam expressam mentionem fecit. 16. Neque validiora deinde censenda sunt multa alia argumenta quae nimis operose in suae causae praesidium huc illucque excurrens colligere nisus est, ut supposititiam esse ostenderet actionem illam de qua agimus. Siquidem si ea ad trutinam revocemus, ut laudatus Baluzius jam fecit, illa nonnisi verba, fallacias violentasque interpretationes praeseferre intelligemus. Hujus generis illud est quod sibi mutuari posse credidit ex epistola Gelasii ad episcopos Dardaniae, in qua pontifex plurima judiciorum exempla proferens ad suae sedis auctoritatem explicandam, eos enumerat episcopos a synodo damnatos, quos apostolica sedes absolvit; ait veniam concessisse iis qui in pseudosynodo Ephesina lapsi erant,", + "candidate_score": 0.64885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.647055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_441", + "psc_text": "supplentes, ad sanctam synodum misit. 19. Jam vero inquiramus an concilii sexti Acta Quesnelli opinioni possint suffragari. Sed in hac parte quoque a mendacio contra apertam veritatem ipsum Quesnellum stetisse, prodit Romana synodus ab Agathone coacta in Monothelitarum causa. In hac enim synodo, quamvis electi fuissent tres illi legati, videlicet Joannes Portuensis, Abundantius Paternensis, et Joannes Regiensis, seu Regitanus, tamen summus pontifex suis juribus consulere voluit, et huic publicae legationi suam adjunxit. Ad hoc ergo munus obeundum delegit Theodosium episcopum, et Georgium presbyterum, Joannem diaconum, et Constantinum subdiaconum, quibus, ut ait Anastasius Bibliothecarius, suo solius nomine epistolam quamdam dedit ad imperatorem conscriptam. Itaque duplex quoque legatio admittenda est pro sexta generali synodo. Ne vero Anastasii Bibliothecarii testimonium, aut tamquam supposititium, aut male interpretatum existimetur, Acta ipsius sexti concilii, quamvis a Graecis interpolata atque corrupta in Honorii et apost. sedis odium, ea tamen in medium adducere juvabit, ex quibus evidentissime veritatem", + "candidate_score": 0.646553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_355", + "psc_text": "Theodosio permittere potuisset, aut abolere, aut immutare. Quid vero? Nec Flavianus, nec Eusebius, tribus propositis edictis, aut uno pro tribus, quod vulgo peremptorium appellatur, admoniti et vocati fuerunt, nec suam praesentiam denegarunt. Igitur tamquam contumaces haberi non poterant. Quinimmo, vix acceptis litteris synodi indicibus, nulla interposita mora, vel impedimento emendicato, ad conventum convolarunt. Unde injuria ibi affirmatur, quod imperator adimplens ipse primus ordinem legum, cum nullum ordinem, nullam aequitatem, nullam denique legem servaverit jubendo qui semel judicaverunt judicandorum locum obtinere. Ego igitur potius crederem Elpidium imperatoris auctoritate abusum fuisse, eaque lege urgere voluisse, ut contra omne jus, nec Flavianus, nec Eusebius, neque alii qui innocentes et sine ullo crimine damnati fuere, etiam secluso quocumque defensionis genere indebitas poenas subirent. Maculam tamen ullam illustrissimo episcopo Parisiensi inurere non intendimus, quod talia jura saeculi principibus vindicare voluerit, sed explicare dumtaxat in votis habuimus valde infirma et falsa esse ea principia, ex quibus", + "candidate_score": 0.64529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_855", + "psc_text": "si vera circa eum contigissent quae in ea actione narrantur, facile refellit; sicuti et aliam conjecturam depromptam ex verbis Evagrii scholastici, qui scribens in Ephesina synodo Domnum depositum fuisse, de eo quid postea factum fuerit invenire non potuit, et gesta Chalcedonensia recensens, de Domno prorsus silet. Sed utriusque scriptoris silentium, vel ipsius Evagrii ignorantia, quid probant pro Quesnelliano nelliano systemate? Ambo isti scriptores usi sunt codicibus in quibus actio de Domno non exstabat, sicuti (ait Baluzius) non exstat etiam nunc in codice quem appellamus Parisiensem. Neque tamen ideo falsa est. Nam quemadmodum si nondum ars typographica inventa esset, et aliquis codice illo utens actionem illam praetermitteret, nihil adversus codicum auctoritatem praejudicare videretur, in quibus illa invenitur; sic Liberati aut Evagrii diaconorum silentium praejudicare non potest adversus eos codices quos constat eorum aetate habuisse illam praedictam actionem. 12. Sed hoc et similia argumenta ea eruditione maxima qua pollebat prorsus solvit et", + "candidate_score": 0.644694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.644091, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_685", + "psc_text": "totius orbis episcopi etiam in synodis congregati Romanis pontificibus praestiterunt. 461 Unum tandem adhuc restat in hac synodica epistola quod nostram animadversionem excitavit, quodque, repugnantibus vulgatis et mss. codd., aliter in Quesnelliana editione exhibetur. Eusebius siquidem, praesentem suam orationem claudere volens, divinam opitulationem implorat, Leonisque pontificis studio Eutychianae haereseos exitium, fidei palmam et consummati certaminis coronam perpetua quiete retinendam adjudicat, subdens deinde: Hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ab hoc exstincta praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis (supple catholicae fidei) propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Concinunt huic lectioni Surius, conciliorum collectores, aliique ex vulgatis exemplaribus, quam genuinam esse etiam aliqua mss. exemplaria, quorum auctoritatem sequendam nobis persuasum est. Quamvis Quesnellus pro illa voce exstincta, aliam exstitisse induxerit, et forte sui librarii oscitantia pugnatoribus pro propugnatoribus admiserit. Is tamen in notis ad hanc epistolam fatetur laudatum locum medica manu indiguisse, quem ad mss. Trecop. et Thuan. cod. emendavit, facta", + "candidate_score": 0.642515, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.641606, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_408", + "psc_text": "jam non video Quesnellum meliorem fecisse suam causam, cum ea non refellat quae in praecedentibus adduximus. 11. Atque imprimis adversarium rogare juvat quisnam fuerit qui oecumenicam synodum in tantarum rerum et perturbationum conflictu necessariam esse judicavit? Flavianusne, an summus pontifex S. Leo? Non Flavianus quidem quem apostolicam sedem dumtaxat appellasse vidimus, quemque de generali synodo nec cogitasse probabile et certissimum est; non solum quia ante quatuor menses strenue se opposuit rumori, quo perferebatur pro sua et Eutychetis causa synodum esse indicendam, sed quia ex Leonis epistolis evidenter colligimus ita suae appellationis libellum in pontificiorum legatorum manibus deposuisse, ut S. Leonem solum suae causae judicem habere vellet et postularet. Satis id indicant S. Leonis verba quae in epistola 42 legenda occurrunt. Nam, accepto per Hilarum diaconum sancti episcopi appellationis libello, tamquam unicus et supremus illius causae arbiter ad eum scribens, certiorem reddidit se nihil pro communi causa eorum quae agenda sunt", + "candidate_score": 0.638202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_865", + "psc_text": "lapsis poenitentibus recipiendis. Sed Domnum in eorum numero fuisse, quorum causa durior videbatur, quis non intelligit? Igitur hujus causae judicium et examen unice magno Leoni reservatum erat, quod clarissimus Baluzius minime observavit, nec Domni causa ex illis erat de quibus vel pontificii legati, vel Anatolius, vel alius quisquam judicare posset. Valet tamen alia ratio ab ipso Baluzio adducta, nimirum Domnum post suam depositionem secessisse in Palaestinam ad Euthymium abbatem suum, atque desiisse inter episcopos, proptereaque nullam quaestionem esse potuisse de ejus nomine cum aliis episcoporum nominibus ad altare recitando. Plurimum quoque Quesnellum urget aliud argumentum, quod Baluzius subjicit. Nam (ait) si Domnus propterea censendus est mortuus, quia nullam ejus mentionem in suis epistolis ad S. Leonem Magnum facit Anatolius; mortui tum etiam erant Thalasius episcopus Caesareae, Eusebius Ancyrae, et Basilius Seleuciae. Leo enim ad Anatolium respondens, istorum qui cum Dioscoro, Juvenali atque etiam Eustathio episcopis fuerant participes Ephesini latrocinii nullam", + "candidate_score": 0.632969, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_834", + "psc_text": "vetusto chartaceo, et dicitur fuisse Proculi et Albini Germanorum scholasticorum. Verumtamen ordinis diversitas nullum fundamentum suppeditat ut hanc tamquam supposititiam rejiciamus. Etenim Crabbus in sua editione decimae illius concilii actioni haec verba subjecit: Constantinopoli VI kal. Aprilis, indictione 13 feria sexta, referenda sunt ad Rusticum S. R. E. diaconum, quae Bohieriani codicis ope, eidem interpreti Crabbus vindicavit; quae cum lectoribus plurimam molestiam jam pridem creassent, Romani aliique editores ea expugnanda esse crediderunt. 6. Age vero ex Baluzio causam perquiramus cur in mss. codd. quandoque de Domno Antiocheno actionem post sextam immediate positam offendamus, et septimae actionis initio ante conventionem Juvenalis Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos", + "candidate_score": 0.632789, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_852", + "psc_text": "ad Crispinum: Nisi ad communionem vestram remeavissent. Hanc tamen Quesnelli paraphrasim non probat Baluzius, et pro virili locum ab eruditis vexatum explicat. Arbitratus nimirum verum et genuinum Liberati verborum sensum hunc esse: videlicet, Dioscorus in latrocinio Ephesino deposuit episcopos orthodoxos; Domnum vero, quamvis ipse orthodoxus esset, non deposuit, quia ipsi jam consenserat in depositione orthodoxorum et Eutychetis absolutione. Sed hunc quoque remanentem indemnatum postea damnavit, nimirum post alios omnes damnatos, quia epistolam ad Dioscorum scripserat contra 12 capitula Cyrilli. Itaque non est depositus a synodo, quia publice poenitebat eum praestitisse consensum orthodoxorum. 11. Neque laudatus Baluzius alteram conjecturam Quesnelli probat, quam ex Liberati testimonio inferri contendit. Videlicet aegrotum et absentem Domnum damnatum fuisse; idcirco non diu depositioni suae supervixisse, nec usque ad Chalcedonensem synodum perduxisse aetatem. Ad 496 haec subdit Baluzius: Poterat hanc conjecturam juvare testimonio Eutychii, qui in Annalibus suis scribit Domnum mortuum esse anno sequenti post illam synodum", + "candidate_score": 0.631261, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_884", + "psc_text": "favere Domno, quem Dioscorus dolo deposuerat. Hinc clarissimus Baluzius ad Stephani Ephesini agendi rationem 502 recogitans, arbitratus est eum nullo odio aut malevolentia ductum ita esse interlocutum, sed quia noverat Domnum depositum ad monasterium rediisse, ut quieti et solitudini vacaret, et fortasse libellum refutatorium pro more illorum temporum obtulisse, ut canonica Maximi ordinatio locum haberet. 19. Jam vero cum laudato fulcimento adhuc totum Quesnelli ruit aedificium. Nam Stephani testimonium nec unicum est, nec ullus ex Patribus eidem refragatus est. Imprimis cum actione decima quaestio haberetur an omnia latrocinalia Acta deberent relegi, ut nihil desit (aiebat Theophilus diaconus) juste judicare debentibus, statim omnes apostolicae sedis vicarii, per Paschasinum dixerunt: Synodus appellari non potest in qua illa nefaria delicta relecta sunt. Et paucis interjectis ea Acta vana et irrita a S. Leone declarata esse asseverat, ex quo claret, quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est (Rusticus sequentem addidit notam: De", + "candidate_score": 0.63102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.626576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_896", + "psc_text": "Eutychianistarum: Superveniente Uranio subadjuvo, et contra Joannem jam episcopum sacra principis deferente, ab episcopatus illius confirmatione papa suspensus est. Sufficiunt autem, ut arbitror, illa quae jam dicta sunt, ad infringendam vim illius argumenti quod adversum hunc locum Paschasius Quesnellus adduxit. 22. Quoniam vero multarum rerum congeriem in suam coegerat dissertationem noster adversarius, ut, pessumdata actione de Domno Antiocheno, Romanorum pariter pontificum auctoritas in episcoporum ordinationibus confirmandis et conciliorum decretis rescindendis prorsus aboleretur, pedetentim nobis opus fuit singula retractare, quae in eadem dissertatione collegit. Verumtamen cum noster labor plurimum imminutus fuerit, clarissimi Stephani Baluzii studio et diligentia maluimus in nostrum praesidium ea transferre quae ipse diligentissime annotavit, quibus nonnulla etiam ex nostra industria accessere quae dictis in praecedentibus nostris Exercitationibus apprime responderent, quam ex integro novam Exercitationem contexere. Quoniam vero postremo loco idem Paschasius Quesnellus multos errores adduxit, et quidem grammaticales, qui irrepserunt in actionem de qua agimus, et annotaverit non", + "candidate_score": 0.62638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_877", + "psc_text": "excipere Domni depositionem? Quid? Forte latrocinalia Acta rescindendo, hujus synodi principibus indulgentiam dandam esse intendebat, si non resipuissent, si humillime non postulassent veniam sibi dari, adimpletis omnibus conditionibus quas sanctus pontifex praescripsit Anatolio, Juvenali, Thalassio caeterisque qui Dioscoro, Eutycheti, communicaverant, in Flavianum Eusebium Dorylaeensem et in alios orthodoxos facta conspiratione? Non erat ergo necesse ut, in irritum missis latrocinalibus gestis, exciperet Domni depositionem, cum huic jam caeterisque Eutychianae factionis principibus nullum amplius jus conveniret perseverandi in episcopatu, quem ex sola S. Leonis indulgentia retinere in posterum potuissent, si poenitentiam egissent. Hinc maxime attendendam esse arbitror Quesnelli fallaciam, qui, de latrocinalibus Actis et de epistola sancti Leonis ad Theodosium Augustum scripta disserens, qua petebat ut juberet omnia in eo statu restitui in quo erant ante infelicem illam synodum, sibi blanditur sanctum pontificem ita lapsis indulgendum esse credidisse, ut prorsus inultae remanerent culpae eorum qui omnes Orientis Ecclesias scandalis, caedibus, inimicitiis et", + "candidate_score": 0.626156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_875", + "psc_text": "quae vobis placuerunt. Anatolius dixit: Petimus eos intrare; et alii episcopi clamaverunt: Rogamus eos intrare. Neque alia ratione in synodo locum obtinuerunt, nisi prius eorum recognita fide, qua symbolum Nicaenum et Constantinopolitanum probaverant, rata habentes decreta Ephesini oecumenici concilii, subscribendo tamen cum aliis episcopis epistolae S. Leonis ad Flavianum, et contraria sentientes damnando. Eos inter utique Domnus non reperiebatur; tum quia in eremum Palaestinae se receperat, tum quia resipiscentiae signa congruo tempore non dederat, cum nimirum S. Leo indulgentiam lapsis apostolicae sedis clementia dare non detrectabat. Consonat omnino S. Leonis epistola ad ipsum Juvenalem, in qua eum increpans propter praeteritos excessus (ait): Dolui adversitatum tuarum temetipsum tibi fuisse materiam, et resistendi haereticis constantiam perdidisse, quia aestimant non esse tibi liberum ut eos audeas redarguere, quos tibi professus sis in suo errore placuisse. Causam deinde assignat propter quam post talem gravissimum lapsum ad sui episcopatus sedem ei licuisset redire, ita subjiciens:", + "candidate_score": 0.625781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_253", + "psc_text": "relegaret exsilio. Haec autem quae narrat hic Liberatus diaconus apprime iis respondent quae in imperiali rescripto de cogenda Ephesina synodo leguntur, ut videre est apud Baronium, et in conciliorum collectione. At Baronius merito animadvertit temporariam hujus imperialis litterae notam fuisse corruptam, et loco tertio kalendas Aprilis Zenone et Posthumiano viris clarissimis consulibus, esse restituendum tertio kal. Maias, Asterio et Protogene consulibus. Quod nos annotare notare oportuit in confirmationem eorum quae superius descripsimus. Isthaec omnia autem ad opprimendos sanctissimos viros Flavianum, et Eusebium Dorylaeum, et alios viros doctrina et moribus insignes sibi sufficere posse Chrysaphius et Eutyches non crediderunt, nisi mandato imperatoris arbitrum omnium gerendarum rerum Dioscorum constitutum habuissent. Propterea litteras ab imperatore extorserunt, ut Dioscorus tamquam omnium factiosorum caput concilio praesideret, sibi illud jus imperator arrogans et usurpans quod hactenus nullus ex imperatoribus facere ausus fuerat. Ad illud tamen sibi assumendum improbi ministri Theodosium impulerant pietatis colore, ut nimirum concilio", + "candidate_score": 0.622311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_136", + "psc_text": "Constantinus monachus contendebat Acta edita a Flaviano esse corrupta atque etiam interpolata, cum Eutyches ad alias laudatas synodos provocasset, nec appellatio jam erat in Actis descripta. 15. Petri de Marca vestigiis ingressus Quesnellus atque exaggerationibus usus, latius praecedentem doctrinam magno verborum apparatu explicavit; subjecta deinde Domni episcopi Antiocheni epistola, quam synodicam appellat, ex libris Facundi Hermianensis exscriptam. Haec autem Domni episcopi Antiocheni agendi ratio, paucis cum explicari haud possit, in sequentibus concertationibus ad trutinam revocabitur. Magna enim subsidia pro ejus historia ornanda ex Vaticanis codicibus accepimus. Acta enim Chalcedonensis concilii circa septimum saeculum descripta celebrem illam continent Actionem, quam Quesnellus, veluti fictitiam, rejiciendam esse judicavit. Interim autem non inficiabor Domnum Antiochenum strenue se opposuisse Eutychianis erroribus. Contendam tamen ex appellationis formula conjici Eutychen ad omnes patriarchas horumque synodos non appellasse. Et ne verbis ludere videamur, imprimis arbitror exquirendum esse a sapientissimo archiepiscopo quam genuinam arbitretur formulam ab Eutychete adhibitam. Si", + "candidate_score": 0.622177, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_266", + "psc_text": "certiorem Flavianum de legatorum profectione quid impedit? Non ita facile enim erat epistolarum commercium, nec ita expeditum et tutum, ut certo sibi persuadere posset quod, nullo interposito impedimento quod epistolarum et perlatorum cursum retardaret, ejus epistolae ex urbe Roma citissime Constantinopolim deferrentur. Quod ultro quidem dat ipse Quesnellus in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, affirmans S. pontificis animum quandoque fluctuasse, ut litterae quas ad imperatorem aliosque Orientalium miserat fideliter redderentur. Sed ne abscedamus ab ea agendi ratione quam cum Flaviano ipso idem S. Leo servavit, hic animadvertere juvabit, pluribus in epistolis, diversis quidem temporibus scriptis, ipsum certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior", + "candidate_score": 0.622135, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_937", + "psc_text": "anni quadringentesimi quinquagesimi secundi, arrepto calamo, ad praecedentes indicatas epistolas respondit, ea usus animi constantia et fortitudine quae summum et universae Ecclesiae pastorem maxime decebat. Et primo quidem verba faciemus de epistolis ad Marcianum et Pulcheriam, quae in Quesnelliana editione primum quoque locum obtinuerunt. Imperatorem igitur in sua epistola S. Leo alloqui aggrediens, de fidei victoria magno divinae misericordiae munere in totam Ecclesiam redundante, gaudendum esse profitetur, et, quibusdam subjectis, ex Scripturarum testimoniis mutuatis, quae duarum naturarum in Christo Domino post unitionem existentiam manifestant, statim in altero epistolae capite, injustum Anatolii ambitum exagitat, cum potius illi consulendus esset, ut, ordinatorum suorum errorem deserens, in assensum catholicae fidei salubri correctione transiret. Eutychiana enim quandoque Anatolium fuisse tinctum fuligine rationabiliter 513 S. Leo semper dubitavit, utpote qui erat Dioscori apocrisiarius, et ab Eutychiana factione, et a Chrysaphii Eunachi artibus post Flaviani necem ad Constantinopolitanam sedem assumptus. Quem sane numquam summus pontifex in", + "candidate_score": 0.62206, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_412", + "psc_text": "12. Sed jam S. pontificem Leonem ab illis duabus causis, fidei scilicet et charitatis, adductum fuisse ut oecumenicam synodum, tamquam necessarium remedium adhibendum, ipse decerneret, Quesnellus perfecte intellexisset, si verba ad quae provocat, et quibus insistit, e sua sede non extraxisset, neglectis caeteris aliis quibus S. pontifex Theodosium imperatorem allocutus est. Rerum ergo omnium infelicissimum statum exponit, indicando Ephesini latrocinii judicium et Acta ad apostolicae sedis tribunal, tum propter suorum legatorum reclamationem, tum propter episcopi Flaviani appellationem esse devoluta. Ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit. Ex hoc ergo, quod praemittit, immediate hoc aliud, tamquam necessario apostolicae sedis juribus cohaerens, subjicit: Generalem synodum intra Italiam jubeatis celebrari, quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne aliquid ultra sit vel in fide dubium, vel in charitate divisum. Ne vero ejusmodi decretum a se factum Theodosio imperatori injustum aut irrationabile videretur, in ejus mentem revocat", + "candidate_score": 0.621032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_861", + "psc_text": "difficultatem fatetur Baluzius, sed nullo modo Quesnelli opinionem juvare affirmat. Nam Evagrii verba confirmata videntur ex auctore qui Euthymii vitam descripsit, dicendo Euthymium ei praenuntiasse infelicem vitam in episcopatu, et depositionem deinde malorum hominum et praestigiatorum studio artibusque subeundam, ita ut poenitentia ductus, quod salutaribus abbatis monitis non obtemperasset, ad eumdem Euthymium in Palaestinam rediisset. Hinc ergo (ait Baluzius) factum est ut qui vitam procul Antiochia et in silentio transivit, in oblivionem venerit Antiochensium, adeo ut verum sit Domnum post depositionem suam secessisse in eremum, et ut Theophanes quoque chronographus et qui ab eo accepit Anastasius Bibliothecarius istud mandaverint memoriae litterarum, quamvis diversam secessus ejus causam afferant ab ea quam profert auctor Vitae S. Euthymii. 14. Quod si contenderet quis majorem fidem esse adhibendam Evagrio, qui exeunte saeculo sexto suam scribebat historiam, quam Theophani et Anastasio, qui multum remoti fuerunt a tempore quo ista contigisse narrantur, ego non repugnabo. Sed", + "candidate_score": 0.620934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1000", + "psc_text": "novus ausus ita sancti pontificis animum commovit, ut jam deliberasset in posterum minime dare suas epistolas ad eumdem Anatolium, quamvis (ait) ipse hoc peteres fieri, quia eum corrigi nolle perspeximus. 2. Majorem tamen animi commotionem S. Leonem passum fuisse arbitror, cum, novis acceptis a Marciano imperatore epistolis, intellexit universum Orientem esse turbatum, et in admirationem raptum, quod illuc non pervenerint pontificia rescripta super Chalcedonensia gesta, quorum 526 defectu omnium corda nutantia haerebant an illius concilii gesta ab apostolica sede confirmata fuissent. Vehementer (ait imperator) admiramur quod, synodo in Chalcedone celebrata, et litteris venerabilium episcoporum ad pietatem tuam missis, per quas omnium rerum in synodo gestarum seriem exposuerunt, neutiquam illae a sanctitate tua emissae, quae tamen in sacris Ecclesiis lectae in singulorum notitiam pervenire debebant. Antiquum morem igitur tum fuisse, consuetudine quidem receptum, ut apostolicae sedis litterae certa suppeditarent argumenta celebratas synodos confirmatas et indubiae fidei habendas, quin quispiam in dubium", + "candidate_score": 0.620501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.619518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_563", + "psc_text": "fragmentum illud epistolae Anatolii extra suam sedem in Quesnelliana editione esse collocatum, et propterea post Theodosii epistolam debuisse locum obtinere. 4. Quidquid vero de praesenti valde ambigua quaestione dici possit, haud ad nostrum arbitror pertinere institutum. Potissimum cum apostolicae sedis jura integre salva custodita manserint ex Leonis agendi oeconomia, qui suspensus haesit in assensu dando Anatolii ordinationi, quoadusque certa atque solemnia testimonia non obtinuisset, cum de novi episcopi probitate et fidei sinceritate, tum etiam de iis cum quibus communionem habebat. Reverenter igitur agens cum imperatore, simul pontificiae dignitatis majestatem auctoritatemque tenens et exercens, petit ut imperator ipse aegre non ferat ipsius animi suspensionem, dicendo: Quod aequanimiter ferat obsecro vestra clementia; ut cum talem se erga fidem catholicam qualem cupimus approbarit, de sinceritate ipsius copiosius et securius gaudeamus. Quare ad abjiciendam quamcumque sinistram suspicionem, occasionem totius difficultatis quaerit amovere, non ardua exigendo, sed eum invitat ad id quod nullus catholicorum potest", + "candidate_score": 0.619429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_261", + "psc_text": "neque cuicumque alteri, licitum fuisse, sine aperta haereseos et contumaciae nota resilire ab iis quae a S. Petri cathedra, verae fidei columna et firmamento, sequenda proponebantur. 11. Interim autem apostolicae sedis legati, de omnibus quae jam in Eutychiano negotio contigerant instructi, et de singulis in Ephesina synodo agendis scriptum commonitorium a summo pontifice accipientes, incunctanter itineri se committunt. Cunctorum enim Eutychianorum artes 372 S. Leonem eludere necessum erat. Qui praetextu malorum in Orientem ob novam haeresim gliscentium, imperatoris animum induxerunt ad brevissimum tempus praestituendum, quo episcopi apud Ephesum convenirent. Celerrime igitur suum iter eos aggredi oportebat, ad Dioscori caeterorumque voluntatem frustrandam, qui in votis habebant ut concilium generale ageretur sine Romano pontifice, qui per seipsum immediate vel per suos legatos eidem praesideret. Hinc ergo minime Quesnello subscribere possumus, qui in dissertatione de Vita et Rebus a magno Leone gestis, tum in notis ad epistolam 32, cuidam corruptae lectioni ex Grim.", + "candidate_score": 0.619159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_647", + "psc_text": "Ex quo Leonis Magni pontificis mandato intelligimus Eusebium Dorylaei, Theodoretum Cyri, aliosque catholicos episcopos, qui violentiam passi fuerant, propriis sedibus esse restituendos; Domno vero Antiocheno, Dioscori et Eutychetis nutibus suffragatori, nullum jus superesse potuisse ut pristino honori et dignitati quibus exutus fuerat restitueretur. Profecto si hanc Leoninam praescriptionem Quesnellus attendisset, vix unam ex tantis quaestionibus excitasset, inquirondo cur, rescissis a Leone latrocinii Ephesini actis, non fuisset ei permissum ad Antiochenam sedem remeare, pro qua Maximus fuerat ordinatus; neque incassum tantopere laborasset ut contenderet actionem illam de Domno Antiocheno esse supposititiam. 6. Sed ad rem nostram iterum venire volentes, Leo Magnus ab incoepto non desistit studio. Nam discessurus Bonifacius presbyter ex urbe Roma, ut pontificii vicarii sive legati munere in synodo fungeretur, huic novas litteras Marciano augusto reddendas tradidit, in duo tantum capita distributas; quorum priori in imperatoris mentem praecedentem renovat petitionem, qua ad tranquilliora tempora, longe ab hostili metu, synodum", + "candidate_score": 0.618543, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_835", + "psc_text": "Hierosolymorum et Maximi successoris Domni; in aliis vero postponi, et in nona actione reponi, vel in decima, ut modo exstat in Labbeana Conciliorum collectione; et credendum est tantorum discriminum causam notariorum arbitrio et oscitantiae esse adjudicandam. Ne autem vir doctus divinatione uti videretur, sapienter annotavit: quod episcopi cum ad synodos proficiscebantur, solebant notarios suos secum deducere, qui gesta synodalia notis exciperent; qua scilicet finita synodo, codicem Actorum singuli referrent in patriam. Hanc consuetudinem probat primo ex observationibus Henrici Valesii ad Evagrium. Verum nos illam magis confirmamus ex S. Leonis Magni epistolis, qui legatos missurus ad Ephesinam synodum secundam, Dulcitium notarium, cujus fidem satis perspectam habebat, suis legatis, Julio videlicet, Renato et Hilario sociavit, ut testatus est, cum in epistola 24 ad Flavianum, tum in altera 29 ad eamdem Ephesinam synodum. Sed Baluzius, hac observatione praetermissa, aliam retulit desumptam ex Chalcedonensi ipsa synodo, quam eruditis notis adornabat. In actione prima (ait)", + "candidate_score": 0.618335, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_664", + "psc_text": "aliquo studii vestri accumulastis argumento, idipsum addi libello huic sollicita pietate jubeatis: ut non solum plures sancti episcopi fratres nostri per Galias, verum etiam multi ex laicis filii vestri, qui epistolam istam magnopere pro veritatis manifestatione desiderant, remissam ad nos et sancta manu vestra emendatam transcribere, legere et tenere mereantur. Multa quidem alia in hac epistola notatu digna occurrunt, quae vel a Baronio, vel a Quesnello et ab aliis etiam forte indicata fuerunt, in quibus haud immorari opus est. Duo dumtaxat ego subjiciam. Alterum, videlicet, tres illos episcopos bis, tertio quaterque voces illas, beatissime papa, adhibuisse, sanctissimum pontificem alloquentes, quas concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in", + "candidate_score": 0.596823, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.67476, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1194", + "psc_text": "praedicandi aliquam contra fidem licentiam non praebere, et omni virtute resistere, ne ea quae ad sacerdotes pertinent, sibi audeant vindicare. Unde miramur fratrem Thalassium episcopum, quod Georgio nescio cui, qui praesumendo illicita, et propositum monachi et nomen amisit, scribendi vel praedicandi aliquam permiserit facultatem. Ad quem episcopum, si dilectioni tuae visum fuerit, ex hac parte competentia scripta mittemus. Agat itaque fraternitas tua opportunis suggestionibus, ut clementissimus princeps quae Domino sunt placitura praecipiat, et incentores cruentarum seditionum jubeat competentius coerceri, ut nec illi impuniti sint, quorum manus scelera perpetrarunt, nec illi qui talium utuntur insania. Si autem inquisitio judiciaria et confessio reorum ad eas personas pervenit, quarum vel consilio vel impulsu mala tanta commissa sunt, nullius favoris eis sunt praestanda solatia. Quantum enim meliora de ipsis sunt credita, tanto sunt amplius detestandi, quorum nunc impietas, quae per hypocrisim fuerat velata, detegitur. Et ideo agat Christianissimus et piissimus imperator, quod paci ecclesiasticae", + "candidate_score": 0.67476, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.671284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_236", + "psc_text": "Servetur hic ordo sacerdotali concordiae profuturus, ut Ecclesiae Domini concordi, quemadmodum cupimus, consilio construantur, et nullum, insidiante diabolo, aditum possit praebere dissensio, per quam valeat dissipare quae nos magno studio habita cupimus moderatione connectere. CAP. II. Invitati fratres in causis maximis, et quae intra provincias suas finiri nequeant terminandis, si nulla gravi necessitate retinentur, fraternum studium pro Ecclesiae ulilitate non denegent: maxime cum moderatio nostra providerit, ut non frequens, neque pro levibus causis conveniendi 679 necessitas indicatur; et binos ternosve episcopos de singulis provinciis adesse sufficiat, ut leve fiat paucis, quod multis esset onerosum; atque ita efficiatur studio charitatis, ut sacerdotalis tractatus ea quae ad disciplinam possunt ecclesiasticam pertinere, sancto sibi Spiritu revelante constituat. Id enim nos, volentes quorumdam inobedientiam juxta coercitione corrigere, vestra noverit dilectio definisse: ut quisquis superbo animo, cum nulla corporis, vel causae fuerit necessitate detentus, fraternum saepius voluerit vitare conventum, se sciat esse judicandum. CAP. III.", + "candidate_score": 0.668222, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.666553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1363", + "psc_text": "--II. Se ad Leonem Aug. pro servandis synodi decretis scripsisse. LEO ANATOLIO episcopo. CAP. I. Satis claret fraternitatis tuae sermone quem sumpsimus, quam piam et probabilem curam dolori Ecclesiarum omnium nuper impenderis, manifestando nobis quae apud Alexandriam in Christianae religionis 1303 opprobrium gesta didicisti, ut gloriosus et clementissimus imperator de prospiciendis remediis etiam meis precibus posceretur. Cujus quidem tam laudabilis fides et tam prompta devotio est, ut quae paci ecclesiasticae congruebant, sine intercessione cujusquam, sicut ipse indicas, sponte praestiterit, omnes haereticorum insidias repellendo; qui opportunitatem se invenisse temporis aestimabant, quo sanctae synodi Chalcedonensis decreta cassarent. CAP. II. Sed gratias Deo, qui post excessum sanctae ac venerandae memoriae Marciani, talem principem omnium electione prospexit, ut in ejus virtutibus et Romana respublica, et religio Christiana gauderet. Secutus ergo tuae dilectionis hortatum, in quantum debui glorioso principi supplicavi, ne in pervasionem Alexandrinae Ecclesiae aliquid ulterius sibi possit haeretica audacia vindicare; sed nefariis ausibus", + "candidate_score": 0.666551, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_302", + "psc_text": "pravorum dogmatum virus infecerit, aut correctos piae parentis gremio reformari compellit, aut pertinaciter contumaces, veluti abortivos partus ac non legitimam sobolem ex consortio sanctae haereditatis expellit. CAP. II. Quapropter mihi post longas annorum metas ad patriam reverso, satis durum videtur, quod ex illis traditionibus, quas olim catholica damnavit Ecclesia, quasque jamdudum abolitas esse credebam, nihil penitus imminutum esse reperio. Immo etiam pro uniuscujusque studio et voluntate prava dogmata, velut quibusdam hydrinis capitibus pullulare cognosco: cum alii veteri errori blasphemiarum suarum augmenta contulerint, alii integrum eum usque adhuc 713 retentent; alii vero, quos ex parte aliqua ad respectum sui contemplatio veritatis adduxit, ex illius sensibus retinendo nonnulla, reliquis vinculentur. Quod quidem per mala temporis nostri, synodorum conventibus decretisque cessantibus, liberius crevit; et impiissime, quod est cunctis deterius, ad unum altare diversis fidei sensibus convenitur. CAP. III. Haec ego ut loqui audeam, piae potius erga patriam charitatis quam temerariae praesumptionis esse confiteor.", + "candidate_score": 0.659211, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.655996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_268", + "psc_text": "multas provincias hostilis occupavit irruptio, et executionem legum tempestates interclusere bellorum. Ex quo inter sacerdotes Dei difficiles commeatus et rari coeperunt esse conventus, invenit ob publicam perturbationem secreta perfidia libertatem, et ad multarum mentium subversionem his malis est incitata, quibus debuit esse correcta. Quae vero illic aut quanta pars plebium a contagione pestis hujus aliena est, ubi, sicut dilectio tua indicat, lethali morbo etiam 697 quorumdam sacerdotum corda corrupta sunt; et per quos opprimenda falsitas et defendenda veritas credebatur, per ipsos doctrinae Priscillianae Evangelium subditur Christi, ut ad profanos sensus pietate sanctorum voluminum depravata, sub nominibus prophetarum et apostolorum non hoc praedicetur quod Spiritus sanctus docuit, sed quod diaboli minister inseruit. Quia ergo dilectio tua fideli, quantum potuit, diligentia damnatas olim opiniones sedecim capitulis comprehendit, nos quoque strictim omnia retractamus, ne aliquid harum blasphemiarum aut tolerabile videatur aut dubium. CAP. I. Quam impie de Trinitate personarum in Deo sentiant Priscillianistae.", + "candidate_score": 0.652342, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1289", + "psc_text": "in cleri sui episcoporumque Orientalium studium refundit. Gestorum Chalcedonensium confirmatio pontificiae auctoritati reservata traditur. Sanctissimo ac beatissimo coepiscopo papae LEONI ANATOLIUS in Domino salutem. CAP. I. Omne quidem solatium prorsus atque auxilium quod vitae laboriosae curisque vallatae ratio flagitaret, in vestra positum sperans esse beatitudine, totius sarcinam mihi sollicitudinis inde merito leviorem fore credideram; nunc vero cunctis 1262 aliis acrior me pressit anxietas, quam diutina peperit vestrae non solita sanctitatis intermissio litterarum, maxime cum mihi, quae scriptae essent a vobis aliis, ostenderentur epistolae, quae majus facerent doloris augmentum, qui frequentius cuperem potiri vestris affatibus: ut illa vobis obediendo complerem, quae vestris omnifariam perfectissimis sensibus placita videbantur. Nam penitus absit ut eis ego quaecumque mihi fuissent mandata per litteras adversarer. Quia tamen piissimus et Christianissimus princeps, qui consultissimae suae providentiae bono tam res universas regit humanas, quam philosophia divinarum pollet ubique virtutum, cum quibus aemula pietatis zelare non cessat, cum sic", + "candidate_score": 0.649512, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1194", + "psc_text": "praedicandi aliquam contra fidem licentiam non praebere, et omni virtute resistere, ne ea quae ad sacerdotes pertinent, sibi audeant vindicare. Unde miramur fratrem Thalassium episcopum, quod Georgio nescio cui, qui praesumendo illicita, et propositum monachi et nomen amisit, scribendi vel praedicandi aliquam permiserit facultatem. Ad quem episcopum, si dilectioni tuae visum fuerit, ex hac parte competentia scripta mittemus. Agat itaque fraternitas tua opportunis suggestionibus, ut clementissimus princeps quae Domino sunt placitura praecipiat, et incentores cruentarum seditionum jubeat competentius coerceri, ut nec illi impuniti sint, quorum manus scelera perpetrarunt, nec illi qui talium utuntur insania. Si autem inquisitio judiciaria et confessio reorum ad eas personas pervenit, quarum vel consilio vel impulsu mala tanta commissa sunt, nullius favoris eis sunt praestanda solatia. Quantum enim meliora de ipsis sunt credita, tanto sunt amplius detestandi, quorum nunc impietas, quae per hypocrisim fuerat velata, detegitur. Et ideo agat Christianissimus et piissimus imperator, quod paci ecclesiasticae", + "candidate_score": 0.648214, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1363", + "psc_text": "--II. Se ad Leonem Aug. pro servandis synodi decretis scripsisse. LEO ANATOLIO episcopo. CAP. I. Satis claret fraternitatis tuae sermone quem sumpsimus, quam piam et probabilem curam dolori Ecclesiarum omnium nuper impenderis, manifestando nobis quae apud Alexandriam in Christianae religionis 1303 opprobrium gesta didicisti, ut gloriosus et clementissimus imperator de prospiciendis remediis etiam meis precibus posceretur. Cujus quidem tam laudabilis fides et tam prompta devotio est, ut quae paci ecclesiasticae congruebant, sine intercessione cujusquam, sicut ipse indicas, sponte praestiterit, omnes haereticorum insidias repellendo; qui opportunitatem se invenisse temporis aestimabant, quo sanctae synodi Chalcedonensis decreta cassarent. CAP. II. Sed gratias Deo, qui post excessum sanctae ac venerandae memoriae Marciani, talem principem omnium electione prospexit, ut in ejus virtutibus et Romana respublica, et religio Christiana gauderet. Secutus ergo tuae dilectionis hortatum, in quantum debui glorioso principi supplicavi, ne in pervasionem Alexandrinae Ecclesiae aliquid ulterius sibi possit haeretica audacia vindicare; sed nefariis ausibus", + "candidate_score": 0.647838, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_936", + "psc_text": "misericordia Dei, atque ideo suspenditur ultio, ut possit locum habere correctio, amplectendum est clementissimi principis plenum religione consilium, quo sanctam fraternitatem vestram ad destruendas insidias diaboli, et ad reformandam ecclesiasticam pacem voluit convenire, beatissimi Petri apostoli jure atque honore servato, adeo ut nos quoque suis ad hoc litteris invitaret, ut venerabili synodo nostram praesentiam praeberemus: quod quidem nec necessitas temporis, nec ulla poterat consuetudo permittere. Tamen in his fratribus, hoc est Paschasino et Lucentio episcopis, Bonifacio et Basilio presbyteris, qui ab apostolica sede directi sunt, me synodo vestra fraternitas aestimet praesidere, non abjuncta a vobis praesentia mea, qui nunc in vicariis meis adsum, et jamdudum in 1071 fidei catholicae praedicatione non desum: ut qui non potestis ignorare quid ex antiqua traditione credamus, non possitis dubitare quid cupiamus. CAP. II. Unde, fratres charissimi, rejecta penitus audacia disputandi contra fidem divinitus inspiratam, vana errantium infidelitas conquiescat; nec liceat defendi quod non licet", + "candidate_score": 0.646266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1067", + "psc_text": "Dei conturbare molitus est, noveritis esse destructos. CAP. V. Reddita igitur Deo, fratres charissimi, digna gratiarum actione, oret nobiscum vestra dilectio, ut fratres nostros, quos exspectatio nostra desiderat, incolumes quam primum rediisse laetemur, et de omnibus quae Domino adjuvante sunt gesta plenius vos possimus instruere. Nam fratrem Ingenuum noluimus hac exspectatione tardari; 1140 cum ob hoc ipsum properantius remeare deberet, ne diutius vobis esset incognita communium materia gaudiorum: quae volumus per curam dilectionis vestrae etiam ad fratres nostros Hispaniae episcopos pervenire: ut quod Deus operatus est nulli possit esse incognitum. Data VI kalendas Februarii Herculano viro clarissimo consule. EPISTOLA CIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium.", + "candidate_score": 0.64575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_925", + "psc_text": "viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXIX. AD MARCIANUM AUGUSTUM. SYNOPSIS De legatis ad concilium generale missis vice ejus acturis; ubi omnia ad fidei et pacis unitatem revocanda. LEO episcopus MARCIANO semper Augusto. Credebamus clementiam vestram id desiderio nostro posse praestare, ut praesenti necessitate respecta, differri ad opportunius tempus sacerdotalem synodum juberetis: ut evocatis de cunctis provinciis sacerdotibus, vere possit esse universale concilium. Sed quia vos amore catholicae fidei congregationem nunc fieri voluistis, 1061 ne devoto obviare viderer arbitrio, fratrem et coepiscopum meum Paschasinum de ea provincia quae videtur esse securior evocatum, qui vicem praesentiae meae possit implere, direxi; Bonifacio fratre et compresbytero meo sociato, et his quos antea miseramus adjunctis, consortem illis fratrem quoque meum Juliannm addentes episcopum. Quos ea moderatione universa, Domino auxiliante, credimus esse gesturos, ut quaecumque in quaerelam perturbationemque venerunt ad unitatem pacis et fidei, compressa omni dissensione revocentur; nec ullum in aliquorum cordibus sacerdotum vel Nestorianae vel", + "candidate_score": 0.645518, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.643685, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_957", + "psc_text": "certaminis coronam quiete perpetua retinentes, 1082 hoc futuris memorabile saeculis relinquatis, ut ob hoc exstitisse praesenti tempore impiae sectae contumacia videatur, ut vobis propugnatoribus in aeternum prostrata succumberet. Et alia manu: Incolumem beatitudinem tuam summa Divinitas tucatur atque custodiat, domine sancte ac beatissime pater. EUSEBIUS episcopus Mediolanensis Ecclesiae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi; Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego FAVENTIUS episcopus Regiensis Ecclesiae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi; Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego MAJORIANUS episcopus Ecclesiae Placentinae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego CYPRIANUS episcopus Ecclesiae Brixillianae, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae sacramento impia senserunt. Ego QUINTUS episcopus Ecclesiae Dertonensis, in omnia supra scripta consensi et subscripsi: Anathema dicens his qui de incarnationis Dominicae", + "candidate_score": 0.643654, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.641054, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_462", + "psc_text": "quae peculiare Scripturarum et verborum studium exigebant, aliquid diligentiae ac subsidii contulisse; ex quo aliqui eas ab ipso dictatas crediderunt, et in Gallicani scriptoris gloriam apud Gallos vulgarunt. 