diff --git "a/1/1453.json" "b/1/1453.json" new file mode 100644--- /dev/null +++ "b/1/1453.json" @@ -0,0 +1,2082 @@ +{ + "letter_id": "1453", + "bd_url": "https://www.bullinger-digital.ch/letter/1453", + "dominant_topic": 16, + "topic_dist": [ + 0.049373, + 0.047605, + 0.056793, + 0.05161, + 0.06062, + 0.047078, + 0.054694, + 0.041675, + 0.048952, + 0.048029, + 0.05042, + 0.054694, + 0.042628, + 0.045024, + 0.042587, + 0.044036, + 0.066249, + 0.048446, + 0.052106, + 0.047381 + ], + "citations": [ + { + "rank": 1, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium", + "max_score": 0.705496, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.705496, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.703479, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.687585, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.686623, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.676305, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.674347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.673612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.672721, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.669281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.668979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.667835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_3", + "psc_text": "ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognovimus. 3. Porro autem de pudicitia conjugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, numquid audiremus, nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui vitam tuam, non in superficie, sed penitus nosset? De hoc itaque tuo bono, Dei dono, me quoque delectat familiarius, et aliquanto diutius loqui tecum. Scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo, diutius sis nobiscum. Nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas, nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas venire potuerunt, admodum delecteris; quanto magis quod ad te scribitur, ubi tanquam praesenti loquar, et advertere dignaberis attentius, et accipere gratius? Ab hac ergo epistola perge ad librum, quem simul misi, qui tuae Reverentiae et cur conscriptus sit, et cur ad te potissimum missus, ipse suo principio commodius intimabit.", + "candidate_score": 0.662481, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.661442, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_1", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbae sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis (I Tim. VI, 17, 18); quam", + "candidate_score": 0.659065, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.653086, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.65217, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12_14", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand : \"Ovinus Oglethorpius \" .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.645826, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.6392, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_11_13", + "bdc_text": "] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand :", + "psc_chunk_id": "044_Augustinus-Hipponensis_Epistola-ad-Valerium_window_0", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem te in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses, ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.636517, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 2, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae", + "max_score": 0.70419, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.70419, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.701465, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.686183, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.685865, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.684942, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.684878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.68425, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.678532, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.677612, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.677406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2387", + "psc_text": "necesse commendandi alicujus gratia, cui hoc negare non possem intercessionis officio; quae solet nostra esse omnibus concedendi consuetudo, et quaedam, etiam importuna, non tamen improbanda, professio. Itaque feci: nam amicum meum commendavi benignitati tuae; a quo etiam sua rescripta jam sumpsi, agente gratias, quas et ipse ago. 3. Si quid autem de te mali existimarem, praesertim in ea causa quam etiam non expressam, tamen mihi tua epistola redolebat; absit ut ad te tale aliquid scriberem, ubi ullum vel mihi vel cuiquam beneficium postularem. Aut enim conticescerem, observans tempus ubi te possem habere praesentem; aut si litteris agendum putarem, illud potius agerem, et sic agerem, ut dolorem manifestare vix posses. Nam ideo post illius impiam crudelemque perfidiam (cui etiam per tuam nobiscum participatam sollicitudinem frustra vehementer institimus, ne illo cor nostrum dolore percelleret, suam vero conscientiam tanto scelere trucidaret), continuo sum a Carthagine profectus, occultato abscessu meo, ne tot ac tanti", + "candidate_score": 0.677312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1440", + "psc_text": "EPISTOLA CXI. Augustinus Victoriano presbytero, consolans eum ad toleranter accipienda mala quae barbari, in Italiam et Hispaniam incursionem facientes, inferebant sanctis viris et sacris virginibus. Domino dilectissimo et desiderantissimo fratri et compresbytero VICTORIANO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Litterae tuae impleverunt grandi dolore cor nostrum, quibus petisti ut prolixo opere aliqua responderem; cum talibus malis magis prolixi gemitus et fletus, quam prolixi libri debeantur. Totus quippe mundus tantis affligitur cladibus, ut pene pars nulla terrarum sit, ubi non talia, qualia scripsisti, committantur atque plangantur. Nam ante parvum tempus, etiam in illis solitudinibus Aegypti, ubi monasteria separata ab omni strepitu, quasi secura delogerant, a barbaris interfecti sunt fratres. Jamvero quae modo in regionibus Italiae, quae in Galliis nefaria perpetrata sint, etiam vos latere non arbitron; de Hispanis quoque tot provinciis, quae ab his malis diu videbantur intactae, coeperunt jam talia nuntiari. Sed quid longe imus? Ecce in regione nostra Hipponensi, quoniam", + "candidate_score": 0.677196, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.67694, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3477", + "psc_text": "abominationem desolationis, quod dictum est per Danielem prophetam, stantem in loco sancto, qui legit, intelligat » (Matth. XXIV, 15)? Ego autem ne petitionis Beatitudinis tuae contemptor essem, haec quemadmodum sensi, scripsi ad tuam Charitatem. Plenius autem dignare nos verbo gratiae tuae rescribendo instruere et laetificare. EPISTOLA CXCIX. DE FINE SAECULI. Augustinus Hesychio, commonstrans quomodo sint intelligentia Scripturae loca quae varie loquuntur de fine saeculi; quodque praestat non inquirere tempus adventus Christi, sed hoc agere ut unusquisque ad excipiendum illum sit paratus. Domino beatissimo, et venerabiliter suspiciendo fratri et coepiscopo HESYCHIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Accepi litteras Venerationis tuae, quibus valde salubriter exhortaris ut Salvatoris nostri diligatur et desideretur adventus. Facis hoc ut servus bonus ejusdem patrisfamilias, avidus lucrorum Domini tui, et volens habere plurimos socios dilectionis qua ipse praecipue et perseveranter accenderis. Intuentes igitur quod commemorasti de Apostolo, quia Dominum dixit redditurum coronam justitiae, non tantum sibi,", + "candidate_score": 0.676915, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_841", + "psc_text": "PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Charissimus frater Celsus cum rescripta repeteret, debitum reddere festinavi; sed vere festinavi. Cum enim eum putarem adhuc aliquot dies nobiscum moraturum, repente comperta occasione navigii, mihi pridianam suam profectionem jam nocte suggessit. Quid facerem cum eum tenere non possem, et quia ad vos, cum quibus ei melius esset, properabat, nec si possem, deberem. Proinde pauca illico haec arripui dictanda atque mittenda, prolixioris epistolae me confitens debitorem, cum post reditum venerabilium fratrum nostrorum collegarum meorum Theasii et Evodii, primum vestri ex parte satiatus fuero. Uberius enim ad nos in eorum pectoribus et oribus vos esse venturos jamjamque, in Christi nomine atque adjutorio speramus. Cum haec scriberem, etiam per unanimem filium nostrum Thagastensis Ecclesiae presbyterum Fortunatianum, Romam navigaturum, aliam epistolam paucis ante diebus jam dederam. Nunc ergo quod soleo rogo, ut quod soletis faciatis. Oretis pro nobis, ut videat Deus humilitatem nostram et laborem", + "candidate_score": 0.676713, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.676457, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.676446, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.675668, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.675519, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_384", + "psc_text": "in Domino salutem. 1. Impletum est gaudio os nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2), nuntiantibus litteris tuis sanctam cogitationem tuam, adjuvante Domino qui eam inspiravit, ad effectum esse perductam, de omnibus ordinatis fratribus nostris, et praecipue de sermone presbyterorum, qui te praesente populo infunditur; per quorum linguas clamat charitas tua majore voce in cordibus hominum, quam illi in auribus: Deo gratias. Nam quid melius et animo geramus, et ore promamus, et calamo exprimamus quam, Deo gratias? Hoc nec dici brevius, nec audiri laetius, nec intelligi grandius, nec agi fructuosius potest. Deo gratias, qui te et tam fideli pectore ditavit erga filios tuos, et id quod in intimo animae habebas, quo humanus oculus non penetrat, eduxit in lucem, donando tibi, non solum ut bene velles, verum etiam in quibus posset apparere quod velles. Ita plane fiat, fiat: luceant haec opera coram hominibus, ut videant, gaudeant, glorificent Patrem qui in", + "candidate_score": 0.675346, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.675167, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.675095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_195", + "psc_text": "Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania convertat in frugem, et credat expertis quod experiri periculose desiderat. Nunc ergo ex ejus carmine, et ex epistola quam ad eum misi, intelligit benevolentissima et mansuetissima prudentia tua, quid de illo doleam, quid timeam, quid cupiam. Nec despero affuturum Dominum, ut per te ministrum ejus tantis curarum aestibus liberer. Sane quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed", + "candidate_score": 0.673438, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.673282, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.673194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4183", + "psc_text": "Dominum Christum dicat genus humanum: Te duce si qua manent sceleris vestigia nostri, Irrita perpetua solvent formidine terras. (Virg. Eclog. 4.) Quod ex Cumaeo, id est, ex Sibyllino carmine se fassus est transtulisse Virgilius; quoniam fortassis etiam illa vates aliquid de unico Salvatore in spiritu audierat, quod necesse habuit confiteri. Haec tibi, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater, sive pauca, sive forsitan multa sint, utcumque occupatissimus scripsi: tua sumere rescripta desidero, et te nomen dedisse inter competentes, vel daturum esse, jamjamque cognoscere. Dominus Deus noster, in quem credidisti, et hic et in futuro saeculo te conservet, domine merito suscipiende, et in Christo dilectissime ac desiderantissime frater. EPISTOLA CCLIX. Augustinus Cornelio scortis dedito, admonens illum ut Cyprianae uxoris defunctae pudicitiam imitetur, si velit illius impetrare laudes. Domino dilectissimo, et honorabili fratri CORNELIO, AUGUSTINUS. 1. Scripsisti mihi ut ad te aliquam prolixam epistolam consolatoriam darem, quod graviter optimae", + "candidate_score": 0.672981, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_744", + "psc_text": "inimicitias pervenisse; laetum erit, et multo majus ex inimicitiis talibus ad pristinam concordiam revertisse. EPISTOLA LXXIV. Augustinus Praesidium rogat ut superiorem epistolam curet Hieronymo reddendam, utque sibi eumdem suis etiam litteris placet. Domino beatissimo, et merito venerando fratri, et consacerdoti PRAESIDIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Sicut praesens rogavi Sinceritatem tuam, nunc quoque commoneo, ut litteras meas sancto fratri et compresbytero nostro Hieronymo mittere non graveris. Ut autem noverit Charitas tua quemadmodum etiam tu illi pro mea causa scribere debeas, misi exemplaria litterarum, et mearum ad ipsum, et ad me ipsius, quibus lectis pro tua sancta prudentia facile videas et modum meum, quem servandum putavi, et motum ejus, quem non frustra timui. Aut si ego quod non debui, vel quomodo non debui, aliquid scripsi; non ad illum de me, sed ad me ipsum potius fraterna dilectione mitte sermonem, quo correctus petam ut ignoscat, si meam culpam ipse cognovero. EPISTOLA LXXV.", + "candidate_score": 0.672523, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.672443, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.672141, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.671671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.671412, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.67006, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_513", + "psc_text": "epistolam praenotavi; quod in tuam contumeliam fecisse videar, si non ita mihi abs te ut rescribatur exspecto. De Carthaginensi promissione tua vel nostra instantia, quid multa commemorem? Quomodolibet ea gesserimus, transierint, ne quod restat impediant. Nunc excusatio, nisi fallor, nulla est adjuvante Domino; ambo in Numidia sumus, et nobis loco terrarum invicem propinquamus. Rumor ad me detulit, adhuc te velle mecum disputando experiri de quaestione, quae nostram dirimit communionem. Vide quam breviter omnes auferantur ambages, ad hanc epistolam responde, si placet, et fortasse sufficiet, non solum nobis, sed et eis qui nos audire desiderant; aut si non sufficiet, scripta atque rescripta, donec sufficiant, repetantur. Quid enim nobis commodius poterit exhibere urbium, quas incolimus, tanta vicinitas? Ego enim statui nihil de hac re agere vobiscum, nisi per litteras, vel ne cui nostrum de memoria, quod dicitur elabatur, vel ne fraudentur talium studiosi, qui forte interesse non possunt. Soletis de praeteritis rebus", + "candidate_score": 0.669817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.668194, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3574", + "psc_text": "Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime, atque in Christi dilectione charissime fili. 2. Laudes itaque tuas in Christo, sive magis in te laudes Christi, vide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam, et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. Sed alia et ab aliis, etsi non tam multa vel certa, verumtamen audivimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia exspectatio futurorum, quae Dei fratrumque dilectio, quam non superbe sapias in excelsis honoribus, nec speres in incerto divitiarum, sed in Deo vivo, et dives sis in operibus bonis; quam sit domus tua requies solatiumque", + "candidate_score": 0.667531, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.666963, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.666562, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4007", + "psc_text": "quod et ego te delectabiliter diligam, cum tui judicii de me habiti normam lineamque accipiens teneam. Sed ante omnia, quaeso te, ut exiguissimae opinioni meae veniam concedas, et sermoni meo ad te, quia coegisti, remisso forte, incongruo facile indulgeas, et me quid de his existimes, vel tu quid sentias, sanctis scriptis tuis, ut ille ait, jam non melle, sed nectare dulcioribus (Ovid. Trist. 5, Eleg. 5), si mereor, informare digneris. Dei pietate perfruaris, domine pater, ac perpetua sanctitate Deo placeas, quod necesse est. EPISTOLA CCXXXV. Augustinus Longiniano, explanari quaerens cur putari opus sacrificiis purificatoriis ei qui jam divinis virtutibus sit circumvallatus. LONGINIANO AUGUSTINUS. 1. Cepi fructum scripti mei, rescriptum scilicet Benevolentiae tuae. Unde jam video exortum et exorsum inter nos magnae hac de re magna disputationis quasi sementem: hoc est quod volebam prius, deinde quod adhuc volo, Deus adjuvabit. Id autem est, ut hoc coeptum debito ac salubri fine claudatur.", + "candidate_score": 0.666538, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3969", + "psc_text": "presbytero, ad tuam Beatitudinem deferenda; quae, ut vir memoratus affirmat, ad alleviationem doloris et morbi curationem non parum proficient. EPISTOLA CCXXXI. Augustinus Dario, declarans se ipsius litteris summopere delectatum, et quare; ubi multa obiter de humanae laudis amore dicit: mittitque ipsi Confessionum libros et alia quaedam sua opuscula. AUGUSTINUS servus Christi membrorumque Christi, DARIO filio membro Christi, in ipso salutem. 1. Quod acceperim libenter litteras tuas, mea rescripta indicio esse voluisti. Ecce rescribo, et tamen rescriptis hoc indicare non possum, vel istis, vel quibuslibet aliis, sive breviter, sive prolixissime scribam: neque enim aut paucis aut multis verbis indicari potest quod indicari verbis non potest. Et ego quidem parum eloquor, etsi multum loquar: sed nulli eloquenti omnino concesserim, ut qualicumque et quantacumque epistola sua affectum explicet, quem fecit in mente tua, quod non possum ego, etsi eum possit ita in animo meo videre sicut ego. Restat ergo sic tibi indicare quod", + "candidate_score": 0.666109, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.665375, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3463", + "psc_text": "Cornutus litteras pertulit quas misisti, quae me laetificarunt, quia memoriam nostri bonam habere dignatus es, qui et mihi paucis, sermone proprio sanctae mentis tuae, de his quae petieram, in transitu significasti. Aliquanta autem de opusculis sancti compresbyteri Hieronymi adjunxisti, ut meam quaestionem lectione ejus operis de sanctis Scripturis explere possem. Et quia dignatus es id petere a nobis, ut quid senserimus de ipsis quaestionibus, per litteras tuae sincerissimae charitati insinuaremus; ad ea de quibus scripta legi, prout intellectus exiguus meae mediocritatis sentire potuit aut intelligere, infra scripsi. 