diff --git "a/10/10673.json" "b/10/10673.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/10/10673.json" @@ -0,0 +1,2274 @@ +{ + "letter_id": "10673", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/10673", + "dominant_topic": 13, + "topic_dist": [ + 0.058452, + 0.056828, + 0.044558, + 0.05221, + 0.050374, + 0.047543, + 0.049993, + 0.051379, + 0.043553, + 0.050971, + 0.048205, + 0.04928, + 0.043658, + 0.059662, + 0.053835, + 0.046949, + 0.047325, + 0.047632, + 0.048944, + 0.048649 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.686189, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_30", + "psc_text": "ille qui te amat, quam scelus putetur facere ille qui non amat. Praetermitto innumerabiles, in quibus Christum sustentasti, pavisti, vestisti, visitasti. Heliodori fratris a te adjuta necessitas mutorum etiam potest ora laxare, quibus gratiis, quo ille praeconio peregrinationis incommoda a te fota referebat? Ita ut ego ille tardissimus, quem intolerabilis languor exedit, pennatis, ut aiunt, pedibus, gestu caritatis et voto 14 te salutaverim, et etiam complexus sim. Gratulor itaque tibi, et nascentem amicitiam, ut Dominus confoederare dignetur, precor. 2. Ruffinus et Melania. --Et quia frater Ruffinus, qui cum sancta Melania ab Aegypto Jerosolymam venisse narratur, individua mihi germanitatis caritate connexus est, quaeso ut Epistolam meam huic Epistolae tuae copulatam, ei reddere non graveris. Noli nos ejus aestimare virtutibus; in illo conspicies expressa sanctitatis insignia: et ego cinis et vilissima pars luti, et jam favilla dum vertor (Clun. Cod. dum vegetor ), satis habeo, si splendorem morum illius imbecillitas oculorum meorum", + "candidate_score": 0.686189, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924", + "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque", + "candidate_score": 0.667376, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1671", + "psc_text": "comminantem: Homo qui fecerit in superbia, ut non audiat Sacerdotem, qui stat ad ministrandum in nomine Dei tui, vel judicem, quicumque fuerit in diebus illis, morietur [al. moriatur] homo ille, et auferes malum de Israel, et omnis populus audiens timebit, 608 et non impie aget ultra (Deut. 17. 12) . Verum ne occupati circa vulneratorum curationem, nostri immemores simus, et propria negligamus, ac juxta quod scriptum est: Aliis praedicantes, ipsi reprobi inveniamur (1. Cor. 9) , commonemus stantes, ut caveant: ne dum jacentibus manum porrigunt, ipsi corruant, et ut servantes ecclesiasticam disciplinam, futurum judicium reformident. 25. Igitur dominicum Pascha celebrantes, sanctis Scripturarum purificemur eloquiis, et ad trophaea Salvatoris respicientes, cuncta offendicula, quibus vitae nostrae curriculum retardatur, auferamus e medio. Avaritiam quasi foeneratorem pessimum declinantes, vanae gloriae cupiditatem, ut insatiabilem jugulemus feram, et fornicationis blandum ac lubricum colubrum sollicita mente vitemus Si quando nobis prosperior rerum aura successerit, humilitate et mansuetudine", + "candidate_score": 0.665062, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.664924, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2026", + "psc_text": "quasi Doctor gentium; et Petrus jure reprehenderetur, qui princeps circumcisionis id imperaverit [al. imperavit ] gentibus, quod soli qui ex Judaeis erant, debuerint observare. Hoc si placet, imo quia placet, ut quicumque credunt ex Judaeis, debitores sint Legis faciendae: tu ut Episcopus in toto orbe notissimus, debes hanc promulgare sententiam; et in assensum tuum omnes coepiscopos trahere. Ego in parvo tuguriolo [al. turguriunculo ] cum Monachis, id est, cum compeccatoribus meis, de magnis statuere non audeo, nisi hoc ingenue confiteri, me majorum scripta legere, et in Commentariis secundum omnium consuetudinem, varias ponere explanationes, ut e multis sequatur unusquisque quod velit. Quod quidem te puto et in saeculari litteratura, et in divinis Libris legisse et probasse. 6. Hanc autem explanationem quam primus Origenes in decimo Stromateon libro, ubi epistolam Pauli ad Galatas interpretatur, et caeteri deinceps interpretes sunt secuti, illa vel maxime causa subintroducunt, ut Porphyrio respondeant blasphemanti, qui Pauli arguit", + "candidate_score": 0.663381, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_29", + "psc_text": "pompaticis ferculis corusca ex sarcinis metalla radient. Caritas non potest comparari. Dilectio pretium non habet. Amicitia quae desinere potest, vera nunquam fuit. Vale in Christo. EPISTOLA IV. AD FLORENTIUM. Superiorem Epistolam Ruffino reddendam isti ad Florentium jungit, eumque Jerosolymae degentem, quod multorum pauperum necessitatibus subveniret, plurimum laudat: tum Ruffini etiam laudes admiscet. 1. Quantus Beatitudinis tuae rumor diversa populorum ora compleverit, hinc poteris aestimare, quod ego te ante incipio amare, quam nosse. Ut enim ait Apostolus, quorumdam hominum peccata manifesta sunt, praecedentia ad judicium (I. Tim. 5) : ita e contrario tuae dilectionis fama dispergitur, ut non tam laudandus sit ille qui te amat, quam scelus putetur facere ille qui non amat. Praetermitto innumerabiles, in quibus Christum sustentasti, pavisti, vestisti, visitasti. Heliodori fratris a te adjuta necessitas mutorum etiam potest ora laxare, quibus gratiis, quo ille praeconio peregrinationis incommoda a te fota referebat? Ita ut ego ille tardissimus, quem intolerabilis", + "candidate_score": 0.66284, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2924", + "psc_text": "provincia 1044 notariorum patimur penuriam; et idcirco praeceptis tuis parere non possumus, maxime in editione Septuaginta, quae asteriscis verubusque distincta est. Pleraque enim prioris laboris fraude cujusdam amisimus. EPISTOLA CXXXV INNOCENTII PAPAE AD AURELIUM. Litteras Aurelio mittit Innocentius Hieronymo reddendas. Dilectissimo fratri AURELIO INNOCENTIUS. Piissimam etiam ad nos perveniendi tuam affectionem bene compresbyter noster credidit Hieronymus. Compatimur gregis nostri membro, et quod faciendum duximus, vel facere potuimus, sumus velociter exsecuti. Germanitas tua, frater carissime, citius litteras memorato reddere festinet. EPISTOLA CXXXVI INNOCENTII AD HIERONYMUM. Innocentius Hieronymum, ob ea quae passus est, consolatur, et quid pro tempore faciendum duxerit, ac jam fecerit, declarat. Dilectissimo filio HIERONYMO Presbytero INNOCENTIUS. Nunquam boni aliquid contentionem fecisse in Ecclesia testatur Apostolus (Tit. 3. 10) ; et ideo haereticorum correptiones primum fieri jubet magis, quam diuturna duci collatione. Quae regula dum negligenter aspicitur, 1045 malum non vitatur quod cavendum est; sed augetur. Tamen quoniam dolor gemitusque", + "candidate_score": 0.662139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.65805, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2554", + "psc_text": "Virginitate servanda (Epistola XXII. ad Eustoch.), et alios ad Furiam, atque Salvinam (Epist. LIV. ad Furiam et LXXIX ad Salvinam), quarum altera Probi quondam consulis nurus, altera Gildonis, qui Africam tenuit, filia est. Hic libellus de Monogamia sub nomine tuo, titulum possidebit. EPISTOLA CXXIV. AD AVITUM. Quid cavendum in Libris περὶ ἀρχῶν. Librum Origenis περὶ ἀρχῶν, quem pridem Ruffinus sublesta fide Latine reddiderat, addens mutilansque aliqua, Hieronymus cum a Pammachio rogatus denuo vertisset, nihil immutans, quo posset citra fidei periculum legi, ostendit quae sint in eo impie dicta, atque ut haeretica caveri debeant. 1. Ante annos circiter decem, sanctus vir Pammachius ad me cujusdam schedulas misit, quae Origenis περὶ ἀρχῶν interpretata volumina continerent, imo vitiata; hoc magnopere postulans, ut Graecam veritatem Latina servaret translatio, et in utramque partem seu bene, seu male dixisset ille, qui scripsit, absque interpretis patrocinio, Romana lingua cognosceret. Feci ut voluit, misique ei libros, quos cum", + "candidate_score": 0.656231, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2971", + "psc_text": "ostende, et veniemus corde sapienti. Septuaginta: Dexteram tuam ita notam fac, et eruditos corde in sapientia. Quod Aquila, Symmachus et Quinta Editio sic verterunt: Dies nostros sic ostende, ut veniamus corde sapienti. Errorque perspicuus est, cur pro diebus, Septuaginta dexteram dixerint: JAMENU quippe verbum compositum est, significans dies nostros. Quod in singulari numero si scribatur, extrema littera, quae appellatur NUN, exprimit dexteram; sicut est illud in nomine BENJAMIN, qui interpretatur, filius dexterae. Sin autem MEM habeat, diem vel dies sonat. Est autem sensus: Numerum annorum dierumque nostrorum, quibus in hoc saeculo nos vivere decrevisti, ostende nobis, ut praeparemus nos adventui tuo; et contempto errore mortalium, ad te pergere festinemus, cupiamusque praesentiam tuam, et ad te festinemus corde sapienti. Nihil enim ita decipit humanum genus, quam dum ignorant spatia vitae suae, longiorem sibi saeculi hujus possessionem repromittunt. Unde et illud egregie dictum est: Nullum tam senem esse et sic decrepitae aetatis,", + "candidate_score": 0.649676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_30", + "psc_text": "ille qui te amat, quam scelus putetur facere ille qui non amat. Praetermitto innumerabiles, in quibus Christum sustentasti, pavisti, vestisti, visitasti. Heliodori fratris a te adjuta necessitas mutorum etiam potest ora laxare, quibus gratiis, quo ille praeconio peregrinationis incommoda a te fota referebat? Ita ut ego ille tardissimus, quem intolerabilis languor exedit, pennatis, ut aiunt, pedibus, gestu caritatis et voto 14 te salutaverim, et etiam complexus sim. Gratulor itaque tibi, et nascentem amicitiam, ut Dominus confoederare dignetur, precor. 2. Ruffinus et Melania. --Et quia frater Ruffinus, qui cum sancta Melania ab Aegypto Jerosolymam venisse narratur, individua mihi germanitatis caritate connexus est, quaeso ut Epistolam meam huic Epistolae tuae copulatam, ei reddere non graveris. Noli nos ejus aestimare virtutibus; in illo conspicies expressa sanctitatis insignia: et ego cinis et vilissima pars luti, et jam favilla dum vertor (Clun. Cod. dum vegetor ), satis habeo, si splendorem morum illius imbecillitas oculorum meorum", + "candidate_score": 0.646839, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2050", + "psc_text": "veteris Instrumenti, veritas per Jesum Christum facta est. Jeremias quoque ex persona Dei vaticinatur: Ecce dies veniunt, dicit Dominus, et consummabo domui Israel, et domui Juda testamentum novum: non secundum testamentum quod disposui patribus eorum, in die qua apprehendi manum eorum, ut educerem eos de terra Aegypti (Jerem. 31. 31) . Observa quid dicat, quod non populo gentilium, ei qui ante non receperat Testamentum; sed populo Judaeorum, cui Legem dederat per Moysen, Testamentum novum Evangelii repromittat: ut nequaquam vivant in vetustate litterae, sed in novitate spiritus. Paulus autem super cujus nunc nomine quaestio ventilatur, crebras hujusmodi ponit sententias: e quibus brevitatis studio pauca subnectam. Ecce ego Paulus dico vobis, quoniam si circumcidamini, Christus vobis nihil prodest (Gal. 5. 2) . Et iterum: Evacuati estis a Christo, qui in Lege justificamini, a gratia excidistis. Et infra: Si spiritu ducimini, jam non estis sub Lege. Ex quo apparet, qui sub Lege est,", + "candidate_score": 0.6458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_241", + "psc_text": "uno spiritu. Non est sponsus tuus arrogans, non superbus, Aethiopissam duxit uxorem: statim ut volueris sapientiam audire veri Salomonis, et ad eum veneris, confitebitur tibi cuncta quae novit, et inducet te rex in cubiculum suum, et mirum in modum colore mutato, sermo tibi ille conveniet: Quae est ista, quae ascendit dealbata (Cant. 3. 6. et 8. 5) . 2. Dominae virgines vocandae. --Haec idcirco, mi Domina Eustochium, scribo (Dominam quippe vocare debeo sponsam Domini mei) ut ex ipso principio lectionis agnosceres, non me nunc laudem Virginitatis esse dicturum, quam probasti optimam, et consecuta es: nec enumeraturum molestias nuptiarum, quomodo uterus intumescat, infans vagiat, cruciet pellex, domus cura sollicitet, et omnia quae putantur bona, mors extrema praecidat. Habent enim et maritatae ordinem suum, honorabiles nuptias, et cubile immaculatum (Hebr. 13); sed ut intelligeres tibi exeunti de Sodoma, timendum esse Lot uxoris exemplum (Genes. 19). Nulla est enim in hoc libello adulatio.", + "candidate_score": 0.638825, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1228", + "psc_text": "precatorem: revolvi 441 Veterum libros, ut viderem quid singuli dicerent, et tibi quasi de multorum consilio, responderem. 2. Statimque in fronte Geneseos primam Homiliarum Origenis reperi scriptam de Melchisedech, in qua multiplici sermone disputans, illuc devolutus est, ut eum Angelum diceret. Iisdemque pene argumentis, quibus Scriptor tuus de Spiritu sancto, ille de supernis virtutibus est locutus. Transivi ad Didymum sectatorem ejus, et vidi hominem pedibus in magistri isse sententiam. Verti me ad Hippolytum, Irenaeum, Eusebium Caesariensem, et Emisenum, Apollinarem quoque, et Eustathium nostrum, qui primus Antiochenae Ecclesiae Episcopus contra Arium clarissima tuba bellicum cecinit: et deprehendi, horum omnium opiniones, diversis argumentationibus ac diverticulis ad unum compitum pervenisse, ut dicerent Melchisedech hominem fuisse Chananaeum, regem urbis Jerosolymae, quae primum Salem, postea Jebus, ad extremum Jerusalem appellata sit. Nec mirum esse, si Sacerdos Dei altissimi describatur absque circumcisione et legalibus caeremoniis, et genere Aaron: cum Abel quoque, et Enoch, et Noe placuerint", + "candidate_score": 0.638769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.637738, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2971", + "psc_text": "ostende, et veniemus corde sapienti. Septuaginta: Dexteram tuam ita notam fac, et eruditos corde in sapientia. Quod Aquila, Symmachus et Quinta Editio sic verterunt: Dies nostros sic ostende, ut veniamus corde sapienti. Errorque perspicuus est, cur pro diebus, Septuaginta dexteram dixerint: JAMENU quippe verbum compositum est, significans dies nostros. Quod in singulari numero si scribatur, extrema littera, quae appellatur NUN, exprimit dexteram; sicut est illud in nomine BENJAMIN, qui interpretatur, filius dexterae. Sin autem MEM habeat, diem vel dies sonat. Est autem sensus: Numerum annorum dierumque nostrorum, quibus in hoc saeculo nos vivere decrevisti, ostende nobis, ut praeparemus nos adventui tuo; et contempto errore mortalium, ad te pergere festinemus, cupiamusque praesentiam tuam, et ad te festinemus corde sapienti. Nihil enim ita decipit humanum genus, quam dum ignorant spatia vitae suae, longiorem sibi saeculi hujus possessionem repromittunt. Unde et illud egregie dictum est: Nullum tam senem esse et sic decrepitae aetatis,", + "candidate_score": 0.631535, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2_4", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1780", + "psc_text": "Sed et hoc in LXX. sub veru additum est. Et hinc apud vos, et apud plerosque error exoritur, quod scriptorum negligentia, virgulis et asteriscis subtractis, distinctio universa confunditur. 23. Trigesimo nono: Et legem tuam in medio cordis mei (Psal. 39. 9) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, in medio ventris mei, quod et in Hebraeo sic scriptum est, BATTHOCH MEAI. Sed propter euphoniam apud Latinos, in corde, translatum est; et tamen non debemus subtrahere quod verum est. In eodem: Domine, in adjutorium meum respice (Ibid. 14) . Pro quo in Graeco reperisse vos dicitis, σπεύσον, id est, festina. Sed apud Septuaginta πρόσχες, id est, respice, scriptum est. 24. Quadragesimo: Et si ingrediebatur, ut videret (Psal. 40. 7) . Et dicitis quod Si in Graeco non sit positum. Cum manifestissime et in Hebraeo, et in cunctis Interpretibus scriptum sit; et Septuaginta transtulerint, καὶ εἰ εἴσεπορεύετο τοῦ ὶδεῖν. 25. 651", + "candidate_score": 0.631479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2_4", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_880", + "psc_text": "addiderint, quanta dimiserint, quae in exemplaribus Ecclesiae, obelis, asteriscisque distincta sunt. Illud enim quod legimus in Isaia: « Beatus qui habet semen in Sion, et domesticos in Jerusalem » (Isai. 31. sec. LXX), solent Hebraei deridere, cum audierint. Nec non et in Amos post descriptionem luxuriae: « Stantia putaverunt haec, et non fugientia » (Amos 6. sec. LXX). Revera sensus rhetoricus et declamatio Tulliana. Sed quid faciemus ad authenticos libros, in quibus haec non feruntur adscripta, et caetera his similia, quae si proferre nitamur, infinitis libris opus est. Porro quanta dimiserint, vel asterisci testes, ut dixi, sunt, vel nostra interpretatio, si a diligenti lectore Translationi veteri conferatur: et tamen jure Septuaginta Editio obtinuit in Ecclesiis, vel quia prima est, et ante Christi facta adventum, vel quia ab Apostolis (in quibus tamen ab Hebraico non discrepat) usurpata. Aquila autem proselytus et contentiosus interpres, qui non solum verba, sed etymologias quoque verborum", + "candidate_score": 0.628764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21_23", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2971", + "psc_text": "ostende, et veniemus corde sapienti. Septuaginta: Dexteram tuam ita notam fac, et eruditos corde in sapientia. Quod Aquila, Symmachus et Quinta Editio sic verterunt: Dies nostros sic ostende, ut veniamus corde sapienti. Errorque perspicuus est, cur pro diebus, Septuaginta dexteram dixerint: JAMENU quippe verbum compositum est, significans dies nostros. Quod in singulari numero si scribatur, extrema littera, quae appellatur NUN, exprimit dexteram; sicut est illud in nomine BENJAMIN, qui interpretatur, filius dexterae. Sin autem MEM habeat, diem vel dies sonat. Est autem sensus: Numerum annorum dierumque nostrorum, quibus in hoc saeculo nos vivere decrevisti, ostende nobis, ut praeparemus nos adventui tuo; et contempto errore mortalium, ad te pergere festinemus, cupiamusque praesentiam tuam, et ad te festinemus corde sapienti. Nihil enim ita decipit humanum genus, quam dum ignorant spatia vitae suae, longiorem sibi saeculi hujus possessionem repromittunt. Unde et illud egregie dictum est: Nullum tam senem esse et sic decrepitae aetatis,", + "candidate_score": 0.613048, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf018", + "work_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1", + "max_score": 0.682741, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.682741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάν��ται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.668648, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.668096, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2439", + "psc_text": "S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph. Ebenso erledigen sich die nächsten Angaben: die πέμπτη, der Donnerstag, ist die Taghälfte der ιγݲ, die Nacht des Donnerstags gehört zur ιδݲ, der Tag ist = XIV kal. Apr. Vor ein Rätsel stellt jedoch der Anfang und der Schluß. Wenn Epiph. mit den Vor Worten beginnt: αυλλαμβάνεται δὲ τῇ αὐτῇ αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von", + "candidate_score": 0.660675, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2438", + "psc_text": "falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) = XIII kal. Apr.; Samstag Nacht auf Sonntag ist die ἰσονυκτία (vgl. S. 298,25: die ἰσονυκτία folgt auf den 25. Phamenoth = XII kal. Apr. = 21. März) und Sonntag (= 26. Phamenoth = XI kal. Apr.= 22.März) ist die ἰσημερία. Trotzdem bleib in der Auseinandersetzung S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph.", + "candidate_score": 0.656683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2438", + "psc_text": "falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) = XIII kal. Apr.; Samstag Nacht auf Sonntag ist die ἰσονυκτία (vgl. S. 298,25: die ἰσονυκτία folgt auf den 25. Phamenoth = XII kal. Apr. = 21. März) und Sonntag (= 26. Phamenoth = XI kal. Apr.= 22.März) ist die ἰσημερία. Trotzdem bleib in der Auseinandersetzung S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph.", + "candidate_score": 0.656069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2337", + "psc_text": "zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, φιλίππου κλῆσις καὶ τοῦ ναθαναήλ 7f Ναζαρὲθ M 10 <ὅτε> * 21 ὡς *] καὶ M | * etwa <περιέχουσα>* 22—S. 273, 15 verkürzt in U: καὶ λοιπὸν τῆ Τρίτη ἡμέρα γάμος ἐγένετο ἐν κανᾶ τῆς γαλιλαίας μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας. ὅτερ πρῶτον σημεῖον καὶ πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ γεννήσεως τῆς ἐνσάρκου αὐτοῦ παρουσίας. νετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, μετὰ τὰς δύο τὰς προειρημένας ἀπὸ Ἰωάννου ἡμέρας. προστιθεμένων τοίνυν τῶν εἴκοσι ἡμερῶν ταῖς τεσσαράκοντα τοῦ πειρασμοῦ δύο μῆνες τελοῦνται, οἵτινες τοῖς δέκα μησὶ συναπτόμενοι ἐνιαυτὸν τελοῦσιν, ὅ ἐστι πλήρωμα τριάκοντα ἐτῶν ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ", + "candidate_score": 0.653562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.653134, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.652994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.652632, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.652288, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) :", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2627", + "psc_text": ". ὧν ἐστιν Ἀξιόνικος καὶ Ἀρδησιάνης (lies wie S. 216, 17 <Β>αρσησιάνης) –11 vgl. die von Bardesanes festgehaltene Anschauung über den Einfluß der Sieben Buch der Gesetze der Länder S. 11 ff u. S. 15 f Cureton, dazu Adamantius de recta in deum fide III 3; S. 118, 12 ff van de Sande Bakhuyzen Diodorus Tars. de fato c. 51 (bei Photius cod. 223 p. 208. 223) Ephrem Syrus sermo 3 u. 53 polem.; opera Syriaca II 443 ff u. 554 ff Assemani – 12 f vgl. Adamantius de recta in deum fide V 16; S. 204, 3 ff van de Sande Bakhuyzen Ephrem carm. Nisib. 51 p. 102 u. 186 Bickell – 14 vgl. Ephrem sermo polem. 55; opera Syriaca II 558 Assemani Diodorus Tars. de fato bei Photius cod. 223 p. 208 u. 221 δέχεσθαι μὲν προσποιουμένους τοὺς προφήτας M U 2 ὑπὲρ + οὖ M 3 ἃν]", + "candidate_score": 0.650368, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2440", + "psc_text": "αὐτῇ τρίτῃ ὀψέ, ἥτις ἦν ἑνδεκάτη τῆς σελήνης νυκτερινὴ πρὸ δεκαὲξ καλανδῶν Ἀπριλλίων, so ist die hier gegebene Bestimmung des Mondalters mit der sonstigen Rechnung des Epiph. schlechthin unverträglich. Denn die Τρίτη ὀψέ d. h. die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist nicht die Nachthälfte von ιαݲ, sondern von ιβݲ; während XVI kal. Apr. für den Dienstag allerdings zutrifft. Man kann nur so helfen, daß man den Satz ἥτις ἦν — καλανδῶν Ἀπριλλίων bloß auf τρίτῃ ( nicht auf τρίτῃ ὀψὲ) bezieht und νυκτερινὴ einklammert. Das shcint um so berechtigter.weil Epiph. doch fortfährt mit τετρὰς ἐπιφώσκουσα κ. τ. λ. Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen", + "candidate_score": 0.648161, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2441", + "psc_text": "Τετρὰς ἐπιφώσκουσα ist aber ja sachlich dasselbe, wie Τρίτη ὀψέ Hätte Epiph. also in dem mit ἥτις ἦν zu beginnen Satz eine Angabe über Dienstag Nacht machen wollen, so müßte er sich grundlos wiederholt und dazu noch widersprochen haben. Auch die letzten Worte S. 297,9 ἐπιφώσκουσα κυριακὴ πεωτεκαιδεκάτη νυκτερινή bedürfen wohl einer Änderung. Wenn der Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) die τεσσαρεσκαιδεκάτη war, so kann die Nacht vom Samstag zum Sonntag nur die ἑκκαιδεκάτη sein; S. 297, 10f διὰ τὴν πεντεκαιδεκάτην τῆς σελήνης spricht nicht dagegen 1f gemeint ist Matth. 26,2; vgl.ep. ad Eus. et Marc. ὥς φησι καὶ ὁ ἱερώτατος Ματθαῖος περὶ τοῦ σωτῆρος ὅτι εἴρηκε τοῖς μεαθηταῖς· οἴδατε ὅτι μετὰδύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Epiph. versteht die die Stelle so, als ob Jesus hätte sagen wollen, daß eigentlich erst in zwei Tagen das Passah gefeiert werden sollte", + "candidate_score": 0.64712, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2335", + "psc_text": "ἀμνὸς τοῦ θεοῦ«. εἶτα φησίν »ἤκουσαν οἱ δύο μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ«. αὕτη δὲ ἦν οκτωκαιδεκάτη μετά τὸν πειρασμὸν ἡμέρα, καθὼς προείπαμεν, πρώτη δὲ ἀπὸ Ἰωάννου ὅτε ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ οἱ περὶ Ἀνδρέαν καὶ παρ᾿ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην (ὥρα ἦν ὡς δεκάτη), ὅτε καὶ τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν Σίμωνα εὑρὼν ὁ Ἀνδρέας ἤγαγε πρὸς τὸν Ἰησοῦν. εἶτα λέγει τὸ εὐαγγέλιον »τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν καὶ εὑρίσκει Φίλιππον καὶ λέγει αὐτῷ ὁ κύριος· ἀκολούθει μοι«. αὕτη δὲ ἦν ἐννεακαιδεκάτη ἡμέρα μετὰ τὸν πειρασμόν, ὡς ἔχει ἡ ἀκολουθία τοῦ εὐαγγελίου, * Φιλίππου τὴν κλῆσιν καὶ τοῦ Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst", + "candidate_score": 0.645502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2229", + "psc_text": "καὶ οὗτοι τοῦ προκειμένου. δέδια δὲ καὶ περὶ τούτων ἐπὶ πλεῖστον μηκῦναι τὸ λόγον· πολλὰ γὰρ ἔχομεν λέγειν. 2. Πληρώσας γὰρ ὁ νομοθέτης τὸν πάντα νόμον | Μωυσῆς, ἐκ θεοῦ λαβὼν τὸ πρόσταγμα ἐν τῇ ἐσχάτῃ βίβλῳ τουτέστιν Δευτερονομίῳ D448 τίθησι πάσας τὶς κατέρας, ὀὐ μόνον περὶ Πάσχων ἀλλὰ καὶ περὶ περιτομῆς καὶ περὶ δεκατώσεως καὶ προσφορῶν· ὥστε οὖν εἰ μίαν κατάραν πεφεύγασιν, εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐνέπειραν· εὑρεθήσονται γὰρ ἐπικατάρατοι μὴ περιτεμνόμενοι, ἐπικατάρατοι μὴ ἀποδεκατοῦντες καὶ ἐπικατάρατοι γίνονται μὴ εἰς Ἱερουσαλὴμ προσφέροντες. καὶ ὦ τῶν ἀνθρώπων τῶν εἰς πολλὰς ἑαυτοὺς ἐρεσχελίας ἐμβαλ- 4 der 18. März gilt bei Hippolyt als Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche", + "candidate_score": 0.645251, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.645184, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.64493, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.644293, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2438", + "psc_text": "falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag Abend bis Freitag Abend) = XIII kal. Apr.; Samstag Nacht auf Sonntag ist die ἰσονυκτία (vgl. S. 298,25: die ἰσονυκτία folgt auf den 25. Phamenoth = XII kal. Apr. = 21. März) und Sonntag (= 26. Phamenoth = XI kal. Apr.= 22.März) ist die ἰσημερία. Trotzdem bleib in der Auseinandersetzung S. 297, 2ff manches dunkel. Leidlich verständlich sind die mittler Glieder. τετρὰς ἐπιφώσκουσα δωδεκάτη νυκτερινὴ πρὸ δεκαπέντε καλανδῶν Ἀπριλλίων muß wohl heißen: die Nacht vom Dienstag auf den Mittwoch ist die Nachthälfte der δωδεκάτη des Mondes, der Tag ist = XV kal. Apr. Das stimmt zur gewohnten Rechnung des Epiph.", + "candidate_score": 0.643949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2627", + "psc_text": ". ὧν ἐστιν Ἀξιόνικος καὶ Ἀρδησιάνης (lies wie S. 216, 17 <Β>αρσησιάνης) –11 vgl. die von Bardesanes festgehaltene Anschauung über den Einfluß der Sieben Buch der Gesetze der Länder S. 11 ff u. S. 15 f Cureton, dazu Adamantius de recta in deum fide III 3; S. 118, 12 ff van de Sande Bakhuyzen Diodorus Tars. de fato c. 51 (bei Photius cod. 223 p. 208. 223) Ephrem Syrus sermo 3 u. 53 polem.; opera Syriaca II 443 ff u. 554 ff Assemani – 12 f vgl. Adamantius de recta in deum fide V 16; S. 204, 3 ff van de Sande Bakhuyzen Ephrem carm. Nisib. 51 p. 102 u. 186 Bickell – 14 vgl. Ephrem sermo polem. 55; opera Syriaca II 558 Assemani Diodorus Tars. de fato bei Photius cod. 223 p. 208 u. 221 δέχεσθαι μὲν προσποιουμένους τοὺς προφήτας M U 2 ὑπὲρ + οὖ M 3 ἃν]", + "candidate_score": 0.643676, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2436", + "psc_text": "Abschnitt, an dem bereits Scaliger, Kepler, Petavius, van der Hagen ihre Kräfter versucht haben — Ideler Handb. Der Chronol. I 571 II 243 A. 21 und Duchesne Ren. Quest. Hist. 28 S. 36 A. 1 verzichten auf eine Lösung —, enthätl ungewöhnliche schwierigkeiten. Klar ist (vgl. insbe. S. 298, 5ff), daӃ Epiph. Den Juden zweierlei vorwirft 1) daӃ sie das Passah in der Karwoche willkürlich um 2 Tage vorgerückt hätten 2) daӃ sie infolge ihrer M U 1 μεσούσης U |ἐνέβη U 2 ἐν < U 5 αὐτοῦ 1] < U 6 τὸν οὐρανὸν] τὸ ἱερὸν U 8 τῆς < U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν", + "candidate_score": 0.643287, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.642488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.639562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2437", + "psc_text": "U | τὸ < U 12 καὶ ἀπὸ Ἰανοναρίου μηνὸς < U | Ἰαννουαρίου Μ | [τῶν]* 16 Ἰαωωουάριον Μ 17 θεὸς < U 18 μένων Dind.] μὲν ὢν M μένει U 20 ἐν τῇ < Μ 20 * ergänze nach Z. 22f u. S. 298, 5f etwa <ἐπιτελούντων τῶν Ἰουδαίων τὸ πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ ὡρισμένου καιροῦ, ἔτι δὲ>* 21* ἑσπέραν] lies etwa nach S. 297,13 <ἡμέραν, σφαλέντων περὶ τὴν ἰσονυκτίαν, ἥνπερ ἐνόμιζον εἶναι τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ> ἑσπέρας* Πάσχα, ὥς φησι τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἡμεῖς πολλάκις εἴπαμεν· ἔφαγον οὖν τὸ Πάσχα πρὸ δύο ἡμερῶν τοῦ* φαγεῖν τουτέστι τῇ τρίτῃ falschen Berechnung des Mondjahres die τεσσαρεσκαιδεκάτη irrig, d. h. um einen Tag zu früh angesetzt hätten. Sie feierten damals (vgl. S. 296,1f und die Diaskalie) Das Passah am Dienstag Abend, während sie es eigentlich am Freitag hätten feiern sollen. Denn nach Epiph. fällt die τεσσαρεσκαιδεκάτη auf den Freitag (genauer Donnerstag", + "candidate_score": 0.639172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2230", + "psc_text": "Ostergrenze; es ist der julianische Tag des Eintritts der Sonne in den Widder, vgl. Ideler, Handbuch II 218 E. Schwartz, Ostertafeln S. 30 — 5 vgl. unten haer. 51, 23, 5 u. 26, 1; der dann für die Auferstehung sich ergebende 22. März ist der Tag der Frühlingstag. u. -nachtgleiche nach Anatolius (u. Ptolemäus), vgl. E. Schwartz, Ostertafeln. S. 15f — 7 23. März vgl. Consularia Constant. MG auct. antiqu. IX 220 Chron. pasch. p. 218 Lactantius div. inst. IV 10,8; I 304, 9 Brandt — 10ff vgl. Hippolyt refut. VIII 18, 2; S. 237,22ff Wendland οἳ μιᾷ ταύτῃ προσέχοντες ἐντολῇ οὐκ ἀφορῶσιν εἰς τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι διαμαρτύρομαι παντὶ περιτεμνομένῳ, ὅτι ὀφειλέτης ἐστὶ τοῦ πάντα τὸν νόμον ποιῆσαι — 11 vgl. Deut. 27, 14ff Μ U 3 δὲ1 u. 2 < M | εὕρομεν Μ 4 Ἄκτων] ἐκ τῶν U 11 πρόσταγμα] πρᾶγμα U 11f Δευτερονομίου(!) τουτέστιν", + "candidate_score": 0.63764, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.63624, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2812", + "psc_text": "U 24 πραγματείαν + καὶ σωτηρίαν U δικαιούμενοι δωρεὰν τῇ χάριτι«, δηλον <ὅτι> διὰ λουτροῦ παλιγγενεδίας. τὸ γὰρ λουτρὸν ἐκόσμησε τὴν ψυχὴν καὶ τὸ σ��μα, ἀπολοῦσαν πᾶν ἁμάρτημα διὰ μετανοίας. ἄρα γε καὶ ἐπὶ τὴν οὖσαν παρθένον τὸ χάρισμα ἐξήπλωται τοῦ βαπτίσματος καὶ ἐπὶ τὴν οὐκ οὖδαν παρθένον σφραγίζεσθαι ἐπείγεται διὰ τὸ ἁμαρτές. 