6. Quantum porro intersit, ut tam celebris dogmatica epistola emendatissima, quoad fieri potest, edatur, cum per se satis intelligitur, tum vero demonstrant etiam luculentius illa trium episcoporum Galliae ad Leonem epist. 67, c. 2: Idcirco si dignanter admittitis, deprecamur ut opus et praesentibus et futuris temporibus profuturum (de hac epistola loquuntur), quod nos asservandi studio foliis mandare curavimus, sanctitas vestra percurrere, et si quid librarii errore defuerit, emendare dignetur. In hanc rem perficiendam codices triginta et amplius expendimus, et inter hos sex vetustissimos. qui millenariam aetatem attingunt. Cum haec epistola invenitur in omnibus collectionibus, quas in praefatione recensuimus, exceptis collect. 4, 6, 7, 14, 15 et 16, tum vero ad praecipuos cujusque collectionis mss. libros eamdem relegimus, inter quos vetustissimi sunt Vat.", + "candidate_score": 0.639514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.638414, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1067", + "psc_text": "Dei conturbare molitus est, noveritis esse destructos. CAP. V. Reddita igitur Deo, fratres charissimi, digna gratiarum actione, oret nobiscum vestra dilectio, ut fratres nostros, quos exspectatio nostra desiderat, incolumes quam primum rediisse laetemur, et de omnibus quae Domino adjuvante sunt gesta plenius vos possimus instruere. Nam fratrem Ingenuum noluimus hac exspectatione tardari; 1140 cum ob hoc ipsum properantius remeare deberet, ne diutius vobis esset incognita communium materia gaudiorum: quae volumus per curam dilectionis vestrae etiam ad fratres nostros Hispaniae episcopos pervenire: ut quod Deus operatus est nulli possit esse incognitum. Data VI kalendas Februarii Herculano viro clarissimo consule. EPISTOLA CIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium.", + "candidate_score": 0.63651, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.634498, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_663", + "psc_text": "τοῦ Χριστοῦ σκεπασθείη. 907 EADEM EPISTOLA AD THEODOSIUM AUGUSTUM. Uti prodiit ex mss. Latinis collectionis Chalcedonensis. SYNOPSIS. I. De Ephesino latrocinio conqueritur apud imperatorem. --II. Postulat ut in eodem statu res maneant quo ante pseudosynodum erant. --III. Supplicat ut concilium intra Italiam celebrari jubeat imperator. Gloriosissimo et clementissimo THEODOSIO Augusto LEO episcopus. CAP. I. Olim et ab initio in conciliis celebratis tantam nos percepimus a beato Petro apostolorum principe fiduciam, ut auctoritatem habeamus ad veritatem pro nostra pace defendendam: quatenus nulli liceat sic eam munitam in aliquo commovere, dum repente laesio removetur. Igitur quia concilium episcoporum quod propter Flavianum in Ephesina civitate fieri praecepistis, et ipsi fidei probatur obesse, et omnes Ecclesias vulnerare;. . . . . Et haec a nobis comperta sunt non incerto nuntio, sed ab ipsis reverendissimis episcopis qui a nobis missi sunt, et fidelissimo rerum quae gestae sunt narratore Hilaro diacono nostro. Haec autem ideo culpa", + "candidate_score": 0.634486, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49_51", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime . Soloduri 8. 8bris .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1016", + "psc_text": "episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego ASCLEPIUS episcopus apostolatum vestrum venerans in Domino plurimum saluto. Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego URSUS episcopus beatitudinem vestram saluto. INGENUUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. JUSTUS episcopus coronam vestram venerans saluto. VALERIUS episcopus apostolatum vestrum saluto. Ego SUPERVENTOR episcopus coronam vestram venerans saluto. 1111 VERUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto. HELLADIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. AETHERIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. EULALIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. ANEMIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. CHRYSAPHIUS episcopus sanctitatem tuam in Domino saluto. PETRONIUS episcopus sanctitatem vestram in Domino saluto, et ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum", + "candidate_score": 0.634425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.633831, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1004", + "psc_text": "me in Domino ora, Deo amantissime pater. ZENOBIUS episcopus. Ut supra. THOMAS episcopus Theodosiopolis. Valere me in Domino, amantissime pater. SABAS episcopus Palti. Valere me in Domino, Deo, amantissime pater. Subscribens per Patricium episcopum. PATRICIUS episcopus Neocaesareae. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. RINUS gratia Dei episcopus Junopolis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. EUDOXIUS episcopus poleos Chomatis. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. NICOLAUS misericordia Dei episcopus Acarasseorum. Valere me in Domino ora, amantissime pater. EVODIUS episcopus Saumatis. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. TRIPHON episcopus Ecclesiae Chii. Valere me in Domino ora, Deo amantissime pater. PAULUS episcopus sanctissimae Dei Ecclesiae Philiomelei. Valere me in Domino ora, domine pater. THEOCTISTUS episcopus Tyrai. Valere me in Domino ora, sanctissime pater. OLYMPIUS episcopus Sozopolitanae sanctissimae Dei Ecclesiae. Valere me ora, Deo sanctissime pater. JOANNES humilis episcopus civitatis Barbileorum. Valere me ora, Deo amantissime pater.", + "candidate_score": 0.629902, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.628377, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_157", + "psc_text": "Ecclesiarum statum 641 et concordiam custodiri cupimus sacerdotum, ad unitatem vos vinculo charitatis hortantes et obtestamur, et affectione congrua commonemus, ut ea quae a nobis Deo inspirante et beatissimo Petro apostolo, discussis probatisque nunc omnibus causis decreta sunt, pro vestra pace et dignitate servetis: certi non tam nostro quam vestro honori proficere, quod talia statuisse cognoscimur. Non enim nobis ordinationes vestrarum provinciarum defendimus, quod potest forsitan ad depravandos vestrae sanctitatis animos Hilarius pro suo more mentiri; sed vobis per nostram sollicitudinem vindicamus, ne quid ulterius liceat novitati, nec praesumptori locus ultra jam pateat privilegia vestra cassandi. Nostrae etiam gratulationi hoc solum crescere profitemur, si et apostolicae sedis diligentia apud vos illibata servetur, et per sacerdotalis disciplinae custodiam honori vestro perire, quod suum est, improbis usurpationibus non sinamus. Et quoniam honoranda est semper antiquitas, fratrem et coepiscopum nostrum Leontium probabilem sacerdotem, hac, si vobis placet, dignitate volumus decorari: ut praeter ejus", + "candidate_score": 0.627774, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_910", + "psc_text": "semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium, admones ut studium diligentiae tuae eisdem in omnibus sociare digneris; ut reliquiae scandalorum, si quae adhuc supersunt, sagaciter auferantur. Quamvis enim ubique jam catholicae fidei lumen eluceat, et, quod est validissimum, Christianorum principum divinis auctoritatibus corda famulentur: quaedam tamen sunt quae ita Ephesinus ille turbo confudit, ut magno moderamine sit agendum, ne mala dissensionum quae inde sunt orta permaneant. Quid itaque legatis nostris injunctum atque commissum sit, ipsorum insinuatione cognosces, eum mihi atque illis impensurus affectum, ut quaecumque ipsis mandata sunt, dilectionis tuae studio et sollicitudine sociata, adjuvante Domino, perveniant ad eum quem optamus effectum. Data V idus Junii, Adelfio", + "candidate_score": 0.6271, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1151", + "psc_text": "debuit, non praeponi. Illud quoque clementiae vestrae benevolentiam peto, ut veneratorem vestrum fratrem meum Julianum episcopum, in vestro, sicut facere dignamini, habeatis affectu; cujus obsequiis praesentiae meae vobis imago reddatur. Nam et de fidei ejus sinceritate confidens, vicem ipsi meam contra temporis nostri haereticos delegavi; atque propter Ecclesiarum pacisque custodiam, ut a comitatu vestro non abesset, exegi. Cujus suggestiones, pro concordia catholicae unitatis, tamquam meas audire dignemini, placentes Deo, qui vobis praeter regiam coronam etiam sacerdotalem conferat palmam. Data sexto idus Martii, Opilione viro clarissimo consule. 1188 EPISTOLA CXII. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. De Aetio et Andrea. SYNOPSIS. I. Andream ecclesiasticis rebus, amoto Aetio, praepositum esse conqueritur. --II. Omnia in statum pristinum restitui postulat. LEO episcopus PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Multis exstantibus documentis, quibus in dilectione Ecclesiae Dei pietatis vestrae manifestatur affectio, merito quoties aliquid nascitur scandalorum, vestrum desideratur auxilium: ut fides, quae annitentibus vobis, contra haereticorum commenta defensa est, securae", + "candidate_score": 0.62695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_684", + "psc_text": "τῆς ἐκκλησίας θεσμόν· ἵνα καὶ τῆς ὑμετέρας βασιλείος τῇ δεξίᾳ τοῦ Χριστοῦ ἐκδικηθείη τὸ κράτος. EPISTOLA XLV. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Mittit exemplar epistolae a se ad eam scriptae ante synodum. --II. Pseudosynodi infausta gesta deplorat. Mittit exemplar epistolae ad Theodosium scriptae. Concilium in Italia petit. --III. Legationem apostolicam apud Theodosium Pulcheriae committit. 919 LEO episcopus, et sancta SYNODUS, quae in urbe Roma convenit, PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Si epistolae quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt, aspirante vobis Domino, praestare potuisse. Quando enim sacerdotibus, quando Christianae religioni aut fidei defuistis? Sed cum ad mansuetudinem vestram adeo non potuerint pervenire qui missi sunt, ut ad nos vix unus eorum HILARUS diaconus noster fugiens sit reversus, iteranda scripta credidimus. Et ut validiores preces nostrae esse mereantur, ipsorum scriptorum quae ad clementiam vestram non", + "candidate_score": 0.626744, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1034", + "psc_text": "omnem radicem amaram pullulantem rescindere solliciti, ne ab ipsa polluantur (cum ad hoc maxime ad regnum evecti sint, ut fidei Patrum, cum 1124 sub tyrannide est, auxilium ferant) ex omni fere loco qui sub sole est sacerdotes colligi jusserunt, ut hi communi sententia confirmantes beatorum et venerabilium Patrum fidem, et consonam illis tuae sanctitatis epistolam, omnem innovationem dissipent peregrinorum sophismatum, quae pietatis sensum laedit. Et quoniam oportebat omnia necessario ad notitiam tuae sanctitatis referri, quae consecuta sunt, mittentes hinc electos Dei amantissimum fratrem et coepiscopum nostrum Lucianum, et religiosissimum diaconum Basilium, scribimus etiam rursus ista significantes, quod jam quidem Dei amantissimus frater et coepiscopus noster Lucentius simul cum piissimo presbytero vestro Bonifacio et Marciano religiosissimo diacono, patentibus chartis quae continent ea quae in oecumenica synodo gesta sunt, acceptis ex hac urbe discessit. CAP. II. Quoniam vero post ipsos par erat ut reliquae chartae, quae debent necessario ad vestram cognitionem venire,", + "candidate_score": 0.625364, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1286", + "psc_text": "Graecum ab eodem transferri cupit ac mandat, quam sub signaculo Augusti missam Alexandrinae plebi in Ecclesia recitari vult. --II. De Paschate sequentis anni ut rescribatur. LEO JULIANO episcopo. CAP. I. Sumptis fratris et coepiscopi nostri Proterii Alexandrini antistitis litteris indubitanter agnovi catholicae eum studere doctrinae, et recto corde haereticis obviare: ut merito sperare possimus eum Ecclesiae 1260 cui praesidet, et exemplo morum, et insinuatione fidei profuturum. Sed quia non parum ipsi laboris Eutychianorum factionibus excitatur, qui epistolam meam ad beatae memoriae Flavianum datam, fallaci interpretatione corruptam simplicibus quibusque aut indoctis ita dicuntur ingerere, ut quaedam loca Nestoriano congruere videantur errori: ut haec malignitas non possit de conturbatione fidelium gloriari, hoc fraternitati tuae laboris injungo, ut eamdem epistolam meam, quam in omnibus apostolicae concordare doctrinae consonantia majorum exempla testantur, diligenti interpretatione ex Latino in Graecum transferre digneris, quam gloriosissimus et fidelissimus princeps ad Alexandrinos judices, sicut poposci, sub signaculi sui impressione", + "candidate_score": 0.624556, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1068", + "psc_text": "AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium. Nam fratres mei, qui vice mea Orientali 1141 synodo praesederunt, quae acta retulerint significo, confirmata catholica fide, et glorificato apostolicae praedicationis triumpho: quod etiam hi qui ad deviandum vel seducti fuerant vel impulsi, recepta veritatis luce laetantur. Siquidem omnes Domini sacerdotes in unam sententiam, sancto Spiritu docente, consensere; et de sacramento Dominicae incarnationis, in qua multorum intelligentia caligabat, ita tenebrae erroris ablatae sunt, ut in uno Domino nostro, vero et Dei et hominis Filio, nec de humanitatis ambigatur natura, nec de Deitatis essentia. In impios autem nefandi erroris auctores, qui indignos se Dei gratia judicantes, correctionis uti remediis noluerunt, qualis", + "candidate_score": 0.621199, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_666", + "psc_text": "quae tali facto laeditur, cum ipsa vestri sit custos et auctor imperii, et coram sanctis angelis Christi, ut omnia in eo statu esse jubeatis, in quo fuerunt ante omne judicium, donec major ex toto orbe sacerdotum numerus congregetur; nec alieno peccato patiamini vos gravari: quia, quod necesse est nos dicere, veremur ne cujus religio dissipatur, indignatio provocetur. Prae oculis habete, et tota mentis acie reverenter aspicite beati Petri gloriam, et communes cum ipso omnium apostolorum coronas, cunctorumque martyrum palmas, quibus alia non fuit causa patiendi, nisi confessio verae Divinitatis et verae humanitatis in Christo. CAP. III. Cui sacramento, quia impie nunc a paucis imprudentibus obviatur, omnes partium nostrarum Ecclesiae, omnes mansuetudini vestrae cum gemitibus et lacrymis supplicant sacerdotes, ut quia et nostri fideliter reclamarunt, et eisdem libellum appellationis Flavianus episcopus dedit, generalem synodum jubeatis intra Italiam celebrari, 909 quae omnes offensiones ita aut repellat, aut mitiget, ne ultra aliquid sit", + "candidate_score": 0.621132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.620692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1017", + "psc_text": "ut pro me orare dignemini, quaeso. Ego FONTEIUS episcopus apostolatum vestrum reverenter saluto, et rogo ut mei meminisse dignemini. YDATIUS episcopus apostolatum vestrum in Domino saluto. HILARUS episcopus apostolatum vestrum plurima in Christo veneratione saluto. ICTURUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. EUGENIUS episcopus beatitudinem tuam saluto. PALLADIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego FRATERNUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego AMANDUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego GERONTIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego PROCULEIANUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego DYNAMIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego JULIANUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego ARMENTARIUS episcopus coronam vestram venerans saluto. Ego HONORATUS episcopus coronam vestram venerans saluto. EPARCHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego EUSTATHIUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. 1112 Ego MAXIMUS episcopus apostolatum vestrum venerans saluto. Ego YNANTIUS coronam vestram venerans saluto. EPISTOLA C. MARCIANI IMPERATORIS AD LEONEM PAPAM. SYNOPSIS. I. De fide apud Chalcedonem roborata et", + "candidate_score": 0.620509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_770", + "psc_text": "detrimentum est ex his quae gesta sunt, ut fides, quae antis temporibus regulariter custodita est a sacratissimo patre nostro Constantino, qui primus imperio splenduit Christianus, nuper turbata sit ad arbitrium unius hominis, qui in synodo Ephesinae civitatis odium et contentiones potius exercuisse narratur, militum praesentia et metu appetens Constantinopolitanae civitatis episcopum Flavianum, eo quod libellum ad apostolicam sedem miserit, et ad omnes episcopos harum partium, per eos qui directi fuerant in concilio a reverendissimo episcopo Romae, qui secundum definitiones Nicaeni concilii consueti sunt interesse, domine sacratissime fili, venerabilis imperator. Hac itaque gratia, tua mansuetudo tantis turbis resistens, veritatem fidei catholicae religionis immaculatam servari praecipiat: ut secundum formam et definitionem apostolicae sedis, quam etiam nos tamquam praecellentem similiter veneramur, in statu sacerdotii illaeso manente per omnia Flaviano, ad concilii et apostolicae sedis judicium 968 transmittatur, in qua primus ille, qui coelestes claves dignus fuit accipere, principatum episcopatus ordinavit; quando scilicet decet", + "candidate_score": 0.619058, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_18", + "bdc_text": "De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1530", + "psc_text": "ἡμᾶς ἡ σὴ εὐλάβεια γνῷ, διενοήθην τῷ παρόντι μου λόγου τινὰς ἀποφάσεις ἐκείνων ὑποτάξαι (Alias, ἐπίστευσα τῷ παρόντι μου λόγῳ τινὰς ἀποφάσεις. ἐκείνων ὑποτάξαι). Ὧν εἰ καταξιώσῃς ἐκείνων ποιήσασθαι τὴν ἀνάγνωσιν, οὐκ ἄλλο κηρὑττειν εὑρήσεις ἡμᾶς, εἰ μὴ ὅπερ καθ' ὅλον τὸν κόσμον οἱ ἡμῶν ἅγιοι πατέρες ἐδίδαξαν, καὶ μηδένα πρὸς τούτοις διαφωνεῖν, εἰ μὴ μόνους τοὺς δυσσεβεστάτους αἱρετικοὺς. Τούτων τοίνυν, ὑπερένδοξε καὶ σεβαστὲ βασιλεῦ, καθ' ὅσον οἷόντε ἦν βραχέως ἐφαψαμένων ἡμῶν, μετὰ τῆς θεόθεν ἐμπνευσθείσης σοι πίστεως, καὶ τὸ παρ' ἡμῶν κηρυττόμενον ὁμογνωμονοῦν ἐπιγνώσει, καἰ κατὰ μηδὲν ἡμῖν ἀπὸ τῆς τῶν εὐαγγελίων καὶ τῆς τῶν ἀποστόλων διδασκαλίας, ἤτοι τοῦ συμβόλου τῆς καθολικῆς διαφωνεῖν ὁμολογίας· ἐπειδήπερ, ὡς διδάσκει ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλος, Μέγα ἐστὶ τὸ τῆς εὐσεβείας μυστήριον, ὅπερ ἐφανερώθη ἐν σαρκὶ, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ὤφθν τοῖς ἀγγέλοις, ἐκηρύχθη ἐν ἔθνεσιν, ἐπιστεύθη ἐν κόσμῳ, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ. Τί τοιγαροῦν ἔσται λυσιτελέστερον τῇ σῇ σωτηρίᾳ, τί τῇ σῇ ἐξουσίᾳ ἁρμοδιώτερον, 1382", + "candidate_score": 0.617939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1067", + "psc_text": "Dei conturbare molitus est, noveritis esse destructos. CAP. V. Reddita igitur Deo, fratres charissimi, digna gratiarum actione, oret nobiscum vestra dilectio, ut fratres nostros, quos exspectatio nostra desiderat, incolumes quam primum rediisse laetemur, et de omnibus quae Domino adjuvante sunt gesta plenius vos possimus instruere. Nam fratrem Ingenuum noluimus hac exspectatione tardari; 1140 cum ob hoc ipsum properantius remeare deberet, ne diutius vobis esset incognita communium materia gaudiorum: quae volumus per curam dilectionis vestrae etiam ad fratres nostros Hispaniae episcopos pervenire: ut quod Deus operatus est nulli possit esse incognitum. Data VI kalendas Februarii Herculano viro clarissimo consule. EPISTOLA CIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM. SYNOPSIS. Reversis legatis a synodo Chalcedonensi, acceptisque gestis, et sententia adversus Eutychen et Dioscorum prolata, hujus exemplar mittit ad Gallicanos episcopos. Dileetissimis fratribus RUSTICO, RAVENNIO, VENERIO, et caeteris episcopis per Gallias constitutis, LEO. Impletis per misericordiam Dei communibus votis, dignum est fraternitatem vestram sanctorum gaudiorum habere consortium.", + "candidate_score": 0.616235, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_865", + "psc_text": "potentiae ex recta religione et propitiatione Salvatoris nostri consistere non ambigimus. Quapropter reverendissimos viros quos ad nostram pietatem sanctitas tua direxit libenter et sicut decebat animo grato suscepimus. Superest ut si placuerit tuae beatitudini in has partes advenire et synodum celebrare, hoc facere religionis affectu dignetur: nostris utique desideriis vestra sanctitas satisfaciet, et sacrae religioni quae utilia sunt decernet. Si vero hoc onerosum est ut tu ad has partes advenias, hoc ipsum nobis propriis litteris tua sanctitas manifestet, quatenus in omnem Orientem et in ipsam Thraciam et Illyricum sacrae nostrae litterae diligantur, ut ad quemdam definitum locum, ubi nobis placuerit, omnes sanctissimi episcopi debeant convenire, et quae Christianorum religioni atque catholicae fidei prosint, sicut sanctitas tua secundum ecclesiasticas regulas definivit, sua dispositione declarent. Τῇ πρὸ δέκα καλανδῶν Δεκεμβρίων ἐν Κωνσταντινουπόλει, τοῦ Δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ τοῦ εὐσεβεστάτου ἡμῶν βασιλέως τὸ ὄγδοον, καὶ Ἀβιηνοῦ, τῶν λαμπροτάτων ὑπάτων, θεῖα γράμματα κατεπέμφθη παρὸ τοῦ", + "candidate_score": 0.615888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_307", + "psc_text": "quidem isti nostri non recipiunt [Forte leg. incipiunt], sed Manichaei sequuntur. Quae haeresis, quae eisdem libris utitur, et eadem dogmata, et his deteriora sectatur, ita exsecrabilis universis per omnes terras, ad primam professionis suae confessionem, nec discussa, damnetur oportet, per cujus auctores vel per maximum principem Manem ac discipulos ejus, libros omnes apocryphos vel compositos, vel infectos esse, manifestum est: specialiter autem Actus illos qui vocantur S. Andreae; vel illos qui appellantur S. Joannis, quos sacrilego Leucius ore conscripsit; vel illos qui dicuntur S. Thomae, et his similia: ex quibus Manichaei et Priscillianistae, vel quaecumque illis est secta germana, omnem haeresim suam confirmare nituntur; et maxime ex blasphemissimo illo libro, qui vocatur Memoria Apostolorum, in quo ad magnam perversitatis suae auctoritatem doctrinam Domini mentiuntur, qui totam destruit legem veteris Testamenti, et omnia quae S. Moysi de diversis creaturae factorisque divinitus revelata sunt; praeter reliquas ejusdem libri blasphemias, quas referre pertaesum", + "candidate_score": 0.611557, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos", + "max_score": 0.668516, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.668516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.665459, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.649283, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_45_47", + "bdc_text": "sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit . Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.64231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_4", + "psc_text": "Dialogum hunc post eam temporis notationem differri volunt. Sed nihil esse hujusmodi argumentum videas, si illa ipsa recte expenderis testimonia, et multa esse scias, quae in Lucifero Hieronymus suspiciebat: nec proprie ipsum episcopum, sed ejus asseclas, qui ejus nomine ad erroris patrocinium abutebantur, impugnari. Nam et hoc ipso in libro bene audit Lucifer, ut illis verbis, Cogor de Beato Lucifero secus quidquam, quam et illius meritum, et mea humanitas poscit, existimare. Ex serie autem et loco, quo in Catalogo ab ipso Hieronymo censetur hic liber, et Chronico proxime praecedere eum liquet, sive annum 380 antevertere, et relictae solitudinis epocham, sive ann. 379, ut in Chronologicis Epistolarum argumentis notatum est, superare. Facile igitur ipso anno 379, quo e Chalcidis eremo fugiens, Antiochiae substitit, librum exaravit, nam et Antiochiae Luciferianus atque Orthodoxus altercati sunt, et proxime ab illa altercatione scribere se Hieronymus profitetur. S. EUSEBII HIERONYMI STRIDONENSIS PRESBYTERI DIALOGUS CONTRA LUCIFERIANOS. 1.", + "candidate_score": 0.634812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.634165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Dialogus-contra-Luciferianos_window_63", + "psc_text": "Igitur alii intra suam communionem remanere, alii ad eos confessores qui sub nomine Athanasii exsulabant, coeperunt litteras mittere: nonnulli initam societatem meliorem desperatione planxerunt. Pauci vero (ut se natura hominum habet) errorem pro consilio defensavere. Periclitabatur navicula Apostolorum, urgebant venti, fluctibus latera tundebantur: nihil jam supererat spei: Dominus excitatur, imperat tempestati, bestia [ Scil. Constantius] moritur, tranquillitas rediit. Manifestius dicam. Omnes episcopi, qui de propriis sedibus fuerant exterminati, per indulgentiam novi principis [ Scil. Juliani] ad Ecclesias redeunt. Tunc triumphatorem suum Athanasium Aegyptus excepit; tunc Hilarium de praelio revertentem, Galliarum Ecclesia complexa est; tunc ad reditum Eusebii [ Scil. Vercellensis] lugubres vestes Italia mutavit. Concurrebant episcopi, qui Ariminensibus dolis irretiti, sine conscientia haeretici ferebantur, contestantes Corpus Domini, et quidquid in Ecclesia sanctum est, se nihil mali in 192 sua fide suspicatos. Putavimus, aiebant, sensum congruere cum verbis; nec in Ecclesia Dei, ubi simplicitas, ubi pura confessio est, aliud in corde", + "candidate_score": 0.62112, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat", + "max_score": 0.668102, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_128", + "psc_text": "4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi ueniunt, qui in ordinatione episcopi testes assistunt? 4.3 > 8.3 > 6.3 Sed fraternitatem tuam ita uolumus episcopos ordinare ut ipsi sibi episcopi longo interuallo minime disiungantur, quatenus nulla sit necessitas ut in ordinatione epis copi conuenire non possint; pastorum quoque aliquorum praesentia, quia ualde est utilis, facile me [delendum est] debeant conuenire. 4.4 > 8.4 > 6.4 Cum igitur auctore Deo ita fuerint episcopi in propinquis sibi locis ordinati, per omnia episcoporum ordinatio sine adgregatis tribus uel quattuor episcopis fieri non debet. Nam in ipsis rebus spiritalibus, ut", + "candidate_score": 0.668102, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.666853, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.656472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_37", + "psc_text": "8.13 Ecce itaque est homo, ut ita dixerim, captiuus et liber: liber ex iustitia, quam diligit uolens, captiuus ex delectatione, quam portat inuitus. RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Capitula] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimos filios meos Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 Primo etenim capitulo requisisti ut tibi liber unus transmitti debuisset in quo contineri possit qualiter episcopus cum suis clericis conuersetur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quam bene te", + "candidate_score": 0.656181, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_167", + "psc_text": "Galliarum] 5.1 > 9.1 > 7.1 > 8.1 VIII. De episcopis Galliarum ac Brittanorum. 5.2 > 9.2 > 7.2 > 8.2 De Galliarum episcopis ab antiquis prodecessorum meorum temporibus pallium Arelatensi episcopo accipere permissum est, quem nos priuare auctoritate percepta minime debemus. Si igitur contingat, ut tu ad Galliam transeas, cum eodem Arelatense episcopo age, qualiter uitia corrigantur. 5.3 > 9.3 > 7.3 > 8.3 Quia si ille fortasse in disciplinae uigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus, ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis et ipse tota mente subueniat et quae sunt creatoris nostri contraria ab episcoporum moribus compescat. 5.4 > 9.4 > 7.4 > 8.4 Ipse autem ex auctoritate propria episcopo Galliarum iudicare non poteris sed suadendo, blandiendo, bona opera monstrando, prauorum mentes ad sanctitatis studium reforma, quia scriptum est in lege: «Per alienam messem transiens falcem mittere non debet, sed manu spicas", + "candidate_score": 0.631698, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_128", + "psc_text": "4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi ueniunt, qui in ordinatione episcopi testes assistunt? 4.3 > 8.3 > 6.3 Sed fraternitatem tuam ita uolumus episcopos ordinare ut ipsi sibi episcopi longo interuallo minime disiungantur, quatenus nulla sit necessitas ut in ordinatione epis copi conuenire non possint; pastorum quoque aliquorum praesentia, quia ualde est utilis, facile me [delendum est] debeant conuenire. 4.4 > 8.4 > 6.4 Cum igitur auctore Deo ita fuerint episcopi in propinquis sibi locis ordinati, per omnia episcoporum ordinatio sine adgregatis tribus uel quattuor episcopis fieri non debet. Nam in ipsis rebus spiritalibus, ut", + "candidate_score": 0.628714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_128", + "psc_text": "4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeat sine aliorum episcoporum praesentia episcopus ordinari. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi ueniunt, qui in ordinatione episcopi testes assistunt? 4.3 > 8.3 > 6.3 Sed fraternitatem tuam ita uolumus episcopos ordinare ut ipsi sibi episcopi longo interuallo minime disiungantur, quatenus nulla sit necessitas ut in ordinatione epis copi conuenire non possint; pastorum quoque aliquorum praesentia, quia ualde est utilis, facile me [delendum est] debeant conuenire. 4.4 > 8.4 > 6.4 Cum igitur auctore Deo ita fuerint episcopi in propinquis sibi locis ordinati, per omnia episcoporum ordinatio sine adgregatis tribus uel quattuor episcopis fieri non debet. Nam in ipsis rebus spiritalibus, ut", + "candidate_score": 0.62508, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_0", + "psc_text": "RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT SEU LIBELLUS RESPONSIONUM RESCRIPTUM BEATI GREGORII PAPAE AD AUGUSTINUM EPISCOPUM QUEM SAXONIAM IN PRAEDICATIONE DIREXERAT [Epistola] [Prologus] 0.1 Inter cetera et ad locum: Per dilectissimum filium meum Laurentium presbyterum et Petrum monachum fraternitatis tuae scripta suscepi, in quibus me de multis capitulis requirere curasti. Sed quia praedicti filii mei podagrae me inuenerunt doloribus afflictum et cum urguerent citius se dimitti, ita relaxati sunt ut in eadem me dolorum afflictione relinquerent. Singulis quibusque capitulis, ut debui, latius respondere non ualui. [interrogatio 1: De episcopis] 1.1 I capitulo. De episcopis qualiter cum suis clericis conuersentur uel de his quae fidelium oblationibus accedunt altario, quantae debeant fieri portiones et qualiter episcopus in ecclesia agere debeat. 1.2 Sacra scriptura testatur, quod bene te nosse non est dubium, et specialiter beati Pauli ad Timotheum epistolae, in quibus erudire studuit qualiter eum in domo", + "candidate_score": 0.624716, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1_3", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ; sed dies solationi mihi a te impetrandus est .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_87", + "psc_text": "perpetrare; si qui autem perpetrauerint, corporis et sanguinis Domini communione priuandi sunt, quia sicut in his qui per ignorantiam fecerunt culpa aliquatenus toleranda est, ita in his fortiter insequenda, qui non metuunt sciendo peccare. [interrogatio 4: De ordinatione episcoporum] 4.1 > 8.1 > 6.1 Interrogatio. Si longinquitas itineris magna interiacet ut episcopi non facile ualeant conuenire, an debeant sine aliorum episcoporum praesentia episcopi ordinare. 4.2 > 8.2 > 6.2 Respondit Gregorius. Et quidem in Anglorum ecclesia, in qua adhuc solus tu episcopus inueniris, ordinare episcopum non aliter nisi sine episcopis potes. Nam quando de Galliis episcopi ueniunt, qui in ordinatione episcopi testes assistunt? 4.3 > 8.3 > 6.3 Sed fraternitatem tuam ita uolumus episcopos ordinare ut ipsi sibi episcopi longo interuallo minime disiungantur, quatenus nulla sit necessitas ut in ordinatione episcopi conuenire non possint; pastorum quoque aliquorum praesentia, quia ualde est utilis, facillime debeant conuenire. 4.4 > 8.4 > 6.4", + "candidate_score": 0.612601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "Rescriptum_beati_Gregorii_Papae_ad_Augustinum_episcopum_quem_Saxoniam_in_praedicatione_direxerat_window_9", + "psc_text": "debemus. Si igitur contingat, ut fraternitas tua ad Galliarum prouinciam transeat, cum eodem Arelatense episcopo debet agere, qualiter, si qua sunt in episcopis uitia, corrigantur. 5.3 Qui si forte in disciplinae uigore tepidus existat, tuae fraternitatis zelo accendendus est. Cui etiam epistolas fecimus, ut cum tuae sanctitatis praesentia in Galliis et ipse tota mente subueniat et quae sunt creatoris nostri iussioni contraria ab episcoporum moribus compescat. 5.4 Ipse autem ex auctoritate propria episcopos Galliarum iudicare non poteris sed suadendo, blandiendo, bona quoque tua opera eorum imitationi monstrando, prauorum mentes ad sanctitatis studium reforma, quia scriptum est in lege: «Per alienam messem transiens falcem mittere non debet, sed manu spicas conterere et manducare». 5.5 Falcem enim iudicii mittere non potes in ea segete, quae alteri uidetur esse commissa; sed per affectum boni operis frumenta dominica uitiorum suorum paleis expolia et in ecclesiae corpore monendo et persuadendo, quasi mandendo conuerte. 5.6 Quicquid", + "candidate_score": 0.612493, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam", + "max_score": 0.667947, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_0", + "psc_text": "Prologus. 833-834 Post explanationes duodecim Prophetarum, Isaiae, Danielis, et Ezechielis, ad extremum in Jeremiam manum mittimus, tibi, frater Eusebi, ejusdem Al. eosdem Commentariolos dedicantes, ut Evangelicum virum Matthaeo evangelistae copules, quem ante annos plurimos strictis sensibus, te hortante, disserui. Et quia volumen longissimum est, et in plerisque manifesta historia texitur, illud prudentiam tuam admoneo, ne quaeras in hoc latam explanationem; super his maxime, quae jam et in Prophetis aliis dicta sunt, et per se patent intelligentiae. Sicque conabor notariorum manu scribere, ut nihil desit in sensibus, cum multum desit in verbis. Stamina tibi atque subtegmina et licia praeparabo, tu pulcherrimam vestem ipse conficito; ut non solum nos audire, sed et alios docere possis. Libellum autem Baruch, qui vulgo editioni Septuaginta copulatur, nec habetur apud Hebraeos, et ψευδεπίγραφον Epistolam Jeremiae nequaquam censui disserendam, sed magis Jeremiae ordinem, librariorum errore confusum, multaque quae desunt, ex Hebraeis fontibus digerere, ac complere: ut novum", + "candidate_score": 0.667947, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_23_25", + "bdc_text": "Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ; regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_640", + "psc_text": "33.) Haec dicit Dominus exercituum: Ecce afflictio (sive malum) egredietur de gente in gentem, et turbo magnus (sive tempestas) egredietur a summitatibus (sive extremis) terrae. Et erunt interfecti Domini (sive vulnerati a Domino) in die illa a summo terrae usque ad summum ejus. Non plangentur: et non colligentur, neque sepelientur: in sterquilinium super faciem terrae jacebunt. 1023 Erubescant qui vim Scripturae sanctae facere conantur, in bonam partem ea quae comminationis plena sunt, disserentes. De hoc autem loco puto dixisse et Dominum: Consurget gens adversus gentem, et regnum contra regnum (Luc. XXI, 10) ; et caetera quae in ipsius Evangelii sententia continentur. Intelligamus autem haec Al. ipsa facta juxta historiam, quando a rege Babylonio cunctae nationes in circuitu subjugatae sunt: et imperium ejus sensere crudele. Vel juxta prophetiam longo post tempore in consummatione mundi futura. Dicunturque interfecti a Domino, non quod Dominus ipse percutiat; sed quo in interitu pessimorum, voluntas et", + "candidate_score": 0.651978, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_554", + "psc_text": "[Al. regem] justum (sive orientem justum); et regnabit rex, et sapiens erit (sive intelliget), et faciet judicium et justitiam in terra. In diebus illis salvabitur Juda, et Israel habitabit confidenter. Et hoc est nomen, quo vocabunt eum (sive vocabit eum) Dominus justus noster (sive justitia nostra ). Quod Hebraice dicitur SADECENU ( ). Hoc quod in Septuaginta male additum est, in Prophetis, penitus amputandum. Aliud enim capitulum sequitur, quod ab eis praetermissum est, quo finito, titulus est, ad Prophetas, sive contra Prophetas, de quo suo dicemus loco. Abjectis ergo pastoribus synagogae, Scribis videlicet et Pharisaeis, et salvatis reliquiis ex Israel, Apostolisque Evangelii in locum priorum principum constitutis, inducitur pastor pastorum, et princeps principum, et rex regum, et Dominus dominantium, Christus videlicet Salvator noster, qui proprie est germen justum, sive oriens justus, de quo legimus: Orietur in diebus ejus justitia (Psal. LXXI, 7) . Et in alio loco: Ecce vir, Oriens", + "candidate_score": 0.6489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_23_25", + "bdc_text": "Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ; regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_300", + "psc_text": "fame, et peste interirent. Ut autem nos omni interpretationis molestia liberemur, illam sequamur regulam: Quod omnes Prophetae in typum Domini Salvatoris pleraque gesserint, et quidquid juxta praesens tempus completum sit in Jeremia, hoc in futurum de Domino prophetari. LIBER TERTIUS. 