2. Cum Dei omnipotentis conditoris totius creaturae arbitrio et potestate cuncta gerantur; vel quae facta sunt, vel quae etiam futura sunt, sanctorum Prophetarum vocibus cognoscuntur, qui priusquam fierent ea quae futura erant, voluntate divina hominibus sunt locuti. Unde satis admiratione plenum est si ea Deus quae praedici voluit, ad hominum sensus penitus non posse pervenire constituit, secundum hoc capitulum quod Dominus beatis Apostolis", + "candidate_score": 0.664615, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1821", + "psc_text": "Sermonis enim divini gratia humiliter tumens, facile ut placeret emeruit. Hinc enim plurimum placuit, quod hominis gressus aliquanto titubantes boni propositi exhortatione statuere et firmare contendis. Est enim nobis cum eodem quotidiana pro viribus nostris, et pro ingenii paupertate disputatio. Sanctae siquidem matris ejus precatione compulsus, cura mihi est eum frequentius salutandi gratia convenire, licet vicem in hac parte reddere etiam ipse dignetur. Accepta autem Venerabilitatis tuae epistola, homo qui a veri Dei stabilitate, multorum quorum in hac urbe copia est persuasione revocatur, ita motus est, ut si, quantum ipse confirmat, litterarum prolixitatem minime formidasset omne Beatitudini tuae quod habere potest insinuasset ambiguum. Sed tamen satis, sicut etiam ipse probare dignaberis, culto accuratoque sermone, et Romanae eloquentiae nitore perspicuo, aliqua sibi exsolvi impendio postulavit. Quae quidem quaestio usquequaque detrita est, et eorum super hac parte satis nota calliditas, qui dispensationem dominicae incarnationis infamant. Sed tamen etiam ego in hac parte,", + "candidate_score": 0.6645, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.664393, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1799", + "psc_text": "quorum cordibus per fidem habitat Christus, me dilectioni orationique commendo. Et alia manu: Deus verus et verax veraciter consoletur cor tuum, et protegat salutem tuam, domina insignis et merito illustris, ac praestantissima filia. EPISTOLA CXXXII. Augustinus Volusiano, exhortans illum ut sacrarum scripturarum lectioni vacet, sibique rescribat si quid in eis difficultatis legenti occurrerit. Domino illustri et merito praestantissimo filio VOLUSIANO, AUGUSTINUS episcopus. De salute tua, quam et in hoc saeculo, et in Christo esse cupio, sanctae matris tuae votis sum fortasse etiam ipse non impar. Unde meritis tuis reddens salutationis obsequium, hortor, ut valeo, ut Litterarum vere certeque sanctarum studio te curam non pigeat impendere. Sincera enim et solida res est, nec fucatis eloquiis ambit ad animum, nec ullo linguae tectorio inane aliquid ac pendulum crepitat. Multum movet, non verborum, sed rerum avidum; et multum terret, factura securum. Praecipue Apostolorum linguas exhortor ut legas; ex his enim ad cognoscendos Prophetas", + "candidate_score": 0.664323, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1138", + "psc_text": "oculis mentis meae, purius video, ignorantiae nocte depulsa et caligine dubitationis abstersa. Quod cum saepe alias per munera epistolarum tuarum mihi donatum senserim, tum praecipue isto recentium litterarum libello, cujus mihi tam gratus quam dignus portitor fuit vir benedictus Domini frater noster Quintus diaconus: qui longo quidem posteaquam ad Urbem venerat intervallo, cum eo juxta solemnem meum morem post Pascha Domini, pro Apostolorum et martyrum veneratione venissem, benedictionem oris tui reddidit nobis; verumtamen oblitterato, quod nesciente me Romae consumpserat, tempore, recentissimus mihi visus est a conspectu tuo, ita ut tunc statim eum a te mihi venisse vix crederem, cum primum videbam et cum mihi plenum odorem suavitatis tuae in eloquiis tuis coelestis unguenti castitate fragrantibus offerebat. Fateor tamen venerandae Unanimitati tuae, non potuisse me volumen ipsum, statim ut acceperam, Romae legere. Tantae enim illic turbae erant, ut non possem munus tuum diligenter inspicere, et eo ut cupiebam perfrui; scilicet ut", + "candidate_score": 0.662958, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.661815, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.659976, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.659082, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1808", + "psc_text": "AUGUSTINUS. 1. Non dubito in hac potestate quam tibi Deus homini in homines dedit, cogitare te divinum judicium, ubi et judices stabunt rationem de suo judicio reddituri. Christiana quippe fide te imbutum scio; unde mihi ad Excellentiam tuam major fiducia tribuitur, non solum petendi, verum etiam monendi propter illum Dominum, in cujus familia nobiscum coelesti jure censeris, in quo spem vitae aeternae pariter habemus, et quem pro vobis in sacrosanctis mysteriis invocamus. Proinde, domine insignis et merito sublimis, ac praestantissime fili, primum quaeso ut non tibi videar importunus irruere actibus tuis, ea sollicitudine quam me praecipue gerere oportet pro Ecclesia mihi credita, cujus utilitatibus servio, cui non tam praeesse quam prodesse desidero: deinde obsecro ut quod moneo vel rogo, non dedigneris accipere, non cuncteris acquiescere. 2. Circumcelliones quosdam et clericos donatistas, cura eorum qui disciplinae publicae inserviunt, praemissa Notoria, ad judicia legesque perduxit. Hi cum audirentur a viro clarissimo et", + "candidate_score": 0.658959, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2487", + "psc_text": "causa metuendo non vereor. Metuo enim ne primum Deo, deinde ipsi amicitiae quam mecum inire dignatus es, jure displiceam, si minus liber in admonendo fuero, quod me admonere saluberrime existimo. Sim certe verecundior, cum tibi pro aliis intercedo: cum vero pro teipso, tanto liberior quanto amicior; quia tanto amicior quanto fidelior: quanquam haec ipsa non dicerem, nisi verecundius agerem. Quae si maxima est, ut ipse scripsisti, difficilium inter bonos efficacia; adjuvet me pro te apud te, ut in illo te fruar, qui mihi hanc ad te januam fiduciamque praestitit: praesertim quia id quod suggero, jam facile arbitror esse animo tuo tot divinis muneribus adminiculato et instructo. 12. Si enim virtutes quas accepisti, a quo acceperis sentiens, eique gratias agens, eas ad ipsius cultum etiam in tuis istis saecularibus honoribus conferas, tuaeque potestati subditos homines ad eum colendum exemplo tuae religiosae vitae, et ipso studio consulendi, seu fovendo seu terrendo erigas", + "candidate_score": 0.657678, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_689", + "psc_text": "AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed, quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae: aliquid procul dubio impedimenti fuit. Unde agnosco a me Dominum potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi quod rescripseris: nam rescribendi jam dedit quia, cum volueris, facillime poteris. CAP. II. 2. Etiam hoc, ad me sane perlatum, utrum quidem crederem dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui: hoc autem brevi suggestum esse Charitati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris; Deum nostrum testor, hoc me non fecisse. Sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur a me scriptum esse, puto te debere cognoscere; aut si cognosci non potest, credere. Ita sane hoc", + "candidate_score": 0.657489, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_190", + "psc_text": "Sensi enim etiam ipsum saepe non mentiendi studio, sed amandi propensione falli judicantem, et arbitrari jam me accepisse quaedam, quibus accipiendis a Domino patente ore cordis inhiarem. Et si hoc in os meum, quis non conjiciat quanta de me absente meliora quam veriora laetus effundat? Librorum autem nostrorum copiam faciet venerabili studio tuo: nam nescio me aliquid, sive ad eorum qui extra Ecclesiam Dei sunt, sive ad aures fratrum scripsisse, quod ipse non habeat. Sed tu cum legis, mi sancte Pauline, non te ita rapiant quae per nostram infirmitatem veritas loquitur, ut ea quae ipse loquor minus diligenter advertas; ne dum avidus hauris bona et recta quae data ministro, non ores pro peccatis et erratis quae ipse committo. In his enim quae tibi recte, si adverteris, displicebunt, ego ipse conspicior; in his autem quae per donum Spiritus quod accepisti, recte tibi placent in libris meis, ille amandus, ille praedicandus est", + "candidate_score": 0.65657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.652497, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1180", + "psc_text": "Domino eximio et merito praestantissimo, multumque in Christi charitate honorando filio OLYMPIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Quamvis mox ut audivimus te merito sublimatum, cum ipsa fama nondum nobis certissima esset, nihil aliud de animo tuo credidimus erga Ecclesiam Dei, cujus te veraciter filium esse gaudemus, quam quod tuis litteris mox aperuisti; tamen etiam illis lectis, quibus ultro dignatus es, etiamsi pigri et cunctantes essemus, exhortationem benevolentissimam mittere ut instruente humilitate nostra, per religiosam obedientiam tuam, Dominus, cujus munere talis es, Ecclesiae suae jamjamque subveniat, majore fiducia tibi scribimus, domine eximie et merito praestantissime, multumque in Christi charitate honorande fili. 2. Et fratres quidem multi sancti collegae mei, graviter Ecclesia perturbata profecti sunt pene fugientes ad gloriosissimum comitatum, quos sive jam videris, sive litteras eorum ab urbe Roma opportunitatis cujusquam occasione acceperis: ego tamen licet nullum consilium cum eis communicare potuerim, non potui praetermittere per hunc fratrem et compresbyterum meum,", + "candidate_score": 0.651837, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.651428, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650996, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3878", + "psc_text": "Nunc enim ab Alypio se urgeri dicit, ut posterioribus Juliani libris respondeat. Domino sinceriter dilectissimo, fratri et condiacono QUODVULTDEO, AUGUSTINUS episcopus. 1. Cum mihi haec scribendi offerretur occasio per Fussalensem presbyterum, quem commendo charitati tuae, recensui epistolam tuam, in qua petis ut de haeresibus quae oriri potuerunt ex quo Domini in carne nuntiari coepit adventus, aliquid scriberem. Hoc autem feci, ut viderem utrum jam deberem opus ipsum aggredi, et inde tibi aliquid mittere; ubi considerares tanto esse difficilius, quanto vis effici brevius. Sed ne hoc quidem potui, talibus curis supervenientibus impeditus, a quibus omnino dissimulare non possem: nam me et ab eo quod habebam in manibus, averterunt. 2. Hoc autem est, ubi respondeo libris Juliani, quos octo edidit post illos quatuor quibus ante respondi. Hos enim cum Romae accepisset frater Alypius, nondum omnes descripserat, cum oblatam occasionem noluit praeterire, per quam mihi quinque transmisit; promittens alios tres cito se esse", + "candidate_score": 0.650948, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_96", + "psc_text": "Quapropter fertilius tecum fortasse colloquor, quam si coram adessem, cum et epistolam meam legis, et eum audis in cujus pectore me habitare optime nosti. Cum magno gaudio litteras Sanctitatis tuae consideravi atque digessi, quod et christianum animum tuum sine ullo fuco iniqui temporis, et in nos amicissimum prae se gerunt. 2. Gratulor tibi, et gratias ago Deo et Domino nostro de spe et fide et charitate tua tibique apud eum, quod de nobis tam bene existimas ut fideles Dei servos esse credas, idque ipsum in nobis corde purissimo diligas: quanquam hinc etiam gratulandum benevolentiae tuae potius, quam gratiae tibi agendae sint. Tibi enim prodest ipsam diligere bonitatem, quam profecto diligit qui eum diligit quem credit bonum, sive ille se ita, sive aliter quam creditur habeat. Unus tantum in hac re cavendus est error, ne quisquam non de homine, sed de ipso hominis bono aliter sentiat, quam veritas postulat. Tu vero,", + "candidate_score": 0.650835, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.650554, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.649563, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_126", + "psc_text": "libertatem in occasionem carnis detis, sed per charitatem servite invicem (Gal. V, 13). Cum ergo vel hoc ipso officio litterarum per charitatem tibi serviam, non absurde te dominum voco propter unum et verum Dominum nostrum qui nobis ista praecepit. Dilectissimo autem quod scripsi, novit Deus quod non solum te diligam, sed ita diligam ut meipsum; quandoquidem bene mihi sum conscius bona me tibi optare quae mihi. Honorabili vero quod addidi, non ad hoc addidi, ut honorarem episcopatum tuum; mihi enim episcopus non es, neque hoc cum contumelia dictum acceperis; sed ex animo quo in ore nostro debet esse, Est, est, Non, non. Neque enim ignoras, aut quisquam hominum qui nos novit ignorat, neque te esse episcopum meum, neque me presbyterum tuum. Honorabilem igitur ex ea regula te libenter appello, qua novi te esse hominem, et novi hominem ad imaginem Dei et similitudinem factum, et in honore positum ipso ordine et", + "candidate_score": 0.64929, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_231", + "psc_text": "Domino fratri sancto et unanimo AUGUSTINO, PAULINUS et THERASIA peccatores. 1. Jamdudum, frater in Christo Domino mi unanime, ut te in sanctis et piis laboribus tuis nescientem agnovi, absentemque vidi, tota mente complexus, alloquio quoque familiari atque fraterno per litteras audire properavi. Et credo in manu, et in gratia Domini sermonem meum ad te fuisse perlatum; sed morante adhuc puero quem ad te aliosque dilectos aeque Deo salutandos, ante hiemem miseramus, non potuimus ultra et officium nostrum suspendere, et desiderium sermonis tui cupidissimum temperare. Scripsimus itaque iterato nunc, si priores ad te litterae nostrae pervenire meruerunt; aut primo, si illis in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et", + "candidate_score": 0.648905, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.645421, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12_14", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand : \"Ovinus Oglethorpius \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.644048, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3347", + "psc_text": "Cum itaque si Deus incrementum non daret, nihil essent Apostoli plantatores et rigatores; quanto magis ego vel tu, vel quilibet hujus temporis homines, quando nobis videmus esse doctores! EPISTOLA CXCIV. Augustinus Sixto Romano presbytero (et postea Pontifici), instruens illum adversus Pelagianorum argumenta. Domino in Domino dominorum dilectissimo, sancto fratri et compresbytero SIXTO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAPUT PRIMUM. 1. Epistola quam per charissimum fratrem nostrum Albinum acolythum misi, prolixiorem me missurum esse promisi per sanctum fratrem et compresbyterum nostrum Firmum, qui nobis litteras attulit Sinceritatis tuae, plenas sinceritate fidei tuae, quae nobis tantum gaudium contulerunt, quantum magis possumus habere quam dicere. Quod enim fatendum est Charitati tuae, tristes eramus nimis, cum fama jactaret inimicis christianae gratiae te favere. Sed ut haec tristitia de nostris cordibus tergeretur; primo, te priorem anathema eis in populo frequentissimo pronuntiasse eadem fama non tacuit: deinde cum litteris apostolicae Sedis de illorum damnatione ad Africam missis,", + "candidate_score": 0.641165, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.640973, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_11_13", + "bdc_text": "] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.640347, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.640085, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_195", + "psc_text": "Filium autem ejus, filium nostrum, cujus etiam nomen in aliquibus nostris libris invenies, etsi ad tuae charitatis praesentiam ipse non pergeret, statueram litteris in manum tuam tradere consolandum, exhortandum, instruendum, non tam oris sono, quam exemplo roboris tui. Ardeo quippe, ut dum adhuc aetas ejus in viridi feno est, zizania convertat in frugem, et credat expertis quod experiri periculose desiderat. Nunc ergo ex ejus carmine, et ex epistola quam ad eum misi, intelligit benevolentissima et mansuetissima prudentia tua, quid de illo doleam, quid timeam, quid cupiam. Nec despero affuturum Dominum, ut per te ministrum ejus tantis curarum aestibus liberer. Sane quia multa scripta nostra lecturus es, multo erit mihi gratior dilectio tua, si ex his quae tibi displicuerint, emendaveris me justus in misericordia, et argueris me. Non enim talis es, cujus oleo timeam impinguari caput meum. Fratres non solum qui nobiscum habitant, et qui ubilibet habitantes Deo pariter serviunt, sed", + "candidate_score": 0.639949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.638889, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.637374, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.636578, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_257", + "psc_text": "Licenti, ad Christum posse incitari, jam a pueris ad studia veritatis et sapientiae, quod utrumque vere est Christus, et omnis boni summum bonum venerabilis Augustini spiritu et ore flammatum. Qui si parum apud te pro te valuit, quid ego tanto intervallo posterior, et omnium illius opum pauper, efficiam? Sed quia et illius facultatis potentia, et tui ingenii humanitate confisus, pleniora atque majora in te spero elaborata quam elaboranda, ausus sum hiscere duplici gratia, ut et illi viro debita charitate compararer in sollicitudine tui, et inter eos qui salutem tuam diligunt, vel contestato numerarer affectu. Nam effectus in tui perfectione palmam Augustino potissimum destinatam scio. Vereor, fili, ne aures tuas asperitate temerarii sermonis offenderim, et per aures animo etiam tuo taedii mei vulnus intulerim. Sed in mentem venit epistola tua, qua te musicis familiarem modis intellexi: a quo studio ego aevi quondam tui non abhorrui. Itaque mihi ad tuam mentem, si", + "candidate_score": 0.636406, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12_14", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand : \"Ovinus Oglethorpius \" .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_620", + "psc_text": "occiso agno celebraverunt, dies quinquaginta numerantur usque ad diem quo Lex data est in monte Sina famulo Dei Moysi, digito Dei scripta (Exod. XII, XIX, XX, XXXI): in libris autem Evangelii apertissime declaratur, digitum Dei significare Spiritum sanctum. Cum enim unus evangelista dixisset, In digito Dei ejicio daemonia (Luc. XI, 20); alius hoc idem ita dixit, In spiritu Dei ejicio daemonia (Matth. XII, 28). Quis hanc laetitiam divinorum sacramentorum, cum sanae doctrinae luce clarescunt, non praeferat universis mundi hujus imperiis, etiam inusitata felicitate pacatis? Nonne tanquam duo Seraphim clamant ad invicem concinentia laudes Altissimi: Sanctus, sanctus, sanctus, Dominus Deus sabaoth (Isai. VI, 3); ita duo Testamenta fideliter concordantia sacratam concinunt veritatem? Occiditur ovis, celebratur Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur Lex ad timorem scripta digito Dei. Occiditur Christus, qui tanquam ovis ad immolandum ductus est, sicut Isaias testatur (Isai. LIII, 7), celebratur verum Pascha, et interpositis quinquaginta diebus datur ad", + "candidate_score": 0.636328, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_731", + "psc_text": "collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus! Ego autem dico: Utinam saltem propinquis terrarum locis habitaremus; ut, si non possent misceri nostra colloquia, litterae possent esse crebriores! Nunc vero tanto locorum intervallo absumus a sensibus nostris, ut de illis verbis Apostoli ad Galatas, juvenem me ad tuam Sanctitatem scripsisse meminerim, et ecce jam senex, necdum rescripta meruerim, faciliusque ad te exemplaria epistolae meae pervenerint, nescio qua occasione praeveniente, quam ipsa epistola me curante. Homo enim qui eam tunc acceperat, nec ad te pertulerit, nec ad me retulerit. Tantae autem mihi in litteris tuis, quae in manus nostras venire potuerunt, apparent res, ut nihil studiorum meorum mallem, si possem, quam inhaerere lateri tuo. Quod ego quia non possum, aliquem nostrorum in Domino filiorum erudiendum nobis ad te mittere cogito, si etiam de hac re tua rescripta meruero. Nam neque in me tantum scientiae Scripturarum divinarum est, aut esse jam poterit, quantum", + "candidate_score": 0.635507, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3768", + "psc_text": "nota per Dei gratiam. Nam ad librum dulcissimum Sanctitatis tuae ita sumus alacriter jucundati, ut sicut Apostoli Dominum post resurrectionem prandentem secum non audebant interrogare quis esset; sciebant enim quia Jesus est (Joan. XXI, 12): ita et nos nec voluimus, nec ausi sumus interrogare de libro, utrum tuae Sanctitatis esset; cum ipsa fidelium gratia quae in eo liberaliter commendatur, nobis tuum, domine sancte papa, eloquiis vivasissimis contestetur. 