5. Ἀλλὰ μή τινες πάλιν ὑδαρευόμενοι νομίσωσιν, ἐὰν εἴπωμεν περὶ παρθένου διατάξασθαι τὸν ἀπόστολον τὸ γῆμαι, μὴ τὴν ἅπαξ ὁρίσασαν παρθενίαν θεῷ κατασπάσαι τοῦ ἰδίου δρόμου βουλόμενος ὁ ἀπόστολος ταῦτα διετάξατο. οὐ γὰρ περὶ τούτων ὁ λόγος, ἀλλὰ περὶ παρθένων ὑπεράκμων τῶν οὐ διὰ παρθενίαν ἐν τῇ ἀκμῇ παραμειναςῶν, ἀλλὰ διὰ τὸ ἠπορηκέναι ἀνδρῶν πρὸς γάμον. ἐξ Ἰουδαίων γὰρ ὁρμώμενοι οἱ ἀπόστολοι καὶ κατὰ τὸν νόμον πολιτευςάμενοι τὴν ἀρχὴν τοῦ κηρύγματος ἐποιήσαντο, θεσμοῖς ἔτι κατεχόμενοι τοῖς ἐν τῷ νόμῳ, οὐ κατά τινα σαρκὸς δικαίωσιν, ἀλλὰ κατὰ τὴν ἐμμελῆ τοῦ νόμου ἀσφάλειαν καὶ ἀκριβολογίαν. θαυμαστῶς γὰρ ἐκήρυττεν ὁ", + "candidate_score": 0.633299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.630939, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2407", + "psc_text": "ff vgl. S. 284, 4 ff u. 290, 5 ff — 20 ff Epiph. folgt hier einer eigenartigen, von Eusebius abweichenden Rechnung, Wohl der des Africanus. Das Jahr, das er für die völlige Unterwerfung der Juden Angibt, ist das Jahr 31 v. Chr. — 23—27 vgl. S. 289, 12f (auch haer. 20, 1, 5; I 225, 8 ff); gemeint ist die Zeit des Antipater M U (von Z. 20 γεννᾶται an) 6 χρόνων (trotz τὸν) Μ 8 [καὶ] * 10 [πραγμάτων] * 13 Ἰαννουαρίων Μ 14 ἥτις bezieht sich auf αὐξήσεως, nicht auf ἡμέρα Z. 11 16 Ἰαννουαρίων M; am Rand τῆ κݲεݲ τοῦ δεκεμβρίου Μ 18 πληρούντων *] πληροῦντα Μ 19 οὖν] μὲν γὰρ U | τῷ < Μ 20 f ὑπατείᾳ — συναφείας] ὅπερ ἦν ῥωμαίων πρὸς ἰουδαίους συναφείας εἰκοστὸν ἔνατον ἔτος U 21 δὲ] μὲν γὰρ U 22 τρισκαιδεκα U | συναφθῆναι τελείως U 23 f ἐπὶ", + "candidate_score": 0.628992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.627923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2479", + "psc_text": "wohl <προστάττει> κατασκευάζεσθαι * | τῶν]lies nach Ex. 25,5 κριῶν? * | ἐρυθροδανομένων U σκηνὴν μὲν οὖσαν, ἀπεκδεχομένην δὲ τὴν τελειοτάτην σκηνὴν τοῦ Χριστοῦ. δέρμα γὰρ ἀπὸ σώματος γίνεται, νεκρὸν ὄν, ὡς σκίασμα σώματος ζῶντος, ἵνα δείξῃ σώματα εἶναι τὴν σκηνὴν τοῦ θεοῦ· ἐπειδὴ γὰρ ἐν σώμασιν ἁγίοις κατασκηνοῖ θεός, πληρουμένου τοῦ ῥητοῦ ὅτι »κατασκηνώσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐμπεριπατήσω«. ἔμελλεν οὖν πλάνη τις γίνεσθαι ἐν πιστοῖς, εἰ μὴ ἡ βίβλος πνευματικῶς ἡμῖν ἀπεκαλύφθη, ἵνα μάθωμεν μὴ σαλπίγγων εἶναι χρείαν, ἀλλὰ εἰδέναι * ὅτι πνευματική ἐστιν ἡ πᾶσα τοῦ θεοῦ πραγματεία, ἵνα μὴ κατὰ τὰς Ἰουδαϊκὰς χαλκᾶς σάλπιγγας λάβωμεν ἣ ἀργυρᾶς, ἀλλὰ πνευματικῶς νοήσωμεν ἀπ᾿ οὐρανοῦ εἶναι τῆς ἐκκλησίας τὸ κήρυγμα, ὡς καὶ ἄλλῃ που εἶπεν »ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ σαλπιοῦσιν ἐν τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ«. σάλπιγγες γὰρ ἦσαν οἱ προφῆται, σάλπιγξ δὲ μεγάλη ἡ ἁγία φωνὴ τοῦ κυρίου ἐν τῷ εὐαγγελίω. διὰ τοῦτο καὶ ἀγγέλοις ἐδόθη ἀποκαλύψαι ἠμῖν· »σαλπίσει, γὰρ", + "candidate_score": 0.6275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2799", + "psc_text": "* |ἐπιμετρῆται Μ 21 τὸ μὴ φαρμακεύειν hinter ἀδηφαγεῖν U 23 πραΰνεσθαι U 23f ἐπιδύειν Μ 24 τὸ δὲ Dind., Öh.] τῷ δὲ MU 25 * etwa <ὅτι κατὰ θεὸν γίνεται>* | κεκτημένη Μ καὶ τὰ ἄλλα ὅσα ἐστὶ τοιαῦτα θατέρως ἔχει τῆς ἐπιτροῆς τὸ μέτρον. 2. Ἀλλ᾿ ὡς περὶ τούτων εἰπεῖν προειλήφαμεν, ἐν ὀλίγῳ χώρῳ οὗτοι ὑπάρχουσι, περὶ τὴν Φρυγίαν τε καὶ Κιλικίαν καὶ Παμφυλίαν. τί οὖν; ἆρα ἐκκόπτεται ἡ ἐκκλησία ἡ ἀπὸ γῆς περάτων ἄρχι γῆς περάτων; καὶ οὐκέτι <στήσεται ὅτι> »εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος αὐτῶν καὶ εἰς τὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης τὰ ῥήματα αὐτῶν«; οὐδὲ οὐκέτι τὸ παρὰ τοῦ σωτῆρος εἰρημένον στήσεται τό »ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἄχρι ἐσχάτου τῆς γῆς;« εἰ μὲν γὰρ οὐκ ἔστιν ἐν σεμνότητι ὁ γάμος καὶ κατὰ θεὸν ὁ γάμος καὶ ζωὴν ἔχων ὀ γάμος, * γεννηθῶσιν ἄνευ γάμου· εἰ δὲ ἀπὸ γάμου γεννῶνται, ἄρα βέβηλοί εἰσι διὰ τὸν γάμον.", + "candidate_score": 0.625492, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_187", + "psc_text": "die Überschrift erst zwischen πράττουσι u. μόνοι Z. 6 5 Γορθηνοὶ U | τε < U | δὲ < U 6 Δωσίθεοι 9 πάσχα G 10 ἡμέραν μίαν *] ἡμέρας μιᾶς GUM 13 κατὰ Δοσιθέων ἀπὸ Σαμαρειτῶν τετάρτης (τετάρτη V), τῆς δὲ ἀκολουθίας ιݲγݲ η M) V G Μ κατὰ τετάρτη αἵρεσις ἀπὸ Σαμαρειτῶν, τρισκαιδεκάτη δὲ τῆ ἀκολουθία U 14 Δωσίθεοι VGM | πολλοὺς + τοὺς U 15 πολιτείαις M ἀπέχονται, ἀλλὰ καί τινες αὐτῶν ἐγκρατεύονται ἀπὸ γάμου μετὰ τὸ † βιῶσαι, ἄλλοι δὲ καὶ παρθενεύουσιν· ὡσαύτως τε περιτομὴν καὶ σάββατον καὶ τὸ μὴ θιγγάνειν τινὸς διὰ τὸ βδελύττεσθαι πάντα ἄνθρωπον ὁμοίως ἔχουσι. νηστείας δὲ τοὺς αὐτοὺς φυλάττειν καὶ ἐξασκεῖσθαι εἰσάγει ὁ λόγος. ἡ δὲ πρόφασις τοῦ τὸν δοσίθεον φρονῆσαι ταῦτα αὕτη· οὗτος συνεμίγη ἀπὸ Ἰουδαίων ὁρμώμενος εἰς τὰ τῶν Σαμαρειτῶν ἔθνη, ἐν παιδεύσει δὲ <τῇ> κατὰ τὸν προήκων δευτερώσεσί τε ταῖς παρ’ αὐτοῖς, θηρώμενος δὲ τὰ πρωτεῖα καὶ ἀποτυχὼν", + "candidate_score": 0.625481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1884", + "psc_text": "7–9 vgl. S. 117, 10f 7 f μου beidemale S. 117, 10. 11 8 ὀστέα S. 117, 11; vgl. aber Z. 17 10 καταγελάσει, η oben drüber V corr 11 οὐχ, χ auf Rasur V corr 14 περιῆρε] περιεῖλε Dind. 17 ὅτι Dind. 20 vor ἡμῶν + παρ᾿ ? * 21 ὥς γε aus ὡς καὶ V corr | ἐχούσης *] ἔχειν VM 23 παρ᾿ αὐτῶ///, ν wegradiert V corr 24 καὶ hineingeflickt V corr | προσταχθέντων Μ 24 τῶν * 26 κεῖται * <Ἀπὸ τῆς πρὸς Γαλάτας ἐπιστολῆς.> Σχόλιον αݲ. »Μάθετε ὅτι ὁ δίκαιος ἐκ ίστεως ζήσεται. ὅσοι γὰρ ὑπὸ νόμον, ὑπὸ κατάραν εἰσίν· ὁ δὲ ποιήσς αὐτὰ ζήσεται ἐν αὐτοῖς«. Ἔλεγος αݲ. Τό »μάθετε ὄτι ὁ δίκαιος ἐκ πίστεως ζήσεται« κατὰ a τὰ ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου εἰρημένα γραφῆς παλαιᾶς ἐστι δικτικά, ἅτινά ἐστι παρὰ τοῦ ἀποστόλου εἰς ἡμετέραν ζωὴν * ἀπὸ τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν εἰρημένα περὶ", + "candidate_score": 0.625191, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_14_16", + "bdc_text": "646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ; Stucki 149-151. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2103", + "psc_text": "haer. 61, 1. 5 haer. 63, 2. 1 u. Eusebius h. e. III 25, 6; S. 252, 17 Schwartz Filastrius haer. 88, 6; S. 48, 19 Marx Augustin de serm. dom. in monte I 20, 65; Migne 34, 1263 c. Adimant. 17; CSEL 25 S. 166, 4 ff c. Faust. Manich. XXII 79; CSEL 25 S. 681, 11 ff XXX 4; ebda S. 751 c. adversar. leg. et prophet. I 20, 39; Migne 42, 626 Innocentius I ep. ad Exsup.; Zahn Gesch. neatest. Kan. II 1, 245 Turibius von Astorga ep. ad Idac. et Cepon. 5; Migne 54, 694 C decret. Gelas. V 2; S. 49, 265 ff Dobschütz Photius cod. 114; dazu C. Schmidt, Die alten Petrusakten (TU N.F. IX 1) S. 26 ff u. Ficker Amphilochiana S. 35, 14 — 7 vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey ἀγαμίαν ἐκήρυξαν Hippolyt refut. VIII 20, 1;", + "candidate_score": 0.624885, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.624185, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2621", + "psc_text": "Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch Porphyrius de abstin. IV 17; 256, 11 Nauck und de styge (bei Stobäus ecl. phys. I 3, 56; 37, 25 Meinecke) über das Zusammentreffen des Bardesanes mit der indischen Gesandtschaft an Elagabal – 3 Ἀβειδάν] vgl. den Awida im Buch der Gesetze der Lander S. 1 ff Epiph meint daher sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz),", + "candidate_score": 0.623869, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.623731, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2420", + "psc_text": "Μ 7 vor Δρούσου die Zahl κ ݲ α ݲ, aber trotzdem Z. 9 wieder κ ݲ α ݲ U | Δρούσσου Μ | Γερμανου < Μ 9 Γάλβου Μ 11 Δρούσσου Μ 12 Βάλβου U | 13 Πουλλίωνος U | Oὐέτερος] Οὐίκτορος Μ 14 Καθήγου U 15 Λεντούλλου Μ U 16 Γετουλλικοῦ U 17 Πείσωνος Πίσωνος + Δ ݲ (verlesen für Λ ݲ, die Zahl des nächsten Gliedes) M 18 λ ݲ < Μ, vgl. Zu Z. 17 | hinter Νερούα ohne Zahl angefügt Τῶν δύο Γεμινῶν Μ (als Zusatz erwiesen durch S. 292. 9 ff 293, 17 295, 13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς", + "candidate_score": 0.623594, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2_4", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2908", + "psc_text": "Graeeis literis traite expressa vicino. Aquila etiam et Symmachus, LXX quoque et Theodotio suum ordinem tenet nonulli vero libri et maxime hi, qui apud Hebraeos versu compositi sunt, tres alias editions additas habent, quam quintam et sextam et septimam translationem vocant; dazu Nestle, ZwTheol. 1895 s. 231 ff Mercati in Studi e Testi 5 (1901) S. 47 ff u. Serruys mél. d’archéol. et d’hist. t. 22 (1902) M U 2 καὶ (vor Θεοδοτίωνος) < Μ | καὶ ἕκτης < Μ 3 <τὰς βίβλους ἐξέδωκεν>* 4 <Ἑβραϊκῶν>* 5f Ἐβρϊκῆς μὲν τῆς λέξεως, δἰ Ἑλληνικῶν δὲ [τῶν] γραμμάτων *] Ἑβραϊκῇ (Ἐβραϊκὴν U) μὲν τῇ λέξει, Ἑλληνικῷ δὲ τῷ γράμματι MU 6f σύνθεσιν] lies wohl παράθεσιν* 7 καὶ < Μ | <δε>* 8 <γενέσθαι>* | vor Ἑβραϊκῆς +τῆς U 9 δἰ 1] μετὰ Μ | <Ἐβραϊκῶν>* | δἰ <Ἑβραϊκῶν> —Ἑλλνηικῶν στοιχείων] δἰ Ἑβραϊκῶν καὶ Ἑλληνικῶν στοιχείων U Ταύτην ὁμοῦ πᾶσαν τὴν πραγματείαν ὁ", + "candidate_score": 0.62299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1528", + "psc_text": "4, 8 — 23ff vgl. I Job. 3, 15; 4, 18; 3, 12 — 29 Matth. 23, 35 Y M 3 ὁ2 < M 4 ἐκεῖνος Corn.] ἐκεῖ VM 5 τοῦ nachgetragen V corr ἐξαγαγὼν αὐτὸν nachgetragen V corr 10 vor πατὴρ ein Buchstabe ὁ?) ausradiert V corr 15 vor ψεύδει + τῶ M nachgetragen V corr 21 προ///σχήματι, σ ausradiert V corr 24 ὃς *] ὅτι VM Ζαχαρίου τοῦ προφήτου, οὑ ἀπεκτείνατε μέσον τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου« καὶ τὰ ἑξῆς; 6. Οὐκ ἄρα τοίνυν ὡς οὗτοί φασι διὰ γνῶσιν ὁ Ἰούδας παρέδωκε τὸν σωτῆρα οὐδὲ οἱ Ἰουδαῖοι μισθὸν ἔχουσι σταυρώσαντες τὸν κύριον, καίτοι γε διὰ σταυροῦ ἐχόντων ἡμῶν τὴν σωτηρίαν. οὔτε γὰρ παρέδωκεν αὐτὸν Ἰούδας, ἴνα γένηται ἡμῖν εἰς σωτηρίαν, ἀλλὰ κατὰ ἄγνοιαν καὶ ζῆλον καὶ φιλαργυρίαν ἀρνησιθεΐας. κἄν τε γὰρ εἴποι ἡ γραφὴ τὸν Χριστὸν μέλλοντα σταυρῷ παραδίδοσθαι ἢ κἂν εἴπῃ ἡ θεία γραφὴ τὰ ἐπ᾿ ἐσχάτων", + "candidate_score": 0.622485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3391", + "psc_text": "ἐγερῶ U 21 τοιαύτῃ] τῇ αὐτοῦ U | ♦ etwa > * 23 τῶν δὲ2] τῆς δὲ U 24 θήρων U | etwa τὰ λείψανα συνάγει καὶ ὁλοσχερεῖς ἡμᾶς εἰς παλιγγενεσίαν> * vgl. S. 520, 7f Εἰ γὰρ τὰ <ὄντα> ἐξ οὐκ ὄντων ἐποίησεν εἰς τὸ εἶναι, πόσῳ δὴ μᾶλλον τὸ ὄν εἰς τὴν ἰδίαν κατάστασιν εὐχερῶς ἀποκαταστήσει; ἴνα δικαίαν ὁρίσῃ κρίσιν, ἴνα μὴ ἓτερον ἀνθ᾿ ἑτέρου κρίνῃ, ἵνα μὴ ἀπο- στερήσῃ τὸ καμόν. εἰ γὰρ ψυχῆς ἡ ἀπόλαυσις καὶ οὐρανῶν βασιλείας κληρονομία, μετασχέτω τὸ σῶμα ὡν βούλεται· τρυφάτωσαν οἱ περὶ τὸν Γεδεὼν καὶ μὴ κακουχείσθωσαν ἐν μηλωταῖς καὶ αἰγείοις δέρμασι«, μὴ μάτην καμνέτω Ἰωάννης ἐκ καμήλων ἔχων τὸ ἔνδυμα, μὴ ἐν ἀναχωρήσει τὴν σάρκα ὑπωπιάσωμεν, μὴ τὰ σώματα ἡμῶν δαμάσωμεν ἐν ἁγνείᾳ. εἰ δὲ ἄρα κοινωνεῖ σῶμα ψυχῇ ἐν πολιτείαις ἐν ἁγνείᾳ ἐν νηστείᾳ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρεταῖς, »οὐκ ἄδικος ὁ θεὸς. ἀποστερεῖν τὸν κάματον τοῦ κεκμηκότος καὶ μὴ", + "candidate_score": 0.622, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1864", + "psc_text": "τοῦ ἔργου φαίνονται αὐτῶν οἱ τόποι, προάγοντος τοῦ νόμου καὶ προκηρυττόντων τῶν προφητῶν καὶ κυρίου πληροῦντος. Σχόλιον ξݲεݲ. »Ἀπεσπάσθη ἀπ᾿ αὐτῶν ὡσεὶ λίθου βολὴν καὶ θεὶς τὰ γόνατα προσηύχετο«. Ἔλεγχος ξݲεݲ. Θεὶς τὰ γόνατα ὁρατῶς ἔθηκε καὶ αἰσθητῶς ἐπετέλεσεν. a εἰ δὲ αἰσθητῶς, κατὰ τὸ εἶδος * τὸ ἔργον ἐποίησε τῆς γονυκλισίας· οὐκ ἄρα ἄνευ σαρκὸς ἐνεδήμησεν ὁ μονογενής. αὐτῷ γὰρ b »κάμψει πᾶν γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων«, ἐπουρανίων πνευματικῶς, ἐπιγείων αἰσθητῶς, καταχθονίων τῷ ἰδίῳ εἴδει. ὧδε δὲ τὰ πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐπετέλει, ὁρώμενος καὶ ὑπὸ ἁφὴν τοῖς μαθηταῖς εὑρισκόμενος καὶ μὴ φαντάζων. ὧδε δὲ τὰ πάντα ἐν ἀληθείᾳ ἐπετέλει, ὁρώμενος καὶ ὑπὸ ἁφὴν τοῖς μαθηταῖς εὑρισκόμενος καὶ μὴ φαντάζων. Σχόλιον ξݲζݲ. »Καὶ ἤγγισε καταφιλῆσαι αὐτὸν Ἰούδασ καὶ εἶπεν«. 3 Luk. 22, 16 — 9 Agraphon vgl. Matth. 19, 28 Luk. 22, 30 — 13 vgl.II Kor. 13, 8 — 14 Luk. 22. 35. 37 — 20 Luk.", + "candidate_score": 0.621841, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2807", + "psc_text": "U 7 ἀλλὰ U 8 <ἐξ>* | ἑτέρου *] ἑτέρων MU 9 σανίδες *] σαν(??)δας MU | στάματά τε < Μ 10 ζυγομάτων MU | ἱστίων U | ὄκνων] ὁλκῶν? Pet. 13 οὐ (οὐχ) vor ὑποφαίνει U | τοῦ (vor θεοῦ)* 16 ἐπαινεῖ τὴν] ἐπαινετὴν Μ 19 κόσμῶ] βίω Μ 20f εὐλαβεστάτοις οὖσι < U 21 καὶ οἱ < Μ | * etwa <οὐκ ἐπήρθησαν κατὰ τῶν ἄλλων>* 22 vor δεσπότης + ὁ Μ 23 ἀλλ᾿ U | ἀπεβάλλετο Μ 4. Ἐπεὶ πῶς ἄρα πληρωθήσεται τὸ εἰρημένον »δεῦτε ἐκ δεξιῶν μου οἱ εὐλογημένοι, οἷς ὁ πατήρ μου ὁ ἐπουράνιος ἔθετο τὴν βασιλείαν πρὸ καταβολῆς κόσμου· ἐπείνασα γὰρ καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα καὶ ἐποτίσατέ με, γυμνὸς ἤμην καὶ περισβάλετέ με«; πόθεν δὲ ταῦτα οὗτοι εἶχον πράττειν, εἰ μὴ ἀπὸ δικαίων πόνων <ὧ ν> ἐπετέλουν καὶ ἀπὸ τῶν ἰδίων ὑπάρξεων ἐν δικαιοςύνῃ; καὶ εἰ μὲν αὐτοὶ <οἱ> ἀποταξάμενοι καὶ ἀποστολικὸν", + "candidate_score": 0.621517, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3300", + "psc_text": "örige S | ό ἄνθρπος hinter κείρονας Phot. 6f καὶ λογισμοὺς χείρονας * | κέκτηνται Μ 25 κἂν] καὶ Μ | οὕτως *] ὡς M U 26 [καὶ] * | † αὐτοῦ] etwa <ἐν τῇ ἀφροσύνῃ> αὐτῆς * μενέτω, μηδὲν κατισχύουσα κατὰ τῆς τοῦ θεοῦ ἀληθείας· ἡμεῖς δὲ ἐπὶ τὰς ἄλλας, ὡς εἴπαμεν, ἐξορμήσωμεν. Κατὰ Θεοδοτιανῶν λδ, τῆς δὲ ἀκολουθίας νδ. Ἀνέστη πάλιν Θεόδοτός τις, ἀπόσπασμα ὑπάρχων ἐκ τῆς προειρηένης ἀλόγου αἱρέσεως, τῆς ἀρνουμένης τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον καὶ τὸν ἐν αὐτῷ <κηρυχθέντα> ἐν ἀρχῇ ὄντα θεὸν Λόγον καὶ τὴν αὐτοῦ Ἀποκάλυψιν, ἀλλὰ καὶ ταῖς ἄλλαις αἱρέσεσι ταῖς προειρημέναις συγγενόμενός τε καὶ συνυπάρξας καὶ κατὰ τὸν κρόνον αὐτὰς διαδεξάμενος, ἐξ οὗπερ οἱ Θεοδοτιανοὶ καλούμενοι. καὶ εἰ μὲν ὑπάρχει ἔτι ἡ αἵρεσις ἀγνοοῦμεν, τὰ δὲ εἰς ἡμᾶς αὐπὸ συγγραμμάτων ἐλθόντα ἐροῦμεν. Oὗτος ὁ Θεόδοτος ἀπὸ Βυζαντίου μὲν ὡρμᾶτο, τῆς νυνὶ Κωνσταντινουπάλεως καλουμένης, σκυτεὺς τὴν τέχνην, πολυμαθὴς δὲ τῷ λόγῳ. οὗτος ἅμα τισὶ πλείοσιν", + "candidate_score": 0.620928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_14_16", + "bdc_text": "646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ; Stucki 149-151. .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3078", + "psc_text": "< M 9 ταῖς πληγαῖς < S Ι οὑν < Pa 10 δίκην πληγῶν < S Ι εὐρεθεῖ Pa 11 ἁμαρτίας + sage ich S 11 11f χωρισμοῦ] der Seele S 12 γὰρ < Pa 13 καὶ αὐτοπροαίρετον < S ἔφην < S 14 τε < Pa Ι ἀπὸ παντὸς — φάγεσθε < Pa Ι τοῦ < S Ι φάγεσθε] Speise esse S Ι δὲ < Pa 15 δ’] denn S — τὸ φαγεῖν < S Ι ἀπ’ αὐτοῦ εἰς τὸ φαγεῖν MU 17 δὲ δελεασαμένη U Pa Ι vor δοφία + ἡ U Ι ποικίλω U Pa | πείσοντι U 18 τοῦτο < Pa 18f σκάνδαλον καὶ σκάνδαλον S 19 εἰς vor παγίδα u. σκῶλον wiederholt U Ι κακὸν ὁ θεὸς Pa 19f τὶ σύνολον — παράπαν] irgendwie S 20 vor τὸ παράπαν + εἰς M; vgl. S. 446, 6 οὕτως ὑπ᾿ αὐτοῦ γεγονὸς ᾖ πρὸς τὸ φυλάξασθαι καὶ", + "candidate_score": 0.620149, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2251", + "psc_text": "I 313, 10ff — 24ff vgl. Cajus bei Hippolyt capp. adv. Cajum nach Dionysius bar Salibi in ev. Joh. (Rendel Harris, Hermas in Arcadia and other essays Cambride 1896 p. 48 u. Labriolle, les sources de i‘histoire du Montanisme p. LXXIII): der Häretiker Cajus tadelt Johannes, weil er nicht mit seinen Brüdern den Evangelisten übereinstimme, die sagen (lies: sofern er sagt), daß Christus von der Taufe weg nach Galiläa ging und das Wunder der Weinverwandlung in Kana verrichtete M U 1 βιβλία] βεβαία Μ 3 οἱ < Μ 8 ᾧ] ὃς U 9 καὶ1 + <ὃς> ? * 11 εἶναι φασιν Μ 15 λέγει] ἔχει U | <αὐ>τὸν * 16 ἀπ᾿ αὐτῆς] ἀπ᾿ ἀρχῆς Μ 17 ματαιοσυκοφαντία U 19 πιστεύειν ἡμῖν Μ | ἐν < Μ 21 vor τῆς + τὴν U 22 τὴν < U | φωνήν *] γνῶσιν Μ U | τε < U 24 ἐχούσας *] οὔσας", + "candidate_score": 0.619852, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_22_24", + "bdc_text": "b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1681", + "psc_text": "die Angaben S. 123, 18ff. Tertullians (adv. Marc. V 2ff) stimmt mit der des Epiph. überein, nur daß Tertullian den Epheser- als Laodicenerbrief gibt u. den Philemon- hinter den Philipperbrief stellt V M 1 <μᾶλλον> * 2 περιέκκοψε, erstes κ durchgestrichen V corr 3 ει aus η, nach dem Wort Rasur von 2—3 Buchstaben V corr | δὲ 2 < Μ 6 περιτέμνων, ων auf Rasur V corr 8 ὑπ᾿] ἀπ᾿ V 12 Κολοσσαεῖς, ο aus α V corr Κολοσσαεῖς Μ 13 ἐννάτη Μ 14 Λαοδικείας V M 16 αὐτὸν, α u. v auf Rasur V corr σὺν *] ἐν V M 18 αὐτῷ Dind.] αὐτοῦ aus αὐτῶν Vcorr αὐτῶν Μ 19 ἐπιστολῶν Corn.] ἀποστόλων V M 21 οὖν] lies δὲ? * καὶ ὅτι ἀνάστασιν σαρκὸς ὁ ἀπόστολος κηρύττει καὶ δικαίους τοὺς προφήτας ὀνομάζει καὶ ἐν σῳζομένοις ὑπάρχοντας τοὺς περὶ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ καὶ πάντα ὅσα ἐστὶ τῆς", + "candidate_score": 0.619115, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1660", + "psc_text": "Matth. 24, 28 — 19 vgl. I Kor. 15, 37 — 22 Joh. 12, 24 — 23 I Kor. 15, 36 — 24 I Kor. 15, 35 V M 1 καὶ vor vor durchgestrichen V corr + καὶ M Σολομῶντα *] Σαλομῶνα VM 11 κενοφωνία, αι drüber V corr καινοφωνία M 15 ἡ vor ψυχὴ V corr 21 εὐαγγελίῳ + <λέγων>? * 23 ἄφρο///ν, ο aus ω V ἄφρον M | ἄφρο///να, ο aus ω V corr δὲ σώματι ἔρχονται;« καὶ εὐθὺς πρὸς τοὺς τοιούτους φησίν) »ἄφρων, σὺ ὃ σπείρεις οὐ ζωογονεῖται, ται, ἐὰν μὴ ἀποθάνῃ«. καὶ ἔδειξεν ἐξ απαντος η γραφη του πεπτωκοτος κοκκου τουτεστιν του σωματος τοῦ θαπτομένου καὶ οὐ ψυχῆς τὴν ἀνάστασιν γίνεσθαι. πῶς δὲ ψυχὴ ἐλεύσεται μόνη; πῶς δὲ βασιλεύσει μόνη ἡ ὁμοῦ σὺν σώματι ἐργασαμένη τὸ δίκαιον ἢ τὸ φαῦλον; ἔσται γὰρ ἐναντία καὶ οὐ δικαία η κρίσις. 6. Πῶς δὲ συσταθήσεται ὁ παρ᾿ αὐτῷ", + "candidate_score": 0.618822, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_912", + "psc_text": "vgl. S. 335, 21 ff V Μ 3 οὐχ aus οὐκ V οὐκ M 4 καὶ] * 6 * etwa 〈προάγων〉 * | ἐλλιπῶς, ι statt ει Vcorr 13 γεννητῆς Μ 16 * etwa εἶναί σε > * 18 τὸ ὄνομα Χριστοῦ V 18f ἐπικαλεῖσθαι Μ 20 εἶχες Μ | ἂν hineingeflickt Vcorr < Μ 21 οὐ vor σύνεσιν getilgt Vcorr 22 διὰ auf Rasur statt παρὰ Vcorr | * etwa 〈δύνηται〉 * 26 αὐτὸν γεγενῆσθαι am Rande nachgetragen Vcorr < 27 τὸν < V | υἱὸν] Χριστὸν? *, nach S. 337, 1 u. Καὶ τί μοι ἔτι διατρίβειν ἐν ἁλίμοις καὶ ἀμπώτεσι τόποις, πῆ μὲν ἐπικλυζομένοις πῆ δὲ καταξηραινομένοις, ἐξ ὠνπερ Μύων ἐκβράσματα πολλάκις γίνεται καὶ τοῖς ποσὶ τῶν τὰς ὄχθας τούτων μετιόντων τῶν τόπων ἐκ τοῦ ἀνὰ μέσον τῶν Ἰχθύων τινὰ ἰοβόλα εἶναι, τρυγόνας δέ φημι καὶ δρακαίνας καὶ καρχαρίας καὶ σμυραίνας, ὡς καὶ ἤδη προείρηται) βλάβην ἐμποιεῖ.", + "candidate_score": 0.618532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1384", + "psc_text": "25 nach καὶ von 5 Buchstaben V 25f ὁμογηκέναι V ὁμολογηκέναι M 27f διὰ τοῦ] propter hoc lat. τοῦ μὴ ἀποκριθῆναι τοῖς εἰποῦσιν αὐτῷ »ἐν ποίᾳ δυνάμει τοῦτο ποιεῖς«, ἀλλὰ τῇ ἀντεπερωτήσει ἀπορῆσαι αὐτοὺς τὸ ἄρρητον τοῦ Πατρὸς ἐν τῷ <μὴ> εἰπεῖν δεδειχέναι αὐτὸν ἐξηγοῦνται. ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ εἰρηκέναι »πολλάκις λάκις ἐπεθύμησα ἀκοῦσαι ἕνα τῶν λόγων τούτων, καὶ οὐκ ἔσχον τὸν ἐροῦντα« ἐμφαίνοντός φασιν εἶναι διὰ τοῦ »ἕνα« τὸν ἀληθῶς ἕνα θεόν, ὃν οὐκ ἐγνώκεισαν. ἔτι ἐν τῷ προσσχόντα αὐτὸν τῇ Ἱερουσαλὴμ δακρῦσαι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ εἰπεῖν »εἰ ἔγνως καὶ σὺ σήμερον τὰ πρὸς εἰρήνην; ἐκρύβη δὲ <ἀπὸ> σοῦ«, διὰ τοῦ »ἐκρύβη« ῥήματος τὸ ἀπόκρυφον τοῦ Βυθοῦ δεδηλωκέναι. καὶ πάλιν εἰπόντα »δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ«, τὸν τῆς ἀληθείας πατέρα κατηγγελκέναι. ὅ γὰρ οὐκ ᾔδεισαν, φασί, τοῦτο αὐτοῖς ὑπέσχετο διδάξειν. <Ἀπόδειξιν> δὲ τῶν ἀνωτάτω καὶ οἱονεὶ κορωνίδα τῆς ὑποθέσεως οὐτῶν φέρουσι ταῦτα", + "candidate_score": 0.618348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3088", + "psc_text": "ζωῆς) vom Baum S; vgl. S. 451 24 ἀπέστειλεν U Ι εἰς τὴν γῆν < S 25 ἤμησεν U Ι ἄγευστον U δὲ ἐκ μεταμέλου φαίη τοῦτο πεποιηκέναι τὸν θεὸν ὁ ἀντιλέγων, ἀσθενὴς αὐτῷ ὁ λόγος, μεταγινώσκοντα τὸν θεὸν εἰσάγων. ἀλλ’ οὔτε οὔτε τοῦ μέλλοντος ὁ θεὸς οὔτε κακοποιός, ἀλλὰ καὶ ἄκρως ἀγαθὸς καὶ προγινώ σκων τὰ μέλλοντα. ὥστε οὐκ ἄρα διὰ τὸ μὴ σῴζεσθαι εἰς τὸν αἰῶνα φαγόντα αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἐξέβαλεν, ἀλλὰ διὰ τὸ νεκρωθῆναι πρῶτον θανάτῳ τὴν ἀμαρτίαν, ἴν’ οὕτως μετὰ τὸ ἀποθανεῖν ἐκτακείσης τῆς ἁμαρτίας ἐγερθεὶς ὁ ἄνθρωπος καθαρὸς γεύσηται τῆς ζωῆς. 32. Μηδεὶς δὲ ἀβέλτερος ὢν παρακινδυνευέτω ὡς τούτων ἐτέρως λεχθέντων. ὁ γὰρ ὅλως ὁριζόμενος τὴν σάρκα μὴ εἶναι ταύτην ἀθανασίας δεκτικὴν ὄντως ἀνοίας ὑπεύθυνος ὢν νόσῳ βλασθημεῖ. διὰ τί γὰρ μετὰ τῆν τῶν χιτώνων τῶν δερματίνων ὁ Ἀδὰμ κατασκευὴν ἐκβάλλεται, κωλυόμενος μενος φαγεῖν ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς καἰ ζῆσαι, εἰ", + "candidate_score": 0.617973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3399", + "psc_text": "24h; II 173, 4ff haer. 46, 5, 10; II 209, 26 ff — 20 vgl. Matth. 27, 52f M U (bis ἃμα σώματι Ζ. 12; 13 — S. 522, 5 τῆ ὑμῶν πλάνῃ ausgelassen) 1 γὰρ < M 2 τὸ φαινόμενον — δυνήσεται < M 3 λέγων Μ U 4 ἀπεκινήθη U 5 ἀντιλέγων M 6 ἀντιλέγων Μ 7 διὰ πολλὰ πολλὰ U 10 ἀπὸ *] ὑπὸ MU | ἀνταπόδωσιν M 13 εἰς *] εἰ M 14 * etwa αὐτὸς ὁ λόγος ἐφάνη ἐν > * 16 * etwa βουλόμενός τε κυρῶσαι> * 19 ἐναργῶς *] ἐνεργῶς 22 εἶπεν *] εἶπαν Μ 21 ἐκεῖνο *] ἐκεῖ ὃ M | * etwa <κυρῶσαι> * 25 εἶπον M 26 μόνον + <εἶπεν>? * 26f <ἑαυτοὺς> * μεως τό ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ‘, ἓνα εἴπηῃ τὰς ψυχὰς τῶν ἐγηγερμένων σωμάτων. οὑτοι γὰρ ἠσαν οἱ δέδμιοι τῆς οἱ ἐν Ἅιδῃ πεπεδημένοι· καί φησιν ὁμοίως", + "candidate_score": 0.617756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_256", + "psc_text": "3, 2 u. 30, 17, 5 ff — 27 τοῖς μετέπειτα γεγονόσιν] gegemïber Hilgenfelds (Ketzergesch. des S. 426 A. 726) vielfach; nachgesprochener Behauptung, Epipb. habe hier im Widerspruch mit seiner äteren Schilderung die äer Nazoräer für jünger als äer ärt, ist festzustellen, daß μετέπειτα soviel heißt wie (bez. nach den äern), vgl. den Gegensatz in S. 223, If τῶν μετέπειτα u. τῶν πρὸ αὐτοῦ καὶ σὺν αὐτῷ. Die Reihenfolge soll ausdrücken, daß bei eine derartige Beeinflussung weniger zu erwarten war, als bei den äern GU M 4 πληροῦται πάντα M 6 ἂν < M 10 <τῶν> *, nach S. 221, 19 M 11 δασὶμ M 14 Ὀσσηνῶν] Ἐσσηνῶν M 16 <τῷ > * 17 <Μωυσέως> * | [δὲ] * 18 ἑπτὰ < U 19 * etwa <ἓν ῥῆμα> * 22 θυσίαν οἱ GU 23 τὸ] τῶ U 25 καὶ1 < U | καὶ2 < αἱρέσεις, ἐπειδὴ θέλγονται τῇ αὐτοῦ πλάνῃ·", + "candidate_score": 0.617103, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2336", + "psc_text": "Ναθαναήλ. καὶ λοιπὸν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ, λέγει, γάμος ἐγέ- 6 für diese 2 Wochen und 2 Tage (c.30, 4; S. 302, 3 heißt es ὡσεὶ ἑβδομάδας δύο καὶ ἡμέρας τρεῖς) gibt Epiph. nirgends einen Beleg; ein sicherer Beweis, daß er den Ansatz der Taufe auf den 8. November nicht selbst durch Rechnung gefunden, sondern aus der Überlieferung überkommen hat — 9 Joh. 1, 29 10 Joh. 1,35 — 15 Joh. 1,37.39.41 — 18 Joh. 1,43 — 22 vgl. Joh. 2, 1 M U 1 μὲν < M 4 λοιπὸν—ἔρημον < U | ἐξεβλήθη *] ἐλήφθη MU 4—22 in U gekürzt zu: ἀπεντεῦθεν αἱ τεσσαράκυντα τοῦ πειρασμοῦ καὶ δύο ἑβδομάδες, μκρῶ πλεῖον αἰ ἐν ναζαρὲτ ἀπὸ τῶν ἡμερῶν τοῦ πειρασμοῦ καὶ πρώτη ἡμέρα πρὸς ἰωάννην καὶ Δευτέρα. καὶ πάλιν ἀπὸ Ἰωάννου πρώτη καὶ δευτέρα ὅτε ἠκολούθησαν αὐτῶ οἱ περὶ ἀνδρέαν. ἔπειτα Σίμων Πέτρος καὶ τῆ ἄλλη ἡμέρα, ὡς ἔφημεν καὶ ἔχει", + "candidate_score": 0.616615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_22_24", + "bdc_text": "b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2427", + "psc_text": "τριακοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου γεννήσεως, πρὸ ἓς εἰδῶν Νοεμβρίων, Τουτέστι κατὰ Αἰγυπτίους Ἀθὺρ δωδεκάτῃ, κατὰ Ἕλληνας 1 ff zu den Monatsangaben vgl. W. Kubitschek, Die Kalenderbücher von Florenz, Rom und Leyden (Denkschr. Wiener Akad. B. 57. 1915) S. 74 ff; dort weitere Schriften über die einzelnen Fragen — 8 ff wo? (einzige vergleichbare Stelle Sach. 7, 3) —18 ff vgl. Oben c. 16, 1 ff; S. 270, 14 ff u. c. 30, 10; S. 303, 4 M U 1 Ἰαννουαρίων Μ |πέμπτη ist nicht mit Kubistchek zu beanstanden; der Gesamtausdruck πέμπτη—ἐπιφώσκουσα bezeichnet ganz richtig die Mitternacht zwischen 5. u. 6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294,", + "candidate_score": 0.616455, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_901", + "psc_text": "καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχὴς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου γὰρ παιδὸς πολλάκις ἐν σαββάτῳ P160 ἀναίρεσις σαββάτου καὶ περιτομῆς ἐγίνετο· οὕτω ταῖς ἀμφοτέραις ἡ λύσις προεθεσπίζετο. δείκνυται γὰρ ὅτι οἱ Περιτέμνοντες αὐτὸ τὸ γεννηθὲν ἐν σαββάτῳ, ἐὰν θελήσωσιν ἀκριβολογήσασθαι τὴν ὀγδόην ἡμέραν, εὑρίσκοντες ἐμπίπτουσαν έν σαββάτῳ καὶ περιτέμνοντες ἔργον εἰργάσαντο καὶ τὸ σάββατον ἔλυσαν· ἐὰν δὲ ὑΠερθῶνται διὰ τὸ μὴ λῦσαι τὸ σάββατον, ἐνάτῃ λοιπὸν περιτέμνουσι τὴν περιτομὴν καὶ ἔλυσαν αὐτὴν τὴν περιτομὴν καὶ τὸν περὶ αὐτῆς τῶν ὀκτὼ ἡμερῶν ὅρον τοῦ προστάγματος. 33. Ἀλλὰ οὔτε ἦν τελεία ἡ πρώτη περιτομή, ἀλλὰ σημείου χάριν ἐδόθη, εἴς τε ὑπόμνησιν τῶν μετὰ ταῦτα καὶ διὰ τὸν δισταγμὸν τοῦ ἁγίου Ἀβραὰμ ὡς", + "candidate_score": 0.616238, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_22_24", + "bdc_text": "b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2622", + "psc_text": "sicher diese Schrift, wie auch Theodoret haer. fab. I 22; Migne 83, 372 B/C ἐντετύχηκα δὲ κἀγὼ λόγοις αὐτοῦ . . κατὰ εἱμαρμένης γραφεῖσι. Wenn Eusebius dieselbe Schrift als ὁ πρὸς Ἀντωνῖνον (=Mark Aurel) ἱκανώτατος αὐταῦ περὶι εἱμαρμένης διάλογος bezeichnet (h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 f Schwartz), so ist das πρὸς Ἀντωνῖνον entweder ein Versehen für πρὸς Ἀβειδὰν (vgl. die Titelform in der praep. ev. VI 9; Migne 21, 464 A Βαρδηςίανης . . . ὅς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς ἑταίρους διαλόγοις τάδε πη μνημονεύεται φάναι) oder hat Eusebius die Schrnt über den Schicksalsglauben mit dem an Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher", + "candidate_score": 0.616021, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_22_24", + "bdc_text": "b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite:", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1693", + "psc_text": "das Wort verkehrt gedeutet habe: er hatte es (= er nahm es) als gegen Johannes gerichtet. In der refut. S. 127, 5 hat Epiph, seine eigene Bemerkung nicht mehr verstanden. — Wie Marcion die Beziehung auf Johannes deutlich machte, ob durch Streichung von v. 22 b oder durch Voranstellung von v. 23 vor 22b, bleibt dunkel. — 19 Luk. 7, 27; vgl. Tertullian adv. Marc. IV 18 ingerens etiam scriptum super illo: ecce ego mitto angelum meum ante faciem tuam Ada- V M 5—20 vgl. S. 125,2ff. 19f. 25f 126, 1f. 12f. 19f. 25f 127, 3f. 20f 3f ἐρραδιουργημένος aus ῥεραδιουργημένως V corr 4 τὰ < V 5 προσένεγκε aus προσενέγκαι V corr 7 ἀνθ᾿ οὗ—αὐτοῖς < S. 125, 4 11 Ἰσκαριώτην S. 126,1.3] Ἰσκαριώθ VM | ἀντὶ δὲ τοῦ S. 126, 1f] ἀντὶ τοῦ δὲ VM 12 ἔχει < S. 126,2 13 mit καὶ αὐτὸς ἐπάρας beginnen VM schon", + "candidate_score": 0.61601, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_900", + "psc_text": "ad Aut. III 19; S. 232 Otto — 23 vgl. haer. 8, 6, 8; S. 192, 20ff — 27 Matth. 12, 8 — 29 vgl. Matth. 