923-924 Lernaeum anguem, fabulae ferunt, multis ex medio capite pullulasse serpentibus: et Scyllam Siculi monstrum freti, facie quidem virginali, sed succinctam canibus, miserorum lacerare naufragia: juncto in eodem littore Sirenarum mortifero carmine, quae ut vitaret Ulysses Homericus, clausisse aures dicitur, et malum inexsuperabile, prudenti vitasse consilio. Hoc ego cum facere cuperem, et haereticorum rabiem declinare Al. declinarem, et juxta Ismeniam, mihi canens et meis, illudque propheticum revolverem: Cum consisteret adversum me peccator, obmutui et silui de bonis (Ps. XXXVIII, 2, 3) , non est passus diabolus me optata quiete contentum, Scripturarum sanctarum explanationi insistere, et hominibus linguae meae, Hebraeorum, Graecorumque eruditionem tradere; sed id agit diebus et noctibus, et aperte,", + "candidate_score": 0.640676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_676", + "psc_text": "Quod autem intulit: Insuper et bestias agri dedi ei ut serviant illi, vel simpliciter omne genus animalium intelligere debemus; cum homine enim et ea traduntur, 1033 quae ei subdita sunt; aut certe bestias, feras gentes accipiamus, quod etiam illae serviant, quae prius servire non noverant. Filium autem ejus, et filium filii, juxta Hebraicum Balthasar vocat, et Evilmerodach, de quibus scribit Daniel. Donec veniat tempus terrae ejus et ipsius. Pulchre ne perpetuum Nabuchodonosor putaretur imperium, et ipsum dicit a Medis Persisque capiendum. Hoc est enim quod significat: Donec veniat tempus terrae ejus et ipsius: sed nec hoc habetur in Septuaginta. Et servient ei gentes multae, et reges magni. Non dixit, omnes: hoc enim proprie Christi debetur imperio, quamquam juxta Symmachum non legatur: Servient ei gentes multae, et reges magni; sed subjicient eum servituti gentes multae, et reges magni, ut ipse quoque serviat Medis et Persis, cui ante omnes gentes servierant. Hoc", + "candidate_score": 0.640099, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_677", + "psc_text": "servient ei gentes multae, et reges magni. Non dixit, omnes: hoc enim proprie Christi debetur imperio, quamquam juxta Symmachum non legatur: Servient ei gentes multae, et reges magni; sed subjicient eum servituti gentes multae, et reges magni, ut ipse quoque serviat Medis et Persis, cui ante omnes gentes servierant. Hoc quod ex Hebraico posuimus: Dedi ei ut serviant illi, et servient ei omnes gentes, et filio ejus, et filio filii ejus, donec veniat tempus terrae ejus et ipsius: et servituti cum subjicient gentes multae et reges magni, in Septuaginta (ut jam diximus) editione non legitur. (Vers. 8.) Gens autem et regnum, quod non servierit Nabuchodonosor regi Babylonis, et quicumque non curvaverit collum suum sub jugo regis Babylonis, et in gladio, et fame, et peste visitabo super gentem illam, ait Dominus, donec consumam eos in manu ejus. Non solum Dominus peccatrices gentes subjicit Nabuchodonosor, sed Apostolus de peccatoribus loquitur: Quos tradidi", + "candidate_score": 0.638748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_640", + "psc_text": "33.) Haec dicit Dominus exercituum: Ecce afflictio (sive malum) egredietur de gente in gentem, et turbo magnus (sive tempestas) egredietur a summitatibus (sive extremis) terrae. Et erunt interfecti Domini (sive vulnerati a Domino) in die illa a summo terrae usque ad summum ejus. Non plangentur: et non colligentur, neque sepelientur: in sterquilinium super faciem terrae jacebunt. 1023 Erubescant qui vim Scripturae sanctae facere conantur, in bonam partem ea quae comminationis plena sunt, disserentes. De hoc autem loco puto dixisse et Dominum: Consurget gens adversus gentem, et regnum contra regnum (Luc. XXI, 10) ; et caetera quae in ipsius Evangelii sententia continentur. Intelligamus autem haec Al. ipsa facta juxta historiam, quando a rege Babylonio cunctae nationes in circuitu subjugatae sunt: et imperium ejus sensere crudele. Vel juxta prophetiam longo post tempore in consummatione mundi futura. Dicunturque interfecti a Domino, non quod Dominus ipse percutiat; sed quo in interitu pessimorum, voluntas et", + "candidate_score": 0.632166, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Jeremiam_window_554", + "psc_text": "[Al. regem] justum (sive orientem justum); et regnabit rex, et sapiens erit (sive intelliget), et faciet judicium et justitiam in terra. In diebus illis salvabitur Juda, et Israel habitabit confidenter. Et hoc est nomen, quo vocabunt eum (sive vocabit eum) Dominus justus noster (sive justitia nostra ). Quod Hebraice dicitur SADECENU ( ). Hoc quod in Septuaginta male additum est, in Prophetis, penitus amputandum. Aliud enim capitulum sequitur, quod ab eis praetermissum est, quo finito, titulus est, ad Prophetas, sive contra Prophetas, de quo suo dicemus loco. Abjectis ergo pastoribus synagogae, Scribis videlicet et Pharisaeis, et salvatis reliquiis ex Israel, Apostolisque Evangelii in locum priorum principum constitutis, inducitur pastor pastorum, et princeps principum, et rex regum, et Dominus dominantium, Christus videlicet Salvator noster, qui proprie est germen justum, sive oriens justus, de quo legimus: Orietur in diebus ejus justitia (Psal. LXXI, 7) . Et in alio loco: Ecce vir, Oriens", + "candidate_score": 0.620207, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus", + "max_score": 0.666079, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_32", + "psc_text": "provinciam bello depopularent, Gothi, duce Theudisclo, obicibus Hispaniae interclusis, Francorum exercitum multa cum admiratione victoriae prostraverunt. Dux idem, prece atque ingenti pecunia sibi oblata, viam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit. Caetera infelicium turba, cui transitus collati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladiio concidit. 42. Post tam felicis successum victoriae, transfretum inconsulte Gothi se gesserunt. Denique, dum adversus milites, qui Septem oppidum, pulsis Gothis, invaserant, Oceani freta transissent, idemque castrum magna vi certaminis expugnarent, adveniente die Dominico, deposuerunt arma, ne diem sacrum praelio funestarent. Hac igitur occasione reperta, milites repentino incursu aggressi, exercitum mari undique terraque conclusum, ignavum atque inermem adeo prostraverunt, ut ne unus quidem superesset qui tantae cladis excidium praeteriret. 43. Nec mora, praevenit mors debita principem. Vulneratur enim a quodam in palatio, qui jamdudum dementis speciem, ut regem deciperet, simulaverat. Finxit enim arte insaniam, perfoditque principem, quo vulnere ille prostratus occubuit, et vi gladii indignantem", + "candidate_score": 0.666079, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_21", + "psc_text": "praeliando victor occubuit. Gothi autem, dimicante Thurismundo, Theuderedi regis filio, adeo fortiter congressi sunt, ut inter primum praelium et postremum trecenta fere millia hominum in eo certamine prostrarentur. 26. Multa eodem tempore coeli et terrae signa praecesserunt, quorum prodigiis tam crudele bellum significaretur. Nam, assiduis terraemotibus factis, a parte Orientis luna fuscata est, a solis occasu stella cometes apparuit, atque ingenti magnitudine aliquandiu fulsit. Ab Aquilonis plaga coelum rubens, sicut ignis aut sanguis effectum est, permistis per igneum ruborem lineis clarioribus in speciem hastarum rutilantium deformatis. Nec mirum ut tam ingenti caesorum strage divinitus tam multa signorum demonstraretur ostensio. 27. Hunni autem, usque ad internecionem pene caesi cum rege 117 suo Athila, relictis Galliis, Italiam perfugiunt, aliquantis civitatibus irruptis. Qui et ibi partim fame, partim coelestibus plagis percussi, interierunt. Misso insuper a Marciano imperatore exercitu, forti plaga caeduntur, affectique nimium ac diminuti, sedes proprias repetunt, ad quas rex eorum Attila,", + "candidate_score": 0.659996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_66", + "psc_text": "Theudericum regem Gothorum mittit, a quo etiam per legatos, et arma, et conjugem, quam haberet, accepit. Inde ad Lusitaniam transit. Conimbriam pace deceptam diripit. Olyssipona quoque ab eo occupatur, cive suo, qui illi praeerat, tradente Lusidio. Hujus tempore Ajax, natione Galata, effectus apostata Arianus, inter Suevos, regis sui auxilio, hostis catholicae fidei et divinae Trinitatis emergit, de Gallicana Gothorum regione hoc pestiferum virus afferens, et totam gentem Suevorum lethalis perfidiae labe inficiens. Multis deinde Suevorum regibus in Ariana haeresi permanentibus, tandem regni potestatem Theudemirus suscepit. 91. Qui confestim, Arianae impietatis errore destructo, Suevos catholicae fidei reddidit, innitente Martino, monasterii Dumiensis episcopo, fide et scientia claro, cujus studio et pax Ecclesiae ampliata est, et multa in Ecclesiasticis disciplinis Gallaeciae regionibus instituta. Post Theudemirum Miro Suevorum princeps efficitur, regnans ann. XIII. Hic bellum secundo regni contra Ruccones intulit. Deinde in auxilium Leovigildo Gothorum regi adversus rebellem filium expugnandum Hispalim pergit, ibique terminum", + "candidate_score": 0.659842, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_67", + "psc_text": "episcopo, fide et scientia claro, cujus studio et pax Ecclesiae ampliata est, et multa in Ecclesiasticis disciplinis Gallaeciae regionibus instituta. Post Theudemirum Miro Suevorum princeps efficitur, regnans ann. XIII. Hic bellum secundo regni contra Ruccones intulit. Deinde in auxilium Leovigildo Gothorum regi adversus rebellem filium expugnandum Hispalim pergit, ibique terminum vitae clausit 137 92. Huic Heboricus filius in regnum succedit, quem adolescentem Andeca, sumpta tyrannide, regno privat, et monachum factum in monasterio damnat, pro quo non diu est dilata sententia. Nam Leovigildus, Gothorum rex, Suevis mox bellum inferens, obtento eodem regno, Andecanem dejecit, atque detonsum, post regni honorem, presbyterii officio mancipavit. Sic enim oportuit ut quod ipse regi suo fecerat, rursus idem congrua vicissitudine pateretur. Regnum autem Suevorum deletum in Gothos transfertur, quod mansisse CLXXVII annis scribitur.", + "candidate_score": 0.658398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_32", + "psc_text": "provinciam bello depopularent, Gothi, duce Theudisclo, obicibus Hispaniae interclusis, Francorum exercitum multa cum admiratione victoriae prostraverunt. Dux idem, prece atque ingenti pecunia sibi oblata, viam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit. Caetera infelicium turba, cui transitus collati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladiio concidit. 42. Post tam felicis successum victoriae, transfretum inconsulte Gothi se gesserunt. Denique, dum adversus milites, qui Septem oppidum, pulsis Gothis, invaserant, Oceani freta transissent, idemque castrum magna vi certaminis expugnarent, adveniente die Dominico, deposuerunt arma, ne diem sacrum praelio funestarent. Hac igitur occasione reperta, milites repentino incursu aggressi, exercitum mari undique terraque conclusum, ignavum atque inermem adeo prostraverunt, ut ne unus quidem superesset qui tantae cladis excidium praeteriret. 43. Nec mora, praevenit mors debita principem. Vulneratur enim a quodam in palatio, qui jamdudum dementis speciem, ut regem deciperet, simulaverat. Finxit enim arte insaniam, perfoditque principem, quo vulnere ille prostratus occubuit, et vi gladii indignantem", + "candidate_score": 0.651423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_24", + "psc_text": "hostilia inspiraret, et multa ageret insolentius, a Theuderico et Frigdarico fratribus est occisus. 31. Aera CDXCI, anno II imperii Marciani, Theudericus, post fraternam necem, in regnum succedens, imperavit annis XIII, qui pro eo quod imperatori Avito sumendi imperialis fastigii cum Gallis auxilium praebuisset, ab Aquitania in Hispaniam, cum ingenti multitudine exercitus, et cum licentia ejusdem Aviti imperatoris, ingreditur, anno regni quinto. Cui cum magna copia rex Suevorum Recchiarius occurrens, duodecimo ab Asturicensis urbis milliario, apud fluvium qui Urbicus appellatur, inito mox certamine, superatus est, caesis Suevorum 118 agminibus, aliquantis captis, plurimisque fugatis. Ipse postremo rex telo saucius fugit, praesidioque suorum carens, ad locum Portucale capitur, regique Theuderico vivus offertur. 32. Quo perempto, multis qui de priore certamine superfuerant sese tradentibus, aliquantis nihilominus trucidatis, regnum pene destructum est, finitumque Suevorum regnum. Reliqui autem Suevi qui remanserant in extrema parte Gallaeciae, Massilae filium, nomine Maldram, sibi regem constituunt: regnum reparatur Suevorum. Occiso", + "candidate_score": 0.651299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_22", + "psc_text": "Hunni autem, usque ad internecionem pene caesi cum rege 117 suo Athila, relictis Galliis, Italiam perfugiunt, aliquantis civitatibus irruptis. Qui et ibi partim fame, partim coelestibus plagis percussi, interierunt. Misso insuper a Marciano imperatore exercitu, forti plaga caeduntur, affectique nimium ac diminuti, sedes proprias repetunt, ad quas rex eorum Attila, mox, ut remeavit, occubuit. 28. Post ejus obitum Hunnorum gens proprio se insuper excidio devastavit. Statimque inter filios ejus de obtinendo regno magna sunt exorta certamina. Atque ita Hunni, qui tot cladibus antea diminuti fuerant, rursum mutuis sese gladiis conciderunt. In quibus illud mirum est, ut, dum omne praelium detrimentum habeat populorum, isti vice versa cadendo proficiant. Sed proinde est quia in disciplinam fidelium positi sunt, sicut populus est gentis Persarum. 29. Virga enim furoris Dei sunt, et quoties indignatio ejus adversus fideles procedit, per eos flagellantur, ut, eorum afflictionibus emendati, a saeculi cupiditate et peccato semetipsos coerceant, et coelestis", + "candidate_score": 0.650077, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_22", + "psc_text": "Hunni autem, usque ad internecionem pene caesi cum rege 117 suo Athila, relictis Galliis, Italiam perfugiunt, aliquantis civitatibus irruptis. Qui et ibi partim fame, partim coelestibus plagis percussi, interierunt. Misso insuper a Marciano imperatore exercitu, forti plaga caeduntur, affectique nimium ac diminuti, sedes proprias repetunt, ad quas rex eorum Attila, mox, ut remeavit, occubuit. 28. Post ejus obitum Hunnorum gens proprio se insuper excidio devastavit. Statimque inter filios ejus de obtinendo regno magna sunt exorta certamina. Atque ita Hunni, qui tot cladibus antea diminuti fuerant, rursum mutuis sese gladiis conciderunt. In quibus illud mirum est, ut, dum omne praelium detrimentum habeat populorum, isti vice versa cadendo proficiant. Sed proinde est quia in disciplinam fidelium positi sunt, sicut populus est gentis Persarum. 29. Virga enim furoris Dei sunt, et quoties indignatio ejus adversus fideles procedit, per eos flagellantur, ut, eorum afflictionibus emendati, a saeculi cupiditate et peccato semetipsos coerceant, et coelestis", + "candidate_score": 0.644419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_7", + "psc_text": "Istrum adversus semetipsos in Athanarico et Fridigerno divisi sunt, alternis sese caedibus depopulantes. Sed Athanaricus Fridigernum Valentis imperatoris suffragio superat. Hujus rei gratia legatos cum muneribus ad eumdem imperatorem mittit, et doctores propter suscipiendam Christianae fidei regulam poscit. Valens autem a veritate 111 catholicae fidei devius, et Arianae haeresis perversitate detentus, missis haereticis sacerdotibus, Gothos persuasione nefanda sui erroris dogmati aggregavit, et in tam praeclaram gentem virus pestiferum semine pernicioso transfudit, sicque errorem quem recens credulitas ebibit, tenuit, diuque servavit. 8. Tunc Gulfilas eorum Gothorum episcopus Gothicas litteras condidit, et scripturas Novi ac Veteris Testamenti in eamdem linguam convertit. Gothi autem, statim ut litteras et legem habere coeperunt, instruxerunt sibi dogmatis sui Ecclesias, talia juxta eumdem Arium de ipsa divinitate documenta tenentes, ut crederent Filium Patri majestate esse minorem, et aeternitate posteriorem. Spiritum autem sanctum, nec Deum esse, neque substantiam Patris existere, sed per Filium creatum esse, utriusque ministerio deditum,", + "candidate_score": 0.620227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_54", + "psc_text": "claustra tuebantur, ob suspicionem tyrannidis, insontes, et nulla culpa obnoxii, a Constantio Caesare interfecti sunt, aera CDXLVI, memoratae gentes Hispaniarum provincias irrumpunt. 72. Aera CDXLVI, Vandali, Alani et Suevi Hispanias occupantes, neces vastationesque cruentis discursionibus faciunt, urbes incendunt, substantiam direptam exhauriunt, ita ut humanae carnes vi famis 131 devorarentur a populis. Edebant filios suos matres; bestiae quoque morientium gladio, fame ac peste, cadaveribus assuetae, etiam in vivorum efferebantur interitum, atque ita quatuor plagis per omnem Hispaniam saevientibus, divinae iracundiae per prophetas scripta olim praenuntiatio adimpletur. 73. Aera CDLIX, post plagarum diram perniciem, quibus Hispania caesa est, tandem Barbari, ad pacem ineundam, Deo miserante, conversi, sorte in possessionem sibi ejus provincias dividunt. Gallaeciam enim Vandali et Suevi occupant; Alani Lusitaniam et Carthaginiensem provinciam; Vandali autem, cognomine Selingui, relicta Gallaecia, et postquam Tarraconensis provinciae insulas devastarunt, regressi, Baeticam sortiuntur. Hispani autem per civitates et castella residua plagis afflicti Barbarorum dominantium sese servituti", + "candidate_score": 0.617365, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34_36", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_59", + "psc_text": "Aera DVI, post Gisericum, Ugnericus, Giserici filius, regnat annis VII, mensibus V, habens in conjugio Valentiniani filiam, quam pater ejus ex Roma cum matre captivam adduxerat, qui et ipse, Ariano suscitatus furore, Catholicos per totam Africam atrocior patre persequitur, ecclesias tollit, sacerdotes et cuncti ordinis clericos in exsilium mittit. Monachos quoque atque laicos quatuor circiter millia exsiliis durioribus relegavit, martyres fecit, confessoribus linguas abscidit, qui, linguis abscissis, perfecte usque ad finem locuti sunt. 79. Tunc Laetus, Neptensis civitatis episcopus, gloriose martyrio coronatur. Qui dum Ariani contagii labe variis poenis maculari non potuit, victor repente coelos obtinuit. Ugnericus autem inter innumerabiles suarum impietatum strages, quas in Catholicos exercuerat, octavo regni anno, ut Arius pater ejus, interioribus cunctis effusis, miserabiliter vitam finivit. 80. Aera DXIV, Ugnerico succedit Guntamundus, regnans ann. XII, qui statim Ecclesiae pacem reformans, Catholicos ab exsilio revocavit. 81. Aera DXXVI, Guntamundo mortuo, Trasemundus regnat ann. XXVII, mens. IV. Iste,", + "candidate_score": 0.617326, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34_36", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_19", + "psc_text": "disponeret, in freto Gaditani maris vi gravissimae tempestatis effractus, memor etiam illius sub Alarico naufragii, omisso navigationis periculo, relictis Hispaniis, Gallias repetit; dataque ei ab imperatore ob meritum victoriae secunda Aquitania cum quibusdam civitatibus confinium provinciarum usque ad Oceanum. 23. Aera CDLVII, anno imperii Honorii XXV, Rege Walia defuncto, Theuderedus successit in regno annis XXXIII. Qui regno Aquitanico 116 non contentus, pacis Romanae foedus recusat, pleraque municipia Romanorum vicina sedibus suis occupat, Arelas nobilissimum Galliae oppidum multa vi obsessum oppugnat. A cujus obsidione, imminente virtute Aetii Romanae militiae ducis, non impunitus abscedit. 24. Remoto igitur Valentiniani imperatoris jussu a potestate militari Aetio, dum Theuderedus Narbonensi urbi diutina obsidione ac fame esset infestus, rursus a Litorio, Romanae militiae duce, Hunnis auxiliantibus, effugatur. Litorius autem, dum primum res prosperas adversus Gothos gessisset, denuo daemonum signis aruspicumque responsis deceptus, bellum cum Gothis imprudenter iniit, amissoque Romano exercitu, miserabiliter superatus interiit. Fecitque intelligi quantum", + "candidate_score": 0.613903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_25_27", + "bdc_text": "Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt . Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_32", + "psc_text": "provinciam bello depopularent, Gothi, duce Theudisclo, obicibus Hispaniae interclusis, Francorum exercitum multa cum admiratione victoriae prostraverunt. Dux idem, prece atque ingenti pecunia sibi oblata, viam fugae hostibus residuis unius diei noctisque spatio praebuit. Caetera infelicium turba, cui transitus collati temporis non occurrit, Gothorum perempta gladiio concidit. 42. Post tam felicis successum victoriae, transfretum inconsulte Gothi se gesserunt. Denique, dum adversus milites, qui Septem oppidum, pulsis Gothis, invaserant, Oceani freta transissent, idemque castrum magna vi certaminis expugnarent, adveniente die Dominico, deposuerunt arma, ne diem sacrum praelio funestarent. Hac igitur occasione reperta, milites repentino incursu aggressi, exercitum mari undique terraque conclusum, ignavum atque inermem adeo prostraverunt, ut ne unus quidem superesset qui tantae cladis excidium praeteriret. 43. Nec mora, praevenit mors debita principem. Vulneratur enim a quodam in palatio, qui jamdudum dementis speciem, ut regem deciperet, simulaverat. Finxit enim arte insaniam, perfoditque principem, quo vulnere ille prostratus occubuit, et vi gladii indignantem", + "candidate_score": 0.612447, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_22", + "psc_text": "Hunni autem, usque ad internecionem pene caesi cum rege 117 suo Athila, relictis Galliis, Italiam perfugiunt, aliquantis civitatibus irruptis. Qui et ibi partim fame, partim coelestibus plagis percussi, interierunt. Misso insuper a Marciano imperatore exercitu, forti plaga caeduntur, affectique nimium ac diminuti, sedes proprias repetunt, ad quas rex eorum Attila, mox, ut remeavit, occubuit. 28. Post ejus obitum Hunnorum gens proprio se insuper excidio devastavit. Statimque inter filios ejus de obtinendo regno magna sunt exorta certamina. Atque ita Hunni, qui tot cladibus antea diminuti fuerant, rursum mutuis sese gladiis conciderunt. In quibus illud mirum est, ut, dum omne praelium detrimentum habeat populorum, isti vice versa cadendo proficiant. Sed proinde est quia in disciplinam fidelium positi sunt, sicut populus est gentis Persarum. 29. Virga enim furoris Dei sunt, et quoties indignatio ejus adversus fideles procedit, per eos flagellantur, ut, eorum afflictionibus emendati, a saeculi cupiditate et peccato semetipsos coerceant, et coelestis", + "candidate_score": 0.608449, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34_36", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_56", + "psc_text": "Qui cum auctoritate regiae potestatis irreverenter manus in basilicam Vincentii martyris civitatis ipsius extendisset, mox Dei judicio in foribus templi daemonio correptus interiit. 74. Aera CDLXVI. Gisericus, frater Gunderici, succedit in regnum annis XL. Qui, ex catholico effectus apostata, in Arianam primus 132 fertur transisse perfidiam. Hic de Baeticae provinciae littore cum Vandalis omnibus, eorumque familiis, ad Mauritaniam et Africam, relictis Hispaniis, transfretavit. Cui Valentinianus Junior, Occidentis imperator, non valens obsistere, pacem mittit, et partem Africae quam Vandali possiderent tanquam pacifice dedit, conditionibus ab eo sacramenti acceptis ne quid ultra invaderet. 75. Ille autem, de cujus amicitia nihil ambigebatur, violata sacramenti religione, Carthaginem dolo pacis invadit, omnesque opes ejus, excruciatis diverso tormentorum genere civibus, in jus proprium vertit. Deinde Siciliam depraedatur, Panormum obsedit, Arianam pestilentiam per totam Africam intromittit, sacerdotes Ecclesiis pellit, martyres plurimos facit, et juxta prophetiam Danielis, demutatis mysteriis, sanctorum ecclesias Christi hostibus tradidit. Nec jam divini cultus", + "candidate_score": 0.607286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_46", + "bdc_text": "Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_42", + "psc_text": "quas pater bello conquisivit, iste pace conservavit, aequitate disposuit, moderamine rexit. Fuit autem placidus, mitis, egregiae bonitatis; tantamque in vultu gratiam habuit, et tantam in animo benignitatem gessit, ut omnium mentibus influens, etiam malos ad affectum amoris sui attraheret. Adeo liberalis, ut opes privatorum, et Ecclesiarum praedia, quae paterna labes fisco associaverat, juri proprio restauraret. Adeo clemens, ut populi tributa saepe indulgentiae largitione laxaret. 56. Multos etiam ditavit rebus, plurimos sublimavit honoribus. Opes suas in miseris, thesauros suos in egenis recondens, sciens ad haec illi fuisse collatum regnum, ut eo salubriter frueretur, bonis initiis bonum finem adeptus. Fidem enim rectae gloriae, quam initio regni percepit, novissime publica confessione poenitentiae cumulavit. Toleti fine pacifico transiit, qui regnavit annos XV. 126 57. Aera DCXXXIX, an. imperii Mauricii XIX, post Recaredum regem regnat Liuva filius ejus an. II, ignobili quidem matre progenitus, sed virtutis in dole insignitus. Quem in primo flore adolescentiae Wictericus,", + "candidate_score": 0.60252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_24", + "psc_text": "hostilia inspiraret, et multa ageret insolentius, a Theuderico et Frigdarico fratribus est occisus. 31. Aera CDXCI, anno II imperii Marciani, Theudericus, post fraternam necem, in regnum succedens, imperavit annis XIII, qui pro eo quod imperatori Avito sumendi imperialis fastigii cum Gallis auxilium praebuisset, ab Aquitania in Hispaniam, cum ingenti multitudine exercitus, et cum licentia ejusdem Aviti imperatoris, ingreditur, anno regni quinto. Cui cum magna copia rex Suevorum Recchiarius occurrens, duodecimo ab Asturicensis urbis milliario, apud fluvium qui Urbicus appellatur, inito mox certamine, superatus est, caesis Suevorum 118 agminibus, aliquantis captis, plurimisque fugatis. Ipse postremo rex telo saucius fugit, praesidioque suorum carens, ad locum Portucale capitur, regique Theuderico vivus offertur. 32. Quo perempto, multis qui de priore certamine superfuerant sese tradentibus, aliquantis nihilominus trucidatis, regnum pene destructum est, finitumque Suevorum regnum. Reliqui autem Suevi qui remanserant in extrema parte Gallaeciae, Massilae filium, nomine Maldram, sibi regem constituunt: regnum reparatur Suevorum. Occiso", + "candidate_score": 0.599314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Historia-de-regibus_window_51", + "psc_text": "victrix omnium populorum, subacta captivitatis jugo, Geticis triumphis accederet, et domina cunctarum gentium illis ut famula deserviret. 68. Hos Europae omnes tremuere gentes, Alpium his cessere obices. Vandalica et ipsa crebro opinata barbaries non tantum praesentia eorum exterrita, quam opinione fugata est. Gothorum vigore Alani exstincti sunt, Suevi quoque hactenus intra inaccessos Hispaniarum angulos coarctati, etiam eorum armis periculum finis experti sunt, et regno, quod desidioso torpore tenuerunt, turpiori nunc dispendio caruerunt, quanquam tenuisse hucusque valde sit mirum, quo sine experimento defensionis carere potuerunt. 69. Sed quis poterit tantam Gothicae gentis edicere virium magnitudinem, quandoquidem dum multis gentibus vix precum causa et munerum regnare licuerit, his tamen libertas magis de congressione quam de petita contigit pace, atque ubi sese necessitas 130 bellandi opposuit, vires eos potius quam preces adhibuisse? Porro in armorum artibus spectabiles satis sunt, et non solum hastis, sed et jaculis equitando confligunt. Nec equestri tantum praelio, sed", + "candidate_score": 0.598217, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini", + "max_score": 0.665991, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_38_40", + "bdc_text": "Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_328", + "psc_text": "Scripserunt multi contra Marcionem, Valentinum, Arium, et Eunomium. A quo eis objecta est turpitudo? Nonne toti in convincenda haeresi incubuerunt? Istae machinae haereticorum, id est, magistrorum tuorum sunt, ut convicti de perfidia, ad maledicta se conferant. Sic Eustathius Antiochenus episcopus, filios dum nescit, invenit. Sic Athanasius Alexandrinae urbis pontifex, tertiam Arsenii amputavit manum. Duas enim qui mortuus prius fingebatur, vivens postea habere monstratus est. Talia et condiscipuli tui et magistri nunc de ejusdem Ecclesiae sacerdote confingunt: et auro, id est, tuis tuorumque viribus oppugnant fidei veritatem. Quid loquar de haereticis, qui licet foris sint, tamen se nominant Christianos? Adversum impiissimos, Celsum atque Porphyrium, quanti scripsere nostrorum? Quis omissa causa, in superflua criminum objectione versatus est? Quae non chartae Ecclesiasticae, sed libelli debent judicum continere. Aut quid refert, si causa cadas, et crimine superes? Non necesse est, ut cum periculo tui capitis accuses. Uno percussore conducto, satis potes facere desiderio tuo.", + "candidate_score": 0.665991, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_18_20", + "bdc_text": "De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.648712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_20_22", + "bdc_text": "Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica . Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_33", + "psc_text": "accusatio tua est? Et tu si non es Origenistes, vel non fuisti, credo juranti; si fuisti, suscipio poenitentem. Quid doles, si id sum, quod esse te dicis? An quia περὶ Ἀρχῶν Origenis libros post te transferre ausus sum, et interpretatio mea suggillatio putatur operis tui? Quid poteram facere? Missa mihi est laudatio tua, id est, accusatio mea. Tam fortiter me prolixeque laudaveras, ut si tuis laudibus acquievissem, omnes haereticum me putarent. Vide quid Romanae ad me Epistolae clausula teneat: « Purga suspiciones hominum, et convince criminantem; ne si dissimulaveris, consentire videaris » ( Epistola Pammachii et Oceani ). Tali constrictus articulo, interpretaturus eosdem libros, ausculta quid scripserim: « Hoc mihi praestiterunt amici mei (non dixi amicus meus, ne te viderer arguere) ut si tacuero, reus; si respondero, inimicus judicer. Dura utraque conditio, sed e duobus eligam quod levius est. Simultas redintegrari potest: blasphemia veniam non meretur ( Epist. ad Pamm.", + "candidate_score": 0.648661, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_328", + "psc_text": "Scripserunt multi contra Marcionem, Valentinum, Arium, et Eunomium. A quo eis objecta est turpitudo? Nonne toti in convincenda haeresi incubuerunt? Istae machinae haereticorum, id est, magistrorum tuorum sunt, ut convicti de perfidia, ad maledicta se conferant. Sic Eustathius Antiochenus episcopus, filios dum nescit, invenit. Sic Athanasius Alexandrinae urbis pontifex, tertiam Arsenii amputavit manum. Duas enim qui mortuus prius fingebatur, vivens postea habere monstratus est. Talia et condiscipuli tui et magistri nunc de ejusdem Ecclesiae sacerdote confingunt: et auro, id est, tuis tuorumque viribus oppugnant fidei veritatem. Quid loquar de haereticis, qui licet foris sint, tamen se nominant Christianos? Adversum impiissimos, Celsum atque Porphyrium, quanti scripsere nostrorum? Quis omissa causa, in superflua criminum objectione versatus est? Quae non chartae Ecclesiasticae, sed libelli debent judicum continere. Aut quid refert, si causa cadas, et crimine superes? Non necesse est, ut cum periculo tui capitis accuses. Uno percussore conducto, satis potes facere desiderio tuo.", + "candidate_score": 0.648187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.646673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_19_21", + "bdc_text": "tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_49", + "psc_text": "(Horat., epist. I ad August.) Nisi forte se litteras non didicisse jurabit; quos nos illi et absque juramento perfacile credimus: vel ad Apostolum confugiet profitentem: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (I Cor. XI, 6) . Ille Hebraeis litteris eruditus, et ad pedes doctus Gamalielis, quem non erubescit, jam Apostolicae dignitatis, magistrum dicere, Graecam facundiam contemnebat, vel certe, quod erat humilitatis, dissimulabat: ut praedicatio ejus, non in persuasione 473 verborum, sed in signorum virtute consisteret: spernens alienas opes, qui in suis dives erat: quamquam ad imperitum, et per singulas instar tui sententias corruentem, numquam pro tribunali Festus diceret: Insanis, Paule: insanis: multae te litterae ad insaniam convertunt (Act. XXVI, 24) . Tu qui in Latinis mussitas, et testudineo gradu moveris potius, quam incedis: vel Graece debes scribere, ut apud homines Graeci sermonis ignaros, aliena scire videaris: vel si Latina tentaveris, ante audire Grammaticum, ferulae manum subtrahere, et inter parvulos", + "candidate_score": 0.646311, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_208", + "psc_text": "contra libros Porphyrii scripserim. Qui istiusmodi naenia consectatur, et Scripturae Hebraicae veritatem non vult recipere, audiat libere proclamantem: 528 Nemo enim cogitur legere, quod non vult. Ego petentibus scripsi, non fastidiosis; gratis, non invidis; studiosis, non oscitantibus. Et tamen miror quomodo Theodotionem haereticum et judaizantem legit, et qualiscumque peccatoris christiani translationem fastidit. 34. Quaeso te, amice dulcissime, qui tam curiosus es, ut etiam somnia mea noveris, omniaque quae per tot annos absque metu futurae scripsi calumniae, in accusationem vocas; ut respondeas, quomodo eorum praefationes librorum nescias, quos accusas: quae quodam vaticinio, futurae calumniae responderunt; implentes proverbium: « Prius antidotum, quam venenum. » Quid nocet ecclesiis nostra translatio? Magnis, ut scio, sumptibus redemisti Aquilae, et Symmachi, et Theodotionis, quintaeque et sextae editionis Judaicos translatores. Origenes tuus, et (ne forte queraris figurata te laude percussum) Origenes noster (nostrum voco ob eruditionem ingenii, non ob dogmatum veritatem) in omnibus libris suis post Septuaginta", + "candidate_score": 0.642863, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_188", + "psc_text": "nesciebant, dubiis protulere sententiis. Nos post passionem et resurrectionem ejus, non tam prophetiam, quam historiam scribimus. Aliter enim audita, aliter visa narrantur. Quod melius intelligimus, melius et proferimus. Audi igitur aemule, et obtrectator ausculta: Non damno, non reprehendo Septuaginta; sed confidenter cunctis illis Apostolos praefero. Per istorum os mihi Christus sonat, 521 quos ante Prophetas inter spiritualia charismata positos lego: in quibus ultimum pene gradum interpretes tenent. Quid livore torqueris? quid imperitorum animos contra me concitas? Sicubi tibi in translatione errare videor, interroga Hebraeos, diversarum urbium magistros consule: quod illi habent de Christo, tui codices non habent. Aliud est, si contra se postea ab Apostolis usurpata testimonia probaverunt, et emendatiora sunt exemplaria Latina, quam Graeca: Graeca, quam Hebraea. » 26. Ex Prologo in libros Regum. --In libris quoque Samuel et Malachim, quos nos Regnorum quatuor nominamus, post catalogum divinae Scripturae haec intuli: « Quae quum ita se habeant, obsecro te,", + "candidate_score": 0.640676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_197", + "psc_text": "a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis sequeretur errorem. Nos autem qui Hebraeae linguae saltem parvam habemus scientiam, et Latinus nobis utcumque sermo non deest, et de aliis magis possumus judicare, et ea quae ipsi intelligimus, in nostra lingua exprimere. » 29. Ex Prolog. in Job. --Transibo ad librum Job, quem post Septuaginta interpretum editionem, quam Origenes obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum", + "candidate_score": 0.638622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_328", + "psc_text": "Scripserunt multi contra Marcionem, Valentinum, Arium, et Eunomium. A quo eis objecta est turpitudo? Nonne toti in convincenda haeresi incubuerunt? Istae machinae haereticorum, id est, magistrorum tuorum sunt, ut convicti de perfidia, ad maledicta se conferant. Sic Eustathius Antiochenus episcopus, filios dum nescit, invenit. Sic Athanasius Alexandrinae urbis pontifex, tertiam Arsenii amputavit manum. Duas enim qui mortuus prius fingebatur, vivens postea habere monstratus est. Talia et condiscipuli tui et magistri nunc de ejusdem Ecclesiae sacerdote confingunt: et auro, id est, tuis tuorumque viribus oppugnant fidei veritatem. Quid loquar de haereticis, qui licet foris sint, tamen se nominant Christianos? Adversum impiissimos, Celsum atque Porphyrium, quanti scripsere nostrorum? Quis omissa causa, in superflua criminum objectione versatus est? Quae non chartae Ecclesiasticae, sed libelli debent judicum continere. Aut quid refert, si causa cadas, et crimine superes? Non necesse est, ut cum periculo tui capitis accuses. Uno percussore conducto, satis potes facere desiderio tuo.", + "candidate_score": 0.626877, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_278", + "psc_text": "Origenem injunctam putat; qui ideo eum legi prohibet, ne aliis ejus furta cognoscant. » Lege scripta tua, et epistolam ejus, immo epistolas, e quibus unum proferam tuae fidei testimonium, ut non immerito nunc a te laudatus esse videatur. « Te autem, frater, liberet Deus, et sanctum populum Christi, qui tibi creditus est, et omnes fratres qui tecum sunt, et maxime Rufinum presbyterum, ab haeresi Origenis, et aliis haeresibus, et perditione earum. Si enim propter unum verbum, aut duo, quae contraria fidei sunt, multae haereses objectae sunt ab Ecclesia, quanto magis hic inter haereticos habebitur, qui tantas perversitates, 553 et tam mala dogmata contra fidem adinvenit, Dei Ecclesiae hostis exstitit! » Haec est viri sancti de te testificatio: sic ab eo ornatus, sic laudatus incedis. Ita est epistola, quam de cubiculo fratris Eusebii nummis aureis produxisti, ut calumniareris interpretem, et me apertissimi teneres criminis reum, quare pro honorabili charissimum transtulissem. Sed", + "candidate_score": 0.620189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_268", + "psc_text": "epistola sancti papae Anastasii lubricus exstitisti; et turbatus, in quo figas gradum non reperis. Modo enim dicis a me esse compositam, nunc ab eo ad te debuisse transmitti, cui missa est. Rursum injustitiam scribentis arguis; etiam si scripta sit ab illo, sive non scripta, ad te nihil pertinere testaris, qui praecessoris ejus habeas testimonium, et rogantem Romam, ut eam illustrares praesentia tua, oppiduli tui amore contempseris. Si a me fictam epistolam suspicaris, cur eam in Romanae Ecclesiae chartario non requiri? ut quum deprehenderis ab episcopo non datam, manifestissime criminis reum teneas: et nequaquam aranearum mihi opponas cassiculos, sed fortissimo me et solidissimo constringas reti. Si autem Romani episcopi est, stulte facis ab eo exemplar epistolae petere, cui missa non est, et non ab illo qui miserit, de oriente exspectare testimonium; cujus auctorem et testem habeas in vicino. Vade potius Romam, et praesens apud eum expostula, cur tibi et absenti et", + "candidate_score": 0.615688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_205", + "psc_text": "quempiam posse judicare de interpretatione, nisi intellexerit ante quae legerit. Nos quoque patere morsibus plurimorum, qui stimulante invidia, quod consequi non valent, despiciunt. Sciens ergo et prudens in flammam mitto manum. Et nihilominus a fastidiosis lectoribus hoc precor: ut quomodo Graeci post 527 Septuaginta translatores, Aquilam et Symmachum et Theodotionem legunt vel ob studium doctrinae suae, vel ut Septuaginta magis ex collatione eorum intelligant: sic et isti saltem unum post priores habere dignentur interpretem. Legant prius, et postea despiciant; ne videantur non ex judicio, sed ex odii praesumptione, ignorata damnare. » 33. De Daniele. --De Daniele autem breviter respondebo, me non negasse eum prophetam, quem statim in fronte Prologi prophetam esse confessus sum, sed quid Hebraei dicerent, et quibus argumentis suam niterentur probare sententiam, voluisse monstrare, et docuisse lectorem, ecclesias Christi hunc prophetam juxta Theodotionem legere, et non juxta Septuaginta translatores. Quorum si in isto libro editionem dixi multum a", + "candidate_score": 0.614374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_197", + "psc_text": "a se mutuari! Primum enim magnorum sumptuum est, 524 et infinitae difficultatis, exemplaria habere omnia. Denique et qui habuerint, et Hebraei sermonis ignari sunt, magis errabunt, ignorantes quis e multis verius dixerit. Quod etiam sapientissimo cuidam, nuper apud Graecos accidit, ut interdum Scripturae sensum relinquens, uniuscujuslibet [ Al. uniuscujusque] interpretis sequeretur errorem. Nos autem qui Hebraeae linguae saltem parvam habemus scientiam, et Latinus nobis utcumque sermo non deest, et de aliis magis possumus judicare, et ea quae ipsi intelligimus, in nostra lingua exprimere. » 29. Ex Prolog. in Job. --Transibo ad librum Job, quem post Septuaginta interpretum editionem, quam Origenes obelis, asteriscisque distinxit, ante annos plurimos Latino sermoni datum, cum rursum juxta ipsum Hebraicum verterem, sic locutus sum: « Cogor per singulos Scripturae divinae libros, adversariorum respondere maledictis, qui interpretationem meam, reprehensionem Septuaginta interpretum criminantur: quasi non et apud Graecos Aquila, Symmachus et Theodotion vel verbum e verbo, vel sensum", + "candidate_score": 0.613968, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_0", + "psc_text": "IN LIBROS CONTRA RUFINUM ADMONITIO, Dissensionis Hieronymum inter ac Rufinum longe notior historia est, quam nostra explicatione ut indigeat. Causa mali tanti Latina versio librorum Origenis περὶ Ἀρχῶν fuit, quam presbyter Aquileiensis, sublesta utique fide, elaboraverat Romae circa annum 398. Nam ut Origeniani dogmatis venena, subdolae interpretationis fuco oblita, Latinis auribus tutius propinaret, praefationem operi praefixit, in qua Hieronymum figuratis laudibus praedicabat, veluti Adamantii opinionum fautorem, suaeque sententiae socium: ipsum vero librum ab ascriptis erroribus expurgatum opera sua jactabat. Sed cum multa essent adhuc quae christianas aures moverent, et minus catholice dicta existimarentur, Pammachius et Oceanus Hieronymo auctores fuerunt, ut germanam ipse ejus libri interpretationem vulgaret, nequaquam dissimulatis erroribus, quo se manifesto proderent; purgaretque adeo suspicionem favoris in Origenem ab aemulo injectam, ne si criminantem convincere differret, consentire illi videretur. S. Doctor datis primum Rufino litteris, amice conquestus est: deinde anno 400 Origenis ipsum librum ita ad finem vertit, ut", + "candidate_score": 0.613212, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_8_10", + "bdc_text": "videre potius ea per iocum ab eo dici . Itaque memor esset illius Horatiani : \"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_202", + "psc_text": "transferrem. Aiebas enim te magis interpretum varietate turbari, et pro amore quo laberis, vel translatione, vel judicio meo esse contentum. Unde impulsus a te, cui et quae non possum, negare non debeo, rursum me obtrectatorum latratibus tradidi, maluique te vires potius meas, quam voluntatem in amicitia quaerere. Certe confidenter dicam, et multos hujus operis testes citabo, me nihil, dumtaxat scientem, 526 de Hebraica veritate mutasse. Sicubi ergo editio mea a veteribus discrepat, interroga quemlibet Hebraeorum, et liquido pervidebis, me ab aemulis frustra lacerari, qui malunt contemnere videri praeclara, quam discere. Perversissimi homines: nam cum novas semper expetant voluptates, et gulae eorum vicina maria non sufficiant, cur in solo studio Scripturarum veteri sapore contenti sunt? Nec hoc dico quod praecessores meos mordeam, aut quidquam de his arbitrer detrahendum, quorum translationem diligentissime emendatam olim meae linguae hominibus dedi: sed quod aliud sit in ecclesiis Christi credentium Psalmos legere, aliud Judaeis singula verba", + "candidate_score": 0.609408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_303", + "psc_text": "graecum proverbium, et [ Al. ut] sus doceret Minervam. Si Eusebium ego ad latrandum miseram, quis Aterbii [ Mss. Atarvii et Atarbii] contra te et caeterorum rabiem concitavit? Nonne ille est, qui et me haereticum ex tuis amicitiis judicabat? Cui cum satis fecissem damnatione dogmatum Origenis, tu clausus domi, nunquam eum videre ausus es, ne aut damnares quod nolebas, aut aperte resistens, haereseos invidiam sustineres. An idcirco testis contra te esse non poterit, quia accusator tui est? Antequam sanctus Epiphanius venisset Hierosolymam, et ore quidem et osculo tibi pacem daret, mala autem et dolos in suo corde servaret; antequam nos ei suggillationem tui epistolas dictaremus, ut haereticum scriberet, quem osculis orthodoxum comprobavit, Aterbius [ Al. Atervius] contra te latrabat Hierosolymis; et nisi cito abiisset, sensisset baculum non litterarum, sed dexterae tuae, quo tu canes abigere consuevisti. 