2. Incipiamus autem, domine beatissime papa, ipsius ordinem perturbationis exponere. Charissimus frater noster Florus servus Paternitatis tuae, cum ad Uzalensem patriam fuisset suadente charitate profectus, eulogias monasterii inter suae civitatis moras, de opusculis nobis tuae attulit Sanctitatis, uno fratre Felice, qui ad tuam Sanctitatem tarde post comites suos venisse dignoscitur, eumdem librum devote dictante; ventum est ad monasterium cum eodem libello, fratre Floro ad Carthaginem de Uzalensi civitate profecto. Mihi non monstrato libro, imperitis fratribus recitare coeperunt; qui quorumdam non intelligentium corda commovit,", + "candidate_score": 0.63526, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_11_13", + "bdc_text": "] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3573", + "psc_text": "Domino illustri et merito praestantissimo, atque in Christi dilectione charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. 1. Cum diu moleste haberem quod aliquoties scripserim, et nulla tuae Sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae Benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem, et non longe post per compresbyterum Firmum duas; qui vir sanctus, nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima charitate conjunctus, multa nobiscum de tua excellentia colloquendo, et veraciter insinuando qualem et in Christi visceribus noverit, non solum eas quas memoratus episcopus, vel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur, litteras vicit. Et ideo de te narratio ejus suavior nobis erat, quia ea dicebat quae ipse non posses, ne quidem me inquirente, rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta Scriptura prohibet (Prov. XXVII, 2), fieres praedicator. Quanquam et ego verear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine illustris et merito praestantissime,", + "candidate_score": 0.63525, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_1301", + "psc_text": "honorabili ac suscipiendo fratri NECTARIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. CAP. PRIMUM. 1. Legi litteras Benignitatis tuae quibus mihi longe postea respondistis, quam meas ad te perferendas dedi. Nam ego rescripseram, cum adhuc nobiscum esset, neque navigasset sanctus frater, et coepiscopus meus Possidius. His autem quas mei causa illi dignatus es reddere, accepi VI cal. april., post menses ferme octo, quam scripseram. Cur ergo ad te tam sero mea scripta pervenerint, aut ad me tua, prorsus ignoro. Nisi forte modo rescribere prudentiae tuae placuerit, quod facere ante contempseras. Hoc sita est, miror unde sit. An aliquid audisti, quod nos adhuc latet, fratrem meum Possidium adversus cives tuos (quos, pace tua dixerim, multo salubrius diligit ipse quam tu) quo plectantur severius impetrasse. Nam hoc et epistola tua te metuere indicat, cum admones ut mihi ante oculos constituam, qualis illa sit species civitatis, ex qua ad supplicium ducendi extrahuntur; quae sit matrum, quae", + "candidate_score": 0.63437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3663", + "psc_text": "ista dictarem, perlator jam ventum exspectans, me vehementer, ut navigaret, urgebat. Itaque si quid hic incondite atque inculte dictum legeris, vel si totum ita esse perspexeris, doctrinae da operam, linguae veniam. Et alia manu: Deo vivas, dilectissime fili. EPISTOLA CCVI. Valerio comiti Felicem episcopum commendat. Domino merito illustri et praestantissimo, atque in Christo charissimo filio VALERIO, AUGUSTINUS, in Domino salutem. Quotiescumque a me petunt homines, ut eos tuae benignitati fideique commendem, si non facio, non mihi recte videor de tua vel erga opis indigos misericordia, vel erga nos benevolentia judicare. Itaque facio, et maxime ministros Christi, qui Ecclesiae curam gerunt, cujus te cohaeredem et filium esse gaudemus, tuae Praestantiae commendare non dubito, domine merito illustris atque praestantissime, atque in Christo charissime fili. Sanctus itaque frater et coepiscopus noster Felix cum hoc me rogasset, utique negare non debui. Commendo ergo tibi episcopum Christi egentem auxilio viri sublimis: fac ergo quod potes;", + "candidate_score": 0.633398, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_197", + "psc_text": "de suscepto hinc patrocinio mendacii officiosi. Domino dilectissimo, et cultu sincerissimo charitatis obsequendo atque amplectendo fratri et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS. CAPUT PRIMUM. 1. Nunquam aeque quisquam tam facie cuilibet innotuit, quam mihi tuorum in Domino studiorum quieta, laeta, et vere exercitatio liberalis. Quanquam ergo percupiam omnino te nosse; tamen exiguum quiddam tui minus habeo, praesentiam videlicet corporis: quam ipsam etiam posteaquam te beatissimus nunc episcopus, tum vero jam episcopatu dignus, frater Alypius vidit, remeansque a me visus est, negare non possum magna ex parte mihi esse relatu ejus impressam; et ante reditum, cum te ille ibi videbat, ego videbam, sed oculis ejus. Non enim animo me atque illum, sed corpore duos, qui noverit, dixerit, concordia duntaxat et familiaritate fidissima, non meritis quibus ille antecellit. Quia ergo me primitus communione spiritus quo in unum nectimur, deinde illius ex ore jam diligis; nequaquam impudenter quasi aliquis ignotus commendo Germanitati tuae fratrem Profuturum,", + "candidate_score": 0.63334, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_2839", + "psc_text": "tuae, cito de hac re gaudio explebitur cor nostrum, et lingua nostra exsultatione (Psal. CXXV, 2). EPISTOLA CLXXI Excusat formam superioris epistolae ad Maximum datae. Domino beatissimo, et venerabiliter charissimo fratri et coepiscopo PEREGRINO, ALYPIUS et AUGUSTINUS, in Domino salutem. Ad honorabilem fratrem nostrum Maximum litteras dedimus, credentes eum gratanter eas suscepturum: utrum tamen aliquid profecerimus, proxima occasione, quam reperire potueris, dignare rescribere. Sciat sane prolixas epistolas ad familiarissimos nostros, non solum laicos, verum etiam episcopos, sic quomodo ista scripta est, ad eos scribere nos solere, ut et cito scribantur, et charta teneatur commodius cum leguntur, ne forte istum morem nostrum nesciens, factam sibi arbitretur injuriam. FRAGMENTUM EPISTOLAE HACTENUS INEDITAE AUGUSTINI AD MAXIMUM. In Primasii super Apocalypsim Commentariis repertum, libro secundo ad haec verba: Hos septem quin etiam gradus. .. . idem doctor amplissimus Augustinus multis memorat: ad Maximum denique scribens dicit sic: Praeceptis Dei, quae ut bene agamus accepimus", + "candidate_score": 0.633265, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4248", + "psc_text": "in epistolis meis, quas ad matrem Reverentiae tuae debito mihi cum honore nominandam dedi, non semel feci. Sed quia hoc mihi rescribere dignata est, prius te velle accipere litteras meas; tunc demum, si quid forte opus esset tibi ex ministerio meo, quod venerando studio tuo omniumque talium, quantum possum, libera servitute debere me novi, non te esse tacituram et rescribendo insinuaturam: ecce feci quod te voluisse, quamvis non per te, comperi; ne viderer tibi ostium fiduciae inhumaniter claudere: superest ut promas ipsa, si quid ex me quaerendum putas. Aut enim scio quod inquisieris, et non negabo: aut ita nescio, ut nullo fidei salutisque detrimento nesciam, et de hoc etiam teipsam, si potuero, faciam reddita ratione securam. Aut certe, si et nescio, et tamen sciendum est, vel impetrabo a Domino ne tibi desim; nam saepe officium impertiendi meritum est accipiendi: vel ita tibi respondebo, ut noveris pro hac ipsa re quam", + "candidate_score": 0.632435, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_11_13", + "bdc_text": "] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand :", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_4013", + "psc_text": "Domino salutem. 1. Nihil melius me facere posse arbitratus sum, quam ut tuae Sanctitati potissimum scriberem, ne per negligentiam in vestra provincia Domini nostri Jesu Christi ovile vastet inimicus, qui non desinit insidiari, ut perdat animas tam magno pretio comparatas. Mallianensem quemdam subdiaconum Victorinum, apud nos constitit esse Manichaeum, et in tam sacrilego errore sub nomine clerici latitabat: nam est etiam aetate jam senex. Ita est autem manifestatus, ut etiam ipse a me interrogatus, antequam a testibus coargueretur, negare non posset. Tot enim et tales esse jam sciebat, quibus se incautus effuderat, ut nihil aliud, si negare tentaret, quam, non dico impudentissimus, sed insanissimus appareret. Auditorem sane Manichaeorum, non electum se esse confessus est. 2. Auditores autem qui appellantur apud eos, et carnibus vescuntur, et agros colunt, et, si voluerint, uxores habent; quorum nihil faciunt qui vocantur electi. Sed ipsi auditores ante electos genua figunt, ut eis manus supplicibus imponantur", + "candidate_score": 0.632055, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3904", + "psc_text": "ad sectionem, quod habuerit perseverantem tumorem. Gratia Dei et pax Domini nostri Jesu Christi coronet te in omni tempore, et ambulantem de virtute in virtutem glorificet in aeternum, domine papa beatissime, ineffabiliter mirabilis, incomparabiliter honorande, praestantissime patrone. EPISTOLA CCXXVI. Hilarius Augustino, de eodem argumento. Domino beatissimo ac toto affectu desiderando, et multum in Christo suscipiendo patri AUGUSTINO, HILARIUS. 1. Si cessantibus contradicentium quaestionibus gratae sunt plerumque studiosorum inquisitiones, ut etiam illa quae absque periculo ignorarentur, ediscant; arbitror gratiorem fore sedulitatem nostrae relationis, quae dum indicat secundum quorumdam prosecutiones quaedam adversantia veritati, non tam sibi quam illis qui turbantur et turbant, per consilium sanctitatis tuae satagit provideri, domine beatissime ac toto affectu desiderande, et multum in Christo suscipiende pater. 2. Haec sunt itaque quae Massiliae, vel aliis etiam locis in Gallia ventilantur. Novum et inutile esse praedicationi quod quidam secundum propositum eligendi dicantur, ut id nec arripere valeant nec tenere, nisi", + "candidate_score": 0.628657, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_232", + "psc_text": "in manus tuas perveniendi felicitas non fuit. 2. Sed tu, frater spiritualis omnia judicans, amorem in te nostrum ne pendas officio solo, aut tempore litterarum. Dominus enim testis est, qui unus atque idem operatur in suis ubique charitatem suam, jam abinde nobis, ex quo te beneficio venerabilium episcoporum Aurelii et Alypii, per tua in Manichaeos opera cognovimus, ita inditam dilectionem tuam, ut nobis non novam aliquam amicitiam sumere, sed quasi veterem charitatem rosumere videremur. Denique nunc etsi sermone, non tamen tanquam et affectu rudes scribimus, teque vicissim spiritu per interiorem hominem, quasi recognoscimus. Nec mirum si et absentes adsumus nobis, et ignoti nosmet novimus; cum unius corporis membra simus, unum habeamus caput, una perfundamur gratia, uno pane vivamus, una incedamus via, eadem habitemus domo. Denique in omne quod sumus, tota spe ac fide, qua stamus in praesenti, nitimur in futurum, tam in spiritu, quam in corpore Domini unum sumus, ne", + "candidate_score": 0.627769, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "033_Augustinus-Hipponensis_Epistolae_window_3318", + "psc_text": "Quod autem quibus simul scripsisti, tunc non eramus simul, ideo factum est ut singulorum singulas, non unam amborum epistolam sumeres. A me quippe digressus est perlator hujus per venerabilem fratrem et coepiscopum meum Alypium, qui tuae Sanctitati aliam rescriberet, transiturus; ad quem etiam ipsas, quas ego jam legerem, litteras tuas ipse portavit. Quae nos quanta laetitia perfuderint, quid homo nitatur loqui quod non potest eloqui? nec teipsum satis nosse arbitror, sed nobis crede, quantum boni feceris talia nobis scripta mittendo. Sicut enim tu testis es animi tui, ita nos nostri, quemadmodum sit affectus illarum sinceritate luculentissima litterarum. Si enim brevissimam epistolam tuam, quam de hac ipsa re ad beatissimum senem Aurelium per Leonem acolythum direxisti, exsultanti alacritate descripsimus, et quibus poteramus magno studio legebamus, ubi nobis exposuisti quid de illo perniciosissimo dogmate, vel quid contra de gratia Dei, quam pusillis magnisque largitur, cui est illud inimicissimum, sentias: quanta nos putas", + "candidate_score": 0.621593, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 3, + "cf_id": "cf042", + "work_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2", + "max_score": 0.69203, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_4", + "psc_text": "Singularibus mysteriis pastorale competenter implestis officium, eo quod ad nostram parvitatem sollicitudinis destinantes affectu, dum gaudium, quod nobis ipsius resurrectionis dominicae solemnitatis principale contulit, pastoralis visitatio geminavit, in qua utrinque partim et benedictio in oblationes, et affectio praefulsit in apices. Reddentes ergo munia sospitatis, optamus, ut multiplicatis annorum curriculis, vestris mereamur et eulogiis recipi, et affatibus benedici. Annis innumeris vobis serviam, et prosperis perseverantibus polle, beatissime papa.", + "candidate_score": 0.69203, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "080_Sulpicius-Severus_Epistolae-2_window_4", + "psc_text": "Singularibus mysteriis pastorale competenter implestis officium, eo quod ad nostram parvitatem sollicitudinis destinantes affectu, dum gaudium, quod nobis ipsius resurrectionis dominicae solemnitatis principale contulit, pastoralis visitatio geminavit, in qua utrinque partim et benedictio in oblationes, et affectio praefulsit in apices. Reddentes ergo munia sospitatis, optamus, ut multiplicatis annorum curriculis, vestris mereamur et eulogiis recipi, et affatibus benedici. Annis innumeris vobis serviam, et prosperis perseverantibus polle, beatissime papa.", + "candidate_score": 0.676747, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 4, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1", + "max_score": 0.691114, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.691114, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.685349, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.683423, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.680226, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.67684, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.6767, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.673592, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.67172, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.670154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.667308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.667259, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.666197, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et merito praestantissime atque in Christi dilectione carissime fili. § 2 Laudes itaque tuas in Christo, siue magis in te laudes Christi, uide quid mihi delectationis et laetitiae fuit audire ab illo qui nec fallere me posset propter fidem suam et eas ignorare non posset propter amicitiam tuam. sed alia et ab aliis, etsi non tam multa uel certa, uerumtamen audiuimus, fides tua quam sit sana et catholica, quam pia expectatio 15 cf. Prou. 27, 2 1 Incipit epka ad eundem comitem VP Item epka eiusdem ad Valerium comitem BW epistola-comitem om. C 2 omino-et me om. S xpo SW 3", + "candidate_score": 0.665488, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_4", + "psc_text": "sed nunc ea per supradictum fratrem plura et testatiora cognouimus. § 3 Porro autem de pudicitia coniugali, ut eam quoque in te laudare et amare possimus, quid audiremus nisi ab aliquo interiore familiari tuo, qui uitam tuam non in superficie, sed penitus nosset? de hoc itaque tuo bono, dei dono, me quoque delectat familiarius et aliquanto diutius loqui tecum. scio me non esse oneri tibi, si aliquid prolixum mitto, quod legendo diutius sis nobiscum. nam et hoc comperi, quod inter tuas multas magnasque curas facile ac libenter legas nostrisque opusculis, etiam quae ad alios conscripsimus, si qua in manus tuas uenire potuerunt, admodum delecteris. quanto magis quod ad te scribitur, ubi tamquam praesenti loquar, et aduertere dignaris attentius et accipere gratius! ab hac ergo epistula perge ad librum, quem simul misi, qui tuae reuerentiae et cur conscriptus sit et cur ad te potissimum missus ipse suo principio commodius intimabit. 1", + "candidate_score": 0.66281, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_146", + "psc_text": "dicat: 'beatus Ambrosius episcopus, in cuius praecipue libris Romana elucet fides, qui scriptorum inter Latinos flos quidam speciosus enituit, cuius fidem et purissimum in scripturis sensum ne inimicus quidem ausus est reprehendere'. paeniteat ergo eum quod sensit aduersus Ambrosium, ne paeniteat eum quod sic laudauit Ambrosium. habes librum et molestia longitudinis et difficultate quaestionis quam mihi fuit ad dictandum, tam tibi ad legendum negotiosum, quibus particulis temporum te inuenire potuit aut potuerit otiosum. quem profecto, quantum me dominus adiuuare dignatus est, elaboratum inter ecclesiasticas curas meas non tibi ingererem inter publicas tuas, nisi ab homine dei, qui te familiarius nouit, audissem, quod tam libenter legas, ut etiam nocturnas aliquas horas lectioni uigilanter inpendas. 2 cf. p. 159, 25 4 flos] lucet tios T 6 esset B peneteat m. 1 K ergo om. T quod-eum om. T 7 ne-Ambrosium om. B peneteat m. 1 K 9 fuit om. P dictandum laboriosus", + "candidate_score": 0.66139, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.659511, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_10_12", + "bdc_text": "[ Adresse : ] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.644339, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.642014, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12_14", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand : \"Ovinus Oglethorpius \" .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.640154, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa056a.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "EPISTOLA AD VALERIVM COMITEM. Domino inlustri et merito praestantissimo atque in Christi dilectione carissimo filio Valerio Augustinus in domino salutem. § 1 Cum diu moleste haberem, quod aliquotiens scripserim et nulla tuae sublimitatis rescripta meruerim, repente epistolas tres tuae benignitatis accepi: unam non ad me solum datam per coepiscopum meum Vindemialem et non longe post per conpresbyterum Firmum duas, qui uir sanctus nobisque, ut ab illo scire potuisti, familiarissima caritate coniunctus multa nobiscum de tua excellentia conloquendo et ueraciter insinuando qualem te in Christi uisceribus nouerit non solum eas quas memoratus episcopus uel quas ipse attulit, sed etiam illas quas non accepisse querebamur litteras uicit. et ideo de te narratio eius suauior nobis erat, quia ea dicebat, quae ipse non posses ne quidem me inquirente rescribere, ne tuarum laudum, quod sancta scriptura prohibet, fieres praedicator. quamquam et ego uerear haec ad te scribere, ne suspicionem adulantis incurram, domine inlustris et", + "candidate_score": 0.632317, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 5, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1", + "max_score": 0.691101, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.691101, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.656095, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa021.opp-lat1_window_0", + "psc_text": "LIBER PRIMVS. § 1 Noueram te quidem fama celeberrima praedicante et frequentissimis atque uenicissimis nuntiis quanta esscsesses dei gratia plenus acceperam, beatissime atque ucnerandc papa Bonifaci. sed posteaquam te etiam praesentia corporali frater meus uidit Alypius acceptusque a te benignissime ac sinccrissimesincerissime mutua miscuit dictante dilectione conloquia tecumque conuiuens et paruo licet tempore magno tibi iunctus affeetuaffectu se simul et me refudit animo tnotuo teque mihi reportauit in suo, tanto maior in me tuae sanctitatis est facta notitia quanto certior amicitia. neque enim dedignaris, qui uonnon alta sapis, quamuis altius praesidcas, esse amicus humilium et amorem rependere inpensum. quid est enim aliud amicitia, quae non aliunde quam ex amore nomen accepit et nusquam nisi in Christo fidelis est, in quo solo esse etiam sempiterna ac fclixfelix potest ? unde accepta per eumcum fratrem, per quem te familiarius didici, maiore fiducia ausus suntsum aliquid ad tuam beatitudinenibeatitudinem scribere de his rebus,", + "candidate_score": 0.637955, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 6, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I", + "max_score": 0.690458, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.690458, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_689", + "psc_text": "quia dixisti ei: et tu animam tuam liberabis (Ezech. III, 17-19) . 