12, 5 V M cat. (bis Ζ. 25) 5f τὴν λεγομένην — μικράν nachgetragen Vcorr < M 6f ἐμπίπτουσιν ὑποπίπτουσιν Vcorr 14 ἡμᾶς < M 15 ἑο///ρακὼς, ο aus ω Vcorr 17 ἁμαρτιῶν + ἡμῶν nachgetragen Vcorr < M 18 ἀλλ’ M | προεφήτευσεν, oben über Vcorr ἐπροφήτευσεν M; vgl. S. 377, 10 19 τὸν Pet.] τῶ V M 19f νῶε γάρ — ἐρμηνεύεται am Rande nachgetragen Vcorr < M 21 ὃ < 23f καὶ ἀίδιον am Rande nachgetragen Vcorr < Μ 24 καὶ πρόσκαιρον Rande nachgetragen Vcorr < θυσίας προσφέροντες, ἵνα μὴ ἀργήσῃ θυσία ἡ ἐνδελεχ���ς καὶ καθ’ ἡμέραν προσφερομένη. οὐ μόνον δὲ αὐτοὶ Προεφήτευον οἱ ἱερεῖς λυθήσεσθαι τὸ σάββατον διὰ τοῦ μὴ ἀργεῖν, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ἡ περιτομὴ ἔλυε τὸ σάββατον. γεννωμένου", + "candidate_score": 0.615572, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2162", + "psc_text": "9 τοῦ < Μ 10 * etwa <καὶ ἐφοβήθη, ὡς> * | ἄλλοι] ἀλλότριοι Μ 11 ὁ < Μ 12 τοῦ < Μ | γὰρ < U | <φησι> * 14 ἰδεῖν hinter ἀληθείᾳ U 15 vor σώφρονι + ἐν U 17 θελήσωσι Μ | <ὅτι> * οἱ ἰδόντες τοὺς δύο τοὺς ἐν ἐσθήσεσι λευκαῖς οὐκ ἐν παραπληθίᾳ ὁρῶσιν, ἀλλὰ ἤκουον ἐρρωμένῃ τῇ διανοίᾳ ὅτι »ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀτενίζοντες; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναληφθεὶς οὕτως ἐλεύσεται« καὶ τὰ ἑξῆς. εἶτα δὲ καὶ Πέτρος, ὡς ἔφην, ὁρῶν καὶ ἀκούων καὶ ἀποκρινόμενος καὶ λέγων »μηδαμῶς, κύριε«, εὐσταθῶν ἦν τῇ διανοίᾳ. Ἄγαβος γὰρ προφητεύων ἔλεγεν καὶ μετὰ σχήματος θαυμαστοῦ αἰνιττόμενος, λαβὼν τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δήσας τοῖς ἰδίοις ποσὶν φησίν »οὗτος οὗ ἐστιν ἡ ζώνη αὕτη, δήσουσιν αὐτὸν καὶ ἀποίσουσιν εἰς Ἱερουσαλήμ«. ἀλλὰ καὶ πάλιν ἐν Ἀντιοχείᾳ κατῆλθον προφῆται καὶ κατήγγελλον λιμὸν ἔσεσθαι", + "candidate_score": 0.615562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_896", + "psc_text": "V M —S. 3 7 8, 23 in lat. Übersetzung bei Corderius Catenain Lucamp.175 (=cat.) 1 τρίτῳ ül.] ἐνάτω V ἐννάτω M 2 προφητεύετο, ε obenhinein Veorr ἐπροφητεύετο M 3 βασιλεύσαντα + * 4 〈πέντε〉 ül. 9 < M 10 τῶ ῥήματι M | ἐπὶ < Μ | Ἀχαὰζ, α getilgt Vcorr | vor τοῦ Ἐζεκίου + τῆς 11 Ἀχ///ὰζ, α getilgt Vcorr 12 τῳ] τὸ M | ἡ < M | καὶ προφητεύουσα < 14 εἰσελεύσεται, εἰς getilgt Vcorr 22 κράβατον V 26 ψώχουσιν, ω aus υ Vcorr γὰρ διάφορα ὥριζεν ὁ νόμος, τὸ μὲν κατὰ ἑβδομάδα ἀνακυκλούμενον φύσει σάββατον, τὸ δὲ διὸ τὰς ὑποπιπτούσας τῆς κατὰ σελήνην νεομηνίας καὶ τὰς καθεξῆς ἑορτάς, οἷον ἠμέρας σκηνοπηγίας καὶ ἡμέρας Πάσχων, ὅτε τὸ πρόβατον θύουσι καὶ ἄζυμα λοιπὸν ἐσθίουσιν· ἔτι δὲ ὅτε τὴν μίαν νηστείαν νηστεύουσι τοῦ ἔτους, τὴν λεγομένην μεγάλην, καὶ τὴν ἄλλην, ἣν λέγουσι μικράν. ὅτε γὰρ ὑποπίπτουσιν αὑται", + "candidate_score": 0.614631, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2471", + "psc_text": "U; lies wohl γάμου * 17 τῶ ἁγίω αὐτοῦ πνεύματι U 18 <τε> U * | εἰς2] καὶ U 19 διηγησόμεθα U 20 διέδραμα M 24 ὁ περὶ τούτων πεπλανημένος λόγος U ἐχόντων καὶ μηδ᾿ ὁποτέρου τῶν εὐαγγελιστῶν ἀντίθετα πρὸς τὸν ἕτερον ἔχοντος. 31. Ἐλεύσομαι δὲ πάλιν εἰς τὸ προκείμενον. φάσκει πάλιν ὁ Λουκᾶς, μαρτυρῶν μου τοῖς πολυμερῶς καὶ πολυτρόπως εἰρημένοις, ὅτι »ἐγένετο ἐν σαββάτῳ δευτεροπρώτῳ«, ἵνα δείξῃ σάββατον πρῶτον εἶ��αι τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ὁρισθὲν καὶ ῥηθὲν ὑπὸ τοῦ κυρίου ἐν τῇ κοσμοποιίᾳ, κατὰ περίοδον ἀπὸ τότε ἄχρι τοῦ δεῦρο κατὰ ἑπτὰ ἡμέρας ἀνακυκλούμενον, [τοῦτο εἶναι πρῶτον]· δεύτερον δὲ σάββατον τὸ ἀπὸ νόμου ὡρισμένον. φάσκει γὰρ ὅτι »λήψῃ σαυτῷ πρόβατον ἐνιαύσιον ἄμωμον ἄρσεν (ὅπερ ἦν ἀντίτυπον τοῦ σωτῆρος) ἀπὸ δεκάτης τοῦ μηνὸς καὶ ἔσται διατερτηρμένον ἅχρι τῆς τεσσαρεσκαιδεκάτης καὶ θύσετε αὐτὸ ἑσπέρας τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ· καὶ ἔσται σοι σάββατον, ἡμέρα ἁγία, καῖ ἔδεσθε ἄζυμα ἑπτὰ ἡμέραςα καὶ ἑβδόμην ἡμέραν ποιήσεις", + "candidate_score": 0.614557, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2620", + "psc_text": "ἀλλὰ τοῦ Οὐήρου). ὃς πολλὰ <πρὸς> Ἀβειδὰν τὸν ἀστρονόμον κατὰ εἱμαρμένης λέγων συνελογίσατο, καὶ ἄλλα δὲ κατὰ τὴν εὐσεβῆ πίστιν ἐμφέρεται αὐτοῦ συντάγματα. Ἀπολλωνίῳ δὲ τῷ τοῦ Ἀντωνίνου ἑταίρῳ ἀντῆρε, παραιτούμενος 1 f Ἀντωνῖνος ὁ Οὐῆρος ist nach stehendem Sprachgebrauch des Epiphanius (vgl. Ancoratus c. 60, 4; I 72, 1 de mens. ac pond. 18, 3; S. 171, 74 Lagarde) Mark Aurel. Da jedoch Mark Aurel zu den andern Angaben—Bardesanes hätte den Abgar überebt und dann noch bis in die Zeit des Antoninus hineingereicht— schlechterdings nicht paßt, so muß eine (vielleicht durch Eusebius IV 30, 1; 392, 14 Schwartz veranlaßte) Verwechslung des Epiph. vorliegen, entweder mit Caracalla, den Epiph. Ἀντωνῖνος υἱὸς Σενήρον nennt, oder—was nach Z. 5 ff weniger wahrscheinlich ist—mit Elagabal (bei Epiph.=Ἀντωνῖνος). Zu letzterem würde freilich die Nachricht des Barhebraeus (chron. I 47 Abbeloos-Lamy) sachlich gut stimmen, daß Bardesanes im Jahr 533 (=221/2n. Chr.) gestorben sei, vgl. auch", + "candidate_score": 0.614355, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_3232", + "psc_text": "ürdig sind S 6 ταῦτα + alles S καὶ κρατύνονται < S 7 τούτων1 < U | τούτων2 + der Leib S πίστιν < S | ὑποτάσσεται ἄρα < M | τὸ σῶμα < U das Fleisch S | 10 ἔφη] sagt S 11 αὐτὴν] Dind. | τὴν πρὸς — τῆς ψυχῆς < U 12 ἔκκαυσιν U | γοῦν + <τὴν σάρκα>? * * | ἄχρι καὶ] inbezug auf S γαστριμαργικῆς ἀκρασίας*] τὴν γαστριμαργικὴν ἀκρασίαν MU 13 f διαμιλλώ- μενος — ἐξαπόλλυσθαι < S 13 τε] δὲ U 14 τοὺς + τε M 14f τὸ — νομίζοντας < S 14 πολιτεύεσθαι U 15 ζῆν < U | 16 θρέμματα] σώματα U 17 κάτω < S | βορρὰν U | καὶ τὰς < S | τε] denn S 19 τὸ] τῶ U — S. 483, 6 ὁ θεὸς — ἐστὲ ἑαυτῶν] Bald darauf aber S 21 ὑμῶν U 22 ἄρας] ἄρα", + "candidate_score": 0.614088, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2077", + "psc_text": "5—6 ἐν τῇ Μέσῃ τῶν ποταμῶν nur durch Epiph. überliefert — 6 περὶ τὸ δωδέκατον ἔτος Ἀντωνίνου τοῦ εὐσεβοῦς Καίσαρος ἐπικληθέντος von Zahn (Forsch. I 282) mit der angabe des Eusebius zun 12. Jahr des Mark Aurel (Chronik S. 206, 13 Helm Tatianus haereticus ajnoscitur) zusammengestellt und dadurch Antoninus Pius als Irrtum statt Mark Aurel erwiesen — 9ff vgl. Irenaeus adv. haer. I 28, 1; I 220 Harvey αἰῶνάς τινας ἀοράτους ὁμοίως τοῖς ἀπὸ Οὐαλετίνου μυθολογήσας, wörtlich ebenso Hippolyt refut. VIII 16; S. 236, 8f Wendland Ps. Tertullian adv. omn. haer. 7 totus enim secundum Valentinum sapit; vgl. Clemens Al. strom. III 92, 1; II 238, 22 von Tatian ὁ δ᾿ ἐκ τῆς Οὐαλεντίνου ἐξεφοίτησε σχολῆς— 11ff vgl. haer. 47, 1, 3; S. 215, 10, dazu Macarius Magnes III 43; S. 151 Blondel τοιαύτας αἱρέσεις ἡ τῶν Πισιδίων ἔχει καὶ τῶν Ἰσαύρων χώρα, Κιλικία τε καὶ Λυκαονία καὶ Γαλατία, ὦν", + "candidate_score": 0.613778, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_12_14", + "bdc_text": "und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ;", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_46", + "psc_text": "ff — 14 Gen. 5, 5 — 15 Gen. 5, 6. 9. 12. 15 — ff vgl. liber Jub. 4, 15 u. 22 Littmann GY M 6 — iiaer. 34 ausgezogen im Crypto-Ferratensis Ba (= f ) ; noch kürzer u. zugleich freier sind die Auszüge bei Nicetas Choniates, Thesaurus orthod. fidei 16 —20 Chron. pasch. 23 B; S. 40 Dindorf 2 * <σῴζεσθαι> * 3 δήγματα G | διδάγματα + τὰ M 5 Ε; * ; die Überschriften der 4 ersten Ηäresen sind in den Handschriften Daß Epiphanius tatsächlich auch hier Zahlen beweisen die Spuren bei S. 173,22 (Apparat) 176, 18 177, 12 179,18 u. 20 8 vor τῇ ἕκτῃ + ἐν GUM < f | ἐτελειώθη f] ἐπλάσθη GUM | τοῦτο λεγόντων 11 <ἀλλ’> 12 γυνὴ hinter αὐτῷ αὐτῷ GUM 13 <διὰ> * 15 16 ὡς δὲ ἡ] ἡ δὲ Chron. pasch. 17 Ε;έχει *] ἔχει f <", + "candidate_score": 0.613154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2416", + "psc_text": "ἐν τῷ—Αὐγούστο < U 3 δεκάτῳ *, Vgl. 289, 16] δωδεκάτω Μ 6 ὡς πολλάκις ἔφην < U 8 Λεντούλλου Μ U | Πίσσωνος u. + τὸ δεύτερον U 9 Καίσαρος < Μ 10 Οὐινδουκίου U | Οὐάρου]Οὐρμίλου Μ 11 Λαμμία U | Σερολίου Μ Σερουιουλίου U | Νοννίου *] Νομμίου U < Μ Nonniano Cons. Const. 12 Πομπηίου < Μ | Οὐαλερίνου Μ 15 Κρητίου Μ 16 Καμίρλου Μ 17 Καμίρλου Μ 18 Σιλουανοῦ Μ 19 Λεπίδου καὶ Ταύρου + ι ݲ δ ݲ Καίσαρος καὶ Σκιπίωνος Μ d. h. die unter η ݲ Schon gebrachten Kosuln des Jahres 12 n. Chr. Sind hier (ebenso im Chron. Pasch.) an der richtigen Stelle noch einmal eingetragen; In Folge davon sind die nächsten Zahlen (bis ι ݲ Σ ݲ) in M um 1 zu hoch ι ݲ δ ݲ. Φλάγκου καὶ Σιλανοῦ. ι ݲ ε ݲ. τῶν δύο Σέξτων. ι ݲ", + "candidate_score": 0.612989, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21_23", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.610382, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_443", + "psc_text": "S. IS, 8 Marx alii autein Calacaun (ob er ἄνθρωπον statt ἄρχοντα las?); vgl. Irenaeus adv. haer. I 24, 5 f; I 201 f Harvey quemadmodum et nnoidus nomen esse, in quo dicunt descendisse et ascendisse ScUvaioreni, esse Caidacau .... quemadmodum (sc. unsichtbar ür die Archonten) et Caulacau fuisse Hippolyt refut. V S, 4; S. 89, 20 Wendland οὑτοὶ εἰσιν οἱ τρεῖς ὑπέρογκοι λόγοι Καυλακαῦ Σαυλασο�� Ζεησάρ, Καυλακαῦ τοῦ ἄνω τοῦ Ἀδάμαντος, Σαυλασαῦ τοῦ κάτω θνητοῦ, Ζεησὰρ τοῦ ἐπὶ τὰ ἄνω ῥεύσαντος Ἰορδάνου V M 2 καταμηνιαίων M Ι * etwa <δοκοῦσι συλλέγειν<* * 4 ὑφηγήσοABBREVμαι, ο ω V corr 4 f ἐνακουόντων V 6 ἀποτροπῆς M 7 κατὰ M 8 τὸ ἐμφανὲς M τῶν προειρημένων V 9 δοξάσουσιν V 10 ἀναγαγεῖν M Ι αυτῆ M 13 <ὡς> * Ι φησιν V 16 καυλαυκαὺκ λοῦντες, φαυτασιάζειν φιλοτιμούμενοι τοὺς ἀπείρους διὰ τῆς τῶν ὀνομάτων ἐκπλήξεως καὶ ἐπιπλάστου τῆς τοῦ ὀνόματος βαρβαρωνυμίας.", + "candidate_score": 0.610107, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21_23", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_1346", + "psc_text": "τάξει ἐπὶ τὴν τοῦ ὁμοίου αὐτῷ κατῆλθεν ζήτησιν, ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸν δωδέκατον ἀριθμόν, καὶ εὑρὸν † αὐτὸν ἐπληρώθη, φανερὸν εἶναι ἐξ αὐτοῦ τοῦ σχήματος τοῦ στοι- V Μ lat. Hipp. 1 ὑπεξαιρούμενος Hipp. | δὲ < Hipp. | τὸν ἐπίσημον Hipp. 1f καὶ — γραμμάτων < Hipp. 2 τὸν, ὸν auf Rasur Vcorr τὸν τῶν < —6 μέχρι γὰρ — αἰώνων < Hipp. 3 ε Ausg.] Θ V M Ε lat. 4 V M cum . . . appositum est lat. 5 ὀκτώ auf Rasur Vcorr 7 τριῶν] τριάκοντα V M tribus lat. τῶν τριῶν Hipp. | τρὶς < Hipp. 8 τρὶς γὰρ — < lat. 8f καὶ αὐτὴ δὲ — ἐγέννησεν < Hipp. 9 ἐφ᾿ τε < lat. Hipp. 10 παρ’ αὐτοῖς < lat. Hipp. | nach ἀριθμὸν hat einen ängeren Zusatz | καὶ ἐπεὶ] ἐπειδὴ δὲ Hipp. 11 ἀποστὰς < καταλείψας Hipp. | ἄνω < Hipp. | ἕνδεκα", + "candidate_score": 0.609582, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2421", + "psc_text": "13 299, 13: danach hat unsere Liste mit Silanus und Nerva aufgehört) 20 τὸ τοὺς] τόπους Μ 23 γὰρ < Μ ἀριθμῷ τῷ παρὰ τοῖς εὐαγγελισταῖς ᾀδομένῳ; διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἔπεσον αἱ πρότρον περὶ Οὐαλεντῖνον καί τινας ἄλλους αἱρέσεις, αἱ μυθωδῶς ἀναγραψάμεναι τοὺς τριάκοντα αἰῶνας, οὓς ἐνόμισαν ἀπεικάζειν τοῖς τοῦ σωτῆρος ἔτεσιν, ἵνα δῆθεν δύνωνται τῶν παρ᾿ αὐτοῖς αἰώνων καὶ ἀρχῶν ἀναγράφειν τὴν μυθοποιίαν. εὑρίσκεται γὰρ ἐν τῷ τριακοστῷ τρίτῳ ἔτει τῆς αὐτοῦ ἐνσάρκου παρουσίας πάσχων ὁ μονογενὴς ἀπαθὴς ὢν ἄνωθεν θεὸς Λόγος, σάρκα δὲ < προσλαβὼν καἲ > ἀναδεξάμενος ὑπὲρ ἡμῶν παθεῖν, ἵνα τὸ τοῦ θανάτου καθ᾿ ἡμῶν χειρόγραφονλύςῃ. μετ᾿ ἐκείνην γὰρ τὴν ὑπατείαν τὴν ἐντῷ τριακοστω ἔτει αὐτοῦ σημαινομένην ἄλλη ὑπατεία γέγονεν, Λεγομένη τῶν δύο Γεμινῶν· εἶτα ἄλλη ὑπατεία Ῥούφου καὶ Ῥουβελλίωνος, Καὶ οὕτως ἐνεστώσης τῆς ὑπατείας τῆς μετὰ τὴν ὑπατείαν < Ρούφου καὶ > Ῥουβελλίωνος, ἥτις ὕστερον ἦλθεν Οὐιννικίου καλεῖσθαι Καὶ Λογγίνου Κασσίου, < ἐν τῷ", + "candidate_score": 0.609172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21_23", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2428", + "psc_text": "6. Januar; vgl. Z. 12 f u. S. 298, 19 2 Ἰαννουαρίου + μηνὸς U | ἑσπέρα — ἐπιφώσκουσα < U 4 Σαλαμνίους Μ 5 Ἰουλίου] Ἰουναῦ Μ | ἀλσὼν Μ 6 ἀταρταβὰ Μ 7 κατὰ Ἑβραίους τιβιὴθ ιݲγ, κατὰ ἀθηναίους μεμακτηρίωνος ςݲ U; aber vgl. die Reihenfolge S. 294, 4f | Τηβὴθ *) Τηβὶθ Μ τιβιὴθ U 7—17 ἔδει γὰρ—τάττουσιν < U 13 ἐπιτελοῦσι *) ἐπιτελοῦντες Μ 14 πεμπτέτην Μ |[τὴν] * 17 διῆλθεν * (sc. ὁ Ἰησοῦς), vgl. S. 294, 19] παρῆλθεν ΜU | οὖν < U | πλήρης (indecl.) *)] πλήρεις MU 18 λέγω]φημὶ U | * < τὴν τοῦ Σιλανοῦ καὶ Νερούα > *| < ἑν >δέκατον * 19 f τοῦ τριακοστοῦ ἔτους U 20 αὐτοὐ < U 21 τουτέστι vor κατὰ Αἰγυπτίους *] hinter δωδεκάτῃ ΜU Δίου ὀγδόῃ, κατὰ Σαλαμινίους τοὺς καὶ Κωνσταντιέας τρίτου Χοιὰκ ἕκτῃ, κατὰ Παφίους Ἀπογονικοῦ ἑκκαιδεκάτῃ, κατὰ Ἄραβας Ἀγγαθαλβαεὶθ δευτέρᾳ καὶ", + "candidate_score": 0.608925, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2705", + "psc_text": "εἰς τὸ ἐποτρύνεσθαι διὰ τῶν ἐδεσμάτων εἰς ἡδονὴν ἥκειν ἐπιθυμίας. οὐ μόνον δὲ τοὺς ἰδίους τοῦτον ἀπαρτίζουσι τὸν τρόπον, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ξέιους παρερχομένους καὶ παρ᾿ αὐτοῖς ἐπιξενωθέντα ταύτῃ διέθεντο τῇ ἀγωγῇ. ὡς πολὺς περὶ τούτου θρυλεῖται λόγος. ἀρπάζουσι γὰρ τοὺς τοιούτους ἔνδον καὶ ὀπίσω ἐπὶ συμψελίοις δήσαντες μετὰ ἀνάγκης τὸ χειρότευκτον ἐργάζονται τῆς τῶν μελῶν ἀφαιρέσεως. καὶ ταῦτά ἐστιν ἅ περὶ τούτων εἰς ἡμᾶς ἧκεν. οὕσπερ γνόντες ἐν ποίῳ τόπῳ τὴν καταμονὴν ἔχουσι καὶ ὡς τὸ ὄνομα τοῦτο πολὺ τυγχάνει ἐν τοῖς μέρεσιν ἐκείνοις. καὶ ὡς τῆς αἱρέσεως ἕτερον ὄνομα οὐ κατειλήφαμεν, ἐιομίσαμεν ταύτην εἶναι. 1 ff die Valesier nur von Epiph. erwähnt M U 1 Überschrift κατὰ Οὐαλησίων λݲηݲ ἤ καὶ νݲηݲ MU 2 ἀκηκόαμεν *] ἀκούομεν MU | γε < U 4 <ὑπῆρχεν> * 6 * etwa <με ἔχειν, οὐ γὰρ ἔχω ἀκριβῶς λέγειν,> * 7 φιλαδελφινῆς Μ φιλαδελφικῆς U 8 εἶναι Μ 10 περὶ αὐτῶν τοῦτον", + "candidate_score": 0.607439, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2417", + "psc_text": "12 n. Chr. Sind hier (ebenso im Chron. Pasch.) an der richtigen Stelle noch einmal eingetragen; In Folge davon sind die nächsten Zahlen (bis ι ݲ Σ ݲ) in M um 1 zu hoch ι ݲ δ ݲ. Φλάγκου καὶ Σιλανοῦ. ι ݲ ε ݲ. τῶν δύο Σέξτων. ι ݲ ς ݲ. Πομπηΐο Μάγνου καὶ Ἀπουληίου. ι ݲ ζ ݲ. Βρούττου καὶ Φλάγκου. ι ݲ η ݲ. Ταύρου καὶ Λίβωνος. ι ݲ θ ݲ. Κράσσου καὶ Ῥούφου. κ ݲ Τιβερίου Καίσαρος τὸ δεύτερον καὶ Δρούσου Γερμανοῦ τὸ δεύτερον. κ ݲ α ݲ. Σιλανοῦ καὶ Βάλβου. κ ݲ β ݲ. Μεσσάλα καὶ Γράτου. κ ݲ γ ݲ. Τιβερίου Καίσαρος τὸ τρίτον καὶ Δρούσου Γερμανοῦ τὸ τρίτον κ ݲ δ ݲ. Ἀγρίππου καὶ Γάλβου. κ ݲ ε ݲ. Πολλίωνος καὶ Οὐέτερος. κ ݲ ς ݲ. Κεθήγου καὶ Οὐάρου. κ ݲ ζ ݲ. Ἀγρίππου τὸ δεύτερον καὶ Λεντούλου Γάλβου. κ ݲ η ݲ.", + "candidate_score": 0.60741, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2577", + "psc_text": "| εὕρομεν U 17 Σεδρὰχ + λέγω u. Mισὰκ Ἀβδεναγὼ καὶ ἀπ’ ούρανοῦ καταβεβηκώς· »οὐδεὶς γὰρ ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου«, φηςὶν ὁ ἅγιος καὶ ἀψευδὴς θεὸς Λόγος. τὴν δὲ τάξιν τοῦ Μελχισεδὲκ κηρύττουσα ἡ θεία γραφὴ καὶ τὸ πνεῦμα ῥητῶς διδάσκον τὴν μετάθεσιν ἔδειξε τῆς ἱερωσύνης ἀπὸ παλαιᾶς συναγωγῆς καὶ τοῦ * ἔθνους εἰς τῆς ἔθνος", + "candidate_score": 0.607279, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2332", + "psc_text": "unter Benutzung von Clemesns Al. strom. I 145,5; II 90,16ff Stählin eine weiters Verbreitung des 8.(18.) November zu erweisen, ist ein Fehlschlag. Außer der hierbei nötigen Änderung im Text des Clemens (κ ݲγ ݲ statt ι ݲγ ݲ) steht ihm die Tatsache im Weg, deß Clemens a. a. O. Taufund Geburtstag ausdrücklich unterscheidet und der (errechnete) Tag dann als Geburtstag, nicht wie bei Epiph. als Tauftag gelten müßte — 18 Luk. 3,23 M U 1 <δὲ> * | * <ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ>* 1f <καθὼς> * 2 πάλιν< U 3 τε< U 5 καὶ ἁπλῶς—ἀφέντες < U | ὣς φησιν] ὡς ἦν? * | ἀφέντες + τὰ πλοῖα M 6 αὐτῷ < U 7 u. 8 οὔτε U 8 vor εὐαγγελισταῖς + ἁγίοις U 13 ἐπιτελεῖ M | τὴν ἀκολουθίαν < U | ὤδε] οὕτως U 14 ἀθυρὶ M 15 † ὡς ἔφημεν] hinter Αἰγυπτίους gestellt U; lies wohl", + "candidate_score": 0.606296, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_2623", + "psc_text": "Elagabal gerichteten Brief zusammengeworfen, vgl. über dicsen Moses Choren. hist. Arm. II 63; S. 185 Whiston etiam ad Antonimim epistolam scriber ausus est (daß hier Elagabal unter Antoninus zu verstehen ist, beweist das Vorhergehende sub Antonino ultimo floruit) – 5 bei Ἀντωνίνου ist, wie das ἑταίρῳ (=comes Caesaris) zeigt, sicher an einen Kaiser zu denken, vgl. auch S. 340, 4, und dann gewiß an denselben wie Z. 1. Ist dies Caracalla, so könnte man die Auseinandersetzung mit Apollonius in die Zeit der Eroberung Edessas durch Caracalla verlegen und Eusebius h. e. IV 30, 2; S. 392, 21 Schwartz ὅσα τε ἄλλα φαςὶν προφάσει τοῦ τότε διωγμοῦ συγγράψαι auf eine damals in Edessa veranstaltete Christenverfolgung beziehen. Sollte es Elagabal sein, so müßte man den Zusammenstoß mit der indischen Gesandtschaft oder mit dem Brief an Elagabal in Verbindung bringen. —Die Gleichsetzung des Apollonius mit dem Stoiker unter Antoninus Pius (Eusebius-Hieronymus z. J.", + "candidate_score": 0.602967, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "tlg2021.tlg002.1st1K-grc1_window_39", + "psc_text": "* etwa <γενομένων τὴν γνῶσιν 5 ἀμύθητά τε + <καὶ ἐφικτά, ἀριθμητὰ>? * ἀριθμητὰ st. ἀμύθητα? μὴ < M 8 ἐπαγγελμάτων τε]* | τε2] ἐκ G U | ἀπιστείας M 12 < UM 13 <περὶ> 14 σχισμάτων *] τῶν ἀνωτάτω G U M 16 ἀπαγγελίας ἐπαγγελίας GUM 17 τῶν δὲ + <μόνον>? * | παρ’ αὐτοῖς] ἀπ’ αὐτῆς | M 18 συγγραμμάτων G 20 f ἐπιβαλόμενοι U 21 οὐδ’ *] οὐκ GUM 23 φιλοσόφων U | * etwa <συνετάξαμ��ν αἰτήσεως> * 26 προφητικῶν U 27 φιλοκαλότατοι U χόθεν οὐκ ἀθεεὶ διασκοπήσας τὰς ψήφους τῶν αἰτήσεων διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν τῶν τοῦ θεοῦ δούλων ἀγάπην εἰς τοῦτο παρελθεῖν κατηξίωμαι, οὐ δι᾿ εὐεπείας λόγων οὐ στωμύλοις τισὶ φθογγαῖς, ἀλλ ἁπλῇ τῇ διαλέκτῳ ἁπλῶ̣ τῷ λόγῳ, ἀκριβείᾳ δὲ τῶν ἐν τῷ λόγῳ δηλουμένων ἄρξομαι τοῦ λέγειν. 3. Καὶ Νίκανδρος μὲν ὁ συγγραφεὺς θηρῶν τε καὶ ἑρπετῶν ἐποιήσατο τῶν φύσεων τὴν γνῶσιν, ἄλλοι δὲ συγγραφεῖς", + "candidate_score": 0.5996, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1", + "max_score": 0.681403, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_511", + "psc_text": "Lml 22 coquiruntur (i ex e) N ' 23 quam Jml 24 consilium L Vv 25 ipsum om. J incipit iterum] incipiens JKm2L considerandum L 26 inquid Vmls coepiscopus noster scripserit consuletisconsulens mediocritatem nostram de inlicito et p?'ofano haereticorum baptismo quidque ei rescripserim, censens scilicet quod semel adque iterum et saepe censuimus haereticos ad ecclesiam uenientes ecclesiae baptismo baptixaribaptizari et sanctificari oportere. item lectae sunt uobisnobis et aliae Iubaiani lilteraelitterae quibus pro sua sincera et religiosa deuotiane ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse", + "candidate_score": 0.681403, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_103", + "psc_text": "p.$ml 24 proferendum L 25 quod Mp. pacis unitate Vv 26 diuersa de hac re M § 3 Cum in unum KarihaginemKarthaginem corl/łМ!llłlisвмd kalendis Septembribus episcopi plurimi ex proumoia AfrioaAfrica Numidia Mauretania cum presbyteris et diacomsdiaconis, praesente etxam plebis maxima parte, et lectae essent litterae Iubaiani ad Cyprianum factae, item CyprkmiCypriani ad Iubaiamim rescriptae de haeretidshaereticis baptixandisbaptizandis quidque postmodwm Cypriano lubaianus idem rescripserit, Cyprianus diocit: Audistis, coUegaecollegae dilectissimi, quid mihi Iubaianus coepiscopus noster scripserit consulens mediocritatem nostram de inlieitoinlicito et profano kaeretieorumhaereticorum baptismo quidque ego ei rescripserim, censens seilicetscilicet quod semel adque iterum et saepe censuimus haereticos ad ecclesiam uenientes ecclesiae baptismo baptixaribaptizari et sanetificarisanctificari oportere. item lectae sunt uobis et aliae Iubaiam litterae quibus pro sua sincera et relJigiosareligiosa deuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus neminem iudicantes aut a iwreiure", + "candidate_score": 0.668919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_103", + "psc_text": "p.$ml 24 proferendum L 25 quod Mp. pacis unitate Vv 26 diuersa de hac re M § 3 Cum in unum KarihaginemKarthaginem corl/łМ!llłlisвмd kalendis Septembribus episcopi plurimi ex proumoia AfrioaAfrica Numidia Mauretania cum presbyteris et diacomsdiaconis, praesente etxam plebis maxima parte, et lectae essent litterae Iubaiani ad Cyprianum factae, item CyprkmiCypriani ad Iubaiamim rescriptae de haeretidshaereticis baptixandisbaptizandis quidque postmodwm Cypriano lubaianus idem rescripserit, Cyprianus diocit: Audistis, coUegaecollegae dilectissimi, quid mihi Iubaianus coepiscopus noster scripserit consulens mediocritatem nostram de inlieitoinlicito et profano kaeretieorumhaereticorum baptismo quidque ego ei rescripserim, censens seilicetscilicet quod semel adque iterum et saepe censuimus haereticos ad ecclesiam uenientes ecclesiae baptismo baptixaribaptizari et sanetificarisanctificari oportere. item lectae sunt uobis et aliae Iubaiam litterae quibus pro sua sincera et relJigiosareligiosa deuotione ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus neminem iudicantes aut a iwreiure", + "candidate_score": 0.665477, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_463", + "psc_text": "consensisse, uerum etiam contra scripsisse adque praecepisse. qui utique Stephanus non propterea communicauit haereticis, quia baptisma Christi, quod in eorum peruersitate integrum mansisse cognouit, inprobare non ausus est. nam si non habent baptismum qui de deo praua sentiunt, hoc posse et intus accidere iam satis ut arbitror disputatum est. apostoli autem nihil quidem exinde praeceperunt, sed consuetudo illa quae opponebatur Cypriano ab eorum traditione exordium sumpsisse credenda est, sicut sunt multa quae uniuersa tenet ecclesia et ob hoc ab apostolis praecepta bene creduntur, quamquam scripta non repperiantur. § 32 'At enim scriptum est de haereticis quod a semet ipsis damnati sunt.' quid ergo? et illi non a semet ipsis damnati sunt quibus dictum est: in quo enim alterum iudicas temet ipsum condemnas? his autem dicit apostolus: qui praedicas non furandum furaris et cetera. et tales profecto erant illi, qui, cum essent episcopi et cum ipso Cypriano in unitate catholica constituti,", + "candidate_score": 0.665327, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_511", + "psc_text": "Lml 22 coquiruntur (i ex e) N ' 23 quam Jml 24 consilium L Vv 25 ipsum om. J incipit iterum] incipiens JKm2L considerandum L 26 inquid Vmls coepiscopus noster scripserit consuletisconsulens mediocritatem nostram de inlicito et p?'ofano haereticorum baptismo quidque ei rescripserim, censens scilicet quod semel adque iterum et saepe censuimus haereticos ad ecclesiam uenientes ecclesiae baptismo baptixaribaptizari et sanctificari oportere. item lectae sunt uobisnobis et aliae Iubaiani lilteraelitterae quibus pro sua sincera et religiosa deuotiane ad epistulam nostram rescribens non tantum consensit, sed et instructum se esse gratias egit. superest ut de hac ipsa re singuli quid sentiamus proferamus neminem iudicaniesindicantes aut a iure communionis aliquem si diiiersumdiuersum senserit amoue-ntes. neque enim quisquam nostrum episcopum se episcoporum constituit aut tyrannico terrore ad obsequendi necessitatem collegciscollegas suos adigit, quando habeat omnis episcopus pro licentia libertatis et potestatis suae arbitrium proprium tamque iudicari ab alio non possit quam nec ipse", + "candidate_score": 0.659706, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_145", + "psc_text": "si auctoritas Cypriani sequenda est, magis eam sequendam esse in unitate seruanda quam in ecclesiae consuetudine commutanda, si autem concilium eius adtenditur, huic esse uniuersae ecclesiae posterius concilium praeponendum, cuius se membrum esse gaudebat et, ut se in totius corporis compage retinenda ceteri imitarentur, saepius ammonebat. nam et concilia posteriora prioribus aput posteros praeponuntur et uniuersum partibus semper optimo iure praeponitur. § 15 Quid autem agunt isti, cum docetur sanctus Cyprianus, etiamsi non admisit in haeresi uel in schismate baptizatos, tamen communicasse admittentibus, quod apertissime declarauit dicens: neminem iudicantesindicantes aut a iure communicationis aliquem si diuersum senserit amouentes? si talium communione maculatus est, cur in iterando baptismo eius auctoritatem sectantur? si autem talium communione .2 Cypr. ep. 73, 23 24 Cypr. sentent. episc. praef. 1 iubanianum Jml 2 memoratur v 3 decit Nml iis v praeterito Nm2 6 post eo ipso L repetit uerba quid fieri aoleret—et eo ipso 7", + "candidate_score": 0.659026, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_184", + "psc_text": "Kml 23 huis Jml 26 pertractato Mp.c; mihi om. N littera L postea disputari. ait quippe ipse Cyprianus: sed dicit aliquis: quid ergo fiet de his qui in praeteritum de haeresi uenientes ad ecclesiam sine baptismo admissi sunt? utrum isti reuera sine baptismo fuerint an ideo sint admissi, quia illi qui admittebant eos habere baptismum intellegebant, mox considerabimus. uerumtamen quae soleret esse ecclesiae consuetudo, satis idem Cyprianus ostendit, qui ait in praeteritum de haeresi ad ecclesiam uenientes sine baptismo admissos. § 8 Dicit etiam in ipso concilio Castus Siccensis: Qui contempta ueritate praesumit consuetudinem sequi, aut circa fratres inuidus est et malignus quibus ueritas reuelatur aut circa deum ingratus est cuius inspiratione ecclesia eius instruitur . utrum ueritas reuelata sit, mox quaeremus; tamen aliam fuisse ecclesiae consuetudinem etiam iste confessus est. § 9 Dicit et Libosus Uagensis: In euangelio dominus ego sum, inquit, ueritas. non dixit: ego sum consuetudo. itaque", + "candidate_score": 0.657961, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_675", + "psc_text": "ueniret, numquid uellet in eo corrigere adque mutare quod deum patrem creatorem confitebatur et nouerat? sed emendaret in eo idololatriam quod malum habebat et traderet sacramenta christiana quae non habebat, et si quid rectum nosset in eo adprobaret, si quid inueniret peruersum emendaret, si quid defuisset daret. sic et in Marcionista haeretico agnosceret baptismi integritatem, corrigeret eius peruersitatem, doceret catholicam ueritatem. § 32 Marcellus a Zama d;.ât: Cum peccata non nisi in ecclesiae baptismo remittantur, qui haereticum non baptizat peccatori communicat. § 33 Quid? ille -qui hoc facienti communicat nonne peccatori communicat? quid autem aliud faciebant omnes iudicantes neminem aut a iure communionis amouentes diuersa sentientem? ubi est ergo ecclesia? an patientibus et ne triticum eradicetur zizania tolerantibus ista non obsunt? discant ergo isti qui se ab orbe terrarum frustra separando sacrilegium schismatis admiserunt. ut quid habent in ore Cypriani sententiam qui non habent in corde Cypriani patientiam? huic autem", + "candidate_score": 0.6407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_747", + "psc_text": "EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et ad eorum prorsus ora claudenda, ne aduersus catholicam suum scisma defendant, quomodo litteras factumque Cypriani. § 2 Ubicumque autem in his libris commemoraui 'ecclesiam non habentem maculam aut rugam', non sic accipiendum est, quasi iam sit, sed quaequasi praeparatur, ut sit, quandoquae apparebitpraeparatur etiam gloriosa. nunc enim propter quasdam ignorantias et infirmitates membrorum suorum habet, unde cottidie tota dicat: dimitte nobis debita nostra. § 3 In quarto libro, cum dicerem uicem baptismi posse haberedicerem passionem, non satis idoneum posui illius latronis exemplum, quia utrum non fuerit baptizatus incertum est. § 4 In libro septimo de uasis aureis et argenteis in", + "candidate_score": 0.62966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa033a.opp-lat1_window_746", + "psc_text": "2 id quoque deus v quoque] desinit J 4 donadistarum L 5 claudantur p. 6 mali bonos] maliuolos Kml contiminant L communicant fJ-ml 10 operatur L 12 opere Fm/ji enumerati LV Eug. 13 tradere ex tradendo ut uid. K remanendo L redeundo Mvi2 tamen N 14 patres N 16 quode erat L 18 praecedere Lml 19 praescripere L 20 non bis Kml 22 petram M petra. amen KL EXPL. LIBRI DE BAPTISMO NUMERO SEPTEM DO GRATIAS QUI LEGIS ORA PRO ME K EXPLICIUNT LIBRI DE BAPTISMO. SCI AUGUSTINI. NVMERO. VII. L EXPLICIT DR BAPTISMO BEATI AUSTINI (sic) LIBER SEPTIMUS N EXPLICIT DE BAPTISMO LIBER SEPTIMUS β AVGVSTINI RETRACTATIONVM LIB. II CAP. XLIIII (XVIII) (PAG. 152, 10 ED. KNOELL). DE BAPTISMO LIBRI SEPTEM. § 1 Contra Donatistas auctoritate beatissimi episcopi et martyris Cypriani se defendere molientes septem libros de baptismo scripsi, in quibus docui nihil sic ualere ad refellendos Donatistas et", + "candidate_score": 0.607875, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1", + "max_score": 0.679051, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_72", + "psc_text": "conterritum, sed frequenter ut poteram recidiva vulnera reponebam. Tecum sane condidici, quo jure coloni, quove ordine repetantur, cui competat actio, cui non competat exitus actionis. Volusianenses, ais, te velle reducere, ac frequenter iratus ingeminas te rusticos ex mea turricula retracturum; et is qui, ut ego spero atque desidero, mihi antiqua necessitudine sis copulatus, confecturum te homines meos conventione neglecta temere minitaris. Quaero de insigni prudentia tua, utrum jus aliud habeant advocati, aliud ex togatis, an aliud aequum Romae est, aliud Mataritae. III. Interim nescio Volusium fundi umquam fuisse dominum: si quidem Dionysius fertur ejus possessionis jura servasse, neque haeredes illius defecisse, qui dum viveret, rei navalis in plurimos venenales aculeos intendebat. Fuit ea tempestate Porphyrius quidam Zibberino satus; neque tamen recte Zibberini filius nominatus. Idem generis quaestionem militia convelabat, et ut nubem a fronte repelleret, officiosa gratia et laetis obsequiis fungebatur. Multum mecum fuit et domi et in foro, cum", + "candidate_score": 0.679051, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_73", + "psc_text": "defecisse, qui dum viveret, rei navalis in plurimos venenales aculeos intendebat. Fuit ea tempestate Porphyrius quidam Zibberino satus; neque tamen recte Zibberini filius nominatus. Idem generis quaestionem militia convelabat, et ut nubem a fronte repelleret, officiosa gratia et laetis obsequiis fungebatur. Multum mecum fuit et domi et in foro, cum me et apud patrem defensore, et apud judicem patrono saepius uteretur. Aliquando etiam Dionysium comprimebam, quod Porphyrio non deberet viginti jugerum causa navicularia jurgia commovere. IV. En causa est cur insignis prudentia tua meis minitetur actoribus, ut cum dominus loci non sis, passim colonorum meorum facias mentionem. At si te Porphyrii denuntias successorem, jugerum noris angustias ne ab uno quidem cultore posse tractari; aut si te memorem custodemque propriae dignitatis piget haeredem nominare Porphyrii; certum manifestumque est illum posse proponere, qui proponendi habeat facultatem, ut adversum eos experiatur, qui nihil ex eadem terra possideant. Caeterum si diligenter inspicias, mihi potissimum", + "candidate_score": 0.659607, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_72", + "psc_text": "conterritum, sed frequenter ut poteram recidiva vulnera reponebam. Tecum sane condidici, quo jure coloni, quove ordine repetantur, cui competat actio, cui non competat exitus actionis. Volusianenses, ais, te velle reducere, ac frequenter iratus ingeminas te rusticos ex mea turricula retracturum; et is qui, ut ego spero atque desidero, mihi antiqua necessitudine sis copulatus, confecturum te homines meos conventione neglecta temere minitaris. Quaero de insigni prudentia tua, utrum jus aliud habeant advocati, aliud ex togatis, an aliud aequum Romae est, aliud Mataritae. III. Interim nescio Volusium fundi umquam fuisse dominum: si quidem Dionysius fertur ejus possessionis jura servasse, neque haeredes illius defecisse, qui dum viveret, rei navalis in plurimos venenales aculeos intendebat. Fuit ea tempestate Porphyrius quidam Zibberino satus; neque tamen recte Zibberini filius nominatus. Idem generis quaestionem militia convelabat, et ut nubem a fronte repelleret, officiosa gratia et laetis obsequiis fungebatur. Multum mecum fuit et domi et in foro, cum", + "candidate_score": 0.648314, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "020_Sulpicius-Severus_Epistolae-1_window_73", + "psc_text": "defecisse, qui dum viveret, rei navalis in plurimos venenales aculeos intendebat. Fuit ea tempestate Porphyrius quidam Zibberino satus; neque tamen recte Zibberini filius nominatus. Idem generis quaestionem militia convelabat, et ut nubem a fronte repelleret, officiosa gratia et laetis obsequiis fungebatur. Multum mecum fuit et domi et in foro, cum me et apud patrem defensore, et apud judicem patrono saepius uteretur. Aliquando etiam Dionysium comprimebam, quod Porphyrio non deberet viginti jugerum causa navicularia jurgia commovere. IV. En causa est cur insignis prudentia tua meis minitetur actoribus, ut cum dominus loci non sis, passim colonorum meorum facias mentionem. At si te Porphyrii denuntias successorem, jugerum noris angustias ne ab uno quidem cultore posse tractari; aut si te memorem custodemque propriae dignitatis piget haeredem nominare Porphyrii; certum manifestumque est illum posse proponere, qui proponendi habeat facultatem, ut adversum eos experiatur, qui nihil ex eadem terra possideant. Caeterum si diligenter inspicias, mihi potissimum", + "candidate_score": 0.643138, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.677816, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1004", + "psc_text": "gratia; nam qui alios praeceptis suis ligat, debet ipse legitima praecepta in se custodire. 