34. De schedulis non emendatis. -- « Cur, inquit, falsatas meas schedulas suscepisti? Quare", + "candidate_score": 0.607228, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_34_36", + "bdc_text": "Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit .", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_301", + "psc_text": "Tyrrhenum [ Al. additur mare] plenis cucurrerat velis, in Romano portu naufragium fecit. Nonne te pudet istiusmodi deliramenta conquirere, et mihi similia objiciendi imponere necessitatem? Esto, alius de te somnium viderat gloriosum; verecundiae tuae fuerat et prudentiae dissimulare quod audieras, et non, quasi magno testimonio, alterius somnio gloriari. Vide quid inter tuum et meum intersit somnium. Ego me humiliter reprehensum refero, tu jactanter laudatum te esse congeminas. Nec dicere potes, Nihil mea refert quid alius viderit, cum in luculentissimis libris tuis, hac te ad interpretandum dicas ratione commotum, ne vir illustris de te somnium perderet. Hic est omnis conatus tuus; si me perjurium docueris, tu haereticus non eris. 33. De infidelitate calumnia. --Venio ad gravissimum crimen, in quo post reconciliatas amicitias, me infidelitatis accusas. Fateor, inter cuncta maledicta, quae vel objicis, vel minaris, nihil a me ita repellendum est, quam fraus, dolus, infidelitas. Peccare enim hominis est: insidias tendere, diaboli.", + "candidate_score": 0.606579, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_9_11", + "bdc_text": "Itaque memor esset illius Horatiani : \"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ; ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ;", + "psc_chunk_id": "023_Hieronymus-Stridonensis_Apologia-adversus-libros-Rufini_window_9", + "psc_text": "Unde et Tullius in Commentariis causarum pro Gabinio: « Ego, inquit, cum omnes amicitias tuendas semper putavi summa religione et fide, tum eas maxime quae essent ex inimicitiis revocatae in gratiam: propterea quod integris amicitiis officium praetermissum, imprudentiae, vel (ut gravius interpretemur) negligentiae excusatione defenditur; post reditum in gratiam, si quid est commissum, id non neglectum, sed violatum putatur: nec imprudentiae, sed perfidiae assignari solet. » Flaccus Horatius quoque in Epistola quam scribit ad Florum: Male, ait, sarta Gratia nequidquam coit, et rescinditur. 2. Hilarius, Origenis interpres, et Ambrosius et Victorinus. Tres libri Rufini. --Quid mihi nunc prodest, quod simpliciter errasse se jurat? Ecce objiciuntur mihi laudes ejus, et crimini datur simplicissimi amici, non simplex, nec pura laudatio. Si auctoritatem suo operi praestruebat, volens quos sequeretur ostendere, habuit in promptu Hilarium Confessorem, qui quadraginta ferme millia versuum Origenis in Job et Psalmos transtulit. Habuit Ambrosium, cujus pene omnes libri hujus", + "candidate_score": 0.591552, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.665714, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_183", + "psc_text": "perpetuum esse remotum. 57. Abundantius episcopus Tridentinus dixit: « Cum evidentes blasphemias Palladius defendat, damnatum se ex concilio Aquileiensi cognoscat. » Eusebius episcopus Bononiensis dixit: « Quia impietates Arii diabolico stylo conscriptas, quas non licebat nec ad aures admittere, Palladius non solum noluit condemnare; sed et earum exstitit assertor, negando Filium Dei Dominum verum, Dominum bonum, Dominum sapientem, Domicum sempiternum, hunc a coetu sacerdotali, et mea sententia et omnium catholicorum judicio arbitror jure esse damnatum. » 58. Sabinus episcopus Placentinus dixit: « Quoniam cunctis patefactum est, Palladium, qui Arianae perfidiae auctor est, etiam ejus impietatem tenere, quae contra evangelica et apostolica instituta venit, justa in eum totius concilii illata sententia est, qui meae licet parvitatis sententia sacerdotio denuo privatus, ex hoc sacrosancto coetu jure pellatur. » Felix et Numidius legati Afrorum dixerunt: « Arianae heresis sectae in qua in Aquileiensi synodo Palladius declaratus est, anathema. Sed et eos qui contra", + "candidate_score": 0.665714, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_198", + "psc_text": "Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris, cum quibus etiam vestrae sanctitatis convenit professio, domini fratres dilectissimi. Itaque ut libenter suscepimus memoratos de vestro nostroque consortio sanctos viros, ita etiam uberi gratiarum actione dimittimus. 2. Quam necessarius autem conventus hic fuerit, rebus ipsis patescet, quando adversarii et inimici Dei, Arianae sectae ac haeresis defensores, Palladius ac Secundianus, duo tantum, qui ausi sunt ad Concilium convenire, debitam praesentes excepere sententiam, super impietate convicti. Valete. Incolumes vos et florentissimos Deus noster tueatur omnipotens domini, fratres dilectissimi. Amen. EPISTOLA X. Imperatoribus de synodi convocatione gratias agit; qui ad eam convenerint, exponit; haereticorum tergiversationem, blasphemias ac pervicaciam memorat; tandem implorat fidem", + "candidate_score": 0.655987, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.653608, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_686", + "psc_text": "usserint ecclesias. Hinc agitur de Valentinianorum, qui gentilibus pejores declarantur, fano, ac donariis, quae dicebantur sublata, extenuatis, januam ad calumnias Judaeis aperiri, triumphumque de Christo dari demonstratur. Hac de re allegorica instituitur Domini expostulatio; postquam deterretur Maximi exemplo Theodosius, neve Judaeos aut haereticos ulcisci velit, admonitus, denuo stimulatur ad clementiam. Clementissimo principi, ac beatissimo imperatori THEODOSIO augusto AMBROSIUS episcopus. 1. Exercitus semper jugibus fere curis sum, Imperator beatissime: sed numquam tanto in aestu fui, quanto nunc; cum video cavendum ne quid sit, quod ascribatur mihi etiam de sacrilegii periculo. Itaque peto ut patienter sermonem meum audias. Nam si indignus sum, qui a te audiar; indignus sum, qui pro te offeram, cui tua vota, cui tuas committas preces. Ipse ergo non audies eum, quem pro te audiri velis? Non audies pro se agentem, quem pro aliis audisti? Nec vereris judicium tuum, ne cum indignum putaris, quem audias, indignum feceris, qui pro", + "candidate_score": 0.649303, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_225", + "psc_text": "816 episcopis videbatur esse praescripta, nihil temere statuendum esse censuimus. Adeo ipso tempore qui generale concilium declinaverunt, Constantinopolique gessisse dicuntur; nam cum cognovissent ad hoc partium venisse Maximum ut causam in synodo ageret suam (quod etiamsi indictum concilium non fuisset, jure et more majorum, sicut et sanctae memoriae Athanasius, et dudum Petrus, Alexandrinae Ecclesiae episcopi, et Orientalium plerique fecerunt; ut ad Ecclesiae Romanae, Italiae, et totius Occidentis confugisse judicium viderentur); cum eum, sicut diximus, experiri velle adversum eos, qui episcopatum ejus abnuerant, comperissent; praestolari utique etiam nostram super eo sententiam debuerunt. Non praerogativam vindicamus examinis, sed consortium tamen debuit esse communis arbitrii. 5. Postremo prius constare oportuit, utrum huic abrogandum, quam alii conferendum sacerdotium videretur; ab his praesertim, a quibus se Maximus vel destitutum, vel appetitum injuria querebatur. Itaque cum Maximum episcopum receperunt in communionem nostra consortia, quoniam eum a catholicis constitit episcopis ordinatum, nec ab episcopatus Constantinopolitani putavimus petitione", + "candidate_score": 0.647463, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_843", + "psc_text": "delectant, sic etiam scriptorem indecores sermones sui palpant. Incautius plerumque aliquid promitur, aliquid accipitur malevolentius, aliquid exit ambiguum: tum quia alieno examinanda judicio, non pro nostra debemus magis, quam pro aliena opinione trutinare, et discutere omnes scrupulos malevolentiae. 3. Assume igitur benevolenti animo aurem versutiae, et pertracta omnia, sermones vellica; si in iis non forenses blanditiae, et suasoria verba, sed fidei sinceritas est, et confessionis sobrietas. Notam appone ad verbum dubii ponderis, et fallacis staterae; ne quid pro se esse adversarius interpretetur. Esto ut revincatur, si congredi coeperit: male se habet liber, qui sine assertore non defenditur. Ipse igitur pro se loquutur, qui procedit sine interprete: noster hic tamen non egredietur a nobis, nisi a te acceperit auctoritatem. Itaque cum eum fide tua prodire jusseris, committetur sibi. 4. Tamen quoniam non in sermone est regnum Dei (I Cor. IV, 20) , sed in virtute; verbum si offenderit, virtutem professionis interrogato.", + "candidate_score": 0.646417, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_217", + "psc_text": "licet per singulas quasque ecclesias quotidianas apud Deum nostrum pro imperio vestro celebremus excubias; tamen conducti in unum, quo munere 813 nihil esse pulchrius opinamur, Deo nostro omnipotenti et pro imperio, et pro pace ac salute vestra gratias agimus, quod per vos nobis pax et concordia ita sit refusa. 3. Equidem per Occidentales partes duobus in angulis tantum, hoc est, in latere Daciae Ripensis, ac Moesiae, fidei obstrepi videbatur: quibus tandem nunc post concilii sententiam, vestrae favore clementiae opinamur illico consulendum. Per omnes autem tractus atque regiones, et vicorum claustra usque ad oceanum manet una et intemerata fidelium communio. In Orientalibus autem partibus cognovimus quidem summo gaudio atque laetitia, ejectis Arianis qui Ecclesias violenter invaserant, sacra Dei templa per solos catholicos frequentari. 4. Sed tamen quoniam invidia diaboli numquam quiescere solet, inter ipsos catholicos audimus crebras dissensiones esse, impacatamque discordiam; totoque confundimur affectu, quod innovata pleraque comperimus, eosque gravari nunc,", + "candidate_score": 0.646047, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_197", + "psc_text": "episcopus Mediolanensis. Eusebius episcopus Bononiensis. Limenius episcopus Vercellensis. Anemius episcopus Sirmiensis Illyrici. Sabinus episcopus Placentinus. Abundantius episcopus Tridentinus. Philaster episcopus Brixianus. Constantinus episcopus Arausicus, legatus Gallorum. Theodorus episcopus Octodorensis. Dominus episcopus Gratianopolitanus. Amantius episcopus Niciensis. Maximus episcopus Emonensis. Bassianus episcopus Laudensis. Proculus episcopus Massiliensis, legatus Gallorum. Heliodorus episcopus Altiniensis. Felix episcopus Jadertinus. Eventius episcopus Ticiniensis. Exsuperantius episcopus Dertonensis. Diogenes episcopus Genuensis. Constantius episcopus Scisciensis. Justus episcopus Lugdunensis, alius legatus Gallorum. Felix legatus Afrorum. Numidius legatus Afrorum. Evagrius presbyter et legatus. Artemius, Almachius, Januarius, Jovinus, Macedonius, Cassianus, Marcellus, Eustathius, Maximus, Chromatius presbyter. 806 EPISTOLA IX. Concilium Gallis episcopis gratias agit, eisque Palladii et Secundiani damnationem scribit. Concilium quod convenit Aquileiae, dilectissimis fratribus episcopis Galliarum provinciae Viennensis et Narbonensis primae et secundae. 1. Agimus gratias sanctae unanimitati vestrae, quod in dominis et fratribus nostris Constantio et Proculo omnium vestri praesentiam nobis contulistis: simulque praescripta majorum sequentes, non mediocre addidistis pondus sententiis nostris,", + "candidate_score": 0.644382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1006", + "psc_text": "illi Daniel, Ananias, Azarias, Misael, qui in aula regia pascebantur, jejunio alebantur tamquam in desertis, cibo aspero, potuque obvio. Meritoque regii servuli regnis praevaluerunt, et captivitatem decusso jugo contempserunt, potestates subegerunt, elementa vicerunt, naturam ignis exstinxerunt, hebetarunt flammas, obtuderunt aciem gladii, strinxerunt leonum ora; et ubi infirmiores fieri aestimabantur, ibi fortiores reperiebantur: non refugiebant ludibria humana, quia coelestia sperabant praemia: non horrebant tenebras carceris, quibus aeterni luminis gratia refulgebat. 68. Hos secutus Eusebius sanctus exivit de terra sua, et de cognatione sua, et domestico otio peregrinationem praetulit. Pro fide quoque 1039 exsilii dura praeoptavit atque elegit, conjuncto sibi sanctae memoriae Dionysio, qui posthabuit imperatoris amicitiam exsilio voluntario. Itaque memorabiles viri circumdati armis, vallati exercitu, cum raperentur de Ecclesia majore, triumphabant de imperio: quia contumelia terrestri mercabantur mentis fortitudinem, regni potentiam, quibus militaris manus armorum strepitus extorquere non potuit fidem, subegerunt bestialis animi feritatem, quae nocere sanctis nequivit. Ira enim regis,", + "candidate_score": 0.639869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1006", + "psc_text": "illi Daniel, Ananias, Azarias, Misael, qui in aula regia pascebantur, jejunio alebantur tamquam in desertis, cibo aspero, potuque obvio. Meritoque regii servuli regnis praevaluerunt, et captivitatem decusso jugo contempserunt, potestates subegerunt, elementa vicerunt, naturam ignis exstinxerunt, hebetarunt flammas, obtuderunt aciem gladii, strinxerunt leonum ora; et ubi infirmiores fieri aestimabantur, ibi fortiores reperiebantur: non refugiebant ludibria humana, quia coelestia sperabant praemia: non horrebant tenebras carceris, quibus aeterni luminis gratia refulgebat. 68. Hos secutus Eusebius sanctus exivit de terra sua, et de cognatione sua, et domestico otio peregrinationem praetulit. Pro fide quoque 1039 exsilii dura praeoptavit atque elegit, conjuncto sibi sanctae memoriae Dionysio, qui posthabuit imperatoris amicitiam exsilio voluntario. Itaque memorabiles viri circumdati armis, vallati exercitu, cum raperentur de Ecclesia majore, triumphabant de imperio: quia contumelia terrestri mercabantur mentis fortitudinem, regni potentiam, quibus militaris manus armorum strepitus extorquere non potuit fidem, subegerunt bestialis animi feritatem, quae nocere sanctis nequivit. Ira enim regis,", + "candidate_score": 0.635894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_910", + "psc_text": "comiti suo. 1011 4. Postea etiam clementissimo imperatori Theodosio coram intimavi, atque in os dicere non dubitavi, cui intimata senatus legatione hujusmodi, licet non totus senatus poposcerit, insinuationi meae tandem assensionem detulit, et sic aliquibus ad ipsum non accessi diebus, nec moleste tulit; quia non pro meis commodis faciebam, sed quod et ipsi, et animae meae proderat, in conspectu regis loqui non confundebar (Psal. CXVIII, 46). 5. Iterum Valentiniano augustae memoriae principi, legatio a senatu missa intra Gallias, nihil extorquere potuit: et certe aberam, nec aliquid tunc ad eum scripseram. 6. Sed ubi clementia tua imperii suscepit gubernacula, compertum est postea donata illa esse praecellentibus in republica, sed gentilis observantiae viris; et fortasse dicatur, Imperator auguste, qui ipse non templis reddideris, sed bene meritis de te donaveris. Verum nosti pro Dei timore agendum esse constanter, quod etiam pro libertate frequenter fit non solum a sacerdotibus; sed etiam ab his qui", + "candidate_score": 0.630345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_868", + "psc_text": "fuerit deterritus: at ipsam poenitentiam sacrificium esse. Quod factum ejus non praeverterit, dolere se, quippe qui eum vere diligat. Augustissimo imperatori THEODOSIO AMBROSIUS episcopus. 1. Et veteris amicitiae dulcis mihi recordatio est, et beneficiorum, quae crebris meis intercessionibus summa gratia in alios contulisti, gratiae memini. Unde colligi potest quod non ingrato aliquo affectu adventum tuum semper mihi antehac exoptatissimum declinare potuerim. Sed qua causa hoc fecerim, breviter expediam. 2. Soli mihi in tuo comitatu jus naturae ereptum videbam audiendi, ut et loquendi privarer munere; motus enim frequenter es quod ad me pervenissent aliqua, quae in consistorio tuo statuta forent. Ego ergo expers communis usus sum, cum dicat Dominus Jesus nihil esse occultum, quod non manifestetur (Luc. VIII, 17) . Verecundia igitur, qua potui, satisfeci imperiali arbitrio; et prospexi ne aut ipse causam commotionis habeas, cum id egerim, ne quid ad me de imperialibus deferatur statutis: aut ego cum fuero praesens,", + "candidate_score": 0.62312, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf033", + "work_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis", + "max_score": 0.664127, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2374", + "psc_text": "lib. III, cap. 11, et collat. 21, cap. 20. Eamdem ob rationem in praecipuis etiam sanctorum festis a jejunio abstinendum esse censuerunt nonnulli vitae monasticae Patres. Exstat integrum hac de re capitulum (Cap. II) in Regula sancti Isidori his verbis expressum: « Hae sunt feriae monachorum, in quibus jejunia conquiescunt. In primis venerabilis dies dominicus, nomini Christi dicatus, qui sicut propter mysterium Resurrectionis ejus solemnis est, et ita apud omnes servos ejus celebritatem convivii votivo gaudio retinebit. Item a primo die Paschae usque ad Pentecosten, quinquaginta scilicet continuis diebus jejunium a sanctis Patribus dissolutum est, propter Resurrectionem videlicet Christi, et adventum Spiritus sancti, ut hi dies non in figura laboris, quod Quadragesimae tempus significat: sed in quiete laetitiae laxatis jejuniis celebrentur. Placuit etiam Patribus a die Natalis Domini usque ad diem Circumcisionis solemne tempus efficere, licentiamque vescendi habere. Non aliter et dies Epiphaniae ex veteri Regula reficiendi indulgentiam consecuta est.", + "candidate_score": 0.664127, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_167", + "psc_text": "hi quibus adhuc erat apostolicus fervor, memores pristinae illius perfectionis, discedentes a civitatibus suis, illorumque consortio qui sibi vel Ecclesiae Dei remissionis vitae negligentiam illicitam esse credebant, in locis suburbanis ac secretioribus commanere, et ea quae ab apostolis per universum corpus Ecclesiae generaliter meminerant instituta privatim exercere coeperunt; atque ita coaluit ista, quam diximus, discipulorum qui se ab illorum contagio sequestraverant, disciplina; qui paulatim tempore procedente segregati a credentium turbis, ab eo quod a conjugiis abstinerent, et a parentum se consortio mundique istius conversatione discernerent, monachi sive monazontes, singularis ac solitariae vitae districtione nominati sunt; unde consequens fuit ut ex communione consortii coenobitae, cellaeque ac diversoria eorum coenobia vocarentur. Istud ergo fuit antiquissimum monachorum genus, quod non modo tempore, sed etiam gratia primum est, quodque per annos plurimos solum inviolabile usque ad abbatis Pauli vel Antonii duravit aetatem. » Quanquam huic Cassiani sententiae non subscribent, qui S. Pachomium primum coenobitarum", + "candidate_score": 0.662116, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2385", + "psc_text": "fuisse exempta . . . . Sin autem, quod dominicis prohibitum esset jejunare, velimus coenasse, dicendum tam modicam fuisse hanc coenam, ut grave inde non formidarent incommodum. » Ita ille, nihil definiens. Difficultatem vero facile solvet qui observaverit jejunium relaxari posse tribus modis: 1º bis in die reficiendo; 2º Lautius aliquid solito comedendo; nam et sanctus Petrus Damiani illos jejunare dicebat « qui panem cum sale et aqua percipiunt; ubi praeter haec aliud quid additur, inquit, in eremo jejunium non vocatur. » 3º Solitam refectionis horam praeveniendo. Sic Cabilonense concilium eos in Quadragesima non jejunare asserit, qui ad nonam ederent, ut videre est apud Gratianum, de Consec. dist. 1, cap. Solent. Atque postremo hoc modo veteres monachi jejunium solvere solebant, ut patet ex dictis, maxime ex sancti Hieronymi testimonio ad Eustochium scribentis, quod apud eos « a Pascha ad Pentecosten coenae mutantur in prandia, quo et traditioni Ecclesiae satis fiat,", + "candidate_score": 0.655936, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1895", + "psc_text": "pacem, ad communionem, praeter illos qui pro nimia senectute, vel infirmitate, inter illos stare non possunt, qui tamen separatim communicant. Si quis vero hoc spiritali dono, id est corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi se privaverit, Pater monasterii, qui praesens semper esse debet dum communicant, 454 cur hoc illi evenerit scire debet omnino. » De aliis vero Germaniae monachis ita praescribunt Germaniae Consuetudines mss. n. 21: « Communionem dominicam tempore duodecim lectionum, pacem, oblationem quoque tempore suo nullus praetermittere audeat absque permissu prioris. » Et certe citra omnem dubitationem videtur S. Pater Benedictus priscorum monachorum aemulatus fuisse exempla, qui, teste Cassiano (Lib. III, c. 2), sabbatis dominicisque diebus sacrae communionis obtentu hora tertia convenire solebant; quique, ut scribit S. Joannes Damascenus (In Vita SS. Barlaam, et Iosap., lib. I de Vit. Patr.), « procul inter se constructis aediculis dominicis diebus ad unam et eamdem ecclesiam pergunt ac divina mysteria,", + "candidate_score": 0.655759, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2739", + "psc_text": "liberius vacarent veteres monachi, ab omni hominum frequentia separati, aut in cellis reclusi vivebant, aut in solitudinem se recipiebant, cujus rei praxim videre est in Vita S. Marii abbatis Bodanensis. n. 4; S. Marculfi abbatis Nantuensis, n. 12; S. Samsonis l. II, n. 12; S. Aemiliani, n. 10, et alibi passim, sed maxime in Vita S. Mariae Aegyptiacae, in qua Sophronius de monachis ad Jordanem degentibus sic loquitur (Apud Rosweid. lib. I de Vitis Patrum): « Dominica, quam primam jejuniorum hebdomadam nominari mos est, agebantur divina sacramenta consuete, et unusquisque particeps efficiebatur vivifici et intemerati corporis et sanguinis Domini nostri Jesu Christi, et solito modicum cibum sumentes, congregabantur omnes in oratorium, et curvatis genibus, factaque suppliciter oratione, salutabant se invicem monachi, et unusquisque genu flexo publice amplectebatur abbatem, postulantes orationem, ut haberent ad inchoatum certamen eum cooperatorem et comitatorem. His ita se habentibus fores monasterii patefiebant, et psallentes consona voce,", + "candidate_score": 0.651028, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2421", + "psc_text": "cum omnia etiam imperfecta, ut ad opus Dei debite celebrandum convolarent, relinquere deberent; imperfectum opus Dei, alios etiam suis discursibus perturbando, derelinquunt. Quam procul ab his erat S. Liudgenus episcopus (In ejus Vita, auctore anonym., cap. 32, saec. IV Ben., pag. 46; vide cap. 33), qui accersitus tertio ab imperatore Carolo Magno, venientibus nuntiis dum divinis interesset officiis, aliud nihil respondit quam se proxime peracto officio eos secuturum. Cumque, expleta psalmodia, ad imperatorem accessisset isque rogasset cur tot invitatus nuntiis statim venire despexisset, respondit: « Quia Deum et tibi, o rex, et cunctis hominibus praeponendum arbitrabar; hoc enim mihi praecepisti curam episcopalem committens; idcirco a tuis vocatus nuntiis, Omnipotentis servitium intermittere inconveniens judicavi. At mox divino peracto obsequio, paratior ad regis imperium veni. Quod responsum ejus imperator optimus veneratus: Gratias, ait, habeto, episcope, quia talem te modo reperio qualem antea aestimabam. Fuerunt aliqui qui facta bonitatis tuae malevole apud me", + "candidate_score": 0.649672, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1535", + "psc_text": "Cluniacensis monasterii apud Udalricum l. II, c. 18, et ms. S. Benigni Divionensis c. 32, solum habent: « Non offert, non osculatur textum evangelii, non accedit ad pacem. » Sed ab hac poenitentia abstinebant in festis duodecim lectionum, ex praedictis Lanfranci statutis, Cons. Cluniac. et S. Benigni, donec privati dies redirent; in quibus privatis diebus etiam privatim missas celebrare poterant, ut habet Caerem. Bursfeldensium, et docet Petrus Boherius in primo commentario. Usque ad satisfactionem. ] Id est donec ab excommunicatione solvatur; quomodo autem solveretur dicemus postea ad cap. 44. Refectionem autem cibi post fratrum refectionem solus accipiat. ] Id est, sine servitore sibi ministrante, sine consortio fratris secum comedentis, in aliquo diversorio a communi fratrum refectorio separato, vel in communi refectorio post fratrum refectionem, uti exponit Bernardus Cassinensis. Ex antiquis etiam definitionibus Cisterc. (Dist. 7, c. 5): « Extra refectorium ubi abbati visum fuerit secundum regulam comedant. Nec post refectionem", + "candidate_score": 0.647336, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_308", + "psc_text": "extrudens a monasteriis amicitiam peculiarem, quae, ut loquitur S. Theresia Lib. de Via perf., c. 4 , tanquam pestis in praelatis merito reprobatur; haec est enim fons et origo infinitorum prope malorum; invidentiae janua, rixarum inter fratres fomes, dum alii se alteri saepe saepius indigno ab abbate postponi non ferentes, pactum secum invicem ineunt, rixas dissensionesque adversus abbatem ejusque familiares disseminant: alii de abbatis amicitia sibi ipsis plus aequo fidentes, fratres contemnunt; quod quantum sit malum nemo non videt, ut merito S. Ferreolus praescripserit Reg. c. 37, ut nullus abbati ita familiaris existat, ut caeteris plus aliquid praesumat. Ratio autem potissima haec est, quod cum abbas omnes aequaliter amare teneatur, et ejus amor sit finitus, quidquid amoris plus uni tribuit, alteri sine dubio detrahit; habet enim hic locum celebris illa S. Bernardi sententia Serm. 13 in Cant. : Solet amorem amor expungere. Porro quod in abbate vetat hic S. Pater,", + "candidate_score": 0.645457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1359", + "psc_text": "congregationes commemorem, quibus solemne fuit singulis diebus Psalterium decantasse? id quod de Hoemburgensibus S. Odiliae sanctimonialibus legimus in ejus Vita, n. 21: « Evenit et ut quadam die, sicut consuetudo in eodem monasterio erat, scilicet ut quotidie secundum ordinem virium jejunarent, et Psalterium decantarent. » Qualem etiam disciplinam apud omnes S. Romualdi eremitas viguisse discimus ex Hieronymo Camaldul. monacho in sermone de S. Romualdo, n. 67, apud Boll., 7 Februarii: « Convocatis Pater S. Romualdus omnibus et singulis eremitis, docebat eos ut per totum anni circulum tribus diebus in septimana in solo pane et aqua jejunarent, Psalterium cum canticis quotidie dicerent, silentium inviolabiliter servarent, disciplinas flagellorum in cella facerent. » De eremitis quoque Fontis Avellani ita scribit Petrus Damiani (Opusc. c. 14): « Consuetudo est ut cum duo fratres simul commorantur in cella, duo persolvant in die Psalteria, unum pro vivis, alterum pro defunctis. Et illud quidem quod est vivorum,", + "candidate_score": 0.64544, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2359", + "psc_text": "cum nulla possit afferri ratio cur supra a Pascha ad Pentecosten ob reverentiam sacrae Resurrectionis et adventus Spiritus sancti dixerit, ad sextam reficiant, et ad seram coenent, hic vero postremum istud taceat. Nolim tamen id certo definire, cum supra ex sancto Hieronymo aliquos viderimus ex antiquis monachis prandium coenamque permittentes; quod etiam patet ex Cassiano, lib. III, cap. 12, quanquam haec coena levissima esset, nec nisi propter laborantes, senes, pueros, et aestus gravissimos concessa, essetque extraordinaria inter monachos ista refectio, nec omnes ad eam convenire cogerentur, ut docet Cassianus. Et certe plures ex antiquis monachis omnino non coenasse praeter ea quae diximus, probat Regula ms. incerti auctoris, cap. 2. Quae prandii sexta, si opera in agris habuerint 563 aut aestatis fervor nimius fuerit, continuanda erit. ] Quarta et sexta feria perinde ac aliis diebus. In Regula Tarnatensi haec habentur (Cap. 9): « Quando messes et vindemiae colliguntur, bis in die,", + "candidate_score": 0.64445, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1364", + "psc_text": "Sed postea zeli sui fervorem paulo temperavit, ad M. abbatem de Evesham sic scribens (Ep. 97): « Fateor quod psalmodiae prolixitas, si ex devotione procedit, saluberrima est; si acediam habet sociam, occupatio tamen est honesta; si vagos excursus mentis omnino non reprimit, per eam saltem studiis honestioribus assuescit. » Caeterum longe alia erat mens Petri Damiani, cujus unum testimonium sufficere potest ad obstruendum os adversariorum. Ita porro sese explicat ad Cluniacenses monachos scribens (Lib. VI, epist. 5): « Cum tam districtum atque ferventem sanctae vestrae conversationis ordinem recolo, non adinventionis humanae studium, sed S. Spiritus magisterium inesse perpendo: nam tanta est in servandi ordinis continua jugitate prolixitas; tanta praesertim in ecclesiasticis officiis protelabatur instantia, ut in ipso Cancri sive Leonis aestu, cum longiores sunt dies, vix per totum diem unius saltem vacaret horae dimidium quo fratribus in claustro licuisset miscere colloquium. Hoc autem tam continui laboris exercitium ad hoc est,", + "candidate_score": 0.643934, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3461", + "psc_text": "verbo dominus factum sit per syncopen domnus. Qua voce sanctos viros, episcopos, reges, aliasque honorabiles nobilesque personas appellarunt: unde in antiquis litaniis summus pontifex domnus apostolicus appellatur. Ita apud Severum Sulpicium, epist. 2, Domnum Martinum obiisse nuntiant; Vita B. Alcuini, num. 22, saec. IV Bened., Vade ad sepulcrum domni Martini; S. Gregorius, lib. I Regist., cap. 6, Domnum Alexandrum, domnum Theodorum, filium meum Marinum, domnam Eusiciam, domnam Eudochiam, domnam Dominicam mea peto vice salutari; Statuta S. Adalardi, Missa domnae Balthildae; Aimonius, lib. IV de Gestis Francorum, c. 68, Domnus Carolus rex habuit conventum generalem in Wormatia civitate. Hinc tritus ille versiculus: Coelestem Dominum, mortalem dicito domnum. Sed quod soli tunc abbati competebat domni nomen, nunc omnibus fere monachis promiscue tribuitur; id quod jam tempore Smaragdi abbatis usu receptum fuisse constat ex ejusdem loco supra citato, et apud Cluniacenses ex Udalrico etiam laudato. Etsi credamus non defuisse etiam olim qui utrumque", + "candidate_score": 0.643195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_792", + "psc_text": "fuisset. Quam frequenter autem illa hora occurreret nos latet: sanctimoniales Strictioris Observantiae ordinis Cisterciensis in Hispania In Constit. c. 2 et 11, apud Henriq. in Liliis Cist., p. 26 semel in hebdomada extra Adventum aut Quadragesimam junctae recreationem habent ante vel post vesperas ad nutum abbatissae; dummodo dies ille non sit communionis. Similiter in antiquis Fuliensium Constitutionibus, cap. 6: « Semel tantum in hebdomada die festo fratribus aliquod ex his intervallis, quibus absunt a choro, pio et religioso colloquio consumere » permittitur. Idem fere vigebat apud insignes illos eremitas quibuscum vivebat S. Dominicus Loricatus. Hi nimirum, teste Petro Damiani In Vit. S. Domin. c. 6, « tenebant per totam hebdomadam districta censura silentium, quod utique dominica die post vesperum, cibumque solventes, habebant loquendi invicem usque ad completionis officium libertatem. » Tantam indulgentiam suis non videntur indulsisse Cassinenses, quorum Declarationes in Regulae cap. 6, haec habent: « Ad effugiendam enervationem, praelati", + "candidate_score": 0.642885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_18_20", + "bdc_text": "De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ;", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2708", + "psc_text": "instruendos suscepimus, duabus aliis ad Scripturarum divinarum cognitionem opus habent, Hebraea scilicet et Graeca, ut ad exemplaria praecedentia recurratur, si quam dubitationem attulerit Latinorum interpretum infinita varietas. » Et postea (Cap. 16): « In translatis vero signis, si qua forte ignota cogunt haerere lectorem, partim linguarum notitia, partim rerum, investiganda sunt. » Igitur praeter linguarum scientiam ad intelligendas Scripturas ex Augustino necessaria est etiam cognitio rerum: « Rerum enim ignorantia facit obscuras figuratas locutiones, cum ignoramus vel animantium, vel lapidum, vel herbarum naturas, aliarumve rerum, quae plerumque in Scripturis similitudinis alicujus gratia ponuntur. » Addit S. doctor: « Numerorum etiam imperitia 647 multa facit non intelligi, translate ac mystice posita in Scripturis. » Et post pauca: « Non pauca etiam claudit atque obtegit nonnullarum rerum musicarum ignorantia. » Deinde ubi nonnulla dixit de iis quae Christiano fugiendae sunt scientiis, de utilibus et necessariis ad intelligendam Scripturam subjungit hoc modo (Cap.", + "candidate_score": 0.642845, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6_8", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ; videre potius ea per iocum ab eo dici .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_331", + "psc_text": "Collat., n. 44: « Sane qui propterea non objurgat, quia vel aptius tempus exspectat, vel metuit ne increpati deteriores fiant, et invalidos pejus noceant, hoc non est negligentia, vel cupiditatis occasio, sed consilium charitatis: nam, ut in XX Moralium libro dicitur. Sancti viri cum vident quosdam sua verba despicere, dum eos intelligunt divinitus deseri, gementes conticescunt; unde est illud: Quomodo cantabimus canticum Domini in terra aliena? scriptum est: Noli arguere derisorem, ne oderit te. Tacent ergo sancti viri, non ut eorum odium timeatur, sed ne illi odiendo pejores fiant. » His concinit S. Bernardus, seu quilibet auctor tractatus de Passione Domini, cap. 19, ubi sic loquitur: « Sunt quandoque malorum vitia arguendo, quandoque tacite sufferenda, secundum quod uniuscujusque, qui talis est, videris expedire; quia non omnes aegroti uno genere medicinae curantur. » Verum si sic miscere debent praelati temporibus tempora, ut correctionem in illud tempus differant quo fructuose eam sustinere", + "candidate_score": 0.631399, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1366", + "psc_text": "» Antequam caput istud absolvam, observabo cum Boherio in secundo comm., hujus capitis initio, quosdam olim existimasse S. Patrem Benedictum Gallicano usum esse Psalterio; quod ex iis locis colligebant, quae S. Pater citat ex Psalterio in Regula, in quibus variae reperiuntur lectiones quae non exstant in Romano, bene autem in Gallicano. CAPUT XIX. De disciplina psallendi. Ubique credimus divinam esse praesentiam, et oculos Domini in omni loco speculari bonos et malos: maxime tamen hoc sine aliqua dubitatione credamus, cum ad opus divinum assistimus. Ideo semper memores simus quod ait propheta: Servite Domino in timore; et iterum, Psallite sapienter; et, In conspectu angelorum psallam tibi. Ergo consideremus qualiter oporteat nos in conspectu divinitatis et angelorum ejus esse: et sic stemus ad psallendum, ut mens nostra concordet voci nostrae. COMMENTARIUS Hactenus de divinis officiis satis fuse S. Benedictus, singulas illius horas assignando, singulas horarum partes distribuendo, psalmorum ordinem disponendo: unum restare videbatur,", + "candidate_score": 0.62513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_3515", + "psc_text": "Summus itaque locus bene regitur, cum is qui praeest, vitiis potius quam fratribus dominatur: bene acceptam potestatem regit, qui et tenere illam novit et impugnare; bene hanc regit, qui scit per illum super culpas erigi, scit cum illa caeteris in aequalitate componi. » Eamdem ipse S. pontifex servabat regulam: unde et ad Venantium Italiae cancellarium scribens (Lib. I, epist. 