3. Malo igitur, Imperator, bonorum mihi esse tecum, quam malorum consortium; et ideo clementiae tuae displicere debet sacerdotis silentium, libertas placere. Nam silentii mei periculo involveris, libertatis bono juvaris. Non ergo importunus indebitis me intersero, alienis ingero: sed debitis obtempero, mandatis Dei nostri obedio. Quod facio primum tui amore, tui gratia, tuae studio conservandae salutis. Si id mihi vel non creditur, vel interdicitur: dico sane divinae offensae metu. Nam si meum periculum te exueret, patienter me pro te offerrem, sed non libenter; malo enim te sine meo acceptum Deo esse et gloriosum periculo. Sin autem silentii mei dissimulationisque culpa et me ingravat, nec te liberat; malo importuniorem me, quam inutiliorem aut turpiorem judices. Siquidem scriptum est, dicente sancto apostolo Paulo, cujus non potes doctrinam refellere: Insta opportune, importune; argue, obsecra, increpa in omni patientia et doctrina (II Tim.", + "candidate_score": 0.687794, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.673727, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_2", + "psc_text": "non venerit, excusat, et laudata ipsius humilitate, fide ac pietate, a se mitti libros petitos scribit, seque voluntati ejusdem in lucubrandis tractatibus de Spiritu sancto satisfacturum spondet. Beatissimo augusto GRATIANO, et christianissimo principi AMBROSIUS episcopus. 1. Non mihi affectus defuit, christianissime principum; nihil enim habeo, quod hoc verius et gloriosius dicam: non, inquam, mihi affectus defuit, sed affectum verecundia retardavit, quominus clementiae tuae occurrerem. Revertenti tamen si non occurri vestigio, occurri animo, occurri voto, in quo majora sunt officia sacerdotis. Occurri, dico? Quando enim abfui, quem toto sequebar affectu, cui sensu ac mentibus inhaerebam? Et certe major animorum praesentia est. Tuum quotidianum iter legebam, nocte ac die in tuis castris cura et sensu locatus, orationum excubiis praetendebam: et si invalidus merito, sed affectu sedulus. 753 2. Et haec quidem cum pro tua salute deferebamus, pro nobis faciebamus. Nihil hic adulationis est, quam tu non requiris, ego alienam nostro duco officio:", + "candidate_score": 0.665898, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_847", + "psc_text": "in libros nostrarum epistolarum referam, si placet, atque in numerum reponam; ut tuo commendentur nomine, et tuis ad nos, et nostris ad vos litteris augeatur mutuus amor per Dominum: ut ita legas, quod judices; et quod moverit, scribas ad me: amor enim verus constantia probatur. Placet jam quod senibus usu facilius est, quotidiano et familiari sermone epistolas texere; et si quid de Scripturis divinis obvium inciderit, attexere. Vale, frater, et dilige amantem tui; quia plurimum te diligo. EPISTOLA XLIX. Numquam minus se solum esse, quam cum solus sit amico scribens; solitudinis bona exemplis docet; maxime quod tunc liceat praesentem scripturis habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus,", + "candidate_score": 0.652255, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_530", + "psc_text": "his hauserit affectionibus, excludens dolorem et formidinem, incredibiliter exaestuat. Osculata enim Verbum Dei, modum non capit, nec expletur, dicens: Suavis es, Domine, et in jucunditate tua doce me justificationes tuas (Psal. CXVIII, 68) . Osculata Dei Verbum, concupiscit super omnem decorem, diligit super omnem laetitiam, delectatur super omnia aromata, cupit frequenter videre, saepe intendere, cupit attrahi, ut sequi possit. Unguentum, inquit, exinanitum est nomen tuum (Cant. I, 2) ; propterea te diligimus adolescentulae, propterea certamus, sed comprehendere te non possumus. Attrahe nos, ut possimus currere, ut odore unguentorum tuorum accipiamus virtutem sequendi. 907 11. Festinat etiam interna mysteria videre, ipsam requiem Verbi, ipsam boni illius summi habitationem, et lucem ejus, et claritatem. In illo sinu ac recessu patrio festinat audire sermones ejus; et cum audierit, super omnem suavitatem accipit. Doceat te Propheta, qui gustavit, et ait: Quam dulcia faucibus meis verba tua, super mel et favum ori meo (Psal. CXVIII,", + "candidate_score": 0.643485, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "016_Ambrosius-Mediolanensis_Epistolarum-classis-I_window_848", + "psc_text": "habere Deum, et ei mentem nostram patefacere. AMBROSIUS SABINO. 1. Quoniam tibi quoque complacuit nostrarum usus epistolarum, in quibus quidam inter absentes praesentium sermo est, pergam frequentius te in meis scriptis et cum 992 solus sum, alloqui. Numquam enim minus solus sum, quam cum solus esse videor: nec minus otiosus, quam cum otiosus. Certe pro arbitrio accerso, quos volo, atque adjungo mihi, quos magis diligo, aut quos aptiores arbitror: nemo interpellat, nemo interpolat. Tunc ergo te magis teneo, et de Scripturis confero, et prolixiorem simul sermonem caedimus. 2. Sola erat Maria, et loquebatur cum angelo (Luc. I, 28). Sola erat quando supervenit in eam Spiritus sanctus, et virtus Altissimi obumbravit eam. Sola erat, et operata est mundi salutem, et concepit redemptionem universorum. Solus erat Petrus, et totum per orbem consecrandarum gentium cognovit mysteria (Act. X, 10 et seq.). Solus erat Adam (Gen. II, 9), et non est praevaricatus; quia mens", + "candidate_score": 0.63388, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 7, + "cf_id": "cf020", + "work_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae", + "max_score": 0.685669, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_0_2", + "bdc_text": "Gratiam et Sancti Spiritus consolationem ! Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.685669, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49", + "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto", + "candidate_score": 0.678817, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.676577, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_847", + "psc_text": "Unde et ego beatum me in hoc duntaxat negotio judico, quod apud eruditas aures imperitae linguae responsurus sum: quae objicit mihi vel ignorantiam, vel mendacium; si aut nescivi alienas litteras vere interpretari, aut nolui: quorum alterum error, alterum crimen est. Ac ne forsitan accusator meus facilitate, qua cuncta loquitur, et impunitate, qua sibi licere omnia putat, me quoque apud vos argueret, ut Papam Epiphanium criminatus est, hanc epistolam misi, quae te, et per te alios, qui nos amare dignantur, rei ordinem doceat. 2. Epiphanii litterae ad Joannem Episcopum. Eusebius Cremonensis Graeci sermonis ignarus. Pseudomonachus quid egerit. --Ante hoc ferme biennium miserat Joanni Episcopo supradictus Papa Epiphanius litteras, arguens eum in quibusdam dogmatibus, et postea clementer ad poenitentiam provocans. Harum exemplaria 306 certatim Palaestinae rapiebantur, vel ob auctoris meritum, vel ob elegantiam scriptionis. Erat in monasterio nostro vir apud suos haud ignobilis, Eusebius Cremonensis, qui cum haec Epistola per multorum ora", + "candidate_score": 0.673539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1466", + "psc_text": "mentionem. Certe Apollinarii et Didymi inter se dogma contrarium est. Rapiat me ergo utraque turma diversum altrinsecus, quia magistrum utrumque confiteor. Si expedit odisse homines, et gentem aliquam detestari, miro odio adversor circumcisos. Usque hodie enim persequuntur Dominum nostrum Jesum Christum in synagogis Satanae. Objiciat mihi quispiam, cur hominem Judaeum habuerim praeceptorem? Et audet quidam proferre litteras meas ad Didymum, quasi ad Magistrum? Grande crimen discipuli, si hominem eruditum et senem magistrum dixerim. Et tamen volo inspicere ipsam Epistolam, quae tanto tempore in calumniam reservata est. Nihil praeter honorem et salutationem continet. Inepta sunt haec et frivola. Arguite potius ubi haeresim defenderim, ubi pravum Origenis dogma laudaverim. In lectione Isaiae (Cap. 6), in qua duo Seraphim clamantia describuntur, illo interpretante Filium et Spiritum Sanctum, nonne ego detestandam expositionem in duo Testamenta mutavi? Habetur liber in manibus, ante viginti annos editus. Tot opuscula mea, et maxime Commentarii, juxta opportunitatem locorum gentilem", + "candidate_score": 0.672812, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.669858, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_49", + "psc_text": "exorsus sim. Quid faciam? vocem pectori negare non valeo. Epistolae brevitas compellit tacere: desiderium vestri cogit loqui. Praeproperus sermo: 21 confusa turbatur oratio: amor ordinem nescit. EPISTOLA VIII. AD NICEAM HYPPODIACONUM AQUILEIAE. Niceam veterem sodalem, ac peregrinationis suae comitem, jam in patriam regressum, ut ad se aliquando scribat exemplo Chromatii, et Eusebii fratrum hortatur. TURPILIUS Comicus tractans de vicissitudine litterarum: sola, inquit, res est, quae homines absentes, praesentes facit. Nec falsam dedit, quanquam in re non vera, sententiam. Quid enim est (ut ita dicam) tam praesens inter absentes, quam per epistolas et alloqui, et audire quos diligas? Nam et rudes illi Italiae homines, quos Cascos Ennius appellat, qui sibi (ut in Rhetoricis Cicero ait) ritu ferino victum quaerebant, ante chartae et membranarum usum, aut in dedolatis e ligno codicillis, aut in corticibus arborum mutuo epistolarum alloquia missitabant. Unde et portitores earum Tabellarios, et scriptores a libris arborum Librarios vocavere. Quanto", + "candidate_score": 0.666272, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2357", + "psc_text": "Quam dulcia gutturi meo eloquia tua, super mel ori meo (Ps. 118. 103) . CAPUT PRIMUM.--Cur Joannes discipulos suos mittit ad Dominum, ut interrogent eum: Tu es qui venturus es, an alium exspectamus (Matth. 11. 3, et Luc. 7. 20) ? Cum prius ipse de eodem dixerit: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Joan. 1. 29) . De hac Quaestione in Commentariis Matthaei plenius diximus. Unde apparet quae haec interrogas, ipsa te volumina non habere. Tamen stringendum est breviter, ne omnino tacuisse videamur. Joannes mittebat discipulos suos in vinculis constitutus, ut sibi quaerens, illis disceret; et capite truncandus, illum doceret esse sectandum, quem interrogatione 852 sua magistrum omnium fatebatur. Neque enim poterat ignorare, quem ignorantibus ante monstraverat, et de quo dixerat: Qui habet sponsam, sponsus est (Ibid. 3. 29) ; Et, Cujus non sum dignus calceamenta portare (Matth. 3. 11) ; Et, Illum oportet crescere, me autem minui", + "candidate_score": 0.659931, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2016", + "psc_text": "HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Tres simul epistolas, imo libellos breves per Diaconum Cyprianum, 737 tuae dignationis accepi, diversas, ut tu nominas, quaestiones, ut ego sentio, reprehensiones opusculorum meorum continentes. Ad quas, si respondere voluero, libri magnitudine opus erit. Tamen conabor quantum facere possum, modum non egredi longioris epistolae, et festinanti fratri moram non facere: qui ante triduum quam profecturus erat, a me epistolas flagitavit; ut pene in procinctu haec qualiacumque sunt, effutire compellerer, et tumultuario respondere sermone, non maturitate scribentis, sed dictantis temeritate: quae plerumque non in doctrinam, sed in casum vertitur: ut fortissimos quoque [al. quosque ] milites subita bella conturbant, et ante coguntur fugere quam possint arma corripere. 2. Caeterum nostra armatura Christus est, et Apostoli Pauli institutio, qui scribit ad Ephesios: « Assumite arma Dei, ut possitis resistere in die malo » (Ephes. 6. 13). Et rursum: « State succincti lumbos vestros in veritate, et induti", + "candidate_score": 0.65851, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1991", + "psc_text": "dormitas, Domine (Matth. 8. 25) ? excitemusque illum, et navicula fluctuante, clamemus: Magister, salvos nos fac, perimus. 4. Plura dictare volueram, si non Epistolaris brevitas pudorem nobis tacendi imponeret: et si tu librorum ipsius ad nos voluisses mittere cantilenas, ut scire possemus ad quae [al. ea quae ] rescribere deberemus. Nunc autem aerem verberavimus, et non tam illius infidelitatem, quae omnibus patet, quam nostram fidem aperuimus. Caeterum si volueris, longiorem nos adversum eum librum scribere, mitte naenias illius et ineptias, ut Joannem Baptistam audiat praedicantem: Jam securis ad radices arborum posita est. Omnis arbor, quae non facit fructum bonum, excidetur, et in ignem mittetur (Ibid. 3. 10) . 729 EPISTOLA CX. AUGUSTINI AD HIERONYMUM. Hieronymum litteris suis nonnihil offensum demulcere studet Augustinus. Apologiam illius contra Ruffinum accepisse se testatur, deplorans tantos inter viros quondam amicissimos tam amarulentam discordiam incidisse. Domino venarando, et desideratissimo fratri compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem.", + "candidate_score": 0.657951, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.657019, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.656663, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1728", + "psc_text": "Christo fratri, et compresbytero HIERONYMO, AUGUSTINUS in Domino salutem. 1. « Audivi pervenisse in manus tuas litteras meas; sed quod adhuc rescripta non merui, nequaquam imputaverim dilectioni tuae. Aliquid proculdubio impedimenti fuit. Unde agnosco, Dominum a me potius deprecandum, ut tuae voluntati det facultatem mittendi, quod rescripseris. Nam rescribendi jam dedit, quia cum volueris, facillime poteris. 2. « Etiam hoc, quod ad me sane perlatum est, utrum quidem crederem, dubitavi; sed hinc quoque tibi aliquid utrum scriberem, dubitare non debui. Hoc autem brevi, suggestum esse caritati tuae a nescio quibus fratribus, mihi dictum est, quod librum adversus te scripserim, Romamque miserim. Hoc falsum esse noveris: Deum nostrum testor, hoc me non fecisse, sed si forte aliqua in aliquibus scriptis meis reperiuntur, in quibus aliter aliquid quam tu sensisse reperiar, non contra te dictum, sed quod mihi videbatur, a me scriptum esse, puto te debere cognoscere: aut si cognosci non potest,", + "candidate_score": 0.656076, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1126", + "psc_text": "« Habeo gratiam, quod pro subscripta salutatione, plenam mihi Epistolam reddidisti, sed breviorem multo quam ex te vellem suscipere, tali viro, a quo, tempora quantalibet occupet, nullus sermo prolixus est. Quanquam itaque nos negotiorum alienorum, eorumque saecularium, curis circumstemur ingentibus: tamen Epistolae tuae brevitati facile non ignoscerem, nisi cogitarem quam paucioribus verbis meis redderetur. Quare aggredere, quaeso, istam nobiscum litterariam collocutionem, ne multum ad nos disjungendos liceat absentiae corporali; quanquam simus in Domino spiritus unitate conjuncti, etiamsi ab stilo quiescamus, atque taceamus. Et libri quidem quos de horreo Dominico elaborasti, pene totum nobis te exhibent. Si enim propterea te non novimus, quia faciem corporis tui non vidimus, hoc modo nec ipse te nosti: nam tu quoque non vides eam. Si autem tibi non ob aliud notus es, nisi quia nosti animum tuum: et nos eum non mediocriter novimus in litteris tuis, in quibus benedicimus Domino, quod tibi, et nobis, omnibusque", + "candidate_score": 0.647408, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2005", + "psc_text": "abs te audire quid sentias. Vide quid faciant terrae ac maria, quae nos corporaliter dirimunt. Si haec epistola mea, quam legis, ego essem, jam mihi diceres, quod quaesivi: nunc vero quando rescribes? quando mittes? quando perveniet? quando accipiam? et tamen utinam quandoque fiat, quod tam cito fieri non posse quam volumus, quanta possumus tolerantia sustinemus. Unde recurro ad illa verba epistolae tuae dulcissima, sanctique desiderii tui plenissima, et ea facio vicissim mea: Utique mereremur complexus tuos; et collatione mutua vel doceremus aliqua, vel disceremus: si tamen esse ullo modo posset, quod ego te docerem. 8. « In his autem verbis, non jam tuis tantum, sed etiam meis, ubi delector et reficior, et ipso quamvis pendente et non attingente utriusque nostrum desiderio, non parva ex parte consolor: ibi rursum acerrimis dolorum stimulis fodior, dum cogito inter vos quibus Deus hoc ipsum quod uterque nostrum optavit, largum prolixumque concesserat, ut conjunctissimi et", + "candidate_score": 0.642665, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_59", + "psc_text": "sermonem brevi spatio coarctavi; quia et vobiscum volebam prolixius loqui, et angustia schedulae cogebat tacere. Nunc igitur ingenio est victa pauperies. Minutae quidem litterae, sed confabulatio longa est. Et tamen in hoc necessitatis articulo animadvertite caritatem, cum me nec penuria scriptionis valuerit prohibere, ne scriberem. Vos autem, ignoscite, obsecro, dolenti; dico enim laesus, dico lacrymans et irascens: ne unum quidem apicem, toties vobis tribuenti officium, praestitistis. Scio quia nulla communio luci et tenebris est: nulla cum ancillis Dei, peccatori societas. Attamen et meretrix Domino pedes lacrymis lavit (Luc. 7), et de dominorum micis canes edunt (Matth. 15). Et ipse Salvator non venit justos vocare, sed peccatores. Non enim egent sani medico (Ibid. 5. 31) . Et magis vult poenitentiam peccatoris, quam mortem. Et errantem oviculam suis humeris refert. 26 Et prodigum filium revertentem, excipit laetus pater (Luc. 15). Quin potius Apostolus ait: Nolite judicare ante tempus (1. Cor. 4. 5)", + "candidate_score": 0.63928, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_1993", + "psc_text": "tanquam audacem Daretem coepisse pulsari atque versari: nunc tamen eis ipsis respondebo litteris tuis, quas mihi per sanctum filium nostrum Asterium jam [al. abest jam ] mittere dignatus es, in quibus multa in me comperi tuae benevolentissimae caritatis, et rursus quaedam nonnullius a me tuae offensionis indicia. Itaque ubi mulcebar legens, ibi continuo feriebar: hoc sane vel maxime admirans, quod cum te dicas exemplaribus litterarum mearum ideo non temere putavisse credendum, ne forte, te respondente, laesus juste expostularem, quod probare ante debuisses, meum esse sermonem, et sic rescribere; postea jubeas, si mea est epistola, aperte me scribere, aut mittere exemplaria veriora, ut absque ullo rancore stomachi, in Scripturarum disputatione versemur. Quo pacto enim possumus in hac disputatione sine rancore versari, si me laedere paras? aut si non paras, quomodo ego, te non laedente, abs te laesus juste expostularem 730 quod probare ante debuisses meum esse sermonem, et sic rescribere, hoc", + "candidate_score": 0.638372, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2147", + "psc_text": "quantum me adjuvat Dominus, ut litterae, quas ad te scribo, prius ad te perveniant, quam ad quemquam, a quo latius dispergantur. Fateor enim, nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me, quod de meis ad te factum justissime expostulas. Tamen placeat nobis invicem non tantum caritas, verum etiam libertas amicitiae; nec apud me taceas, vel ego apud te, quod in nostris litteris vicissim nos movet; eo scilicet animo qui oculis Dei, in fraterna dilectione, non 782 displicet. Quod si inter nos fieri posse sine ipsius dilectionis perniciosa offensione non putas; non fiat. Illa enim caritas, quam tecum habere velim, profecto major est: sed melius haec minor, quam nulla est. » EPISTOLA CXVII. AD MATREM ET FILIAM IN GALLIA COMMORANTES. Docet viduis et virginibus vitandam esse domesticam consuetudinem eorum, unde sit periculum vel pudicitiae, vel famae. Argumentum epistolae ipse copiosius exponit in Praefatione. PRAEFATIO. 