65. Quam resistebam ne ordinarer! Postremo cum cogerer, saltem ordinatio protelaretur! Sed non valuit praescriptio, praevaluit impressio. Tamen ordinationem meam occidentales episcopi judicio, orientales etiam exemplo probarunt. Et tamen neophytus (Dist. 61, cap. Neophytus) prohibetur 1038 ordinari, ne extollatur superbia. Si dilatio ordinationi defuit, vis cogentis est; si non deest humilitas competens sacerdotio, ubi causa non haeret, vitium non imputatur. 66. Quod si in aliis Ecclesiis tanta suppetit ordinandi sacerdotis consideratio, quanta cura expetitur in Vercellensi Ecclesia, ubi duo pariter exigi videntur ab episcopo, monasterii continentia, et disciplina Ecclesiae? Haec enim primus in occidentis partibus diversa inter se Eusebius sanctae memoriae conjunxit; ut et in civitate positus instituta nonachorum teneret, et Ecclesiam regeret jejunii sobrietate. Multum enim adjumenti accedit ad sacerdotis gratiam, si ad studium abstinentiae, et ad normam integritatis juventutem astringat, et versantes intra urbem", + "candidate_score": 0.677816, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1004", + "psc_text": "gratia; nam qui alios praeceptis suis ligat, debet ipse legitima praecepta in se custodire. 65. Quam resistebam ne ordinarer! Postremo cum cogerer, saltem ordinatio protelaretur! Sed non valuit praescriptio, praevaluit impressio. Tamen ordinationem meam occidentales episcopi judicio, orientales etiam exemplo probarunt. Et tamen neophytus (Dist. 61, cap. Neophytus) prohibetur 1038 ordinari, ne extollatur superbia. Si dilatio ordinationi defuit, vis cogentis est; si non deest humilitas competens sacerdotio, ubi causa non haeret, vitium non imputatur. 66. Quod si in aliis Ecclesiis tanta suppetit ordinandi sacerdotis consideratio, quanta cura expetitur in Vercellensi Ecclesia, ubi duo pariter exigi videntur ab episcopo, monasterii continentia, et disciplina Ecclesiae? Haec enim primus in occidentis partibus diversa inter se Eusebius sanctae memoriae conjunxit; ut et in civitate positus instituta nonachorum teneret, et Ecclesiam regeret jejunii sobrietate. Multum enim adjumenti accedit ad sacerdotis gratiam, si ad studium abstinentiae, et ad normam integritatis juventutem astringat, et versantes intra urbem", + "candidate_score": 0.673992, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_481", + "psc_text": "remissio peccatorum: Nec ego te damnabo. 8. Habes quod sequaris; potest enim fieri, ut ille criminosus possit habere spem correctionis: si sine baptismo est, ut possit accipere remissionem: si baptizatus, ut poenitentiam gerat, et corpus suum pro Christo offerat. Quantae sunt ad salutem viae! 9. Et ideo majores maluerunt indulgentiores esse circa judices; ut dum gladius eorum timetur, reprimeretur scelerum furor, et non incitaretur: quod si negaretur communio, videretur criminosorum vindicata poena. Maluerunt igitur priores nostri, ut in voluntate magis abstinentis, quam in necessitate sit legis. Vale, et nos dilige; quia nos quoque te diligimus. 894 EPISTOLA XXVI. Argumento superioris epistolae repetito, ad Judaeos adulteram Christo sistentes redit, quibus episcopos reorum mortem prosequentes comparat. Hinc locum ubi oblata fuit mulier, exponens, de remissione peccatorum multa disputat. Postremo singulas ejusdem historiae partes ex Evangelio recenset atque enucleat. AMBROSIUS IRENAEO. 1. Etsi jam superiore epistola hanc, quam proposuisti, quaestiunculam absolverim; tamen aliquid", + "candidate_score": 0.665049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_210", + "psc_text": "turbarum auctorem, nec non infami crimine accusatum asservantes. Rogant denique ut Romani cleri, ac simul omnium incolumitati prospiciant. Imperatoribus clementissimis, et principibus christianis, gloriosissimis ac beatissimis GRATIANO, VALENTINIANO, et THEODOSIO Concilium quod convenit Aquileiae. 1. Provisum est quidem, clementissimi principes, vestrae tranquillitatis statutis, ne Arianorum perfidia possit ulterius vel latere, vel serpere; etenim effectum concilii decretis putamus minime defuturum: nam quantum ad partes spectat occidentis, duo tantum reperti sunt, qui auderent profanis et impiis vocibus obviare concilio, vix angulum Ripensis Daciae turbare consueti. 2. Aliud est quo magis angimur, de quo, quoniam convenimus, fuit rite tractandum; ne posset totum corpus Ecclesiae toto orbe diffusum, et universa turbare. Nam licet frequenter convenerimus Ursinum non potuisse obrepere pietati vestrae (quamvis quietum nihil esse patiatur, et inter tot bellicas necessitates obreptio importuna tentetur), tamen ne sancta mens vestra, animique tranquillitas, quae omnibus consulere gestit, importuni hominis simulata adulatione flectatur, deprecandos vos et obsecrandos,", + "candidate_score": 0.645792, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_1004", + "psc_text": "gratia; nam qui alios praeceptis suis ligat, debet ipse legitima praecepta in se custodire. 65. Quam resistebam ne ordinarer! Postremo cum cogerer, saltem ordinatio protelaretur! Sed non valuit praescriptio, praevaluit impressio. Tamen ordinationem meam occidentales episcopi judicio, orientales etiam exemplo probarunt. Et tamen neophytus (Dist. 61, cap. Neophytus) prohibetur 1038 ordinari, ne extollatur superbia. Si dilatio ordinationi defuit, vis cogentis est; si non deest humilitas competens sacerdotio, ubi causa non haeret, vitium non imputatur. 66. Quod si in aliis Ecclesiis tanta suppetit ordinandi sacerdotis consideratio, quanta cura expetitur in Vercellensi Ecclesia, ubi duo pariter exigi videntur ab episcopo, monasterii continentia, et disciplina Ecclesiae? Haec enim primus in occidentis partibus diversa inter se Eusebius sanctae memoriae conjunxit; ut et in civitate positus instituta nonachorum teneret, et Ecclesiam regeret jejunii sobrietate. Multum enim adjumenti accedit ad sacerdotis gratiam, si ad studium abstinentiae, et ad normam integritatis juventutem astringat, et versantes intra urbem", + "candidate_score": 0.631167, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana", + "max_score": 0.677407, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.677407, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_992", + "psc_text": "In hujus ergo vicarii institutione Orientalium patriarcharum morem aemulatus est Leo, in multis tamen ab eisdem se pro sua praerogativa discernens, et certis incrementis et accessionibus munus hoc complens et adornans. Quod penitus inspicere otiosum, opinor, non erit, neque ab hoc loco alienum. 7. Quesnelliana haec tamen doctrina, etsi quamdam veritatis speciem praeseferre videatur, in multis quidem vacillat; nec praesentem S. P. Leonis agendi rationem indicat, nec pontificia munera Juliano Coensi demandata explicata sunt quemadmodum oporteret. Vacillat imprimis, immo prorsus cadit quoad apostolicorum nuntiorum originem. Si enim apostolicae sedis vicarios cum apostolicis nuntiis confundamus, jam utrorumque originem altius esse repetendam ostendunt Romanorum pontificum epistolae, Damasi papae videlicet, Syricii, Innocentii primi, Zosimi, atque Coelestini. Quaestionem hanc de apostolicae sedis vicariis, horum antiqua institutione et potestate, magno eruditionis apparatu pertractavit cl. D. Franciscus Antonius de Simeonibus, et secutus Holstenii Rom. collectionem, 524 jam ante Damasum papam, hoc vicarii munere apud Illyricos functum", + "candidate_score": 0.670862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.669369, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_996", + "psc_text": "coepiscopi nostri Rufi, cujus experientiam comprobatam esse in causis omnibus et vitae actibus liquet, volumus resecari. Hisce autem verbis veram et legitimam potestatem pro pontificiis partibus agendis hujusmodi vicariis fuisse delegatam, nemo sanae mentis inficiabitur; quam quidem obtinuisse apocrisiarios, ex nullo certo testimonio evinci potest. Quaenam tandem officia implenda Juliano Coensi episcopo sanctus pontifex Leo Magnus demandasset, jam ipsi in priori hujus historiae libro, cap. 13, pag. 444, indicavimus; magisque demonstrabimus ex iis quae in sequenti capite dicturi sumus. 525 CAPUT X. Anatolii C. P. ambitus atque agendi ratio Eutychianis favens novas turbas excitat in Orientem. Sanctus pontifex Leo admonitus a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in", + "candidate_score": 0.667157, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.666553, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1033", + "psc_text": "beatitudinis fuerit reservata. 533 5. Hisce ergo litteris acceptis non distulit S. Leo responsum dare Anatolio, et nihil minuens de pontificia majestate, firmum incommutabileque propositum in ejus mentem revocat, quo curae communis gratiae debuisset studere, ne ullam anxietatem sibi ingereret. Subjicit se optasse in ecclesiasticis curis talem habere consortem quales erga apostolicam sedem quamplurimi ejus praedecessores se exhibuerunt, quos inter expresse nominat Joannem Chrysostomum, Atticum, Procum, atque Flavianum. Laudat eum praeterea, quod quaedam in officiis clericorum male gesta correxerit, et Aetium presbyterum in gratiam affectionemque revocaverit, et Andream ab archidiaconi actione submoverit. Verumtamen indulgentiam quamdam adhiberi cupiens cum iis qui quondam Nestoriana et Eutychiana haeresi fuerant infecti, et contra Flavianum decertaverant, eidem Anatolio demandat veniam dare, si exsecrabilia dogmata condemnent, et correctionis argumenta exhibeant. Ait enim: Andream sane, qui rationabiliter archidiaconi est privatus officio, et Eufratam, qui sanctae memoriae Flaviani, ut comperi, improbus exstitit accusator, si professionibus plenissime scriptis non", + "candidate_score": 0.66569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_1027", + "psc_text": "sollicitudinem in definiendis iis ritibus qui ad paschalis festi solemnitatem pertinebant, ut nimirum omnes fideles in eamdem observantiam convenirent, non tantum duae praecedentes epistolae patefaciunt, verum etiam nobis indicatum est ex paschali canone diligenter hac de causa conscripto a Victore Aquitano, qui de mandato ejusdem S. pontificis ab Hilaro Romanae Ecclesiae archidiacono interpellatus fuit, ut cyclum paschalem in tabulas redigeret, et, explicatis discordiae causis, quae in diverso supputandi modo occurrebant, tandem quid magis veritati congruebat patefaceret. Victorius ergo Aquitanus, seu, ut alii volunt, Victorinus, vir fuit summa pietate praeditus, et in mathematicis calculis perquam exercitatus, impositum ab Hilaro opus aggressus est, et perfecte absolvit. Illudque omnium primus publici juris fecit, eruditissimis quidem commentariis adornatum, cl. Aegidius Bucherius soc. Jesu, atque ipsi iterum ad Vaticanorum codicum lectiones emendavimus, 532 ut inter Leonina Opera debitum locum obtineat. Non arbitror quidem hocce nostrum consilium improbari posse ab iis qui laudatum canonem quandoque lustrantur.", + "candidate_score": 0.66334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_273", + "psc_text": "Illum itaque integre percurrentes, fere omnes S. pontificis nostri sermones, et homilias, secundum ordinem dierum atque festorum distributas offendimus, cujus distributionis unum integrum specimen ad hujus nostri Operis calcem apponere et exhibere ipsi Vaticanae bibliothecae scriptores humanissime nobis persuaserunt. Ut inde lectores colligere possent, contra quosdam recentiores criticos, antiquissimam esse quarumdam solemnitatum institutionem, et ad nostra usque tempora inviolabiliter eum ritum esse in Ecclesia servatum, quem nostri majores animarumque pastores tradiderunt. Quemadmodum itaque ex hoc sacrarum lectionum libro comprobabitur, haudquaquam vetustam ecclesiasticae disciplinae traditionem in festis agendis divinisque laudibus persolvendis fuisse mutatam; ita facile heterodoxi argumentari poterunt summa religione fuisse servatam sacram traditionem, et inviolabiliter mansisse incorruptam in rebus ad fidei dogmata sacramentorumque administrationem pertinentibus, de quibus in praesens verba facere nec congruum, nec ne cesse est. 3. Jam vero hocce Vaticano codice relicto, ad laudatam epistolam revertamur, in qua conscribenda eum scopum sibi Leo Magnus proposuit, ut fidei in", + "candidate_score": 0.65891, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_601", + "psc_text": "Ecclesiarum et concordia Domini pertinent sacerdotum per legatos nostros scripta direximus. Novos autem Constantinopolim misisse legatos, postremis iis verbis patefactum est. 443 Verumtamen novae hujus delegationis causa cum in hac epistola indicata non sit, ex aliis subsequentibus necesse est eam exquiramus. Primo enim arbitrabar (cum scripta ibi indicata desiderentur) solemnem decrevisse legationem ad Marcianum, huic gratulaturus pro Romano adepto imperio, pro sibi et Ecclesiae rebus majori patrocinio vindicando. At legatos de quibus ibi mentionem facit ad alium scopum fuisse directos, Leonis scripta ad imperatorem, et epistolae eadem die ad Pulcheriam, ad Anatolium et ad Julianum episcopum Coensem scriptae non obscure declarant. Atque imprimis S. Leo eadem die ad Pulcheriam scribens, hujus pietatem laudat, qua, divinae misericordiae suffulta praesidio, labores sustinuit, ut duae haereses, Nestoriana videlicet et Eutychiana, nec laterent, nec sensim catholicorum corda labefactarent. Id indicare voluisse iis vocibus: Et qui sibi singulas partes geminae impietatis elegerant, una catholicae fidei", + "candidate_score": 0.65781, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_996", + "psc_text": "coepiscopi nostri Rufi, cujus experientiam comprobatam esse in causis omnibus et vitae actibus liquet, volumus resecari. Hisce autem verbis veram et legitimam potestatem pro pontificiis partibus agendis hujusmodi vicariis fuisse delegatam, nemo sanae mentis inficiabitur; quam quidem obtinuisse apocrisiarios, ex nullo certo testimonio evinci potest. Quaenam tandem officia implenda Juliano Coensi episcopo sanctus pontifex Leo Magnus demandasset, jam ipsi in priori hujus historiae libro, cap. 13, pag. 444, indicavimus; magisque demonstrabimus ex iis quae in sequenti capite dicturi sumus. 525 CAPUT X. Anatolii C. P. ambitus atque agendi ratio Eutychianis favens novas turbas excitat in Orientem. Sanctus pontifex Leo admonitus a Marciano et Leone imperatoribus, se jam synodum confirmasse in fidei rebus asseverat. Negat Paschasius Quesnellus, cujus argumenta evertuntur. Tandem sanctus pontifex novis epistolis synodi confirmatoriis suam voluntatem omnibus patefacit, atque etiam Anatolii dolosas artes exagitat. 1. Anatolii Constantinopolitani episcopi ambitus, hujusque subdola agendi ratio Eutychianorum sacrilegam audaciam jam in", + "candidate_score": 0.656867, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_976", + "psc_text": "ob quorumdam novas doctrinas, perperam in vulgus sparsas, liquido hic a S. Leone esse definitas, quis non videt? Illis namque non honoris titulo dumtaxat aliis episcopis praeesse datur, quibus caeteri episcopi parere tenentur; cum nemini jurisdictione privato parere teneamur, nec quidquam jure validum et ratum esse potest, cui protestationibus reclamationibus ipsi pontificii legati se opponant. Immo tanto magis evidentissime explicatur Romanos pontifices supra concilia generalia auctoritate pollere, quanto fortius, cum Anatolius, tum Chalcedonenses Patres adhaerere et insistere contendebant decreto alterius generalis synodi ante sexaginta annos conscripto, cui Orientales ipsi in Theodosii augusti senioris gratiam et magni Nectarii honorem fuerant suffragati pro Constantinopolitanae sedis honore, privilegiis et praerogativis adaugendis. Canonem porro hunc, tum etiam omni effectu caruisse, quia Leonis praedecessores illum haud approbarunt, nec pro firmitate obtinenda Constantinopolitani PP. ad apostolicam sedem illum transmiserunt, S. P. asseverat. Persuasioni enim tuae (scribit S. Leo) in nullo penitus suffragatur quorumdam episcoporum ante sexaginta", + "candidate_score": 0.649168, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_660", + "psc_text": "Cujus rei dumtaxat nos hic mentionem facimus, ut quilibet intelligat quanta ratione S. Leo papa ad securiora pacatioraque tempora generalem synodum differri exoptaverit. Igitur his praetermissis, antequam brevem Chalcedonensium gestorum narrationem instituamus, de nonnullis S. Leonis gestis atque de duabus synodis Galliarum et altera Mediolanensium, verba facere properamus. 3. Et primo quidem nobis occurrit brevissima S. pontificis epistola ad Ravennium Arelatensem, quam doctissimus Sirmondus publici juris fecit, et deinde Paschasius Quesnellus in suam novam transtulit editionem. Agit in ea S. pontifex de Paschate sequenti anno 453 die decima kalendarum Aprilis celebrando. Ad Romanum enim pontificem pertinuisse indicare illius diei celebritatem epistolae synopsis manifestat. Ut nimirum, quorum in fide una est (ait) confessio, sit etiam in hac festivitate una devotio. Duas praeterea circa ea tempora Galliarum episcopi litteras ad nostrum sanctum pontificem scripserunt, in quibus ita obsequentes et studiosos erga apostolicam sedem se exhibent, ut ab hujus decretis et a catholica", + "candidate_score": 0.649106, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_303", + "psc_text": "facultatem Juvenali et Thalassio archiepiscopis factam fuisse perspicuum est. Alias et quicumque qui in ea synodo locum habuisset, quique Dioscori studiis et partibus suo consensu adhaesisset, praesidis auctoritatem sibi potuisset assumere, hancque illi adjudicare ob illa verba et omnis talis fervens amator . . . . . consentanei erunt tuae sanctitati; quod quidem Christianus Lupus nec dat, nec dare potuit. Restat difficultas an Theodosius eodem tenore scripserit vel ad Juvenalem, vel ad S. Leonem papam. Subnotatio a Lupo pro Juvenale adducta nutat. Nam Labbeus legendum credidit, eodem tempore. Quamvis Stephanus Baluzius priorem retinendam esse lectionem judicaverit, ut in libris calamo exaratis. Addit: Romani reposuerunt: Eodem tenore scriptum est etiam Juvenali, etc. Editio Regia: Eodem tempore scriptum est etiam. Concludit itaque idem Baluzius: Nemo non videt erratum esse typographi, neque video cur retentum sit a Labbeo. In hac itaque mss. codd. et editorum varietate, quid certi inferre possimus non video. Idcirco", + "candidate_score": 0.648983, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_914", + "psc_text": "Patres rogarunt ut aliquid constituere dignarentur. Judices sibi cavere consuluerunt a dicenda sententia, et affirmarunt causam ad synodum pertinere, atque nulla interposita mora abscesserunt, eosdemque apostolicae sedis legati secuti sunt. Nihilominus tamen PP. superstites, qui tum aderant, varios canones ediderunt; 30, ut habent Graeci codices, quos Gentianus Herveto interpretatus est, ut 508 in Labbei collectione apparet; Latini autem 28, ex quibus postremus est de Constantinopolitana sede in quo renovatum et confirmatum fuit quod sub Theodosio seniore, Nectarii tempore, in oecumenico concilio de ejus patriarchatu fuerat statutum. Quod cum legati pontificii cognovissent, sequenti die, hoc est kalendis Novembris, irritos reddere volentes injustos Anatolii conatus, petierunt, ut ait Liberatus diaconus, ut rursus convenirent cum judicibus ad concilium. Quibus requirentibus a concilio quid pridie fuerit ordinatum, lectis gestis, cognoverunt. Jussum itaque est decretum pridie illius diei sancitum legi; post cujus lectionem, illi adjacens subscriptio episcoporum recitata est, primoque loco positus Anatolius. Jure apostolicae", + "candidate_score": 0.645038, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_665", + "psc_text": "concilii Chalcedonensis tempore in usu fuisse negat Quesnellus, ut ex iis colligat falsam et supposititiam esse de Domno Antiocheno actionem. Verumtamen allucinatum esse 457 hunc Leoninorum Operum editorem, probat cum haec, tum subsequens epistola synodica Ravennii, aliorumque episcoporum Gallorum, in cujus inscriptione ista verba offendimus: Domino vere sancto, merito in Christo beatissimo, et apostolico honore venerando papae Leoni Ravennius. Quamvis tamen, violenta quadam usus interpretatione in notis ad hanc sequentem epistolam, contendat illas voces et istas alias appellationes, apostolatum vestrum, apostolicamque sedem, de omnibus et quibuscumque episcopis eorumque sedibus dictas fuisse, quemadmodum in sequentibus videbimus. Dum haec annotare haud piguit, minime Quesnellum debitis laudibus fraudare intendimus qui multo studio, Ceretii, Salonii atque Verani episcopales sedes inquisivit, sed ob veterum monumentorum jacturam incassum laboravit. Idcirco Baronii, Sirmondi aliorumque praecedentium scriptorum dictis insistens, S. Eucherii Lugdunensis filios fuisse Salonium et Veranum affirmat; Ceretium et Salonium Arausicano interfuisse concilio judicat; atque tandem annotavit", + "candidate_score": 0.637529, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_240", + "psc_text": "epistola mendosum esse numerum diei, aut mensis. » Baronius quoque in hunc nodum offendens, postquam animadvertit imperatorem scripsisse litteras ad Romanum pontificem post absolutam synodum secundam Constantinopolitanam, quinto idus Aprilis, de habenda synodo Ephesi (eas accepit S. Leo, ut ipse testatur in epistola ad Pulcheriam, tertio idus Maias), secum recogitat intra unius mensis spatium litteras ex Urbe Constantinopolim fuisse delatas. Verum nec lumen exhibet, nec aliquod momentum nobis suppeditat idem doctissimus card. Baronius ad eripiendam difficultatem rationabiliter postmodum a Quesnello excitatam. Cum interim ergo utroque illo Quesnelli ratiocinandi consectario magis minusve urgeremur, malumus fateri mendosum numerum mensis aut diei in alterutram irrepsisse epistolam, quam simulationis reum S. pontificem facere aut suspicari. Nullam sane simulationem cum episcopo Flaviano adhibuisse nos credere oportet; sed in epistola ad eum scripta duodecimo kal. Junias nec unum verbum habet (ut vidimus) de acceptis a Theodosio litteris Ephesini concilii indicibus. Immo si tota illa epistola semel", + "candidate_score": 0.637249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_909", + "psc_text": "in antiqua synopsi epistolae 39 ad Theodosium augustum, quam habent mss. Vaticana exemplaria atque Florentinus cod., et eam servaverunt veteres editores, Surius, Bibliothecae PP. et conciliorum collectores. Quamvis eam in adornandis S. Leonis Operibus Quesnellus expunxerit, aliamque omnino diversam sine auctoritate mss. in suam editionem induxerit, quemadmodum in notis observabimus. Ex hoc autem alterum sequitur, videlicet Paschasinum Leonis legatum, 507 pontificii decreti jampridem lati optime conscium, solemni declaratione in synodo facta, voluisse ut laudata Acta tamquam irrita et nulla proscriberentur; atque ut Eutychianae factioni omne effugium praeriperet, imperiali lege hanc sanctionem roborari quaesivisse, ut, videlicet, abolita praecedenti Theodosii publica lege, qua praeceperat atque constituerat nemini licere abjicere seu infringere ea synodalia Ephesina Acta, quorum Dioscorus fuerat auctor. Clare id indicant laudati Paschasini verba. Si ergo (ait) a beatissimo et apostolico Romanae urbis episcopo omnia ibi gesta vana sunt habita, claret quia et sanctissimus episcopus Antiochenae civitatis extra haec est, quem", + "candidate_score": 0.633201, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_264", + "psc_text": "mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss. tum edita exemplaria, subsecutos, non subsecuturos, exhibeant. Accedit quod si tamdiu iter aggredi protraxissent, cum concilium kal. Augusti esset inchoandum, jam vix tempus illis superfuisset Ephesum praestituta die attigendi. Et propterea studium illud a S. Leone adhibitum pro frustrandis malis Eutychianorum artibus minus prudens fuisset, cum ob talem tantamque temporis prolatationem ei discrimini se exposuisset, ut, annitentibus qui Eutychianae causae patrocinabantur, concilium inchoaretur et ad exitum perduceretur, minime exspectatis apostolicae sedis legatis. Nec quidquam in Quesnelli favorem concludere potest epistola illa 34, ad quam provocat, quamque illis vocibus Leo Magnus orditur: Profectis jam nostris quos ad vos in fidei causa", + "candidate_score": 0.623988, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2_4", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_845", + "psc_text": "Acaemetensium, quem lustrare coeperat Rusticus, primum quidem in Oriente emendatum a viris Rustico antiquioribus, qui attestationes in eo suas apposuerant, ad Occidentales postea deportatum, a pluribus descriptum esse, adeoque emendationes in marginibus appositas non esse unius Rustici, sed plurium diversorumque annotatorum, mera divinatio, ut pace ejus dixerim, quae ratione non constat. Cum expresse in reliquis actionibus notas offendamus quae indicant unicum et eumdem esse annotatorem et interpretem. Neque obstat actionem de qua agimus Graece desiderari. Multa enim sunt veterum Graecorum scripta, quae hodie Latine tantum exstant, neque ideo minus vera putantur, ut constat quamplurimis exemplis ab eodem clarissimo Stephano Baluzio adductis, quae ipse collegit ex concilii Ephesini gestis, et ex ipso Chalcedonensi, in quo et actio de Domno habita est. Denique actionem hanc versam esse ex Graeco testatur Rusticus, cujus etiam aevo superfuisse obscure saltem indicatum est. Molli brachio quoque tamquam de oscitantia Baluzius Quesnellum carpit, quod perperam interpretatus fuerit", + "candidate_score": 0.617502, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_263", + "psc_text": "in hac re placuit destinare. 12. Quesnellus ergo, illa voce subsecutos expuncta, aliam, subsecuturos, videlicet, in textum intulit, codicis Grimanei lectionem secutus; et ad marginem hanc mantissam descripsit: At nondum profectos esse legatos constat ex hac et epistola 34. Verum jam tum duodecimo kalendas Julii legatos ex Urbe profectos fuisse, et in Grimaneum codicem errorem irrepsisse, ex multis conjicere possumus, atque potissimum ex epistola praecedenti ad Julianum episcopum Coensem directa, in qua scribens de praefatis legatis ait, quos ex latere meo vice mea misi. Epistola porro haec a S. pontifice fuit signata idibus Junii, quae erat dies decima tertia hujus mensis. Si ergo sanctus pontifex tum miserat suos legatos, non est cur, despecta auctoritate aliorum omnium manuscriptorum et praecedentium editorum, conjectari velimus aut possimus, duodecimo kal. Junii nondum esse profectos, idque minime inferendum esse contendamus ex una dumtaxat voce amanuensis lapsum non obscure praeseferente et indicante, cum omnia tum mss.", + "candidate_score": 0.615604, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_243", + "psc_text": "enim Leonis querimonia videretur, si a die acceptarum litterarum, quibus Ephesina synodus indicebatur, adhuc fere tres integri menses decurrere debuissent, cum concilium nisi kalendis Augusti, aut ejusdem mensis idibus esset inchoandum. Quis enim affirmabit reliquam trium horum mensium partem 368 non fuisse sufficientem ut ex Italia episcopi Ephesum proficiscerentur? Maxime cum navigiorum subsidio in iis mensibus tranquille soleat navigari, et unius mensis spatio totum iter possit absolvi, ut supra Baronius annotavit. 