33), « sic, inquit, culpam tuam insequor, ut te diligam: sic personam diligo, ut culpae vitium non amplectar. » Eamdem et S. Fulgentius (Bolland., 1 Januar.), qui « odiens vitia, diligens homines, tandiu severus apparebat quandiu disciplinae spiritualis utilitas exigebat: alias autem circa singulos ita mansuetus fuit, et communis, et facilis, ut neminem fratrum puro nomine clamitaret, neque cum typho saecularis dominationis aliquibus quamvis parvulis imperaret. » In ipsa autem correptione prudenter agat. ] Qualiter fieri debeat correptio, alio juvat ex ore audire: « In his, qui plerumque contingere solent, lapsibus", + "candidate_score": 0.621395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_2650", + "psc_text": "Eodem tempore vivebat alter Ammonius, abbatis Pambo discipulus, vir insigniter doctus (Pallad. in Laus., c. 12) , qui « Vetus et Novum Testamentum dicebat memoriter, et in doctorum virorum Origenis, et Didymi, et Pierii, et Stephani scriptis ita erat versatus, ut sexagies centena millia versuum percurrerit. » Hic magno Athanasio Romam proficiscenti datus est socius, vir, teste Socrate (Lib. IV, cap. 18), adeo « parum curiosus, ut cum Romae una cum Athanasio forte versaretur, nihil ex magnificis urbis operibus, praeter templum Petro et Paulo dicatum, videre omnino desideraret. » Adeo verum est, quod aiunt nonnulli, scientiam in monachis parere curiositatem, eosque ad curas externas plus aequo effundere. Eodem referri debet quod de Theone abbate, qui triginta annis in domuncula seorsum inclusus silentium exercuit, tradunt Rufinus (Ruf. lib. II de Vit. Patr. cap. 6) et Palladius (Pall. Laus. cap. 50), quod scilicet « erat vir eruditus in triplici gratia sermonum, in", + "candidate_score": 0.592516, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret .", + "psc_chunk_id": "066_Benedictus-Nursiae_Regula-cum-commentariis_window_1153", + "psc_text": "Vocatur hic analogium locus altus supra chorum, ubi stant libri sanctae praedicationis, ut sunt legendarii, sive lectionarii, qui continent sermones SS. doctorum. » Apte omnino si nominis 271 etymon attendamus: ἀνὰ Graece sursum Latine, et λόγος sermo dicitur; unde etiam S. Isodorus (Lib. XV Orig., cap. 4), « analogium, infit, inde dictum est, quod sermo inde praedicetur, nam λόγος Graece sermo dicitur, quod et ipsum altius situm est. » Aliis tamen analogium est pulpitum, quod supponitur libro. Glossae Isidori: « Lectrum analogium super quo legitur. » Et rursum: « Pulpitum, analogium, lectrum. » Unde Gregorius Turonensis describens analogium basilicae S. Cypriani martyris (Lib. I de Gloria martyr., c. 94): « Analogius, in quo libro superposito cantatur, aut legitur. » In antiqua delineatione monasterii S. Galli tria habebantur in choro analogia; duo ex utraque parte ad legendum in nocte, et tertium paulo inferius in medio choro ad Evangelium. Inter quas et", + "candidate_score": 0.591314, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.663866, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_452", + "psc_text": "vocaretur nomine Afro, vel aliquis Afer in illis partibus constitueretur episcopus. Neque enim in eis vel diem vel consulem invenimus, ut saltem consideratis temporibus certi aliquid eluceret. Sane quoniam nescio quando audieramus Arianos, cum a communione catholica discrepassent, Donatistas in Africa sibi sociare tentasse: ad aurem mihi hoc ipsum frater Alypius suggessit. Tunc accepto ipso volumine, ejusdem concilii statuta considerans, legi Athanasium episcopum Alexandrinum catholicum, cujus maxime adversus Arianos acerrimarum disputationum conflictus eminuit, et Julium Ecclesiae Romanae episcopum, nihilominus catholicum, illo concilio Sardicensi fuisse improbatos. Unde apud nos constitit Arianorum fuisse concilium, quibus isti episcopi catholici vehementissime resistebant. Itaque ad diligentiorem etiam temporum discussionem voluimus ipsum volumen accipere atque auferre nobiscum. Qui noluit dare, dicens, ibi nos habere illud, quando aliquid in eo considerare vellemus. Rogavi etiam ut manu mea notari permitteret, fateor, timens ne mihi forte causa exigente, cum petendum esset, pro illo aliud proferretur; neque hoc voluit. CAPUT", + "candidate_score": 0.663866, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_401", + "psc_text": "viguit principatus, et caeteris terris, unde Evangelium ad ipsam Africam venit, per communicatorias litteras esse conjunctum, ubi paratus esset causam suam dicere, si adversarii ejus ab eo illas Ecclesias alienare conarentur. Quia ergo venire noluit ad hospitium collegarum, quos a suis inimicis contra veritatem suae causae perversos esse sentiebat vel suspicabatur, vel, ut ipsi asserunt, simulabat, tanto magis Secundus, si verae pacis custos esse voluisset, cavere debuit ne damnarentur absentes, qui judicio eorum omnino interesse noluerunt. Neque enim de presbyteris aut diaconis aut inferioris ordinis clericis, sed de collegis agebatur, qui possent aliorum collegarum judicio, praesertim apostolicarum Ecclesiarum, causam suam integram reservare; ubi contra eos sententiae dictae in absentes, nullo modo aliquid valerent, quando eorum judicium non primo aditum postea deseruerunt, sed suspectum semper habitum nunquam adire voluerunt. 8. Haec res maxime sollicitare debuit Secundum qui tunc erat primas, si propterea concilium regebat, ut paci consuleret; facile enim fortassis rabida", + "candidate_score": 0.660003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_18_20", + "bdc_text": "De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_912", + "psc_text": "transferre de Hebraeis, ut scilicet ea, quae a Judaeis praetermissa, vel corrupta sunt, proferres in medium. Sed insinuare digneris peto, a quibus Judaeis, utrum ab eis ipsis qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus vel quonam eorum: an ab istis posterius, qui propterea putari possunt aliqua de codicibus graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de christiana fide convincerentur. Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro, interpretationem tuam de Septuaginta, quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de Optimo genere interpretandi, cupio legere, et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter", + "candidate_score": 0.657893, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_405", + "psc_text": "absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae in Caecilianum et ordinatores ejus transmarino judicio probarentur, propterea nec priusquam in eum sententias dicerent, deferre voluerunt, nec posteaquam dixerunt, perseveranter id agere ut Ecclesiae transmarinae in notitiam perferretur, quorum traditorum in Africa damnatorum communionem vitare deberet. Quia si id facere tentavissent, adessent sibi Caecilianus et caeteri, et suam causam adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus", + "candidate_score": 0.655684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.655178, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.652266, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_20_22", + "bdc_text": "Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica . Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_904", + "psc_text": "habes conscripta, relege verba tua in illa Epistola quam mihi per fratrem nostrum jam collegam meum Cyprianum, breviorem misisti, quam veraci, quam germano, quam pleno charitatis affectu, cum quaedam me in te commisisse expostulasses graviter, subjunxisti: In hoc laeditur amicitia, in hoc necessitudinis jura violantur, ne videamur certare pueriliter, et fautoribus invicem, vel detractoribus nostris tribuere materiam contendendi. Haec abs te verba non solum ex animo dicta sentio, verum etiam benigno animo ad consulendum mihi. Denique addis, quod etiamsi non adderes, appareret, et dicis: Haec scribo, quia pure et christiane diligere te cupio, nec quidquam in mea mente retinere, quod distet a labiis. O vir sancte, mihique, ut Deus videt animam meam, veraci, corde dilecte, hoc ipsum quod posuisti in litteris tuis, quod te mihi exhibuisse non dubito, hoc ipsum omnino apostolum Paulum credo exhibuisse in Litteris suis, non unicuilibet homini, sed Judaeis, et Graecis, et omnibus Gentibus filiis suis,", + "candidate_score": 0.651195, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_338", + "psc_text": "simus Judaei, et sabbatum observemus: « Nemo enim potest duobus dominis servire » (Matth. VI, 24). Nonne ita loquitur, tanquam sabbati alius dominus sit, alius dominici? Nec illud audit quod et ipse commemoravit: Dominus est enim sabbati Filius hominis (Luc. VI, 5). Quod autem ita nos vult esse a sabbato alienos, sicut Judaei sunt a dominico alieni, nonne tantum errat ut possit etiam dicere, ita nos non debere accipere Legem nec Prophetas, sicut Judaei non accipiunt Evangelium nec Apostolos? Quod qui sapit, quid mali sapiat utique intelligis. Sed vetera, inquit, omnia transierunt, et in Christo facta sunt nova (II Cor. V, 17): hoc verum est. Nam propterea sicut Judaei sabbatis non vacamus, etiamsi ad significandam requiem quae illo die significata est, christiana sobrietate et frugalitate servata, jejunii vinculum relaxamus. Et si aliqui fratres nostri requiem sabbati, relaxatione jejunii significandam esse non putant, nequaquam de vestis regiae varietate litigamus, ne ipsius", + "candidate_score": 0.648509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_27_29", + "bdc_text": "Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt . Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3009", + "psc_text": "accipere de Ecclesia Sitifensi: quando quidem etiam liber iste jam sua prolixitate curis tuis forsitan onerosus est. 7. Hoc enim contigit Donatistis, quod accusatoribus sancti Danielis. Sicut enim in illos leones (Dan. VI, 24), sic in istos conversae sunt leges quibus innocentem opprimere voluerunt; nisi quod propter misericordiam Christi, magis pro eis sunt istae leges, quae illis videntur adversae: quoniam multi per illas correcti sunt, et quotidie corriguntur; et se esse correctos, atque ab illa furiosa pernicie liberatos gratias agunt. Et qui oderant diligunt, molestasque sibi fuisse saluberrimas leges, quantum in insania detestabantur, tantum recepta sanitate gratulantur; et in residuos, cum quibus fuerant perituri, jam simili dilectione nobiscum, ut pariter instemus ne illi pereant, excitantur. Molestus est enim et medicus furenti phrenetico, et pater indisciplinato filio; ille ligando, iste caedendo; sed ambo diligendo. Si autem illos negligant, et perire permittant, ista potius mansuetudo falsa crudelis est. Si enim equus et", + "candidate_score": 0.644673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_19_21", + "bdc_text": "tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_912", + "psc_text": "transferre de Hebraeis, ut scilicet ea, quae a Judaeis praetermissa, vel corrupta sunt, proferres in medium. Sed insinuare digneris peto, a quibus Judaeis, utrum ab eis ipsis qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus vel quonam eorum: an ab istis posterius, qui propterea putari possunt aliqua de codicibus graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de christiana fide convincerentur. Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro, interpretationem tuam de Septuaginta, quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de Optimo genere interpretandi, cupio legere, et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter", + "candidate_score": 0.643387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_912", + "psc_text": "transferre de Hebraeis, ut scilicet ea, quae a Judaeis praetermissa, vel corrupta sunt, proferres in medium. Sed insinuare digneris peto, a quibus Judaeis, utrum ab eis ipsis qui ante adventum Domini interpretati sunt; et si ita est, quibus vel quonam eorum: an ab istis posterius, qui propterea putari possunt aliqua de codicibus graecis vel subtraxisse, vel in eis corrupisse, ne illis testimoniis de christiana fide convincerentur. Illi autem anteriores cur hoc facere voluerint, non invenio. Deinde nobis mittas, obsecro, interpretationem tuam de Septuaginta, quam te edidisse nesciebam. Librum quoque tuum, cujus mentionem fecisti, de Optimo genere interpretandi, cupio legere, et adhuc nosse quomodo coaequanda sit in interprete peritia linguarum, conjecturis eorum qui Scripturas edisserendo pertractant; quos necesse est, etiamsi rectae atque unius fidei fuerint, varias parere in multorum locorum obscuritate sententias: quamvis nequaquam ipsa varietas ab ejusdem fidei unitate discordet; sicut etiam unus tractator, secundum eamdem fidem aliter atque aliter", + "candidate_score": 0.639846, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_20_22", + "bdc_text": "Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica . Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.639546, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_27_29", + "bdc_text": "Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt . Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1454", + "psc_text": "peccatis eorum flagellat etiam ipsos sanctos suos. Si ergo ista dicunt qui excellentissima sanctitate ignes et leones circa se innoxios habuerunt, quid nos oportet dicere in humilitate nostra, qui tam longe illis impares sumus, quantamcumque justitiam servare videamur? 5. Sed ne aliquis existimet illos Dei servos, quos dicis a barbaris interfectos, sic illam mortem evadere debuisse, quomodo tres illi viri ab ignibus, et Daniel a leonibus liberatus est; sciat illa propterea facta miracula, ut eos verum Deum colere crederent reges, a quibus in illa supplicia tradebantur. Hoc enim erat in occulto judicio et misericordia Dei, ut illis regibus eo modo consuleret ad salutem. Antiocho autem regi, qui Machabaeos poenis crudelibus interemit, noluit ita consulere, sed eorum gloriosissimis passionibus cor duri regis acriori severitate punivit. Lege tamen, etiam unus illorum, qui sexto loco patiebatur, quid dicat. Ita enim scriptum est: Et post hunc sextum applicuerunt. Cumque hic tormentis excruciatus moreretur, dixit:", + "candidate_score": 0.639296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1047", + "psc_text": "Verumtamen si facta praeterita in propheticis libris figurae fuerunt futurorum, in rege illo qui appellabatur Nabuchodonosor, utrumque tempus figuratum est, et quod sub Apostolis habuit, et quod nunc habet Ecclesia. Temporibus itaque Apostolorum et martyrum illud implebatur quod figuratum est, quando rex memoratus pios et justos cogebat adorare simulacrum, et recusantes in flammam mittebat. Nunc autem illud impletur quod paulo post in eodem rege figuratum est, cum conversus ad honorandum Deum verum, decrevit in regno suo ut quicumque blasphemaret Deum Sidrac, Misac, et Abdenago, poenis debitis subjaceret (Dan. III, 96). Prius ergo tempus illius regis significabat priora tempora regum infidelium, quos passi sunt Christiani pro impiis; posterius vero tempus illius regis significavit tempora posteriorum regum jam fidelium, quos patiuntur impii pro Christianis. 10. Sed plane in eis qui sub nomine Christi errant seducti a perversis, ne forte oves Christi sint errantes, et ad gregem taliter revocandae sint, temperata severitas et", + "candidate_score": 0.638767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_19_21", + "bdc_text": "tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere . Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4080", + "psc_text": "CAPUT V. 26. Ecce quantum potui, exposui tibi fidem meam. Et plura quidem dici possunt, et diligentius disputari; sed vereor ne ista ipsa quae dixi, oneri sint occupationibus tuis: tamen ea non solum dictata conscribi volui, sed etiam manu mea subscribenda curavi; quod quidem et antea volueram, si quod inter nos placuerat, servaretur. Sed modo certe puto jam non a te debere dici timuisse me tibi dicere fidem meam, quando non solum dixi, sed scriptam subscripsi, ne me quisquam dicat aut dixisse quod non dixi, aut non dixisse quod dixi. Hoc fac et tu, si judices quaeris, non qui in ore tuo revereantur personam tuam, sed qui in litteris tuis exserant libertatem suam. Si enim calumniam times (quod nullo modo auderem dicere, nisi hoc ipse dixisses), licet tibi non subscribere: nam et ego propterea nolui nomen tuum scribi in his meis litteris, ne hoc forte noluisses. 27. Facile est ut", + "candidate_score": 0.638584, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3009", + "psc_text": "accipere de Ecclesia Sitifensi: quando quidem etiam liber iste jam sua prolixitate curis tuis forsitan onerosus est. 7. Hoc enim contigit Donatistis, quod accusatoribus sancti Danielis. Sicut enim in illos leones (Dan. VI, 24), sic in istos conversae sunt leges quibus innocentem opprimere voluerunt; nisi quod propter misericordiam Christi, magis pro eis sunt istae leges, quae illis videntur adversae: quoniam multi per illas correcti sunt, et quotidie corriguntur; et se esse correctos, atque ab illa furiosa pernicie liberatos gratias agunt. Et qui oderant diligunt, molestasque sibi fuisse saluberrimas leges, quantum in insania detestabantur, tantum recepta sanitate gratulantur; et in residuos, cum quibus fuerant perituri, jam simili dilectione nobiscum, ut pariter instemus ne illi pereant, excitantur. Molestus est enim et medicus furenti phrenetico, et pater indisciplinato filio; ille ligando, iste caedendo; sed ambo diligendo. Si autem illos negligant, et perire permittant, ista potius mansuetudo falsa crudelis est. Si enim equus et", + "candidate_score": 0.637294, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1454", + "psc_text": "peccatis eorum flagellat etiam ipsos sanctos suos. Si ergo ista dicunt qui excellentissima sanctitate ignes et leones circa se innoxios habuerunt, quid nos oportet dicere in humilitate nostra, qui tam longe illis impares sumus, quantamcumque justitiam servare videamur? 5. Sed ne aliquis existimet illos Dei servos, quos dicis a barbaris interfectos, sic illam mortem evadere debuisse, quomodo tres illi viri ab ignibus, et Daniel a leonibus liberatus est; sciat illa propterea facta miracula, ut eos verum Deum colere crederent reges, a quibus in illa supplicia tradebantur. Hoc enim erat in occulto judicio et misericordia Dei, ut illis regibus eo modo consuleret ad salutem. Antiocho autem regi, qui Machabaeos poenis crudelibus interemit, noluit ita consulere, sed eorum gloriosissimis passionibus cor duri regis acriori severitate punivit. Lege tamen, etiam unus illorum, qui sexto loco patiebatur, quid dicat. Ita enim scriptum est: Et post hunc sextum applicuerunt. Cumque hic tormentis excruciatus moreretur, dixit:", + "candidate_score": 0.636387, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_23_25", + "bdc_text": "Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ; regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_626", + "psc_text": "mirabile reperitur. Nec immerito etiam Psalmus septimus decimus in Regnorum libris solus integer legitur (II Reg. XXII, 2-51); quia regnum illud significat, ubi adversarium non habebimus. Titulus enim ejus est: In die qua eruit eum Dominus de manu omnium inimicorum ejus, et de manu Saül. Quis enim figuratur in David, nisi ille qui venit secundum carnem ex semine David? (Rom. I, 3.) Qui utique in corpore suo, quod est Ecclesia adhuc patitur inimicos. Unde illi persecutori quem voce mactavit, et in suum corpus trajiciens quodammodo manducavit, sonuit de coelo: Saule, Saule, quid me persequeris? (Act. IX, 4.) Quando autem eruetur hoc corpus ejus de manu omnium inimicorum ejus, nisi cum et illa novissima inimica destruetur mors? Ad hoc tempus pertinuit numerus ille centum quinquaginta trium piscium. Nam et ipse numerus septimus decimus surgens in trigonum, centum quinquaginta trium summam complet. Ab uno quippe usque ad decem et septem surgens, omnes", + "candidate_score": 0.636251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1455", + "psc_text": "consuleret ad salutem. Antiocho autem regi, qui Machabaeos poenis crudelibus interemit, noluit ita consulere, sed eorum gloriosissimis passionibus cor duri regis acriori severitate punivit. Lege tamen, etiam unus illorum, qui sexto loco patiebatur, quid dicat. Ita enim scriptum est: Et post hunc sextum applicuerunt. Cumque hic tormentis excruciatus moreretur, dixit: Noli te seducere propter nos; haec patimur peccantes in Deum nostrum, et facta sunt haec digna nobis. Tu autem noli te putare impunitum futurum, qui adversus Deum et Legem ejus legibus tuis pugnare voluisti (II Mach. VII, 18, 19). Vides etiam isti quam humiliter et veraciter sapiant, qui pro peccatis suis se flagellari a Domino confitentur: de quo scriptum est, Quem enim diligit Dominus corripit (Prov. III, 12); flagellat autem omnem filium quem recipit (Hebr. XII, 6): unde et Apostolus, Si enim nosmetipsos judicaremus, a Domino non utique judicaremur. Cum judicamur autem a Domino corripimur, ne cum hoc mundo damnemur", + "candidate_score": 0.635419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_28_30", + "bdc_text": "Fuerunt quidem iam ante graviter puniti tum ob annonae caritatem tum propter exactiones ; tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1454", + "psc_text": "peccatis eorum flagellat etiam ipsos sanctos suos. Si ergo ista dicunt qui excellentissima sanctitate ignes et leones circa se innoxios habuerunt, quid nos oportet dicere in humilitate nostra, qui tam longe illis impares sumus, quantamcumque justitiam servare videamur? 5. Sed ne aliquis existimet illos Dei servos, quos dicis a barbaris interfectos, sic illam mortem evadere debuisse, quomodo tres illi viri ab ignibus, et Daniel a leonibus liberatus est; sciat illa propterea facta miracula, ut eos verum Deum colere crederent reges, a quibus in illa supplicia tradebantur. Hoc enim erat in occulto judicio et misericordia Dei, ut illis regibus eo modo consuleret ad salutem. Antiocho autem regi, qui Machabaeos poenis crudelibus interemit, noluit ita consulere, sed eorum gloriosissimis passionibus cor duri regis acriori severitate punivit. Lege tamen, etiam unus illorum, qui sexto loco patiebatur, quid dicat. Ita enim scriptum est: Et post hunc sextum applicuerunt. Cumque hic tormentis excruciatus moreretur, dixit:", + "candidate_score": 0.635254, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3057", + "psc_text": "ubi pertinacior et impacatior praevaluit multitudo, cui resistere non poterant pauciores quorum erat melior de communione sententia, aut turbae auctoritati paucorum potentiorum subditae in malam partem obtemperarunt, aliquanto diutius laboratum est. Ex his sunt in quibus adhuc laboratur, in quo labore multa Catholici, et maxime episcopi et clerici horrenda et dura perpessi sunt, quae commemorare longum est; quando quorumdam et oculi exstincti sunt, et cujusdam episcopi manus et lingua praecisa est; nonnulli etiam trucidati sunt. Taceo crudelissimas caedes, et domorum depraedationes, per nocturnas aggressiones et incendia, non solum privatorum habitaculorum, verum etiam ecclesiarum; in quas flammas non defuerunt qui et Codices dominicos mitterent. 31. Sed nos hujusmodi afflictos malis, consequens consolatus est fructus. Nam ubicumque a perditis ista commissa sunt, ibi ferventius atque perfectius unitas christiana profecit, et uberius laudatur Dominus, qui donare dignatus est ut servi ejus passionibus suis lucrarentur fratres suos, et oves ejus mortifero errore dispersas in", + "candidate_score": 0.635198, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_48_50", + "bdc_text": "Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.633825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1183", + "psc_text": "ab episcopo suo venerabili fratre meo Severo, qui tuam mecum sincerissimam Dilectionem multum salutat, per Hipponem-Regium, ubi ego sum, transire jussus est; quia cum forte simul essemus in magnis Ecclesiae tribulationibus et perturbationibus, quaerebamus occasionem scribendi ad Eximietatem tuam, et non inveniebamus. Jam quidem unam epistolam miseram in negotio sancti fratris et collegae mei Bonifacii episcopi Cataquensis; sed nondum ad nos pervenerant graviora, quae nos vehementius agitarent: quibus comprimendis vel corrigendis quemadmodum meliore secundum Christi viam consilio succurratur, commodius episcopi qui propterea navigaverunt, cum tanta benignitate tui cordis acturi sunt, qui potuerunt communi consilio diligentius deliberatum aliquid ferre, quantum temporis permittebat angustia. Illud tamen quo animum clementissimi et religiosissimi principis erga Ecclesiam provincia noverit, nullo modo esse differendum, sed etiam antequam episcopos qui profecti sunt, videas, quamprimum tua praestantissima pro Christi membris in tribulatione maxima constitutis vigilantia potuerit, accelerandum suggero, peto, obsecro, flagito. Neque enim parvum in his malis solatium", + "candidate_score": 0.630818, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3322", + "psc_text": "tractandi. Quid enim eos terreri opus est, quos satis territos ipsa taciturnitas monstrat? Nec ideo tanquam sani praetereundi sunt diligentia medicinae, quorum vulnus in abdito est. Etsi enim terrendi non sunt, tamen docendi sunt; et quantum existimo, facilius possunt, dum in eis timor severitatis doctorem adjuvat veritatis, ut opitulante Domino, gratia ejus intellecta atque dilecta etiam loquendo expugnent quod jam loqui non audent. EPISTOLA CXCII. Augustinus Coelestino diacono (postea pontifici Romano), de mutua benevolentia. Domino venerabili nimiumque desiderabili, sancto fratri et condiacono COELESTINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis longe absens fuerim, quando per Projectum clericum ad me directa Hipponem Sanctitatis tuae scripta venerunt; tamen posteaquam veni, eisque lectis rescriptorum debitorem me factum esse cognovi, reddendi tempus opperiebar: et ecce subito profecturi a nobis charissimi fratris nostri Albini acolythi gratissima occurrit occasio. De tua igitur quae mihi exoptatissima est salute laetatus, Sanctitati tuae salutationem debitam reddo. Semper autem debeo charitatem,", + "candidate_score": 0.628569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_452", + "psc_text": "vocaretur nomine Afro, vel aliquis Afer in illis partibus constitueretur episcopus. Neque enim in eis vel diem vel consulem invenimus, ut saltem consideratis temporibus certi aliquid eluceret. Sane quoniam nescio quando audieramus Arianos, cum a communione catholica discrepassent, Donatistas in Africa sibi sociare tentasse: ad aurem mihi hoc ipsum frater Alypius suggessit. Tunc accepto ipso volumine, ejusdem concilii statuta considerans, legi Athanasium episcopum Alexandrinum catholicum, cujus maxime adversus Arianos acerrimarum disputationum conflictus eminuit, et Julium Ecclesiae Romanae episcopum, nihilominus catholicum, illo concilio Sardicensi fuisse improbatos. Unde apud nos constitit Arianorum fuisse concilium, quibus isti episcopi catholici vehementissime resistebant. Itaque ad diligentiorem etiam temporum discussionem voluimus ipsum volumen accipere atque auferre nobiscum. Qui noluit dare, dicens, ibi nos habere illud, quando aliquid in eo considerare vellemus. Rogavi etiam ut manu mea notari permitteret, fateor, timens ne mihi forte causa exigente, cum petendum esset, pro illo aliud proferretur; neque hoc voluit. CAPUT", + "candidate_score": 0.625898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4152", + "psc_text": "Domino conjunctos; atque ut hanc tanquam meam epistolam deputes, peto: etsi enim aliam propriam mittere potuissem, tamen malui huic suscribere, ut unanimitatem nostram una etiam pagina testaretur. EPISTOLA CCXLIX. Augustinus Restituto, quatenus mali tolerandi in Ecclesia. Domino desiderantissimo, et honorifica sinceritate charissimo fratri, et condiacono RESTITUTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Aestus indicantes piam flammam cordis tui, indicavit mihi fidelissimus, ut scis, particeps eorum, frater Deogratias. Lege itaque Tychonium quem bene nosti, non quidem omnia probaturus; nam quae in illo cavenda sint, bene nosti. Hanc tamen quaestionem, quomodo in Ecclesia Dei si qua forte perversa vel etiam scelerata corrigere aut exstinguere non valemus, salvo unitatis vinculo toleranda sint, strenue videtur mihi tractavisse atque solvisse. Quanquam in ejus litteris tantummodo intentione correcta, ad ipsos divinarum Scripturarum fontes recurrere nos oportet, ut ibi videamus quam pauca de hac re testimonia sententiarum, vel exempla gestorum posuit, et quam nemo possit omnia ponere, nisi qui", + "candidate_score": 0.625471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_399", + "psc_text": "Probamus hoc ecclesiasticis Gestis, ubi nominatim declarantur, in quibus Secundus Tigisitanus ea quae cognovit, velut contuitu pacis ignovit, et cum quibus postea non cognovit, discissa pace damnavit. Unde apparuit eum etiam primo non paci consuluisse, sed sibi timuisse. Objecerat ei namque Purpurius Limatensis quod etiam ipse, cum detentus esset a curatore et ordine ut Scripturas traderet, dimissus est, utique non frustra, nisi quia tradidit, aut tradi aliquid jussit. Hanc ille suspicionem satis probabilem metuens, accepto consilio a minore Secundo consanguineo suo, consultisque caeteris qui cum eo erant episcopis, manifestissima crimina Deo judicanda dimisit, atque ita paci prospexisse visus est; quod falsum erat, cum sibi prospexerit. 7. Nam si in ejus corde cogitatio pacis habitaret, non apud Carthaginem postea cum traditoribus, quos praesentes atque confessos Deo dimiserat, damnaret crimine traditionis, quos absentes apud eum nemo convicerat. Tanto magis enim timere debuit ne pax unitatis violaretur, quanto erat Carthago civitas ampla et", + "candidate_score": 0.624752, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47_49", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens . Haec quia nonnihil tuis addunt , in quibusdam differunt , mittenda putavi . Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.624511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1082", + "psc_text": "in vobis potest esse Ecclesia, potius quam in illis qui se priores forte separaverunt? Ita fit ut cum hoc nescitis, incerti vobismetipsis sitis: quod necesse est contingat omnibus qui pro sua societate utuntur testimonio non divino, sed suo. Neque enim potestis dicere, Si hoc contigisset, nos latere non posset, cum in Africa ipsa, quot jam partes factae sint ex parte Donati, si interrogemini, non dicatis: praesertim quia tanto sibi videntur qui hoc faciunt justiores, quanto fuerint pauciores; et utique tanto sunt latentiores. Ac per hoc incerti estis, ne forte aliqui pauci justi, et ideo minime noti, alicubi longe contra Africae meridiem, antequam pars Donati justitiam suam a caeterorum hominum iniquitate secerneret, se primitus causa aequissima separaverint in latere aquilonis, et ipsa sit potius Ecclesia Dei tanquam Sion spiritualis, quae vos omnes justa separatione praevenit, multoque praesumptius oro se interpretetur, quod scriptum est, Mons Sion, latera aquilonis, civitas regis magni (Psal.", + "candidate_score": 0.624427, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam . Debeo quidem ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_713", + "psc_text": "non solum res ipsa indicat, sed etiam te attestatum esse memini. Ac per hoc plurimum profueris, si eam graecam Scripturam, quam Septuaginta operati sunt, latinae veritati reddideris: quae in diversis codicibus ita varia est, ut tolerari vix possit; et ita suspecta, ne in graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam; sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. EPISTOLA LXXII. Hieronymus Augustino expostulans de illius epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum", + "candidate_score": 0.614885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_8_10", + "bdc_text": "videre potius ea per iocum ab eo dici . Itaque memor esset illius Horatiani : \"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_25", + "psc_text": "Nam cum recordor patrem meum, id utique recordor quod me deseruit, et nunc non est: cum autem Carthaginem, id quod est, et quod ipse deserui. In utroque tamen generum horum, praeteritum tempus memoria tenet. Nam et illum hominem, et istam urbem, ex eo quod vidi, non ex eo quod video, memini. 2. Hic tu fortasse quaeris: Quorsum ista? praesertim cum animadvertas utrumlibet horum non posse in memoriam venire, nisi viso illo imaginario. At mihi satis est sic interim ostendisse, posse dici earum etiam rerum, quae nondum interierunt, memoriam. Verum quid me adjuvet, facito intentus accipias. Nonnulli calumniantur adversus Socraticum illud nobilissimum inventum, quo asseritur, non nobis ea quae discimus, veluti nova inseri, sed in memoriam recordatione revocari; dicentes memoriam praeteritarum rerum esse, haec autem quae intelligendo discimus, Platone ipso auctore, manere semper, nec posse interire, ac per hoc non esse praeterita: qui non attendunt illam visionem esse praeteritam, qua haec", + "candidate_score": 0.613737, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1054", + "psc_text": "locum cernerent habere idololatriam. Sed fuerit error in verbo, de facto ipso quid dicis? Si nihil justum ab imperatore petendum est, cur a Juliano petitum est quod justum putatum est? 13. An hoc petendum est, ut sua quisque recuperet, non ut aliquem, quo ab imperatore coerceatur, accuset? Interim et in suarum rerum recipiendarum repetitione ab apostolicis exemplis receditur, quia hoc fecisse nemo invenitur illorum. Sed tamen cum majores vestri ipsum Caecilianum tunc Ecclesiae Carthaginensis episcopum, cui tanquam criminoso communicare noluerunt, apud principem Constantinum per Anulinum proconsulem accusaverunt; non res suas amissas repetiverunt, sed innocentem, sicut existimamus et sicut ipse judiciorum exitus docuit, calumniose appetiverunt: quo quid sceleratius ab eis fieri potuit? Si autem, sicut falso arbitramini, vere criminosum judicandum terrenis potestatibus tradiderunt, quid nobis objicitis quod vestrorum praesumptio primitus fecit? quod eos non argueremus quia fecerunt, si non animo invido et noxio, sed emendandi et corrigendi voluntate fecissent. Vos autem", + "candidate_score": 0.612917, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_406", + "psc_text": "adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus loquerentur, quod damnati essent apud Carthaginem traditores, tanquam in nebula mendacissimi rumoris, ipsi qui vere tradiderant latitarent. Unde videtis, charissimi, fieri potuisse, quod verisimile non esse quidam vestrum dicebant, ut qui essent de sua traditione confessi, causamque suam impetravissent Deo dimitti oportere, iidem judices damnatoresque tanquam traditorum absentium postea consedissent. Magis enim amplexi sunt occasionem, qua possent alios falsa criminatione perfundere, et conversas in eos linguas hominum ab inquisitione criminum suorum hoc modo declinare. Alioquin si fieri non posset ut quisque mala quae ipse committeret, in alio judicaret, non diceret quibusdam Paulus apostolus: Propterea inexcusabilis es, o homo omnis qui", + "candidate_score": 0.612192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1403", + "psc_text": "colligatos, a vobis divisos, illis sociatos, simul in Africa constitutos, notissimos, amicissimos, conjunctissimos, qui etsi non praesentes eum ordinaverunt, propter eum tamen et absentem Primianum damnaverunt; et inquinasse dicitur surculus Caeciliani orbis terrarum populos christianos numerosissimos, remotissimos, ignotissimos, cujus non dico causam, sed multi nec nomen nosse potuerunt? Non communicant peccatis alienis, qui peccatum Maximiani non solum scierunt, sed et contra Primianum levando erexerunt: et communicant peccatis alienis, qui Caecilianum episcopum factum, aut in longinquis gentibus nescierunt, aut in propinquioribus tantummodo audierunt, aut in ipsa Africa factum simpliciter, et pacifice cognoverunt, aut in ipsa Carthagine contra neminem levaverunt! Nec cum fure concurrebant, qui communicabant ei de quo dicit Nummasius advocatus, loquens pro praesente Restituto episcopo vestro, quod per occultum sacrilegii propemodum furtum, episcopalis nominis invaserit principatum; nec cum adultero portionem suam ponebant, qui communicabant veritatis adultero; nec modico fermento tota eorum massa corrumpebatur, cum ei faverent, cum in ejus parte,", + "candidate_score": 0.611555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_25_27", + "bdc_text": "Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt . Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1668", + "psc_text": "Ego autem post primos eorum clamores, cum eis dixissem de illo invito non ordinando qua jam promissione detinerer, atque adjecissem quod si mea fide violata illum haberent presbyterum, me episcopum non haberent, ad nostra subsellia, relicta turba redieram. Tum illi aliquantulum inopinata mea responsione cunctati atque turbati, velut flamma vento paululum pressa, deinde coeperunt multo ardentius excitari, existimantes fieri posse ut vel mihi extorqueretur illud non servare promissum, vel me tenente promissi fidem, ab alio episcopo ordinaretur. Dicebam ego quibus poteram, qui ad nos in absidem honoratiores et graviores ascenderant, nec a promissi fide me posse dimoveri, nec ab alio episcopo in ecclesia mihi tradita, nisi me interrogato ac permittente, posse ordinari; quod si permitterem, a fide nihilominus deviarem. Addebam etiam, nihil eos velle, si ordinaretur invitus, nisi ut ordinatus abscederet. Illi hoc posse fieri non credebant. Multitudo vero pro gradibus constituta, horrendo et perseverantissimo clamorum fremitu in eadem voluntate", + "candidate_score": 0.610564, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_25_27", + "bdc_text": "Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt . Hos itaque Dani cum confęderatis insequuti in hoc infortunium et vitae periculum inciderunt .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1667", + "psc_text": "fieri potest, sanemus suspiciones tuas, non ut eis pro nostra causa succensendo, venerandum cor tuum et Deo dicatum amplius perturbemus. Sancto fratri nostro, filio tuo Piniano, nullus ab Hipponensibus metus mortis ingestus est, etiamsi forte ipse tale aliquid timuit. Nam et nos metuebamus ne ab aliquibus perditis, qui saepe multitudini occulta conspiratione miscentur, in violentam prorumperetur audaciam, occasione seditionis inventa quam velut justa indignatione concitarent. Sed, sicut post audire potuimus, nihil tale a quoquam dictum est vel molitum: sed vere in fratrem meum Alypium multa contumeliosa et indigna clamabant, a quo tam ingenti reatu utinam per illius orationes mereantur absolvi. Ego autem post primos eorum clamores, cum eis dixissem de illo invito non ordinando qua jam promissione detinerer, atque adjecissem quod si mea fide violata illum haberent presbyterum, me episcopum non haberent, ad nostra subsellia, relicta turba redieram. Tum illi aliquantulum inopinata mea responsione cunctati atque turbati, velut flamma vento", + "candidate_score": 0.610298, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_405", + "psc_text": "absentium collegarum esset damnaturus, cum in potestate Acta concilii non haberet, contradicente primate? Quod si tanta et adversus primam sedem seditio nasceretur, ut nonnulli damnare jam vellent quos volebat ille differri, quanto melius a talibus inquieta et impacata molientibus, quam a totius orbis communione dissentiretur? Sed quia non erant quae in Caecilianum et ordinatores ejus transmarino judicio probarentur, propterea nec priusquam in eum sententias dicerent, deferre voluerunt, nec posteaquam dixerunt, perseveranter id agere ut Ecclesiae transmarinae in notitiam perferretur, quorum traditorum in Africa damnatorum communionem vitare deberet. Quia si id facere tentavissent, adessent sibi Caecilianus et caeteri, et suam causam adversus fallaces criminatores, apud transmarinos ecclesiasticos judices diligentissima discussione purgarent. 