1. Retulit mihi quidam frater e", + "candidate_score": 0.635639, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_34", + "psc_text": "volui. Ob hoc et ego obsecro, et tu, ut petas, plurimum quaeso, ut tibi beati Rhetitii Augustodunensis Episcopi Commentarios ad describendum largiatur, in quibus Canticum Canticorum sublimi ore disseruit. Scripsit et mihi quidam de patria supradicti fratris Ruffini, Paulus senex, Tertulliani suum codicem apud eum esse, quem vehementer reposcit. Et ex hoc quaeso, ut eos libros, quos me non habere Brevis subditus edocebit, librarii manu in charta scribi jubeas. Interpretationem quoque Psalmorum Davidicorum, et prolixum valde de Synodis librum sancti Hilarii, quem ei apud Treviros manu mea ipse descripseram, ut mihi transferas peto. Nosti hoc esse animae Christianae pabulum, si in lege Domini meditetur die ac nocte (Psal. 1). Caeteros hospitio recipis, solatio foves, sumptibus juvas. Mihi si rogata praestiteris, cuncta largitus es. Et quoniam, largiente Domino, multis sacrae Bibliothecae codicibus abundamus, impera vicissim, quodcumque vis mittam. Nec putes mihi grave esse, si jubeas. Habeo alumnos, qui Antiquariae arti serviant.", + "candidate_score": 0.634756, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_2920", + "psc_text": "illustris domus conciliabulum precor, atque commoneo, ne per unum, aut ut multum, tres homunculos, suscipiant tantarum feces haereseon, aut (ut parum dicam) infamiam: ut ubi primum virtus, et sanctitas laudabatur, sordidissimae societatis turpitudo versetur. Sciantque qui hujuscemodi hominibus opes suggerunt, haereticorum multitudinem congregare, et Christi hostes facere et enutrire adversarios ejus; frustraque aliud lingua praetendere, cum manu [al. animus ] sentire aliud comprobentur [al. comprobetur. ] EPISTOLA CXXXIV AD AUGUSTINUM. Indicat se ab Orosio accepisse duos libros sibi inscriptos, sive duas superiores Augustini epistolas 131 et 132. quibus cur non responderit, excusat. Domino vere sancto et omni mihi affectione venerabili Papae AUGUSTINO HIERONYMUS in Christo salutem. 1. Virum honorabilem fratrem meum, filium dignationis tuae, Orosium Presbyterum, et sui merito et te jubente suscepi. Sed incidit tempus difficillimum, quando mihi tacere melius fuit quam loqui: ita ut nostra studia cessarent, et juxta Appium canina exerceretur facundia. Itaque duobus libellis tuis, quos", + "candidate_score": 0.633039, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "022_Hieronymus-Stridonensis_Epistolae_window_780", + "psc_text": "6). 3. Quando honorandi parentes. --Facessat invidia, quam nomini Christiano maledicorum semper genuinus infigit: ut, dum probra metuunt, ad virtutes non provocentur. Exceptis epistolis, ignoramus alterutrum. SOLAQUE causa pietatis est, ubi carnis nulla notitia est. Honora patrem tuum; sed si te a vero Patre non separat. TAMDIU SCITO sanguinis copulam, quamdiu ille suum noverit Creatorem. Alioqui David tibi protinus canet: « Audi filia, et vide, et inclina aurem tuam, et obliviscere populum et domum patris tui: et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus tuus » (Ps. 44. 11). Grande praemium parentis obliti: Concupiscet rex decorem tuum. Quia audisti, quia vidisti, quia inclinasti aurem tuam; et populi tui, domusque patris tui oblita es, idcirco concupiscet rex decorem tuum, et dicet tibi: Tota pulchra es amica mea, et macula non est in te (Cant. 4. 7) . Quid pulchrius anima, quae Dei filia nuncupatur, et nullos extrinsecus quaerit ornatus? [Mss.", + "candidate_score": 0.624958, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 8, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum", + "max_score": 0.684763, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-sacramentorum_window_649", + "psc_text": "gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus, Deus qui, Moysen famulum tuum secreti familiaris affatu inter caetera coelestis documenta culturae de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti, ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas, nec eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum quam aenigmata figurarum; illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et (769) pontificalem gloriam non jam nobis honor, commendat vestium, sed splendor animarum, (770) quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant; et idcirco huic famulo tuo, quem (771) ad summi sacerdotii ministerium elegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut (772) quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in ejus moribus actibusque clarescat. (773) Hic accipis chrisma. Comple,", + "candidate_score": 0.684763, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 9, + "cf_id": "cf014", + "work_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1", + "max_score": 0.681067, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_955", + "psc_text": "κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν. ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν. καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις, τοιούτοις οὖσιν, ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς. ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος, πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος, καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν, τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα, καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν, ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς. καὶ γὰρ", + "candidate_score": 0.681067, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156", + "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκόπην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ἀγαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,", + "candidate_score": 0.677437, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_955", + "psc_text": "κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν. ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν. καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις, τοιούτοις οὖσιν, ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς. ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος, πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος, καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν, τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα, καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν, ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς. καὶ γὰρ", + "candidate_score": 0.672659, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβε��λῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.671108, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.666636, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ���πιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.665953, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156", + "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκόπην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ἀγαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,", + "candidate_score": 0.664252, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_402", + "psc_text": "σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον, ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι. ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμενπαρακαλῶ μέν editi antiqi. διὰ τοῦ γράμματος, καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα π���σαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον. ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι, ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει. οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα, καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ, πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι, αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος. Εὐσταθίῳ,Ἐὐσταθίῳ tantum habent E et Harl. ἐπισκόπῳ Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον", + "candidate_score": 0.659092, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_543", + "psc_text": "ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς ἡμῶν ΣαγκτίσσιμοςΣαγκτήσιμος E. editi antiqi. ὁ συμπρεσβύτερος τὴν μέχρις ὑμῶν ὁδοιπορίαν ὑπέστη, δι’ αὐτοῦ καὶ προσφθέγγομαίπροσφθεγγόμεθα E. Med. σου τὴν κοσμιότητα,τιμιότητα E. καὶ παρακαλῶ προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ χρῆσαι τὴν ἀκοὴν τῷ προειρημένῳ,εἰρημένῳ E. ὥστε παρʼ αὐτοῦ διδαχθῆναι τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἐν οἵοιςοἷς E. ἐστὶ καὶ τὴν δυνατὴν σπουδὴν εἰσενέγκασθαι εἰς τὰ προκείμενα. Γίνωσκε δὲ ὅτι Φαῦστος γράμματα ἔχων ἧκε πρὸς ἡμᾶς παρὰτοῦ add. E. πάπα, ἀξιοῦντα αὐτὸν γενέσθαι ἐπίσκοπον. ἐπειδὴ δὲ ᾐτήσαμεν ἡμεῖς,ᾐτησάμην ἡμεῖς om. E Med. μαρτυρίαν τῆς σῆς εὐλαβείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐπισκόπων, καταφρονήσας ἡμῶν πρὸς Ἄνθιμον ᾤχετο, καὶ παρʼ αὐτοῦ λαβὼν τὴν χειροτονίαν χωρὶς ἡμετέρας ὑπομνήσεως ἐπανῆκε. Ποιμενίῳ, ἐπισκόπῳ Σατάλων Πάντως ἐπεζήτησαςἐπιζητήσας editi antiqi. γράμματα παρὰ τῶν Ἀρμενίων, ὅτε ἐπανῆκαν διὰ σοῦ, καὶ τὴν αἰτίαν ἔμαθες, δι’ ἣν οὐκ ἔδωκα αὐτοῖς τὴν ἐπιστολήν. εἰ μὲν οὖν εἶπον φιλαλήθως, ἔδωκας ἡμῖν αὐτόθεν τὴν συγγνώμην· εἰ δὲ ἀπεκρύψαντο ἐκεῖνοι, ὅπερ οὐκοὖν E. εἰκάζω—ἀλλὰ", + "candidate_score": 0.635243, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_955", + "psc_text": "κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας, τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν, ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα, ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν. ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς, καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν, οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν. ἐξ αὐ��ῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν. καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις, τοιούτοις οὖσιν, ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς. ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος, πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος, καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν, τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα, καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν, ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς. καὶ γὰρ", + "candidate_score": 0.632848, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_403", + "psc_text": "Σεβαστείας Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα, ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς, ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως, διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ· καὶ δεξάμενοςδέ add. E. editi antiqi. παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα, καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος, ἐδόξασα τὸ θεῖοντὸ θεῖον Capps (on account of the following τό), τὸν Θεόν MSS. et editi. τὸ τοιοῦτον παραστάτην καὶ συνασπιστήν διὰ τῆς πνευματικῆς βοηθείας ἐν τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶσι χαρισάμενον ἡμῖν. γινωσκέτω δὲ ἡ ἀνυπέρβλητός σου θεοσέβεια μέχρι νῦν προσβολὰς μέν τινας παρὰ τῶν μεγάλων ἀρχόντων ἡμῖν γεγενῆσθαι, καὶ ταύτας σφοδράς, τοῦ τε ἐπάρχου καὶ τοῦ περὶ τὸν κοιτῶνα διαλεχθέντων ἰδιοπαθῶςκαί add. E. ὑπὲρ τῶν ἐναντίων· τέως δὲ ἀτρέπτως ἡμᾶς πᾶσαν προσβολὴν ὑπομεῖναι τῷ ἐλέει τοῦ Θεοῦ, τῷ χαριζομένῳτοῦ χαριζομένου Coisl. secundus, Reg. secundus. ἡμῖν τὴν συνεργίαν τοῦ Πνεύματος καὶ ἐνδυναμώσαντιἐνδυναμώσαντος Coisl. secundus, Reg. secundus. ἡμῶν δι’ αὐτοῦ τὴν ἀσθένειαν. Ἀθανασίῳ, ἐπισκόπῳ Ἀλεξανδρείας", + "candidate_score": 0.632638, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_735", + "psc_text": "ἐρημίαν ἐπάγειν τῶν προεστώτων. ὅθεν λογίζομαι καὶ τὴν σὴν εὐλάβειαν ἐπιστυγνάζουσαν τοῖς συμβεβηκόσι μὴ ἐπιστέλλειν ἡμῖν, καὶ ὁμοῦ ἐν πλείονι εἶναι νῦν ἀσχολίᾳ, περιτρέχεινπεριέπειν E. Med. τὰ τοῦ Χριστοῦ ποίμνια διὰ τὴν πανταχόθεν τῶν ἐχθρῶν ἐπανάστασιν. ἀλλʼ ἐπειδὴ πάσης λύπης παρηγορία ἡ πρὸς τοὺς ὁμοψύχους ἐστὶν ὁμιλία, καταξίου ὁσάκις ἂν δυνατόν σοι ἐπιστέλλειν ἡμῖν, καὶ αὐτός τε ἀναπαύεσθαι ἐν τῷ φθέγγεσθαι πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἡμᾶς παρηγορεῖν ἐν τῷ μεταδιδόναι ἡμῖν τῶν σεαυτοῦ ῥημάτων. τοῦτο δὲ καὶ ἡμεῖς σπουδάσομεν ποιῆσαι ὁσάκις ἂν ἡμῖν ἐνδιδῷ τὰ πράγματα. εὔχου δὲ καὶ αὐτὸς καὶ πᾶσαν τὴν ἀδελφότητα παρακάλεσον σπουδαίως δυσωπεῖν τὸν Κύριον, ἵνα δείξῃ ποτὲ ἡμῖν λύσιν τῆς περιεχούσης ἡμᾶς κατηφείας. Θεοδότῳ, ἐπισκόπῳ Βεροίας Οἶδα ὅτι, εἰ καὶ μὴ ἐπιστέλλεις ἡμῖν, ἀλλʼ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ὑπάρχει ἡ μνήμη ἡμῶν. καὶ τοῦτο τεκμαίρομαι, οὐχ ὅτι αὐτὸς ἄξιός εἰμι μνήμης τινὸς δεξιᾶς, ἀλλʼ ὅτι ἡ σὴ ψυχὴ πλουτεῖ ἐν τῇ τῆς ἀγάπης περιουσίᾳ. πλὴν ἀλλʼ", + "candidate_score": 0.631903, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1116", + "psc_text": "κατενώπιον τοῦ Θεοῦ ἐν Χριστῷ λαλοῦμεν), ἀπορίᾳ δὲ καὶ ἀμηχανίᾳ καὶ τῷ μὴ ἔχειν εἰπεῖν τι τῆς λύπης ἄξιον. Ἕως ἐν τούτοις ἦμεν, ἐπικατέλαβεν ἡμᾶς ἕτερα γράμματα πρὸς Δαζίζαν τινὰ γεγραμμένα δῆθεν, τῇ δὲ ἀληθείᾳ πᾶσιν ἀνθρώποις ἐπεσταλμένα, ὡς δηλοῖ αὐτῶν ἡ οὕτως ὀξεῖα διάδοσις, ὡς ἐν ὀλίγαις ἡμέραις ἐν παντὶ μὲν τῷ Πόντῳ κατασπαρῆναι καὶ τὴν Γαλατίαν ἐπιδραμεῖν. φασὶ δέ τινες, ὅτι καὶ Βιθυνοὺς διεξελθόντες οἱ τῶν ἀγαθῶν τούτων ἄγγελοι μέχρις αὐτοῦ ἔφθασαν Ἑλλησπόντου. τίνα δὲ ἦν τὰ καθʼ ἡμῶν πρὸς Δαζίζαν ἐπεσταλμένα, πάντως μὲν οἶδας. οὐ γὰρ οὕτω σε μακρὰν τῆς ἑαυτῶν φιλίας τίθενται, ὥστε σε μόνον ἀγέραστον τῆς τιμῆς ἐκείνης καταλιπεῖν. εἰ δὲ οὐκ ἦλθεν εἰς σὲ τὰ γράμματα, ἀλλʼ ἐγώ σοι ἀποστέλλω. ἐν οἷς εὑρήσεις ἡμᾶς κατηγορουμένους, δόλον καὶ ῥᾳδιουργίαν, φθορὰν ἐκκλησιῶν καὶ ψυχῶν ἀπώλειαν, καὶ τὸ πάντων, ὡς αὐτοὶ νομίζουσιν, ἀληθέστερον, ὅτι ἐγκάθετον ἐκείνην τὴν προβολὴν τῆς πίστεως ἐποιησάμεθα, οὐ Νικοπολίταις διακονούμενοι, ἀλλʼ αὐτοὶ λαβεῖν", + "candidate_score": 0.631468, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1156", + "psc_text": "γραμμάτων εἰς προτροπὴνπροκόπην Harl. et Med. τῆς ἀγαθῆς ὑμῶν ἀθλήσεως ἐνεβόησα. ἐγένετο δὲ ἡμῖν οὐδὲ τοῦτο ῥᾴδιον διὰ δύο προφάσεις· μίαν μέν, ὅτι οὐκ ᾔδειμεν ὅπου διάγετε, ἑτέραν δέ, ὅτι οὐδὲ πολλοί εἰσιν οἱ παρʼ ἡμῶν πρὸς ὑμᾶς ἀπαίροντες. Ἀλλὰ νῦν ὁ Κύριος ἤγαγεν ἡμῖν τὸν ποθεινότατον καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Σαγκτίσσιμον τὸν συμπρεσβύτερον,πρεσβύτερον E. δι’ οὗ καὶ προσφθεγγόμεθα ὑμῶν τὴν ἀγάπην καὶκαὶ om. E παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑμᾶςκαὶ add. E. ὑπὲρ ἡμῶν, χαίροντας καὶ ��γαλλιωμένους ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς, καὶ ὡς ἔχοντας παρρησίαν πρὸς τὸν Κύριον μὴ ἀνεῖναι νυκτὸς καὶ ἡμέρας βοῶντας πρὸς αὐτόν, ὑπὲρ τοῦ παύσασθαι μὲν τὸν σάλον τῶν ἐκκλησιῶν τοῦτον,τούτων E. Reg. sec. ἀποδοθῆναι δὲ τοῖς λαοῖς τοὺς ποιμένας, ἐπανελθεῖν δὲ τὴν Ἐκκλησίαν εἰς τὸ οἰκεῖον αὐτῆς ἀξίωμα. πέπεισμαι γὰρ ὅτι, ἐὰν εὑρεθῇ φωνὴ δυσωποῦσα τὸν ἀγαθόν, οὐκ εἰς μακρὰν ποιήσει τὰ ἐλέη αὐτοῦ, ἀλλὰ παρέξει ἡμῖν λοιπὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν,", + "candidate_score": 0.62997, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_793", + "psc_text": "φιλανθρωπίᾳ. Ἀμφιλοχίῳ, ἐπισκόπῳ Ἰκονίου. Ἐντυχόντες τοῖς γράμμασι τῆς εὐλαβείας σου, πολλὴν τῷ Θεῷ τὴν χάριν ἔσχομεν, ὅτι ἀρχαίας ἀγάπης ἴχνη εὕρομεν ἐν τοῖς ῥήμασι τῆς ἐπιστολῆς· ὅς γε οὐκ ἔπαθες τὸ τῶν πολλῶν, οὐδὲ φιλονείκως ἔσχες πρὸς τὸ μὴ καὶ αὐτὸς κατάρξαι τῆς ἀγαπητικῆς ὁμιλίας· ἀλλʼ ὡς πεπαιδευμένος τὸ ἐκ ταπεινοφροσύνης μεγαλεῖον περιγινόμενον τοῖς ἁγίοις, οὕτως εἵλου διὰ τῶν δευτερείων ἔμπροσθεν ἡμῶν ἀποφανθῆναι. καὶ γὰρ οὗτος νόμος τῆς ἐν Χριστιανοῖς νίκης, καὶ ὁ ἔλαττον ἔχειν καταδεξάμενος στεφανοῦται. ἵνα οὖν μὴ ἀπολειφθῶμεν τοῦ ἀγαθοῦ ζήλου, ἰδοὺ καὶ αὐτοὶ ἀντιφθεγγόμεθά σου τὴν σεμνότητα, καὶ δείκυμεν τὴν προαίρεσιν ἡμῶν, ὅτι Θεοῦ χάριτι τῆς κατὰ τὴν πίστιν συμφωνίας ἐρρωμένης ἡμῖν, οὐδὲν ἕτερόν ἐστι τὸ ἐμποδίζον πρὸς τὸ εἶναι ἡμᾶς ἓν σῶμα καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς ἐκλήθημεν ἐν μιᾷ ἐλπίδι διὰ τῆς κλήσεως. τῆς οὖν σῆς ἐστιν ἀγάπης τῇ ἀγαθῇ ἀρχῇ καὶ τὰ ἐφεξῆς ἀποδοῦναι, συστατεῖν μὲν περὶ σεαυτὸν τοὺς ὁμοψύχους, δηλῶσαι δὲ καὶ χρόνον", + "candidate_score": 0.624104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_718", + "psc_text": "εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου. τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον, τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον, τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές, τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν om. E τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον, ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας,τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν add. E. τὸ τῆς πίστεως ὑγιές, τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν, μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες, μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι. Πρὸς ἐλευθ��ραν Ἐγώ, καὶ πάνυ βουλόμενος συνεχῶς ἐπιστέλλειν τῇ εὐγενείᾳ ὑμῶν, ἐπέσχονἀπέσχον editi antiqi. ἐμαυτὸν ἀεί, μήπως δόξω τινὰς ὑμῖν πειρασμοὺς ἐπεγείρειν διὰ τοὺς φιλέχθρωςφιλεχθῶς editi antiqi. πρὸς ἡμᾶς διακειμένους καί, ὡς ἀκούω, μέχρι καὶ τούτων τὴν ἔχθραν ἐλαύνοντας, ὥστε πολυπραγμονεῖνφιλοπραγμονεῖν E, Harl. εἴ πού τις καὶ γράμμα ἡμέτερον δέχοιτο. ἐπειδὴ δὲ αὐτή, καλῶς ποιοῦσα, κατῆρξας τοῦ γράμματος καὶ ἐπέστειλας ἡμῖν ἃὡς E. ἐχρῆν περὶ τῶν κατὰ τὴντήν om. E ψυχήν σου πραγμάτων ἀνακοινουμένη, προετράπην", + "candidate_score": 0.620575, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg2040.tlg004.perseus-grc1_window_1073", + "psc_text": "ψεύσασθαι δὲ οὐκ ἀνέχομαι. Νικοπολίταις πρεσβυτέροις. Ἐδεξάμην τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν, καὶ οὐδὲν ἔσχον καινότερον τῶν ἐγνωσμένων ἤδη παρʼ αὐτῶν διδαχθῆναι. καὶ γὰρ ἔφθασεν ἡ φήμη εἰς πᾶσαν τὴν περιοικίδα, τοῦ παρʼ ὑμῖν καταπεσόντος τὴν αἰσχύνην περιαγγέλλουσα, ὃς ἐπιθυμίᾳ δόξης κενῆς τὴν αἰσχίστην ἑαυτῷ συνήγαγεν ἀτιμίαν, καὶ εὑρέθη τῶν μὲν ἐπὶ τῇ πίστει μισθῶν διὰ τὴν φιλαυτίαν ἐκπεσών· αὐτὸ δὲ τὸ δύστηνον δοξάριον, οὗ ἐπιθυμήσας ἐπράθη τῇ ἀσεβείᾳ, οὐκ ἔχων διὰ τὸ δίκαιον μῖσος τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον. ἀλλὰ ἐκεῖνος μὲν παντὸς τοῦ ἑαυτοῦ βίου ἐναργέστατον ἐξήνεγκε δεῖγμα ἐκ τῆς νῦν προαιρέσεως, ὅτι οὐδέποτε ἔζη ἐπʼ ἐλπίδι τῶν ἀποκειμένων ἡμῖν ἐπαγγελιῶν παρὰ τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ εἴ τι ἑαυτῷ ἐπραγματεύετο τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ ῥήματα πίστεως καὶ πλάσμα εὐλαβείας, πάντα πρὸς τὴν τῶν ἐντυγχανόντων ἀπάτην ἐπετηδεύετο. Ὑμᾶς δὲ τί καταπονεῖ τὸ συμβάν; τί χείρους ἑαυτῶν γεγόνατε παρὰ τοῦτο; ἔλειψεν εἷς ἐκ τοῦ πληρώματος ὑμῶν, εἰ δὲ καὶ συναπῆλθέ που ἄλλος εἷς", + "candidate_score": 0.620181, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 10, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones", + "max_score": 0.678723, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.678723, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6_8", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_52", + "psc_text": "tibi miserationes tuas, quibus eruisti me ab omnibus viis meis pessimis; ut dulcescas mihi super omnes seductiones quas sequebar; et amem te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis, et eruas me ab omni tentatione usque in finem. Ecce enim tu, Domine, rex meus et Deus meus, tibi serviat quidquid utile puer didici; tibi serviat quod loquor, et scribo, et lego, et numero: quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi; et in eis vanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. Didici enim in eis multa verba utilia; sed et quae in rebus non vanis disci possunt: et ea via tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem?", + "candidate_score": 0.673487, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.670236, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.665122, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_459", + "psc_text": "inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat. Erat etiam serva servorum tuorum. Quisquis eorum noverat eam, multum in ea laudabat et honorabat et diligebat te; quia sentiebat praesentiam tuam in corde ejus, sanctae conversationis fructibus testibus. Fuerat enim unius viri uxor, mutuam vicem parentibus reddiderat, domum suam pie tractaverat, in operibus bonis testimonium habebat. Nutrierat filios, toties eos parturiens, quoties abs te deviare cernebat. Postremo nobis, Domine, omnibus, quia ex munere tuo sinis loqui servis tuis, qui ante dormitionem ejus in te jam consociati vivebamus percepta gratia Baptismi tui, ita curam gessit, quasi omnes genuisset, ita servivit quasi ab omnibus genita fuisset. CAPUT X. Colloquium cum matre", + "candidate_score": 0.664104, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_458", + "psc_text": "creasti, Deus meus, misericordia mea, munus grande donaveras, quod inter dissidentes atque discordes quaslibet animas, ubi poterat, tam se praebebat pacificam, ut cum ab utraque multa de invicem audiret amarissima, qualia solet eructare turgens atque indigesta discordia, quando praesenti amicae de absente inimica per acida colloquia cruditas exhalatur odiorum; nihil tamen alteri de altera proderet, nisi quod ad eas reconciliandas valeret. Parvum hoc bonum mihi videretur, nisi turbas innumerabiles tristis experirer, nescio qua horrenda pestilentia peccatorum latissime pervagante, non solum iratorum inimicorum iratis inimicis dicta prodere, sed etiam quae non dicta sunt addere; cum contra homini humano parum esse debeat inimicitias hominum nec excitare nec augere male loquendo, nisi eas etiam exstinguere bene loquendo studuerit; qualis illa erat, docente te magistro intimo in schola pectoris. 