5. Nobis tamen plenius non arridet haec consularis nota, etiamsi dicamus forte legendum: tertio idus Junias. Nam si ad alias S. pontificis epistolas, vel ad Julianum episcopum Coensem, vel ad Theodosium et Flavianum directas attendamus, plane intelligimus jam idibus ejusdem mensis destinatos fuisse sedis apostolicae legatos, qui indictae synodo interessent. Et quamvis de ea habenda expressam non habeat mentionem nisi in epistola ad Theodosium, scribendo: Quoniam tamen pietas vestra, quae in honorem Dei religiosissime catholicam diligit veritatem apud Ephesum", + "candidate_score": 0.610426, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_De-haeresi-et-historia-Eutychiana_window_267", + "psc_text": "certiorem reddidisse de acceptis synodalibus 373 gestis contra Eutychen Constantinopoli exaratis. Id testatur in epist. 32, quae scripta est duodecime kal. Julii. Rursus epistola 24, qua idibus Junii praecedentis haec synodalia Acta recepisse testatur. Tandem duodecimo kal. Junias, epist. 22, fatetur jam ad ipsius manus pervenisse Flaviani epistolas, quibus certior reddebatur de causa quam dolebat apud vos pravo errore commotam. Non enim plenius de hoc novo errore recenter exorto se instructum potuisset fateri, nisi synodalia gesta una cum litteris accepisset. Quapropter maxime laudari debet S. P. studium, qui in rerum gravissimarum causis pluries de eodem negotio expressam facit mentionem. Ut videlicet si quandoque suarum epistolarum latores vel infirmitatibus detinerentur, vel, inopinato aliquo casu essent praepediti, aggressum iter interrumpere cogerentur, illi saltem ad quos scripta dirigebat, aliis et aliis epistolis, perlatoribus et nuntiis fierent certiores de rebus quae per litterarum commercium tum tractabantur. Si quae in hoc cap. tandem occurrunt quae", + "candidate_score": 0.605469, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1", + "max_score": 0.675849, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_25", + "bdc_text": "] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.675849, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_125", + "psc_text": "domino bene uaIerc. (69) Demofilus episcopus a Beroe, opto uos in domino bene ualere. (70) Euticius episcopus aFilippopoli, opto uos in domino bene ualere. (71) Seuerus episcopus a Gabula, opto uos in domino bene ualere. (72) Thimotheus episcopus ab Ancialo, opto uos in domino bene ualere. (73) Ualens episcopus a Mursa, opto uos in domino bene ualere. EXPLICIT DECRETUM SVNODl ORIENTALIUM APUD SERDICAM EPISCOPORUM A PARTE ARRIANORUM, QVOD MISERUNT AD AFRICAM. 1 Bosra (= Boslra Arabiae ) Fed gusra AT Gusia Cy 2 Demofilus y demofilius AC 4 Gabula (Syriae) Fed cabula AC edd. Gabala Le Quien II 797 5 Ancialo (Rhudnpes) Fed (cf. Ancialis in Itin. Antonini 229, 2) Anchialo Hardouin ancylu A ancylo SaC anquilo Fab Anchilo Cou 9 quod Cy QUEM x1 V. Epistula syn. Ariminensis et gesta Nicaena(359). Cou VIII Epist. ipsa. Beatissimo et gloriosissimo Augusto Constantio synodus Ariminensis. § 1 Iubente deo et praecepto pietatis", + "candidate_score": 0.66359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_451", + "psc_text": "illis om. Cy 25 partem A 11* cap. 4 § 1 Et ideo, fratres dilectissimi, hanc intrepidanter et sino mora uestrae duectionisdilectionis ad conscientiam per Lyriacum officialem, cuius prima inuenta occasio est post Carinium diaconum, quem ad uos misi, professionem destinaui, ut per uestram quoque uigilan- § 2 tissimam deuotionem apud deum uniuersae fraternitati intimetur, ne quis fallacis diaboli laqueis ignorans implicetur. iam uestrae est unanimitatis rescribere mihi, quid uobis spiritus sanctus suggerat. sane intimo caritati uestrae me huic epistulae, propterea quod manus dolerem, suscribere non potuisse, suscribendum autem mandassc fratribus et conpresbyteris nostris Innocentio, Octauio et Catulo. EXPLICIT. VII. Epistulae Liberii et textus narratiuus. Cou VI Textus narratiuus. Liberius autem, antequam ad exilium iret, hanc uniformem epistulam confessoribus scripsit, id est Eusebio, Dionisio et Lucifero in exilio constitutis. Epist, ad Eusebium, Dionysium, Luciferum (355). § 1 Quamuis sub imagine pacis humani generis inimicus uehementius in membra ecclesiae uideatur esse", + "candidate_score": 0.659886, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_144", + "psc_text": "quibus hoc ipsum solum mandauimus, ut non aliter legationem perferrent, quam (ut) statuta uetera permanerent firmissima, ut et sapientia tua cognosceret nOli hoc, quod promiserant supradicti Valens, Ursacius, GerminiusHerminius et Gaius, si (aliquid rectorum) sublatum fuisset, pacem posse compleri. magis enim turbatio cunctis regionibus et ecclesiae Romanae inmissa est. § 3 Ob quam rem tuam rogamus clementiam, ut placidis auribus et sereno uultu uniuersos legatos nostros et respicias et audias neue aliquid permittat clementia tua iniuria ueterum conuelli, sed manere ea, quae a maioribus nostris accepimus, quos fuisse et prudentes et sine spiritu sancto dei non egisse confidimus, quia ista 1-2 legatos-nuntiarcnt add. Fed ex textu graeco; Ualesius suppleueral: legatos nostros direximus concilii sententiam per litteras nostras nuntiaturos 3 mandauimus Ualesius mandamus ACy ut add. Fed 4 ut et y utut A 5 hoc = eo post hoc suppl. quod a ueteribus statutum est Cou Ualens] add. et Cy 6", + "candidate_score": 0.655249, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.643576, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.638003, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_3_5", + "bdc_text": "mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_89", + "psc_text": "liii, Socrat. hist. eccl. II 18 (ed. Hussey), Niceph. Call. hist. eccl. IX 10 (ed. Fronton du Duc 1630). 2 Uersiolatina cod. Ueronensis LX ( = W), de qua u. Studien I 21 et Praef. II A3; edilus est textus etiam a fratribus Ballerini in 'Leonis Magni opera omnia III 615—616 3 ex ex et Wm2 5 coeles (irie add. m2) W 7 pephlagoniae W 8 elisponto W 10 came W Σύνοδος η̂ n Σαϱδιϰη̄ συνηθϱοίσθη ἐξ ἐπαϱχιω̄ν διαϕόϱων ix τω̄ν τόπων τη̄ς 'Ανατολη̄ς, θηβαἲδος, AI- γύπτου, ΙΙαλαιστίνης, φοινίης, Συ- ϱίας Κοιλης, M εσποταμίς, K ιλιϰίας, αππαδοϰίαz, ΙΙόντου, ΙΙαϕλαγονίας. Γαλατίαz. Βιθυνίαz, ' Ελλησπόντου. 'Ασίας, ΙΙισιδίας, φϱυγίας, τω̄ν Νή- σων, Παμϕυλίας, Καϱίας, Λυδίας, 11 Uersio syriaca symboli habetur in cod. Parisino syr. 62 (= r), ed. F. Schulthess (Abhdl. d. kgl. Gcs. d. Wiss. zu Göllingen 1908); cf. Studien I 22. ad commodiorem usum damus uersionem graccam (29) Credimus (in) unum", + "candidate_score": 0.620995, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_16_18", + "bdc_text": "Stucki 149-151. . Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_330", + "psc_text": "castalona aP cassalona (casalona H moconis D, β 3 florentibos A Florcntinus Cy florcnnus S2 ab] de V1 spanis (spaniis H2) H hispaniis B5 spadoniis B1, (spadonis DS) A spadonis B3 de] ab P merita β emeritam s 4 domicianus D1 D2 D3 H1 H2 H3 dominianū A a. c. dominianu- Ap.c.,S* domacianus B5 hispanius B5 sp J spadoniis B2 Δ spadonis B3 astorica B3 austurica D4 D6 DS auxtorica [f absturica B1 abstorica (- u V1) Φ 5 custus (custos H2 H3 H4 iustus D\") β spanis B3 D6 H1 H3 H4 span̄ J hispaniis B5 de om. P cesaraugusta P caesara .4 cesarea B2 M D2 D4 H1 H3 cessarea B' cacsariaj cesaria D1 D5 V1 cessaria B5 agusta B3 B3 agus s, om.D1 (6) Praetextatus ab Spaniis de Barcilona. (7) Maximus a Tuscia de Luca. (8) Bassus a Machedonia de Dioclecianopoli. (9) Porfirius a Machedonia de Filippis.", + "candidate_score": 0.615682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_16_18", + "bdc_text": "Stucki 149-151. . Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa002.opp-lat1_window_327", + "psc_text": "1. 32. 3. 34. 6 P = 1. 2. 3. 5. 4. 1 (1) \"Οσιος dnd Snavla; 2 (51) 'Avvιανός 3 (13) Φλωρέντιο 4 (18 uel 48) Δομιτιανός 5 (47) Κάστος 1 (WI 1) osius 2 (WII 23) ammianus de castello pannoniac, 3 (WII 22) florentius de merie pannoniae 4 (WII 49) ilomctius de aoaria eonstantias 5 (WII 27) castus de augusto caesareae modo ex cod. W. apparalui ipsi criiico inseruimus con.ecluras alicuius momenti eliam editorum collectionum canonum ei quidem Cochlaei K III—K IIII. Crabbe P (1551) 333-335, Binii I 439, Ed. rejiae III 40 sq., Labbe-Cossart 11 662-664, Hardouin I 651 et 655 sq., Coleti II 687 sq. et691 sq., Mansi III 38 sq. et 42, praeterea Le Quien, Oriens christianus (Parisiis 1740), Ballerini, S. Leonis Magni Opera III (1757) XLII-XLIX. de singulis nominibus episcoporum el sedium episcopalium u. Sludien II 26 sqq.; de numero episcoporum el de prouinciis,", + "candidate_score": 0.60956, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf012", + "work_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1", + "max_score": 0.675683, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_224", + "psc_text": "ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque obiurgationis adesse, an in spiritu lenitatis. quod utrumque secundum modestisemodestiae tenorem erat necessarium, ut obcedientibusoboedientibus lenior, insolentibus uero seuerior adueniret. et hoc quidem ex noui Testamenti auctoritate prsesumptumpraesumptum est. § 37 Hanc autem uerbi doctrinam uirgam nuncupari ex ueteri ita cognitum est, cum dicitur: uirga directionis uirga regni tui; quia haec eadem est uirgae directio, qua per doctrinam in aequam uiam utilemque dirigimur, et quae uirga 8 I Cor. VI, 21. 24 Ps. XLIV, 7. 2 oues sumus e 4 ueteri ex uetere m. 2 V 6 chorinthios R m o quos cQ ex a quos tum ex e 7", + "candidate_score": 0.675683, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_190", + "psc_text": "ait: ego hodie genui te, ratio possit intellegi, adhibenda nobis est euangelica atque apostolica auctoritas, ut uel prophetam de apostolo uel apostolum de propheta intellegamus. tenendus autem idem euangelicorum dictorum ordo, qui psalmi est. § 24 Nam id primum est: ego autem constitutus sum rex ab eo super Sion montem sanctum eius. et nescio, cui Christum regem esse ambigere sit tutum, latrone hoehoc ipso in crucis passione confitente: memento mei, domine, cum ueneris in regnum tuum. sed non sufficit eonfessioconfessio latronis, regem esse profitentis. testantur etiam adoraturi magi, cum interrogant: ubi est, qui natus est rex IudaorumIudaeorum? testatur et Pilatus interrogans: tu es rex Iudaeorum? profitetur et dominus respondens: tu dixisti. non negat interrogatus, nec gloriatur humiliandus ad mortem. 20 Luc. XXIII, 42. 23 Matth. II, 2. 24 Matth. XXVII, 11. 2 omnia sup. lin. a m. 2 V (E hoc uerbum ante tempora ponunt) 3 germinat V R 4", + "candidate_score": 0.665179, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378", + "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders", + "candidate_score": 0.660652, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.660363, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_25", + "bdc_text": "] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2132", + "psc_text": "seruorum in manus dominorum suorum et sicut oculi ancillae in manus dominsedominae suae: sic oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. exempla et conparationem propheta proposuit, ut, sicut in manus dominorum oculi seruorum sunt, ita ad deum fidei suae oculi intenti sint: quia fidelis seruus ad omnem obcedientiamoboedientiam uoluntatis dominicae sollicitus sit indefiexosque oculos semper intendat. sed si de seruis ac dominis corporalibus sermo esset, dictum ita fuerat, oculos seruorum in oculis uel in lingua uel in conspectu esse dominorum; aut nutu enim bishis iubetur aut ore. sed manus pro operibus frequenter scriptura significat. sunt autem, qui neque hominum neque dei serui sunt, sed serui sunt peccati domino dicente: omnis, qui peccatum facit, 26 Ioh. VIII. 34. 2 ueri GRT uera P 4 capti (?) G 6 corpora (?) G corpore P dm GRP dfft ex d5 T 6 qui ut GR quia ut P7' 7 ita ita", + "candidate_score": 0.659695, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2217", + "psc_text": "indnbitatetractatus essent gerenda, per fidem gerendorum commemorasse pro gestis, tamen dictorum uerborumque uirtus eius reditus gratulationem, qui post captiuitatem Babylonise indultus est, nunc nos intellegere non patitur: cum praesertim eundem reditum grauior postea sit consecuta captiuitas, et indignum propheta sit, tamquam ignorautiaignorantia amoto omni captiuitatis obprobrio gratulari, cum indemutabili rursus obprobrio captiuitas iterata successerit. est autem nunc omnis in psalmo, sicuti singularum rerum expositione monstrabimus, ex captiuitate uitiorum in libertatem cognitionis dei redeuntis animsa gratulatio. § 4 Et quidem grauis est captiuitas corporalis, quse iure libertatis amisso uictorum dominatui subditur. et seruiunt tunc quidem corpora, sed nequaquam capitur fidelis animae libertas. testes sunt mihi tres pueri inter flammas cantantes, testis Daniel in fame leonum prophetae prandio satur, testis Eleazar inter iura dominorum patriis suis legibus liber, testes cum anu sua martyres septem deo gratias inter noua mortis tormenta referentes. at uero quanto infelicior est animse captiuitas! si eam auaritia ceperit,", + "candidate_score": 0.658979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1866", + "psc_text": "V dei uerbum C 26 sed secundum V 27 arripit RC. delectat. ut enim per os in alimoniam corporis cibum sumimus. ita et per cor ad uiuificandam animam escas doctrinae caelestis accipimus, quae, nisi amplificato et patente corde adtracta quodam modo fuerint, non adibunt. § 6 Sequitur deinde: aspice in me et miserere mei secundum iudicium diligentium nomen tuum. ad id quod dixerat: respice in me mox addidit: et miserere mei. scit enim dominum etiam in ultionem impiorum pcenamquepoenamque respicere. respexit enim, ut scriptum est, super castra Aegyptiorum et conligauit axes curruum eorum. etrursum: respexit dominus superSodomam et Gomorram. respicit uero non solum ad poenam, sed etiam ad terrorem, cura dicitur: aspiciens in terram et faciens eam tremere. propheta ergo non solitarium hoc orat, ut in se deus respiciat, sed cum miseratione respiciat: neque cum miseratione tantum, sed secundum iudicium diligentium nomen eius. § 7 Est quidem ex bonitate dei", + "candidate_score": 0.658227, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2132", + "psc_text": "seruorum in manus dominorum suorum et sicut oculi ancillae in manus dominsedominae suae: sic oculi nostri ad dominum deum nostrum, donec misereatur nobis. exempla et conparationem propheta proposuit, ut, sicut in manus dominorum oculi seruorum sunt, ita ad deum fidei suae oculi intenti sint: quia fidelis seruus ad omnem obcedientiamoboedientiam uoluntatis dominicae sollicitus sit indefiexosque oculos semper intendat. sed si de seruis ac dominis corporalibus sermo esset, dictum ita fuerat, oculos seruorum in oculis uel in lingua uel in conspectu esse dominorum; aut nutu enim bishis iubetur aut ore. sed manus pro operibus frequenter scriptura significat. sunt autem, qui neque hominum neque dei serui sunt, sed serui sunt peccati domino dicente: omnis, qui peccatum facit, 26 Ioh. VIII. 34. 2 ueri GRT uera P 4 capti (?) G 6 corpora (?) G corpore P dm GRP dfft ex d5 T 6 qui ut GR quia ut P7' 7 ita ita", + "candidate_score": 0.657539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1869", + "psc_text": "V 18 ad terram VR aspicies CpE in terra r et faoies VCpE 15 sed cum miseratione respiciat in marg. add. p om. R respiciat supr. scr. C respiciat neque cum miseratione add. M. 2 V 19 est om. V a om. V in nos respiciat E 20 isac Ix isabao C qualiter in ante ioseph om. R et m. 3 supr. scr. & 21 iosef V in moyse VR 22 dfio V 28 in terra V 24 et ex ex V solueret E 25 respexit (om. et) RCpE. secundum ergo hoc iudicium timentium dominum orat, ut deus super se aspiciat et misereatur: ut, si ieiunantem uidet, si miserantem contuetur, si pium ac religiosum in omni opere conspiciet, tunc secundum iudicium eorum, qui diligunt nomen suum, ipse quoque dei miseratione sit dignus. § 8 Dehinc sequitur: gressus meos dirige secundum eloquiumtuum, etnedominetur mei omnis iniustitia. incedit quidem propheta ex uoluntate", + "candidate_score": 0.657408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1529", + "psc_text": "in testimoniis dei conuenit, sed legis mandata omnia diurna meditatione retinere. neque tantum meditatio utilis est, nisi lex ipsa, quae in meditatione est, diligatur, neque diligere communi dilectione sufficiet, nisi etiam uehementer id, quod diligitur, diligatur. atque ideo hunc omnem perfectae rationis ordinem sermo propheticus percurrit dicens: et raeditabarmeditabar in mandatis tuis, quae dilexi uehementer. § 12 Sed neque meditatio legis neque ipsa dilectio inpensa sufficiet, nisi fructum operum et uoluntatis efficientia consequatur. neque in hoc propheta cessauit; ait enim: et tuli manus meas ad mandata tua, qusequae dilexi ualde. 5 I Cor. 4, 8. 1 terrenorum V 9 cominus C 3 negantes se b 4 negamus C 5 et apostolus VCp fort. regnastis et om. Cp regnaretis VC fort. recte cf. Abh. IV, 85 8 suae R 9 gemina autem intellegentia = (eras. e) lectionS intellegentiae R geminautem intellegentia eleotionem intellegentie C geminam autem intellegentiae lectionem V geminam L.", + "candidate_score": 0.657067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1378", + "psc_text": "est, et cetera in iustificationum obseruantiam constituta, quae ingentem in se habent futurae spei meditationem per negotii praesentis effectum. atque ideo in his meditatur, ut in mandatis exercetur: quia exercitatio usum retinet consuetudinis institutae, meditatio autem se in id, quod nondum obtinuit, extendit, ut per meditationem id, quod expetit, consequatuTconsequatur; qusequae meditatio iustificationis id consequitur, ne sermoDumsermonum et promissionum subrepat obliuio.' GIMEL. Betribue seruo tuo, uiuam: et custodiam sermones tuos et reliqua. § 1 Quibus non est constans emundati cordis conscientia, precari ista prophetae uoce non possunt: retribue seruo tuo. si enim digna secundum opera nostra retributio aderit, in peccatorum ac delictorum nostrorum poenis manebimus. satis autem est, si cui uel haec saltim fiducia gratulandi ad dominum fuerit: non secundum peccata nostra fecit nobis, nequesecundum iniustitiasnostrasreddidit 23 Ps. CII, 10; 11; 12; 14. a 1 que corr. m. 2 V que C quo e quia pb 2 illut V cociders", + "candidate_score": 0.655299, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_224", + "psc_text": "ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque obiurgationis adesse, an in spiritu lenitatis. quod utrumque secundum modestisemodestiae tenorem erat necessarium, ut obcedientibusoboedientibus lenior, insolentibus uero seuerior adueniret. et hoc quidem ex noui Testamenti auctoritate prsesumptumpraesumptum est. § 37 Hanc autem uerbi doctrinam uirgam nuncupari ex ueteri ita cognitum est, cum dicitur: uirga directionis uirga regni tui; quia haec eadem est uirgae directio, qua per doctrinam in aequam uiam utilemque dirigimur, et quae uirga 8 I Cor. VI, 21. 24 Ps. XLIV, 7. 2 oues sumus e 4 ueteri ex uetere m. 2 V 6 chorinthios R m o quos cQ ex a quos tum ex e 7", + "candidate_score": 0.65371, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_25", + "bdc_text": "] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2136", + "psc_text": "deo et in unigenito deo secundum proprietatem atque naturam cum fide et ueritate profitemur. nusquam enim genere plurali nec deos neque dominos sermo propheticus nuncupauit, sed unumquemque suo ordine. Genesis namque ait: et pluit sulphur et ignem dominus a domino; et propheta: unxit te deus, deus tuus; et rursum: dixit dominus domino meo; et euangelia: et uerbum erat apud deum et deus erat uerbum; et apostolus: unus deus, ex quo omnia, et unusdominos Iesus, per quem omnia; etrursum: ex quibus Christus cstest, qui super omnia deus. hoc ergo propter \"dominus\" dictum est, ut intellegeremus per id, quod unus innascibilis deus est, non adimi unigenito deo posse, quod deus est. deus 18 Gen. XIX, 24. 19 Pa. XLIV, 8. 20 Pa. CIX, 1. lob. I, 1. 22 I Cor. 8, 6. 23 Rom. IX, 5. 1 hii G hi ex hiiP nequitiarum GP nequitiarum in caelestibus RE 2 in operam G", + "candidate_score": 0.653691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_2708", + "psc_text": "semper operatur, manus domini extenditur, et sperantes in se saluos facit dextera eius. uirtus significatur in dextera; et ideo dominus, qui dei uirtus et dei sapientia est, nonnunquam dei dextera nuncupatur et cognominatur, per quem aduersus omnes inimicos in omni tribulationum bello protegemur. § 16 Seruauit autem euangelicae mansuetudinis propheta rationem, qua iniuriam reddere bishis, qui nos persecuntur, inhibemur, dicens: dominus retribuet pro me. illi enim uindicta seruanda est, qui in calumnia uestis dimitti et pallium iussit, qui post iniuriam alapae unius praeberi et maxillam alteram uoluit, qui uetuit malum pro malo reddi: plus uindictae adepturis his, qui aeterno iudici ultionem prsesentispraesentis iniuriae reseruassent. § 17 Concludit deinde fidelissimae spei uoce: domine, misericordia tua in saeculum. opera manuum tuarum non omittas: ut, quia dei misericordia in saeculum est extendens super iram inimicorum manum suam et fideles suos protegens dextera sua et pro his retribuens, opera manuum suarum non omittat, hominem", + "candidate_score": 0.653647, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_223", + "psc_text": "reges ex regia R. adfectu pastoris habiturus: ipse est enim pastor bonus, cuius nos sumus oues, pro quibus animam suam posuit. ne autem ius tyrannicum significari arbitremur in uirga, quae in uirgseuirgae nuncupatione proprietas sit, ex nononouo et ueteri Testamento noscendum est. § 36 Beatus Paulus ad Corinthios scribens, quos ex multis peccatis ad psenitentiampaenitentiam moderata atque utili adhortatione reuocabat, ait: quid uultis? inuirga ueniam ad uos an in caritate et spiritu mansuetudinis? numquid Paulo ius pnetoriumpraetorium erat, ut uirgam comminaretur et cum officio lictoris ad ecclesiam Christi adesset? non utique ita opinandum est. sed quia omnis dei sermo, quo ex errore in neritatemueritatem retrahimur, quo per comminationem terroremque iudicii ad innocentis et sanctae uitae uiam regimur, uirga est nuncnpatus, per quam, intra disciplinam diuini metus cohibiti, moderati ac prouidentis rectoris monitu cohereemur, beatus apostolus condicionem eligendi aduentus sui his, quos monebat, adiecit, utrum mallent eum in seueritate doctrinae atque", + "candidate_score": 0.652682, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_239", + "psc_text": "in nouum Christi hominem deposito uetere renascamur, et tunc per hunc nouae natiuitatis profectum in beatam illam ac deo placentem iteratae reparationis nostrae speciem reformemur. § 42 Cuius boni non ignarus propheta post haec hortatur et dicit: et nunc reges intellegite, erudimini qui iudicatis terram. seruite domino in timore et exultate cum tremore. adprehendite disciplinam, ne forte irascatur dominus, et pereatis de uia iusta. 10 I Cor. XV, 42. 2 etiam intelligitur illa E 4 prout da enim R prout enim ei VK in om. V 5 ex ueteri E 6 materiae R 7 corporu incorruptionis V 11 in incorruptione ex in corruptione m. 2 V 19 resurgit semper restitui, quia cod. V honc formam, quae textui graeco ei antiquis uersionibus Italicis respondet (Sabatier 111, 718), primo loco excepto constanter repetit. reaurget RE 18 reaurget spiritale (om. corpus) RE 16 confringit VR t 19 uitae om. R 20 uetere R", + "candidate_score": 0.649202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_1852", + "psc_text": "per obseruantiam legis humanam infirmitatem ad cognitionem et famulatum dei inbuant, quippe ubi castitas, pietas, pudicitia, caritas, ueritas, innocentia, frugalitas et religio mandatur et per quasdam religionum consuetudines hostiarumque diuersitates diuini honoris officium praecipitur, in quibus cum admiratio magna sit pro peccatis oblata hostia et datum pro redemptione animse munus et agnus in sacramento paschae occisus: tamen in his piusplus ex futurorum spe atque doctrina admirationis continetur. haec itaque prophetae huic admirabilia sunt. sed quia per praesentem admirationem futurorum atque aeternorum bonorum exemplaribus admirabilia sunt, perscrutatur ea. non inquirit tantummodo, in quo est rerum absconditarum diligens exquisitio; sed perscrutatur etiam, per adiectionem scilicet diligentioris exquisitionis laborem suum in perscrutatione demonstrans. neque tantummodo perscrutatur, sed perscrutatur ex anima, ad uoluntatis officium animae intentione sociata. 2 ante C profetici ex profeti m. 2 V 4 haec om. V testimonia tua domine pE (sed domine ut in cod. VRC ita in text. sacr.", + "candidate_score": 0.648509, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) :", + "psc_chunk_id": "stoa0149b.stoa001.opp-lat1_window_3058", + "psc_text": "Post primam Hierusalem subuersionem traductoque in Babyloniam populo captiuo sedificatam rursum eandem ciuitatem fuisse et historia Regnorum et libri Bsdrse locuntur. sed hodie eandem nullam esse rerum fides edocet. et hoc idcirco praediximus, ne, quia translatoribus uisum est huic et anteriori psalmo in Aggeeum et Zachariam titulum praescribere, existimemus in illius temporis homines prophetiseprophetiae huius prsescientiampraescientiam conuenire. propheta enim non ignarus mysterii caelestis, cum in sedificationeaedificatione dei ciuitatis humanam gedificationemaedificationem inanem esse dixisset, cum deo ciuitas nisi per ipsum sedificataaedificata aeterna esse non posset, non nos nunc ad gratulationem aedificatSBaedificatae a deo rursum Hierusalem hortaretur, quam in uanum ab hominibus aedificari ante praedixerat. quod si quis forte putabit id. 4 uiuifl lapidibus R uiuis ex lapidibus E Ó uerba legis et per «enerationem om. R, litterae cod. G h. 1. euanuerunt, sed nisi tpatium laUit, ibi fuerunt haec uerba, quae nota illa aberratione in R facile intercidere potuerunt; ceterum cf.", + "candidate_score": 0.648366, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "054_Leo-I_Epistolae", + "max_score": 0.675462, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_909", + "psc_text": "non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos relatio dirigatur: ut pertractata qualitate causarum, nostra, quid observari debeat, sollicitudo constituat. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXVI AD JULIANUM COENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS Pro communi amicita et Ecclesiae bono sollicitudinem Juliani legatorum suorum curae junqi postulat ad reliquias haereticorum exstinguendas. LEO JULIANO episcopo. Quam gratum mihi semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium,", + "candidate_score": 0.675462, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1329", + "psc_text": "epistolae credidi copulandum, ut de eo quod pietatem 1283 vestram prioribus petii litteris, deprecarer, ut oeconomos Constantinopolitanae Ecclesiae novo exemplo, et praecipue pietatis vestrae temporibus, a publicis judicibus non sinatis audiri; et hanc quoque injuriam sacris removeatis ordinibus; sed rationes Ecclesiae secundum traditum morem sacerdotali examine jubeatis inquiri. Datum quarto kalendas Junii, Aetio et Studio viris clarissimis consulibus. EPISTOLA CXXXVIII. AD EPISCOPOS GALLIARUM ET HISPANIARUM De Paschate. SYNOPSIS. Hanc formatam paschalis diei indicem ad Gallicanos episcopos mittit, per eosdem ad Hispaniarum Ecclesias transmittendam; ubi et controversiae status exponitur. Dilectissimis fratribus universis episcopis catholicis per Gallias et Hispanias constitutis, LEO Romae episcopus. Cum in omnibus divinorum praeceptorum regulis exsequendis sacerdotalem observantiam oporteat esse concordem, maxime nobis et principaliter providendum est, 1284 ne in paschalis festi die, vel ignorantia, vel praesumptio peccatum diversitatis incurrat. Unde quia tempus sacratissimae solemnitatis ita dispositos habet limites suos, ut salutare sacramentum nunc citius, nunc tardius oporteat", + "candidate_score": 0.669275, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum ordo, qui ex antiquissimis diptychis originem duxit. Hac regula satis evidenti, quae in aliis aliarum Ecclesiarum catalogis perutilis invenietur, deteges in re praesenti totam difficultatem et confusionem a catalogis inductam ex eo proficisci, quod ex duobus Petris Ravennatibus ascripta fuerint secundo, quae primo adjudicanda fuerant; ita enim anteriorem aetatem Neoni et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem", + "candidate_score": 0.667352, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_898", + "psc_text": "sunt agenda commendans. Nam cum et 1047 fratris mei Anatolii scriptis, et nostrorum sermone cognoverim multos de his qui apud Ephesum Dioscori factione compulsi detestabilibus statutis poenitendum praebuere consensum, inconstantiae suae veniam postulare, et communionem catholicam per satisfactionem correctionis expetere, non fuit talium negligenda conversio, qui non proprio sensu, sed improbi praesumptoris impulsu in haec incidisse noscuntur, in quibus liberum non habuerant judicium. CAP. II. Ne igitur vel resipiscentium desideria mora longior fatigaret, vel incuriosa facilitas temere aliquos ac sine discretione susciperet, injunctum est ab apostolica sede directis, ut in consortium suae deliberationis adscito Constantinopolitanae urbis antistite, et pestilentiae contagia non admittantur, et sanitatis remedia non negentur. Quae industria in omnibus quae nequiter gesta sunt emendandis, celerem juvante Domino consequetur effectum, si reparationi pacis ecclesiasticae opem suam vestra pietas dignetur adjungere: ut vobis ita regnantibus, et Dei regnum intra vos habere mereamini, et catholicam fidem nulla falsitas violet, nulla haeresis", + "candidate_score": 0.666082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.664329, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_827", + "psc_text": "pro modestiae suae temperantia, ita futurum credimus studiosum charitatis et pacis, ut nequaquam sibi credat ablatum, quod fratri videat esse concessum. Data III non. Maii, Valentiniano Aug. 7 et Avieno v. c. conss. 