10. Itaque concilium illud perversum atque nefarium, maxime ut creditur traditorum fuit, quibus confessis Secundus Tigisitanus ignoverat: ut quoniam de traditione fama crebruerat, infamatis aliis a se averterent suspicionem, et cum homines per Africam totam credentes episcopis, falsa de innocentibus", + "candidate_score": 0.608703, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_299", + "psc_text": "aut sic affirmaret, ut toto terrarum orbe diffusam, exceptis Romanis et adhuc paucis Occidentalibus, apertissime non blasphemaret Ecclesiam. Nunc vero quis ferat per omnes orientales, et multos etiam occidentales populos christianos de tot tantisque famulis famulabusque Christi, sabbato sobrie modesteque prandentibus, ab isto dici quod in carne sint, et Deo placere non possint, et quod de illis sit scriptum, Recedant iniqui a me, viam eorum nosse nolo; et quod sint ventricolae, Judaeam Ecclesiae praeponentes, et ancillae filios; et lege non justa, sed voluptaria, consulentes ventri, non disciplinae succumbentes; et quod caro sint, et mortem sapiant, et caetera hujusmodi: quae si de uno quopiam Dei famulo diceret, quis eum audire, quis non devitare deberet? Cum vero his opprobriis atque maledictis insectatur Ecclesiam per totum mundum fructificantem atque crescentem et die sabbati pene ubique prandentem, admoneo quisquis est, ut sese cohibeat. Nam cujus me nomen ignorare voluisti, profecto de illo me judicare", + "candidate_score": 0.608096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_469", + "psc_text": "videatur. EPISTOLA XLV. Augustinus Paulino, rogans ut demum rescribat post biennii silentium, mittatque sibi opus contra Paganos, quod ab ipso elaborari dudum audivit. Dominis germanissimis, dilectissimis et in Christo laudabilibus PAULINO et THERASIAE, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Nequaquam nos nescio qua vestra cessatio, qua ecce per totum biennium, ex quo nobis dulcissimi fratres Romanus et Agilis ad vos remeaverunt, nullas a vobis litteras sumpsimus, pigros ad scribendum fecit. Nam cum in aliis rebus quanto quisque amplius diligitur, tanto dignior imitatione videatur, in hac re contra est. Quo enim vos amamus ardentius, eo minus ferimus quod nobis non scribitis; nec vos in eo volumus imitari. Ecce igitur salutamus vos, si non respondentes epistolis vestris, quae nullae ad nos veniunt, saltem expostulantes, et non dolore mediocri, quamvis fortasse etiam Charitas vestra similiter conqueratur, siquidem missas a vobis nostis quae ad nos non pervenerunt, vicissimque a nobis quae emissae erant", + "candidate_score": 0.594912, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_1", + "bdc_text": "Quantum copiarum in epistolis tuis Germaniam , Poloniam , ipsam etiam Ungariam brevi nullo itineris incommodo pervagatus mihi videor , exigis , ut paria faciam .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_713", + "psc_text": "non solum res ipsa indicat, sed etiam te attestatum esse memini. Ac per hoc plurimum profueris, si eam graecam Scripturam, quam Septuaginta operati sunt, latinae veritati reddideris: quae in diversis codicibus ita varia est, ut tolerari vix possit; et ita suspecta, ne in graeco aliud inveniatur, ut inde aliquid proferri aut probari dubitetur. Brevem putabam futuram hanc epistolam; sed nescio quomodo ita mihi dulce factum est in ea progredi, ac si tecum loquerer. Sed obsecro te per Dominum, ne te pigeat ad omnia respondere, et praestare mihi, quantum potueris, praesentiam tuam. EPISTOLA LXXII. Hieronymus Augustino expostulans de illius epistola per Italiam sparsa, qua taxabatur locus non recte expositus in Epistola ad Galatas. Domino vere sancto et beatissimo papae AUGUSTINO, HIERONYMUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Crebras ad me epistolas dirigis, et saepe compellis ut respondeam cuidam epistolae tuae, cujus ad me, ut ante jam scripsi, per fratrem Sysinnium diaconum", + "candidate_score": 0.592823, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam", + "max_score": 0.663731, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1327", + "psc_text": "cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem. Juxta Hebraicum finita priore Prophetia, de his qui in Aegyptum descendebant: nunc alterius vaticinationis exordium est, de adventu scilicet Christi et Apostolorum ejus. Iste enim rex regnabit juste: non accipiens personam in judicio, et principes illius cum veritate praeerunt, causas, non homines considerantes. Et quicumque sub ejus umbraculo fuerit, sic tutus erit in tribulationibus et angustiis, et in mundi istius tempestate, quomodo qui ventum et turbinem fugiens, se tuto abscondit loco; et qui purissimos fontes invenit in deserto; et qui in vehementi aestu solis ardore cuncta torrente, sub prominenti saxo requieverit. Ubi", + "candidate_score": 0.663731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_115", + "psc_text": "Habuit et Josaphat naves, quas mittebat in Tharsis (III Reg. XXII, 49) , sed contritae sunt in Asiongaber. Habuit et Salomon quae ibant in Tharsis (III Reg. X, 22), et post tres annos revertebantur, afferebantque regi argentum et aurum, ebur et simias. Sed quia rex uterque peccaverat, alius deditus voluptati, et externarum gentium amans feminas: alius se cum rege Samariae copulans: quod utrumque ad ethnicos refertur, et haereticos, in quibus nihil est aliud nisi fulgor eloquentiae, et sensus diabolica arte constructus, et sermo mortuus, quod interpretatur in dentibus, et similitudo rationis humanae, quod sentitur in simiis; idcirco in Psalmis legimus, In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus", + "candidate_score": 0.662735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22_24", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem . Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ; regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_115", + "psc_text": "Habuit et Josaphat naves, quas mittebat in Tharsis (III Reg. XXII, 49) , sed contritae sunt in Asiongaber. Habuit et Salomon quae ibant in Tharsis (III Reg. X, 22), et post tres annos revertebantur, afferebantque regi argentum et aurum, ebur et simias. Sed quia rex uterque peccaverat, alius deditus voluptati, et externarum gentium amans feminas: alius se cum rege Samariae copulans: quod utrumque ad ethnicos refertur, et haereticos, in quibus nihil est aliud nisi fulgor eloquentiae, et sensus diabolica arte constructus, et sermo mortuus, quod interpretatur in dentibus, et similitudo rationis humanae, quod sentitur in simiis; idcirco in Psalmis legimus, In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus", + "candidate_score": 0.656885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_116", + "psc_text": "In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus in aquis multis. Ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo (Ps. CVI, 23) . Qui enim in saeculi hujus fluctibus non sunt otiosi, sed operantur, et merces portant dominicas, et ad portum quietis venire festinant, ipsi vident opera Domini, et mirabilia ejus in profundo, quando ad profundam scientiam pervenerint, et universa scrutantes, hoc est, etiam profunda Dei et mirabilia ejus aspexerint. 42 Josephus Tharsis urbem Ciliciae Tarsum arbitratur: alii regionem putant Indiae, et hoc nomine etiam de duodecim gemmis lapidem appellari, qui apud nos vocatur Chrysolithus, ob marini coloris similitudinem. Melius autem est, Tharsis vel mare, vel pelagus,", + "candidate_score": 0.653437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_31_33", + "bdc_text": "Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur . Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_452", + "psc_text": "argentum, quod inventum est in thesauris domus Domini, et in domo regia, et misit regi Assyriorum munera, audivitque eum rex Assyrius, et venit in Damascum, et cepit eam, et transtulit, et Rasin interfecit; sed liberati ab ipso Assyrio percussore, qui prius amicus, et postea hostis exstiterat, innitentur atque confident super Dominum sanctum Israel, nequaquam falso, ut sub prioribus fecerant regibus, sed in veritate. Quod sub Ezechia factum legimus: ita ut idolis derelictis, converterentur ad cultum Dei. Et quia dixerat reliquias esse salvandas, transit ad posteriora tempora, et plenam salvationem futuram dicit esse sub Christo. Quod et apostolus Paulus intelligens scribit ad Romanos: Isaias autem clamat pro Israel. Si fuerit numerus filiorum Israel tamquam arena maris, reliquiae salvae fient. Verbum enim consumens et brevians in aequitate, quia verbum breviatum faciet Dominus super terram (Rom. IX, 27) . Et sicut dixit Isaias: Nisi Dominus sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus,", + "candidate_score": 0.652403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16_18", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1326", + "psc_text": "enim rex justus regnabit, et principes cum judicio praeerunt. Et erit homo occultans sermones suos, et abscondetur quasi ab aqua quae fertur: et apparebit in Sion, sicut fluvius currens, inclytus in terra sitienti, et nequaquam erunt confidentes in hominibus: sed aures suas ad audiendum dabunt, et cor infirmorum attendet auditui: et linguae balbutientium cito discent loqui pacem: et nequaquam dicent stulto ut princeps sit, nec ultra dicent ministri tui, tace. Fatuus enim fatua loquetur, et cor ejus vana intelliget ad perficiendam iniquitatem, et loquendum ad Dominum errorem, ut dispergat animas esurientes, et animas sitientes vacuas faciat. Consilium enim pessimorum iniqua cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui", + "candidate_score": 0.648362, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_23_25", + "bdc_text": "Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ; regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_115", + "psc_text": "Habuit et Josaphat naves, quas mittebat in Tharsis (III Reg. XXII, 49) , sed contritae sunt in Asiongaber. Habuit et Salomon quae ibant in Tharsis (III Reg. X, 22), et post tres annos revertebantur, afferebantque regi argentum et aurum, ebur et simias. Sed quia rex uterque peccaverat, alius deditus voluptati, et externarum gentium amans feminas: alius se cum rege Samariae copulans: quod utrumque ad ethnicos refertur, et haereticos, in quibus nihil est aliud nisi fulgor eloquentiae, et sensus diabolica arte constructus, et sermo mortuus, quod interpretatur in dentibus, et similitudo rationis humanae, quod sentitur in simiis; idcirco in Psalmis legimus, In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus", + "candidate_score": 0.647237, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2422", + "psc_text": ". Ascensio enim Isaiae, et apocalypsis Eliae hoc habent testimonium. Et per hanc occasionem, multaque hujuscemodi, Hispaniarum et maxime Lusitaniae deceptae sunt mulierculae, oneratae peccatis, quae ducuntur desideriis variis, semper discentes, et numquam ad scientiam veritatis pervenientes (III Tim. III), ut Basilidis, Balsami atque Thesauri, Barbelonis quoque et Leusiborae, ac reliquorum nominum portenta susciperent. De quibus diligentissime vir apostolicus scribit Irenaeus, episcopus Lugdunensis et martyr, multarum origines explicans haerese ωn, et maxime Gnosticorum, qui per Marcum Aegyptium, Galliarum primum circa Rhodanum, deinde Hispaniarum nobiles feminas deceperunt, miscentes fabulis voluptatem, et imperitiae suae nomen scientiae vindicantes (Irenaeus lib. I de Haeres.). Quod autem dicit populus in praesenti, hoc est, numquam se nec auribus, nec oculis cognovisse, quae Deus sanctis suis praeparet in futurum: quod occurrat his qui faciunt justitiam, et viarum illius recordantur. Porro juxta Septuaginta dicunt, se numquam Deum alium cognovisse, praeter eum qui vere Deus est, nec alterius talia", + "candidate_score": 0.644997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1672", + "psc_text": "audire: Accinxi te, et non cognovisti me. Cum enim instructus armatura Apostoli, omnes docuerit non esse alium Deum nisi unum, qui sit Jacob et Israel Deus: confundetur Marcion, duos deos intelligens, unum bonum, et alium justum; alterum invisibilium, alterum visibilium conditorem. E quibus prior lucem faciat, secundus tenebras; ille pacem, hic malum: cum utrumque pro diversitate meritorum unus Deus idemque condiderit. LIBER DECIMUS TERTIUS. 534-535 Multi casus opprimunt navigantes. Si vehementior flaverit ventus, tempestas formidini est. Si aura moderatior summa jacentis elementi terga crispaverit, piratarum insidias pertimescunt. Atque ita fit, ut fragili animae ligno creditae, aut metuant periculum, aut sustineant: quorum utrumque altero gravius est, vel mortem timere perpetuo, vel quam timueris sustinere. Hoc mihi in Isaiae pelago naviganti accidere video; dum enim inoffenso cursu vela tenduntur, et securis naturarum manibus, sulcans aequoris campos carina delabitur, subitus languoris turbo consurgens, tantis undarum molibus et collisorum inter se fluctuum fragore resonante,", + "candidate_score": 0.640013, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1326", + "psc_text": "enim rex justus regnabit, et principes cum judicio praeerunt. Et erit homo occultans sermones suos, et abscondetur quasi ab aqua quae fertur: et apparebit in Sion, sicut fluvius currens, inclytus in terra sitienti, et nequaquam erunt confidentes in hominibus: sed aures suas ad audiendum dabunt, et cor infirmorum attendet auditui: et linguae balbutientium cito discent loqui pacem: et nequaquam dicent stulto ut princeps sit, nec ultra dicent ministri tui, tace. Fatuus enim fatua loquetur, et cor ejus vana intelliget ad perficiendam iniquitatem, et loquendum ad Dominum errorem, ut dispergat animas esurientes, et animas sitientes vacuas faciat. Consilium enim pessimorum iniqua cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui", + "candidate_score": 0.638805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1327", + "psc_text": "cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem. Juxta Hebraicum finita priore Prophetia, de his qui in Aegyptum descendebant: nunc alterius vaticinationis exordium est, de adventu scilicet Christi et Apostolorum ejus. Iste enim rex regnabit juste: non accipiens personam in judicio, et principes illius cum veritate praeerunt, causas, non homines considerantes. Et quicumque sub ejus umbraculo fuerit, sic tutus erit in tribulationibus et angustiis, et in mundi istius tempestate, quomodo qui ventum et turbinem fugiens, se tuto abscondit loco; et qui purissimos fontes invenit in deserto; et qui in vehementi aestu solis ardore cuncta torrente, sub prominenti saxo requieverit. Ubi", + "candidate_score": 0.638692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1153", + "psc_text": "situm est. Isti inebriati sunt vino erroris et amentiae, 372 quod eis miscuit Jeroboam. Quapropter poenam illis Dominus comminatur, quod sicut grandinis turbo universa confringit, et impetus aquarum inundantium quidquid obvium invenerit, rapit: sic ab Assyriorum deleantur exercitu, et quod reliquum fuerit, in montes sive urbes Mediae transferatur. Comparat autem gloriam decem tribuum coronae variorum florum, quae tantam habuerit pulchritudinem, ut quomodo si quis antequam aestas veniat et autumnus, πρόδρομον ficum videns in arbore, statim ut manu tenuerit, devorat: sic et decem tribus cum Assyrius viderit, vastet et devoret, et nihil omnino pristini populi relinquat in Samaria. Hoc breviter juxta historiam dictum sit. Transeamus ad allegoriam. Secundum expositionem Osee prophetae, in quo Ephraim et Joseph et Samariam et decem tribus, quae scissae sunt a corpore duodecim tribuum, et templum Domini reliquerunt, retulimus ad haereticos, qui vere juxta Septuaginta editionem, corona injuriae sunt, Dominum blasphemantes, et omnia mercedis causa faciunt, et", + "candidate_score": 0.638513, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17_19", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam . De rebus Germanicis aut ego nihil sapio aut tu optime iudicas ; tam multa temere effutiunt Germani , ut eorum scriptis optem potius quam audeam fidem habere .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2110", + "psc_text": "Contritio et infelicitas in viis eorum: Et viam pacis non cognoverunt: Non est timor Dei ante oculos eorum (Rom. III, 13 seqq.) . Quod cum audissem, quasi a fortissimo pugile percussus essem, coepi tacitus aestuare, et stuporem mentis vultus pallore signare. Hebraeus, inquam, ex Hebraeis, secundum legem Pharisaeus, eruditusque ad pedes Gamalielis, aut ignoravit haec, aut eorum, qui lecturi erant, abusus est 667-668 ignorantia (Philipp. VI, Act. XXII, 3). Quorum alterum ineruditi, alterum callidi est ad malitiam, nec ejus qui dixerit: Et si imperitus sermone, non tamen scientia (II Cor. XI, 6) ; et iterum: in simplicitate et sinceritate annuntiavi vobis verbum (II Cor. I, 12) . Tandem in memet reversus, unius diei spatium postulavi, ut responsio mea nequaquam argumentum humani esset ingenii, sed fructus assiduae lectionis. Itaque omnem Scripturam mente perlustrans, animadverti, sicut omnis pene ad Romanos Epistola de veteri structa est Instrumento, sic et hoc testimonium de Psalmis,", + "candidate_score": 0.637312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1154", + "psc_text": "historiam dictum sit. Transeamus ad allegoriam. Secundum expositionem Osee prophetae, in quo Ephraim et Joseph et Samariam et decem tribus, quae scissae sunt a corpore duodecim tribuum, et templum Domini reliquerunt, retulimus ad haereticos, qui vere juxta Septuaginta editionem, corona injuriae sunt, Dominum blasphemantes, et omnia mercedis causa faciunt, et de gloria Domini conciderunt: nec sequuntur tenuitatem mannae, et humilitatem Ecclesiasticam; sed in monte pinguissimo versantur ebrii absque vino. Propterea fortis et durus furor Domini, qui eos puniturus est, grandini praecipiti, quae non in tecta, sed in capita mortalium ruit, et multis [ Al. multarum] aquarum inundationibus comparatur, quae quidquid obvium invenerint, trahunt. Haec corona injuriae, mercenarii appellantur Ephraim, qui juxta Apostolum turpis lucri gratia, de flore et spe ac gloria pristinae fidei corruerunt, et versantur in superbia, et dulcissimus cibus diaboli sunt, qui eos quotidie devorat (I Pet. V). Secundum prophetiam illud possumus dicere, quod coronam injuriae vocet Scribas", + "candidate_score": 0.637072, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_49_51", + "bdc_text": "Tibi dominoque Gvaltero plurim m a domino salutem precor . Bene vale , vir amplissime . Soloduri 8. 8bris .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2223", + "psc_text": "habebis in Domino, juxta illud quod scriptum est: Qui confidit in Domino, beatus est. Et in Jeremia: Benedictus homo qui confidit in Domino, et erit Dominus spes ejus (Jerem. XVII, 7) . Et alibi: Bonum est confidere in Domino, quam confidere in homine (Ps. CXVII, 8) . Et elevabit te Dominus atque sustollet super altitudines ac bona terrae. Terra enim mitium, terraque viventium non est deorsum, sed sursum est. Denique ad Lot de Sodomae et Gomorrae valle fugientem dicitur: In monte salvum te fac (Genes. XIX). Ad quem postquam pervenit, ortus est ei sol in Segor. De hac terra dicebat Dominus: Beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Matth. V, 4) : et multa alia quae crebro usurpavimus, quorum illud est: Honora patrem tuum, et matrem tuam, et eris longaevus super terram, quam Dominus Deus tuus dederit tibi (Exod. XX, 12) . Quod juxta litteram penitus stare non potest. Multi enim", + "candidate_score": 0.636153, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14_16", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1327", + "psc_text": "cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem. Juxta Hebraicum finita priore Prophetia, de his qui in Aegyptum descendebant: nunc alterius vaticinationis exordium est, de adventu scilicet Christi et Apostolorum ejus. Iste enim rex regnabit juste: non accipiens personam in judicio, et principes illius cum veritate praeerunt, causas, non homines considerantes. Et quicumque sub ejus umbraculo fuerit, sic tutus erit in tribulationibus et angustiis, et in mundi istius tempestate, quomodo qui ventum et turbinem fugiens, se tuto abscondit loco; et qui purissimos fontes invenit in deserto; et qui in vehementi aestu solis ardore cuncta torrente, sub prominenti saxo requieverit. Ubi", + "candidate_score": 0.634935, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_116", + "psc_text": "In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus in aquis multis. Ipsi viderunt opera Domini, et mirabilia ejus in profundo (Ps. CVI, 23) . Qui enim in saeculi hujus fluctibus non sunt otiosi, sed operantur, et merces portant dominicas, et ad portum quietis venire festinant, ipsi vident opera Domini, et mirabilia ejus in profundo, quando ad profundam scientiam pervenerint, et universa scrutantes, hoc est, etiam profunda Dei et mirabilia ejus aspexerint. 42 Josephus Tharsis urbem Ciliciae Tarsum arbitratur: alii regionem putant Indiae, et hoc nomine etiam de duodecim gemmis lapidem appellari, qui apud nos vocatur Chrysolithus, ob marini coloris similitudinem. Melius autem est, Tharsis vel mare, vel pelagus,", + "candidate_score": 0.633904, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14_16", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1326", + "psc_text": "enim rex justus regnabit, et principes cum judicio praeerunt. Et erit homo occultans sermones suos, et abscondetur quasi ab aqua quae fertur: et apparebit in Sion, sicut fluvius currens, inclytus in terra sitienti, et nequaquam erunt confidentes in hominibus: sed aures suas ad audiendum dabunt, et cor infirmorum attendet auditui: et linguae balbutientium cito discent loqui pacem: et nequaquam dicent stulto ut princeps sit, nec ultra dicent ministri tui, tace. Fatuus enim fatua loquetur, et cor ejus vana intelliget ad perficiendam iniquitatem, et loquendum ad Dominum errorem, ut dispergat animas esurientes, et animas sitientes vacuas faciat. Consilium enim pessimorum iniqua cogitabit: interficere humiles sermonibus iniquis, et dissipare verba humilium in judicio. Pii autem sapientiam cogitarunt, et hoc consilium permanet. Juxta LXX Interpretes qui dixerunt: Ecce enim rex justus regnabit, et 427 principes cum judicio praeerunt, quae sequuntur superioribus copulanda sunt, his videlicet, in quibus prius capitulum finitum est: Beatus qui", + "candidate_score": 0.631772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_115", + "psc_text": "Habuit et Josaphat naves, quas mittebat in Tharsis (III Reg. XXII, 49) , sed contritae sunt in Asiongaber. Habuit et Salomon quae ibant in Tharsis (III Reg. X, 22), et post tres annos revertebantur, afferebantque regi argentum et aurum, ebur et simias. Sed quia rex uterque peccaverat, alius deditus voluptati, et externarum gentium amans feminas: alius se cum rege Samariae copulans: quod utrumque ad ethnicos refertur, et haereticos, in quibus nihil est aliud nisi fulgor eloquentiae, et sensus diabolica arte constructus, et sermo mortuus, quod interpretatur in dentibus, et similitudo rationis humanae, quod sentitur in simiis; idcirco in Psalmis legimus, In spiritu violento confringes naves Tharsis (Psalm. XLVII, 8). Et de his navibus idem Isaias loquitur; Vae alis navium, quae sunt trans Aethiopiam (Infra, cap. XVIII, 1, sec. LXX) . Sunt autem econtrario et bonae naves, de quibus in eisdem psalmis dicitur: Qui descendunt mare in navibus, et faciunt opus", + "candidate_score": 0.63074, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_305", + "psc_text": "Jerusalem, ut expugnarent eam (Ibidem). Legimus in Paralipomenon libro, Rasin regem Damasci, victo Achaz, multos de Judaea Damascum transtulisse: et Phacee filium Romeliae regem decem tribuum, quae appellabantur Israel, et regnabat in Samaria, una die centum viginti millia percussisse de Juda hominum bellatorum, et ducenta millia mulierum, puerorumque, et puellarum cum infinita praeda in Samariam duxisse captiva. De quo certamine propheta nunc tacuit, sed secundum refert praelium, quando experimentum habentes fortitudinis suae atque victoriae, et invitati praedae magnitudine rursum 102 veniunt ad Judaeam, et Jerusalem cupiunt debellare, et non potuerunt, quia auxiliatus ei est Dominus, ut sub occasione misericordiae, qua populum liberabat obsessum, filium suum nuntiaret de Virgine nasciturum. Quod eum audisset domus David, hoc est, domus regia, Syriam scilicet et Ephraim, Rasin, et Phacee juncto venire exercitu, exterrita est atque pertimuit, et tam rex quam populus ita contremuerunt, ut putares arborum folia ventorum flatibus ventilari. Juxta anagogen facilis interpretatio", + "candidate_score": 0.6302, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_32", + "bdc_text": "Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_452", + "psc_text": "argentum, quod inventum est in thesauris domus Domini, et in domo regia, et misit regi Assyriorum munera, audivitque eum rex Assyrius, et venit in Damascum, et cepit eam, et transtulit, et Rasin interfecit; sed liberati ab ipso Assyrio percussore, qui prius amicus, et postea hostis exstiterat, innitentur atque confident super Dominum sanctum Israel, nequaquam falso, ut sub prioribus fecerant regibus, sed in veritate. Quod sub Ezechia factum legimus: ita ut idolis derelictis, converterentur ad cultum Dei. Et quia dixerat reliquias esse salvandas, transit ad posteriora tempora, et plenam salvationem futuram dicit esse sub Christo. Quod et apostolus Paulus intelligens scribit ad Romanos: Isaias autem clamat pro Israel. Si fuerit numerus filiorum Israel tamquam arena maris, reliquiae salvae fient. Verbum enim consumens et brevians in aequitate, quia verbum breviatum faciet Dominus super terram (Rom. IX, 27) . Et sicut dixit Isaias: Nisi Dominus sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus,", + "candidate_score": 0.629555, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1154", + "psc_text": "historiam dictum sit. Transeamus ad allegoriam. Secundum expositionem Osee prophetae, in quo Ephraim et Joseph et Samariam et decem tribus, quae scissae sunt a corpore duodecim tribuum, et templum Domini reliquerunt, retulimus ad haereticos, qui vere juxta Septuaginta editionem, corona injuriae sunt, Dominum blasphemantes, et omnia mercedis causa faciunt, et de gloria Domini conciderunt: nec sequuntur tenuitatem mannae, et humilitatem Ecclesiasticam; sed in monte pinguissimo versantur ebrii absque vino. Propterea fortis et durus furor Domini, qui eos puniturus est, grandini praecipiti, quae non in tecta, sed in capita mortalium ruit, et multis [ Al. multarum] aquarum inundationibus comparatur, quae quidquid obvium invenerint, trahunt. Haec corona injuriae, mercenarii appellantur Ephraim, qui juxta Apostolum turpis lucri gratia, de flore et spe ac gloria pristinae fidei corruerunt, et versantur in superbia, et dulcissimus cibus diaboli sunt, qui eos quotidie devorat (I Pet. V). Secundum prophetiam illud possumus dicere, quod coronam injuriae vocet Scribas", + "candidate_score": 0.629501, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_108", + "psc_text": "psalmo: Vidi impium exaltatum et elevatum quasi cedros Libani, et transivi, et non erat, et quaesivi eum, et non est inventus locus ejus (Psal. VI, 34) . Quercus quoque Basan, quas Aquila δρύας, Symmachus, et Theodotio βαλάνους interpretati sunt, glandiferas novimus, quae etsi fecerint fructus, porcorum sunt alimenta, non hominum. Basan regio est Arabiae, cui imperavit Og, qui appellatus est rex Basan, et interpretatur αἰσχύνη, id est, ignominia, quam si confusionem transferre voluerimus, magis σύγχυσιν, id est, Babylonem significat quam Basan. Super omnes ergo qui eriguntur in superbiam, et faciunt opera ignominiae, atque in coeno libidinum volutantur, Domini vindicta consurget. Quod si prudens lector quaesierit, cur in templo Domini cedrina ligna sint posita, et in centesimo tertio psalmo legamus juxta. Hebraicam veritatem, Saturabuntur ligna Domini, et cedri Libani, quas tu plantasti: ibi passeres nidificabunt (Psal. CIII, 18) ; et inter caetera ligna etiam cedri ad laudes Domini provocentur: et in", + "candidate_score": 0.624341, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14_16", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1333", + "psc_text": "meus (Psal. LIV, 14) . Haec juxta Hebraicum, a quo LXX non solum verbis, sed et sensibus in plerisque discordant. Cum enim rex justus regnaverit, et principes illius imperaverint cum judicio, erit homo abscondens sermones suos, homo qui per naturam Deus est, et abscondet sermones suos, loquens eis in parabolis (Matth. XX, 21, 23, 24, et XXV). Abscondet autem quasi ab aqua currente, a populo scilicet Judaeorum, qui instar aquae pro magistrorum voluntate huc illucque fertur et trahitur. Qui homo abscondens apud incredulos sermones suos, apparebit in Sion, hoc est, in Ecclesia quasi fluvius inclytus, et decurrens in terra sitienti. Apparebit enim gentilium populo, qui prius veritatis patiebatur sitim; et rigabit arva sitientia fluvius 429 Dei, de quo scriptum est: Fluminis impetus laetificat civitatem Dei (Psal. XLV, 4) . Et in alio loco: Flumen Dei repletum est aquis (Psal. LXIV, 10) . Ipse enim loquitur in Evangelio: Qui sitit, veniat", + "candidate_score": 0.624132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1269", + "psc_text": "Mille ad vocem unius fugient: et ad vocem quinque fugient multi. Sanctus, ait, cujus supra nomen tacueram, ipse est Dominus Deus, qui vobis et per me et per Jeremiam loquitur (Jerem. XII): Si agatis poenitentiam, et vel vitia relinquatis, vel errorem pravi consilii: et maneatis in Judaea, non Babyloniorum impetum, sed mea praecepta metuentes, salvi eritis. Quiescite et sperate in Domino, et fidei in promissis meis robur arripite, qui contemnentes praecepta vitalia, desperatione dixistis, nequaquam ita erit ut loqueris; sed ad equos confugiemus Aegyptios, et concito ad eos atque veloci pergemus gradu. Quia igitur ista dixistis, fugietis quidem et pernici cursu intrabitis Aegyptum; sed velociores erunt Babylonii, qui vos usque ad Aegyptum persequentur, tantusque terror atque formido obtinebit Aegyptum, ut uni Chaldaeo mille Aegyptii 409 resistere nequeant, et quinque hostibus, fugientium plurima multitudo, juxta illud quod in Deuteronomio legimus: Dabit te Dominus ut corruas in conspectu inimicorum tuorum. Via una", + "candidate_score": 0.623156, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2291", + "psc_text": "de Saba, portantes aurum et thus: et, quod his majus est, annuntiantes Domini salutare. Universae quoque oves Cedar congregabuntur 722 Ecclesiae, et arietes Nabajoth venient, sive ut in Hebraico scriptum est, ministrabunt, et offerentur, sive offerent victimas super altare Domini, ut domus ejus inclyta fiat. Madian et Epha regiones sunt trans Arabiam, fertiles camelorum, omnisque provincia appellatur Saba, unde fuit et Saba regina, quae venit sapientiam audire Salomonis: et ipsa deferens aurum et thus, pacifico regi multa deportans, et ab eo majora suscipiens (III Reg. X). Cedar autem regio Sarracenorum est, qui in Scriptura vocantur Ismaelitae. Et Nabajoth unus est filiorum Ismael, ex quorum nominibus solitudo appellatur, quae frugum inops, plena est pecorum. Per familiaria ergo nomina gentium barbararum, quae vicinae sunt Israeli, totius mundi conversio praedicatur. Madian quippe in hoc loco interpretatur iniquitas. Epha, resolutus, sive effundens. Saba, conversio, vel captivitas. Cedar, tenebrae. Nabajoth, prophetiae. Greges igitur camelorum, iniquitatis", + "candidate_score": 0.62293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1153", + "psc_text": "situm est. Isti inebriati sunt vino erroris et amentiae, 372 quod eis miscuit Jeroboam. Quapropter poenam illis Dominus comminatur, quod sicut grandinis turbo universa confringit, et impetus aquarum inundantium quidquid obvium invenerit, rapit: sic ab Assyriorum deleantur exercitu, et quod reliquum fuerit, in montes sive urbes Mediae transferatur. Comparat autem gloriam decem tribuum coronae variorum florum, quae tantam habuerit pulchritudinem, ut quomodo si quis antequam aestas veniat et autumnus, πρόδρομον ficum videns in arbore, statim ut manu tenuerit, devorat: sic et decem tribus cum Assyrius viderit, vastet et devoret, et nihil omnino pristini populi relinquat in Samaria. Hoc breviter juxta historiam dictum sit. Transeamus ad allegoriam. Secundum expositionem Osee prophetae, in quo Ephraim et Joseph et Samariam et decem tribus, quae scissae sunt a corpore duodecim tribuum, et templum Domini reliquerunt, retulimus ad haereticos, qui vere juxta Septuaginta editionem, corona injuriae sunt, Dominum blasphemantes, et omnia mercedis causa faciunt, et", + "candidate_score": 0.622748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_24_26", + "bdc_text": "regem decem , illos vero tres omnium instructissimas naves cum tormentis et reliquo apparatu amisisse desideratis ad septem millia hominum . Pridie eius diei , quo haec acciderunt , pugnam cum hoste attentare voluerunt ; sed venti adversi Svecos propulsarunt .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_2430", + "psc_text": "suarum, apprehenderet vel teneret te, diceretque cum sponsa: Inveni quem quaesivit anima mea: tenebo illum, et non dimittam illum (Cant. III, 4) . Ventus in Scripturis tripliciter ponitur; aut in tentationum magnitudine, aut in perversitate doctrinae, aut simpliciter ventus, quo nubila congregantur, et aer in nubes cogitur. De tentationibus, illud est Evangelicum: Venerunt flumina, flaverunt venti, et impegerunt in domum illam, et non potuerunt subvertere eam: 764 quia super petram stabili erat mole fundata (Matth. VII, 27) . De perversitate doctrinae: Ut non circumferamur omni vento doctrinae in malitia hominum (Ephes. IV, 14) . De vento simpliciter: Et non poterant navigare, erat enim ventus contrarius (Marc. VI, 48) : non quo et hoc non possit sentiri tropologice, sed quo praesenti sensui tantum similitudinem praebeat. Avertente enim Domino faciem suam a nobis, allidimur in manu iniquitatis nostrae, sive tradimur tentationibus propter peccata nostra. Ex quo discimus, quod et iniquitas manus habeat,", + "candidate_score": 0.621894, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14_16", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_108", + "psc_text": "psalmo: Vidi impium exaltatum et elevatum quasi cedros Libani, et transivi, et non erat, et quaesivi eum, et non est inventus locus ejus (Psal. VI, 34) . Quercus quoque Basan, quas Aquila δρύας, Symmachus, et Theodotio βαλάνους interpretati sunt, glandiferas novimus, quae etsi fecerint fructus, porcorum sunt alimenta, non hominum. Basan regio est Arabiae, cui imperavit Og, qui appellatus est rex Basan, et interpretatur αἰσχύνη, id est, ignominia, quam si confusionem transferre voluerimus, magis σύγχυσιν, id est, Babylonem significat quam Basan. Super omnes ergo qui eriguntur in superbiam, et faciunt opera ignominiae, atque in coeno libidinum volutantur, Domini vindicta consurget. Quod si prudens lector quaesierit, cur in templo Domini cedrina ligna sint posita, et in centesimo tertio psalmo legamus juxta. Hebraicam veritatem, Saturabuntur ligna Domini, et cedri Libani, quas tu plantasti: ibi passeres nidificabunt (Psal. CIII, 18) ; et inter caetera ligna etiam cedri ad laudes Domini provocentur: et in", + "candidate_score": 0.621442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1333", + "psc_text": "meus (Psal. LIV, 14) . Haec juxta Hebraicum, a quo LXX non solum verbis, sed et sensibus in plerisque discordant. Cum enim rex justus regnaverit, et principes illius imperaverint cum judicio, erit homo abscondens sermones suos, homo qui per naturam Deus est, et abscondet sermones suos, loquens eis in parabolis (Matth. XX, 21, 23, 24, et XXV). Abscondet autem quasi ab aqua currente, a populo scilicet Judaeorum, qui instar aquae pro magistrorum voluntate huc illucque fertur et trahitur. Qui homo abscondens apud incredulos sermones suos, apparebit in Sion, hoc est, in Ecclesia quasi fluvius inclytus, et decurrens in terra sitienti. Apparebit enim gentilium populo, qui prius veritatis patiebatur sitim; et rigabit arva sitientia fluvius 429 Dei, de quo scriptum est: Fluminis impetus laetificat civitatem Dei (Psal. XLV, 4) . Et in alio loco: Flumen Dei repletum est aquis (Psal. LXIV, 10) . Ipse enim loquitur in Evangelio: Qui sitit, veniat", + "candidate_score": 0.620517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_188", + "psc_text": "Nisi Dominus sabaoth reliquisset nobis semen, quasi Sodoma essemus, et similes Gomorrae fuissemus (Isa. I, 9) . Et nota quod non omnis Israel salvetur, sed reliquiae populi Sion, et residuus in Jerusalem: omnis qui scriptus est in vita in Jerusalem, quibus et Dominus loquebatur: Gaudete, quoniam nomina vestra scripta sunt in coelis (Luc. X, 20) . 66 Significat autem Apostolos et eos qui per Apostolos crediderunt. (Vers. 4.) Cum abluerit Dominus sordes filiarum Sion, et sanguinem Jerusalem laverit de medio ejus in spiritu judicii et spiritu combustionis. Tunc salvabuntur reliquiae de Israel, quando in baptismate Salvatoris eis fuerint peccata dimissa, et ille sanguis ablutus, quem super se errans populus imprecatus est: Sanguis ejus super nos, et super filios nostros (Matth. XXVII, 25) . Unde supra legimus: Cum extenderitis manus, non exaudiam vos: manus enim vestrae sanguine plenae sunt (Isa. I, 15, 16) . Et postea eos ad poenitentiam provocans infert:", + "candidate_score": 0.619537, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14_16", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant . Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1356", + "psc_text": "alarum, quae habet ductum intrandi in Libanum (Ezech. II, 3) , quod postea interpretans sermo divinus, cum, inquit, venerit Nabuchodonosor in Jerusalem: perspicue Aquilam regem Babylonium, et Libanum Jerusalem edisserens. Factus est Saron sicut desertum, et concussa est Basan 436 et Carmelus. Pro Basan, LXX Galilaeam transtulerunt, provinciam, pro uno loco provinciae. Saron [ Al. Saronas] autem omnis juxta Joppen Liddamque appellatur regio, in qua latissimi campi fertilesque tenduntur. Basan quoque regio trans Jordanem est, quam duae et dimidia tribus possederunt, et quae interpretatur uberrima et pinguis (Deut. III): et Carmelus, de quo supra diximus. Loca igitur Judaeae quondam fertilia vertentur in solitudinem, per quae μεταφορικῶς ostenditur omnis opulentia Judaeorum egestate et penuria commutanda. Quia igitur Apostolorum sermonem recipere noluerunt, confusus est Libanus, et Saron versus est in solitudinem, et Basan Carmelusque concussi sunt. Propterea Dominus vel de nimia patientia, vel ab inferis resurrecturum esse se dicit, et exaltandum in", + "candidate_score": 0.619097, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_35_37", + "bdc_text": "Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_111", + "psc_text": "vestrae, et reliqua (Ezech. VI, 3). (Vers. 15.) Et super omnem turrim excelsam, et super omnem murum munitum. Qui ad Vespasiani Adrianique haec referunt tempora, corporaliter dicunt impleta quae scripta sunt, quod non turris excelsa, non firmissimus murus, non ulla navium multitudo, et negotiationis industria, adversum vim Romani exercitus potuerit praevalere; sed in tantam habitatores Judaeae venisse formidinem, ut et ipsi cum conjugibus et liberis, auro et argento quae sibi auxilio fore aestimabant, in foveas terrae demersi sint, et profundissima antra sectati. Si enim voracium et luxuriosorum venter est Deus, quare non avari aurum et argentum appelletur Deus? Alii haec ad Babylonia referunt tempora. Ergo juxta leges tropologiae singula quaeque percurram. Turris vel ob munitionem urbis aedificatur, vel ob speculam, ut longe veniens cernatur hostis. Unusquisque ergo nostrum debet aedificare turrim, prius sumptibus supputatis, ne juxta Evangelicam parabolam (Luc. XIV), cum explere opus nequiverit, rideatur. Haec turris bene constructa persistit.", + "candidate_score": 0.617678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_15_17", + "bdc_text": "Idem facturi non pauci Hispani dicuntur , ut inquisitionis lanienam excutiant . Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus . Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_213", + "psc_text": "exponuntur manifestius: quod vinea et novella plantatio, Israel et Judas sit. Et exspectavi ut faceret judicium, et ecce iniquitas: et justitiam, et ecce clamor, sive ut LXX transtulerunt, Exspectavi ut faceret judicium, et fecit iniquitatem, et non justitiam, sed clamorem. Volumus Latinis insinuare auribus quod ab Hebraeis didicimus: Judicium, apud eos appellatur MESPHAT ( ): iniquitas, sive dissipatio, ut interpretatus est Aquila, MESPHAA ( ). Rursum justitia dicitur SADACA ( ): clamor autem appellatur SAACA ( ). Una itaque vel addita littera, vel mutata, sic verborum similitudinem temperavit, ut pro MESPHAT, MESPHAA: et pro SADACA poneret SAACA, et elegantem structuram sonumque verborum, juxta Hebraeam linguam redderet. Exspectavit autem Deus, ut populus Judaeorum faceret judicium, id est, uvas: et fecit iniquitatem, id est labruscas: et exspectavit justitiam, ut largitorem tantorum munerum a Patre missum susciperet, et fecit clamorem, quo vociferatus est contra Dominum, et clamavit, dicens: Tolle, tolle, crucifige talem (Joan.", + "candidate_score": 0.617142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1172", + "psc_text": "eum suo sermone vertentes, Symmachus, Theodotio et LXX de hoc loco diversa senserunt, et quia longum est de omnibus dicere, LXX Interpretes, qui leguntur in Ecclesiis, breviter transcurramus. Rejecto populo Judaeorum, Sacerdotibus et Prophetis, qui inebriati sunt sicera, et erraverunt et maledictio comedit consilium eorum, quod inierunt propter avaritiam, cui annuntiabimus futuras pro Christo tribulationes? cui mala pro quibus paratur corona virtutum? Utique his qui ablactati sunt a lacte, qui avulsi sunt ab ubere, haud dubium quin apostolos significet: Tribulationem super tribulationem exspecta. Loquitur autem ad chorum apostolorum omniumque credentium, ut non ad unam, sed ad multas se paret tribulationes, ut cum tribulatus fuerit atque depressus, rursum speret, et spem super spem habeat. Quod si paululum tarda verint quae promissa sunt, non sit incredulus: Modicum enim parvulumque et venient quae promissa sunt. Etenim tribulatio patientiam operatur; patientia probationem: probatio spem; spes autem non confundit (Rom. V, 3, 4, 5) .", + "candidate_score": 0.616066, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_35_37", + "bdc_text": "Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_696", + "psc_text": "propinquare. (Vers. 6.) Transite Maria, ululate qui habitatis in insula. Rursum pro mari et Tharsis LXX Carthaginem transtulerunt. Legimus in historiis Assyriorum, obsessos Tyrios postquam nullam spem evadendi videbant, conscensis navibus fugisse Carthaginem, seu ad alias Ionii Aegaeique maris insulas. Unde et in Ezechiel dicitur: Merces non est reddita ei, neque exercitui ejus de Tyro (Ezech. XXIX) ; eo quod omnes urbis opes translatae sint [ Al. sunt], et nobiles quique eam vacuam dereliquerint. (Vers. 7.) Numquid non haec vestra est, quae gloriabatur a diebus pristinis in antiquitate sua? Arguit superbiae Tyrum, quod in conditionis suae antiquitate sit gloriata, et non respexit ad Deum: sed nomina patrum recolens, se aeternam putaverit. Ducent eam pedes sui longe ad peregrinandum. Eos dicit, qui in urbe remanserant, et captivi ducti sunt in Babylonem. (Vers. 8.) Quis cogitavit hoc super Tyrum quondam coronatam? Rursum lege Ezechiel (Ezech. XXVII), et quantae gloriae Tyrus fuerit, ex", + "candidate_score": 0.615802, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_35_37", + "bdc_text": "Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1120", + "psc_text": "Sub Deo semper eris. Iste autem Leviathan coluber fugiens, in Hebraico dicitur BARI ( ), quod Aquila interpretatus est vectem, Symmachus concludentem, Theodotio robustum. Vectem autem sive claudentem puto appellari, quod multos suo carcere clauserit, et propriae subjecerit potestati, nihilque in se rectum habet, et idcirco dicitur tortuosus, nec imitari potest virgam Domini, de qua scriptum est: Virga directionis, virga regni tui (Psal. XLIV) . Quem Dominus interficiet spiritu oris sui (II Thess. II), habitatorem quondam maris, falsorum et amarorum fluctuum. Qui dicunt diabolum acturum poenitentiam et veniam consecutorum, interpretentur nobis quomodo hoc accipiant, quod scriptum est: Et interficiet draconem qui est in mari, sive cetum. Secundo enim loco in praesenti capitulo, in Hebraico non appellatur Leviathan, sed THANNIN ( ), quod proprie cetum sonat. Unde Hebraei autumant Leviathan habitare sub terra et in aethere: Thanniim vero in mari, quae Judaica fabula est. Quodque dicitur in extremo hujus capituli, in", + "candidate_score": 0.614496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_17", + "bdc_text": "Scribunt a multis illic expectari , qui processere obviam .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1168", + "psc_text": "merentur Domini audire mysteria, et intelligere 377 quae sacerdos et propheta nesciunt ( Al. nescivit), inebriati et absorpti a vino, qui erraverunt et nescierunt videntem, quia omnes mensae eorum repletae sunt vomitu sordiumque, qui prophetis ventura annuntiantibus, et nisi fecissent quae praecepta erant, tormenta minitantibus, solebant dicere subsannantes: Manda, remanda; manda, remanda, id est, praecipe, praecipe, impera quae facere debeamus. Cumque abuterentur Dei patientia, qui differt iram, ut praebeat misericordiam: qui solebant etiam hoc ex persona prophetarum ludentes dicere: Exspecta paulisper, exspecta modicum, venient quae futura praediximus. Haec autem universa loquebantur in populo, quia Dei sermonibus non credebant; statimque infert propheta: Nequaquam vobis Deus his verbis loquetur, ut praecipiat quid facere debeatis, et praestolemini quae ventura sunt, sed loquetur vobis in furore praesenti, qui prius dixerat ad populum: Haec est requies mea, reficite lassum, multo tempore laboravi, in nullo inveni requiem. Vulpes foveas habent, et volucres coeli nidos; Filius autem", + "candidate_score": 0.613018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_8_10", + "bdc_text": "videre potius ea per iocum ab eo dici . Itaque memor esset illius Horatiani : \"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1171", + "psc_text": "deceptos, ut terrorem faciat novitate sermonum, quod scilicet qui haec verba cognoverit, et in coitu eorum [ Al. horum] meminerit, absque ulla dubitatione transeat ad regna coelorum. Legimus in Apostolo: In aliis linguis, et in labiis aliis loquar populo huic, et nec sic exaudient me, dicit Dominus (I Cor. XIV, 21) . Quod mihi videtur juxta Hebraicum de praesenti sumptum capitulo; et hoc in veteri observavimus Testamento (absque paucis testimoniis, quibus Lucas solus abutitur qui magis Graecae linguae habuit scientiam), ubicumque de veteri instrumento quid dicitur, non eos juxta Septuaginta, sed juxta Hebraicum ponere, nullius sequentes interpretationem, sed sensum Hebraicum eum suo sermone vertentes, Symmachus, Theodotio et LXX de hoc loco diversa senserunt, et quia longum est de omnibus dicere, LXX Interpretes, qui leguntur in Ecclesiis, breviter transcurramus. Rejecto populo Judaeorum, Sacerdotibus et Prophetis, qui inebriati sunt sicera, et erraverunt et maledictio comedit consilium eorum, quod inierunt propter avaritiam, cui", + "candidate_score": 0.609495, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_311", + "psc_text": "et interfecerit, et regnaverit pro illo in Israel annis novem: et quod venerit Salmanasar rex Assur, et obsederit Samariam, quae nunc Sebaste vocatur, tribus annis: et nono anno regni Osee ceperit eam, vinctumque Osee in carcerem miserit, et transtulerit Israel in Assyrios, posueritque eos in Halla, et in Habor juxta fluvium Gozam in civitatibus, sive, ut Septuaginta transtulerunt, in montibus Medorum (IV Reg. XVII) . Quamvis enim inierint consilium hiduo reges pessimi, ut ascenderent ad Judam, cujus regio in montibus sita est, et suscitarent eum quiescentem, et quodammodo dormientem, suoque imperio subjugarent: et superponerent ei regem filium Tabeel, qui interpretatur bonus Deus, ut vel hominem hoc nomine, vel idolum demonstrarent. Tamen haec dicit Dominus 104 Deus: Non stabit hoc consilium, sed interim modo caput Syriae urbium erit Damascus, et in ipsa metropoli Damasco imperabit Rasin. Porro in Ephraim propter Jeroboam filium Nabath, qui primus regnavit de Ephraim, erit caput Samaria,", + "candidate_score": 0.608312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_23", + "bdc_text": "Ex Saxonia inferiore constanti rumore perfertur Lubcensibus et Danis tempestate in mari coorta magnam cladem illatam esse ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_646", + "psc_text": "turbines ab Africo veniunt, de deserto venit de terra horribili. Visio dura nuntiata est mihi. Vox Babylonii populi timentis inducitur, sive ipsius Babylonis, quod audiat Medos et Elamitas contra se exercitum praeparare, et venire de solitudine, ponitque comparationis exemplum. Sicut, inquit, ab Africo vento vehemens tempestas venire consuevit: ita mihi de solitudine vastitas venit, de terra horribili, cujus ne nomen quidem audire possum absque formidine. Visio dura nuntiata est mihi: quid enim durius quam praesens captivitas? Qui incredulus est, infideliter agit: et qui depopulator est, vastat. Potest in Hebraeo ita legi: Qui caedis, caede; et qui vastas, vasta, ut ad ipsum Elamitem et Medum prophetiae vaticinium dirigatur, hortantis eum implere quod coepit, intrepidum ascendere, obsidere potentissimam civitatem. Sin autem sic legitur, ut transtulimus, quasi de persona tertia dicatur, qui incredulus est, infideliter agit: et qui depopulator est, vastat: cum superioribus copulandum est, in quibus sibi Babylon visionem duram praedicat nuntiatam.", + "candidate_score": 0.606122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_108", + "psc_text": "psalmo: Vidi impium exaltatum et elevatum quasi cedros Libani, et transivi, et non erat, et quaesivi eum, et non est inventus locus ejus (Psal. VI, 34) . Quercus quoque Basan, quas Aquila δρύας, Symmachus, et Theodotio βαλάνους interpretati sunt, glandiferas novimus, quae etsi fecerint fructus, porcorum sunt alimenta, non hominum. Basan regio est Arabiae, cui imperavit Og, qui appellatus est rex Basan, et interpretatur αἰσχύνη, id est, ignominia, quam si confusionem transferre voluerimus, magis σύγχυσιν, id est, Babylonem significat quam Basan. Super omnes ergo qui eriguntur in superbiam, et faciunt opera ignominiae, atque in coeno libidinum volutantur, Domini vindicta consurget. Quod si prudens lector quaesierit, cur in templo Domini cedrina ligna sint posita, et in centesimo tertio psalmo legamus juxta. Hebraicam veritatem, Saturabuntur ligna Domini, et cedri Libani, quas tu plantasti: ibi passeres nidificabunt (Psal. CIII, 18) ; et inter caetera ligna etiam cedri ad laudes Domini provocentur: et in", + "candidate_score": 0.605438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_10", + "bdc_text": "\"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_420", + "psc_text": "dicit: Et universum os locutum est stultitiam. Propter haec omnia Dominus non cessat irasci, sed adhuc ad percutiendum elevat manum. Et quia ista fecerunt, succendetur quasi ignis impietas, ut non cultum agrum, sed vepres et spinas devoret, nec frugiferas arbores, sed infructuosum saltum, in quo habitant bestiae, rapiens flamma consumat Quam ob rem dicitur quod densitas saltus igne supposito, fumi superbia et altitudine convolvatur. Omne enim quod excelsum est, et in sublime consurgens, superbum appellari potest. Pro quo nescio quid volentes LXX transtulerunt: et devorabit in circuitu collium omnia. Unde et ad iram Domini terra contremuit, et populus ignis factus est pabulum, quia tanta fuit in eo crudelitas, ut ne charissimo quidem germanitatis nomini parceret, sed dextram deserens atque contemnens, saturaretur in his quae sinistra erant: dum voluptatum, et malorum patitur famem, et semper cupit malis pejora sociare. Ipsi quoque Manasses, et Ephraim, qui de uno nati sunt utero, et", + "candidate_score": 0.605057, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_16", + "bdc_text": "Rex Hispanicus Savonae expectatur per Sabaudiam , ut aiunt , in Belgium iter facturus .", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1356", + "psc_text": "alarum, quae habet ductum intrandi in Libanum (Ezech. II, 3) , quod postea interpretans sermo divinus, cum, inquit, venerit Nabuchodonosor in Jerusalem: perspicue Aquilam regem Babylonium, et Libanum Jerusalem edisserens. Factus est Saron sicut desertum, et concussa est Basan 436 et Carmelus. Pro Basan, LXX Galilaeam transtulerunt, provinciam, pro uno loco provinciae. Saron [ Al. Saronas] autem omnis juxta Joppen Liddamque appellatur regio, in qua latissimi campi fertilesque tenduntur. Basan quoque regio trans Jordanem est, quam duae et dimidia tribus possederunt, et quae interpretatur uberrima et pinguis (Deut. III): et Carmelus, de quo supra diximus. Loca igitur Judaeae quondam fertilia vertentur in solitudinem, per quae μεταφορικῶς ostenditur omnis opulentia Judaeorum egestate et penuria commutanda. Quia igitur Apostolorum sermonem recipere noluerunt, confusus est Libanus, et Saron versus est in solitudinem, et Basan Carmelusque concussi sunt. Propterea Dominus vel de nimia patientia, vel ab inferis resurrecturum esse se dicit, et exaltandum in", + "candidate_score": 0.60192, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_9_11", + "bdc_text": "Itaque memor esset illius Horatiani : \"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ; ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ;", + "psc_chunk_id": "024_Hieronymus-Stridonensis_Commentaria-in-Isaiam_window_1171", + "psc_text": "deceptos, ut terrorem faciat novitate sermonum, quod scilicet qui haec verba cognoverit, et in coitu eorum [ Al. horum] meminerit, absque ulla dubitatione transeat ad regna coelorum. Legimus in Apostolo: In aliis linguis, et in labiis aliis loquar populo huic, et nec sic exaudient me, dicit Dominus (I Cor. XIV, 21) . Quod mihi videtur juxta Hebraicum de praesenti sumptum capitulo; et hoc in veteri observavimus Testamento (absque paucis testimoniis, quibus Lucas solus abutitur qui magis Graecae linguae habuit scientiam), ubicumque de veteri instrumento quid dicitur, non eos juxta Septuaginta, sed juxta Hebraicum ponere, nullius sequentes interpretationem, sed sensum Hebraicum eum suo sermone vertentes, Symmachus, Theodotio et LXX de hoc loco diversa senserunt, et quia longum est de omnibus dicere, LXX Interpretes, qui leguntur in Ecclesiis, breviter transcurramus. Rejecto populo Judaeorum, Sacerdotibus et Prophetis, qui inebriati sunt sicera, et erraverunt et maledictio comedit consilium eorum, quod inierunt propter avaritiam, cui", + "candidate_score": 0.597051, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum", + "max_score": 0.663368, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_644", + "psc_text": "Et dixit ad eum Samuel: Disrupit Dominus regnum Israel 525 de manu tua hodie, et dabit illud proximo tuo, et dividetur Israel in duo. Populi ergo Israel personam figurate gerebat rex iste, qui populus amissurus erat regnum, dum persequitur Christum. CAPUT XVIII. De hasta ablata Sauli a David. 1. Quod et sequenter iterum demonstratum est, quando idem David fugiens a facie Saul ingressus est in castra regis, et cum dormientem invenisset, non percussit, non occidit, sed solam lanceam, quae erat ad caput ejus, et lenticulam sustulit, dormientibusque cunctis, egressus de castris, transivit in cacumine montis. 2. Quid est hoc? persequebantur namque Judaei Christum, sed persequendo dormiebant, quia non vigilabant corde. Duritia enim cordis obdormitio est. Dormiunt in vitam veterem, non evigilant in novam. 3. Venit Christus, non eos occidit, sed tulit ab eis scyphum aquae, id est, gratiam legis; tulit et sceptrum regale, regni scilicet potestatem, quam pro maximo habebant,", + "candidate_score": 0.663368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_644", + "psc_text": "Et dixit ad eum Samuel: Disrupit Dominus regnum Israel 525 de manu tua hodie, et dabit illud proximo tuo, et dividetur Israel in duo. Populi ergo Israel personam figurate gerebat rex iste, qui populus amissurus erat regnum, dum persequitur Christum. CAPUT XVIII. De hasta ablata Sauli a David. 1. Quod et sequenter iterum demonstratum est, quando idem David fugiens a facie Saul ingressus est in castra regis, et cum dormientem invenisset, non percussit, non occidit, sed solam lanceam, quae erat ad caput ejus, et lenticulam sustulit, dormientibusque cunctis, egressus de castris, transivit in cacumine montis. 2. Quid est hoc? persequebantur namque Judaei Christum, sed persequendo dormiebant, quia non vigilabant corde. Duritia enim cordis obdormitio est. Dormiunt in vitam veterem, non evigilant in novam. 3. Venit Christus, non eos occidit, sed tulit ab eis scyphum aquae, id est, gratiam legis; tulit et sceptrum regale, regni scilicet potestatem, quam pro maximo habebant,", + "candidate_score": 0.642316, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_31_33", + "bdc_text": "Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur . Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_480", + "psc_text": "Sehon namque interpretatur tentatio oculorum. Per quem figuratur diabolus, qui transfigurat se velut angelum lucis, et per haeresim vel schisma verisimilia mentitur, ut fallat incautos. 2. Hunc Amorrhaei, id est, amaricantes, habent regem. Nisi enim quaedam simulatio veritatis praecedat, non sunt haereses amaricantes, non schismata exacerbantium in Ecclesia. Iste ergo rex occiditur in unoquoque homine, quando quisque damnat simulationem, et diligit veritatem. Og vero rex interpretatur conclusio, Basan autem confusio; id enim agit diabolus semper, ut concludat viam ad Dominum, opponendo idola sua, ne credatur in Christum. Conclusio enim praecedit, ut rex; sequitur confusio, ut plebs: quia quos modo concludit, ne credant in Christum, quando apparuerit Christus, omnes confundentur. 3. Mansio autem ista Dibongad interpretatur fortiter intellecta tentatio, quia nimirum si superetur simulatio, quae per schisma vel haeresim exercebat Ecclesiam, et conclusio, quae per sacrilegium claudit fidei viam, nihilominus tentatio intelligitur, ac deinde intellecta fortiter superatur. CAPUT XL. 1. Quadragesima", + "candidate_score": 0.639587, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_31", + "bdc_text": "Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_644", + "psc_text": "Et dixit ad eum Samuel: Disrupit Dominus regnum Israel 525 de manu tua hodie, et dabit illud proximo tuo, et dividetur Israel in duo. Populi ergo Israel personam figurate gerebat rex iste, qui populus amissurus erat regnum, dum persequitur Christum. CAPUT XVIII. De hasta ablata Sauli a David. 1. Quod et sequenter iterum demonstratum est, quando idem David fugiens a facie Saul ingressus est in castra regis, et cum dormientem invenisset, non percussit, non occidit, sed solam lanceam, quae erat ad caput ejus, et lenticulam sustulit, dormientibusque cunctis, egressus de castris, transivit in cacumine montis. 2. Quid est hoc? persequebantur namque Judaei Christum, sed persequendo dormiebant, quia non vigilabant corde. Duritia enim cordis obdormitio est. Dormiunt in vitam veterem, non evigilant in novam. 3. Venit Christus, non eos occidit, sed tulit ab eis scyphum aquae, id est, gratiam legis; tulit et sceptrum regale, regni scilicet potestatem, quam pro maximo habebant,", + "candidate_score": 0.636062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_35_37", + "bdc_text": "Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit . Hamburgici dum in mare navigant , hunc locum praeterire coguntur , et cum tributum illud dicerent praeter morem impositum et solvere recusarent , Lunenburgicus naves invasit et tormentis abreptis ea in castellum deportari iussit . Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_347", + "psc_text": "Unde et quinquagesimus psalmus veniae et remissionis est. Possunt quidem et haec tentoria cilicina (quibus tabernaculum tegitur, et pluvias, et ventos, et turbines tolerant) grossae hominum mentes accipi, quae aliquando in Ecclesia occulto Dei judicio, quamvis durae sint, praeferuntur. 399 3. Unde et bene sequenter pelles arietum ibi subjecit, ut per arietes duces praepositosque Ecclesiarum ostenderet. Qui, quia deservire curis temporalibus non timent, oportet ut tentationum ventos et pluvias de hujus mundi contrarietatibus portent, ut qui intra Ecclesiam spiritualiter, quasi byssus, et hyacinthus, et purpura fulgent, securi interius resplendeant, dum praepositi et rectores eorum contra procellas et turbines saeculi foris laborant. CAPUT LV. De oppanso velo in medio tabernaculi. 1. Quod vero in medio tabernaculi velum extenditur, et exterior pars ab interiore separatur, illud significat, quod nunc populis Ecclesiae, quae promissa sunt, velut oppansa, quousque revelentur, videre non liceat. Sic enim et Apostolus ait: Nunc videmus per speculum in aenigmate,", + "candidate_score": 0.621474, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_644", + "psc_text": "Et dixit ad eum Samuel: Disrupit Dominus regnum Israel 525 de manu tua hodie, et dabit illud proximo tuo, et dividetur Israel in duo. Populi ergo Israel personam figurate gerebat rex iste, qui populus amissurus erat regnum, dum persequitur Christum. CAPUT XVIII. De hasta ablata Sauli a David. 1. Quod et sequenter iterum demonstratum est, quando idem David fugiens a facie Saul ingressus est in castra regis, et cum dormientem invenisset, non percussit, non occidit, sed solam lanceam, quae erat ad caput ejus, et lenticulam sustulit, dormientibusque cunctis, egressus de castris, transivit in cacumine montis. 2. Quid est hoc? persequebantur namque Judaei Christum, sed persequendo dormiebant, quia non vigilabant corde. Duritia enim cordis obdormitio est. Dormiunt in vitam veterem, non evigilant in novam. 3. Venit Christus, non eos occidit, sed tulit ab eis scyphum aquae, id est, gratiam legis; tulit et sceptrum regale, regni scilicet potestatem, quam pro maximo habebant,", + "candidate_score": 0.602937, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_47", + "bdc_text": "Hactenus amicus ille meus , qui vir syncerus et prudens .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_Quaestiones-in-Veterum-Testamentum_window_365", + "psc_text": "Ascriptos etenim sanctos patres semper in pectore ferre debet, quorum exempla imitari non cesset. 10. Et quod in utroque humero sacerdos velamine superhumeralis astringitur, ut contra adversa ac prospera virtutum semper 406 ornamento muniatur. Et quod superhumerale ex auro, et hyacintho, et purpura, et bis tincto cocco, et torta fieri bysso praecipitur, quanta sacerdos clarescere virtutum diversitate debeat demonstratur. In sacerdotis quippe habitu aurum fulget, dum intellectu sapientiae emicat. Cui hyacinthus, quia aereo colore resplendet, adjungitur, scilicet, ut omne quod tractat ad amorem coelestium surgat. 11. Huic admiscetur regalis purpura, ut suggestiones vitiorum, veluti ex potestate regia, comprimat. Coccus quoque bis tinctus ipsi superhumerali adjungitur, ut ante interni judicis oculos omnia virtutum bona ex charitate decorentur. 12. Quae charitas, quia in dilectione Dei et proximi pendet, quasi ex duplici tinctura refulget. Cui bis tincto cocco torta byssus adjungitur; de terra enim byssus nitenti specie oritur, per quod candens nitor et", + "candidate_score": 0.595317, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2", + "max_score": 0.662646, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_465", + "psc_text": "Vos autem, fratres charissimi, pro disciplina quam de mandatis Dominicis a me semper accepistis, et secundum quod me tractante saepissime didicistis, quietem et tranquillitatem tenete, nec quisquam vestrum aliquem tumultum fratribus moveat, aut ultro se gentilibus offerat. Apprehensus enim et traditus loqui debet; siquidem in nobis Dominus positus illa hora loquatur, qui nos confiteri magis voluit quam profiteri. Quid autem de caetero nos observare conveniat antequam in me super confessione nominis Dei proconsul sententiam ferat, instruente Domino in commune disponemus. Incolumes vos, fratres charissimi, Dominus noster in Ecclesia sua permanere faciat et conservare dignetur. Ita fiat per suam misericordiam. 167 Tres epistolae quae sequuntur inter epistolas Cypriani reperiuntur in quibusdam libris antiquis. EPISTOLA CORNELII PAPAE AD CYPRIANUM. Dilectionis tuae non delectabilia et contra fidei regulam scripta suscepi, in quibus nauseas recognovi, et venena sermonum adversus catholicam per totum orbem diffusam Ecclesiam horribilibus a te superseri zizaniis non laudavi. Quae peto", + "candidate_score": 0.662646, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_37_39", + "bdc_text": "Illi vero conglomerati ad curiam concurrerunt , ut se vindices et adiutores contra hanc vim praeberent . Accensit illa et quamprimum equites et pedites conscribi curat . Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_93", + "psc_text": "contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. » I. Cyprianus martyribus et confessoribus charissimis fratribus salutem. Sollicitudo loci nostri et timor Domini compellit, fortissimi ac beatissimi fratres, admonere vos litteris nostris ut a quibus tam devote et fortiter servatur fides Domini, ab iisdem lex quoque et disciplina Domini reservetur. Nam, cum omnes milites Christi custodire oporteat praecepta imperatoris20 sui, tum vos magis praeceptis ejus obtemperare plus convenit, qui exemplum caeteris facti estis et virtutis et timoris Dei. Et credideram quidem presbyteros et diaconos qui illic praesentes sunt monere vos et instruere plenissime circa Evangelii legem, sicut in praeteritum semper sub antecessoribus nostris factum est, ut diaconi, ad carcerem commeantes, martyrum desideria consiliis suis et Scripturarum praeceptis gubernarent. Sed nunc cum maximo animi dolore cognosco non tantum illic vobis non suggeri divina praecepta, sed adhuc potius impediri, ut ea quae a", + "candidate_score": 0.662147, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_484", + "psc_text": "de nostro simul et suos liberos et nostros liberandos dimittere sacrilega mente cunctamur, quasi tutius apud homines judicemus magis quam penes Dominum commendari aliquem filiorum. Pudendum nescio quid christianus est apud gentiles opprobrii; quibus pejores sine dubio judicantur quos pares habere non dicam meliores fuerat putare criminosum. Christiani nolunt vel gratulatione suos deducere ad bona, gentiles tradere non cunctantur ad mala. Postremo vel cum ipsa felicitate nostrorum morientium cogamur animum flectere, et desideriis eorum desideria nostra incipiant repugnare. Laetantur illi qui exeunt venientes ad requiem. Laetemur et nos cum ipsis, saltem computantes nostrorum exeuntium beatitudinem. Si religiosus vel novitius qui evasit, si non potes vel exulta quia placuisse cognoscis participium tui sanguinis Christo, maxime quod vel de occasione debeas tolerare Domini voluntatem, cui non potes contradicere. Et cum sit omnibus communis hic casus, vanus dolor est, qui nec primus videtur esse nec solus. Sed dicis: Nullus me de mea desolatione", + "candidate_score": 0.644566, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_32_34", + "bdc_text": "Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur . Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_429", + "psc_text": "ligno. Sacramentum salutis suae Christi servus agnovit. Redemptus ligno ad vitam aeternam ligno provectus est ad coronam. Quid vero mirum si vasa aurea et argentea in metallum, id est auri et argenti domicilium, dati estis, nisi quod nunc metallorum natura conversa est, locaque quae aurum et argentum dare ante consueverant, accipere coeperunt. Imposuerunt quoque compedes pedibus vestris, et membra felicia ac Dei templa infamibus vinculis ligaverunt, quasi cum corpore ligetur et spiritus, aut aurum vestrum ferri contagione maculetur. Dicatis Deo hominibus et fidem suam religiosa virtute testantibus ornamenta sunt ista, non vincula; nec Christianorum pedes ad infamiam copulant, sed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vincti, qui non a fabro sed a Domino resolvuntur! o pedes feliciter vincti, qui in itinere salutari ad paradisum diriguntur! o pedes in saeculo ad praesens legati, ut sint semper apud Dominum liberi! o pedes compedibus et traversariis interim cunctabundi, sed celeriter ad Christum glorioso", + "candidate_score": 0.642159, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_5_7", + "bdc_text": "Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum . Ego contra respondi non usque eo attritas afflictasque res Gallicas , ut hostes perpetuos miseratio subiret ;", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_329", + "psc_text": "ad gloriam. Qui se semel castraverunt propter regnum coelorum, Deo per omnia placeant, nec sacerdotes Dei aut Ecclesiam Domini scandalo suae pravitatis offendant. Et si ad praesens a nobis quidam ex fratribus nostris contristari videntur, nos tamen in salubri persuasione maneamus, scientes et Apostolum dixisse: Ergo ego inimicus factus vobis sum verum dicens vobis (Gal. IV, 16) ? Quod si obtemperaverint nobis, lucrati sumus fratres, et eos ad salutem pariter et dignitatem nostro sermone formavimus. Si autem quidam de perversis obtemperare noluerint, sequamur eumdem Apostolum dicentem: Si hominibus placerem, Christi servus non essem (Gal. I, 10) . Si quibusdam suadere non possumus ut eos Christo placere faciamus, nos certe, quod nostrum est, Christo Domino et Deo nostro, praecepta ejus servando, placeamus. Opto te, frater charissime ac desiderantissime, in Domino bene valere. EPISTOLA LXIII.(Erasm., II, 3. Pamel., Rigalt., Baluz., LXIII. Paris., LXII Oxon., Lips., LXIII.) AD CAECILIUM DE SACRAMENTO DOMINICI CALICIS.", + "candidate_score": 0.641355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_20_22", + "bdc_text": "Mitto ad te scriptum Germanicum ; ipse iudica . Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_36", + "psc_text": "testimonio prosequamini, ut per vos innotesceret nobis quod et vobis esset circa praepositi memoriam gloriosum, et nobis quoque fidei ac virtutis praeberet exemplum. Nam quantum perniciosa res est ad sequentium lapsum ruina praepositi, in tantum contra utile est et salutare cum se episcopus per firmamentum fidei fratribus praebet imitandum. II. Legi etiam alias litteras in quibus nec quis scripserit, nec ad quos scriptum sit, significanter expressum est. Et quoniam me in iisdem litteris et scriptura et sensus et chartae ipsae quoque moverunt ne quid ex vero vel subtractum sit vel immutatum, eamdem ad vos epistolam authenticam remisi, ut recognoscatis an ipsa sit quam Crementio hypodiacono perferendam dedistis. Perquam etenim grave est si epistolae clericae veritas mendacio aliquo et fraude corrupta est. Hoc igitur ut scire 9 possimus, et scripturam et subscriptionem an vestra sit recognoscite, et nobis quid sit in vero rescribite. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.641104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_32", + "bdc_text": "Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_429", + "psc_text": "ligno. Sacramentum salutis suae Christi servus agnovit. Redemptus ligno ad vitam aeternam ligno provectus est ad coronam. Quid vero mirum si vasa aurea et argentea in metallum, id est auri et argenti domicilium, dati estis, nisi quod nunc metallorum natura conversa est, locaque quae aurum et argentum dare ante consueverant, accipere coeperunt. Imposuerunt quoque compedes pedibus vestris, et membra felicia ac Dei templa infamibus vinculis ligaverunt, quasi cum corpore ligetur et spiritus, aut aurum vestrum ferri contagione maculetur. Dicatis Deo hominibus et fidem suam religiosa virtute testantibus ornamenta sunt ista, non vincula; nec Christianorum pedes ad infamiam copulant, sed clarificant ad coronam. O pedes feliciter vincti, qui non a fabro sed a Domino resolvuntur! o pedes feliciter vincti, qui in itinere salutari ad paradisum diriguntur! o pedes in saeculo ad praesens legati, ut sint semper apud Dominum liberi! o pedes compedibus et traversariis interim cunctabundi, sed celeriter ad Christum glorioso", + "candidate_score": 0.637279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_93", + "psc_text": "contra Evangelii legem, litteras feci quibus martyres et confessores consilio meo quantum possem ad Dominica praecepta revocarem. » I. Cyprianus martyribus et confessoribus charissimis fratribus salutem. Sollicitudo loci nostri et timor Domini compellit, fortissimi ac beatissimi fratres, admonere vos litteris nostris ut a quibus tam devote et fortiter servatur fides Domini, ab iisdem lex quoque et disciplina Domini reservetur. Nam, cum omnes milites Christi custodire oporteat praecepta imperatoris20 sui, tum vos magis praeceptis ejus obtemperare plus convenit, qui exemplum caeteris facti estis et virtutis et timoris Dei. Et credideram quidem presbyteros et diaconos qui illic praesentes sunt monere vos et instruere plenissime circa Evangelii legem, sicut in praeteritum semper sub antecessoribus nostris factum est, ut diaconi, ad carcerem commeantes, martyrum desideria consiliis suis et Scripturarum praeceptis gubernarent. Sed nunc cum maximo animi dolore cognosco non tantum illic vobis non suggeri divina praecepta, sed adhuc potius impediri, ut ea quae a", + "candidate_score": 0.626444, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_22", + "bdc_text": "Exscribam nonnulla alia ex epistola amici , ut fides sit penes authorem .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_36", + "psc_text": "testimonio prosequamini, ut per vos innotesceret nobis quod et vobis esset circa praepositi memoriam gloriosum, et nobis quoque fidei ac virtutis praeberet exemplum. Nam quantum perniciosa res est ad sequentium lapsum ruina praepositi, in tantum contra utile est et salutare cum se episcopus per firmamentum fidei fratribus praebet imitandum. II. Legi etiam alias litteras in quibus nec quis scripserit, nec ad quos scriptum sit, significanter expressum est. Et quoniam me in iisdem litteris et scriptura et sensus et chartae ipsae quoque moverunt ne quid ex vero vel subtractum sit vel immutatum, eamdem ad vos epistolam authenticam remisi, ut recognoscatis an ipsa sit quam Crementio hypodiacono perferendam dedistis. Perquam etenim grave est si epistolae clericae veritas mendacio aliquo et fraude corrupta est. Hoc igitur ut scire 9 possimus, et scripturam et subscriptionem an vestra sit recognoscite, et nobis quid sit in vero rescribite. Opto vos, fratres charissimi, semper bene valere. EPISTOLA", + "candidate_score": 0.618375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_6", + "bdc_text": "Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "004_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-2_window_329", + "psc_text": "ad gloriam. Qui se semel castraverunt propter regnum coelorum, Deo per omnia placeant, nec sacerdotes Dei aut Ecclesiam Domini scandalo suae pravitatis offendant. Et si ad praesens a nobis quidam ex fratribus nostris contristari videntur, nos tamen in salubri persuasione maneamus, scientes et Apostolum dixisse: Ergo ego inimicus factus vobis sum verum dicens vobis (Gal. IV, 16) ? Quod si obtemperaverint nobis, lucrati sumus fratres, et eos ad salutem pariter et dignitatem nostro sermone formavimus. Si autem quidam de perversis obtemperare noluerint, sequamur eumdem Apostolum dicentem: Si hominibus placerem, Christi servus non essem (Gal. I, 10) . Si quibusdam suadere non possumus ut eos Christo placere faciamus, nos certe, quod nostrum est, Christo Domino et Deo nostro, praecepta ejus servando, placeamus. Opto te, frater charissime ac desiderantissime, in Domino bene valere. EPISTOLA LXIII.(Erasm., II, 3. Pamel., Rigalt., Baluz., LXIII. Paris., LXII Oxon., Lips., LXIII.) AD CAECILIUM DE SACRAMENTO DOMINICI CALICIS.", + "candidate_score": 0.612084, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum", + "max_score": 0.66252, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_192", + "psc_text": "in nulla divortia multifidis rivulis scissus, camporum plana in coenosas voragines solvat, quae rectum fidei iter impediant. Qua narratione non aliud in mentem eorum episcoporum revocare voluit quam studium catholicae hujus unitatis et communionis procurandae. Hanc enim ab Hispaniarum et Galliciae Ecclesiis dudum pestiferum Priscillianae haereseos virus ejecerat atque exsulaverat Propterea, ut Idatii et Ceponii animos ad religionis studium incenderet, Ecclesiarum quas lustraverat exempla subjicit, quorum pastores eos quos pravorum dogmatum virus infecerat, aut correctos piae parentis gremio reformari contumaces, veluti abortivos partus ac non legitimam sobolem ex consortio sanctae haereditatis expellit. 3. Post longas igitur annorum metas Turribius Asturigiam reversus, dire cruciabatur, cum animadverteret damnatas jam dudum ab Ecclesia traditiones, quas iis in regionibus plene abolitas arbitrabatur, pertinacius adhuc vigere. Immo ejusmodi cruciatus in eo augebantur cognoscente pro uniuscujusque hominum studio et voluntate prava dogmata velut quibusdam hydrinis capitibus pullulare. Quorum alii haereticorum veteri errori blasphemiarum suarum argumenta conferebant,", + "candidate_score": 0.66252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_45", + "psc_text": "episcopi in Romano concilio tenuere, tum horum numerus prorsus erant ignoti. Et idcirco nonnullorum nomina dumtaxat descripsere, caetera autem generali hac formula concludentes: Et caeteris sanctis episcopis in celebri urbe Roma convocatis. Nihil denique dicam de suspecta Theodoreti fide in veterum monumentis recensendis, cum jam Baronius atque alii merito eum de consimilibus fraudibus insimulent. Sed eam fraudem longe abesse a Valentini concilii Actis jam Sirmondi studium indicat. Eadem quippe vir doctus, ex codd. mss. Remen., Lugdun., Anicien., Fossat. et tribus aliis collegii Paris., societ. Jesu, collect. Isidorianae, ut castigatius lucem aspicerent curavit. Eos autem codd. ante 900 annos conscriptos arbitratus est. Quare eorumdem archetyporum exemplarium summa consensio omnem prorsus fraudis suspicionem eripit, ut nobiscum eruditi judicabunt. Age vero nunc ad Priscillianum et Ithacium revertamur. Macedonii itaque hujusque officialium conatibus per Prittanium, seu Brittonem episcopum elusis, simulque occluso aditu, ne ex urbe Trevirorum Ithacium in Hispanias reducerent, gravis rumor oboriri coepit", + "candidate_score": 0.660348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_49", + "psc_text": "superstes; nam is, a suis desertus, forte ob nimiam lenitatem in Priscillianistas adhibitam, per Andragatii ducis dolum, apud Lugdunum, octavo kal. Septembris, anno 383, occisus est. Interim Maximus, ne Ecclesiae rebus videretur infensus, easque in dies magis turbari sineret, haereticorum judicium ecclesiasticis pastoribus in unum Burdigalae coituris commisit. Ea de causa, ait noster Severus Sulpicius: Datis ad praefectum Galliarum atque ad vicarium Hispaniarum litteris, omnes omnino, quos labes illa involverat, deduci ad synodum Burdigalensem jubet. At ubi ad synodum convenere, primus coram judicibus Instantius se sistens, causam dicere jussus, cum nec ab objectis criminibus se posset purgare, PP. in eum animadvertunt, et episcopatu indignum esse pronuntiant. Quae Priscillianus advertens, et deteriorem causam habere sibi conscius, statim ad Maximum imperatorem appellationem interposuit, ut sacri conventus judicium eluderet. Hisce fere verbis idem Severus historiam describit, qui praeterea molli brachio concilii Patres objurgat, subjiciens: Priscillianus vero ne ab episcopis audiretur, ad principem provocavit.", + "candidate_score": 0.658622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_42_44", + "bdc_text": "Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_20", + "psc_text": "contra transgressores anathema conclamaretur. Harum autem sententiarum seu legum exempla tomo secundo Conciliorum scripta sunt, easdemque Severinus Binius variis notis adornavit. 