22. Denique etiam virum suum jam in extrema vita temporali ejus lucrata est tibi, nec in eo jam fideli planxit quod in nondum fideli toleraverat.", + "candidate_score": 0.657547, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_385", + "psc_text": "Et de vinculo quidem desiderii concubitus quo arctissimo tenebar, et saecularium negotiorum servitute, quemadmodum me exemeris narrabo, et confitebor nomini tuo, Domine, adjutor meus et redemptor meus. Agebam solita, crescente anxietudine, et quotidie suspirabam tibi; frequentabam ecclesiam tuam, quantum vacabat ab eis negotiis sub quorum pondere gemebam. Mecum erat Alypius otiosus ab opere jurisperitorum post assessionem tertiam, exspectans quibus iterum consilia venderet, sicut ego vendebam dicendi facultatem, si qua docendo praestari potest. Nebridius autem amicitiae nostrae cesserat, ut omnium nostrum familiarissimo Verecundo, Mediolanensi civi et grammatico subdoceret, vehementer desideranti et familiaritatis jure flagitanti de numero nostro fidele adjutorium, quo indigebat nimis. Non itaque Nebridium cupiditas commodorum eo traxit: majora enim posset si vellet de litteris agere; sed officio benevolentiae petitionem nostram contemnere noluit amicus dulcissimus et mitissimus. Agebat autem illud prudentissime, cavens innotescere personis secundum hoc saeculum majoribus, devitans in eis omnem inquietudinem animi, quem volebat habere liberum et quam", + "candidate_score": 0.656213, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_362", + "psc_text": "bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum aestus meos, quis esset aptus modus sic affecto, ut ego eram, ad ambulandum in via tua. 2. Videbam enim plenam Ecclesiam; et alius sic ibat, alius autem sic. Mihi autem displicebat quod agebam in saeculo, et oneri mihi erat valde, non jam inflammantibus cupiditatibus, ut solebant, spe honoris et pecuniae, ad tolerandam illam servitutem tam gravem. Jam enim me illa non delectabant prae dulcedine tua et decore domus tuae quam dilexi (Psal. XXV, 8); sed adhuc tenaciter colligabar ex femina: nec me prohibebat Apostolus conjugari, quamvis exhortaretur ad melius, maxime volens omnes homines sic esse ut ipse erat (I Cor.", + "candidate_score": 0.645527, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_52", + "psc_text": "tibi miserationes tuas, quibus eruisti me ab omnibus viis meis pessimis; ut dulcescas mihi super omnes seductiones quas sequebar; et amem te validissime et amplexer manum tuam totis praecordiis meis, et eruas me ab omni tentatione usque in finem. Ecce enim tu, Domine, rex meus et Deus meus, tibi serviat quidquid utile puer didici; tibi serviat quod loquor, et scribo, et lego, et numero: quoniam cum vana discerem, tu disciplinam dabas mihi; et in eis vanis peccata delectationum mearum dimisisti mihi. Didici enim in eis multa verba utilia; sed et quae in rebus non vanis disci possunt: et ea via tuta est in qua pueri ambularent. CAPUT XVI. Improbat modum juventutis erudiendae. 25. Sed vae tibi, flumen moris humani! Quis resistet tibi? quamdiu non siccaberis? quousque volves Evae filios in mare magnum et formidolosum, quod vix transeunt qui lignum conscenderint? Nonne ego in te legi et tonantem Jovem et adulterantem?", + "candidate_score": 0.636949, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_235", + "psc_text": "ad Ambrosium episcopum, in optimis notum orbi terrae, pium cultorem tuum; cujus tunc eloquia strenue ministrabant adipem frumenti tui, et laetitiam olei, et sobriam vini ebrietatem populo tuo. Ad eum autem ducebar abs te nesciens, ut per eum ad te sciens ducerer. Suscepit me paterne ille homo Dei, et peregrinationem meam satis episcopaliter dilexit. Et eum amare coepi, primo quidem non tanquam doctorem veri, quod in Ecclesia tua prorsus desperabam, sed tanquam hominem benignum in me. Et studiose audiebam disputantem in populo, non intentione qua debui, sed quasi explorans ejus facundiam, utrum conveniret famae suae, an major minorve proflueret, quam praedicabatur: et verbis ejus suspendebar intentus; rerum autem incuriosus et contemptor astabam; et delectabar suavitate sermonis, quanquam eruditioris, minus tamen hilarescentis atque mulcentis quam Fausti erat, quod attinet ad dicendi modum. Caeterum rerum ipsarum nulla comparatio: nam ille per manichaeas fallacias aberrabat; iste autem saluberrime docebat salutem. Sed longe est", + "candidate_score": 0.635061, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_173", + "psc_text": "quomodo. CAPUT XIV. Libri de Apto et Pulchro Hierio nuncupati. Unde hunc amaverat. 21. Quid est autem quod me movit, Domine Deus meus, ut ad Hierium Romanae urbis oratorem scriberem illos libros, quem non noveram facie, sed amaveram hominem ex doctrinae fama quae illi clara erat, et quaedam verba ejus audieram, et placuerant mihi? Sed magis quia placebat aliis, et efferebant eum laudibus, stupentes quod ex homine syro, docto prius graecae facundiae, postea in latina etiam dictor mirabilis exstitisset, et esset scientissimus rerum ad studium sapientiae pertinentium; mihi placebat. Laudatur homo, et amatur absens. Utrumnam ab ore laudantis intrat in cor audientis amor ille? Absit: sed ex amante alio accenditur alius. Hinc enim amatur qui laudatur, dum non fallaci corde laudatoris praedicari creditur; id est, cum amans eum laudat. 22. Sic enim tunc amabam homines ex hominum judicio; non enim ex tuo, Deus meus, in quo nemo fallitur. Sed tamen,", + "candidate_score": 0.628331, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "031_Augustinus-Hipponensis_Confessiones_window_361", + "psc_text": "et mirabile nomen ejus. Inhaeserant praecordiis meis verba tua, et undique circumvallabar abs te. De vita tua aeterna certus eram: quamvis eam in aenigmate et quasi per speculum videram (I Cor. XIII, 12); dubitatio tamen omnis de incorruptibili substantia, quod ab illa esset omnis substantia, ablata mihi erat: nec certior de te, sed stabilior in te esse cupiebam. De mea vero temporali vita nutabant omnia, et numdandum erat cor a fermento veteri; et placebat via ipse Salvator, et ire per ejus angustias adhuc pigebat. Et immisisti in mentem meam, visumque est bonum in conspectu meo pergere ad Simplicianum qui mihi bonus apparebat servus tuus, et lucebat in eo gratia tua. Audieram etiam quod a juventute sua devotissime tibi viveret: jam vero tunc senuerat, et longa aetate in tam bono studio sectandae viae tuae, multa expertus, multa edoctus mihi videbatur; et vere sic erat. Unde mihi ut proferret volebam, conferenti secum", + "candidate_score": 0.626801, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 11, + "cf_id": "cf008", + "work_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae", + "max_score": 0.678514, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_82", + "psc_text": "quaeso, ne umquam tibi redhibeatur. vale. Sidonius Donido suo salutem Quaeris cur ipse iampridem Nemausum profectus vestra serum ob adventum desideria producam, reddo causas reditus tardioris nec moras meas prodere moror, quia quae mihi dulcia sunt tibi quoque, inter agros amoenissimos, humanissimos dominos, Ferreolum et Apollinarem, tempus voluptuosissimum exegi. praediorum his iura contermina, domicilia vicina, quibus interiecta gestatio peditem lassat neque sufficit equitaturo. colles aedibus superiores exercentur vinitori et olivitori: Aracynthum et Nysam, celebrata poetarum carminibus iuga, censeas, uni domui in plana patentiaque, alteri in nemora prospectus; sed nihilo minus dissimilis situs similiter oblectat. quamquam de praediorum quid nunc amplius positione, cum restat hospitalitatis ordo reserandus? iam primum sagacissimis in hoc exploratoribus destinatis, qui reditus nostri iter aucuparentur, domus utraque non solum tramites aggerum publicorum verum etiam calles compendiis tortuosos atque pastoria deverticula insedit, ne quo casu dispositis officiorum insidiis elaberemur. quas incidimus, fateor, sed minime inviti, iusque iurandum confestim", + "candidate_score": 0.678514, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_485", + "psc_text": "nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter. nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret. restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos", + "candidate_score": 0.674384, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.674348, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_276", + "psc_text": "commendo, profectos seu in patroni necessitate seu in domini, laborem peregrinantum qua potestis ope humanitate intercessione tutamini; ac, si in aliquo amicus ipse per imperitiam novitatemque publicae conversationis videbitur minus efficax, vos hoc potius aspicite, quid absentis causa, non quid praesentis persona mereatur. memor nostri esse dignare, domine papa, Sidonius Domino Papae Eutropio salutem Postquam foedifragam gentem redisse in sedes suas comperi neque quicquam viantibus insidiarum parare, nefas credidi ulterius officiorum 1 differre sermonem, ne vester affectus quandam vitio meo duceret ut gladius inpolitus de curae raritate robiginem. unde misso in hoc solum negotii gerulo litterarum, quam vobis sit corpusculi status in solido quamve ex animi sententia res agantur, sollicitus inquiro, sperans, ne semel mihi amor vester indultus aut interiecti itineris longitudine aut absentiae com- munis diuturnitate tenuetur, quia bonitas conditoris habitationem potius hominum quam caritatem frnalibus claudit angustiis. restat, ut vestra beatitudo conpunctorii salubritate sermonis avidam nostrae ignorantiae pascat", + "candidate_score": 0.669862, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_248", + "psc_text": "animum tuum bene metior, modo citius venies, quando non ad epulas sed ad lacrimas evocaris. vale. Sidonius Ruricio suo salutem Officii sermone praefato bybliopolam nostrum 1 non gratiose sed iudicialiter expertus insinuo, cuius ut fidem in pectore, sic in opere celeritatem circa dominum te 2 mihi sibique communem satis abunde probavi, librum igitur hic ipse deportat heptateuchi, scriptum velocitate summa, summo nitore, quamquam et a nobis relectum et retractatum. defert volumen et prophetarum, licet me absente decursum, sua tamen cura manuque de supervacuis sententiis cruderatum, nec semper illo contra legente, qui promiserat operam suam; credo, quia infirmitas fuerit impedimento, quominus pollicita compleret. restat, ut exhortatio vestra seu sponsio famulum sic vel studentem placere vel meritum gratia competenti remuneretur; quae utique pro tali labore si solvitur, incipiet ad vestram respicere mercedem, sed cum hoc ego de sola gratia precer, vos quid mereatur aspicite quem constat affectum domini magis ambire quam praemium,", + "candidate_score": 0.662394, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.661312, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1_3", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ; adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_427", + "psc_text": "imponis ac ministerio. nos vero, si quod exemplar manibus occurrerit, libri marginibus octavi celeriter addemus. etsi Apollinaris tuus + cui in ceteris rebus est in hac certe neglegentissimus, quippe qui perexiguum lectione teneatur vel coactus vel voluntarius; quantum tamen mihi videtur, qui patribus his iungi non recusaverim, quorum studio voto timori laudabile aliquid in filiis, licet difficile persuadeatur, difficilius sufficit. vale. Sidonius domino papae Euphronio salutem. Albiso antistes Proculusque levites, ideo nobis morum magistri pronuntiandi, quia vestri merentur esse discipuli, litteras detulerunt, quarum me sacrosancto donastis affectu; quae tamen litterae plurimum nobis honoris, plus oneris imponunt. unde et ipsarum sic benedictione laetor, quod iniunctione confundor, quippe qui ex asse turbatus vel ex parte non pareo. iubetis enim tam diversa quam nimia explicarique decernitis opus, quod ab extremitate mea tam difficile conpletur quam inpudenter incipitur. sed si amplitudinem in vobis pietatis expertae bene metior, plus laborastis, ut affectus vestri cordis quam", + "candidate_score": 0.658204, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_485", + "psc_text": "nonus libellus peculiariter tibi dictatus ceteris octo copularetur, quos ad Constantium scripsi, virum singularis ingenii, consilii salutaris, certe in tractatibus publicis ceteros eloquentes, seu diversa sive paria decernat, praestantioris facundiae dotibus antecellentem. sponsio impleta est, non exacte quidem, sed vel instanter. nam peragratis forte dioecesibus cum domum veni, si quod schedium temere iacens chartulis putribus ac veternosis continebatur, raptim coactimque translator festinus exscripsi, tempore hiberno nil retardatus, quin actutum iussa complerem, licet antiquarium moraretur insiccabilis gelu pagina et calamo durior gutta, quam iudicasses imprimentibus digitis non fluere sed frangi. sic quoque tamen compotem officii prius agere curavi, quam duodecimum nostrum, quem Numae mensem vos nuncupatis, Favonius flatu teporo, pluviisque natalibus maritaret. restat, ut te arbitro non reposcamus res omnino discrepantissimas, maturitatem celeritatemque. nam quotiens liber quispiam scribi cito iubetur, non tantum honorem spectat auctor a merito quantum ab obsequio. de reliquo, quia tibi nuper ad Gelasium virum sat benignissimum missos", + "candidate_score": 0.658146, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_148", + "psc_text": "merentur amplius, non arbitror amicitiae legibus inpune committi. illud etiamnum dolenter faxo tacitum, quod libellos illos, quos tuo nomine nobilitari non abnuis, nullo umquam inpertfvisti rescripto. sed vacuum forte non suppetit, quod tute modicum magnae admodum impendas amicitiae. ecquo tumet occupatu umquam uspiamve implicabere, quin illud in aliorum commoda revergat? cum precatu deum placas, eundem non modo amicis sed ignotis quoque concilias. cum scripturarum caelestium mysteria rimaris, quo te studiosius imbuis, eo doctrinam ceteris copiosius infundis. cum tuas opes in usus inopum prodigis, tibi quidem maxume, sed aliis quoque consultum facis, proinde nihil videlicet, profecto nihil est tam infecundum actionum tuarum omnium, quod tibi uni soli tantum et non aliis quoque multis tecum uberem fructum ferat. nulla igitur cuiusquam praepedimenti occasio praetendi vel falso potest, cur egomet specialis atque intumus [tuus] 1 nihil ab speciali meo fructi feram, a quo ignoti quoque multum capiant plurimi, sed, uti ego autumo, iuxta", + "candidate_score": 0.649126, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_180", + "psc_text": "manibus habebam. legebamus pariter laudabamus iocabamurque et, quae vota communia sunt, illum lectio, me ille capiebat, cum repente puer familiaris adstitit vultuosus. cui nos: quid ita? et ille: lectorem, inquit, Constantem nomine pro foribus vidi a dominis Simplicio et Apollinare redeuntem; dedit quidem litteras quas acceperat sed perdidit quas recepit. quibus agnitis serenitas laetitiae meae confestim nubilo superducti maeroris insorduit tantamque mihi bilem nuntii huiusce contrarietas excitavit, ut per plurimos dies illum ipsum hermam stolidissimum venire ante oculos meos inexoratus arcuerim, laturus aegre, si mihi apices aut quoscumque aut quorumcumque non redderet, taceam vestros, qui mihi, dum recti compos animus durat, minime frequentes maxime desiderabiles iudicabuntur. 4, at postquam nostra sensim temporis intervallo ira defremuit, percontor admissum,1 num verbo quippiam praeterea detulisset. respondit ipse, quamquam esset trepidus et sternax et prae reatu balbutiret ore, caecutiret intuitu, totum quo instrui, quo delectari valerem, paginis quae intercidissent fuisse mandatum, quocirca recurrite ad", + "candidate_score": 0.638539, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "Sidonius-Apollinaris_Epistulae_window_163", + "psc_text": "litium spectat, breve quidem saepe est audientiae sed diuturnum semper iniuriae, vale, Sidonius Simplicio suo salutem Solet dicere currentem mones qui rogatum ut faciat quod facturus fuerat etiam non rogatus. percontere forsitan, quo spectet ista praemitti, baiulus apicum sedulo precatur, ut ad vos a me litteras ferat, cuius a nobis itinere comperto id ipsum erat utique, si tacuisset, orandus; namque hoc officium vester potius amor quam geruli respectus elicuit. ceterum hic ipse beneficium se computat meruisse, qui praestitit, quamquam identidem quod poposcit acceperit, sed quae nobis amicitiarum iura minime agnoscens. unde quamquam absens facile coniecto, quo repente stupore ferietur, cum intuitu nostri dignanter admissus intellexerit se paginam meam magis otiose flagitasse quam tradere, videre mihi videor, ut homini non usque ad invidiam per-faceto nova erunt omnia, cum invitabitur peregrinus ad domicilium, trepidus ad conloquium, rusticus ad laetitiam, pauper ad mensam, et cum apud crudos caeparumque crapulis esculentos hic agat vulgus,", + "candidate_score": 0.633795, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 12, + "cf_id": "cf016", + "work_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1", + "max_score": 0.678221, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1840", + "psc_text": "hic manus, ubi inteilegiintellegi oporteat quod eum humilitate seruauit ? § 2 potest et sic intelleiri manus domini sicut dicitur in usu: 'magna est manus illius regis*. hoc est magnus exercitus, et 'illius inferior manus est\\\\ ut etiam hic intellegamus: 'fiat adiumentum tuum atque subsidium, ut mittas angelos tuos, opem tuam, subsidia potentiae tuae ad liberandum populum 14*Ps. 118. 173 17 Ps. 117, 16 19 cf. Rom. 12, 6. I Cor. 12. 4 23 cf. Ps. 118,153 1 enim om.Ov suum om.R implebit AmlRml 2 enim om.AR 3 si om.R 5 ipsoj hoc a 6 quam om. eodd. praeter O, a 8 potestj petit O fratrem addidi suum add. a 10 concupiscet AmlGMPmlRml 14 Sequitur- quintus om. a uersus om.N V AGOP, om.MN 16 est om.M 17 dexteram] dextera A qua Na dextera—18 uirtutem om.T 20 scripturae scripsi scriptores codd. av 21 manuum Mm2Om2av manum cet., om.Om1 22 eumj cum", + "candidate_score": 0.678221, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_11_13", + "bdc_text": "] Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand :", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1839", + "psc_text": "diligit eum quem fraudare desiderat, ita qui superbe despicit fratrem, qui eum deformare conatur, qui pascitur eius iniuriis, a consortio caritatis alienus est. cap. 22 § 1 Sequitur uersus quintus: fiat manus tua saluum facere me, quoniam mandata tua elegi. aduentum domini uidetur orare, quia manus dei Christus est. ipsum legimus dexteram dei, de quo supra ait: dextera domini fecit uirtutem, dextera domini exaltauit me. cur ergo hic manum dixit, nisi forte non solum propter diuersitatem gratiaegrato, quam scripturae non praetermittere solent, sed etiam propter quandam proprietatem manuum dictum est, ut ibi dextera dicatur. ubi scribitur quod exaltauit eum uirtute, hic manus, ubi inteilegiintellegi oporteat quod eum humilitate seruauit ? § 2 potest et sic intelleiri manus domini sicut dicitur in usu: 'magna est manus illius regis*. hoc est magnus exercitus, et 'illius inferior manus est\\\\ ut etiam hic intellegamus: 'fiat adiumentum tuum atque subsidium, ut mittas angelos tuos, opem", + "candidate_score": 0.647111, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_12_14", + "bdc_text": "Doctissimo viro Henrycho Bullingero , Tigurinae ecclesiae archiepiscopo , domino ac fratri suo longe charissimo . Rechts unterhalb daneben von Bullingers Hand : \"Ovinus Oglethorpius \" .