1000 In fine hujus epistolae, haec quae sequuntur verba habentur in codd. Arelatensi et Vallicellano: Hoc praeceptum domini Leonis confirmatum est a sede apostolica, praesidente Symmacho papa, Probo v. c., consule. EPISTOLA LXVII. AD RAVENNIUM ARELATENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS. Mittit Ravennio celebrem suam ad Flavianum epistolam de incarnatione Verbi Dei adversus Eutychen, ut pro defensione fidei, per eum haec, vel Cyrilli Alexandrini epistola cunctis Galliae episcopis fideliter innotescat. Secreta etiam mandata legatis commissa indicat. Dilectissimo fratri RAVENNIO, LEO papa. Diu filios nostros Petronium presbyterum et Regulum diaconum in Urbe tenuimus: quoniam et de nostra hoc gratia merebantur, et fidei quae nunc quorumdam errore incessitur, ratio postulabat. Voluimus enim eos nostro interesse tractatui, et universa cognoscere quae per te", + "candidate_score": 0.663965, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_455", + "psc_text": "Chrysologus apostolicae auctoritatis callentissimus, observandum ac tenendum praedixerat epist. 25. Nihil pro apostolicarum definitionum auctoritate illustrius hoc totius Ecclesiae ac generalis synodi testimonio, quod Petrum in successoribus viventem et loquentem agnoscit. In Romana synodo sub Gelasio pronuntiatum fuit anathema, Si quispiam de hujus epistolae textu usque ad unum iota disputaverit, et non eam in omnibus venerabiliter receperit (Tom. V Concil. Ven. edit. pag. 387) . Et S. Gregorius, lib. VI, epist. 2: Si quis contra harum quatuor synodorum fidem, et contra sanctae memoriae Leonis papae tomum atque definitionem aliquid umquam loqui praesumit, anathema sit. 2. Hinc in fidei professionibus nihil frequentius quam post generalia concilia hujus epistolae doctrinam profiteri. Apud Orientales, ubi Eutychis haeresis turbas excitaverat, haec consuetudo primum inducta, ut liquet inter caetera ex aliquot epistolis Hormisdae, ex epistola Petri diaconi ad Fulgentium, et ex concilio Apamensi an. 535. Idem mos etiam ad Occidentales transivit, et diu etiam obtinuit.", + "candidate_score": 0.663914, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum ordo, qui ex antiquissimis diptychis originem duxit. Hac regula satis evidenti, quae in aliis aliarum Ecclesiarum catalogis perutilis invenietur, deteges in re praesenti totam difficultatem et confusionem a catalogis inductam ex eo proficisci, quod ex duobus Petris Ravennatibus ascripta fuerint secundo, quae primo adjudicanda fuerant; ita enim anteriorem aetatem Neoni et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem", + "candidate_score": 0.663864, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.663563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1147", + "psc_text": "Domino esse reparatum. Ac si quid adversum tanti operis consummationem de contrario spiritu sentitur oboriri, necesse est ut ad vestrae revocetur pietatis auxilium, quod ad custodiam catholicae veritatis divina providentia praeparavit: ut cum potestatis vestrae sit scandala etiam in longinquo nata resecare, multo magis ea quae sub vestris audent oculis surgere, non sinatis accrescere. Anatolii episcopi ordinationem, sicut scientia Dei testis est, suspectam (quod fatendum est) mihi fecerant consecrationis ejus auctores, nec dissimilem ab eligentibus arbitrabar electum; secutumque est ut cum communionem apostolicae sedis expeteret, diu dandis ad eum pacis epistolis abstinerem. Sed cum illi pietatis vestrae testimonium 1186 suffragaretur, et de fide atque unanimitate ejus optanda quaeque et placitura promitteret, professionem ejus ita credidi esse sinceram, ut tamen, qua observantia se agere deberet, non desinerem commonere, sedulo ipsi ac diligenter inculcans, ut de persecutoribus beatae memoriae Flaviani neminem auderet in suo habere consortio, et Eutychis haeretici sectatores tamquam inimicos", + "candidate_score": 0.662641, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_909", + "psc_text": "non solum Christianum, sed etiam sacerdotalem experiamur affectum. Qui utique pro ea pietate qua se esse Dei famulos gloriantur, omnes suggestiones vestras fidei catholicae profuturas, dignanter accipient, ut ipsorum quoque opere et pax Christiana reparari, et error impius possit aboleri. Ac si de aliquibus amplius fuerit deliberandum, celeriter ad nos relatio dirigatur: ut pertractata qualitate causarum, nostra, quid observari debeat, sollicitudo constituat. Data V idus Junii, Adelfio viro clarissimo consule. EPISTOLA LXXXVI AD JULIANUM COENSEM EPISCOPUM. SYNOPSIS Pro communi amicita et Ecclesiae bono sollicitudinem Juliani legatorum suorum curae junqi postulat ad reliquias haereticorum exstinguendas. LEO JULIANO episcopo. Quam gratum mihi semper est epistolas tuae dilectionis accipere, tam etiam nostra ad te congruum est scripta deferri, praesertim cum hoc non pro amicitia tantum communi, sed multo magis pro statu universalis Ecclesiae faciamus. Unde per fratres nostros Lucentium episcopum, et Basilium presbyterum, quos Constantinopolim indicaveramus nos esse missuros, 1053 debitum reddo colloquium,", + "candidate_score": 0.661385, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum ordo, qui ex antiquissimis diptychis originem duxit. Hac regula satis evidenti, quae in aliis aliarum Ecclesiarum catalogis perutilis invenietur, deteges in re praesenti totam difficultatem et confusionem a catalogis inductam ex eo proficisci, quod ex duobus Petris Ravennatibus ascripta fuerint secundo, quae primo adjudicanda fuerant; ita enim anteriorem aetatem Neoni et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem", + "candidate_score": 0.66046, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.654561, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_759", + "psc_text": "post festum S. Petri die 29 Junii an. 450. Error ex duobus manifeste detegitur. Primum quia hoc anno Valentinianus Romae erat mense Martio, quo legem edidit Novellis insertam tit. 7, de Indulgentiis reliquorum, nec non mense Aprili ex tit. 38, de Naviculariis annuis, etc., ex quibus dies festus S. Petri, ante quem ille pridie Romam advenerat, dies 29 Junii esse non potest. Secundo quia cum Theodosius obierit die 28 Julii anni ejusdem 450, si post diem 29 Junii scriptae ac missae ad eum fuissent epistolae, post ejus mortem Constantinopolim pervenissent, nec potuisset alias, quae exstant, epistolas reddere. Alius igitur dies festus S. Petri cum Tillemontio et Pagio quaerendus est, et anterior quidem die III nonas Martii an. 450, quo memorata lex de Indulgentiis reliquorum data fuit. Ex antiquissimo Kalendario Bucheriano, in quo dies festi Romanae Ecclesiae notantur, discimus VIII kal. Martii Romae celebratum fuisse festum hoc titulo ibidem signatum: Natale", + "candidate_score": 0.654165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_0_2", + "bdc_text": "S . Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.653069, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1602", + "psc_text": "auctoritate certior definitio praeberetur. Hinc vero etiam patet non alienum fuisse a consuetudine episcoporum Galliae, post soluta in conciliis Gallicanis dubia, Romanam cathedram consulere, eo quod ex majorum traditione didicerint quantum praestet hujus auctoritas atque sententia, quantamque in rebus dubiis certitudinem pariat. 8. Ex constituto etiam hujus epistolae tempore falsa deteguntur illa duo, quae idem Quesnellus in confirmationem anni abs se asserti conferre posse existimavit. Primo enim intelligimus gesta quae in episcoporum honoratorumque examine ob Sabiniani et Leonis presbyterorum causam confecta initio epistolae memorantur, non pertinere ad synodum Arausicanam I an. 441, neque ad Vasensem I an. 442, quibus, ipso observante Quesnello, Rusticus eorum presbyterorum episcopus non interfuit, sed ad alium conventum. fortassis Narbonensem, habitum paulo ante hanc epistolam ad Rusticum, id est sub an. 458. Hinc Baluzius in nova Conciliorum collectione Narbonense concilium, in quo eorum presbyterorum causa cognita fuerit, jure astruxit, et solum perperam istud affixit anno 452.", + "candidate_score": 0.65286, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.652527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.651599, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_464", + "psc_text": "erit, memorabimus. Inter Lectionaria relegimus antiquissimum Vat. 3836. Addendi sunt praeterea duo alii codices millenarii, Veronensis 8, in quo haec epistola Leonis post epistolas canonicas describitur, et alius Veronen. 58, qui hanc epistolam ante quaedam documenta synodi Chalcedonensis repraesentat. Cum primam hujus epistolae editionem citabimus, intelligimus primam editionem Sermonum S. Leonis, cui haec epistola inserta est ante sermones de Nativitate ex ms. codice collectionis tertiae eorumdem Sermonum. Accedent tandem praeter codices Quesnelli alii quatuor a Baluzio adhibiti, nimirum Colbertinus 2574, Parisien., Divionen. et Corbeiensis, quorum tres postremi collectionem 17 Chalcedonensem continent. 7. Antiquissimam Graecam versionem, quae lecta et inserta fuit act. 2 synodi Chalcedonensis, primus edidit Joannes Leunclavius ex bibliotheca Sambuci Basileae an. 1578, postea ex aliis mss. Gerardus Vossius praepositus Tungrensis in calce Operum S. Gregorii Thaumaturgi an. 1604; dein vero Romani Conciliorum editores an. 1608, et a Romanis alii posteriores Conciliorum collectores. Graecum textum exegimus ad perantiquum ms.", + "candidate_score": 0.651105, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis", + "candidate_score": 0.647985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) :", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.647616, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_962", + "psc_text": "IN EPISTOLAM SEQUENTEM. 1. Quesnellus praestantissimam epistolam seu relationem synodi Chalcedonensis ad S. Leonem Graece et Latine inter Leonis Opera primus inseruit, ut in editionibus Conciliorum exhibetur; nullo tamen codice vel Graeco vel Latino usus est. Nos Graecum textum, qui est originalis, cum duobus mss. Venetis S. Marci 164 et 555 recensuimus. Quoad Latinum vero, duplex hujus relationis Latina versio habetur. Quesnellus eam unam dedit quae primum vulgata a Crabbo, in caeteras Conciliorum editiones transivit. At alia exstat interpretatio vetustior, quippe quae paulo post ipsum Chalcedonense concilium exarata fuit, et ex qua Vigilius papa in Constituto testimonium allegavit. Hanc primus edidit Baluzius. In tribus tantum codicibus adhuc inventa est, nimirum in Parisiensi, in Vaticano Reginae Suecorum, et in alio Vat. 1322. Hic autem postremus codex, qui quondam fuit Veronensis Ecclesiae, eo praestantior est quod quamplures subscriptiones Patrum nobis conservavit, quae in ipso originali Graeco desiderantur. Nobis sane, qui hanc versionem", + "candidate_score": 0.64662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_71", + "psc_text": "595 praecipimus custodiri, ne ab his Ecclesiis, ad quas proprie pertinent, sinantur abscedere, et pro suo arbitrio ad loca sibi non deputata transire. Quod cum recte non permittitur inculpatis, multo minus debet licere suspectis. Proinde dilectio tua, cujus devotione gaudemus, jungat 596 curam suam dispositionibus nostris, et cum supradicto metropolitano det operam, ut circumspecte ac velociter impleantur ea, quae ad totius Ecclesiae incolumitatem, et laudabiliter sunt suggesta, et salubriter ordinata. ADMONITIO In fragmentum epistolae S. Cyrilli Alexandrini de Paschate an. 444, ad S. Leonem, quae ad illustrandam etiam subsequentem epistolam Paschasini plurimum conferet. 1. De quaestione Paschatis anni 444 S. Leonem duas saltem scripsisse epistolas, alteram ad Cyrillum episcopum Alexandrinum, ad Paschasinum episcopum Lilybetanum alteram, ex Paschasini litteris manifestum est. Sed utraeque injuria temporum intercidere. Solam Paschasini responsionem superesse existimatum fuit; ac propterea eam unam Quesnellus edidit. At ejus quoque epistolae, quam Cyrillum, Leoni reddidisse idem Paschasinus testatur, non exiguum", + "candidate_score": 0.646262, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.644696, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1582", + "psc_text": "requirenda sit? Additio porro duorum episcoporum Joannis et Petri probabilis esset, si nulla alia ratio suppeteret conciliandi omnia. Quando autem in catalogis error aliquis certus est, et sola emendatione rerum ac temporum, quae ex auctorum arbitrio ascititia aut praejudiciis constituta sunt, sanari potest, non est deserendus aut additionibus perturbandus episcoporum ordo, qui ex antiquissimis diptychis originem duxit. Hac regula satis evidenti, quae in aliis aliarum Ecclesiarum catalogis perutilis invenietur, deteges in re praesenti totam difficultatem et confusionem a catalogis inductam ex eo proficisci, quod ex duobus Petris Ravennatibus ascripta fuerint secundo, quae primo adjudicanda fuerant; ita enim anteriorem aetatem Neoni et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem", + "candidate_score": 0.640154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_1_3", + "bdc_text": "Videtur Conrado Zvickio nomine rerumpublicarum christianarum vestrarumder reformierten Orte der Eidgenossenschaft . mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_647", + "psc_text": "ejusdem Sardicensis concilii indicasse dicendus est, eo quod hunc unum canonem vetus interpres Graecus reddidit, ut omnes Graeci codices ostendunt. Similiter cum Galla Placidia epist. 56 plurali numero allegavit secundum definitiones Nicaeni concilii, unum canonem quintum Sardicensem innuit, ut in margine editorum notatur. Porro in editionibus conciliorum ex aliquo Romano codice hic titulus canoni praefigitur, qui in tribus Venetis mss. non legitur: Ἀντίτυπον συνεδρίου ἐν τῷ τοπῷ τῶν Καινῶν, ἐν οἷς διελάλησαν; nimirum Latine: Exemplum concilii in loco Novorum, ubi locuti sunt. Canon vero ad Venetos codices exactus sic effertur: Γαυδέντιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Εἰ ἀρέσκει προστεθῆναι ταύτῃ τῇ ἀποφάσει, ἥν τινα πλήρη ἅγιότητος προσενέγκατε, ὁπηνίκα ἄλλος ἐπίσκοπος καθρρέθη κρίσει ἐπισκόπων καὶ διεμαρτύρατο ἐν πόλει τῶν Καινῶν κινηθῆναι τὰ τοῦ πράγματος, ὁ δὲ ἕτερος ἐπίσκοπος ἐν ταύτῃ τῇ καθέδρᾳ μετὰ την αἴτησιν τοῦ φαινομένου καθῃρῆσθαι, παντελῶς ἐν ἑτέρῳ τόπῳ τυπωθῆναι τὰ τοῦ πράγματος μὴ δύνασθαι, εἰ μὴ παρὰ τῶν ἐκεῖσε κριτῶν", + "candidate_score": 0.63948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_333", + "psc_text": "Constitutionum Collectionibus tom. III. Leoni autem Magno eadem epistola in his codicibus explorate asseritur non solum ex consulatu qui in Leonis pontificatum cadit, verum etiam ex eo quod inter alias quindecim genuinas epistolas ejusdem pontificis describitur, ita ut de hac una dubium adhuc promovere absque ullo argumento satis certo temerarium sit. 3. Invenitur praeterea haec eadem epistola in ms. libro Vat. 1343 saeculi X, qui fuit Ticinensis Ecclesiae, nec non in Vat. Ottobon. 297 collect. 23. Accedunt duo auctores antiquiores Gratiano, qui ex eadem epistola nonnulla suis collectionibus inseruerunt, nimirum cardinalis Deusdedit lib. III, cap. 34, in ms. Vat. 3833, et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom.", + "candidate_score": 0.638202, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_614", + "psc_text": "δόξαν Θεοῦ πατρός· τοιγαροῦν ἡ κατὰ σάρκα τοῦ δεστότου γέννησις, εἰ καὶ τὰ μάλιστα ἔχει τινὰς ἰδιότητας, δι' ὧν τὰ τῆς ἀνθρωπίνης παρόδου τῆς εἰς τὸν βίον ὑπερβαίνει προοίμια, εἴτε καθὸ μόνος ἐξ ἁγίου πνεύματος ἀπὸ ἀφθάρτου παρθένου χωρὶς ἐπιθυμίας συλληφθείς ἐστι καὶ τεχθεὶς, εἴτε καθὸ οὕτως ἐκ τῆς γαστρὸς τῆς μητρὸς ἀπεκυήθη, ὥστε καὶ τὴν εὐγονίαν τεκεῖν, καὶ μεῖναι τῆν παρθενίαν· ὅμως οὐχ ἑτέρας ἦν φύσεως ἡ τούτου σὰρξ, ἤπερ ἐστίν ἡ τῆς ἡμῶν· οὐδὲ χαθ' ἑτέραν ἀρχὴν ἐνεπνεύσθη τούτῳ ἡ ψυχὴ παρὰ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, ἥ τις ὑπερεῖχεν οὐ κατὰ τὸ τοῦ γένους διάφορον, ἀλλὰ κατὰ τὸ τῶν δυνάμεων ὑπερβάλλον. Καὶ γὰρ οὐδὲν εἶχεν ἐναντιούμενον ἐξ ἐπιθυμίας σαρκός· ἐπείπερ ἤκμαζον αἰσθήσεις τοῦ σώματος δίχα νόμου τινὸς ἁμαρτήματος, καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν κινήσεων ὑπὸ τῷ τῆς θεότ��τος καὶ τῷ τῆς διανοίας οἴακι· οὔτε ἐπηρεάζετο διὰ τῶν δελεασμάτων, οὔτε παρεχώρει τοῖς πάθεσιν. Ὥστε ὀ 884 ἀληθὴς Θεὸς ἄνθρωπος ἐγεννήθη· καὶ", + "candidate_score": 0.636142, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_334", + "psc_text": "et S. Anselmus lib. V, cap. 69, et lib. VI, cap. 189, in pluribus codd. Vaticanis. Tandem, ut alia testimonia omittamus, Gerhohus praepositus Reicherspergensis ineunte saeculo XII totam epistolam ex Germanico codice descripsit in opere de Aedificio Dei, cap 60, quod editum est a P. Pez. in Thesauro Anecdot. tom. II, part. II, unde etiam in Germania hujus epistolae exemplum inveniebatur. 4. Hic tandem monendum est Gerardum Vossium, praepositum Tungrensem, qui primus omnium in appendice Operum S. Gregorii Thaumaturgi editionis Moguntinae ann. 1604 hanc epistolam typis dedit, usum fuisse codice card. Sirleti. Ex complexu autem caeterorum monumentorum, quae ex eodem codice se edidisse testatur, nec non ex titulo peculiari quem his litteris ex eodem ms. praefixit, colligimus eum codicem fuisse similem laudato ms. Vat. Ottobon. collect. 23. Potior autem aliorum quos laudavimus codicum auctoritas majorem epistolae fidem conciliat. 727 EPISTOLA XVII. AD UNIVERSOS EPISCOPOS PER SICILIAM CONSTITUTOS. SYNOPSIS. Constitutione perpetua", + "candidate_score": 0.632649, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_543", + "psc_text": "plures ejusdem epistolae datae leguntur iisdem idibus Juniis, quibus dogmatica ad Flavianum epist. 28 signata fuit, ac in omnibus nominantur legati, et eadem epistola ad Flavianum illis jam tradita memoratur. Horum vero omnium satis expressa fit mentio etiam in longiori epist. 31 ad Pulcheriam, legatorum quidem illis verbis cap. 4; In his fratribus meis, quos vice mea misi; epistolae autem dogmaticae scriptae idibus Junii illis capitis ultimi: Quod etiam S. Flaviano episcopo me clementia tua scripsisse cognoscat; quae verba pariter inserta leguntur epistolae 30 iisdem procul dubio idibus Junii scriptae. Quomodo ergo epist. 31 aliquanto ante Junium mensem exarata ac transmissa dici potest? 5. Quid autem dicendum? Ut omittantur incerta, cum brevior epistola 30 in Graeca et Latina collectione Chalcedonensi inveniatur, et legatorum nomina distincte praeferat, ut epistolae caeterae, quae cum litteris ad Flavianum iisdem legatis traditae fuere, haec quoque ad Pulcheriam transmissa, eidemque aliquando tradita, ac in Oriente vulgata,", + "candidate_score": 0.632565, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_559", + "psc_text": "καὶ τῷ ἐμῷ ἀδελφῷ, καὶ συνεπισκότῳ Φλαυιανῷ ἡ ὑμετέρα φιλανθρωπία γεγραφη κέναι με γινωσκέτω· καὶ τούτοις, οἶς ἐπέμψαμεν ἐντετάλθαι, πρὸς τὸ συγγνώμης ἀξιωθῆναι, εἰ τὰ τῆς πλάνης διορθωθείη· ἵνα δέ με τοῦ εὐσεβεστάτου βασιλέως τῇ διανοίᾳ. τὴν σύνοδον τῶν ἐπισκόπων συνελθεῖν θελησάσῃ δόξειε τὸ τῆς ἡμετέρας παρουσίας ἀπολιμπάνεσθαι, τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἐμοὺς, Ἰούλιον τὸν ἐπίσκοπον, καὶ Ρενάτον τὸν πρεσβύτερον, καὶ τὸν ἐμὸν υἱὸν Ἱλάρον τὸν διάκονον πέπομφα. τοὺς εἰς τάξιν τῆς ἐμῆς παρουσίας ἀρκοῦντας. Ἀλλὰ τούτῳ μᾶλλον τῷ πλανηθέντι κρεῖτ τόν ἐστι συνελθεῖν· ἐπεί περ ἐκείνῷ περὶ ὃ παρεφρόνησε, ἀνανῆψαι ἦν· καὶ ἔνθα τὴν καταδίκην ὑπέμεινε, αὐτόθι καὶ συγγνώμης φιλοτιμί��ς ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis,", + "candidate_score": 0.6325, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1471", + "psc_text": "kal. Septembris, quorum alterum habent duo codices Trecopith. et Oxon. Quesnelli ac editiones Josiae Simleri, Surii, etc., alterum vero codex Theodoricianus ejusdem Quesnelli et noster praestantissimus Ratisponensis; hunc postremum cum antecedentibus litteris concinnentem praetulimus: facile autem fuit librariorum lapsu notam VI, disjunctis lateribus convertere in III, et scribere XIII pro XVI kal. Septemb. Neque moveat plerosque codices et collectiones omni chronica notatione carere: aliae enim insignes epistolae in omnibus mss. notam chronicam desiderant; quam si in aliquo codice inveniremus, non idcirco expungendam quispiam crederet, nisi forte historiae repugnaret. In praesenti autem epistola praeter fidem aliquot codicum diversae originis, inter quos praesertim Ratisponensis maximam fidem facit, non solum nihil repugnat, sed omnia potius ex antea dictis concordant. 3. De testimoniis huic epistolae subjectis aliquid hic tandem praemonendum est. S. Leo haec post pseudosynodum Ephesinam primum collegerat, ac in Orientem per legatos miserat, ut doctrinam suae epistolae 28, ad Flavianum, Latinorum ac", + "candidate_score": 0.632049, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1579", + "psc_text": "lib. II Observationum in sacra cardinalis Norisii opera cap. 7, num. 3, tom. IV, pag. 915, ubi etiam ostendimus pugnantibus episcoporum ordine, et rebus ac tempore episcopis tributis, satius esse de errore in rebus ac tempore perperam ascriptis, quam in episcoporum ordine suspicari. 4. Ordo episcoporum Ravennatum hujus aevi in Agnello et reliquis antiquis Ecclesiae Ravennatis scriptoribus hic est: Ursus, Petrus, Neo, Exuperantius, Joannes, Petrus. Cum autem Joanni tribuant privilegium Valentiniani III, secundo Petro hujus successori ascribunt quae de S. Petro Chrysologo certa sunt. His vero obstant tria monumenta posterius edita: primum epistola Leonis ad Neonem, quae episcopo Petri Chrysologi successori congruit; secundum epistola Simplicii papae ad Joannem episcopum Ravennatem, qui post Petrum et Neonem eam sedem obtinuit; tertium synodi Romanae sub Symmacho, in quibus alius Petrus Ravennas subscriptus invenitur. Haec animadvertens P. Bacchinius, ut triplicem nodum solveret, ad duo confugit. Primo suspicatus est Leonis epistolam non ad Neonem Ravennatem", + "candidate_score": 0.631985, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_470", + "psc_text": "non habeant. 9. Caeterum eadem testimonia, quae in Graecis codicibus leguntur post sequentem epistolam, auctorem habere S. Leonem, non minus quam illa quae post epist. 165 ad Leonem Augustum descripta dabuntur, nihil est dubitandum. Non solum enim eadem utrobique sunt, si exigua quaedam excipias; sed praeterea liquet ex epist. 71 fuisse collecta post pseudosynodum Ephesinam, atque Abundio et Asterio episcopis, Basilio et Senatori presbyteris Constantinopolim missis ab ipso pontifice tradita, ut doctrinam epistolae ad Flavianum Graecorum et Latinorum Patrum auctoritatibus confirmarent; eademque una cum ipsis litteris in Constantinopolitano conventu a legatis fuisse producta ante synodum Chalcedonensem, manifestum est ex epist. 88. Hinc nihil mirum si haec testimonia in documentis Graecis ante gesta Chalcedonensia laudatae epistolae subjecta fuerint, licet primum ejusdem epistolae exemplum iisdem caruerit: unde nec a nobis eidem subjicienda sunt. Cum vero apud Latinos nullum exemplum hactenus inventum sit in quo haec testimonia post epistolam ad Flavianum describantur, sed", + "candidate_score": 0.631701, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_369", + "psc_text": "respici epistolam 26, Flaviani, ex eo manifestum sit, quod Flavianus ep. 26, c. 2, sperare se dicit, remotum iri synodum, quae futura vulgabatur: Leo autem huic articulo respondens epistola 36, concilium impediri non posse significat. Igitur epistola 26, Flaviani secunda est, epistola autem 22, prima, ac paulo post Constantinopolitanam synodum missa exeunte an. 448 vel serius ineunte an. 449. Epistolam Eutychis una cum imperatoris litteris, quae pro eodem datae fuere, transmissam citius pervenisse nihil sit mirum. Unde vero epistolae Flaviani, quam sero allatam Leo miratus est, morae longiores injectae fuerint, ignoramus. Hinc epistola 22 priora gesta quae usque ad Constantinopolitanam synodum contigerant descripsit: epistola autem 26 posteriora adjecit quae post eamdem synodum Eutyches commoverat. Acta vero synodi iterum huic secundae epistolae fuerunt annexa, eo quod ex Leonis litteris Flavianus metueret, ne forte prior epistola cum actis intercidisset. Quod si in epistola 26 nulla fit mentio epistolae 22, quam antea missam", + "candidate_score": 0.631691, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_1583", + "psc_text": "et caeteris tribuerunt. Hic autem error si corrigatur, et primus Petrus, non autem secundus credatur S. Petrus Chrysologus, statim omnia sanata optime congruere invenientur. Ille enim is erit qui celebres ad Eutychem litteras dedit. Huic deinde successit Neo, ad quem S. Pontifex sequentem epistolam scripsit. Dein post Exuperantium Neonis successorem Joannes sub Simplicio, et tandem alius Petrus sub Symmacho optime sequuntur. Si Agnellus et auctores catalogorum veterum haec monumenta vidissent, nihil dubitamus quin ordine episcoporum custodio, eadem monumenta similiter conciliassent, ut Rubeus et Ughellus fecere; sicque vera Neonis aetas ex iisdem confirmaretur. Ignoratio vero monumentorum, quae tunc obtinebat, certae codicum fidei, qui hanc epistolam Neoni Ravennati inscribunt, praejudicare nequit. 1405 EPISTOLA CLXVI. AD NEONEM RAVENNATEM EPISCOPUM. De his qui de captivitate redeuntes, incertum habent utrum ante captivitatem baptisma consecuti sint. SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica). I. De parvulis qui in captivitatem devenerunt, et baptismi gratiam non reminiscuntur. --II. Ut ab haereticis", + "candidate_score": 0.631367, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_17_19", + "bdc_text": "Constantię , 6 . die post BartlomeiDer 6 . Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_757", + "psc_text": "accessisse pridie ante festivitatem apostoli Petri; die autem sequenti, id est ipso die festo ad basilicam apostoli Petri processisse; et illic post nocturnum officium a Leone aliisque episcopis qui ad idem festum convenerant, exoratum fuisse ut ad Theodosium scriberet. Idipsum Placidiam et Eudoxiam Augustas rogatas fuisse, ex aliis earumdem epistolis liquet. 3. Cardinalis Baronius ad an. 449, n. 164, arbitratus est has quatuor epistolas eodem anno scriptas fuisse post diem dedicationis basilicae S. Petri, quae celebrari solet die decima octava Novembris, et ad eam diem usque retentos fuisse existimat episcopos, qui synodo Romanae superioribus epistolis 44 et seqq. memoratae interfuerant. Sed praeterquam quod non est verosimile episcopos, qui III kal. Octobris in Urbe convenerant, per quinquaginta dies Romae fuisse detentos absoluta jam synodo die 13, aut serius 15 Octobris, ut liquet ex epist. 44 et sequentibus; praeter hoc, inquam, nullum antiquum documentum superest, quo probetur Leone pontifice dedicationem basilicae S.", + "candidate_score": 0.631273, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_2_4", + "bdc_text": "mittendum legatum Basiliensem Simler korrigiert in seiner Abschrift ( s. Anm. b ) : mittendos legatos Basilienses. , quidie Basler . illiHerzog Ulrich von Württemberg ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_57", + "psc_text": "C. quas siglas Garnerius male interpretatus est Siculorum, cum citius explicandas Sacerdotum Jesu Christi Tillemontius et Benedictini opinentur. Hic libellus Augustino directus noscitur ex voce Augustine, quae libello inserta est. Is autem ipsorum Pelagianorum, qui libellum obtulere, metropolita, primas, aut superior ex contextu deprehenditur. Garnerius et Benedictini intelligentes id non posse competere S. Augustino episcopo Hipponensi, de errore amanuensium suspicati, Zosime pro Augustine legendum putarunt; et hunc libellum esse credidere alterutrum e duobus quos Julianum Eclanensem cum aliis Pelagianis Zosimo pontifici obtulisse exploratum est. At quamvis libellus a Sirmondo descriptus nonnulla quoad sententiam contineat duobus memoratis libellis communia; verba tamen quae ex his libellis apud Augustinum et Marium Mercatorem supersunt, in eo libello non invenientur. Igitur alteruter e duobus Zosimo oblatis indicari nequit; ac propterea alius libellus post tractoriam Zosimi, quae in totum orbem adversus Pelagianos edita, subscriptiones praeceperat, oblatus agnoscitur cuipiam metropolitae, qui Augustinus vocabatur, et epistolam ediderat, qua", + "candidate_score": 0.630944, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_548", + "psc_text": "Sed contra fidem earum collectionum quae chronicam notam iduum Junii exhibent, eamque ex epistola 30 non potuerunt sumere, hanc opinionem inducere nequivimus. Id autem multo minus potuimus alia ratione, quae conjecturam numero praecedenti propositam magis magisque confirmabit. Si epistolae, inquit Leo epist. 