2. Interim vero dum haec in Caesaraugustana synodo agebantur, nec Instantius et Salvianus, nec Priscillianus, aut quispiam ex ejus sectariis coetui interfuit; sed omnes coram illis Patribus se sistere detrectarunt, ne se judicio committerent. Rem narrat Severus Sulpicius, addens in absentes sententiam latam fuisse, et in eos qui damnatos in communionem ausi essent recipere. Igitur post multa, ait, inter eos et digna memoratu certamina, apud Caesaraugustam synodus congregatur, cui etiam Aquitani episcopi interfuere. Verum haeretici committere se judicio 215 non ausi, in absentes tum lata sententia, damnatique Instantius et Salvianus episcopi, Helpidius et Priscillianus laici. Additum etiam, ut si quis damnatos in communionem recepisset, sciret in se eamdem sententiam promendam. Haec autem, ubi a sectariis comperta sunt, majoris odii in Ecclesiam et in omnes catholicos causa fuere. Nam ad", + "candidate_score": 0.65769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_52", + "psc_text": "sententia contentus, eos e suis episcopalibus sedibus juberet extrudi. Primo quidem in hanc sententiam Maximus propendere videbatur, immo et in eam, Martini Turonensis praesertim hortatu, jam descendisse, Severus Sulpicius asseverat. Sed cum Ithacius tunc strenue nimis accusatoris partes obiret, et gravi odio in reos furens apud imperatorem pro horum morte instaret, cum negotium in ancipiti adhuc versaretur, episcoporum catholicorum coetus in duas factiones scissus est, altera alteri communicare detrectabat. Prior enim prudenter et sancte infelicium sanguine abstinendum contendebat. Sed altera saevior et immitior, 222 ut crimina morte diluerent expetebat. Rebus igitur ita pendentibus, saeculi tribunal eam cognoscere causam distulit, quoad usque Treviris S. Martinus commoratus est; hunc enim benigne et perhumaniter Maximus excipiebat, tantaque reverentia et honore prosequebatur ut e Trevirorum urbe discessurus ab ipso sponsionem elicuerit nihil cruentum in reos constituendum. Rerum tamen exitus sponsionem protinus elusit. Nam imperator per Magnum et Rufum Hispaniarum episcopos depravatus, et a mitioribus", + "candidate_score": 0.657395, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115", + "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium", + "candidate_score": 0.653187, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_44_46", + "bdc_text": "Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta . Convenit etiam paucis ante diebus circulus Rhenanus , de tranquillitate et ocio conservando in imperio egit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_115", + "psc_text": "quae disserendi ratio, contra 235 Ecclesiae canones, duos confingit episcopos eamdem sedem administrantes? Horum porro nihil habet Idatius in Chronico, nihil Toletani Patres, qui de hac Dictinii restitutione, aut de Turribii ordinatione nec unum verbum protulerunt. Immo Chronicum illud et hujus concilii Acta mire inter se concinunt; in ea videlicet indicanda indulgentia, qua Dictinio et caeteris poenitentibus episcopis benigne fuit concessum in suis sedibus perseverare, et dumtaxat cautum fuit ut ab initiandis episcopis, presbyteris atque diaconibus se abstinerent, quoadusque Romani pontificis Anastasii et Simpliciani Mediolanensis episcopi, Ambrosii successoris, communionis litteras reciperent: Symphosius autem (aiunt Toletani praesules) senex religiosus, qui quod egerat, supra scripsimus, in Ecclesia sua consistat, circumspectior circa eos quos ei reddemus futurus; inde exspectabit communionem unde prius spem futurae pacis acceperat. Quod observandum etiam Dictinio et Antherio esse decrevimus. Cum itaque Toletani Patres decrevissent Symphosium, Dictinium et Antherium in suis Ecclesiis debuisse consistere, an non confinxit Quesnellus Dictinium", + "candidate_score": 0.652687, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43_45", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse . Erfordiae nuper conventum egerunt aliquorum principum legati ob controversiam , quae de coena dominica est ; sed quia pestis ibi saevit , dicuntur statim recessisse forte nulla re perfecta .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_142", + "psc_text": "et clericis eadem Priscilliana labe pollutis, qui cum eisdem Symphosio et Dictinio, nondum poenitentibus et ab Ecclesia absolutis, communicarunt, vel ad sacrorum ordinum ministeria ab iis se promoveri passi sunt. Et primo quidem ad eos se nostra vertit oratio qui, ad synodum canonice acciti, eoram Episcopis se sistere non detrectarunt, quos inter locum habuisse Paternum, definitivae illius concilii sententiae exemplaria ex gestis translata produnt. Is enim ante ordinationem, Priscilliani errores sciebat et profitebatur. Sed post adeptam Bracarensem sedem, omne illius haereseos virus ejuravit lectione librorum sancti Ambrosii. 2. Hunc ergo cum Symphosius ordinasset contra ecclesiasticas leges, quadam adhibita indulgentia, suam retinere sedem permisere, despondentes praeterea illius Toletanae primae synodi PP. eum in communiorem suscepturos, cam sedes apostolica rescriberet. Eamdem indulgentiam erga Isonium adhibuere, qui, nuper baptizatus a Symphosio, contra ecclesiasticas regulas ad episcopatum statim fuit promotus, quem ab hoc gradu minime esse dejiciendum concilium judicavit, quia hoc se tenere quod", + "candidate_score": 0.652637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_84", + "psc_text": "varia opus est praemittamus. Primum videlicet Symphosium cum aliis undecim episcopis anno Domini 381 Caesaraugustano subscripsisse concilio, Priscillianoque et hujus dogmatibus anathema dixisse, ut ex hujus concilii Actis intelligitur. Quamvis revera, si unicum dumtaxat Caesaraugustae fuisse coactum concilium dicamus, a caeterorum PP. illorum communione se subduxisse credendum erit, ut suo loco dicturi erimus. Non igitur tum ea lue nefanda certo poterat labefactari Symphosius. Neque de hac haeresi, palam saltem, is fuerat postulatus Christi anno 385, cum videlicet Priscillianus hujusque socii, Maximi tyranni decreto, vel capitis, vel exsilii poena mulctati fuere. Severus quippe Sulpicius, qui lib. II Hist. rem totam describit, haereseos utique auctoris et sociorum nomina in catalogum redegit, nulla prorsus Symphosii facta mentione. Quod argumenti genus, tamquam ex scriptoris silentio depromptum, quamvis aliis in rebus imbecillum, parvique pendendum ducamus, illud tamen in praesentia maximum robur obtinet, ne Severum Sulpicium de socordiae vel oscitantiae vitio postulandum esse arbitremur. An is", + "candidate_score": 0.649554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_41_43", + "bdc_text": "septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus . Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_20", + "psc_text": "contra transgressores anathema conclamaretur. Harum autem sententiarum seu legum exempla tomo secundo Conciliorum scripta sunt, easdemque Severinus Binius variis notis adornavit. 2. Interim vero dum haec in Caesaraugustana synodo agebantur, nec Instantius et Salvianus, nec Priscillianus, aut quispiam ex ejus sectariis coetui interfuit; sed omnes coram illis Patribus se sistere detrectarunt, ne se judicio committerent. Rem narrat Severus Sulpicius, addens in absentes sententiam latam fuisse, et in eos qui damnatos in communionem ausi essent recipere. Igitur post multa, ait, inter eos et digna memoratu certamina, apud Caesaraugustam synodus congregatur, cui etiam Aquitani episcopi interfuere. Verum haeretici committere se judicio 215 non ausi, in absentes tum lata sententia, damnatique Instantius et Salvianus episcopi, Helpidius et Priscillianus laici. Additum etiam, ut si quis damnatos in communionem recepisset, sciret in se eamdem sententiam promendam. Haec autem, ubi a sectariis comperta sunt, majoris odii in Ecclesiam et in omnes catholicos causa fuere. Nam ad", + "candidate_score": 0.649101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296", + "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.", + "candidate_score": 0.647295, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.643131, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_90", + "psc_text": "Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat. Mirari profecto oportet nec veteres nec recentiores scriptores ad tam celebre testimonium animadvertisse, sed horum alios, quoad concilii causas, quoad tempus, quoad gesta, in unam, alios in alteram abiisse opinionem. Immo admirationem auget quod hujus vel alterius opinionis assertores non iisdem insistant 230 principiis, cum eorum quilibet, vel propriis studiis indulgeat, vel, quasi divinationibus usus, longius quam par est in re non mediocris momenti abscedat a veritate. Nec enim cum Baronio aut Conciliorum collectoribus hic contendere audeo, qui, in tanta sacrorum monumentorum copia et Christianae rei suppellectile tempus et operam insumentes, omnia collegerunt, disposuerunt, ornarunt, non ita tamen, ut eadem", + "candidate_score": 0.642376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_4_6", + "bdc_text": "Certe vel eo nomine imprimis laetor , quod Gallia nihil fere novi subministret . Iuvat aliorum potius labores recensere , utinam nobis fortuna peracta sit . Memini Chantoneum , cardinalis Granvellae fratrem , cum apud nos civiles aestus ferverent , deplorare apud proceres quosdam infelicem regni Gallici statum .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_340", + "psc_text": "fidei, pontificiae auctoritatis scriptae ordinationes erant commissae, illique maxime incumbebat ad S. Leonem rescribere an facile esset omnibus illarum quatuor provinciarum sacerdotibus in unum generale concilium coire, vel an saltem Galliciae episcopi citius, Ceponio et Idatio agentibus, in provinciali conventu congregaturi forent, ad remedium tantis vulneribus afferendum. Quod vero addit Quesnellus: « Notarii vox numquam in ecclesiasticis monumentis in eo significatu usurpatur quem ei affingit auctor ille » Baronius nimirum, « qui quod agitur in provinciis ad Romanam sedem referre ac notum facere satagit; » hic nos jam ad Latinos optimos scriptores provocare possemus, qui eam notarii vocem usurparunt ad eos significandos qui in publicis tabulis Ecclesiae res describere consueverunt; cur ergo istud munus ab apostolica sede Turribio demandari non potuit? Quae episcopalium jurium violatio in eo exercendo, cum de Christianae reipublicae bono ageretur, et illius provinciae potissimum, in qua concilium haberi Romanus pontifex praeceperat? 4. Adhuc praeterea me latet", + "candidate_score": 0.638379, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_201", + "psc_text": "laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis eam confingere potuerunt? Apostolis enim jam vita functis, sub nomine etiam sacrarum scripturarum multa volumina ab impostoribus conficta fuisse omnia Ecclesiae monumenta et epistola haec de qua agimus perspicue produnt. Illius ergo codicis vetustas nihil conficeret, nisi antiquiorem impostorem de Hispaniae et Galliciae rebus optime instructum, jam undecimo saeculo labente, vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a", + "candidate_score": 0.632403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ; ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_200", + "psc_text": "eripiendum quod a docto illo Conciliorum collectore objicitur, hunc primo excusat, veluti conscium innumerabilium fabularum, in pseudochronicis antiquis exstantium, iisdemque adductum rejecisse quaecumque in iis narrantur, dum aliunde non innitantur, aut confirmentur certo aliquo et firmo testimonio. Secundo, ait Turribii epistolam 253 de qua agimus non esse excogitatam et fictam a veteratoribus illis qui tot commentis et absurdis Hispanicam historiam deturparunt, sed reperiri in ms. cod. sexcentorum circiter annorum antiquitatis, etc. Sed inter duas has contrarias opiniones cui subscriberem, animus olim haerebat suspensus. Codicis quippe antiquitatem, quam cardinalis Aguirre tanti fecit, non omnem delet suspicionem, quod ab aliquo antiquo impostore laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis", + "candidate_score": 0.630158, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_33_35", + "bdc_text": "Quodsi maximus aliquis heros eo animum adiecisset , iamdudum de utroque actum fuisset . Caeterum et inter Hamburgenses et ducem Ottonem Lunenburgicum magna quoque dissensio est . Habet is arcem ad Albim et nuper ibi vectigal exigere coepit .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_287", + "psc_text": "Orosii verba jam Quesnello negotium facessunt, nam Eutropius et Paulus episcopi, sola salutis omnium utilitate permoti, commonitorium jam dederunt (ait Orosius) de aliquantis haeresibus, nec tamen significarunt omnes. Super quas vero haereses duo illi episcopi Augustinum consuluerint, plane reticuit. Sed si eum consuluissent super Priscillianam haeresin, et errores; vel si Augustinus, postulantibus illis duobus episcopis, libellum illum anathematismosque scripsisset, quid Orosio opus erat festinato edere et coacervare in unum omnes perditionum arbores cum radicibus et ramis suis? Annon illa fidei professione, vel libello; annon in decem et octo, vel in viginti sex, anathematismis habebatur id omne quod ad illius haeresis exitium oportebat? Augustinum praeterea, si duo illi episcopi in hac causa interpellassent, aut rescribendo iisdem fecisse satis arbitratur Quesnellus, aut non. Sed utroque hoc telo seipsum jugulat. Nam dato illo primo, fateri cogitur cur Augustinus in eadem causa ab Orosio iterum consultus, hunc non remisit ad illam fidei professionem, et", + "candidate_score": 0.628777, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_10_12", + "bdc_text": "\"Heus , qui malo superbus incedis meo , eheu translatos alio deflebis amores ; ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_201", + "psc_text": "laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis eam confingere potuerunt? Apostolis enim jam vita functis, sub nomine etiam sacrarum scripturarum multa volumina ab impostoribus conficta fuisse omnia Ecclesiae monumenta et epistola haec de qua agimus perspicue produnt. Illius ergo codicis vetustas nihil conficeret, nisi antiquiorem impostorem de Hispaniae et Galliciae rebus optime instructum, jam undecimo saeculo labente, vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a", + "candidate_score": 0.623006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.621023, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_200", + "psc_text": "eripiendum quod a docto illo Conciliorum collectore objicitur, hunc primo excusat, veluti conscium innumerabilium fabularum, in pseudochronicis antiquis exstantium, iisdemque adductum rejecisse quaecumque in iis narrantur, dum aliunde non innitantur, aut confirmentur certo aliquo et firmo testimonio. Secundo, ait Turribii epistolam 253 de qua agimus non esse excogitatam et fictam a veteratoribus illis qui tot commentis et absurdis Hispanicam historiam deturparunt, sed reperiri in ms. cod. sexcentorum circiter annorum antiquitatis, etc. Sed inter duas has contrarias opiniones cui subscriberem, animus olim haerebat suspensus. Codicis quippe antiquitatem, quam cardinalis Aguirre tanti fecit, non omnem delet suspicionem, quod ab aliquo antiquo impostore laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis", + "candidate_score": 0.619888, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_187", + "psc_text": "itaque Hispaniarum et Gallaeciae regnorum civiles atque ecclesiasticas res tot tantaeque perturbationes vexarent, Innocentiana illa statuta exsecutioni demandari nullo modo poterant, praesertim quia Hispaniae et Gallaeciae populi non uno tantum Principi, sed duobus Arianorum labe pollutis tum obtemperare cogebantur. In Hispaniis enim Athaulphus, Christi anno 414, primus ex Gothorum gente regnavit. Sed vix imperii anno absoluto a quodam Gotho necatus est, cui Segericus succedens post sex menses ipse etiam interficitur. Quibus et alii quatuordecim ex eadem stirpe Ariani reges ad annum 568 usque successere. In Gallicia autem et Lusitania principes ex Suecorum stirpe regnarunt, quorum primus fuit Hermericus, qui, post imperii annos 32 decedens, anno 440 Rechilam successorem habuit. Is autem, septem dumtaxat annis in imperio consumptis, Recciario regni habenas reliquit, qui in catholica edoctus religione, ecclesiasticas res sanctis episcopis haud difficile componendas permisit. CAPUT XIII. De Turribio Asturicensi episcopo, ipsius ad apostolicam sedem consultationibus, rebusque ab eo gestis ad", + "candidate_score": 0.619627, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_201", + "psc_text": "laudata epistola non fuerit conficta. Nihil sane conficit quod Philippus II rex, tempore Ambrosii Morales, ex antiquissima bibliotheca insignis monasterii S. Emiliani codicem illum transtulerit in aliam recentem S. Laurentii in Scoriali, viginti annis circiter ante fictiones Dextri, Maximi, Juliani. Quid? An non antiquiores exstitere impostores, qui a pluribus saeculis eam confingere potuerunt? Apostolis enim jam vita functis, sub nomine etiam sacrarum scripturarum multa volumina ab impostoribus conficta fuisse omnia Ecclesiae monumenta et epistola haec de qua agimus perspicue produnt. Illius ergo codicis vetustas nihil conficeret, nisi antiquiorem impostorem de Hispaniae et Galliciae rebus optime instructum, jam undecimo saeculo labente, vel duodecimo ineunte, hanc unam Turribii epistolam confinxisse. 8. Huic ego tamen Baluzii opinioni non tam facile subscribo, sed cardinalis Aguirre rationes prorsus infirmas esse contendo. Nam si de suppositionum argumentis ea in epistola repertis hic agere instituerem, multa quidem in ejus lectione me offendisse fateri possem, quae nec a", + "candidate_score": 0.619138, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_247", + "psc_text": "Vix enim ab eodem comperta nequissimorum hominum impietate et sacrilegiis, studium cohibere non potuit, quin inter sacra mysteria peragenda profanam eam religionem hujusque dogmata impeteret et exagitaret. Cujus quidem agendi rationem nobis satis est indicasse, ne prolixior justo haec nostra evadat oratio. 263 CAPUT XV. De conciliis in Galliciae et Hispaniae regnis sancti Leonis Magni praecepto habitis. Falsum Paschasii Quesnelli judicium de antiquo cod. Canonum Rom. Ecclesiae. 1. Obscuriores autem nunc res nos scribere oportet, et iis quae jam diximus multo difficiliores, praesertim cum ob veterum monumentorum jacturam iis subsidiis careamus quae facile ad cognoscendam rerum veritatem nos dirigere atque conducere possent. Interim tamen a suscepto proposito manum non removebimus, quoadusque exploratius fiat quemadmodum pontificiis mandatis utriusque regni sacerdotes obtemperaverint. Episcopi ergo illi cum ob diversas rerum civilium administrationes, ut jam vidimus, tum ob diversorum principum stirpem, ingenia et religionem, in unum generale concilium convenire haud potuerint, uniuscujusque regni metropolitae", + "candidate_score": 0.616588, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_89", + "psc_text": "in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum scriptor accuratissimus, sub Anastasii pontificatu quoddam Toletanum concilium habitum fuisse, atque in eo tum Symphosium, tum Dictinium, aliosque Gallaeciae provinciae episcopos Priscillianam haeresim ejurasse, propriaque manu fidei professione subscripta condemnasse asseverat. Romanae Ecclesiae 37 habetur episcopus Anastasius. In provincia Carthaginensi, in civitate Toleto, synodus episcoporum contrahitur, in cujus gestis continetur Symphosius, et Dictinius, et alii cum his Gallaeciae provinciae episcopis Priscilliani sectatores haeresim ejus blasphemissimam cum assertore eodem professionis suae subscriptione condemnant. Addit praeterea: Statuuntur quaedam etiam observanda de Ecclesiae disciplina, communicante in eodem concilio Ortigio episcopo, qui Gelenis fuerat ordinatus. Sed agentibus Priscillianistis, pro fide catholica pulsus factionibus exsulabat.", + "candidate_score": 0.616586, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.615227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.61429, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_12_14", + "bdc_text": "nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ; inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_17", + "psc_text": "Non igitur Prosper ipse, ne in suum et totius Aquitaniae gentis dedecus et probrum verteretur, Priscillianum Gallum appellasset, si id certo cum sibi tum caeteris satis superque non fuisset perspectum. Si ita profecto, contra vulgatissimam traditionem omniumque persuasionem ratiocinaremur, nodum in scirpo quaerere videremur. Etenim ibi Priscillianum duxisse originem, ubi primum ejus errores propagati sunt, sine ulla prorsus animi haesitatione est affirmandum. Quod si deinde laudati Chronici verba repugnare videantur, quae Galatiae vocem exhibent, non inde tamen Priscillianum Gallum fuisse arbitrari oportet, cum potissimum Chronicon illud, multis erroribus scatere eruditi quam saepissime judicaverint, et aliunde quandoque illud vocabulum a veteribus fuerit usurpatum ad designandum Galatiae populos intra Hispaniarum confinia positos, ut sexcentis exemplis demonstrare possemus. Id potissimum ipsi praestabimus in adornanda sancti Leonis Magni epistola ad Turribium Asturicensem, de qua lucelentius in hujus historiae narratione suo loco agere reservamus. CAPUT III. Instantius atque Salvianus Hispaniarum episcopi Priscilliano morem gerentes, eum", + "candidate_score": 0.612637, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_11_13", + "bdc_text": "ast ego vicissim risero. \" Utrumque accidit ; nam quae scribis de rebus Flandricis verissima sunt , et quod de Hispania auguraris , multorum calculis confirmatur . Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_149", + "psc_text": "noverim, jam illud statim mihi eripere opus est quod opponere possent. Aequalem reverentiam, videlicet, Hispaniae PP. tunc exhibuisse Simpliciano, Mediolanensium episcopo, caeterisque sacerdotibus, ut decreverunt, cum in causa episcoporum Gallaeciae, qui semper cum Symphosio communicaverant, tum in causa Dictinii et Anterii episcoporum, in quarum postrema judicium aeque reservatum fuit sancto Simpliciano episcopo Mediolanensi ac Romano pontifici tum existenti. Sed haec agendi oeconomia Romanorum pontificum auctoritatem (aiunt) elevat, aliorum episcoporum auctoritati aequiparando, vel ut saltem in Romanum concilium eaedem causae finiendae referantur. Ita profecto blaterant, et nunc blaterare possent, qui, ecclesiasticam unitatem scindere cupientes, nimis anxie Romanos pontifices caeteris aliis episcopis exaequare student. Sed incassum eos laborare in hac aliisque similibus causis perspectum est. Nam ut alia praeteream, de quibus vel jam disserui, vel alibi verba faciam, plenissime constat Toletanos PP. non una et eadem ratione adductos Simpliciani Mediolanensis episcopi et papae, qui tunc erat, litteras exspectandas esse decrevisse. Ambrosius in", + "candidate_score": 0.611679, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_43", + "bdc_text": "Cur autem Saxoniae dux in apparatu sit , nescitur , praesertim cum fama sit proscriptos fere omnes isthinc discessisse .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_49", + "psc_text": "superstes; nam is, a suis desertus, forte ob nimiam lenitatem in Priscillianistas adhibitam, per Andragatii ducis dolum, apud Lugdunum, octavo kal. Septembris, anno 383, occisus est. Interim Maximus, ne Ecclesiae rebus videretur infensus, easque in dies magis turbari sineret, haereticorum judicium ecclesiasticis pastoribus in unum Burdigalae coituris commisit. Ea de causa, ait noster Severus Sulpicius: Datis ad praefectum Galliarum atque ad vicarium Hispaniarum litteris, omnes omnino, quos labes illa involverat, deduci ad synodum Burdigalensem jubet. At ubi ad synodum convenere, primus coram judicibus Instantius se sistens, causam dicere jussus, cum nec ab objectis criminibus se posset purgare, PP. in eum animadvertunt, et episcopatu indignum esse pronuntiant. Quae Priscillianus advertens, et deteriorem causam habere sibi conscius, statim ad Maximum imperatorem appellationem interposuit, ut sacri conventus judicium eluderet. Hisce fere verbis idem Severus historiam describit, qui praeterea molli brachio concilii Patres objurgat, subjiciens: Priscillianus vero ne ab episcopis audiretur, ad principem provocavit.", + "candidate_score": 0.606493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_181", + "psc_text": "Orosius homo Hispanus, res patrias non ignorans, Cassiodorus et Prosper in Chronicis, ad consulatum Honorii octavum, et Theodosii tertium, quod in Christi annum 409 incidisse ipsae Rom. consulum tabulae demonstrant. Sed Augustinus infelicissimum illarum Ecclesiarum statum 249 in epist. olim 180, nunc vero in novissima editione PP. S. Mauri 228, ad Honoratum, cap. 5, descripsit, dicens: Non enim quisquam est qui dicat ministros manere oportere, ubi jam non fuerint quibus necesse sit ministrare. Ita quidem sancti episcopi de Hispania profugerunt, prius plebibus partim fuga lapsis, partim peremptis, partim obsidione consumptis, partim captivitate dispersis. Cui quidem maximo excidio foedissimas Hispanorum carnis libidines occasionem dedisse Salvianus Massiliensis asseverat. Sed turpes eas, effrenatasque omnium libidinum turpitudines in omni cum virorum tum mulierum coetu, Priscillianistarum studio et dogmatibus, apud Aquitanos potissimum et Hispanos, propagatas, non tantum idem Salvianus tunc Massiliensis episcopus octo libris descripsit, sed tristi admodum et lugubri carmine Prosper Aquitanus deflevit. Quare", + "candidate_score": 0.606031, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_88", + "psc_text": "Augustinus, ut divinarum Scripturarum sanctitati auctoritatique consuleret, omnes excelsae suae sapientiae nervos ad librum illum catholicae pietati maxime injuriosum refellendum atque destruendum adhibuit. Sed et alios Dictinium in Priscillianae haereseos tutelam et praesidium edidisse tractatus, inter caeteros Leo noster asseverat, ut nos ipsi suo loco dicemus. 7. Interim vero, ne a proposito instituto longius abscedamus, Symphosii ac Dictinii apertum lapsum non ante quintum vel sextum Siricii pontificatus annum revocandum esse certissime arbitramur; quorum quidem impietate a caeteris Hispaniae et Lusitaniae episcopis cognita, et ex Dictinii Operibus, quae omnium manibus terebantur, magis comprobata, catholici ab eorum communione se abstinere coeperunt, et in aliquo, ut arbitror, episcoporum conventu anathemate proscripti fuere. Sed de re tam obscura, cujus veteres scriptores altum servavere silentium, ne in divinationem labamur, verba facere omnino praetermittimus. Sed ad Idatii Chronicon sermonem convertentes, quandonam Symphosius et Dictinius ad catholicorum communionem redierint, paucis explicabimus . 8. Idatius itaque, Hispaniarum rerum", + "candidate_score": 0.600849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_190", + "psc_text": "et Hispaniarum Ecclesiarum aerumnosum statum potuissemus comprehendere, jam diu interciderunt. Cujus quidem jacturae gravissimum damnum aliqua ratione dumtaxat litteris ad Idatium et Ceponium episcopos, quae sub Turribii Asturicensis nomine circumferuntur, tum sincera celebrique ea epistola quam in hac causa ad Turribium Leo rescripsit, possumus reparare. Utrisque ergo nos insistere in praesens oportet, ut Priscillianistarum hanc historiam, quam illustrare aggressi sumus, absolvamus. 2. Et certe quidem illarum Ecclesiarum statum deplorandum Turribius ipse, vel qui Turribii agit personam, ea in epistola descripsit, cum 251 videlicet de molesta et injucunda peregrinatione disserens, quam semper inter duos labores et lacrymabiles necessitates subierat. Inter has aliquid adjumenti habuisse asseverat, cum adeundo incognita, et ignorata discendo, quodam profectu mentis augemur, plerumque ea quae apud nos optima videbantur prava esse atque deterrima reddita nobis meliori ratione, noscentes. Super autem quibus rebus Turribius peregrinando instructior evaserit, ut facile noscere potuerit, prava atque deterrima reddita esse, quae ei quandoque", + "candidate_score": 0.59932, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_14", + "bdc_text": "inde enim prodiere Flandricae conciones , quae alioquin latebant .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_296", + "psc_text": "in Galliciae regno S. pontificis suffragio aut praecepto habita nostra se convertat oratio. Sed incertus sententiae ob veterum monumentorum inopiam, sive jacturam, aliorum dictis, et observationibus insistere, quam novum aliquid in medium afferre malo; cujusmodi sane illud est, cujus Idatius in Chronico celebrem fecit mentionem. In Asturicensi urbe Galliciae quidam ante aliquot annos latentes Manichaei gestis episcopalibus deteguntur, quae ab Idatio et Turribio episcopis, qui eos audierant, ad Antonium Emeritensem episcopum directa sunt. Fluctuat nunc animus in adjungenda fide Stephano Baluzio, conciliorum collectoribus, Quesnello aliisque doctis viris, qui arbitrati sunt Manichaei vocem Priscillianistas hic innuere et designare. Idatius quippe illius Chronici auctor, discrimen maximum Priscillianistas inter et Manichaeos dari utique novit, ut ipsi hisce dissertationibus explicavimus. Sed adhuc animi fluctuationem haec alia verba praecedentia augent: Quidam ante aliquot annos latentes Manichaei. Latibula porro et tenebras quaerere consuevisse Manichaeos, non Priscillianistas, in prioribus duobus nostris libris, quos de Manichaeis Leone M.", + "candidate_score": 0.597243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_13", + "bdc_text": "Aiunt enim inquisitionem istam Hispanicam Mauris anguibus atrociorem valde inopinatos parere effectus ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Priscillianistarum_window_203", + "psc_text": "suspicari? Tot enim perurgentibus calamitatibus, sub Dei et Ecclesiae indignatione, optimum hunc pastorem gregem suum deserere voluisse aut potuisse arbitrabimur? Nemo id mihi nugari poterit, praesertim cum S. Leo, cui Turribius deterrimum illarum Ecclesiarum statum exposuit, summis laudibus hunc ornet, quod semper vigilans sollicite Dominico gregi devotionem officii pastoralis impendisset. Profecto si arbitrio ductus dumtaxat Turribius peregrinatus fuisset, eum potius sanctus pontifex carpere et corripere debuisset, quod a Dominico grege diffugerat, concreditas sibi oves luporum furori dilaniandas subjiciendo. Duplici de causa dumtaxat has similesque objurgationes indebite evadere potuisset, exsilii videlicet altera, in quod, Arianis principibus agentibus, Turribius episcopus pulsus fuisset; altera vero, quod, nondum ad episcopatum assumptus, longo annorum spatio peregre iter fuerit profectus. Sed utraque vacillat. Nam si Arianorum principum furor in eum excandens exsilium subiisset, non peregrinationis labores et incommoda exaggeraret, sed exsilii; et aliunde post latam in eum sententiam jam in Asturicensi throno alius intrusus fuisset, quemadmodum", + "candidate_score": 0.595145, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1", + "max_score": 0.662356, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30_32", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit . Aliqui affirmant praeter Stockhalm et Calmar totam Sveciam , ipsas etiam argenti fodinas , in regis Daniae potestatem venisse , et quod a Germanis et rusticis , qui ob Sveci tyrannidem defecerunt , Dani in regnum sint introducti atque sic diuturnum hoc bellum ob rem levissimam , ut plerisque videtur , susceptum forte finem consequetur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_61", + "psc_text": "regia coinquinaret, ne inretiret potentia. denique pretiosius Aegypti diuitiis aestimauit obprobrium Christi. sic fugit etiam Dauid a facie regis Saul, a facie Abessalom. denique fugiens addebat incrementa pietatis. qui et insidiatori pepercit et parricidae salutem rogauit. sic fugit populus Hebraeorum, ut fides eius et uita inter fluctus sibi aperiret uiam. fuga illa erat trames C innocentiae, uirtutis uia, pietatis adsumptio. audeo dicere 11 Luc. 19, 17 13 Matth. 5, 17 17 Gen. 27, 43 18 Eiod. 2, 15 20 Reg. I 19, 18 II 15, 14 23 Eiod. 14, 5 2 qui fugit s. V. m2 A 3 thesauri libri 9 confugiamus VNDT 10 feneratori libri 12 supra .APCCx super cet. sex ed. Rom. quinque libri (Y fuit in archetypo) 13 soluere legem AN'T legem soluere cet. 14 adimplere A (ad 8. V. m2) P'T 15 ergo] enim A (s. m2 t ergo) PCx 16 fugere (re 8. u. m2)", + "candidate_score": 0.662356, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_29_31", + "bdc_text": "tamen quia nihilominus satis impie et flagitiose vixerunt , profitentur se meritas poenas sustinere et malle in manum domini quam hostium incidere . Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur . Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_61", + "psc_text": "regia coinquinaret, ne inretiret potentia. denique pretiosius Aegypti diuitiis aestimauit obprobrium Christi. sic fugit etiam Dauid a facie regis Saul, a facie Abessalom. denique fugiens addebat incrementa pietatis. qui et insidiatori pepercit et parricidae salutem rogauit. sic fugit populus Hebraeorum, ut fides eius et uita inter fluctus sibi aperiret uiam. fuga illa erat trames C innocentiae, uirtutis uia, pietatis adsumptio. audeo dicere 11 Luc. 19, 17 13 Matth. 5, 17 17 Gen. 27, 43 18 Eiod. 2, 15 20 Reg. I 19, 18 II 15, 14 23 Eiod. 14, 5 2 qui fugit s. V. m2 A 3 thesauri libri 9 confugiamus VNDT 10 feneratori libri 12 supra .APCCx super cet. sex ed. Rom. quinque libri (Y fuit in archetypo) 13 soluere legem AN'T legem soluere cet. 14 adimplere A (ad 8. V. m2) P'T 15 ergo] enim A (s. m2 t ergo) PCx 16 fugere (re 8. u. m2)", + "candidate_score": 0.658126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_31", + "bdc_text": "Daniae enim rex progressus cum exercitu regiam sedem Stockhalm , in quam Svecus profugit , obsidione cinxit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_61", + "psc_text": "regia coinquinaret, ne inretiret potentia. denique pretiosius Aegypti diuitiis aestimauit obprobrium Christi. sic fugit etiam Dauid a facie regis Saul, a facie Abessalom. denique fugiens addebat incrementa pietatis. qui et insidiatori pepercit et parricidae salutem rogauit. sic fugit populus Hebraeorum, ut fides eius et uita inter fluctus sibi aperiret uiam. fuga illa erat trames C innocentiae, uirtutis uia, pietatis adsumptio. audeo dicere 11 Luc. 19, 17 13 Matth. 5, 17 17 Gen. 27, 43 18 Eiod. 2, 15 20 Reg. I 19, 18 II 15, 14 23 Eiod. 14, 5 2 qui fugit s. V. m2 A 3 thesauri libri 9 confugiamus VNDT 10 feneratori libri 12 supra .APCCx super cet. sex ed. Rom. quinque libri (Y fuit in archetypo) 13 soluere legem AN'T legem soluere cet. 14 adimplere A (ad 8. V. m2) P'T 15 ergo] enim A (s. m2 t ergo) PCx 16 fugere (re 8. u. m2)", + "candidate_score": 0.635952, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_30", + "bdc_text": "Verum et terra ambo reges congressi sunt et aliquot millibus utrinque desideratis Svecus in fugam coniectus est iamque de regno periclitatur .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_61", + "psc_text": "regia coinquinaret, ne inretiret potentia. denique pretiosius Aegypti diuitiis aestimauit obprobrium Christi. sic fugit etiam Dauid a facie regis Saul, a facie Abessalom. denique fugiens addebat incrementa pietatis. qui et insidiatori pepercit et parricidae salutem rogauit. sic fugit populus Hebraeorum, ut fides eius et uita inter fluctus sibi aperiret uiam. fuga illa erat trames C innocentiae, uirtutis uia, pietatis adsumptio. audeo dicere 11 Luc. 19, 17 13 Matth. 5, 17 17 Gen. 27, 43 18 Eiod. 2, 15 20 Reg. I 19, 18 II 15, 14 23 Eiod. 14, 5 2 qui fugit s. V. m2 A 3 thesauri libri 9 confugiamus VNDT 10 feneratori libri 12 supra .APCCx super cet. sex ed. Rom. quinque libri (Y fuit in archetypo) 13 soluere legem AN'T legem soluere cet. 14 adimplere A (ad 8. V. m2) P'T 15 ergo] enim A (s. m2 t ergo) PCx 16 fugere (re 8. u. m2)", + "candidate_score": 0.625032, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_51_53", + "bdc_text": "Soloduri 8. 8bris . Tuus ex animo P[omponne ] Bellievre . [ Adresse fehlt. ]", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa029.opp-lat1_window_74", + "psc_text": "8. u.) uel VN 10 e.um A 11 reperiret P VWH'C simulachra AWET 12 apud erat eum C b a apud erat eum นxx apud eum erat E 18 uiuae C et (u alt. 8. u.) V uitae A (a. m2 i uiae) POCx et (t s. u.) T uiae 31 uerae 31' (m2 ex uiae) นxE 17 perfidiae Aนx' et (i alt. exp.) P perflde น' (de ex die) 18 inprobitatis A (te et m2 8. tis) P (e 8. if) improbitate et T caecitatis P offusi P profusi (corr. offusij T 19 enim del. m2 A, 8. u. T, sed eras. 20 non potuit A (non 8. u. m2) 21 (non 8. u. m3) T ipse quoque dominus in euangelio ait: uenit enim huius mundi princeps et in me inuenit nihil. quomodo nihil inuenire potuit in eo, in quo plenitudo diuinitatis habitabat F et habitabat corporaliter, de quo", + "candidate_score": 0.593985, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf052", + "work_id": "051_Prosper-Aquitanus_Appendicula-ad-Chronicum", + "max_score": 0.662345, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Appendicula-ad-Chronicum_window_0", + "psc_text": "NOTA. 755 Cum in codice quem Augustanum vocamus, Pithaeus vero sub Ulriciani titulo citavit in notis suis ad Chronicum Eusebii, etc., subjiciantur quaedam quae leguntur etiam in ms. Colbertinae Bibliothecae 240, et illa limites excedant Prosperiano Chronico a Gennadio assignatos in Catalogo, cap. 84, de Prospero, de quibus fusius dicta in admonitione consules, si vacat; illa nos hic, charactere tamen inferiori, excudi debere credidimus. In quibus regni Vandalorum, post captam ab iis Romam, status per annos non paucos repraesentatur. Quibus tamen in iisdem libris praefiguntur tres consulatus, qui Valentiniani VIII ultimum cum morte consulatum exceperunt. VARANE ET JOHANNE. CONSTANTINO ET RUFO. ARDABURE ET MAXIMIANO. Post consulatum Theodosii XVII et Festi, Geisericus Vandalorum rex Carthaginem ingressus est, die XIV kalendarum Novembrium. Qui rexit eamdem Africam civitatem annis XXXVIII, mensibus III, diebus VI. Post hunc regnavit Hunerix, filius ejus, annis VII, mensibus X, diebus XVIII. Qui in fine anni VII regni sui", + "candidate_score": 0.662345, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_39_41", + "bdc_text": "Verum princeps , ut aiunt , hoc conatur impedire sibique adiunxit Ernestum Lunenburgicum et episcopum Bremensem , Henrici Brunsvicensis fratrem , qui omnes milites conducunt , et metus est maiorum motuum . In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Appendicula-ad-Chronicum_window_1", + "psc_text": "RUFO. ARDABURE ET MAXIMIANO. Post consulatum Theodosii XVII et Festi, Geisericus Vandalorum rex Carthaginem ingressus est, die XIV kalendarum Novembrium. Qui rexit eamdem Africam civitatem annis XXXVIII, mensibus III, diebus VI. Post hunc regnavit Hunerix, filius ejus, annis VII, mensibus X, diebus XVIII. Qui in fine anni VII regni sui catholicae Ecclesiae persecutionem fecit, omnesque Ecclesias clausit, et cunctos Domini catholicos sacerdotes, cum Eugenio Carthaginensi episcopo exsilio relegavit. Qui Dei judicio scatens vermibus vitam finivit. Post eum regnavit Guntamundus Gentunis ejusdem Hunerici regis fratris filius annos XI, menses IX, dies XI. Qui tertio anno regni sui coemeterium sancti martyris Agilei apud Carthaginem catholicis dare praecipit, 756 Eugenio Carthaginensi episcopo, ab eodem jam de exsilio revocato. Decimo autem anno regni sui, Ecclesias catholicorum aperuit, et omnes Dei Sacerdotes, petente Eugenio Carthaginensi episcopo, de exsilio revocavit. Quae Ecclesiae fuerunt clausae annos XI, menses VI, dies V, hoc est, ab octavo anno Hunerici,", + "candidate_score": 0.659332, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "6917_sent_40_42", + "bdc_text": "In Saxonia quoque equitum et peditum fit convocatio eaque a tribus diversis principibus , electore Augusto , duce Ioanne Friderico et electore Brandeburgico , ob hanc maxime causam , quod episcopo Madenburgensi 6 . septembris mortuo Augustus episcopatum ad se transferre cupiat eo colore , quod in comitiis nuper celebratis id a Caesare impetrarit . Huic se opponit Brandeburgicus .", + "psc_chunk_id": "051_Prosper-Aquitanus_Appendicula-ad-Chronicum_window_0", + "psc_text": "NOTA. 755 Cum in codice quem Augustanum vocamus, Pithaeus vero sub Ulriciani titulo citavit in notis suis ad Chronicum Eusebii, etc., subjiciantur quaedam quae leguntur etiam in ms. Colbertinae Bibliothecae 240, et illa limites excedant Prosperiano Chronico a Gennadio assignatos in Catalogo, cap. 84, de Prospero, de quibus fusius dicta in admonitione consules, si vacat; illa nos hic, charactere tamen inferiori, excudi debere credidimus. In quibus regni Vandalorum, post captam ab iis Romam, status per annos non paucos repraesentatur. Quibus tamen in iisdem libris praefiguntur tres consulatus, qui Valentiniani VIII ultimum cum morte consulatum exceperunt. VARANE ET JOHANNE. CONSTANTINO ET RUFO. ARDABURE ET MAXIMIANO. Post consulatum Theodosii XVII et Festi, Geisericus Vandalorum rex Carthaginem ingressus est, die XIV kalendarum Novembrium. Qui rexit eamdem Africam civitatem annis XXXVIII, mensibus III, diebus VI. Post hunc regnavit Hunerix, filius ejus, annis VII, mensibus X, diebus XVIII. Qui in fine anni VII regni sui", + "candidate_score": 0.650089, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file