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_1839", + "psc_text": "diligit eum quem fraudare desiderat, ita qui superbe despicit fratrem, qui eum deformare conatur, qui pascitur eius iniuriis, a consortio caritatis alienus est. cap. 22 § 1 Sequitur uersus quintus: fiat manus tua saluum facere me, quoniam mandata tua elegi. aduentum domini uidetur orare, quia manus dei Christus est. ipsum legimus dexteram dei, de quo supra ait: dextera domini fecit uirtutem, dextera domini exaltauit me. cur ergo hic manum dixit, nisi forte non solum propter diuersitatem gratiaegrato, quam scripturae non praetermittere solent, sed etiam propter quandam proprietatem manuum dictum est, ut ibi dextera dicatur. ubi scribitur quod exaltauit eum uirtute, hic manus, ubi inteilegiintellegi oporteat quod eum humilitate seruauit ? § 2 potest et sic intelleiri manus domini sicut dicitur in usu: 'magna est manus illius regis*. hoc est magnus exercitus, et 'illius inferior manus est\\\\ ut etiam hic intellegamus: 'fiat adiumentum tuum atque subsidium, ut mittas angelos tuos, opem", + "candidate_score": 0.641979, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_900", + "psc_text": "ad nullum usum utile est, ad nullam operationem, sic culpa nulli prodest usui, nulli operationi, et ideo sicut gelicidium declinanda est, ne noceat et adurat. bonum ergo mihi fieri sicut utrem in gelicidio, ut possim non obliuisci iustificationes domini, ut earum liquore per- fusus remgeret omnis teruorferuor mternaeinternae cupiditatis. § 2 non ergo uacuum, sed plenum hunc utrem esse oportet, plenum spiritus, plenum iustificationum, ut peccata mea ipse confitear, ut luxuriam carnis meae conprimam; moriendum est enim mundo, ut uiuamus deo. si autem uiuamus carni, mors utique est carnis prudentia; uiuere non possumus deo, quia inimica deo carnalis ista sapientia et uita est saecularis. cap. 16 § 1 Sequitur uersus quartus: quot s un t dies serui t u i ? gu and o f aci e s mihi de per s equentibus me iudicium? potest sic accipi: quot sunt dies serui tui?, quasi dicat: 'quanti sunt dies humani, quantum", + "candidate_score": 0.630671, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_9_11", + "bdc_text": "Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse : ]", + "psc_chunk_id": "stoa0022.stoa052.opp-lat1_window_17", + "psc_text": "optima ubera tua super uinum. lamiam uolebat adhaerere Christo caro, iam festinabat innubere, ut esset unus spiritus et fieret caro Christi, quae erat ante meretricis. osculetur, inquit, 'me' — osculatur nos dei uerbum, quando sensum nostrum spiritus cognitionis inluminat — et tamquam despiciens omnes iucunditates et delectationes suas, caelestibus cupiens inhaerere mandatis ait: 'quoniam optima praecepta testamentorimitestamentorum tuorum super omnem adpetentiam carnis et saeculi uoluptatem'.. § 3 meminerat emm se m hua ante sic lapsam, dum uoluptatem corporis praefert mandatis caelestibus. unguentum exinanitum nomen tuum, hoc est: totus inmundus inpuritatibusdiuersorum facinorumfaetebathicmundus; nunc spirat ubique suauitas pudicitiae, unguentum fidei. flos integritatis. et a moralibus uenit ad mystica dicens: introduxit me rexinrex cubiculum suum. exultemus et laetemur in te; diligamus ubera tua super uinum. simplex est enim osculum, negotiosum autem cubiculi secretum. cap. 6 § 1 In ipso quoque euangelio pulcherrimus de moralibus locus est, ut unusquisque uas suum mundet, dicente domino:", + "candidate_score": 0.630052, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 13, + "cf_id": "cf051", + "work_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae", + "max_score": 0.674879, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_1", + "bdc_text": "Insignis nominis tui fama et singularis eruditio , vir ornatissime , jam multis abhinc annis animum meum in tui amorem excitavit ;", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_264", + "psc_text": "Deus omnium dignitatum, quae gloriae tuae sacratis famulantur ordinibus: Deus, qui Moysen famulum tuum, secreti familiaris affatu, inter caetera coelestis documenta culturae, de habitu quoque indumenti sacerdotalis instituens, electum Aaron mystico amictu vestiri inter sacra jussisti; ut intelligentiae sensum de exemplis priorum caperet secutura posteritas; ne eruditio doctrinae tuae ulli deesset aetati; cum et apud veteres reverentiam ipsa significationum species obtineret, et apud nos certiora essent experimenta rerum, quam aenigmata figurarum. Illius namque sacerdotii anterioris habitus nostrae mentis ornatus est, et pontificalem gloriam non jam nobis honor commendat vestium, sed splendor animorum: quia et illa quae tunc carnalibus blandiebantur obtutibus, ea potius quae in ipsis erant intelligenda poscebant. Et idcirco his famulis tuis, quos ad summi sacerdotii ministerium delegisti, hanc, quaesumus, Domine, gratiam largiaris, ut quidquid illa velamina in fulgore auri, in nitore gemmarum, in multimodi operis varietate signabant, hoc in horum moribus actibusque clarescat. Comple in sacerdotibus tuis mysterii", + "candidate_score": 0.674879, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "055_Leo-I_Sacramenta-Romanae-Ecclesiae_window_235", + "psc_text": "Michaelis deprecatione sit gratum. Per, etc. Vere dignum. Teque in omni factura tua laudare mirabilem, in quo principaliter angelica natura praecellit, quae, etsi humano generi corporeo conspectu subtrahitur ( Al. negatur 100 aspectu), fidei tamen videtur intuitu. Dignumque est per honorificentiam nos eorum, tuam suspicere majestatem, per quos multa praesidia nostrae salutis operaris, tuamque magnificentiam hoc potius praedicare, quod te praecelsarum atque coelestium potestatum Dominum confitentur. Per, etc. III. Item alia. --Oblatio tibi, Domine, sit nostra semper accepta, quae angelis tuis sanctisque precantibus, et indulgentiam nobis referat, et remedia procuret aeterna. Per, etc. Vere dignum. Multoque magis in archangelis angelisque tuis tua praeconia non tacere, quia ad excellentiam tuam recurrit et gloriam, cum angelica creatura, quae a conditione sui tuis subjecta servitiis, probabilis exstitit, honoratur, et cum illa sit digna venerari, tu, quam sis immensus, et super omnia praeferendus, ostenderis. Per, etc. Sumpsimus, Domine, votiva mysteria; quaesumus clementiam tuam, ut", + "candidate_score": 0.668162, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 14, + "cf_id": "cf040", + "work_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum", + "max_score": 0.673878, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_255", + "psc_text": "stilus nudaverat dormitantis? 38. Sed aliud rescribere non poteram his, qui ad me talem Epistolam miserant, ut nisi ita rescripsissem, aut reinterpretatus [Al. interpretatus] essem ea ad verbum, quae tu es interpretatus ad sensum, etiam ego Origenem sequi viderer. Nondum dico quae sit illa aut qualis Epistola: tamen quoniam viri nobilis Pammachii continet nomen, quid fuisset absurdum, si ei tale aliquid respondisses? Frater, non est temere de alterius opere judicandum. Nam et tu ipse nosti quid feceris, quando adversum Jovinianum Romam misi libellos: cum eos quidam [Al. quidem] aliter intelligerent, quam ego me dictasse memineram. Nonne cum jam a plurimis legerentur, et offenderentur pene omnes, cum quibus etiam tu ipse esse putabaris, exemplaria jam de foro, jam de publico subtraxisti, et haec non ad aliquem alium, sed ad me remisisti, caussam pariter, quia multi scandalum pati videbantur, insinuans: quomodo ego Apologeticum denuo descripsi, et quae aliter intelligebantur, ad intelligentiam rectiorem", + "candidate_score": 0.673878, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5_7", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret . Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_255", + "psc_text": "stilus nudaverat dormitantis? 38. Sed aliud rescribere non poteram his, qui ad me talem Epistolam miserant, ut nisi ita rescripsissem, aut reinterpretatus [Al. interpretatus] essem ea ad verbum, quae tu es interpretatus ad sensum, etiam ego Origenem sequi viderer. Nondum dico quae sit illa aut qualis Epistola: tamen quoniam viri nobilis Pammachii continet nomen, quid fuisset absurdum, si ei tale aliquid respondisses? Frater, non est temere de alterius opere judicandum. Nam et tu ipse nosti quid feceris, quando adversum Jovinianum Romam misi libellos: cum eos quidam [Al. quidem] aliter intelligerent, quam ego me dictasse memineram. Nonne cum jam a plurimis legerentur, et offenderentur pene omnes, cum quibus etiam tu ipse esse putabaris, exemplaria jam de foro, jam de publico subtraxisti, et haec non ad aliquem alium, sed ad me remisisti, caussam pariter, quia multi scandalum pati videbantur, insinuans: quomodo ego Apologeticum denuo descripsi, et quae aliter intelligebantur, ad intelligentiam rectiorem", + "candidate_score": 0.665152, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_6", + "bdc_text": "Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "021_Rufinus-Aquileiensis_Apologia-in-Sanctum-Hieronymum_window_255", + "psc_text": "stilus nudaverat dormitantis? 38. Sed aliud rescribere non poteram his, qui ad me talem Epistolam miserant, ut nisi ita rescripsissem, aut reinterpretatus [Al. interpretatus] essem ea ad verbum, quae tu es interpretatus ad sensum, etiam ego Origenem sequi viderer. Nondum dico quae sit illa aut qualis Epistola: tamen quoniam viri nobilis Pammachii continet nomen, quid fuisset absurdum, si ei tale aliquid respondisses? Frater, non est temere de alterius opere judicandum. Nam et tu ipse nosti quid feceris, quando adversum Jovinianum Romam misi libellos: cum eos quidam [Al. quidem] aliter intelligerent, quam ego me dictasse memineram. Nonne cum jam a plurimis legerentur, et offenderentur pene omnes, cum quibus etiam tu ipse esse putabaris, exemplaria jam de foro, jam de publico subtraxisti, et haec non ad aliquem alium, sed ad me remisisti, caussam pariter, quia multi scandalum pati videbantur, insinuans: quomodo ego Apologeticum denuo descripsi, et quae aliter intelligebantur, ad intelligentiam rectiorem", + "candidate_score": 0.645757, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 15, + "cf_id": "cf013", + "work_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis", + "max_score": 0.673717, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.673717, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3_5", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "073_Athanasius-Alexandrinus_-Evagrius-Antiochensis_Vita-B.-Antonii-abbatis_window_2", + "psc_text": "siquidem ad virtutem via, Antonium scire quis fuerit. Ergo ut breviter dicam, et omnibus, quae de eo referentium sermo jactavit credite, et minima vos existimate audisse de maximis; quia non ambigo nec eos omnia potuisse 36 cognoscere, cum et ego rogatus a vobis, quantacunque per epistolam significavero, non aequalia sim ejus meritis narraturus. Sed et vos omnes hinc navigantes studiose percontamini, quo, singulis quae norunt referentibus, congrua dignaque tanti nominis relatio compleatur. Disponebam itaque post lectionem litterarum vestrarum aliquos ad me monachos invitare, et maxime eos qui crebro ad eum ire consueverant, ut plenius aliquid addiscens, munera vobis majora transmitterem. Sed quoniam et navigationis tempora labebantur, et litterarum portitor vehementissime festinabat, ideo ea quae et ipse noveram (frequenter enim eum visitavi) et quae ab eo didici, qui ad praebendam ei aquam non paululum temporis cum eo fecit, dilectioni vestrae indicare properavi: utrobique curam veritatis habens, ut neque plus aliquis audiens,", + "candidate_score": 0.663045, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 16, + "cf_id": "cf044", + "work_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1", + "max_score": 0.673688, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2_4", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor . Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit . Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_491", + "psc_text": "ὄναρ συνεῖναι αὐτὸν αὐτῷ ἐπιτρέψαντος. πολλοῦ δὲ χρόνου διελθόντος οὐκ ἔλαβεν γράμματα παρ᾽ αὐτῆς. αὐτὸς πολλάκις πέμψας εἰς Ἀθήνας, ἐμὲ παραλαβὼν ὡς πάντων αὐτῷ γνησιώτερον ὄντα, ἐπὶ τὴν ζήτησιν ἐπορεύθη. πολλὰ μὲν οὖν αὐτῷ καὶ κατὰ τὴν ἀποδημίαν συνέκαμον προθύμως, μεμνημένος ὅτι τῆς πάλαι αὐτοῦ εὐδαιμονίας κοινωνόν με πάντων εἶχεν, ὑπὲρ αὐτοῦ με τοὺς φίλους ἀγαπῶν καὶ δὴ ἀπεπλεύσαμεν αὐτῆς καὶ οὕτως εἰς τὰ ἐνταῦθα τῆς Συρίας μέρη ἐγενόμεθα, εἰς Σελεύκειαν παρεβάλομεν, καὶ οὕτως ἐκβάντων ἡμῶν τοῦ πλοίου μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἀθυμῶν ἐτελεύτησεν. ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα ἐλθών, ἑαυτὸν ἀποδοὺς τὰς διὰ τῶν χειρῶν ἔκτοτε μέχρι τοῦ δεῦρο πορίζω τροφάς. Ταῦτα τοῦ γέροντος εἰπόντος σύνοιδα, ὅτι ὅν ἔλεγεν τεθνάναι γέροντα, αὐτὸς ἦν, ἐξ ὧν ἔλεγεν, ὁ ὑμέτερος πατήρ. οὐκ ἐβουλήθην οὖν τὸ καθ᾽ ὑμᾶς αὐτῷ συναντιβαλεῖν, μέχρις ἄν ὑμῖν προσανάθωμαι. πλὴν τὰ κατὰ τὴν ξενίαν αὐτοῦ καταμαθὼν καὶ τὴν ἐμὴν μηνύσας, ἀκριβείας ἕνεκα, τοῦτο μόνον ἐπυθόμην, τί ὄνομα τῷ γέροντι;", + "candidate_score": 0.673688, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_3", + "bdc_text": "Atque huic meo tam ardenti desiderio utcunque satisfactum est , cum ante decennium forte fortuna Nicholaus Perdix , homo multis nominibus mihi conjunctissimus , in Italiam profecturus , in itinere mala usus valetudine , apud te in tuis aedibus diversatus , ac pristina nonnullis tuis sumptibus recuperata valetudine , in Angliam una cum Rodolpho tuo reversus , abs te literas ad me detulit .", + "psc_chunk_id": "tlg1271.tlg006.1st1K-grc1_window_491", + "psc_text": "ὄναρ συνεῖναι αὐτὸν αὐτῷ ἐπιτρέψαντος. πολλοῦ δὲ χρόνου διελθόντος οὐκ ἔλαβεν γράμματα παρ᾽ αὐτῆς. αὐτὸς πολλάκις πέμψας εἰς Ἀθήνας, ἐμὲ παραλαβὼν ὡς πάντων αὐτῷ γνησιώτερον ὄντα, ἐπὶ τὴν ζήτησιν ἐπορεύθη. πολλὰ μὲν οὖν αὐτῷ καὶ κατὰ τὴν ἀποδημίαν συνέκαμον προθύμως, μεμνημένος ὅτι τῆς πάλαι αὐτοῦ εὐδαιμονίας κοινωνόν με πάντων εἶχεν, ὑπὲρ αὐτοῦ με τοὺς φίλους ἀγαπῶν καὶ δὴ ἀπεπλεύσαμεν αὐτῆς καὶ οὕτως εἰς τὰ ἐνταῦθα τῆς Συρίας μέρη ἐγενόμεθα, εἰς Σελεύκειαν παρεβάλομεν, καὶ οὕτως ἐκβάντων ἡμῶν τοῦ πλοίου μετ᾽ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἀθυμῶν ἐτελεύτησεν. ἐγὼ δὲ ἐνταῦθα ἐλθών, ἑαυτὸν ἀποδοὺς τὰς διὰ τῶν χειρῶν ἔκτοτε μέχρι τοῦ δεῦρο πορίζω τροφάς. Ταῦτα τοῦ γέροντος εἰπόντος σύνοιδα, ὅτι ὅν ἔλεγεν τεθνάναι γέροντα, αὐτὸς ἦν, ἐξ ὧν ἔλεγεν, ὁ ὑμέτερος πατήρ. οὐκ ἐβουλήθην οὖν τὸ καθ᾽ ὑμᾶς αὐτῷ συναντιβαλεῖν, μέχρις ἄν ὑμῖν προσανάθωμαι. πλὴν τὰ κατὰ τὴν ξενίαν αὐτοῦ καταμαθὼν καὶ τὴν ἐμὴν μηνύσας, ἀκριβείας ἕνεκα, τοῦτο μόνον ἐπυθόμην, τί ὄνομα τῷ γέροντι;", + "candidate_score": 0.631459, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 17, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV", + "max_score": 0.673655, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1584", + "psc_text": "Domine, in via tua, et ambulabo in veritate tua (Psal. LXXXV, 11) . 14. Per hoc ergo quod exposuit Dominus, quia ipse est ostium, intremus ad ea quae proposuit, nec exposuit. Et pastor quidem quisnam sit, quamvis non dixerit in ista lectione quae hodie recitata est, tamen in ea quae sequitur apertissime dicit: Ego sum pastor bonus. Quod etsi non diceret, quem alium praeter ipsum intelligere deberemus in eis verbis, ubi ait: « Qui intrat per ostium, pastor est ovium. Huic ostiarius aperit: et oves vocem ejus audiunt; et proprias oves vocat nominatim, et educit eas. Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves eum sequuntur, quia sciunt vocem ejus? » Quis enim alius oves proprias vocat nominatim, et educit eas hinc ad vitam aeternam, nisi qui novit nomina praedestinatorum? Unde ait discipulis suis, Gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc. X, 20) : hinc enim", + "candidate_score": 0.673655, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1561", + "psc_text": "Dominus: qui intrat per hanc januam, oportet humiliet se, ut sano capite possit intrare. Qui autem se non humiliat, sed extollit, per maceriam vult ascendere: qui autem per maceriam ascendit, ideo exaltatur ut cadat. 6. Tecte tamen adhuc loquitur Dominus Jesus, nondum intelligitur: nominat ostium, nominat ovile, nominat oves; commendat haec omnia, sed nondum exponit. Legamus ergo, quia venturus est ad ea verba in quibus nobis aliqua quae dixit dignetur exponere: ex quorum expositione dabit nobis fortasse etiam illa quae non exposuit, intelligere. Pascit enim manifestis, exercet obscuris. Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde. Vae misero, quia casurus est! Sit ergo humilis, per ostium intret: plano pede veniat, et non offendet. Ille, inquit, fur est et latro. Oves suas vult dicere oves alienas: ad hoc suas, id est, furto ablatas, non ut salvet, sed ut occidat. Ergo fur est, quia quod alienum est, suum dicit:", + "candidate_score": 0.671536, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1583", + "psc_text": "eo in via (Matth. V, 25) . Audisti, credidisti, concordasti. Si adversabaris, concorda. Si tibi praestitum est concordare, noli ulterius litigare. Quando enim finiatur via nescis, sed tamen scit ille. Si ovis es, et si perseveraveris usque in finem, salvus eris: ac per hoc istam vocem non contemnunt sui, non audiunt alieni. Ut potui, ut ipse donavit, profundam multum quaestionem aut exposui vobis, aut tractavi vobiscum. Si qui minus intellexerunt, maneat pietas, et revelabitur veritas: qui autem intellexerunt, non se extollant quasi celeriores super tardiores, ne extollendo se exorbitent, et facilius perveniant tardiores. Omnes autem perducat cui dicimus: Deduc me, Domine, in via tua, et ambulabo in veritate tua (Psal. LXXXV, 11) . 14. Per hoc ergo quod exposuit Dominus, quia ipse est ostium, intremus ad ea quae proposuit, nec exposuit. Et pastor quidem quisnam sit, quamvis non dixerit in ista lectione quae hodie recitata est, tamen in ea quae", + "candidate_score": 0.660994, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1561", + "psc_text": "Dominus: qui intrat per hanc januam, oportet humiliet se, ut sano capite possit intrare. Qui autem se non humiliat, sed extollit, per maceriam vult ascendere: qui autem per maceriam ascendit, ideo exaltatur ut cadat. 