45, quae in fidei causa per nostros clericos directae sunt, ad vestram pietatem pervenissent, certum est remedium vos his rebus quae contra fidem factae sunt . . . praestare potuisse. Indicatur epistola 30, per legatos missa quae, his Ephesum profectis ad Augustam non pervenit. Altam ergo eadem in re et pleniorem quidem epistolam ad eamdem Pulcheriam se alia occasione post legatorum discessum non direxisse praesumit; alias haec, non aeque ac illa prior alio traducta, eumdem effectum multo magis peperisset, ita ut opus non fuerit prioris epistolae 30 exemplum ad eamdem una cum epist. 45 iterum mittere. Igitur epistola 31 ad Pulcheriam missa non fuit, sed ab ipso Leone", + "candidate_score": 0.625793, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_891", + "psc_text": "speraveram, ut apertius omnium haereticorum ambages tuo ore recognoscerem. Sed gratias Deo, quod ita et incolumitas tua, et Ecclesiae causa profecit, ut liberum tibi fuerit apud eos interim degere, quorum nobis probabilis consensus innotuit, sicut et fratris Anatolii scripta profitentur, et gesta quae apud ipsum coram nostris sunt confecta demonstrant, frater charissime. Remeantibus ergo praedictis, salutationis vicissitudinem reddo, et ut contra falsitatis astutias perseverantem diligentiam teneas fidenter exhortor; cum tibi ad hoc et tuus animus et nostra auctoritas suffragetur. Quoniam licet de multis meliora indicata sint, quod scilicet doleant se deceptos, et damnata perfidia cum auctoribus suis, gratiam nostrae communionis exposcant (quod nos adeo libenter accepimus, reddituri his hanc quam desiderant communionem, cum promissa compleverint), quosdam tamen 1043 persistere in sua obduratione cognovimus: quos oportet districtius comprimi, si nequeunt benignitate sanari. Ad quam rem nostros post diem venerabilem Paschae dirigemus, qui tecum participato consilio ea quae a nobis constituta fuerint", + "candidate_score": 0.625548, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_560", + "psc_text": "ἀξιωθήσεται. 853 EPISTOLA XXXI. AD PULCHERIAM AUGUSTAM. SYNOPSIS. I. Pulcheriae zelum adversus Eutychen sollicitat. --II. Humanae saluti interesse, ut Christus non solum homo, sed ejusdem nobiscum generis homo sit. --III. Generationem Christiani ex Christi generatione fluere. Eutychetis pervicacia. Sedis apostolicae moderatio. --IV. Ne concilio intersit Leo, vetant consuetudo, conditio temporis, concivium charitas. Symbolum apostolorum nova haeresi concutitur. LEO PULCHERIAE Augustae. CAP. I. Quantum praesidii Dominus Ecclesiae suae in vestra clementia praepararit, multis saepe probavimus documentis. Et quidquid nostris temporibus contra impugnatores catholicae veritatis industria sacerdotalis obtinuit, ad vestram maxime gloriam redundavit: dum, sicut Spiritu sancto docente didicistis, illi per omnia potestatem vestram subjicitis, cujus munere et protectione regnatis. Unde quia contra integritatem fidei Christianae, dissensionem quamdam in Constantinopolitana Ecclesia Eutyche auctore generatam, fratris et coepiscopi mei Flaviani relatione cognovi, ita ut totius causae speciem synodalium gestorum textus ostenderit, dignum gloriae 854 vestrae est, ut error, qui, ut arbitror, de imperitia", + "candidate_score": 0.624416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_615", + "psc_text": "δυνάμεων ὑπερβάλλον. Καὶ γὰρ οὐδὲν εἶχεν ἐναντιούμενον ἐξ ἐπιθυμίας σαρκός· ἐπείπερ ἤκμαζον αἰσθήσεις τοῦ σώματος δίχα νόμου τινὸς ἁμαρτήματος, καὶ ἡ ἀλήθεια τῶν κινήσεων ὑπὸ τῷ τῆς θεότητος καὶ τῷ τῆς διανοίας οἴακι· οὔτε ἐπηρεάζετο διὰ τῶν δελεασμάτων, οὔτε παρεχώρει τοῖς πάθεσιν. Ὥστε ὀ 884 ἀληθὴς Θεὸς ἄνθρωπος ἐγεννήθη· καὶ οὔτε κατὰ προϋπάρχουσαν ψυχὴν ἐξ οὐρανοῦ κατενεχθεὶς, οὔτε κατὰ σάρκα ἐκ στοιχείου τινὸς προσληφθεὶς ἢ τεχθεὶς ἐκ τοῦ μηδενός· ἀλλὰ τὸ αὐτὸ ἔχων ἐν θεότητι καὶ ἀνθρωπότητι πρόσωπον, καὶ τὴν κοινὴν ἡμῶν κρατῶν φύσιν ἐν σώματι καὶ ψυχῇ· οὐ γὰρ ἂν ἧν Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων μεσίτης, εἰ μὴ ὁ αὐτὸς Θεὸς, καὶ ὁ αὐτὸς ἄνθρωπος ἐν τῷ αὐτῷ καὶ εἷς ὑπῆρχεν, καὶ ἀληθής. Καὶ κινεῖ ἡμᾶς, ἀδελφὲ τιμιώτατε, πρὸς διαλέξεως πλάτος τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος ἀλλὰ πρὸς τὴν ἀγάπην τὴν σὴν οὐ διὰ πλειόνων ἐστὶ καμεῖν, ὁπότε μάλιστα καὶ περ ἤδη διὰ τῶν ἡμετέρων, ὡς προείρηται, πρὸς τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν", + "candidate_score": 0.620787, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_539", + "psc_text": "5, 11, 12, 13, 18, 20, 21, 22, 23 et 24, cum exemplo Sichardi, et peculiari ms. Vat. Reginae 293, alteram tuentur. Cur autem eodem die duae ejusmodi epistolae ad Pulcheriam traditae fuerint, et quae prius, quae autem posterius scripta censenda sit, curiosius inquiri potest, quam ulla satis tuta ratione definiri. 2. Quesnellus in prima editione (Tom. II primae edit. pag. 850) existimavit a pontifice primo scriptam fuisse epistolam 30, et ad Pulcheriam transmissam per legatos, cum adhuc spes nonnulla superesset fore ut synodus in conventum simplicem apud Constantinopolim commutaretur. Idcirco enim sub finem ejusdem epistolae scriptum putat; Sed ei qui in errore est melius consuletur, si ubi desipuit, ibidem resipiscat; et ubi damnationem meruit, illic indulgentiam consequatur. Cum vero impedimenta inciderint, quibus haec epistola Pulcheriae data non fuerit; ejusdem exemplum ad eam Leo iterum post pseudosynodum Ephesinam transmisit, ut liquet ex epist. 45. Hac autem occasione eam epistolam paucis", + "candidate_score": 0.607172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "054_Leo-I_Epistolae_window_763", + "psc_text": "num. 36. 7. Nunc titulum, qui tribus imperialibus epistolis 55, 56 et 57, in collectione Chalcedonensi praefigitur, exhibemus. In Graeca collectione sic: Θεῖον γράμμα καταπεμφθὲν, τοῦτο μὲν τοῦ δεσπότου ἡμῶν Οὐαλεντινιανοῦ, τοῦτο δὲ τῆς θείας μνήμης Πλακιδίας, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τῆς προσκυνητῆς Βασιλίδος Εὐδοξίας, πρὸς τὸν τῆς θείας μνήμης Θεοδόσιον, ὥστε κελεῦσαι ἐν τοῖς μέρεσι τῆς Ἰταλίας σύνοδον ἐπιτελεσθῆναι. In Latina vero nostri codices ita reddunt: Sacrae litterae tam a domino nostro Valentiniano, quam a divae memoriae Placidia, nec non et Eudoxia Augusta ad Theodosium divae memoriae, ut juberet in partibus Italiae concilium celebrari. EPISTOLA LV. VALENTINIANI IMPERATORIS AD THEODOSIUM AUGUSTUM. 962 Domino meo THEODOSIO, gloriosissimo, victori et triumphatori, perpetuo imperatori et patri, VALENTINIANUS gloriosus, victor ac triumphator semper Augustus et filius. Cum advenissem in urbem Romam ad Divinitatem placandam, sequenti die ad basilicam apostoli Petri processi, et illic post venerabilem noctem diei apostoli, et a Romano episcopo, et", + "candidate_score": 0.605741, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum", + "max_score": 0.674796, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_11", + "psc_text": "Octaviano Augusto vocaverunt. Nam prius Julius Quintilis, et Augustus Sextilis vocabantur. Sed eorum nomina a Caesaribus Julio sive Augusto sunt commutata. 4. Jam September, eo quod septimus sit a Martio, qui est principium veris. Simili quoque ordine October, et November, et December, ex numero imbrium atque veris vocabulum acceperunt. Porro Januarium ex nomine Jani vocaverunt, sed specialiter Januarius appellatur, eo quod janua sit anni atque principium. Februarium autem 9 a Februis sacris Lupercorum appellaverunt. Itaque apud antiquos Latinos decem mensibus cursus anni computabatur. Sed Januarium Romani, Februarium Numa Pompilius addidit, atque in duodecim menses annum distinxit. 5. Plerique autem asserunt Ancum Sabinorum regem prius annum in menses divisisse, Idus, Kalendasque, et intercalares dies instituisse. In Codicibus autem sanctarum Scripturarum duodecim menses fuisse anni etiam ante diluvium ostenditur. Sicut enim ibi legitur: Aqua autem imminuebatur usque ad undecimum mensem. Undecimo autem mense, prima die mensis apparuerunt capita montium. Sic enim tunc", + "candidate_score": 0.674796, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20_22", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_11", + "psc_text": "Octaviano Augusto vocaverunt. Nam prius Julius Quintilis, et Augustus Sextilis vocabantur. Sed eorum nomina a Caesaribus Julio sive Augusto sunt commutata. 4. Jam September, eo quod septimus sit a Martio, qui est principium veris. Simili quoque ordine October, et November, et December, ex numero imbrium atque veris vocabulum acceperunt. Porro Januarium ex nomine Jani vocaverunt, sed specialiter Januarius appellatur, eo quod janua sit anni atque principium. Februarium autem 9 a Februis sacris Lupercorum appellaverunt. Itaque apud antiquos Latinos decem mensibus cursus anni computabatur. Sed Januarium Romani, Februarium Numa Pompilius addidit, atque in duodecim menses annum distinxit. 5. Plerique autem asserunt Ancum Sabinorum regem prius annum in menses divisisse, Idus, Kalendasque, et intercalares dies instituisse. In Codicibus autem sanctarum Scripturarum duodecim menses fuisse anni etiam ante diluvium ostenditur. Sicut enim ibi legitur: Aqua autem imminuebatur usque ad undecimum mensem. Undecimo autem mense, prima die mensis apparuerunt capita montium. Sic enim tunc", + "candidate_score": 0.653539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_13", + "psc_text": "Apud Hebraeos ex lunae nascentis recursu. 7. Apud Aegyptios autem principia mensium ante Kalendas 10 quatuor, vel quinque dies pronuntiantur, juxta quod formula subjecta declarat. ( Vide pag. seq. ) Dehinc reverteris ad quartum Kalendas Septembris, talique ratione complentur dies CCCLX duodecim mensium Aegyptiorum. Quinque dies supersunt, quos ἐπαγομένους, vel intercalares, sive addititios vocaverunt. De quibus superius memoratum est. CAPUT V. De Concordia mensium. 1. Januarius cum Decembri in horarum mensura concordat. Februarius cum Novembri spatium aequale consumit. Martius consentit Octobri. Aprilis aequat Septembrem. Maius respondet Augusto. Junius compar est Julio. CAPUT VI. De annis. 1. Annus est circuitus solis ac reditus per duodecim menses. Cujus quidem nomen figurate significat omne tempus vitae hujus, sicut per Isaiam dicitur: Praedicare annum Domini acceptabilem. Quoniam non ille quo Dominus praedicavit, solus fuit acceptabilis, sed et totum tempus, juxta quod ait Apostolus: Ecce nunc tempus acceptabile. Finem denique hujus anni diem judicii adjunxit,", + "candidate_score": 0.64437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_21_23", + "bdc_text": "August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm . b) datiert worden ist. . V. Capito , tuus ex animo .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-natura-rerum_window_11", + "psc_text": "Octaviano Augusto vocaverunt. Nam prius Julius Quintilis, et Augustus Sextilis vocabantur. Sed eorum nomina a Caesaribus Julio sive Augusto sunt commutata. 4. Jam September, eo quod septimus sit a Martio, qui est principium veris. Simili quoque ordine October, et November, et December, ex numero imbrium atque veris vocabulum acceperunt. Porro Januarium ex nomine Jani vocaverunt, sed specialiter Januarius appellatur, eo quod janua sit anni atque principium. Februarium autem 9 a Februis sacris Lupercorum appellaverunt. Itaque apud antiquos Latinos decem mensibus cursus anni computabatur. Sed Januarium Romani, Februarium Numa Pompilius addidit, atque in duodecim menses annum distinxit. 5. Plerique autem asserunt Ancum Sabinorum regem prius annum in menses divisisse, Idus, Kalendasque, et intercalares dies instituisse. In Codicibus autem sanctarum Scripturarum duodecim menses fuisse anni etiam ante diluvium ostenditur. Sicut enim ibi legitur: Aqua autem imminuebatur usque ad undecimum mensem. Undecimo autem mense, prima die mensis apparuerunt capita montium. Sic enim tunc", + "candidate_score": 0.612589, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf038", + "work_id": "003_Novatianus_De-cibis-Judaicis", + "max_score": 0.674704, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "003_Novatianus_De-cibis-Judaicis_window_2", + "psc_text": "labe doctrinae non tantum tenetis, verum etiam animose docetis, magistrum hominem non quaeritis; qui rebus ipsis vos doctores esse monstratis. Currentes igitur vos exhortor et vigilantes excito, et adversus spiritalia nequitiae (Ephes. VI, 12) dimicantes alloquor, et ad brabium cursu vocationis in Christo (Phil. III, 14) tendentes impello: ut tam haereticorum sacrilegis calumniis, quam etiam Judaeorum otiosis fabulis calcatis et rejectis, traditionem solam Christi doctrinamque teneatis, ut condigne auctoritatem vobis ejus nominis vindicare possitis. Quam vero sint perversi Judaei, et ab intellectu suae Legis alieni, duabus epistolis superioribus, ut arbitror, plene ostendi, in quibus probatum est prorsus ignorare illos quae sit vera Circumcisio, et quid verum Sabbatum; quorum adhuc magis ac magis caecitas revincitur in hac epistola, in qua aliquid de Cibis ipsorum breviter disseritur: hinc etenim se solos sanctos, et caeteros omnes aestimant inquinatos. CAPUT II. In primis Legem spiritalem esse tradit; et proinde cum cibus primus hominibus, solus", + "candidate_score": 0.674704, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf006", + "work_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2", + "max_score": 0.674064, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_25", + "bdc_text": "] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0275.stoa007.opp-lat2_window_69", + "psc_text": "(et) in euangelio totidem inuenies: in principio erat sermo, et sermo erat apud deum, et deus erat sermo: unus, qui erat, et alius, penes quem erat. sed et nomen domini in duobus lego: dixit dominus domino meo: sede ad dexteram meam. et Esaias haec dicit: domine, quis credidit auditui nostro, et brachium domini cui reuelatum est? 'brachium' enim 'tuum', non 'domini' dixisset, si non dominum patrem et dominum filium intellegi uellet. etiam adhuc antiquior Genesis: et pluit dominus super Sodomam et Gomorram sulphur et ignem de caelo a domino. haec aut nega scripta, aut quis es, ut non putes accipienda 2] Ps. 44, 7-8. 7] Es. 45, 14. 15. 13] Ioh. 1, 1. 161 PH. 109, 1. 17] Es. 53, 1. 21] Gen. 19, 24. 1 interim tu MF, interim P 2 tuus deus P, deus tuus MF 3 lac'enam signaui: virga directionis (siue aequitatis) itercid,t 4 te deus uulgo", + "candidate_score": 0.674064, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum", + "max_score": 0.673125, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLAE DIONYSII ALEXANDRINI EPISCOPI AD STEPHANUM PAPAM FRAGMENTUM. PROOEMIUM. Subnexo fragmento Eusebius praemittit: Ad Stephanum Dionysius primam earum, quae de Baptismo conscriptae sunt, epistolam exaravit: cum non mediocris controversia exorta esset, utrum eos, qui ex qualibet haeresi convertuntur, Baptismo purgari oporteret. Quippe antiqua consuetudo invaluerat, ut in ejusmodi suscipiendis sola manuum impositio cum precationibus adhiberetur. Primus Cyprianus qui Carthaginensem tunc regebat ecclesiam, nonnisi per baptismum prius ab errore mundatos admittendos esse censuit. Verum Stephanus nihil adversus traditionem, quae jam inde ab initio obtinuerat, innovandum ratus, gravissime id tulit. Ad hunc igitur cum de hoc argumento multa Dionysius per litteras scripsisset, illi sub finem significat omnes ubique ecclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novitatem detestantes, inter se pacem iniisse. Sic autem scribit (Euseb., lib. VIII, c. 2, 3 et 4). Scias autem, frater, cunctas per Orientem et ulterius positas Ecclesias, quae prius erant discissae, nunc tandem ad unitatem reversas esse,", + "candidate_score": 0.673125, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLAE DIONYSII ALEXANDRINI EPISCOPI AD STEPHANUM PAPAM FRAGMENTUM. PROOEMIUM. Subnexo fragmento Eusebius praemittit: Ad Stephanum Dionysius primam earum, quae de Baptismo conscriptae sunt, epistolam exaravit: cum non mediocris controversia exorta esset, utrum eos, qui ex qualibet haeresi convertuntur, Baptismo purgari oporteret. Quippe antiqua consuetudo invaluerat, ut in ejusmodi suscipiendis sola manuum impositio cum precationibus adhiberetur. Primus Cyprianus qui Carthaginensem tunc regebat ecclesiam, nonnisi per baptismum prius ab errore mundatos admittendos esse censuit. Verum Stephanus nihil adversus traditionem, quae jam inde ab initio obtinuerat, innovandum ratus, gravissime id tulit. Ad hunc igitur cum de hoc argumento multa Dionysius per litteras scripsisset, illi sub finem significat omnes ubique ecclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novitatem detestantes, inter se pacem iniisse. Sic autem scribit (Euseb., lib. VIII, c. 2, 3 et 4). Scias autem, frater, cunctas per Orientem et ulterius positas Ecclesias, quae prius erant discissae, nunc tandem ad unitatem reversas esse,", + "candidate_score": 0.665497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLAE DIONYSII ALEXANDRINI EPISCOPI AD STEPHANUM PAPAM FRAGMENTUM. PROOEMIUM. Subnexo fragmento Eusebius praemittit: Ad Stephanum Dionysius primam earum, quae de Baptismo conscriptae sunt, epistolam exaravit: cum non mediocris controversia exorta esset, utrum eos, qui ex qualibet haeresi convertuntur, Baptismo purgari oporteret. Quippe antiqua consuetudo invaluerat, ut in ejusmodi suscipiendis sola manuum impositio cum precationibus adhiberetur. Primus Cyprianus qui Carthaginensem tunc regebat ecclesiam, nonnisi per baptismum prius ab errore mundatos admittendos esse censuit. Verum Stephanus nihil adversus traditionem, quae jam inde ab initio obtinuerat, innovandum ratus, gravissime id tulit. Ad hunc igitur cum de hoc argumento multa Dionysius per litteras scripsisset, illi sub finem significat omnes ubique ecclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novitatem detestantes, inter se pacem iniisse. Sic autem scribit (Euseb., lib. VIII, c. 2, 3 et 4). Scias autem, frater, cunctas per Orientem et ulterius positas Ecclesias, quae prius erant discissae, nunc tandem ad unitatem reversas esse,", + "candidate_score": 0.664061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_163", + "psc_text": "ad regulam veritatis et pacis vel Apostoli praecepta potuerunt monentis et dicentis: Obsecro ergo vos ego vinctus in Domino, digne ambulare vocatione qua vocati estis, cum omni humilitate sensus et lenitate, cum patientia sustinentes invicem in dilectione, satis agentes servare unitatem spiritus in conjunctione pacis; unum corpus, et unus spiritus, sicut vocati estis in una spe vocationis vestrae. Unus Dominus, una fides, unum baptisma, unus Deus et pater omnium, qui super omnes, et per omnia, et in omnibus nobis (Eph. IV, 1-6) . XXV. Haec Apostoli mandata et monitasalutaria quam diligenter Stephanus implevit, humilitatem sensus et lenitatem primo in loco servans. Quid enim humilius aut lenius quam cum tot episcopis per totum mundum dissensisse, pacem cum singulis vario discordiae genere rumpentem, modo cum Orientalibus, quod nec vos latere confidimus, modo vobiscum, qui in Meridie estis; a quibus legatos episcopos patienter satis et leniter suscepit, ut eos nec ad sermonem saltem", + "candidate_score": 0.651692, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "003_Cyprianus-Carthaginensis_Epistolae-de-baptismate-haereticorum_window_0", + "psc_text": "EPISTOLAE DIONYSII ALEXANDRINI EPISCOPI AD STEPHANUM PAPAM FRAGMENTUM. PROOEMIUM. Subnexo fragmento Eusebius praemittit: Ad Stephanum Dionysius primam earum, quae de Baptismo conscriptae sunt, epistolam exaravit: cum non mediocris controversia exorta esset, utrum eos, qui ex qualibet haeresi convertuntur, Baptismo purgari oporteret. Quippe antiqua consuetudo invaluerat, ut in ejusmodi suscipiendis sola manuum impositio cum precationibus adhiberetur. Primus Cyprianus qui Carthaginensem tunc regebat ecclesiam, nonnisi per baptismum prius ab errore mundatos admittendos esse censuit. Verum Stephanus nihil adversus traditionem, quae jam inde ab initio obtinuerat, innovandum ratus, gravissime id tulit. Ad hunc igitur cum de hoc argumento multa Dionysius per litteras scripsisset, illi sub finem significat omnes ubique ecclesias, mollito jam persecutionis furore, Novati turbulentam novitatem detestantes, inter se pacem iniisse. Sic autem scribit (Euseb., lib. VIII, c. 2, 3 et 4). Scias autem, frater, cunctas per Orientem et ulterius positas Ecclesias, quae prius erant discissae, nunc tandem ad unitatem reversas esse,", + "candidate_score": 0.640562, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis", + "max_score": 0.672344, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_502", + "psc_text": "et ego sum novissimus (Apoc. I, 17) ; ad unum diem passionis sibi occurrerunt primus et novissimus. Petrus ordinator sancti Stephani fuit (Act. VI, 6). Quando ordinatus est diaconus martyr Stephanus, inter alios Apostolos eum ordinavit apostolus Petrus. Petrus illius ordinator, Paulus illius persecutor. Sed prima Pauli non quaeramus, de novissimis novissimi gaudeamus. Nam si priora quaerimus, nec ipsius Petri satis placebunt. Paulum diximus Stephani fuisse persecutorem, Petrum respiciamus Domini negatorem. Petrus negationem Domini lacrymis lavit: Paulus persecutionem Stephani caecitate expiavit. Flevit Petrus ante flagellum, Paulus passus est et flagellum. Boni ambo, sancti, devotissimi: Litterae ipsiorum quotidie populis recitantur. Et quibus populis? et quantis populis? Psalmum attendite: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) . Et nos probamus, et ad nos ista verba venerunt, et ad sanitatem fidei ab infidelitatis insania converterunt. CAPUT II. 2. Amandi in primis Petrus et Paulus.", + "candidate_score": 0.672344, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_502", + "psc_text": "et ego sum novissimus (Apoc. I, 17) ; ad unum diem passionis sibi occurrerunt primus et novissimus. Petrus ordinator sancti Stephani fuit (Act. VI, 6). Quando ordinatus est diaconus martyr Stephanus, inter alios Apostolos eum ordinavit apostolus Petrus. Petrus illius ordinator, Paulus illius persecutor. Sed prima Pauli non quaeramus, de novissimis novissimi gaudeamus. Nam si priora quaerimus, nec ipsius Petri satis placebunt. Paulum diximus Stephani fuisse persecutorem, Petrum respiciamus Domini negatorem. Petrus negationem Domini lacrymis lavit: Paulus persecutionem Stephani caecitate expiavit. Flevit Petrus ante flagellum, Paulus passus est et flagellum. Boni ambo, sancti, devotissimi: Litterae ipsiorum quotidie populis recitantur. Et quibus populis? et quantis populis? Psalmum attendite: In omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terrae verba eorum (Psal. XVIII, 5) . Et nos probamus, et ad nos ista verba venerunt, et ad sanitatem fidei ab infidelitatis insania converterunt. CAPUT II. 2. Amandi in primis Petrus et Paulus.", + "candidate_score": 0.670673, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-Sanctis_window_187", + "psc_text": "Avertit, inquit, Dominus, faciem suam: ostendit Petro Petrum; sed postea respexit, et Petrum firmavit in petra. Imitemur ergo, fratres mei, quantum possumus, in Domino passionis exemplum. Implere poterimus, si ab illo poscamus adjumentum, non praeveniendo, sicut Petrus praesumens; sed sequendo et orando, sicut Petrus proficiens. Quando enim Petrus ter negavit, quid evangelista dicit, attendite: Et respexit eum Dominus, et recordatus est Petrus (Luc. XXII, 61) . Quid est, respexit eum? Non enim Dominus in facie corporali eum tanquam commemorando respexit. Non sic est: Evangelium legite. Dominus in interioribus domus judicabatur, Petrus in atrio tentabatur. Ergo respexit eum Dominus, non corpore, sed majestate; non oculorum carnis intuitu, sed misericordia altissima. Ille quia averterat faciem suam, respexit eum, et factus est liberatus. Ergo praesumptor periisset, nisi Redemptor respexisset. Et ecce lacrymis suis ablutus, correptus et ereptus praedicat Petrus. Praedicat qui negaverat: credunt qui erraverant. Valet in phreneticis medicina illa sanguinis Domini. Bibunt", + "candidate_score": 0.66412, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum", + "max_score": 0.671132, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_603", + "psc_text": "dicere cogaris; aut te necesse sit Judaeum fieri: ne etiam nunc Legem solvere perseveres, quam ipse non solvit. CAPUT IV. Et tamen hoc si mihi Nazaraeorum objiceret quisquam, quos alii Symmachianos appellant, quod Jesus dixerit, non se venisse solvere Legem; aliquantisper haesissem incertus quid ei responderem. Nec immerito: veniebat enim corpore atque animo simul Lege obsitus ac Prophetis. Nam hujusmodi, quos aio, et circumcisionem portant, et observant sabbatum, et porcina ac reliquis abstinent hujusmodi quae praecepit Lex, sub christiani quamvis nominis professione, decepti etiam ipsi, ut intelligi datur, hoc ipso capitulo quo et tu, quia Christus non ad solvendam Legem se venisse dixerit, sed ad implendam. Quare cum talibus esset mihi non pusillum, ut dixi, certamen, donec capituli hujus a me molestiam demolirer: tibi vero nequaquam congredi metuam, nullis confiso viribus, et impudentia potius lacessenti, ut facilius tentari me putem abs te, quam cogi, ut credam dixisse Christum, quod nec", + "candidate_score": 0.671132, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_605", + "psc_text": "porcinae abstinentia tibi conscius gaudes? An denique de victimarum sanguine et holocaustorum nidoribus Judaeorum te exsaturasse Deum exsultas? Quod si horum fecisti nihil, quid ita Christum non venisse Legem solvere, sed adimplere contendis? CAPUT V. Quare indeficientes ego praeceptori meo refero gratias, qui me similiter labentem retinuit, ut essem hodie Christianus. Nam ego quoque, cum capitulum hoc imprudens legerem, quemadmodum tu, pene ieram in consilium Judaeus fieri. Nec immerito: etenim si Christus Legem non venit solvere, sed adimplere, adimpletio autem nunquam in vase inani dicitur, sed in semo, solus mihi videbatur Israelita posse Christianus fieri, qui refertus maxima ex parte Lege ac Prophetis, ad Christum veniret, replendus eo cujus adhuc videretur esse capacior; si tamen et ipse priora non solveret: alioquin nec circa eum adimpletio haec esset, sed exhaustio. At ego ex Gentibus veniens, incassum me accessisse putabam ad Christum, quia nihil tale afferrem, quod in me de suis posset", + "candidate_score": 0.66769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_639", + "psc_text": "Christi fidem ita venirent, maxime per Pauli apostoli praedicationem, sicut venire debuerunt, ut nullis ejusmodi observationibus onerarentur; quia et insolita ista, maxime circumcisionem, grandes aetate reformidantes deterrerentur a fide; et non ita nati, ut talibus sacramentis imbuerentur, si more pristino proselyti fierent, tanquam Christus per illa mysteria venturus adhuc promitteretur: cum ergo sic venirent ad fidem, ut jam ex Gentibus venire oportebat, non intelligentes qui ex circumcisione venerant, cur sibi illa permissa essent, et cur Gentibus imponenda non essent; quibusdam carnalibus seditionibus coeperant Ecclesiam perturbare, quod Gentiles ad Dei populum accedentes, non solemniter proselyti fierent in carnis circumcisione, et caeteris hujuscemodi observationibus Legis: atque in his erant, qui hoc ideo fieri magnopere insistebant, quia timebant Judaeos inter quos versabantur. Contra hos apostolus Paulus multa scripsit: nam in horum simulationem etiam Petrum adductum fraterna objurgatione correxit (Galat. II, 14). Sed posteaquam in unum Apostoli congregati, etiam consilio suo censuerunt Gentes ad", + "candidate_score": 0.663662, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_136", + "psc_text": "Ille autem assuit pannum novum vestimento veteri, qui continentiam vult habere spiritualem, et nondum deposuit spem carnalem. Nam legite diligenter, et videte de jejunio Dominum interrogatum, respondisse, Nemo assuit pannum novum vestimento veteri (Id. IX, 16) . Adhuc enim discipuli Dominum carnaliter diligebant, quandoquidem etiam ne occisum amitterent, formidabant. Unde Petrum revocantem se a passione, satanam appellat, quod non saperet quae Dei sunt, sed quae hominum (Id. XVI, 23). Proinde attendite in illa phantasia vestra de regno Dei, unde istam lucem solis carni conspicuam tanquam ad exemplum vobis propositam diligitis et adoratis, quam carnalem spem geratis: et invenietis jejunia vestra quomodo prudentiae carnis, tanquam vestimento veteri assuantur. Verumtamen cum pannus novus vestimento veteri non conveniat, unde potuerunt principibus tenebrarum membra Dei vestri, non adjuncta atque consuta, sed, quod est vehementius, commixta et concreta cohaerere? An utrumque vetus est, quia utrumque falsum, et utrumque de prudentia carnis est? Nisi forte inde", + "candidate_score": 0.64471, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_137", + "psc_text": "quomodo prudentiae carnis, tanquam vestimento veteri assuantur. Verumtamen cum pannus novus vestimento veteri non conveniat, unde potuerunt principibus tenebrarum membra Dei vestri, non adjuncta atque consuta, sed, quod est vehementius, commixta et concreta cohaerere? An utrumque vetus est, quia utrumque falsum, et utrumque de prudentia carnis est? Nisi forte inde vultis probare unum fuisse novum, alterum vetus, quia major scissura facta est; ut miserabilis pannus de regno lucis abscinderetur, et globo tenebrarum aeterna poena configeretur. Et tamen argute sibi videtur velut acu linguae divinarum Scripturarum firmamenta compungere, talium fabularum sordibus sartor, aut mendicus indutor. LIBER NONUS. CAPUT PRIMUM. FAUSTUS dixit: Quare non accipis Vetus Testamentum? Si Apostolis licuit sub eodem natis ab eo discedere, mihi quare non liceat id in quo natus non sum, non usurpare? omnes quippe Gentiles nascimur, non Judaei, non denique Christiani: sed alios ad se ex eadem Gentilitate Testamentum Vetus adducit, facitque Judaeos; alios Novum, et", + "candidate_score": 0.643384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_13_15", + "bdc_text": "August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ; 646 , 6-28 ; Stumpf , Abendmahlsstreit 63 ;", + "psc_chunk_id": "042_Augustinus-Hipponensis_Contra-Faustum-Manichaeum_window_609", + "psc_text": "et sacrificiorum legitima, quae nec Moyses ac Prophetae sub Lege, nec sub fide sua in secundis habuit Abraham, vos spernitis? Cur vero et ciborum indifferentia animas polluitis vestras, si haec, ut creditis, omnia Christus non venit solvere, sed adimplere? Cur et azymorum anniversale jus, et mactationis agninae sacrum, quod in aeternum servare Lex et Prophetae praecipiunt, vos impiatis? Cur denique neomenias, et baptismata, et scenopegiam, ac reliqua hujusmodi Legis atque Prophetarum sacramenta carnalia, parum devitatis irrumpere, si eadem Christus minime destruxit? Quare non immerito dixerim, quia si vultis ut ratio vobis contemptus istius constet, oportet aut vos negare Christi esse discipulos, aut tandem fateri ipsum omnia haec destruxisse priorem. Quod cum fueritis confessi, tunc et illud consequitur, ut aut falso fateamini scriptum esse, tanquam idem dixerit, non se venisse solvere Legem, sed adimplere; aut nescio quid hoc longe aliud quam vos putatis, significasse. CAPUT VII. AUGUSTINUS respondit: Quia jam consentis", + "candidate_score": 0.6148, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei", + "max_score": 0.671011, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2494", + "psc_text": "Haec justitia Dei ad novum pertinet Testamentum, et testimonium habet a veteribus Libris, hoc est, a Lege et Prophetis. Prius ergo ipsa causa ponenda est, et postea testes introducendi. Hunc et ipse Jesus Christus ordinem servandum esse demonstrans, Scriba, inquit, eruditus in regno Dei, similis est viro patrifamilias, proferenti de thesauro suo nova et vetera (Matth. XIII, 52) . Non dixit, Vetera et nova: quod utique dixisset, nisi maluisset meritorum ordinem servare quam temporum. CAPUT V.-- Quibus sententiis Domini Salvatoris divinum judicium futurum in fine saeculi declaretur. 1. Ergo ipse Salvator cum objurgaret civitates, in quibus virtutes magnas fecerat, neque crediderant, et eis alienigenas anteponeret, Verumtamen, inquit, dico vobis, Tyro et Sidoni remissius erit in die judicii quam vobis. Et paulo post alteri civitati, Amen, inquit, dico vobis, quia terrae Sodomorum remissius erit in die judicii quam tibi (Matth. XI, 22, 24) . Hic evidentissime praedicat diem judicii esse venturum.", + "candidate_score": 0.671011, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7_9", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2494", + "psc_text": "Haec justitia Dei ad novum pertinet Testamentum, et testimonium habet a veteribus Libris, hoc est, a Lege et Prophetis. Prius ergo ipsa causa ponenda est, et postea testes introducendi. Hunc et ipse Jesus Christus ordinem servandum esse demonstrans, Scriba, inquit, eruditus in regno Dei, similis est viro patrifamilias, proferenti de thesauro suo nova et vetera (Matth. XIII, 52) . Non dixit, Vetera et nova: quod utique dixisset, nisi maluisset meritorum ordinem servare quam temporum. CAPUT V.-- Quibus sententiis Domini Salvatoris divinum judicium futurum in fine saeculi declaretur. 1. Ergo ipse Salvator cum objurgaret civitates, in quibus virtutes magnas fecerat, neque crediderant, et eis alienigenas anteponeret, Verumtamen, inquit, dico vobis, Tyro et Sidoni remissius erit in die judicii quam vobis. Et paulo post alteri civitati, Amen, inquit, dico vobis, quia terrae Sodomorum remissius erit in die judicii quam tibi (Matth. XI, 22, 24) . Hic evidentissime praedicat diem judicii esse venturum.", + "candidate_score": 0.663522, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_8_10", + "bdc_text": "Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) . Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2104", + "psc_text": "46-55). Sed hanc istorum prophetiam Judaei reprobi non accipiunt: acceperunt autem, qui ex eis innumerabiles Evangelio crediderunt. Tunc enim vere Israel divisus est in duo, divisione illa, quae per Samuelem prophetam Saüli regi est immutabilis praenuntiata. Malachiam vero, Aggaeum, Zachariam, et Esdram, etiam Judaei reprobi in auctoritatem canonicam receptos novissimos habent. Sunt enim et scripta eorum, sicut aliorum, qui in magna multitudine Prophetarum perpauci ea scripserunt, quae auctoritatem canonis obtinerent. De quorum praedictis, quae ad Christum Ecclesiamque ejus pertinent, nonnulla mihi in hoc opere video esse ponenda: quod commodius fiet, adjuvante Domino, sequenti libro; ne hunc tam prolixum ulterius oneremus. LIBER DECIMUS OCTAVUS. Dicit de terrenae civitatis a tempore Abraham ad mundi finem procursu cum ipsa civitate coelesti: et attingit oracula de Christo, cum Sibyllarum, tum maxime sacrorum Vatum, qui ab regni Romanorum exordio scripserunt, Osee, Amos, Isaiae, Michaeae, et subsequentium. CAPUT PRIMUM.-- De his quae usque ad tempora Salvatoris", + "candidate_score": 0.653569, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_20", + "bdc_text": "August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_1679", + "psc_text": "11 sec. LXX) ; si annus ille minimus, quales decem faciunt unum nostrum, triginta sex dies habebat? Tantillus quippe annus, si antiquo more hoc nomen accepit, aut non habet menses, aut mensis ejus est triduum, ut habeat duodecim menses. Quomodo igitur hic dictum est, Sexcentesimo anno, secundi mensis, septima et vicesima die mensis; nisi quia tales quales nunc sunt, etiam tunc erant menses? Nam quo pacto aliter vicesimo et septimo die secundi mensis diceretur coeptum esse diluvium? Deinde postea in fine diluvii ita legitur: Et sedit arca in mense septimo, septima et vicesima die mensis, super montes Ararat. Aqua autem minuebatur usque ad undecimum mensem: in undecimo autem mense, prima die mensis, paruerunt capita montium (Id. VIII, 4, 5) . Si igitur tales menses erant, tales profecto et anni erant, quales nunc habemus. Menses quippe illi triduani, viginti et septem dies habere non poterant. Aut si pars tricesima tridui tunc", + "candidate_score": 0.643981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_7", + "bdc_text": "Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "041_Augustinus-Hipponensis_De-civitate-Dei_window_2494", + "psc_text": "Haec justitia Dei ad novum pertinet Testamentum, et testimonium habet a veteribus Libris, hoc est, a Lege et Prophetis. Prius ergo ipsa causa ponenda est, et postea testes introducendi. Hunc et ipse Jesus Christus ordinem servandum esse demonstrans, Scriba, inquit, eruditus in regno Dei, similis est viro patrifamilias, proferenti de thesauro suo nova et vetera (Matth. XIII, 52) . Non dixit, Vetera et nova: quod utique dixisset, nisi maluisset meritorum ordinem servare quam temporum. CAPUT V.-- Quibus sententiis Domini Salvatoris divinum judicium futurum in fine saeculi declaretur. 1. Ergo ipse Salvator cum objurgaret civitates, in quibus virtutes magnas fecerat, neque crediderant, et eis alienigenas anteponeret, Verumtamen, inquit, dico vobis, Tyro et Sidoni remissius erit in die judicii quam vobis. Et paulo post alteri civitati, Amen, inquit, dico vobis, quia terrae Sodomorum remissius erit in die judicii quam tibi (Matth. XI, 22, 24) . Hic evidentissime praedicat diem judicii esse venturum.", + "candidate_score": 0.63591, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf026", + "work_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica", + "max_score": 0.670053, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. .", + "psc_chunk_id": "083_Isidorus-Hispalensis_De-fide-Catholica_window_183", + "psc_text": "inquinamentis vestris et ab universis idolis vestris mundabo vos, et dabo vobis cor novum, et spiritum novum ponam in medio vestri, et auferam cor lapideum de carne vestra, et dabo vobis cor carneum, et spiritum meum ponam in medio vestri, et faciam ut in praeceptis meis ambuletis, et judicia mea custodiatis, et operemini, et habitabitis in terra quam dedi patribus vestris, et eritis mihi in populum, et ego ero vobis in Deum, et salvabo vos ex universis inquinamentis vestris » (Ezech. XXXVI, 24) 8. Hic est enim populus in novissimis convertendus, quem Jacob patriarcha sub figura Benjamin lupum mane comedentem praedam, et vespere spolia dividentem prophetat (Gen. XLIX, 27). Utique quia initio mundi idem populus quasi in mane legem accepit, in vespere autem mundi, dum fuerit crediturus, dividet inter Novum Testamentum et Vetus. Nam de his quae ad Israel in futurum promittuntur, ad eamdem partem dicitur, quae creditura est in", + "candidate_score": 0.670053, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.669639, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_633", + "psc_text": "inveniri possint causae, quas in eis instituendis homines secuti sunt, ubi facultas tribuitur, sine ulla dubitatione resecanda existimo. Quamvis enim neque hoc inveniri possit, quomodo contra fidem sint; ipsam tamen religionem, quam paucissimis et manifestissimis celebrationum sacramentis misericordia Dei esse liberam voluit, servilibus oneribus premunt, ut tolerabilior sit conditio Judaeorum, qui etiamsi tempus libertatis non agnoverunt, legalibus tamen sarcinis, non humanis praesumptionibus subjiciuntur. Sed Ecclesia Dei inter multam paleam multaque zizania constituta, multa tolerat, et tamen quae sunt contra fidem vel bonam vitam non approbat, nec tacet, nec facit. CAPUT XX. 36. Itaque illud quod scripsisti, quosdam fratres ita temperare se a carnibus edendis, ut immundas arbitrentur, apertissime contra fidem sanamque doctrinam est. Ex hinc ergo si diutius disputare voluero, potest putari a nonnullis obscure hinc Apostolum praecepisse; qui etiam inter multa quae de hac re dixit, sic detestatus est haereticorum impiam opinionem, ut diceret: Spiritus autem manifeste dicit quia", + "candidate_score": 0.669639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2319", + "psc_text": "nostri Ruffini quae proxima occurrit, nunc rescripta persolvo: de littore namque Hipponensi profectus est. Et approbo misericordiae consilium quod tibi Dominus inspiravit, mihique insinuare dignatus es. Ipse et hoc adjuvet, ipse prosperet, qui jam curam nostram ex magna parte lenivit, quia pervectus et commendatus est charissimus homo, non solum bonis operibus, sed etiam sanctis orationibus tuis. 2. Litterae sane Venerationis tuae, ubi multa quaesiisti, et quaerenda admonuisti, et quaerendo docuisti, ad me pervenerunt. Sed quas ipse continuo rescripsi per homines eorumdem sanctorum solatiorum nostrorum, sicut his tuis recentioribus comperi, non sunt redditae Venerationi tuae. In quibus quidem, quatenus ad interrogata responderim, recolere non valui; nec earum exemplum cum requisiissem, ubi hoc possem recognoscere, inveni. Ad nonnulla tamen me respondisse certus omnino sum, et ideo non ad omnia, quia ut cito finirem, festinatio perlatoris urgebat. Simul etiam miseram, sicut jusseras, et illius epistolae exemplum, quam tuae Charitati apud Carthaginem de corporum", + "candidate_score": 0.666246, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_466", + "psc_text": "collegas nostros, certe vel decem, qui tanta benevolentia et lenitate et tam pio studio id quaeri vellent, quantum in nobis eum jam animadvertisse atque approbare sentiebamus. Hoc etiam de suorum numero et ipse pollicitus est. CAPUT VI. 13. Unde vos hortor et obtestor per Domini sanguinem, ut eum promissi sui commoneatis, et gnaviter instetis, ut res coepta peragatur, quam prope ad finem pervenisse jam cernitis. Quantum enim arbitror, difficillime potestis invenire in episcopis vestris tam utilem animum et voluntatem, quam in isto sene perspeximus. Postero enim die ipse ad nos venit, et haec iterum quaerere coeperamus. Sed quia ordinandi episcopi necessitas nos inde jamjamque rapiebat, diutius cum illo esse nequivimus. Jam enim miseramus ad Majorem Coelicolarum quem audieramus novi apud eos baptismi institutorem extitisse, et multos illo sacrilegio seduxisse, ut cum illo, quantum ipsius temporis patiebantur angustiae, aliquid loqueremur. Quem posteaquam venturum comperit, videns nos aliud suscepisse negotium, cum et", + "candidate_score": 0.665124, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_23_25", + "bdc_text": "V. Capito , tuus ex animo . [ Adresse auf der Rückseite: ] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.662145, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6_8", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte . Zur Einführung der Reformation im Herzogtum Württemberg 1534 , Stuttgart 1984 , S. 225 ) .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_873", + "psc_text": "malum dicere non audeo, quod Deum praecepisse ipsa christiana fide negare non possum, qua didici non eo me justificari, sed gratia Dei per Jesum Christum Dominum nostrum? 15. Dico ergo circumcisionem praeputii et caetera hujusmodi, priori populo per Testamentum quod Vetus dicitur, divinitus data ad significationem futurorum quae per Christum oportebat impleri: quibus advenientibus, remansisse illa Christianis legenda tantum, ad intelligentiam praemissae prophetiae; non autem necessario facienda, quasi adhuc exspectandum esset, ut veniret fidei revelatio quae his significabatur esse ventura. Sed quamvis Gentibus imponenda non essent, non tamen sic debuisse auferri a consuetudine Judaeorum, tanquam detestanda atque damnanda. Sensim proinde atque paulatim fervente sana praedicatione gratiae Christi, qua sola nossent credentes se justificari, salvosque fieri, non illis umbris rerum antea futurarum, tunc jam venientium atque praesentium, ut in illorum Judaeorum vocatione, quos praesentia carnis Domini, et apostolica tempora sic invenerant, omnis illa actio consumeretur umbrarum: hoc eis suffecisse ad commendationem,", + "candidate_score": 0.661857, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_10_12", + "bdc_text": "Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.658419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_19_21", + "bdc_text": "Tag nach dem Bartholomäustag ( 24 . August) ist , weil Anfangs- und Endtag mitzuzählen sind , der 29. , nicht der 30 . August , auf den dieser Brief seit J. J. Simler ( s. Anm .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3518", + "psc_text": "attendite quoniam hoc est quod dictum est per prophetam, Erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem, etc. (Act. II, 1, 17). 24. Jam tunc ergo erant dies novissimi; quanto magis nunc, etiamsi tantum dierum remansit usque in finem, quantum ad hunc diem a Domini ascensione transactum est, vel aliquid sive minus restet sive amplius? quod profecto nescimus, quia non est nostrum scire tempora vel momenta, quae Pater posuit in sua potestate: cum tamen sciamus, in novissimis temporibus, in novissimis diebus, in novissima hora nos agere, sicut Apostoli; sed multo magis qui fuerunt post illos ante nos, et multo magis nos, et magis quam nos qui erunt post nos, donec ad illos veniatur qui erunt, si dici potest, novissimorum novissimi, atque ad ipsum omnino novissimum, quem vult intelligi Dominus, ubi dicit, Et resuscitabo eum in novissimo die (Joan. VI, 40): qui quam longe absit, comprehendi", + "candidate_score": 0.643772, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2364", + "psc_text": "I, 3). Mirabiliter autem vult eos esse horum velut mirabilium contemptores, cum eos ostendit corpus factos illius capitis, dicendo: Et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis. 26. Hinc jam ne umbris Judaismi seducantur, adjungit: In quo etiam circumcisi estis, circumcisione non manufacta in exspoliatione corporis carnis; vel, sicut aliqui habent, in exspoliatione corporis peccatorum carnis, in circumcisione Christi; consepulti ei in Baptismo, in quo et consurrexistis per fidem operationis Dei, qui suscitavit illum a mortuis. Vide quemadmodum et hic corpus Christi eos ostendit, ut ista contemnant, cohaerentes tanto capiti suo, mediatori Dei et hominum Christo Jesu, et nullum falsum vel invalidum medium per quod Deo cohaereant, requirentes. Et vos, inquit, cum essetis mortui in delictis et praeputio carnis vestrae; praeputium vocavit quod significatur praeputio, hoc est delicta carnalia quibus exspoliandi sumus: vivificavit, inquit, cum illo, donans vobis omnia delicta, delens quod adversus nos erat chirographum", + "candidate_score": 0.634919, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2364", + "psc_text": "I, 3). Mirabiliter autem vult eos esse horum velut mirabilium contemptores, cum eos ostendit corpus factos illius capitis, dicendo: Et estis in illo repleti, qui est caput omnis principatus et potestatis. 26. Hinc jam ne umbris Judaismi seducantur, adjungit: In quo etiam circumcisi estis, circumcisione non manufacta in exspoliatione corporis carnis; vel, sicut aliqui habent, in exspoliatione corporis peccatorum carnis, in circumcisione Christi; consepulti ei in Baptismo, in quo et consurrexistis per fidem operationis Dei, qui suscitavit illum a mortuis. Vide quemadmodum et hic corpus Christi eos ostendit, ut ista contemnant, cohaerentes tanto capiti suo, mediatori Dei et hominum Christo Jesu, et nullum falsum vel invalidum medium per quod Deo cohaereant, requirentes. Et vos, inquit, cum essetis mortui in delictis et praeputio carnis vestrae; praeputium vocavit quod significatur praeputio, hoc est delicta carnalia quibus exspoliandi sumus: vivificavit, inquit, cum illo, donans vobis omnia delicta, delens quod adversus nos erat chirographum", + "candidate_score": 0.628923, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2112", + "psc_text": "salubria vobis erunt cum in catholica pace habueritis caput Christum, ubi charitas cooperit multitudinem peccatorum (I Petr. IV, 8). Haec ad vos scripsimus XVIII cal. julias, piissimo Honorio Augusto IX cos. ut quando possunt ad quosque vestrum istae litterae pervenirent. EPISTOLA CXLII. Augustinus Saturnino et Eufrati presbyteris, aliisque clericis, gratulans de ipsorum reditu ad Ecclesiam, eosque in ejus communione confirmans; et hortans ut ecclesiastica officia, pro suo quisque gradu, fideliter exsequantur. Dominis dilectissimis, fratribus presbyteris, SATURNINO et EUFRATI, et clericis qui vobiscum sunt, ad unitatem Christi pacemque conversis, AUGUSTINUS episcopus, in Domino salutem. 1. Laetificavit nos vester adventus: sed non vos absentia nostra contristet. In illa enim Ecclesia sumus, quae propitio Deo, licet usquequaque porrecta et toto orbe diffusa sit, unum tamen corpus est magnum unius capitis magni, quod caput ejus est ipse Salvator, sicut Apostolus dicit (Eph. V, 23, et Coloss. I, 18). De hujus autem capitis glorificatione, quae", + "candidate_score": 0.62735, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1801", + "psc_text": "mihi vacat, occurrit ut et tibi vacet), verum etiam propter eorum irruentem praesentiam, qui plerumque non sunt apti tali negotio, magisque linguae certaminibus, quam scientiae luminibus delectantur: quod autem scriptum habetur, semper vacat ad legendum, cum vacat legenti; nec onerosum fit praesens, quod cum voles sumitur, cum voles ponitur. EPISTOLA CXXXIII. Augustinus Marcellino tribuno, ut Donatistas in quaestione confessos atrocia facinora, puniat citra supplicium capitis, uti congruit Ecclesiae mansuetudini. Domino eximio et merito insigni, atque charissimo filio MARCELLINO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Circumcelliones illos et clericos partis Donati, quos de Hipponensi ad judicium pro factis eorum publicae disciplinae cura deduxerat, a tua Nobilitate comperi auditos, et plurimos eorum de homicidio quod in Restitutum, catholicum presbyterum commiserunt, et de caede Innocentii, alterius catholici presbyteri, atque de oculo ejus effosso, et de digito praeciso fuisse confessos. Unde mihi sollicitudo maxima incussa est, ne forte Sublimitas tua censeat eos tanta legum severitate", + "candidate_score": 0.625236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11_13", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 . und dem 28 . August 1535 stattfand , s. unten Nr. 637 , 1-22 ;", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.624506, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3047", + "psc_text": "potius convivae coacti esse merito crederentur. Quapropter, si potestate quam per religionem ac fidem regum, tempore quo debuit, divino munere accepit Ecclesia, hi qui inveniuntur in viis et in sepibus, id est in haeresibus et schismatibus, coguntur intrare; non quia coguntur reprehendant, sed quo cogantur, attendant. Convivium Domini, unitas est corporis Christi, non solum in Sacramento altaris, sed etiam in vinculo pacis. De ipsis sane possumus verissime dicere quod neminem cogant ad bonum: quoscumque enim cogunt, non cogunt nisi ad malum. CAPUT VII. 25. Verumtamen antequam istae leges quibus ad convivium sanctum coguntur intrare, in Africam mitterentur, nonnullis fratribus videbatur, in quibus et ego eram, quamvis Donatistarum rabies usquequaque saeviret, non esse petendum ab imperatoribus ut ipsam haeresim juberent omnino non esse, poenam constituendo eis qui in illa esse voluissent; sed hoc potius constituerent, ut eorum furiosas violentias non paterentur qui veritatem catholicam vel praedicarent loquendo, vel legerent constituendo. Quod", + "candidate_score": 0.613748, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_11", + "bdc_text": "Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.612579, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf010", + "work_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1", + "max_score": 0.669007, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_4_6", + "bdc_text": "illiHerzog Ulrich von Württemberg ; vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste", + "candidate_score": 0.669007, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste", + "candidate_score": 0.662478, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_6", + "bdc_text": "creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_6", + "psc_text": "eius eius Gl 10 oratione v agnoscit ex agnoscat G m. 2 16 inpetrabimus ree. Krabinger in christi v 20 modo. W 21 contra W s. 1. m. 2, e contra G 23 secreto v semotis G, secretis W 26 in om. G 27 est om. W speculantur bonos et malos. et quando in unum cum fratribus conuenimus et sacrificia diuina cum Dei sacerdote celebramus, uerecundiae et disciplinae memores esse debemus, non passim uentilare preces nostras inconditis uocibus nec petitionem commendandam modeste Deo tumultuosa loquacitate iactareriactare quia Deus non uocis sed cordis auditor est, nec admonendus est clamoribus qui cogitationes uidet probante Domino et dicente: quid cogitatis nequam in cordi bus uestris ? et alio loco: et scient omnes ecclesiae quia ego sum scrutator renis et cordis. § 5 Quod Anna in primo Regnorum libro ecclesiae typum portans custodit et seruat, quae Deum non clamosa petitione sed tacite et modeste", + "candidate_score": 0.658707, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_5_7", + "bdc_text": "vgl . oben Nr. 629 , Anm. 7 . creduntur gratiosiores , cum mandato testandi vestram ad pacem et amicitiam colendam cum ipso voluntatem cupereque ob id moderationem in ritibus nostris non nimium repugnantem , quo rudioris plebis animi pariter continerentur in officio . Creditur enim autoritate SnepiiErhard Schnepf. ecclesias plurimis ceremoniis fore onerandas nova ista constitutione , quam pariunt , brevi in lucem edendaIm August und September arbeitete Johannes Brenz in Stuttgart an einer Kirchenordnung für Württemberg , doch lag eine solche erst im März 1536 gedruckt vor ( vgl . Martin Brecht und Hermann Ehmer , Süd westdeutsche Reformationsgeschichte .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_94", + "psc_text": "nouissimis temporibus manifestari habebat. nam et prima hora in tertiam ueniens consummatum numerum trinitatis ostendit, itemque ad sextam quarta procedens declarat alteram trinitatem, et quando a septima nona conpletur, per ternas horas trinitas perfecta numeratur. quae horarum spatia iam pridem spiritaliter determinantes adoratores Dei statutis et legitimis ad precem temporibus seruiebant. et manifestata postmodum res est sacramenta olim fuisse, quod ante sic iusti precabantur. nam super discipulos hora tertia descendit Spiritus sanctus qui gratiam dominicae promissionis inpleuit. item Petrus hora sexta in tectum superius ascendens signo pariter et uoce Dei monentis instructus est, ut omnes ad gratiam salutis admitteret, cum de emundandis gentibus ante dubitaret. et Dominus hora sexta crucifixus ad nonam peccata nostra sanguine suo abluit et ut redimere et uiuificare nos posset, tunc uictoriam sua passione perfecit. § 35 Sednobis, fratres dilectissimi, praeter horas antiquitus obseruatas orandi nunc et spatia et sacramenta creuerunt. nam et mane orandum est,", + "candidate_score": 0.65784, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_25", + "bdc_text": "] M. Henrico Bullingero , pastori Tigurinę ecciesiae , domino ac fratri sibi in domino observando .", + "psc_chunk_id": "stoa0104a.stoa015.opp-lat1_window_8", + "psc_text": "Dominus. item legimus in psalmis: dicite in cordibus uestris et in cubilibus uestris conpungimini. per Hieremiam quoque haec eadem Spiritus sanctus suggerit et docet dicens: in sensu autem tibi debet adorari, Domine. § 6 Adorans autem, fratres dilectissimi, nec illud ignoret, quemadmodum in templo cum pharisaeo publicanus orauerit. non adleuatis in caelum inpudenter oculis nec manibus insolenter 8 Matth. 9, 4. 9 Apoc. 2, 23. 17 I Reg. 1,13. 19 Ps. 4, 5. 22 Hierm. Ep. 5 (= Baruch 6.). 5 te deo tamultuosa ab his incipit S 6 est (ante clam.) om. W G sed G in ras. 7 cogitationes hominum v 9 et scient] sciens S 12 dominum WGv 14 prece...loquebatur om. SWG 15 deum Wv 16 petiit Gv 17 non mouebantur S, «mouebantur G mo in ras. 19 deus W Gv spalmis G 20 uestris om. v et om. V cubilibus S, stratis WGVv eonpungimini S, ct", + "candidate_score": 0.654825, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum", + "max_score": 0.668899, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "10673_sent_9_11", + "bdc_text": "Zu den Besorgnissen über den lutherisch geprägten Charakter der neuen Ordnung vgl. Vadian BW V 234-236 . 247. . Oroin der Vorlage Ora. , me amanter et officiose consuli utriqueDie beiden Bürgermeister Diethelm Röist und Heinrich Walder. , magistro CamlinUlrich Kambli. , Ioh [anni ] HabenJohannes Haab. , EtlibachioHans Edlibach. , cum primis vero KiburgensiHans Rudolf Lavater , damals Landvogt von Kyburg. commendes . Vale tu quoque cum fratribus , quibus de hilari convictu apud te liberalem convivatorem habeo gratiamZu Capitos Besuch in Zürich , der zwischen dem 25 .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Contra-Julianum_window_261", + "psc_text": "6. Sed ne superfluis immoremur, omitto tumultus maledictorum et conviciorum tuorum, sive quae in principio congessisti operis tui, sive quae per omnes eosdem quatuor libros pene nusquam spargere destitisti; ne gravibus hominibus neuter nostrum disputator gravis, sed levis uterque litigator appareat. Videamus jam potius quid afferas, unde me, sicut promittis, ostendas homines et nuptias diabolo auctori tribuere. CAPUT II. 7. Certe redarguenda tibi mea verba proponis; quibus propositis velut respondens, persuadere conaris, « contra me ipsum locutum me fuisse: qui cum propter meam defensionem dixerim, ab haereticis novis dici nos damnatores esse nuptiarum, operisque divini, postea id abstulerim, dicendo in semis unciis possideri hominem nascentem a Deo et a diabolo, vel potius totum a diabolo possideri, prorsus excluso Deo velut ab universa sua possessione, quod est homo. » Ubi est acumen tuum, quo tibi videris et categorias Aristotelicas assecutus, et aliam dialecticae artis astutiam? Itane non attendis hoc, quod mihi", + "candidate_score": 0.668899, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file