6. Tecte tamen adhuc loquitur Dominus Jesus, nondum intelligitur: nominat ostium, nominat ovile, nominat oves; commendat haec omnia, sed nondum exponit. Legamus ergo, quia venturus est ad ea verba in quibus nobis aliqua quae dixit dignetur exponere: ex quorum expositione dabit nobis fortasse etiam illa quae non exposuit, intelligere. Pascit enim manifestis, exercet obscuris. Qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde. Vae misero, quia casurus est! Sit ergo humilis, per ostium intret: plano pede veniat, et non offendet. Ille, inquit, fur est et latro. Oves suas vult dicere oves alienas: ad hoc suas, id est, furto ablatas, non ut salvet, sed ut occidat. Ergo fur est, quia quod alienum est, suum dicit:", + "candidate_score": 0.655966, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_9_11", + "bdc_text": "Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse : ]", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1595", + "psc_text": "enim inter se diversa in rebus humanis pastor et ostium, quam ostiarius et ostium; et tamen Dominus et pastorem se dixit, et ostium. Cur ergo non intelligamus ipsum et ostiarium? Si enim consideremus proprietates, Dominus Christus nec pastor est, sicut consuevimus nosse et videre pastores; nec ostium est, non enim eum faber fecit: si autem secundum aliquam similitudinem, et ostium et pastor est; audeo dicere, et ovis est: ovis nempe sub pastore est, tamen ille et pastor est et ovis. Ubi est pastor? Ecce hic habes, lege Evangelium: Ego sum pastor bonus. Ubi est ovis? Interroga propnetam: Sicut ovis ad immolandum ductus est (Isai. LIII, 7) . Interroga amicum sponsi: Ecce agnus Dei, ecce qui tollit peccatum mundi (Joan. I, 29) . Adhuc aliquid secundum istas similitudines mirabilius sum dicturus. Et agnus enim et ovis et pastor inter se amica sunt; contra leones autem a pastoribus oves custodiri solent: et", + "candidate_score": 0.622018, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_9_11", + "bdc_text": "Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse : ]", + "psc_chunk_id": "035_Augustinus-Hipponensis_In-Joannis-evangelium-tractatus-CXXIV_window_1584", + "psc_text": "Domine, in via tua, et ambulabo in veritate tua (Psal. LXXXV, 11) . 14. Per hoc ergo quod exposuit Dominus, quia ipse est ostium, intremus ad ea quae proposuit, nec exposuit. Et pastor quidem quisnam sit, quamvis non dixerit in ista lectione quae hodie recitata est, tamen in ea quae sequitur apertissime dicit: Ego sum pastor bonus. Quod etsi non diceret, quem alium praeter ipsum intelligere deberemus in eis verbis, ubi ait: « Qui intrat per ostium, pastor est ovium. Huic ostiarius aperit: et oves vocem ejus audiunt; et proprias oves vocat nominatim, et educit eas. Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves eum sequuntur, quia sciunt vocem ejus? » Quis enim alius oves proprias vocat nominatim, et educit eas hinc ad vitam aeternam, nisi qui novit nomina praedestinatorum? Unde ait discipulis suis, Gaudete quia nomina vestra scripta sunt in coelo (Luc. X, 20) : hinc enim", + "candidate_score": 0.620336, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 18, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore", + "max_score": 0.673499, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_47", + "psc_text": "Sit consideratio divinitatis; et perit causa admirationis. Transeat admiratio, ascendat laudatio: fides adsit, crede quod factum est. Parumne pro te humiliatus est Deus? Qui Deus erat, factus est. Augustum erat diversorium, involutus pannis, in praesepe positus est, quis non admiretur? Ille qui mundum implet, in diversorio locum non invenit. In praesepio positus cibus noster est factus. Accedant ad praesepe duo animalia, duo populi. Cognovit bos possessorem suum, et asinus praesepe Domini sui (Isai. I, 3). Noli erubescere Dei esse jumentum: Christum portabis, non errabis; ambulas per viam, sedet super te. Sedeat super nos Dominus, et quo vult nos dirigat: jumentum ipsius simus, ad Jerusalem eamus. Ipso insidente non opprimimur, sed elevamur: ipso ducente, non errabimus, per ipsum ad ipsum eamus; ut cum nato hodie puero in perpetuum gaudeamus. SERMO CXC. In Natali Domini, VII. CAPUT PRIMUM. 1. Diem quo nasceretur Christus mysterii causa elegit. Dominus noster Jesus qui erat apud", + "candidate_score": 0.673499, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_7_9", + "bdc_text": "Quem tibi libenter commendo , cuius si tu studia pro tua summa humanitate iuvare velis , dubium non est , quin aliquando reipublicae usui esse possit . Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_338", + "psc_text": "In perniciem adversus vos vester oppugnator vestris jaculis armabatur: in salutem vestram adversus eum vicissim membris vestris vester protector armetur. Nihil vobis ille nocebit, si membra vestra vobis auferentibus non tenebit. Iste vos jure derelinquet, si ab eo vestrum votum voluntasque dissentiet. CAPUT III. 3. De regno coelorum emendo cogitent. Non abjecte de se sentiant. Bonorum operum fructus reddant. Ecce cum auctione et mercatu fidei, regnum vobis coelorum venale proponitur: inspicite et congerite vestrae conscientiae facultates, thesauros cordis vestri unanimiter congregate. Et tamen gratis emitis, si gratam gratiam quae vobis offertur, agnoscitis. Nihil impenditis, et tamen magnum est quod acquiritis. Non sitis viles vobis, quos cunctorum Creator et vester tam charos aestimat, ut vobis quotidie Unigeniti sui pretiosissimum sanguinem fundat. Non sic eritis viles si pretiosum distinguatis a vili; si non creaturae, sed Creatori serviatis; si vobis inferiora vestra non fuerint dominata, ut immaculati a capitali magnoque peccato mundemini (Psal.", + "candidate_score": 0.667422, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1009", + "psc_text": "cur die quinquagesimo post Pascha missus sit. Quoniam sanctam solemnitatem celebramus diei tam sanctae, ut hodie venerit ipse Spiritus sanctus, admonet nos tam festiva et grata solemnitas, de ipso dono Dei, gratia Dei, et abundantia misericordiae ejus in nos, id est de ipso Spiritu sancto aliquid loqui. In schola Domini condiscipulis loquimur. Magistrum enim habemus unum, in quo omnes sumus unum: qui nos, ne forte de magisterio superbire audeamus, admonuit, et ait, Nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8) . Sub hoc ergo magistro, cujus cathedra coelum est, quia erudiendi sumus Litteris ejus, advertite pauca quae dicam, donante ipso qui jubet ut dicam. Qui nostis, recolite; qui ignorabatis, accipite. Saepe movet animum pie curiosum, si tamen admittatur humana fragilitas et infirmitas talia perscrutari. Imo admittitur. Non enim quod in Scripturis sanctis tegitur, ideo clausum est ut negetur, et non potius ut pulsanti aperiatur,", + "candidate_score": 0.662416, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_509", + "psc_text": "nondum renovata erat vita. CAPUT III. Et tu ergo, si vis habere vitam, fac quod fecerunt, ut agnoscas Dominum. Hospitio susceperunt. Similis enim erat Dominus tanquam in longinqua pergenti, illi vero tenuerunt eum. Et posteaquam venerunt ad locum quo tendebant, dixerunt: Jam hic nobiscum mane, declinavit enim in vesperum dies. Tene hospitem, si vis agnoscere Salvatorem. Quod tulerat infidelitas, reddidit hospitalitas. Dominus ergo praesentavit se ipsum in fractione panis. Discite ubi Dominum quaeratis, discite ubi habeatis, discite ubi agnoscatis, quando manducatis. Norunt enim fideles aliquid quod melius intelligunt in ista lectione, quam illi qui non noverunt. 4. Christus absentavit se corpore ut aedificetur fides. Dominus Jesus cognitus est; et posteaquam cognitus est, nusquam comparuit. Abscessit ab eis corpore, qui tenebatur fide. Ideo enim Dominus absentavit se corpore ab omni Ecclesia, et ascendit in coelum, ut fides aedificetur. Si enim non nosti nisi quod vides, ubi est fides? Si autem credis", + "candidate_score": 0.660396, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_1009", + "psc_text": "cur die quinquagesimo post Pascha missus sit. Quoniam sanctam solemnitatem celebramus diei tam sanctae, ut hodie venerit ipse Spiritus sanctus, admonet nos tam festiva et grata solemnitas, de ipso dono Dei, gratia Dei, et abundantia misericordiae ejus in nos, id est de ipso Spiritu sancto aliquid loqui. In schola Domini condiscipulis loquimur. Magistrum enim habemus unum, in quo omnes sumus unum: qui nos, ne forte de magisterio superbire audeamus, admonuit, et ait, Nolite vocari ab hominibus Rabbi; unus est enim magister vester Christus (Matth. XXIII, 8) . Sub hoc ergo magistro, cujus cathedra coelum est, quia erudiendi sumus Litteris ejus, advertite pauca quae dicam, donante ipso qui jubet ut dicam. Qui nostis, recolite; qui ignorabatis, accipite. Saepe movet animum pie curiosum, si tamen admittatur humana fragilitas et infirmitas talia perscrutari. Imo admittitur. Non enim quod in Scripturis sanctis tegitur, ideo clausum est ut negetur, et non potius ut pulsanti aperiatur,", + "candidate_score": 0.654621, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_2", + "bdc_text": "adeo ut nihil magis in votis diu habuerim , quam ut aliquando , si non coram loquendi , at saltem literas ad te scribendi , justa daretur occasio , quo mutuus inter nos conciliaretur amor .", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_790", + "psc_text": "quemadmodum scriptum est, in saecula saeculorum. Videbimus, amabimus, laudabimus. Nec quod videbimus deficiet, nec quod amabimus peribit, nec quod laudabimus tacebit; sempiternum totum erit, sine fine erit. Laudemus, laudemus; sed non solis vocibus, laudemus et moribus: laudet lingua, laudet vita; sed habeat charitatem infinitam. Conversi ad Dominum, etc. SERMO CCLV. In diebus Paschalibus, XXVI. De Alleluia. CAPUT PRIMUM. 1. Alleluia, piorum hic solatium, sola erit actio beatorum. Quoniam voluit Dominus, ut Charitatem vestram in Alleluia videremus, de Alleluia vobis verbum debemus. Non sim oneri, si commemoro quod nostis: quia et ipsum Alleluia quotidie dicimus, et quotidie delectamur. Nostis enim quia Alleluia, latine dicitur Laudate Deum: et in hoc verbo consonantes ore et consentientes corde, exhortamur nos invicem ad laudandum Deum. Eum tantum homo securus laudat, qui non habet unde displiceat. Et in hoc quidem tempore peregrinationis nostrae ad solatium viatici dicimus Alleluia; modo nobis Alleluia canticum est viatoris: tendimus autem", + "candidate_score": 0.636472, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_9_11", + "bdc_text": "Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse : ]", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_766", + "psc_text": "dicit, Pasce agnos meos, pasce oves meas: tanquam diceret, Quid mihi retribuis, quia diligis me? Dilectionem tuam ostende in ovibus meis. Quid mihi praestas, quia diligis me; quando ego tibi praestiti, ut diligeres me? Sed dilectionem tuam erga me, habes ubi ostendas, habes ubi exerceas: pasce agnos meos. CAPUT II. Qualiter autem essent pascendi agni dominici, oves tanto pretio comparatae quanta essent dilectione pascendae, in consequentibus demonstravit. Postquam enim Petrus impleto legitimo numero trinae responsionis professus est se esse Domini dilectorem, commendatis sibi ovibus ejus, audit de sua futura passione. Hic demonstravit Dominus, sic diligendas oves suas ab eis quibus eas commendat, ut parati sint mori pro eis. Sic idem Joannes in Epistola sua ait: Sicut pro nobis Christus animam suam posuit, sic et nos debemus pro fratribus animas ponere (I Joan. III, 16) . 3. Petrus de se ante infirmus, nunc ex gratia Christi maturus ad passionem. Responderat ergo", + "candidate_score": 0.626137, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_9_11", + "bdc_text": "Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse : ]", + "psc_chunk_id": "038_Augustinus-Hipponensis_Sermones-de-tempore_window_765", + "psc_text": "quaerentem, quem noverat scientem. Semel dictum est: Amas me? Responsum est: Diligo te, Domine, tu scis. Et iterum: Amas me? Domine, tu omnia nosti; tu scis quia diligo te. Et tertio, Amas me? Contristatus est Petrus. Quid contristaris, Petre, quia ter respondes amorem? Oblitus es trinum timorem? Sine interroget te Dominus: medicus est qui te interrogat, ad sanitatem pertinet quod interrogat. Noli taedio affici. Exspecta, impleatur numerus dilectionis, ut deleat numerum negationis. 2. Dilectionem Christus postulat sibi erga oves suas impendi. Ubique tamen, ubique, id est, in ipso ternario numero interrogationis suae Dominus Jesus respondenti amorem commendat agnos suos, et dicit, Pasce agnos meos, pasce oves meas: tanquam diceret, Quid mihi retribuis, quia diligis me? Dilectionem tuam ostende in ovibus meis. Quid mihi praestas, quia diligis me; quando ego tibi praestiti, ut diligeres me? Sed dilectionem tuam erga me, habes ubi ostendas, habes ubi exerceas: pasce agnos meos. CAPUT II.", + "candidate_score": 0.622092, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 19, + "cf_id": "cf021", + "work_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1", + "max_score": 0.673359, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_4_6", + "bdc_text": "Quas ut apud me non minus libenter quam diligenter tanquam insigne amoris tui erga me pignus servo , ita tuam humanitatem vehementer amplector et veneror , qui cum omnes facile eruditione superes , ad me tamen homuntionem scribere dignatus sis , meam , ut ipse humanissime dixeras , amicitiam ambiens . Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius . Nunc vero eo audacius tuam dominationem rursus his scriptis interpello , quod non ita pridem Johannes ab Ulmis , bonae spei adolescens , ex te salutem mihi dixit , cui tu per literas , ut ille mihi significavit , id in mandatis dederas , presertim ne Johannes Rodolphus Stumphius , iuvenis non minus probus quam studiosus , qui mihi humanissime suam operam exhibuit , inanis literarum ad te rediret .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_545", + "psc_text": "Confessionum mearum, quae per se ipsa et de multis ante et postea dictis manifestissima sunt legentibus, sub quo ei uidetur intellectu proponat atque arguat, furem me denique uerborum suorum, quod duo subtraxerim, tamquam eis repositis uictor exultet. § 21 In his certe omnibus, sicut legendo cognoscere uel recognoscere poteritis, impetum quidem linguae suae quo libuit ambitu iactationis exercuit, nusquam tamen dixit, unde abluatur accipientis conscientia, cum maculosam dantis ignorat. at ego inter strepitum uel post strepitum eius grandem et nimis ut putat ipse terribilem lente ut dicitur et bene hoc ipsum repeto, ut uel respondeat his exposco: (si conscientia sancte dantis attenditur quae abluat accipientis, unde est abluendus, qui maculosam conscientiam dantis ignorat?' et per totam eius epistulam ad hoc non inuenio aliquid dictum. § 22 Iam fortasse dicet mihi aliquis uestrum: (haec omnia quae dixit in te ad hoc ualere uoluit, ut te deformaret ac per te illos quibus", + "candidate_score": 0.673359, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "dico. nempe dominus, quod uelis Dolianolis nosti, ait in euangelio: quae sunt oues meae uocem meam audiunt, et sequuntur me. multae sunt de diuersis rebus uoces domini. uerum exempli gratia, si quispiam dubitaret utrum in corpore idem dominus resurrexerit, et recitarentur eius uerba dicentis: palpate et uidete, quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me uidetis habere, si et his auditis ad credendum resuscitatum corpus eius nollet adquiescere, non utique inter oues domini deputaretur, quia uoce eius audita non sequebatur. sic et nunc, quoniam quaestio est inter nos ubi sit ecclesia, cum ex ipso euangelii loco, ubi post resurrectionem suum corpus etiam palpandum dubitantibus praebuit, consequentia uerba recitamus, ubi futuram ecclesiae latitudinem demonstrauit dicens: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et re missionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem, et uos omnibus gentibus ubi haec", + "candidate_score": 0.662308, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_315", + "psc_text": "dico. nempe dominus, quod uelis Dolianolis nosti, ait in euangelio: quae sunt oues meae uocem meam audiunt, et sequuntur me. multae sunt de diuersis rebus uoces domini. uerum exempli gratia, si quispiam dubitaret utrum in corpore idem dominus resurrexerit, et recitarentur eius uerba dicentis: palpate et uidete, quia spiritus carnem et ossa non habet sicut me uidetis habere, si et his auditis ad credendum resuscitatum corpus eius nollet adquiescere, non utique inter oues domini deputaretur, quia uoce eius audita non sequebatur. sic et nunc, quoniam quaestio est inter nos ubi sit ecclesia, cum ex ipso euangelii loco, ubi post resurrectionem suum corpus etiam palpandum dubitantibus praebuit, consequentia uerba recitamus, ubi futuram ecclesiae latitudinem demonstrauit dicens: quoniam sic scriptum est et sic oportebat Christum pati et resurgere tertia die, et praedicari in nomine eius paenitentiam et re missionem peccatorum per omnes gentes, incipientibus ab Hierusalem, et uos omnibus gentibus ubi haec", + "candidate_score": 0.660248, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_5", + "bdc_text": "Atque tum temporis foelicem hanc scribendi occasionem arripiens , per eundem famulum tuum literas , agrestes quidem illas , ad tuam praestantiam scripsi , sępius scripturus , si com[m]odus intercessi[s ]et nuntius .", + "psc_chunk_id": "stoa0040.stoa027.opp-lat1_window_1", + "psc_text": "scriptum est: cum his qui oderant pacem eram pacificus, ita illi respuerunt litteras meas, sicut ipsam pacem, cui per eas consulebatur, oderunt. nunc uero cum essem in ecclesia Constantiniensi Absentio praesente et collega meo Fortunato eius episcopo, obtulerunt mihi fratres epistulam, quam ad suos presbyteros eiusdem schismatis episcopum dedisse dicebant, sicut earundem quoque litterarum praetendebat inscriptio. quam cum legissem, ita miratus sum, quod primis uerbis suis totam partis suae communionem radicitus amputauit, ut nollem credere illius hominis esse litteras, quem solet fama praedicare quod inter eos doctrina atque facundia maxime 4 Donatistarum-errortm] Cresc. II 16, 20. IIII 10, 12 15 Ps. 119, 6-7 1 Augustinua contra petilianum bereticum 0 Incipit liber primus PQ 5 sacrilegium Pml 9 a om. 0 11 dirupit PQ 14 karitatis Q 15 oderunt v, cf. II 88, 195 18 Absentio] Alypio coni. v l* excellat. sed quia me legente aderant quidam, qui eius sermODissermonis cultum", + "candidate_score": 0.633457, + "ce_score": null + } + ] + }, + { + "rank": 20, + "cf_id": "cf025", + "work_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis", + "max_score": 0.673068, + "ce_confirmed": false, + "evidence": [ + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8_10", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris . Tuae praestantiae amantissimus Ovinus Oglethorpus . [ Adresse :", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_253", + "psc_text": "( Desunt tres lineae in Ms. ) In Pascha annotina. Ant. Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister. Nemo potest haec signa facere nisi fuerit Deus cum eo. Ant. Dixit Jesus Nicodemo: Tu es magister in Israel, et haec ignoras? quia dixi vobis, oportet vos nasci denuo, alleluia. Ant. Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo, alleluia. Dominica prima post Octavam Paschae. Ant. Ego sum pastor ovium; ego sum via, et veritas, 792 ego sum pastor bonus, et cognosco meas, et cognoscunt me meae, allel., allel. Ant, Mercenarius est . . . . caetera desunt. Ant. Sicut misit me Pater, et ego agnosco Patrem; et animam meam pono pro ovibus meis, alleluia. Ant. Alias oves habeo, quae non sunt ex hoc ovili. Et illas oportet me adducere; et vocem meam audient, et fiet unum ovile, et unus pastor. Dominica secunda. Ant. Modicum", + "candidate_score": 0.673068, + "ce_score": null + }, + { + "bdc_chunk_id": "1453_sent_8", + "bdc_text": "Vale , vir insignissime , et dominus Iesus diu te sospitet ac tua studia secundet ! Oxoniae e collegio Magdaleniano tertio calendas Novembris .", + "psc_chunk_id": "078_Gregorius-I_Liber-responsalis_window_253", + "psc_text": "( Desunt tres lineae in Ms. ) In Pascha annotina. Ant. Rabbi, scimus quia a Deo venisti magister. Nemo potest haec signa facere nisi fuerit Deus cum eo. Ant. Dixit Jesus Nicodemo: Tu es magister in Israel, et haec ignoras? quia dixi vobis, oportet vos nasci denuo, alleluia. Ant. Nemo ascendit in coelum, nisi qui de coelo descendit, Filius hominis qui est in coelo, alleluia. Dominica prima post Octavam Paschae. Ant. Ego sum pastor ovium; ego sum via, et veritas, 792 ego sum pastor bonus, et cognosco meas, et cognoscunt me meae, allel., allel. Ant, Mercenarius est . . . . caetera desunt. Ant. Sicut misit me Pater, et ego agnosco Patrem; et animam meam pono pro ovibus meis, alleluia. Ant. Alias oves habeo, quae non sunt ex hoc ovili. Et illas oportet me adducere; et vocem meam audient, et fiet unum ovile, et unus pastor. Dominica secunda. Ant. Modicum", + "candidate_score": 0.655279, + "ce_score": null + } + ] + } + ], + "biblical_hits": [] +} \ No newline at end of file